εννήθηκα δύο φορές. Πρώτα σ ένα ξύλινο δωμάτιο που προεξείχε πάνω απ τα μαύρα νερά του Τάμεση κι έπειτα από οχτώ χρόνια στο Ράτκλιφ Χάιγουεϊ, όταν ο

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "εννήθηκα δύο φορές. Πρώτα σ ένα ξύλινο δωμάτιο που προεξείχε πάνω απ τα μαύρα νερά του Τάμεση κι έπειτα από οχτώ χρόνια στο Ράτκλιφ Χάιγουεϊ, όταν ο"

Transcript

1

2

3 1 Γ εννήθηκα δύο φορές. Πρώτα σ ένα ξύλινο δωμάτιο που προεξείχε πάνω απ τα μαύρα νερά του Τάμεση κι έπειτα από οχτώ χρόνια στο Ράτκλιφ Χάιγουεϊ, όταν ο τίγρης με άρπαξε στο στόμα του και όλα ξανάρχισαν απ το μηδέν. Λένε Μπέρμοντσι και κάνουν μια γκριμάτσα αηδίας. Κι όμως αυτό ήταν το σπίτι μου άσχετα από τα άλλα σπίτια. Καθώς κοιμόμασταν, το ποτάμι πάφλαζε από κάτω μας. Η εξώπορτά μας έβγαζε σ ένα ξύλινο κιγκλίδωμα που προεξείχε πάνω απ το κανάλι μπροστά μας, όπου τα μαύρα νερά φούσκωναν, σχηματίζοντας αλλόκοτες, ζοφερές γκρίζες φυσαλίδες. Αν κοιτούσες ανάμεσα από τις τάβλες του δαπέδου, έβλεπες διάφορα αντικείμενα να κολυμπούν μέσα στον πολτό. Το βρόμικο νερό έγλειφε την πηχτή γλίτσα που γυάλιζε σκαρφαλώνοντας στους ετοιμόρροπους ξύλινους πασσάλους. Θυμάμαι τον λαβύρινθο απ τα σοκάκια, που θύμιζαν στραβούς αγκώνες και κυρτά γόνατα, τις πατημένες κοπριές των αλόγων στους δρόμους, τις σβουνιές των προβάτων που περνούσαν δίπλα από το σπίτι μας επιστρέφοντας από τους βάλτους, και τα βόδια που μουγκάνιζαν με αβάσταχτη θλίψη στην αυλή του βυρσοδεψείου. Θυμάμαι τα σκούρα τούβλα της βιοτεχνίας δερμάτων και τη μαύρη βροχή να πέφτει ασταμά- 9

4 τητα. Τα παμπάλαια κόκκινα τούβλα των τοίχων ήταν καλυμμένα με ένα παχύ στρώμα καπνιάς. Όταν τα άγγιζες, οι άκρες των δαχτύλων σου γίνονταν μαύρες και γυαλιστερές. Μια βαριά μυρωδιά ερχόταν απ την ξύλινη γέφυρα και σου καθόταν στον λαιμό καθώς τη διέσχιζες τα πρωινά πηγαίνοντας στη δουλειά. Ο αέρας πάνω απ το ποτάμι ήταν γεμάτος ήχους και βροχή. Κάποιες νύχτες τα τραγούδια των ναυτικών ακούγονταν πιο δυνατά από τους ήχους του νερού οι φωνές τους έφταναν στ αυτιά μου παράφορες και ακατανόητες όπως τα ίδια τα στοιχεία της φύσης εύθυμα τραγούδια από κάθε γωνιά του κόσμου, πρωτόγνωρες γλώσσες που ψεύδιζαν και φώναζαν, μελωδίες που ακούγονταν σαν να ανεβοκατέβαιναν πολλά μικρά σκαλοπάτια και με έκαναν να νιώθω λες και βρισκόμουν ο ίδιος σ ε- κείνα τα παράξενα, μακρινά μέρη που τα έκαιγε ο ήλιος. Το ποτάμι ήταν εκπληκτικό όταν το έβλεπες από την όχθη, αλλά βρομερό και τρισάθλιο όταν τα γυμνά σου πόδια πατούσαν τα λεπτά κόκκινα σκουλήκια που ζούσαν στη γλοιώδη λάσπη του. Τα θυμάμαι να στριφογυρίζουν ανάμεσα στα δάχτυλά μου. Μήπως κι εμείς ήμασταν καλύτεροι; Σερνόμασταν πάνω κάτω σαν τα σκουλήκια στους νεόχτιστους υπονόμους, λιπόσαρκα γκρίζα αγόρια και κορίτσια, γκρίζα σαν τη λάσπη που πατούσαμε, πλατσουρίζοντας στις σκοτεινές στρογγυλές σήραγγες που βρομούσαν και έζεχναν σαν την Κόλαση. Τα τοιχώματα καλύπτονταν με μια συμπαγή μαύρη κρούστα από ξεραμένες μαύρες ακαθαρσίες. Καθώς ξεκολλούσαμε κέρματα προσπαθώντας να γεμίσουμε τις τσέπες μας, δέναμε τα μαντίλια μας στο στόμα και στη μύτη, ενώ τα μάτια μας έτσουζαν καθώς έτρεχαν τα δάκρυα. Μερικές φορές μάς ερχόταν αναγούλα. Ήταν κάτι συνηθισμένο, όπως το φτάρνισμα ή το ρέψιμο. Κι όταν βγαίναμε μισότυφλοι απ το σκοτάδι στην όχθη του ποταμού, βλέπαμε ένα θέαμα εκπληκτικής ομορφιάς: ένα μεγαλειώδες θαύμα, ένα ψηλό και επι- 10

5 βλητικό τρικάταρτο ιστιοφόρο φορτωμένο με τσάι από την Ινδία που έφτανε στον ορμίσκο του Λονδίνου, όπου εκατό άλλα πλοία ξεκουράζονταν σαν καθαρόαιμα άλογα, ενώ τα φρόντιζαν, τα διατηρούσαν σε φόρμα, τα καθησύχαζαν και τα η- ρεμούσαν προετοιμάζοντάς τα για τη μεγάλη περιπέτεια στα πέρατα της θάλασσας που τα περίμενε. Όμως οι τσέπες μας δεν γέμιζαν ποτέ. Θυμάμαι το σφίξιμο στο στομάχι μου, την αναγούλα λόγω πείνας. Αυτό που ένιωθα στο σώμα μου τη νύχτα, όταν έπεφτα στο κρεβάτι. Όλα αυτά συνέβαιναν πριν από πολύ καιρό. Εκείνη την εποχή θα μπορούσες εύκολα να περάσεις τη μητέρα μου για παιδί. Ήταν ένα μικρόσωμο, σκληραγωγημένο πλάσμα με μυώδεις ώμους και μπράτσα. Περπατούσε με μεγάλες δρασκελιές, κουνώντας πέρα δώθε τα χέρια της. Ήταν πολύ αστεία η μαμά μου. Οι δυο μας κοιμόμασταν μαζί σ ένα ράντσο. Για να μας πάρει ο ύπνος σ εκείνο το δωμάτιο πάνω απ το ποτάμι, τραγουδούσαμε παρέα πόσο όμορφη και εύθραυστη ήταν η φωνή της! αλλά κάποια βράδια ερχόταν ένας άντρας και τότε εγώ έπρεπε να πάω στο διπλανό σπίτι για να πλαγιάσω στην άκρη ενός μεγάλου παλιού πουπουλένιου κρεβατιού, μαζί με τα μικρά παιδιά της οικογένειας που με τα γυμνά τους ποδαράκια σήκωναν τις κουβέρτες απ το κεφάλι μου, ενώ οι ψύλλοι ξεφάντωναν με το αίμα μου. Ο άντρας που ερχόταν να δει τη μητέρα μου δεν ήταν ο πατέρας μου. Ο πατέρας μου ήταν ένας ναύτης που πέθανε πριν γεννηθώ, έτσι έλεγε η μαμά, αλλά ποτέ δεν μου είπε πολλά για κείνον. Αυτός ο άλλος άντρας ήταν ψηλός και αδύνατος, με αγριωπό βλέμμα, στραβά δόντια και σβέλτα πόδια, που συνήθως, όταν καθόταν, τα χτυπούσε νευρικά στο πάτωμα. Φαντάζομαι ότι θα είχε όνομα, αλλά δεν το έμαθα ποτέ ή, αν το έμαθα κάποτε, το έχω ξεχάσει πια. Δεν έχει σημασία. Ποτέ δεν είχα καμία σχέση μαζί του, ούτε κι εκείνος με μένα. 11

6 Μια μέρα που η μητέρα μου μαντάριζε τον καβάλο μιας ναυτικής βράκας σιγοτραγουδώντας, εκείνος ο άντρας ήρθε, την έριξε στο πάτωμα κι άρχισε να την κλοτσάει και να τη φωνάζει παλιοθήλυκο. Τρόμαξα πολύ νομίζω πως δεν είχα ξανατρομάξει τόσο στη ζωή μου. Η μητέρα μου έπεσε στο πάτωμα χτυπώντας το κεφάλι της στο πόδι του τραπεζιού κι έπειτα πετάχτηκε όρθια και άρχισε να του ουρλιάζει ότι ήταν κάθαρμα και αδερφή κι ότι δεν ήθελε να τον ξαναδεί στα μάτια της, κραδαίνοντας στον αέρα τα κοντά γερά της χέρια με τις γροθιές σφιγμένες. «Ψεύτρα!» μούγκρισε εκείνος. Δεν ήξερα ότι είχε τέτοια φωνή. Ακουγόταν σαν να ήταν διπλάσιος σε μέγεθος. «Ψεύτρα!» «Εμένα λες ψεύτρα;» στρίγκλισε εκείνη και ορμώντας καταπάνω του, τον άρπαξε απ τα αυτιά κι άρχισε να κουνάει το κεφάλι του πέρα δώθε, λες και τίναζε παλιό μαξιλάρι. Όταν τον άφησε, εκείνος παραπατούσε. Η μητέρα μου έτρεξε έξω στο σοκάκι φωνάζοντας όσο πιο δυνατά μπορούσε και όλες οι γυναίκες της γειτονιάς βγήκαν έξω τρέχοντας και κρατώντας σηκωμένες τις φούστες τους μερικές κρατώντας μαχαίρια, άλλες ραβδιά ή κατσαρόλες και μία ένα κηροπήγιο. Ο άντρας όρμησε ανάμεσά τους με τη δολοφονική λεπίδα του γυμνού μαχαιριού του σηκωμένη πάνω απ τον ώμο του, βρίζοντάς τες όλες πουτάνες και αναγκάζοντάς τες να σκορπίσουν προς τα πίσω καθώς έτρεχε προς τη γέφυρα. «Δεν θα σε πετύχω ξανά, μωρή παλιοσκρόφα;» φώναξε στη μάνα μου. «Θα σε πιάσω και θα σε κάνω φέτες!» Την ίδια νύχτα το σκάσαμε. Ή, τουλάχιστον, έτσι θυμάμαι. Ίσως δεν ήταν την ίδια νύχτα, αλλά λίγες μέρες ή μία εβδομάδα αργότερα, όμως μετά απ αυτό δεν θυμάμαι τίποτε άλλο από το Μπέρμοντσι μόνο το καθρέφτισμα του φεγγαριού πάνω 12

7 στο ποτάμι, ενώ ακολουθούσα ξυπόλυτος τη μητέρα μου πάνω στη γέφυρα του Λονδίνου, οδεύοντας προς τη δεύτερη γέννησή μου. Ήμουν οχτώ χρονών. Ξέρω ότι φτάσαμε την κατάλληλη στιγμή στους δρόμους γύρω από το Ράτκλιφ Χάιγουεϊ κι εκεί συνάντησα τον τίγρη. Όλα όσα ακολούθησαν ξεκίνησαν τότε. Πιστεύω στο πεπρωμένο. Στην τυχερή ζαριά, στο καλό χαρτί. Πάντα έτσι γίνονταν τα πράγματα. Σταματήσαμε και βρήκαμε καταφύγιο στην οδό Γουότνεϊ. Εγκατασταθήκαμε στη σοφίτα του σπιτιού της κυρίας Ρίγκαν. Μια μακριά σκάλα οδηγούσε στην πόρτα μας. Γύρω από το υπόγειο υπήρχαν κάγκελα που όριζαν έναν κρυφό, σκοτεινό χώρο εκεί οι άντρες μαζεύονταν τις νύχτες για να παίξουν χαρτιά και να πιουν δυνατό αλκοόλ. Κάτω από μας έμενε η κυρία Ρίγκαν, μια ψηλή ταλαιπωρημένη γυναίκα με χλωμό, αλαφιασμένο πρόσωπο με ένα τσούρμο από ναύτες και πελάτες που περνοδιάβαιναν, ενώ στο επάνω πάτωμα ή- ταν ο κύριος Ρούμπεν, ένας ηλικιωμένος μαύρος με άσπρα μαλλιά και παχύ κιτρινισμένο μουστάκι. Στο κέντρο του δωματίου μας κρεμόταν μια κουρτίνα και πίσω απ αυτή ζούσαν δυο Πρωσίδες πόρνες η Μαρί-Λου και η Σίλκι που το ελαφρύ ροχαλητό τους ακουγόταν όλη μέρα. Η δική μας μεριά είχε ένα παράθυρο που έβλεπε στον δρόμο. Τα πρωινά, η μυρωδιά της μαγιάς από τον απέναντι φούρνο τρύπωνε στα ό- νειρά μου. Τις καθημερινές ξυπνούσαμε χαράματα από τον ήχο που έκανε το καρότσι του φούρναρη πάνω στο πλακόστρωτο και λίγο αργότερα από τις φωνές των ανθρώπων της αγοράς που έστηναν τους πάγκους τους. Η οδός Γουότνεϊ ή- ταν όλη μια αγορά. Μύριζε σάπια φρούτα, λαχανικά, ψαρίλα και κρεατίλα από τα δύο μεγάλα βαρέλια έξω απ το χασάπικο, τρεις πόρτες παρακάτω, από τα οποία ξεπρόβαλλαν κομμένα κεφάλια γουρουνιών. Όμως ήταν πολύ καλύτερα από το Μπέρμοντσι που μύριζε σκατίλα. Δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι το Μπέρμοντσι είχε αυτή τη μυρωδιά μέχρι που μετακομί- 13

8 σαμε στο Χάιγουεϊ. Ήμουν παιδί, νόμιζα ότι η σκατίλα ήταν η φυσική μυρωδιά του κόσμου. Η οδός Γουότνεϊ, το Χάιγουεϊ και η γύρω περιοχή μού φαίνονταν πιο φιλόξενα και καθαρά απ όσα μέρη είχα γνωρίσει ως τότε και μόνο αργότερα, με μεγάλη μου έκπληξη, διαπίστωσα ότι οι άλλοι θεωρούσαν την περιοχή έναν απαίσιο, βρομερό λάκκο. Αίμα και άλμη κυλούσαν στους δρόμους για να καταλήξουν στους υπονόμους, οπότε οι άνθρωποι πατούσαν όλη μέρα αυτόν τον βρομερό χυλό κι έπειτα τον έφερναν σπίτι σου, στα σκαλιά σου και στο δωμάτιό σου. Οι εξοικειωμένες πατούσες μου γλιστρούσαν μέσα του χωρίς πρόβλημα, αλλά σίγουρα ή- ταν καλύτερα από τη σκατένια λάσπη του Τάμεση. Μυγόχαρτα κρέμονταν σε κάθε πόρτα και σε κάθε πάγκο. Ήταν κατάμαυρα και το καθένα είχε πάνω του εκατομμύρια νεκρές μύγες, αλλά δεν έσωζαν την κατάσταση. Εκατομμύρια άλλες χόρευαν χαρούμενες στον αέρα και σεργιάνιζαν πάνω στον πατσά που είχε ψιλοκόψει ο βοηθός του χασάπη με προσοχή πρωί πρωί για να τον βάλει στη βιτρίνα του καταστήματος. Στην οδό Γουότνεϊ μπορούσες να βρεις τα πάντα. Η δική μας πλευρά ήταν όλο σπίτια, αλλά ο υπόλοιπος δρόμος ήταν γεμάτος καταστήματα και παμπ, ολόκληρος μια αγορά. Ήταν γεμάτη φτηνοπράγματα παλιά ρούχα, παλιά σιδερικά, οτιδήποτε παλιό. Όταν διέσχιζα την αγορά, τα μάτια μου ήταν στο ίδιο ύψος με τα λάχανα, τις σβολιασμένες πατάτες, τις αρνίσιες συκωταριές, τα αγγουράκια τουρσί, τα κουνελοτόμαρα, τα λουκάνικα, τα κομμάτια πηχτή από πόδια μοσχαριού και τις κοιλιές των γυναικών, μαλακές, στρόγγυλες και φουσκωμένες. Άνθρωποι συνέρρεαν από παντού, άνοιγαν δρόμο ανάμεσα στους σωρούς από φορεμένα παπούτσια και παλιόρουχα, ψαχούλευαν σαν τα μυρμήγκια, έσπρωχναν, παραμέριζαν και βλαστημούσαν. Ήταν άνθρωποι κάθε είδους, άλλοι σκληροτράχηλοι, άλλοι φτωχοί, μοχθηρές γριές, παιδιά σαν κι εμένα, ναύτες, χαρωπά κορίτσια και κουρελήδες άντρες. Όλοι φώνα- 14

9 ζαν. Την πρώτη φορά που βγήκα και περπάτησα εκεί έξω σκέφτηκα, οχ, τι βόθρος είναι αυτός, και έτσι μικροκαμωμένος καθώς ήμουν, φοβήθηκα ότι θα με κατάπινε. Σκέφτηκα πως θα ήταν καλύτερα να μην απομακρύνομαι από τους πάγκους των πωλητών, για να έχω από κάπου να κρατηθώ. Μου άρεσε πολύ να κάνω θελήματα. Στη μία πλευρά βρισκόταν ο Πύργος του Λονδίνου, στην άλλη το Σάντγουελ. Όλα τα μαγαζιά ήταν γεμάτα με είδη θαλάσσης και υλικά για τα καράβια και μου άρεσε να στέκομαι έξω απ τις βιτρίνες και να χαζεύω μπροστά στις πόρτες για να έχω μια εικόνα από τον κόσμο της θάλασσας και της ζωής των ναυτικών. Έτσι, όταν κάποια μέρα η κυρία Ρίγκαν με έστειλε να αγοράσω μια πλάκα καπνό για τον κύριο Ρούμπεν, θα πρέπει να μου πήρε τουλάχιστον μισή ώρα να φτάσω στην αποβάθρα με τα καπνά. Πήρα μισή ουγγιά από την καπνοπώλισσα και γύριζα πίσω με το μυαλό μου, όπως συνήθως, χαμένο σ ένα όνειρο έτσι δεν έ- δωσα σημασία στον δίσκο με τις χτένες που είχε ρίξει στο πεζοδρόμιο ένα χλωμό κορίτσι με ένα εξόγκωμα στον λαιμό της, ούτε στους ανθρώπους που εξαφανίζονταν λες και μεγάλες ανάσες αέρα τούς ρουφούσαν μέσα στις πόρτες και στα παραδρόμια και τους έκαναν να κολλούν με την πλάτη στον τοίχο. Τα αυτιά μου δεν αντιλήφθηκαν την απότομη επιβράδυνση του συνηθισμένου ρυθμού της ζωής στο Χάιγουεϊ, ούτε τη σιωπή που υπήρχε, λες και το πλήθος κρατούσε την ανάσα του. Πώς θα μπορούσα, άλλωστε; Δεν γνώριζα καθόλου το Χάιγουεϊ. Δεν ήξερα τίποτε άλλο πέρα από τα μαύρα νερά, τις βρόμικες φουσκάλες και τις μικρές γέφυρες πάνω από τα ρέματα με τις ακαθαρσίες, που έτρεμαν, όσο ανάλαφρα κι αν τις πατούσες. «Αυτό το καινούριο μέρος, αυτή η ναυτική συνοικία όπου θα ζήσουμε άνετα και με ασφάλεια για κάποιο διάστημα, Τζάφι, αγόρι μου», όπως είχε πει η μάνα μου, ήταν εντελώς διαφορετικό. Ήδη είχα δει πράγματα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Αυτός ο καινούριος λαβύρινθος από στενά σοκάκια 15

10 ξεχείλιζε από πρόσωπα και φωνές απ όλο τον κόσμο. Μια καφέ αρκούδα χόρευε χαριτωμένα σε μια γωνία δίπλα σ ένα καπηλειό που το έλεγαν «Το στέκι του Σούτι Τζακ». Άντρες κυκλοφορούσαν με παπαγάλους στους ώμους τους υπέροχα φτερωτά πλάσματα, άλικα, πορτοκαλί και καταγάλανα. Τα μάτια τους ήταν έξυπνα και κάπως ειρωνικά, τα πόδια τους σκεπασμένα με φολίδες. Ο αέρας στη γωνία της οδού Μάρθας ήταν βαρύς από το αραβικό σερμπέτι, και γυναίκες ντυμένες με μετάξια πολύχρωμα όπως τα φτερά των παπαγάλων ξεπρόβαλλαν από τις πόρτες με τα χέρια στη μέση και στήθη προτεταμένα σαν τα ακρόπρωρα των πλοίων που περίμεναν αραγμένα στις αποβάθρες. Στο Μπέρμοντσι, οι βιτρίνες των καταστημάτων ήταν γεμάτες σκόνη. Όταν πλησίαζες το πρόσωπό σου και τις κοιτούσες, έβλεπες παλιά μυγόχαρτα, ωχρά κομμάτια κρέας, ξεραμένα κέικ, αρμαθιές κρεμμύδια που ξεφλούδιζαν πάνω σε κιτρινισμένες εφημερίδες. Στο Χάιγουεϊ, τα μαγαζιά ήταν γεμάτα πουλιά. Ψηλές στοίβες από κλουβιά ασφυκτικά γεμάτα με πουλάκια που έμοιαζαν με σπουργίτια, αλλά ήταν ζωηρόχρωμα σαν γλυκίσματα, άλλα κόκκινα και μαύρα, άλλα λευκά και κίτρινα, άλλα μοβ και πράσινα, και μερικά με ένα βιολετί τόσο διάφανο όσο οι φλέβες στο κεφάλι ενός μωρού. Σου κοβόταν η ανάσα να τα βλέπεις έτσι στριμωγμένα με τις φτερούγες του καθενός τσακισμένες πάνω στο διπλανό του. Στο Χάιγουεϊ υ- πήρχαν πράσινα παπαγαλάκια που κούρνιαζαν στις κολόνες του δρόμου. Τα κέικ και οι τάρτες έλαμπαν σαν κοσμήματα, σειρές ολόκληρες πίσω από ψηλές γυάλινες βιτρίνες. Ένας μαύρος άντρας με χρυσά δόντια και λευκά μάτια προχωρούσε με ένα φίδι τυλιγμένο γύρω απ τον λαιμό του. Πώς μπορούσα να ξέρω τι ήταν δυνατό και τι όχι; Και όταν το αδύνατον ήρθε με όλη του την ομορφιά να με συναντήσει στη μέση του Ράτκλιφ Χάιγουεϊ, γιατί θα έπρεπε να ξέρω πώς να φερθώ; 16

11 Βεβαίως, είχα ξαναδεί γάτα. Στο Μπέρμοντσι δεν σ άφηναν να κλείσεις μάτι, καθώς σουλατσάριζαν όλη νύχτα πάνω στις στέγες στριγκλίζοντας σαν σατανάδες. Άγριες και ζόρικες, ζούσαν σε αγέλες, παραμόνευαν στα σοκάκια και στις γέφυρες, και έδιναν μάχες με τους αρουραίους. Όμως ο συγκεκριμένος γάτος Ήταν ο ίδιος ο Ήλιος που κατέβηκε και περπάτησε στη γη. Όπως τα πουλιά του Μπέρμοντσι ήταν μικρά και καφετιά, ενώ αυτά της καινούριας μου γειτονιάς ήταν μεγάλα και είχαν όλες τις αποχρώσεις του ουράνιου τόξου, έτσι και οι γάτες στο Ράτκλιφ Χάιγουεϊ θα έπρεπε να ανήκαν σε μια ράτσα πολύ ανώτερη από τις καχεκτικές ψωρόγατες που ζούσαν στα βόρεια του ποταμού. Ο συγκεκριμένος γάτος είχε διαστάσεις μικρού αλόγου και ήταν γεροδεμένος, με μεγάλο στέρνο και δυνατούς ώμους. Ήταν χρυσαφής και τα σχέδια που είχε ζωγραφισμένα πάνω του με τόση λεπτομέρεια ήταν εξαίσια, τέλεια και είχαν το πιο κατάμαυρο μαύρο του κόσμου. Τα πέλματά του ήταν μεγάλα σαν σκαμνιά και το στέρνο του κατάλευκο. Τον είχα ξαναδεί κάπου, είχα δει την εικόνα του σε μια α- φίσα στη Λόντον Στριτ, πάνω από το ποτάμι. Πηδούσε μέσα από έναν πύρινο δακτύλιο με το στόμα ανοιχτό. Ήταν ένα πλάσμα μυθικό. Δεν θυμάμαι να έχω κάνει ένα βήμα πάνω στο πλακόστρωτο. Με τράβηξε κοντά του όπως το μέλι τραβάει μια σφήκα. Δεν ένιωσα φόβο. Αντίκρισα τη θεϊκή αδιαφορία του προσώπου του και κοίταξα τα διάφανα κίτρινα μάτια του. Η μύτη του ήταν μια βουνοπλαγιά από χρυσαφένιο χνούδι, τα ρουθούνια του ροδαλά και υγρά σαν κουταβιού. Σήκωσε τα παχιά λευκά διάστικτα χείλη του και καθώς χαμογέλασε, οι τρίχες στο μουστάκι του κουνήθηκαν. Ένιωσα την καρδιά μου κάπου πολύ ψηλά, να χτυπάει σαν μια μικρή γροθιά που προσπαθούσε να βγει από μέσα μου. 17

12 Τίποτα στον κόσμο δεν ήταν ικανό να με εμποδίσει να σηκώσω το χέρι μου και να χαϊδέψω την πλατιά, ζεστή και χνουδωτή ράχη της μύτης του. Ακόμα και σήμερα νιώθω πόσο υπέροχη ήταν η αίσθηση εκείνου του αγγίγματος. Ποτέ δεν είχα αγγίξει κάτι πιο μαλακό και καθαρό. Ένας κυματισμός διέτρεξε τον δεξιό του ώμο καθώς σήκωσε το πέλμα του πιο μεγάλο απ το κεφάλι μου και με έριξε κάτω με ένα σχεδόν τεμπέλικο χτύπημα. Ήταν λες και με χτύπησε μαξιλάρι. Έπεσα στο έδαφος, αλλά δεν τραυματίστηκα, μόνο αλαφιάστηκα, και έπειτα όλα έγιναν ένα όνειρο. Θυμάμαι ότι άκουγα ουρλιαχτά και φωνές, αλλά κάπως απόμακρα, λες και βούλιαζα σε νερό. Ο κόσμος ήρθε τα πάνω κάτω και με προσπέρασε με μια λάμψη, το έδαφος μετακινήθηκε κάτω από τα πόδια μου, τα μαλλιά μου έπεσαν μπροστά στα μάτια μου. Μέσα μου υπήρχε μια παράξενη χαρά, είμαι σίγουρος γι αυτό αλλά τίποτα που θα μπορούσε να μοιάζει με φόβο, μόνο μια αίσθηση σφοδρότητας. Βρισκόμουν στα σαγόνια του. Η ανάσα του μου έκαιγε τον σβέρκο. Τα γυμνά δάχτυλα των ποδιών μου σύρθηκαν στο έ- δαφος με έναν υπόκωφο πόνο. Έβλεπα τα πόδια του, σκούρα πορτοκαλί με λευκά δάχτυλα, να δρασκελίζουν το έδαφος α- παλά σαν πούπουλα. Θυμάμαι να κολυμπάω σε τρικυμισμένα νερά, τον αχό από ένα εκατομμύριο όστρακα, την απέραντη σύγχυση του άχρονου. Ήμουν ο κανένας. Δεν είχα όνομα. Ήμουν στο πουθενά. Έπειτα, σε μια στιγμή, συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν τίποτα και ότι αυτή η επίγνωση ήταν το τέλος του τίποτα και η αρχή του φόβου. Ποτέ δεν είχα νιώσει τόσο χαμένος, αν και θα ακολουθούσαν πολλές ακόμα τέτοιες στιγμές στη ζωή μου. Άκουσα φωνές, ουρλιαχτά που έγιναν στριγκλιές, χωρίς να βγάζω νόημα. Έπειτα λόγια 18

13 είναι νεκρός, είναι νεκρός, είναι νεκρός, ω Χριστέ και Παναγία και τότε, ξαφνικά, ένιωσα τη σκληρή κρύα πέτρα κάτω απ το μάγουλό μου. Η φωνή μιας γυναίκας. Ένα χέρι στο κεφάλι μου. Όχι, όχι, όχι, έχει τα μάτια του ανοιχτά, κοιτάξτε, είναι έλα, καλό μου παιδί, άσε με να αγγίξω όχι, όχι, όχι, είσαι μια χαρά είναι νεκρός είναι νεκρός είναι νεκρός έλα, αγόρι μου έλα Και τότε γεννήθηκα. Καθιστός στο πεζοδρόμιο, σε πλήρη εγρήγορση, ανοιγοκλείνοντας τα μάτια μου από το σοκ της πραγματικότητας. Ένας άντρας με μεγάλο κόκκινο πρόσωπο και κοντοκουρεμένα κίτρινα μαλλιά με έπιανε από τους ώμους. Με κοιτούσε κατάματα, λέγοντας ξανά και ξανά: «Έλα, έλα, καλό μου παιδί έτσι μπράβο» Φταρνίστηκα, προκαλώντας ένα κύμα από χειροκροτήματα. Ο άντρας χαμογέλασε πλατιά. Συνειδητοποίησα ότι γύρω μου είχε συγκεντρωθεί ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων που χοροπηδούσαν προσπαθώντας να δουν καλύτερα. «Ω, καημένο μου παιδί!» ακούστηκε μια γυναικεία φωνή και τότε σήκωσα το κεφάλι μου και είδα μπροστά από το πλήθος μια γυναίκα με την έκπληξη ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της, ανάκατα κατσαρά μαλλιά και γουρλωμένα μάτια σαν παρανοϊκά που τα χοντρά γυαλιά της τα έκαναν να φαίνονται θολά και τεράστια. Κρατούσε από το χέρι ένα κοριτσάκι. Το πλήθος ήταν μια μάζα από θαμπά πρόσωπα σ έναν πίνακα, θαμπά πρόσωπα με θαμπά σώματα και κάπου κάπου έντονες πινελιές άλικες, πράσινες, πορφυρές. Η εικόνα είχε τον αργό 19

14 παλμό της θάλασσας και τα μάτια μου δεν μπορούσαν να τη χωρέσουν μεμιάς, λες και εμποδίζονταν από δάκρυα θόλωνε, τρεμόπαιζε και στριφογύριζε μέσα σ έναν κυκεώνα από ήχους, ώσπου κάποιος μού ταρακούνησε το κεφάλι για να ξυπνήσω και είδα ολοκάθαρα, πολύ πιο καθαρά απ όσο είχα δει ποτέ οτιδήποτε, το πρόσωπο του μικρού κοριτσιού που στεκόταν μπροστά από το πλήθος κρατώντας το χέρι της μητέρας της, ξεκάθαρο σαν πάγος σε μια θάλασσα ομίχλης. «Λοιπόν», είπε ο μεγαλόσωμος άντρας πιάνοντας το πιγούνι μου και στρέφοντας το πρόσωπό μου ώστε να τον αντικρίσω, «πόσα δάχτυλα είναι αυτά, αγόρι μου;» Είχε έντονα ξενική προφορά. Σήκωσε το άλλο του χέρι μπροστά μου, λυγίζοντας τον αντίχειρα και το μικρό δάχτυλο. «Τρία», είπα. Η απάντησή μου προκάλεσε κι άλλα μουρμουρητά επιδοκιμασίας από το πλήθος. «Μπράβο, αγόρι μου!» είπε ο άντρας λες και είχα κάνει κάτι πολύ έξυπνο και με σήκωσε όρθιο, χωρίς να αφήσει τους ώμους μου. «Είσαι καλά τώρα;» ρώτησε ταρακουνώντας με ελαφρά. «Είσαι καλά. Είσαι γενναίο αγόρι εσύ. Καλό παιδί! Καλό παιδί! Το καλύτερο!» Στις κόχες των ματιών του είδα δάκρυα, που έμεναν εκεί μετέωρα δίχως να κυλούν, πράγμα που μου φάνηκε παράξενο, καθώς την ίδια στιγμή χαμογελούσε, αποκαλύπτοντας μια τέλεια σειρά από μικρά, γυαλιστερά λευκά δόντια. Το πλατύ του πρόσωπο απείχε ελάχιστα από το δικό μου, απαλό και ροδαλό σαν βραστό χοιρομέρι. Με σήκωσε στα χέρια του και με κράτησε αντίκρυ του. «Πες μου πώς σε λένε, καλό μου παιδί», είπε, «και θα σε πάω σπίτι στη μαμά.» «Τζάφι Μπράουν», είπα. Ένιωσα το μεγάλο μου δάχτυλο να ανεβαίνει στο στόμα μου και το τράβηξα αμέσως. «Με λένε 20

15 Τζάφι Μπράουν και μένω στην οδό Γουότνεϊ.» Και την ίδια στιγμή ένας απαίσιος ήχος πλημμύρισε τον αέρα ένας ήχος που θύμιζε αγέλη από αγριόσκυλα, σατανάδες της κόλασης, βουνά που έπεφταν, σαματά και οχλοβοή. Ξαφνικά το κόκκινο πρόσωπο του άντρα άστραψε και βρόντηξε. «Μπάλτερ! Για όνομα του Θεού, κλείσ τον πίσω στο κιβώτιο. Είδε τα σκυλιά!» «Με λένε Τζάφι Μπράουν!» φώναξα όσο πιο καθαρά μπορούσα, επειδή τώρα είχα συνέλθει εντελώς, παρόλο που ένιωθα το στομάχι μου να ανακατεύεται απειλητικά. «Και μένω στην οδό Γουότνεϊ!» Με κουβάλησε σπίτι στα μεγάλα του χέρια σαν να ήμουν βρέφος και σε όλη τη διαδρομή μού έλεγε τα εξής: «Λοιπόν, τι θα πεις στη μαμά; Τι θα πει η μαμά όταν μάθει ότι έπαιζες με έναν τίγρη; Γεια σου, μαμά, έπαιζα με τον φίλο μου τον τίγρη. Του έδωσα ένα χαστουκάκι στη μύτη. Ξέρεις πολλά αγόρια που περπατώντας στον δρόμο μπορούν να συναντήσουν έναν τίγρη; Είσαι ξεχωριστό αγόρι! Γενναίο αγόρι! Ένα στα δέκα εκατομμύρια!» Ένα στα δέκα εκατομμύρια. Μέχρι να στρίψουμε στην οδό Γουότνεϊ με ένα τσούρμο από χασομέρηδες στο κατόπι μας, το κεφάλι μου είχε πρηστεί σαν τον θόλο του Σεντ Πολ. «Το έλεγα εγώ ότι κάποια στιγμή θα συνέβαινε, κύριε Τζάμρακ!» τσίριξε η διοπτροφόρος γυναίκα με το κοριτσάκι, που προχωρούσε βιαστικά στο πλάι του. «Κι εμείς; Τι θα απογίνουμε εμείς που μας έτυχε να μένουμε δίπλα σας;» Είχε σκοτσέζικη προφορά και μάτια που γυάλιζαν. «Το ζώο ήταν νυσταγμένο και χορτάτο», αποκρίθηκε ο ά- ντρας. «Πριν από είκοσι λεπτά είχε φάει ένα πλούσιο γεύμα, αλλιώς δεν θα τον είχαμε μετακινήσει. Όμως αυτό που συνέβη δεν έπρεπε να συμβεί, ούτε και θα συμβεί ξανά. Λυπάμαι.» Έ- διωξε ένα δάκρυ από την άκρη του ματιού του. «Όμως δεν υ- πήρξε κίνδυνος.» 21

16 «Έχει δόντια, δεν έχει;» φώναξε η γυναίκα. «Και νύχια.» Τότε το κορίτσι έσκυψε και με κοίταξε από το πλάι της μητέρας της, σφίγγοντας ένα πουά μαντίλι που είχε τυλιγμένο γύρω από τον λαιμό της και χαμογελώντας. Ήταν η πρώτη φορά που μου χαμογελούσαν στη ζωή μου. Εντάξει, αυτό που λέω είναι μάλλον υπερβολικό μου είχαν χαμογελάσει πολλές φορές για παράδειγμα, ο μεγαλόσωμος άντρας μού είχε χαμογελάσει μόλις πριν από ένα λεπτό. Όμως το ξαναλέω: Ήταν η πρώτη φορά που μου χαμογελούσαν πραγματικά, επειδή αυτό το χαμόγελο καρφώθηκε κατευθείαν στην καρδιά μου, σαν μια βελόνα τόσο λεπτή, που ήταν αόρατη. Έπειτα, καθώς η μητέρα του το τράβηξε απότομα, το κορίτσι σκόνταψε και πέφτοντας χτύπησε το πρόσωπό της. Έβγαλε μια δυνατή στριγκλιά. «Ω Θεέ μου», είπε η μητέρα της και αφήσαμε τις δυο τους να μαλώνουν στο πλάι του δρόμου για να συνεχίσουμε τον δρόμο προς το σπίτι μου ανάμεσα από τους πάγκους της αγοράς. Η κυρία Ρίγκαν καθόταν στην κορυφή της σκάλας, αλλά όταν μας είδε να πλησιάζουμε, σηκώθηκε απότομα και στάθηκε όρθια με το στόμα ανοιχτό. Όλοι άρχισαν να φλυαρούν α- κατάσχετα. Η μαμά ήρθε τρέχοντας προς το μέρος μου, άνοιξα τα χέρια μου και ξέσπασα σε δάκρυα. «Δεν έπαθε απολύτως τίποτα, κυρία μου», είπε ο κύριος Τζάμρακ, καθώς με παρέδιδε στη μητέρα μου. «Λυπάμαι πολύ που τρόμαξε το αγόρι σας. Έγινε κάτι τρομερό, το κιβώτιο δεν άντεξε όλο αυτό το ταξίδι από τη Βεγγάλη κι εκείνος ξεκόλλησε το πίσω μέρος, σπρώχνοντάς το με τα καπούλια του.» Εκείνη με έστησε στα πόδια μου και με ξεσκόνισε, κοιτάζοντάς με επίμονα στα μάτια. «Τα δάχτυλα των ποδιών του» είπε. Ήταν κατάχλωμη. Kοιτούσα έκπληκτος το συγκεντρωμένο πλήθος. «Κυρία μου», είπε ο κύριος Τζάμρακ, βάζοντας το χέρι του στην εσωτερική τσέπη του παλτού του και βγάζοντας χρήμα- 22

17 τα. Το κορίτσι και η μητέρα του είχαν επιστρέψει. Η μικρή έ- τριβε τα γόνατά της και έδειχνε θυμωμένη. Είδα τον κύριο Ρούμπεν. «Έχω τον καπνό σας», είπα καθώς έβαζα το χέρι στην τσέπη μου. «Ευχαριστώ πολύ, Τζάφι», είπε ο κύριος Ρούμπεν κλείνοντάς μου το μάτι. Η Σκοτσέζα πετάχτηκε ξανά, παρότι τώρα είχε αλλάξει στρατόπεδο και εκθείαζε τον κύριο Τζάμρακ σαν να ήταν κάποιος σπουδαίος ήρωας: «Χίμηξε πάνω στον τίγρη, αλήθεια σας λέω! Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα! Τον άρπαξε έτσι», είπε αφήνοντας το χέρι του κοριτσιού για να δείξει πώς ο Τζάμρακ είχε πηδήσει στην πλάτη του ζώου και το είχε αρπάξει απ τον λαιμό, «και έχωσε τα χέρια του στο στόμα του, αλήθεια! Μάλιστα! Στο στόμα ενός άγριου τίγρη!» Η μαμά έδειχνε έκπληκτη και λιγάκι ζαλισμένη. Δεν πήρε στιγμή τα μάτια της από πάνω μου. «Τα καημένα τα δαχτυλάκια του», είπε κοιτάζοντας προς τα κάτω, τα είδα να αιμορραγούν εκεί όπου είχαν γδαρθεί πάνω στις πέτρες, και το θέαμα με έκανε να αποκτήσω επίγνωση του πόνου. Άγγιξα τον λαιμό μου στο σημείο που είχε υγρανθεί από το στόμα του τίγρη. «Αγαπητή κυρία», είπε ο κύριος Τζάμρακ σπρώχνοντας τα χρήματα στην ποδιά της μαμάς, «ο γιος σας είναι το πιο γενναίο αγόρι που έχω γνωρίσει.» Της έδωσε ένα επισκεπτήριο με το όνομά του. Φάγαμε καλά εκείνη τη νύχτα, δεν ένιωσα ναυτία από την πείνα. Ήμουν καταχαρούμενος, πλημμυρισμένος από αγάπη για τον τίγρη. Η μητέρα μου έπλυνε τα πόδια μου με ζεστό νερό και τα έτριψε με βούτυρο που πήρε από την κυρία Ρίγκαν. Ο κύριος Ρούμπεν ήρθε και κάθισε στο δωμάτιό μας ρουφώντας την πίπα του και όλοι οι γείτονες στριμώχνονταν έξω απ την 23

18 πόρτα μας. Σαν να είχαμε καρναβάλι. Η μαμά ήταν αναψοκοκκινισμένη και έλεγε στους πάντες: «Ένας τίγρης! Ένας τίγρης! Τον Τζάφι τον άρπαξε ένας τίγρης!» Ο τίγρης με δημιούργησε. Όταν ο δρόμος του διασταυρώθηκε με τον δικό μου, όλα άλλαξαν. Μετά απ αυτό ο δρόμος συνέχισε να διακλαδίζεται, θέλοντας και μη, και έτσι πέρασα στο μέλλον. Θα μπορούσε να μην είχε γίνει έτσι. Θα μπορούσε τίποτα να μην είχε γίνει έτσι. Θα μπορούσα να μην είχα αντιληφθεί το μεγαλείο που ήρθε να με συναντήσει. Θα μπορούσα να είχα πάει τον καπνό στον κύριο Ρούμπεν και έπειτα να είχα ανέβει επάνω στην καλή μου τη μαμά και τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί τελείως διαφορετικά. Το επισκεπτήριο στεκόταν περήφανα πάνω στο γείσο του τζακιού δίπλα στη χτένα της μαμάς και σ ένα βάζο με φουντωτά μαύρα φτερά, και όταν ο Τζουντ, ο γιος της κυρίας Ρίγκαν, γύρισε από τη δουλειά, μας το διάβασε. Τσαρλς Τζάμρακ Φυσιογνώστης και εισαγωγέας ζώων, πτηνών και οστράκων. 24

19

20

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Πριν πολλά χρόνια, ζούσε σε μια πόλη της Ναζαρέτ μια νέα και καλή γυναίκα που την

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών

Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Η καλύτερη στιγμή των Χριστουγεννιάτικων διακοπών Κ.Ν Α.Κ.Γ.Κ Η καλύτερη στιγμή μου ήταν η Πρωτοχρονιά που όταν ο παππούς μου έκοβε τη βασιλόπιτα και εγώ κέρδισα το φλουρί που ήταν ένα ευρώ. Ο Μπαμπάς

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Τούτη εδώ είναι μια ιστορία για ένα κοριτσάκι, τη Μαριόν, που ζούσε σ ένα βόρειο νησί, σε μια πόλη που την έλεγαν Νεμπγιαβίκ. Ήταν ένα μέρος με

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει «Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη στην ανέμη τυλιγμένη δωσ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχίσει και την καλή μας συντροφιά να την καλησπερίσει Μ ια φορά κι ένα καιρό σ ένα μακρινό βασίλειο ζούσε

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Στον πατέρα μου, που μου είπε την ιστορία του Μαλίκ

Στον πατέρα μου, που μου είπε την ιστορία του Μαλίκ Στον πατέρα μου, που μου είπε την ιστορία του Μαλίκ ΟΑΜΊΡ ΚΑΊ Ο ΣΚΎΛΟΣ συναντήθηκαν μπροστά σ ένα παγκάκι μια Κυριακή πρωί. Ο καιρός ήταν ανοιξιάτικος και ο Αμίρ καθόταν στο παγκάκι και λιαζόταν. Ο σκύλος

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

O πιο. άγγελος. μικρός. Xίλντε Κέλερ-Τιμ. εικόνες: Στέφανι Ράιχ

O πιο. άγγελος. μικρός. Xίλντε Κέλερ-Τιμ. εικόνες: Στέφανι Ράιχ O πιο μικρός Xίλντε Κέλερ-Τιμ εικόνες: Στέφανι Ράιχ άγγελος Ήταν ο πιο μικρός άγγελος απ όλους. Στεκόταν μπροστά μπροστά και τραγουδούσε με όλη του τη δύναμη. Βέβαια, την περισσότερη ώρα το μόνο που έλεγε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑΣ ΓΑΤΟΣ ΜΑ ΤΙ ΓΑΤΟΣ Του Θανάση Μεσσήνη

ΕΝΑΣ ΓΑΤΟΣ ΜΑ ΤΙ ΓΑΤΟΣ Του Θανάση Μεσσήνη ΕΝΑΣ ΓΑΤΟΣ ΜΑ ΤΙ ΓΑΤΟΣ Του Θανάση Μεσσήνη Πρώτα εξαφανίστηκε ο Νιαουρίνος, μετά ο Μουστάκιας, μετά εξαφανίστηκαν ο Σαλταπήδας και ο Ουρίτσας. Όλα αυτά τα ζώα δεν είχαν κανένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια Το παράξενο ταξίδι της Συννεφένιας «Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια ζούσαν σε ένα παλάτι. Ο Φωτιάς δεν τις άφηνε να βγουν έξω ποτέ. Στερέωνε την πόρτα με ένα βαρύ ξύλο. Μια μέρα

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ

ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ ΜΙΑ ΤΡΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕ ΠΕΝΤΕ ΣΚΥΛΟΥΣ Η μέρα που γεννιέμαι! Μια φορά και ένα καιρό υπήρχε μια σκυλίτσα, από βασιλική οικογένεια. Η μαμά της ήταν μοντέλο και η γιαγιά της,τι να σας πω είχε ολόκληρο οίκο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι

Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Μια φορά κι ένα γαϊδούρι Ερευνητική Εργασία Α Λυκείου Υπεύθυνοι Καθηγητές Κοκκίνου Ελένη Παπαζέτης Κωνσταντίνος Καϊµακάµης Αθανάσιος Συγγραφική Οµάδα Τσιρίδης Νίκος Ραχωβίτσας Δηµήτρης Σιέλης Χρίστος Σχολικό

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Φέραμε στην τάξη τα αγαπημένα μας παιχνίδια και τα παρουσιάσαμε στους συμμαθητές μας

Φέραμε στην τάξη τα αγαπημένα μας παιχνίδια και τα παρουσιάσαμε στους συμμαθητές μας Φέραμε στην τάξη τα αγαπημένα μας παιχνίδια και τα παρουσιάσαμε στους συμμαθητές μας Το ωραιότερο μου παιχνίδι είναι ένα σκυλάκι. Το απέκτησα όταν ήταν βάφτισή μου και από τότε το έχω σαν φίλο. Είναι φτιαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΟΝΤΑΡΙ. Η οικογένεια των λιονταριών. Λιοντάρια

ΛΙΟΝΤΑΡΙ. Η οικογένεια των λιονταριών. Λιοντάρια Μέγεθος Βάρος Τροφή Περιοχή Λιοντάρια ως 1,90 µέτρα µήκος ως 1,10 µέτρα ύψος µέχρι 250 κιλά τρώνε ζώα µεγάλα, όπως καµηλοπαρδάλεις, αντιλόπες, ζέβρες Αφρική και Ινδία ΛΙΟΝΤΑΡΙ Τα λιοντάρια είναι τα µεγαλύτερα

Διαβάστε περισσότερα

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές...

Χαμπάρι ο Γιαννάκης. Η μάνα χαμηλώνει το στερεοφωνικό... Ο Γιαννάκης επιτέλους, γυρίζει! Βλέπει τη μάνα... θυμώνει... της βάζει τις φωνές... 1.... εξ ουρανού... στο δωμάτιό του... ακατάστατο. Ακούει μουσική δυνατά... παίζει ηλεκτρική κιθάρα... χτυπιέται [πλάτη στο κοινό]... πόρτα κλειστή... ανοίγει... μπαίνει η μάνα του... σάντουιτς σε πιάτο...

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος

Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος Μια προσπάθεια καλλιτεχνικής έκφρασης από μαθητές και μαθήτριες του Στ 2 για το σχολικό έτος 2013-2014 Από τη Ματίνα Κρεμμύδια κουνουπίδια Μέσα στην κουζίνα μαγειρεύω κουνουπίδια Και η μαμά μου κλαίει

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου. Ενότητα 1: Το σπασμένο μπισκότο. Γιάννα Ροϊλού. Τμήμα: Θεατρικών Σπουδών. Σελίδα 1 1 Σκοποί ενότητας..3 2 Περιεχόμενα ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Στο λαχανόκηπο, ο ήλιος έκαιγε κι όλα τα λαχανικά είχαν κρεμάσει λυπημένα τα φύλλα τους στο χώμα. «Ουφ! Θα σκάσουμε από τη ζέστη!» παραπονιόντουσαν. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου

Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Γράφει η Ευρυδίκη Αμανατίδου Σε μια αυλή, ζούσαν καμιά δεκαριά γαλοπούλες, μαύρες και με μακριούς λαιμούς κι όλη την ώρα φώναζαν γλου-γλου-γλου. Αχώριστες ήταν και τριγυρνούσαν και τσιμπολογούσαν. Κι έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε Η φωτογραφική μηχανή Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο για μένα, ήταν ένα δώρο της γιαγιάς μου. Α, η γιαγιά μου είναι η πιο καλή γιαγιά του κόσμου!

Διαβάστε περισσότερα