μυστήριο που κρύβει η σιωπή, νιώσαμε τη γεύση της μοναξιάς, λουστήκαμε τη μυρωδιά του κορμιού ενός άλλου, ανακαλύψαμε καινούριες πτυχές του εαυτού

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "μυστήριο που κρύβει η σιωπή, νιώσαμε τη γεύση της μοναξιάς, λουστήκαμε τη μυρωδιά του κορμιού ενός άλλου, ανακαλύψαμε καινούριες πτυχές του εαυτού"

Transcript

1 Πρόλογος Ήρθαν και με βρήκαν μαζί και οι τρεις μες στο καταμεσήμερο. Η Φανή, η Κατερίνα κι ο Δήμος, κρατώντας ο καθένας από ένα πάκο χειρόγραφα. Πριν από καιρό, είχαμε συναντηθεί με κοινούς φίλους σε μια από εκείνες τις ταβέρνες που βγάζουν έξω στο λιθόστρωτο τραπεζάκια και καρέκλες που γέρνουν λίγο απ τη μια μεριά και πρέπει να σκύψεις να βάλεις κάτι για να ισορροπήσουν κι ύστερα αντιλαμβάνεσαι ότι γέρνουν απ την άλλη και σηκώνεσαι ξανά να τις τακτοποιήσεις, όπως ακριβώς γίνεται στη ζωή. Εκείνη τη στιγμή, οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν τίποτα για μένα. Κι όμως, έγιναν. Έγιναν το φιτίλι μιας λάμπας πετρελαίου κι η φωτιά πάνω απ αυτήν. «Γράψε την ιστορία μας», μου είπαν. «Μπορεί σε μερικά σημεία να μη διαφέρει πολύ από την ιστορία κάποιων άλλων ανθρώπων, αλλά ίσως μέσα σ αυτή να συναντήσουν τον εαυτό τους. Ωστόσο, για τον καθένα, η ζωή του κατέχει μια θέση ξεχωριστή μες στο σύμπαν κι αυτό είναι συναρπαστικό. Ανάμεσά μας υπάρχουν στιγμές που μας ένωσαν, καθόρισαν την πορεία μας. Βιώσαμε τον μεγάλο πόνο, περπατήσαμε σε διαδρόμους λευκούς, σε δρόμους με σβησμένες λάμπες, ζήσαμε το

2 8 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη μυστήριο που κρύβει η σιωπή, νιώσαμε τη γεύση της μοναξιάς, λουστήκαμε τη μυρωδιά του κορμιού ενός άλλου, ανακαλύψαμε καινούριες πτυχές του εαυτού μας, καταγράψαμε τα γεγονότα της ζωής μας ζητώντας προσκεφάλι να ακουμπήσουμε τις σκέψεις μας». Με κοίταζαν με ένταση, λες και τους είχαν μείνει μόνο τα μάτια. Μιλούσαν αργά, σαν να έκαναν ένα μακρινό ταξίδι στη σκέψη, στην ψυχή, σαν να ζούσαν ξανά προσωπικές στιγμές της ζωής τους. Ύστερα, ξαλαφρωμένοι, άλλαξαν, ο τόνος της φωνής τους γέμισε χαρούμενες νότες. Μόνο η φωνή της Φανής, καθαρή, ράγιζε σε κάποια σημεία, το ίδιο και το βλέμμα της. «Γράψε ότι υπάρχει κάτι άλλο, πιο δυνατό απ τον πόνο», μου είπε. «Η αγάπη». Και με παρακάλεσε να αρχίσω από το γράμμα της. Τα χειρόγραφα έμειναν στο συρτάρι μου για καιρό, μέχρις ότου τελείωσαν κάποιες άλλες υποχρεώσεις. Τα πρόσωπα των ανθρώπων που ήρθαν και με βρήκαν, λίγο ξεθώριασαν, όμως έμεινε βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μου μια φράση και κάθε φορά που τη θυμόμουν με έκανε να θέλω να τα ξαναδιαβάσω. Ήταν η συγκλονιστική φράση που μου είπε η μία από τις δύο γυναίκες: «Υπάρχει κάτι άλλο, πιο δυνατό απ τον πόνο. Η αγάπη». Κι η λέξη αγάπη περνούσε και ξαναπερνούσε μέσα από τις σελίδες των χειρογράφων καθώς τα διάβαζα, χωρίς να χάνει σταγόνα από την αλήθεια της, από το άρωμά της. Περιδιάβαινε μέσα από τις σημαντικές στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή αυτών των ανθρώπων, μα και μέσα από τις ασήμαντες, χωρίς ούτε μία φορά να φανεί κοινότοπη. Διαβάζοντας, είχα την εντύπωση πως ακόμα κι αν δεν γνώριζα τα πρόσωπα της ιστορίας, δεν θα τα φανταζόμουν ποτέ σαν πλάσματα μιας φαντασίας αλλά αντίθετα σαν πρόσωπα κοντινά, πραγματικά ή πρόσωπα που κάποιοι άλλοι, πολύ δικοί τους, μου μίλησαν γι αυτά.

3 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ 9 Τήρησα την επιθυμία τους να κρατήσω μόνο τα μικρά τους ονόματα και να αρχίσω από την ιστορία της Φανής, νιώθοντας μια μικρούλα ενοχή απέναντι στους δύο άλλους, μα εξαιτίας αυτής της φράσης τη θεώρησα πρωταγωνίστρια. Υπήρχε όμως κι άλλη εξήγηση γι αυτό. Τους σκεφτόμουν όταν έφυγαν χαμογελαστοί, ικανοποιημένοι από την υπόσχεσή μου. Δεν ήταν το φωτεινό της δέρμα με την ελαφριά σκιά που έζωνε τα μάτια αυτής της γυναίκας και στις γωνιές οι ρυτίδες είχαν κιόλας υφάνει έναν λεπτό ιστό. Δεν ήταν τα σκούρα μαλλιά της και τα ψηλά ζυγωματικά, ούτε το απέραντα γλυκό χαμόγελό της. Η Φανή ήταν ξεχωριστή με μια λαμπερή ομορφιά, εκείνη που χαρίζει η γαλήνη μιας πράξης ηρωικά βαθυστόχαστης. Παραθέτω το γράμμα της όπως ακριβώς μου το παρέδωσε. Δεν ξέρω αν θα αγαπήσεις εμένα, τις μέρες μου, τις νύχτες μου, τις ώρες τις άγριας μοναξιάς μου, τον τρόπο που σου δίνομαι. Μια στάλα αίμα απ το κορμί μου αν θα αγγίξεις. Ένας ορίζοντας αιμάτινος ακόμα κι εσύ. Εγώ απ τη μεριά της ερημιάς κι εσύ του παραδείσου. Έπιασα να σου γράψω τώρα που από στιγμή σε στιγμή θα ακούσω τις πατημασιές σου στη σκάλα, θα διαβείς το κατώφλι, θα ρθεις να με βρεις. Θα μείνω σφιγμένη πάνω στο κορμί σου, θα γίνω γη και χώμα, χάδι και φιλί κι έρωτας. Στάλες αγάπης θα στάζουν στην καρδιά μου, θα τη μουλιάζουν. Θα ρθεις και θα γίνει ο χρόνος ελαστικός, θα χωρέσουν όλα: ένα απέραντο παρόν και το άγνωστο μέλλον. Μη μ αφήσεις, αγάπα με. Είσαι η αποκομμένη σύνδεση με τη ζωή, το κομμάτι της ψυχής με τα όνειρα, η τρελή χαρά, η ώρα του παραδείσου. Μη μ αφήσεις. Η φωνή μου ψίθυρος

4 10 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη και βόγκος ερωτικός και σπαραγμός του πόθου, ίδιος με το σπαραγμό της πεταλούδας σαν την παρασέρνει ο άνεμος και πέφτει νικημένη. Σε κοιτώ κάθε φορά πλάι μου, είσαι όμορφος κι ακριβός, χαμογελαστός. Μέσα απ τα μάτια σου ψάχνω να βρω το δρόμο να βγω απ το παρελθόν. Δυσκολεύομαι. Το παρελθόν με τραβά πίσω, με διεκδικεί. Ένα ολοστρόγγυλο κατάλευκο κενό χάσκει μπροστά μου. Η σιωπή, κοφτερή σαν λεπίδι, δεν ακυρώνει τον πόνο. Μα προχωρώ. Ανιχνεύω πόντο-πόντο το κορμί σου, το μαθαίνω, μαθαίνω τη ζωή απ την αρχή. Αγγίζω την καρδιά σου πάνω απ το στήθος σου, την αγαπώ. Ψηλαφίζω το πρόσωπό σου να μείνουν για πάντα τα χνάρια του μέσα μου. Προχωρώ, μα τρέμουν βαθιά τα φύλλα της καρδιάς μου και φοβάμαι. Φοβάμαι μην πολύ σ αγαπήσω. Μα αν οι ώρες κοντά σου είναι παραδείσιες, πώς ν αρνηθώ να ζήσω στον παράδεισο; πες μου! Μια σκιά σκεπάζει ακόμα την καρδιά μου κι η νύχτα φτάνει νωρίς. Όμως μια ευτυχία με πλησιάζει με βήματα αργά, διστακτικά.

5 Φανή Ήταν κάτι νύχτες διάφανες και τρυφερές, που για λίγες μοναδικές στιγμές η λαχτάρα για κάτι άγνωστο και γλυκά υποσχετικό έκανε τη ζωή μου να λικνίζεται απαλά κάτω απ τους ήχους μιας πρωτόγνωρης μουσικής. Ένας συνθέτης χαρισματικός την είχε συνθέσει, λες, μόνο για μένα. Δεχόμουν την πλάνη απλά και φυσικά, γιατί η ζωή ήταν η δική μου και κατείχε, θαρρείς, μια θέση ξεχωριστή μες στο σύμπαν. Κι ήρθαν ξανά νύχτες, όμως παράξενα σιωπηλές, συμπαγείς, τίποτα δεν τρυπούσε το σκοτάδι, κι εγώ, η Φανή, μια γυναίκα με επιδερμίδα λευκή, έντονες πτυχές στις άκρες των χειλιών που σχηματίζονταν στην παραμικρή κίνηση, μάτια με απροσδιόριστη έκφραση, που σου αφαιρούσαν το ενδιαφέρον για το χρώμα τους, είχα διαγράψει με μια μονοκοντυλιά όλες τις πλανεμένες λαχτάρες, όλα τα μηνύματα που θα μπορούσαν έστω και λαθραία να εισχωρήσουν στη ζωή μου. Είναι σπάνιες οι φορές που καχύποπτα κάνω σχολαστική ανίχνευση στο πρόσωπό μου, σπρωγμένη πάντα από μια ανεξήγητη περιέργεια, και πρέπει να παραδεχτώ ότι έχουν μείνει σημάδια αδιόρατα για τους άλλους, αλλά για μένα ορατά, που δεν

6 12 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη με πικραίνουν όπως πριν, με κάνουν όμως να στοχάζομαι, να ερευνώ, χωρίς ποτέ να ανακαλύπτω από πού ξεκινούν τα μυστηριώδη νήματα του πεπρωμένου. Ήταν ο καιρός που έμοιαζε να μην υπάρχουν πια υποσχέσεις ούτε απ τον ουρανό ούτε απ τη γη. Το φως είχε χάσει τη μεγαλοπρέπειά του και μια ομίχλη πυκνή έκανε το μοναχικό μου βήμα αργό και φοβισμένο. Η ζωή μου κρυβόταν τις νύχτες κι η ψυχή μου κατοικούσε σ ένα σώμα ολομόναχο. Οι στιγμές ράγιζαν και κρατιούνταν από αναρίθμητους κόμπους δάκρυ. Μια κούραση βάραινε τα μέλη μου κι αφηνόμουν. Σε στιγμή ανύποπτη, κύλησα απ τη σκοτεινή όχθη της οδύνης, πέρασα τα σύνορα της μοναξιάς, έφτασα ως εκείνον. Μπροστά μου δεν υπήρχε τίποτ άλλο παρά κενό και νύχτα κι ένα του χάδι που άγγιζε απαλά τα μαλλιά μου. Από μια κοιλότητα του μυαλού μου ξεχύθηκαν ήχοι, ήχοι ανεπαίσθητοι, μ έκαναν ν αφουγκραστώ προσεκτικά, να εντοπίσω τους ιδιαίτερους ήχους της ζωής, να μπω ξανά στο στίβο, να παίξω στο παιχνίδι της. Ακόμα και τώρα, που το κουβάρι της ύπαρξής μου συνεχίζει να ξετυλίγεται, κοιτάζοντας τη γαλήνια έκφραση του προσώπου μου στον καθρέφτη, δεν είμαι απόλυτα βέβαιη και δεν θα ήξερα να απαντήσω αν κάποιος με ρωτούσε σαν τι μπήκα στο στίβο της ζωής. Σαν κατακτητής ή σαν αιχμάλωτος; Σαν κατακτητής που μετά από οδυνηρή μάχη με απώλειες βαριές, είχα καταφέρει να νικήσω, να ανασύρω τον εαυτό μου από τα απύθμενα βάθη ενός σκοτεινού τούνελ, ή σαν δέσμια ενός πόνου θα σερνόμουν ακόμα στα ατελείωτα μίλια του, συνεχίζοντας την παράδοξη σχέση που είχε αναπτυχθεί ανάμεσα σ εμένα και σ εκείνον, σχέση φυλακισμένου με δεσμοφύλακα; Πράγμα παράξενο, ωστόσο αληθινό. Γράφω κι ο ήχος φτάνει στ αυτιά μου γλυκός, μολονότι καταγράφει κομμάτια

7 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ 13 ζωντανά που ξεκολλούν απ το σώμα μου, απ όλα τα μέρη, ακόμα κι απ τα μάτια, μέσα απ τις ίριδες βγαίνουν, ξεχύνονται και κατασταλάζουν στη θελκτική επιφάνεια του χαρτιού. Καταγράφει λέξεις που κάποτε ξεκολλούσαν απ τα χείλη, γλιστρούσαν ανάλαφρες απ την άκρη της γλώσσας χωρίς φροντίδα, χωρίς να ενδιαφέρονται για προστασία, αν εκτίθονταν σ αγέρι παγωμένο ή καυτό, τώρα σπασμένα κομμάτια πέφτουν η μία κατόπιν της άλλης. Ενώνονται, έτσι συντροφευμένες νιώθουν λιγότερο ξένες, κι ο πόνος, αυτός ο βαθύς πόνος, ο αδιάκοπος, γρανιτένιος κόμπος μοιάζει, έχει αρχίσει σταθερά να υποχωρεί. Όλα είχαν τελειώσει κι είχαν αρχίσει να ζουν στη μνήμη με σφοδρότητα που πολλές φορές με παρέλυε κι άλλες φορές ζητούσα με πείσμα να αντισταθώ, να ξεφύγω από τις θύμησες. Όμως τίποτα δεν είχε σβήσει, δεν πνίγηκε μες στη λήθη και δεν είχα τίποτα να περιμένω στη μεγάλη ερημική έκταση όπου απλωνόταν η ζωή μου. Γράφω τα γεγονότα όπως ακριβώς συνέβησαν, όπως διαδραματίστηκαν κι έμειναν τεμαχισμένα στο χρόνο, ωστόσο αλυσιδωτά, στάζοντας ακατάπαυστα ένα δάκρυ βουβό, στιγμή με τη στιγμή, ώρα με την ώρα, μήνα με το μήνα. Βλέπω μπροστά μου εικόνες που με χάραξαν σαν γυαλί, τυράννησαν χωρίς έλεος τη ματιά μου κι έμειναν μυρωδιά και αίσθηση, εικόνες από κομμάτια σάπφειρου και σμαραγδιού και λίθων αστραφτερών, που κρύβουν μέσα τους τα βάθη του γιαλού της ζωής μου. Ακούω ήχους από λέξεις που πλήγωσαν την ακοή μου και στα τυφλά με κινήσεις απεγνωσμένες, σαν κάποιος που βυθίζεται σ απύθμενη θάλασσα καημού, τις έδιωχνα ν απομακρυνθούν, τις ξόρκιζα με την άρνησή μου να δεχτώ το γεγονός. Οι τελευταίες μου ελπίδες, σοβαρές κι

8 14 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη αμίλητες, με είχαν εγκαταλείψει παίρνοντας μαζί τους και τα τελευταία ίχνη παρηγοριάς. Είχαν σωπάσει οι ικετευτικές φωνές μου, είχαν σβήσει μέσα σ έναν λυπημένο ψίθυρο, καθώς προσπαθούσα να κρατήσω το χρόνο, τη στιγμή, να μη χαθεί ούτε μία στάλα ζωής δικής του. Βάδιζα στον μακρύ εκείνο δρόμο, περιπλανιόμουν στα σκιερά μέρη, αφού τα φωτεινά είχαν από πολύ καιρό αλαργέψει. Σε κανένα μήνυμα δικό μου δεν είχε αποκριθεί, δεν θα ρχόταν να μαζέψει ούτε ένα χρυσοκίτρινο φύλλο απ αυτά που κάθε φθινόπωρο μαζεύονται σωρός έξω απ την πόρτα μας κι ήταν βέβαιο ότι σε κανένα πέταγμα πουλιού δεν θα στρεφόταν τρυφερή η ματιά του να το κατευοδώσει, όπως έκανε πάντα σαν τα βλεπε να ανοίγουν τα φτερά τους. Τώρα, που δεν νιώθω πια μόνη, μπορώ να μιλήσω για την άβυσσο της μοναξιάς μου, για τα θρύμματα ζωής που ξεκόλλησαν απ τον μεγάλο χρόνο της ζωής μου. Για την εποχή που κατά το πρωινό, πονεμένο ξύπνημα άπλωνα το χέρι προς τη μεριά του, στον ξαφνικά απέραντο χώρο του κρεβατιού. Είχε πάρει μαζί του την αγάπη και για τίποτα δεν χρειαζόταν να τον παρηγορήσω, δεν χρειαζόταν να μαντεύω τα μηνύματα της απελπισίας και να τα επιστρέφω, πριν φτάσουν σ εκείνον, σ εμένα. Είμαι σε θέση να απαρνηθώ το ρόλο της ηθοποιού που είχα κληθεί να παίξω κι έχω την τόλμη να ακολουθήσω το χαμένο μου βήμα στα ερημικά μονοπάτια του πόνου. Ενός πόνου σκληρού, που κρατούσε ξαρμάτωτη την καρδιά μου, τη λάβωνε και μ έκανε να νιώθω έντονα την ανάγκη της αυτοεγκατάλειψης. Μόνο η γραφή γινόταν αιτία να μην αφεθώ καθώς έπλεα σαν νούφαρο πικρό σε μια λίμνη από πονεμένες θύμησες, με το πρόσωπό του να προβάλλει καταμεσής του κύκλου του νερού. Μια καταχνιά απειλητική στένευε τα όρια του έξω κόσμου, ο πόνος σκορπιζόταν παντού, όλα

9 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ 15 τα άψυχα παρέμεναν ακίνητα, πού πήγε η παλιά τους κινητικότητα; αναρωτιόμουν, έμοιαζαν να με ειρωνεύονται καθώς σ αυτά ζητούσα παρηγοριά. Ποια είναι λοιπόν η αυθεντική ζωή; Οι λέξεις ορθώνονταν μέσα μου, γίνονταν ένα πελώριο ερωτηματικό. Μα προς τα πού να στρεφόταν η φωνή μου; Μέχρι πού μπορούσε να φτάσει ο ήχος της; Ο κόσμος άλλαζε, παραμορφωνόταν, καθώς ο χρόνος κυλούσε σαν το νερό στην πέτρα, μ έναν άλλο, πρωτόγνωρο ρυθμό. Όλα είχαν αρμονία. Κοιταζόμασταν με τον ίδιο τρόπο όπως πριν, είχαμε το ίδιο ανέμελο χαμόγελο, οι χειρονομίες μας ήταν το ίδιο απλές, κι οι άλλες οι πιο όμορφες πάντα γλυκές, όμως το είχα νιώσει. Κάτι θα συνέβαινε. Δεν μπορούσα να προσδιορίσω τι ακριβώς, μα σε κάποιο σημείο του μυαλού μου υπήρχε κάτι αόριστο που έμοιαζε με σκιά και με γέμιζε φόβο. Έβλεπα τα σημάδια ζωής να απομακρύνονται. Οι μέρες άρχιζαν και τελείωναν γρήγορα, σαν να βιαζόταν να ρθει το σκοτάδι. Ο ουρανός μπροστά μου φαινόταν πράσινος, κάποιες φορές σταχτωπός και μόνο μακριά στον ορίζοντα γαλανός. Οι λεπτοί ασημένιοι ιριδισμοί της θάλασσας, που πάντα με γοήτευαν, χάνονταν από τα μάτια μου ασυνήθιστα σύντομα και αίφνης έβλεπα τα νερά να βάφονται από ένα μπλε μελανό. Το φως του ήλιου, λειψό, έπεφτε θαμπό πάνω στο χορτάρι κι έπαιρνε ένα χρώμα κίτρινο της υποψίας. Τα δέντρα στον κήπο, ανήσυχα παρά τον απαλό, σχεδόν ανύπαρκτο άνεμο, περίμεναν λες κάποιο σινιάλο και το κρυφοκουβέντιαζαν, το καταλάβαινα από το ακατάπαυστο ψιθύρισμα των φύλλων που μ αναστάτωνε, μ έκανε συχνά να αφουγκράζομαι, να αγωνιώ, προσμένοντας να ακούσω μια άγνωστη είδηση. Μόνο η παρηγορητική μυρωδιά απ τις ροζ πασχαλιές στο βάζο πάνω στο τραπεζάκι πλάι στο κρεβάτι δεν

10 16 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη είχε αλλάξει, το μοναδικό στοιχείο που μπορώ ακόμα και τώρα να επαναφέρω αναλλοίωτο στη μνήμη μου. Ακόμα, οι οικείοι θόρυβοι της ημέρας από τη ζωή που αδιάκοπα συνεχιζόταν με καθησύχαζαν, μα έρχονταν νύχτες και τα όνειρά μου, ταραγμένα, διέκοπταν τον ύπνο μου, που δεν πρόφταινε να βαθύνει κι ήταν ένας ύπνος πιο κουραστικός από την αϋπνία. Συχνά ονειρευόμουν τη ζωή με όψη αφάνταστα ελκυστική. Την αγκάλιαζα σφιχτά, μα εκείνη γλιστρούσε, ξέφευγε τελείως, κι άπλωνα τότε τα χέρια, πάσχιζα να κρατηθώ από κάτι και δεν έβρισκα τίποτα. Βρισκόμουν μόνη, χαμένη σ έναν τεράστιο άδειο χώρο προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω την παρουσία μου. Κάποιες φορές πάλι, σ ένα γοητευτικό ταξίδι μες στο όνειρο, αντικρίζοντας τοπία μαγευτικά, μια λάμψη αστραπής με ανάγκαζε να κλείνω τα μάτια κι όταν διστακτικά τα άνοιγα, κοιτούσα απογοητευμένη την απέραντη έρημη έκταση που είχε πάρει τη θέση τους. Μοναδική αίσθηση ζωής, έντονη μέσα σ αυτή την απεραντοσύνη, ο ήχος από φτερούγισμα πουλιών που απομακρύνονταν. Το πιο παράξενο απ όλα ήταν μια ακατανόητη οργή για πράγματα που λάτρευα άλλοτε και τώρα μ ενοχλούσαν με την ακινησία τους. Μετακινούσα κάποια έπιπλα αλλάζοντας τη θέση τους, βάζοντας τα μπιμπελό σε άλλα σημεία, κι άφηνα συρτάρια με ρούχα εντελώς ατακτοποίητα, αδιαφορώντας για την ακαταστασία, η οποία με ευχαριστούσε. Μου προκαλούσε λύπη ό,τι δεν είχε δική του ζωή μα δεν πέθαινε. Κατά διαστήματα με βασάνιζε ένας εφιάλτης, μα δεν μιλούσα γι αυτόν ποτέ. Ήταν πάντα ο ίδιος. Στο όνειρό μου ένιωθα το σώμα μου βαρύ, σκεπασμένο από ένα στρώμα ξεραμένης λάσπης. Το μόνο σημείο που παρέμενε ελεύθερο ήταν τα χέρια μου. Συγκεντρώνοντας τις δυνάμεις μου,

11 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ 17 έπιανα το στρώμα απ τις άκρες και σε μια αγωνιώδη τελευταία προσπάθεια το πετούσα από πάνω μου. Μα για έναν ανεξήγητο λόγο το σώμα μου παρέμενε καρφωμένο στο έδαφος από αόρατα καρφιά. Ζητούσα απελπισμένα βοήθεια με κραυγές που δεν έβγαιναν και ξυπνούσα παγωμένη απ τον τρόμο, νιώθοντας μια φοβερή ανακούφιση. Τίποτα δεν ήταν αληθινό. Ήταν όλα ένας εφιάλτης. Μόνο ένας περίεργος πόνος, νεκρωμένος λες απ τον ύπνο, σκιρτούσε κι έπειτα έσβηνε. Κι εκείνος, ο άντρας μου, τις ίδιες αυτές νύχτες ήταν πλάι μου ζεστός και τρυφερός κι όταν τον έπαιρνε ο ύπνος τον άγγιζα για να βεβαιωθώ, μα ναι, ήταν κοντά μου όπως πάντα. Μια λεπτή κρούστα λήθης και ονείρου σκεπάζει παλιές εικόνες και νιώθω ότι ο κόσμος δεν είναι αρκετά μεγάλος για να τις χωρέσει. Χρώματα τ ουρανού φαίνονται σ ανοίγματα που μεγαλώνουν, διαλύουν γκρίζες αραιές συννεφιές, πλημμυρίζουν φως. Η νύχτα που θα τύλιγε τη ζωή μας θ αργούσε ακόμα. Κάπου κοντά μου αλλά και τόσο μακριά, στιγμές περασμένων χρόνων ξυπνούν έπειτα από έναν ύπνο μακρύ. Αρχίζουν από τη μέρα εκείνη που ένιωσα ότι δεν ανήκα πια στους χώρους του πατρικού μου σπιτιού, έφευγα από κει χορτασμένη από αγάπη. Ήρθα στον κόσμο Μάη μήνα, ακριβώς μεσάνυχτα, και για τους γονείς μου ήταν σαν να άνοιξε μια μυστική πόρτα στο σκοτάδι και μπήκε μέσα το φως του φεγγαριού και των αστεριών. Νομίζω ότι έβλεπαν το ομορφότερο πλάσμα στον κόσμο με το κατάλευκο δέρμα, τα κατάμαυρα μαλλιά, κοιτάζοντας με θαυμασμό τα διάπλατα ανοιχτά μάτια μου, ακούγοντας την πρώτη στριγκλιάρικη φωνή μου. Ήμουν το μοναχοπαίδι τους. Μ ανάσταιναν μέρα με τη μέρα, κατάπληκτοι με έβλεπαν να ανθίζω και σ όλα τα παιδικά μου χρόνια ήταν σαν να περπατούσα σ άγνωστο κήπο κι ανακάλυπτα

12 18 Ειρήνη Νικολάκη-Καλαμάρη απίστευτα καινούρια λουλούδια, με άπειρα σχήματα και χρώματα, άγγιζα το δέρμα της ζωής, που μου φαινόταν μετάξινο, κι ένιωθα δέος. Ο πατέρας μου ήταν δύτης καταξιωμένος, με σπουδαίες ανακαλύψεις στο ενεργητικό του, κι από πολύ νωρίς γνώρισα κι αγάπησα τον πλούτο της θάλασσας. Κοχύλια και κοράλλια και πετράδια θαλασσινά ασύλληπτης ομορφιάς στόλιζαν τις γωνιές του σπιτιού μας κι άλλα παράξενα, που η μητέρα μου πίστευε πως έφερναν γούρι, όπως η αστραφτερή σταχτοπράσινη κούκλα από σπάνιο πέτρωμα που ανακάλυψε ο πατέρας στα βάθη της θάλασσας. Την έφερε δώρο στη μητέρα τη μέρα που την έπιασαν οι πόνοι της γέννας κι εκείνη το θεώρησε χαρούμενο προμάντεμα. Μια απρόσμενη ζεστασιά με πλημμυρίζει, με ξαφνιάζει, είναι σαν κυματάκι μιας ηλιόλουστης παραλίας, μου βρέχει τα πόδια καθώς οραματίζομαι τη μέρα του γάμου μου. Κι ήρθε αυτή η μέρα. Ξημέρωσε με μια παράξενη λευκότητα τ ουρανού, που με φόβιζε, μα η αίσθηση του φόβου εξαφανίστηκε ξαφνικά, όπως είχε εμφανιστεί, κι έγινε μια μέρα αληθινής χαράς, με τα πρόσωπα των γονιών μου λουσμένα στο φως. Εγώ στη μέση στοργική κι ο άντρας μου ανάμεσα στους δικούς του, λίγο σαστισμένος, μ ένα δειλό χαμόγελο. Τον γνώρισα στην γκαλερί ναυτικής τέχνης όπου ακόμα δουλεύω σπούδασα ιστορία της τέχνης κι ένα από τα στοιχεία που μας ένωσε ήταν το μόνιμο ενδιαφέρον μας για τον ανεκτίμητο πλούτο της θάλασσας. Γυρίζω, τον κοιτάζω κι είναι σαν να ταξιδεύουμε κι οι δυο σ ένα ακηλίδωτο γαλάζιο. Μέσα μου αναδύεται μια ελαφριά ηδονή, είμαι έτοιμη να ριχτώ στην αγκαλιά του. Στέκομαι μπροστά στο παράθυρο, εκεί που μπαίνει ζωηρά το φως, δεν είμαι λυπημένη που εγκαταλείπω τους γνώριμους, λατρεμένους χώρους, μόνο λίγο χαμένη. Κάθομαι

13 Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΡΑΣΤΗΣ 19 στο κρεβάτι που θα αποχωριστώ, πέφτουν οι νυφιάτικες γόβες απ τα πόδια μου και τρομάζω, σκύβω αμέσως να τις ξαναφορέσω. Είμαι όρθια, μια πανέμορφη νύφη τέλεια μακιγιαρισμένη, κοιτάζομαι στον καθρέφτη και χαμογελώ ευτυχισμένη. Εγώ κι εκείνο το κορίτσι είμαστε το ίδιο πρόσωπο, όμως τώρα αποτελείται απ ό,τι θυμάμαι. Το νυφικό, σατέν κομμένο λοξά, μαλλιά σηκωμένα ψηλά, γιρλάντα από μικρά λευκά τριανταφυλλάκια στο κεφάλι, στο χέρι ένα μπουκέτο μεγαλύτερα ροζ και λευκά. Η ανάμνηση της νυφιάτικης εικόνας σβήνει απότομα, ήταν μια απροσδόκητη ανακωχή ανάμεσα σε μένα και τον πόνο, χάνεται η ζεστασιά από το κυματάκι σαν να είχα κοιμηθεί για λίγο στην ευεργετική αμμουδιά της παραλίας και τώρα ξύπνησα, ήρθα στην πραγματικότητα.

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα

Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα Χρήστος Τερζίδης: Δεν υπάρχει το συναίσθημα της αυτοθυσίας αν μιλάμε για πραγματικά όνειρα 21/04/2015 Το φως της λάμπας πάνω στο τραπέζι αχνοφέγγει για να βρίσκουν οι λέξεις πιο εύκολα το δρόμο τους μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα»

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα» Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1 «Εμείς, τα παιδιά της Ε1 τάξης, κάναμε μερικά έργα με θέμα τους πρόσφυγες, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας σ αυτούς τους κυνηγημένους ανθρώπους. Τους κυνηγάει ο πόλεμος

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ.

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Πολυξένη Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας. 22/09/2014 Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ. Κάπως έτσι θα μπορούσε να ξεκινήσει και αυτό το βιβλίο. Κάθε ένας από εμάς

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Αγία Παρασκευή» Θα θελα να µαι εκεί την Άγια αυτή

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Α ομάδα 1. Στο βιβλίο παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πραγματικός κόσμος της Ρόζας,

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Η δικη μου μαργαριτα 1

Η δικη μου μαργαριτα 1 Η δική μου Μαργαρίτα 1 Παναγιώτης Μπραουδάκης 2 Η δική μου Μαργαρίτα Η δική μου Μαργαρίτα 3 Παναγιώτης Μπραουδάκης Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΟΙΗΣΗ Παναγιώτης Μπραουδάκης Η δική μου Μαργαρίτα Διορθώσεις: Ελένη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Όταν φεύγουν τα σύννεφα μένει το καθαρό

Όταν φεύγουν τα σύννεφα μένει το καθαρό Ημερομηνία 9/6/2016 Μέσο Συντάκτης Link http://plusmag.gr/ Αλεξάνδρα Παναγοπούλου http://plusmag.gr/article/%cf%84%ce%b1%ce%bd_%cf%86%ce%b5%ce%b3%ce%bf%cf %85%CE%BD_%CF%84%CE%B1_%CF%83%CE%BD%CE%BD%CE%B5%CF%86%CE%B1_%CE%B

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες που αγαπούσαν την περιπέτεια και ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι μακρινό.

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά.

Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Φθινόπωρο μύρισε το σχολειό ξεκίνησε. Αχ! Πέφτει χιόνι και το σπουργίτι το μικρό αχ πώς κρυώνει. Όλα ανθισμένα και ο ήλιος γελά. Ήλιος, θάλασσα. Καλώς ήρθες ξεγνοιασιά. Βρεγμένες ομπρέλες κρατούν τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Το μαγικό βιβλίο Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια γοργόνα μέσα στα καταγάλανα νερά. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και γίνομαι

Διαβάστε περισσότερα

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας 1 σ ε λ ί δ α Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας Αλήθεια πόσο υπέροχος είναι ο ήλιος και το αγεράκι το ανοιξιάτικο. Το ξέρω πως η ζωή μου είναι σύντομη. Σύντομη για τους ανθρώπους φυσικά. Κάποιος άνθρωπος

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο..

Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο.. Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο.. από το 1 ο Γυμνάσιο στο λόφο του Τιμίου Σταυρού. Μια απόπειρα σχολικής δραστηριότητας για μια διαφορετική γνωριμία με το Ρέθυμνο. Διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Κάθεσαι καλά, Γκέοργκ; Καλύτερα να καθίσεις, γιατί σκοπεύω να σου διηγηθώ μια ιστορία για γερά νεύρα». Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου αρχίζει να ξετυλίγει το

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής

αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής αγαπη σε μερεσ βροχησ Μέρες Βροχής Δεν ξέρω γιατί αποφάσισα να σου γράψω. Δεν ξέρω ακόμη τι πρόκειται να σου γράψω. Απλώς έξω βρέχει. Κι όταν βρέχει, πάντα σε θυμάμαι. Όταν βρέχει, σε νιώθω κοντά μου.

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων

Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδευτικός Κύκλος Συστηµικών Λύσεων Εκπαιδεύτρια: Χαριτίνη Παπακυρίλλου Εργασία Τίτλος: «Έτοιµος για Αίτηµα» Ηµεροµηνία: 29 06 2013 Είχα ακούσει για µια µαγική ψυχοθεραπευτική µέθοδο όπου στήνονται

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 1. Υποφέρεις (Μουσική / Στίχοι: Τάσος Μεταξάς) Τι είν' αυτό, που ζητάς; Τι είν' αυτό, που δεν ξέρεις; Χιλιάδες σκέψεις βγαίνουν, απ' το βάθος του μυαλού σου, Ψάχνεις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ Μεθοδολογία: Συνεργατική Βιωματική προσέγγιση. Στόχοι: Ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικού χειρισμού εννοιών σε κλίμα καλής επικοινωνίας και συνεργασίας. Απόπειρα δημιουργικής

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

ΦΙΟΝΤΟΡΙΚΟ: Ήρθαμε τόσο μακριά γιατί εδώ έχει δουλειά. (αναστενάζουν, με βαριά καρδιά).

ΦΙΟΝΤΟΡΙΚΟ: Ήρθαμε τόσο μακριά γιατί εδώ έχει δουλειά. (αναστενάζουν, με βαριά καρδιά). «Ο ΡΙΚΟ ΚΟΚΟΡΙΚΟ» διασκευή της Αναστασία Γραμματίκα, δασκάλας του 46 ου Δημοτικού Σχολείου Ηρακλείου από το βιβλίο της Σοφίας Μαντουβάλου, εκδόσεις Μικρή ΜΙΛΗΤΟΣ. Όπως παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ»

Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ» Δάφνη Σουμάν: «Η ζωή της Σεχραζάτ» 12 ΣΕΠ 2016 10:30 πμ 3 ημέρες πριν Ακούστε το κείμενο της είδησης ΜΙΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ Επιμέλεια: Μαρία Σφυρόερα Η συγγραφή της «Σιωπής της Σεχραζάτ» είναι μυθιστόρημα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω 1 ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα ανήκουν στα κλιτά μέρη του λόγου και φανερώνουν ότι κάποιο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα κάνει κάτι (κάποια ενέργεια), ή παθαίνει κάτι από κάποιον άλλον, ή από τον εαυτό του ή βρίσκεται σε

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..»

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..» Ημερομηνία 11/8/2016 Μέσο Συντάκτης Link artpress.sundaybloody.com Βασόλης Κάργας http://artpress.sundaybloody.com/?it_books=%cf%84%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1- %CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς και για τους οικείους μας, οπότε και θα την αποφύγω.

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Προσαρμογή κειμένου ενημερωτικό φυλλάδιο των εκδόσεων «Ελληνικά Γράμματα»: Γιώργος Ραφαηλίδης υπεύθυνος στο ΓραΣΕΠ Αιγινίου 1 Σύγχρονη µορφή

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς.

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Δεν ξέρω πια τη νύχτα Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου, στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος

Διαβάστε περισσότερα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός; 1 α) H πραγματική ζωή κρύβει χαρά, αγάπη, στόχους, όνειρα, έρωτα, αλλά και πόνο, απογοήτευση, πίκρες, αγώνα. αν λείπουν όλα αυτά τα συναισθήματα και οι ανατροπές, αν χαθεί η καρδιά και η ψυχή, η ελευθερία,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα