αν τον ανεμο ρωτησεισ 11 Σκιές

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "αν τον ανεμο ρωτησεισ 11 Σκιές"

Transcript

1 αν τον ανεμο ρωτησεισ 11 Αʹ ΜΕΡΟΣ Σκιές anemos011s084.indd 11

2 anemos011s084.indd 12

3 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Φεβρουάριος 2010, Γαλλία Τα μάτια της υψώθηκαν στον ουρανό σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρει τη μόνη βοήθεια που θα μπορούσε να της δοθεί χωρίς όρους. Όμως κι Εκείνος έδειχνε να την έχει εγκαταλείψει. Δεν μπορούσε να εξηγήσει αλλιώς την οργή που αντίκριζε στα σύννεφα, εκείνες τις γκρίζες φορτωμένες μάζες που απειλούσαν να ξεβράσουν από στιγμή σε στιγμή όλους τους χειμάρρους νερού που κουβαλούσαν εδώ και ώρες. Κρύωνε. Τα χέρια της, παγωμένα και άκαμπτα, πάσχιζαν να τυλίξουν γύρω της τη λεπτή της καμπαρντίνα και ταυτόχρονα να προσφέρουν λίγη παραπάνω ζεστασιά στο κορμάκι που αναπαυόταν ανυποψίαστο στον κόρφο της. Ο άνεμος, άγριος κι άστοργος. Έπεσαν οι πρώτες χοντρές σταγόνες και τα δόντια της κροτάλισαν. Έκλεισε για μια στιγμή τα μάτια, λες κι έτσι θα ξέφευγε απ όλους τους δαίμονες που έδειχναν να την κυνηγούν. Ο κεραυνός έπεσε κάπου εκεί γύρω. Ο κρότος τής τρύπησε τα αφτιά. Θα μπορούσε να κάνει μεταβολή και να γυρίσει τρέχοντας στην ασφάλεια του αυτοκινήτου της, αλλά τα πόδια της, υπακούοντας, θαρρείς, στην ίδια θέληση που είχε κυριεύσει το πανικόβλητο μυαλό της, καρφώθηκαν πεισματικά στο χώμα. «Δειλή!» ψέλλισε πασχίζοντας να ανακτήσει το κουράγιο της. «Ήρθες ως εδώ για να φύγεις; Τι μπορεί να σου κάνει; Πόσο πιο πολύ θα σε πονέσει;» Κοίταξε γύρω της. Παντού βουνά οι ανεμοδαρμένες κορυφές τους έμοιαζαν στο μισοσκόταδο με τέρατα. Τις κοιλάδες δεν μποanemos011s084.indd 13

4 14 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ρούσε πια να τις δει. Καθώς ανέβαινε τους φιδογυριστούς δρόμους με το νοικιασμένο της αυτοκίνητο, η θέα των απέραντων καταπράσινων εκτάσεων την είχε καλμάρει λίγο, αλλά τώρα η πραγματικότητα τη χτυπούσε πάλι καταπρόσωπο. Ήταν μόνη στη μέση του πουθενά στην καρδιά μιας ξένης χώρας, ανάμεσα σε παγωμένα βουνά, έχοντας γύρω της ανθρώπους που της είχαν δείξει σαφέστατα πως ήταν ανεπιθύμητη. Ήθελε πολύ να βάλει τα κλάματα, αλλά κρατήθηκε. Τώρα ήταν εκεί. Κι αδιαφορούσε για τις συνέπειες. Η... εξοχότητά του έπρεπε να τη δει και να την ακούσει. Άφησε το αυτοκίνητο σε ένα χωματόδρομο, κράτησε σφιχτά το κοιμισμένο σωματάκι στην αγκαλιά της και κατευθύνθηκε γρήγορα προς το πρώτο σπίτι που είδε. Χτύπησε την πόρτα δυνατά, επίμονα, φωνάζοντας στα γαλλικά πως δεν επρόκειτο να φύγει αν δεν της ανοίξουν. Οι χτύποι έγιναν βρόντοι, οι φωνές στριγκλιές. Το κλάμα του μωρού μπλέχτηκε με τις ικεσίες της. Δε θα της άνοιγαν, το ξερε. Προτιμούσαν να την αφήσουν να πεθάνει από το κρύο παρά να έρθουν αντιμέτωποι με την οργή του ευεργέτη τους του ήρωά τους. Εκείνου που περιφρουρούσε τον πολύτιμο κόσμο του ελέγχοντας με μαεστρία τις συνειδήσεις τους. «Ανόητοι!» φώναξε στα ελληνικά. «Ένας άνθρωπος είναι κι αυτός. Ένας απλός άνθρωπος!» συνέχισε να μονολογεί στη γλώσσα της. «Έλα μέσα», της είπε η ηλικιωμένη γυναίκα που βγήκε ξαφνικά στο κατώφλι. Υπάκουσε. Τα πόδια της κινήθηκαν γρήγορα από φόβο μήπως η γυναίκα άλλαζε γνώμη. Ένιωσε αμέσως τη ζεστασιά του χώρου. Το μωρό σταμάτησε να κλαίει και βολεύτηκε ανακουφισμένο στην αγκαλιά της. Κοίταξε γύρω της με μάτια θολά. Κάτω από άλλες συνθήκες, θα της άρεσε όλη αυτή η απλότητα. Κάτω από άλλες συνθήκες, το τρίξιμο των ξύλων στη σόμπα θα τη γέμιζε θαλπωρή κι η μυρωδιά του φρεσκοψημένου ψωμιού θα έφερνε ένα ζεστό χαμόγελο στο anemos011s084.indd 14

5 αν τον ανεμο ρωτησεισ 15 πρόσωπό της. Ναι, σκέφτηκε. Κάτω από άλλες συνθήκες, σε μια περασμένη, αθώα εποχή, ο ρομαντισμός της θα την έστεφε βασίλισσα αυτού του φτωχικού σπιτιού και θα την έβαζε να φαντάζεται πόσο όμορφα θα ήταν να ζούσε εκεί, για να ξυπνά με τις πρώτες ακτίνες του ήλιου και να κοιμάται νωρίς, με το τραγούδι του ανέμου νανούρισμα στ αφτιά της, φυλαχτό από κάθε κακό... «Δε θέλουμε ξένους εδώ», της είπε τραχιά η γριά και της έδειξε επιφυλακτικά, απρόθυμα σχεδόν, μια καρέκλα. «Είμαστε ήσυχοι άνθρωποι. Δε μας αρέσουν οι επισκέψεις». Η κοπέλα παρέμεινε όρθια απέναντι στη γυναίκα. Αναζήτησε τα μάτια της, μα η ηλικιωμένη κρατούσε το βλέμμα στυλωμένο στη σόμπα. «Χρειάζομαι βοήθεια», είπε ήρεμα. «Θέλω να με πάει κάποιος στο κτήμα Ραβέν. Θέλω να δω τον...» «Ο μεσιέ Γκρέι δε δέχεται κανέναν χωρίς πρόσκληση», την έκοψε η γυναίκα απότομα. «Και το κτήμα είναι κλειστό τις τελευταίες μέρες. Φύγε...» την παρότρυνε πιο ήρεμα. «Δε συμφέρει κανέναν μας ο θυμός του. Από κείνον ζούμε. Θα το ξέρεις, για να έχεις φτάσει ως εδώ». Κοίταξε με νόημα το μωρό στην αγκαλιά της. Ο συνειρμός της ήταν ολοφάνερος. «Ουί, σίγουρα θα το ξέρεις καλά...» Ένιωσε τα μάγουλά της να πυρώνουν, αλλά κράτησε το κεφάλι της ψηλά. Με θάρρος, προχώρησε προς το κρεβάτι, άφησε τρυφερά το μωρό στο στρώμα κι έκανε μεταβολή για να αντικρίσει την ηλικιωμένη γυναίκα, που την κοιτούσε με περιφρόνηση. Τέντωσε το μελανό από το κρύο χέρι της και της το δειξε. Στο λιγοστό φως του δωματίου, η βέρα της άστραψε. Το σοκ που προκάλεσε στη γριά η κίνησή της τη γέμισε άγρια χαρά. «Σωστά. Αυτόν σίγουρα τον ξέρω καλά», είπε στον ίδιο τόνο. «Γιατί είμαι η γυναίκα του, και στο κρεβάτι σας κοιμάται η κόρη του». Οι λέξεις ακούστηκαν σαν πυροβολισμοί. Η γυναίκα σταυροκοπήθηκε κι έκανε ένα βήμα πίσω λες και της μιλούσε ο διάβολος. Ήταν φανερό πως τα πόδια της ίσα που την κρατούσαν. Το πρόσωanemos011s084.indd 15

6 16 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ πό της φούντωσε ξαφνικά και λεπτές σταγόνες ιδρώτα νότισαν το δέρμα της. Οι ρυτίδες της βάθυναν και μια ανάσα βαριά σαν σίδερο βγήκε αργά απ τα στήθη της. Κάτι ψιθύρισε κάτι που μόνο εκείνη κι ο Θεός, ίσως ήθελε ν ακούσει. «Σίγουρα σας έπεισε πως ήμουν κι εγώ ένα ψέμα», της είπε η κοπέλα με πίκρα. «Προτιμά να προσποιείται πως δεν υπήρξα ποτέ. Ένας γάμος είναι πολύ ανθρώπινος, μαντάμ, δε συμφωνείτε; Κι ο κύριος... Γκρέι δεν ανήκει σε αυτό το ταπεινό είδος. Δυστυχώς γι αυτόν όμως, δεν είναι ούτε θεός», συνέχισε με κακία. «Κρίμα, γιατί τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει τα πάθη που ο ίδιος προκάλεσε!» Προς μεγάλη της έκπληξη, τα λόγια της δεν προκάλεσαν οργή στη χωρική. Αντιθέτως, το δωματιάκι πλημμύρισε, λες, μελαγχολία, που έκανε ακόμα και τη φωτιά στη σόμπα να τρεμοπαίξει παράξενα. «Είναι καλός άνθρωπος...» μονολόγησε η γυναίκα. «Ποτέ μου δεν τον κατάλαβα, αλλά ξέρω πως είναι καλός. Όμως προτιμά τη μοναξιά του τη γαλήνη του. Κι εμείς το σεβόμαστε». «Θέλω να τον δω. Πρέπει να τον δω», τόνισε η κοπέλα. «Καλώς ή κακώς, η ζωή μου έχει δεθεί με τη δική του τώρα πια. Λέτε να έκανα τόσα χιλιόμετρα μόνο και μόνο για να γυρίσω άπρακτη; Μου πήρε μέρες να βρω αυτό το μέρος. Θα με δεχτεί, θέλει δε θέλει. Θα μ ακούσει, και μετά ας κάνει ό,τι νομίζει. Τουλάχιστον δε θα γυρίσει να πει ποτέ πως αδιαφόρησα, πως δεν έκανα όσες προσπάθειες μου αναλογούσαν...» Η γυναίκα αναστέναξε. Η έκφρασή της απάλυνε κάπως. Εντελώς αναπάντεχα, πλησίασε την κοπέλα και την αγκάλιασε απ τους ώμους. Την οδήγησε ήσυχα προς το τραπέζι και την έσπρωξε μαλακά για να καθίσει. Έκανε κι εκείνη το ίδιο. Έπειτα ξεσκέπασε ένα ψάθινο καλαθάκι με ζυμωτό ψωμί και το έτεινε προς το μέρος της. Χαμογέλασε με κατανόηση όταν η κοπέλα αρνήθηκε να φάει. «Δεν τον αγαπάς», είπε έπειτα ήρεμα, κι αυτή τη φορά τα δικά της λόγια αντήχησαν σαν πυροβολισμός. anemos011s084.indd 16

7 αν τον ανεμο ρωτησεισ 17 «Δεν ξέρω...» «Δεν τον αγαπάς», επέμεινε με τη σοφία που της έδιναν τα χρόνια της. «Αν τον αγαπούσες, δε θα έφευγε από κοντά σου. Όμως φοβήθηκες κι εσύ, όπως όλοι. Σε τρόμαξε η φουρτούνα και δεν είδες ποτέ το βυθό. Δεν ξέρω γιατί ήρθες, αλλά να σαι σίγουρη πως πάλι φουρτούνα θα δεις. Δε θα σου επιτρέψει ποτέ να γνωρίσεις το βυθό. Όχι όσο θα καθρεφτίζεται αυτό που βλέπω κι εγώ στα μάτια σου: φόβος, όχι αγάπη πείσμα, όχι πίστη αμφιβολία, όχι αποδοχή...» Άθελά της, ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της και την έκαψε. Ακόμα κι η ίδια της η ανάσα την έκανε να ασφυκτιά. Ένιωσε ζάλη. Αρκούσαν αυτές οι λίγες λέξεις για να γίνει το θάρρος της σκόνη. Όλοι εκείνοι οι δήθεν ατράνταχτοι λόγοι που την ώθησαν να καταπιεί τόση απόσταση για να τον βρει ξεθώριασαν σαν ζωγραφιές λεηλατημένες απ το χρόνο. Τι γύρευε στ αλήθεια από κείνον; Τι ήρθε να κάνει; Πώς θα μπορούσε ποτέ να ταιριάξει η ζωή της με τη δική του; Ακόμα κι αν λαχταρούσε μέσα της να τον αγαπήσει για όσα ήταν, για όσα μάντευε πως έκρυβε ο βυθός κάτω από τη φουρτούνα, όπως είχε πει η ηλικιωμένη γυναίκα, εκείνος δε θα της το επέτρεπε ποτέ. «Αυτός είμαι», της είχε δηλώσει περιφρονητικά. «Κι είναι πολύ αργά να αλλάξω. Σ ευχαριστώ για την ψευδαίσθηση, αλλά πρέπει να φύγω. Μην τολμήσεις να με αναζητήσεις ποτέ!» «Θα ξυπνήσω τον άντρα μου να σε πάει ως το κτήμα, αλλιώς θα χαθείς», της είπε η γυναίκα σχεδόν με συμπόνια. «Ακόμα κι αν ο κύριος δεν επιθυμεί την παρουσία σου, είμαι σίγουρη ότι θα σου επιτρέψει να περάσεις εκεί τη νύχτα». «Για να με διώξει το πρωί...» μουρμούρισε λυπημένα. «Πώς σε λένε;» τη ρώτησε η χωρική, σαν να μην είχε ακούσει την τελευταία της φράση. «Σάνια», αποκρίθηκε κουρασμένα. «Ωραίο όνομα. Και τη μικρή;» «Δεν την έχω βαφτίσει ακόμα, αλλά τη φωνάζω Ρέα». anemos011s084.indd 17

8 18 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ «Εμένα με λένε Μαρί, και τον άντρα μου Αντρέ. Ίσως σε ξαναδώ, ίσως όχι. Όπως και να χει, σου εύχομαι να βρεις ό,τι ζητάς. Καμιά φορά, ξέρεις, καταφέρνουμε να βρούμε αυτό που ψάχνουμε ακόμα κι αν όλα γύρω μας αντιστέκονται. Η θέληση είναι πολύ καλός σύμμαχος, παιδί μου. Να το θυμάσαι». Η θέληση, σκεφτόταν ξανά και ξανά καθώς οι ρόδες του ξεχαρβαλωμένου ημιφορτηγού έβαζαν σε σκληρή δοκιμασία το αμορτισέρ αναπηδώντας στον κακοτράχαλο δρόμο. Θέληση. Μακάρι να μπορούσε να καρφώσει αυτή τη λέξη στο μυαλό της για να την έχει κάθε στιγμή οδηγό της. Χρειαζόταν θέληση, και μάλιστα πανίσχυρη, για να ξεχάσει πως είχε έρθει ολομόναχη ως εκεί για να αναμετρηθεί με έναν άντρα που το όνομά του και μόνο προκαλούσε δέος σε τόσους ανθρώπους. Χρειαζόταν θέληση και κουράγιο για να σταθεί ξανά απέναντί του και να αντιμετωπίσει το βλέμμα του, τα λόγια του, το θυμό του. Η βροχή είχε δυναμώσει. Πίσω από τα θολά τζάμια έβλεπε το σκοτεινό τοπίο παραμορφωμένο. Παντού βουνά, γυμνά δέντρα και αχανείς εκτάσεις γεμάτες ομίχλη και σκοτάδι. Το φεγγάρι θολό, μικρό, ασήμαντο. Κι ο άνεμος ανίκητος, ένας αόρατος γίγαντας που τύλιγε τα πάντα με την παράφωνη κραυγή του. Κοσμοχαλασιά: ουρανός και γη στο ίδιο μολυβένιο χρώμα ένας σκοτεινός ωκεανός γεμάτος σκιές και δαίμονες. «Φτάσαμε, κυρία», της ανακοίνωσε ο άντρας φρενάροντας παραδόξως ομαλά το αυτοκίνητο έξω από μια πανύψηλη σιδερένια πύλη. «Χτυπήστε το κουδούνι. Μπορεί να μοιάζει με το κάστρο του Δράκουλα, αλλά σας διαβεβαιώ πως έχει όλες τις σύγχρονες ανέσεις. Πιστεύω ότι θα σας αρέσει με το φως της μέρας...» «Μερσί...» ψιθύρισε ασθενικά. Έσφιξε το μωρό προστατευτικά στην αγκαλιά της και βγήκε έξω. Σχεδόν ταυτόχρονα ο άντρας έβαanemos011s084.indd 18

9 αν τον ανεμο ρωτησεισ 19 λε μπρος για να φύγει. Της ήρθε να ξεσπάσει σε υστερικά γέλια. Ήταν φανερό πως κανείς δεν ήθελε να παραμείνει ούτε για ένα δευτερόλεπτο απρόσκλητος εκεί. Ένιωσε το κορμί της να μουσκεύει. Δεν είχε χρόνο ούτε για να αμφιβάλλει πια κι ήταν πολυτέλεια πλέον να μετανιώσει. Είχε απομείνει μόνη. Μέχρι και η ελπίδα πως όλα θα πήγαιναν καλά την είχε εγκαταλείψει. «Σώπα, καρδούλα μου», είπε στην κόρη της, που σαν από ένστικτο έδειχνε να συμμερίζεται το φόβο της. «Εσύ τουλάχιστον δεν κινδυνεύεις...» Μόλις αντίκρισε το θυρεό στην πύλη, της κόπηκε η ανάσα: το κεφάλι του αετού, σκαλισμένο σε μαύρο μαντέμι, την έκανε ν ανατριχιάσει. Κατάπιε με κόπο και άπλωσε τα παγωμένα της δάχτυλα στο τριγωνικό κουμπί κάτω απ το ράμφος του. Έκλεισε τα μάτια και το πάτησε. Τώρα δεν υπήρχε περίπτωση να κάνει πίσω. Ενενήντα πέντε μεγάλοι διασκελισμοί ήταν η απόσταση από την κεντρική πύλη μέχρι την εξώπορτα εκείνου του γκρίζου κολοσσού που η ίδια δε θα αποκαλούσε ποτέ της σπίτι. Αυτή τη φορά δεν ήταν η παγωνιά η αιτία της ανατριχίλας της. Και οι περιγραφές του Ζακ, παρά τη γλαφυρότητά τους, αποδεικνύονταν τώρα ανίκανες να αποδώσουν έστω κι ένα ψήγμα της πραγματικότητας. Μαυσωλείο, σκέφτηκε αυθόρμητα. Μια γοτθική πινελιά σε πίνακα φιλοτεχνημένο από σύγχρονο καλλιτέχνη. Γιατί δεν έλειπε ο πολιτισμός, απ όσο πρόλαβε να δει. Υπήρχαν παντού προβολείς για να αναδεικνύουν τη μεγαλοπρέπεια του κτίσματος, κι ήταν σίγουρη πως εκείνο το γαλάζιο φωτάκι στο οριζόντιο δοκάρι της πόρτας σήμαινε την ύπαρξη συστήματος συναγερμού, και μάλιστα από τα πλέον εξελιγμένα. Κοντοστάθηκε στο κατώφλι αναποφάσιστη. Έσφιξε τα χείλη κι έκλεισε για λίγο τα μάτια. Θυμήθηκε. Το μυαλό της ταξίδεψε στο anemos011s084.indd 19

10 20 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ πρόσφατο παρελθόν, και η γνώριμη πια αίσθηση της εξαπάτησης πλημμύρισε κάθε κύτταρό της. Είχε κι εκείνη δικαίωμα να είναι θυμωμένη. Ο δικός της λόγος έπρεπε να έχει την ίδια βαρύτητα με τον δικό του. Υπήρξε πιόνι του υποχείριό του σε μια μάχη ανάμεσα στο καλό και το κακό, και μάλιστα χωρίς να ξέρει ακριβώς πότε υπηρετούσε το ένα και πότε το άλλο. Τόσα ψέματα, τόση υποκρισία, τόσα λάθη... Οπλισμένη με το ίδιο εκείνο θάρρος που την ώθησε να πάρει το πρώτο αεροπλάνο για τη Γαλλία, τέντωσε το χέρι και χτύπησε ξανά το κουδούνι. Η τέλεια ηχομόνωση δεν της επέτρεψε να το ακούσει, αλλά επανέλαβε την κίνηση πολλές φορές, αδιαφορώντας για την πιθανή ενόχληση του οικοδεσπότη. Τι θα μπορούσε να της κάνει τώρα πια; Δεν ήταν εκείνη ο εχθρός στον πόλεμό του. Ήταν προετοιμασμένη για όλα εκτός από αυτό που αντίκρισε μόλις άνοιξε η βαριά πόρτα. Κάτι πήγε να πει, αλλά οι λέξεις μπερδεύτηκαν στο λαρύγγι της και μετατράπηκαν σ ένα στριγκό επιφώνημα. Την ξαφνική χλομάδα της ολοκλήρωσε ένα ανεπιθύμητο πορφυρό χρώμα, που απλώθηκε από τα ζυγωματικά μέχρι και τους λοβούς των αφτιών της. Κατά τα φαινόμενα, ο... πυργοδεσπότης δεν προτιμούσε καθόλου τη μοναξιά. Απεναντίας, είχε παρέα μια πολύ εντυπωσιακή παρέα με σχεδόν ανύπαρκτη περιβολή, μακριά μαύρα μαλλιά και δεκάδες προδοτικά σημάδια που κραύγαζαν ότι δεν απολάμβανε μια απλή διασκέδαση, αλλά κανονικό ξεφάντωμα! «Πού είναι ο Ρωμ... ο κύριος Γκρέι;» διόρθωσε αμέσως. «Κι εσείς είστε...;» ρώτησε με νόημα η Γαλλιδούλα υψώνοντας τα καλοσχηματισμένα της φρύδια με απορία. Δεν έκανε τον κόπο να της απαντήσει. Ήταν πολύ οργισμένη για να μπει στη διαδικασία να κάνει πολιτισμένο διάλογο με μια γυναίκα που μόλις είχε σηκωθεί απ το κρεβάτι του εραστή της. Λίγο ακόμα και θα της σάλευε. Ποιος ήταν επιτέλους ο άντρας που είχε παντρευτεί; Για τι παραπάνω ήταν ικανός; Πώς τολμούσε να... anemos011s084.indd 20

11 αν τον ανεμο ρωτησεισ 21 Η κοπέλα την άδραξε απ το μπράτσο. Φαινόταν κι εκείνη θυμωμένη. Έριξε μια ματιά στο μωρό και συνοφρυώθηκε. «Περίμενε», είπε νευρικά. «Ποια είσαι; Εγώ και ο Άλεξ...» «Ξέρω πολύ καλά τι κάνατε εσύ κι ο Άλεξ δευτερόλεπτα πριν χτυπήσω το κουδούνι! Δεν είμαι χαζή. Κι ειλικρινά, δε μ ενδιαφέρει. Μόνο μαζέψου λίγο, σε παρακαλώ, γιατί δεν είμαι υποχρεωμένη να βλέπω πάνω σου πώς ακριβώς το κάνατε και σε τι στάση!» «Μιλάς πολύ καλά γαλλικά...» παρατήρησε η κοπέλα, επιδεικνύοντας παντελή αδιαφορία για τις προσβολές που δέχτηκε. «Είχα πολύ καλό δάσκαλο». «Θα πρέπει να είσαι η...» «Θέλω να τον δω!» την έκοψε άγρια. «Φώναξέ τον!» «Εντάξει. Περίμενε εδώ. Δίπλα στο τζάκι είναι η κάβα. Βάλε κάτι να πιεις, θα σου χρειαστεί». Η Σάνια δε μετακινήθηκε ούτε χιλιοστό. Με την καρδιά της να χτυπά ξέφρενα από θυμό και ταπείνωση, παρατήρησε το αργό, βαριεστημένο λίκνισμα της άλλης καθώς ανέβαινε τη μαρμάρινη σκάλα. Άρχισε να τρέμει. Τι γινόταν εδώ; Πόσο εύκολο ήταν, τέλος πάντων, να αλλάξει ζωή και χαρακτήρα ένας άνθρωπος που επί δεκαοχτώ ολόκληρα χρόνια κρατούσε ολόκληρο το σύμπαν έξω απ τον κόσμο του; Άλλα της είχε πει ο ίδιος κι ο Ζακ. Άλλα την άφησαν να καταλάβει οι πράξεις του. Κι εκείνη η ηλίθια τα είχε πιστέψει όλα. Σχεδόν τον είχε λυπηθεί κιόλας. Ο καημένος, είχε σκεφτεί. Τόσο μόνος, τόσο σημαδεμένος από τη μοίρα, τόσο αδικημένος... Δαγκώθηκε για να εμποδίσει το λυγμό και τα μάτια της πλανήθηκαν ταραγμένα στο χώρο. Η καρδιά της σφίχτηκε, τρόμαξε: παντού μαύρο, γκρι και μπλε σκούρο αψιδωτές οροφές και έπιπλα βγαλμένα, λες, κατευθείαν απ το μεσαίωνα κηροπήγια και σιδερένιοι καθρέφτες αμπαζούρ με σώματα δράκων και πόρτες με πόμολα κεφαλές αετών μαύροι δερμάτινοι καναπέδες, ίδιες πολυθρόνες και χαλιά με εκκεντρικά σχέδια σαν φλόγες. Μόνο το τζάκι ανέδιδε anemos011s084.indd 21

12 22 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ κάποια ζεστασιά κι ασφάλεια, αλλά μάλλον ήταν ψευδαίσθηση κι αυτό, όπως οι υποθέσεις της. Ζαλίστηκε. Το μόνο που την εμπόδιζε να λιποθυμήσει ήταν το μωρό της. Αν έπεφτε, θα το παράσερνε κι αυτό. Άθελά της το έσφιξε τόσο πολύ που το πόνεσε, κι εκείνο έβαλε τα κλάματα. Πάσχισε να το καθησυχάσει. Δεν έπρεπε να πάει εκεί. Δεν έπρεπε να ψάξει για απαντήσεις που ήξερε ότι θα την πλήγωναν. Έπρεπε να το είχε φανταστεί. Έπρεπε να ακούσει τις προειδοποιήσεις της αδερφής της και να μείνει πίσω, στον ισορροπημένο, ασφαλή κόσμο της, μακριά από όλη αυτή την παράνοια που υποψιαζόταν αλλά έσπευσε να συναντήσει. Τι αφελής που είχε αποδειχτεί! Δεν ήταν τυχαίο. Είχε γνωρίσει από πρώτο χέρι τα σκοτάδια του μυαλού του, κι όμως αψήφησε βλακωδώς τον κίνδυνο. Νόμιζε πως... «Λίγο κονιάκ, αγαπητή μου; Έχω την εντύπωση πως το χρειάζεσαι. Είσαι τυχερή. Τρία μπουκάλια απ αυτό έχουν απομείνει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Μου ανήκουν και τα τρία, φυσικά, αλλά να, άνοιξα ένα για χάρη σου. Καλώς ήρθες στο σπίτι μου, Σάνια. Στην υγειά σου». Η φωνή του, εκείνη η βαθιά, αρρενωπή φωνή που στοίχειωνε εδώ και καιρό τα όνειρά της, ακούστηκε πίσω της. Γύρισε απότομα να τον κοιτάξει και, πριν προλάβει να ελέγξει την αντίδρασή της, ο εγκέφαλός της έδωσε στα πόδια της επείγον σήμα για οπισθοχώρηση. Αν δεν κρατούσε το μωρό, θα κάλυπτε παιδιάστικα τ αφτιά της για να μην ακούει το βραχνό του γέλιο. Τελικά αντέδρασε εξίσου παιδιάστικα: γούρλωσε τα μάτια και πισωπάτησε. Είχε πάρει ωστόσο μια ιδέα ποιος ήταν στην πραγματικότητα στο τελευταίο τους αντίο, εκείνη τη βραδιά που όλες οι μάσκες του είχαν πέσει, για να απομείνει γυμνός ο αληθινός εαυτός του. Ήξερε μέσα της, ήξερε, αλλά σαν ηλίθια που ήταν, προτιμούσε να το αγνοεί. Της φάνηκε ακόμα πιο ψηλός απ όσο τον θυμόταν ακόμα πιο απρόσιτος κι επιβλητικός. Με τη μαύρη μεταξωτή του ρόμπα έμοιαζε με φιγούρα περασμένης εποχής, αλλόκοτη και σαγηνευτική συνάanemos011s084.indd 22

13 αν τον ανεμο ρωτησεισ 23 μα, ακατανόητη κι ελκυστική, όπως ο φόβος που της προκαλούσε. Καθώς έτεινε το χέρι του με το κρυστάλλινο ποτήρι προς το μέρος της, η Σάνια πρόσεξε πως έλειπε η βέρα, σε αντίθεση με το ασημένιο δαχτυλίδι του: το καλλιτεχνικό λατινικό R, σκαλισμένο περίτεχνα στην τετράγωνη πλάκα, ολόιδιο με εκείνο που κοσμούσε τις ετικέτες των κρασιών του, έδειχνε να την περιγελά. Ραβέν και Ρωμανός το κτήμα του και το όνομά του. Αυτό που άλλαζε ανάλογα με τις εποχές και τις περιστάσεις ανάλογα με τα πάθη του. Αγνόησε το ποτήρι κι αποτόλμησε να τον κοιτάξει καταπρόσωπο. Όπως κάθε φορά που έβρισκε το κουράγιο να έρθει σε ευθεία αντιπαράθεση μαζί του, ταράχτηκε: το βλέμμα του ήταν αρκετό για να στείλει πάνω της όλο το μένος που κουβαλούσε στην ψυχή του. Οι πυκνές σκουρόχρωμες βλεφαρίδες του δεν μπορούσαν να κρύψουν τα σκοτάδια ήταν όλα εκεί, ανεξιχνίαστα κι απειλητικά όπως πάντα, έτοιμα να την καταπιούν. Ζάρωσε κι έκανε άλλο ένα βήμα πίσω, προκαλώντας ξανά το γέλιο του. Τα δόντια του άστραψαν. Οι λεπτές ρυτίδες γύρω από το στόμα και το γερό, ακάλυπτο μάτι του σχημάτισαν μικρές χαραγματιές στην επιδερμίδα του. Ο φόβος και η τρυφερότητα ζευγάρωσαν παράτολμα μέσα της. Με την ίδια δύναμη που ποθούσε να τρέξει μακριά, ήθελε να απλώσει το χέρι και να απομακρύνει απ τη δεξιά πλευρά του προσώπου του εκείνη την καλοραμμένη δερμάτινη καλύπτρα. Πώς μπορούσε ένας άντρας με τη δική του δύναμη να φοβάται την απόρριψη; αναρωτιόταν συχνά. Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι ένα χαμένο μάτι και μερικά σημάδια στο δέρμα, παρότι ανεπανόρθωτα, ήταν ανίκανα να μειώσουν τη γοητεία που εξέπεμπε ολόκληρο το είναι του; Η μόνη απάντηση που μπορούσε να δώσει η Σάνια ήταν πως τον βόλευε η μασκαράτα του. Έδινε πανίσχυρο άλλοθι στην έμφυτη ανάγκη του να είναι μόνος και την απόκοσμη επιθυμία του να ακροβατεί συνεχώς ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Ο ίδιος πίστευε επίσης πως για την παραμόρφωση της anemos011s084.indd 23

14 24 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ψυχής του, για τη στρέβλωσή της από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που είχε δεχτεί, αρκούσε για δικαιολογία η παραμόρφωση της όψης του. «Δεν επινοώ το μυστήριο γύρω μου, πριγκιπέσα», της είχε πει κάποτε. «Είναι ένα χάρισμα που μου έφεραν οι συνθήκες, κι εγώ το εκμεταλλεύομαι για να κρατάω τους παρείσακτους μακριά. Είναι δικό σου πρόβλημα αν έλκεσαι από αυτό που σε τρομάζει. Δεν το επιδίωξα, και να σαι βέβαιη ότι δε θα το επιδιώξω ούτε στο μέλλον...» «Ήρθες ως εδώ», την ξύπνησε η φωνή του. «Μπράβο, γενναίο κορίτσι. Τώρα, ας κουβεντιάσουμε ήρεμα τον τρόπο που θα φύγεις». «Δεν ήρθα μόνη μου, απ ό,τι βλέπεις», του είπε παγερά. «Κι είτε το θέλεις είτε όχι, η κουβέντα μας θα κρατήσει λίγο παραπάνω. Ο τρόπος που θα φύγω από εδώ είναι εύκολο ζήτημα. Ο ρόλος σου στη ζωή της κόρης μας, όμως, όχι». Το βλέμμα του δεν ξέφυγε χιλιοστό απ το πρόσωπό της. Ήταν φανερό πως το μωρό δεν του προκαλούσε κανένα ενδιαφέρον. «Άφησέ το κάπου και πες ό,τι έχεις να πεις, να τελειώνουμε. Δε σε θέλω εδώ, και είμαι σίγουρος πως ούτε εσύ θέλεις την παρέα μου. Ας είμαστε ρεαλιστές, Σάνια. Εμείς οι δύο τελειώσαμε απ όλες τις απόψεις». «Τι άνθρωπος είσαι εσύ;» ψιθύρισε θυμωμένη. Άφησε προσεκτικά το μωρό στον καναπέ και στράφηκε να τον κοιτάξει. «Μιλάμε για το παιδί σου, για την κόρη σου!» «Θα προσπαθήσω να παραμείνω ψύχραιμος», της είπε ήρεμα, κι αφού ήπιε μονοκοπανιά το ποτό του την πλησίασε τόσο όσο του ήταν αρκετό να νιώσει την αποστροφή της. Δεν ήταν η πρώτη φορά. Αν διέγραφε από τη μνήμη του εκείνη τη μία και μοναδική φορά που πλάγιασαν στο ίδιο κρεβάτι, όλες οι υπόλοιπες επαφές τους είχαν την ίδια γεύση: αυτή του φόβου και της αποστροφής σαν να είχε μπροστά της ένα τέρας. «Σου πρότεινα να παντρευτούμε για τους δικούς μου λόγους και δέχτηκες για τους δικούς σου. Μέχρι εκεί όμως, πριγκιπέσα. Δεν έχω καμία υποχρέωση σε αυτό το παιδί, γιατί, πολύ απλά, δεν είναι δικό μου». anemos011s084.indd 24

15 αν τον ανεμο ρωτησεισ 25 Τον χαστούκισε. Έτσι, χωρίς να το σκεφτεί, χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες, τον χαστούκισε. Παρέμεινε αντίκρυ της ασάλευτος. Ακούμπησε απαθής το ποτήρι του στο διπλανό τραπεζάκι και της γύρισε την πλάτη. «Υπάρχουν οχτώ ελεύθερες κρεβατοκάμαρες. Διάλεξε όποια προτιμάς να βγάλεις τη νύχτα. Το πρωί όμως θέλω να έχεις εξαφανιστεί. Κι αυτό είναι διαταγή». Τον είδε να ανεβαίνει με το γνωστό ατάραχο βηματισμό του τη σκάλα και να χάνεται πίσω από κάποια πόρτα στον πάνω όροφο. Έβαλε τη γροθιά της στο στόμα, αλλά ο λυγμός τής ξέφυγε. Κι έπειτα έγινε κλάμα. Σιγανό κλάμα, που σταμάτησε μόνο όταν την εξάντλησε τελείως. Για άλλη μια φορά, διαπίστωσε πόσο ανόητη ήταν. Είχε κάνει το λάθος να νομίσει πως ο Άλεξ την ήξερε αρκετά καλά για να την πιστέψει. Για άλλη μια φορά, είχε πέσει έξω. Ξημέρωνε. Ούτε νύχτα ούτε μέρα: η πιο αγαπημένη του ώρα. Στάθηκε στο παράθυρο κι έφερε τα κιάλια στα μάτια του. Το γερό μάτι του του αποκάλυψε όλες τις λεπτομέρειες του τοπίου. Είχε δώσει μεγάλες μάχες για να νιώσει ξανά αυτάρκης. Ήταν ασήμαντη η αναπηρία του πια τουλάχιστον σε ό,τι αφορούσε στη δουλειά του. Η εποχή του τρύγου είχε τελειώσει από καιρό. Τα αμπέλια του απλώνονταν ως πέρα στον ορίζοντα χωρίς τους πολύτιμους καρπούς τους, που είχαν γίνει μούστος κι έπειτα κρασί. Ή μάλλον νέκταρ. Έτσι χαρακτήριζαν το κρασί του οι απανταχού γευσιγνώστες, και γι αυτό το λόγο πουλιόταν πανάκριβα και φυλασσόταν σε ελάχιστα εκλεκτά κελάρια πλούσιων συλλεκτών. Η οινοποιία ήταν μια μεγάλη του αγάπη και το κρασί Ραβέν άλλη μια κατάκτηση. Χαμογέλασε. Στο ταλαιπωρημένο του πρόσωπο απλώθηκε λίγη ζεστασιά. Κάποια πράγματα δε θα τον απογοήτευαν ποτέ. Κι αυτά ήταν άψυχα συνήθως, χωρίς τη δυνατότητα αντίλογου, χωρίς την ικαanemos011s084.indd 25

16 26 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ νότητα να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους γι αυτό που ήταν ο κάτοχός τους γι αυτό που είχε καταντήσει: άνθρωπος στην όψη και δαίμονας στην ψυχή θύτης και θύμα. Ένα πρόσωπο με πολλές μάσκες, πότε γοητευτικές και πότε τρομακτικές, ανάλογα με το σκοπό, τις περιστάσεις και τα κίνητρα. Δημιουργός και δημιούργημα του εαυτού του ίσως και της μοίρας, παρόλο που είχε πάψει εδώ και χρόνια να την αναθεματίζει. Χίλια εξακόσια πενήντα στρέμματα καλλιεργήσιμης γης, ένα άρτια εξοπλισμένο οινοποιείο κι ο γνήσιος σεβασμός του πλήθους των ανθρώπων που δούλευαν γι αυτόν ήταν ο κόσμος του. Εκεί του άρεσε να ζει κι εκεί ήθελε να πεθάνει. Είχε διαλέξει και το μέρος: κάτω από την αγαπημένη του υπεραιωνόβια ελιά, που όλα αυτά τα χρόνια εκτελούσε ταυτόχρονα χρέη παρατηρητηρίου και εξομολογητηρίου. Δεν ήταν λίγα τα κρίματά του. Και παρότι πίστευε πως είχε εξιλεωθεί για τα περισσότερα απ αυτά, πού και πού κάποια φαντάσματα ξέφευγαν από τις κρύπτες του νου του και τον φιλοδωρούσαν με άγρυπνες νύχτες. Κατέβασε τα κιάλια, έκλεισε τις κουρτίνες και κάθισε στην πολυθρόνα δίπλα στο σιδερένιο σκαλιστό κρεβάτι του. Η κοπέλα που είχε γεμίσει ευχάριστα το χρόνο του τις τελευταίες τέσσερις μέρες είχε φύγει. Την είχε διώξει, για την ακρίβεια, με το αζημίωτο ωστόσο. Όπως έκανε με όλες. Ήθελε να τελειώσει το μπουκάλι με το κονιάκ, αλλά αντιστάθηκε. Για την τελευταία εκείνη κουβέντα που θα έκανε μαζί της ήταν προτιμότερο να είναι νηφάλιος. Μάλιστα, σκέφτηκε πως δεν είχε νόημα να παρατείνει περισσότερο την αναμονή. Όσο πιο γρήγορα ερχόταν η στιγμή που θα έμενε ξανά μόνος, τόσο πιο εύκολο θα του ήταν να επιστρέψει στη ζωή του με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Τον τελευταίο καιρό ο ωραίος, απομονωμένος κόσμος του είχε γίνει άνω κάτω. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα είχε κερδίσει πράγματα εξίσου πολύτιμα με αυτά που είχε χάσει. Είχε δει τις ισορροπίες του να ανατρέπονται και τις άμυνές του να καταρρέουν. Και μέanemos011s084.indd 26 7/2/10 9:41:39 AM

17 αν τον ανεμο ρωτησεισ 27 σα σ όλο αυτό τον ανεμοστρόβιλο είχε επιτρέψει επίσης σε μια γυναίκα να τον πλησιάσει, να τον κατακτήσει. Λάθος. Ένα από τα πολλά, αλλά σίγουρα ένα από τα τελευταία. Ήταν το σπίτι του, και ήξερε ακριβώς σε ποια κρεβατοκάμαρα αντιστοιχούσε το τρίξιμο της πετούγιας που άκουσε νωρίτερα μέσα στη νύχτα. Πήγε κατευθείαν εκεί και άνοιξε χωρίς να χτυπήσει. Όπως είχε μαντέψει, τη βρήκε ξύπνια. Καθόταν στο κρεβάτι ντυμένη κανονικά και η όψη της πρόδιδε ότι έκλαιγε ώρες τώρα. Καημένη Σάνια, σκέφτηκε, φροντίζοντας ωστόσο να παραμείνει ανέκφραστος. Σε είχα προειδοποιήσει... «Καλημέρα», του είπε εκείνη ψυχρά και τα γαλάζια μάτια της άστραψαν. «Θα πρόσθετα και το όνομά σου, αλλά δεν ξέρω ποιο απ όλα να χρησιμοποιήσω». «Είμαι ό,τι βλέπεις. Διάλεξε το όνομα που νομίζεις. Το ίδιο μου κάνει». Βούρκωσε ξανά και της ξέφυγε μια βρισιά. «Με κορόιδεψες. Κέρδισες την εμπιστοσύνη μου δείχνοντάς μου αυτό που δεν είσαι». «Έτσι έπρεπε να γίνει. Αν είχα άλλη επιλογή, θα το είχα αποφύγει». «Όμως εγώ εκείνο τον άντρα αγάπησα. Τα δικά του σημάδια δε με τρόμαξαν ποτέ». «Είσαι πολύ μικρή για τόσο μεγάλες κουβέντες, πριγκιπέσα. Την ασφάλειά σου αγάπησες και τίποτα περισσότερο. Ήμουν ένα πείραμα για σένα, όπως ήσουν κι εσύ ένα πείραμα για μένα. Όμως το πείραμα απέτυχε και για τους δυο μας. Κυλάει τελικά στο αίμα σου μια τάση προς το απαγορευμένο, κι εγώ δεν μπορώ να νιώσω ευτυχία με το κοινότοπο. Ας το δεχτούμε». «Λες ψέματα!» τον κατηγόρησε. «Εκείνο το βράδυ...» «Ούτε λέξη παραπάνω», την προειδοποίησε. «Θα φωνάξω κάποιον απ το χωριό να σε πάρει από δω και να σε πάει μέχρι το Μαζεστέ. Από εκεί μπορείς να πας όπου θέλεις. Για το καλό και των δυο anemos011s084.indd 27 7/2/10 9:41:39 AM

18 28 ευαγγελια ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ μας, μην επαναλάβεις αυτό το εγχείρημα, πριγκιπέσα. Ο Ζακ θα φροντίσει για τις λεπτομέρειες του διαζυγίου. Δε χρειάζεται επίσης να ανησυχήσεις ποτέ σου για τη διατροφή. Παρόλο που τα χρήματα σου περισσεύουν, θα αναλάβω πρόθυμα τις οικονομικές υποχρεώσεις που μου αναλογούν. Είδες τον κόσμο μου. Τώρα ξέρεις πως η πιο συνετή απόφαση για όλους είναι να μείνεις μακριά μου». «Ναι!» ούρλιαξε αρπάζοντας το μωρό στην αγκαλιά της. Ήθελε να φύγει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από κείνο το μέρος. Σηκώθηκε απ το κρεβάτι και τον προσπέρασε τρεκλίζοντας από την ταραχή. «Αυτό θα κάνω! Θα φύγω αμέσως! Γιατί είσαι αληθινό τέρας, Ρωμανέ ή Άλεξ ή Ραφαέλ ή όπως αλλιώς σε λένε. Και τα τέρατα παραμένουν τέρατα, ακόμα κι αν φορούν τις ωραιότερες μάσκες του κόσμου!» Ήταν τα τελευταία λόγια που άκουσε απ τα χείλη της. Τα ελάχιστα δευτερόλεπτα που μεσολάβησαν μέχρι να πάρει την απόφαση να την αρπάξει από το μπράτσο και να της δώσει τη σαρκαστική απάντησή του ήταν αρκετά για να γίνει το κακό. Πρώτα άκουσε το δυσοίωνο γδούπο που έκανε το σώμα της καθώς κατρακυλούσε στις σκάλες και μετά αντίκρισε το θέαμα: αίματα παντού και δύο κορμιά άψυχα σαν κούκλες σωριασμένα στο χαλί. «Φίλε μου...» Μόνο αυτές οι λέξεις κατόρθωσαν να ακουστούν καθαρά. Οι υπόλοιπες πνίγηκαν ανάμεσα στα δάκρυα δύο αντρών που είχαν ξεχάσει από χρόνια να κλαίνε. Οι νοσοκόμες, βουρκωμένες κι αυτές, χαμήλωσαν το κεφάλι. Ο γιατρός είχε κρύψει το πρόσωπο στις παλάμες του, ανήμπορος να το συνειδητοποιήσει. Όχι στον Άλεξ, σκεφτόταν ξανά και ξανά. Όχι στον Άλεξ... «Ήταν δική μου, Ζακ...» μουρμούρισε ο Άλεξ. «Χρειάστηκε να δώσω αίμα: μηδέν ρέζους αρνητικό. Σπάνιο, ε; Δεν την πίστεψα όταν μου το είπε, αλλά ήταν δική μου...» anemos011s084.indd 28 7/2/10 9:41:39 AM

19 αν τον ανεμο ρωτησεισ 29 «Η Σάνια;» «Δεν ξέρω. Η ζωή της κρέμεται από μια κλωστή. Θεέ μου, τι έκανα, Ζακ; Τι έκανα;» Ο Ζακ προτίμησε να αφήσει το φίλο του για λίγο μόνο, να πενθήσει με τον τρόπο του. Έφυγε λοιπόν απ το δωμάτιο κι έκλεισε μαλακά την πόρτα πίσω του. Παρότι απαγορευόταν στο χώρο του νοσοκομείου, έβγαλε τα άφιλτρα τσιγάρα του κι άναψε ένα. Ένιωσε σαν να εισέπνευσε οξυγόνο. Τα χέρια του έτρεμαν, τα μάτια του έτσουζαν. Αντίκρισε το είδωλό του στο τζάμι απέναντί του και γέλασε μέσα στο κλάμα του. Και το δικό του πρόσωπο είχε σημάδια. Και τα δικό του δεξί ζυγωματικό είχε θρυμματιστεί από σφαίρα. Κι η δική του η ζωή είχε γίνει κομμάτια. Έμοιαζε με το φίλο του στην ψυχή και την όψη. Μόνο στο μυαλό διέφεραν, ευτυχώς γι αυτόν. Γιατί ο Άλεξ ήταν διάνοια κι η υψηλή ευφυΐα του ήταν το χάρισμά του και η κατάρα του. Καημένε Άλεξ, σκέφτηκε ο Ζακ. Κάθισε στις φτέρνες, έσκυψε μπροστά και έκλαψε. Δεν πίστευε στο Θεό, αλλά απόψε θα προσευχόταν. Τίποτ άλλο δεν ήθελε. Μόνο να ζήσει η Σάνια. Μόνο αυτό. anemos011s084.indd 29 7/2/10 9:41:39 AM

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς και για τους οικείους μας, οπότε και θα την αποφύγω.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού.

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού. Το βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου "Η Μεσόγειος είμαι εγώ και δεν είμαι πια εδώ" επιλέχθηκε για να αποτελέσει τη βάση για το θεατρικό δρώμενο, που θα αποτελέσει την παρουσίαση της Ερευνητικής Εργασίας :

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο

Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο Εκπαιδεύοντας τον παππού στο διαδίκτυο Άννα Κάσσου 1 Κάθε Παρασκευή επισκέπτομαι τον παππού μου τον Πέτρο και τη γιαγιά μου την Άννα που μένουν στην Ηλιούπολη. Αυτή η επίσκεψη όμως δεν ήταν σαν τις άλλες,

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Καλύτερη πληροφόρηση Ένιωσα σίγουρη για τον εαυτό μου Πολλές απορίες που δεν είχα φανταστεί με σιγούρεψαν Η σημερινή ενημέρωση ήταν από τις καλύτερες που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια Το παράξενο ταξίδι της Συννεφένιας «Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια ζούσαν σε ένα παλάτι. Ο Φωτιάς δεν τις άφηνε να βγουν έξω ποτέ. Στερέωνε την πόρτα με ένα βαρύ ξύλο. Μια μέρα

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΡΩΤΗΣΕΙΣ. Ευχαριστώ τους γονείς μου επειδή ήταν πάντα

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΡΩΤΗΣΕΙΣ. Ευχαριστώ τους γονείς μου επειδή ήταν πάντα ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ Στη Νικολέττα και στον Αλέξανδρο. Με αγάπη. Πάντα. Ευχαριστώ τα παιδιά μου, Νικολέττα και Αλέξανδρο, που μου δίδαξαν τι σημαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Πόλη των Χαμένων Ψυχών

Πόλη των Χαμένων Ψυχών ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ Βιβλίο Πέμπτο Πόλη των Χαμένων Ψυχών CASSANDRA CLARE προλογος Ο Σάιμον στεκόταν και κοιτούσε μουδιασμένος την εξώπορτα του σπιτιού του. Δεν είχε φύγει ποτέ απ αυτό το σπίτι. Εδώ τον είχαν

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα