Γεράσιμος Μηνάς. Υπόλοιπη ζωή. Ποίηση

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Γεράσιμος Μηνάς. Υπόλοιπη ζωή. Ποίηση 1995 2005"

Transcript

1 1

2 2

3 3 Γεράσιμος Μηνάς Υπόλοιπη ζωή Ποίηση

4 4

5 5 Ο εαυτός μου Δεν μπορώ να βρω την πρώτη φράση. Με τι ν αστειευτώ. Τι απ όλα, να σου κρύψω. Ποιες λέξεις θα μιλήσουν μέσα σου, Ως φανταχτερές εκπλήξεις, Με βάση ένα προφίλ, Που όμως δεν γνωρίζεις, Ποια πλευρά του σε κοιτάζει. Σε μια πόλη, τη νύχτα, που οι πρώτες συννεφιές του Φθινοπώρου, υγραίνουν τους δρόμους, αντανακλώντας ένα είδωλο που περπατά, Με μη καθορισμένη πορεία, Μη κοιτώντας τις βιτρίνες, Αφού αντικρίζει τον ιδιοκτήτη του. Μια πόλη, που εκτιμάει μόνο, μια χούφτα ανθρώπων, Ικανοί να ζουν Με τον φόβο των άλλων Ενόσω εκείνοι οι άλλοι- επικεντρώνονται στη δική τους βιτρίνα. Ποιο φως, ποια βαθμίδα, θα προκαλέσει θαυμασμό ή έκπληξη. Ετούτος ο αέρας, Καταναλώνεται τόσο άσκοπα, Που δεν προλαβαίνεις, πού να κοιτάξεις. Συζητώντας με τις αδυναμίες σου Με τα πρέπει. Το τώρα που βρίσκεται ήδη σε τροχιά -πότε θα περάσει θα το ξεχωρίσεις; Θα έχει φροντίσει για σένα, όσο εσύ, ξεχνάς, εσένα. Αναστενάζοντας σαν ωράριο. Ενόσω βαριέσαι να μιλήσεις. ΓΙΑ ΣΕΝΑ. Εδώ. Όσο οι φασαριόζοι στο Λεκανοπέδιο Κοιμούνται. -που ούτε το τζάμι δεν άνοιγες έως πριν λίγες ώρες, γι αέρα. Τέτοιες ώρες, Ενόσω αναρωτιέσαι, Αν είναι ο άνθρωπος, Κάτι πέρα από το σώμα. -Μια μηχανή με ανανεώσιμες πηγές, Ενέργειας. Με κέντρο, Κάποια πνευμόνια -φουσκώνει Αποδυναμώνεται Τροφοδοτείται,

6 6 Επηρεάζεται. Καταναλώνει πόρους, όρους και ασφάλεια. Τώρα, που κανείς δεν βλέπει το χαμόγελο μου. Ποια πλευρά, Φωτίζεται. Άλλος ένας άνθρωπος. Μία ακόμη ύπαρξη. Σαν πλανόδιος μουσικός Ή σαν άγνωστος φίλος. Μιλώ τώρα. Που κανείς δεν ελέγχει τη ζωή μου. Παρά μόνο το ηλεκτρικό και τα στιβαρά ντουβάρια. Τώρα. Που η όρεξη μου επανέρχεται, Ξεχνώντας επιδεικτικά, τον ύπνο Επειδή απλά, Επιθυμεί να ξεκουράσει το σώμα, Ωσότου το πνεύμα θυμηθεί, τη συντήρηση του. Τώρα, που η γυάλινη παλλακίδα, Τρεμοσβήνει σαν νέον, Τονίζοντας, Το κουρασμένο πρόσωπο. Από ελάχιστες αλήθειες. Τι έκπληξη, Ν αποκαλείς τον άλλο, Στον ενικό, Σα να ναι εσύ, Μα διαφέρουμε τόσο. Ως πράξη -επειδή οι σκέψεις, κυκλοφορούν, Δίχως λογοκρισία. Κανείς δεν με ξέρει, Όπως ο ίδιος. Το εύρος της απελπισίας, Δυνατοτήτων. Εναπομείναντος χρόνου Έλξης, λόγω φωνής Μεγέθους φακέλου, Λόγω αποθήκευσης. Σαν πίσω από κλειστό τζάμι. Ν αποφεύγεις συγκεκριμένες χροιές. Ή διαλέκτους.. Ή την ίδια την ζωή Παλεύοντας, φορές μόνο, Να τη ζουλήξεις σε συγκεκριμένα μέτρα, Μα εκείνη φουσκώνει, Και χάνεται. Τώρα, που το δέρμα μου, ζητά κάτι θερμότερο, Από ένα χλιαρό ντους. Άραγε, αλλάζει σιγά σιγά, η όρεξη των ανθρώπων. Φορές, είμαστε

7 7 Σαν εκρήξεις Υποθαλάσσιων ηφαιστείων. Ιδίως τώρα, που μας βάζουν να δουλεύουμε εξαντλητικά χειρότερα και από βόδι που οργώνει -να μαθαίνουμε από τώρα, κάθε τρίτη μέρα, Φασολάδα, Με μπόλικο λεμόνι. Να κατεβαίνει. Η ζωή δεν έχει πια, Λάσσυ. Η ζωή κλαίει, όπως τ αραγμένα πετρελαιοφόρα στον Αργοσαρωνικό. Τώρα, Που οι πρώτες δροσιές, Απαλύνουν τον αέρα -κάπου μακρύτερα, αστράφτουν οι πρώτες βροντές. Τώρα, που μοιράζω σε μισό-μισό, Παγωμένο και ζεστό, Το νερό, στην κανάτα. Τώρα, που το κλιματιστικό, Ξεκινά να παίρνει ρεπό. Πέρασε το καλοκαίρι, Χωρίς να δω από κοντά- Τη θάλασσα. Λόγω βάρους ή ξεπεσμένης ηθικής. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη Κάπου, να πηγαίνουν. Να δραπετεύουν. Πολύ φυσικά. Όχι με άγχος, θα μας πάρουν τα χρόνια. Κάποιοι προτιμούν την ψίχα του ψωμιού, Άλλοι όμως, Εξίσου, το σκληρό καλούπι. Είμαι όπως τα σχήματα οι ήχοι, Τα χρώματα, που δεν επιλέγω. Όλοι κάτι ντυνόμαστε, Ηθοποιοί Κυρίως όμως, Πρωταγωνιστές. Είμαι όπως το βαθύ μπλέ της θάλασσας, όπως το φως που ανοίγει, Διαβαίνοντας εξωτερικά. Έλα να πατήσεις παραλιακά μου. Προσέχοντας τις πέτρες. Μερικές κόβουν. Τα καλά μου στοιχεία, Δεν έχουν αλλάξει ονομασία. Σε αντίθεση με τις χώρες, που τις μοιράζουν, Έπειτα από έναν ηθελημένο πόλεμο.

8 8 Θα σου μάθω την ξένη γλώσσα του είναι μου. Δεν απαιτούνται, Ακουστικά, Ή προσπάθεια επανάληψης. Φορές, Η θύμηση των δικών μου προσώπων, Ενόσω, νέοι, Περπατούσαν σε πραγματικά, ξύλινα πατώματα, Εντείνει, ορισμένες άμυνες. Είμαι ένα ξυπόλητο παιδί. Θα θελα, ο άνθρωπος ως συμπεριφορά- Να χε την τελειότητα της φύσης. (Την οπτική της τελειότητα;) «Όχι. Την ουσιαστική της τελειότητα». (Όπως κατασπαράζει το δυνατό ζώο, το αδύνατο, Για να κυριαρχεί η ισορροπία;) «Η φύση είναι ο σοφός μας πρόγονος». (Γιατί πλέον, Έχει πεθάνει;) «Όπου να ναι». Σήμερα ο αέρας, Μυρίζει Άγναντα. Θυμίζει τα μακαρόνια με κιμά, που τρώγαμε, μέχρι ν αλλάξουμε λεωφορείο. Τώρα που φθινοπώριασε, Αισθάνομαι ταπεινωμένος. Αν και θα πρεπε να χαίρομαι, που δεν έχω όρεξη για ζωή. Εκτός και αν οφείλεται σε ονειρώξεις. (προς τιμωρία και συμμόρφωση). Φαντάσου να με πούνε, εμένα, κάποτε, κοινωνικό. «Έχεις δει, ποτέ, Τίγρη, Να βουτάει σε νερά;» Έχεις δει τα φωτεινά πλάσματα της αβύσσου, Να κατευθύνονται στην επιφάνεια; Αν και δεν ακούγεται πολύ καλό -χαμογελώ. Πάντα έλεγα, πως ορισμένα πράγματα είναι για τους άλλους Και να, που κάθε φορά, επαληθεύομαι. Ναι, Μου αρέσει η γκρίνια. Εκτονώνομαι. Πάντα θα είμαι αντιδραστικός. «Διαφορετικά δεν θα έγραφα» (Αφού δε ζεις) Τα προβλήματα σου, ζήτα, Να τα λύσεις ο ίδιος. Αυτό μάλλον θα σημαίνει: Μην στηρίζεσαι σε ανθρώπους. Η ζωή, Δεν έχει, πλέον, Λάσσυ.

9 9 (Υπάρχουν κι άνθρωποι, που δεν περιμένουν το τέλος του κόσμου. Μοιάσε τους). Φορές, οι πράξεις μας, είναι, Σαν ένα μεγάλο πλοίο, που ξεχάστηκε, Να φύγει, λόγω άμπωτης, Βλέποντας πλέον, καθαρά, Τα βράχια στο βυθό, -όπου να ναι, θα ξεκινήσει να γέρνει, προς μια πλευρά. Η άμπωτη είναι η ζωή που φεύγει. Οι ευκαιρίες, -ενόσω εξαντλούνται. Η σωστή πλοήγηση. Ο ούριος άνεμος. Πόσες φορές φύσηξε στο σβέρκο μου Μα ήτανε ζεστός, Σα καλοκαίρι. Σα λήθαργος Ή καζάνι που έβραζε. Όλο λέμε: Αν δεν ήμουν Ένα μοναχικό φύλλο, πεταμένο στην άσφαλτο. Αν η παλίρροια Είχε εκπλήξεις. -παλίρροια είναι, Η πίστη μας Στην αλλαγή του καιρού, Προς αποφυγή Εξαντλητικών μουσώνων Οι οποίοι πονούν Σαν κρεβάτι, Δίχως λαδωμένες σούστες. Όποιος δε μπορεί, ούτε να πάει να δει τη θάλασσα, Είναι όπως οι άποροι, που δεν έχουν να φάνε. Φορές, η νοσταλγία, Με οδηγεί σε άλλες πόλεις. Μόνο να τις κοιτάω. Σε ένα ύψωμα, καθισμένος. Να βαπτίζεται ξανά, γέρνοντας, ο ήλιος, Μέσα στη θάλασσα, Κι έπειτα, αυτόματα, Να βρεθώ στο κρεβάτι μου. Πρέπει να δεχόμαστε -θυμούμενοι- Τον εαυτό μας, όπως ήταν. Η άγνοια ήταν η αιτία (των σημερινών σου προβλημάτων;) «Τα σκυλιά, δε μένουν, ποτέ, πάντοτε, ήρεμα». Ο εαυτός μου, Είναι δικό μου δημιούργημα.

10 10 Ο άνθρωπος έχει ανάγκη ν ακούει, πως μπορεί και αγαπιέται. Σαν κήπος με λουλούδια, που κάποιος, φροντίζει, Ν αποφεύγονται οι περιπέτειες. Όπως στη Νέα Ορλεάνη. Γιατί λες, πως τιμωρήθηκαν. Γιατί, πια, τόση απονιά. Κάποτε καταλήγεις, Να γίνεις ειδήμων, Εκείνου που σε πονάει. Πόσο δε, Άμα είναι οι άνθρωποι. (Είναι;) «Η ζωή, δυστυχώς, Δεν θα γίνει, ποτέ, Ρομαντική ταινία» όπως όταν νοσταλγούμε ένα πρόσωπο, που ελπίζουμε, Να έχει ξεπεράσει Ένα οικογενειακό του δράμα. Μερικοί πιστεύουν, πως δεν πρέπει ν αναφέρεις τ ανθρώπινα, κακώς κείμενα. Ενδέχεται να μην περιορίζεις τον άλλο, Απλά, Βαίνει ανώφελο (Τότε να πάψουμε Να καταγράφουμε και την ιστορία). Όπως διακόπτουμε τον άλλο, όταν μιλά. Μ αρέσει ο άλλος, Να έχει ευρύ νου (εσύ είσαι έξυπνος στη ζωή σου;) «όχι» Μπορείς να γίνεις αυτό που ονειρεύεσαι; Δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο, Απ το να ξέρεις, πως προχωράς. Είτε πηγαίνοντας σε νέα τάξη, Είτε ακολουθώντας την καρδιά μας. Κοιτώντας εμπρός, με θετική σκέψη. Θα θελα να μουν, ο εκπαιδευτής, του εαυτού μου. - Όταν έρχονται άγρια κύματα, Εσύ τι κάνεις; Χτίζεις ένα φράγμα. «Εγώ τι κάνω; Τα αφήνω να επιμένουν, Με στραμμένη την πλάτη». Οι σκέψεις μας Είναι τα πλοία συνοδεία Του κύριου όπλου:«ο νους». Οι σκέψεις μας Είναι τα πιράνχας του ίδιου μας του εαυτού. Πως αντιμετωπίζουμε τον άλλο.

11 11 Πως τους θες τους ανθρώπους; Αδύναμους; Δουλοπρεπείς; Υποχείρια. Σε μια οικογένεια, όπου οι γονείς δεν ταΐζουν, Τα εξαρτημένα ενήλικα μέλη, Ώστε να τα ξεφορτωθούν αμεσότερα. Επειδή κάποιον πρέπει κι εμείς, Να διατάζουμε. «Αυτόματα, Ξεχνάς και κύρος, Και ξύλινα πατώματα, και όση υποβόσκει, Γέρνοντας μια στροφή το κλειδί, στην πόρτα. Τακτοποιώντας όσα αγαπάς, όσα η φαντασία σου γεννά, Απ το πουθενά: Τα φώτα θα χαμηλώσουν, Μόνο ένα σημείο του δωματίου, θ αφεθεί εκτεθειμένο. Ένα γιγάντιο μουσικό κουτί, Με μια μπαλαρίνα, Στους δικούς της ρυθμούς. -Μερικοί γύροι, κι ύστερα υπόκλιση, Ενόσω θα κλείνει τα μάτι, με γερμένο το κεφάλι». Έπειτα θα φέρω τη μουσική στο δωμάτιο. Σα σταγόνες φρέσκου νερού που αιωρούνται, παίζοντας με το φως, Σαν πρίσματα, και αλλοιωτές της πραγματικότητας. Ώ. αυτή η λογική των ανθρώπων! Κουρασμένοι και βολεμένοι στη λογική τους -παρωπίδες έχουν. Είναι ένα πράγμα από αυτά που μου προκαλούν ναυτία -αν όχι εμετό. Εμετό μου προκαλούν; Η μυρουδιά των απαρχαιωμένων υπεραστικών λεωφορείων. Η μυρουδιά του μεθυσμένου στόματος. Η ακατάπαυστη λογική. Τα δημόσια ουρητήρια. Η μανία σου. Οι εχθροί μας. (οι δικοί σου;) Φοβόμαστε τόσο, τον άλλο, που νομίζουμε, πως ανοίγουμε ένα φέρετρο μούμιας. Στη ζωή, πρέπει να ξέρεις ορθογραφία. Με τι να στενοχωριέσαι. Πόσο να επηρεάζεσαι.

12 12 Αυτός που μισεί, κάνει κακό, Μόνο στον εαυτό του. Γι αυτό φέρεται άσχημα. Επειδή θέλει Να ασχολείσαι μαζί του. Δείξε λοιπόν ανωτερότητα, και αδιαφόρησε. Είσαι πολύ καλύτερος τους. -μια μικρή προσπάθεια, Αρκεί. Να τονωθεί η αρετή. Η Αρετή -πάνω από 50% πρέπει να είναι περήφανη. Το να φέρεσαι τέλεια στον άλλο, Δεν σημαίνει: Φέρνομαι, όπως θέλει εκείνος, Ή επιτάσσει η λογική. Ίσως η λογική των πολλών Τους οδήγησε Στο να επιβιώνουν ακόμα. Μπορείς να πεις: Είμαι καλύτερος από κάποιους άλλους Διαστροφικούς, οι οποίοι πουλάνε αξιοπρέπεια στα παιδιά τους. (Μήπως όμως, Είναι το ίδιο, Να τα βλέπεις στο γυαλί, Με το να τα κάνεις;) Δεν είναι καλή συνήθεια, Να ταλαιπωρείς τα βράδια σου, Με βαρβάρους. Δεν είναι δίκαιο. Εξίσου ως γείτονας, Ν απαιτείς να κάνουν οι άλλοι, ησυχία, Όμως ο ίδιος, Ν απολαμβάνεις τη φασαρία σου. Αν ασχολούμασταν, οι περισσότεροι, Με τη ζωγραφική, θα ήμασταν καλύτεροι άνθρωποι. Θα απασχολούμασταν με κάτι δημιουργικό. Κάτι να μας αποσπάσει, από τη βαρβαρότητα. Να ξεχάσουμε τα λόγια μίσους Προς ανθρώπους, που δεν αξίζουν, Και μόνο η κόλαση τους αξίζει. Όπως εκείνοι, Που γνωρίζουν πως έχουν AIDS, Όμως, Εξακολουθούν και μολύνουν, Ως νέος παρτενέρ, τους άλλους. Ή ανεβοκατεβαίνουν μια λεωφόρο, Κρυφοπουλώντας το κορμί τους. Κάποτε ήμασταν καλύτεροι. Κάποτε, διακόπταμε ότι κάναμε,

13 13 Ώστε ν ακούσουμε τον περιπλανώμενο μουσικό, με το ακορντεόν του. - Τώρα που δρόσισε, πως περνάς τα βράδια σου; Κάποτε κάναμε ησυχία, Για ν ακούσουμε τα τζιτζίκια. Τώρα μας έχουν φάει τα σαπουνόνερα Και τα τηλεμάρκετινγκ. Που καιρός για φροντίδα. Που καιρός για πλέξιμο. Μαντάλωμα καλτσών. Που καιρός για διαλογισμό. Κάποτε θα χουμε τη βάρκα, αλλά θα ψάχνουμε το ποτάμι. Είναι ωραίος ο αυθορμητισμός της αγάπης, Να εκδηλώνεται, Έστω και χωρίς πονηρό σκοπό. Ορισμένοι, όταν βρίσκουν μια παρέα, Επιθυμούν να την κρατήσουν, Επειδή δεν μπορούν, Να ξαναγυρίσουν στο: μόνος. Αρνούνται. Κάποτε ήξερα μια Μαρία, Που μπορούσα να αγαπήσω. «Αν ετούτα τα λόγια μου, σε αγγίζουν σα να αγγίζουν τα μαύρα σου μακριά μαλλιά. Που μια φορά, τα έδεσες κοτσίδες, Σαν κοπελούλα. Μα είναι ο σεβασμός, μάτια μου, Η αρετή η μεγαλύτερη, Ενόσω σε θυμάμαι». (Θυμόμαστε, ότι μπορούσαμε να χαμε Αρκεί βέβαια, Και ο άλλος να δειχνε σημάδια πλήρους ας πούμε, ομοιότητας σε ιδέες). «Μ εσένα τουλάχιστον, δεν είχα ανάγκη Να σου δείξω, ότι είμαι ευαίσθητος». Γιατί να σου πουλήσω, ότι είμαι ευαίσθητος; Μην με κοιτάς, Σαν δωμάτιο με δύο έπιπλα. Δεν χρειάζεσαι πολλά, για να με γνωρίσεις. Δεν χρειάζεσαι κρεμαστή γέφυρα, για να με συναντήσεις. Τόσες στιγμές τόσοι άνθρωποι. Ψάχνεις κι εσύ, την αγάπη, με το κερί. Μόνο όμως, Αν είσαι γεμάτος με αγάπη, Μπορείς να μιλήσεις γι αγάπη. Μην είναι το παράπονο, Νοσταλγία και αγάπη. Όσα θέλουμε να αισθανόμαστε.

14 14 Είμαστε σαν τα πουλιά που χώνουν το ράμφος τους Κάτω από μια βρύση -συνήθως των άλλων, Αρπάζοντας τους. ΝΥΧΤΑ Μπορεί κανείς, Ν ακούει ένα ορχηστικό κομμάτι, και παράλληλα, Να περιμένει το τέλος όλων; -Το τέλος την λογικής των άλλων. «Θα πεθάνω όπως έζησα Αφοσιωμένος. Φέρνοντας στην επιφάνεια, τα δικά μου οπισθοδρομικά αρχαία. Μη μαλώνοντας με την Ελληνική Γλώσσα. Όπως εκείνοι, που διαγράφουν Τα πλουσιοπάροχα τερτίπια της Ελληνικής γλώσσας Καταργώντας το: στου Αφαιρώντας το δικαίωμα του τόνου, στο: μία, και στο: μια. (να πάλι, δεν το δέχεται ο κειμενογράφος). Στο: δύο, και στο δυό. Μη αναγνωρίζοντας αμέσως, το: τ Αυτή η γλώσσα δεν είναι ήρεμη, πια, Γιατί δεν είναι ικανοποιημένη. Ένας άντρας είναι ήρεμος, Αφότου ικανοποιηθεί (με τον τρόπο των πολλών). Θα πεθάνω όπως έζησα. Όπως ο ίδιος θέλησα να βιώνω, Τούτο το φανταχτερό περιτύλιγμα. Ακονίζοντας την αιχμή μου Ικανή να πετάει τα παραπανίσια πετσάκια Αλλά και τις βαρετές πέτρες». Ετούτο που περνάμε, Δεν είναι το τρυφερό κέντρο Ενός καρπουζιού. Μπορεί, εσωτερικά, Να είναι άγουρο. Όπως οι σπασμωδικές κινήσεις. Άραγε, εγώ, όπως γράφει ο Κύριος Σαχτούρης, «μια μέρα θα ξυπνήσω» Ρωτάω. Η παρατεταμένη μοναξιά, Θα με προκαλέσει, να «συνέλθω», όπως αναφέρουν εκείνοι, Που αρέσκονται να προσβάλλουν.

15 15 Οι εκάστοτε διασκεδαστές. Που ολοένα κάτι νέο ανακαλύπτουν. Για να μας φορτώνουν απωθημένα και κουσούρια Εκεί που δεν υφίστανται. Μα δεν ιδρώνει το αυτί ή Η κρίση, Άχρηστων ανθρώπων. (Ακόμη και τα κουνάβια Δείχνουν ωραία). Αναρωτιέμαι, Αν τα βλέπαμε όλα, ασπρόμαυρα, ή όπως ορισμένα ζώα, ελάχιστα χρώματα, Αν θα ήμασταν πιο ήρεμοι. Δεν θα μας εξίταρε τόσο άμεσα, κάτι που δεν έχουμε. Εργασία. Κτήματα. Εργασία. Εξουσία. - Αυτό το παιδαρέλι που κυβερνάει τον τόπο, πάλι και φέτος, Δεν δίνει επίδομα θέρμανσης. Βέβαια, -δεν καταλαβαίνει- Αυτός που δεν πληρώνεται με 500 Ευρώ, Δίνοντας 350 στο ενοίκιο, συν, κοινόχρηστα, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ. Φαγητό! Μένουν λεφτά για φαγητό; Πόσο δε για καύσιμα. (Α, παιδαρέλι, πάχυνες πάλι). Πρόσεχε τι λες. Διαβάζουν και εισαγγελείς. Από τον καιρό του Παπαδόπουλου. Εγώ, Ένα ξέρω: Πόσοι ηλικιωμένοι θα πεθάνουν, Ειδικά φέτος, Μετά το 19% στον Φ.Π.Α. (καλύτερα! Ν αδειάσουν τα σπίτια, να γεμίσουν με αλλοδαπούς). ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ Όποιος δεν εργάζεται, Δεν είναι άνθρωπος -μου έλεγαν στη γειτονιά- Δεν αξίζει σεβασμό. Οι ύαινες είναι ωραία ζώα, Ενόσω είναι μικρά. Δεν υπάρχει όμως, χειρότερο θέαμα, Από μια ύαινα, παιδί, Ενόσω επιτίθεται σε ένα μωρό,..ρινόκερου.

16 16 Φτάνει, κάποτε, μια στιγμή στην ζωή σου, Όπου αντιλαμβάνεσαι, Πως, ναι, Οι γείτονες σε χλευάζουν Επειδή Δεν αναζητείς εργασία. Αν κινητοποιηθείς, θα το κάνεις για σένα. Από ντροπή, Συν του ότι: έχεις ανάγκη Ν ανεξαρτητοποιηθείς. (Δεν γίνεται, όλοι οι άλλοι να δουλεύουν, κι εσύ ν αδιαφορείς). Σκέψου το. Οι φωτογραφίες των ανθρώπων, Υπάρχουν Για να σχολιάζονται. Ένας άνθρωπος, χαλάει από μόνος του, Την εικόνα του. Όπως και όσοι τον χρησιμοποιούν Προς διασκέδαση. Μπορείς να ψυχολογήσεις κάποιον, από την φωτογραφία του; Κανείς δεν είναι κέρινο ομοίωμα, Να τον στήσει ο άλλος, Στα του γούστου του. Όποτε θέλει, να τον αγγίζει. Να ράβει πάνω του, Ρούχα-φερσίματα. Ο άνθρωπος κατέχει αρκετή φαντασία, Στο να δημιουργεί μ αυτή. Όχι όμως, Να τα βρίσκει με τον εαυτό του, Και κατ επέκταση Με τους γύρω. Θα πρεπε πιο συχνά, Να κρατάμε, Παιδικές ζωγραφιές, Μήπως και δώσουμε σημασία στα σημαντικά, Ξεχνώντας τα πάθη. Που χωρίζουν Βαστώντας μας με αλυσίδες. Μη βγαίνοντας ούτε για ένα περίπατο. Τι κρίμα, Να μην δανείζεται η μεγαλούπολη, Τις χάρες του χωριού. Αφήνοντας ελεύθερους τους λόφους. Να βλέπουμε λουλούδια. Δέντρα. Να χαιρόμαστε τις αζαλέες, Τον μυρίζουμε τον πλατύφυλλο βασιλικό. Να χαιρόμαστε τα κρινάκια, Και τα λεοπαρδαλέ, κίτρινα, κρίνα. Να τα πιάνουμε με την παλάμη,

17 17 -όχι μόνο με την σκέψη μας. Όλο περπατάμε, όλο ψάχνουμε. Όλο μιλάμε. Αναζητούμε τον χαρακτήρα μας Σε ξένους τόπους. Η μεγαλούπολη δεν μιμείται, Τις τέχνες της φύσης: Έχω δει, ορισμένα μεγαλόσωμα ζώα, Να φροντίζουν τα, κατά πολύ μικρότερα. Η ομορφιά της φύσης. Εκείνη η γλυκιά ομίχλη του πρωινού, στα βουνά. Η αίσθηση, ότι πραγματικά, Ξυπνάς. Ή ότι ταξιδεύεις σε μια καυτή άσφαλτο Με γύρω σου, Μόνο ξερά τοπία, -προς τη θάλασσα ίσως. Μακάρι κι εμείς, Να κρατούσαμε εκείνη την έκπληξη, ότι μας αγαπούν αναμεταξύ μας. Η αγάπη προς τα ζώα, Είναι κάτι πρωτόγνωρο γι αυτά. Γι αυτό, μένουν μαζί μας ως το τέλος. Έχουμε υπερφορτωθεί. Παρομοίως το δίκτυο της ΔΕΗ, που καίει οικιακές συσκευές. Αναγνωρίζουμε κάτι, Εκεί που δεν υφίστανται. «Μια φορά με είχαν ματιάσει, χάλια όπως ήμουν, Πίστεψα, πως η γυναίκα στο κάδρο, Μου έκλεισε το μάτι». Είναι, που δεν ηρεμούμε. Δεν έχουμε μια κληματαριά, Να κάτσουμε από κάτω. Να χαρούμε τον τόπο μας. -Η ποίηση του Σαχτούρη Ευωδιάζει Ελλάδα. Χώμα. Αέρας. Δροσιά. Ευτυχώς που μερικοί, Μας προκαλούν να ονειρευόμαστε. Δεν μας αποκάλεσαν, ποτέ, Επειδή δεν εργαζόμαστε, Λαχείο. Ή ανθρώπους, Που δεν αξίζουν σεβασμό. «Στη τελευταία μου δουλειά, Στο πισώφυλλο της μισθοδοσίας, Κάτι γαϊδούρια, Παρίσταναν τη σχέση: εργοδότη υπαλλήλου. Αλλού το γαϊδούρι, Αλλού ο υπάλληλος. Πως δήθεν, με..συνεργασία και α ξ ι ο κ ρ α τ ί α Θα τρώνε και οι δύο».

18 18 Το φέρσιμο τούτο, θυμίζει χαλασμένα δόντια. Είναι, Σαν τους Ιθαγενείς, Που παθαίνουν έκπληξη, Με μια φανταχτερή πέτρα. Ο ένας, Κάνει πως δεν καταλαβαίνει τον άλλο! Επιστρέφουμε στις αναμνήσεις Σαν αιμοδοσία. Κάποιος θυμάται, Που, αν και έκανε κρύο, Πήρε το ταίρι του απ το χέρι, και κατέβηκαν στην παραλία. Άλλος θυμήθηκε, ότι ξυπνούσε τακτικά, Σε πλοίο που ταξίδευε. Ένας τρίτος, Έφερε εμπρός του, Τον ενθουσιασμό, τη ζωτικότητα που άντλησε, Σε μια αυθόρμητη συναυλία. «Εγώ δεν πήγα ποτέ. Ούτε τότε, που είχε έρθει ο Σπρίνγκστην με άλλους τρείς πολύ γνωστούς. Το 1989 ήτανε;». Κάποιος άλλος θυμήθηκε, πως τις όμορφες στιγμές, Τις φτιάχνουμε οι ίδιοι. Αγαπούσε τόσο, Τη μουσική -τον ξύπναγε. Υπήρξαν και μανάδες, που θυμήθηκαν, Τον καιρό, Που τις πάντρεψαν, Χωρίς τη θέληση τους. Σκέψου τι είναι, Να παντρεύεται μια γυναίκα, κάποιον που δεν θέλει. Που αποστρέφεται το βλέμμα της, Μόνο που τον θωρεί. Τι περνούσαν τα θηλυκά, Στα κατοχικά χρόνια. (Ή ακόμη και τώρα, Επειδή ένα κορίτσι είναι κλειστός χαρακτήρας, Και οι γονείς της ψάχνουν τον πρώτο τυχόντα, Ώστε να λύσουν το..πρόβλημα της. Μη τους μείνει, Κι η γειτονιά, Έχει ένα θέμα, Προς συζήτηση). Το θηλυκό είναι ένα μπουμπούκι λουλούδι, που χωρίς πότισμα, η ψυχή της πονά, Όπως οι παλιές παραδόσεις Που αυλάκωναν το νου Με νουθεσίες και ξόρκια,

19 19 Να φύγει το κακό -η διάθεση η λάθος. Κι όμως μας λείπουν. Σάμπως οι άνθρωποι Να ευωδίαζαν πιότερο, Σαν νέο ρούχο Σαν, μη καταπονημένος ελεύθερος χρόνος. Όπου το συνοικέσιο ήταν αναγκαστικό, Όπου η δουλειά, ήταν αναγκαστική Σαν γη, εύφορη Σαν μάτια, που ακόμα, ανοίγουν. (Σίγουρα όχι, σήμερα, Με πλειάδα πονηρών θεαμάτων, Σκέψεων, Και εκφράσεων. Επικοινωνιακά. Όπου κάθε τι, Χρησιμοποιείται παραποιείται η χρησιμότητα του Και η πρότερη του σημασία). Σήμερα, που παραποιείται το καθετί. Το δικαίωμα. Η υποχρέωση. Η αλήθεια. Η εμπιστοσύνη. Τα..πάθη. (Πάνε χαμένα τα λόγια σου) «τα δικά μου;» Όχι, τα δικά τους. (και τα δικά σου). «Για ποιόν; Για μένα;» Πανέξυπνος είσαι. Ποτέ δε μπόρεσα, να μπώ, Στο σπήλαιο τους. Ούτε, καλοκαιρινούς μήνες. Η ζωή δεν είναι, Για ν ακούς Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, Καλοκαιριάτικα. «Δεν πρέπει να ονειρευόμαστε;» Όχι, όταν αντικαθιστά τη ζωή. Πόσο μου χε λείψει το μπλέ μελάνι. (να βάζω τόνους, σε συνηθισμένες λέξεις, που αρνείται ο κειμενογράφος του Bill Gates). Είμαι, σαν τις παλιές ατμομηχανές. Είμαστε τρείς! Είμαστε..άλλος ένας. Ο τρίτος που κάνει κριτική. Η συνείδηση, Ο ίδιος.

20 20 Είμαι άλλος ένας: Ένας από εσάς. Ίσος μ εσάς. Τι δύσκολο Να μη σε καταλαβαίνουν. Λες και βρίσκομαι στον Βόρειο Πόλο. Λες και ανακάλυψαν τώρα, Τον άνθρωπο, όπως τη χρησιμότητα, Μιας ρωμαϊκής οδού. Τι κρίμα, Να βρίσκω θέματα, Να τα κρίνω: Γέμισε το τόπος, Βαμμένες εταίρες Με ξώβυζα και κολλητά ρούχα, Μα με πεσμένο ύφος, όλο κούραση. (Δε σου φαίνεται ότι φορούν μάσκες, διαρκώς;) «Τι αποτρόπαιο θέαμα» (Φρίκη θα το ονόμαζε κάποιος) «Ή και απανθρωπιά» (Βλέπεις, χειρίζομαι κι ο ίδιος, άριστα, τα τερτίπια της Ελληνικής γλώσσας). - Θα εξακολουθήσεις να προσβάλλεις Τις γυναίκες; «Μόνο εκείνες που το αξίζουν. Που δεν επιθυμούν, Άντρα, Που γνωρίζουν Τι τους ξημερώνει». (Στράφι κι η θεωρία της σταθερότητας) «Της ασφάλειας!» Παιδιά της Βαβυλωνίας. Ξέρω, Ότι κάποιοι θυμούνται, επίσης, Τους γονείς που..έχασαν. Ή ότι άλλο η Ανώτερη Δύναμη, Τους στέρησε. Στο είπα και πιο πρίν, Υπάρχουν ελεύθεροι και ελεύθεροι Άνθρωποι. Επιβιώνουν εκείνοι που αδικούν, Κι αργοπεθαίνουν εκείνοι που αδικούνται. Ούτε ή άλλως, Ξέρουμε Ποιος είναι ο δυνατός. Ποιος τολμά να τα βάλει μαζί του. Μ εκείνους που επιμένουν να σε κρατούν σε απόσταση. Τώρα είναι αργά. Μάθε το. Πολύ αργά. Ούτε η περιουσία σου με αγγίζει. Ούτε η δήθεν επιθυμία

21 21 Να φροντίσεις Κάτι Που πλέον δεν γιατρεύεται. ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ Τώρα που φθινοπώριασε, Συναντώ συχνότερα, Νέους, άνεργους, Σε παγκάκια. Τώρα. Που οι δρόμοι ξαναγέμισαν Μανιακούς δολοφόνους. Τώρα, Που δεν ακούω, μέσα μου, Τα βήματα μου. Ενόσω γύρω μου Οι θόρυβοι πυκνώνουν. Μια τρέλα μαστίζει κάθε στενό -που να βρεις ένα ήρεμο Να ζήσεις. Φθινοπώριασε. Οι γιαγιάδες απαλύνουν Τα επιπλέον οικογενειακά βάρη των παιδιών τους, Βγάζοντας βόλτα τα νεογέννητα. Τώρα που βλέπεις, πως, ο άνθρωπος, Ζεί. Πόσο εύκολα, Πληγώνει ο ένας τον άλλο. Στη ζωή, Δεν πρέπει να βάφεις τα λουλούδια. Άφησε τα να υπάρχουν. Όπως εκείνο που κρατάμε στη χούφτα μας, Ενόσω το ταίρι μας, λείπει, Για δουλειά. Μην αλλοιώνεις τα λουλούδια. Μη σπέρνεις ζιζάνια. Παραπονιέμαι κι ο ίδιος για όσα δεν έχω, Χωρίς να προσπαθώ. Όπως γράφει, κάπου, ο ποιητής Σαχτούρης: Είχε γίδια, βόδια, και πρόβατα (μα έλα που τα έσφαξε γρήγορα, όλα). Εννοώντας ότι καταπονεί, ίσως, Τον καιρό, τον χαμένο. Ή τον ίδιο του τον εαυτό. -για εκείνον που αναφέρει. Ο οποίος σπατάλησε ότι είχε -από ευκαιρίες ή έσοδακαι τώρα πια, Παραπονιέται, Πως τον εγκατέλειψαν.

22 22 Τ αδέλφια, πιθανόν, Κατά περίπτωση. «θυμάσαι, μικρά, πόσο αγαπημένοι ήμασταν; θυμάσαι εκείνη τη φωτογραφία, μικρά, Που κρατιόμασταν απ το χέρι; Τι αθώο και αγνό ύφος. Ήμουν κοντύτερος από σένα. Θα ταν καλοκαίρι. Ανοιχτά παπούτσια φορούσαμε. Εγώ, με μια γαλάζια πυτζάμα, κοντομάνικη Εσύ, Μια πράσινη φουστίτσα με μώβ ρίγες. Κι ήταν τα μαλλιά σου καστανά, Σαν και τα δικά μου. -πόσες φορές, μεγάλοι, Δεν πίστεψα πως μ αγαπάς. Όλο λόγια με πίκρα. Νοσταλγία για το παρελθόν. Που είχαμε αγάπη, Μεταξύ μας, Οι συγγενείς. Έχει φθινοπωριάσει, μάτια μου, Εδώ και πάρα πολύ καιρό. Τόσο ώστε, Τα πανό στις διαδηλώσεις, Φαίνονται στους πολιτικούς, Διαφημιστικά σπότ. * Ποιος δίνει σημασία Στη ΓΣΕΕ, Και τις εξαγγελίες της, Ή στο ποιόν της διαπραγμάτευσης. (Είναι όπως εκείνοι κι ο ίδιοςπου πιστεύουν, Πως ο άνθρωπος δεν πάτησε ποτέ, Στην Σελήνη). Όπως εκείνοι που πιστεύουν, Πως οι λήσταρχοι των σούπερμάρκετ, Δεν θα πουλάνε 30% παραπάνω από την πραγματική τιμή. Π.χ. τα βενζινάδικα τους. Τόσο εμφανής η προδιάθεση τους. Παρόμοια αδικία, Συνάντησαν οι πλημμυροπαθείς της Νέας Ορλεάνης, Από την ρατσιστική Αμερικάνικη Κυβέρνηση. Παρόμοια, οι ηλικιωμένοι που πέθαναν, Επειδή τα παιδιά τους, αποφάσισαν Να παραμείνουν στον οίκο ευγηρίας, Πνίγοντας τους τελικά, Ο τυφώνας Κατρίν. Αυτά τα γέρικα χέρια, που σπρώχνουν καροτσάκια, Σηκώνουν πολλά κιλά, στις λαϊκές. Πληρώνουν χωρίς να έχουν Συντηρώντας, Άκληρα μέλη. Αυτούς τους ανθρώπους που αφήνουμε μόνους,

23 23 Λέγοντας τους, πρώιμα, Το τελευταίο αντίο. Αφήνοντας τους να ψάχνουν στις μικρές αγγελίες, Ανακοινώσεις για συνταξιούχους. Άραγε, κύριε υπουργέ, Ο όρος απασχόληση για εσάς Τι σημαίνει; Κάτι για να περνάει η ώρα. Σαν χόμπυ. Αυτό έχετε υπόψη σας; Έτσι λειτουργείτε; Πιστεύετε, πως ο κόσμος, Δεν θα βγει, ποτέ, Απ τον λαβύρινθο των πολιτικών υποσχέσεων; (Αφού μια ζωή, Ψηφίζουν τα δυο κόμματα). Έχεις δει, Κανένα πουλί, Χαλαρωμένο; (Ξαπλωμένο ανάσκελα). ΦΩΝΗ Μα να που επιστρέφει εκείνη η φωνή: (όχι γνώριμη) «Κάνε κάτι για σένα. Κι άσε τα λόγια στους δασκάλους». Φοβερή ατάκα, Για όποιον παρατάει το ταλέντο του. Ή του το επιβάλλουν, Προκειμένου να μη χάσει την ψυχή του. Ή τουλάχιστον, Έτσι εκείνοι νομίζουν. Αναρωτιέμαι όμως, Αν είμαι δίκαιος άνθρωπος. Μ εμένα. Τους άλλους. Αυτούς που συνάντησα εδώ, στη γη. Με σάρκα και οστά. Επειδή πάντοτε, Πρέπει να φταίει ο ένας. Αυτός είναι ο σημαντικός φόβος, Φίλε Σαχτούρη. (Τι έκπληξη, Ν αποκαλείς κάποιον, φίλο σου). Μέσα στο φόβο Πέρασε η ζωή σου, Παρομοίως κι η δική μου. Είμαστε σαν τα playmobil, που κάποιο παιδί, Μια τα μεταχειρίζεται με προσοχή πότε θυμώνει, Και τα κοπανάει. Φαντάσου να μην είχαμε κανέναν,

24 24 Να μας αγαπά. Μη μου πεις, Πως αυτό δεν σε φοβίζει.. Να σε σατιρίζουν. Ως Νέρωνα του ίδιου σου του εαυτού. Είμαστε τόσο πολύπλοκοι, λοιπόν; Τόσο εκτεθειμένοι; Σαν παραλίες, που σπανίως, Τοποθετείς γαλάζια σημαία. Ποιος τολμά να πει, Είμαι καθαρός/ή. Είμαι καλύτερος/η. Χρησιμοποιούμαι ως δικαιοσύνη, Πετώντας σου τη φράση, Να παύει την περηφάνια σου, Ενόσω αναδεικνύομαι, Ως η συνείδηση που σου λείπει. (Προ ολίγου, άκουγα την Χαρούλα Αλεξίου, να μου λέει: πως είδε τη μοναξιά μου και φοβήθηκε. Κι ήταν σα να την είχα εδώ. Με σάρκα και οστά. Αναρωτιέμαι αν είμαι δίκαιος με τον Θεό). Εγώ όταν δεν τρώω, Εκνευρίζομαι αρκετά. (Φαντάσου εκείνοι στην Νέα Ορλεάνη). ΣΚΟΤΩΣΤΕ ΜΕ, Θέλω να ζήσω. Ναι, φίλε, Στους ανθρώπους αρέσει, Να λειτουργεί κάποιος άλλος, Ως η συνείδηση τους. Τονώνει την κυριαρχία. Τον ανδρισμό. Το κύρος, Μα και την χαμένη αγάπη, των γύρω. Δε λέω συμπάθεια, Επειδή κανείς δεν χάνει χρόνο, Με άτομο που συμπαθεί, Μόνο. Απαγορευμένο, Να αισθάνεται, κανείς, Άνθρωπος μέσα του. Να γλυκαίνεται με τη θύμηση της θάλασσας στα πόδια του. Ν αναζητά την τρυφεράδα του αντίθετου του φύλου. Ενόσω ότι θέλει να μοιραστεί μαζί μας, Δεν είναι παρά ότι οι ίδιοι σκεφτήκαμε και ποθήσαμε. Εμείς οι λίγοι. Απαγορευμένο, Να αισθάνεται, κανείς, Άνθρωπος, μέσα του. Με ανάλογη όρεξη, Αναλόγως τι του ξημερώνει. Το άθεο Κράτος,

25 25 Ή η μέρα, με τον καιρό της Και τα ανάλογα προστάγματα. Αν θα βρεθεί κάποιος Να σε χτυπήσει, Επειδή πέρασες πεζός, Σε κόκκινο φανάρι για αυτοκίνητα. Κάποιος να βρεθεί, Με οποιοδήποτε κόστος. Κάποιος, Που δεν θα είναι ο εαυτός του. Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ Δίπλα σ εμάς, Ένα σπίτι, Ανακαινίζεται εκ θεμελίων. Οι εργάτες είναι νέοι. Δεν πιστεύω πως γνωρίζουν ότι είμαι άνεργος. Εγώ νοιώθω ντροπή. Ενόσω με βλέπουν να μπαινοβγαίνω δίχως λόγο. Η ντροπή Είναι σαν την υγρασία, εξωτερικά, Ενός πλαστικού μπουκαλιού, Με κρύο νερό. Διαφορετικά φχαριστιέσαι Την ντομάτα, τη σαλάτα, Ενόσω γνωρίζεις, Πως πλήρωσες ο ίδιος γι αυτά. Είμαστε όπως μια αγαπημένη μουσική, Που στιγμές, ανά ημέρα, Δε μας αρέσει. Είμαστε μια ζωγραφιά, Μες το νου, μικρού παιδιού. Είμαστε άνθρωποι. Κάτι. Αξιόλογο. Επειδή κυριαρχούμε εμείς, Στον πλανήτη. Είμαστε ίδιοι, Με τα ελαττώματα μας. Μ εκείνο που θέλουμε να εκφράσουμε. Να υπερασπιστούμε. Εμάς τους ίδιους. Το δικαίωμα στην αναπνοή. Να κάνουμε λάθη. Να έχουμε μυστικά. Να βελτιωνόμαστε. Πρέπει να βρω την κατάλληλη χλωρίνη.

26 26 ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ Υπήρξε φορά, που είπες, Θέ μου, Φύλαξε με, Από τον εαυτό μου; Εξαιτίας των λαθών Ή των επικείμενων λαθών. Ή επειδή θα μιλήσω σκληρά. Για έναν πρωθυπουργό που ακρωτηριάζει τη ζεστασιά των χαμηλόμισθων. Ο πρόεδρος του ΣΕΒ που συμφωνεί με την Κυβέρνηση Και κατονομάζει λαϊκισμό την υπόσταση μας, Να πάει να πλύνει το στόμα του Για να μη του το πλύνω εγώ. Από το κλάμμα, άραγε, Μπορεί ν ανθίσει η ευτυχία; Θα καλύψω τις λεωφόρους με δίχτυα. Να μην κόβουν την κίνηση Οι προεδρικές πομπές. Να πέφτουν μέσα οι μανιακοί δολοφόνοι. Να σταματούν την τρέλα τους οι μέτοχοι Του κύριου γαϊδουριού, Που αγόρασαν οι Βέλγοι. Θα θελα να χα τη δύναμη, Να αποδίδω δικαιοσύνη. Χωρίς έλεος όμως δυστυχώς. Επειδή είμαι άνθρωπος, Κι ακόμη δε βρήκα το στόχο μου. Δεν παντρεύτηκα. Δεν με είπε κάποιο παιδί: μπαμπά. Δεν με τύλιξε η τρυφερότητα. (όσο κι αν μου είπες: είσαι νέος, άνθρωπε). Ξέρω πολλά γαϊδούρια, Που παλεύουν για το μεροκάματο. Δεν κοίταξα τις οπλές τους. Αν ήταν φαγωμένες, Ή πεινασμένες. (Μήπως ήταν έρημος, που κάποιος ξέχασε να κόψει φέτες, ένα παγετώνα, να τον αναστήσει;) Τώρα, που οι απόγονοι των πρωτοπλάστων, μου δείχνουν, φανερά, το περίγραμμα της σιλουέτας τους. Τώρα, Που η εικόνα ενός παιδιού, Δεν θυμίζει τα θέλω τα δικά μας. Τις πεταλούδες που πιάναμε με το χέρι, Και τι πρωτόγνωρη αίσθηση ήταν αυτή. Τώρα, Που κανείς δεν σκέφτεται με τη φαντασία του: Να γείρω ένα κορμό ζωντανού δέντρου, Να σκαλίσω σκαλιά,

27 27 Ν ανέβω. Άνθρωπε: Τόση σκληρότητα, Σε τόσο μαλακό, Σώμα. Πόσες φορές, Δεν ευχηθήκαμε να είμαστε μικροί, ξανά, Ώστε να χωράμε στα παιχνίδια των παιδιών. Μόνο όποιος γίνεται γονιός, Μαθαίνει ν αποζητά τους δικούς του γονείς. Για να σου λείπει το παιδί σου, Πρέπει να έχεις μάθει, Να το αγκαλιάζεις από μικρό. (Αν σου λείπει κάποιος γονιός;) επειδή δεν τον αγκάλιασες, ποτέ, εσύ. (Είναι αργά;) Όχι. ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ Γέρνει ο ήλιος. Τα σύννεφα, μια κοκκινίζουν, Σα προπέτασμα καπνού. Μια μας φαίνεται, πως καθρεπτίζεται, κόκκινος. Ο ήλιος γέρνει νωρίτερα. Σιγά σιγά, Οι πατούσες μου, ζητούν, ζευγάρι κάλτσες. Κανείς δε με φωνάζει μπαμπά. Ο οργανισμός μου αδικείται. Ξεχνά τι σημαίνει: Βιταμίνες. Λίγο λίγο, Ξεχνώ τι σημαίνει, αγάπη. Είμαι ότι δεν έδωσα Κι ότι ακόμη Δεν έχω δώσει. Κάποια αστραφτερά, Λευκά φτερά, Ορισμένα κόκκινα. Μέσα σ ένα γαλάζιο τυφώνα, Ήρεμο. Σα νανούρισμα. Είμαι όσα δεν πρόσφερα σ εμένα, Επειδή ήταν γνωστό το κέντρο, Που λόγω κακής μεταχείρισης, Εξαντλείται απότομα. Είμαι γνωστός σ εμένα. Είμαι οι νότες, Κι όσα είπαν άλλοι, Για μένα, Τραγουδώντας. Μια λαχτάρα φτερό,

28 28 Σε μια κόκκινη λίμνη, που κοιτούσε ένα γαλάζιο ουρανό. (Ανατριχιάζω). Τώρα το καλοκαίρι, Πέρασε. Δεν το φέρνουν πίσω δυχτυχώς- Ούτε οι στίχοι οι γνωστοί, Από κάποια Ελληνική ταινία. Τα ντουβάρια, μου θυμίζουν βιβλία. Ανθρώπους. Μιλούν. Αισθάνονται. Συναισθάνονται. Συμπάσχουν. Οσμίζονται. Αντιδρούν. Είναι οι φίλοι, που λατρεύει ο ένας τον άλλο, Μη αφήνοντας τον να φύγει. Όλο φροντίζουμε ο ένας τον άλλο, (εμείς οι λίγοι) που λόγω υπερέντασης, κλαίς δίχως λόγο. Όλο αναζητώ τ αρχαία, Σε γυμνά τοπία Δίχως δόμηση. Σκάβω με επιείκια. Ψάχνω για ένα βλέμμα, Μια στιγμή έμπνευσης. Όλο θυμάμαι τη μυρουδιά των γιασεμιών Που πικράθηκαν Και σαν αποδημητικά πουλιά, Αναζήτησαν ζεστότερους ανθρώπους. Οι άνθρωποι, μάτια μου. Σπατάλησαν ότι έβγαλαν. Ο τόπος μαράθηκε. Τα δέντρα κόπηκαν Τα τελευταία. Όλο στρέφω το πρόσωπο σου. Μένω συγκεντρωμένος. Τι έχεις να μου πεις; Είναι το κελάϊδισμα της φωνής, οι πτυχές της πραγματικότητας, που ανοίγουν, Σα ξέφωτο, Κόβοντας γύρω, Φέτες φέτες, Ποικιλία δέντρων, και άγνωστη χρησιμότητα. Μην κοιτάς τις πέτρες, Από κοντά, Μάτια μου. Πόσο γυαλιστερές είναι. Τι ξόδεψες, και πόσο γρήγορα, κόπηκε το χαμόγελο. Ετούτο το σώμα,

29 29 Ξέρει τι θέλει; Εγώ; Κάποτε θα πάψουν τα λάθη Μα θα ναι αργά. Σα θερμοπίδακας που κανείς δεν θαυμάζει, πλέον. Η νύχτα πέφτει. Αναρωτιέσαι, Γιατί πάλι. Θέλω κι άλλα, Να σου αναφέρω. Είναι τόση κρυμμένη Η ομορφιά. Μα φανερές οι απειλές. Η προβοκάτσια. Φανερές και οι αλήθειες, Αν γνωρίζεις που φυτεύτηκε ο σπόρος. Όλο ψάχνει ο άνθρωπος Αυτοτιμωρείται. Πλησιάζει κάτι που τον κοιτά, Μ αγνότητα, Με φευγαλέα διάθεση, Μα επιμένει στην έρημο, με τ αγκάθια της. Στο σκοτάδι, Κανείς δεν ξεχωρίζει, Ιερογλυφικά. Τι λένε. Ούτε προσωπεία, Σκαλισμένα μαζί, Στο βράχο. Μια μουσική, Κλαίει Από μόνη της. Παρομοίως η νύχτα. Με σκυμμένο κεφάλι. Λόγω ηθελημένης μοναξιάς. Η Νύχτα βρίσκεται εδώ. Το φως στο δωμάτιο. Η έμπνευση ξεκουράζει και πιτσιλίζει Σα δροσιά καλοκαιριού. Η στενοχώρια Σε οδηγεί, στην κουζίνα. Μια μουσική σα ζωή, Κλαίει. Σα κλασσικό κομμάτι Με πιάνο. Τολμηρό με τάσεις φυγής. Πετάγεται από ένταση σε ένταση. Όλο συζητώ τα πάθη μου. Εξιστορώ τα πάθη μου.

30 30 Βρίσκω συνοχή Σ οτιδήποτε. Συνυπάρχω. Εξιστορώ. Παραλληλίζω. Το Φθινόπωρο βρίσκεται εδώ. Πότε πότε, Ο καιρός ζητάει απ τον ήλιο, ορισμένα αποθέματα θέρμης. Θέλω να μελαγχολήσω. Μήπως και ξεχάσω. Θέλω να μιλήσω, γι αυτά που ντρέπομαι. Που κοροϊδεύεις. Που υποτιμάς, Τις αντεπιθέσεις. Θέλω να είμαι ο ίδιος μου ο εαυτός Που σαμποτάρω. Κείνος που νοσταλγεί τα πρόσωπα που αλληλογραφούσε. (Στην μακρινή Κρήτη, την Θάσο, στα Κύθηρα ίσως. Ή και στο Μόναχο). Κείνος που νοσταλγεί, Εποχές που δεν βίωσε τις καταστροφές της. Ενόσω, Όλη η παγκόσμια ατμόσφαιρα, Είχε μολυνθεί, Από τις πυρηνικές δοκιμές, στον αέρα. Πόσο άρρωστοι οι άνθρωποι. Γνωρίζω την κακοδικία, της εκκένωσης όπου τίποτα δεν φυτρώνει, Μα ηθελημένα, Αγνοώ, θάρρος και δυνάμεις. Γέμισε χαμένο χρόνο. Το ξέφωτο. Πηγή δε βρέθηκε. Όαση δε συνυπάρχει. Μπορώ να ονομάσω ότι βλέπω. Αγνοώ όμως, ότι ποτίζω, κρυμμένο. Σιγά σιγά, Μισούνται όλα και χάνονται. Η θερμή σου ανάσα, Δεν ανταλλάσσεται. Μπορεί το σώμα, Να αντιστοιχεί Σε ντουβάρι. Όλο πιστεύω,

31 31 ότι θες να ταξιδέψεις. Να κρυφτείς. Να χαρείς λίγο, τον ήλιο. Κάποιες φωτεινές αχτίδες, κεί όπου κεντράρει ένας προβολέας. Θα σου μιλάω, Έτσι γδυτή, με μια πετσέτα μόνο, όπως βγαίνεις, Από το μπάνιο. Θα σου θυμώνω, όσο θα θυμάσαι. Θα σε καλύπτω Με το στόμα μου. Θα πυκνώνω ένα όνειρο, γύρω σου. Σαν ηλεκτρικό σύννεφο, θανατηφόρο προς τους επίδοξους, κακούς εραστές. Κακοδιαχειριστές της εσοχής: προσωπικότητα. Θα γέρνεις το κεφάλι, Ενόσω θα το χαϊδεύω με τα μάτια, που δεν τα πληρώνει, ποτέ, ο κορεσμός. Συ, θα είσαι το έθιμο μου, Η γιορτή Η αναπαράσταση. Η σοφή εκδοχή Η ανθρώπινη χαρά, Σε παραδοσιακά σπίτια. Θα σε φωνάζω, κι εσύ θα ρχεσαι. Παθιασμένη με το τώρα, Επειδή κάποτε θα ξημερώσει. Σου γνέφω, Κάθομαι κοντά κοντά. Πιάνω μια ανθρώπινη παλάμη, Και πολύ αυθόρμητα, σου λέω: σ αγαπώ. ΑΝΤΙΟ Τώρα που έφυγε το καλοκαίρι, και όλοι σιχαίνονται τον εαυτό τους. Το ν ακούσω Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, Με βοηθά, όντως, Στο να ονειρεύομαι. Τώρα, που έχει πληρώσει ο ένας τον άλλο, Με το απαραίτητο νόμισμα.

32 32 Παντού θόρυβοι, μάτια μου. -και ψυχικός. Οι άνθρωποι κοροϊδεύουν για εκείνο που περνάει ο άλλος. Είτε το αποδέχεται. Είτε σκοντάφτει στο ίσιο. Είτε το ρεύμα είναι πολύ δυνατό. «Ξαναγυρίζω στη θύμηση σου, Μαρία. Κυρά των ραφιών. Αν είσαι η Μαρία που περιμένω. Εσύ που δεν στολίζεις τους άντρες, ότι ο ίδιος, στο φύλο σας. Που είναι τα μάτια σου, Όπως, η Καρδιά σου. Θα θελα να μην είσαι ακόμη, Παντρεμένη. Επειδή δεν σου αξίζει, Κείνος που απατά. Όσο καλός κι αν είναι. Όλο εμείς αξίζουμε, καλύτερα. Μαρία». Βαριέμαι να μιλώ για μένα. «Άραγε, τα λόγια μου σε αγγίζουν; όπως τα μαύρα, μακριά σου μαλλιά, κάτω από τα δάχτυλα μου. Ανατριχιάζεις; Επιθυμείς κι άλλο. Όπως η ανθρωπιά την αγάπη. Θα πεθάνω, Μαρία, όπως έζησα. Μ ακούς; Χωρίς το σ αγαπώ, Το πλησίασμα. Σαν μεσημεριού γαλήνη. Σαν πρωινό ξύπνημα, Με ρεπό. Όπου έχεις την αγάπη σου, Δίπλα. Αν ήσουν η αγάπη μου. Αν σε φώναζα: αγάπη μου. Μες τον οίστρο, σε φωνάζω. Γιατί σε σκέφτομαι; Τίποτα δεν είναι τυχαίο, Μάθε το. Η αγάπη είναι απροειδοποίητη. Όπως τα λόγια που σκεφτήκαμε Για να πικράνουμε κάποιους, Μα ξεχαστήκανε, Χάρη στο ειδικό κομμάτι

33 33 του εγκεφάλου. Η αγάπη είναι απροειδοποίητη. Όπως ο πόλεμος. Ξεσπά, Μια ήρεμη μέρα. Σα καταιγίδα. Σαν ριπές πολυβόλου. Όπου κάθε φυσιολογικά, θαρραλέος, άνθρωπος, θα πολεμούσε. Κάθε φυσιολογικά, ανθρώπινα, άνθρωπος, Θα υποχωρούσε. Κάτω από μια ισχυρή καμάρα. Μα Κανείς Δεν προφυλάσσεται, απ την λάμψη. Τι να είναι η ζωή. Τι επιφυλάσσει. Ο θάνατος είναι πρακτικός. Τα λόγια, αέρας. Πόσο ανίσχυροι είμαστε.

34 34 Ελεύθερος άνθρωπος, Πατρίδα μου

35 35 Άνοιξη Άνοιξη θα ναι, δεν μπορεί! Ενόσω νοιώθεις την ανάγκη έντονα- Να βγεις και να συναντήσεις άλλες φυσιογνωμίες. Άνοιξη μες την καρδιά σου Κι όλα, απεικονίζονται πιότερο, καλύτερα. Αποπνέεται, από τις χορευτικές ικανότητες των υπολοίπων. Άνοιξη θα βρει την ψυχούλα σου Σε κάποια, συνάμα, θελήσει, μ ένα απαλό χάδι να τη συντροφέψει. Άνοιξη αλλάζει η υφή του βίου. Χαμογελάς συχνότερα Εγκλιματίζεσαι στη μητέρα φύση, που σε ξυπνά, εντός σου, στοργικά. Λόγια απλά, πράξεις ανθρώπινες. Άνοιξη μυρίζει. Χιονάτη Σεργιανώ ξανά, στα παλιά μονοπάτια του χρόνου, με το κερί στο χέρι, να φωτίζει τις πιο λαμπερές στιγμές Εκείνες τις όμορφες, ρομαντικές στιγμές του καλοκαιριού Που προσπέρασε, μα ακόμα διαρκεί στο νου. Φυλλομετρώ αντίθετα, τις σελίδες του ημερολογίου. Εξερευνώ και ανακαλύπτω ξανά, όσα θάφτηκαν πίσω μου. Τον έρωτα, σε δυο ίριδες γαλάζιες Στην φωνή, ενώ φώλιαζε στην ψυχή Κρατώντας παρέα, τις μοναχικές ώρες, κάποιου, ζεστού καιρού. Δεν σε ξέχασα, κι ας χάθηκε το πρόσωπο που αγάπησα. Νοσταλγώ εκείνο το πρόσωπο σου. Την εκδήλωση της τρυφερής αγάπης Προς όποιον σε πρόσεχε και στο έδειχνε φορές- Περισσότερο απ ότι καθόριζαν, πιθανόν γιατί, κάτι ονειρευόταν. Νοσταλγώ τον απόπλου, στου χρόνου τους ωκεανούς, στα βάθη του. Καθώς πάλευα στο κύμα, μ ότι μ έριχνε. Στη Μάχη, νικούσε πάντα, η ευαίσθητη ψυχή Πιστεύοντας πως θα έμενες ισόβια, ίδια

36 36 Δεν θα ζητούσες περισσότερα, πληγώνοντας με. Κάποτε, εκείνη χόρευε μόνη, κι ήταν φορές, σαν να αποκοβόταν απ την πραγματικότητα μέσα της, ενόσω άπλωνε τα χέρια Λικνίζοντας το κορμί σε κάθε νέα σύσπαση. Ενώ η φιγούρα αναπλάθεται σε έναν νέο απότομο στροβιλισμό, στον αέρα, Πίστευες, πως έβγαζε φτερά. Σε κάθε επιστροφή στο έδαφος, περίμενες Ότι κάποιος θα της έπιανε την μέση Θα την σταύρωνε στα μάτια, κι όλα θα συμπληρώνονταν. Η μουσική με παραπέμπει αλλού, Στης ανατολής τις τοποθεσίες. Το τήραγμα της, έδυε πάντα, με το τελευταίο φως της ημέρας. Εκείνος, ένα παλικαράκι που προπονούσε τον εαυτό του Εξωθώντας τον στα όρια Κι όταν συνέβαινε να παραπατά, γλιστρώντας, Πέφτοντας στον πάγο, Στο διάμεσο της τραγικότητας της σύνθετης προσπάθειας Φάνταζε, πως δύσκολα θα στεκόταν ξανά, στα πόδια του. Άρρητα δεμένοι Άρρητα δεμένοι, εκείνος και εκείνη. Κάθε έκφραση στην κίνηση Και μια ξεχωριστή ενότητα σε όσα τους ενώνουν. Μια στροφή και τα πατινάζ, χαράζουν στην επιφάνεια του πάγου, την αρμονία, την αγωνία, το συναίσθημα Την έντονη προεργασία για να οδηγηθούν ως εδώ. Μα η δύναμη και το πείσμα, δεν έλειπε. Πίστευε στην αξία ετούτη. Κι εξακολουθούσε να σκίζει τον ψυχρό αέρα Ο οποίος διατηρούσε το παχύ στρώμα πάγου Στην επιφάνεια της πίστας. Μα, πιθανόν να λύγιζε, μόλις, σε λίγο, κάτω από το βάρος των ονείρων του. Μια ακόμη στροφή και η σωματική του διάπλαση, Διέγραφε στα βλέμματα των θεατών Την αθέατη πλευρά της πραγματικότητας. Την στιγμή, που όλα πάνω στον καλλιτέχνη, γίνονται ποίηση

37 37 -Στριφογυρνά ασταμάτητα. Νόμισες πως θα εξαφανιστεί. Θα χαθεί. Τώρα κι οι δύο μαζί, άρρητα δεμένοι Εκείνος κι εκείνη Το σύνολο της δραματικότητας των ακολουθιών, των φιγούρων στην χορογραφία, μοιάζει να μπλέκεται με τις οκτάβες της μουσικής Αχ! Εκείνη η θεσπέσια μελωδία Ικανή να τους ενώνει τα χέρια Μαγνητίζοντας εντονότερα τις αύρες του ζευγαριού. Θετικό και αρνητικό, πλέον ένα. Την πήρε αγκαλιά, έσκυψε στην κινούμενη ζυγή φιγούρα. Της χάρισε ότι είχε, κι εκείνη Έστειλε την ματιά της στο στερέωμα. Άπλωσε τα χέρια Κι ευχαρίστησε την καλή της πίστη, Για ετούτη την μοναδικότητα, λυτρωμένη. Περαστικά Έτσι ξαφνικά, κάπου ζεστά, για ξεκούραση. Περαστικά, όπου κι αν είσαι, συγχώρα με. Κρατώ τη θύμηση σου ως στήριγμα Σκορπώ ροδοπέταλα κάτω απ τα πόδια σου Να γνωρίζεις, ότι δεν σε ξέχασα. Το δώρο της ζωής Έτσι ξαφνικά, ψιθυρίζω τ όνομα σου. Περαστικά να ναι τ ασήμαντα γεγονότα στη ζωή σου. Κοίτα. Κοίτα με αγάπη. Χαμογέλα. Τι σ έπιασε; Κλαις; Θα μαι πάντοτε στο πλευρό σου -κι όταν, κουρασμένος, λείπω. Τα μάτια σου στα μάτια μου. Έτσι ξαφνικά, χάραξες το δέρμα μου. Περαστικά, λουλούδι του παραδείσου

38 38 Έμεινες πίσω σ ετούτη την πλανεμένη υπόθεση. Οράματα κάθε τόσο, δημιουργείς Κι αν, κι αν ανήκω στο κάλλος τους, ελεύθερα ευτυχώ. Επιτέλους, ψύχρα Άρχισε να ψιλοβρέχει. Ψύχρα απ τα ίδια. Βόλτα στην Αθήνα. Βραδάκι. Τ ακούς που παραστέκεται, σαν συζήτηση, σε κάθε σου βήμα. Βήμα κι υγρασία, μ ανέμελο βλεμματάκι. Μέτρα τον παλμό της πόλης Σε αβίαστη διαδρομή αντικατοπτρισμοί στις βιτρίνες- Στο θολό περίγραμμα της. Ταχύτητα στην κίνηση, και σβήνει. Παραμερίζουν οι ευθύνες. Κοντά. Κοντά σε κάθε μικρή αγαπημένη θύμηση Ζαχαρωμένα κομμάτια της ζωής, στην αιώνια πίττα Πλασμένη από χέρι αγγέλου, σε έμπνευση. Οπότε, μη ζητάς πολλά. Αρκέσου στ απλά χνάρια Περάσματα ταξιδιάρικα λεπτά, ως σταγόνες βροχής. Για όσα φεύγουν. Δεν ταχυδρομούνται πίσω. Πότε ξαστερώνει, οδηγεί το δρόμο σου εν αστέρινο τόξο. Πίστεψε το, σου ανήκει. Βάλε το λοιπόν- ως βοήθεια για τον στόχο. Έγινε. Πήρε να δυναμώνει ετούτη η μπόρα Χαμένος, λουσμένος, απ άκρη σ άκρη. Το δέρμα, πρώτα ρώτα. Αντέχει, ως τις επόμενες εργασίες του χρόνου. Τα χρέη σου σ αισθήματα, ευχαρίστως στα πληρώνω.

39 39

40 40 είναι μια αγάπη για την υπόλοιπη ζωή

41 41 Το σπίτι μου θερμά, Με υποδέχεται. Δεν με φιλοξενεί. Έχουμε ο ένας τον άλλο. όπως το ποίημα, δίνει μόνο του, τον τίτλο. Η ελπίδα, Δακρύζει πάνω μου Μ απαιτούνται, Χιλιάδες χρόνια, Ν ανοίξεις εσοχή, στο βράχο. Αναρωτιέμαι, γιατί γεννήθηκα. * οι αναμνήσεις μου, χωράνε σ ένα τόσο δα, φάκελο; όλο θέλω να πετάω, πράγματα, που με κάλεσαν, κάποτε, οι προορισμοί τους. Μα, πλέον, τ απωθώ, Επειδή απαιτούνται χιλιάδες χρόνια. * Έχω παραδεχτεί, μέσα μου πως επιθυμώ, ν αναπαράγομαι. όμως ετούτο, δείχνει τόσο ανόητο, όπως τα ταξίδια, που δε μας παρέσυραν. Πληγωμένα, λευκά χαρτιά. Ιστορία καταγραμμένη, Από το χέρι, Ενός ανθρώπου που ξεσπά, Γράφοντας. - Ένα χέρι με οδηγεί, με αργά βήματα, στο στενό της παρηγοριάς, όπου άλλος, δε φαίνεται, Είναι τέτοια η ομίχλη. Οι υδρατμοί και η απογοήτευση * Τούτο, το σπίτι, βαρέθηκε την ψηφιακή τεχνολογία. Τα κομμένα άρθρα, Απ όσα θέλω να αγοράσω.

42 42 Που λες, θα ψωνίσω, όταν βρεθούν τα συγκεκριμένα κορόϊδα, που θα μου τα δώσουν, Με ένα συγκεντρωμένο ποσό, για το..γάμο μου. Η τεχνολογία έχει θερίσει οικογένειες. - Τι άλλο να κρατήσω. Μήπως εκείνη την ευχαριστήρια κάρτα, Γραμμένη, Σε κάποιο πάπυρο. Ως άνθρωπος προς άνθρωπο. Να την κρατήσω; Οι φίλοι από μακριά, Δεν είναι χρήσιμοι. - Έχω κουραστεί να με κοροϊδεύουν. Τα δωρεάν 801 Κι όσοι απαιτούν, Προσωπική μου εξυγίανση, Έτοιμοι να μου ρουφήξουν την ψυχή, σε περιόδους ύπνου. Είναι τόσοι, που παλεύουν να είναι μαζί, κι όλο διαφημίζουν, την αγάπη τους, μόνο για μια Άνοιξη. Ετούτο τον τόπο, Κανείς δεν τον είδε, πραγματικά. Μόνο τον κατοίκησε. όπως ένα πληγωμένο πουλί, Αγωνίζεται να επιστρέψει στη φωλιά, που έχει τη δική του μυρουδιά. Τι να σου κάνουν οι όμορφες εικόνες, Η πρόσκαιρη φύση Η ημερομηνία λήξεως, των υποσχέσεων. Κείνα που δείχνουμε. Κείνα, που είμαστε. Η κληρονομιά, που αφήνουμε. ο θόρυβος, και ο παραγόμενος πονοκέφαλος. - Τα χαρτιά, Δεν είδα, ποτέ, Να με βοηθήσουν -Ζητώ μόνο, μελαγχολική μουσική. Ή ένα Love story, που η πρωταγωνίστρια, πεθαίνει.

43 43 ούτε τ αρνητικά, Δεν την αναγεννάνε. όπως συγκεκριμένα έγγραφα, που έστω και άχρηστα, Δεν πρέπει, ποτέ, Να πετάς. - Αντ αυτού, Καλωσορίζω τη θλίψη, Αναζητώντας την ησυχία Πιο πολύ, και από το θάνατο. * όλο κυνηγάω τα σύννεφα, και κείνα, γοργά, μου φεύγουν. Είναι η ζωή, πικρός χυμός, Φίλε άγνωστε Γαλανέ. Κι είναι οι συμβουλές σου, Το γιατρικό, Μα και το κώνειο, μαζί, όπου ένας σοφός δεν θα έπινε. - θα γύριζε το πρόσωπο του, Σα διαφημιστικό, σαμπουάν, Χάνοντας, μαζί, και την ταυτότητα. όχι. Δεν είμαι σοφός. Ένας απλός άνθρωπος είμαι. π ακούει την βροχή να ρχεται, Σαν ησυχία πρωτόγνωρη, Κι αμέσως, Γέρνει να κοιμηθεί. Ευγνωμονώντας το τώρα. - όχι, οι σοφοί, πάντοτε, θα χουν ανάγκη, Να πλένουν τα μαλλιά τους. οι σοφοί της ζωής, Αποκλεισμένοι, Απ τα ίδια τους Τα συναισθήματα. - Μα όλο κυνηγάω τα σύννεφα, που ποτέ δεν επιστρέφουν, όπως οι άνθρωποι που με βοήθησαν, Δίνοντας μου οδηγίες. όλο πλένω τις φράσεις μου, Σαν βρώμικα πιάτα, ποτήρια, Πιπιλίζω κάθε έννοια, Τι γεύση μου αφήνει στο στόμα.

44 44 όπως το τραγούδι που μάγεψε τον φίλο Γαλανό, Εννοώντας, πιθανόν, Τον Εθνικό ύμνο. - οι καλές στιγμές, κάθονται, Μόνο όταν χαλάει ο καιρός. Επειδή καθαρίζει η ατμόσφαιρα. - Ως πότε, θα ζητάμε το όμορφο. Ως πότε, το χαρτί θα ζητάει το ξύλο, Ν ακουμπήσεις, Γράφοντας. Ως πότε θα ζούμε, Μη καλλιγράφοι. κι ο χρόνος θα περνά, Κι η ηρεμία, Σπανιότερα θα έρχεται. - πιο πολύ λογαριάζεις τον τόπο, Ενόσω τον χάνεις. Το άσυλο του σπιτιού, Ενόσω, Διαφορετικά, Εγκλιματίζεσαι. Ξεχνώντας, ηθελημένα, που πατάς. Κι όσο επιστρέφεις πίσω, Μες τη θύμηση Σου αποκαλύπτονται τα κενά, στα ράφια, που πίστεψες, πως τοποθέτησες κάτι. Δίνοντας του, Αξία. Ή πιστεύοντας, Πως οι άλλοι, θα το προσέξουν. Μια μικρή σταγόνα πολιτισμού, που ξεραίνεται Με τον πρώτο Ήλιο. - Κανείς, εδώ, στην Ελλάδα, Δεν ασχολείται Με τον πολιτισμό. Αν είναι πολιτισμός, οι σκέψεις των ανθρώπων.

45 45 Εφόσον δεν γίνονται πράξεις. -παύση- * Το σπίτι ζητάει την επαφή. Ν αεριστούν τα κενά, Ανάμεσα στα τούβλα. Όπως η βροχή, που θέλεις να περιμένεις. - κι ας σε πονέσει. Ή θυμηθείς ένα άσχημο πρόσωπο. - όλο σου ζητάνε, κάποτε, Να καταταγείς. Κι εσύ περιμένεις τη βροχή που οι βροντές, Σ ενημέρωσαν. Μα η βροχή δεν έρχεται, Κι είναι χαμένος ο χρόνος Της θητείας σου, Στο σχολείο της ζωής. * Θέλω να πάω στον καθρέφτη, Να δω, που κοιτάει, αυτό το πρόσωπο, Και αν ναι, πόσο έχει αλλάξει. Είναι, όπως το ποίημα, Που οφείλει να έχει το δικό του χαρακτήρα. Τη δική του πνοή. Το δικό του πρόσωπο. Διαφορετικό μα οικείο. που όμως, ο καθρέφτης, Δεν θα το πειράζει. Ακόμη και μες το σπίτι του, Κανείς, Δεν θα το πειράξει. Μα είναι τα διαφημιστικά τηλεφωνήματα, Τόσο ελεύθερα, πια. που το ανάλγητο Κράτος, Και οι Ν.Δημοκράτες εισαγγελείς, κάνουν, Πως δεν το γνωρίζουν. - Είναι όπως γνωρίζεις, πλέον, καλά, Πως έχεις επιλεγεί, Για να μαρτυρήσεις στη ζωή σου, Μόνο που στην πραγματικότητα, Δεν αγιοποιείσαι. Απλά, καθημερινά, καταχερίζεσαι.

46 46 Ναι, μάτια μου, Εσύ, που με πόνεσες, αληθινά, Τελευταία φορά, Δεν θα σ έντυνα, Με τα ρούχα Που θα μπορούσα να σ αγαπήσω. * Δάκρυσε, ελπίδα, Τώρα που δε περιμένω κοινό. Τώρα, που το σπίτι, αποδεδειγμένα, καταφέρνει να περνά, τα πάνδεινα. - Στο είπα, Πως θα γίνεις, Εκείνο, που κορόϊδευες. Θα καταντήσεις, Ναρκομανής, Της τηλεόρασης. Ενός μέσου, άρρωστου, Όπως, το 99,9%, Που το απαρτίζουν. - Η ζωή θέλει θάρρος. θάρρος, Ν αφήνεις το γονιό σου, Μόνο του. - Να τον εκμεταλλεύεσαι. Να γίνεσαι ένα. με τον κατήφορο. Επειδή τούτο, βολεύει, Το Κράτος -Υπάρχει; Ποιο; - Η εξουσία. Υπάρχει η πορνεία. που ποτέ δε σταματά. Και κανείς δεν αγγίζει. - Υπάρχεις εσύ, και τα προβλήματα σου. Το λυσάρι, που ποτέ, δε βρίσκεται. οι στιγμές, που πιστεύεις, πως είσαι καλά. Η επαφή με το άλλο φύλο, Που ξεχνιέται.

47 47 Κείνα, που τα μάτια, Αν είναι ελεύθερα, Εκφράζουν. Οι ευθύνες κι η παραμόρφωση. - όλα για τα λεφτά, όλα για την ικανοποίηση. Αυτά που ζητάς, Αυτά που σου δίδονται. - Αυτά που δε ζητάς. Εκείνα που ξεχάστηκαν. Ένα σπίτι, Κουτί απομόνωσης. Ανθρώπινες υπάρξεις, Ανικανοποίητες. - Συναισθηματικά; Ναι. - Σωματικά; Ναι. - Πνευματικά; Ναι. Τηλεοπτικά; Όχι. * Τα πάντα θέλουμε, Να μας εξυπηρετούν Το πλυντήριο. Η κουζίνα. Το ψυγείο. Η τουαλέτα. Οι πιστωτικές κάρτες. Ο χαρακτήρας της ζωής μας. Η κλεμμένη πίστη. Κείνα που δεν σκέπτεσαι. Δεν θες. Δεν σου χαρίζονται. Κρυμμένα για λίγους. Προσεκτικά φυλαγμένα. Όπως τα κρατικά μυστικά. Και τα απόρρητα προγράμματα. που αμφιβάλλεις, Αν ήταν αληθινό το θέαμα, Ή όχι. Πόσο άρρωστοι, οι άνθρωποι. Τα πειράματα. - Γέμισαν τα νοσοκομεία από καρδιές, που διάλεξαν τον κατήφορο.

48 48 Το σπίτι, Τις υποδέχεται. Με το κάθε έπιπλο, στη συνηθισμένη του θέση. Τα πιάτα άπλυτα. Η ελπίδα δακρύζει. Άνθρωποι πεθαίνουν. Φτωχοί Πανάκριβα τα συναισθήματα. Δε νομίζεις;

49 49 Αν θες Ιστορίες ανθρώπων Ιστορίες ανθρώπων. Βυθισμένος στις ιστορίες των ανθρώπων. Προσωπικά, στη θύμηση που ξεφτίζει, καθώς εκείνη, περισσότερο από ποτέ, ήταν τόσο κοντά. αληθινή- Απλά, ανώνυμη Με μια μυρωδιά επίσκεψης σ ένα φιλικό ζευγάρι Με διαπερνάει η φυσικότητα της ζωής. Την αγγίζω, την γεύομαι. Την διακρίνω. Θετικές σκέψεις παρέας, συναλλαγή βλεμμάτων. Συναίσθημα οικειότητας Υγιούς παραμονής στον χώρο και στον χρόνο Τον τωρινό Ως γαληνεμένη ημέρα Ενόσω χαμηλώνει Εναλλάσσοντας χρώματα Επενδύοντας τα εσωτερικά, του δωματίου, Της πραότητας της καρδιάς. Στη κλωστή που πλέκουν λάθος Μυστικός δείπνος των σχέσεων. Μ αντιπαλότητα. Με σθένος. Είδα από μια χαραμάδα ένα πάτημα. Δεν έκρινε, απλά καταχωρημένο στο βιβλίο, Όσο επτά ψηλά βουνά μαζί. Αντιπαλότητα. Επιβεβαίωση.

50 50 Στρεβλή. Ήρθα, μήπως και σου πω, της ηρεμίας τα αγαθά. Καταγράφω σχέσεις ως νήμα κουβαριού Ντυμένων προσωπικοτήτων ως φερσίματα Χαμογελούν και ειρωνεύονται την γνωριμία Που αθετούν. Με το είναι τους. Μυστικός δείπνος των σχέσεων, υποχρεωμένος Να το γράψω μήπως και το δω γραμμένο Κι αφουγκραστώ το νόημα Ή τη ματαιότητα όλων. Την διεργασία της αντιπάθειας Ή πως όλοι είναι άνθρωποι Που κατά λάθος προσωποληπτούν αναμεταξύ τους.

51 51 10:15 μ.μ. Δια ταύτα Μες την ανεμοθύελλα του δυτικού κόσμου Πνίγονται τα γυμνά πόδια που πατούν στην μακριά, ατελείωτη έρημο. Καυτή. Καταρρέει η περηφάνια των Δημοκρατικών Αντιλήψεων, πυκνές από ορισμούς πράξεων, Αρνητικών στα πιστεύω, Κόσμων, μη διαθετιμένων να αλλάξουν Σάμπως η ποικιλία διαβίωσης Των γειτόνων, να με θίγουν, οριστικά; Ο άνθρωπος πλανάται, από τη σιγουριά των όπλων του, Μοναχικός, όταν γέρνει να ησυχάσει. Δεν τρέμει άραγε, στον λεωφοριόδρομο, από κάτω, Ενόσω θα οπλιστεί ο ηλεκτρισμός, Με το μύχιο μίσος του;

52 52 Χαμογελώ Είναι η στιγμή της δικής μου Περισυλλογής. Όταν αντιλαμβάνομαι την παρουσία σου. Ηρεμώ. Γαληνεύω. Είσαι εδώ. Κάνουμε παρέα ο ένας στον άλλο. Είσαι στη σκέψη μου. Στο γραπτό το μη προπαρασκευασμένο. Χαμογελώ.

53 53 Σε ανοιχτό χώρο. Αν η ψυχή μου Δε μολυνόταν, Τόσο εύθραυστα. κωμόπολη Αν μου έλεγαν, ότι θα πεθάνω σε πέντε λεπτά (Σαν τήξη πυρήνα αντιδραστήρα) Προλαβαίνοντας έναν συζυγικό καυγά, (Μια γυναίκα που ποτέ, Δεν βίωσε τον έρωτα) Στο παράθυρο, Με θέα τη θάλασσα. Αν σταματούσαν, Τα αυτοκίνητα στους δρόμους, Κι οι άνθρωποι, οι οποίοι βάλθηκαν Να εξυπηρετήσουν το έργο Του εχθρού μου. Αν οι άνθρωποι νοιάζονταν. Αν πιστέψω, Πως η ζωή μου θα είναι πολύ ωραία. Σαν ομάδα όμορφων προσώπων, Στριμωγμένοι Έχοντας οι άνθρωποι, Ψύχωση Με το απαγορευμένο. Που δεν αγγίζουν (λίγοι) Μα το ποθούν, Επειδή Είναι κύριοι του εαυτού τους. Αν μου εμπιστευόσουν τι σκέπτεσαι. Πότε η σιωπή, Συνωμοτεί με την ηρεμία, Με το ναρκωτικό του γραψίματος, Αχόρταγο. Αν τα βάσανα περνούσαν, Σαν εκνευριστικός πονοκέφαλος Γρήγορα, Με πονστάν. Αν είχα χρόνο (και θέληση) Να γνωρίσω όλους τους ανθρώπους, Ήταν η συμπεριφορά του, -σαν αναγκαστική μέρα και νύχτα. Ύψος σκεπής ουρανού, Κατάλληλο. Ούτε χαμηλότερα, Να αισθάνομαι καταπιεστικά.

54 54 Ούτε ψηλότερα, Να αισθάνομαι ένα τίποτα. (Αν και θα έπρεπε, φορές) Μήπως και σε πέντε λεπτά, Χάσω την ευκαιρία. Τώρα που η σκεπή Δεν είναι ψηλότερα, Έχοντας οι άνθρωποι Περισσότερο αέρα για Να μολύνουν. «Αν μου εμπιστευόμουν, τι με κουράζει» Αν οι γεύσεις Χαρίζονταν σε όλους. (Είμαστε Σαν τα λουλούδια που πεθαίνουν) Αν μου έλεγα Η ζωή διαρκεί, όσο τα γεράματα. Με το χρόνο, Όχι σύμμαχο σε ηθελημένες συγκυρίες. Αν οι όμορφες σκέψεις, Ήταν, οι αγκαλιές ενός λουλουδιού. Αν η καλοκαιρινή Νύχτα Εμπνέει το πλησίασμα, Σε αντιπαράθεση Με το εξαναγκαστικό ξύπνημα. Μήπως τα ψέματα, Στρέψουν αλλού Ο βίος αποβεί πιο σύντομος (Σαν πέντε λεπτά, Ακόμη). Προσφέροντας σου τα ίχνη μου. Κείνα που μυρίζουν, Συγκεκριμένα σκυλιά. Ζώντας σε μια κωμόπολη όπου δεν υφίστανται Δυνατοί (πολεμώντας μεταξύ τους) Βρες τη στοργή στον καθένα. Πέντε λεπτά Ακόμη. Να χαρώ, Με τη θέα, Μικρών, Καλοντυμένων, παιδιών. Ενόσω, πουλιά τιτιβίζουν. Θέτω σε λειτουργία, Ένα μουσικό κουτί.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ»

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» ΤΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΙ? ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!! Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» Αυτοεκτίμηση είναι η θετική εικόνα που

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά Μια φορά κι έναν καιρό μια παρέα από μαθητές και μαθήτριες που αγαπούσαν την περιπέτεια και ήθελαν να γνωρίσουν τον κόσμο αποφάσισε να κάνει ένα ταξίδι μακρινό.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α Τ Ω Ν Κ Ε Ν

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες

ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013. Χρόνος: 1 ώρα. Οδηγίες ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2013 ΤΑΞΗ Α ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ 19/05/2013 Χρόνος: 1 ώρα Οδηγίες 1. Έλεγξε ότι το γραπτό που έχεις μπροστά σου αποτελείται από τις σελίδες 1-11. 2. Όλες τις

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Συμπτώματα συνεξάρτησης

Συμπτώματα συνεξάρτησης Συμπτώματα συνεξάρτησης Οι συνεξαρτητικές συμπεριφορές είναι αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Το συνεξαρτητικό άτομο προσπαθεί να βοηθήσει τους άλλους καταστρέφοντας τον εαυτό του. Τέτοιου είδους συμπεριφορές

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Α. Γαλανού: «Οι ήρωες των βιβλίων μου με ακολουθούν πάντα»

Α. Γαλανού: «Οι ήρωες των βιβλίων μου με ακολουθούν πάντα» Ημερομηνία 20/01/2015 Μέσο Συντάκτης Link prosopakritis.gr Αμαλία Αγγελάκη http://goo.gl/a1tyfd Α. Γαλανού: «Οι ήρωες των βιβλίων μου με ακολουθούν πάντα» H Άννα Γαλανού γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ Μεθοδολογία: Συνεργατική Βιωματική προσέγγιση. Στόχοι: Ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικού χειρισμού εννοιών σε κλίμα καλής επικοινωνίας και συνεργασίας. Απόπειρα δημιουργικής

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις

Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Λαµβάνοντας τη διάγνωση: συναισθήµατα και αντιδράσεις Πιθανότατα αισθάνεστε πολύ αναστατωµένοι αφού λάβατε µια διάγνωση καρκίνου. Συνήθως είναι δύσκολο να αποδεχθείτε τη διάγνωση αµέσως και αυτό είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ

ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ ΗΧΟΣ 10-0133.indb 143 25/2/2013 3:35:01 μμ 144 ΦΕ1: ΠΩΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ Ο ΗΧΟΣ Παρατήρησε τις εικόνες. Πώς παράγεται ο ήχος; 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Πείραμα Στήριξε με το χέρι σου στην άκρη του θρανίου

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι.

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι. Εισαγωγή Ο οδηγός που κρατάς στα χέρια σου είναι μέρος μιας σειράς ενημερωτικών οδηγών του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Σκοπό έχει να δώσει απαντήσεις σε κάποια βασικά ερωτήματα που μπορεί να έχεις

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» «ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ» ΤΑΞΗ Γ1 2 ο Δ Σ ΓΕΡΑΚΑ ΔΑΣΚ:Αθ.Κέλλη ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Κατά τη διάρκεια της περσινής σχολικής χρονιάς η τάξη μας ασχολήθηκε με την ανάγνωση και επεξεργασία λογοτεχνικών βιβλίων

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει. επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο

Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει. επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο Η μαμά μου είναι υπέροχη και με κάνει να γελάω! Μερικές φορές όμως θυμώνει επειδή μπερδεύω το φ και το θ. Όμως έχω την καλύτερη μαμά σε ολόκληρο ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΜΑΝΟΥΛΑ ΜΟΥ. Έχω μια γλυκιά μανούλα

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου

Η φίλη μας η ανακύκλωση. Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Η φίλη μας η ανακύκλωση Ειδική έκδοση για τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Στην όμορφη πολιτεία με το γαλάζιο ουρανό μια μικρή παρέα από σκουπίδια συναντήθηκε για να κουβεντιάσει το μέλλον της. Ο Αλουμίνης,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα

Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα M A R K E T I N G R E S E A R C H S E R V I C E S Παρουσίαση Αποτελεσμάτων Online Έρευνας για τα Χριστούγεννα Δεκέμβριος 2010 Εισαγωγή Φέτος, είπαμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα με μια έρευνα που αφορά

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα