Οι διεθνείς και ευρωπαϊκές ρυθμίσεις σχετικά με τον καθορισμό και τη διαχείριση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Οι διεθνείς και ευρωπαϊκές ρυθμίσεις σχετικά με τον καθορισμό και τη διαχείριση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών"

Transcript

1 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 439 Οι διεθνείς και ευρωπαϊκές ρυθμίσεις σχετικά με τον καθορισμό και τη διαχείριση θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΛΙΑΣ, ΔΝ, Δικηγόρος Σκοπός του άρθρου είναι να καταδείξει τον ρόλο των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών στη διατήρηση της βιοποικιλότητας γενικότερα και των έμβιων θαλάσσιων πόρων ειδικότερα. Αναλύει το θεσμικό πλαίσιο για τον καθορισμό και τη διαχείρισή τους, το οποίο εντοπίζεται τόσο σε ρυθμίσεις του διεθνούς δικαίου όσο και σε ρυθμίσεις του δικαίου της ΕΕ. Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και το Πρωτόκολο της Βαρκελώνης για τις Προστατευόμενες Περιοχές της Μεσογείου είναι οι κύριες ρυθμίσεις στο επίπεδο του διεθνούς δικαίου. Οι διατάξεις για την προστασία της βιοποικιλότητας στην ΕΕ και το δίκτυο Natura 2000, όπως επίσης και η νομοθεσία για την αλιεία, είναι οι κύριες ρυθμίσεις στο επίπεδο του δικαίου της ΕΕ. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι το δίκτυο Natura 2000 δεν έχει επεκταθεί ικανοποιητικά μέχρι τώρα προς τις θαλάσσιες περιοχές κάτι που επιβάλλεται λόγω των μεγάλων πιέσεων που δέχονται τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Είναι λοιπόν αναγκαίο να προχωρήσει συστηματικά ο καθορισμός θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών χρησιμοποιώντας κατά περίπτωση όλα τα προσφερόμενα θεσμικά εργαλεία. Εισαγωγή Το 2002 τα κράτη που έλαβαν μέρος στην Παγκόσμια Διάσκεψη για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ συμφώνησαν να δημιουργήσουν ένα συνεκτικό δίκτυο θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών (ΘΠΠ) μέχρι το Τέθηκαν τρεις βασικές προϋποθέσεις για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος: το δίκτυο ΘΠΠ θα πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικό και συνεκτικό, να είναι σε αρμονία με το διεθνές δίκαιο και να στηρίζεται στην επιστημονική πληροφόρηση. Και οι τρεις προϋποθέσεις, ωστόσο, θέτουν μια σειρά από ζητήματα. Η επιστημονική γνώση για το θαλάσσιο περιβάλλον αυτό καθαυτό αλλά και σε σχέση με τις επιπτώσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε αυτό είναι περιορισμένη, 2 μάλιστα δε πιο περιορισμένη σε σχέση με την αντίστοιχη γνώση μας για τα χερσαία οικο- 1. Plan of Implementation of the World Summit on Sustainable Development (Johannesburg, 4 September 2002, (JPOI), Para. 32(c). 2. Για το ρόλο και τα όρια της επιστημονικής γνώσης σχετικά με τη βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα γενικότερα, βλ., K. Carden, Bridging the Divide: The Role of Science in Species Conservation Law, Harvard Environmental Law Review, vol. 30, 2006, σ. 165 επ. H. Doremus & A. Dan Tarlock, Science, Judgment and Controversy in Natural Resource Regulation, Public Land & Resources Law Review, vol. 26, 2005, σ. 1 επ. συστήματα. 3 Από την άλλη πλευρά, το διεθνές δίκαιο της θάλασσας πέρα από τα προβλήματα ερμηνείας που θέτει (υφαλοκρηπίδα, αποκλειστικές οικονομικές ζώνες κ.λπ.) πάσχει από την έλλειψη αποτελεσματικών μηχανισμών εφαρμογής και ελέγχου. 4 Ωστόσο, διεθνείς και περιφερειακές συμβάσεις έχουν ήδη δρομολογήσει διαδικασίες για τον καθορισμό και τη διαχείριση ΘΠΠ, με σχετικά καλά μέχρι στιγμής αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά στα πλαίσια της πανευρωπαϊκής στρατηγικής για τη βιολογική ποικιλομορφία άρχισε να δημιουργείται ένα πανευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο, η έννοια του οποίου βαθμηδόν ενσωματώθηκε στο ενωσιακό δίκαιο. 5 Έτσι, η προστασία της φύσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση στηρίζεται σε αυτή την έννοια και αποτελεί έκτοτε ένα σημαντικό πεδίο κανονιστικής δράσης. Η απαρχή έγινε με την υιοθέτηση της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ για την προστασία της άγριας πτηνοπανίδας 6 για να συμπληρωθεί στη συνέχεια με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων. 7 Επίσης, στο θεσμικό πλαίσιο της ως άνω προστασίας, περιλαμβάνονται η Οδηγία - Πλαίσιο 2000/60/ ΕΚ για τα ύδατα, 8 η Οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη, 9 όπως επίσης και η Οδηγία 91/676/ΕΟΚ για τη νιτρορρύπανση. 10 Στην παραπάνω νομοθεσία θα πρέπει να προστεθούν οι διεθνείς συμβάσεις στις οποίες είναι μέλος η ΕΕ, όπως: Η Σύμβαση της Βέρνης για την προστασία της Ευρωπαϊκής άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων, 11 το Πρωτόκολο της Γενεύης σχετικά με τις 3. P.M. Vitousek et al., Human Domination of Earth s Ecosystems, Science, No 277, , σ Βλ., αντί άλλων, P.H. Sand, Transnational Environmental Law: Lessons in Global Change, The Hague, Kluwer Law International, 1999, σ Conseil de l Europe, Lignes directrices pour la constitution du réseau écologique paneuropéen, No 107, Strasbourg, ed. du Conseil de l Europe, 2000, σ ΕΕ L 103/ Η Oδηγία έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα με Oδηγίες της Επιτροπής προσαρμόζοντας κυρίως τα παραρτήματα στην τεχνική πρόοδο και στην εισδοχή νέων κρατών μελών. Καταργήθηκε με την Oδηγία 2009/147/ΕΚ (ΕΕ L 20/ , σ. 7.) 7. ΕΕ L 206/ , σ ΕΕ L 327/ , σ ΕΕ L 143/ , σ ΕΕ L 375/ , σ Απόφαση του Συμβουλίου 82/72/ΕΟΚ της 3ης Δεκεμβρίου 1981 (ΕΕ L 38/ , σ. 1) και Απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Δκεμβρίου 1998 (ΕΕ L 358/ ). Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

2 440 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ ειδικά προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου (1982), 12 η Σύμβαση του Σάλτσμπουργκ για την προστασία των Άλπεων (1991), 13 το Πρωτόκολο της Βαρκελώνης σχετικά με τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιολογική ποικιλομορφία της Μεσογείου (1995) 14 και η Σύμβαση για την Ερημοποίηση (1994). 15 Αυτό το πλέγμα των ρυθμίσεων δημιουργεί ένα σύνθετο κανονιστικό τοπίο με πολλές όψεις και παραμέτρους. Η παρούσα εργασία θα περιοριστεί στις πιο σημαντικές από αυτές και μάλιστα σε εκείνες που θα μας επιτρέψουν να αντιληφθούμε σε αδρές γραμμές το συνολικό θεσμικό πλαίσιο σχετικά με τις ΘΠΠ. Ειδικότερα, η εργασία χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος (Ι) θα αναφερθούμε στη σημασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας και στις κυριότερες αιτίες της μείωσης ή της απώλειάς της. Στο δεύτερο μέρος (ΙΙ) θα περιηγηθούμε εν τάχει στις διεθνείς και περιφερειακές συμβάσεις που σχετίζονται με τις ΘΠΠ, ώστε να αποκτήσουμε μια βασική θέαση αυτού του θεσμικού πλαισίου. Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνει στο Πρωτόκολλο της Σύμβασης της Βαρκελώνης γιατί είναι το πιο προωθημένο θεσμικό εργαλείο για την προστασία της Μεσογείου σε επίπεδο διεθνούς δικαίου. Στο τρίτο μέρος (ΙΙΙ) θα διαπραγματευτούμε το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ με ειδικότερη αναφορά στην οδηγία για τα πτηνά και στην οδηγία για τους οικοτόπους. Από νομική άποψη οι εν λόγω Oδηγίες αποτελούν το σπουδαιότερο θεσμικό εργαλείο για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στην ΕΕ, διότι έχουν δεσμευτικά αποτελέσματα για τις εθνικές έννομες τάξεις. 16 Περαιτέρω και σε συνδυασμό με τις παραπάνω Oδηγίες θα γίνει αναφορά στην Οδηγία - Πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική, 17 στον Κανονισμό 2371/2002 σχετικά με την κοινή αλιευτική πολιτική 18 και στον Κανονισμό 1967/2006 σχετικά με την αλιεία στη Μεσόγειο θάλασσα. 19 Τέλος, το τέταρτο μέρος (IV) θα 12. Απόφαση του Συμβουλίου 84/132/ΕΟΚ της 1ης Μαρτίου 1984 (ΕΕ 1984 L 68). 13. Απόφαση του Συμβουλίου 96/191/ΕΚ της 26ης Φεβρουαρίου 1996 (ΕΕ 1996 L 61). 14. Απόφαση του Συμβουλίου 1999/800/ΕΚ της 22ης Οκτωβρίου 1999 (ΕΕ 1999 L 322). 15. Απόφαση του Συμβουλίου 1998/216/ΕΚ της 23ης Ιουλίου 1998 (ΕΕ 1998 L 83). 16. J. Verschuuren, Effectiveness of nature protection legislation in the European Union and the US: The Habitats Directive and the Endangered Species Act, in: M. Dieterich, J. van der Traaten (eds), Cultural Landscapes and Land Use: The Nature Conservation- Society Interface, Dordrecht/Boston/London, Kluwer Academic Publishers, 2004, σ Οδηγία 2008/56/ΕΚ της 17ης Ιουνίου 2008 περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (Οδηγία - Πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική), ΕΕ L 164/ , σ Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 2371/2002 της 23ης Δεκεμβρίου 2002 για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ΕΕ L 358/ , σ Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα, την τροποποίηση του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/1993 και την κατάργηση του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1626/1994, ΕΕ L 409/ , σ. 11. περιλαμβάνει βασικά συμπεράσματα κυρίως αναφορικά με τα θεσμικής φύσεως προβλήματα που υπάρχουν και με τις περαιτέρω προοπτικές. Ι. Η θαλάσσια βιοποικιλότητα και οι αιτίες μείωσης ή απώλειάς της Το 71% του πλανήτη καλύπτεται από θάλασσια ύδατα και αν λάβουμε υπ όψη το βάθος τους, προσφέρουν περισσότερο από το 99% του συνολικού χώρου, που είναι διαθέσιμος στον πλανήτη, για την άγρια ζωή. 20 Όλοι οι επιστήμονες συμφωνούν ότι η θαλάσσια βιοποικιλότητα είναι εξαιρετικά πλούσια, στα δε θαλάσσια ύδατα υπάρχει πέραν της πανίδας ποικιλία οικοσυστημάτων, όπως κοραλλιογενείς ύφαλοι, θαλάσσια λειβάδια ή δάση φυκών. Αυτά τα οικοσυστήματα, όπως τα αντίστοιχα χερσαία, ποικίλουν σε ό,τι αφορά στον αριθμό των ειδών που διαθέτουν ή στη βιολογική παραγωγικότητα. Επί πλέον, τα θαλάσσια άλγη και άλλα θαλάσσια φυτά απελευθερώνουν το 50 έως 75% του οξυγόνου στην ατμόσφαιρα. Έχει εκτιμηθεί ότι οι ανοιχτές θάλασσες προσφέρουν οικοσυστημικές υπηρεσίες αξίας 8.4 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, ενώ τα παράκτια θαλάσσια ύδατα προσφέρουν αντίστοιχες υπηρεσίες αξίας 12.6 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. 21 Τέλος, να σημειωθεί ότι η θαλάσσια γενετική ποικιλομορφία προσφέρει μεγάλες δυνατότητες για ανάπτυξη και κατασκευή φαρμακευτικών και άλλων προϊόντων. Ωστόσο, η θαλάσσια βιοποικιλότητα υφίσταται τεράστιες πιέσεις που οφείλονται κυρίως στη ρύπανση, στην υπεραλίευση και -την τελευταία δεκαετία- στην κλιματική αλλαγή. 22 Η ρύπανση θεωρείται από τους επιστήμονες και τους αρμόδιους δημόσιους φορείς ως το σημαντικότερο πρόβλημα για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα. Τα μεγάλα ατυχήματα του Torrey Canyon στην Αγγλία, του Exxon Valdez στην Αλάσκα και της BP στον Κόλπο του Μεξικού είναι εμβληματικές περιπτώσεις της θαλάσσιας ρύπανσης. Η ρύπανση από πετρέλαιο, ειδικότερα, επιφέρει πολύ αρνητικές επιπτώσεις στα θαλάσσια ασπόνδυλα (τοξικές επιπτώσεις οξείες και χρόνιες), στα ψάρια (είτε άμεσες επιπτώσεις όπως μειωμένη ανάπτυξη, διόγκωση του ήπατος, αλλαγές στην καρδιακή λειτουργία είτε έμμεσες επιπτώσεις στα αυγά ή στην ικανότητα ωοτοκίας κ.λπ.), στα πτηνά και στα θηλαστικά (θάνατος από υποθερμία, σημαντικές βλάβες στους πνεύμονες, στο ήπαρ ή στους νεφρούς με συνέπεια το θάνατο) και στους οικοτόπους (καταστροφή ή αλλαγή στους πληθυσμούς των ειδών και στην κατανομή τους στον χώρο). 23 Η ρύπανση από πάσης φύσεως ατυχήματα ή από πλοία γίνεται αμέσως γνωστή από τα μέσα ενημέρωσης και αυτό 20. J.C. Ogden, Maintaining Biodiversity in the Oceans, Environment, vol. 43(3), 2001, σ R. Costanza et al., The Value of the World s Ecosystem Services and Natural Capital, Nature, No 387, , σ European Environmental Agency, Marine Ecosystems, Copenhagen, 2010, σ US Fish & Wildlife Service, Effects of Oil Spills on Wildlife and Habitat, Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

3 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 441 δημιουργεί μια ψευδή εικόνα σχετικά με το ποιες είναι οι σημαντικότερες αιτίες ρύπανσης. Πράγματι, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι μόνο το 13% της ρύπανσης προέρχεται από ατυχήματα ή από πλοία, ενώ το υπόλοιπο 77% προέρχεται από πηγές ρύπανσης που βρίσκονται στη στεριά. 24 Το υπόλοιπο δε 10% της ρύπανσης των θαλασσών προέρχεται από την καταβύθιση αποβλήτων στη θάλασσα. Συγκεκριμένα, διάφορα επικίνδυνα υλικά ή ουσίες απορρίπτονται στη θάλασσα είτε για τελική διάθεση είτε λόγω ατυχήματος, πράγμα που οδηγεί σε μείωση της βιοιποικιλότητας λόγω της βιοσυσσώρευσης των ουσιών αυτών στους ιστούς των ειδών που τρέφονται από ρυπασμένους πόρους. 25 Ενώ η ρύπανση των θαλασσών παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα για τη θαλάσσια βιοποικιλότητα, τα τελευταία χρόνια αναγνωρίστηκε από τους επιστήμονες ότι άλλη μια μεγάλη απειλή είναι η υπεραλίευση. Η τελευταία συμβάλλει στη μείωση ή στην απώλεια της βιοποικιλότητας με διάφορους τρόπους. Κατ αρχάς, η υπεραλίευση απομειώνει σημαντικά τα είδη που είναι ο στόχος της αλίευσης. Περαιτέρω, εξ αιτίας των χρησιμοποιούμενων μεθόδων (π.χ. πελώρια διχτυα) αλιεύονται είδη μη στόχοι που οι αλιείς δεν τα προωθούν στο εμπόριο, αλλά ως άχρηστα τα απορρίπτουν πάλι στη θάλασσα και με τον τρόπο αυτό υφίσταται σοβαρό πλήγμα η βιοποικιλότητα. 26 Παράλληλα, ορισμένες αλιευτικές πρακτικές καταστρέφουν οικότοπους θαλάσσιων ειδών πράγμα που οδηγεί στην απομείωση της βιοποικιλότητας. 27 Η υπερεκμετάλλευση των ιχθυαποθεμάτων αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα για τα ευρωπαϊκά θαλάσσια οικοσυστήματα. Το 88% των ιχθυαποθεμάτων της ΕΕ υπεραλιεύεται, πράγμα που σημαίνει ότι είναι εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη η ανάκτηση των πληθυσμών. 28 Πέρα όμως από την υπεραλίευση, οι εντατικές αλιευτικές πρακτικές απειλούν άλλα είδη όπως θαλάσσια θηλαστικά, ερπετά ή θαλασσοπούλια. 29 Εν όψει των παραπάνω πιέσεων των θαλάσσιων οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας από την υπεραλίευση και από τις εντατικές αλιευτικές πολιτικές, η ΕΕ με την πρόσφατη Πράσινη Βίβλο επισημαίνει την ανάγκη για καλύτερη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων. 30 Ο τρίτος παράγοντας που απειλεί τη θαλάσσια βιοποικιλότητα και τα οικοσυστήματα είναι, όπως αναφέρθηκε ήδη, η κλιματική αλλαγή η οποία γίνεται ολοένα και περισσότερο εμφανής: η θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας και η στάθμη της ανεβαίνουν, οι πάγοι έχουν αρχίσει και λιώνουν, τα δε χημικά, φυσικά και βιολογικά χαρακτηριστικά 24. UNESCO, Marine Biodiversity, 1996, σ National Oceanic and Atmospheric Administration, Our Living Oceans: Habitat, 2009, σ Ibid., σ Ibid., σ European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ Ibid. 30. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Πράσινη Βίβλος. Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, COM(2009) 163 τελικό. της θάλασσας αλλάζουν σημαντικά. 31 Εκτός από τις παραπάνω επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, παρατηρούμε και άλλες: η άνοδος της θερμοκρασίας θα επιφέρει αλλαγές σε μερικές αβιοτικές συνθήκες των θαλάσσιων υδάτων όπως είναι η οξίνιση (ph), 32 η συγκέντρωση οξυγόνου και σε μερικές περιοχές, η υφαλμύρωση. Περαιτέρω, η ένταση και η κατεύθυνση μερικών ρευμάτων των ωκεανών από τα οποία εξαρτώνται, σε κάποια φάση της ζωής τους, σχεδόν όλα τα θαλάσσια είδη αλλάζουν εξ αιτίας των κλιματικών αλλαγών. 33 Οι πιέσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, στις οποίες αναφερθήκαμε αδρομερώς παραπάνω, αποτέλεσαν εδώ και μερικά χρόνια την αφορμή για να ενσκήψουν τόσο η διεθνής κοινότητα όσο και οι εθνικές έννομες τάξεις στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί και να αναζητήσουν διεξόδους μέσω της υιοθέτησης πολιτικών και της θέσπισης κανόνων δικαίου. Μεταξύ αυτών σημαντική θέση καταλαμβάνει η πολιτική και οι ρυθμίσεις σχετικά με τις ΘΠΠ. ΙΙ. Διεθνείς συμβάσεις (παγκόσμιου και περιφερειακού χαρακτήρα) Η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος σε μεγάλο αριθμό διεθνών συμβάσεων -παγκόσμιου και περιφερειακού χαρακτήρα- οι οποίες σχετίζονται με τις ΘΠΠ είτε άμεσα είτε έμμεσα. Οι σημαντικότερες συμβάσεις παγκόσμιου χαρακτήρα είναι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (1982) 34 και η Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλομορφία (1992). 35 Από τις περιφερειακές συμβάσεις σημαντικότερες είναι η σύμβαση ΟSPAR για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Βόρειο-Ανατολικού Ατλαντικού (1992) 36 και το Πρωτόκολλο για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Μεσογείου (1995). 37 Α. Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας Η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (ΣΔΘ), η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 16 Νοεμβρίου 1994 δεν υποχρεώνει ρητά τα παράκτια κράτη να δημιουργήσουν ΘΠΠ σε ύδατα της δικαιοδοσίας τους, αλλά απαιτεί από αυτά να 31. European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ. 5. Επίσης, C. Heip et al., Marine Biodiversity and Ecosystem Funcioning, Printbase, Dublin, Ireland, 2009, σ Η οξίνιση προκαλεί σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, ιδιαίτερα με την συνεχιζόμενη αύξηση των εκπομπών CO2. Όσο αυξάνει το ατμοσφαιρικό CO2 τόσο περισσότερο διαλύεται στον ωκεανό, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η οξίνισή του και να αποτρέπεται η μετετροπή σε ασβέστιο. Βλ. O. Hoegh-Guldeberg et al., Coral Reefs Under Rapid Climate Change and Ocean Acidification, Science, No 5857, 2007, σ C. Heip et al., Marine Biodiversity and Ecosystem Funcioning, Printbase, Dublin, Ireland, 2009, σ UN Convention on the Law of the Sea, 21 ILM 1261 (1982). 35. UN Convention on Biological Diversity, 31 ILM 818 (1992). 36. The Convention for the Protection of the Marine Environment of the North-East Atlantic (the «OSPAR Convention»), 32 ILM 1069 (1993). 37. Protocol Cpncerning Specially Protected Areas and Biological Diversity, 34 ILM 1542 (1995). Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

4 442 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ προστατεύουν και να διατηρούν το θαλάσσιο περιβάλλον γενικά και να λαμβάνουν μέτρα που «είναι αναγκαία για την προστασία και διατήρηση σπάνιων και ευαίσθητων οικοσυστημάτων, όπως και των οικοτόπων απειλούμενων ή ευρισκόμενων σε κίνδυνο ειδών και άλλων μορφών ζωής». 38 Η δημιουργία ΘΠΠ αποτελεί σαφώς ένα από τα μέτρα που συμβάλλουν στην παραπάνω προστασία και διατήρηση, θα πρέπει δε να τονιστεί ότι η ΣΔΘ επιτρέπει στα παράκτια κράτη να λαμβάνουν τέτοια μέτρα τόσο στα χωρικά ύδατα όσο και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) αρκεί να μην παραβιάζουν τα δικαιώματα άλλων κρατών. 39 Άλλες διατάξεις της ΣΔΘ θεσπίζουν υποχρεώσεις προστασίας της θαλάσσιας βιοποικιλότητας παρά το ότι οι ως άνω υποχρεώσεις τελούν συχνά σε σχέση έντασης με δικαιώματα άλλων μερών της Σύμβασης για εκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων και τη μέγιστη χρησιμοποίησή τους. 40 Έτσι, η ΣΔΘ παρέχει το δικαίωμα στα παράκτια κράτη να ορίζουν κυριαρχικά το επιτρεπόμενο ποσοστό αλίευσης στις ΑΟΖ, 41 αλλά ταυτόχρονα τα κράτη θα πρέπει να λαμβάνουν υπ όψη τη βέλτιστη διαθέσιμη επιστημονική γνώση και να εξασφαλίζουν μέσω μέτρων διαχείρισης και διατήρησης, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο από την υπερεκμετάλλευση η διατήρηση των έμβιων πόρων. 42 Επί πλέον, τα κράτη θα πρέπει να προωθούν τον στόχο της βέλτιστης χρήσιμοποίησης των έμβιων πόρων στις ΑΟΖ. 43 Η συμφωνία με τα άλλα κράτη ή η εμπλοκή αρμόδιων διεθνών οργανισμών μπορεί να οδηγήσει στη θέσπιση απαγορεύσεων, περιορισμών ή άλλων ρυθμίσεων για δραστηριότητες που ανάγονται σε άσκηση δικαιωμάτων άλλων χωρών όπως η διέλευση πλοίων από ή πλησίον ΘΠΠ. Η προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, ειδών και οικοτόπων αποκτά ένα δεσμευτικό χαρακτήρα στον βαθμό που συμφωνείται μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών να λύσουν τη διαφορά τους σχετικά με την ως άνω προστασία στο διεθνές δικαστήριο για το δίκαιο της θάλασσας. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η ΣΔΘ αποτελεί μία σημαντική βάση σε επίπεδο διεθνούς δικαίου για την προστασία της θαλάσσιας βιοποικιλότητας μέσω του καθορισμού ΘΠΠ, χωρίς ωστόσο να θέτει ειδικότερους στόχους της ως άνω προστασίας καθώς τη συνδέει κυρίως με την πρόληψη από τη ρύπανση. 44 Θα πρέπει να τονιστεί ότι η ΣΔΘ αποτέλεσε τη νομική βάση επίσης των στόχων που περιλαμβάνονται στην Ατζέντα Ειδικότερα το Κεφ. 15 της Ατζέντα 21 θέτει στόχο τη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας γενικότερα, στην οποία περιλαμβάνει την 38. Άρθρα 192 και 194(5) ΣΔΘ. 39. Άρθρα 55, 56 και 57 ΣΔΘ. 40. R. Kundis Graig, Protecting International Marine Biodiversity: International Treaties and National Systems of Marine Protected Areas, Journal of Land Use, vol. 20(2), 2005, σ Άρθρο 61(1) ΣΔΘ. 42. Άρθρο 61(2) ΣΔΘ. 43. Άρθρο 62(1) ΣΔΘ. 44. Βλ., άρθρα 194, 207, 208, 209, 210, 211, UN Department of Economic & Social Affairs, Agenda 21: Programme of Action for Sustainable Development, διαθέσιμο στο in situ διατήρηση οικοσυστημάτων και φυσικών οικοτόπων κυρίως με τον καθορισμό προστατευόμενων περιοχών. Επί πλέον στο Κεφ. 17 γίνεται λόγος για προστασία των θαλασσών και των έμβιων πόρων και αναφέρει ότι η ΣΔΘ είναι η «διεθνής βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η προστασία και η βιώσιμη ανάπτυξη του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος και των έμβιων πόρων τους». 46 Ειδικότερα θέτει ως στόχο την ολοκληρωμένη διαχείριση των θαλάσσιων περιοχών και τη διατήρηση και αποκατάσταση των υποβαθμισμένων οικοτόπων 47 και ταυτόχρονα, καλεί τα συμβαλλόμενα κράτη «να λάβουν μέτρα ώστε να διατηρηθεί η βιολογική ποικιλομορφία και παραγωγικότητα θαλάσσιων ειδών και οικοτόπων που βρίσκονται υπό εθνικό έλεγχο» μεταξύ δε των ως άνω μέτρων είναι «ο καθορισμός και η διαχείριση προστατευόμενων περιοχών». 48 Περαιτέρω, η Συμφωνία για τα αποθέματα ιχθύων (1995) 49 που έγινε στα πλαίσια της ΣΔΘ απαιτεί ρητά -πράγμα που δεν συμβαίνει στη ΣΔΘ- από τα Μέρη να «προστατεύουν τη βιοποικιλότητα στο θαλάσσιο περιβάλλον». 50 Μάλιστα δε, η παραπάνω απαίτηση για προστασία αποκτά ουσιαστικό περιεχόμενο, διότι στηρίζεται στην αρχή της προφύλαξης, η οποία βρίσκει προνομιακό πεδίο εφαρμογής στην εν λόγω συμφωνία. 51 Β. Η Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλομορφία Η Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλομορφία (ΣΒΠ) θέτει ως γενικότερους στόχους «τη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας, τη βιώσιμη χρήση των στοιχείων της και τη δίκαιη και ίση κατανομή των ωφελών που προέρχονται από τη χρησιμοποίηση των γενετικών πόρων». 52 Ειδικότερα, απαιτεί από τα συμβαλλόμενα Κράτη να λαμβάνουν μέτρα προστασίας και διατήρησης in situ, μεταξύ δε αυτών των μέτρων είναι και η δημιουργία ΘΠΠ. Να τονίσουμε ότι in situ διατήρηση σημαίνει «τη διατήρηση οικοσυστημάτων και φυσικών οικοτόπων και τη συντήρηση και ανάκτηση βιώσιμων πληθυσμών ειδών στο φυσικό τους περιβάλλον». 53 Τα συμβαλλόμενα Μέρη θα πρέπει «στον βαθμό που είναι δυνατό» να δημιουργήσουν ένα «σύστημα προστατευόμενων περιοχών ή περιοχών, στις οποίες είναι 46. Κεφ. 17(1). 47. Κεφ. 17(5) και (6). 48. Κεφ. 17(7). 49. The United Nations Agreement for the Implementation of the Provisions of the United Nations Convention on the Law of the Sea of 10 December 1982 relating to the Conservation and Management of Steddling Fish Stocks and High Migratory Fish Stocks (τέθηκε σε ισχύ στις ), διαθέσιμο στο un.org/depts/los/convention_agreements/convention_overview_ fish_stocks.htm 50. Ibid., άρθρο 5(g). 51. Αναλυτικότερα για το ζήτημα αυτό, βλ., Γ. Μπάλια, Η αρχή της προφύλαξης στο διεθνές, κοινοτικό και συγκριτικό δίκαιο, Αθήνα - Κομοτηνή, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2005, σ. 248επ., S. Marr, The Precautionary Principle in the Law of the Sea, The Hague, Martinus Nijhoff Publishers, 2003, σ. 136 επ. 52. Άρθρο 1 ΣΒΠ. 53. Άρθρο 2 ΣΒΠ. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

5 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 443 ανάγκη να ληφθούν ειδικά μέτρα, ώστε να διατηρηθεί η βιολογική ποικιλομορφία». 54 Η ΣΒΠ δίνει στα κράτη ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την εκτέλεση των παραπάνω υποχρεώσεών τους, σε ό,τι δε αφορά ειδικότερα στις προστατευόμενες περιοχές, η ΣΒΠ θεωρεί ότι πρέπει να δημιουργούνται, όταν μία τέτοια επιλογή είναι ο πιο κατάλληλος τρόπος για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και επί πλέον, όταν το κράτος που το επιχειρεί έχει τις δυνατότητες (θεσμικές, οικονομικές κ.λπ.) να το κάνει. Θα πρέπι να υπογραμμίσουμε ότι η ΣΒΠ δεν έχει Παραρτήματα για είδη ή περιοχές που χρήζουν προστασίας, απλώς το Παράρτημα Ι περιέχει ένα ενδεικτικό κατάλογο κατηγοριών ειδών και περιοχών, στις οποίες τα κράτη θα πρέπει να δώσουν προτεραιότητα. Περαιτέρω, δεν ορίζεται στη σύμβαση διαδικασία ή προϋποθέσεις για τη δημιουργία προστατευόμενων περιοχών από τα κράτη, παρ όλα αυτά όμως η Διάσκεψη των Μερών της ΣΒΠ υιοθέτησε διάφορες αποφάσεις σχετικά με τις ΘΠΠ. Ειδικότερα, στις ως άνω αποφάσεις περιλαμβάνονται οι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν, τα επιστημονικά κριτήρια για την ταυτοποίηση οικολογικά ή βιολογικά σημαντικών θαλάσσιων περιοχών που χρήζουν προστασίας και τεχνικές κατευθύνσεις για την επιλογή περιοχών για να δημιουργηθεί ένα αντιπροσωπευτικό δίκτυο ΘΠΠ. 55 Ο τελικός στόχος είναι η δημιουργία ενός παγκόσμιου αντιπροσωπευτικού δικτύου ΘΠΠ μέχρι το 2012, όπως άλλωστε αποφασίστηκε στη διάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ. 56 Πιο συγκεκριμένη στους στόχους της είναι η Διεθνής Πρωτοβουλία για τους κοραλλιογενείς υφάλους (ICRI) που δημιουργήθηκε στην Πρώτη Διάσκεψη των Μερών της ΣΒΠ το Εκεί επισημαίνεται ότι πρέπει να βελτιωθεί η γνώση σχετικά με την προστασία των κοραλλιογενών υφάλων και τονίζεται ότι η Πρωτοβουλία αποσκοπεί στην εφαρμογή του Κεφ. 17(86) της Ατζέντα 21, το οποίο απαιτεί από τους συμβαλλόμενους να ταυτοποιούν και να προστατεύουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα, τα οποία διατηρούν υψηλά επίπεδα ποικιλότητας και παραγωγικότητας συμπεριλαμβανομένων και των κοραλλιογενών υφάλων. Γ. Το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης (1995) Το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης σχετικά με τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές και τη βιολογική ποικιλομορφία της Μεσογείου (στο εξής: το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης), όπως και η σύμβαση OSPAR, αποτελούν τα πιο γνωστά και ολοκληρωμένα θεσμικά εργαλεία περιφερειακού χαρακτήρα. Έχουν κοινά χαρακτηριστικά, αλλά και διαφορές που έχουν να κάνουν με τις ιδιαιτερότητες κυρίως των αντίστοιχων περιοχών. Το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης καλύπτει γεωγραφικά ό,τι και η σύμβαση της Βαρκελώνης, δηλαδή ολόκληρη τη Μεσόγειο, η οποία αντιπροσωπεύει 54. Άρθρο 8(α). 55. CBD COP Decisions VII/5 (2004) and IX/20 (2008). 56. CBD COP Dcision VII/5 (2004) paras and Annex I, programme element 3 and CBD COP Decision VII/28 (2004), Para Secretariat of the International Coral Reef Initiative (ICRI), What is ICRI? Διαθέσιμο στο httml/about.htm το 1% των θαλάσσιων υδάτων του πλανήτη και διαθέτει το 10% της μέχρι σήμερα γνωστής θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Επί πλέον καλύπτει: α) τον βυθό και το υπέδαφός του, β) τα εσωτερικά ύδατα, όπως επίσης τον βυθό τους και το υπέδαφός του και γ) τις παράκτιες εδαφικές περιοχές και τους υγροτόπους που ορίζουν τα μέρη. 58 Αυτό σημαίνει ότι ΘΠΠ μπορούν να δημιουργηθούν και στις ΑΟΖ (άρθρο 5). Ακόμη δε για τη νέα κατηγορία των Ειδικά Προστατευόμενων Περιοχών Μεσογειακής Σημασίας (SPAMIs) το Πρωτόκολλο προβλέπει ότι είναι δυνατή η δημιουργία τους και πέραν των χωρικών υδάτων υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που ορίζονται σε αυτό. 59 Η διατήρηση και η βιώσιμη χρήση της βιοποικιλότητας που αναφέρεται στο άρθρο 3(2-5) είναι ο κεντρικός στόχος του Πρωτοκόλλου. Ειδικότερα προβλέπεται ότι τα κράτη: θα ταυτοποιούν και θα ταξινομούν καταλόγους με τα στοιχεία που συνθέτουν τη βιοποικιλότητα, θα υιοθετούν στρατηγικές, σχέδια και προγράμματα για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και τη βιώσιμη χρήση των θαλάσσιων και παράκτιων βιολογικών πόρων, θα ελέγχουν τα στοιχεία της βιοποικιλότητας και θα ταυτοποιούν τις δραστηριότητες που έχουν ή ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στη διατήρηση και στη βιώσιμη χρήση των πόρων. Η προστασία, η διατήρηση και η διαχείριση απειλούμενων ή σε κίνδυνο ευρισκόμενων ειδών πανίδας και χλωρίδας αποτελούν γενική υποχρέωση των κρατών, 60 ενώ ο στόχος των ειδικά προστατευόμενων περιοχών είναι η διασφάλιση των ενδιαιτημάτων που είναι κρίσιμα για την επιβίωση, την αναπαραγωγή και την ανάκτηση των ευρισκόμενων σε κίνδυνο ή απειλούμενων ειδών πανίδας και χλωρίδας. Τα μέτρα προστασίας που πρέπει να λαμβάνουν τα κράτη αναφέρονται αναλυτικά στο άρθρο 6 (π.χ. απαγόρευση απόρριψης αποβλήτων και άλλων επικίνδυνων ουσιών, ρυθμίσεις για τα πλοία, ρυθμίσεις ή απαγόρευση τόσο δραστηριοτήτων εκμετάλλευσης του εδάφους, του βυθού ή του υπεδάφους του όσο και της αλιείας, κυνηγίου κ.λπ.). Παράλληλα, είναι υποχρεωτική η θέσπιση κανονισμού και κανόνων διαχείρισης, όπως αναλυτικά αναφέρονται στο άρθρο 7. Ειδικότερες ρυθμίσεις προβλέπονται στο τμήμα ΙΙΙ του Πρωτοκόλλου στο οποίο περιλαμβάνεται και η βασική πρόβλεψη ότι τα κράτη πρέπει να συνεργάζονται στη λήψη μέτρων για την προστασία και διατήρηση των ειδών πανίδας και χλωρίδας που περιλαμβάνονται στους καταλόγους ΙΙ και ΙΙΙ του Πρωτοκόλλου. 61 Να σημειώσουμε ότι οι παραπάνω κατάλογοι περιλαμβάνουν αντίστοιχα τα απειλούμενα ή σε κίνδυνο ευρισκόμενα είδη και τα είδη, των οποίων η εκμετάλλευση υπόκειται σε ρύθμιση. Για να επιτευχθούν οι παραπάνω στόχοι τα κράτη μπορούν (χωρίς να είναι υποχρεωμένα) να δημιουργούν ειδικά προστατευόμενες περιοχές. 62 Η ως άνω πρόβλεψη είναι προφανώς πολύ χαλαρή και είναι σε αντίθεση με το δίκαιο 58. Άρθρο 2(1) του Πρωτοκόλλου. 59. Άρθρο 9(4)(β) και (γ) του Πρωτοκόλλου. 60. Άρθρο 3(1)(β) του Πρωτοκόλλου. 61. Άρθρο 12 του Πρωτοκόλλου. 62. Άρθρο 5(1) του Πρωτοκόλλου. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

6 444 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ της ΕΕ για την προστασία της βιοπικιλότητας (η Οδηγία για τα πτηνά και η Οδηγία για τους οικοτόπους, για τις οποίες θα κάνουμε λόγο παρακάτω), όπου είναι υποχρεωτική η δημιουργία προστατευόμενων περιοχών, εάν βέβαια πληρούνται τα οικολογικά και ορνιθολογικά κριτήρια για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Άμεσα με τα παραπάνω συνδέεται ο νεωτερισμός που εισήγαγε το Πρωτόκολλο, δηλαδή η δυνατότητα δημιουργίας Καταλόγου Ειδικά Προστατευόμενων Περιοχών Μεσογειακής Σημασίας (SPAMI List). Ο κατάλογος μπορεί να περιλαμβάνει τόπους που είναι σημαντικοί για τη μεσογειακή βιοποικιλότητα, που περιέχουν οικοσυστήματα που προσιδιάζουν ειδικά στη Μεσόγειο ή έχουν ειδικό ενδιαφέρον σε επιστημονικό, αισθητικό, πολιτιστικό ή εκπαιδευτικό επίπεδο (άρθρο 8). 63 Όπως ήδη παρατηρήσαμε, οι περιοχές που επιλέγονται για να ενταχθούν στη SPAMI List ενδέχεται να εκτείνονται συνολικά ή μερικά πέραν των χωρικών υδάτων. 64 Σε μια τέτοια περίπτωση είναι απαραίτητη η αμοιβαία συνεργασία των κρατών ιδίως των γειτονικών κρατών που ενδιαφέρονται για την επιλογή τέτοιων περιοχών. Πρέπει επίσης να τονιστεί ότι από τη στιγμή που υπάρξουν εντάξεις περιοχών στη SPAMI List τα κράτη υποχρεώνονται να συμμορφώνονται με τα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ τους. 65 Δεδομένου ότι συμβαλλόμενο κράτος είναι και η Τουρκία, το Πρωτόκολλο έχει προβλήματα εφαρμογής στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο γενικότερα. Το παρακάτω γεγονός είναι ενδεικτικό. Στη διάσκεψη της υιοθετήθηκε το Παράρτημα Ι του Πρωτοκόλλου, στο οποίο περιλαμβάνονται τα κοινά κριτήρια για την επιλογή των προστατευόμενων θαλάσσιων και παράκτιων περιοχών που θα μπορούσαν να ενταχθούν στη SPAMI List. Στην εν λόγω διάσκεψη η Ελλάδα και η Τουρκία έδειξαν ένα σκεπτικισμό αναφορικά με το κατά πόσο η εφαρμογή του Πρωτοκόλλου θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις σε ζητήματα που σχετίζονται με το νομικό καθεστώς θαλάσσιων περιοχών. Συγκεκριμένα, τόσο η Ελλάδα όσο και η Τουρκία κατέθεσαν δηλώσεις σχετικά με την ερμηνεία του Πρωτοκόλλου. Η Ελλάδα υποστήριξε ότι οι διαδικασίες που προβλέπονται από το Πρωτόκολλο και το Παράρτημα Ι σχετικά με τις προτάσεις που θα μπορούσαν να γίνουν από κοινού από γειτονικά κράτη, ώστε να περιληφθούν στη SPAMI List περιοχές που βρίσκονται μερικά ή συνολικά πέραν των χωρικών υδάτων, θα πρέπει να θεωρούνται ότι αναφέρονται σε περιοχές «σε λογική απόσταση από ή άμεσα γειτνιάζουσες σε» ζώνες που είναι υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των γειτονικών κρατών. Από τη πλευρά της η Τουρκία υποστήριξε ότι: α) τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, β) υπάρχει ένας αριθμός μικρών νησιών και βραχονησίδων, των οποίων το διεθνές status δεν έχει ακόμη αποσαφηνιστεί και γ) ούτε η ελληνική νομοθεσία ούτε οποιαδήποτε έκφραση ενδιαφέροντος εκ μέρους της 63. Μέχρι τώρα η SPAMI List περιλαμβάνει 21 περιοχές. 64. Μέχρι τώρα μόνο μια SPAMI σε διεθνή ύδατα είναι θεσμοθετημένη. Προκειται για το sanctuaire Pelagos (Pelagos sanctuary) που προήλθε από τη συμφωνία της Γαλλίας του Μονακό και της Ιταλίας. 65. Άρθο 8(3) του Πρωτοκόλλου. Ελλάδος για τα παραπάνω μικρά νησιά και βραχονησίδες μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για επίκληση εθνικής κυριαρχίας παρά το ότι είναι αποδεκτό κάτι τέτοιο από διεθνείς οργανισμούς. Από όσα προηγήθηκαν μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης είναι ένα ζωντανό θεσμικό εργαλείο, το οποίο όμως πάσχει από την έλλειψη μηχανισμών εφαρμογής και ελέγχου, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλα τα εργαλεία του διεθνούς δικαίου, με μοναδική ίσως εξαίρεση το διεθνές οικονομικό δίκαιο (ΠΟΕ). Περαιτέρω, οι διαφορετικές ζώνες που έχουν θεσπιστεί από τα κράτη (ΑΟΖ, Ζώνη οικολογικής προστασίας ή Ζώνη προστασίας της αλιείας) μοιάζουν με manteau d Arliquin (κουρελού) που συντίθεται από διάφορα αταίριαστα κομμάτια με συνέπεια να μην υπάρχουν ούτε συνεκτικότητα ούτε κοινές λύσεις. 66 ΙΙΙ. Η νομοθεσία της ΕΕ Α. Η Οδηγία για τα πτηνά και η Οδηγία για τους οικοτόπους Στο δίκαιο της ΕΕ νομικές ρυθμίσεις σχετικές με τις ΘΠΠ περιλαμβάνονται στην Οδηγία για τα πτηνά και στην Οδηγία για τους οικοτόπους. Σκοπός των Οδηγιών είναι να εξασφαλιστεί η προστασία των πτηνών και η αποκατάσταση ή η διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και των ειδών κοινοτικού ενδιαφέροντος σε ικανοποιητικό επίπεδο. Για να επιτευχθεί ο παραπάνω στόχος απαιτείται να δημιουργηθούν ζώνες προστασίας μέσω του δικτύου Natura Να σημειώσουμε ότι, μέχρι τώρα, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του δικτύου Natura 2000 αφορά σε χερσαίες περιοχές με συνέπεια να υπολείπονται οι θαλάσσιες. Έχει ήδη ξεκινήσει σε αρκετά κράτη μέλη η διαδικασία περαιτέρω εμπλουτισμού του ως άνω δικτύου με τον καθορισμό θαλάσσιων ζωνών προστασίας. 67 Μέχρι τον Δεκέμβριο 2009, περίπου τόποι που είναι είτε ολοκληρωτικά είτε μερικά θαλάσσιοι έχουν προταθεί ή έχουν ταξινομηθεί ως τόποι του δικτύου Natura 2000 και καλύπτουν μία επιφάνεια τ.χλμ. 68 Στην Ελλάδα, το ποσοστό των τόπων κοινοτικής σημασίας 69 ανέρχεται στο 21% της χέρσου και καλύπτει περίπου 3,4 εκ. εκτάρια. 70 Η επιλογή των ζωνών ανήκει στο 66. UICN, Vers une meilleure gouvernance pour la mediteranee, Gland/ Malaga, ed. UICN, 2010, σ Βλ. σχετ., Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Κατευθυντήριες γραμμές για τη συγκρότηση του δικτύου Natura 2000 στο θαλάσσιο περιβάλλον. Εφαρμογή των Οδηγιών για τα ενδιαιτήματα και τα άγρια πτηνά, Βρυξέλλες, Μάιος European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ Βλ. Απόφαση 2010/45/ΕΕ της Επιτροπής της 22ης Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την έγκριση, σύμφωνα με την Οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, τρίτου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, ΕΕ L 30/322 της Η Ελλάδα ανήκει σε αυτή την περιοχή. Να σημειωθεί ότι ο αρχικός κατάλογος περιλαμβάνεται στην Απόφαση 2006/13/ΕΚ της Επιτροπής της 19ης Ιουλίου ΥΠΕΧΩΔΕ, Εθνική στρατηγική για τη βιοποικιλότητα - Κείμενο προς διαβούλευση, Αθήνα, Φεβρουάριος 2009, σ Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

7 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 445 κάθε κράτος μέλος στη βάση αποκλειστικά οικολογικών ή ορνιθολογικών κριτηρίων. Αυτό σημαίνει ότι εφ όσον πληρούνται τα ως άνω κριτήρια είναι υποχρεωτικό για το κράτος μέλος να προχωρήσει στον καθορισμό του τόπου ως τόπου προστασίας. Άλλωστε, παγίως το Δικαστήριο της ΕΕ υποστηρίζει αυτή την άποψη. 71 Η Οδηγία για τα πτηνά υποχρεώνει τα κράτη μέλη να καθορίσουν Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) για τα είδη πουλιών του καταλόγου Ι και για (άλλα) αποδημητικά πουλιά με τακτική επισκεψιμότητα σε ένα τόπο. 72 Ειδικότερα, τα κράτη έχουν υποχρέωση να ορίσουν ως ΖΕΠ τις πιο κατάλληλες σε αριθμό και επιφάνεια θαλάσσιες ή χερσαίες περιοχές για την προστασία των ως άνω ειδών. Ο καθορισμός γίνεται από το κάθε κράτος μέλος χωρίς να παρεμβληθεί διαδικασία σε επίπεδο ΕΕ, απλώς κοινοποιείται στην Επιτροπή. Παρόμοια μέτρα προβλέπονται και στην Οδηγία για τους οικοτόπους τόσο σε ό,τι αφορά στην προστασία των οικοτόπων όσο και στην προστασία των ειδών. Η διαδικασία επιλογής και καθορισμού ενός τόπου (χερσαίου ή θαλάσσιου) ως τόπου υποψήφιου να χαρακτηριστεί και να ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 γίνεται σε τρία στάδια: α) Πρόταση από το κράτος μέλος προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενός καταλόγου υποψηφίων για ένταξη τόπων που ονομάζονται «προτεινόμενοι τόποι κοινοτικής σημασίας» με βάση ορισμένα κριτήρια (π.χ. αντιπροσωπευτικότητα του ενδιαιτήματος, ο βαθμός διατήρησης, η πυκνότητα των πληθυσμών των ειδών κ.λπ.), β) σύνταξη καταλόγου τόπων κοινοτικής σημασίας από την Επιτροπή και γ) ο οριστικός καθορισμός από τα κράτη του τόπου ως ειδικής ζώνης διατήρησης (ΕΖΔ). Σύμφωνα με το άρθρο 4(5) της Οδηγίας για τους οικοτόπους μόλις οριστεί ο κατάλογος των τόπων κοινοτικής σημασίας, ο τόπος που περιλαμβάνεται σε αυτόν υπόκειται στις διατάξεις των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 6. Όπως είναι γνωστό, έχει περαιωθεί ο παραπάνω κατάλογος (Απόφαση 2006/13/ΕΚ της Επιτροπής) και εισήλθαμε στην τρίτη φάση, σε αυτή δηλαδή του καθορισμού από τα κράτη μέλη των ειδικών ζωνών διατήρησης. Κατά συνέπεια, είναι εφαρμοστέες οι ως άνω διατάξεις του άρθρου 6 που προβλέπουν για τα κράτη μέλη υποχρέωση προστασίας. 73 Πρέπει να σημειώσουμε ότι η Οδηγία για τους οικοτόπους έχει μία οικοσυστημική προσέγγιση, διότι δίνει έμφαση όχι τόσο στα ατομικά στοιχεία του περιβάλλοντος, όσο στις σχέσεις που δομούνται μεταξύ τους, απομακρυνόμενη έτσι από την παραδοσιακή νομική αντίληψη για την προστασία 71. Υπόθεση C-235/2004 Επιτροπή κατά Ισπανίας [2007] Συλλ Ι Υπόθ. C-334/2004 Επιτροπή κατά Ελλάδος [2007] Συλλ Ι Άρθρο 4(1)-(2) της Οδηγίας για τα πτηνά. 73. Αναλυτικά για τη δεσπόζουσα θέση του άρθρου 6 στην Οδηγία για τους οικοτόπους, βλ., Γ. Μπάλια, «Η οδηγία για τους οικοτόπους: Ζητήματα σχετικά με την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων», ΝοΒ, τόμ. 58(2), 2010, σ. 311επ. του περιβάλλοντος. 74 Η εν λόγω αντίληψη συμβαδίζει με την επιστήμη της οικολογίας, η οποία δεν ξεχωρίζει ούτε απομονώνει τα επί μέρους στοιχεία του περιβάλλοντος, 75 αλλά αντίθετα τα συνδέει, οι δε σχέσεις μεταξύ τους -λόγω της πολυπλοκότητας- διακρίνονται από απροσδιοριστία και αβεβαιότητα. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο η αρχή της προφύλαξης βρίσκει εν προκειμένω προνομιακό πεδίο εφαρμογής. Ειδικότερα, στην Οδηγία για τους οικοτόπους, η οποία αποτελεί την κύρια νομική βάση της προστασίας της άγριας ζωής στο χώρο της ΕΕ, 76 προβλέπονται ρυθμίσεις για την προστασία των ειδών, των φυσικών οικότοπων και των οικότοπων των ειδών, ώστε να διατηρηθεί η φυσική κληρονομιά της κοινότητας. 77 Αυτή η τριπλή προστασία δείχνει ότι η εν λόγω Οδηγία, ενσωματώνοντας τις πιο σύγχρονες απόψεις της επιστήμης της οικολογίας, 78 αποτυπώνει μία ολιστική προσέγγιση του τόπου, στην οποία εμπεριέχονται οι σχέσεις των ειδών και των οικοτόπων τους. 79 Σύμφωνα με το άρθρο 1 της Οδηγίας για τα πτηνά και το άρθρο 2(1) της Οδηγίας για τους οικοτόπους, η εφαρμογή τους εκτείνεται «στο ευρωπαϊκό έδαφος των κρατών μελών, στο οποίο εφαρμόζεται η συνθήκη». Το Δικαστήριο της ΕΕ αποσαφήνισε το περιεχόμενο των παραπάνω άρθρων και έκρινε ότι τόσο η Οδηγία για τα πτηνά όσο και η Οδηγία για τους οικοτόπους εφαρμόζονται σε θαλάσσιες περιοχές που εκτείνονται τόσο εντός των χωρικών υδάτων (12 μίλια) όσο και πέραν αυτών και στις οποίες περιλαμβάνονται η υφαλοκρηπίδα και η Οικονομική Αποκλειστική Ζώνη (200 μίλια πέραν των χωρικών υδάτων). 80 Αυτή η προσέγγιση εναρμονίζεται με τα άρθρα της Σύμβασης 74. D.E. Fisher, The principles of a contemporary environmental legal system, Environmental Law and Management, vol. 15(6), 2003, σ C. De Klemm, G. Martin, M. Prieur, J. Untermaier, Les qualifications des éléments de l environnement, in: A. Kiss (dir.), L écologie et la loi, Paris, L Harmattan, 1989, σ E. Donald Elliot, Toward Ecological Law and Policy, in: M.R. Chertow, D.C. Esty (eds), Thinking Ecologically: The Next Generation of Environmental Policy, New Haven, Yale University Press, 1997, σ (ο οποίος τονίζει το περιβαλλοντικό δίκαιο ως ένα μεγάλο βαθμό παραβιάζει βασικές αρχές της οικολογίας, όταν προβαίνει σε επί μέρους ρυθμίσεις χωρίς να δίνει την πρέπουσα σημασία στα οικοσυστήματα ως ολότητα). 76. C.W. Backes, J.M. Verschuuren, The Precautionary Principle in International, European, and Dutch Wildlife Law, Colorado Journal of International Environmental Law & Policy, vol. 9(1), 1998, σ. 60. Τ. Νικολόπουλου, Η προστασία των φυσικών οικοτόπων στο Κοινοτικό δίκαιο, Νόμος και Φύση, Νο 3, 1997, σ Προοίμιο της Oδηγίας, αιτιολ. σκ N. de Sadeleer, La directive 92/43/CEE concernant la conservation des habitats naturels ainsi que de la flaure et de la faune sauvage: vers la reconnaissance d un patrimoine naturel de la communauté européenne, Revue du Marché commun et de l Union européenne, No 364, 1993, σ E. Naim-Gesbert, Les dimensions juridiques du droit de l environnement, ό.π., σ H. Tegner Anker, The Precautionary Principle and Nature Conservation Law: EU and Danish Experiences in: N. de Sadeleer (ed.), Implementing the Precautionary Principle: Approaches from the Nordic Countries, EU and USA, London, Earthscan, 2007, σ Υπόθ. C-6/2004 Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου [2005] Συλλ Ι-9017, σκ Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

8 446 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ για το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οποία η Ελλάδα είναι συμβαλλόμενο μέρος και την έχει κυρώσει. 81 Επομένως, οι φυσικοί οικότοποι, όπως οι κοραλλιογενείς ύφαλοι και είδη, όπως τα υδρόβια πουλιά και τα θαλάσσια θηλαστικά, τα οποία απαντώνται συνήθως και κατά κύριο λόγο πέραν των χωρικών υδάτων, επιβάλλεται να προστατεύονται από την Οδηγία για τα πουλιά και την Οδηγία για τους οικοτόπους. 82 Αυτό σημαίνει ότι υπάγονται και στο προστατευτικό καθεστώς πρόληψης και αποκατάστασης της Οδηγίας 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη (ΟΠΕ) χωρίς μάλιστα να είναι απαραίτητη η ένταξή τους σε ΖΕΠ ή ΕΖΔ. Θα πρέπει ωστόσο να επισημανθεί ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει πρόβλημα στην υπαγωγή των πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης υδάτων στις Οδηγίες 79/409/ΕΟΚ, 92/43/ΕΟΚ και 2004/35/ΕΚ λόγω των γνωστών διαφωνιών με την Τουρκία. Είναι γεγονός ότι τα χωρικά μας ύδατα εκτείνονται στα 6 μίλια, η υφαλοκρηπίδα των νησιών αμφισβητείται και τέλος, δεν ορίσαμε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Είναι λοιπόν αναγκαίο να αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό σε ευρωπαϊκό επίπεδο, π.χ. η αποστολή προδικαστικού ερωτήματος με αφορμή σχετική δίκη ίσως να αποσαφηνίσει αρκετά το τοπίο, δεδομένου ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και παράλληλα, πρέπει να σέβεται το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Στον κατάλογο Ι της Οδηγίας για τα πτηνά περιλαμβάνονται ένας μεγάλος αριθμός υδρόβιων πουλιών (30), που αν προστεθεί στον αριθμό των μεταναστευτικών πουλιών, φτάνουμε στο συνολικό αριθμό των 66 πουλιών. Αυτό σημαίνει ότι αν πληρούνται τα ορνιθολογικά κριτήρια (και μόνο αυτά) οι θαλάσσιοι τόποι που απαντώνται αυτά τα πουλιά είναι υποχρεωτικό να οριστούν ως ΖΕΠ και να ενταχθούν στο δίκτυο Natura Αντίθετα όμως με ό,τι συμβαίνει στην Οδηγία για τα πτηνά, όπου υπάρχει μια ολοκληρωμένη προστασία των ειδών των πουλιών, η προστασία των οικοτόπων και των ειδών στην Οδηγία για τους οικοτόπους είναι πιο περιορισμένη. Για να δανειστούμε τις λέξεις της Επιτροπής, η Οδηγία για τους οικοτόπους περιλαμβάνει ένα περιορισμένο αριθμό θαλάσσιων ειδών και τύπων θαλάσσιων οικοτόπων κυρίως όσων βρίσκονται πέραν των χωρικών υδάτων. 83 Μόνο ένα μικρό κομμάτι των τύπων των οικοτόπων του Παραρτήματος Ι είναι θαλάσσιο. Το ίδιο ισχύει και σε ό,τι αφορά στα θαλάσσια είδη, αφού ο αριθμός τους είναι πολύ μικρός, μάλιστα δε δεν ταιριάζουν όλα για τη Μεσόγειο. Αν και στο Παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας για τους οικοτόπους, περιλαμβάνονται μερικά θαλάσσια θηλαστικά, χελώνες και ψάρια, ωστόσο ένας μεγάλος αριθμός απειλούμενων θαλάσσιων ειδών λείπει. Αυτό γίνεται ευκρινέστερο, αν συγκριθεί με τον κατάλογο των απειλούμενων και των ευρισκόμενων σε κίνδυνο ειδών United Nations Convention on the Law of the Sea (21 ILM (1982), σ. 1261). 82. Βλ. Προτάσεις Γενικής Εισαγγελέως Julian Kokott ( ) στην Υπόθ. C-6/2004 Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου (σκ. 132). 83. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Κατευθυντήριες γραμμές για τη συγκρότηση του δικτύου Natura 2000 στο θαλάσσιο περιβάλλον. Εφαρμογή των Οδηγιών για τα ενδιαιτήματα και τα άγρια πτηνά, σ. 14. του Παραρτήματος ΙΙ του Πρωτοκόλλου της Βαρκελώνης. Η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει αυτή την έλλειψη και προτείνει τον εμπλουτισμό των παραρτημάτων τη Οδηγίας για τους οικοτόπους, ώστε να καλυφθεί το κενό για τα θαλάσσια είδη και οικοτόπους. 84 Αυτό γίνεται ακόμη πιο αναγκαίο ενόψει της ώθησης των κρατών μελών από την Επιτροπή να ξεκινήσουν συστηματικά τη διεύρυνση του δικτύου Natura 2000 προς τις θαλάσσιες περιοχές. Ωστόσο, μέχρι να γίνει αυτή η διεύρυνση του αριθμού των θαλάσσιων ειδών και οικοτόπων, είναι δυνατή η επέκταση του δικτύου Natura 2000 με βάση τα θαλάσσια είδη και οικοτόπους που περιλαμβάνονται ήδη στα παραρτήματα της Οδηγίας για τους οικοτόπους. 85 Πέραν των όσων ήδη αναφέραμε, ο εντοπισμός και ο καθορισμός ΕΖΔ και ΖΕΠ για τα θαλάσσια είδη και οικοτόπους είναι πιο δύσκολοι σε σχέση με τους αντίστοιχους των χερσαίων εδαφών. Αυτό έχει να κάνει κυρίως με τη μεγάλη διασπορά μερικών θαλάσσιων ειδών, με τις αλλαγές των τόπων συγκεντρώσεών τους και με τη σοβαρή έλλειψη γνώσης για τα θαλασσια οικοσυστήματα. Υπάρχει όμως και μία άλλη ιστορική εξήγηση με την έννοια ότι το θαλάσσιο περιβάλλον αντιμετωπίζονταν επί μακρόν ως πόρος περισσότερο παρά ως οικότοπος που στηρίζει τη βιοποικιλότητα που χρήζει προστασίας. 86 Για τον λόγο αυτό κατευθυντήριες γραμμές για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων έχουν επεξεργαστεί τόσο η Επιτροπή όσο και τα κράτη μέλη. 87 Τέλος, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι μέχρι σήμερα στο δίκτυο Natura 2000 είναι ενταγμένοι 324 θαλάσσιοι τόποι κοινοτικής σημασίας (Οδηγία για οικοτόπους) και 51 ΖΕΠ (Οδηγία για πτηνά). Β. Η θαλάσσια στρατηγική και η αλιευτική πολιτική 1. Η θαλάσσια στρατηγική της ΕΕ Εκτός από τις παραπάνω οδηγίες, ο καθορισμός ΘΠΠ είναι ένα από τα ζητήματα που ρυθμίζονται και με την Οδηγία - Πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική (ΟΠΘΣ). 88 Η ΟΠΘΣ συμπληρώνει την ευρωπαϊκή νομοθεσία που καλύπτει συνολικά τον κύκλο του νερού της ΕΕ και έχει μια προσέγγιση που προσομοιάζει προς εκείνη της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ για την πολιτική στον τομέα των υδάτων. 89 Αξίζει να υπομνησθεί ότι η ΟΠΘΣ αποτελεί τον περιβαλλοντικό βραχίονα της Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής (ΟΘΠ) της ΕΕ, Ibid. 85. European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ Ibid. 87. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Κατευθυντήριες γραμμές για τη συγκρότηση του δικτύου Natura 2000 στο θαλάσσιο περιβάλλον, ό.π., σ και Παράρτημα Οδηγία 2008/56/ΕΚ της 17ης Ιουνίου 2008 περί πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής για το θαλάσσιο περιβάλλον (Οδηγία - Πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική), ΕΕ L 164/ , σ European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Κοινωνική και Οικονομική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών. Μία ολοκληρωμένη θαλάσια πολιτική για την Ευρωπαϊκή Ένωση, COM (2007) 575 τελικό. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

9 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 447 όπως ρητά επισημαίνεται στην ως άνω Οδηγία. 91 Η ΟΘΠ (γνωστή ως Γαλάζια Βίβλος) αποτελείται από ένα σύνολο διατομεακών πολιτικών με στόχο την οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. 92 Ο στόχος της ΟΠΘΣ είναι, μέσω της λήψης μέτρων, τα κράτη μέλη «να επιτύχουν ή να διατηρήσουν καλή κατάσταση για το περιβάλλον το αργότερο μέχρι το 2020». 93 Τα προγράμματα μέτρων που υιοθετούν τα παράκτια κράτη σαν μέρος της θαλάσσιας στρατηγικής περιλαμβάνουν «μέτρα προστασίας του χώρου, που συμβάλλουν στη δημιουργία συνεκτικών και αντιπροσωπευτικών δικτύων προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών, καλύπτοντας επαρκώς την ποικιλία των οικοσυστημάτων τα οποία συνθέτουν τις περιοχές αυτές». 94 Τα ως άνω δίκτυα περιλαμβάνουν τις ΕΖΔ της Οδηγίας για τους οικοτόπους, τις ΖΕΠ της Οδηγίας για τα πτηνά, όπως επίσης και όλες τις ΘΠΠ που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο διεθνών ή περιφερειακών συμφωνιών. Μία από αυτές τις συμφωνίες είναι το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης. 95 Ο ορισμός αυτών των προστατευόμενων θαλάσσιων περιοχών στο πλαίσιο της ΟΠΘΣ γίνεται «για την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί στην Παγκόσμια Διάσκεψη για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, αλλά και με τη Σύμβαση για τη βιοποικιλότητα... και θα συμβάλει στη δημιουργία συνεκτικών και αντιπροσωπευτικών δικτύων τέτοιων περιοχών». 96 Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η ΟΠΘΣ, αφ ενός μεν υιοθετεί μία συνολική οικοσυστημική προσέγγιση της διαχείρισης των δραστηριοτήτων του ανθρώπου που έχουν επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον, αφ ετέρου δε αντιλαμβάνεται τον καθορισμό των ΘΠΠ ως μέσο για την επίτευξη του στόχου «της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης». 97 Αυτό αποκτά κρίσιμη σημασία εν όψει του γεγονότος ότι η έννοια «της καλής περιβαλλοντικής κατάστασης» είναι πολυδιάστατη, διότι ως τέτοια «νοείται η περιβαλλοντική κατάσταση των θαλάσσιων υδάτων, στην οποία τα ύδατα αυτά παρέχουν οικολογικά ποικίλους και δυναμικούς ωκεανούς και θάλασσες που είναι καθαρές, υγιείς και παραγωγικές στα πλαίσια των εγγενών συνθηκών τους και όπου η χρήση του θαλάσσιου περιβάλλοντος βρίσκεται σε επίπεδο αειφορίας, διασφαλίζοντας έτσι τις δυνατότητες για χρήση και δραστηριότητες από τις σημερινές και τις μελλοντικές γενεές...». 98 Όπως ήδη επισημάνθηκε, ο καθορισμός ΘΠΠ με βάση τις διατάξεις της ΟΠΘΣ γίνεται στα πλαίσια της υιοθέτησης ευρύτερων προγραμμάτων μέτρων από τα κράτη μέλη. Η κατάστρωση και η χρονική ακολουθία τους στην ΟΠΘΣ εξασφαλίζουν σε σημαντικό βαθμό την υλοποίησή τους. Ειδικότερα, το πρώτο βήμα είναι η υποχρέωση των κρατών μελών, μεταξύ των άλλων, να αναλύουν τα χαρακτηριστικά και να εντοπίζουν τις σημαντικότερες πιέσεις και επιπτώσεις επί των θαλασσίων υδάτων. 99 Ακολούθως, με βάση τις παραπάνω ανάλύσεις, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να θεσπίζουν κριτήρια και περιβαλλοντικά πρότυπα, ώστε να διαπιστώνεται η έκταση, στην οποία επιτυγχάνεται καλή περιβαλλοντική κατάσταση. 100 Το επόμενο βήμα είναι η θέσπιση περιβαλλοντικών στόχων και προγραμμάτων παρακολούθησης, ώστε να αξιολογείται κατά πόσο υπάρχει καλή περιβαλλοντική κατάσταση 101 και τέλος, υπάρχει η υποχρέωση των κρατών μελών να θεσπίσουν και να εφαρμόσουν προγράμματα μέτρων με σκοπό την επίτευξη ή τη διατήρηση καλής περιβαλλοντικής κατάστασης των υδάτων. 102 Εν όψει των παραπάνω ρυθμίσεων και σε συνδυασμό αφ ενός μεν με την υποχρέωση των κρατών -σύμφωνα με τα πορίσματα της έβδομης διάσκεψης των συμβαλλόμενων μερών της ΣΒΠ (CBD/COP7)- για την καθιέρωση και τη διατήρηση οικολογικά αντιπροσωπευτικών συστημάτων θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών, αφ ετέρου δε με τη συμμόρφωση των κρατών μελών προς τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει για τον χαρακτηρισμό τόπων του Natura 2000, 103 δημιουργείται ένα συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του ζητήματος των ΘΠΠ. Παράλληλα, θα πρέπει να υπογραμμστεί ότι για την υλοποίηση της ΟΘΠ της ΕΕ προτείνεται, ως το κύριο μέσο, ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός (ΘΧΣ). 104 Ειδικότερα δε, επισημαίνεται ότι ο ΘΧΣ συνδέεται άμεσα με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και κυρίως με την ΟΠΘΣ, την Οδηγία για τα πτηνά και την Οδηγία για τους οικοτόπους. 105 Αυτό σημαίνει ότι η εφαρμογή τους μπορεί να ενταχθεί στο ΘΧΣ πράγμα που συμβαίνει ήδη σε μερικά κράτη μέλη (π.χ. η Μ. Βρετανία εφαρμόζει την ΟΠΘΣ στα πλαίσια του ΘΧΣ) Η Αλιευτική πολιτική της ΕΕ Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑλΠ) είναι το κατ εξοχήν εργαλείο της ΕΕ για τη διαχείριση της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας και συνδέεται στενά με την ΟΠΘΣ καθώς έχει ενσωματωθεί και σε αυτή ως ευρύτερη αρχή η προσέγγιση 91. Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 3 της ΟΠΘΣ. 92. Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Ευρωπαϊκή Κοινωνική και Οικονομική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών. Μία ολοκληρωμένη θαλάσια πολιτική για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σ Άρθρο 1(1) της ΟΠΘΣ. 94. Άρθρο 13(4) της ΟΠΘΣ. 95. Άρθρο 3(10) της ΟΠΘΣ 96. Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 7 της ΟΠΘΣ. 97. Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 8 της ΟΠΘΣ. Βλ. επίσης, European Environmental Agency, Marine Ecosystems, ό.π., σ Άρθρο 3(5) της ΟΠΘΣ. 99. Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 24 της ΟΠΘΣ Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 25 της ΟΠΘΣ Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 26 της ΟΠΘΣ Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 27 της ΟΠΘΣ Προοίμιο, αιτιολ. σκ. αριθ. 18 της ΟΠΘΣ Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ανακοίνωση της Επιτροπής, ένας οδικός χάρτης για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό επίτευξη κοινών στόχων στην ΕΕ, COM (2008) 791 τελικό Ibid., σ Ibid. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

10 448 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ με βάση το οικοσύστημα. 107 Τα κράτη της ΕΕ συμφώνησαν να εφαρμόσουν κοινή πολιτική αλιείας, πράγμα που σημαίνει ότι υιοθέτησαν κοινούς κανόνες που ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη και στα πλαίσια αυτά η ΕΕ από την διαθέτει μία νέα ΚΑλΠ. 108 Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στην ΚΑλΠ δεν χρησιμοποιείται η λέξη «θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές». Ωστόσο, τα είδη μέτρων που μπορούν να υιοθετηθούν, ώστε να περιοριστούν τόσο η θνησιμότητα λόγω αλιείας όσο και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις αλιευτικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν «ζώνες ή/ και περιόδους, στις οποίες οι αλιευτικές δραστηριότητες απαγορεύονται ή περιορίζονται μεταξύ άλλων και για την προστασία των τόπων αναπαραγωγής και ανάπτυξης» και «ειδικά μέτρα μείωσης των επιπτώσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα θαλάσσια οικοσυστήματα και στα είδη που δεν αποτελούν στόχο της αλιείας». 109 Αφού ληφθεί υπ όψη ότι η ΚΑλΠ συνδέεται στενά με την ΟΠΘΣ, οι παραπάνω ρυθμίσεις μπορούν να συμβάλουν στον ορισμό και τη διαχείριση ΘΠΠ ενσωματώνοντας στον στόχο της προστασίας της θαλάσσιας βιοποικιλότητας την αλιευτική δραστηριότητα. Προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ διαφωτιστικές οι κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τα μέτρα αλιείας που πρέπει να λαμβάνονται στους θαλάσσιους τόπους Natura Εκεί επισημαίνεται ότι τα κράτη μέλη κατά τη διαδικασία ορισμού θαλάσσιων περιοχών να να ενταχθούν στο δίκτυο Natura 2000 θα μπορούν να ενσωματώνουν στην αξιολόγηση και μέτρα διαχείρισης και ελέγχου της αλιείας. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι η συσχέτιση του ως άνω ορισμού θαλάσσιων περιοχών με τη λήψη μέτρων της αλιείας υπηρετεί τον στόχο της ακεραιότητας των οικοτόπων και επί πλέον, προβλέπεται μία διαφοροποίηση ανάλογα με το πού βρίσκεται μία περιοχή Natura 2000: εάν η περιοχή βρίσκεται εντός της ζώνης των 12 ναυτικών μιλίων τα ως άνω μέτρα θεσπίζονται από το κράτος μέλος σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 9 της Κανονισμού 2371/2002/ ΕΚ. Εάν η περιοχή βρίσκεται εκτός των χωρικών υδάτων και αφού ληφθεί υπ όψη ότι σε αυτή την περίπτωση υπάρχει αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ για τη θέσπιση μέτρων στα πλαίσια της ΚΑλΠ, τότε τα ανωτέρω μέτρα λαμβάνονται από την οικεία διεύθυνση της Επιτροπής (DG MARE) κατό Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή Περιφερειών. Έκθεση προόδου επί της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής της ΕΕ, COM (2009) 540 τελικό, σ Κανονισμός (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 2371/2002 της 23ης Δεκεμβρίου 2002 για τη διατήρηση και τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ΕΕ L 358/ , σ Άρθρο 4(2), περ. ζ) ii) και iv) του Κανονισμού 2371/ Fisheries Measures for Marine Natura 2000 Sites, A consistent approach to requests for fisheries management measuresunder the Common Fisheries Policy, διαθέσιμο στο: eu/environment/nature/natura2000/marine/docs/fish_measures. pdf πιν αιτήματος του κράτους μέλους σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8(3-5) του Κανονισμού 2371/2002/ΕΚ. 111 Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η θέσπιση μέτρων διαχείρισης της αλιείας στα πλαίσια του δικτύου Natura 2000 οφείλει να βασίζεται σε επιστημονική και τεχνική πληροφόρηση. Με άλλες λέξεις, η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη, με βάση την οποία αρχίζει η διαδικασία καθορισμού ΖΕΠ ή ΕΖΔ θα πρέπει να περιλαμβάνει επιστημονική και τεχνική πληροφόρηση σχετικά με μέτρα διαχείρισης της αλιείας σύμφωνα με την ΚΑλΠ με τις εξής ειδικότερες αναφορές: 1. Συνολική περιγραφή των φυσικών χαρακτηριστικών στοιχείων και την κατανομή τους στον τόπο. 2. Επιστημονική επιχειρηματολογία για την επιλογή του τόπου σε συνδυασμό με την πληροφόρηση που ήδη υπάρχει στα δεδομένα για τον τόπο Natura Εγγενής αξία των στοιχείων του τόπου και οι ειδικοί στόχοι διατήρησης. 3. Βάση για τη χωρική έκταση του τόπου, η οποία θα δικαιολογείται με όρους καθαρά στόχων διατήρησης. 4. Απειλές των οικοτόπων και των ειδών από τους διάφορους τύπους αλιευτικών εξοπλισμών. Κατάλογος άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην περιοχή που ενδέχεται να βλάπτουν τους οικοτόπους. 5. Κίνηση των πλοίων στον τόπο και στην ευρύτερη περιοχή, κατανομή των πλοίων (κατά έθνος, εξοπλισμό και είδος) και πληροφόρηση για τα είδη - στόχους και τα είδη μη στόχους κατά τα τρία τελευταία χρόνια. 6. Οι εποχικές αλιεύσεις τα τρία τελευταία χρόνια. 7. Προτεινόμενα μέτρα διαχείρισης της αλιείας, ώστε να διατηρηθούν σε ευνοϊκή κατάσταση οι οικότοποι. 8. Μέτρα ελέγχου που προτείνονται από τα κράτη και ζώνες ελέγχου, ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία του τόπου ή ο αποτελεσματικός έλεγχος των μέτρων παρακολούθησης. 9. Μέτρα για παρακολούθηση και εκτίμηση της διατήρησης και/ή της ανάκτησης των φυσικών στοιχείων του τόπου. 10. Κατάλληλος συντονισμός μεταξύ των γειτονικών κρατών. 11. Αξιολόγηση των πιθανών μετακινήσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων και η επίπτωσή τους στις νέες περιοχές. 112 Οι παραπάνω αναφορές αποσκοπούν στο να επιτευχθεί μία ισορροπία μεταξύ αφ ενός των στόχων διατήρησης που θέτουν οι ρυθμίσεις για την προστασία του θαλάσσιου δικτύου Natura 2000 και αφ ετέρου της βιώσιμης εκμετάλλευσης των αλιευτικών πόρων που βρίσκονται στους τόπους του δικτύου. Η παραπάνω ισορροπία είναι πολύ σημαντική διότι τροφοδοτεί την κοινωνική αποδοχή των ΘΠΠ. Είναι διαπιστωμένο ότι, σε αντίθεση με τα ευρύτερα οφέλη της κοινωνίας που προκύπτουν από τη λήψη μέτρων για την προστασία της βιοποικιλότητας, πολλοί από τους περιορισμούς που επιβάλλουν αυτά τα μέτρα έχουν τοπικό χαρακτήρα. Αυτή η διάσταση είναι πιθανό να οδηγήσει σε 111. Ibid., σ Fisheries Measures for Marine Natura 2000 Sites, ό.π., σ. 4. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

11 ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) 449 αρνητική τοποθέτηση τους ντόπιους πληθυσμούς έναντι των ΘΠΠ, εκτός εάν αισθανθούν ότι οι περιορισμοί που τους ζητείται να αποδεχθούν στο όνομα της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος εξισορροπούνται με απτά, κυρίως οικονομικά οφέλη τους. 113 Περαιτέρω, κρίσιμη παράμετρο αποτελεί ο χρόνος θέσπισης μέτρων διαχείρισης της αλιείας στα πλαίσια του καθορισμού θαλάσσιων περιοχών του δικτύου Natura Θα πρέπει, η ως άνω θέσπιση να γίνεται στα πρώτα στάδια της διαδικασίας καθορισμού των θαλάσσιων περιοχών σύμφωνα με τις προβλέψεις της Οδηγίας για τα πτηνά και της Οδηγίας για τους οικοτόπους. 114 Πράγματι, η ταυτόχρονη αξιολόγηση και η θέσπιση τόσο των μέτρων αλιείας σύμφωνα με την ΚΑλΠ όσο και των μέτρων που λαμβάνονται σύμφωνα με τις Οδηγίες για τα πτηνά και τους οικοτόπους θα παρέχει στις αρμόδιες αρχές όλα τα δεδομένα για τη νόμιμη αδειοδότηση έργων ή δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 6 της Οδηγίας για τους οικοτόπους, ώστε να εξασφαλιστεί η ακεραιότητα του τόπου. 115 Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην προβληματική που αναλύουμε εντάσσεται και ο Κανονισμός 1967/2006/ΕΚ σχετικά με την αλιεία στη Μεσόγειο Θάλασσα. Εκεί προβλέπονται μέτρα για την προστασία ευαίσθητων οικοσυστημάτων, όπως τα υποθαλάσσια λιβάδια βλάστησης με Posidonia και οι βυθοί με κοραλλιογενείς σχηματισμούς. Ομοίως προβλέπεται η απαγόρευση των αλιευτικών μεθόδων που μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον. 116 Περαιτέρω, προβλέπεται ότι η απαγόρευση αλιείας πάνω από βυθούς με θαλάσσια βλάστηση, ιδίως Posidonia και πάνω από κοραλλιογενή ενδιαιτήματα και ασβεστοφυκικούς βυθούς 117 «εφαρμόζεται, από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Κανονισμού, σε όλους τους τόπους Natura 2000, σε όλες τις ειδικές προστατευόμενες περιοχές και σε όλες τις ειδικά προστατευόμενες περιοχές μεσογειακού ενδιαφέροντος (SPAMI) που έχουν οριστεί για τη διατήρηση των ενδιαιτημάτων αυτών δυνάμει της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ ή της απόφασης 1999/800/ΕΚ». 118 Από τα παραπάνω προκύπτει ότι υπάρχει σύνδεση των ρυθμίσεων του Κανονισμού 1967/2006/ΕΚ με τις ρυθμίσεις, προεχόντως, της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους. Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ρυθμίσεις του ως άνω Κανονισμού δεν μπορούν παρά να λειτουργήσουν συμπληρωματικά προς τις ρυθμίσεις της Οδηγίας για τους οικοτόπους και να επιτελέσουν τον ίδιο ρόλο που διαδραματίζουν οι ρυθμίσεις του Κανονισμού 2371/2002/ΕΚ σε 113. N. Roncin et al., Uses of ecosystem servicesprovided by MPAs: How much do they impact the local economy? A Southern Europe perspective, Journal of Nature Conservation, vol. 16 (2008), σ Ibid., σ C.H. Born, Quelques réflexions sur le mécanisme de protection des Sites Natura 2000 contre les incidences des plans et projets, in: Pour un droit commun de l environnement (mélanges en l honneur de Michel Prieur), Paris, Dalloz, 2007, σ Άρθρο 4(1)(2)και (3) του Κανονισμού 1967/ Με τους όρους και τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Κανονισμού 1967/ Άρθρο 4(4) του Κανονισμού 1967/2006. σχέση με εκείνες των Οδηγιών για τα πτηνά και για τους οικοτόπους. Είναι λοιπόν φανερό ότι οι ρυθμίσεις σχετικά με την αλιεία αποτελούν ένα ακόμη εργαλείο για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και εντάσσονται στη γενικότερη πολιτική της σύνδεσης των ΘΠΠ με τη διαχείριση των αλιευτικών αποθεμάτων. Το κατά πόσο αυτή η σύνδεση μπορεί να είναι θετική εξαρτάται από το βαθμό εφαρμογής των οικείων διατάξεων και συμμόρφωσης σε αυτές, τόσο από την πλευρά των κρατών μελών όσο και από την πλευρά των εμπλεκόμενων. 119 ΙV. Προβλήματα και προοπτικές Οι νομοθετικές ρυθμίσεις στις οποίες αναφερθήκαμε έχουν επιτρέψει τη δημιουργία μιας πληθώρας θεσμικών εργαλείων για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος (περίπου 21). Από αυτά ξεχωρίζουν οι ΖΕΠ και ΕΖΔ (ευρωπαϊκή νομοθεσία) οι ειδικά προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου (Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης), προστατευόμενα ενδιαιτήματα και κοινοτικές ή εθνικές προστατευόμενες περιοχές αλιείας (Κανονισμός 1967/2006/ΕΚ) και άλλες ΘΠΠ, όπως θαλάσσια πάρκα, θαλάσσια καταφύγια, περιοχές ρυθμιζόμενης αλιείας (εθνικές νομοθεσίες) κ.λπ. Είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχουν αλληλοεπικαλύψεις προστατευτικών καθεστώτων για την ίδια θαλάσσια περιοχή, δεν γνωρίζουμε ωστόσο την ακριβή έκταση αυτών των αλληλοεπικαλύψεων, γιατί δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία από τα κράτη. Γνωρίζουμε καλύτερα τις αλληλοεπικαλύψεις των ΖΕΠ και ΕΖΔ με άλλες ΘΠΠ, όπου οι τελευταίες προϋπάρχουν των πρώτων. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι οι θαλάσσιες περιοχές του δικτύου Natura 2000 (δηλαδή και οι δύο οδηγίες που σε αρκετές περιοχές αλληλοεπικαλύπτονται) εκτείνονται σε ,2 τ.χλμ. που είναι πολύ περισσότερα από όλες τις άλλες ΘΠΠ μαζί αθροιζόμενες. Εν όψει της ποικιλομορφίας των προστατευτικών καθεστώτων του θαλάσσιου περιβάλλοντος της Μεσογείου, θα πρέπει να επιλέγονται εκείνα που ταιριάζουν περισσότερο στα χαρακτηριστικά και στις ιδιαιτερότητες της χώρας μας. Ξεκινώντας από το διεθνές πλαίσιο θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το Πρωτόκολλο της Βαρκελώνης παρά το ότι αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό, ωστόσο δεν μπορεί να είναι πρώτη επιλογή στη χώρα μας για θέσπιση προστατευτικού καθεστώτος. Τούτο για τον προφανή λόγο ότι δεν υφίστανται νομικά δεσμευτικοί κανόνες ελέγχου και εφαρμογής, πράγμα που καθιστά, σε πολλές περιπτώσεις, κενό γράμμα τις ρυθμίσεις δεδομένης μάλιστα της κατάστασης της ελληνικής Διοίκησης. Για παρόποιους λόγους δεν μπορεί να προκριθεί η θέσπιση προστατευτικού καθεστώτος με βάση τις εθνικές διατάξεις R.M. Higgins et al., Priorities for fisheries in marine protected area design and management: Implications for artisanal-type fisheries as found in southern Europe, Journal of Nature Conservation, vol. 16 (2008), σ Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

12 450 ΠερΔικ 3/2010 (ΕΤΟΣ 14ο) Γ. ΜΠΑΛΙΑΣ Αφού δεν ανήκουν στις πρώτες επιλογές τα προστατευτικά καθεστώτα του διεθνούς ή του εθνικού δικαίου μένει να εξεταστεί η περίπτωση των προστατευτικών καθεστώτων του ευρωπαϊκού δικαίου. Πράγματι το ευρωπαϊκό δίκαιο έχει τα περισσότερα εχέγγυα για μία όσο το δυνατό αποτελεσματικότερη προστασία των θαλάσσιων χώρων της Ένωσης. Η δεσμευτικότητα των διατάξεων, η ήδη κατακτημένη εμπειρία και η θετική νομολογία του Δικαστηρίου αποτελούν μερικά από αυτά τα εχέγγυα. Να υπογραμμίσουμε στο σημείο αυτό ότι η διαφαινόμενη για το προσεχές μέλλον επέκταση του δικτύου Natura 2000 στη θάλασσα στα επτά μεσογειακά κράτη μέλη της ΕΕ θα συμβάλει στην περαιτέρω προστασία της Μεσογείου. Παρά το γεγονός ότι πολλές θαλάσσιες περιοχές Natura 2000 δεν έχουν διαχειριστικά σχέδια και προγράμματα με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν «paper parks», η ύπαρξή τους αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για την υποστήριξη του δικτύου των ΘΠΠ της Μεσογείου. Αν και είναι πρόσφατη η δραστηριοποίηση των κρατών μελών σχετικά με την ανάπτυξη του δικτύου προς τη θάλασσα, μία από τις προκλήσεις για την πολιτική της ΕΕ αναφορικά με τη βιοποικιλότητα είναι η συγκρότηση ενός δικτύου διατήρησης και προστασίας στα πλαίσια του Natura Όμως θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι λίγοι οι τόποι Natura 2000 που υπάρχουν μέχρι τώρα και είναι πέραν των χωρικών υδάτων. Αυτό αποτελεί σημαντικό κενό του δικτύου Natura 2000 καθ όσον οι περισσότεροι και πιο απειλούμενοι θαλάσσιοι οικότοποι και είδη βρίσκονται πέραν των ως άνω υδάτων. Γι αυτόν ακριβώς τον λόγο οι προσπάθειες και των επτά μεσογειακών κρατών μελών θα πρέπει να είναι προεχόντως προς την κατεύθυνση του ορισμού και της διαχείρισης ΘΠΠ πέραν των χωρικών υδάτων. Εφ όσον η επιλογή του ευρωπαϊκού δικαίου φαίνεται μονόδρομος για τη χώρα μας, μένει να ρυθμιστούν σημαντικά ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη σύνδεση των Οδηγιών για τα άγρια πτηνά και για τους οικοτόπους, με τις εθνικές διατάξεις για την εφαρμογή τους (Ν 1650/1986). Η πείρα μέχρι τώρα έχει αποδείξει ότι πρέπει να υπάρξει αποσύνδεση και το κυριότερο: να υπάρξει διαφορετική προσέγγιση στο θέμα της διαχείρισης των ΘΠΠ. Οι άξονες αυτής της νέας προσέγγισης θα πρέπει να είναι δύο: πλουραλιστική συμμετοχή στους φορείς διαχείρισης (κράτος, ΤΑ, κοινωνία πολιτών, επιστημονικοί φορείς, επαγγελματικές οργανώσεις) και συσχέτιση του τύπου των μέτρων διαχείρισης με την τοπική οικονομία, έτσι ώστε να αναπτυχθεί ο τρίτος τομέας της οικονομίας, η λεγόμενη κοινωνική οικονομία. Η τελευταία, επειδή ακριβώς στηρίζεται στη συμμετοχή των τοπικών φορέων και στοχεύει όχι μόνο στο κέρδος, αλλά και στην επίτευξη ή διατήρηση των οικολογικών χαρακτηριστικών του τόπου, αρμόζει περισσότερο σε αυτό, στο οποίο κατατείνουν όλες οι νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος: στην αποτελεσματική διαχείριση των θαλάσσιων προστατευόμενων περιοχών. Αποκτήστε πλήρη online πρόσβαση στο ΠερΔικ από το 1997

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. της. Έκθεσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. της. Έκθεσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 1.10.2015 COM(2015) 481 final ANNEXES 1 to 2 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ της Έκθεσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 16.11.2012 COM(2012) 662 final ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Η συμβολή της οδηγίας-πλαισίου για τη θαλάσσια στρατηγική (2008/56/ΕΚ) στην

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 21.10.2016 COM(2016) 667 final 2012/0179 (COD) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της

Διαβάστε περισσότερα

Η επίδραση των Κοινοτικών Οδηγιών για τη Φύση στην προστασία και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα

Η επίδραση των Κοινοτικών Οδηγιών για τη Φύση στην προστασία και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα Η επίδραση των Κοινοτικών Οδηγιών για τη Φύση στην προστασία και διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος στην Ελλάδα Ελένη Τρύφων Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας Πόσο επίκαιρο είναι το ερώτημα; Η Ε.Ε.

Διαβάστε περισσότερα

Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ) Προς ένα καλύτερο μέλλον για τα ιχθυοαποθέματα και τους αλιείς

Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ) Προς ένα καλύτερο μέλλον για τα ιχθυοαποθέματα και τους αλιείς Μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ) Προς ένα καλύτερο μέλλον για τα ιχθυοαποθέματα και τους αλιείς Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με μια ματιά Δράση ενάντια στην υπεραλίευση, με στόχο

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ 240/2009 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ 240/2009 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ 240/2009 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Η σχολιαζόμενη απόφαση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι με τα εργαλεία του ιδιωτικού δικαίου και ειδικότερα το δίκαιο της αποζημίωσης

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 10.3.2014 COM(2014) 135 final 2014/0070 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στη Διεθνή Επιτροπή για τη

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ EL Eνωμένη στην πολυμορφία EL 2010/2113(INI) Σχέδιο έκθεσης Iliana Malinova Iotova (PE v01-00)

ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ EL Eνωμένη στην πολυμορφία EL 2010/2113(INI) Σχέδιο έκθεσης Iliana Malinova Iotova (PE v01-00) ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αλιείας 2010/2113(INI) 2.5.2011 ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ 1-27 Σχέδιο έκθεσης Iliana Malinova Iotova (PE460.964v01-00) σχετικά με την τρέχουσα και μελλοντική διαχείριση της αλιείας

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 17.2.2014 COM(2014) 83 final 2014/0042 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να υιοθετηθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Διεθνούς

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΙΙΙ (ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ) & ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 13/12/2012 ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ ΥΠ. ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΤΜΗΜΑ ΔΕΣ

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΙΙΙ (ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ) & ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 13/12/2012 ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ ΥΠ. ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΤΜΗΜΑ ΔΕΣ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΙΙΙ (ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ) & ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ 13/12/2012 ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ ΥΠ. ΔΙΔΑΚΤΟΡΑΣ ΤΜΗΜΑ ΔΕΣ UNCLOS 1982 Μέρος Ι, άρθρο 1, παρ. 4 «εισαγωγή από τον άνθρωπο, με άμεσο

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 25.10.2013 COM(2013) 743 final 2013/0357 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό της θέσης που θα ληφθεί κατά την δέκατη όγδοη τακτική σύνοδο των συμβαλλομένων

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Κ.Π.Α.Α. ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική Υποχρεώσεις των κρατών μελών

Ε.Κ.Π.Α.Α. ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ. Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική Υποχρεώσεις των κρατών μελών Ε.Κ.Π.Α.Α. ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΑΕΙΦΟΡΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Οδηγία Πλαίσιο για τη Θαλάσσια Στρατηγική Υποχρεώσεις των κρατών μελών Βάνια Αρμένη Νομικός, ασκουμένη στο ΕΚΠΑΑ Επιμέλεια: Δρ. Αγγελική Καλλία

Διαβάστε περισσότερα

3/20/2011 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

3/20/2011 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ Ι. Οι εργασίες θα ακολουθούν τη διδασκόμενη ύλη. ΙΙ. Θα γίνεται εκτενής χρήση του Διαδικτύου & άλλων ελληνικών και διεθνών ββλ βιβλιογραφικών πηγών. ΙΙΙ. Η παράδοση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. της. πρότασης απόφασης του Συμβουλίου

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. της. πρότασης απόφασης του Συμβουλίου ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 11.3.2014 COM(2014) 128 final ANNEXES 1 to 2 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην

Διαβάστε περισσότερα

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ 19.11.2014 L 332/5 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1232/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 18ης Νοεμβρίου 2014 σχετικά με την τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 215/2014 της Επιτροπής

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 11.3.2014 COM(2014) 131 final 2014/0075 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον Οργανισμό Διατήρησης

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕΔΙΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ. EL Eνωμένη στην πολυμορφία EL. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2015/0289(COD) εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης

ΣΧΕΔΙΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ. EL Eνωμένη στην πολυμορφία EL. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2015/0289(COD) εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2014-2019 Επιτροπή Ανάπτυξης 2015/0289(COD) 24.6.2016 ΣΧΕΔΙΟ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ εξ ονόματος της Επιτροπής Ανάπτυξης προς την Επιτροπή Αλιείας σχετικά με πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού

Διαβάστε περισσότερα

LIFE OROKLINI. Βιοποικιλότητα και το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ LIFE+

LIFE OROKLINI. Βιοποικιλότητα και το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ LIFE+ LIFE OROKLINI LIFE10 NAT/CY/000716 Αποκατάσταση και Διαχείριση της λίμνης Ορόκλινης Βιοποικιλότητα και το ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ LIFE+ Απρίλης, 2014 Ελενα Στυλιανοπούλου Τομέας Προστασίας της Φύσης και Βιοποικιλότητας

Διαβάστε περισσότερα

Η συμβολή του ΒΙΟ4LIFE στις πολιτικές της Ε.Ε. και της Κύπρου. Ελενα Στυλιανοπούλου Τμήμα Περιβάλλοντος

Η συμβολή του ΒΙΟ4LIFE στις πολιτικές της Ε.Ε. και της Κύπρου. Ελενα Στυλιανοπούλου Τμήμα Περιβάλλοντος Η συμβολή του ΒΙΟ4LIFE στις πολιτικές της Ε.Ε. και της Κύπρου Ελενα Στυλιανοπούλου Τμήμα Περιβάλλοντος ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για την αξία της βιοποικιλότητας

Διαβάστε περισσότερα

Προστατευόμενεςπεριοχέςως εργαλεία διατήρησης και διαχείρισης του θαλάσσιου περιβάλλοντος

Προστατευόμενεςπεριοχέςως εργαλεία διατήρησης και διαχείρισης του θαλάσσιου περιβάλλοντος Προστατευόμενεςπεριοχέςως εργαλεία διατήρησης και διαχείρισης του θαλάσσιου περιβάλλοντος Σωτήρης Ορφανίδης Δρ. Βιολόγος-Αναπληρωτής Ερευνητής Εθνικό Ίδρυμα Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ) Ινστιτούτο Αλιευτικής

Διαβάστε περισσότερα

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000»

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000» Ανοικτή Εκδήλωση Ενημέρωσης με θέμα: «Προστατευόμενες περιοχές του Δικτύου NATURA 2000 στην Κρήτη» Αξός Μυλοποτάμου, 29 Μαΐου 2016 «Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000» Δρ. ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΡΟΜΠΟΝΑΣ Φυσικός

Διαβάστε περισσότερα

https://ec.europa.eu/eusurvey/runner/941cb9fc-5bbf-4c9e-aefd-6b18fc083b9a?draftid= d-d be6f- 7e7a2c858b73&surveylanguage=EL&serverEnv=

https://ec.europa.eu/eusurvey/runner/941cb9fc-5bbf-4c9e-aefd-6b18fc083b9a?draftid= d-d be6f- 7e7a2c858b73&surveylanguage=EL&serverEnv= Δημόσια διαβούλευση στο πλαίσιο του ελέγχου καταλληλότητας της νομοθεσίας της ΕΕ για τη φύση (οδηγίες για τα πτηνά και τους οικοτόπους) https://ec.europa.eu/eusurvey/runner/941cb9fc-5bbf-4c9e-aefd-6b18fc083b9a?draftid=3396364d-d304-4358-be6f-

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001 EΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΒΕΡΝΗΣ (Για τη διατήρηση της άγριας ζωής και των φυσικών οικοτόπων της Ευρώπης) Υπεύθυνη Σύνταξης: Δρ Εύα Παπαστεργιάδου ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 31.5.2013 COM(2013) 325 final 2013/0168 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της σύμβασης της Μιναμάτα για τον

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 1.7.2016 COM(2016) 437 final 2016/0200 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εκφράζει τη θέση η οποία θα ληφθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά ορισμένες προτάσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 18.10.2013 COM(2013) 733 final 2011/0195 (COD) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 294 παράγραφος 6 της Συνθήκης για τη λειτουργία της

Διαβάστε περισσότερα

Διαχείριση περιοχών Δικτύου Natura 2000. Μαρίνα Ξενοφώντος Λειτουργός Περιβάλλοντος Τμήμα Περιβάλλοντος

Διαχείριση περιοχών Δικτύου Natura 2000. Μαρίνα Ξενοφώντος Λειτουργός Περιβάλλοντος Τμήμα Περιβάλλοντος Διαχείριση περιοχών Δικτύου Natura 2000 Μαρίνα Ξενοφώντος Λειτουργός Περιβάλλοντος Τμήμα Περιβάλλοντος Το Δίκτυο Natura 2000 Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Οικολογικών Περιοχών το οποίο δημιουργήθηκε το 1992 με την

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 21.3.2013 COM(2013) 152 final 2013/0085 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να κυρώσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΥΠΕΧΩΔΕ ΕΚΒΥ 1999-2001 EΚΘΕΣΗ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ 1999 ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗΣ (Για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος και των παράκτιων περιοχών της Μεσογείου) Υπεύθυνη σύνταξης:

Διαβάστε περισσότερα

04 Νοεμβρίου ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΖΕΠ "ΦΡΑΓΜΑ ΑΧΝΑΣ "

04 Νοεμβρίου ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΖΕΠ ΦΡΑΓΜΑ ΑΧΝΑΣ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΣΤΟΧΩΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ (ΖΕΠ) ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΤΗΝΑ (2009/147/ΕΚ) ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 20.11.2012 COM(2012) 677 final 2012/0320 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να κυρώσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 6

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 6 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 6 Το πρόβλημα Οι ανάγκες του ανθρώπου σε νερό διπλασιάζονται κάθε 20 χρόνια. Το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού δεν έχει στη

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC) ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 3.2.2014 COM(2014) 49 final 2014/0024 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Επιτροπή Τόνου Ινδικού

Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΡΓΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 2015

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΡΓΟΥ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 2015 Αντικείμενο: «Μελέτη Σχεδίου Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου» ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΙΩΝ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας: Προστασία Θαλασσίου Περιβάλλοντος

Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας: Προστασία Θαλασσίου Περιβάλλοντος Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας: Προστασία Θαλασσίου Περιβάλλοντος ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2016-17 ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟ ΙΙΙ: ΔΙΚΑΙΟ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΔΡ. ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ Ζώνες Εθνικής Δικαιοδοσίας Η Ανοικτή Θάλασσα και ο

Διαβάστε περισσότερα

Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών

Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος Τμήμα Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών 2012 Είναι αποδεκτό σε παγκόσμιο επίπεδο ότι οι κλασσικές πρακτικές διαχείρισης της αλιείας, όπως

Διαβάστε περισσότερα

Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών

Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών Το μητρώο των προστατευόμενων περιοχών σύμφωνα με τα οριζόμενα, που περιγράφεται στο Άρθρο 6 της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ, περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες (Παράρτημα IV

Διαβάστε περισσότερα

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Κρήτη»

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Κρήτη» Ανοικτή εκδήλωση με θέμα: «Περιβάλλον Πολιτισμός: Πυλώνες για τη βιώσιμη ανάπτυξη στο Δήμο Αγίου Βασιλείου» Σπήλι, Κυριακή 28 Αυγούστου 2016 «Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 12.3.2013 SWD(2013) 64 final ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ που συνοδεύει το έγγραφο ΠΡΟΤΑΣΗ ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Διαβιβάζεται συνημμένως στις αντιπροσωπίες το έγγραφο - COM(2014) 719 final.

Διαβιβάζεται συνημμένως στις αντιπροσωπίες το έγγραφο - COM(2014) 719 final. Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2014 (OR. en) Διοργανικός φάκελος: 2014/0341 (NLE) 15830/14 PECHE 549 ΠΡΟΤΑΣΗ Αποστολέας: Ημερομηνία Παραλαβής: Αποδέκτης: Αριθ. εγγρ. Επιτρ.: Θέμα:

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 13.6.2013 COM(2013) 417 final 2013/0191 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών στον τομέα της αλιείας

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ Εθνική Νοµοθεσία Α. Νόµος 1650/1986 «Για την προστασία του περιβάλλοντος» Εθνική Νοµοθεσία Α. Νόµος 1650/1986 «Για την προστασία του περιβάλλοντος» Το 1986 η εθνικήνοµοθεσία

Διαβάστε περισσότερα

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 27.9.2014 L 283/11 ΚΑΤ' ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1014/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 22ας Ιουλίου 2014 για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ 2000»

ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ 2000» ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ «ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΠΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ 2000» Συμμετοχή στη στρογγυλή τράπεζα με θέμα «Πολιτιστικά τοπία σε περιοχές Natura 2000 Προκλήσεις και προοπτικές» 1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις. Κωνσταντίνος

Διαβάστε περισσότερα

Προσθήκη στο COM(2016) 456 final Αφορά την προσθήκη του Παραρτήματος 3 στην αρχική διαδικασία ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. στην. Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου

Προσθήκη στο COM(2016) 456 final Αφορά την προσθήκη του Παραρτήματος 3 στην αρχική διαδικασία ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. στην. Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 19.7.2016 COM(2016) 456 final ANNEX 3 Προσθήκη στο COM(2016) 456 final Αφορά την προσθήκη του Παραρτήματος 3 στην αρχική διαδικασία ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ στην Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου

Διαβάστε περισσότερα

Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών

Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών Μητρώο Προστατευόμενων Περιοχών Το μητρώο των προστατευόμενων περιοχών σύμφωνα με τα οριζόμενα, που περιγράφεται στο Άρθρο 6 της Οδηγίας 2000/60/ΕΚ, περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες (Παράρτημα IV

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΚΤΥΟ ΝΑΤURA Ελενα Στυλιανοπούλου. Τμήμα Περιβάλλοντος Μάϊος 2014

ΔΙΚΤΥΟ ΝΑΤURA Ελενα Στυλιανοπούλου. Τμήμα Περιβάλλοντος Μάϊος 2014 ΔΙΚΤΥΟ ΝΑΤURA 2000 Ελενα Στυλιανοπούλου Τμήμα Περιβάλλοντος Μάϊος 2014 Το Δίκτυο Natura 2000 Είναι Δίκτυο Οικολογικών Περιοχών το οποίο δημιουργήθηκε το 1992 με την υιοθέτηση της Οδηγίας των Οικοτόπων

Διαβάστε περισσότερα

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 204-209 ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΓΚΡΙΘΗΚΑΝ P8_TA(206)0260 Επικύρωση και προσχώρηση στο πρωτόκολλο του 200 της σύμβασης επικινδύνων και επιβλαβών ουσιών με εξαίρεση τις πτυχές δικαστικής συνεργασίας

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 10.1.2017 COM(2017) 4 final 2017/0001 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 2016/1903 περί καθορισμού, για το 2017, των αλιευτικών

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΖΕΠ "ΚΟΣΙΗ-ΠΑΛΛΟΥΡΟΚΑΜΠΟΣ

ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΠΟΝΗΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΖΕΠ ΚΟΣΙΗ-ΠΑΛΛΟΥΡΟΚΑΜΠΟΣ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΣΤΟΧΩΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ (ΖΕΠ) ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΤΗΝΑ (2009/147/ΕΚ) - ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: Καθορισμός όρων και προϋποθέσεων δικαιολογητικών και διαδικασίας για την έγκριση αδειών αλίευσης σε αλιευτικά σκάφη. ΑΠΟΦΑΣΗ

Θέμα: Καθορισμός όρων και προϋποθέσεων δικαιολογητικών και διαδικασίας για την έγκριση αδειών αλίευσης σε αλιευτικά σκάφη. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ & ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΓΕΝΙΚΗ Δ/ΝΣΗ ΑΛΙΕΙΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΑΛΙΕΙΑΣ Τμήμα 4 ο --------------------------------- Τ. Δ/νση : Λ. Συγγρού 150 Τ.Κ. : 176 71, Καλλιθέα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 7

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 7 ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ «Περιβαλλοντικά Προβλήματα & Δίκαιο» ΜΑΘΗΜΑ 7 Το πρόβλημα ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ «Εν τω μεταξύ, η φύση γίνεται περισσότερο ευάλωτη, αφού της αφαιρείται το μεγαλύτερο της όπλο:

Διαβάστε περισσότερα

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 365/82 ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1355/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 17ης Δεκεμβρίου 2014 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 391/2009 σχετικά με την έγκριση ορισμένων κωδίκων και συναφών

Διαβάστε περισσότερα

Τάσος Λεγάκις Ζωολογικό Μουσείο Πανεπιστημίου Αθηνών ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ Α

Τάσος Λεγάκις Ζωολογικό Μουσείο Πανεπιστημίου Αθηνών ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ Α Τάσος Λεγάκις Ζωολογικό Μουσείο Πανεπιστημίου Αθηνών ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΟΠΟΙΚΙΛΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ Α ιεθνές Συνέδριο «ίκαιο & Προστασία της Φύσης», Αθήνα, 5-6.12.2003 Βιοποικιλότητα

Διαβάστε περισσότερα

ΗΜΕΡΙΔΑ Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

ΗΜΕΡΙΔΑ Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015 Ινστιτούτο Θαλάσσιας Βιολογίας, Βιοτεχνολογίας & Υδατοκαλλιεργειών Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών ΗΜΕΡΙΔΑ Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015 "Μέθοδοι και πλαίσια λήψης αποφάσεων για μια πολιτική με άξονα τη

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΛΑΓΏΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ

ΑΛΛΑΓΏΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΟΙ ΕΠΙ ΡΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΏΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΑΛΙΕΙΑ ρ. Κώστας Παπακωνσταντίνου τ /ντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων τ. /ντής του Ινστιτούτου Θαλάσσιων Βιολογικών Πόρων Ελληνικό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 1.10.2015 COM(2015) 481 final ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με την πρόοδο που έχει σημειωθεί όσον αφορά τη θέσπιση προστατευόμενων

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ Εσείς Γιατί επιλέξατε το μάθημα Τι περιμένετε από τις ώρες που θα περάσετε διδασκόμενοι μαζί μας; Προτάσεις ΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ Ι. Οι εργασίες θα ακολουθούν

Διαβάστε περισσότερα

Συνέδριο για την Αειφόρο Ανάπτυξη των Νησιών Αθήνα 9 Σεπτεμβρίου 2006. Εισαγωγική ομιλία κ. Στ. Δήμα Επιτρόπου Περιβάλλοντος

Συνέδριο για την Αειφόρο Ανάπτυξη των Νησιών Αθήνα 9 Σεπτεμβρίου 2006. Εισαγωγική ομιλία κ. Στ. Δήμα Επιτρόπου Περιβάλλοντος Συνέδριο για την Αειφόρο Ανάπτυξη των Νησιών Αθήνα 9 Σεπτεμβρίου 2006 Εισαγωγική ομιλία κ. Στ. Δήμα Επιτρόπου Περιβάλλοντος Κυρίες και κύριοι, Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την πρόσκλησή σας να προλογίσω

Διαβάστε περισσότερα

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 21.11.2014 EL L 334/11 ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1242/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Νοεμβρίου 2014 σχετικά με τη θέσπιση κανόνων, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 508/2014 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 11.3.2016 SWD(2016) 56 final ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ που συνοδεύει το έγγραφο Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Διαβάστε περισσότερα

Ημερίδα 25 Ιουνίου 2014 «Υδρογονάνθρακες και Προσδοκίες: Πως διασφαλίζονται;» Η περιβαλλοντική πτυχή των υπεράκτιων δραστηριοτήτων υδρογονανθράκων

Ημερίδα 25 Ιουνίου 2014 «Υδρογονάνθρακες και Προσδοκίες: Πως διασφαλίζονται;» Η περιβαλλοντική πτυχή των υπεράκτιων δραστηριοτήτων υδρογονανθράκων Ημερίδα 25 Ιουνίου 2014 «Υδρογονάνθρακες και Προσδοκίες: Πως διασφαλίζονται;» Η περιβαλλοντική πτυχή των υπεράκτιων δραστηριοτήτων υδρογονανθράκων Δρ Θεόδουλος Μεσημέρης Ανώτερος Λειτουργός Περιβάλλοντος

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΛΟΓΟΣ... 9 ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ... 11 ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ... 13 ΕΙΣΑΓΩΓΗ... 17 ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΜΟΝΟΓΡΑΦΙΑΣ... 23 ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ Η έννοια του τοπίου I. Η προέλευση και η ιστορία

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΣΤΟΧΩΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ (ΖΕΠ) ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΤΗΝΑ (2009/147/ΕΚ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑ: Γενική Οικολογία

ΜΑΘΗΜΑ: Γενική Οικολογία ΤΕΙ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ Τμήμα Τεχνολόγων Περιβάλλοντος Κατεύθυνση Τεχνολογιών Φυσικού Περιβάλλοντος ΜΑΘΗΜΑ: Γενική Οικολογία 2 η Άσκηση Μέτρηση της βιοποικιλότητας με τη χρήση δεικτών Εισηγητής: Δρ Γιώργος Καρρής

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΥΣΗ Κατευθύνσεις για σχεδιασµό δράσεων και υποέργων. ΑΞΟΝΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 9: Προστασία Φυσικού

ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΥΣΗ Κατευθύνσεις για σχεδιασµό δράσεων και υποέργων. ΑΞΟΝΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 9: Προστασία Φυσικού ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΦΥΣΗ 2000 Παρακολούθηση ειδών και οικοτόπων της Οδηγίας 92/43 Κατευθύνσεις για σχεδιασµό δράσεων και υποέργων ΑΞΟΝΑΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 9: Προστασία Φυσικού Περιβάλλοντος και Βιοποικιλότητας

Διαβάστε περισσότερα

16 ΦΕΒ. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ "ΤΖΙΟΝΙΑ"

16 ΦΕΒ. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΝΗ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΖΙΟΝΙΑ ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΣΤΟΧΩΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ & ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΝΕΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ (ΖΕΠ) ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΡΙΑ ΠΤΗΝΑ (2009/147/ΕΚ) ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική: ιστορικό και εξέλιξη

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική: ιστορικό και εξέλιξη Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική: ιστορικό και εξέλιξη Η ιδέα μιας Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ) διατυπώθηκε για πρώτη φορά στη Συνθήκη της Ρώμης. Αρχικά συνδεδεμένη με την Κοινή Αγροτική Πολιτική, εξελίχθηκε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Aπo το 1950 έως το Aπo το 1992 και μετά O ανασταλτικός ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Aπo το 1950 έως το Aπo το 1992 και μετά O ανασταλτικός ρόλος της Μεγάλης Βρετανίας και Γαλλίας ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Πρόλογος πρώτης και δεύτερης έκδοσης... 15 Πρόλογος τρίτης έκδοσης... 19 Πρόλογος του συγγραφέα της πρώτης και δεύτερης έκδοσης... 21 Πρόλογος συγγραφέα τρίτης έκδοσης... 25 Συντομογραφίες...

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 2.2.2016 COM(2016) 42 final 2016/0021 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης της Μιναμάτα για τον υδράργυρο EL EL ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Η σύμβαση

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 2.9.2014 COM(2014) 544 final 2014/0252 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό της θέσης που θα υιοθετηθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 22.4.2015 COM(2015) 178 final ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με το εθελοντικό σύστημα οικολογικού σχεδιασμού για τις κονσόλες

Διαβάστε περισσότερα

Έγγραφο Διαβούλευσης. Ανάπτυξη νέου πλαισίου τεχνικών μέτρων σε συνέχεια της μεταρρύθμισης της KATT

Έγγραφο Διαβούλευσης. Ανάπτυξη νέου πλαισίου τεχνικών μέτρων σε συνέχεια της μεταρρύθμισης της KATT Ref. Ares(2014)359866-13/02/2014 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ Έγγραφο Διαβούλευσης Ανάπτυξη νέου πλαισίου τεχνικών μέτρων σε συνέχεια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ. που συνοδεύει το έγγραφο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 19.7.2012 SWD(2012) 203 final C7-0196/12 ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ που συνοδεύει το έγγραφο Πρόταση της

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 8.5.2014 COM(2014) 267 final 2014/0139 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό της θέσης που θα υιοθετηθεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις

Διαβάστε περισσότερα

Η Κυβέρνηση της Κυπριακής ημοκρατίας και η Κυβέρνηση της Ελληνικής ημοκρατίας,

Η Κυβέρνηση της Κυπριακής ημοκρατίας και η Κυβέρνηση της Ελληνικής ημοκρατίας, ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΣΥΝΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΣ, ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΟΙΝΗ ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΟΛ,

Η ΚΟΙΝΗ ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΟΛ, EUROPOL JOINT SUPERVISORY BODY ΚΟΙΝΗ ΕΠΟΠΤΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΟΛ Γνωμοδότηση 08/56 της ΚΕΑ σχετικά με την αναθεωρημένη συμφωνία που πρόκειται να υπογραφεί μεταξύ της Ευρωπόλ και της Eurojust Η ΚΟΙΝΗ ΕΠΟΠΤΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα

Απόθεμα Βιόσφαιρας ΠΑΡΝΩΝΑ - ΜΑΛΕΑ

Απόθεμα Βιόσφαιρας ΠΑΡΝΩΝΑ - ΜΑΛΕΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΤΟΠΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ LEADER ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ 3-4-5/12/2015 Συνεργασία για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και τη διεθνή Αναγνώριση: Απόθεμα Βιόσφαιρας ΠΑΡΝΩΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

Ν. 186(I)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ (ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ) ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 2007 ΕΩΣ 2014

Ν. 186(I)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ (ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ) ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 2007 ΕΩΣ 2014 Ε.Ε. Παρ. Ι(I), Αρ. 4544, 16.12.2015 Ν. 186(I)/2015 Ν. 186(I)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ (ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ) ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 2007 ΕΩΣ 2014 Προοίμιο. Επίσημη Εφημερίδα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΣΕΕ-GREENPEACE-ATTAC Ελλάς

ΓΣΕΕ-GREENPEACE-ATTAC Ελλάς ΓΣΕΕ-GREENPEACE-ATTAC Ελλάς Το Πρωτόκολλο του Κιότο Μια πρόκληση για την ανάπτυξη και την απασχόληση «Από το Ρίο στο Γιοχάνεσµπουργκ και πέρα από το Κιότο. Ποιο µέλλον για τον Πλανήτη;» ρ Μιχαήλ Μοδινός

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 2.8.2012 COM(2012) 432 final 2012/0208 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2016/72 όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2016/72 όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 8.3.2016 COM(2016) 123 final 2016/0068 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) 2016/72 όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 7.12.2016 COM(2016) 781 final 2016/0386 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί καθορισμού, για το 2017, των αλιευτικών δυνατοτήτων στον Εύξεινο Πόντο για ορισμένα αποθέματα

Διαβάστε περισσότερα

«Η Οδηγία Πλαίσιο Κοινοτικής Δράσης στον τομέα πολιτικής υδάτων»

«Η Οδηγία Πλαίσιο Κοινοτικής Δράσης στον τομέα πολιτικής υδάτων» «Η Οδηγία Πλαίσιο Κοινοτικής Δράσης στον τομέα πολιτικής υδάτων» (ΟΔΗΓΙΑ 2000/60/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Ε?ΡΩΠΑΙΟΣ ΕΠΟΠΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Ε?ΡΩΠΑΙΟΣ ΕΠΟΠΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ 3.7.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 151/11 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ Ε?ΡΩΠΑΙΟΣ ΕΠΟΠΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ Γνωμοδότηση του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων σχετικά με την πρόταση κανονισμού του

Διαβάστε περισσότερα

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Κρήτη»

«Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Κρήτη» Ημερίδα με θέμα: «Περιοχές NATURA 2000: Ευκαιρία ή εμπόδιο για την ανάπτυξη;» Ρέθυμνο, Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016 «Δίκτυο Προστατευόμενων Περιοχών ΝATURA 2000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ελλάδα και την Κρήτη»

Διαβάστε περισσότερα

17150/10 ΔΑ/δχ 1 DG I 1A

17150/10 ΔΑ/δχ 1 DG I 1A ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2010 (15.12) (OR. en) 17150/10 ENV 819 AGRI 509 DEVGEN 369 PI 142 FORETS 150 ONU 205 PECHE 321 RECH 399 ΣΗΜΕΙΩΜΑ της: Γενικής Γραμματείας προς:

Διαβάστε περισσότερα

Βιοποικιλότητα, φύση και έδαφος

Βιοποικιλότητα, φύση και έδαφος Βιοποικιλότητα, φύση και έδαφος Η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον και την ανάπτυξη το 1992 αποτέλεσε ένα σπουδαίο βήμα προόδου για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την προστασία της φύσης

Διαβάστε περισσότερα

ΔΑΣΙΚΑ & ΥΔΑΤΙΝΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 13/06/2013 Δήμος Βισαλτίας

ΔΑΣΙΚΑ & ΥΔΑΤΙΝΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 13/06/2013 Δήμος Βισαλτίας ΔΑΣΙΚΑ & ΥΔΑΤΙΝΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 13/06/2013 Δήμος Βισαλτίας Τί είναι ένα Οικοσύστημα; Ένα οικοσύστημα είναι μια αυτο-συντηρούμενη και αυτορυθμιζόμενη κοινότητα ζώντων

Διαβάστε περισσότερα

Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση Στρατηγική ΜΠΕ Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη. Δρ Σταυρούλα Τσιτσιφλή

Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση Στρατηγική ΜΠΕ Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη. Δρ Σταυρούλα Τσιτσιφλή Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση Στρατηγική ΜΠΕ Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη Δρ Σταυρούλα Τσιτσιφλή ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Ειδικές περιπτώσεις περιβαλλοντικών μελετών: - Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση

Διαβάστε περισσότερα

Καθ. Γεώργιος Ζαλίδης. Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος

Καθ. Γεώργιος Ζαλίδης. Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος Καθ. Γεώργιος Ζαλίδης Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος Η Ολοκληρωμένη Διαχείριση Υδατικών πόρων βασίζεται στην αντίληψη ότι το νερό είναι ταυτόχρονα: Αναπόσπαστο τμήμα του οικοσυστήματος Φυσικός πόρος

Διαβάστε περισσότερα

Υπενθύμιση. Παγκόσμιες ημέρες αφιερωμένες στο περιβάλλον

Υπενθύμιση. Παγκόσμιες ημέρες αφιερωμένες στο περιβάλλον Υπενθύμιση Παγκόσμιες ημέρες αφιερωμένες στο περιβάλλον Φεβρουάριος 2: Ημέρα Υγροτόπων Στις 2 Φεβρουαρίου 1977 υπογράφτηκε η Σύμβαση για τους Υγροτόπους στην πόλη Ramsar του Ιράν. Στη Συνθήκη αυτή περιλαμβάνονται

Διαβάστε περισσότερα

Προστατεύει το. περιβάλλον. Αλλάζει τη. ζωή μας.

Προστατεύει το. περιβάλλον. Αλλάζει τη. ζωή μας. Προστατεύει το περιβάλλον Αλλάζει τη ζωή μας www.epperaa.gr www.ypeka.gr Ε.Π. «Περιβάλλον και Αειφόρος Ανάπτυξη» 2007-2013 αξιοποιεί τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας Με την αξιοποίηση των ΑΠΕ αναδεικνύεται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΠΟ LIFE-NATURE

ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΠΟ LIFE-NATURE ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΠΟ LIFE-NATURE EΘΝΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ NATURA ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 2014-2020 Πρωτοβουλία Επιτροπής ΦΥΣΗ 1 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ για

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 5.2.2010 COM(2010)18 τελικό 2010/0015 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ XX με την οποία επιτρέπεται στα κράτη μέλη να προσχωρήσουν στη σύμβαση για τις διεθνείς εκθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 110/39

Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 110/39 1.5.2009 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης L 110/39 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 29ης Απριλίου 2009 για την εναρμόνιση και την τακτική διαβίβαση των πληροφοριών και του ερωτηματολογίου που προβλέπονται

Διαβάστε περισσότερα

Προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές φυσικής κληρονομιάς

Προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές φυσικής κληρονομιάς Προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές φυσικής κληρονομιάς Habitat: κυρίαρχη μορφή, γύρω από την οποία αναπτύσσεται ένας οικότοπος Χλωρίδα (π.χ. φυτό-φύκος) Πανίδα (π.χ. ύφαλος διθύρων) Γεωλογική μορφή (π.χ.

Διαβάστε περισσότερα

Αιολικά Πάρκα σε περιοχές του Δικτύου Natura 2000 Ειδικές Οικολογικές Αξιολογήσεις, η έως σήμερα εμπειρία. Αλεξάνδρα Κόντου

Αιολικά Πάρκα σε περιοχές του Δικτύου Natura 2000 Ειδικές Οικολογικές Αξιολογήσεις, η έως σήμερα εμπειρία. Αλεξάνδρα Κόντου Αιολικά Πάρκα σε περιοχές του Δικτύου Natura 2000 Ειδικές Οικολογικές Αξιολογήσεις, η έως σήμερα εμπειρία Αλεξάνδρα Κόντου WINDFARMS & WILDLIFE LIFE12 BIO/GR/000554 Επίδειξη Καλών Πρακτικών με στόχο τον

Διαβάστε περισσότερα

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ 1.8.2014 L 230/1 II (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 834/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 22ας Ιουλίου 2014 για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κοινού πλαισίου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 15.12.2016 COM(2016) 793 final ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ με την οποία αναγνωρίζεται επίσημα ότι έχουν καταστεί παρωχημένες ορισμένες

Διαβάστε περισσότερα