Carolina De Robertis. ÐÝñëá. Μετάφραση Χρύσα Φραγκιαδάκη EΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Carolina De Robertis. ÐÝñëá. Μετάφραση Χρύσα Φραγκιαδάκη EΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ"

Transcript

1 ÐÝñëá

2

3 Carolina De Robertis ÐÝñëá Μετάφραση Χρύσα Φραγκιαδάκη EΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

4 ΠΕΡΛΑ Τίτλος πρωτοτύπου: PERLA Συγγραφέας: Carolina De Robertis Μετάφραση: Χρύσα Φραγκιαδάκη Επιμέλεια- ιόρθωση: Αρετή Μπουκάλα 2012, Carolina De Robertis 2013, Εκδόσεις Κυριάκος Παπαδόπουλος Α.Ε. για την ελληνική γλώσσα Η πνευματική ιδιοκτησία αποκτάται χωρίς καμιά διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της. Κατά το Ν. 2387/20 (όπως έχει τροποποιηθεί με το Ν. 2121/93 και ισχύει σήμερα) και κατά τη ιεθνή Σύμβαση της Βέρνης (που έχει κυρωθεί με το Ν. 100/1975), απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου με οποιονδήποτε τρόπο ή μορφή, τμηματικά ή περιληπτικά, στο πρωτότυπο ή σε μετάφραση ή άλλη διασκευή, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη. Πρώτη έκδοση: Μάιος 2013 EK ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Καποδιστρίου 9, Μεταμόρφωση Αττικής τηλ.: , ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙO Μασσαλίας 14, Αθήνα, τηλ.: ISBN

5 Για σένα, Ραφαέλ

6

7 Ο σκοπός του Σχεδίου είναι ο βαθύς μετασχηματισμός της συνείδησης. ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΧΟΡΧΕ ΡΑΦΑΕΛ ΒΙΔΕΛΑ Γενικός Διοικητής του Στρατού της Αργεντινής, Όχι εντελώς πνιγμένος, ωστόσο. Μάλλον παρασυρμένος ζωντανός σε εξαίσια βάθη όπου παράξενα σχήματα του αναλλοίωτου αρχέγονου κόσμου γλιστρούσαν πέρα-δώθε μπροστά στα απαθή μάτια του και ο φιλάργυρος τρίτωνας, η Σοφία, αποκάλυπτε τους σωρούς των θησαυρών του Είδε το πόδι του Θεού πάνω στο πεντάλι του αργαλειού και μίλησε γι αυτό και έτσι οι σύντροφοί του στο πλοίο του τον είπαν τρελό. ΧΕΡΜΑΝ ΜΕΛΒΙΛ Μόμπι Ντικ

8

9 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Τον Μάρτιο του 1976 μια στρατιωτική χούντα, υπό το στρατηγό Χόρχε Ραφαέλ Βιδέλα, πήρε την εξουσία στην Αργεντινή, εκτοπίζοντας την Ιζαμπέλ Μαρτίνες, δεύτερη γυναίκα του Χουάν Ντομίνγκο Περόν, η οποία είχε διαδεχτεί τον τελευταίο μετά το θάνατό του, το Το καθεστώς, το οποίο κατέρρευσε το 1983 μετά την ήττα του κατά τη στρατιωτική σύρραξη με τη Βρετανία στα νησιά Φόκλαντ, έγινε διαβόητο διεθνώς κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο ξεκαθάρισε τους λογαριασμούς του με τους πολιτικούς του αντιπάλους, αριστερούς, αντάρτες (όπως η αριστερή-περονική αντάρτικη ομάδα Μοντονέρο) και άλλους αντιπολιτευόμενους. Κατά τον επονομαζόμενο «βρόμικο πόλεμο», οι στρατηγοί συνέλαβαν, βασάνισαν και εξαφάνισαν περί τους αντικαθεστωτικούς ή απλώς υπόπτους. Επίσης, παιδιά των ανθρώπων αυτών (περίπου 500, σύμφωνα με υπολογισμούς), τα οποία γεννήθηκαν στα κρατητήρια, απομακρύνθηκαν από τις κρατούμενες μητέρες τους και δόθηκαν παράνομα προς υιοθεσία σε καθεστωτικά ζευγάρια, χωρίς να αποκαλυφθεί η πραγματική τους ταυτότητα. Έως τη στιγμή της συγγραφής αυτού του μυθιστορήματος, είχαν εντοπιστεί 87 από αυτά. Οι θεωρούμενοι ως «ανατρεπτικοί» απάγονταν με ξαφνικές επιδρομές στα σπίτια τους και, αφού βασανίζονταν, δολοφονούνταν, κυρίως με την εξής αποτρόπαιη μέθοδο: μεταφέρονταν με αεροπλάνα πάνω από τον ποταμόκολπο Ρίο δε λα Πλάτα και ρίχνο- 9

10 Carolina De Robertis νταν γυμνοί στο νερό, αφού πρώτα τους είχαν χορηγηθεί ναρκωτικές ουσίες. Κάποια πτώματα ξεβράστηκαν αργότερα στις ακτές της γειτονικής Ουρουγουάης, οι αρχές της οποίας εφοδίασαν με πολλά αποδεικτικά στοιχεία τις αντίστοιχες αρχές της Αργεντινής. Τις επιχειρήσεις αυτές, που έγιναν γνωστές ως «πτήσεις θανάτου», τις είχε αναλάβει η διαβόητη ESMA (Escuela Superior de Mecánica de la Armada), η Σχολή Μηχανικών του Ναυτικού του Μπουένος Άιρες, την οποία κάποιοι αποκάλεσαν Άουσβιτς της Αργεντινής. Πρώτος μίλησε σχετικά ένας από τους πρωτοστατούντες στις επιχειρήσεις, ο Αδόλφο Φρανσίσκο Σιλίνγκο, ο οποίος, σε συνέντευξή του στην κρατική τηλεόραση, το 1995, παραδέχτηκε ότι είχε συμμετάσχει προσωπικά περίπου σε τριάντα τέτοιες πτήσεις το 2003, σε δίκη αξιωματούχων της ESMA που έγινε στη Μαδρίτη, αφού μεταξύ των θυμάτων υπήρχαν και Ισπανοί πολίτες, ο Σιλίνγκο καταδικάστηκε σε κάθειρξη 640 ετών για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι που χάθηκαν με αυτό τον τρόπο αποκαλούνται decaparecidos (εξαφανισμένοι) και αναπτύχθηκε ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα συγγενών τους, με τις μητέρες τους στην πρώτη γραμμή, που διαδήλωνε και μαχόταν για την ανεύρεσή τους ή την εξιχνίαση του τρόπου θανάτου τους, καθώς και για τον εντοπισμό των παιδιών που είχαν απαχθεί ή είχαν δοθεί μυστικά για υιοθεσία. Οι Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου (Madres de Plaza de Mayo), καθώς και το παρακλάδι τους, οι Γιαγιάδες (Abuelas), διαδήλωναν επί δεκαετίες, μία φορά την εβδομάδα, στην ομώνυμη πλατεία, φορώντας άσπρες μαντίλες στο κεφάλι και κρατώντας πλακάτ και φωτογραφίες των αγαπημένων τους. Η οργάνωση των «Μητέρων» έχει, πλέον, διευρύνει τις δραστηριότητές της με τη λειτουργία λαϊκού πανεπιστημίου και την πρακτική βο- 10

11 Πέρλα ήθεια σε οικονομικά αδύναμες οικογένειες του Μπουένος Άιρες και άλλων πόλεων της Αργεντινής. Ο στρατηγός Βιδέλα είχε δώσει στη δικτατορία του την ονομασία «Εθνικό Σχέδιο Αναδιοργάνωσης» (Proceso de Reorganizaciόn Nacional, πιο γνωστή απλώς ως «Σχέδιο» (El Proceso). Επίσης, συνεργάστηκε με σύγχρονούς του δικτάτορες άλλων επτά λατινοαμερικανικών κρατών, με τη συμβολή των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, σε ένα κοινό πρόγραμμα εξόντωσης των πολιτικών τους αντιπάλων, στο οποίο είχε δοθεί το συνθηματικό όνομα «Επιχείρηση Κόνδωρ». Για τη συνεργασία αυτή, παραπέμφθηκε σε δίκη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, η οποία άρχισε τον Μάρτιο του 2013 στο Μπουένος Άιρες, ενώ, από τον Νοέμβριο του 2012, είχαν ήδη αρχίσει να διεξάγονται δίκες για την τιμωρία όσων πήραν μέρος στους βασανισμούς και στις πτήσεις θανάτου. Ο ίδιος ο Βιδέλα έχει καταδικαστεί δύο φορές σε ισόβια κάθειρξη για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και σε κάθειρξη 50 ετών για απαγωγές βρεφών. Η Καρολίνα Ντε Ρομπέρτις, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη λόγω της ουρουγουανής και αργεντίνικης καταγωγής της, επιχειρεί, μέσα από μια προσωπική ιστορία, να πραγματευτεί τους τρόπους με τους οποίους «ένα κοινωνικό φαινόμενο όπως μια στρατιωτική δικτατορία μπορεί να επηρεάσει την καθημερινή ζωή των ανθρώπων», όπως λέει η ίδια, και να διερευνήσει, γενικότερα, τις ψυχολογικές διεργασίες που προκαλεί η συνειδητοποίηση ότι όσοι διαπράττουν ωμότητες και εγκλήματα είναι ανθρώπινα όντα όπως όλοι μας, συχνά δίπλα μας ή στενά συνδεδεμένα μαζί μας, καθώς και τις δυνατότητες αποδοχής αυτής της σκληρής συνθήκης, χωρίς να συγχωρούνται ή να ξεχνιούνται τα ίδια τα εγκλήματα. Χρύσα Φραγκιαδάκη 11

12

13 ΜΕΡΟΣ Ðñþôï

14

15 1 Άφιξη Κ άποια πράγματα είναι αδύνατο να τα χωρέσει το μυαλό. Γι αυτό, άκουσε, αν μπορείς, με όλο σου το είναι. Η ιστορία σπρώχνει και απαιτεί να ειπωθεί, εδώ, τώρα, με σένα τόσο κοντά και το παρελθόν ακόμα κοντύτερα, ν ανασαίνει στο σβέρκο μας. Εκείνος έφτασε τη δεύτερη μέρα του Μαρτίου, το 2001, λίγα λεπτά μετά τα μεσάνυχτα. Ήμουν μόνη. Άκουσα ένα σιγανό ήχο από το καθιστικό, κάτι σαν ξύσιμο, σαν γρατζούνισμα νυχιών στο σκληρό πάτωμα μετά ησυχία. Στην αρχή δεν μπορούσα να κουνηθώ αναρωτήθηκα αν είχα αφήσει ανοιχτό κάποιο παράθυρο, όμως όχι, δεν είχα. Άρπαξα το μαχαίρι που βρισκόταν πάνω στον πάγκο, λεκιασμένο ακόμα από την κολοκύθα, και κατέβηκα αργά στο διάδρομο που οδηγούσε στο καθιστικό κρατώντας το προτεταμένο, με τη σκέψη ότι, αν χρειαζόταν να παλέψω, θα ήμουν έτοιμη, θα το έμπηγα βαθιά. Έστριψα στη γωνία και νά τος, κουλουριασμένος στο πλευρό, να μουσκεύει το χαλί. Ήταν γυμνός. Φύκια ήταν κολλημένα στο βρεγμένο δέρμα του, που είχε το χρώμα της στάχτης. Μύριζε ψαρίλα, χαλκό και 15

16 Carolina De Robertis σάπια μήλα. Όλα ήταν στη θέση τους: η συρόμενη πόρτα που έβγαζε στην αυλή ήταν κλειστή και άθικτη, οι κουρτίνες τεντωμένες, βρεγμένα ίχνη δεν υπήρχαν εκεί που είχε ίσως βηματίσει ή συρθεί. Δεν ένιωθα τα άκρα μου, τα νεύρα μου ήταν τεντωμένα, ο κίνδυνος πλημμύριζε το δωμάτιο. «Φύγε», είπα. Εκείνος δεν κουνήθηκε. «Φύγε, τσακίσου», είπα, πιο δυνατά αυτή τη φορά. Σήκωσε το κεφάλι με τρομερή προσπάθεια και άνοιξε τα μάτια. Ήταν γουρλωτά και έμοιαζαν να μην έχουν βυθό. Με κοίταξαν, μάτια μωρουδίστικα, μάτια φιδίσια. Εκείνη τη στιγμή, κάτι έσπασε βαθιά μέσα μου σαν πλοίο που του κόβονται τα σκοινιά, με την άγκυρα χαμένη και τον τρόμο των σκοτεινών νερών ολόγυρά του, κι ανακάλυψα ότι δεν μπορούσα να στρέψω το βλέμμα μου. Σήκωσα το μαχαίρι προς το μέρος του. Ο άντρας ρίγησε και το κεφάλι του έπεσε ξανά στο πάτωμα. Ένιωσα την παρόρμηση να τρέξω δίπλα του, να τον βοηθήσω να σηκωθεί, να του δώσω ένα ζεστό ρόφημα ή να καλέσω ασθενοφόρο. Μήπως, όμως, υποκρινόταν, ελπίζοντας να τον πλησιάσω ώστε να με ακινητοποιήσει; Μην το κάνεις. Μην πας κοντά του. Έκανα ένα βήμα πίσω και περίμενα. Είχε εγκαταλείψει την προσπάθεια να σηκώσει ξανά το κεφάλι, και με παρακολουθούσε με τις άκρες των ματιών του. Πέρασε ένα λεπτό. Δεν ανοιγόκλεισε τα βλέφαρα, δεν χύμηξε, δεν κοίταξε αλλού. Τελικά, είπα: «Τι θέλεις;». Τα σαγόνια του άρχισαν να κινούνται, αργά, με πολύ κόπο. Το στόμα του άνοιξε και βγήκε νερό, πηχτό και καφετί σαν το νερό του ποταμού, στάζοντας στο χαλί. Η αποφορά έγινε πιο έντονη μέσα στο δωμάτιο. Έκανα άλλο ένα βήμα πίσω και ακούμπησα στον τοίχο. Τον ένιωσα κρύο και σκληρό κι ευχήθηκα να μου ψι- 16

17 Πέρλα θύριζε Σώπα, μην ανησυχείς, κάποια πράγματα είναι σταθερά και ακίνητα, αλλά δεν ήταν παρά τοίχος και δεν είχε τίποτα να πει. Ο άντρας προσπαθούσε ν ανασάνει. Περίμενα παρακολουθώντας τον που πάλευε ν αρθρώσει κάποια λέξη. Μίλησε, τελικά, ακατανόητα και πολύ δυνατά, σαν κουφός που δεν είχε μάθει να επεξεργάζεται τους ήχους του. «Κο-ιιι-ααα». Κούνησα το κεφάλι μου. Έβγαλε ξανά τον ίδιο ήχο, πιο αργά. «Κοο. Ιιιιι. Αααα». Προσπάθησα να τα συνδέσω. «Κόια;» ρώτησα, προσπαθώντας να σκεφτώ όνομα; τοποθεσία που δεν είχα ξανακούσει; «Κοο. Μίιιι. Ααα». Ένευσα ανέκφραστα. «Κοο. Μίιι. Δα». Τότε κατάλαβα. «Κο-μί-δα. Φαΐ. Φαΐ;» Ένευσε. Σταγόνες νερού κυλούσαν στο πρόσωπό του, τόσο πολλές που δεν μπορούσε να είναι ιδρώτας έτρεχαν από τους πόρους του, ήταν ένα ανθρώπινο σφουγγάρι που μόλις το είχαν βγάλει απ το ποτάμι παρόλο που ακόμα και τα σφουγγάρια κάποια στιγμή παύουν να στάζουν, ενώ εκείνος ο άνθρωπος υγραινόταν ακατάπαυστα. Χωρίς να πάρω το βλέμμα από πάνω του, πίεσα το μαχαίρι κόντρα στο μπράτσο μου, για να δω αν ονειρευόμουν. Η λεπίδα έγδαρε το δέρμα και βγήκε αίμα αισθάνθηκα πόνο αλλά δεν ξύπνησα σε κάποια διαφορετική πραγματικότητα. Αν ήταν εδώ ο πατέρας μου, ούτε που θα είχε παρατηρήσει το μακάβριο θέαμα αυτού του ανθρώπου, αλλά κι αν το παρατηρούσε, θα τον είχε κιόλας μαχαιρώσει χωρίς δεύτερη κουβέντα, μετά θα κατέβαζε ένα ουίσκι και θα παρακολουθούσε τη μαμά να καθαρίζει το χαλί. Το βλέμμα μου συναντήθηκε με το βλέμμα του ξένου και αισθάνθηκα την καρδιά μου να πάλλεται σαν σειρήνα μέσα στο στήθος μου. Πρέπει να του επιτεθώ, σκέφτηκα. Πρέπει να τον 17

18 Carolina De Robertis διώξω. Όμως ένιωθα ανίκανη είτε για το ένα είτε για το άλλο. Αργότερα, αναλογιζόμουν εκείνη τη στιγμή σαν να ήταν η αρχή της πραγματικής μου ζωής: η στιγμή που, χωρίς να ξέρω γιατί, προς μεγάλη μου έκπληξη και ενάντια σε κάθε λογική, χαμήλωσα το όπλο μου και πήγα να ψάξω για φαγητό. Η κουζίνα ήταν όπως ακριβώς την είχα αφήσει, μόνο που το νερό είχε βράσει στην κατσαρόλα και χυνόταν σφυρίζοντας πάνω στην εστία. Μαγείρευα κολοκύθα για τον Λολό, τη χελώνα, που βρισκόταν δίπλα στο ψυγείο, με το λαιμό έξω από το καβούκι, ατάραχος. Το τσιγάρο μου είχε πέσει στον πάγκο. Το κοίταξα κατάπληκτη, σαν να μην ήταν η ίδια νύχτα που, λίγα λεπτά νωρίτερα, στεκόμουν εκεί καπνίζοντας και ψιλοκόβοντας την κολοκύθα, σκεφτόμενη, λες και η επανάληψη θα μ έκανε να το πιστέψω, ότι ήταν όμορφα που ήμουν μόνη, με το σπίτι όλο δικό μου, και τι υπέροχα ήταν που μπορούσα να κάνω ό,τι ήθελα, να φάω τοστ για βραδινό, να στριφογυρνώ γυμνή στην κουζίνα αν το προτιμούσα, ν αφήσω βρόμικα πιάτα πάνω στον καναπέ, να καθίσω με τα πόδια ορθάνοιχτα, να κλάψω χωρίς να χρειάζεται να δώσω εξηγήσεις σε κανέναν. Έσβησα τη φωτιά στην εστία όπου βρισκόταν η κατσαρόλα με την κολοκύθα και άρχισα να ερευνώ το ψυγείο. Η μαμά είχε αφήσει το σπίτι καλά εφοδιασμένο. Συγκέντρωσα αρκετά τρόφιμα σε ένα δίσκο: τυρί, ψωμί, ψητό κοτόπουλο και πατάτες από χθες, λευκό κρασί, ένα ποτήρι νερό, ένα χρυσό κουτί με λίγες καραμέλες και κατέβηκα πάλι στο διάδρομο. Είχα ακόμα το μαχαίρι μαζί μου, βολεμένο ανάμεσα στα πιάτα. Οι γονείς μου διαμαρτύρονταν, από το πουθενά, από τον αέρα πίσω μου, και δεν είχα τίποτα να τους απαντήσω. Αισθανόμουν να με βαραίνει η αποδοκιμασία τους, η απογοήτευσή τους για την έλλειψη κοινής λογικής από μέρους μου. Μα τι κάνεις, Πέρλα; Tους φανταζό- 18

19 Πέρλα μουν να φωνάζουν καθώς συνέχιζα να κατεβαίνω κατευθυνόμενη προς το καθιστικό. Εκείνος δεν είχε αλλάξει θέση, ήταν κουλουριασμένος σαν έμβρυο. Δεν έτρεμε. Το μπορντό χαλί φαινόταν σχεδόν μαύρο από το νερό. Ήταν ακίνητος, με εξαίρεση το γυμνό του πόδι που χτυπούσε ελαφρά, πνιχτά, στο πάτωμα. Ατένιζε τον τοίχο χωρίς ν ανοιγοκλείνει τα μάτια. Το πρωί θα ξυπνούσα και θα είχε φύγει και το χαλί θα ήταν στεγνό, τελείως στεγνό, αφού τίποτε απ αυτά δεν θα είχε συμβεί. Άφησα το δίσκο στο πάτωμα, δίπλα του. Εκείνος τον κοίταξε σαν να περιείχε αντικείμενα από ένα παράξενο, βυθισμένο βασίλειο. Δεν έκανε καμιά κίνηση για να σηκωθεί και να φάει και, όπως αντιλήφθηκα, πιθανόν δεν μπορούσε, αφού καλά καλά δεν είχε δύναμη ν ανοίξει το στόμα του. Ήταν ανυπεράσπιστος σαν σαστισμένο νήπιο, και ίσως περίμενε να τον ταΐσω εγώ, μπουκιά μπουκιά. Η ιδέα με απωθούσε το χέρι μου στο στόμα του, η υγρή επιδερμίδα του να τρίβεται στη δική μου κι έτσι περίμενα. Έβγαλε έναν ήχο, ακατέργαστο και θρηνητικό, όλο φωνήεντα και λαχτάρα. Πέρασε άλλο ένα λεπτό. Τελικά, ρώτησα: «Θέλεις λίγο κοτόπουλο;». Κούνησε το κεφάλι του, σχεδόν ανεπαίσθητα. «Τυρί;» Το ξανακούνησε. «Σοκολάτα;» Ξανά. «Νερό;» Ένευσε και τα μάτια του γούρλωσαν. Ικετευτικά. Δεν μπορούσα να το αποφύγω. Ήταν ανίκανος να εξυπηρετηθεί μόνος του. Πήρα το ποτήρι από το δίσκο και το φερα στα χείλη του, κι εκείνος σήκωσε το κεφάλι μερικά εκατοστά πάνω 19

20 Carolina De Robertis απ το πάτωμα. Τώρα που ήμουν πιο κοντά του, είδα μια γαλαζωπή χροιά στα χείλη του και μια υγρή γυαλάδα στο πρόσωπό του. Έγειρα το ποτήρι, προσεχτικά, κι εκείνος μασούλισε λες και έτρωγε το νερό, σαν να ήταν στερεό όπως το ψωμί. Πρόσεχα να μην τον αγγίξω με τα δάχτυλα, παρόλο που, ακόμα και τότε, η απέχθειά μου συγκρουόταν με ένα κέντρισμα περιέργειας: πώς στο καλό να ήταν το δέρμα του στην αφή; Τέλειωσε το φαγητό του και έγειρε πάλι το κεφάλι στο πάτωμα. «Ποιος είσαι;» είπα, αλλά εκείνος είχε κλείσει τα μάτια. Δεν ήξερα τι να κάνω, κι έτσι κάθισα για λίγο στο πάτωμα, απέναντι στον ξένο. Σκέφτηκα να τον μεταφέρω κάπου αλλού, στην αυλή, στο δρόμο. Όμως φαινόταν πολύ βαρύς, θα ήταν χειρότερο αν η κίνηση τον ξυπνούσε και, σε κάθε περίπτωση, τι θα γινόταν αν μας έβλεπαν οι γείτονες; Πιο εύκολο ήταν να μην κάνω τίποτα, να πέσω για ύπνο, και το πρωί εκείνος θα είχε φύγει από κει που είχε έρθει. Δεν ήταν λογική λύση, αλλά θα με βοηθούσε να βγάλω τη νύχτα. Ένιωθα τόσο κουρασμένη! Κόντευαν δέκα μέρες από τον καβγά μου με τον Γκαμπριέλ, τότε που τον παράτησα σε κείνη την παραλία της Ουρουγουάης με άδεια χέρια και πιο άδεια μάτια, και χωρίς ελπίδα ότι θα τον ξανάβλεπα. Από τότε, αποκρουστικά οράματα δεν μ άφηναν να κοιμηθώ. Το πρωί, όμως, σηκωνόμουν και γυάλιζα την εξωτερική μου εικόνα, της λαμπερής νέας, της εξαιρετικής φοιτήτριας και της καλής κόρης στην αρχή του τέταρτου πανεπιστημιακού έτους, που περιφερόταν απρόσκοπτα μέσα στον κόσμο και, ακόμα κι αν το χάος μέσα μου μαινόταν, το έσπρωχνα μέσα στις χαραμάδες της μέρας, έτσι που κανείς δεν μπορούσε να το δει. Το μόνο πρόσωπο το οποίο, βάσιμα, μπορούσε να δει μέσα από τα προσωπεία μου ήταν ο Γκαμπριέλ. Όταν πρωτοσυναντη- 20

21 Πέρλα θήκαμε, τέσσερα χρόνια πριν, νόμιζα ότι αυτό συνέβαινε επειδή με περνούσε εφτά χρόνια, άρα ήταν πιο εξελιγμένος. Ωστόσο, υπήρχαν και εικοσιπεντάχρονοι που ήταν ακόμα σχεδόν παιδιά και δεν μπορούσαν να δουν τη μαύρη τρύπα σε ένα συγκροτημένο δεκαοχτάχρονο κορίτσι. Είχα καταφέρει να εξαπατήσω καθηγητές, φίλους, τους γονείς μου και τους φίλους τους, όλους εκτός από τον Γκαμπριέλ. Στην αρχή ακόμα, όταν είχα πει ότι πρέπει να μελετήσω για ένα διαγώνισμα ψυχολογίας, εκείνος είχε παρατηρήσει: Τόσος Φρόιντ, και δεν μπορείς ακόμα να δεις τους δαίμονές σου. Μετά με φίλησε, γελώντας, πράγμα που μ εξόργισε. Η επιθυμία μου να του ανταποδώσω το φιλί μ εξόργισε ακόμα περισσότερο. Μη μου λες για δαίμονες, είπα, μέχρι να νικήσεις τους δικούς σου. Με κοίταξε σαν να είχα μόλις αποκαλύψει το μυστικό της αποπλάνησης. Δεν μελέτησα, εκείνη τη νύχτα πάντως όχι Φρόιντ αλλά τις καμπύλες του κορμιού του, τη σπουδή των χεριών του, το στόμα του πάνω στο δικό μου, το πέος του σκληρό πάνω μου μέσα από το τζιν του. Ήταν η πρώτη χρονιά που ήμασταν μαζί, η λιγότερο περίπλοκη απ όλες τις άλλες, τότε που ήμουν απλώς η Πέρλα και όχι οι άνθρωποι με τους οποίους συνδεόμουν, πριν μιλήσουμε για τη δουλειά του ή την οικογένειά μου, αφήνω κατά μέρος τον εκρηκτικό συνδυασμό αυτών των δύο, πριν η εικόνα που είχε καθένας μας για τον άλλο αρχίσει να ραγίζει γεμίζοντας γραμμές, όπως συμβαίνει στους καθρέφτες που βομβαρδίζονται από πετρούλες. Μας έφτανε, τότε, να φιλιόμαστε και να γελάμε και να συζητάμε, να καπνίζουμε και να πίνουμε και να λικνιζόμαστε ο ένας πάνω στον άλλο μέχρι που η θερμότητα που προκαλούσαμε ξυπνούσε τον ήλιο. Αυτά σκεφτόμουν αφήνοντας τον ξένο εκεί που ήταν πεσμένος και επιστρέφοντας στην κουζίνα, όπου έβαλα τη βρασμένη κολοκύθα σε ένα μπολ στο πάτωμα, για τον Λολό, που τώρα κρυ- 21

22 Carolina De Robertis βόταν κάπου αλλά σίγουρα θα ερχόταν τη νύχτα, όταν όλοι θα είχαν πέσει για ύπνο. Ανέβηκα τη σκάλα για να πάω στην κρεβατοκάμαρα, νιώθοντας εξουθενωμένη και, ταυτόχρονα, εντελώς ξύπνια. Λαχταρούσα να γύριζα πίσω στο χρόνο και να ξανάβρισκα εκείνες τις πρώτες νύχτες με τον Γκαμπριέλ, να ξανάβρισκα τον ίδιο τον Γκαμπριέλ, τη μυρωδιά του, τη ζωηρή φωνή του, το βλέμμα που μ έκανε να νιώθω διάφανη. Με την παρουσία του να με τυλίγει, αναζητούσα τη γυναίκα που υπήρξα γι αυτόν, ή που πίστευα ότι μπορούσα να γίνω. Και ποια είναι αυτή η γυναίκα, Πέρλα; Κάποια πιο γενναία, μια γυναίκα από την παρανομία, που μετέφερε μυστικά σαν γητεμένα φίδια και στα δυο της χέρια. Μια αμυδρή εικόνα αυτής της γυναίκας περνούσε σαν αστραπή από το μυαλό μου τις νύχτες με τον Γκαμπριέλ τη φανταζόμουν να βάζει φωτιά στην πραγματικότητά μου για να γίνει η γυναίκαφίδι, με τα μαλλιά να φλέγονται, έτοιμη να χορέψει. Όμως, επρόκειτο μόνο για παράλογες φαντασιώσεις και, έτσι κι αλλιώς, πριν από δέκα μέρες είχα κλείσει αυτή την πόρτα, κλείνοντας την πόρτα στον Γκαμπριέλ. Είχε φύγει μακριά μου πια, και ήταν δικό μου το κατόρθωμα. Έπρεπε να το κάνω, δεν είχα άλλη επιλογή, σκεφτόμουν κάθε νύχτα, στριφογυρνώντας τις λέξεις στο μυαλό μου, δεν είχα άλλη επιλογή, δεν είχα άλλη επιλογή, σαν ξόρκι που η δύναμή του μεγάλωνε με την επανάληψη. Μου περνούσε από το μυαλό ότι ίσως να μου τηλεφωνούσε, αλλά δεν το έκανε. Είχε θυμώσει περισσότερο απ όσο φανταζόμουν. Αν δεν μου τηλεφωνήσει μέσα σε εφτά μέρες, σκεφτόμουν, θα έχει τελειώσει οριστικά και όταν πέρασαν οι εφτά μέρες χωρίς τον Γκαμπριέλ, νόμιζα ότι η καρδιά μου θα σπάσει, αλλά, χωρίς να χύσω το παραμικρό δάκρυ, πήγα σε ένα μπαράκι κοντά στο πανεπιστήμιο, βρήκα έναν ντροπαλό συμφοιτητή που τον έλεγαν Οσβάλντο, και του επέτρεψα να με πάει σπίτι του. Ήταν σκανδαλωδώς εύκολο, 22

23 Πέρλα χρειαζόταν μόνο μια ελάχιστα πιο παρατεταμένη ματιά απ ό,τι συνήθως και πέντε λεπτά αργότερα με κερνούσε ποτό, ενώ τριάντα λεπτά αργότερα φεύγαμε από το μπαρ για να περάσουμε μια άγρια νύχτα. Καθ οδόν προς το σπίτι του, φερόταν σαν μεταλλωρύχος που είχε χτυπήσει φλέβα χρυσού. Ήταν καλό παιδί, αλλά όταν πλησίασε το σώμα μου, βρήκε μόνο αυτό. Δεν κατάφερε να αισθανθεί το εσωτερικό μου σχήμα, που ούτε εγώ καλά καλά δεν μπορούσα ν αντικρίσω, ενώ ο Γκαμπριέλ έμοιαζε να το αναζητά πάντα, να το αγγίζει, να θέλει να καταλάβει. Ήταν απολαυστικός ο τρόπος που μ άγγιζε ο Οσβάλντο, ο τρόπος που τύλιγε τα πόδια μου γύρω από το κεφάλι του σαν σκοινί, ο τρόπος που το πέος του επιτάχυνε το ρυθμό του τρελαμένο από ενθουσιασμό, αλλά η απόλαυση έμοιαζε ν ανήκει σε άλλη, σε ένα κορίτσι που είχε δανειστεί το σώμα μου για μια νύχτα, ένα κορίτσι που σχεδόν δεν το αναγνώριζα. Μετά, ξάπλωσα γυμνή δίπλα του, στο αμυδρό φως, και σκεφτόμουν, τώρα, Πέρλα, έχεις αυτό που θες, προστασία από την έκθεση, έναν εαυτό τόσο καλά κρυμμένο που κανείς δεν μπορεί να τον βρει. Θα έπρεπε να αισθάνομαι ανακούφιση, ή τουλάχιστον, κάποια δόση θριάμβου, αλλά αισθανόμουν απλώς φοβερά μόνη. Και συνέχισα να είμαι μόνη άλλες τρεις νύχτες, μέχρι που εκείνος ο ξένος εισέβαλε στο σπίτι μας χωρίς ν ανοιγοκλείσει ούτε παραθυρόφυλλο. Εκείνος ξυπνά το πρωί από έναν ύπνο που πηγαινοέρχεται σαν παλίρροια. Η λιακάδα μέσα στο δωμάτιο είναι πιο έντονη στον αέρα απ ό,τι μέσα στο νερό. Ήταν στο νερό προηγουμένως, ή μήπως όχι; Μέσα από την υγρή θολούρα της μνήμης του έρχεται η αίσθηση φωτός μέσα στο νερό, του αργού ρυθμού του, των 23

24 Carolina De Robertis ακτίνων που απλώνονται στο υγρό βασίλειο. Είναι πολλά που δεν μπορεί να θυμηθεί, αλλά θυμάται αυτό: έχασε το σώμα του, κάποτε, αν και δεν είναι πολύ σίγουρος για το πώς. Εξαφανίστηκε κατά κάποιον τρόπο, μετά πέθανε, μετά έπλεε στο νερό για πολύ μεγάλο διάστημα. Η θάλασσα και το ποτάμι έγιναν σπίτι του. Μέχρι που, τελικά, χθες βράδυ, βγήκε στην επιφάνεια, ανάλαφρος, αόρατος, και το σκοτάδι έξυνε το γυμνό μυαλό του, δεν είχε σχήμα, δεν είχε όγκο, ήταν διάφανος σαν τον αέρα, που ήταν μαύρος, γλυκός και αβαρής, και αισθάνθηκε ότι μπορούσε να πετάξει μέχρι τον ήλιο, όμως ήταν νύχτα και δεν υπήρχε ήλιος, ούτε και φεγγάρι. Και, πάντως, δεν τον τράβηξε ο ουρανός, τον τράβηξε η γη, προς την ακτή, όπου τρεμόσβηναν καμαρωτά μικρά φωτάκια, σαν να του έκλειναν το μάτι. Η πόλη. Η πόλη του. Το Μπουένος Άιρες. Λαχταρούσε κάτι εκεί, αλλά δεν ήξερε τι. Ήξερε μόνο την πείνα και τις φωτεινές κηλίδες. Γλιστρώντας προς την πόλη, η μορφή του άρχισε ν αλλάζει. Σιγά σιγά έπαιρνε ανθρώπινο σχήμα. Στις παρυφές της πόλης υπήρχαν σπίτια όλο φως και σκοτάδι. Κάτι τον τράβηξε προς το μέρος τους. Ένα συγκεκριμένο τον τράβηξε προς το μέρος του. Και ξαφνικά, βρέθηκε εδώ, σ αυτό το δωμάτιο, με το φως να μετακινείται τόσο γρήγορα και να πέφτει καταπάνω του. Δεν είναι συνηθισμένος. Σε τίποτα δεν είναι συνηθισμένος ούτε σ αυτό το μεγάλο δωμάτιο ούτε στο υγρό και ευκίνητο σώμα όπου είναι κλεισμένος ούτε σ αυτό τον πρωινό ήλιο που διαλαλεί την παρουσία του, που εξοστρακίζεται στους τοίχους και στους κρεμασμένους πίνακες, στο πλοίο και στους λόφους και στα παραμορφωμένα ρολόγια μέσα σ αυτούς τους πίνακες, σ αυτό τον ήλιο που κάνει το δωμάτιο να κραυγάζει. Ο καναπές μοιάζει να φουσκώνει, η βιβλιοθήκη τον κοιτάζει εξεταστικά, το χαλί είναι πυρακτωμένο στις άκρες και το τραγούδι σπασμένο, χρωματικό, 24

25 Πέρλα αόρατο. Το γρήγορο φως τον διαπερνά ολόκληρο και δεν μπορεί να φωνάξει, ακούει το δωμάτιο, ακούει το φως, μπορεί ακόμα και να το μυρίσει, αφήνεται στη μυρωδιά του φωτός, στην ξινίλα και στην ιδρωτίλα του πρωινού. Εκείνη μπαίνει στο δωμάτιο, η χθεσινοβραδινή γυναίκα, φοράει κάτι κόκκινο και είναι θαυμάσια, είναι ένα θαύμα. Κάτι πάνω της τον ερεθίζει. Κάτι σημαντικό, αν και δεν μπορεί να πει τι. Το συνειδητοποιεί τυχαία, έντονα και ξαφνικά, το μυαλό του είναι ένα σκεύος γεμάτο σκλήθρες που δεν μπορεί να τις κοσκινίσει, να τις μαζέψει, να τις δει, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να περιμένει να τον κόψουν αυτές, ώστε να σιγουρευτεί για την ύπαρξή τους. Η γυναίκα τον πλησιάζει. Τον κοιτάζει με ελάχιστα συγκαλυμμένη αηδία. Είσαι ακόμα εδώ, λέει. Εκείνος την κοιτάζει επίμονα. Φαίνεσαι καλύτερα. Εκείνος παραμένει σιωπηλός. Πρέπει να βγω. Χρώματα, σκέφτεται εκείνος, στο πρόσωπό της υπάρχουν χρώματα που δεν τα έχει ξαναδεί. Γιατί είσαι εδώ; Εκείνος κουνά το κεφάλι. Δεν ξέρεις; Τα χείλη της είναι κόκκινα σαν τα ρούχα της. Τα μαλλιά της είναι μακριά και μαύρα, μια βαριά κουρτίνα πάνω στους ώμους της. Κάποτε, υπήρχε κάποια άλλη γυναίκα με μαύρα μαλλιά γύρω από τους ώμους της, θυμάται αυτός τώρα, η ανάμνηση αναδύεται στο μυαλό του, λεγόταν Γκλόρια και τη μέρα που οι άνθρωποι με τις μαύρες μπότες ήρθαν να τον πιάσουν, το όνομά της ηχούσε στο μυαλό του, Γκλόρια, Γκλόρια. 25

26 Carolina De Robertis Η γυναίκα σηκώνεται. Πρέπει να φύγω. Θα γυρίσω το βράδυ. Φεύγει. Εκείνος ατενίζει το παράθυρο, απ όπου περνά ο ήλιος, μαζί με τον απαλό ήχο ενός διερχόμενου αυτοκινήτου. Το θραύσμα κόβει πιο βαθιά. Οι μαύρες μπότες και το όνομα της Γκλόριας πάλλονται δυνατότερα. Θυμάται. Στο τρένο για το κέντρο του Μπουένος Άιρες, παραλίγο να χάσω τη στάση μου κι αναγκάστηκα να περάσω μέσα από ένα κουβάρι κουστουμαρισμένων αντρών για να καταφέρω να μπω από τις συρόμενες πόρτες πριν κλείσουν. Όρμησα στις σκάλες μέσα σε μια πυκνή μάζα ανθρώπων που κινούνταν σύσσωμοι προς την ίδια κατεύθυνση με χωριστά πόδια, χωρίς να κοιτάζονται ή να μιλάνε μεταξύ τους, συγκεντρωμένοι μόνο στην ταχύτητα και στον προορισμό. Συνήθως χρησιμοποιούσα αυτές τις σκάλες χωρίς να παρατηρώ τα κορμιά δίπλα μου με το μυαλό απορροφημένο από τα αισθηματικά κάποιου φίλου ή από το επόμενο διαγώνισμα, αλλά σήμερα αισθανόμουν έντονα την παρουσία τους, την κεκτημένη ταχύτητά τους και τις τσαλακωμένες ψυχές τους, καθώς ξεχύνονταν από το σταθμό στο άπλετο φως της μέρας. Ο δρόμος μάς υποδέχτηκε με άγρια κορναρίσματα ανυπόμονων αυτοκινήτων. Τα ψηλά κτίρια κρέμονταν πάνω από τα κεφάλια μας, όπως πάντα, ρίχνοντας την αδυσώπητη σκιά τους. Σήμερα ορθώνονταν ψηλότερα παρά ποτέ. Οι άγνωστοι γύρω μου φαίνονταν να βαδίζουν με τα αθόρυβα τικ τακ ενός κρυφού παντοδύναμου ρολογιού, της αόρατης μηχανής που κινεί το Μπουένος Άιρες, και παρόλο που, συνήθως, συγχρόνιζα το βήμα μου αυτόματα, σήμερα δεν μπορούσα να συμβαδίσω. Τα πόδια μου ήταν χαλαρά, σαν να είχαν λασκάρει. Είχα χάσει τον εσωτερικό 26

27 Πέρλα βηματισμό μου. Δεν μπορεί να είσαι απόλυτα λογικός όταν ένας μουσκεμένος άντρας που μπορεί και να μην είναι καν άνθρωπος εμφανίζεται στο σπίτι σου. Γυναικείες τσάντες και χαρτοφύλακες αιωρούνταν ενοχλημένα καθώς οι κάτοχοί τους με προσπερνούσαν. Δεν φταίω εγώ, σκέφτηκα, αλλά το νερό: έσταζε στη συνείδησή μου και τη μούσκευε, τη φούσκωνε, κατέστρεφε τον κανονικό τρόπο λειτουργίας της. Αναρωτήθηκε αν είχα τρελαθεί. Αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, σκέφτηκα, νά πώς είναι η τρέλα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι ο κόσμος υπήρχε ακόμα, τόσο έντονος και ζωηρός, ίδιοι οι δρόμοι, ίδια τα σύννεφα, τίποτα διαφορετικό εκτός του ότι το μυαλό σου έχει αποσυναρμολογηθεί, τα γρανάζια του περιστρέφονται τρελαμένα, άγρια και επικίνδυνα. Καθώς ανηφόριζα τη θορυβώδη λεωφόρο προς το πανεπιστήμιο, σκεφτόμουν όλα τα χρόνια που πορευόμουν ευσυνείδητα μέσα στον κόσμο με προληπτική σωφροσύνη, σαν να ήταν όλα καλά, σαν η οικογένειά μου να ήταν καλά, σαν να μη σάπιζε τίποτα κάτω από την επιφάνεια, μέχρι που διέψευσα τις προσδοκίες όταν γράφτηκα στο τμήμα Ψυχολογίας. Εκείνη ήταν η πρώτη φορά που έπραξα ενάντια στις επιθυμίες του πατέρα μου σχετικά με κάτι σημαντικό. Ανέκαθεν σχεδίαζε να γίνω γιατρός, παραδειγματική σταδιοδρομία για την παραδειγματική κόρη του, ο μόνος δρόμος που δεχόταν για μένα, επιλεγμένος από τη στιγμή της γέννησής μου. Όταν του ανακοίνωσα την απόφασή μου, έκανε μέρες να μου μιλήσει και, ακόμα και κατά τον πρώτο μου χρόνο στο πανεπιστήμιο, η εκστρατεία μεταστροφής μου εξακολούθησε: Έχεις ακόμα καιρό, Πέρλα, μπορείς να στραφείς στην ιατρική, θα σου πάρει λίγο περισσότερο χρόνο αλλά, τουλάχιστον, δεν θα κάνεις αυτό το λάθος. «Μα δεν είναι λάθος, μπαμπά. Είναι αυτό που θέλω». Κουνούσε το κεφάλι του. «Είσαι πολύ νέα για να ξέρεις τι θέλεις». 27

28 Carolina De Robertis «Όλοι παίρνουν αποφάσεις στην ηλικία μου». «Εγώ δεν μιλώ για όλους». Τα χέρια του, πλατιά, μεγάλα και ροζιασμένα, στηριγμένα στο τραπέζι καθώς έγερνε για να με πείσει, και η φωνή του ήταν αυστηρή, αλλά τα μάτια του ικετευτικά, σχεδόν τρυφερά, μόνο το καλύτερο για την πριγκίπισσά μου, κι εγώ ήθελα να πάρω τις παλάμες του και να τις κύρτωνα μπροστά μου, ώστε να μπορέσω να τις γεμίσω με όσα μάθαινα. Νά, δες, αυτά είναι τα μυστικά του μυαλού, οι θησαυροί του βυθού που βουτώ για να τους ανασύρω, χαμένα κλειδιά που μπορούν να ξεκλειδώσουν ό,τι έχει μείνει χρόνια θαμμένο στο σκοτάδι. Πώς λαχταρούσα να τον πλησιάσω! Πώς μισούσα τον εαυτό μου γι αυτό που έκανα! Έφτασα στο μάθημα με καθυστέρηση ενός τετάρτου. Η καθηγήτριά μου με κοίταξε βλοσυρά Πέρλα, έλεγε το σηκωμένο φρύδι της, εσύ δεν το συνηθίζεις και συνέχισε να μιλά. Έβγαλα το σημειωματάριό μου και έστρεψα την προσοχή μου στην εξέλιξη της φροϊδικής θεωρίας για τα όνειρα. Η κατανόηση του γνωστικού αυτού πεδίου είχε βαθύνει και επεκταθεί με τα χρόνια όλοι μας ανταποκρινόμαστε στις σταθερές νύξεις του υποσυνειδήτου μας, αλλά μόνο οι παρανοϊκοί βλέπουν μουσκεμένα φαντάσματα στα σπίτια τους. Σήκωσα το βλέμμα, έκπληκτη, αλλά, φυσικά, κανείς δεν είχε ακούσει τη σκέψη μου. Κρατούσα ευσυνείδητα σημειώσεις, αλλά ακόμα και καθώς έγραφα, η σελίδα έμοιαζε μακρινή, έως και θολή, σαν να την κοίταζα μέσα από βρεγμένο παρμπρίζ. Μέσα μου με παράσερνε ένας χείμαρρος, ποιος ξέρει προς τα πού, πίσω στο καθιστικό μας, στην τρέλα των φυκιών του καθιστικού μου και στο σώμα ενός γυμνού άντρα, ή άλλου όντος ενός άντρα ξαπλωμένου στο πάτωμα αυτήν ακριβώς τη στιγμή, που βογκούσε ή μουρμούριζε, ή έσταζε απλώς σε απόλυτη σιωπή. Τι ήταν, Θεέ μου; Φάντασμα; Τέρας; Απλώς ένας 28

29 Πέρλα λυπημένος, χλομός άντρας; Θα ήταν ακόμα εκεί, όταν θα γύριζα σπίτι; Τι παράλογη κατάσταση! Γκαμπριέλ, σκεφτόμουν, ας μπορούσα να σου τηλεφωνήσω, μόνο εσύ, σε ολόκληρο τον κόσμο, θα ήξερες τι να κάνεις, ή τουλάχιστον θα έβρισκες κάτι για να το αντιμετωπίσεις ή, εκτός απ αυτό, θα μ αγκάλιαζες ίσως καθώς θα εμφανιζόμουν στο καθιστικό απόψε, πώς λαχταρώ να σε δω, αλλά, φυσικά, μετά τον τρόπο που χωρίσαμε, δεν θα θέλεις ούτε να με ξέρεις. Η καθηγήτρια μου έριξε μια ματιά έκανε μια παρατήρηση που πίστευε ότι θα μου κέντριζε το ενδιαφέρον, κι εγώ, η Πέρλα, εξαιρετική φοιτήτρια, ένευσα σκεφτικά. Δεν είχα ακούσει τι είπε. Ήμουν μια ψεύτρα που ένευε ναι, ναι, σαν υπάκουη μηχανή. Η φίλη μου η Μαρισόλ με κοίταξε από την άλλη άκρη της αίθουσας, και με χαιρέτησε με ένα χαμόγελο. Τα μάτια της πρόσθεταν, Πού ήσουν; Της ανταπέδωσα το χαμόγελο με μισή καρδιά, ελπίζοντας ότι δεν θα έσπευδε να με συναντήσει μετά το μάθημα. Στην αντίθετη περίπτωση, θα το έσκαγα γρήγορα, ή, αν με προλάβαινε, θα της έλεγα ότι είχα κάποιο ραντεβού. Συνηθίζαμε να πηγαίνουμε για καφέ κάθε τόσο, αλλά αυτή τη βδομάδα την απέφευγα, μετά το γυρισμό μου από την Ουρουγουάη. Είχαμε μιλήσει μόνο μία φορά, στο τηλέφωνο. «Λοιπόν;» με είχε ρωτήσει. «Πώς πήγε;» «Τέλεια», της είχα απαντήσει, και από τη στιγμή που ξεστόμισα το ψέμα, ήταν πολύ αργά για να το πάρω πίσω. «Δεν σε καταλάβανε;» Είχα πει στους γονείς μου ότι θα πήγαινα ένα ταξιδάκι με τη Μαρισόλ και την οικογένειά της. «Όχι, όλα πήγαν καλά. Ευχαριστώ που με κάλυψες». «Και η οικογένειά του;» «Τίνος η οικογένεια;» 29

30 Carolina De Robertis «Πέρλα, σύνελθε! Η οικογένεια του Γκαμπριέλ. Πώς πήγε η συνάντηση μαζί τους;» «Συγγνώμη, Μαρισόλ, αλλά δεν είναι καλή στιγμή. Να μιλήσουμε αργότερα;» «Και βέβαια! Πάρε με όταν βρεις καιρό!» Ποτέ δεν βρήκα καιρό, ωστόσο. Ή βρήκα, αλλά μου έλειπε κάτι ουσιαστικό για να κάνω το τηλεφώνημα, ένα τόσο συνηθισμένο τηλεφώνημα, για να τα πούμε με μια φίλη. Ούτε που θ ασχολιόταν πολύ, εξάλλου. Η Μαρισόλ δεν ήταν και ο καλύτερος ακροατής, σύντομα η συζήτηση θα στρεφόταν στον τελευταίο της καβγά με τη μητέρα της. Όμως δεν μου πολυέκανε κέφι. Και τώρα, ακόμα λιγότερο μ αυτόν τον Κύριος οίδε τι στο καθιστικό μου, αισθανόμουν ανίκανη για προσποιητή ψιλοκουβεντούλα. Τι θα έλεγε η Μαρισόλ αν το μάθαινε; Τι θα έλεγαν οι υπόλοιποι συμφοιτητές μου; Φαντάστηκα την καθηγήτριά μου να παρουσιάζει ως υπόθεση εργασίας την ιστορία μου: μια κοπέλα πιστεύει ότι είδε ένα βρεγμένο φάντασμα, όπως σας βλέπω και με βλέπετε, ότι του έδωσε νερό κι εκείνο το ήπιε σαν να το μασούσε. Θυμηθείτε, τώρα, η ασθενής σας είναι πεισμένη για την πραγματικότητά της, προσκολλημένη στην αλήθεια της έστω κι αν αυτό τη βασανίζει. Τι αγωγή πιστεύετε ότι χρειάζεται; Tα χέρια τινάζονταν ψηλά. Όταν ξύπνησα εκείνο το πρωί, έμεινα στο κρεβάτι, ατενίζοντας το ταβάνι, το αδιαπέραστο ταβάνι, ζητώντας του μια συνηθισμένη μέρα. Ένα συνηθισμένο δωμάτιο. Μια συνηθισμένη έκρηξη σιωπής στο μυαλό μου. Όχι σαν αυτές τις άγριες σκέψεις, αυτές τις δίνες, αυτή την ιλιγγιώδη απορία τι στην οργή ήταν αυτό που είχε εισβάλει στο σπίτι μου. 30

31 Πέρλα Η μέρα που οι άνθρωποι με τις μαύρες μπότες ήρθαν να τον πάρουν ήταν πολύ καλή, με φωτεινές γαλάζιες φέτες ουρανού ανάμεσα στα κτίρια. Θυμάται, τώρα, την καφετέρια απ όπου πέρασε γυρνώντας στο σπίτι. Βρισκόταν στα μισά της απόστασης ανάμεσα στο γραφείο και το διαμέρισμά του. Ήταν όμορφο και συνηθισμένο, με ζαχαρί τοίχους, πικρό καφέ, μικρά μπισκοτάκια. Βιαστικοί άνθρωποι περνούσαν έξω από το παράθυρο. Γι αυτόν, τότε, ήταν άλλο ένα φλιτζάνι καφές, άλλο ένα παράθυρο. Ήταν κουρασμένος. Είχε ξενυχτήσει μαλώνοντας με την Γκλόρια, για μια χαζομάρα, το διαμέρισμα, κάτι για το διαμέρισμα, αν θα έπρεπε ή όχι να μετακομίσουν και τι θα έκαναν με το διαμέρισμα αν μετακόμιζαν, αν και δεν μπορούσε να θυμηθεί από πού είχε προκύψει το θέμα της μετακόμισης, πού θα πήγαιναν και γιατί, το μόνο που ήξερε ήταν ότι το στόμα της ήταν σφιγμένο, του είχε γυρίσει την πλάτη, δεν αγγίχτηκαν ούτε στον ύπνο τους εκείνη την τελευταία νύχτα, τι ηλίθιος να μην την αγγίξει! Φοβόταν να πάει σπίτι, μήπως εκείνη ήταν ακόμα θυμωμένη, φοβόταν το γαϊτανάκι των απολογιών, και έτσι έκανε μια στάση για καφέ. Ο καφές ήρθε μαζί με μπισκοτάκια αμυγδάλου, όχι βουτύρου σήμερα, τι κρίμα! Θυμάται. Δοκιμάζει τον καφέ κι ένα μπισκοτάκι, που είχε τη γεύση της μικρής του απογοήτευσης. Μετά, σπίτι. Έστριψε το κλειδί και έσπρωξε την πόρτα και νά τη η Γκλόρια, δεμένη σε μια καρέκλα, με τα μάτια καλυμμένα, ακίνητη σαν κούκλα. Η πρώτη γροθιά τον ξάπλωσε στο πάτωμα και έμεινε εκεί, ύστερα ακολούθησαν κι άλλες, μια ντουζίνα, μια ντουζίνα μπότες γύρω του, στα πλευρά του, να τον κλοτσούν μιλώντας, οι μπότες μιλούσαν, ήθελαν να μάθουν διάφορα αλλά εκείνος δεν μπορούσε να μιλήσει. Αίμα πλημμύρισε το στόμα του. Ένα χέρι τον άρπαξε από τα μαλλιά, τον ανασήκωσε από το έδαφος, μετά δέχτηκε κι άλλη γροθιά και έπεσε πάλι κάτω, βουλιάζοντας σε μια ανθρώπι- 31

32 Carolina De Robertis νη ρουφήχτρα. Κατάλαβε ότι είχαν έρθει για κείνον, ήταν η σειρά του, θα χανόταν, η Γκλόρια είχε δίκιο για τους ανθρώπους που τους άρπαζαν και ευχόταν τώρα να μην είχε πιστέψει, κρατήθηκε με μανία απ αυτή την ευχή λες και πιστεύοντάς τη θα μπορούσε ν αποτρέψει αυτή τη στιγμή, τα μάτια του είχαν αίμα, ένιωθε υγρό χαλκό στο στόμα του, δυο δόντια γλιστρούσαν πάνω στη γλώσσα του σαν κρυμμένα ναυάγια, και η Γκλόρια ικέτευε να μην του κάνουν κακό, βούλωσ το, Γκλόρια, ένα χαστούκι και μετά μια κραυγή, έτσι, αγάπη μου, μη λες κουβέντα, κάτσε ήσυχη μέχρι να τελειώσει και τότε, ίσως, δεν σε πάρουν, σε παρακαλώ, βούλωσέ το. Η Γκλόρια δεν το βούλωσε κι εκείνοι δεν είχαν τελειώσει κι αυτός βρισκόταν στο πάτωμα και τον τραβούσαν πέρα-δώθε, ήθελαν να μάθουν πού ήταν ο Καρασέλι, όμως εκείνος δεν ήξερε κανέναν Καρασέλι, δεν ωφελούσε, του φόρεσαν μια κουκούλα στο κεφάλι, το δωμάτιο ησύχασε, η νύχτα είχε πια προχωρήσει, τον είχαν τυλίξει σε ένα χαλί και τον κατέβαζαν από τις σκάλες της πολυκατοικίας περνώντας τις πόρτες των γειτόνων, που δεν άνοιγαν, όλοι φαίνονταν να ξέρουν πως έπρεπε να κρατούν κλειστές τις πόρτες τους τέτοιες νύχτες, και μετά βρέθηκε στο πάτωμα ενός αυτοκινήτου που πήγαινε και πήγαινε και πήγαινε και πήγαινε και έτσι θυμάται τώρα εξαφανίστηκε. 32

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ ΠΡΟΝΚ 3 Ο ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ ΤΗΣ ΕΡΙΚΑΣ Τίτλος πρωτοτύπου: ERICA S ELEPHANT Συγγραφέας: Sylvia Bishop Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη Επιμέλεια- ιόρθωση: Αντωνία Κιλεσσοπούλου Text Sylvia Bishop,

Διαβάστε περισσότερα

CILLA & ROLF BÖRJLIND. Η μεγάλη παλίρροια. Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ

CILLA & ROLF BÖRJLIND. Η μεγάλη παλίρροια. Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ CILLA & ROLF BÖRJLIND Η μεγάλη παλίρροια Μετάφραση Άμπυ Ράικου ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑ ΟΠΟΥΛΟΣ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΙΡΡΟΙΑ Τίτλος πρωτοτύπου: Spring Tide Συγγραφέας: Cilla & Rolf Börjlind Μετάφραση: Άμπυ Ράικου Επιμέλεια-

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου

μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου μετάφραση: Αργυρώ Μαντόγλου Ένα H κουρούνα διέσχισε τον ουρανό, χτυπώντας αργά τα φτερά της. Ταπ, ταπ, ταπ. Ήταν νύχτα, δεν είχε ακόμα ξημερώσει, και με τα κατάμαυρα φτερά της μπορούσε να πετάει στον αέρα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Eπιμέλεια κειμένου: Xριστίνα Λαλιώτου Μακέτα εξωφύλλου - Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος

Eπιμέλεια κειμένου: Xριστίνα Λαλιώτου Μακέτα εξωφύλλου - Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος ...... H Κόκκινη Χώρα Eπιμέλεια κειμένου: Xριστίνα Λαλιώτου Μακέτα εξωφύλλου - Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 Ίδρυμα ΣΟΦΙΑ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E.

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ.

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. 9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. «Γιατί δε μου είπες ότι ο καινούριος μαθητής ήταν ο Κάμπελ Στρουμχέλερ;» ρωτάει η Κάρι. Η Τζέινι σηκώνει το κεφάλι της από το βιβλίο. Κάθεται στο συνηθισμένο τους τραπέζι,

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΦΙΟΝΤΟΡΙΚΟ: Ήρθαμε τόσο μακριά γιατί εδώ έχει δουλειά. (αναστενάζουν, με βαριά καρδιά).

ΦΙΟΝΤΟΡΙΚΟ: Ήρθαμε τόσο μακριά γιατί εδώ έχει δουλειά. (αναστενάζουν, με βαριά καρδιά). «Ο ΡΙΚΟ ΚΟΚΟΡΙΚΟ» διασκευή της Αναστασία Γραμματίκα, δασκάλας του 46 ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου από το βιβλίο της Σοφίας Μαντουβάλου, εκδόσεις Μικρή ΜΙΛΗΤΟΣ. Όπως παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός»

μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Εκπαιδευτήρια «Διονύσιος Σολωμός» μη μου πεις! Μια έκδοση των Εκπαιδευτηρίων «Διονύσιος Σολωμός» Κείμενα και εικόνες: οι μαθητές της ΣΤ Τάξης 2008-2009 Επιμέλεια κειμένων: Μαρία - Έλσα Μπουκάλα

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Ìéá áëçèéíþ éóôïñßá áðü ôï ÉñÜê

Ìéá áëçèéíþ éóôïñßá áðü ôï ÉñÜê Ìéá áëçèéíþ éóôïñßá áðü ôï ÉñÜê Η ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΑΡΙΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΟΡΑΣ Τίτλος πρωτοτύπου: The Librarian of Basra Κείμενο - Εικονογράφηση: Jeanette Winter Μετάφραση: Γιάννης Παπαδόπουλος Διόρθωση: Γιάννης Τσατσαρός

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα