ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ"

Transcript

1 ΛΙΓΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ Ιρίν λίγες μέρες, κάποιος»άντιπνευματικός» συμπατριώτης ξεκινώντας ποιός ξέρει από ποιες σκέψεις, μας διεμήνυσε, ότι τό κΐρίοδίχιί μ» ς «είναι φτωχό» γιατί έχει έ'ναν περιορισμένο άριθμό συνεργατών πού δεν άντιπροαωπεύουν στο βύνολό τους το σύγχρονο πνευματικό Β*. \>θηραϊκό στοιχείο. Τον εύχαριστούμε και τον λυπούμεθα. ΙΙρώτον, διότι ό άνθρωπος φαίνεται»"»τι αγνοεί τις θέσεις μας, πού ε'-ερεότυ-πα άναπτύσσομε εδώ και τέοβερα χρόνια άπο αύτη τη στήλη, και δεύτερον γιατί ίσως ή μονολιθικότητά του, τον ε/ει στερεά προσηλωμένο σε περασμένους καιρούς πού ή ριματική λογοτεχνία είχε κάποια πέραση, ειδικά στούκ 5\>μπατριώτες μας. "Ομως οί καιροί άλλαξαν. 1*.αί κοντά στούς παληούς ριμαδορους, εμφανίστηκαν και καθημερινά παρουσιάζονται, και άπο τις στήλες μας, νέοι λογοτέχνες πού πραγματικα τιμούν τήν μικρή μας ΙΒατρίδα.. ϋοντά στον ΙΙετρόχειλο, τον ϋρίθαρη, τον Αευθέρη, τον Ιίαρδάρη, τον ΕϊαναγιωτόΓ.ουλο, τήν Φριλίγκου, τον ϋουλεντιανό κάθε φορά και κότίοιος καινούργιος θα φανεί. IV7.1 ερωτάμε τον «άμφισβητία» μας. Ή «ΛίΕ.%. Ε- ΧΤί.Λ», ένα άπο τά κορυφαία περιοδικά τής πνευματικής ζωής μας, πόσους συνεργάτες έχει; "Εμείς τουλάχιστον, δεν δημοσιεύομε κείμενα άναδημοσιευθέντα κατ' ε- πανάληψιν. Είναι όλα πρωτότυπα και γι" αύτό έχουν τήν ιδιαίτερη άξία τους. Κ,αι ενώ έχομε τό ελεύθερο, άπο φτασμένους Κ,υθήριους, νά άναδημοσιεύσομε πνευματικές τους εργασίες, δεν τό κάνομε, γιατί πιστεύομε ότι οί σελίδες μας είναι ενα ζωντανό βήμα παρουσίας τών καινούργιων πνευματικών μας ανθρώπων. Ιίέβαια, είναι γνωστοί εκείνοι πού θέλουν να μονοπωλήσουν τήν πνευματική παρουσία του Λίησιού μας, στον Έλλκ,νΓκό χώρο. Λεν τούς αδικούμε, άλλά στέρεψαν γ, ι ά. ".Λπό εδώ και μπρός, τον λόγο έχουν οι σελίδες τών. ΙΙ\ΐ:νλΙΛΊΊΚ»^; ΚΙ'ωΐΙΙΜίΧ», τό μόνο ελεύθερο βήμα προς κάθε κατεύθυνση, εκφράσεως τών λογοτεχνικών ανησυχιών τού κάθε Τσιριγώτη. Β*.αί πιστεύομε άκόμη, ότι τά τείχη πού προσπαθούν ν), υψώσουν γύρω μας»ι «άρνητές» μας, δεν στεριώνουν. Κ,άποτε οί ίδιοι, εάν έχουν εντιμότητα, θ' άναγνωρίαουν τήν προσφορά μας. "Εμείς, θ' αντέξουμε. %ύτοι ώς πότε; 'Άρης II. "Τσιτσίλιας 1ΙΝΕΓΜΑΤΙΚΑ ΚΓΘΗΡΑ 1

2 Φ ω τ ο γ ρ α φ ι κ ά ι ι α ι χ ν ί δ ι α.β»!1πγογ η Ι»ΙΑ Β ΟΙ* Π ^ Ι ' Ι Γ Ο ν ΑΙ4*'«"» '' ΤΑ ΠΛΕΓΜΑΤΙΚΑ ν ν Ηΐ1ί' Λ

3 Αγάπη και έαευδερία Τού ΒΑΣΙΛΗ ΛΕΥΘΕΡΗ είναι ή 'Αγάπη τόν ΑΓΑΠΗ(') ρώτησε. Κι ό σοφός διδάσκαλος τόν κοίταξε στά τού είπε: Αγάπη παιδί μου, είναι τό λευκό φώς τ ής δημιουργίας. είναι ελευθερία ιόν ξαναρώτησε. μάτια Κ' ό σοφός διδάσκαλος τόν κοίταξε βαθιά στά [Ότια και τού άπάντησε: Ελευθερία παιδί μου, ε,ν «ι ή άναγνώριση τής 'Αγάπης. Τό ποίημα βραβεύτηκε ατό διαγωνισμό τής ΠΕΛ στις σέ κάποιον πού σέ καταλαβαίνει. ι ό κέντρο τής δόνησης ήταν τό ποίημά σου Από τό περασμένο καλοκαίρι πού πήρα τό βιβλίο σου και διάβασα τά ποιήματά σου, ένιωσα εσωτερική άνησυχία: σκέψεις, αισθήματα συνε 'δητά και ύποσυνείδητα, άρχισαν μιά μουρμού- Ρα, μιά ύπόβαθρη δόνηση άπ' αύτές πού άργά ή Υρήγορα ξεσκεπάζονται σάν κάτι νέο, δημιουργικ, κάτι πού σέ σπρώχνει νά μιλήσεις, ή νά γράψεις «Ά- Ϋάτιη». Πρώτα όμως λίγα λόγια κατανόησης. Έ- χοντας ύπόψη ότι ποιητές γράφουν συνήθως γιάλ- ^ υ ς ποιητές, δέν μπορώ νά κρίνω τή δομή τής έρ- ΊΌσίας σου. 'Απ' ότι διαβάζω, έχεις βρει τήν άνα- ^νώρι σ η γ,ά τήν ένδόμυχη ικανότητα σου νά συνθέ- Τε 'ς άπλές λέξεις πού μεταδίδουν μεγαλόπνοες ί- εε ζ: Μπράβο σου. Ξεχωριστά, όμως άπ' αύτή τήν άναγνώριση, τά η 'ήματά σου βρίσκουν μιά άπήχηση, φέρνουν ζεστασιά άνθρώπινης κατανόησης σέ άνθρώ- 1Τ υ ς σάν και μένα ή νοσταλγία μου μέ κάνει «θύ- ", 01» τής άνθρώπινης άγάπης, μονταρισμένη όπως ε,ν αι στά ποιήματά σου μέ μητρικά λόγια μιάς "^άνας» πού άφησα πριν άπό πολλά χρόνια. Μό- Μιά μάνα, ή δημιουργός μιάς άνθρώπινης ύπαρμπορεί νά γράψει αύτό τό ποίημα. Ή έπίδρα- &ί Ι του γίνεται πολλαπλή γιατί άφοπλίζει αύτούς βάζουν ταμπούρια τήν ύλη, τούς ξεγυμνώνει, ΐού ς ύποτάσσει στή θέληση μιάς αύθεντικής άξί- (*) ΝΑΝΣΥ ΚΟΤΡΟΤΣΟΥ, Συλλογή ποιημάτων <(Γ "ΝΕΑΙΕΣ ΣΤΟ ΑΠΕΙΡΟ» ΑΟΗΝΑ ας. Έτσι ή άγάπη συνοδευμένη μέ τήν έλευθερία γίνεται όπλο πού άφοπλίζει. Μιά βαθυστόχαστη έννοια τού γνήσιου Χριστιανισμού. Δεύτερο, «είναι μιά φλόγα πού δέν είναι δεμένη στήν άφτα τού φυτιλιού, άλλά πετάει τ' άψηλού», όπως θάγραφε ό Μυριβήλης. Τούτη τήν ύπεράνθρωπη έννοια, έπιτρεψέ μου νά τήν έξηγήσω μέ τις δικές μου συγκρίσεις. Γιά λόγους άκόμη άγνωστους, ή ψυχική μας ύ- πόσταση διέπεται πότε άπό φθόνο, και πότε άπό άγάπη. Ό φθόνος γκρεμίζει, σκοτώνει, ένώ ή άγάπη έπουλώνει, κτίζει, ξαναζωντανεύει. Μόνο στή μάνα κυριαρχεί πάντα ή αύθόρμητη και άπαράμιλλη ά- γάπη γιά τό νεογέννητο. Σ' όλους μας είναι έπίσης γνωστό ότι ή έννοια τής άγάπης συνδέεται πάντα άπό τή σφοδρή έπιθυμία τής κυριαρχίας. Γι' αύτό, όταν ή άναγνώριση τής άγάπης είναι άποτέλεσμα τής έλεύθερης έπιλογής, είναι μιά αύθεντική άξια. Είναι έπίσης γνωστό, ότι ή άγάπη είναι κάτι τό αύθόρμητο πού άναυλίζει άπό τήν ύπαρξή μας άφεαυτού της: είναι άδύνατο νά τήν άντλήσωμε μέ φοβέ ρες, βάσανα, τιμωρίες και γενικά μέ τό ζόρι. Δυστυχώς, ή άγάπη και ή έλευθερία δέν έχουν τήν σύμπνοια πού νιώθει ή μάνα στή σύλληψη τής δημιουργίας της. Σέ πολλές περιστάσεις ζωής ή άνθρώπινη άγάπη μας υποτάσσει τήν έλευθερία κάποιου άλλου: σέ πολλές περιπτώσεις τήν,τνίγει στό αίμα της άφοσίωσης και τότε ή έννοια τής μηδενίζεται. 'Αντίστροφα, ή έλευθερία μας μέ τή πολυδιάστατη κίνησή της στή τροχιά τής ζωής, διασπά τούς δεσμούς τής άγάπης και πολλές φορές τήν σπρώχνει στήν αύτοκτονία πού φέρνει ή μοναξιά: και πάλι ή έννοια τής άγάπης μηδενίζεται. Πώς θά ισοσκελίσει ό καθένας μας αύτές τις δυό έννοιες είναι κατόρθωμα άνώτερου άνθρώπου. "Εδώ τό ποίημα σου γίνεται έπίγραμμα φωτοστολισμένο σέ μιά κορφή γιά νά μάς καθοδηγεί στό δρόυο τής ζωής μας. 'Αν μάς έπιτρέψεις, θά προσθέσω πώς ή έννοια τής άγάπης και τής έλευθερίας πρέπει νά έκτείνεται σ' όλη τήν οικογένεια τής γής, τά πουλιά, τά ζώα και τή μαύρη άράχνη άκόμη πού άγαπά τό δικό της. Άραγε έμείς οί άνθρωποι, οί δυνατοί τής Τα ΙΙΝΕΪ'ΜΑΤΙΚΑ ΚΎΘΗΡΑ

4 γής έχομε τό δικαίωμα νά σκοτώνομε χωρίς τήν αιτία τής πείνας ή τής άμυνας; Ή ελευθερία τους είναι ή αναγνώριση της αγάπης μας γιά τό σύνολο τού πλανήτη μας. Συνεχίζοντας θά πρέπει νά μιλήσωμε γιά την άλ ληλοεξάρτηση τής άγάπης, τής έλευθερίας και τής πνευματικής δημιουργίας. Τό κάθε άνθρώπινο δημιούργημα κτίζεται μέ τήν έλεύθερη σκέψη και ύποτάσσει κάθε μας ένέργεια στήν αιχμή τής έπιτυχίας του. Ό καθένας μας πού αρχίζει ένα δημιούργημα, σκλαβώνεται άπό τό φόβο τής άποτυχίας, μαραζώνει στήν όδύνη τής έμμονής τού νά ξεσκεπάσει ένα μυστικά τού Δημιουργού. Ό πόνος τής γέννησης δέν κρατά λίγα λεπτά, ή λίγες ώρες, άλλά μήνες και χρόνια. Ό δρόμος τής έπιτυχίας δέν προδιαγράφεται άλλά δημιουργείται στά έργαστήρια τού έσωτερικού μας κόσμου. Τελικά έπιτυχία δέν είναι τό τελικό άποτέλεσμα όσο χρήσιμο κι* άν είναι, άλλά ή ικανοποίηση πού φέρνει ή άντοχή. Στήν έλληνική παράδοση, ή άνθρώπινη δημιουργία μεσουράνησε πριν τήν έννοια τής Χριστιανικής άγάπης. Ό πολιτισμός τής άρχαίας Ελλάδος έγινε τό ορόσημο μεταξύ χάους και συνείδησης. Ή άνθρώπινη σκέψη λευτερώθηκε τότε άπό τούς φόβους τής καθημερινότητας. Οί Βυζαντινοί, αντίθετα, δίδαξαν τήν ανελεύθερη και καθολική ύπόταξή μας στήν άγάπη τού Θεανθρώπου. Άν κάποιος ξένος μας ρωτούσε: «είσαι άπόγονος τού 'Οδυσσέα ή οπαδός τού Χριστού» τί θ' άπαντούσαμε; Ξέρομε πώς ό νεοέλληνας δεσμεύεται άπό τή θρησκευτική παράδοση τών Βυζαντινών, άλλά συνάμα είναι ρέμπελος και ζητά τήν έλευθερία του κρυφά άπό τούς Θεούς, όπως τόν 'Οδυσσέα. 'Εδώ τό ποίημά σου άντιπροσωπεύει ένα δίλημα ιστορικών διαστάσεων. Όταν ή έλευθερία δέν είναι τό άποτέλεσμα τής άγάπης, ή τής δημιουργίας, στις έπιλογές τής ύ- πάρχει και ή τυραννία. Πέρυσι, στό Κεντρικό Πάρκο τής Νέας 'Υόρκης, κάτω άπό ένα δένδρο μιά νύχτα τού καλοκαιριού, ένας νέος 20 χρόνων, ψηλός λεβέντης, άπό πλούσια οικογένεια μέ τις άρχές τής άπόλυτης έλευθερίας, έπνιξε τή δεκαοκτάχρονη άγαπημένη του στό άποκορύψωμα τής σεξουαλικής πράξης. Ήταν και κείνη άπό τό ίδιο περιβάλλον. Ή ύπόθεση συζητιέται άκόμη στις εφημερίδες. Όλοι άναρωτιώνται, πώς είναι δυνατό νά ύπάρχει ή έκδίκηση κι όχι ή άποθέωση τής άγάπης σέ τούτο τόν προαιώνιο άνθρώπινο αύθορμητισμό; Οί γονείς του τόν άνέθρεψαν μέ τήν αίσθηση τής άνεξέλεκτης έλευθερίας. Είναι κάτι πού τώρα τελευταία συνταυτίζεται μέ τήν άλαζονεία τής ανθρώπινης έπιτυχίας. Τούτη ή άπόλυτη έλευθερία ύπάρχει και στούς τρωγλοδύτες τής Νέας 'Υόρκης. Στους σκοτεινούς διαδρόμους τού ύπόγειου σιδηροδρόμου, και στις έγκαταλειμμένες πολυκατοικίες τής πόλης ύπάρχουν τά παιδιά πού μεγάλωσαν χωρίς τή μάνα, χ ω " ρις άγάπη, χωρίς ρίζες χωρίς παράδοση. Οί συνεχείς κοινωνικές άλλαγές άφησαν τά θύματα τους- Γι' αύτά τό έγκλημα δέν φέρνει τύψεις, άλλά τή ν τυραννία τής έλευθερίας. Και στις δυό περιπτώσεις ή άναγνώριση τής γάπης είναι ή μόνη σωτηρία, είναι ή πραγματική έλευθερία. Πολλοί άμερικανοί όταν βλέπουν αύτους τούς άτυχους λένε μεταφορικά πώς «οί άγιοι παρελθόν και οί άμαρτωλοί μέλλον». α ' έχοι^ Πώς γίνεται ή έπιλογή γιά τή σωστή έννοια τήζ έλευθερίας; Δύσκολο νά βρούμε τήν άπάντηση. Πιό εύκολο ε " ναι νά αναγνωρίσουμε πώς μέσα μας ύπάρχει κ ο' «ό Θεός και ό διάβολος». Ποιός έπικρατεί στή κσ " θε στιγμή εξαρτάται άπό τί άντιμετωπίζωμε κβ άπό τόν έλεγχο τού «Κέντρου», τού έσωτερικού, το" ψυχολογι κού. Ενας φιλόσοφος τής Ισπανίας (JO- SE GASSET) ύποδε ικνύει πώς πρέπει νά κρίνοι^ «τόν άνθρωπο και τή πίφιστασή του», μαζί κι Χ' χωριστά. Δηλαδή ή άγάπη και ή έλευθερία μ εθο ' δεύονται άπό τις βασικές άνάγκες τού άνθρώτί ϋ Ωστόσο ή έννοια τού καλού και τού κακού, θεού και τού διαβόλου είναι κάτι γιά τό όποιο 0 λοι μας έχομε κάτι νά πούμε. Γιά μένα τούτη ή σύγκρουση ήλθε στά παιδ' κ5< μου χρόνια, όταν έμεινα γι λίγους μήνες μέ τή Υ' 1? γιά μου στό νησί τών Κυθήρων. Κάθε φορά ττ υ βλεπε παπά έδενε κόμπο στό μαντήλι της. Τό δυ μέ μιά προσευχή παρακαλούσε τό Θεό να τπ", τ βοηθήσει νά μή πέσει πάνω της τό κακό μα τι παπά. Όταν άθώα, τήν ρώτησα γιατί δίνει σημασία στό κακό, άφού ό παπάς είναι άνθρ 4 1^* τού Θεού, μού άπήντησε ή άγια Γραφή μάς ^Ρ 0, δοποιεί πώς ό διάβολος θά έλθει ντυμένος ί* 3 ^ Ήταν μιά συνήθεια πού πέρασε άπό μάνα σε^, γιά πολλές γενεές. Ήταν μιά άναγνώριση 0. κακό καραδοκεί κάθε στιγμή και είναι πολλές ρές άνακατεμένο μέ τό καλό και τό άγιο. Ή συνήθεια νά φοβίζουν τά παιδιά μέ τό το ξύλο γι άνά μάθουν τό καλό ήταν έπίσΐζ. τή μακρόχρονη παράδοσή μας. «Τό ξύλο 6γη κε τό παράδεισο», ήταν ή μέθοδος τους Υ 1 ζώσουν τόν έλεγχο στό «Κέντρο». Έδώ είναι άνάγκη νά καταλήξωμε πώς νιόμαστε μέ τή διάκριση τού καλού άπο το Άπό τήν άπαρχή τής άνθρώπινης συμβί«σ Π^ Τ ^ * γεν- κοινωνία προσπαθεί νά έλέγχει τήν ^ ^ ^ γ χ ο ς ν' άποφύγει τό «κακό στρατί». Δυστυχώς 0 -,^-ης δέν γίνεται πάντα μέ τήν άναγνώριση τής Μέ συγχωρείς πού προσπαθώ νά άναλυσω τό ιτθ '' 1 ^, μά σου σέ χειροπιαστές έννοιες. Ήταν κ» ν -^ < 1 ή σκέψη ήταν κάτι πνευματικό πού άπα^χ,^όμόνο τούς Θεολόγους, τούς ποιητές και ΤΑ μνεγματικα 1ίΙϋ

5 σοφούς. Ή σκέψη της τεχνολογίας είναι πολύ πρόσφατη πολλές φορές οι ποιητές αισθάνονται προσβολή, όταν άφαιρέσεις τό όνειρο, όταν συναρμολογίσεις τό άπιαστο και τό κάνεις χρήσιμο. Ένα παράδειγμα ήταν ή συνάντησή μου μέ τον 'Ακαδημαϊκό Αγγελο Τερζάκη. Πριν άπό χρόνια έδωσε μιά διάλεξη ατό Πανεπιστήμιο PRINCETON όπου έτυχε νά βρίσκομαι. 'Επειδή τόν διάβαζα στά φοιτητικά μου Χρόνια, μέ ένθουσίασε ό έρχομός του και του πρόσφερα μιά τιμητική πλάκα άπό τή πρώτη προσελήν «ση στό φεγγάρι, μπροστά σέ μιά μικρή παρέα Τού μαζευτήκαμε νά τόν χαιρετησωμε. Κατατροπωμένος ό Άγγελος Τερζάκης άπό τήν Προσβολή μέ έστειλε στό πύρ τό άπώτερο: «έσείς ί τεχνοκράτες, οί τεχνολόγοι οι έπιστήμονες πού Ποδοπατήσατε τό φεγγάρι και άφαιρέσατε άπ Ποιητές τή φαντασία». τούς Ή προσβολή μ 'έπλήγωσε και ή πληγή έμεινε ά- θικτη γ,ά χρόνια. "Ωστόσο ό Άγγελος Τερζάκης ε 'Χε κάποιο δίκιο, παρ' όλο πού σάν Έλληνας πνί- Υΐκε άπό τό θυμό του γιά τήν εισβολή τής τεχνολ Υίας και δέν άρθωσε αύτό πού σήμερα νομίζω ^ώς ήθελε νά μού πει. «Τώρα, θά έλεγε, πρέπει νά άναγνωρίσωμε ότι αυτ ή ή έκστρατεία κυρίεψε τήν φαντασία, πώς έ- Φ Ρε τήν άνθρώπινη έπιρροή στόν κόσμο πού οί ποινές θεωρούσαν άποκλειστικά δικό τους. Ήταν τό Κθ( τόρθωμα πού έκανε τήν φαντασία πραγματικότη- Τα και έπέκτεινε τήν άνθρώπινη γνώση στό διάστηστά ουράνια έκεί πού κατοικούν μόνο οί Θεοί»., Είναι άλήθεια πώς σ' αύτή τήν έπιτυχία υπάρχει *'νδυνος, γιατί οί άνάγκες τής συνείδησης, τής ά-. ΥθΙΤΓ ης, τής φαντασίας ύποτάσσονται πιά στή λειία τού τεχνικού συστήματος. Β έβαια, χωρίς νά ξέρωμε άπό τή άρχή είναι μας, ή κυριαρχία τού άνθρώπου Τ "ρα όμως ή δύναμη τής τεχνολογικής αύξάνεται. γιά έπιτυχίας ^'σκιάζει τις άνθρώπινες άξιες και μπορεί νά ο- ΊΥήσει τήν έλευθερία στήν τυραννία, χωρίς τό δε- Τ ής παράδοσης. ιστορικοί θά μάς πούν πώς αύτό γινόταν διά Εσ υ τών αιώνων. 'Ωστόσο ποτέ δέν πλησίασε ό /Ρωπος στό ύψος τής έπιτυχίας, έτσι ώστε νά ^ Μπορε; έλέγξει τά έπιτεύγματά του. Δέν χρειάζεται πιά νά είσαι Θεολόγος γιά νά σκέπτεσαι έτσι. Στό μέλλον 6ά είναι άπαραίτητο γιά τόν Τεχνοκράτη ή τόν Μάνατζερ, νά έπιδιώκει τό καλό, τήν άγάπη και τελικά τήν παραδοσιακή άνθρωπιά γιά νά αύξήση τήν παραγωγικότητα. Τά χρόνια τού ά- φεντικού πέρασαν: ή τεχνολογία χρειάζεται τήν έ- λεύθερη σκέψη και ή άνάπτυξη της τήν συνυπευθυνότητα. Και ένα τελικό συμπέρασμα. Γιά μάς τούς Έλληνες ό άγώνας τής έπιβίωσης στά χρόνια τής σκλοιβίάς έγινε παράδοση. Τότε ά- πό άνάγκη ή μάνα τιμωρούσε τό παιδί της γιά νά τό κρατήσει στόι/ ίσιο δρόμο. Οί άνάγκες της σκλαβιάς πέρασαν άλλά έμεινε ή παράδοση. Σήμερα ή άνάγκη έπιβίωσης ζ η τ ι α ν ε ύ ε ι γιά δημιουργηκότητα. Όμως ή σκέψη και ό συλλογισμός δέν μπορούν νά συνυπάρχουν μέ τό σβούρδουλα και τήν υποτίμηση, ή τήν τυραννική άγάπη και τήν άποχαύνωση. Ή άνάγκη τής έπιβίωσης σήμερα άπαιτεί τήν ίσοσκέληση μεταξύ τής άγάπης τών γονιών και τής έλευθερίας τού παιδιού. Ή χώρα έχει άνάγκη τήν τεχνολογική άνάπτυξη Τούτη ή άνάγκη έπιβάλλει τήν ίσοσκέληση μεταξύ τού πλούσιου θεσμού τής παράδοσης και τής πνευματικής έλευθερίας. Μέσα στις λέξεις παράδοση και έλευθερία κρύβονται ή καθοδήγηση πρός τό καλό και ή άναγνώριση τής άγάπης. Γιά μερικούς άπό μάς πού ζήσαμε τήν έλληνική παράδοση τής γιαγιάς και μετά στό κόσμο τής τεχνολογικής άνάπτυξης σέ άλλες χώρες, βρήκαμε τήν αύτοπεποίθηση χωρίς τήν ύποτίμηση και τήν άναγνώριση χωρίς τή ζηλοφθονία. Τό κενό πού άφησε ή έλλειψη τής Μάνας (κάθε τί παραδοσιακό) δέν καλύφθηκε ποτέ, άλλά παραμένει μιά άνοιχτή πληγή, μιά νοσταλγία πού γαλουχίζει πάντα τήν έλευθερία πού φέρνει ή άναγνώριση τής άγάπης. Άν μπορούσαμε νά φέρναμε τήν άναγνώριση τούτη τής έσωτερικής έλευθερίας στή χώρα μας, θά ήταν μιά μεγάλη και παντοδύναμη έπιτυχία γιά κάθε Έλληνα. Έτσι τό ποίημά σου, 'Αγαπητή μου Νάνση, συμβολίζει όχι μόνο ένα μητρικό χάδι, και ένα ιστορικό δίλημα, άλλά και μία εύχή γιά τό καλό τού τόπου μας. Τα "ΝΚΓΜΛΊΊΚΛ ΚΎΗΙΙΓΛ

6 Ή MnaflMvia Ή ποίηση μάς έμαθε ν' άνακαλύπτωμε τό παρελθόν. Ό "Ομηρος ξεσκέπασε άπό τό σκοτάδι ό,τι ώ- ραίο στήν ιστορία τής άνθρωπότητας είχε φανεί. Μάς έδωσε τόν τρόπο τής ζωής μιάς έποχής, τά ύ- ψηλά φρονήματα της, τήν άτμόσφαιρά της. Και ή γοητεία, μέ τήν όποια τυλίγει ή ποίηση τά θέματά της μάς ξυπνά γγ αύτά γλυκύτατο πάντα ένδιαφέρον. "Η γνώση μας προσπαθεί νά τρυπήσει τήν ομίχλη κάθε παλιάς έποχής. Τά ιστορικά τραγούδια πούναι γνωστά και σάν Μπαλλάντες (ή ονομασία είναι ά- πό τήν 'Ελληνική λέξη βαλλίζω, πού σημαίνει κινώ τά πόδια ή κι έπύλλια, μάς φέρνουν μέ τό γοργό δραματικό ρυθμό τους κοντά αύτή τήν αίσθηση τού παλιού. Ή Μπαλλάντα, γιά νά τν χαρακτηρίσουμε μέ δυό άπλά λόγια, κοιτούσε τό γρήγορο πέταγμα ενός πουλιού, πού χάνονταν στούς Ούρανούς. Ήταν σάν στιχουργημένο σύντομο διήγημα. Έπιανε ένα συμβάν, πού άφηνε λίγη μελαγχολία στή ψυχή μας, έ- νώ συγχρόνως άτένιζε σ' ένα ήθικό παράδειγμα. Έ- στάθη άναμφισβήτητα ένα ώραίο είδος ποίησης, τρα γουδιού. Παπαρούνα στό κάμπο τού Μάι, Μά, πού σάν φλογάτο λουλούδι κάηκε γοργά. Ό καλοκαιριάτικος ήλιος στέγνωσεν άνελέητα τή γή. Κ Γ ή στιχουργημένή ποίηση μαράθηκε άπό τόν λίβα, πού φύσηξε άνάμεσα μας, τήν μοντέρνα ποίηση. Παντού όπου στραφεί κανείς βλέπει σαφή τά ό- ρια πού χωρίζουν τήν θάλασσα άπό τήν στεριά. Στό λόγο όμως άνοίχτηκαν τεράστια κανάλια πού καταπάτησαν τήν διάκριση. Σήμερα ή ποίηση έχει γίνει «βασιλικώτερη τού βασιλιά» πιότερο στεγνή άπό τόν πεζό λόγο. Έχει σβήσει, θέλω νά πώ, αύτό τό «λάλον ύδωρ» τής μπαλλάντας. 'Αντί τού της λοιπόν, άς τής προσφέρουμε τήν 'Ελεγεία. Ύμνου Ή Μπαλλάντα, όπως κατατοπιστικά μάς τήν έ- δωσε ό Βιζυηνός στή μελέτη του «'Ανά τόν Ελικώνα» (βαλίσματα) άρχισε νά έμφανίζεται χωνεμένη στά δημοτικά τραγούδια τών διάφορων κρατών. Σάν ποίημα διαιρόνταν σέ δυό μέρη. Τό πρώτο, πού τό τραγουδούσαν οί πολλοί και τό δεύτερο τής μονωδίας. Διακλαδώθη όμως μέ τόν καιρό, όπως λ.χ. στή Προβηγγία μέ τά έρωτικά της ποιήματα, σέ δυό διαφορετικά είδη. Κείνα, πού τραγουδούσαν οί Τροβαδούροι χάριν τών 'Ιπποτών, λόγια ποίηση μ' ύ- ψηλά και σκοτεινά κάπως διανοήματα, και τά λοι- -κά, πού έκφράζονταν δίχως έπιτήδευση. Οί Μασσαλιώτικες μπαλλάντες πήραν τότε μιά σύντομΐ μορφή μέ μιά άποστροφή στό τέλος κι οί Σκωτσέζ'' κες, πού τις μιμήθηκαν κι άλληλοδανείστηκαν στοιχεία άπό τά δυό άνωτέρω είδη γράφονταν σέ λυπηρότερο κάπως ύφος. Παράλληλα οί μπαλλάντες τήζ Όλανδίας τής Δανίας και τής Νορβηγίας προσττοθησαν νά έξιστορούν σημαντικά γεγονότα μέ Μ 1 * κρές φράσεις, νάναι διηγηματικές κι έμμένου^ζ στις άναμνήσεις μ' άτολμους φτερουγισμούς ""Ι? το φαντασίας κι' άπό άποψη μορφής μέ τονισμένο^ λυρικό στοιχείο τους πού γιά περίσσιο στολι ' κρατούσε τήν μονή ή διπλή έπωδό, ό,τι μπορεί > - T0 y συντηρήσει στο ποίημα μιαν εντύπωση κι ο,τι δίνει τήν χροιά μιάς φωτοσκίασης. Γενικώτερα όμως ή μπαλλάντα άκμασε, πριν WP 1 μάσει τό σονέττο, πού άντιπροσωπεύει τό κλαυ 0,1^ πνεύμα, μέ τήν ύφεσή της, δέ πού μέτά τόν Β' λών σημείωσε στήν Γαλλία, εμφανίστηκε έκεί ή ^ ρακματική ποίηση τών λογοδαίδαλων ποιητών Υ' 5 μάτη άκρισία κι" έπιπολαιότητες. Στήν Γερμανία άναπτύχθηκε κάπως διαψορε τ '* άπό τις άλλες χώρες μέ τάση στό φαιδρό και ρισμένη μορφή στις στροφές και διατηρήθηκε τά χρόνια τού Σίλλερ, πού τήν άνεμόρφωσε, c ή μπαλλάντα μέ τά διάφορα είδη κι* ύποδαιρ ε της, πού γνώρισε στήν 'Ιταλία, τής χορωδής ( ZONE A BAI.LO) τής Μπαρτζελλέτας, μέ ^Ρ 03, τής ώδής τετράστιχο, της κοντραμπαλλάνταζ ', είχε βίο δέκα και πλέον αιώνων. 'Ανήκε στα ^ ματα μέ άκριβή φόρμα, πού άποτελείτο άττο ^ 12 στροφές μ' όμοιοκαταληκτικούς στίχους άπό τις δώδεκα συλλαβές κι είχε τό έττιμύθι ^ Ό Σίλλερ και μαζί του οί Γκαίτε, Ούλαντ κλιτ ύψωσον σ' έντεχνο ποίημα πληθαίνοντας τις _ γραφές, προσδίνοντάς της άπεικονίσεις * τ, νες τού γεγονότος και τών συγκινήσεων του ε^ ρικού κόσμου μας και μετατοπίζοντάς τες αττ -μ νάναι στραμμένες στό παρελθόν εις τό τταρ ν, ύπέροχη μπαλλάντα «τό Γάντι» τού Σίλλερ εχε θέμα τό μάθημα λ.χ. πού δίνεται σέ μιάν ύτrep 0 ^ κή καλλονή, πού παρακολουθώντας στήν άρε ν πάλη τών θηρίων και πέφτοντας άνάμεσα ^ γάντι της είπε στόν 'Ιππότη, πού τήν άγα^0, τής τό φέρει. 'Εκείνος κατέβηκε στήν άρένα l<c^g»i ρε τό γάντι, άλλά τήν στιγμή πού θά της ^ Λ' 0 στά έκπληκτα βλέμματα τών θαυμαστών του ^ ^ πέταξε :ξε κατά πρόσωπο, λέγοντας «Κυρία ev?1. ή άνάγκη τής εύγνωμοσύνης σας». Και του ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΊ'Θ ΙΐΡ

7 «σύγκριτη επίσης «ό Βασιλιάς τών ξωτικών» πού Παρουσιάζει έναν πατέρα, στ' άλογό του τήν Του κρατούσε στήν άγκαλιά του τό παιδ! του, Προφανώς άρρωστο οραματίζονταν τόν βασιλιά νύχτα πού Φο. ό Άλφος ύπόσχονταν στό παιδάκι, πού τόθελε, Χ'λια καλά και έκαμε μαζί του μιάν άνατριχιαστική συνομιλία. Τό παιδάκι έπικαλείτο τήν βοήθεια τού Άλ- Πατέρα του, πού και προσπάθησε νά τού άποσπάσ ει τήν κακή προσήλωση. Όμως στό κορύφωμα της δραματικής αύτής στιγμής, τό παιδί έγειρε νεκρό στήθος τού πατέρα. Ό βασιλιάς Άλφος τού εί Χε κάνει μεγάλο κακό. "Η Μπαλλάντα τούτη σημαίνε πολλές μεταφράσεις στή γλώσσα μας, Ιδία στ ήν καθαρεύουσα, όπως τών Άλ. Ραγκαβή, Θ. Ά- Φεντούλη, I. Παπαδιαμαντόπουλου (Μορέας) Γ. Βιζυηνού Θ. Βορέα, Ν. Χατζηδάκη κ.ά. έμελοποιήθη δέ άπό τόν Σούμπερτ, πού καθώς όμως ό Μαϋρχόφερ Αναφέρει ή μεγάλη άξια τής σύνθεσής του έβράδυνε ν κατανοηθή άπ' τό κοινό. (*) Από τις λοιπές Γερμανικές στή μνήμη μας δεσπό ή «Αωρελάι» τού Χάινε, πού μέ τό μαγικό Υούδι της θά κάνει νά καταποντιστούν στά 0 τρα- κύματα ναύτης μέ τήν βάρκα του. Ό Χάινε έξευγένισε σ' υτ ή τόν μύθο τών Σειρήνων. Ή Αωρελάι νομίζω Μ στόσο, πώς είν" ένας καρπός άπ' τούς «έξόριστους θεούς» του, στούς όποιους στοχάστηκε νά πει γιά περιπέτειες τών άρχαίων θεών μετά τό γκρέμιζα τους άπό τόν χριστιανισμό, σύμφωνα μέ τις γερμανικές παραδόσεις. Έτο ι τό βήμα του γιά τήν ^Μρελάι άπέμεινε άπλό και θά μπορούσαμε νά πού- [ ε πώς είχε 'Ελληνικό ξεκίνημα. Θαυμάσια στέκει ειτ ι ση ς άνάμεσα στις μπαλλάντες κι ή «Αεονώρα» Τ ύ Βύργερ (τήν μετέφεραν οι Άγγελος Βλάχος κ ί Μαβίλης), πού τό θέμα της είναι τής δική μας τού «Νεκρού αδελφού». παραπλήσιο τό ψηλό επίπεδο τής Γερμανικής μπαλλάντας ^Ρίσκεται κι ή Ρωσσική, καλλιεργημένη άπ' τόν ' ύσκιν μέ τό «Αί ματωμένο σάλι» άναφερόμενο &Τ ν φόνο τής «... γλυκειάς 'Ελληνίδας, πού σάν τ Ρελλός άγαπούσε κι ή ματιά της τόν είχε μαγέψει». Η μπαλλάντα στή Ρωτσία στάθηχε εξέλιξη ένός Κϋ <λου ήρωϊκών τραγουδιών (ραψωδίας), πού έξυ- ' ίν ύσαν τά παλιά έθιμα και τό βίο τών κατοίκων γνωστά μέ τό όνομα Μπιλίνες, λέξη πού σημ 3ίνει παρελθόν. ^ Ενώ ταυτόχρονα στήν 'Αγγλία ή αισθηματική τού ζών <ή τσ «LA BELLE DAME DANS MERCI» μ' ^Υη στιχουργική και ζωηρά χρωματισμένη ίκ- ΨΡαση (μετάφραση Γλαύκου ΆλιΟέρση), μά Γ,έχω- Ρθ( τού Όσκαρ Ούάιλντ «Ή Μπαλλάντα της φυλα- Σημειώνουμε, πώς ή μεγάλη άοιδός Βιλαλ- ' ν Π Σχρόντερ Ντεβρίαν τή τραγούδησε στόν Γκαίπού ήταν τότε 80 χρονών και πού δάκρυσε άπό ^Υκίνηση, ομολογώντας ότι ή άπόδοση στή μουσι- ^ τής μπαλλάντας του ήταν αριστοτεχνική. κής τού Ρήντινγκ» (μετάφρ. Α. Μαρπάτζογλου, Κ. Χαθραίου κ.ά.) πού άπέβησαν πολύ δημοφιλείς τής έδωσαν μία πνοή άνύψωσης τους. Στήν "Ελλάδα ή μπαλλάντα πήρε σάν πρότυπο τις Γαλλικές μάλλον πού άναπτυχθηκαν άπό τό τέλος τού 11 ου αιώνα, όταν στήν Τουλούζη άνθούσε ή έπαρχιώτικια ποίηση μ" άπομιμήσεις τής "Αραβικής ποίησης. Έτσι, ή 'Ελληνική μπαλλάντα, είδος τού Εύρωπαϊκού ιστορικού τραγουδιού, πήρε σάν στερεότυπή της μορφή τις τρεις όχτάστιχες στροφές μέ τό ίδιο σ' όλες γύρισμα (ρεφραίν, έπωδό, παλιλλογία) τού τελευταίου στίχου, και μέ μιά έπί πλέον τετράστιχη στροφή, πού λέγεται στάλσιμο (ΕΝνΟΙ, άποστολή, ό,τι δηλαδή πέμπεται). Γενικώτερα στις 'Ελληνικές ό άριθμός τών στίχων στις στροφές κυμαίνεται άπό τούς 8 ώς τούς 12 και στό στάλσιμο άπό τούς 4 6, οί ομοιοκαταληξίες, φθάνουν τις 3 5, ένώ τό μέτρο μένει στήν προτίμηση τού ποιητή. Στήν 'Επωδό, άνακυκλώνεται σάν σέ άνέμη τό θέμα τους, ένώ στό στάλσιμο συνοψίζεται ή αίτια και τό συμπέρασμα τής ιστορίας, πού διηγούνται. Όμως οί 'Ελληνικές μπαλλάντες, άν και στόν τύπο άκολούθησαν τις Γαλλικές, άπέμειναν πιό άνεξάρτητες στά θέματά τους άπό κείνες. Οί παλιές Γαλλικές έκριναν γιά πιό κατάλληλα τά έρωτικά θέματα έπηρεασμένες άπό τά τότε ρωμάντζα τής στρογγυλής τράπεζας, πού δείχνουν βαθύ αίσθημα γιά τ' άγαπόμενα πρόσωπα., πηγές άρετών και προβάλαν γγ αύτά οί 'Ιππότες πράξεις αύταπάρνησης πού και κλείναν ένα μικρό δράμα. Οί 'Ελληνικές ποικίλλουν τό περιεχόμενο τους, έτσι πού σχεδόν καμμιά μ' έξαίρεση κείνης τού Γ. Τσοκόπουλου «ό Τροβαδούρος κι' ή Πυργοδέσποινα» δέν έχει ύπόθεση έρωτική. 'Αντίθετα μάλιστα κρίνοντας άπ' τήν Θρακική τής Μαριόρας «πού ό χορός της καλά κρατεί κι άδιαφορεί γιά όλα τ' άλλα» και τόν «Μωρόπιετο άνδρα» τού Άλεξ. Σούτσου «πού θεωρεί καλής ψυχής τή γυναίκα του, πού πάμπολλα τού κατεργάζεται» άπέβλεψαν μέ τόν ώραίο ρυθμό τους νά σκώψουν και στηλιτεύσουν έντονα και μέ σκοπό άπώτερο διδακτικό, τις έξεις κι άφέλειες τών προσώπων. Στις ώραίες ρυθμικές 'Ελληνικές μπαλλάντες περνούν σήμερα διάψο ρα πράγματι θέματα άπ' τις όποιες ξεχωρίζουμε τού Καρυωτάκη γιά τούς «άδοξους ποιητές» και τού Σεφέρη τό «Γυρισμό τού Ξενητεμένου». Ωστόσο παλιότερα τής άνάπτυξης τής Νεοελληνικής μπαλλάντας υπήρξε τό διήγηματικό δημοτικό τραγούδι τών Βυζαντινών (μικρά έπη) πού άπό κάποιαν 'Αθηναϊκή παράδοση τό λέμε «Παραλογή» στιχουργικά και όμοιοκταληκτικά έλεύθερο, μέ κύκλο ύποθέσεων άπό τόν θρύλο μέχρι τά σοβαρά γεγονότα και τό όποιο μετέβαινε άβίαστα στήν έποχή τής δουλείας άπό τ' 'Ακριτικά στά νεώτερα άλλα τραγούδια όπως «ή Άλλωση τής Κωνσταντιπούπολης» «τό Κάστρο τής ώρηάς» «ό Κολυμπητής» «τό Γιοφύρι τής Άρτας» κλπ. Θαυμάσιος νεοέλληνας άνανεωτής τους πρέπει νά θεωρηθεί ό Γιάννης I ρυπάρης μέ τόν άπαράμιλλο «Πραματευτή» του. Γλ Πνεγματικα ΚΓΘΙΙΡΛ 7

8 Στις 'Ελληνικές μπαλλάντες μπορούμε νά συμπεριλάβουμε τό «Όνειρο» τού Βαλοίβάνη «Τό τραγούδι τού νικημένου» τού Καρβούνη, «τον Γόη» τού Φιλύρα κ.ά. Τελειώνοντας τήν μικρή στό θέμα τούτο έρευνα μας, αναφέρομε άπό τόν Βιζυηνό μιά παλιάν "0- λανδέζικη μπαλλάντα πού αάν θέμα έχει πώς ό Γυιός τού Βασιλά της "Ελλάδας ξέφυγε άπό τά χέρια στρίγγλας, καϊ μιά Γερμανική, άπό τις άρχαιοτερες μεταξύ τού τού Χίλδωνβρανδ, πού άναψέρει κι αύτή τήν Ελλάδα, δείχνοντας τους δεσμούς τής Χώρας μας μέ τήν ξένη καθόλου ποίη^ί» πού και δικαιολογημένα τής δανειστή, ότι τής έμΐ' μήθη, τήν Μπαλλάντα!... MIX. Κ. ΠΕΤΡΟΧΕΙΛΟΣ Τσιριγώτικο Μικρό -παιδί σε μια γωνιά του κήπου ζωγράφιζε τον ήλιο το φεγγάρι κι από τα δυό τα μελισσά του μάτια άγγελοι εξεπρόβαλλαν Μικρό πουλί σε μια γωνιά του κήπου φτερούγιζε μεσ' τις δροσοσταλίδες κι απ' το κελάηδημα, το πέταγμά του Απρίλης εξεπρόβαλλε Μικρό σκαρί αρμένιζε στο κύμα γυρνώντας το πρωί στο λιμανάκι και μεσ' απ' το τραγούδι των ψαράδων γοργόνες εξεπρόβαλλαν. ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡ. ΦΑΤΣΕΑΣ 8 ΤΑ ΙΙΝΒΓΜΑΤΙΚΑ Κ*" 00^

9 Προοευχή (Στό Διονύση Κουλεντιανό μέ τή βαθύτερη μου εκτίμηση). Γέμισε μ' άγάπη τήν καρδιά μου. Πατέρα Θεέ μου, πού ζει ς στόν Ούρανό! Νά ύπηρετώ ~ό λόγου Σου και τό σκοπό Σου. Γυμνός γεννήθηκα, δεν νοιάζομαι γιά πλούτη, φήμη... Γιά τή ζωή πού μούδωσες, Σ' εύχαριστώ! Πρόθυμα θά συντρέξω τόν άνήμπορο και τά δικά μου μέ τόν άτυχο θά μοιραστώ. 'Ανθρώπινο τό λάδος, ή συγγνώμη θεϊκή. Αύτά πιστεύω. Κα! στήν άγιοσύνη τής ζωής, πετράδι πολύτιμο κα! θαυμαστό. Μέϊα στό χρόνια, νά τά Ιδανικά μου! Κι είθε ή σοφία μέ τή δικαιοσύνη νά πορεύονται συντροφιαστά, «τό θέλημά Σου» σφραγίζοντας στή γή μας. Γιατί Σ' 'Εσένα μόνο έλπίζω, τώρα πιά! BENJAMIN R. YUZON (Μετάφρ. ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΟΥΛΕΝΤΙΑΝΟΥ) Ό BENJAMIN R. YUZON είναι γυιός τού μεγάλου Φιλιππινέζου ποιητή AMADO YUZON. Διαμένει σιήν 'Αμερική και είναι ό Πρόεδρος τής «Διεθνούς τών Ποιητών» (UNITED POETS LAUREATE INTERNATIONAL). Μιά ακόμη ένδειξη τών αισθημάτων τού κ. BEN- JAMIN R. YUZON πρός τόν συμπατριώτη μας λογοτέχνη : Στό μαρμάρινο μνημείο μέ χαραγμένα τά ονόματα διακεκρι μμένων ποιητών πού ή «Διεθνής τών Ποιητών» θά στήσει σέ κεντρικό σημείο τής Ταϊπέϊ (Πρωτεύουσας τής 'Εθνικιστικής Κίνας), άπό τόν ελλαδικό χώρο θά ύπάρχει και τό όνομα τού ποιητή κ. Διονύση Κουλεντιανού, Έπιτ. 'Αντιπροέδρου U.P.L.I. II NEVMAT1KA ΚΎΘΗΡΑ 9

10 Ή ΆγγΑοαμερικάνα 'Ανοίξτε βρεεε... 'Ανοίξτε κλέφτες, δώστε μας τά λεφτά μααας... Τά λεφτά μας κλέφτεεες... Δεκάδες χέρια έτράνταζαν τά κάγκελα πόρτας και παραθύρων, και όσα δέν έφταναν μέχρι αύτά τραβούσαν άσυναίσθητα τά μαλλιά τών άλλων και τά δικά τους. Πανζουρλισμός, θρήνος κλαυθμός και όδυρμός. Κλέφτεεες τά λεφτά μααας... 'Εκείνο τό πρωινό πάνω στό ξημέρωμα μιά βάρκα ξεμάκραινε άπό τό Τσιρίγο μέ πλώρη τή μεγάλη στεριά.. Στόν Ποταμό έκείνο τόν καιρό έκανε την εμφάνιση της μιά καινούργια Τράπεζα μέ τόν πομπώδη τίτλο Άγγλοαμερικάνα. 'Ενέσκηψε σάν θύελλα μέ παροχήν τόκου εις τάς καταθέσεις διπλασίου τών άλλων Τραπεζών, τούτο και μόνον και έν συνδυασμώ μέ άφθονες φιλίες και κουμπαριές πού φρόντισαν οί ύπάλληλοί της νά κάνουν σέ κάθε Τσιριγώτικο χωριό, ήρκεσε ώστε σέ λίγο διάστημα, περίπου ένα χρόνο, νά έπιβληθή σάν Τράπεζα, σ' όλο τό νησί και νά άποκτήση τούς περισσότερους πελάτες. Μερικοί σημαίνοντες Κυθήριοι παρασυρθέντες ά- κουσίως ή έκουσίως συνετέλεσαν τά μέγιστα εις τήν έπιτυχίαν αύτήν και έτσι τό μεγαλύτερο Αύστραλιανό έμβασμα κλπ. έπέρασε στά χρηματοκιβώτια τής Άγγλοαμερικάνας. Τά καταδιωκτικά γεράκια της είδαν καλό κυνήγι στό νησί τών Κυθήρων, τόπον μεταναστευτικόν και συνεπώς έμβασματοφόρον, και δέν έχασαν τήν εύκαιρίαν. Οί Τσιριγώτες καταθέτες μαθαίνοντας γιά τόν μεγάλο τόκον, βλέποντας άλλους νά καταθέτουν άφ' ένός και άφ' έτερου τήν ένεργόν συμμετοχήν τών σημαινόντων προσώπων όπως είπαμε, έκώφευον εις τάς σώφρονας ύποδείξεις τών ψυχραίμως σκεπτόμενων, χαρακτηρίζοντας τους οπισθοδρομικούς και διαφημιστάς άλλων Τραπεζών τού νησιού. Χρήματα μαζεμένα μέ χίλιες δύο στερήσεις, μέ κόπο και μόχθο, προίκες, αίμα μαζεμένο άπό τά άνήλια υπόγεια τής Αυστραλίας, όνειρα, ελπίδες, νοικοκυριά κλπ. κλπ. όλα δρομαίως στήν Άγγλοαμερικάνα... Και ή προπαγάνδα οργίαζε. Όλοι έδώ, όλοι στό μεγάλο τόκο, στό μεγάλο κέρδος. Μιά μικρογραφία τού Λαυρίου ξαναζούσε στό Τσιρίγο. Οί ύπάλληλοί της δέν προλάβαιναν νά πηγαίνουν άπό χωριό σέ χωριό Όπου γιορτή και πανηγύρ 1 πρώτοι και καλύτεροι, όπου κουμπαριά μέσα, χο υ " βαρδαλίκι πρωτοφανές γιά τόν τόπο. 'Εδώ όμως γεννάται ένα έρώτημα. Οί ύπάλληλοί ήταν γνώστες τής έπερχόμενης καταστροφής ή ή' ταν κγ αύτοί θύματα τής Κεντρικής Διοικήσεως- Ήταν έκούσιοι ή άκούσιοι καταστροφείς τού νησιού; Άπό τήν συλλογήν τών πληροφοριών, κατά πλεΐ" οψηφίαν βγαίνει τό συμπέρασμα όχι. Δηλαδή δεν έγνώριζον τήν κομπίνα απάτη της Διοικήσεως» ήταν κι αύτοί συμπέρασμα, διότι θύματα και είναι νομίζω λογικόν το έάν τό έγνώριζον θά έπρεπε ν * ήταν κάτοχοι βραβείου ΟΣΚΑΡ ηθοποιίας γιά ύποκρίνονται έτσι, άλλά αύτοί ήταν άπλώς γλεντζέδες και άμέριμνοι. Δοθέντος δέ, ότι πάσα άρ' φιβολία είναι ύπέρ τού κατηγορουμένου, πρέπει μάλ λον νά κηρυχθούν άθώοι. Και ήλθε ή μαύρη μέρ α ; Τήν παραμονήν τών περιγραφομένων επεισοδίων, πόρτες τής Τραπέζης παρέμειναν κλειστές. Αύ Τ ' έν συνδυασμώ μέ κάτι μισόλογα προηγουμένων Π' μερών, γιά κάποιον πού ζήτησε λεφτά και τού είι Τ ν νά περιμένη, κάτι άλλες κινήσεις πού έφάνησαν ποπτες, έκίνησαν τις ύποψίες ότι κάτι συμβαίνε^1 Άπό τό μεσημέρι κα ύστερα έγινε τό θέμα τής^' μέρας. Ό λόγος, είναι άλογο λένε και τρέχει. Μέχρι τό βράδυ όλο τό νησί σχεδόν ήτο στό πόδι. ρα φίδια έζωναν τόν κόσμο. Τήν έπομένην πρω'. πρωί ομάδες ομάδες άγριεμένων άνθρώπων άι* 0 όλα τά χωριά κατέκλυζαν τόν Ποταμόν. νες. Έπέπεσαν έπί τής κλειστής Τραπέζης άλλόφρ 0 Άγνωστον παραμένει τό συνολικόν ποσόν τάκλεψε ή δολίως χρεωκοπήσασα Τράπεζα και θισε στή δυστυχία ολόκληρο τό νησί. _, Έκείνο τό πρωϊνό, μία βάρκα μέ ούριο καιρ 0 μάκραινε άπό τό νησί μεταφέροντας δύο θλιβερ ^ δραπέτες, ψεύγοντες τήν μήνιν τού έξανρίμμένοι/ χλοιι, οί όποιοι άν άνευρίσκοντο, θά έξιλαστήρια θύματα μιάς καλοστημένης Τραπεζικής άπάτης. Μέ ούριον εύτυχώς καιρόν, ή θεία σωζε ό,τι έπρόλαβε... ΧΑΡ. Πρόνοια ΦΑΤΣΕΑΣ ε κσ ' 10 ΤΑ 11ΝΕΓΜΑΤΙΚΑ Κ* ^

11 Σειρήνες Έλει Όταν έπήγε σχό νησάκι έπειτα άιτό πολλά χρόνια όλα είχαν αλλάξει. Ό παράξενος ηλικιωμένος Υιατρός πού ήταν ό πραγματικός κύριός του είχε Φέρε ι σ' ευπρέπεια τόν μικρό του συνοικισμό. Μιά ώραία βιλίτσα ήταν ή κατοικία του πού έ- δέσποζε άκριβώς στό μικρό λοφίσκο πού στά πόδια του άρχιζαν τά γραφικά σπιτάκια τών ψαράδων. Ένα πέταλο θάλασσας έλαμπε γιά πρώτη θέα ά- τό όπου κγ άν κυττούσες κγ έπειτα σάν περνούσες δυό μικρές άνηφοριές μ" έλαιώνες και μικρά κυπαρίσσια άγνάντευες τό πλατύ Πέλαγος. Μιά γρήγορη άτμάκατος έσχιζε τά νερά τού Μυρτώου κάθε φορά πού περνούσε τό βαπόρι και σχεδόν σταματώντας το, σ' έπαιρνε βιαστικά γιά νά σ έ φέρει στό νησάκι. Έτσι όμορφα είχε τακτοποιήσει ό γιατρός κγ αύτό τό ζήτημα τής τού νησιού του μέ τόν κόσμο τόν όποιο νοσταλγούμε, άλλά και πού ό καθένας ζήλευε τό νησί Μ ραία αύτή άποβίβαση. έπικοινωνίας μέ τήν Πιό φανταστική και άφθαστη σ' άξια ήταν ή Υυναίκα του ή 'Αλκιστη. Έμοιαζε σάν έγχάρακτη εικόνα Θεάς σήν άσπίδα τών σύννεφων... Τού ήταν Αφοσιωμένη τόσο, όπως ή άρχαία συνώνυμος της Τού προτίμησε νά πεθάνει πρός χάριν τού άνδρα Τ Ίς, ένώ οί γονείς του δέν είχαν δεχθεί και πού οί εοί, νοιώθοντας τή θυσία τής έχάρισαν τή ζωή, έ- πλάι της και στά πατήματά της φάνταζε ή χαριτωμένη άνεψιά τού γιατρού 'Ελισάβετ. Ό 'Ανδρέας πού επισκέφθηκε τό νησί γιά νά που Γιά λίγες μέρες έτσι, τόν έτρικύμιαζαν οί Μσει μέρος τής περιουσίας του στό γιατρό βρέθηκ ε άπρόοπτα φιλοξενούμενος άνάμεσα στις δυο γυναίκες. παιδικ ές άναμνήσεις και στό χώρο τής ψυχής άναβε ταυ- Τ Χρονα ή πυρκαγιά τών νειάτων του. Μέ τήν 'Ελισάβετ, οί σχέσεις του ήταν άπλές. Άρ Υόσχολος όμως τριγύριζε τά κτήματα είχε άνακα- ^ύψει πάνω σ' ένα κορμό μυγδαλιάς τή χαραγμένη επιγραφή τ0, πατέρα της πού έλεγε «Μέ τή γέννητής 'Ελισάβετ μού φύταψα τή μυγδαλιά κι' ό ΰν θός της πρωτοστόλισε τό φορεματάκι της». Έτσι σ έ μιά στιγμή, όταν τό λεπτό σωματάκι της έκρυψε τή ράχη του τά δένδρο πισαγκαλιάζοντας τόν κ Ρμό και τόν ρώτησε τί νάταν γραμμένο, ό Άνδρέας είχε πάρα πολύ γρήγορη τήν άπάντησή του. Μαζί περνούσαν τις πιό πολλές ώρες τής ήμέρας κ <ί τό βράδυ κυττούσαν τά κυματάκια πού όνειρένια παίζαν κγ έσβηναν στην άκρογιαλιά. Ή ψυχική έπαφή τους ήταν διαρκής. 'Αν οί μέρες όμως ήσαν τόσο γελαστές γιά τόν 'Ανδρέα μέ τούς περιπάτους και τή θελκτική συντροφιά τών δύο σειρήνων, τής ώραιότερης κυρίας και τής ώραιότερης δεσποινίδας και ή άνέμη τής σκέψης γύριζε τά πιό χρυσά λόγια της, μιά ένα άσχημο όνειρο τόν έκαμε νά ταραχτεί νύχτα άρκετά. Έβλεπε πώς μάλωνε μέ κάποιον πού δέν ήταν άλλος παρά ό γιατρός. Ή αγωνία του ήταν φοβερή κγ όταν έπί τέλους κατώρθωσε νά τόν καταβάλει άντί τού γιατρού στά πόδια του άνάμεσα ήταν πεσμένη μιά άρκούδα μέ καστανό τρίχωμα. Μιά μικρή μελαγχολία τόν έσκιασε και κάποια μυστική άντιπάθεια τού ριζώθηκε στήν ψυχή γιά γιατρό. "Απορούσε μέ τήν ύποβολή πού είχε ή 'Αλκιστη κι ήταν κυριευμένη άπ' τήν άγάπη τό δεχθεί του, μολονότι στά χρόνια διέφεραν και γενικά άφού ό γιατρός ήταν κλειστός, αμίλητος και παράξενος τύπος. Κανείς έξ άλλου δέν είχε ύποπτευθεί πώς είχε έγκαταστήσει σ' ένα παλιό άπόμερο σπίτι κάποιου λεπρού τό εργαστήριο του χωρίς λόγο, και μόνο γιά νά χάνεται άπ' τό σπίτι του πού ήταν τόσο εύχάριστο. Ό 'Ανδρέας τό άνεκάλυψε τυχαία βλέποντας τον νά γυρίζει έξαλλος κάπως άπ' ένα έρημικό μονοπάτι. Πόσο γοητευτική άλλως τε φάνταζε ή 'Αλκιστη! Κοντά της σβήνονταν ή 'Ελισάβετ και κοντά της καυμοί ποικίλοι έψαύαν τις καρδιές κείνων πού τήν πλησίαζαν. Ή Άλκ ι στη μέ τήν τοποθέτηση της στό ειδυλλιακό πλαίσιο τού νησιού, μέ τή λεπτότατη διαφάνεια τού κορμιού και τής σκέψης της προξενούσε έκτακτη έντύπωση, άναβε έπιθυμίες... κγ ίσως ό Ανδρέας τώρα νά είχε κυριευθεί άπ' τήν άγάπη της. Ή τύχη άπρόοπτα έβόηθησε νά συναντηθούν ποιο πρωί στό λιμανάκι τού συνοικισμού. Ό 'Ανδρέας πήδηξε πρόθυμα σέ μιά βάρκα τήν πήρε κοντά τοκ, ή πρωινή βαρκάδα τούς έσμιξε τους στό πέλαγος... κά ξανοίγοντάς 'Εκεί στό πανάκι και γύρω άπ' τούς άφρούς τών κυμάτων πιαστήκαν άπ' τά χέρια και ψιθύρισαν τήν άγάπη τους... Ό ήλιος τούς έκαιγε κι' είχε σκληρύνει τήν εύαισδησία τους άφού δέν ήταν τόλμη κάν αύτό νά σβήσουν σάν μ' άκαριαία έκκένωση και μ' άδίσταχτη ευκολία μιά ζωή μέ τόσους δεσμούς, ένα παρόν μέ 1 'Α ΙΙΝΕϊ'ΜΑΊΊΚΑ ΚΓΘΗΡΑ 11

12 την Ελισάβετ και τό γιατρό και μ ι ά θεμελιωμένη θέση στή μικρή κοινωνία τους. Κ Γ όμως όχι, όχι δέν είπαν τίποτε! Όταν πήδηιαν έξω άπ" τή βάρκα ένοιωθαν τήν ένοχή. Έπρεπε νά κρύψουν τήν αδιαφορία πού ή ψυχή τους ύπαγόρευε γιά τούς άλλους. Έπρεπε νά έξακολουθήσουν όπως ήταν τήν ζωή, ακλόνητοι άπό τόν ισχυρό σεισμό και τούς καταπσντισμούς πού είχαν δεχθεί στό βαθύ έσωτερικό τους. Θά περίμεναν μόνο μιά νύχτα! Κι' ή νύχτα ήρθε!... Μιά απόλυτη ήσυχία βασίλευε κάτω άπ* τή βεράντα τού σπιτιού. Ούτε «ρώτα στό συνοικισμό έ- κτος άπό τις μονόρριγες γραμμές τού πράσινου και κόκκινου φάρου πού μέναν άναμμένοι στις άκρες τού πέταλου της θάλασσας. Τριζονάκια λέγαν τό τραγούοι τους... Κ Γ ό 'Ανδρέας κατοπτεύοντας άρχικά τή βραδυνή θέση τού διαδρόμου και τών δωματίων, άρχισε νά προχωρεί στις άκρες τών ποδιών του. Στή νύχτια σιγαλιά όμως μιά δοξαριά βιολιού άκούστηκε. Ήταν ή 'Ελισάβετ πούπαιζε! Μεθυσμένη ίσως άπό τις ονειροπολήσεις της, άρχισε άξαφνα νά παίζει τά κομμάτια πού τής ήταν Κ Γ ό 'Ανδρέας συλλογίστηκε. αγαπητά. Άλκιστη 'Ελισάβετ,... 'Ελισάβετ Άλκιστη! Κ' οί δυό μέ περιμένουνε!... Έκανε νά προχωρήσει και σταμάτησε πάλι. Ό σκοπός, ξακολουθούσε σάν παράξενο τόξο τής άκοής και τής σαρκαστικής διάθεσης τής μοίρας. «Καϋμένη Έλιο'άβετ, τί σού ήλθε μεσ' τή νύχτα νά παίξεις. Καϋμένη μικρούλα!...» Μά χωρίς νά καταλάβει, είχε πλησιάσει τό δωμάτιο τής Άλκιστης, τό χέρι του γύρισε τό πόμολο κι' έμπήκε μέσα. Σάν ν' άνοιξε ή πόρτα τής μεγάλης εύτυχίας!... Τήν άλλη μέρα μύρια προβλήματα τούς άπασχολούσαν. Σάν πολλές βαρκούλες πού καθρεφτίζονται έτοιμες νά ξεκινήσουν, στό ποιά 0ά παραβγεί μέ τά πεντακάθαρα πανάκια, χωρίς νά ξεύρουν τίποτα έκ τών προτέρων, έτσι κι' οί συλλογές γιορταστικά στολισμένες έπειτα άπό μιάν αισθηματική έπίτευξη προβάλλαν πάλι στήν αγωνία τους μέ τό πώς και ποιά λύση θά ήταν εκείνη πού θά οδηγούσε στό θριαμβικό τέλος. Κό,θϊ μικρή χυ,ρά τής 'Ελισάβετ άρχισε νά πληγώνει τόν 'Ανδρέα και καταβάλονταν μεγάλη προσπάθεια στό νά μή προδοθεί ή ταραχή ή τό αδιέξοδο του. Λίγες πριν μέρες άλλως τε, πλημμυρισμένος άπ ' τήν άγάπη της πού εύώδιαζε τήν είχ ε μέ κ Εφ ι ρωτήσει σάν περνούσε άπό μιά πορτίτσο, άν θά χωρούσε νά περάσει. Κ Γ αύτό έδειχνε, έτοιμη τήν αγκαλιά ίου νά τήν κρατήσει... Μά, τότε πώς θά χώριζαν;... - Σάν νά ρωτάτε, ένα πουλί γιατί πετά άπ' να κλαδί σ' άλλο; Κάποιος σπρώχνει τά ποτάμι νά κυλάνε... Κάτι τό ανάλογο και δραματικό συνέβαινε αναμφισβήτητα και μέ τήν Άλκιστη ώς πρός τή δι«' ε ε~η και συμπεριφορά της. Ή ανθοδέσμη τους ή ταν γεγονός ότι θά ψυλλορροούσε γρήγορα. Τό νέο βράδυ βρήκε τούς δυό μέ πολλή ε " περί 3 ' κε ' Φ η. Ενα άγέρι και μιά δροσούλα πού ξεσηκώθηκα δικαιολόγησε κάπως τήν άκεψιά πού έπικράτη Τε στή π:χρέα τους μέ τούς άλλους και σάν νύχτ""^ δέν απέμεινε δισταγμός γιά τήν έφαρμογή τού τολμηρού και θαρραλέου σχέδιου. 1Γ ' Ό 'Ανδρέας άνοιξε πάλι μέ προφύλαξη τό δω! 1 ' τ ι ο τής 'Αλχιστης και σιγά, όπως τό παράθυρο δέν βρίσκονταν σέ ύψος κρεμάστηκε πρώτος πηδ" 1 '' τας κατόπιν υψώθηκε στά πόδια και τήν οτήν αγκαλιά του. Κ Γ ύστερα προχώρησαν. παρέλα^ Στήν άρχή σιγά μέσα στή βαθειά και σκοτε'"'' νύχτα, έπειτα άπ' τούς δρομίσκους τού συνοικι<?τ καί τελικά πήδηξαν στήν άτμάκατο. Ένας κρότος τής μηχανής τάραξε τή νυχ τε Ρ'^ ήσυχία κγ άμέσως άρχισε ό παφλασμός του κ τος. Είχαν, δέν είχαν ξεχάσει κάτι. Ένα γράμμ 01 ;. 'Ανδρέας ξαναβγήκε πάλι έξω καί τό άψησε Υ' γιατρό καί τήν 'Ελισάβετ, Σ' αύτό προσποσο ^ νά δικαιολογηθούνε όπως - όπως καί κανόνιζ ν ζήτημα τής έπιστροφής τής άτμάκατου. τ - μέ Κ Γ έπειτα σφιγμένοι κοντά στή μηχο<νη, ι-ικότΐπέλαγο χωρίς τελειωμό μέ τ" όνειρο πραγμ < τι τα, τυλίχτηκαν στήν άπέραντη ' Εφευγαν... νύχτα... ΜΙΧ. Κ. πετροχεια ς ΤΑ 11ΝΕΓΜΑΤ1ΚΑ ΚΪ'0 11ΐΛ

13 ΠοΠαιά κείμενο Α π 5 τ 0 Αρχείο του ΠΑΝΟΥ Β?. ΚΑΣIΜΑΤΗ Ευγενή Κύριε Διευθυντά της Εκτελεστικής Αστυνομίας Κη3ϋρων. Τη 28 Οχτωβρ'οι; 1857 Σας αναφέοω εγώ ο υποφαινόμενος προεστός του χωρ.ου ^μουτό ότ, ο Ανδρέας Κασ.μάτης του Γεωργίου απο ^ το χωρίον κατέχη έν 6πλον με το οποίον κ.νηγο, δεν ν^ρΐζω δ* αν έχη την άδειάν σου - αυτό το όπλον το V.V κα, πριυ σναχωρΐση εκ ταύτης της Νήσου ε,ς την ο αν του και ερχόμενος πάλ.ν τότε το μεταχειρίζεται δια ιανήγη. ΤΓ.'πον σας αναφέρω και μένω με όλον το ι;έΰας. Ο Προεστός ΚερομουτΡ'} Ιωάνης Κασιμότης του διμιτρίου Το κείμενον παρατ!3εται ως έχει εις το ττρωτότυπον. Αντικατοπτρίζει την τήρησιν των Νόμων και Διαταγών την επ-χήν εκείνην. Σήμερον τι γίνεται; 1ΙΝΕΥΜΛΤΙΚΑ ΚΓβΙΙΙ'Λ

14 ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΝΟΥΝ Τό καφενείο ιού Χωριού Μια ευρύχωρη τετράγωνη αίθουσα, στη μέση του χωριού, ανάμεσα στις δυό πλατείες, στρωμένη κάτω με κάτι ασπρόμαυρα πλακάκια μεγάλη πολυτέλεια για κείνη την εποχή με δυό μακρόστενα παραθύρια και μια δίφυλλη τσαμόπορτα προς το κεντρικό δρόμο, ήτανε το καφενείο του χωριού. Εκεί μαζεύονταν οι χωριανοί τα βραδινά, σαν τέλειωναν από τις κοπιαστικές δουλειές της μέρας, να πιούν το καφεδάκι τους ή κάνα ρακί για ξεκούραση, να παίξουν την πρέφα τους ή το σκαμπίλι τους και να κουβεντιάσουν τα προβλήματά τους και τα προβλήματα του χωριού. "Ενας ψηλός και μακρύς πάγκος, με τα ποτήρια και τα φλυτζάνια αραδιασμένα πάνω του, πίσω του το τζάκι που φτιάχναν τους καφέδες και δεξιά σ' έ- να ράφι μερικοί ναργιλέδες στη σειρά με τα μαρκούτσια τους κρεμασμένα στο πλάϊ, μια ντουζίνα σιδερένια τραπεζάκια με μάρμαρο, καμιά τριανταριά καρέκλες και μια ξυλόσομπα στη μέση, για ζεστασιά τις παγερές χειμωνιάτικες μέρες, ήταν ο εξοπλισμός του για την περιποίηση της πελατείας. Στους τοίχους του κρεμασμένα τρία μεγάλα κάδρα, κορνιζαρισμένα σε χοντρές φανταχτερές κορνίζες, απεικόνιζαν νικηφόρες μάχες των Βαλκανικών πολέμων του , με τους τσολιάδες μας και τους φαντάρους μας να πολεμούν τους Τούρκους και τους Βουλγάρους σώμα με σώμα, να τους κατανικούν και να τους αναγκάζουν να πετιούνται έξω από τα χαρακώματα, και να το βάζουν στα πόδια. Σε μια περίβλεπτη θέση, ανάμεσα στα κάδρα, καρσί στην είσοδο, φιγουράριζαν κορνιζαρισμένα σε μια μικρή καλοδουλεμένη κορνίζα δυό χάλκινα μετάλλια «Τρόπαια» των πολέμων εκείνων των Βαλκανικών, δοσμένα στον καφετζή τον Παναγιώτη τον Πελαγιένιο, θεός σχωρέστον, από τον ίδιο τον Αρχιστράτηγο Βασιλιά Κωνσταντίνο, όπως έλεγε με καμάρι και διηγόταν ατέλειωτες ιστορίες για σκληρές και πολύνεκρες μάχες, για ηρωισμούς και αυτοθυσίες και διηγώντας τα όλα αβγατίζανε και πλήθαιναν και τα δικά νου ηρωικά κατορθώματα, σε κείνες τις μάχες. Τα κατοπινά χρόνια, δυό τρία χρόνια πριν αττ τον πόλεμο του '40, ο εξοπλισμός του καφενείου πλουτίστηκε με ένα Ραδιόφωνο. Σημαντικό και σπου δαίο το απόχτημα για κείνα τα χρόνια. Ήταν ένα μεγάλο σε όγκο Ραδιόφωνο από τα πρώτα μοντέλα και δεν είχε καμιά σχέση, ούτε στην εμφάνιση ούτε στην άπόδαση, μέ τά σημερινά μικρά και κομψ 3 Ραδιόφωνα. Αργότερα, τα δίσεχτα χρόνια του πολέμου κθ της κατοχής, το Ραδιόφωνο αυτό μας φάνηκε πολύτιμο. Το μεταφέραμε και το εγκαταστήσαμε ποιο απόκρυφο μέρος και μυστικό, με μεγάλη πρ 4 η; ' λαξη, μαζευόμαστε τα βράδια γύρω - γύρω και περιμέναμε με αγωνία ν' ακούσουμε τις σεις από το Αονδίνο. πολεμικές Σ' αυτές τις μυστικές βραδινές συγκεντρώσει? μας, έπαιρνε κάθε βράδυ μέρος και ο μακαρίτη? 0 Χαράλαμπος Τζάννες από τον Άγιο Ηλία, ε0ζ σχωρέστον. Άνθρωπος ήσυχος και καλόβολος, ού 40 ' νιούσε σαν όλους μας για την έκβαση του πολέμ υ ' γιατί ξέραμε, ότι από αυτή κρεμόταν η ελευθερ' 0 μας και η ζωή μας. Του Παρά την λαχτάρα του όμως και την αγωνία ^ έν<* ν' ακούσει τα νέα του πολέμου, είχε ο μακαρίτί? Αεν χούι που του ήτανε αδύνατο να το ξεπεράσε προλάβαινε να καθήσει και πριν καλά - καλά 0<ρΧ ύπνο? σει η μετάδοση των ειδήσεων τον έπαιρνε ο ρα- Ένας ύπνος βαθύς που λες και τον νανούριζε το διόφωνο. Κι όταν πια τέλειωνε η μετάδοση κι ε μαζόμαστε να διαλυθούμε, τότε ξυπνούσε και ο καρίτης ο κυρ - Χαράλαμπος και τον ρωτούσαμε - ^ Έ, πώς σας φανήκανε τα νέα κυρ Χαραλαμ Κι αγουροξυπνημένος όπως ήταν, μας απαντο Μα... σαν καλά τα είπε! ΚΩΣΤΑΣ σε ΒΑΡΔΑΡΗ 14 ΤΑ 1ΙΝΕΓΜΑΤ1ΚΑ Κϊ'0 111 '

15 Εγινε ιό κακό Πήρα ένα τηλεφώνημα... Ελάτε σας παρακαλώ, γιατρέ μου στο σπίτι, ήρθε ο αδερφός μου το πρωί, σε κακά χάλια. Δεν ε Φαγε, ξάπλωσε, αναστενάζει συνέχεια, τώρα τοκις Π wpa, τον έπιασε μια περίεργη κρίση, κλαίει, χτυπιέται, τρέμει ολόκληρος, με διώχνει, δεν θέλει κανένα και ζητάει μόνο εσάς. Ελάτε γρήγορα, δε θέλω ν το πάρει είδηση η μαμά. - Ο άσωτος γιός. Έτσι τον έλεγε η μητέρα του. Κι είναι καλό παιδί, γιατρέ μου... συμπλήρωνε, δεν υπάρχει κανένα φάρμακο που να θεραπεύει αυτό το έρημο το ξεμυάλισμα; Τί αρρώστια, Θεε Cou, κοντεύει να γίνει και ρεντίκολο. Μακάρι... να προχωρήσει το κακό πολύ, να το Κο <ταλάβει και ο... πάσχων ότι έγινε ρεντίκολο. Θα ε, ναι θεραπεία... ομοιοπαθητική! Ηταν ως είκοσι πέντε χρονών ο Λάκης, μπλεγμένος σ' ένα αταίριαστο έρωτα, είχε παρατήσει ""Όυδές του. Πλουσιόπαιδο, κακομαθημένο, χωρίς υιτ χρεώσεις, Χ ω Ρ'ζ αίσθημα ευθύνης και αξιοπρέ- ΤΓε ' α ζ/ μπαινόβγαινε σαν γαμπρός σ' ένα πλουσιόσιτ ιτο που ο πατέρας, μεγαλομπακάλης πεθαίνον- Τα ς, άφησε άξεστος και τσιγκούνης όπως ήτανε, α- ^θητους θησαυρούς στις δυό αμόρφωτες όλη την κατοχή, καλοπέραση, επίδειξη, τις κόρες του. ομορφιά. -Ονθειά γαλανομάτα λυγερή η μιά. Η άλλη, μελα- ^Ροινή καλλονή, παντρεμένη από έρωτα μ' ένα φτωυπαλληλάκο... που τού 'φτάνε η επιτυχία του γά του. Στο ίδιο σπίτι που έμεναν οι δυό αδερφές ε 'Χε επιτάξει δωμάτιο, ξεχωριστό, ο γερμανικός ^Ρατός, που το χρησιμοποιούσε κατά καιρούς, α- έτερος αυστριακός αξιωματικός. Ήμουν γιατρός Κθ( των δυό οικογενειών,και ήταν φυσικό, να ξέρω οικογενειακά τους. Ο ξανθός μου Άγγελος. Ελεγε περήφανα ο Λάκης. Τον βρήκα, ξαπλωμένο ανάσκελα στο κρεβάτι του. ε καλωσόρισε ανόρεχτα, κουρασμένα. Το πρόσωπο 1θυ χλωμό, το βλέμμα του απλανές... Άφησέ μας σε παρακαλώ μόνους Γιούλη, λέει ^τ> ΐν αδελφή του. Όταν σε χρειαστώ, θα σε φωνά Κάθησα κοντά στο κρεβάτι του. Οι σφυγμοί του, ιονικοί. Μη μ' εξετάζεις, επειδή ασχολείσαι με την ^υχοσωματική ιατρική, άκουσέ με τώρα χωρίς να με διακόψεις. Αισθάνομαι πιεστική την ανάγκη να στα πω όλα, να εξομολογηθώ, ν' αλαφρώσω. Μη με διακόψεις, ύστερα τις κρίσεις σου και... όχι αν δε σου τελειώσω... επικρίσεις. Συμφώνησα και βολεύτηκα σε μια πολυθρόνα. Ανασηκώθηκε στα μαξιλάρια, πήρε βαθιά ανάσα και άρχισε: Φάγαμε μαζί, το μεσημέρι στο σπίτι της. Καθήσαμε το απόγευμα στον κήπο για καφέ, μαζί και ο αξιωματικός. Κατά το δειλινό, είπα, ας πεταχτώ ως πιο πάνω στην γκαρσονιέρα μου, ξέρεις έ; Με συνόδεψε ως την εξώπορτα, με κοίταξε με κείνα τα μάτια που μού διναν πάντα τη σιγουριά της αγάπης της, μού 'σφίξε το χέρι, μην αργήσεις, μου λέει όλο χάδι και υπόσχεση... μου άνοιξε την πόρτα. Όχι, θα γυρίσω αμέσως! Έφυγα. Σΰρτωσε από μέσα. Προχώρησα λίγα βήματα, στάθηκα. Γιατί; αναρωτήθηκα. Πρώτη φορά σύρτωσε. Θά 'ταν... αφηρημένη είπα. Άλλοτε δεν σύρτωνε... Γυρίζω πίσω, πάω ν' ανοίξω την πόρτα, πριν ν' ανοίξω, δεν ξέρω πώς μού 'ρθε, έσκυψα λιγάκι, κι από μια τρυπούλα... είδα! Ώ! τί είδα Θέ μου! Τί να σου πω γιατρέ μου, πώς να στο περιγράψω... μου φάνηκε, πως... ένας κεραυνός έπεσε καταμεσής στο μυαλό μου... τό τράνταξε... το διάλυσε, το γέμισε καπνούς... θολούρα, που άπλωσε σα σύννεφο, μου σκέπασε την εικόνα. Πήγα να πέσω, στηρίχτηκα με την πλάτη μου στον κορμό ενός δέντρου, γλύστρησα ως κάτω, ένιωσα πως κάθησα, στέριωσα στη γη... ανοιγόκλεισα τα μάτια μου, πήγα να διώξω τον εφιάλτη, αυτό που είδα... Δε θά "ταν αλήθεια... δε μπορεί... Είχε αγκαλιάσει τον Έριχ, και... τον φιλούσε, τον φιλούσε, κι αυτός της χάϊλευε τα μαλλιά. Έτσι όπως ήμουνα καθισμένος στο χώμα, ένιωσα κάτι να σπάζει στο στήθος μου σαν νά 'φυγε ένα στήριγμα από την καρδιά μου, και να κρεμάστηκε στο κενό, ένα τράβηγμα κι ένα σφίξιμο συνέχεια που ανέβηκε ως πάνω στο λαιμό, μου μούδιασε το κεφάλι, κατέβηκε στις πλάτες, σαν ένα ρίγος δυνατό, πέρασε στους γοφούς, έφτασε στα γόνατα, τα παράλυσε... Δοκίμασα να σηκωθώ, δε μπορούσα. Τ! νάτανε γιατρέ; Άστα, μη ρωτάς καλύτερα. Προχώρησε του λέω. ΙΙΝΕΓΜΑΤΙΚΑ ΚΎΘΗΡΑ 15

16 Στο πάνω πάτωμα στο παράθυρο, πήρε το μάτι μου την αδελφή της. Με κοίταζε πίσω από το τζάμι. Να της μιλήσω; σκέφτηκα... όχι καλύτερα. Τΐ; να ζητήσω βοήθεια; Δυό περαστικοί άγνωστοι ήρθαν κοντά μου. Θα γίνω και θέαμα! Με αφάνταστη προσπάθεια σηκώθηκα και τρικλίζοντας, έφτασα ως την εξώπορτα. Γονατιστός, κολλάω ξανά το μάτι μου στην τρύπα... μήπως έκανα λάθος; μήπως μου φάνηκε; Δεύτερη σκηνή! Εκείνη καθότανε στα γόνατά του, με το δεξί της χέοι περασμένο στο λαιμό του, με το άλλο του χάιδευε τα μαλλιά! Μού ξανάρθαν οι δυνάμεις, και καθώς έκανα πίσω, έπαιρνα φόρα να πέσω με δύναμη στην πόρτα... Μη, ακούω μια φωνή πάνω από το παράθυρο... μη... για όνομα του Θεού. Θα σας σκοτώσει ο Γερμανός. Γυρίζω, βλέπω την αδερφή της. Μη, για τη ζωή σας, επαναλαμβάνει. Φύγετε καλύτερα. Και με τις κινήσεις των χεριών της μού 'λεγε το ίδιο για να μην ακούγεται. Γύρισα στο δέντρο, στηρίχτηκα σ' αυτό, προσπάθησα να σκεφτώ... Ξανάνοιξε το παράθυρο... Φύγετε, μου λέει, χαμηλόφωνα, με συμπόνια, φύγετε για το καλό σας, σας παρακαλώ, κι το παράθυρο. Τί έκλειοε να σου πω γιατρέ μου, μ* όλη τη ζάλη μου, βρήκα τη δύναμη να κατεβώ από το πεζοδρόμιο, να στρίψω στο στενό δρομάκο... μου φάνηκε σαν ένα τούνελ μια σπηλιά λέει που καθώς προχωρούσα, φυλαγόμουνα μη χτυπήσει το κεφάλι μου στους σταλακτίτες και πηδούσα ανάμεσα στους σταλαγμίτες και στα νερά ξυπόλυτος, κι έτσι προχωρούσα σκύβοντας ως που έφτασα στη γκαρσονιέρα μου, την άνοιξα, και... πήρα μια βουτιά στο κρεβάτι. Εκεί, έψαχνα να βρω τον εαυτό μου. Και έψαχνα, όλη τη νύχτα!... με ορθάνοιχτα τα μάτια μου, μ* ένα βράχο πάνω στο στήθος μου, πέρασα την πρώτη φοβερή, λευκή νύχτα της ζωής μου!... Φαίνεται ξημέρωσε. Ήμουνα γυρισμένος προς τα μέσα. Ακούω την πόρτα ν' ανοίγει. Δε γύρισα να δω. Δεν πολυκαταλάβαινα κι όλας... Ήρθα πρωί πρωί δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα... Μα πώς είσαι έτσι; Τί έχεις; Έτσι ντυμένος με τα παπούτσια στο κρεβάτι! Ένιωσα να μου βγάζει τα παπούτσια, ν' ανεβάζει τα κρεμασμένα πόδια μου στο κρεβάτι, να μου βγάζει τη γραβάτα να με σκεπάζει να μου χαϊδεύει τα μαλλιά, το πρόσωπο, να με ραντίζει με κολώνια, να με φιλά στο μέτωπο... εγώ είχα κλείσει τα μάτια μου, δε μιλούσα, δεν ήθελα να την δω, σκεφτόμουνα με τί τρόπο να τη σκοτώσω;... να την πνίξω;... Μη με ειρωνεύεσαι... τώρα θα ξαφνιαστείς! ετοιμάσου να ακούσεις, δε μπορείς να φανταστείς τη συνέχεια... Πετάχτηκα αγριεμένος να την ορπάξω από τα μαλλιά... να τη σκοτώσω. Μετάνιωσε ο ξανθός άγγελος σου. Τον διέκοψα. Τάχασα. Δεν πίστευα στα μάτια μου. Δεν ήταν εκείνη! Ξανάπεσα στο μαξιλάρι, και ξέσπασα σε λυγμούς. Ήταν η αδελφή της! Έκατσε στο κρεβάτι μου. Μου χάιδευε τα μαλλιά. Ηρέμησε σε παρακαλώ, φοβάμαι μην πάθεις είμαι κι εγώ πολύ ταραγμένη. Ήρθα να σε βοηθήσω. Δεν αξίζει η αδελφή μου, όχι δεν αξίζει, δεν α- ξίζει, μου επαναλάμβανε, ξέχασέ την, πες πως δεν δεν υπάρχει, δεν υπάρχει... έφυγε μόλις έφυγες το Γερμανό και δεν γύρισε ως τώρα... Έσκυψε πάνω μου, με φιλούσε κλαίγοντας στα μάτια, στα μάγουλα... Την άρπαξα στην αγκαλιά μου, την έσυρ πάνω μου, κόλλησα τα χείλη μου στα δικά τηζ/ ρουφεύ^α παρηγοριά, ηδονή, εκδίκηση, ικανοποίηση. κι εγώ δεν ήξερα, δεν την άφηνα. Άψησέ με, μου λέει, δεν είμ' εκείνη. - "Οχι, όχι, δεν είσ* εκείνη... δεν τη θέλω, ξέρω... Εσένα φιλώ. Και ξανάσμιξα τα χείλη μ υ με τα δικά της, δεν την άφηνα, έγινα ξαφνικά δυνατός, απαιτητικός, της έκανα τόπο, την ξάπλωα 0 πλάι μου, στην αγκαλιά μου, νίκησα την αντίο""*' οή της, και την έσφιγγα με μια περίεργη στορυΐ μ* εξαλλοσύνη, με ευγνωμοσύνη, ανακατεμένη ζήλεια, μ' εκδίκηση, με έρωτα,δεν ξεχώριζα. Εκείνη τά 'χε χαμένα. Ένιωθε πως της έδινα ψυχή μου, τη ζωή μου, το Είναι τ0 υε τ 1 ν μου, όλο φωτιά κ 3 ' λαύρα, όλο πόνο, έρωτα και δάκρυα. Δε μπορο^ δεν είχε τη δύναμη ν' αντισταθεί, παράλυσαν τε< χέρια της. Όχι εκείνη, εσένα θέλω, σ" αγαπώ, σ' ευγ*"" 5 ' μονώ. Κι εγώ, μου ψιθύρισε στ' αυτί... Ύστερα δε μιλούσαμε. Οι ανάσες μας, κάτι κουβέντι αζα" Βγαίνανε καυτές, αλλοιωμένες, μέσα στο καμίνι, πιο παράξενου μου. έρωτα. Έκλαιγε. Της έκλεισα το στόμα με τα χεί^ί Ανασηκώθηκε. Με παραξήγησες; Όχι. Μη το κάνεις ποτέ. Μα ποτέ. Και μου χάίδε^ με στοργή το κεφάλι. Σ' ευγνωμονώ, της λέω, Όχι! Ναι, σ' ευγνωμονώ. Δεν τό 'κανα από οίκτο... έτσι ήρθαν τα ^Ρ ματα, δεν το περίμενα... τρομάζω... πού φτάσαΐ* ' μου ήσουν πάντα αξιολάτρευτος. Λυπούμαι γι«οτυχία σου. Σ' ευχαριστώ. Μου ξεκαθάρισες το μυαλό. ^ ευχαριστώ, με βοήθησες. 16 ΤΑ 1ΙΝΕΓΜΑΤΙΚΑ ΚΪ'Θ^Λ

17 Με χάιδεψε, με ώίλησε με στοργή, σηκώθηκε, έ- βαλε το φόρεμα της... Μείνε μου λέει, μη βγεις, ξεκουράσου. Το μεσημέρι θα σου φέρω κάτι να φας. Είσαι θεονήστικος. Με ξαναφίλησε και έφυγε. Φαίνεται πως με πήρε ο ύπνος. Ένιωθα όταν έ- φυγε το άρωμά της, τη ζεστασιά της σάρκας της, τα χάδια της ολοκληρωμένα στην έξαρση του σαρκικού, αλλά και του ψυχικού πάθους, και πέρασα α- τό την πραγματικότητα στο όνειρο, έτσι Χωρίς να το καταλάβω. Με ξύπνησε, το ξεκλείδωμα της πόρτας ανάλαφρα, Ήρθα νωρίτερα, μου λέε!, σκέφτηκα πως έχεις ν α φας αϊτό χτες το μεσημέρι. Μύρισε, σου έφερα ',αμπόν με αυγά. Την έπιασα από το χέρι. Όχι, εσένα θέλω... έλα κοντά μου. Θα φας πρώτα, και... ύστερα. Με τάϊζε, καθισμένη οτο κρεβάτι. Το μεσημέρι, θα σου φέρω φαγητό και τότε θα καθήσω περισσότερο. Τώρα να κοιμηθείς. Στις δυόμισυ ώρα, με Πώς κοιμήθηκες; ξύπνησε. 'Εφυγε. - Θαύμα. Βρισκόμουν συνέχεια στην αγκαλιά ου... Γέλασε. - Με χόρτασες τότε! Σου φέρνω κάτι να φας. Ευτυχώς, μπορώ και κινούμαι, κάπως ελεύθερα. Και Χτες, και σήμερα, ο άντρας μου με τις δουλειές του, ε 'ναι υποχρεωμένος να μείνει στον Πειραιά. Έδω άδεια στην υπηρέτρια, να λείψει δυό μέρες. Μπα... εύνοια τύχης, να το πούμε; Της έπιασα Τ χέρι, την κοίταζα γεμάτος χαρά... Τόλμησα! Το βράδυ μαζί! Δε μου απάντησε. Το βράδυ όμως μαζί... έτσι; την ξαναρώτησα. - Θα δούμε. Δεν είναι και εύκολο... ολόκληρη νύ χτα. Ναι, ολόκληρη νύχτα! Τί ευτυχία, και την ^Ραβηξα κοντά μου. Όλη τη νύχτα, την περάσαμε μαζί. Ξημέρωνε. Δεν πέρασε ούτε στιγμή από το κατά- ^ό μου κάτι που να την μείωνε ηθικά. Καμιά κ Ριση, ψυχή και σώμα, δεν ξεχώρισαν, πήγαν - Τώρα ήσυχα, μου λέει, θα φας και θα κοιμηθείς μυα- αγκα- '^ασμένα ως το τέλος. Σηκώθηκε, ντύθηκε, καθήσααγκαλιασμένοι οτο κρεβάτι. Το ηφαίστειο, έσβησε, μου λέει, πέφτει σε ν «Ρκη, Ο καλός μου, που σου ορκίζομαι πόσο τον αγα- ^Μ δεν θα υποψιαστεί ποτέ... μα ποτέ τίποτα. Θα γίνει κι εκείνος ευτυχισμένος ο αναποφάσιστος. «Κα φτιάξει λέει η κατάσταοη πρώτα, να τελειώοει ο πόλεμος, κι ύστερα». 'Ενα χαριτωμένο αγορό.κι... ίδιος εσύ, θάρθεϊ ατον κόσμο. Έσπασα το συντηρισμό του. Μένω για πάντα κοντά του. Ζήοε κι εσύ ευτυχισμένος με μια γυναίκα που να σου ταιριάζει Προς Θεού, μη δείξεις αδυναμία. Φύγε για πάντα, από το περιβάλλον μας. Δεν σου ταιριάζει. Δώσε μου το λόγο σου. Το μεγάλο μας μυστικό, θα μείνει εσένα και μένα. Τ' ακηύς Λάκη, μου δίνεις το λόγο σου; Τον έχεις. Της απάντησα αποφασιστικά και με την καρδιά μου. Σου άνοιξα την πόρτα της φυγής και του σωσμού σου. Εμάς, ο χωρισμός μας, παντοτινός... Μ' αγκάλιασε, δώσαμε το τελευταίο μας φιλί, και χωρίσαμε' Άρχιζε να ξημερώνει. κι εγώ στο σπίτι μου. Σε μια ώρα, ήμουνα Η ιστορία μου τέλειωσε. Έπρεπε σε κάποιον να τα πω και διάλεξα εσένα. Αλάφρωσα σα... να γιατρεύτηκα, γιατρέ! Έφερε τα χέρια του πίσω από το κεφάλι του, τά 'κανε μαξιλάρι, ανασηκώθηκε, και κοιτάζοντάς με στα μάτια: - Τις κρίσεις σου τώρα. Έμενα αμίλητος. Το βλέμυα μου, πέρα μακριά στο κενό. Στο χώρο του μυαλού μου, «η Αθώα αμαρτωλή - κέντρισμα αισθησιακό η ανάμνησή της...» παράλληλοι βίοι». Όλοι οι άντρες,... ίδιοι, μικρές οι παοαλλαγές. Οι γυναίκες... ίδιες, αλληλοσυμπλήρωνα. Η ανατομία, η φυσιολογία σύμφωνες... «'Αρσεν και θήλυ εποίησεν ο Θεός. Έλξη ακατανίκητη, >ια το αποτέλεσμα: Να βγει καινούργια ζωή! Κριιμένη η Διαιώνιση με την ακατανίκητη δύναμη, πίσω από πόσες... μάσκες! Ο έρωτας, η ζήλεια, ο πόθος, η σάρκα που απαιτεί, η καρδιά που θέλει, το ττνεύμα που σκηνοθετεί... και Έλα, γιατρέ. Τί σκέφτεσαι; Περιμένω! Και μίλησα όπως ήμουν υποχρεωμένος να μιλήσω, όχι όπως θα ήθελα. Σόδομα και Γόμορα, του λέω αδίκτακτα! Έ- να καλό μπορεί να προκύψει. Να φύγεις οριστικά από την πόρτα που σου άνοιξε η κατά πολύ... εντιμότερη αδελφή της. Να φύγεις και να την κλείσεις ο.ποφασιοτικά και αντρίκισ. πίσω σου. Υπάρχει φόβος αναζωπύρωσης της αρρώστιας σου, αν ξανασυναντήσεις τον... ξανθό σου άγγελο... και σου ζητήσει συγχώρεση! Όχι... περισσότερο... ρεντίκολο! όπως λέει ο κόσμος όχι και πάλι αξιοδάκρυτος... ο Κος Λάκης! Έδειξε κατάπληξη από τα λόγια μου. Περίμενε επιστημονική λέει συζήτηση, δυσαρεστήθηκε. Σώσου του επανέλαβα δια της φυγής. Δεν είσαι ακόμα θεραπευμένος. Το κενό που σου άφησε ο παράφορος έρωτάς σου, γέμισέ το το συντομότερο! TA I1NEÍMATJKA ΚΓθΗΙ'Α 17

18 Σηκώθηκα ξαφνικά (για να δείξω την αδιαλλαξία μου) βγήκα στο μπαλκόνι, κοίταξα γύρω μου, η ματιά μου σταμάτησε στο διπλανό κήπο. Σήκω κι έλα δω, τον διατάσσω. Πετάχτηκε από το κρεβάτι, ήρθε κοντά μου. Να πού οδηγεί η φυγή. Ποιά είναι η θεραπεία σου. Η Νάντια, η μοναχοκόρη της διπλανής βίλλας επότιζε τα λουλούδια της. Έφυγα απογοητευμένος. Δεν είναι εύκολη η θεραπεία του. Δεν πέρασε μήνας από τότε, κι ένα πρωΐ χτυπά το τηλέφωνο. Άχ, γιατρέ μου, ακούω μια κλαμμένη γυναικεία φωνή, έγινε το κακό! Χτες βράδυ σ' ένα ξ«κ κλήσι του Μπογιατιού την παντρεύτηκε ο προκομμένος ο γιός μου! Χ. ΚΡΙΘΑΡΗΣ Μέλος της Εταιρείας Ιατρών - Λογοτεχνών ΉΑιόΑουστος Ύπνος Τού Νοέμβρη ή μέρα Τρυφερά άγκαλιάζει Κάθε τι τριγύρω Και τις ήλιαχτίδες Τις χρυσές της στέλνει Μέσ' στην καμαρά μας Νά χρυσώσουν όλα Τά παληά όνειρά μας. Κ Γ όπως ξαπλωμένη Πάνω στο ντιβάνι Σέ χαϊδεύει ό ήλιος Κι' ύπνος πού τόν πίνεις Μεσ' άπό ποτήρι Τώρα κρυσταλλένιο Βλέφαρα σφαλίζει, Σέ παραμυθένιους Κόσμους τριγυρίζει Τό μυαλό ή καρδιά σου, Κόσμους όλο νειότη Σφρίγος κι" ομορφιά, Κόσμους πού έχεις ζήσει Και πού ζωντανεύουν Γελαστοί μπροστά σου Και πού σέ καλούνε Νά τούς ξαναζήσεις Μ' άπλωμένα πάλι Τά λευκά φτερά σου. ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΑΚΗΣ 18 ΤΑ ΠΝΕΓΜΑΤ1ΚΑ ΚΪ'Θ ]11 ' Λ

19 Η «Μαρκόνισοα» Η όμορφη μαρκόνισσα μέ τά έβένινα μακριά μαλιά χόρευε χασάπικο στό νυχτερινό κέντρο της SBOA. Έφερνε βόλτες στη φωτεινή πίστα, ενώ ό- λογυρά της οί πατριώτες της ναυτικοί σπάζανε πιάτα μέ τις ντουζίνες στην ύγειά της. Ή μουσική και τό πιοτό άναβαν τό μεθύσι τού Χορού,, ένώ τά μάτια τού θηλυκού ναύτη πετάγανε Φωτιές. Τό χαμόγελο της ικανοποίησης, άλλά και Τ ής «θηλυκής εκδίκησης» ήταν καθαρά ζωγραφισμέν α στά χείλια της. Ό λογαριασμός άπό τά σπασμένα πιάτα άνέβαινε κατακόρυφα. Όμως οί σύντροφοι της μήτε πού ν οιαζόντουσαν καθόλου. Άλλοι την ζήλευαν, άλλοι Τ ήν καμάρωναν. Οί μή Έλληνες θαμώνες τού κέντρου άναρωτιόντουσαν, ποιά νάταν τάχα τούτη ή ν υχτερινή νεράιδα πού τόσο πολύ άναβε τά αίματα Tcov συντρόφων της. LI- Αλλά και τά φαντάσματα τών Πορτογάλων θαλασσινών σίγουρα άπόψε θά πρέπει νά παρακολουθούσαν τούτον τό μεταμεσονύχτιο χορό τού θηλυκού ν <*ύτη και θ* άποζητούσαν νά ξαναγυρίσουν στή ζωή ν < χόρευαν μαζί της. Ο' άναρωτιόντουσαν άκόμα ^ώς έτσι και τά κατάφεραν οί γυναίκες νά φτάσουν τοος άνδρες στή δύναμη νά παλεύουν έτσι τή ζωή ^άνω στις θάλασσες, ή μέσα στά καταγώγια τών λιμανιών. Άποκαμωμένη τώρα ή Μαριώ καμάρωνε τή στίβα τών σπασμένων πιάτων χαμογελώντας μάλλον σαρκαστικά μέ τό άνδρικό κατάντι... Ξανακοίταξε τούς συντρόφους της άκόμα μιά φορά και μετά γιά νά τούς εύχαριστήσει γιά τό «σπάσιμο», διάταξε νά τούς κεράσουν όλους μαζί και τις «παρδαλές» φιλενάδες τους ένα ποτό, τό ίδιο όπως θά έκανε οποιοσδήποτε άλλος άρσενικός ναύτης. Τό γκαρσόνι τής μπάρας έκανε τώρα τό λογαριασμό, ένώ οί σπάσαντες τά πιάτα ναυτικοί, ψάχναν γιά τά ρέστα τους... Κάπου στή μακρινή πατρίδα κάποιες γυναίκες θά πρέπει νά έβλεπαν άσχημο όνειρο άπόψε... Ή "Ελληνίδα μαρκόνισσα προσπαθούσε νά βρει τούτη τή βραδυά τό δρόμο της, νά ικανοποιήσει τον άντάρτικο χαρακτήρα της, άλλά και νά οδηγήσει τή γυναικεία ύπαρξη άνάμεσα άπό τά παραδοσιακά κάστρα τής άνδρικής πατριαρχικής επικράτειας. Ποιός ξέρει άν τά καταφέρει; Στούς πιό πολλούς άνδρες δέν άρέσει τούτο τό καινούργιο γυναικείο τα ξείδι. Όμως δέ γίνεται άλλιώς, ή μαρκόνισσα σηκώθηκε ξανά, άρχισε νά σέρνει τό χορό μπροστ,ά, οί σύντροφοι της τί νά κάνουν, σηκώθηκαν κι αύτοί, τήν άκολούθησαν, χόρευαν μαζί της τσιφτιτέλι... LISBOA, Ιανουάριος, 1987 ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΕΥΘΕΡΗΣ ΤΑ ΙΙΝΕΪΜΑΤΙΚΑ ΚΓΘΗΡΑ 19

20 Ή ταυτότητα Βρισκόμουνα πέντε μέρες κιόλας έκεί πάνω, μά μού φαίνονταν αιώνας. Πιό σωστά, είχα χάσει τήν αίσθηση τού χρόνου κολυμπώντας στην αιωνιότητα. Άν φοβάσαι τήν έρημιά, καλύτερα νά φύγεις! Μούχε προτείνει ό παπα Κωνσταντής. 'Από τήν πρώτη κιόλας μέρα. Τήν έρημιά τήν κουβαλώ μέσα μου, θάθελα νά τού πώ. 'Αλλά ντράπηκα γιά τή φτώχεια μου και δέν άντιμίλησα. Τόσο και κοντά και μακριά άπό τά χωριά τού νησιού αύτό τό μοναστήρι! Χτίστηκε στό πρώτο του στάδιο άπό μιάν 'Αγία πού πολύ νέα ήρθε και ά- σκήτεψε έδώ. Παρακούοντας τις άνήθικες έντολές ένός ειδωλολάτρη πατέρα. Και άπό τότε, κάθε καλοκαίρι στή μνήμη της, έκατοντάδες οί πιστοί ά- νηφορίζουνε μέχρι τό άπομονωτήριό της, έπισκέπτον ται τ' άδεια κελιά, φωτογραφίζουνε τό γύρω τοπείο στεριά και θάλασσα, κρεμούνε μπροστά στήν εικόνα της τάματα εύλαβικά. Μοναδικός κάτοικος και άφέντης τού μοναστηριού, ό παπα Κωνσταντής. Ξενομερίτης, ήλθε πριν άπό χρόνια και βρήκε τό δεσπότη μας. Μόλις πού είχε τελειώσει τή Φιλολογία στό Πανεπιστήμιο τής 'Αθήνας. Θέλω νά μονάσω! Τούπε χωρίς περιστροφές. Στό νησί σας. Άγνωστος μέσα σέ άγνώστους. 'Εγώ μέ τό Θεό! 'Ο δεσπότης δέν έναντιώθηκε. "Η Μητρόπολή του πάντα είχε έλλειψη άπό παπάδες. Και μιά και ή θέση στό μοναστήρι τής Άγιας χρόνιζε κενή... Τή θέλεις; Δέχτηκε. Δέν κουβαλούσε πολλά μαζί του. Μιά βαλίτσα, ρουχικά, μιά βαλίτσα βιβλία, αύτά. Βολεύτηκε μιά χαρά! Σέ χρόνια περασμένα άνθούσε τό έθιμο τού Δεκαπεντισμού. Άπό τις 1 15 Αύγούστου τά κελιά γεμίζανε δεκαπεντιστάδες. Τώρα ή συνήθεια είχε χαθεί παρέα μέ τόσα άλλα όμορφα τού χθές... Είσαι, λοιπόν, συγγραφέας; Μέ ξαναρώτησε ό παπα Κωνσταντής, κάπως ειρωνικά, σάν άρχίσαμε νά γνωριζόμαστε. Είναι κακό; Τού κοντράρησα. Ούδέτερο! Είπε. Και γέλασε μέ σημασία Μέ τις συζητήσεις μας σ' αύτό τό πενθήμερο έ- μαθα πράγματα σημαδιακά γιά τή ζωή του. Ότι σάν πήρε τό πτυχίο, μιά φωνή έσωτερική τού ζή- 20 τησε νά έγκαταλείψει τήν καριέρα του γιά ν' άφιεριοβεί ολοκληρωτικά στό Θεό! Θάθελα νά τόν πιστέψω. Όμως, κάτι δέν μού ά- ρεσε. Απορούσα γιατί αύτή ή φωνή νά μήν τού τό ζητήσει νωρίτερα; Ακόμη, γιατί νά μήν άρκεστεί νά ύπηρετεί τό Θεό άπό τήν έδρα; Μέ τό νά γίνει θεολόγος... 1ά μεσημέρια και τά β.ράδυα τρώγαμε μαζί. Τό πρωί καθυστερούσα, πίνοντας τό καφεδάκι μετά. Στό τραπέζι τού Ήγουμενείου ύπήρχανε πάντα παξιμάδια και φρούτα γιά όλους. Θά μού δείξεις τά βιβλία σου; Τόν ρώτησ 3 εκείνο τό μεσημέρι. Σκόπευα νά τού ζητήσω ένα γιά συντροφιά στή μεσημεριάτικη άνάπαυση. Μέ πήρε και άνοιξε τή μεγάλη βαλίτσα. Μέσα στοιβαγμένοι τόμοι σωρό. Δύσκολη ή έπιλογή. Διαβάζεις και Καζαντζάκη, πατια Κωνσταντή; Ρώτησα σάν είδα τό Ζορμπά. Γέλασε. Γιά νά άντεπιτεθεί. Θά θελα νά διαβάσω κάτι δικό σου! Τά δικά μου, ξέρεις, μιλούν γιά τή γυναικά γιά τόν έρωτα... 'Εσείς έδώ (προτίμησα πληθυντικό!) ο:ύτά τά όχθρευόσαστε! Λάθος! 'Ακόμη και τό Θεό, έρωτικά πρέπε' νά τόν πλησιάζεις! Κάθε πράξη μας, γιά νά πετύχει, χρειάζεται άφοσίωση έρωτική! Σταμάτησε α- πότομα. "Ισως και νά τό μετάνοιωσε γιά τις άλή" θειες πού ξεστόμισε. Ξαφνικά, ανάμεσα στά βιβλία, τό μάτι μου πήρ ε ένα «άλμπουμ». Σίγουρα, φωτογραφίες! ΆπλωΟ' ' άθώα τάχα, τό χέρι νά τ' άγγίξω. 'Ε, φίλε! Μέ άποπήρε. Αύτό (τόνισε σκληρ 01 τό «αύτό») δέν είναι βιβλίο! Τήν έκτη μου μέρα έκεί ψηλά, λίγο πριν άπό σούρουπο, άχούστηκε θόρυβος αύτοκινήτου. Βαδίσαμε πρός τήν εξώπορτα. Δέν γελαστήκαμε. τ0 Άπό τό «Φιατάκι» πετάχτηκαν έξω δυό κοριτα 0ί ' Πλησιάζοντας, μάς χαιρέτησαν εύγενικά. Ή Αλέκα, κι έγώ ή Έλενα! Μάς έκανε ή Η 0< τους τις συστάσεις. Σειρά μου τώρα. Λέγομαι Πέτρος. Είμαι συγγραφέας. δώ, ό παπα Κωνσταντής, ή ψυχή τού Μοναστί' ΤΑ 1ΙΝΕΓΜΑΤ1 ΚΑ ΚΪ'Θ^Α

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή

Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΚΔΟΣΗ Γεια σας, παιδιά. Είμαι η Μαρία, το κοριτσάκι της φωτογραφίας, η εγγονή της Θείας Λένας. Η γιαγιά μου εξέδωσε αυτό το βιβλίο το 1964. Είναι ένα βιβλίο για μικρά παιδιά, με

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Το μαγικό βιβλίο Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια γοργόνα μέσα στα καταγάλανα νερά. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και γίνομαι

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα. σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα. σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις. Επιμέλεια: Βασιλική Σωτηριάδη Θεού πλάσμα είναι η γυναίκα. Με την αποστροφή σου δεν προσβάλλεις εκείνην, αλλά

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Student name:. Result: THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Mid-Entry Exams 2015 A τάξη ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και δεκαπέντε λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λ 1. Διάβασε

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα -www.manolisischakis.gr για περισσότερη εκπαίδευση

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα -www.manolisischakis.gr για περισσότερη εκπαίδευση 1 Τέταρτο Μάθημα Οδηγός Δραστηριότητας Επισκόπηση... 3 Περίληψη... 3-5 Ώρα για δράση... 6-14 Σημειώσεις... 15 2 Μάθημα Πέμπτο- Επισκόπηση Σε αυτό το μάθημα θα μάθεις πώς να διαχειριστείς την λεπτή γραμμή

Διαβάστε περισσότερα

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια Το παράξενο ταξίδι της Συννεφένιας «Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια ζούσαν σε ένα παλάτι. Ο Φωτιάς δεν τις άφηνε να βγουν έξω ποτέ. Στερέωνε την πόρτα με ένα βαρύ ξύλο. Μια μέρα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 14 η ΕΦΟΡΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ 1. Λίγα λόγια για το αρχοντικό 2 2. Το παραμύθι της τοιχογραφίας! (Πρόταση) 3 3. Βρες τη λέξη! (Λύση) 9 4. Ζήσε στον 18 ο αιώνα..

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 2 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΙΧΑΛΑΚΑΚΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΚΑΡΑΧΑΛΙΟΥ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ» «Στερνή μου γνώμη, να σε είχα πρώτα», λέει ο σοφός λαός μας. Και πόσο δίκιο έχει, μονολογεί ο Κωνσταντής,

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Γιώργης Παυλόπουλος. Τι είναι ποίηση...

Γιώργης Παυλόπουλος. Τι είναι ποίηση... Γιώργης Παυλόπουλος Τι είναι ποίηση... "Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει, και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει, δεν θα τραγούδαγε". Κυρίες και Κύριοι Φίλες

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ»

Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ» Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ» 12 ΣΕΠ 2016 10:30 πμ 3 ημέρες πριν Ακούστε το κείμενο της είδησης ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα Η συγγραφή της «Σιωπής της Σεχραζάτ» είναι μυθιστόρημα

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Η δικη μου μαργαριτα 1

Η δικη μου μαργαριτα 1 Η δική μου Μαργαρίτα 1 Παναγιώτης Μπραουδάκης 2 Η δική μου Μαργαρίτα Η δική μου Μαργαρίτα 3 Παναγιώτης Μπραουδάκης Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΟΙΗΣΗ Παναγιώτης Μπραουδάκης Η δική μου Μαργαρίτα Διορθώσεις: Ελένη

Διαβάστε περισσότερα