Marauder. daedalus. Ragged Robin. Mare Liberum. arisseirios

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Marauder. daedalus. Ragged Robin. Mare Liberum. arisseirios"

Transcript

1 I.C. Γράφουν: Marauder daedalus Ragged Robin Mare Liberum arisseirios

2 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. Αγγίζοντας την άλλη πλευρά σελ Ένα πρωινό σελ Ένα παράξενο λουλούδι σελ Interna Corporis σελ Όνειρο μέσα σε όνειρο σελ. 51

3 ΑΓΓΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ή ταν τέλη Οκτώβρη, μια νύχτα που φαινομενικά έμοιαζε με κάθε άλλη, τότε που, γυρνώντας στο σπίτι του λίγο πριν τα μεσάνυχτα, τον περίμενε η μεγαλύτερη έκπληξη. Έστριψε αργά στη γωνία προσπαθώντας να αντέξει λίγο ακόμα μέχρι ν ανέβει τα σκαλιά της παλιάς πολυκατοικίας, στην οποία έμενε εδώ και δυο χρόνια σε μια πυκνοκατοικημένη γειτονιά της Αθήνας. Για πολλοστή φορά υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι αυτή θα ήταν η τελευταία που έπινε αλκοόλ μια υπόσχεση που γνώριζε ήδη ότι θα αναιρούσε το επόμενο κιόλας βράδι. Άνοιξε με δυσκολία την εξώπορτα, παρ όλο που έμενε πάντα ανοιχτή (ο αφαλός είχε χαλάσει και το χερούλι κρεμόταν) και άρχισε να ανεβαίνει αργά τα σκαλιά. Το μόνο που σκεφτόταν εκτός απ την ατυχία του να μην υπάρχει ασανσέρ ήταν η στιγμή που θα έπεφτε στο κρεβάτι, προσπαθώντας να απαλλαγεί κάπως απ τον τρομερό πονοκέφαλο. Μόλις έφτασε στο πλατύσκαλο του 2 ου ορόφου έριξε μια ματιά στο ρολόι που ήταν κρεμασμένο στον τοίχο: 12:00. «Περίεργο», σκέφτηκε, «ποιος έβαλε αυτό το ρολόι εδώ;». Στον όροφο εκείνο βρισκόταν μόνο το διαμέρισμά του κι αν κάποιος άλλος ένοικος ήθελε να βάλει για οποιοδήποτε λόγο ένα ρολόι θα το είχε κάνει έξω απ το δικό του διαμέρισμα ή στην είσοδο της πολυκατοικίας. Και, τέλος πάντων, θα είχε βάλει ένα κανονικό ρολόι τοίχου κι όχι ένα ρολόι χειρός κρεμασμένο από μια πρόκα στον τοίχο! Η ζαλάδα δεν τον άφησε να συνεχίσει τις σκέψεις του και με βιαστικές, αν και άχαρες, κινήσεις προσπάθησε να βγάλει τα κλειδιά απ την τσέπη του. 1

4 Η απόσταση απ το πάτωμα του φαινόταν εξαιρετικά μακρινή, αλλά δεν είχε επιλογή. Με μια δυναμική προσπάθεια έσκυψε για να σηκώσει τα κλειδιά που του είχαν πέσει και ξανασηκώθηκε. Περιέργως, άρχισε να αισθάνεται πολύ καλύτερα, ο πονοκέφαλος κι η ζαλάδα που τον βασάνιζαν τόση ώρα είχαν εξαφανιστεί! «Τι στο διάολο», αναρωτήθηκε, αλλά δεν έδωσε και ιδιαίτερη σημασία. Του έφτανε που αισθανόταν ήδη υπέροχα και για μια στιγμή σκέφτηκε να γυρίσει στο συνοικιακό μπαράκι που σύχναζε σχεδόν καθημερινά. «Ευκαιρία να γνωρίσω κι εκείνη τη μελαχρινούλα που είχε φτάσει λίγο πριν φύγω και καθόταν μόνη της μάλλον καμιά φίλη της Καίτης θα ήταν» (η Καίτη ήταν η σερβιτόρα και τις είχε δει να μιλούν πριν φύγει). «Τέλος πάντων, ας μπω λιγάκι στο σπίτι και βλέπουμε τουλάχιστον να πάρω ένα μπουφάν μαζί, έχει αρχίσει να χειμωνιάζει» και μ αυτές τις σκέψεις έβαλε το κλειδί στην πόρτα. Η έκπληξή του γρήγορα μετατράπηκε σε θυμό μαζί με απορία. Το κλειδί δε γυρνούσε με τίποτα! Το κοίταξε, βεβαιώθηκε ότι ήταν το σωστό, ξαναδοκίμασε, αλλά πάλι απέτυχε. «Γαμώ το» καμιά βρισιά δεν μπορούσε να τον ικανοποιήσει για να ολοκληρώσει τη φράση του που επαναλάμβανε ξανά και ξανά. Πήρε γρήγορα τηλέφωνο έναν κλειδαρά, του έδωσε τη διεύθυνση και του είπε ότι θα τον περιμένει μπροστά στην είσοδο του διαμερίσματος. Εκείνος τον διαβεβαίωσε ότι το πολύ σε δύο λεπτά θα ήταν εκεί. Έκλεισε το τηλέφωνο, έβγαλε το σακουλάκι με τον καπνό κι άρχισε να στρίβει ένα τσιγάρο Πράγματι, σε δυο λεπτά άκουσε γοργά βήματα στη σκάλα. «Εδώ, επάνω!» φώναξε και κοίταξε προς το πλατύσκαλο, στο οποίο αμέσως εμφανίστηκαν δυο 2

5 αστυνομικοί με προτεταμένα όπλα και μια έκφραση απορίας ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους. - Ακίνητος!, αναφώνησε ο ένας απ αυτούς, ψηλά τα χέρια σου να τα βλέπω. - Τι συμβαίνει ρε παιδιά; απάντησε φανερά απορημένος. - Ψηλά σου είπα τα χέρια σου, τώρα! Και απομακρύνσου απ την πόρτα. Ο Μενέλαος έκανε δυο βήματα προς το μέρος τους και σήκωσε τα χέρια του ανοίγοντας ταυτόχρονα τις παλάμες του για να τους δείξει ότι δεν κρατά κάποιο όπλο. Ο ένας αστυνομικός κατευθύνθηκε προς την πόρτα του διαμερίσματός του και χτύπησε. - Ανοίξτε, παρακαλώ, αστυνομία! Μας καλέσατε. Το φως της εισόδου του διαμερίσματός του άναψε, η πόρτα ακούστηκε να ξεκλειδώνει από μέσα, άνοιξε σιγά σιγά κι ένας ηλικιωμένος ξεπρόβαλλε δειλά. Ο Μενέλαος δεν πίστευε στα μάτια του! Κάποιος άγνωστος βρισκόταν στο σπίτι του, είχε αλλάξει την κλειδαριά του και είχε φωνάξει και την αστυνομία να τον συλλάβει; Ήταν αδιανόητο! Μια τερατώδης οργή τον είχε κατακλύσει, άνοιξε το στόμα του έτοιμος να διαμαρτυρηθεί για το παράλογο της υπόθεσης, να απαιτήσει αυτός εξηγήσεις για όσα συνέβαιναν. Εκείνη τη στιγμή ένιωσε να επιστρέφει ο πονοκέφαλος, πιο δυνατός από πριν, άρχισε πάλι να ζαλίζεται, η εικόνα εμπρός του θόλωνε γοργά δυσκολευόταν να διακρίνει τους αστυνομικούς, τον ηλικιωμένο που βγήκε απ το διαμέρισμά του κι άρχισε να τους εξηγεί ότι άκουσε κάποιον να προσπαθεί να παραβιάσει την κλειδαριά της πόρτας του κι αυτός κάλεσε έντρομος την Άμεση Δράση ο ήχος χαμήλωνε στ αυτιά του Μενέλαου, τα 3

6 χρώματα μπερδεύονταν και τελικά λιποθύμησε. Το μόνο που πρόλαβε να συνειδητοποιήσει πριν σωριαστεί στο πάτωμα ήταν ότι η ώρα είχε πάει 12:15. Άνοιξε τα μάτια του και για μια στιγμή προσπάθησε να συνειδητοποιήσει πού βρισκόταν. Είδε στον απέναντι τοίχο ένα γνώριμο πίνακα, κάτι απ αυτά που σχεδίαζε ο ίδιος πριν αρκετά χρόνια, δεξιά τη βιβλιοθήκη του και πάνω στο τραπεζάκι εμπρός του μερικά περιοδικά που διάβαζε συχνά. Δεν υπήρχε αμφιβολία, καθόταν στον καναπέ του σπιτιού του, αλλά ακόμη δεν καταλάβαινε τι είχε γίνει - Ξύπνησες; Πάλι καλά που σε βρήκα και σε μάζεψα. Η φωνή ακούστηκε αρκετά γνώριμη, αλλά όχι οικεία. Έστρεψε το βλέμμα του αριστερά και αντίκρισε τον Γιάννη, το διαχειριστή της πολυκατοικίας, να έρχεται προς το μέρος του κρατώντας ένα φλιτζάνι καφέ. - Σου έφτιαξα έναν καφέ. Έλα, πιες. Ευτυχώς που είχα πάει επίσκεψη σ ένα φίλο μου σήμερα και άργησα να γυρίσω. Σε βρήκα πεσμένο μπροστά στην πόρτα και στην αρχή, ομολογώ, ανησύχησα. Μόλις πλησίασα, βέβαια, κατάλαβα η μυρωδιά του αλκοόλ ήταν διαπεραστική. Τα κλειδιά σου ήταν πεταμένα στο πλάι και πήρα το θάρρος - Σ ευχαριστώ - Καλά ρε συ, δεν τρέχει τίποτα, μην το παρακάνεις όμως με το ρημάδι. Ποιος ξέρει πόση ώρα ήσουν εκεί - Τι ώρα είναι; - 12:30 - Ένα τέταρτο - Πάλι καλά 4

7 - Μπορεί και μισάωρο δε μου λες, ήταν κανείς άλλος εδώ όταν ήρθες; - Πού εδώ, στο διαμέρισμά σου; Όχι, βέβαια, η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Μάλιστα, αυτές τις μέρες δεν είναι κανείς σ όλη την πολυκατοικία. Τριήμερο βλέπεις, έχουν φύγει όλοι. - Είδες κανένα περιπολικό απ έξω; - Όχι, δε νομίζω με τρομάζεις ρε Μενέλαε. Συνέβη κάτι; Σε ψάχνει η αστυνομία; - Με βρήκε, χα χα! Χαμογέλασε και ήπιε άλλη μια γουλιά καφέ, ο οποίος ευτυχώς είχε αρχίσει να επιδρά θετικά. Ο πονοκέφαλος είχε υποχωρήσει αισθητά και δε ζαλιζόταν πλέον καθόλου. - Αλλά δεν ξέρω γιατί μ αφήσανε ή γιατί τους άφησα εγώ κι εκείνον τον γέρο - Τι λες; - Τίποτα, άσε με, όλα καλά. Σ ευχαριστώ πολύ - Είσαι εντάξει; Μήπως θέλεις κάτι, να σε βοηθήσω; Μη σε νοιάζει για μένα, δεν με απασχολείς, ειλικρινά. - Όχι, να σαι καλά, μην ανησυχείς. Μια χαρά είμαι, θα πάω να κοιμηθώ. - Καλώς! Αν είναι έτσι, να σ αφήσω να ξεκουραστείς. Ο Γιάννης σηκώθηκε και στράφηκε προς την πόρτα. Έριξε μια τελευταία ματιά συμπόνιας στο Μενέλαο πριν κλείσει την πόρτα πίσω του. «Ποιος ξέρει τι να έπαθε ο καημένος άτιμα θηλυκά!» σκέφτηκε, καθώς κατευθυνόταν προς τη σκάλα για να πάει στο διαμέρισμά του. Για κάθε παράξενη συμπεριφορά ενός άντρα ήταν σίγουρος ότι ευθυνόταν μια ερωτική αποτυχία. 5

8 Ο Μενέλαος δεν μπορούσε ακόμα να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί. Πήρε τα κλειδιά του και τα δοκίμασε στην πόρτα. Η πόρτα κλείδωνε και ξεκλείδωνε κανονικότατα. Την άνοιξε και κοίταξε έξω το διάδρομο. Κανείς. Παρατήρησε τον τοίχο στον οποίο είχε δει το ρολόι. Τίποτα. «Οπότε», σκέφτηκε, «μπορεί να μην ήμουν μόνο μισή ώρα εδώ έξω». Το φως, φυσικά, της εισόδου του ήταν σβηστό. «Μυστήρια πράγματα» σιγοψιθύρισε. «Τόσο χάλια έγινα απ το ποτό; Μα τόσο; Κι είναι η πρώτη φορά που λιποθυμώ». Έκλεισε την πόρτα και κατευθύνθηκε στην κρεβατοκάμαρα. Αυτό που είχε σημασία προς το παρόν ήταν να πέσει για ύπνο. Αλλά οι σκέψεις δεν τον άφηναν στιγμή. Η κατάσταση που είχε βιώσει ήταν πέρα για πέρα αληθινή, ήταν σίγουρος αλλά τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό; Και πώς ήταν δυνατό κάτι τέτοιο; Μετά από αρκετή ώρα ένιωσε τα βλέφαρά του να βαραίνουν και να βυθίζεται στον κόσμο των ονείρων. Το επόμενο πρωινό τον βρήκε ευδιάθετο, αν και τα γεγονότα της προηγούμενης νύχτας ακόμα του δημιουργούσαν σκέψεις και ερωτηματικά. Σ αυτές τις σκέψεις είχε προστεθεί και η έντονη παρουσία μιας γυναικείας μορφής που για κάποιο λόγο θεωρούσε σημαντική. Ήταν το μόνο που θυμόταν απ τα όνειρα που πιθανόν είχε δει το προηγούμενο βράδυ. Κι επειδή γενικότερα στη ζωή του ήταν σπάνιες οι φορές που θυμόταν κάποιο όνειρο, όταν συνέβαινε κάτι τέτοιο το θεωρούσε σαν «οιωνό», σαν κάτι άξιο προσοχής και κάποιας σημασίας. Προσπάθησε να θυμηθεί κάποιο άλλο στοιχείο, κάτι περισσότερο απ τα όνειρά του, αλλά μάταια. Μόνο η μορφή της κοπέλας είχε καταφέρει να παραμείνει ως ανάμνηση. Μάλιστα, αυτή η μορφή, αν και αρκετά ακαθόριστη, του έφερνε φευγαλέα στο νου εκείνη την κοπέλα που είχε παρατηρήσει στο μπαρ, λίγο πριν φύγει για να επιστρέψει στο 6

9 σπίτι. «Δε θα ναι δύσκολο να τη βρω» σκέφτηκε. «Αλλά ας τ αφήσουμε γι αργότερα αυτά. Έχω δουλειά να κάνω». Σηκώθηκε, ετοίμασε καφέ και κατευθύνθηκε στο γραφείο του. Ήταν ένα δωμάτιο του σπιτιού του, στο οποίο περνούσε τις περισσότερες ώρες του ελεύθερου χρόνου του μελετώντας διάφορα θέματα που τον ενδιέφεραν. Την εποχή αυτή ασχολούταν κυρίως με τη μελέτη των λατινικών και με μεταφράσεις διαφόρων κειμένων στα λατινικά. Μάλιστα, είχε καταφέρει να βρει κάποια αποσπάσματα σπάνιων έργων από γνωστούς αλλά και άγνωστους συγγραφείς και είχε επιδοθεί με μανία στη μετάφρασή τους. Το σημαντικότερο απ αυτά, αυτό που παρουσίαζε εξαιρετικό ενδιαφέρον για το Μενέλαο, ήταν μια πραγματεία περί της Αλήθειας, του Θεού και των Κόσμων όπως ονομαζόταν, από κάποιον ανώνυμο συγγραφέα, που απ όσο μπόρεσε να ανακαλύψει είχε γραφτεί κάπου μεταξύ του 11 ου και 12 ου αιώνα μ.χ. και το οποίο απαγορεύτηκε απ την επίσημη Εκκλησία. Ειδικά, η χρησιμοποίηση της λέξης Κόσμοι στον τίτλο, αντί του Κόσμου όπως θα ανέμενε κανείς, είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον του. 7

10 ΕΝΑ ΠΡΩΙΝΟ η λογική μας παίζει πολλές φορές περίεργα παιχνίδια. Αν ήταν όλα λογικά, θα είχαμε κατανοήσει εδώ και χιλιάδες χρόνια ίσως τα μυστικά της ζωής, του σύμπαντος, της φύσης ή ακόμα και του Θεού. Πολλοί από μας μελετούν συνεχώς, έτσι ώστε να καταλάβουν την εικόνα των πραγμάτων, λίγοι μπορούν να δουν έστω και μια αμυδρή φιγούρα της, κάποιοι τόλμησαν να ισχυριστούν πως την είδαν φωτισμένη και με κάθε λεπτομέρεια, πως τους αποκαλύφθηκε μέσω μιας ανεξήγητης διαδικασίας που ονόμασαν θεϊκή, που δεν τόλμησαν να αμφισβητήσουν τις προθέσεις της. Και αν ο Θεός δε θέλει να σε κάνει να δεις τη φύση του, πώς θα τη δεις; Επ! Ποιος μιλάει και γιατί είναι μέσα στο κεφάλι μου; Η κούραση και το περίεργο επεισόδιο είχαν αρχίσει να παίζουν με τη λογική του Μενέλαου οδηγώντας τον σε ένα παραλήρημα σκέψεων που δεν μπορούσε να τακτοποιήσει. Το μυαλό μου αντηχεί! Και το βιβλίο; Verita, η αλήθεια, είναι αυτή που κατανοούν τα αισθητήριά μας όργανα; Όχι βέβαια, χρόνια πριν, οι άνθρωποι εξηγώντας το Θεό επινόησαν την αλήθεια σαν μια από τις εκδοχές του, αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ο μεγάλος ιερέας του σύμπαντος είχε κάθε δύναμη που δεν μπορούσε να χωρέσει μέσα στη λογική μας, ένα υπέρτατο σημείο τόσο ισχυρό, που μπορούσε 8

11 να είναι και να μην είναι, να υπάρχει και να μην υπάρχει, να βρίσκεται σε κάθε σημείο του σύμπαντος, έτσι που οι θεολόγοι να αναρωτιούνται για τη φύση του και η αλήθεια; Αν η αλήθεια ήταν αντίθετη με το Θεό δε θα ήταν αλήθεια; Αν η αλήθεια σου δεν είναι η δική μου ποιανού είναι; Ένας ακόμα καφές φάνηκε αναγκαίος για τον Μενέλαο. Σηκώθηκε με αργά βήματα και πλησίασε στην πόρτα της κουζίνας. Γυρίζοντας προς τα πίσω είδε την εξώπορτά του και θυμήθηκε ξανά το γέρο που κατοικούσε χθες στο σπίτι του... Χμ, για αυτόν ποια ήταν η αλήθεια; Ο μικρός διαλογισμός καθώς φουσκώνει ο καφές είναι από τις καλύτερες ελληνικές συνήθειες. Πόσες φορές η ενασχόλησή μας με κάτι μηχανικό δεν ξεμπλοκάρει το μυαλό μας από το λογικό ή μνημονικό αδιέξοδο που νομίζουμε πως έχουμε; Έτσι και η στιγμή της προετοιμασίας του δεύτερου καφέ, έδωσε μια αναλαμπή στη λογική του. Ο συλλογισμός ήταν τόσο απλός μα τόσο δυσνόητος που δεν μπορούσε να τον αποδεχθεί ακόμα. Και ο γέρος είχε δίκιο. Μα ήμουν σπίτι μου Ήμουν σπίτι μου; Μα το μόνο που μου θύμισε το σπίτι ήταν ο χώρος τριγύρω του Έτρεξε προς την πόρτα και κοίταξε ξανά και ξανά την εικόνα της προσπαθώντας να θυμηθεί το χθεσινό επεισόδιο με ξεκούραστο μυαλό. Δεν ήταν σίγουρος ακόμα, πού ήταν και πώς βρέθηκε εκεί. Και αν δεν ήταν σπίτι του, τότε πώς διάολο τον βρήκε ο Γιάννης στην εξώπορτα; Μήπως τον πότισαν κάτι που δεν έπρεπε; Μήπως το αλκοόλ είχε κάνει τόσο καλά τη 9

12 δουλειά του χθες το βράδυ και όλα αυτά τα είδε ήδη λιπόθυμος; «Γαμώτο», ψέλλισε κι έτρεξε προς την κουζίνα... Ο καφές είχε φουσκώσει και χυθεί, γεμίζοντας τον πάγκο. Ταραγμένος άνοιξε το συρτάρι για να πιάσει ένα πανί, αλλά το συρτάρι του ήταν άδειο... Αναρωτήθηκε προς στιγμή μήπως έχει αρχίσει να τρελαίνεται, αλλά σύντομα η πραγματικότητά του επανήλθε στη φυσιολογική ροή της. Το είχε αδειάσει ο ίδιος πριν δυο μέρες προσπαθώντας να το καθαρίσει. Όλα τα πανιά ήταν για πλύσιμο και ο καφές εξακολουθούσε να κοσμεί την επιφάνεια του πάγκου του. Οι κινήσεις του έγιναν απότομες καθώς έψαχνε να βρει κάτι για να καθαρίσει, με αποτέλεσμα να μην προσέξει τον Γιάννη που τον κοιτούσε με απορία από την ανοικτή του εξώπορτα. «Όλα καλά;» του φώναξε. Ξαφνιασμένος από τη φωνή του γείτονα απάντησε κάτι σαν μάλλον, που ήταν όντως η κατάστασή του εκείνη τη στιγμή. - Μου είπες χθες για την αστυνομία και αναρωτιόμουν μήπως υπάρχει κάποιο πρόβλημα - Όχι βρε φίλε, ευχαριστώ, δε νομίζω να ήταν τελικά κάτι σοβαρό. Είχα πιει λίγο παραπάνω και νόμιζα πως είδα κάτι πράγματα, αλλά δε βαριέσαι 10

13 Η απάντηση ήταν αυτό που ήθελε ο ίδιος να πιστέψει, να ξεχαστεί από το παράλογο της υπόθεσης και να μην αποδεχθεί καμιά παράλογη εικασία. Όμως δεν ήταν εύκολο να το κάνει χωρίς καμία επεξεργασία. Αλλά σίγουρα δεν μπορούσε να ισχυρισθεί στον Γιάννη ξανά πως χθες επέστρεψε σε κάτι που νόμιζε σπίτι του, όμως δεν ήταν «Δεν ταίριαζε και το κλειδί», σκέφτηκε δυνατά... - Το κλειδί; Το είχες ρίξει παραδίπλα από το χέρι σου. Μια χαρά ταίριαζε, αφού μ' αυτό άνοιξα, σου είπα. - Ναι, ναι κάτι άλλο σκεφτόμουν, μην ανησυχείς. Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά, είπε και κινήθηκε προς το μέρος του. Δεν ήταν σε θέση ακόμα να του πει το χθεσινό σκηνικό με λεπτομέρειες, όχι μόνο από τις αμφιβολίες που είχε, αλλά και από το παράλογο της υπόθεσης που θα έκανε τον Γιάννη να αναρωτηθεί περίεργα πράγματα σχετικά με το γείτονά του και τη νοητική του κατάσταση. Θυμήθηκε παλαιότερα, όταν ήταν ακόμα στο σχολείο, που του άρεσε να διαβάζει με τις ώρες οτιδήποτε του κινούσε το ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να παραμείνει μοναχικός για ένα μεγάλο διάστημα της ζωής του. Τότε που τον έκραζαν οι φίλοι του φυτό και μυστήριο. Όλα αυτά όμως ανήκαν στο παρελθόν, τώρα είχε βρει την πολυπόθητη ισορροπία ανάμεσα στην κοινωνικότητα και τις ενασχολήσεις του. Δεν ήθελε να χαρακτηρισθεί περίεργος ξανά... με κανέναν τρόπο. - Δεν μου λες, όμως, φίλε κάτι του είπε ο Γιάννης. - Τι; - Ήσουν τόσο χάλια που έπρεπε να φωνάξεις κλειδαρά για να μπεις μέσα; 11

14 ...τον έλουσε κρύος ιδρώτας, συνειδητοποίησε ότι το όνειρο που νόμιζε πως τα εξηγούσε όλα, δεν μπορούσε πλέον να σταθεί σαν θεωρία... - Φώναξα και κλειδαρά; είπε δήθεν γελώντας, για να καλύψει την αμηχανία του. Και εσύ πώς το ξέρεις; - Σου άφησε χαρτάκι στην πόρτα, δεν το είδες; Ήρθε την ώρα που έβγαινα από το σπίτι σου, αχ βρε καημένο, νόμιζες πως δεν ταίριαζε το κλειδί σου; Απορώ πώς βρήκες το κουράγιο στην κατάσταση που ήσουν να τηλεφωνήσεις - Μα εγώ δεν - Την επόμενη φορά χτύπα μου την πόρτα, μην ντρέπεσαι, συνήθως κοιμάμαι αργά, δε θα με ενοχλήσεις. Τον κλειδαρά τον πλήρωσα εγώ, μου τα δίνεις κάποια άλλη στιγμή γιατί σε βλέπω απασχολημένο. Ντροπιασμένος και μπερδεμένος αποχαιρέτισε τον Γιάννη ευχαριστώντας τον για άλλη μια φορά για τη χθεσινή περιποίηση. Έκλεισε την πόρτα και προχώρησε ξανά προς την κουζίνα. Ο καφές ήταν πλέον επιτακτική ανάγκη. Δεν έκανε λάθος αυτή τη φορά ούτε και ξεχάστηκε. Ετοίμασε ένα μεγάλο φλιτζάνι και ξανακάθισε στο γραφείο του. Πήρε ένα κομμάτι χαρτί και ξεκίνησε να γράφει... Μερικές φορές θέλουμε να πιστέψουμε το λογικότερο, αυτό που είναι κοντά στη θέασή μας, έτσι ώστε αγνοούμε πολλά δεδομένα για να κατασκευάσουμε μια βολική υπόθεση. Όταν όμως τα δεδομένα είναι αλληλοεξαρτώμενα, η απόρριψη ενός οδηγεί και στην κατάρρευση της θεωρίας που στηρίζεται από το σύνολό τους. Μια νέα υπόθεση πρέπει τότε να διαμορφωθεί ώστε να περιλαμβάνει μόνο τα αληθή δεδομένα. 12

15 Η λέξη αληθή δεν του καθόταν καλά, γιατί δεν μπορούσε να προσδιορίσει την αλήθεια. Εδώ παλεύουν τόσοι φιλόσοφοι εδώ και χιλιάδες χρόνια για την αλήθεια, και εγώ θα χρησιμοποιήσω έτσι αυθαίρετα τον όρο; Περί Αλήθειας λοιπόν, μήπως ήταν τυχαίο το γεγονός πως ξεκίνησε αυτό το βιβλίο; Τίποτα δεν έμοιαζε τυχαίο εκείνη τη στιγμή. Όλα σαν να συνωμοτούσαν προς κάποιον σκοπό, που ακόμα δεν ήταν ξεκάθαρος στο μυαλό του. Βυθίστηκε στη μελέτη για άλλη μια φορά. Το περίεργο ήταν πως το βιβλίο ήταν στην απαγορευμένη λίστα, λες και ο στόχος του ήταν να χτυπήσει την αλήθεια όπως παρουσιαζόταν από τα επίσημα θρησκευτικά κείμενα. Και αυτός ο τίτλος... κόσμοι, προϋπέθετε τουλάχιστον δυο. Αλλά και πάλι, μπορεί να ήταν απλά μια θεολογική θεώρηση που να είχε να κάνει με τον υλικό και άυλο. Η περιέργειά του μεγάλωνε καθώς προχωρούσε με τη μελέτη του, αργά, προσπαθώντας να κατανοήσει τις λέξεις με τον καλύτερο τρόπο. Εκείνη τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο. - Σε ενοχλώ; ακούστηκε μια γυναικεία φωνή στην άλλη άκρη του ακουστικού. - Εε όχι, δεν ενοχλείς, είπε ευγενικά. - Ήσουν χάλια χθες όταν έφυγες από το μαγαζί. - Μάλλον έχεις δίκιο απάντησε, αλλά ακόμα δεν μπορούσε να καταλάβει ποια ήταν. - Μου έδωσε η Καίτη το τηλέφωνό σου 13

16 ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ο Μενέλαος έβαλε στον εαυτό του ένα διπλό ουίσκι σκέτο και απόμεινε να κοιτάει με βλέμμα χαμένο έξω από το παράθυρο. Αρκετά με τους καφέδες για σήμερα! Η υπόθεση σηκώνει αλκοόλ! Μίλησε τόσο ξαφνικά και απότομα που ακόμη και ο ίδιος παραξενεύτηκε. Μέσα στην απόλυτη ησυχία του διαμερίσματος η φωνή του αντήχησε σαν φωνή ξένου. Πρέπει να έχω αρχίσει να τρελαίνομαι... Αυτό πρέπει να 'ναι... Ορίστε, τώρα μιλάω και στον εαυτό μου! Ρούφηξε μια γουλιά ουίσκι τόσο αργά, σαν να κρινόταν από αυτή του την κίνηση η ψυχική και διανοητική του υγεία. Παραδόξως, το οινόπνευμα τον προσγείωσε τελείως στην πραγματικότητα και τον έκανε να νιώσει κάπως καλύτερα. Το τηλεφώνημα της Ελένης - έτσι έλεγαν την μελαχρινούλα από το μπαράκι - τον είχε ταράξει πολύ. Ίσως περισσότερο και από το παράξενο επεισόδιο της προηγούμενης νύχτας. Αυτό όμως που δεν τον άφηνε να ησυχάσει με τίποτα ήταν ένα ανεξήγητο, αλλά ταυτόχρονα απόλυτα φυσικό μες στην παραδοξότητά του αίσθημα ότι τα δύο περιστατικά συνδέονταν. Όσο κι αν έσπαγε το κεφάλι του, δεν μπορούσε να εντοπίσει συνδετικά στοιχεία κι αυτό τον τρέλαινε ακόμη περισσότερο. Αναρωτήθηκε αν έπρεπε να ξαναπάει στο μπαράκι. Η Ελένη του είχε πει ότι θα ήταν εκεί. Δεν ήταν σίγουρος ότι ήθελε να τη δει απόψε. «Ηρέμησε Μενέλαε! Ούτε που την ξέρεις 14

17 καλά καλά. Μια φορά την είδες όλη κι όλη», μονολόγησε ρουφώντας άλλη μια χορταστική γουλιά από το ουίσκι του. Ένιωθε, ωστόσο, μπερδεμένος, γιατί είχε αυτή την επίμονη αίσθηση ότι δεν την είχε δει για πρώτη φορά στο συνοικιακό μπαράκι και ότι την ήξερε καλύτερα απ' ότι του υπαγόρευε η λογική του. Άλλωστε η λογική του ως εργαλείο προσέγγισης της αλήθειας τον είχε απογοητεύσει οικτρά τελευταία. Σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να βρει εναλλακτικές μεθόδους για να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα. Ίσως το βιβλίο που μελετούσε να τον βοηθούσε. Χωρίς καν να το καταλάβει, είχε κατευθυνθεί προς το γραφείο του και ήδη ξεφύλλιζε την απαγορευμένη πραγματεία με τον αμφιλεγόμενο τίτλο. Έπρεπε οπωσδήποτε να βγάλει την Ελένη από το μυαλό του. Είχε συνηθίσει να κάνει επιφανειακές σχέσεις που είχαν πάντα ημερομηνία λήξης. Φρόντιζε να αποχωρεί εγκαίρως, πότε με τακτ και πότε όχι, πριν γίνουν αντιληπτές οι παραξενιές του. Ξεγελούσε έτσι τον εαυτό του ότι κατάφερνε να ισορροπεί όλες τις ανάγκες του, πνευματικές, σωματικές και συναισθηματικές. Μετά τα οδυνηρά εκείνα χρόνια του σχολείου, όπου οι προσβολές και οι κοροϊδίες έδιναν κι έπαιρναν και τα κορίτσια τον κοιτούσαν με μισό μάτι, είχε αποφασίσει να μην αποκαλύψει σε άλλον άνθρωπο τις αλλόκοτες ιδέες και τις εκπληκτικές σκέψεις που άνθιζαν σαν παράξενα λουλούδια στο μυαλό του. Κατέγραφε όμως τα πάντα. Ένα τμήμα της βιβλιοθήκης του ήταν γεμάτο σημειωματάρια, όπου σημείωνε λέξεις, σκέψεις, ακόμη και τα λιγοστά όνειρα που έβλεπε κατά καιρούς. Αυτή ήταν η μικρή παράξενη συλλογή του, η μικρή παράξενη ζωή του. Κι όμως αισθανόταν ότι αυτό που του συνέβαινε τώρα ήταν κάτι μεγαλύτερο. Κάτι πέρα από την κατανόησή του. 15

18 Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένιωθε έτσι. Σ' αυτή την άξαφνη συνειδητοποίηση, σταμάτησε το ασυναίσθητο ξεφύλλισμα του βιβλίου και αφού το βλέμμα του χάθηκε για λίγο στις κεχριμπαρένιες ανταύγειες του ποτού, κατέβασε μονοκοπανιά όσο ουίσκι είχε απομείνει στο ποτήρι του. Καθώς αναλογιζόταν τα μπερδεμένα συναισθήματά του, οι αναμνήσεις τον χτύπησαν σαν ηχηρό χαστούκι. Θυμήθηκε πως όταν ήταν μικρός έβλεπε πολλά όνειρα. Με τρεμάμενα χέρια έβαλε άλλο ένα ουίσκι κι άρχισε να στρίβει τσιγάρο. Η μηχανική κίνηση τον βοήθησε να συνέλθει λίγο, αλλά ξαφνικά τα θυμήθηκε όλα. Θυμήθηκε πως μέσα στα όνειρά του ταξίδευε σε άλλους κόσμους, πότε όμορφους πέρα από κάθε φαντασία και πότε ανατριχιαστικά τρομακτικούς. Θυμήθηκε πανέμορφα ηλιοβασιλέματα δίδυμων ήλιων που είχε δει σε κόσμους τόσο όμοιους κι όμως τόσο διαφορετικούς από τη δική μας γνώριμη Γη. Θυμήθηκε υγρές και δυσώδεις υπόγειες στοές, σκοτεινές σαν την αφέγγαρη νύχτα, που έστελναν στη ραχοκοκαλιά του τα πιο αληθινά κύματα ανατριχίλας που είχε αισθανθεί ποτέ του. Θυμήθηκε, τέλος, σπίτια που είχε ζήσει και δρόμους που είχε περπατήσει σε μια ονειρική Αθήνα κάπως διαφορετική και, ωστόσο, το ίδιο οικεία με την Αθήνα στην οποία ανέπνεε και σκεφτόταν αυτή τη στιγμή. Ποιος μπορούσε να του επιβεβαιώσει ποιες αναμνήσεις του ήταν πιο αληθινές; Ό,τι θυμόταν από την μονότονη ζωή του δεν μπορούσε να συγκριθεί στο ελάχιστο με τη ζωντάνια των εικόνων που τον κατέκλυζαν αυτή τη στιγμή. Ο Μενέλαος στριφογύρισε το ποτήρι στο χέρι του κι άναψε ξανά το τσιγάρο του που είχε σβήσει. Τα λιγοστά όνειρα που έβλεπε τα τελευταία είκοσι χρόνια του φαινόταν ξαφνικά σαν ανούσιες και άχρωμες σκιές των ονείρων των παιδικών του χρόνων. 16

19 Μα γιατί σταμάτησα να βλέπω τέτοια όνειρα; Και πότε; Γιατί δεν τα έχω καταγράψει σε κανένα σημειωματάριο; Έσβησε βιαστικά το τσιγάρο, ήπιε μονορούφι και το υπόλοιπο ουίσκι, λες και αυτό θα μπορούσε να ενισχύσει τη μνήμη του και κινήθηκε αποφασιστικά προς τα ράφια εκείνα της βιβλιοθήκης του που φιλοξενούσαν τις σκέψεις του σε μουντά, χαρτόδετα σημειωματάρια. Τράβηξε τυχαία ένα σημειωματάριο και καθώς το ξεφύλλιζε, ένιωσε κάτι ελαφρύ σαν φτερό να πέφτει στο πάτωμα. Έσκυψε να δει τι ήταν και καθώς μάζεψε το μικροσκοπικό αντικείμενο, ένιωσε τη γη να φεύγει κάτω από τα πόδια του. Ένας δεύτερος και πιο δυνατός χείμαρρος αναμνήσεων τον κατέκλυσε και τον συγκλόνισε ως τα τρίσβαθα της ύπαρξής του. Αισθανόταν σαν να είχε σπάσει ένα φράγμα μέσα στο μυαλό του...ένα φράγμα που τον εμπόδιζε να έρθει σε επαφή με κάποιες μυστικές - ακόμη και για τον ίδιο - πτυχές του εαυτού του. Η απαγορευμένη πραγματεία που αναφερόταν σε περισσότερους κόσμους, το σπίτι του που σε κάποια άλλη πραγματικότητα - ονειρική ή όχι δεν είχε σημασία - κατοικούνταν από έναν φιλήσυχο ηλικιωμένο, η μελαχρινή οπτασία που στοίχειωνε τα όνειρά του, η Ελένη, όλα έμοιαζαν να είχαν συντελέσει με έναν τρόπο μαγικό στην αφύπνιση ενός κομματιού του εαυτού του που είχε θάψει βαθιά μέσα του πολύ καιρό πριν. Τώρα θυμάμαι...τώρα πραγματικά θυμάμαι... Η εικόνα άστραψε στο μυαλό του καθαρή σαν κρύσταλλο. Σωριάστηκε σε μια πολυθρόνα και βάλθηκε να τρίβει με μανία τους κροτάφους του. Ένιωθε το μυαλό του να μουδιάζει. Είχε θυμηθεί ποιο ήταν το τελευταίο ζωντανό όνειρο που είχε δει. Ήταν σχεδόν 11 χρονών, όταν είδε αυτό το όνειρο. Τότε ζούσε με τους γονείς του στη Φλώρινα. Ο 17

20 πατέρας του ήταν στρατιωτικός και η ζωή τους αναγκαστικά νομαδική. Ίσως γι' αυτό να ένιωθε ότι δεν ανήκε πουθενά Θυμόταν ότι ήταν χειμώνας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα και είχε αποκοιμηθεί κουκουλωμένος με το ζεστό του πάπλωμα κοιτάζοντας από το παράθυρο το χιόνι που έπεφτε πυκνό. Όταν ξανάνοιξε τα μάτια του, βρισκόταν ξαπλωμένος σε ένα καταπράσινο ξέφωτο σπαρμένο με αγριολούλουδα. Σηκώθηκε όρθιος και κοιτάζοντας γύρω του, ανέπνευσε το γλυκό ανοιξιάτικο αεράκι. Ήταν τόσο αληθινό! Μπροστά του απλωνόταν ένα σκιερό δασάκι που το διαπερνούσε ένα ξεχασμένο, χορταριασμένο μονοπάτι. Είχε αποφασίσει να το ακολουθήσει, ώσπου πρόσεξε μία κίνηση στα φυλλώματα της πλούσιας βλάστησης που τον περιτριγύριζε. Οπλισμένος μ' αυτό το παράξενο θάρρος που έχουμε συνήθως στα όνειρα, πλησίασε περισσότερο. Τότε, εντελώς απρόσμενα, ένα μελαχρινό κορίτσι κοντά στη δική του ηλικία ξεπρόβαλε χαμογελαστό και απλώνοντας το ντελικάτο χέρι του έβγαλε από τα εβένινα μαλλιά που κυμάτιζαν στους ώμους του ένα κατακόκκινο λουλούδι και του το πρόσφερε. «Να με θυμάσαι...», ψέλλισε. Το επόμενο πράγμα που θυμόταν, ήταν ότι άνοιξε τα μάτια του και βρισκόταν στην ασφάλεια του δωματίου του με το χιόνι να πέφτει ακόμη. Η μόνη διαφορά ήταν ότι στο αριστερό του χέρι αναπαυόταν ένα κατακόκκινο, ολόδροσο λουλούδι. Και ήταν το ίδιο λουλούδι που αναπαυόταν τώρα νεκρό στο χέρι του μετά από τόσα χρόνια. Από τότε τα όνειρά του ήταν λίγα και άχρωμα... Στεγνά, όσο και αυτό το λείψανο του παρελθόντος που είχε ξεχάσει. Το μόνο που ήθελα ήταν μια φυσιολογική ζωή...τίποτα περισσότερο... Ο Μενέλαος σηκώθηκε τρεκλίζοντας από την πολυθρόνα και άδραξε με δάχτυλα που έτρεμαν, το μπουκάλι 18

21 με το ουίσκι. Αυτό τον βοηθούσε να διατηρεί την ψυχική του ισορροπία τόσα χρόνια, αυτό θα τον βοηθούσε και τώρα. Ή έτσι νόμιζε. Δεν τον πολυένοιαζε. Το μόνο που ήθελε ήταν να απαλλαγεί από τον βαθύ τρόμο που του έκαιγε τα σωθικά, τον τρόμο της συνειδητοποίησης ότι αν όντως υπήρχαν περισσότεροι του ενός κόσμοι, τότε αυτός σίγουρα τους είχε επισκεφθεί. Διαφορετικά θα έπρεπε να αποδεχτεί ότι ήταν τρελός και ότι η κατάστασή του μάλιστα επιδεινωνόταν. Σε ποιον θα μπορούσε να μιλήσει γι' αυτές του τις εμπειρίες; Και γιατί ένιωθε ότι η Ελένη έπαιζε κάποιο σημαντικό ρόλο σε όλη αυτή την ιστορία; Αφού κατέβασε στο λαρύγγι του που είχε ξεραθεί από το σοκ, αρκετό αλκοόλ, ώστε να ανακτήσει λίγο από τον κατακερματισμένο αυτοέλεγχό του, αποφάσισε ότι έπρεπε να τη δει και να της μιλήσει. Δεν είχε ιδέα τι θα της έλεγε, αλλά κάτι μέσα του έλεγε ότι δεν είχε άλλη επιλογή. Θα πήγαινε στο μπαράκι και θα αντιμετώπιζε κατάματα όποιο πεπρωμένο ξανοιγόταν μπροστά του. Θα έπαιρνε τη ζωή του στα χέρια του και θα ακολουθούσε τον μυστηριώδη μίτο των τελευταίων γεγονότων ως το τέλος του λαβυρίνθου. Ή θα έβγαινε νικητής ή θα έχανε τα πάντα, κι αυτό ήταν ένα ρίσκο που ήταν πρόθυμος να πάρει, μια και πέρα από τον εαυτό του που ακροβατούσε μεταξύ τρέλας και λογικής, δεν είχε τίποτα να χάσει. Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι αυτός που δεν έχει να χάσει τίποτα... Άρπαξε το μπουφάν του και κατευθύνθηκε αποφασιστικά προς την πόρτα. Την έκλεισε με θόρυβο πίσω του και κατέβηκε βιαστικά τη σκάλα. Πίσω στο σκοτεινό διαμέρισμά του, πάνω στο γραφείο του και δίπλα σ' ένα άδειο μπουκάλι ουίσκι, κειτόταν ένα παράξενο καφετί λείψανο που κάποτε ήταν ένα κατακόκκινο, ολόδροσο λουλούδι... 19

22 INTERNA CORPORIS ε ίχε περάσει ένας μήνας από τότε κι ο Δεκέμβρης είχε μπει για τα καλά. Η συνάντηση με την Ελένη δεν του έδωσε περισσότερες πληροφορίες, παρόλα αυτά η σχέση τους προχώρησε και εξελίχθηκε σε κάτι όμορφο κι ελπιδοφόρο. Η αίσθηση όμως, που είχε για τη σπουδαιότητα των όσων ζούσε ήταν δυνατότερη των στοιχείων που διέθετε. Εκείνη τη βραδιά, και αφού επέστρεψε στο σπίτι χωρίς ούτε κι ο ίδιος να θυμάται πως, ή αν γύρισε μόνος ή με παρέα, ήταν η τελευταία φορά που το αλκοόλ έβρεξε τα σωθικά του. Η ανάγκη να ξεδιαλύνει τα όσα ζούσε, να πιαστεί από μιαν αλήθεια, όσο το δυνατόν ανεπηρέαστη από ουσίες, ήταν πια επιτακτική. Οι γιορτές πλησίαζαν και τα πάντα ήταν στολισμένα. Ο Μενέλαος είχε αλλάξει συνήθειες και γύριζε σιγά σιγά στον παλιό καλό εαυτό, ότι κι αν σήμαινε αυτό. Οι πρωινές βόλτες άρχισαν σιγά σιγά να πληθαίνουν και ξεκίνησε να γράφει ένα νέο σημειωματάριο, μετά από καιρό. Περιδιαβαίνοντας τη γιορτινή Αθήνα του άρεσε να κάθεται σε καφετέριες με πολύ κόσμο. Με κάποιο τρόπο αυτό τον βοηθούσε να επεξεργάζεται τις σκέψεις του και δε σταματούσε να γράφει παρά μόνο όταν η ώρα της αποχώρησης τον οδηγούσε στην έξοδο. «Τελικά, δεν μπορείς να ξεφύγεις από αυτό που πραγματικά είσαι», σκέφτηκε καθώς περπατούσε, «κι αυτό που είσαι σε στοιχειώνει όταν προσπαθείς να το αποφύγεις Όσο τρέχεις να σωθείς απ αυτό, τόσο εκείνο σε κυνηγά και ολοένα γιγαντώνεται, μέχρι να σε κατακτήσει. Α, μάταια, τρέχεις Μενέλαε, μάταια. Καιρός ν αποδεχτείς αυτό 20

23 που είσαι Αλήθεια, τι είσαι; Ποιος είσαι;» ένας αναστεναγμός βγήκε ζεστός στον κρύο αέρα. Τέτοιες σκέψεις του έκαναν πολύ συχνά επίσκεψη μεσ την ημέρα. Κι όσο δεν τον ένοιαζε πια αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη κοινωνικότητα και τις ενασχολήσεις του, τόσο κλονιζόταν ο λόγος ύπαρξης αυτής της ζυγαριάς. Ήταν αποφασισμένος. Αν η εξαφάνισή της ήταν το τίμημα για να βρει τις απαντήσεις που γύρευε, ήταν πανέτοιμος να το πληρώσει. Αντίθετα μάλιστα, απ ότι περίμενε, η ισορροπία με τον εαυτό του μέρα με τη μέρα προόδευε και μετά από χρόνια αισθανόταν καλά. Το είχε ξεχάσει αυτό μέσα στον πάτο του ουίσκι, τη θολούρα των μπαρ που σύχναζε και τις γυναίκες που ρούφαγε τους χυμούς τους κι ύστερα πλάγιαζε σε μια πραγματικότητα που ήταν και δεν ήταν, χαμένος στο μεταξύ και το περίπου, σα ναυάγιο καταδικασμένο ν ασφυκτιά στο σκοτεινό βυθό της ύπαρξής του. Αυτό που όριζε μέχρι τώρα ως φυσιολογική ζωή είχε πάρει άλλη σημασία πια. «Τι είναι φυσιολογικό και πως ορίζεται; Ποια η κλίμακα και ποια τα κριτήριά του; Τι γυρεύουμε από αυτό;», σταμάτησε σε μια γωνιά του δρόμου και με το πόδι του πάνω σ ένα παγκάκι συνέχισε να σημειώνει απορροφημένος στο σημειωματάριο του, «Όλες οι ανασφάλειες μας κι όλη μας η ανάγκη για να ανήκουμε και να είμαστε αποδεκτοί χωρούν μέσα στη βόλεψη του φυσιολογικού. Ναι, είναι τόσο βολικό και απαραίτητο να πιστεύουμε πως διαθέτουμε μια «φυσιολογική» ζωή κι όμως, είμαστε τόσο μακριά από αυτό. Δεν είμαστε τίποτε άλλο παρά μοναχικά πλοία που βολοδέρνουμε στην ύπαρξή μας. Μικρόκοσμοι που νομίζουν πως ο αέρας π αναπνέουν είναι κι ο μοναδικός που υπάρχει, ο μόνος αληθινός, ο μόνος φυσιολογικός. Και που ψάχνουν απεγνωσμένα τη φυσιολογικότητά τους στην αποδοχή των πολλών, της κοινωνίας 21

24 ή μιας ομάδας της, και στις ταιριαστές με αυτή την ομάδα συμπεριφορές και αντιλήψεις. Πορείες πλανεμένες, αποπροσανατολισμένες, μπερδεμένες, συγχυσμένες, εγκλωβισμένες και καπετάνιοι που πέφτουν θύματα από Panem et circenses (άρτο και θεάματα) σε τέτοιο βαθμό που δεν είναι πια σε θέση ν ασχοληθούν με ουσιαστικά προβλήματα που ταλανίζουν την -κατά τα άλλα- «φυσιολογική» πραγματικότητα στην οποία νομίζουν πως ζουν. Όπως συνέβαινε στην πρώιμη βυζαντινή εποχή, αλλά και την δυτική αυτοκρατορία όπου όταν βρισκόταν σε παρακμή, ο αυτοκράτορας προσέφερε στον λαό σιτάρι (ψωμί) και θεάματα στον ιππόδρομο με σκοπό να τους κάνει να αποσπαστούν από τα μεγαλύτερα προβλήματα της κοινωνίας. Η ιστορία έχει ένα τρόπο να επαναλαμβάνεται κι είναι σημαντικό μάθημα να μπορεί κανείς ν ανακαλύπτει τον τρόπο αυτό» Οι οιωνοί ήταν πια αρκετοί για να πεισθεί ότι κάτι συμβαίνει. Απ όσο θυμάται τον εαυτό του έκανε αλλόκοτες σκέψεις, είχε παράξενα οράματα και μια πεποίθηση πως ο κόσμος είτε δεν είναι αυτός που δείχνει, είτε δεν είναι μονάχα ένας. Το σίγουρο όμως, δεν είναι αυτός που νομίζουμε. «Omen accipio (δέχομαι τον οιωνό)» είχε γράψει με μεγάλα γράμματα, σα να ήθελε ν αποκτήσει φωνή η ίδια του η πρόθεση Και παρακάτω, «Η αλήθεια είναι πως τείνω να καταλήξω στο συμπέρασμα πως δεν υπάρχει αλήθεια Για ποιαν αλήθεια να μιλήσω; Για τη δική μου; Του άλλου; Του Θεού; Κι αν η αλήθεια είναι αντίθετη με το Θεό θα έπαυε να ήταν άραγε αλήθεια;». Το γραφείο του είχε γίνει το μικρό του βασίλειο. Και παρά το γεγονός ότι έκοψε το πιοτό, το τσιγάρο ήταν μια από τις συνήθειες που δεν είχε σκεφτεί αν ήθελε ή δε μπορούσε να 22

25 κόψει. Άλλωστε ήταν μια συντροφιά, που άλλοτε γινόταν η ερωμένη στιγμή που πλάνευε το βλέμμα στο κενό κι άλλοτε μεταμορφωνόταν σε μια πίστωση χρόνου ανάμεσα στις σκέψεις και τη μετάφραση. Αυτό το βιβλίο μιλούσε για την αλήθεια του Θεού και των κόσμων «Άραγε υπάρχει nuda verita (γυμνή αλήθεια); Αν υπάρχει, σίγουρα είναι το ίδιο προκλητική, όσο και μια γυμνή όμορφη γυναίκα που σε κοιτά ίσια στα μάτια», σκέφτηκε κι αμέσως άνοιξε το σημειωματάριο του. Κι άξαφνα βροχή από ασύνδετες σκέψεις τον έκαναν ν αναριγήσει καθώς βρίσκονταν κοντά στο συνδετικό τους κρίκο Ποια ήταν η αλήθεια για εκείνο το γέρο που ήταν στο διαμέρισμά του τότε; Και ποια ήταν η αλήθεια για εκείνο το κορίτσι που του χάρισε το τριαντάφυλλο μια άνοιξη μεσ το καταχείμωνο; Και γιατί; Τι ήθελε να του πει στη τόσο σύντομη και στιγμιαία γνωριμία τους; Ποια αλήθεια μαρτυρούσαν τα ηλιοβασιλέματα των δίδυμων ήλιων κι οι σκοτεινές νύχτες σε ανείπωτες πραγματικότητες; Ακούμπησε το στυλό στο γραφείο, και περπάτησε αργά μέχρι το παράθυρο. Το είδωλό του καθρεπτίστηκε στο τζάμι και για μια στιγμή μπροστά του είχε την εικόνα του ως παιδί όπως τότε Με τα δάχτυλά του έτριψε τα κουρασμένα μάτια του σε μια προσπάθεια ν αποδιώξει την παράλογη εικόνα κι όντως στη θέση του τώρα υπήρχε ένας άντρας ψηλός, μελαχρινός, με κοντά μαλλιά, γύρω στα 35, με μάτια βασιλεμένα από τη κούραση. Ναι, ήταν ο εαυτός του και πλησιάζοντας αναρωτήθηκε «Γιατί έχω μια τόσο παράξενη ζωή;» 23

26 Επέστρεψε πάλι στο γραφείο και καθώς καθόταν το βλέμμα του έπεσε πάνω στο ρολόι που είχε απέναντί του. Ήταν δώδεκα τα μεσάνυχτα. «Είναι αργά» σκέφτηκε κι έκλεισε το βιβλίο, αφού σημείωσε τη σελίδα που βρισκόταν η μελέτη του. Πήρε βαθιά ανάσα κι έκανε μια γρήγορη ανασκόπηση στο σπάνιο αυτό έργο, ξεφυλλίζοντας το με τον αντίχειρα απ το τέλος προς την αρχή, αφήνοντας τα φύλλα να τρέχουν γρήγορα. Ο αέρας που έβγαινε από τη ταχύτητα τους ανασήκωσε ελαφρά σαν πνοή το τριαντάφυλλο που βρισκόταν στο γραφείο, από εκείνη τη νύχτα. Ανατρίχιασε. Δεν είχε τολμήσει να το πειράξει από τη θέση του. Το είχε αφήσει εκεί σα να ήθελε να τον συντροφεύει η παρουσία του, απαλά και προσεκτικά ακουμπισμένο σ ένα βελούδινο ξέσκεπο κουτί. Η γεμάτη χάρη κίνηση των δακτύλων στο ξάφνιασμά τους έκανε το βιβλίο να τιναχτεί και ν ανοίξει σε μια από τις πρώτες σελίδα του. Δεν άργησε να παρατηρήσει κάτι που για πρώτη φορά έπεφτε στη προσοχή του. Το βιβλίο αυτό είχε μια αφιέρωση: Στο Μενέλαο κι από κάτω υπήρχαν κάποιες σκόρπιες φράσεις στα Λατινικά. «Τι είναι πάλι αυτό;» αναρωτήθηκε, «Τι παράξενο παιγνίδι να είναι άραγε τυχαίο;». Η έξαψή του δεν μπορούσε να του επιτρέψει να εγκαταλείψει το βιβλίο. Άρχισε να το επεξεργάζεται όπως ποτέ μέχρι τώρα. Είχε ασχοληθεί τόσο με το περιεχόμενο και τη μετάφραση του, που τα υπόλοιπα πέρασαν απαρατήρητα. Το έκλεισε, το χάιδεψε, το μύρισε. Είχε δερμάτινο χειροποίητο χοντρό εξώφυλλο, από καφέ σκούρο δέρμα, που όμως η υφή του ήταν απαλή. Μύριζε χρονισμένο δέρμα κι είχε μια νοσταλγική μυρωδιά καμένου ξύλου και πολυκαιρισμού. Στη πλατιά του ράχη είχε μονάχα δυο γράμματα «IC» που υπέθεσε πως προφανώς ήταν τα αρχικά του ονόματος του συγγραφέα. Κάτω από τα αρχικά έτρεχαν σ όλο το πλάτος του βιβλίου, μπρος και πίσω, δύο 24

27 ανοιχτόχρωμες ανάγλυφες γραμμές σε απόσταση δύο περίπου δακτύλων η μία από την άλλη. Το κράτησε ως πληροφορία και συνέχισε να το εξετάζει. Στο εξώφυλλο και ανάμεσα στις ανάγλυφες γραμμές έγραφε το τίτλο «Περί αλήθειας του Θεού και των Κόσμων». Αυτό τον παραξένεψε και βάλθηκε να ψάχνει προσεκτικά με τα δάχτυλά του χαϊδεύοντας ολόκληρο το σώμα του βιβλίου μήπως κάτι του είχε ξεφύγει. Τίποτα. Άνοιξε προσεκτικά στις πρώτες σελίδες. Τη προσοχή και περιέργειά του κέρδισαν μερικά λόγια στα λατινικά κάτω από την αφιέρωση. Λόγια σπαρμένα σε σειρά με μια παράξενη σύνδεση νοημάτων μεταξύ τους που μόνο ο συγγραφέας του βιβλίου ήταν σε θέση να γνωρίζει. Αυτό ήταν αξιοπερίεργο κι όχι μόνο για την εποχή εκείνη που χρονολογείται το βιβλίο. «Quod me nutrit me destruit Necessitas non habet legem Non omnis moriar Magna vis veritatis queae facile se per se ipsa defendat» «Χμ διάφορα γνωμικά, γνωστά και άγνωστα από λατινικά διαφορετικών περιόδων χμ», διαπίστωσε ο Μενέλαος, «αλλά έτσι γραμμένα κάτω από την αφιέρωση είναι σα να απευθύνεται σ αυτό το Μενέλαο χμ σαν κάτι να θέλει να του πει περίεργο» παρατήρησε και σκεπτικός άρχισε τη μετάφρασή τους. Το πρώτο γνωμικό, αγνώστου συγγραφέα, σημαίνει «Αυτό που με θρέφει με καταστρέφει» Το δεύτερο, επίσης άγνωστου συγγραφέα, σημαίνει «Η αναγκαιότητα δε γνωρίζει νόμους» 25

28 Το τρίτο γνωμικό είναι φράση παρμένη από την ωδή του ρωμαίου ποιητή Κόιντου Οράτιου Φλάκκου (65 π.χ.-8 μ.χ) με τίτλο Carmina. Ποιητή επηρεασμένο από τους Έλληνες λυρικούς ποιητές όπου στις ωδές του ψάλλει τον έρωτα και τις απολαύσεις της ζωής, την ήσυχη ζωή και την ηρεμία της ψυχής. Θεωρεί τα δυνατά πάθη σαν αιτία της ανθρώπινης δυστυχίας. «Θεωρεί τα δυνατά πάθη σαν αιτία ανθρώπινης δυστυχίας Κάιντος Οράτιος έζησε μέχρι το 8μ.Χ χμ» μονολόγησε και συνέχισε «μα ναι, πρόκειται για Κλασική Λατινική γλώσσα χμ και όχι για Μεσαιωνική Λατινική που θα έπρεπε να είναι γραμμένο, αφού η πρώτη ίσχυσε από το 75π.Χ. μέχρι τον 1 ο αιώνα και η δεύτερη από τον 9 ο μέχρι τον 15 ο αιώνα» σημείωσε αρκετά προβληματισμένος. «Θα μπορούσε να γράψει το ίδιο γνωμικό στη Λατινική της εποχής του όμως γιατί δεν το επέλεξε άραγε;» το γύριζε ξανά και ξανά στο μυαλό του χωρίς να βγάζει συμπέρασμα. Το τελευταίο γνωμικό ήταν επίσης άγνωστου συγγραφέα, και σημαίνει «Μεγάλη η δύναμη της αλήθειας και εύκολα μπορεί να υπερασπίσει τον εαυτό της με τη δύναμή της» Στο σημείο αυτό η καρδιά του έκανε αισθητή την ύπαρξή της στο στέρνο του, χωρίς ούτε και ο ίδιος να γνωρίζει γιατί. «Μα επιτέλους που θέλει να καταλήξει μ όλα αυτά ο συγγραφέας, γιατί τα λέει και τι θέλει να πει σ αυτόν το άνθρωπο και ποιος είναι επιτέλους ο Μενέλαος του χειρόγραφου; Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει καμία αναφορά στο πρόσωπο αυτό», αναρωτήθηκε ελπίζοντας πως κάπου στη 26

29 πορεία θα μπορούσε να μάθει περισσότερα γι αυτόν μέσα από το περιεχόμενο του βιβλίου. Όλα αυτά του είχαν κινήσει έντονα το ενδιαφέρον και προσπαθούσε να μαζέψει σκέψεις και προβληματισμούς κοιτάζοντας τις σημειώσεις του και προτρέποντας τον εαυτό του να ελέγξει την έξαψή του. Μπροστά του λοιπόν, είχε ένα σπάνιο χειρόγραφο βιβλίο, άγνωστου συγγραφέα, με σκληρό δερμάτινο εξώφυλλο, όπου ήταν αφιερωμένο σ ένα συνονόματο του και από κάτω από την αφιέρωση είχε τέσσερα λατινικά γνωμικά, όπου το ένα, το μόνο γνωστού συγγραφέα, ήταν γραμμένο σε Κλασική Λατινική, ένα είδος λατινικών που δεν συμβάδιζε με τα λατινικά του 11 ου αιώνα, δηλαδή των Μεσαιωνικών Λατινικών. Κάτι όμως, δεν του ταίριαζε. Ξαναέκλεισε το βιβλίο και το περιεργάστηκε με προσοχή όπως αρμόζει σ ένα αντικείμενο σπάνιας αξίας. Το άφησε κάτω και κατευθύνθηκε στη βιβλιοθήκη του για να επιβεβαιώσει τις υποψίες του. Το βιβλίο χρονολογείται πως είναι του 11 ου - 12 ου αιώνα, δηλαδή ότι γράφτηκε κατά την περίοδο του Μεσαίωνα (476μ.Χ.-1453μ.Χ.) που διήρκησε περίπου 1000 χρόνια. Σύμφωνα με την ιστορία της τυπογραφίας επιβεβαιώνεται η χρονολόγηση του καθώς η χρήση του χοντρού δερμάτινου εξώφυλλου σε πολυσέλιδους χειροποίητους τόμους, το επαρκές πλάτος της ράχης, καθώς και η αρίθμηση ή αναγραφή κάποιας στοιχειώδους πληροφορίας με οριζόντια γραφή σε σχέση με το σώμα που τοποθετείται κάθετα στο ράφι, είναι χαρακτηριστικό των βιβλίων που γράφτηκαν κατά τη περίοδο του μέσου και ύστερου Μεσαίωνα. Από τον 4 ο αιώνα 27

30 γενικεύεται η χρήση της περγαμηνής, αφού η χρήση του πάπυρου τείνει να εξαφανιστεί και το χαρτί αρχίζει να διαδίδεται από τα μέσα του 11 ου με 12 ο αιώνα, μέσω του χαρτοποιείου της Βαγδάτης, παρόλο που ήταν γνωστό στους Κινέζους απ τα αρχαία χρόνια. Πριν το 15 ο μ.χ. αιώνα τα βιβλία που κυκλοφορούσαν στην Ευρώπη ήταν χειρόγραφα ή τυπωμένα σε ξυλογραφίες. Η τελευταία όμως, αφορούσε μια τεχνική που ασκήθηκε για εικονογραφήσεις των βιβλίων. Στην περίοδο που μιλάμε υπήρχαν χειρόγραφα συγγράμματα σε ελάχιστα αντίτυπα. «Όμως, ολόκληρος τίτλος τυπωμένος στο εξώφυλλο; Οι πλήρης τίτλοι έκαναν την εμφάνισή τους πολύ αργότερα στο εξώφυλλο μέχρι το 1453μ.Χ. υπήρχαν μόνο ενδείξεις που είχαν βιβλιοθηκονομική αξία» είπε και συνέχισε την έρευνα «κι αυτές οι δύο ανάγλυφες γραμμές, περισσή τέχνη για την εποχή, δε θυμάμαι παρόμοια τεχνική σε εξώφυλλο χειρόγραφου τέτοιας χρονολογίας» Σώπασε. Είχε κουραστεί. Τα μελίγγια του τον έσφιγγαν. Επέστρεψε στο γραφείο αποφασισμένος ν αφήσει για την επόμενη μέρα τα υπόλοιπα. Στηριγμένος στα δυο του χέρια, έπεσε με βάρος στη καρέκλα του κι ένας βαρύς αναστεναγμός βγήκε από μέσα του. Η μετάφραση βάδιζε προς το τέλος και ο Μενέλαος έκανε μια χαλαρή και δίχως σκέψη κίνηση να κοιτάξει τις τελευταίες σελίδες σε μια προσπάθεια να ξεχαστεί. Βρήκε το τέλος του χειρόγραφου. Πρώτη φορά το έκανε αυτό σε βιβλίο. Να κοιτάξει το τέλος. «Μα τι διάολο!» αναφώνησε δυνατά! Είχε σαστίσει! «Μια επιστολή στο Μενέλαο τυπωμένη σαν σαν... αδύνατον!!», του ήρθε ζάλη, «σαν από εκτυπωτή;!;» 28

31 Δε μπορούσε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Αυτό ήταν κάτι που δεν έπρεπε να υπάρχει εκεί! Ακόμη κι αν είχε κάνει λάθος εκτίμηση για τη περίπτωση του εκτυπωτή δεν μπορεί να υπάρχει τυπωμένο σε χαρτί κείμενο σε βιβλίο του 11 ου αιώνα! Το πρώτο βιβλίο εκδόθηκε το 1456 στη Μαγεντία από τον εφευρέτη της τυπογραφίας τον Γερμανό χρυσοχόο Johan Gennsfleisch zum Gutenberg και ήταν μια Βίβλος τυπωμένη σε σελίδες των 42 γραμμών (στίχων) χωρίς αρίθμηση ή τίτλο και τα βιβλία που εκδόθηκαν μέχρι τον Ιανουάριο του 1501 ήταν αρχέτυπα επηρεασμένα από την παράδοση των χειρόγραφων. «Άρα, δεν υπάρχει κάτι τέτοιο δεν μπορεί να υπάρχει κάτι τέτοιο!» αναφώνησε και πετάχτηκε πάνω τρίβοντας με τις παλάμες το πρόσωπό του, ενώ ένα μυρμήγκιασμα διαπέρασε το κεφάλι του. «Ψυχραιμία Μενέλαε, ψυχραιμία άλλη μια πρόκληση για σένα» είπε με το νου του. Τώρα πια ήταν σίγουρος. Δεν έφταιγε το ποτό. Δεν είχε πιει ούτε σταγόνα εδώ και καιρό. Κι ενώ είχε την ανάγκη του αυτή τη στιγμή, η ανάγκη του αναπάντητου «γιατί» ήταν δυνατότερη όλων. Τίποτε δε θα τον έκανε να φύγει απ το γραφείο του. Κάθισε ξανά στη καρέκλα του, έτοιμος να κάνει τη μετάφραση της επιστολής «προς το Μενέλαο», με μιαν υπερένταση τέτοια που τον έκανε να ξεχάσει και κούραση και σάστισμα και όλα. «Ποιος είναι αυτός ο Μενέλαος επιτέλους ρε γαμώτο!» αναφώνησε και ξεκίνησε. «Επιστολή προς το Μενέλαο Αγαπητέ Μενέλαε, 29

32 Η δύναμη της αλήθειας είναι μεγάλη και εύκολα μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της με τη δύναμή της. Και η αλήθεια, έχεις δίκιο, όταν είναι γυμνή είναι σκέτη πρόκληση, όπως η Ελένη που γυμνή σε κοιτά με μισάνοιχτα χείλη μέσα στα μάτια, σα να θέλει να κοιτάξει μέσα σου. Αναρωτήθηκες ξανά και ξανά τι είσαι και ποιος είσαι. Έτρεχες πάντα να σωθείς και να καλύψεις αυτό που πραγματικά ήσουν, για να μη το καταλάβουν οι άλλοι, για να μη το καταλάβεις κι εσύ. Έτσι ακριβώς όπως έκανα κι εγώ. Αναζήτησα το «φυσιολογικό» άραγε τι βρήκαμε σε αυτό Μενέλαε; Τίποτε. Μέσα σ αυτό χάσαμε λίγο αυτό που είμαστε. Δημιουργήσαμε ένα χαμένο χρόνο παραπαίοντας και τρεκλίζοντας σ αυτό που είμαστε και σ αυτό που δεν είμαστε. Omnis una manet nox (η ίδια νύχτα μας περιμένει όλους), Μενέλαε κι εσένα, κι εμένα. Le temps mutrit tout (ο χρόνος θρέφει τα πάντα) και ο χρόνος μπορεί να υπάρχει άπειρος για σένα Μενέλαε. Ναι, άπειρος, ατελείωτος, αν το θελήσεις.» Ο Μενέλαος δεν ήξερε αν αυτό που ζούσε ήταν αλήθεια ή ψέματα. Δε πίστευε στα μάτια του. Η επιστολή αυτή απευθυνόταν στον ίδιο! Η ανάσα του είχε γίνει βαριά και το μυαλό του ήταν σε μια γουλιά ουίσκι που του φώναζε απ το μπουκάλι λίγα βήματα πιο δίπλα. «Η καρδιά σου πάει να σπάσει Μενέλαε, σε καταλαβαίνω, το ίδιο ένιωσα κι εγώ όταν βρέθηκα στη θέση σου κάποτε. Το μυαλό σου είναι στο ουίσκι, σωστά;» Νόμιζε ότι κάποιος του έκανε πλάκα. Κοίταξε ολόγυρα με κατασκοπευτικό μάτι σα να πίστευε πως κάποιος ή κάτι τον παρακολουθούσε. Μάταια όμως. 30

33 «Μάταια ψάχνεις Μενέλαε, δεν σε κατασκοπεύει κανείς και κανείς δε σου κάνει πλάκα. Έχε ψυχραιμία αγόρι μου, αναζητούσες την αλήθεια τόσα χρόνια. Άλλωστε γιατί έχεις στη κατοχή σου αυτό το βιβλίο; Μερικές φορές τα βιβλία έρχονται προς εσένα, καθώς έχεις εσύ ο ίδιος ξεκινήσει τη πορεία προς αυτά αναζητώντας τα. Οι πορείες συναντιούνται καθώς έλκουν η μία την άλλη. Έτσι κι αυτό εδώ, δε βρέθηκε τυχαία στα χέρια σου. Ήρθε η ώρα λοιπόν, της αλήθειας. Μιας αλήθειας που ποθούσες από τη στιγμή της δημιουργίας σου. Σου έτυχαν πολλά, οι οιωνοί επίσης πολλοί και οι συμπτώσεις παράξενα συμβάντα που σε ταλάνιζαν καιρό τώρα. Μενέλαε, οι αναμνήσεις που έχεις από άλλες ζωές και κόσμους είναι υπαρκτές, πραγματικές για σένα. Συνέβησαν μην έχεις αμφιβολία. Και η επιστολή αυτή έχει σκοπό να σου εξηγήσει το πώς και το γιατί. Εσύ κι εγώ Μενέλαε δεν έχουμε αρχή, μήτε τέλος. Είμαστε υπάρξεις που ορίζουν η μία την άλλη. Είμαστε δημιουργοί και ταυτόχρονα πλάσματα της δημιουργίας μας. Το όνομα δεν έχει σημασία. Σήμερα σε λένε Μενέλαο, κάποτε σε λέγαν Ορέστη, Γιώργο, Κώστα, Τηλέμαχο και τόσα άλλα, αύριο ίσως Οδυσσέα, Αποστόλη ή κάτι άλλο. Δεν έχει σημασία. Καμία σημασία. Και η Ελένη, κάποτε ήταν η Ηλέκτρα, η Νεφέλη, η Σοφία, η Αρετή, η Μαρία, αύριο θα ναι κάποια άλλη. Σήμερα είσαι 35 και η Ελένη κάπου εκεί, αύριο θα είσαι ίσως πιο γέρος ή πιο νέος Μπορούμε να ταξιδεύουμε στο χρόνο, γνωρίζουμε όλες τις γλώσσες, δεν υπάρχουν όρια Μενέλαε, δεν υπάρχουν! Είμαστε ταυτόχρονα εμείς και οι άλλοι. Οι κόσμοι μας έχουν φεγγάρια και ήλιους δίδυμους και τρίδυμους, μυστικά και πάθη, υπόγειους πολιτισμούς, στοές και περάσματα, μυστικά, φανερά, κρύπτες, ψέματα κι αλήθειες, οπτασίες, ουτοπίες είμαστε θνητοί και ταυτόχρονα θεοί! 31

34 Θυμάσαι τότε που ονειρεύτηκες τυλιγμένος στη κουβέρτα μεσ το καταχείμωνο, πως βρέθηκες σ ένα καταπράσινο ξέφωτο σπαρμένο με αγριολούλουδα; Τότε στη Φλώρινα που ήσουν με τους γονείς σου. Σωστά υποψιαζόσουν. Η μελαχρινή οπτασία είναι η σημερινή Ελένη. Το τριαντάφυλλο στο έδωσε εκείνη.» Ο Μενέλαος δεν κρατήθηκε, σηκώθηκε κι έβαλε λίγο ουίσκι σ ένα ποτήρι. Όχι πολύ. Ήθελε να είναι νηφάλιος απόψε. Αναρωτήθηκε μήπως τρελάθηκε εντελώς. Ήθελε να φωνάξει βοήθεια, να τηλεφωνήσει στην Ελένη, να βγει να φωνάξει στο κόσμο, να τρέξει στο σπιτονοικοκύρη και φίλο του το Γιάννη και να τα πει όλα, να μιλήσει σε κάποιον μήπως και καταλάβει και κανείς άλλος τι γίνεται. Μερικές φορές όμως, είναι από δύσκολο έως αδύνατο να εξωτερικεύσεις εσώτερους προβληματισμούς ή ακόμη και αλήθειες τόσο γυμνές. Όταν το τολμάς φαίνεται πως η γλώσσα το φιλτράρει μέσα από τους κωδικούς της και τελικά το κάνει πραγματικό ή εξωπραγματικό, άρα, και παράλογο. Όχι δε θα έπαιρνε αυτό το ρίσκο. «Έτσι είναι, σωστά σκέφτεσαι Μενέλαε. Αυτή εδώ είναι μια αποκάλυψη μόνο για σένα. Οποιαδήποτε παρεμβολή μπορεί να στοιχίσει την ύπαρξή σου. Στην Ελένη θα μιλήσεις, αλλά όχι απόψε. Αναρωτιέσαι πως γίνεται να ξέρω τόσα για σένα. Πώς είναι δυνατόν να σου γράφω μέσα από τον 11 ο αιώνα γι αυτά που είσαι και που σκέφτεσαι εσύ τώρα. Γι αυτά που έκανες, που έζησες, που θα πράξεις. Μενέλαε, είσαι ο ήρωας της ιστορίας που γράφω αυτό τον καιρό. Είσαι ο ήρωας που ζει μέσα στις τόσες ιστορίες που έχω γράψει ως τώρα. Αυτές είναι οι αναμνήσεις σου. Οι παράλληλοι κόσμοι σου. Αυτές οι πραγματικότητές σου. Είμαι ο συγγραφέας και δημιουργός σου. 32

35 Μα γιατί σου τα λέω όλα αυτά; Είναι το μέγα ερώτημα. Ποιο είναι το κίνητρό μου; Έχεις δίκιο Μενέλαε, έχεις δίκιο. Η αλήθεια είναι πως χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Άραγε, τι βοήθεια μπορεί να ζητήσει ένας συγγραφέας από έναν ήρωα της ιστορίας του και τι μπορεί ο τελευταίος να προσφέρει ε; Έχω κουραστεί. Έχω κι εγώ την ίδια μοίρα με σένα. Εναλλάσσεται διαρκώς ο ρόλος μου ως συγγραφέα μ εκείνον του ήρωα. Ξανά και ξανά, απ αρχής της γένεσής μου απ το δημιουργό μου. Το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου έγραψα και αφιέρωσα σε σένα όταν ήμουν ξανά συγγραφέας. Το έγραψα για τη περίπτωση που θα ζούσα ακόμα ως αυτή τη στιγμή. Ήρθε η ώρα μου να ξεκουραστώ. Ήρθε η ώρα σου να επιλέξεις: Δέχεσαι τη πρόκληση ή όχι; Η αλήθεια σε περιμένει εκεί έξω. Μπορείς να γίνεις υπαρκτός. Ανθρώπινος. Να ορίζεις τη μοίρα σου και τη ζωή σου. Ή θαρρείς πως είσαι ελεύθερος αυτή τη στιγμή;» Τα πόδια του Μενέλαου έτρεμαν από τη ταραχή. Δεν ήξερε τι να πει. Τι να κάνει. Έδωσε μια στο ποτήρι του και το εκσφενδόνισε με δύναμη στο παράθυρο. Το τζάμι έσπασε. «Μάντεψε αυτό εξυπνάκια!» φώναξε. «Γιατί φωνάζεις Μενέλαε; Δε πείσθηκες ακόμα. Έσπασες το τζάμι, γιατί εγώ σ έκανα να το σπάσεις. Φώναξες, γιατί εγώ σ έκανα να φωνάξεις. Αγανακτείς κι ασφυκτιάς, γιατί εγώ σε κάνω να νιώθεις έτσι. Δε θέλεις να είσαι ελεύθερος; Ορίστε, γιατί δεν έρχεται κανείς αφού έγινε τόσος θόρυβος; Γιατί δε φωνάζουν οι γείτονες; Κοίτα ξανά Μενέλαε το τζάμι, δεν είναι σπασμένο πια, ορίστε, αποδείξεις δεν ήθελες;» Σήκωσε τα μάτια χωρίς θέληση κι ένα ρίγος διαπέρασε σα ρεύμα τη ραχοκοκαλιά του. Ναι, ήταν αλήθεια κανένα τζάμι δεν ήταν σπασμένο 33

36 «Στο εσωτερικό μέρος του οπισθόφυλλου σκίσε το χαρτί που το ντύνει. Θα βρεις εκεί ένα μικρό κλειδί και θα πας στη θυρίδα» Ο Μενέλαος έσκισε προσεκτικά με τον κόφτη το εσωτερικό του οπισθόφυλλου και πήρε το κλειδί. Σημείωσε τη τοποθεσία και τον αριθμό της θυρίδας και διάβασε το τέλος της επιστολής: «Τελικά, αυτό που με θρέφει με καταστρέφει, μέρα με τη μέρα. Η ιδιότητά μου ως συγγραφέα ασκεί μια ισχύ επάνω μου και καθώς ο χρόνος θρέφει τα πάντα, θρέφει και ότι με καταστρέφει. Αλλά non omnis moriar (δε θα πεθάνω ολόκληρος), το έργο μου θα επιζήσει, ακόμα κι αν εγώ δεν θα είμαι εδώ πια. Έχω ανάγκη τη βοήθειά σου Μενέλαε, και η αναγκαιότητα δε γνωρίζει νόμους. Κάποτε θα μάθεις πως omnis una manet nox (η ίδια νύχτα μας περιμένει όλους) και θα με καταλάβεις Σου εύχομαι καλή τύχη, Ο συγγραφέας και δημιουργός σου» «Με ειρωνεύεται κιόλας αν εκείνος ορίζει τι κάνω, τι μου εύχεται και καλή τύχη; Σαχλαμάρες» μονολόγησε. Δεν ήξερε τι να υποθέσει. Χρειαζόταν χρόνο. Φυσικά, οι πρώτες σκέψεις του ήταν πως σίγουρα δεν αφορούν τον ίδιον όλα αυτά. Από την άλλη ένιωθε πως η αλήθεια αυτή-αν ήταν αλήθεια-δεν ήταν απλώς γυμνή. Αλλά ήταν το δέρμα του κορμού της αλήθειας που την έγδαρε ο συγγραφέας της επιστολής και νωπή όπως ήταν, ματωμένη, τον τύλιξε παρά τη θέλησή του. «Παρά τη θέλησή σου; Τόσα χρόνια αναζητάς την αλήθεια, τώρα κάνεις πίσω επειδή σε λέρωσε; Έτσι είναι οι 34

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις και έχουν ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες. Είναι αδύνατον

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

O xαρταετός της Σμύρνης

O xαρταετός της Σμύρνης ...... O xαρταετός της Σμύρνης Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 MANOΣ KONTOΛEΩN & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271 & Γεωργίου Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Κάπως έτσι ονειρεύτηκα την Γραμμική Αρμονική Ταλάντωση!!! Μπορεί όμως και να ήταν.

Κάπως έτσι ονειρεύτηκα την Γραμμική Αρμονική Ταλάντωση!!! Μπορεί όμως και να ήταν. Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι μόνος είναι απλά ένα όνειρο. Ένα όνειρο που ονειρεύεσαι με άλλους μαζί είναι πραγματικότητα. John Lennon Κάπως έτσι ονειρεύτηκα την Γραμμική Αρμονική Ταλάντωση!!! Μπορεί όμως

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση

κειτ ντικάμιλο 201b4 κ. γκ. κάμπελ μάριά άγγελιδου εικονογράφηση μετάφράση κειτ ντικάμιλο Οι ένες ραφημ γ ο ν ο κ ι ε ειες περιπέτ εικονογράφηση κ. γκ. κάμπελ 201b4 ery New ard Aw μετάφράση μάριά άγγελιδου ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΩΝ ΤΙΚΑΜ, ΑΡΓΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΟΔΥΣΣΕΑΣ 2000

Διαβάστε περισσότερα

Το ταξίδι στην 11η διάσταση

Το ταξίδι στην 11η διάσταση Το ταξίδι στην 11η διάσταση Το κείμενο αυτό δεν αντιπροσωπεύει το πώς παρουσιάζονται οι 11 διστάσεις βάση της θεωρίας των υπερχορδών! Είναι περισσότερο «τροφή για σκέψη» παρά επιστημονική άποψη. Οι σκέψεις

Διαβάστε περισσότερα

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους»

Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» ΚΟΖΑΝΗ 10/3/2015 8 Ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης Ειρήνη Τσιτυρίδου, «Οι ξένες γλώσσες για τους μεγάλους» Σε ένα σχολείο, ο δάσκαλος προσπαθούσε να μάθει στα παιδιά να μιλούν σωστά ελληνικά. Όμως ο Πέτρος,

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης

Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης Ορθογωνούλης Αμβλυγωνούλης Οξυγωνούλης Μια φορά και έναν καιρό στην τριγωνογειτονιά ζούσαν 3 φίλοι: ο Αµβλυγωνούλης, ο Oξυγωνούλης και ο Oρθογωνούλης. Κάθε ένας ζούσε σε ένα σπιτάκι ανάλογο µε το σχήµα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Οξέα (Π. ΤΟΦΗ) Ποια υγρά επηρεάζουν μέρη του σώματος;

Οξέα (Π. ΤΟΦΗ) Ποια υγρά επηρεάζουν μέρη του σώματος; Σύντομη Περιγραφή Διερεύνησης Οξέα (Π. ΤΟΦΗ) Ποια υγρά επηρεάζουν μέρη του σώματος; Στόχος της διερεύνησης ήταν να διαφανεί το αν κάποια υγρά επηρεάζουν μέρη του σώματός μας. Αρχικά, θελήσαμε να διερευνήσουμε

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

ΒΛΑΣΤΗΣΗ (ΜΑΤΘΑΙΟΥ) !"Τίτλος διερεύνησης: Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το πόσο γρήγορα θα βλαστήσουν τα σπέρματα των οσπρίων.

ΒΛΑΣΤΗΣΗ (ΜΑΤΘΑΙΟΥ) !Τίτλος διερεύνησης: Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το πόσο γρήγορα θα βλαστήσουν τα σπέρματα των οσπρίων. ΒΛΑΣΤΗΣΗ (ΜΑΤΘΑΙΟΥ)!"Τίτλος διερεύνησης: Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το πόσο γρήγορα θα βλαστήσουν τα σπέρματα των οσπρίων.!"σύντομη περιγραφή διερεύνησης: Στη διερεύνησή μας μετρήθηκε ο χρόνος που χρειάστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα