ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΡΩΤΑ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΡΩΤΑ"

Transcript

1 ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΡΩΤΑ εν άργησαν οι άνθρωποι να ερµηνεύσουν τον έρωτα. Όχι όµως µε ποιητική διάθεση, ούτε την διατύπωσαν σε ροµαντικά τετράστιχα µε όµορφες και οµοιοκατάληκτες λέξεις. Ήταν µια ερµηνεία χωρίς την παραµικρή λογοτεχνική αξία. Η ανακάλυψη της ανακοινώθηκε σε περιοδικά του χώρου µε µια άµµετρη επιστηµονική γραφή, γεµάτη ευρήµατα και ιατρικούς όρους, δίνοντας έτσι την οριστική απάντηση στην ερώτηση που κάθε άνθρωπος έχει αναρωτηθεί, τουλάχιστον µια φορά. Τι είναι ο έρωτας. ΗΜΗΤΡΗΣ Συννεφιά είχε σκεπάσει το Νησί. Τα σπίτια που ήταν αραδιασµένα σε ολόκληρο το λόφο κι έφταναν µέχρι χαµηλά στο λιµάνι, είχαν γκριζάρει από τις σκιές του Οκτώβρη. Ένας ελαφρύς άνεµος που κυκλοφορούσε ελεύθερος στα άδεια σοκάκια, έσπρωχνε στο διάβα του ξερούς θάµνους, σκόνες και αποτσίγαρα. Κάποια παντζούρια ανοιγόκλειναν στο πέρασµα του ενώ ξεχασµένες τέντες τίναζαν σπασµωδικά τα πανιά τους. Ότι είχε αποµείνει από το καλοκαίρι που πέρασε, κατέληγε αδύναµο και ξεχασµένο σε κάποια υγρή γωνιά της θάλασσας. Ο κεντρικός δρόµος, που ξεκινούσε από το λιµάνι και έφτανε ως την κορυφή του λόφου, ήταν µια ανηφόρα στρωµένη από τσιµέντο και ασβεστωµένα πεζούλια. Έφτανε στην Χώρα και τελείωνε στο µισογκρεµισµένο παλιό κάστρο. Ούτε η µολυβένια συννεφιά πάνω του δεν µπορούσε να του προσδώσει κάτι από το παλιό του κύρος. Μόνο οι κουρασµένοι ανεµόµυλοι στέκονταν όρθιοι κι αντιστεκόντουσαν στην φθορά και την διάβρωση. Είχα διασχίσει την µισή ανηφόρα όταν σταµάτησα σε ένα παλιό µαντράκι για να πάρω µια ανάσα. Τα πόδια µου δυσανασχετούσαν από την έλλειψη νεανικής φρεσκάδας και ζητούσαν ανέσεις, καθώς είχα ξεπεράσει από καιρό τα σαράντα πέντε. Έχοντας καπνίσει στρέµµατα καπνού µέχρι τώρα και συνηθισµένος στην δουλειά γραφείου, το στήθος µου αγκοµαχούσε µετά τα πρώτα ανηφορικά µέτρα κι έκανε την ανάσα µου κοφτή και αλαφιασµένη. Κάποτε µπορούσα να ανέβω στην κορυφή µε την µία, σχεδόν τρέχοντας. Αλλά τώρα, δεν ήµουν παρά ένας σιτεµένος και κουρασµένος µεσήλικας, που κάπνιζε ανελλιπώς και δυσκολευόταν να ανεβεί µια ανηφόρα. Στηρίχτηκα στην µάντρα και πέταξα την γόπα από το τσιγάρο, κοιτάζοντας τριγύρω. Μέσα φθινοπώρου και στο Νησί δεν απέµεναν παρά λίγες µόνο οικογένειες ψαράδων, ίσως και µερικοί ξεχασµένοι ταξιδιώτες. Στον δρόµο δύσκολα έβλεπες να κυκλοφορεί κάποιος και οι περισσότερες βάρκες ήταν δεµένες στο λιµάνι. Τα µαγαζιά ήταν σχεδόν όλα κλειστά, σε κανά δυο µόνο άκουγες κάποιους θορύβους κι έβλεπες από τα παράθυρα τους µελαγχολικές φιγούρες να κουβεντιάζουν. Το Νησί το θυµόµουν µε άλλα χρώµατα, όχι αυτό το µουντό σκούρο. Θύµιζε ακόµα εκείνες τις παλιές φωτογραφίες που έχω σε κάποιο συρτάρι αλλά στην πραγµατικότητα είχε αλλάξει. Οι σελίδες του χρόνου είχαν γυρίσει και εδώ, διάφανες και διακριτικές, αλλά υπαρκτές και αµείλικτες. Έριξα άλλη µια µατιά γύρω µου. Ήταν µέρα αλλά έµοιαζε νύχτα. Ο θόρυβος από ένα µεταλλικό τενεκεδάκι που έτρεχε στην κατηφόρα σκοντάφτοντας στις ανωµαλίες του τσιµέντου, τράβηξε την προσοχή µου. Περνούσε δίπλα από άδειες γλάστρες και ξεχαρβαλωµένες καρέκλες καθώς συναγωνιζόταν σε ταχύτητα λογιών λογιών παρασυρµένα αντικείµενα. Πέρασε µπροστά από µια παλιά ταβέρνα και χάθηκε πίσω από κάτι σκαλοπάτια του δρόµου. Η ταβέρνα είχε µια τσίγκινη ταµπέλα που κουνιόταν από τον αέρα τρίζοντας. Από κάτω, µια ξεβαµµένη πόρτα άνοιξε και βγήκε ένα νεαρό ζευγάρι, που έβαλε γρήγορα τα πανωφόρια 1

2 του µόλις είδε τον καιρό. Ήταν ξένοι, µάλλον σκανδιναβοί, και κίνησαν προς την Χώρα µε βιαστικά βήµατα. Σε λίγο θα περνούσαν από µπροστά µου. Τους κοίταξα διακριτικά καθώς ανηφορίζαν τον δρόµο, να περπατάνε πιασµένοι από το χέρι και να χαριτολογούν µεταξύ τους. εν µπορούσα να µαντέψω τον λόγο που είχαν έρθει τέτοια εποχή στο Νησί αλλά η κακοκαιρία δεν φάνηκε να τους προβληµατίζει ιδιαίτερα. Για την ακρίβεια, νοµίζω πως λίγα πράγµατα πρόσεχαν γύρω τους. Αλλά ακόµα και σε αυτά τα λίγα, η σκέψη τους µάλλον τριγύριζε στο πρόσωπο που είχαν δίπλα τους. Και παρόλο που δεν γνώριζα την γλώσσα τους, οι λέξεις τους έφταναν στα αυτιά µου γνώριµες και κατανοητές. Ήταν πολύ εύκολο να διαβάσει κανείς τη γλώσσα των ερωτευµένων. Λίγο πιο πάνω, ανάµεσα σε δυο αντικριστά σπίτια του δρόµου, υπήρχε ένα σκοινί µε λίγα κρεµασµένα ρούχα. Ήταν δεµένο από τις βεράντες των πάνω ορόφων, προφανώς κατοικούµενα ακόµα από κάποιους, και τα ρούχα πρέπει να είχαν απλωθεί πρόσφατα γιατί ήταν ακόµα βρεγµένα. Μερικές σταγόνες που έσταξαν, έβρεξαν το ζευγάρι που πλησίαζε. Με µια µικρή, χαριτωµένη κραυγή, η κοπέλα σκούπισε το κεφάλι της ενώ το αγόρι που την συνόδευε κοίταξε προς τα πάνω. Στην αρχή φοβήθηκαν για βροχή αλλά, µόλις είδαν τα ρούχα, συνέχισαν τον δρόµο τους µε γελάκια κι αγκαλιές. Έδειχναν ερωτευµένοι και µάλλον ήταν κάτι αυθόρµητο, ένα πρόσταγµα της φύσης ή της µοίρας. Αλλά καθώς άναβα ακόµα ένα τσιγάρο, ήξερα πως δεν µπορούσα να απαντήσω σε αυτό µε βεβαιότητα, είχα ήδη δει πολλά. Μόλις προχώρησαν λίγο ακόµα, οι µατιές µας συναντήθηκαν. Πρώτα µε πρόσεξε το αγόρι και µετά το κορίτσι, αλλά δεν αντιλήφθηκαν το λόγο που τους παρατηρούσα. Πρέπει να πίστεψαν πως τράβηξαν την προσοχή µου οι φωνές της κοπέλας που βράχηκε. Με χαιρέτησαν φιλικά, µε προσπέρασαν, και λίγο πιο πάνω το αγόρι έσκυψε και είπε κάτι στη φίλη του, που έσκασε στα γέλια και τον χτύπησε στον ώµο. Τους κοίταξα που αποµακρυνόντουσαν. Και ήξερα πως αυτό που αισθάνονται, ο τρόπος που συµπεριφέρονταν και το πως αντιδρούν, είναι έρωτας. ηλαδή, σύµφωνα µε την ερµηνεία του έρωτα, µια βιοχηµική αντίδραση του ανθρώπινου οργανισµού. Ακόµα έχω ένα από κείνα τα περιοδικά που ανακοινώθηκε η ερµηνεία, συνήθως θαµµένο κάπου ανάµεσα σε βιβλία και σηµειώσεις. Συχνά το αναζητώ, το τοποθετώ στο γραφείο και το ξαναδιαβάζω από την αρχή, ενώ ξέρω το περιεχόµενο του απέξω. Ακόµα και τώρα στο Νησί, το συγκεκριµένο περιοδικό έχει την δικιά του θέση στα πράγµατα µου και περιµένει την στιγµή που θα το ξαναδιαβάσω. Νοµίζω πως το κράτησα περισσότερο για να µου θυµίζει παρά να µου εξηγεί. Περίεργοι καιροί. Αυτό που επιδίωξε η ερµηνεία του έρωτα ήταν να εξηγήσει. Σήµερα φυσικά θεωρείται κάτι αυτονόητο, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα ακόµα επίτευγµα της ανθρώπινης διάνοιας και επιστήµης. Είναι η φυσιολογική εξέλιξη της εποχής µας, σαν το ρολόι που φοράω στο χέρι ή σαν το ρεύµα που κάνει την λάµπα να φωτίζει ενώ ψάχνω το περιοδικό. Είναι πια κάτι συνηθισµένο. Η αλήθεια είναι πως κατά βάθος ούτε εµένα µου φαίνεται παράλογο, παρόλο που έζησα και πριν από αυτό. Βέβαια, όταν εισέβαλε στην ζωή µας δεν ήµουν παρά ένας πιτσιρικάς, ένας πρωτάρης που µόλις διάβαινε το κατώφλι. Τι ήξερε ένας εικοσάρης πραγµατικά για την ζωή; Όµως είχα µεγαλώσει µε άλλα πρότυπα, είχα ήδη κάποιες εµπειρίες και είχα µάθει διαφορετικά. Και όπως όλοι της γενιάς µου, έτσι κι εγώ στην αρχή το θεώρησα εξωπραγµατικό να συµβεί. Αλλά σύντοµα είδα την ανακάλυψη του να παίρνει σάρκα και οστά κι έζησα όλη την εξέλιξη του. Πέρασαν είκοσι πέντε χρόνια από τότε, και είκοσι πέντε χρόνια είναι µεγάλο διάστηµα ώστε να συνηθίσω και να ακούγεται πια ορθολογικό και σε µένα. Θυµάµαι ακόµα την αµηχανία του κόσµου αλλά όλα οδηγούσαν εδώ, ήταν κάτι αναπόφευκτο και µάλλον προβλέψιµο. Τότε όµως ήταν τα µάγια της εποχής, τα ξόρκια της σύγχρονης κοινωνίας. Υστερίες, εκποµπές στην τηλεόραση, καταστροφολογίες. Και που 2

3 είναι τώρα όλα αυτά; Αποδείχτηκαν ανώφελα, δεν αρκούσε κανένα επαναστατικό πνεύµα. Η ερµηνεία είχε δροµολογηθεί και ήταν θέµα χρόνου. Ο κόσµος αργότερα συνήθισε, την αφοµοίωσε. Και τελικά πέταξε τις αντιδράσεις του σε κάποιο καλάθι των αχρήστων. Σήµερα κανείς δεν µιλά πια για αυτήν µε µυστικοπάθεια ούτε αναζητά πληροφορίες µέσα από ντροπές ή ενοχές. Η δικιά µου γενιά βρέθηκε ανάµεσα σε δύο διαφορετικές εποχές και συµβιβάστηκε. Η επόµενη αγνοεί, γεννήθηκε µε αυτά τα δεδοµένα και τα θεωρεί κληρονοµιά της. Αυτοί, έχουν να αντιµετωπίσουν τις δικές τους καινοτοµίες. Θα γίνουν έφηβοι µαθαίνοντας τον κόσµο και µετά αυτός θα αλλάξει, και θα πρέπει τότε να µάθουν να ξαναζούν διαφορετικά. Κατά πάσα πιθανότητα θα κάνουν και την δικιά τους επανάσταση αλλά γρήγορα θα ακολουθήσουν το δικό µας δρόµο. Αυτή είναι η συνηθισµένη πορεία των καιρών µας. Η έρευνα των επιστηµόνων στην αρχή ήταν θεωρητική και βασίστηκε στην παρατήρηση και την στατιστική. Κατάφεραν να διατυπώσουν µαθηµατικές εξισώσεις µε τις οποίες ερµηνευόταν αλλά και προβλεπόταν σε µεγάλο βαθµό η επιθυµία ενός ανθρώπου για κάποιον άλλον. Τέτοιες εξισώσεις ήταν γνωστές και παλιότερα αλλά τώρα τις προχώρησαν στην τελειότητα. Επικεντρωνόντουσαν στο πως επηρεάζετε η έλξη δύο ανθρώπων ανάλογα µε διάφορες συνθήκες. Όταν ο ένας από δύο δεν είναι διαθέσιµος, όταν ο ένας αδιαφορεί για τον άλλον, η επίδραση του χρόνου, η απόσταση µεταξύ τους, ήταν όλα παράµετροι όπως και πολλές άλλες που συµµετείχαν σε αυτές τις εξισώσεις και µπορούσαν να απεικονιστούν στο χαρτί µε αλγεβρικά σύµβολα. Στην συνέχεια εµβάθυναν ξεδιαλύνοντας τις ορµόνες που δηµιουργούσαν όλα τα φυσικά συµπτώµατα του έρωτα: έλξη, σεξουαλική επιθυµία, ανορεξία για φαγητό, ταραχή, ταχυκαρδία, αϋπνίες. Γιατί όλα προέρχονταν από ορµόνες που εκκρίνει ο ανθρώπινος οργανισµός όπως η αδρεναλίνη, νοραδρεναλίνη, ντοπαµίνη, νευροτροφίνες. Επικεντρώθηκαν στην συµπεριφορά του ερωτευµένου βάση των συναισθηµάτων που ένοιωθε κι όχι απλά της σεξουαλικής του παρόρµησης, αφού αυτή δεν προερχόταν απαραίτητα από έρωτα. Τους ενδιέφερε φυσικά και αυτή αλλά µόνο σαν σύµπτωµα ή αφετηρία του έρωτα, όχι σαν βιολογική ανάγκη. Αφού αποκωδικοποίησαν όλα τα συµπτώµατα, έπρεπε µετά να βρουν πως ξεκινάει αυτή η διαδικασία. Ήταν ήδη γνωστό σε αυτούς πως ο έρωτας ήταν µια βιοχηµική αντίδραση του οργανισµού, που ενεργοποιούταν όταν συγκεκριµένες περιοχές του εγκεφάλου λάµβαναν τα κατάλληλα εξωτερικά ερεθίσµατα, διαµέσου των αισθήσεων. Αυτά προέρχονταν από την παρουσία ενός ατόµου στη ζωή ενός άλλου κι από τα στοιχεία που είχε και συνήθως τον κάνουν να τον ερωτευτεί. Την εµφάνιση του, την οµιλία του, την προσωπικότητα του ή οτιδήποτε άλλο µπορούσε να πυροδοτήσει τον έρωτα, δηλαδή αυτή την βιοχηµική αντίδραση που ξεκινούσε από τον εγκέφαλο και κατέληγε σε έκκριση χηµικών ουσιών και ορµόνων στο ερωτευµένο σώµα. Τους επιστήµονες όµως δεν τους ενδιέφερε ποιες εξωτερικές αιτίες την προκαλούν αλλά ποιος ακριβώς διακόπτης γυρίζει και δίνει αυτή την µαγική εντολή στον εγκέφαλο ώστε να αρχίσει να ερωτεύεται, δηλαδή να προκαλεί όλα τα συµπτώµατα του έρωτα. Το ποια χαρακτηριστικά του ανθρώπου ερωτευόµασταν, τα µάτια, την χροιά της φωνής, το χιούµορ, δεν είχαν ιδιαίτερη σηµασία. Η εξωτερική πηγή που έστελνε το κατάλληλο ερέθισµα στο µυαλό και όχι στην καρδιά όπως λανθασµένα πιστεύαµε - ήταν δευτερεύουσας σηµασίας. Γιατί, τις περισσότερες φορές, ήταν τελείως προσωπικοί οι λόγοι που ερωτευόταν ένας άνθρωπος, γινόταν βάση δικών του εµπειριών, επιθυµιών ή ακόµα και γονιδίων. εν ήταν κάτι που µπορούσε να γενικευτεί. Όλα αυτά, δικαιολογηµένα αγνοήθηκαν από τους επιστήµονες. Το πραγµατικά σηµαντικό ήταν το ποια ακριβώς σηµεία του εγκεφάλου του ερωτευµένου ήταν υπεύθυνα, ποια ακριβώς η φύση της βιοχηµικής αντίδρασης που λάµβανε χώρα κατ εντολήν του και µε ποιο επιστηµονικό τρόπο αυτή ξεκινούσε εκεί µέσα. Κυρίως πως ξεκινούσε εκεί µέσα. 3

4 Γιατί µε οποιονδήποτε τρόπο και να ερωτεύεται ένας άνθρωπος, όλα έχουν την ίδια συνιστώσα και καταλήγουν στο ίδιο σηµείο, σε αυτή την περιοχή του εγκεφάλου που διεγείρετε και στέλνει το µήνυµα στο ανθρώπινο σώµα να ερωτευτεί και να ξεκινήσει την συναισθηµατική περιπέτεια. Από κει ξεκινούν όλα. Και οι επιστήµονες το ανακάλυψαν. Κανείς δεν ξέρει πόσο καιρό τους πήρε πραγµατικά και πόση προσπάθεια, αλλά το αποτέλεσµα ήταν να έχουν πια το κλειδί που τόσο επίµονα αναζητούσαν, γραµµένο σε κάποιο επιστηµονικό εγχειρίδιο. Η γνώση όµως για την φύση του έρωτα και την γέννηση της ίδιας της επιθυµίας, έδινε µια δυνατότητα που δύσκολα µπροστά της θα έκλεινε τα µάτια κάποιος επιστήµονας. Την δυνατότητα να επεµβαίνεις σε αυτή κατά βούληση. Το τελευταίο βήµα δεν άργησε να γίνει. Και όλος ο καλλιτεχνικός οίστρος, αµέτρητες γραµµές λογοτεχνίας και δηµιουργικής έµπνευσης, συσκευάσθηκαν σε δύο ειδών µικρά χαπάκια, ικανά να προγραµµατίσουν τον ανθρώπινο εγκέφαλο και να δηµιουργήσουν ή να αφαιρέσουν τα ερωτικά αισθήµατα, τον έρωτα. Ήταν τα χάπια του Έρωτα και του Αντιέρωτα Εκείνη την εποχή ήµασταν ερωτευµένοι µε την Σοφία. Η κοινωνία είχε µόλις αρχίσει να χρησιµοποιεί δειλά την τελευταία ανακάλυψη και τα πλεονεκτήµατα της. Εξάλλου, δεν ήταν λίγοι αυτοί που είχαν ευχηθεί για την ύπαρξη τους. Οι πληγωµένοι έπνιγαν τον καηµό τους µε ένα χάπι αντιέρωτα, οι απελπισµένοι ευελπιστούσαν στην στιγµή που το αντικείµενο του πόθου τους θα έπαιρνε ένα χάπι έρωτα για αυτούς. Η αλήθεια όµως είναι πως δεν υπήρχε πια ο φόβος της απόρριψης, αν δεν έβρισκες ανταπόκριση έπαιρνες το χάπι του αντιέρωτα και δεν αισθανόσουν τίποτα. ιάλεγες την καλύτερη περίπτωση για σένα, έπαιρνες το χάπι του έρωτα και γινόταν ο άνθρωπος σου. Τα συνοικέσια έγιναν επίκαιρα αφού οι διαφωνίες ήταν πια κυρίως οικονοµικές, το αισθηµατικό είχε λυθεί. Τώρα πια, αγόραζες τον έρωτα από τα φαρµακεία. Σε εκείνη την εποχή, που τα χτυποκάρδια ήταν θέµα επιστήµης, ο έρωτας µας µε την Σοφία ήταν φυσικός, χωρίς βοηθήµατα, δυνατός και επιπόλαιος από την ορµή της νίοτης. Ούτε γω δεν ξέρω από ποιες κρυφές πτυχές µας ξεπήδησε, αλλά έγινε και ήταν τρικυµιώδης, ορµητικός και ανεξέλεγκτος. Ήταν η πρώτη γυναίκα που ερωτεύτηκα πραγµατικά, και ήµουν τυχερός γιατί ήταν αµοιβαίο. Συνέβη εδώ, στο Νησί. Είµαι Έλληνας αλλά µε την οικογένεια µου ζούσαµε στο εξωτερικό, κι εγώ δεν είχα έρθει ποτέ ξανά στην Ελλάδα. Αποφασίσαµε να έρθουµε στο Νησί για διακοπές εκείνο το καλοκαίρι, την πατρίδα της µητέρας µου. Ήταν ας πούµε κάτι σαν δώρο για τις επιτυχίες που σηµείωνα στις σπουδές µου. Η Σοφία και η δικιά της οικογένεια ζούσαν στην Αθήνα αλλά ο αρχιτέκτονας πατέρας της διατηρούσε ακόµα ένα παλιό αρχοντικό στην Χώρα. Ήταν ένα διώροφο κτίριο µε µια µικρή αυλή, πνιγµένη στις ντάλιες και τις βουκαµβίλιες. ύο πράγµατα θυµάµαι κυρίως από την πρώτη µέρα στο Νησί. Την συγκίνηση της µητέρα µου, που είχε χρόνια να βρεθεί στο µέρος που γεννήθηκε, και την γνωριµία µου µε την Σοφία, που συνοδεύτηκε από µια αµοιβαία στιγµή σιωπής και αµηχανίας. Το πρώτο το ξέχασα γρήγορα, το δεύτερο όµως ήταν η αρχή για πρωτόγνωρα αισθήµατα που δεν ξέχασα ποτέ. Κάποιες κοπέλες στην σχολή δεν ήταν τίποτα άλλο παρά χαζές και ανώριµες σχέσεις, που κατάλαβα την αξία τους εκείνη ακριβώς την στιγµή. εν µπορώ να πω µετά από τόσα χρόνια πως η Σοφία ήταν η πιο εντυπωσιακή γυναίκα που συνάντησα, αλλά γιατί αισθάνθηκα αυτό που αισθάνθηκα η επιστήµη ίσως µπορούσε να το εξηγήσει, εγώ όµως όχι. Νοµίζω πως µαγεύτηκα αµέσως, χωρίς να ξέρω σχεδόν τίποτα για αυτήν, χωρίς να έχουµε ανταλλάξει λέξη. Και αυτή φρόντισε άθελα της στο διάστηµα που ακολούθησε, να µην βρίσκω πάνω της ούτε ένα ψεγάδι. Είτε την κοίταζα, είτε την άκουγα να µιλά, είτε αργότερα την άγγιζα και την γευόµουν, ήταν από µια τέχνη για κάθε µου αίσθηση, που την έφερνε σε έκσταση και 4

5 εκπλήρωνε οποιαδήποτε µαταιόδοξη προσδοκία της. Τα µάτια µου έβλεπαν τον καλύτερο πίνακα ζωγραφικής, τα αυτιά µου άκουγαν την πιο ηδονική µουσική, τα χέρια µου αγγίζαν βελούδινα όνειρα. Ήταν όλες οι τέχνες µαζί, ήταν η ύψιστη τέχνη, που συντόνιζε για πρώτη φορά όλες µου τις αισθήσεις στο πλήρωµα των απαιτήσεων τους. Ήµουν ερωτευµένος. Προσπάθησα να φερθώ µε αυτοσυγκράτηση αλλά δεν τα κατάφερα. Έµενα δίπλα της όποτε έβρισκα αφορµή, της µιλούσα µε την πρώτη ευκαιρία, την πείραζα, κι ενδιαφερόµουν για τους τρίτους µόνο όταν ήθελα να στρέψω αλλού το βλέµµα µου, κοκκινισµένος και νοιώθοντας πως τα µάτια µου δεν µπορούσαν να κρατήσουν κανένα µυστικό από αυτήν. Λίγες µόνο µέρες χρειάστηκαν και µετά δεν µπορούσα πια να ορίσω τον εαυτό µου, δεν µπορούσα να είµαι µακριά της, δεν µπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο πέρα από αυτήν. Η έκρηξη µέσα µου µπορούσε να κινήσει από µόνη της τους ανεµόµυλους. Και η Σοφία όµως ανταποκρίθηκε, µε τον ίδιο µυστικό και ανείπωτο έρωτα. ειλά στην αρχή, µε φοβισµένες και µετρηµένες κινήσεις που πρόδιδαν την αµηχανία της. Αλλά ότι έβλεπα στα δικά της µάτια δεν ήταν µια απλή αντανάκλαση των δικών µου αισθηµάτων, ήταν ο δικός της πυρετός που την σιγόψηνε, ο δικός της έρωτας που προσπαθούσε να µετουσιωθεί σε λόγια και πράξεις. Και όταν τελικά βρήκε την διέξοδο, ακολουθώντας το µόνο δρόµο που θέλαµε και οι δύο πραγµατικά να διαβούµε, το πάθος µας αδιαφόρησε για σκέψεις. Ξεχάσαµε το Νησί και τις οικογένειες και τα πάντα. ΣΟΦΙΑ εν είχα ιδέα τι ήταν έρωτας, ούτε καν από επιστηµονική άποψη. Ότι ήξερα ήταν από ροµαντικές ταινίες κι από κάποιο καλά κρυµµένο ένστικτο, που µε προειδοποιούσε από καιρό σε καιρό στην θέα διάφορων αγοριών, µε σφιξίµατα στη καρδιά και ονειροπολήσεις. Ήµουν µόλις δεκαεπτά χρονών και ότι άποψη µπορούσα να έχω ήταν από διάφορες συζητήσεις µεγαλυτέρων ή από τις επιταγές της κοριτσίστικης φαντασίας µου. Όταν γνώρισα τον ηµήτρη, βρέθηκα αντιµέτωπη µε κάτι που αδυνατούσα να τιθασεύσω. Κι αν στην αρχή ήµουν επιφυλακτική, ήταν περισσότερο από φόβο, όχι από λογική. Αλλά δεν υπήρξε στιγµή που να µην τρέχει το µυαλό µου σε σκέψεις που αφορούσαν αυτόν, ούτε και µπορούσα να καθησυχάσω αυτή την επιτακτική εσωτερική ανάγκη που ζητούσε συνεχώς να βρεθώ µαζί του. Ήµουν πολύ µικρή για να έχω την εµπειρία να ελέγξω τα αισθήµατα µου, έστω να τα κρατήσω κρυφά ή να τα δω σαν σφάλµα. Ήταν κάτι πάνω από τις δυνάµεις µου. Την πρώτη µέρα απλά καθόµασταν µαζί, σε όλη την διάρκεια της συνάντησης των δύο οικογενειών. ειλά βλέµµατα, χαζές κουβέντες, κρυφό ενδιαφέρον, υπήρχε ένα αόρατο νήµα επαφής µεταξύ µας που κανείς δεν ήθελε να κόψει. Στο τραπέζι, ανάµεσα από τσουγκρίσµατα ποτηριών κι ευχές καλωσορίσµατος, εµείς αναζητούσαµε ο ένας τις λέξεις του άλλου. Ρωτούσα την γνώµη του για οποιοδήποτε άσχετο θέµα µπορούσα να σκεφτώ, για την ζωή του, τις σπουδές του, για την χώρα που έµενε. εν υπήρξε κανένα επιτήδειο φλερτ, καµία µελετηµένη κίνηση. Αυτό το µυστήριο µέσα µας αυτοσχεδίαζε για µας. Τις επόµενες µέρες γίναµε αχώριστοι, χωρίς όµως να ειπωθεί ή να γίνει κάποιος υπαινιγµός για τα αισθήµατα µας. Εξακολουθούσαµε να επιδιώκουµε ο ένας την συντροφιά του άλλου χωρίς καµία επιφύλαξη. Υπήρχε µόνο ένας µικρός ενδοιασµός που µας γυρόφερνε αλλά ήταν τελείως ανίσχυρος. Εξαφανίστηκε εντελώς κάποια στιγµή, καθώς ο κρυφός µας έρωτας, µέρα µε τη µέρα, άρχισε να κυριαρχεί και να εξουσιάζει. Την έλξη µεταξύ µας δεν την πρόσεξε κανείς και αυτό βοήθησε στο να µπορούµε να είµαστε συνεχώς µαζί. Όλοι θεώρησαν εύλογο να έχουµε πολλά κοινά λόγω ηλικίας και η διαρκής παρέα που κάναµε δεν παραξένεψε κανέναν, ακόµα κι όταν ήµασταν µακριά τους. Μετά από λίγο καιρό, ο καθένας από τις δύο οικογένειες είχε βρει την δικιά του αγαπηµένη ασχολία στο Νησί και περνούσε τον καιρό του µε αυτήν, διευκολύνοντας µας. Όταν γίναµε ζευγάρι, παρόλο που δεν υπήρχε καµία υποψία από τις δύο οικογένειες, οι δικαιολογίες για να βρισκόµαστε µόνοι πήραν την µορφή ολόκληρων σχεδίων. Ώρες και ώρες συζητούσαµε για την επόµενη φορά που θα ξαναβρεθούµε, ψάχνοντας τρόπους να αποτραβηχτούµε από τους υπόλοιπους. Ήταν όµως περισσότερο ένα παιχνίδι µεταξύ µας, 5

6 κάτι ακόµα που θέλαµε να έχουµε κοινό. Ήµασταν οι δυο µας εναντίον όλων των υπολοίπων, ο δικός µας κόσµος και ο δικός τους, και αυτός ο µικρόκοσµος που είχα δηµιουργήσει µε τον ηµήτρη, µου αρκούσε και µε έκανε ευτυχισµένη. Συνολικά θα µέναµε στο Νησί δύο µήνες. Ερχόµασταν κάθε καλοκαίρι αλλά εκείνη τη χρονιά παρατείναµε την παραµονή µας, λόγω της επίσκεψης της οικογένειας του ηµήτρη. Τους φιλοξενούσαµε στον πάνω όροφο του εξοχικού ενώ εµείς µέναµε από κάτω. Το διώροφο αρχοντικό ήταν το µόνο που µας χώριζε προς το παρόν. Ο πρώτος µήνας πέρασε, και οτιδήποτε άλλο που δεν αφορούσε τον ηµήτρη ήταν µια αχνή και ασήµαντη λεπτοµέρεια για µένα. Βίωνα κάτι άγνωστο, µια χίµαιρα που είχα εκ γενετής και τώρα την ζούσα. Στιγµή δεν µε απασχόλησε η ερµηνεία του έρωτα, τον ερµήνευα µόνη µου µαζί του και τον ζούσα κάθε στιγµή. Τίποτα δεν µπορούσε να µε τραβήξει από τους ουρανούς που βρισκόµουν και τίποτα δεν φαινόταν αρκετό για να εµποδίσει την ευτυχία µου. Μέχρι που ένα βράδυ, σε άλλη µια κρυφή µας έξοδο σε κάποια ερηµική παραλία, κανένας από τους δυο µας δεν πρόσεξε τα µακρινά φώτα του αυτοκινήτου που έσβησαν καθώς πλησίαζε. Χαµένοι και οι δυο σε ένα µεθυστικό κόσµο, ίσα που προλάβαµε να δούµε µια σκιά να έρχεται προς το µέρος µας µε ασταθή βήµατα πάνω στη άµµο. Ο µεθυστικός µας κόσµος γκρεµίστηκε και δεν ήµασταν πια µόνοι. Μας είχε βρει ο πατέρας µου. ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΦΙΑΣ Ήταν πρώτα ξαδέλφια. Ο ηµήτρης ήταν γιος της αδελφής µου, ανιψιός µου, πως µπορούσα να δεχτώ κάτι τέτοιο; Η Σοφία έκανε λάθος που νόµιζε πως κανένας δεν τους είχε προσέξει. εν το αντιλήφθηκα αµέσως βέβαια αλλά, αφού πέρασε το πρώτο διάστηµα και καταλάγιασε κάπως η χαρά και η αναστάτωση που έβλεπα την αδελφή µου µετά από τόσα χρόνια, η συνεχής συναναστροφή τους δεν µπορούσε παρά να µε βάλει σε υποψίες. Στην αρχή πίστεψα πως ήταν καλύτερα να αφήσουµε τους νέους µε τους νέους, η γεροντίστικη παρέα µας σίγουρα θα τους ήταν αφόρητα βαρετή. Αυτοί όµως, γρήγορα άρχισαν να αποφεύγουν ακόµα και τα αδέλφια τους, ούτε ένα σωρό συνοµήλικοι στο Νησί δεν φάνηκαν να τους ενδιαφέρουν. εν ήθελα να το πιστέψω ούτε και να βάλω στο µυαλό µου δυσάρεστες σκέψεις, αλλά η υποψία µου φούντωνε. εν άργησα να παρατηρήσω τυχαία, φλογερές µατιές και αγγίγµατα µεταξύ τους, που επιβεβαίωναν την ανησυχία µου. Είχαν γίνει απρόσεκτοι. Τυφλωµένοι από τον έρωτα και από την παντογνωσία της νεαρής ηλικίας, είχαν αρχίσει να κάνουν λάθη, κυρίως λόγω της υπερβολής και της µυστικοπάθειας τους. Μέχρι να σιγουρευτώ και να επέµβω, υποκρίθηκα πως δεν κατάλαβα κι έκανα ότι µπορούσα ώστε κανείς από τις δυο οικογένειες να µην αντιληφθεί κάτι. Ήταν αλήθεια πως ξεγελάστηκα κι εγώ για µεγάλο διάστηµα, αλλά τελικά ήταν καλύτερα που ότι έγινε, έγινε µακριά από τα βλέµµατα των συγγενών, αφού η ντροπή µας απειλούσε όλους. Η σχέση µεταξύ των δύο οικογενειών κλονιζόταν επικίνδυνα και κανείς δεν µπορούσε να προβλέψει πόσο βαθιά µπορούσε να φτάσει ένα ρήγµα µεταξύ µας. Αλλά αυτό ήταν το λιγότερο, µπορούσα να σκεφτώ χίλια δυο βάσανα να πέφτουν στις πλάτες µας. Το βάρος τους µπορούσε να βουλιάξει το Νησί ολόκληρο. Τους ακολούθησα εκείνο το βράδυ διακριτικά, καθώς φανταζόµουν το σχέδιο τους αλλά όχι και το σηµείο που θα πηγαίναν. Στον δρόµο κατάλαβα πως κατευθύνονται στην Χρυσή Άµµο, µια παραλία µοναχική µε άµµο µαλακή σαν στρώµα. Παρέµβηκα αµέσως µόλις άρχισαν τα χάδια τους, σε ένα σηµείο που δεν χωρούσαν δικαιολογίες από µέρους τους. εν καθυστέρησα όµως περισσότερο, δεν ήξερα αν θα µπορούσα να αντέξω ότι θα έβλεπα. εν έβαλα τις φωνές ούτε χτύπησα κανέναν τους. Απλά πήρα την Σοφία και έφυγα. Άφησα τον ηµήτρη εκεί, ντροπιασµένο, να µας κοιτάζει να φεύγουµε χωρίς να µπορεί να αρθρώσει λέξη. Η Σοφία µε ακολούθησε υποτακτικά χωρίς να αντισταθεί, και ήταν σαν να κρατούσα έναν άνθρωπο που κάποια αρρώστια του είχε στερήσει τις δυνάµεις. Το κοινό τους αίµα δυστυχώς δεν είχε αντισταθεί ώστε να αποτρέψει την σχέση τους. Κι εγώ άργησα πολύ να καταλάβω πόσο ξένοι ήταν µεταξύ τους όταν συναντήθηκαν για πρώτη 6

7 φορά, και µάλιστα δυο όµορφοι ξένοι. Ακόµα κι έτσι όµως δεν µπορούσα να το ανεχτώ, πόσο µάλλον να συναινέσω. Ναι, υπήρχε οργή εκείνες τις στιγµές, αλλά την συγκρατούσα ενώ ταυτόχρονα αντιπάλευα και τις όποιες υπόγειες σκέψεις προσπαθούσαν να τους δικαιολογήσουν. Ήξερα πως µια άσχηµη αντίδραση εκ µέρους µου µπορούσε να δυναµώσει ακόµα περισσότερο το πάθος τους. Ήµουν σίγουρος πως η αίσθηση της παρανοµίας είχε επιδράσει αρκετά στην δύναµη που τους ελκούσε. Προτίµησα να µην ανοίξω τους ασκούς του Αιόλου. Πολλές ώρες εκείνο το βράδυ µιλούσα στην Σοφία. Στο σπίτι ήµασταν µόνοι λόγω του πανηγυριού που γινόταν στην Χώρα. Ήταν κι ο λόγος που είχα διαλέξει εκείνη τη συγκεκριµένη νύχτα για να διορθώσω την άσχηµη κατάσταση, για να βρεθούµε οι δυο µας. Προσπάθησα µε ήρεµα λόγια να τις δείξω πόσο τραγικά λάθος ήταν αυτό που είχε γίνει και που µπορούσε να καταλήξει. Της µίλησα για την στενή τους συγγένεια, της µίλησα για την θρησκεία µας, για το περιβάλλον που θα τους χλεύαζε πίσω από την πλάτη τους και για την τροπή που θα έπαιρναν τα πράγµατα µεταξύ των οικογενειών. Της έδειξα που πραγµατικά µπορούσε να οδηγήσει αυτή η σχέση. Κι αυτή µου µίλησε για έρωτα και όνειρα. Ήταν µάταιη η προσπάθεια µου. Πώς µπορούσα να πείσω ένα ερωτευµένο κορίτσι να απαρνηθεί τον αγαπηµένο της; Έπρεπε να κάνω κάτι άµεσα, δεν είχα την πολυτέλεια του χρόνου. Ο φόβος πως από την επόµενη µέρα θα αρχίζαν τα ίδια ήταν απειλητικός κι εγώ τότε θα έπρεπε να επέµβω πιο δυναµικά, φανερώνοντας έτσι την ιστορία σε όλους. Γιατί πώς θα της απαγόρευα να ξαναδεί τον ηµήτρη χωρίς να το δικαιολογήσω στους άλλους; Θα µπορούσα ίσως να κάνω υποµονή ένα ακόµα µήνα, µέχρι ο ηµήτρης να επιστρέψει στην χώρα του, αλλά και µόνο η σκέψη πως θα συνυπήρχαν τόσο χρόνο µαζί, µε τροµοκρατούσε. Έκανα το µόνο που µου απέµενε. Βγαίνοντας από το δωµάτιο της Σοφίας, την άφησα να κλαίει στο κρεβάτι. Στο χέρι της είχα αποθέσει ένα χάπι αντιέρωτα και της είχα υποσχεθεί πως, αν το έπαιρνε για τον ηµήτρη και εξακολουθούσε να θέλει να είναι µαζί του, τότε θα την άφηνα να αποφασίσει µόνη της για την ζωή της. Φυσικά έλεγα ψέµατα. Αρκούσε όµως να το πάρει την επόµενη φορά που θα ήταν µαζί του, όταν τον είχε µπροστά της. Αρκούσε. ΣΟΦΙΑ Έµεινα στο σκοτάδι του δωµατίου, γνωρίζοντας βαθιά µέσα µου πως ο πατέρας είχε δίκιο. Το λόγια του είχαν σπάσει αυτή τη σαπουνόφουσκα που είχα κρύψει µέσα της την οµορφιά της σχέση µου, αφήνοντας απέξω οτιδήποτε αρνητικό και άσχηµο. Εξακολουθούσα να θέλω τον ηµήτρη µε την ίδια θέρµη, δεν ήταν να δυνατόν να διαγράψω έτσι απλά τα αισθήµατα µου ακούγοντας µερικά σκληρά αλλά αληθινά λόγια. Αλλά τώρα, η αµφιβολία πλανιόταν στον αέρα του δωµατίου, µπερδεµένη µε την ενοχή που ξαφνικά ένοιωθα. Τα λόγια του πατέρα µου είχαν µείνει πίσω του καθώς αυτός έκλεινε την πόρτα και έκαναν ακόµα πιο σκοτεινό κι αποπνικτικό το σκοτάδι που µε τύλιξε. Εκείνη τη στιγµή όµως, αρνιόµουν πεισµατικά να δεχτώ τέτοιο τέλος. Αυτό που έβγαινε από µένα ήταν θυµός και αντίδραση. Κανείς δεν είχε το δικαίωµα να µου στερήσει κάτι που µε είχε κάνει τόσο ζωντανή και µου είχε φέρει τέτοια άγνωστη για µένα ευφορία και ζάλη. Και πολλές φορές στην διάρκεια εκείνης της νύκτας αισθανόµουν πνιγµένη από το δίκιο και, θέλοντας να ξεσπάσω, έβαζα στο στόµα του πατέρα µου λόγια που δεν είπε. Λόγια θυµωµένα και παράλογα, που έκαναν ακόµα πιο άδικη την ζωή απέναντι µου. Αλλά µετά, αναγκαζόµουν να παραδεχτώ πως ότι είχε πει δεν ήταν κάποια απαγόρευση, δεν ήταν απειλές και περιορισµοί. Ήταν λέξεις λογικές και πατρικές, που µε είχαν φέρει αντιµέτωπη µε τις ευθύνες µου και ένα δύσκολο µέλλον, που µέχρι τότε απέφευγα να αντικρύσω. εν είχα λόγο να τον κατηγορώ, εκτός ίσως από το γεγονός ότι στο φορτίο που ήδη κουβαλούσα µου πρόσθεσε και αυτό της επιλογής. Γιατί τώρα, έπρεπε να βρω το θάρρος 7

8 και τη δύναµη να αποφασίσω, να διαλέξω αν θα ζήσω µε το σωστό ή το λάθος και να αποφασίσω αν θα κρατούσα τις δοµές της οικογένειας στέρεες ή όχι. Και αυτό µε λύγιζε και µε βύθιζε ακόµα περισσότερο στην απόγνωση. εν κοιµήθηκα πολύ εκείνη την νύχτα. Που και που µόνο έπεφτα σε ένα ταραγµένο και ασταθή ύπνο, χωρίς συνείδηση αν είµαι ξύπνια ή όχι, και ακροβατούσα σε όνειρα και εφιάλτες. Σκαρφάλωνα στις λέξεις του πατέρα µου που παρέµεναν αιωρούµενες και αµετακίνητες στο σκοτάδι, µέχρι που διαλυόντουσαν και µε άφηναν να πέσω µε ελεύθερη πτώση σε γκρεµούς και αβύσσους. Και κάποιες φορές µε συγκρατούσε το χέρι του ηµήτρη, άλλες φορές το χέρι του πατέρα, άλλες φορές κάποια σκιά που έπαιρνε µια αόριστη µορφή και, αφού µε τραβούσε ψηλά και µε γλύτωνε από την κατρακύλα, µε παρατούσε και µε άφηνε να ξαναπέσω. Στα βήµατα των συγγενών που επιστρέφαν από το πανηγύρι και έκαναν τα σανίδια του παλιού σπιτιού να τρίζουν, µαζευόµουν ασυναίσθητα στην άκρη του κρεβατιού, σαν να κρυβόµουν. Ήθελα να κάνω την παρουσία µου αόρατη και φοβόµουν µήπως κάποιος µπει και µου µιλήσει. Αναρωτιόµουν αν γνωρίζαν τι είχε συµβεί, γιατί ντρεπόµουν. Ευχόµουν να µην µάθουν τίποτα, µα ερχόντουσαν στιγµές που από την τόση πίεση ήµουν έτοιµη να βγω και να τους τα πω εγώ ή ίδια. Αλλά µετά, επέστρεφε η εικόνα του ηµήτρη σαν δεκανίκι που µε στήριζε, και κρεµόµουν πάνω της βρίσκοντας ξανά δύναµη. Μέχρι που οι σκέψεις µου έπαιρναν πάλι την αντίθετη κατεύθυνση και ανατρέπαν άλλη µια φορά ότι πριν από λίγο είχα αποφασίσει. Μέσα σε αυτή την αµφιβολία και την αναποφασιστικότητα, το µόνο που παρέµενε σταθερό όλο το βράδυ βρισκόταν στο χέρι µου. Το χάπι του αντιέρωτα. Την περισσότερη ώρα ξεχνούσα την ύπαρξη του αλλά η παλάµη µου είχε σφίξει γύρω του και το κρατούσε. εν καταλάβαινα την δύναµη του και δεν πολυπίστευα πως ένα τόσο µικρό πραγµατάκι µπορούσε να σβήσει από µέσα µου κάτι τόσο δυνατό και ριζωµένο. Αλλά είχα ήδη παραδείγµατα από την χρήση του στον περίγυρο µου, όλος ο κόσµος µιλούσε για αυτό. Τα χάπια έδιναν και έπαιρναν τον έρωτα σε λίγα µόλις λεπτά, καλύπτοντας απλόχερα τις ανάγκες των ανθρώπων. Εγώ είχα αδιαφορήσει µέχρι τότε και τώρα που µου είχε προσφερθεί, µου φαινόταν αδιανόητο να κατορθώνει κάτι τέτοιο. Αλλά ακόµα κι αν ήταν αλήθεια, η χρήση του από µένα φάνταζε σαν θλιβερή προδοσία απέναντι στον ηµήτρη, στον εαυτό µου και τα αισθήµατα µου. εν θα έπαιρνα ποτέ το χάπι του αντιέρωτα για να τον απορρίψω, αλλά µπροστά σε όλο αυτό το βάρος που είχε πέσει πάνω µου, ηθεληµένα και µη φαινόταν σαν λύτρωση. Αν είχαν δίκιο, δεν θα αργούσα να συνέλθω από όλον αυτόν τον εφιάλτη και να βγω από το τέλµα. Θα µπορούσα να πάρω αποφάσεις βασισµένες στην λογική και όλα θα γυρνούσαν στους αρχικούς ρυθµούς, χωρίς αυτή την ανυπόφορη ευθύνη που µε καταπλάκωνε. Εξάλλου, ήταν τόσο απλό, θα το έπαιρνα όταν ήµουν µε τον ηµήτρη και, αν ενεργούσε όπως ισχυριζόταν, τότε θα γινόµουν όπως πριν. Νέα ήµουν ακόµα, θα είχα πολλές ακόµα ευκαιρίες στην ζωή για να ξαναζήσω ότι έζησα. Αλλά τότε φαινόταν δυσβάσταχτο το µέλλον, γιατί το είχα συνυφάνει µε το παρόν και τα τωρινά αισθήµατα. εν µπορούσα να το φανταστώ χωρίς αυτά που η ίδια θα είχα απαρνηθεί. Κι αν υπήρχε και το έτερο χάπι - αυτό του έρωτα - που υποσχόταν να βοηθήσει, δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να επιλέξω κάτι τεχνητό όταν το είχα βρει µε τόσο φυσικό τρόπο. Οι ώρες πέρασαν αργά και από τις γρίλιες του παραθύρου µπήκε το πρώτο πρωινό φως. Μόνο τότε, κατάκοπη και εξαντληµένη παραδόθηκα σε ένα βαθύ, µαύρο ύπνο, που έµοιαζε µε λήθαργο και ήταν χωρίς όνειρα ή εφιάλτες. Ξύπνησα µε µια συνείδηση θολή και για λίγο η προηγούµενη νύχτα ήταν απόµακρη, σαν µην είχε γίνει ή να µην µε αφορούσε. Αλλά η ηρεµία ήταν µια ψευδαίσθηση που διαλύθηκε αµέσως µόλις βγήκα από το δωµάτιο. Το πρώτο πρόσωπο που είδα ήταν του πατέρα. Με περίµενε καθιστός στο µικρό σαλόνι και αµφιβάλω αν είχε κοιµηθεί κι αυτός καθόλου. εν µπόρεσε να µου µιλήσει εκείνη τη στιγµή γιατί οι συγγενείς πηγαινοέρχονταν στο σπίτι. Παρέµεινε όµως διαρκώς κοντά µου και 8

9 δεν µε άφησε στιγµή από το βλέµµα του. Κι αυτό ήταν αρκετό για να επιστρέψουν όλα τα χτεσινοβραδινά πνιγηρά συναισθήµατα. Ολόκληρη εκείνη την µέρα απέφευγα τον ηµήτρη, και κυρίως τους γονείς του. Για την εµφανή αλλαγή της διάθεσης µου και για το ξενυχτισµένο µου πρόσωπο, επικαλέστηκα αδιαθεσία. Τα µάτια των συγγενών όµως, ήταν σαν να µε κατακρίναν και, παρόλο που δεν γνωρίζαν το παραµικρό, τα ένοιωθα να µε δικάζουν. Είχα συνεχώς την εντύπωση πως ήµουν το επίκεντρο µιας κακοήθειας και δεν είχα κανέναν να µιλήσω για αυτό, πέρα από τον πατέρα και τον ηµήτρη που απέφευγα. εν είχα ξανααισθανθεί τόση µοναξιά όσο εκείνη την µέρα. Στο µεσηµεριανό τραπέζι που µαζευτήκαµε όλοι, έβλεπα την οικογένεια αγαπηµένη και µονιασµένη. ιασκέδαζαν και διηγούνταν ιστορίες από τα παιδικά τους χρόνια, γέµιζαν τα ποτήρια µε κρασί ξανά και ξανά, και ευχόντουσαν µε προπόσεις για την στιγµή που θα ξαναβρεθούµε όλοι µαζί. Υπήρχε τόση αρµονία µεταξύ τους, που η απόσταση και ο χρόνος είχαν αφήσει αναλλοίωτη, και µόνο οι δικιές µου πράξεις απειλούσαν να την γκρεµίσουν. Θα γινόµουν η αιτία να µισήσουν ο ένας τον άλλον, θα έφευγαν και ποιος ξέρει αν και πότε θα ξαναµιλούσαν ή πως θα το ξεπερνούσαν. εν ήθελα να διαλύσω την οικογένεια και ήταν πολύ εύκολο να το καταφέρω, η εποχή µας µάς προσέφερε όλα τα µέσα για να διευκολύνουµε την ζωή µας και να βγαίνουµε από τέτοια αδιέξοδα. Καταλάβαινα πως ότι είχα κάνει ήταν καταστροφικό αλλά όµως, όταν αποφάσιζα πως έπρεπε να βάλω τους άλλους πάνω από µένα, επέστρεφε µε ορµή η σκέψη µιας αυτοθυσίας άδικης, επίπονης, που ήταν µια εγωιστική σκέψη αλλά δεν µπορούσα να την βγάλω από το µυαλό µου. Είχα κάνει ένα λάθος αλλά, γιατί έπρεπε εγώ να καταλάβω τους άλλους και όχι αυτοί εµένα, αυτό ήταν κάτι που µε εξόργιζε, και δεν το αντιστάθµιζε κανένα άλλο δίκιο στον κόσµο. Και µέσα σε όλη αυτή την µπερδεµένη οµίχλη, έβλεπα ανάµεσα από καπνούς τσιγάρων, δυνατά γέλια και φιλοφρονήσεις συγγενών, το πρόσωπο του ηµήτρη, σκοτεινιασµένο και απόµακρο, και προσπαθούσα να ζυγίσω πόσο άξιζε η δικιά µας ικανοποίηση για ένα µόνο µήνα ακόµα που µας απέµενε µαζί. Γιατί µετά θα έφευγε, θα επέστρεφε στην χώρα του και ποιος ξέρει τι µπορούσε να γίνει. Πέρασαν δύο ακόµα ηµέρες έτσι, µε την ίδια αγωνία, την ίδια ένταση. Ο πατέρας µου δύσκολα έκρυβε την ανησυχία και την νευρικότητα του, παρόλο που εγώ έµενα άπραγη. Ήθελε να κλείσει την ιστορία όσο ήταν ακόµη ελεγχόµενη. Κάποια στιγµή µου ζήτησε ξανά να πάρω το χάπι, αλλιώς θα µε έπαιρνε από το Νησί και θα φεύγαµε µαζί, µε κάποια πρόφαση. Συναντήθηκα τελικά µε τον ηµήτρη το απόγευµα, στο παλιό κάστρο. Καθόταν θλιµµένος και σκεπτικός σε ένα απόµακρο τραπεζάκι, σε µια µικρή καφετέρια που υπήρχε εκεί. Ήταν κι αυτός ξενυχτισµένος και ταλαιπωρηµένος. Πλησίασα στο τραπέζι κι έκατσα απέναντι του, ενώ στο χέρι κρατούσα σφιχτά το χάπι του αντιέρωτα. Είχαµε αµηχανία όπως την πρώτη φορά αλλά τώρα ήταν διαφορετική, ήταν γεµάτη ενοχή, ντροπή και πάγο. Θα έπρεπε να πάρω το χάπι διακριτικά, µε την πρώτη ευκαιρία. Θα έπρεπε να το αφήσω να κυλήσει θεραπευτικά και να τελειώνει οριστικά αυτό το λάθος. Αλλά δεν το έκανα. Ξεκίνησα απλά να µιλάω, να κλαίω και να παραπονιέµαι, και αφού του είπα τα πάντα για τις προηγούµενες µέρες µέσα από ένα ακατάπαυστο και µπερδεµένο µονόλογο, τον αγκάλιασα. ΗΜΗΤΡΗΣ Αποµάκρυνα τα χέρια της από πάνω µου ενώ ταυτόχρονα έκανα µια ελαφριά κίνηση προς τα πίσω. Όταν η πλάτη µου βρήκε στην ράχη της καρέκλας και δεν πήγαινε πιο πίσω, έστριψα το κεφάλι µου για να µην την βλέπω. Ξαφνικά, δεν µπορούσα να αντέξω την µυρωδιά της, την αφή της πάνω στο σώµα µου, την παρουσία της στο χώρο µου. εν ήταν απλά µια απάθεια αυτό που ένοιωθα, ήταν µια δυσάρεστη αποκάλυψη, αναµιγµένη µε µια µικρή, λεπτή και ακαθόριστη αηδία για την γυναίκα που είχα µπροστά µου. 9

10 Όσο το χάπι του αντιέρωτα ενεργούσε µέσα µου, γινόταν ολοένα και πιο ξένη για µένα. Ξεγυµνωµένη από οτιδήποτε µπορούσε να µε ελκύσει, το πρόσωπο της, που πριν από λίγο θαύµαζα, µετατράπηκε σε µια άσχηµη µάσκα, τα µάτια της µου φαινόντουσαν σαν κακοφτιαγµένες κουµπότρυπες και στην µύτη µου έφταναν διαρκώς απωθητικές οσµές από τον ιδρώτα του κορµιού της. εν µπορούσα να δω τίποτα θετικό πάνω της και όλα όσα είχα ερωτευτεί, είχαν διαλυθεί και αντικατασταθεί µε εικόνες που µου προκαλούσαν δυσφορία. Όλα τα ελαττώµατα της είχαν ξεπροβάλει, είχαν πάρει την πραγµατική τους διάσταση και ίσως ακόµα περισσότερο. Το χάπι είχε αποµυθοποιήσει οτιδήποτε θετικό είχα πλάσει στο µυαλό µου για αυτήν και η ύπαρξη της κοντά µου µού ήταν αφόρητη. Ξαφνικά, ο έρωτας της µε έπνιγε. Και όσο περισσότερο έκλαιγε, τόσο περισσότερο µε κούραζε και µε εκνεύριζε και ήθελα να την διώξω µακριά µου. εν ήταν µίσος αυτό που αισθανόµουν, όχι. Απλά δεν µπορούσα να την αντέξω πια, είχε γίνει κάτι περιττό που ήθελα να ξεφορτωθώ. Αλλά αυτή είχε κολλήσει επίµονα πάνω µου και µού ζητούσε πράγµατα που δεν είχα πια να της δώσω. Και θα µπορούσα ίσως να ανεχτώ την ύπαρξη της, αρκεί να µην ήταν τόσο πιεστική, να µην µου γινόταν βάρος και, επιτέλους, να ξεκολλούσε από πάνω µου. Η Σοφία δεν κατάλαβε αµέσως τι συνέβαινε. εν µπορούσε να αντιληφθεί τον λόγο που την κρατούσα σε απόσταση ενώ αυτή το µόνο που ζητούσε ήταν παρηγοριά κι ελπίδα. Ότι της είχα δώσει µε τόση ευχαρίστηση τις προηγούµενες ηµέρες, τώρα της το έπαιρνα πίσω µε έναν ελεεινό και απάνθρωπο τρόπο. Και η αλήθεια είναι πως µια µικρή τύψη που αισθανόµουν δεν ήταν τίποτα µπροστά στο ξαλάφρωµα που θα ένοιωθα αν έφευγε. Κάποια στιγµή, συνειδητοποίησε τι είχα κάνει και πάγωσε. Έκρυψε το ανοικτό της στόµα µε την παλάµη της και σηκώθηκε όρθια έκπληκτη, παρασύροντας την καρέκλα της στο πάτωµα. Έµεινε εκεί να µε κοιτάζει άφωνη, προδοµένη, χωρίς να βγάζει λέξη, παρά µόνο µερικούς άψυχους λυγµούς. Φοβήθηκα πώς θα αντιδρούσε άσχηµα, θα έβαζε τις φωνές και θα πετούσε πράγµατα, αλλά αυτή απλά έµεινε εκεί, και µε κοιτούσε µε τα άσχηµα µάτια της. Τελικά πισωπάτησε, άφησε ελεύθερο ένα ποταµό δακρύων ανάµεσα µας και µου γύρισε την πλάτη. Έφυγε τρέχοντας. Την παρακολούθησα ανακουφισµένος να τρέχει ανάµεσα από τραπέζια και θαµώνες, χωρίς να γυρίζει πίσω. Θα έπρεπε εκείνη τη στιγµή να αισθανθώ τουλάχιστον λύπη, συµπόνια για αυτό το πλάσµα που είχα ταπεινώσει. Το µόνο όµως που ήθελα να κάνω ήταν να την σπρώξω ακόµα πιο µακριά, να κλείσω την πόρτα της καφετέριας πίσω της και να αισθανθώ ελεύθερο το χώρο γύρω µου από την παρουσία της. Σήκωσα την καρέκλα της από το πάτωµα και ξανακάθισα στην θέση µου. Οι πελάτες µε κοιτούσαν και µερικοί ψιθυρίζαν µεταξύ τους. Αυτή η µικρή ντροπή που είχα γίνει θέαµα, ήταν όλη κι όλη η ντροπή που αισθανόµουν. Τώρα πια, χωρίς αυτόν τον έρωτα που είχε ναρκώσει την λογική µου όλο αυτό το διάστηµα, ήταν πολύ εύκολο να καταλάβω τι εννοούσε ο πατέρας της. Είδα πόσο επιπόλαιο ήταν να θέλω να είµαι µαζί µε την ξαδελφή µου, πόσο ατιµωτικό ήταν για την υπόλοιπη οικογένεια και πόσο ανώριµα είχα φερθεί. Τώρα πια, δεν µπορούσα να πιστέψω τι είχα κάνει. εν ήταν πως δεν αισθανόµουν άσχηµα για τον τρόπο που συµπεριφέρθηκα στη Σοφία. Αλλά αυτή η συναισθηµατική απελευθέρωση είχε ξεκαθαρίσει τα πάντα µπροστά µου και µπορούσα να αντιληφθώ πλέον όλες τις διαστάσεις και επιπτώσεις µιας τέτοιας αιµοµικτικής σχέσης. Παρόλο που είχα ζωντανή στην µνήµη µου κάθε ευτυχισµένη στιγµή που έζησα µαζί της, κάθε δυνατό συναίσθηµα που µε είχε κυριέψει, η αδιαφορία που αισθανόµουν τώρα για αυτήν ήταν πιο ισχυρή. Και, ενώ δεν µπορώ να περιγράψω πόσο είχα βασανιστεί µέχρι να πάρω αυτή την απόφαση, τώρα µου φαινόντουσαν όλα αυτά εντελώς ανόητα. Ο πατέρας της Σοφίας είχε χρησιµοποιήσει οποιοδήποτε µέσο µπορούσε για να µε πείσει και σίγουρα είχε διαφορετική στάση απέναντι µου απ ότι στην ίδια. Αλλά µου µίλησε σαν άντρας προς άντρα, σαν ίσος προς ίσο, δεν ξέσπασε πάνω µου επειδή δεν ήµουν δικό του παιδί. Υποθέτω πως οι λόγοι που µου ανέφερε ήταν ότι είχε πει και στην Σοφία. Αλλά σε 10

11 µένα πρόσθεσε και επιχειρήµατα όπως την τιµή, την δύναµη και την αποφασιστικότητα ενός άντρα, την θέληση να προχωρήσει στην ζωή του θυσιάζοντας και βάζοντας αξίες πάνω απ όλα. Είχα µια σπουδαία καριέρα µπροστά µου, µια ολόκληρη ζωή στιγµών και εµπειριών που µπορούσα να αρπάξω, αδειάζοντας απλά τα χέρια µου απ ότι κρατούσα εκείνη τη στιγµή. Αφού πήρα το χάπι, κατάλαβα τι εννοούσε. Από το Νησί έφυγα σχεδόν αµέσως. Με την προτροπή του πατέρα της, προφασίστηκα έκτακτους λόγους που το πανεπιστήµιο απαιτούσε να βρεθώ στην χώρα µου το συντοµότερο δυνατόν. Είχα συµφωνήσει µαζί του πως δεν έπρεπε να µάθει κανείς τίποτα. Ότι έγινε έγινε, τώρα οφείλαµε να σώσουµε ότι δεν είχα προλάβει να καταστρέψω. Κάτω από µια κοινή απόφαση, γίναµε για λίγο συνεργάτες. Ήταν φανερό πως οι καινούργιες συµπεριφορές που µοιραία θα είχαµε πια µε την Σοφία, θα ήταν αδύνατο να περάσουν απαρατήρητες αν εξακολουθούσαµε να βρισκόµαστε κάτω από την ίδια στέγη. Μέχρι να φύγω την είδα ελάχιστα, και όσο την είδα ήταν τσακισµένη από την στεναχώρια. Το πρόσωπο της, που το θυµόµουν όµορφο στην αρχή και άσχηµο µετά, ήταν χειρότερο από ξεπλυµένο πανί, χωρίς χρώµα και στεγνωµένο εντελώς. Ήταν ένας ακόµα λόγος για να φύγω γρήγορα. Όχι γιατί την λυπόµουν µε άφηνε ανέγγιχτο η λύπη της - αλλά γιατί ήµουν υπεύθυνος για την κατάσταση της και δεν ήθελα να χειροτερέψει. Ήταν τόση η αδιαφορία και η απάθεια που αισθανόµουν για αυτή που έµενα τελείως ασυγκίνητος στη δυστυχία της. Είχα απλά ένα µούδιασµα, σαν κάποιου που κοιτά έναν άνθρωπο που είχαν διαπράξει µαζί µια γκάφα και είχαν πιαστεί στα πράσα, τίποτα περισσότερο. Το µόνο που µπορούσα να κάνω πια για αυτήν, ήταν να της ζητήσω να πάρει το χάπι του αντιέρωτα για µένα, ώστε να µην πονάει άλλο. Αλλά αυτή, σήκωσε τα πρησµένα από το κλάµα µάτια της, µε κοίταξε κατευθείαν στα δικά µου και, χωρίς να µιλήσει καθόλου, µε κοίταξε µε ένα βλέµµα γεµάτο απορία, παράπονο και λίγη παιδική αφέλεια. Μετά, σήκωσε το χέρι της αργά, άνοιξε την παλάµη της µπροστά µου και µου φανέρωσε το δικό της χάπι, που θα έπρεπε να είχε πάρει αλλά δεν το έκανε. εν άντεξα άλλο το βλέµµα της. Έφυγα. εν την ξαναείδα και δεν ξαναµιλήσαµε ποτέ. Τα σύννεφα είχαν πυκνώσει κι άλλο πάνω από το Νησί. Μαζεύτηκαν βαριά κι απειλητικά, σαν να προσπαθούσαν το καθένα να επιβάλει την θέση του στα υπόλοιπα, µε µια πρωτόγονη και βίαιη σφοδρότητα. Η υποψία βροχής είχε γίνει βεβαιότητα και κρύο άρχισε διαπερνά τα σοκάκια. Κούµπωσα το µπουφάν που φορούσα και έβαλα τα χέρια στις τσέπες. Καθισµένος ακόµα στο µαντράκι, είχα αφήσει τη σκέψη µου να αναπλάσει όλη εκείνη την ιστορία, που ξεκίνησε και τελείωσε εδώ, στο Νησί. Είχαν περάσει είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια από τότε. Περνώντας ο πρώτος καιρός, άρχιζαν σιγά σιγά όλα να ξεθωριάζουν. Σε λίγο, η θύµηση της Σοφίας ήταν αµυδρή και απαλλαγµένη από την ένταση των ηµερών του χωρισµού. Η ηρεµία που µου έδωσε η απόσταση και ότι όλα είχαν τελειώσει µε έναν όχι ευχάριστο αλλά τουλάχιστον αποτελεσµατικό και διακριτικό τρόπο, µε έκανε αρκετές φορές να συλλογίζοµαι την κατάσταση της. Ανησυχούσα λίγο για αυτήν γιατί θα έπρεπε πια να παλέψει µε τα αισθήµατα της µόνο µε την δύναµη της θέλησης της, αφού δεν µπορούσε να χρησιµοποιήσει το χάπι του αντιέρωτα αν δεν ήµουν κοντά της. Τα νέα της οικογένειας τους τα µάθαινα από την µητέρα µου. Από τότε που είχαν βρεθεί µε τον αδελφό της στο Νησί, η επικοινωνία τους έγινε ακόµα πιο συχνή απ ότι τα προηγούµενα χρόνια και έτσι, δεν έχασα ούτε ένα κεφάλαιο από τη ζωή τους. Ρωτούσα συχνά και ενηµερωνόµουν για αυτούς ενώ ήταν φανερό πως οι γονείς µου δεν είχαν µάθει ποτέ τίποτα. Μάλλον ούτε καν υποψιάστηκαν. Μόλις έφυγα, η Σοφία πέρασε µια ασθένεια που την έριξε για λίγο καιρό στο κρεβάτι. Την ξεπέρασε όµως γρήγορα και επέστρεψε στην Αθήνα. Από τότε δεν έκανε καµία προσπάθεια 11

12 να µου µιλήσει και φαντάζοµαι πως δεν ήθελε πια ούτε να µε δει. Κάποια χαιρετίσµατα της ήταν µόνο τυπικά, για να συνεχίσει απλά την παράσταση µας µε το σωστό τρόπο. Τις πληγές της τις έκλεισε µόνη της, υποφέροντας και υποµένοντας σιωπηλά. εν µίλησε σε κανέναν για ότι είχε γίνει και η συµπεριφορά της δεν µαρτύρησε ποτέ την αλήθεια. Παρόλο που την θυµόµουν ευαίσθητη και συνεσταλµένη, αντιµετώπισε τα πάντα µε µια εσωτερική δύναµη που πολύ θα ήθελα να έχω. Μετά από κανά χρόνο, έµαθα πως παντρεύτηκε. Ο γάµος της έγινε από προξενιό και η Σοφία χρησιµοποίησε το χάπι του έρωτα. εν είχα προσωπική άποψη για τον σύζυγο της, πέρα από το γεγονός πως ήταν ευκατάστατος και αρκετά µεγαλύτερος σε ηλικία. Ήταν ένας τυπικός γάµος των ηµερών µας, ένας οικονοµικός γάµος ευλογηµένος από την επιστήµη. Η Σοφία συνέχισε να παίρνει το χάπι µαζί µε τον άντρα της ανά τακτά χρονικά διαστήµατα, όταν αντιλαµβανόταν πως τα αισθήµατα τους ξέφτιζαν και πως έπρεπε να τα αναθερµάνουν. Έτσι, δεν έκλαψε και δεν πόνεσε ποτέ ξανά εξαιτίας του έρωτα, αλλά έζησε όλα αυτά τα είκοσι πέντε χρόνια ερωτευµένη και ευτυχισµένη, βρίσκοντας την απόλυτη ανταπόκριση. Φάνηκε µάλιστα να ξεπερνά οποιαδήποτε άσχηµη στιγµή της στο Νησί και, µε την οικονοµική τους ευχέρεια δεδοµένη, περνούσαν πολλούς µήνες µε τον σύζυγο της στο παλιό αρχοντικό. Έχοντας πια γαληνέψει, ίσως να κατάλαβε γιατί πήρα εκείνη την απόφαση και ίσως, κάπου βαθιά µέσα της, να µε είχε συγχωρήσει. Σύντοµα έφερε στον κόσµο και δυο µικρές κόρες που ολοκλήρωσαν την ευτυχία της, και ο πατέρας της έγινε ένας ευτυχισµένος χαζοπαππούς. Μόλις όµως έφτασε η καθεµιά τους σε ηλικία δεκαοχτώ χρονών, κάτω από τις έντονες πιέσεις της Σοφίας παντρεύτηκαν, χρησιµοποιώντας κι αυτές το χάπι του έρωτα. Η Σοφία φρόντισε ώστε να ανανεώνουν τον γάµο τους µε την συχνή χρήση των χαπιών, µε τον ίδιο τρόπο όπως κι αυτή. Μέχρι τα τελευταία νέα που έµαθα από την µητέρα µου για αυτούς, δεν συνέβη κάτι άλλο αξιοσηµείωτο στην οικογένεια τους. Η ζωή τους κύλησε ήρεµα και χωρίς ιδιαίτερα σκαµπανεβάσµατα. Όποιο τυχόν απρόοπτο υπήρξε, ήταν διαφορετικής φύσης και δεν είχε καµία σχέση µε τα αισθήµατα τους. Αυτά, ήταν προβλέψιµα και ελεγχόµενα. Η δικιά µου κατάληξη ήταν διαφορετική. Επέστρεψα στην χώρα µου απαλλαγµένος από την δύσκολη κατάσταση και αποφασισµένος να αφοσιωθώ στις σπουδές µου, αφήνοντας το παρελθόν πίσω. Αλλά πίσω έµειναν µόνο τα πρόσωπα και ο τόπος, γιατί µαζί µου είχα κουβαλήσει κάτι που έµελλε να µε ακολουθήσει έως και σήµερα. Στην αρχή δεν του έδωσα µεγάλη σηµασία και θεώρησα πως ήταν κάτι που θα περνούσε µε τον καιρό, θα το προσπερνούσα. Αλλά αυτό παρέµενε µια σταθερά στη ζωή µου και επηρέαζε τον τρόπο που αντιλαµβανόµουν το περιβάλλον και το πως αντιδρούσαν οι αισθήσεις µου. Γιατί καµία από αυτές δεν έβρισκε ικανοποίηση και θετικότητα πουθενά. εν άργησα να καταλάβω πως, εξαιτίας µιας παρενέργειας του χαπιού που είχα πάρει εκείνη τη µέρα, τα αποτελέσµατα του είχαν µείνει µόνιµα πάνω µου, σαν σφραγίδα της προδοσίας και της σκληρότητας µου. Και δεν ήταν µόνο η σκέψη της Σοφίας που µου προκαλούσε αυτή την απογύµνωση, αλλά κάθε πρόσωπο που συναντούσα ήταν µια αδιάφορη έως δυσβάσταχτη ύπαρξη που µε έκανε να το αποφεύγω. Ότι είχα αισθανθεί εκείνο το απόγευµα στην καφετέρια του κάστρου για την Σοφία, το αισθανόµουν για κάθε άνθρωπο που βρισκόταν στο δρόµο µου. Κατά κάποιο τρόπο, ήταν σαν να έβλεπα σε κάθε πρόσωπο το πρόσωπο της. Στον εγκέφαλο µου είχε µείνει για πάντα κλειστός ο διακόπτης που είχε γυρίσει το χάπι του αντιέρωτα, και σε κάθε εξωτερικό ερέθισµα το µυαλό µου λειτουργούσε είτε µε την απάθεια είτε µε την άρνηση και την απόρριψη. Ο κόσµος που ζούσα, ήταν αποκοµµένος από κάθε στοιχείο που µπορούσε να µε διεγείρει ευχάριστα και να µου προκαλέσει συγκινήσεις ή έστω κάποια ελαφρύτερα συναισθήµατα, έστω και µια απλή συµπάθεια. 12

13 Είχα χάσει κάθε αντίληψη για την γοητεία των πραγµάτων και το µόνο που διέκρινα γύρω µου και έκανε τις αισθήσεις µου να αντιδρούν, ήταν τα αρνητικά, τα ελαττώµατα. Η επίδραση του χαπιού είχε αποκλείσει κάθε αντίδραση του εγκεφάλου µου σε ότι µέχρι πρότινος θεωρούσα ελκυστικό. Ο πιο όµορφος πίνακας ζωγραφικής µου ήταν αδιάφορος, καµία µουσική δεν ηχούσε πια ευχάριστα και ποτέ δεν απόλαυσα ξανά την απαλότητα στην αφή µου, αφού έβλεπα ή άκουγα αλλά οι αισθήσεις αδυνατούσαν να µου µεταφέρουν το µήνυµα της συγκίνησης. Αντίθετα, οτιδήποτε αρνητικό περιείχαν, κυλούσε ανεµπόδιστα και φυσιολογικά µέσα µου. Ότι αισθανόµουν πια ήταν µονόχρωµο, άγευστο ή πικρό, άηχο ή παράφωνο. Και µέσα µου κυκλοφορούσε ύπουλα αυτή η αδιόρατη και ενοχλητική αηδία που µου προκαλούσε σχεδόν κάθε πλάσµα που συναντούσα. Ήταν ένα δηλητήριο το οποίο το µάζευα εγώ ο ίδιος, ήταν ο µοναδικός καρπός που µπορούσα να συλλέξω από την ζωή, αφού τα µοναδικά ερεθίσµατα που µπορούσα πια να επεξεργαστώ ήταν τα δυσάρεστα. εν είχε σηµασία πόσες προσπάθειες έκανα από τότε ούτε πόσες φορές δοκίµασα τα χάπια του έρωτα. εν είχαν καµία επίδραση πάνω µου, κανένα αποτέλεσµα. Όσο και να γυρνούσα απελπισµένος σε µέρη που µπορούσα να βρω κάτι που ίσως ξυπνούσε τις ναρκωµένες µου αισθήσεις, είχα κόψει οριστικά και αµετάκλητα τον εαυτό µου στα δύο και είχα πετάξει το ευχάριστο µισό. Ακόµα και όταν ικανοποιούσα τον αντρισµό µου µε µερικές γυναίκες, ήταν αποκλειστικά από βιολογική ανάγκη. Αυτό που ήθελα αµέσως µετά ήταν να φύγω ή να φύγουν, να τις διώξω, και να µην υποφέρω άλλο από την στεγνή µορφή τους. εν µπόρεσα να πλησιάσω κάποια περισσότερο από αυτό. Οι γιατροί και η επιστήµη δεν µπόρεσαν να µε βοηθήσουν και σύντοµα έχασα κάθε ελπίδα από κει. Ξεκίνησα να µελετάω µόνος µου οτιδήποτε αφορούσε τα χάπια αλλά δεν οδηγήθηκα πουθενά, µόνο σε αδιέξοδα. Ότι µε είχε γκρεµίσει, αδυνατούσε τώρα να µε ξαναχτίσει. Και δεν είχε αποµείνει τίποτα άλλο που να µπορούσε να µε βοηθήσει και να διαλύσει αυτή τη µισητή αναλγησία. Είχα φτάσει στο σηµείο που έπρεπε πια να το αποδεχτώ. Ήµουν νεκρός συναισθηµατικά. Έζησα τα επόµενα είκοσι πέντε χρόνια µια στείρα ζωή, ανιαρή, χωρίς ενδιαφέρον και νόηµα. Ο ρυθµός της χτυπούσε στον ίδιο µονότονο ρυθµό που όριζε την κάθε µέρα και έγινε ένα µοναχικό ταξίδι χωρίς στάσεις, βαρετό. Οι σπουδές και η καριέρα που µε κράτησαν όρθιο στην αρχή, γρήγορα κατάντησαν µια απλή συνήθεια, απαραίτητη µόνο για να γεµίζει τον χρόνο µου. Που και που, έβρισκα κάποια καινούργια ασχολία που µε απασχολούσε για λίγο, µέχρι που την παρατούσα κι αυτήν µε µια ψυχική κούραση και µια αίσθηση αγγαρείας, κι επέστρεφα στην εσωτερική µου αποµόνωση. Τις ώρες που δεν εργαζόµουν ή δεν καθόµουν βυθισµένος σε µια καρέκλα κοιτώντας το κενό, τριγυρνούσα στους δρόµους και κοίταζα τα πρόσωπα των άλλων, προσπαθώντας να διακρίνω ένα ανάµεσα τους που θα µου φανεί διαφορετικό και συγκινησιακό. Ήµουν όµως ένας καταδικασµένος. Κάποιος που έβλεπε µια οικτρή και ανούσια πραγµατικότητα και τριγυρνούσε µηχανικά, ψάχνοντας ανώφελα να βρει κάτι που αναγνώριζε πια µόνο από θεωρητικούς κανόνες κι από συγκρίσεις µε κάποιες γλυκόπικρες αναµνήσεις. Έγινα στρυφνός, απότοµος και κλειστός. Και όλα αυτά, καθώς έβλεπα την ερµηνεία του έρωτα να µεσουρανεί και τα χάπια του έρωτα και του αντιέρωτα να καθορίζουν την ζωή όλο και περισσότερων ανθρώπων, ώσπου έγινε τελικά µια καθηµερινότητα που έσβησε τις όποιες φωνές αντιδράσεων, µαζί και την δική µου. Και είναι αλήθεια, είκοσι πέντε χρόνια ήταν αρκετά για να µην µου φαίνεται πια εξωπραγµατικό, ερχόταν και στα δικά µου αυτιά σαν µια συνηθισµένη, φυσιολογική έννοια. Αλλά είκοσι πέντε χρόνια δεν φάνηκαν αρκετά για να ξεχάσω, το χάπι του αντιέρωτα δυστυχώς δεν µπορούσε να σβήσει και τις αναµνήσεις. Γιατί θα µπορούσα να συµβιβαστώ µε την κατάσταση µου αν αγνοούσα τελείως εκείνα τα συναισθήµατα, αν τα είχα ξεχάσει. Ότι όµως είχα ζήσει και αισθανθεί τότε, παρέµενε πάντα χαραγµένο στην µνήµη µου, µια µεγάλη αντίθεση, ένα δυνατό φως στην σκοτεινή νύχτα που ζούσα τώρα, που ήταν όµως πια απόµακρο και απλησίαστο. Και ήξερα πως αν υπήρχε κάποια ελπίδα για µένα, αν υπήρχε κάτι ζωντανό κάπου µέσα στην άρρωστη ψυχή µου, κάτι που δεν είχε πεθάνει ολοσχερώς αλλά βρισκόταν σε ένα βαθύ ύπνο, αυτό δεν ήταν στην επιστήµη αλλά στο παρελθόν. Σε εκείνο το Νησί, σε εκείνες τις 13

14 αναµνήσεις. Σε εκείνο το πρόσωπο που, κάθε φορά που ερχόταν ξεκάθαρα στο µυαλό µου, ακόµα και τώρα το απωθούσα ενοχληµένος, γιατί µαζί του επιστρέφαν και όλα εκείνα που µε είχαν κατακλύσει στην καφετέρια του κάστρου. Αλλά ίσως αν γυρνούσα πίσω, αν γυρνούσα σε εκείνο τον τόπο και συναντούσα εκείνη που υπήρξε ένας δυνατός, φυσικός έρωτας, ο µόνος στην ζωή µου, ίσως και να είχε την δύναµη να αναστρέψει την τυραννία της κενότητας µου, την εσωτερική µου καθίζηση και την ασχήµια γύρω µου. Και δεν ζητούσα τίποτα, δεν είχα καµία προσδοκία από αυτήν. Ας µε πλήγωνε και ας µε ταπείνωνε, ας µε εξευτέλιζε αν ήθελε, αρκεί να µε ξυπνούσε και να µε έβγαζε από αυτή την απάνθρωπη µιζέρια. Ας γευόµουν κι εγώ την απώλεια και τον πόνο, αρκεί να µου φανέρωνε πως είχε µείνει κάτι όµορφο σε αυτό το µαύρο κατακάθι µέσα µου, που µε µόλυνε και µε κρατούσε φυλακισµένο. Αρκεί να γινόµουν άνθρωπος και πάλι. Γι αυτό και η µελαγχολία του φετινού φθινοπώρου και η είδηση του θανάτου του συζύγου της µε έφεραν πίσω στο Νησί. Γι αυτό και γύρισα πάλι, γνωρίζοντας πως θα την βρω εδώ, λίγα µόλις µέτρα πιο πάνω, ανεβαίνοντας λίγη ακόµα ανηφόρα. Ήταν ανήθικο, αλλά ήταν το µόνο που µπορούσα να ελπίζω. Άρχισε να βρέχει. Ήθελα να βρέξει και να ξεπλύνει τα πάντα. Σήκωσα τον γιακά του µπουφάν και έστρεψα τα µάτια στον ουρανό, κοιτάζοντας το βάρος της συννεφιάς και τις σταγόνες που πέφταν ορµητικές. Κάποια µέρα, σκέφτηκα, θα ανοίξει τα σύννεφα και θα πετάξει µέσα τα σκουπίδια Του. Ξεκίνησα για το σπίτι της Σοφίας και τα βήµατα µου δεν ήταν ούτε αργά ούτε γρήγορα. Υπήρχε σε αυτά µια σταθερότητα και µια συγκρατηµένη αποφασιστικότητα. Την είδα στην αυλή του παλιού αρχοντικού, να µαζεύει γρήγορα γρήγορα κάποια απλωµένα σεντόνια που τα ανεµόδερνε ο βοριάς του Αιγαίου. Την κοίταξα µετά από είκοσι πέντε χρόνια και αναρωτήθηκα τι αισθάνοµαι. «Καληµέρα Σοφία» της είπα. 14

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες που αγαπούσαν την περιπέτεια και ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι μακρινό.

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Συμπτώματα συνεξάρτησης

Συμπτώματα συνεξάρτησης Συμπτώματα συνεξάρτησης Οι συνεξαρτητικές συμπεριφορές είναι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Το συνεξαρτητικό άτομο προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους καταστρέφοντας τον εαυτό του. Τέτοιου είδους συμπεριφορές

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Πιθανότατα αισθάνεστε πολύ αναστατωµένοι αφού λάβατε µια διάγνωση καρκίνου. Συνήθως είναι δύσκολο να αποδεχθείτε τη διάγνωση αµέσως και αυτό είναι

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδεύτρια: Χαριτίνη Παπακυρίλλου Εργασία Τίτλος: «Έτοιµος για Αίτηµα» Ηµεροµηνία: 29 06 2013 Είχα ακούσει για µια µαγική ψυχοθεραπευτική µέθοδο όπου στήνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΦΛΑΜΕΝΚΟ Το κρύο της αυγής ήταν αρκετά τσουχτερό καθώς η Βέρα προσπαθούσε να συγχρονίσει τα πόδια της, µε τα σωστά βήµατα του φλαµένκο του Έρωτα...! Μια στροφή γύρω από εκείνον, ένα ερωτικό

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα;

ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; ΥΔΡΟΠΕΡΑΤΟΤΗΤΑ (ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ) Τίτλος διερεύνησης: Ποιοί παράγοντες επηρεάζουν το πόσο νερό συγκρατεί το χώμα; Σύντομη περιγραφή διερεύνησης: Σκοπός αυτής της διερεύνησης ήταν να κάνουν κάποιες υποθέσεις

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα

Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα ΣΤ τάξη Δημοτικού Σχολείου Μακρυγιάλου 2009-2010 1 Τα περισσότερα παιδιά έχουν κατοικίδια στην αυλή τους. Υπάρχουν πολλά αδέσποτα στο Δήμο που δηλητηριάζονται. Η επιθυμία των παιδιών να γνωρίσουν τα άγρια

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups INTERVIEWS REPORT February / March 2012 - Partner: Vardakeios School of Hermoupolis - Target group: Immigrants, women 1 η συνέντευξη Από την Αλβανία Το 2005 Η γλώσσα. Ήταν δύσκολο να επικοινωνήσω με τους

Διαβάστε περισσότερα

ΖΩΔΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ 16 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015 ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΛΕΝΤΙΝΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ

ΖΩΔΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ 16 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015 ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΛΕΝΤΙΝΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΖΩΔΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΑΠΟ 16 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015 ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΛΕΝΤΙΝΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ ΚΡΙΟΣ Αυτήν την εβδομάδα κοίτα να τακτοποιήσεις κενά του παρελθόντος και να επεξεργαστείς στο μυαλό σου τις ιδανικότερες λύσεις

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΑΠΟΔΕΛΤΙΩΣΗ «Δεν γράφω για να είμαι αγαπητή» Βικτόρια Χίσλοπ: «Τον Ερντογάν τον φοβάμαι. Είναι δικτάτορας!» H Βικτόρια Χίσλοπ Η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ, γνωστή για «Το Νησί» που μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στην

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια Κρεµαστοί Κήποι 38 και 3. Ανελέητο το θερµόµετρο επιβεβαίωσε τους φόβους µου. Είχα µόλις γυρίσει άρων άρων από το πανεπιστήµιο, το µεσηµέρι δεν είχε φτάσει. Ήµουν ζαλισµένη, σχεδόν παραπατούσα ενώ στον

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

e-seminars Πουλάω 1 Επαγγελματική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων

e-seminars Πουλάω 1 Επαγγελματική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων e-seminars Πρωτοποριακή Συνεχής Επαγγελματική και Προσωπική Εκπαίδευση Επαγγελματική Βελτίωση Πουλάω 1 e Seminars Copyright Seminars & Consulting Page 1 Περιεχόμενα 1. Η καταναλωτική συμπεριφορά των πελατών

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

The Keele STarT Back Screening Tool

The Keele STarT Back Screening Tool The Keele STarT Back Screening Tool Σκεπτόμενος (-η) τις 2 τελευταίες εβδομάδες σημειώστε την απάντησή σας στα ακόλουθα ερωτήματα: Διαφωνώ Συμφωνώ 0 1 1 Ο πόνος στην μέση μου απλώθηκε κάτω στο (-α) πόδι

Διαβάστε περισσότερα

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια.

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. Το τριφύλλι αυτό το βρήκαμε εχθές, δεν είναι το δικό σου. Όλα ήταν στο

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το όνειρο Ένα ζευγάρι περιμένει παιδί. Τότε αρχίζει να ονειρεύεται αυτό το παιδί. Κτίζει την εικόνα ενός παιδιού μέσα στο μυαλό του. Βάσει αυτής της εικόνας, κάνει

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν Ακάνθους - ίσως η καλύτερή μου βραδιά στο pick up..πειραματιζόμουν πολύ με peacock (έχω μιλήσει σε άλλο άρθρο μου για αυτό... περί της θεωρίας του παγωνιού που έχει να κάνει με το να φοράς τουλάχιστον

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Α ΤΑΞΗ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ-ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΧΡΥΣΟΒΕΡΓΗ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ και ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ 2 Ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΛΛΙΠΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Α ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ» Ένα δωδεκάχρονο

Διαβάστε περισσότερα

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης Πέτερ Κούρµαν Πανορµίτης Σ αυτό το άσπρο µοναστήρι, κρυµµένο δίπλα σε µια λιµνοθάλασσα στην ορεινή Σύµη, ψάχνω µια παρουσία µέσα µου µακριά από τις πόλεις και τις περιστάσεις. Σαν κρυφά ποτάµια κελαρύζουν

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

O xαρταετός της Σμύρνης

O xαρταετός της Σμύρνης ...... O xαρταετός της Σμύρνης Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 MANOΣ KONTOΛEΩN & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271 & Γεωργίου Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα

Το τέλος -ένας µονόλογος-

Το τέλος -ένας µονόλογος- Το τέλος -ένας µονόλογος- Γυναίκα µόνη, όµορφη, τριακονταετής. Καθιστή, µετά όρθια, πάντα µόνη. Χώρος κλειστός, ελάχιστα φωτεινός, παλιά ωραίος. Η ατµόσφαιρα έχει κάτι το πένθιµο. Το πρόσωπο κάτι το µόνιµο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Γ Δεύτερη διδακτική πρόταση Μυθολογία Ενδεικτική διάρκεια: Ομάδα-στόχος: Διδακτικός στόχος: Στρατηγικές: Υλικό: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων: 1 διδακτική ώρα έφηβοι και

Διαβάστε περισσότερα

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;»

«Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» «Πούλα τα όσο θες... πούλα ας πούµε το καλάµι από 200 ευρώ, 100. Κατάλαβες;» Οπου (Α) ο καλούµενος - χρήστης της υπ' αριθ. 698... (µέλος της Χ.Α.) Οπου (Β) ο καλών Ηµεροµηνία: 20/09/2013 Εναρξη: 22:12':00''

Διαβάστε περισσότερα