Και Πάλι Φοιτητής Εξωτερικού

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Και Πάλι Φοιτητής Εξωτερικού"

Transcript

1

2

3 Και Πάλι Φοιτητής Εξωτερικού

4

5 Πάνος Κολιόπουλος Και Πάλι Φοιτητής Εξωτερικού (Ας πούμε μυθιστόρημα) MIDNIGHT PUBLISHING Ύδρα 2008

6 Copyright 2008 Panos Coliopoulos Σ. Δούσμανη 44 Κέρκυρα

7 Τα 11 Βήματα Όπου ο αιώνιος φοιτητής αφικνείται στην «Πόλη του Φωτός», όπου τον περιμένει γνωριμία του καλοκαιριού, φιλοξενείται από διανοούμενους της Αριστεράς, συναντά την ιδανική γυναίκα και καταλήγει να μοιράζεται διαμέρισμα μετά κοινωνιολόγου γεροντοκόρης στο Quartier Latin Όπου ο νεοφερμένος Έλληνας τρέχει από κλίνης εις κλίνην, προσπαθεί ν ανταποκριθεί στα φοιτητικά του καθήκοντα, κάνει τη γνωριμία Ελλήνων αντιστασιακών διανοούμενων, μυείται στα μυστήρια της κινεζικής κουζίνας και δέχεται μερικά μαύρα, πλην αναμενόμενα, μαντάτα εκ Γενεύης Όπου ο ήρωάς μας αποφασίζει να διαχωρίσει τα πρόβατα από τα ερίφια, δέχεται μια απροσδόκητη επίσκεψη και πρόσκληση σε γεύμα, έχει μια συνάντηση με το παρελθόν κι αναπολεί ευτυχισμένα Χριστούγεννα άλλων εποχών Όπου ο ήρωάς μας υποκύπτει σταδιακά στην πολιορκία αδίστακτης πλην γοητευτικής Γαλλίδας, συναντά μια παλιά αγαπημένη, κι άλλους Έλληνες διανοούμενους, αποφασίζει να περιορίσει τις κραιπάλες και καταλήγει να διαπράξει επιτέλους και μια θεάρεστη πράξη Όπου ο παραζαλισμένος Έλλην πηγαίνει σώγαμπρος, περνά στιγμές τραγικής αδεκαρίας, κάνει την επώδυνη γνωριμία επιστήθιας φίλης της φίλης του και προσπαθεί, με παταγώδη αποτυχία, να λάβει μέρος σε αθλητικούς αγώνες Όπου ο πρωταγωνιστής παρασπονδεί ενθουσιωδώς μετά τσακίρισσας παραδουλεύτρας, παρακολουθεί εκδηλώσεις επαναστατικού περιεχομένου και συναντά κάτι άτακτα παιδιά από τα παλιά Όπου ο ταλαίπωρος Έλληνας περνά από ακόμη περισσότερες ταλαιπωρίες για να καταλήξει σε καταστάσεις απείρου κάλλους και να αποδείξει, για μία ακόμη φορά, τη δύναμη της γυναικείας φιλίας Όπου ο άπελπις νέος έχει να διαλέξει μεταξύ ξεφτίλας και κινδύνου, μαθαίνει πώς λειτουργεί η παγκόσμια οικονομία και επηρεάζει εκών-άκων την άνοδο των μετοχών στο Χρηματιστήριο εντρυφώντας συγχρόνως στην Παριζιάνικη ηθική των ανοιχτών σχέσεων.

8 Όπου παίρνονται κοσμοϊστορικές αποφάσεις, γίνονται αποφασιστικές κινήσεις και ο έως τώρα άτυχος παίκτης τραβάει επιτέλους τον τέταρτο άσσο από την τράπουλα κι ετοιμάζεται να τινάξει τη μπάνκα στον αέρα Όπου το έως τώρα εχθρικό Παρίσι αλλάζει όψη, ως δια μαγείας, και ο Έλλην μέτοικος ζει στιγμές εξωπραγματικές και αλησμόνητες Όπου Έλλην αιώνιος φοιτητής υποδύεται τον τσιτσερόνε, ξεναγεί συμπατριώτες του εθνοσωτήρες στα άδυτα της νυχτερινής Παρισινής ζωής κι ετοιμάζεται να επιστρέψει επιτέλους στα πάτρια εδάφη. 8

9

10

11 1 Όπου ο αιώνιος φοιτητής αφικνείται στην «Πόλη του Φωτός», όπου τον περιμένει γνωριμία του καλοκαιριού, φιλοξενείται από διανοούμενους της Αριστεράς, συναντά την ιδανική γυναίκα και καταλήγει να μοιράζεται διαμέρισμα μετά κοινωνιολόγου γεροντοκόρης στο Quartier Latin. Ο Orson Welles είχε πει κάποτε πως οι Αμερικάνοι πιστεύουν ότι: «Όταν ένας καλός Αμερικάνος πεθάνει, για ανταμοιβή πάει γραμμή στο Παρίσι». Δεν ξέρω αν αυτό είναι όντως ανταμοιβή ή τιμωρία, σε ότι με αφορά πάντως ήταν η μόνη λύση που είχα. Μια εικόνα με κράτησε ζωντανό στη διάρκεια της ατελείωτης ταλαιπωρίας μου στον στρατό των «Ελλήνων Χριστιανών». Μια εικόνα που είχα φτιάξει στο μυαλό μου κι έπαιζα κάθε φορά που ο παραλογισμός, η ασχήμια και η αθλιότητα έφταναν την αντοχή μου στα ακραία της όρια. Μόλις είχα πάρει το απολυτήριο, λέει, και πήδαγα στο πρώτο αεροπλάνο για τη Γενεύη. Εκεί, στην αίθουσα υποδοχής του Cointrin, τα φλογάτα μαλλιά της Βικτόρια έλαμπαν σαν ήλιος και το άρωμά της, Eau Sauvage του Dior, ήταν διάχυτο παντού. Μου χαμογελούσε... Με πλησίαζε... Την αγκάλιαζα... Πόσες φορές είχα παίξει αυτή τη σωτήρια σκηνή; Χιλιάδες. Και ούτε για μια στιγμή δεν μου πέρασε από το μυαλό, όλον αυτό τον καιρό, πως θα μπορούσε να έμενε απλά μια φαντασίωση ανεκπλήρωτη, όπως τόσες και τόσες άλλες. Ωστόσο, μόλις βρέθηκα με το πολυπόθητο χαρτί στο χέρι και πέταξα από πάνω μου τα άθλια χακί τσουβάλια, δείλιασα. Από τη μέρα που επέστρεψα στην Ελλάδα, με την ουρά στα σκέλια ένα χρόνο πριν, έναν αιώνα; η Γενεύη είχε πάρει μέσα μου μυθικές διαστάσεις. Όταν έλεγα «σπίτι μου», τη Résidence Henri Dunant σκεφτόμουν. Όταν έλεγα «οι φίλοι μου», τον Χασάν, τη Μπάρμπαρα, την Ιζαμπέλ, την Ελπίδα και τους άλλους εννοούσα. Όταν έκλεινα τα μάτια μου βρισκόμουν στο Café d Orient, στη Brasserie Landault, στην École des Beaux Arts, στο Grand Théâtre, βολτάριζα στους ήσυχους δρόμους, στο πάρκο της Promenade des Bastions, στη λίμνη, στην Παλιά Πόλη... Κι όταν σκεφτόμουν αγάπες χαμένες η μορφή της Ιρέν ερχόταν μπροστά μου και κάποτε, πιο αχνή, αυτή της Βικτόρια που (αυτή τουλάχιστον) με περίμενε. Η Γενεύη, αυτή η κοιμισμένη πόλη των κούκων, των φοιτητών και των τραπεζών είχε γίνει ο μακρινός Κή- 11

12 πος της Εδέμ κι εγώ, τιμωρημένος πρωτόπλαστος έψαχνα να βρω το κουράγιο να γυρίσω πίσω. Όμως το κουράγιο δεν το βρισκα. Δεν ξέρω τι φοβόμουν. Δεν ήταν που θα πρεπε ν αρχίσω πάλι από την αρχή αυτό παλευόταν. Ίσως φοβόμουν μήπως, επιστρέφοντας, διαπιστώσω πως όλα αυτά τα ιδανικά, τα ονειρικά που είχα σκαρώσει σαν άμυνα στην ασχήμια και τις αναποδιές που με περιτριγύριζαν δεν ήταν παρά μια επινόηση δική μου, μια ονείρωξη που θα έσβηνε με το πρώτο φως της ημέρας αφήνοντάς με έκθετο κι απογοητευμένο. Πώς θα βρισκα τα πράγματα εκεί άραγε; Από τα γράμματα της Βικτόρια και της Ελπίδας φαινόταν τίποτα να μην έχει αλλάξει. Ναι, αλλά για κείνες που συνέχιζαν να ζουν εκεί. Για μένα; Έτσι, αντί για το αεροπλάνο, μπήκα στο πλοίο της γραμμής και μια ζεστή μέρα του Οκτώβρη πάτησα στο αρχαίο καλντερίμι της Ύδρας. Για ένα Σαββατοκύριακο πήγαινα, κόντευα να κλείσω χρόνο όταν καμιά φορά τα μάζεψα να φεύγω. Δεν θυμάμαι τι δικαιολογίες βρήκα του εαυτού μου για να μπω και πάλι σε λάθος μέσο μεταφοράς. Να ταν οι πολλά υποσχόμενες Γαλλιδούλες, γνωριμίες μιξοπλατωνικές του τέλους του καλοκαιριού; «On t attend à Paris» μου είχαν πει κι εγώ χαμογέλασα γιατί ήταν σαν να μου μιλούσαν για την άκρη της Γης. Η Ανθή; Η αγαπημένη των σχολικών μου χρόνων, που με ξαπέστειλε μ ένα σύντομο γράμμα σκορπισμένο σε μικρά κομμάτια σε μια ρεματιά του Γράμμου; Η Λουίζα, η αδερφή της; Η ιδανική γυναίκα, μέτρο σύγκρισης άπιαστο για όλες της γυναίκες που γνώρισα πριν και μετά; Ποιος ξέρει; Ίσως όλα αυτά και άλλα πολλά να ήταν οι αιτίες που μ έκαναν να πάρω την ακαριαία απόφαση. Κυριακή πρωί ξύπνησα στην Ύδρα. Το ίδιο απόγευμα κουβαλιόμουν σύσκαρος στην Αθήνα. Δευτέρα τακτοποίησα τα του συναλλάγματος και τηλεφωνούσα στην επιτροπή υποδοχής. Τρίτη πρωί αποχαιρέτησα την αποσβολωμένη μητέρα μου κι επιβιβαζόμουν με αποσκευές μια βαλίτσα όλη κι όλη στο αεροπλάνο της Air France. Για μια ακόμα φορά, βλέποντας την άθλια τσιμεντούπολη να φεύγει κάτω από τα πόδια μου ένιωσα την ανακούφιση του φυλακισμένου που τον αφήνουν ξαφνικά ελεύθερο με προεδρική χάρη. Κι ας μην είχε πού να πάει. Στο Orly περίμενε η Μιρέϊγ. Αυτό ήταν καλό σημάδι. Ένα γνώριμο πρόσωπο όμορφο πρόσωπο ήταν μια κάποια παρηγοριά για τον αγριεμένο τζομπάνο που είχε να βρεθεί ανάμεσα σε πολιτισμένους τόσον καιρό. Te voila finalement! είπε φιλώντας με στο μάγουλο. Me voila. Κοίταξα γύρω μου... Άνθρωποι καλοντυμένοι, που παραμέριζαν για να περάσεις, χαμηλόφωνες ομιλίες, αρώματα... Όταν έρχεσαι από ένα μέρος όπου οι άνθρωποι ξουρίζονται κάθε Σάββατο, πλένονται κάθε Πάσχα (αν...) και ουρλιάζουν για να σκεπάσουν τη φωνή των άλλων, αυτά σου κάνουν εντύπωση. Παραδίπλα μια κυρά με κοφίνι αγκάλιαζε θορυβωδώς τον γιο της που είχε έρθει να την υποδεχτεί. Θύμιο μου! Καμάρι μου!... Αδυνάτισες... Δεν τρως; Πήρα τη Μιρέϊγ αγκαζέ και την παρέσυρα προς την έξοδο. Έχω το αυτοκίνητό μου στο πάρκινγκ, μου είπε. 12

13 Το αυτοκίνητο ήταν ένα σπορ ανοιχτό διθέσιο κόκκινο Triumph Spitfire! Για ν αγοράσεις τέτοιο στην Ελλάδα θα πρεπε να σαι εφοπλιστής ή συνταγματάρχης, που είναι το ίδιο πράγμα αυτές τις μέρες. Στράφηκα και την κοίταξα καθώς οδηγούσε με τον άνεμο να της παίρνει τα ξανθοκόκκινα μαλλιά της. Μου ανταπέδωσε το βλέμμα και χαμογέλασε. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω πως είσαι εδώ, είπε. Αμ εγώ!... Στην Ύδρα είχε έρθει με τέσσερις φίλες της. Τη γνώρισα τελείως από σπόντα κι αυτό γιατί ο Στέλιος, από τους εγχώριους κάμακες, στον οποίο «ανήκε» δεν σκάμπαζε γρυ γαλλικά και μου ζήτησε να κάνω τον δραγουμάνο όταν προέκυψε μια κρίση στο ζευγαράκι. Αυτό ήταν όλο. Μερικές κουβέντες, ένα ποτό στο Σιρόκο του Angelface, ένας καφές στο Σούκου-Σούκου, κάποιες τυχαίες συναντήσεις στο λιμάνι. Το βράδυ πριν φύγουν καθόμασταν σ ένα τραπεζάκι όλοι μαζί και παρακολουθούσαμε τον Στέλιο και τον Τεντ να ρίχνουν τις βόλτες τους στην πίστα χορεύοντας ένα είδος ντίσκο-ζεϊμπέκικου, που ξετρέλαινε περιττό να πω τους έκθαμβους τουρίστες. Σε μια στιγμή η Μιρέϊγ στράφηκε προς το μέρος μου. Φαντάζομαι τι γνώμη θα χεις για μένα! είπε. Pardon? Εννοώ... με όλη αυτή την ιστορία... Χαζοτουρίστριες που πέφτουν στα τυφλά έτσι και τους γνέψει ένας Έλληνας θεός. Σήκωσα τους ώμους μου. Ο καθένας τη ζωή του την κάνει ότι θέλει, είπα. Ποιος είμαι εγώ να κρίνω τους άλλους και μάλιστα όταν καλά-καλά δεν τους γνωρίζω; Αναστέναξε. Μακάρι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, είπε. Μακάρι να χαμε αναγνωριστεί κάτω από διαφορετικές συνθήκες. Μακάρι, αλλά δεν... Εσύ όμως είσαι αλλιώτικος, συνέχισε η Μιρέϊγ. Πώς και κάνεις παρέα με τούτους εδώ; Δεν «κάνω παρέα», γέλασα. Απλά, έτυχε να τους γνωρίζω και μου ζήτησαν να βοηθήσω στη συνεννόηση μαζί σας. Κι έτσι έμαθες όλα τα ρεζιλίκια μας. Αυτό ήταν σπόντα για κάτι σκηνές απείρου κάλλους που είχαν διαδραματιστεί τη απουσία μου βέβαια με χαστούκια και τα σχετικά, επειδή τα ζόρικα αντράκια, που δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους έκριναν ότι οι χαζογκόμενες δεν τους ήταν αρκετά αφοσιωμένες κι έκαναν νερά. Μπα, έχω αδύνατη μνήμη, είπα γελώντας. Ώρες-ώρες ούτε τ όνομά μου δεν θυμάμαι. Με κοίταξε για κάμποσο και χαμογέλασε. Πολύ θα θελα να σε ξαναδώ, είπε ξαφνικά. Θα ρθεις καθόλου στο Παρίσι; Και να μαι που ήρθα. Τι σκέφτεσαι; με ρώτησε. 13

14 Την Ύδρα. Σου λείπει κιόλας; Ακριβώς το αντίθετο. À propos, έχεις πολλούς χαιρετισμούς από τον Στέλιο. Θα προσπαθήσει, λέει, να σ επισκεφτεί τα Χριστούγεννα. Κούνησε το κεφάλι της και χαμογέλασε. Με το καλό να ρθει, είπε. Κι αν με βρει, ας μου γράψει. Έπιασε το ερωτηματικό μου βλέμμα. Μόλις διορίστηκα σ ένα γαλλικό σχολείο στο Μιλάνο, εξήγησε. Φεύγω σε μια βδομάδα. Ωραία! Πάει κι αυτή! Έχουμε όμως μια ολόκληρη βδομάδα μπροστά μας, συμπλήρωσε γελώντας. Θαυμάσια! Πήγαμε για φαγητό σ ένα ιταλικό εστιατόριο και μετά κάναμε ένα περίπατο χέρι- -χέρι στις αποβάθρες του Σηκουάνα. Comme la vie est bizarre des fois! είπε σε μια στιγμή. Γιατί το λες αυτό; Σε γνωρίζω τόσο λίγο, αλλά σε περίμενα με τόση ανυπομονησία! Φιληθήκαμε για πρώτη φορά κάτω από μια γέφυρα ενώ ένα τσούρμο Γιαπωνέζων μας φωτογράφιζαν από ένα περαστικό bateau-mouche. Ah, Paris! L amour! L amour! Με άφησε αργά το απόγευμα έξω από το σπίτι του Πατρίκ και της Κλαιρ, στο Quartier Latin. Ένα τελευταίο φιλί... Αύριο; Αύριο. Θα σου τηλεφωνήσω λοιπόν. Το ζευγάρι των Παρισινών διανοούμενων, φίλων της Λουίζας, το είχα φιλοξενήσει στο τέλος της Άνοιξης στην Ύδρα. Μου ανταπέδιδαν λοιπόν τη φιλοξενία, για λίγες μέρες, έως ότου τακτοποιηθώ κάπου. Χάρηκαν που με είδαν, με ρώτησαν για τα σχέδιά μου, μου έδωσαν συμβουλές, άλλες πρακτικές κι άλλες του κώλου, ήπιαμε κι ένα Pernod για τα καλωσορίσματα... Άρχισα να ρίχνω κλεφτές ματιές στο ρολόι μου, ενώ οι παλάμες μου ίδρωναν και ξε-ίδρωναν όταν το τηλέφωνο επιτέλους χτύπησε... Η Λουίζα! Ήρθες λοιπόν; Λουίζα μου!... Τακτοποιήθηκες; Με φροντίζουν μια χαρά, μην ανησυχείς. Κουταμάρα... Θα πρεπε να ρθεις σε μας. Μακάρι να μπορούσα! Μια άλλη φορά. Γιατί, σκέφτεσαι να ξαναφύγεις; γέλασε η ιδανική γυναίκα. 14

15 Δεν ξέρεις ποτέ... Τι θα κάνεις αύριο; Στη Σορβόννη... Στη Beaux-Arts μετά... Για τα χαρτιά... Ξέρεις. Το βράδυ είσαι δικός μου. Μακάρι για πάντα... Αλλά αυτό φυσικά δεν θα το μάθεις ποτέ. Κοιμήθηκα άσχημα κείνο το βράδυ στο μικρό δωματιάκι που μου παραχώρησαν οι νοικοκυραίοι. Στο μυαλό μου στριφογύριζαν εικόνες, λόγια, μουσικές... μνήμες του πριν και του τώρα... στοιχειώνοντάς με. Η Βικτόρια... δυο βήματα απ εδώ... Η Ιρέν... στην ίδια πόλη πιθανώς... Η Ελπίδα... Η Μιρέϊγ... Στη Σορβόννη μου έδωσαν ένα μάτσο χαρτιά να συμπληρώσω ο Μάης έφερε αλλαγές, έφερε όμως και γραφειοκρατία. Έριξα μια ματιά στο χαρτομάνι και πελάγωσα. Καλά που είχα και τον Πατρίκ με την Κλαιρ, να δώσουν χείρα βοηθείας... Στη Beaux-Arts όπου παρουσιάστηκα με την ψυχή στο στόμα, γιατί υπήρχε περίπτωση να συναντήσω την Ιρέν (ευσεβείς πόθοι!) τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Είχα φροντίσει να προμηθευτώ από τη Γενεύη μια βεβαίωση σπουδών καθώς και ότι άλλα ντοκουμέντα θεώρησα χρήσιμα. Pas de problème, monsieur, μου ανακοίνωσε η ευγενική γραμματέας. Vous pouvez effectuer votre inscription tout de suite. Quel atelier? Peinture ou Sculpture? Peinture..., ψέλλισα κεραυνοβολημένος από την ευκολία του όλου εγχειρήματος. Μέσα σ ένα τέταρτο της ώρας βρισκόμουν εφοδιασμένος με φοιτητική κάρτα, βεβαίωση εγγραφής και όλα τα συμπαραμαρτούμενα. Ρε τι γίνεται εδώ! Το μόνο που μου χρειαζόταν ακόμα να κάνω ήταν να παρουσιαστώ σε καμιά βδομάδα στον καθηγητή αρμόδιο του ατελιέ ζωγραφικής ώστε να μου δώσει το πρόγραμμά μου. Στο αμήν βρέθηκα να ρωτήσω για την Ιρέν, αλλά κρατήθηκα. Ας μην προκαλούμε την τύχη όταν όλα μας πάνε δεξιά. Υπήρχε χρόνος, αργότερα, να το διερευνήσω αυτό. Έτσι, με ένα πρόβλημα λυμένο ήδη και με το κεφάλι μου ήσυχο, μιας και θα μπορούσα αμέσως κιόλας να τακτοποιήσω τα του συναλλάγματος που εξακολουθούσε να βρίσκεται στα απελπιστικά χαμηλά επίπεδα της εποχής της Γενεύης βγήκα στο ηλιόλουστο Παρίσι να χαζέψω και να πάρω μια πρώτη γεύση από τον καινούργιο μου περίγυρο, όπου, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα ζούσα για τα υπόλοιπα τέσσερα, τουλάχιστον χρόνια. Δεν μου χρειάστηκε πολλή ώρα για να συνειδητοποιήσω πως τούτη εδώ η πόλη σε τίποτα δεν έμοιαζε με την αγαπημένη μου Γενεύη, τον δικό μου επίγειο παράδεισο. Και πρώτα απ όλα ήταν αχανής! Οι αποστάσεις στη Γενεύη ήταν όλες κοντινές. Σπάνια χρειαζόταν να χρησιμοποιήσει κανείς τραμ ή λεωφορείο, ειδικά στον χώρο που εμείς κινούμασταν, γύρω από το Πανεπιστήμιο, την Παλιά Πόλη και τη Σχολή. Εδώ, μπορούσες να περπατάς ώρες και να μη φτάνεις πουθενά. Μόνο το μετρό έλυνε το πρόβλημα της μετακίνησης, μια λύση καθόλου ελκυστική, για μένα τουλάχιστον που μισούσα να βρίσκομαι κάτω από την επιφάνεια της γης, σαν τυφλοπόντικας. Ωστόσο, αναγκάστηκα να το παραδεχτώ, με μισή καρδιά, ήταν όμορφη πόλη η άτιμη! Με τα παμπάλαια κτίρια της, όπου οι ρυθμοί ανακατεύονταν άναρχα, με τους δρόμους στρωμένους με καλντερίμι, με τις γέφυρες, τα πάρκα, τα άπειρα Café κι εστιατόρια, απόπνεε μεγαλείο και ατμόσφαιρα παρωχημένων εποχών που, ήθελες δεν ήθελες, σ επηρέαζε. Οι μυρωδιές ήταν αλλιώτικες βέβαια. Ούτε Eau Sauvage πλανιόταν στην 15

16 ατμόσφαιρα, αλλά ούτε κι εκείνη η άλλη, η μυρωδιά του μπαρουτιού και των δακρυγόνων, που είχα συνδέσει με την αξέχαστη εμπειρία της Ιρέν. Οι γυναίκες πάλι ήταν διαφορετικές από κείνες της Γενεύης. Πιο μικροκαμωμένες, πολύ πιο φτιασιδωμένες, σαφώς πιο επιθετικές παρουσίες, διαγωνίζονταν λες μεταξύ τους ποια θα ξεπερνούσε τις άλλες σε ενδυματολογικές εμπνεύσεις, κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα μια εικόνα τσίρκου κάθε άλλο παρά ελκυστική, για τα δικά μου γούστα τουλάχιστον. Κατέβηκα στο Saint Germain des Prés, διάσημο από τα διαβάσματά μου και τις ταινίες του σινεμά και πήρα να χαζεύω τα ιστορικά café, όπως το Deux Magots, το Café Flore, La Rhumerie, με τα τραπεζάκια τους γεμάτα χασομέρηδες «διανοούμενους» και μανεκέν τυχάρπαστα, που έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να τα προσέξουν. Στο απέναντι πεζοδρόμιο δέσποζε το εκτρωματικό Drugstore, μοντέρνα νότα σε μια πόλη που ψαχνόταν να μιμηθεί αμερικάνικα πρότυπα. Ένα ζευγάρι ακαθόριστου φύλου, ντυμένο με σαλβάρια και πολύχρωμες μπλούζες πέρασε από δίπλα μου αγκαλιασμένο σέρνοντας ξωπίσω του δυο λευκά πεκινουά. Γυναίκες ήταν, άντρες ήταν, τραβεστί ήταν, θα σας γελάσω. Κάθισα σ ένα τραπεζάκι σε μια άκρη και παράγγειλα έναν renversé. Το σκουντούφλικο γκαρσόνι με κοίταξε λοξά. Qu est ce que vous voulez qu on vous renverse? γρύλισε. Και φυσικά θυμήθηκα πως ο renversé της Γενεύης εδώ ήταν café-au-lait. Διόρθωσα λοιπόν το λάθος μου και βάλθηκα να μελετώ την άκρως ενδιαφέρουσα κι εξωτική ανθρωπογεωγραφία. Στο διπλανό τραπεζάκι δυο κουστουμαρισμένοι επιχειρηματίες κουβέντιαζαν, με τον έντονο τρόπο που έχουν οι Γάλλοι, για δουλειές. Λίγο παραπέρα κάτι Βιετναμέζοι του νοτίου συγκροτήματος εννοείται χαριεντίζονταν μ ένα σμάρι μοδάτες πιτσιρίκες. Παραπέρα μια παρέα από αδερφές αστειεύονταν μεταξύ τους θορυβωδώς... Κόσμος πήγαινε, κόσμος ερχόταν... Χαιρετούρες, φιλιά, χειραψίες... «Ça va bien?»... «Ça va...» Μια πλατεία Κολωνακίου, στο ασύγκριτα πιο ευρωπαϊκό και γκλαμουράτο. Ένιωθα σαν τη μύγα μες στο γάλα! Τελείως έξω από τα νερά μου! Dépaysé, όπως θα λεγαν οι γείτονες αν ήξεραν. Συναντήθηκα με τη Μιρέϊγ στο Pont Alexandre III, με τα παλιά φανάρια, διάσημη σ όλους τους τουριστικούς οδηγούς. Φορούσε ένα μακό μπλουζάκι και τζηνς και φάνταζε στα μάτια μου σαν νεράιδα μετά από τις μοδάτες σουρτούκες του Saint Germain. Φιληθήκαμε και με κοίταξε χαμογελώντας. Φαίνεσαι παραζαλισμένος, παρατήρησε. Πήρα την πρώτη δόση Παρισιού, αναστέναξα. Αγκαλιαστήκαμε, σαν τους παραδοσιακούς ερωτευμένους της «Πόλης του Φωτός» κι αρχίσαμε να βαδίζουμε, χωρίς σκοπό κατά μήκος της αριστερής όχθης χαζεύοντας πού και πού στους πάγκους των υπαίθριων bouquinistes. Τι θες να κάνουμε; με ρώτησε σε μια στιγμή. Εσύ; Χαμογέλασε. Τι θα λεγες να πηγαίναμε στην εξοχή; Ξέρω ένα πολύ ωραίο μέρος, όχι πολύ μακριά από το Παρίσι, όπου θα μπορούσαμε να περάσουμε τη νύχτα... 16

17 Αυτό ήταν σαφής νύξη για τις προθέσεις της. Η σχέση μας, της μια ημέρας, είχε ωριμάσει τόσο που ήμασταν έτοιμοι να περάσουμε σε μια κάπως πιο σοβαρή φάση. Σε άλλη περίπτωση θα πέταγα φυσικά τη σκούφια μου, να βρεθώ μόνος μ αυτό το όμορφο κορίτσι, απόψε όμως θα βλεπα τη Λουίζα... Και καμιά γυναίκα, στον κόσμο ολόκληρο, δεν θα μπορούσε να με κάνει να το ξεχάσω ή έστω να το αναβάλω. Απόψε θα δω την αδερφή μου, είπα. Με κοίταξε ξαφνιασμένη. Έχεις αδερφή; Εδώ, στο Παρίσι! Τι να της εξηγούσα; Σάματι μπορούσα να βγάλω νόημα ο ίδιος; Θετή αδερφή, είπα. Έχω να τη δω χρόνια. Κρίμα!... Ήλπιζα να βρεθούμε μαζί... Αύριο ίσως; Κούνησε το κεφάλι της αρνητικά. Έχω ορισμένα πράγματα να τακτοποιήσω για το ταξίδι... Καταλήξαμε σ ένα Café και μετά στο Jardin de Luxemburg, όπου μια κυρά ήρθε να μας κόψει εισιτήριο για τις καρέκλες στις οποίες καθόμασταν. Αθάνατο Γαλλικό πνεύμα! Τίποτα να μην αφήσεις ανεκμετάλλευτο! Δεν ήξερα πως θα ρχόταν ο διορισμός μου τόσο γρήγορα, αναστέναξε η Μιρέϊγ σε μια στιγμή. Και μάλιστα τώρα που ήρθες εσύ! Δεν με βλέπεις για πρώτη φορά, δεν μπόρεσα να μην πετάξω τη σπόντα μου εγώ. Ήμουν και στην Ύδρα, αν θυμάσαι... Χαμογέλασε. Αν είχα μυαλό τότε... Αν είχε μυαλό τότε θα ρχόταν μαζί μου, αντί να πάει με τον κάμακα; Δηλαδή το ένα με τ άλλο; Τι ο Στέλιος, τι εγώ; Δεν πειράζει, μουρμούρισα. Αυτά έχει η ζωή. Μπορώ όμως να ρχομαι τα Σαββατοκύριακα. Αν έχεις το κουράγιο... Je veux être avec toi, ψιθύρισε ακουμπώντας το κεφάλι της στον ώμο μου. Ωραία! Θα έχουμε μια σχέση Σαββατοκύριακου, θα βλεπόμαστε λίγο παραπάνω στις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα και μετά, το καλοκαίρι, πίσω στην Ύδρα; Και στις ζεϊμπεκιές του Στέλιου; Οι ώρες μέχρι το ραντεβού με τη Λουίζα κυλούσαν απελπιστικά αργά. Άλλαξα εφτά φορές ρούχα και στο τέλος, μην μπορώντας ν αντέξω την αναμονή, πήρα τους δρόμους. Rue Saint Jacques, ο δρόμος με τα οδοφράγματα, τότε, σε μια περασμένη ζωή, με την Ιρέν. Στη γωνία το βιετναμέζικο παντοπωλείο απ όπου είχα αγοράσει προμήθειες, το tabac... Κοίταξα ψηλά, ψάχνοντας για το παράθυρό της... Σκοτεινό. Πού να βρίσκεται αυτή η κοπέλα τώρα; Πού διάβολο να βρίσκεται; Μια ώρα αργότερα ανέβαινα και πάλι τα σκαλιά του σπιτιού του Πατρίκ. Η Λουίζα κατέφθασε λίγο αργότερα. Δεν είχε αλλάξει στο παραμικρό. Ίσως πιο όμορφη... 17

18 Αγκαλιές, φιλιά, οι διαδικασίες της συνάντησης. Μια χαρά μου φαίνεσαι, είπε χαμογελώντας. Κούνησα το κεφάλι μου ανήμπορος να μιλήσω. Αυτός ο κόμπος στον λαιμό. Με άρπαξε από το μπράτσο και κατρακυλήσαμε τις σκάλες. Λοιπόν, πώς σου φαίνεται το Παρίσι; Δεν είναι Γενεύη. Γέλασε. Αυτό ξαναπές το! Με πήγε σ ένα παλιό κουτούκι, ένα είδος μπιστρό-εστιατόριο, με τους τοίχους γεμάτους αφίσες της Belle Époque. Πιάσαμε ένα τραπεζάκι σε μια γωνιά και καθίσαμε αντικριστά. Είχα να τη δω πόσα χρόνια; Χαμογελούσε. Λοιπόν; Πες μου για σένα. Τι θα μπορούσα να της πω για μένα; Από πού ν άρχιζα και πού να τελείωνα! Έγιναν τόσα πολλά στο διάστημα που είχαμε να βρεθούμε! Έμαθα τόσα πολλά, έχασα τόσα πολλά... Γενεύη, Αθήνα, ο στρατός... Τίποτα το συνταρακτικό. Πώς ήταν ο στρατός; Πώς να είναι ο στρατός σ ένα καθεστώς σαν αυτό των κολονέλων; «Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών... Κάτω, κάτω ο κομμουνισμός»... Instructif, είπα χαμογελώντας. Πάει, πέρασε κι αυτό. Και τα πράγματα στην Ελλάδα; Όπως τα φαντάζεσαι. Όπερα μπούφα. Η σερβιτόρα κατέφθασε με τις παραγγελίες μας. Et voila pour les amoureux, είπε σερβίροντας μας. Κοιταχτήκαμε... Χαμογελάσαμε. Πού να ξέρει η φουκαριάρα ποια ήταν η σχέση μας; Εδώ, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι που βρίσκονται μαζί δεν μπορεί παρά να είναι ερωτευμένοι. Παρίσι βλέπεις. Όλα εδώ μετρούν διαφορετικά. Κουβεντιάζαμε τρώγοντας για κοινούς γνωστούς και φίλους, για το Παρίσι, τη Γενεύη, την Αθήνα... Σε μια στιγμή πρόσεξε πως με το ζόρι τσιμπούσα κάτι από το πιάτο μου. Δεν πεινάς; ρώτησε. Πώς να σου πω τώρα ότι το στομάχι μου έχει δεθεί κόμπος έτσι που κάθεσαι κοντά μου, μετά από τόσα χρόνια; Όχι πολύ, είπα. Αν και το φαγητό είναι περίφημο... Έχεις αδυνατίσει, παρατήρησε. Μπα, είναι το φως... Τη ρώτησα αν είχε νέα της Ελπίδας. Μου είπε πως είχαν ιδωθεί πρόσφατα. Μιλήσαν για μένα... Η Ελπίδα μ αγαπούσε πολύ και με νοιαζόταν. Κι εγώ το ίδιο... Κι εγώ. Αλληλογραφούσαμε; Ναι, αραιά, αλλά κρατούσαμε την επαφή. 18

19 Πώς και δεν γύρισες στη Γενεύη; με ρώτησε σε μια στιγμή. Με σκανάριζε προσεκτικά με κείνο το διεισδυτικό της βλέμμα του επαγγελματία ψυχολόγου. Ζύγιαζε τις εκφράσεις μου, όχι τα λόγια. Η Γενεύη βρίσκεται σε μια άλλη διάσταση, είπα αποφεύγοντας να την κοιτάζω. Καλύτερα να μένει έτσι λοιπόν. Μια ιδανική κατάσταση; ρώτησε χαμογελώντας. Ένα απόλυτο σημείο αναφοράς; Κούνησα το κεφάλι μου. Ας πούμε μια δικλείδα ασφαλείας, είπα. Το είχα ανάγκη. Νομίζεις πως θα κάνεις το ίδιο και με το Παρίσι; ρώτησε. Όχι. Το Παρίσι βρίσκεται απ την εδώ μεριά του γνωστού σύμπαντος, χαμογέλασα. Δεν χρειάζεται μαστόρεμα. Έτσι λες, ε; Έτσι μου φάνηκε... Και τι σκοπεύεις να κάνεις; Της είπα. Δεν το σχολίασε. Και η Ανθή; ρώτησα ξαφνικά. Με κοίταξε. Είναι καλά, είπε. Πολύ καλά. Βρήκε τον δρόμο της...τα πάει περίφημα στην Arts et Métiers. Βρήκε τον δρόμο της μόλις απαλλάχτηκε από μένα. Τουλάχιστον της βγήκε σε καλό. Χαίρομαι που το ακούω, κατάφερα να πω. Θες να τη δεις; με ρώτησε. Είμαι σίγουρη πως θα χαρεί... Ξέρει πως βρίσκομαι στο Παρίσι; Ναι, της το πα. Μάλιστα. Κάποια στιγμή..., ψιθύρισα. Μόλις τακτοποιηθώ... Άλλαξε κουβέντα με περίτεχνο τρόπο. Τι σκέφτεσαι για σπίτι; ρώτησε. Θ αρχίσω να ψάχνω από αύριο... Είναι δύσκολο να βρεις κάτι καλό, με προειδοποίησε. Τα ενοίκια είναι παρανοϊκά. Κάτι θα βρεθεί... Με κοίταξε χαμογελώντας. Σε φαντάζομαι δύσκολα να ζεις σε μια τρύπα χωρίς τουαλέτα και μπάνιο, είπε. Κι εγώ, αλλά μια και είχα μπει στον χορό δεν μου μενε παρά να χορέψω. Έχω μια γνωστή, συνέχισε η Λουίζα. Μοιραζόταν ένα μεγάλο διαμέρισμα με μια κοπέλα που έφυγε προχθές και ψάχνει για αντικαταστάτη. Η γειτονιά είναι ιδανική. Boulevard Saint Germain... Στο κέντρο της δράσης. Ίσως να είναι βολική λύση για σένα, προσωρινά έστω. Της τηλεφώνησα χθες. Στην αρχή μου έφερε αντιρρήσεις... Ξέρεις, πρόκειται για μια θεούσα, αρκετά συντηρητική και η ιδέα να βάλει άντρα στο σπίτι τη φόβιζε... Όμως τη διαβεβαίωσα πως είσαι πρώτης τάξεως κύριος κι έτσι δέχτηκε να σε 19

20 συναντήσει. Το ενοίκιο είναι λογικό. Κοντά τετρακόσια φράγκα και θα χεις μπάνιο, κουζίνα στη διάθεσή σου. Πώς σου φαίνεται; Άθλιο μου φαινόταν, αλλά δεν ήμουν σε θέση να κάνω δυσκολίες με τα πενιχρά οικονομικά μου. Ούτε μπορούσα να φορτώνομαι στους ξένους ανθρώπους επ άπειρο. Μια χαρά, είπα. Σ ευχαριστώ που το φρόντισες. Ωραία. Τι θα λεγες να πηγαίναμε να το δούμε αύριο το απόγευμα; Κι έτσι, την επομένη στις τέσσερις χτυπούσαμε το κουδούνι του τετάρτου ορόφου στο νούμερο 45 του Boulevard Saint Germain. Η οικοδέσποινα, μια ακαθόριστης ηλικίας ξερακιανή, μας δέχτηκε συγκρατημένα. Έγιναν οι συστάσεις, τη λέγαν Λιζέτ, μας πρόσφερε ένα άθλιο νερομπλούτσι που πέρναγε για τσάι και μετά από μια σύντομη ανταλλαγή απόψεων μας ξενάγησε στο διαμέρισμα. Τρία δωμάτια. Το δικό της, που έβλεπε στον δρόμο, το «σαλόνι», που ήταν για κοινή χρήση όπως μου εξήγησε, το «δικό μου», ένα μικρό μπάνιο, ένας χωριστός καμπινές και η κουζίνα. Σκοτεινό και συφοριασμένο ήταν καμιά σχέση με τα πεντακάθαρα, μοντέρνα στούντιο της Résidence Henri Dunant αλλά τι μπορούσα να πω; Η γεροντοκόρη το παρουσίασε σχεδόν σαν προσωπική χάρη που έκανε στη Λουίζα. Το «δωμάτιό μου» ήταν ακόμα πιο συφοριασμένο. Ένα κουβούκλιο τρία επί τέσσερα, με θέα στον ακάλυπτο, περιείχε ένα ντιβάνι, ένα παλιό τραπέζι, μια καρέκλα, μια παμπάλαια πολυθρόνα κι ένα ντουλάπι. Να σε πιάνει ψυχοπλάκωμα και μόνο που το βλέπεις, όχι να ζεις εκεί μέσα! Ωστόσο υπήρχε τηλέφωνο, που ήταν μεγάλη υπόθεση, και η κουζίνα θα με γλίτωνε από το πανάκριβο φαγητό των εστιατορίων. Δώσαμε λοιπόν τα χέρια κι αφού κατέθεσα προκαταβολικά το ενοίκιο του τρέχοντος μηνός συμφωνήσαμε να μετακομίσω την επομένη. Επιτέλους είχα μια στέγη δική μου, κι ας είχε το μαύρο της το χάλι! Ελπίζω να μη σ έβαλα σε μπελάδες μ αυτή τη μυστήρια, μου είπε η Λουίζα όταν βρεθήκαμε στον δρόμο. Μπα, προσαρμόζομαι εύκολα, γέλασα. Ευχαριστώ, Λουίζα μου. Μόλις τακτοποιηθείς να ρθεις να φάμε σπίτι ένα βράδυ. Ο Γιάννης θα χαρεί πολύ να σε ξαναδεί. Εγώ να δεις! Το ίδιο βράδυ η Κλαιρ με βοήθησε να συμπληρώσω το χαρτομάνι των ερωτηματολογίων της εγγραφής μου στο Πανεπιστήμιο και την επομένη το πρωί ταχυδρομούσα τον χοντρό φάκελο στη Γραμματεία (κοίτα να δεις προόδους οι Ευρωπαίοι!) και μετακόμιζα στο καινούργιο μου σπίτι. Η Λιζέτ έλειπε κι έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να εξερευνήσω με μεγαλύτερη άνεση τα κατατόπια. Πέντε λεφτά αργότερα κατρακυλούσα τις σκάλες πανικόβλητος. Πού πήγα κι έπεσα πάλι! Το ίδιο βράδυ εγκαινίαζα το καινούργιο μου κρεβάτι συντροφιά με μια πανευτυχή Μιρέϊγ. Η συγκάτοικος είχε κλειστεί στο δικό της και δεν βγήκε παρά για να πάει στο μπάνιο. Σίγουρα καταριόταν την τύχη της που στραβώθηκε κι έμπασε έναν τέτοιον αμαρτωλό στο σεπτό της σπίτι. Δυο μέρες αργότερα η Μιρέϊγ με αποχαιρετούσε με δάκρυα στα μάτια και την υπόσχεση να μ επισκεφτεί το συντομότερο ίσως και το ερχόμενο Σαββατοκύριακο. Τη διαβεβαίωσα πως θα την περίμενα με ανυπομονησία και μόλις η πόρτα έκλεισε πίσω της άφησα ένα στεναγμό ανακούφισης. Γιατί, καλό να μην κοιμάται κανείς μόνος του, όμως 20

21 όταν λείπει τελείως το συναίσθημα η ψυχή κλωτσάει. Και η Μιρέϊγ, κακά τα ψέματα, δεν μίλαγε στην ψυχή μου, όσο κι αν πάσχιζα να με πείσω για το αντίθετο. Με τη Λιζέτ συναντηθήκαμε στην κουζίνα το ίδιο βράδυ. Votre fiancée est partie? με ρώτησε ευγενικά. Ma fiancée? απόρησα. Ah, mais elle n est pas ma fiancée. Une simple amie. Je vois. Κι αυτό ειπώθηκε κοφτά κι επικριτικά. Τηλεφώνησα στην Ανέτ που έκανε χαρές να μ ακούσει. Tu es à Paris! αναφώνησε. C est parfait! Quand est ce qu on se voit? Κανονίσαμε για την επομένη το απόγευμα. Θα ερχόταν απ εδώ. Αμέσως μετά πήρα την τρίτη της παρέας, τη Φρανσουάζ. Αυτή ήταν ελεύθερη απόψε και πολύ θα χαιρόταν αν ήθελα να περάσω από το σπίτι της πάραυτα, να με δεξιωθεί. Η Φρανσουάζ έμενε στο Jussieu, όχι πολύ μακριά από μένα. Με το μετρό και λίγο ψάξιμο τη βρήκα εύκολα. Quelle surprise! αναφώνησε βλέποντάς με. Quelle plaisir de te revoir! Η Φρανσουάζ ήταν η μόνη από τις τέσσερις της συντροφιάς που είχε παραμείνει στα αζήτητα στην Ύδρα. Μάλλον άχρωμη, καθόλου εντυπωσιακή, ήταν ωστόσο η πιο έξυπνη απ όλες τους και η πιο ενδιαφέρουσα να κουβεντιάζει κανείς μαζί της. Περάσαμε λοιπόν ένα ευχάριστο βράδυ ανταλλάσσοντας νέα και απόψεις κι ετοιμαζόμουν να αποχωρήσω όταν μου πέταξε τη χειροβομβίδα. Δεν μένεις να κοιμηθείς εδώ απόψε; είπε χαμογελώντας με σημασία. Όπερ και εγένετο. Επιστρέφοντας στο σπίτι την επομένη η Λιζέτ με παρατήρησε. Δεν κοιμηθήκατε εδώ χθες, είπε ξερά. Σωστά. Εγώ όμως ανησύχησα. Λίγο ακόμη και θα καλούσα την Αστυνομία. Με απέτρεψε τη τελευταία στιγμή η Λουίζα. Τηλεφωνήσατε στη Λουίζα; απόρησα εγώ. Φυσικά. Μπορεί να σας είχε συμβεί κάτι. Βρε πού μπλέξαμε! Ούτε παντρεμένοι να μασταν! γέλασα. Με κατακεραύνωσε με μια αυστηρή ματιά. Δεν είναι αστεία αυτά, monsieur! Συγγνώμη, απολογήθηκα. Την επόμενη φορά θα σας ειδοποιήσω. Α, γιατί σκοπεύετε να ξενοκοιμάστε συχνά; Κατά τις περιστάσεις, αγαπητή μου, είπα διασκεδάζοντάς το. Κατά τις περιστάσεις. Η συνάντηση με την Ανέτ υπήρξε μνημειώδης. Τούτη εδώ ήταν σαφώς η πιο αισθησιακή της παρέας. Ψηλή, γεμάτη, με μεγάλα στήθη και φιλήδονα χαρακτηριστικά, ήταν φτιαγμένη λες για έρωτα. Στην Ύδρα ανήκε στη 21

22 σφαίρα επιρροής του Τεντ, αλλά είχε δείξει σαφή σημεία προτίμησης (και) για το άτομό μου. Σε πέντε λεφτά τα ρούχα μας είχαν σκορπιστεί στο πάτωμα, ενώ το δωμάτιο γέμιζε βυζιά. Μόλις όμως έκανα να προχωρήσω η μουσαφίρισσα με σταμάτησε. Δεν μπορούμε, είπε. Είναι αυτές οι μέρες βλέπεις... Συνεχίσαμε λοιπόν τα παιχνίδια και τους αυτοσχεδιασμούς ώσπου η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο. Η Ανέτ, πεπειραμένη σε κάτι τέτοια φαίνεται, το κατάλαβε και ξαπλώνοντάς με στο ντιβάνι έσκυψε πάνω μου. Σε δυο λεφτά είχα ξεχάσει και πού βρισκόμουν και γιατί. Μόλις που βρήκα τη δύναμη να τραβηχτώ, όταν κατάλαβα πως έφτανε το πλήρωμα του χρόνου, αλλά δεν μ άφησε. Μ ένα νόημα μου δωσε να καταλάβω πως δεν θα πρεπε να ανησυχώ για κάτι τέτοιες λεπτομέρειες και συνέχισε το θεάρεστο έργο της μέχρι την τελική έκρηξη. Μετά ξάπλωσε δίπλα μου και μ αγκάλιασε σκεπάζοντάς με με τα πολύπαθα στήθια της. Θα περάσουμε έναν πολύ ωραίο χειμώνα, προφήτεψε. Έτσι μου φαίνεται κι εμένα, συμφώνησα. Αργότερα τη συνόδεψα ως το σταθμό του μετρό και μετά πήρα τον δρόμο για το Jussieu και τη Φρανσουάζ, που έκανε χαρές να με δει έτσι απρόοπτα. Κρίμα μόνο που δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε έρωτα απόψε, ψιθύρισε φιλώντας με. Ξέρεις... Οι «δύσκολες μέρες»... Τι να γίνει... Θα κάνουμε υπομονή, αναστέναξα. Μου δάγκωσε τον λοβό του αυτιού και χαμογέλασε κατεργάρικα. Ε, δεν χρειάζεται ν απέχουμε και τελείως..., μου είπε διφορούμενα. Κάποιον τρόπο θα βρούμε. Ah, les petites femmes de Paris! 22

23

24

25 2 Όπου ο νεοφερμένος Έλληνας τρέχει από κλίνης εις κλίνην, προσπαθεί ν ανταποκριθεί στα φοιτητικά του καθήκοντα, κάνει τη γνωριμία Ελλήνων αντιστασιακών διανοούμενων, μυείται στα μυστήρια της κινεζικής κουζίνας και δέχεται μερικά μαύρα, πλην αναμενόμενα, μαντάτα εκ Γενεύης. Μ ου πήρε κάμποσες μέρες μέχρι να αφομοιώσω τις γεωγραφικές συντεταγμένες της καινούργιας μου γειτονιάς. Κατάπληκτος διαπίστωσα πως η θρυλική και γεμάτη αναμνήσεις rue Saint Jacques, βρισκόταν δυο βήματα από το σπίτι μου. Αυτό με γέμισε καινούργιες ελπίδες για μια τυχαία συνάντηση με την Ιρέν. Αμέσως διαμόρφωσα τα καθημερινά μου δρομολόγια έτσι ώστε να περνάω κάτω από το σπίτι της εφτά κι οχτώ φορές την ημέρα. Το διαμέρισμα όμως φαινόταν ακατοίκητο. Τα παράθυρα κλειστά και σκοτεινά, προς μεγάλη μου απογοήτευση. Αλλά δεν το βαζα κάτω. Έψαξα και βρήκα εκεί γύρω διάφορα café όπου άρχισα να συχνάζω, καθώς κι ένα κινέζικο εστιατόριο, Le Dragon Noir, που εκτός του ότι βρισκόταν μερικές δεκάδες μέτρα από την εξώπορτα του σπιτιού της είχε και το μεγάλο προσόν να είναι και πολύ φτηνό. Έτσι, με πέντε φράγκα το μενού, κατέληξα να μαι ένας από τους πιο συχνούς πελάτες. Καθόμουν πάντα σ ένα τραπέζι κοντά στην πόρτα και περίμενα να εμφανιστεί, όπως γίνεται στα έργα. Δυστυχώς όμως το σενάριο εδώ δεν γραφόταν από φιλικά σε μένα κείμενο συγγραφέα κι έτσι, το μόνο κέρδος που απεκόμισα απ όλη αυτή την ιστορία ήταν μια ικανή γνώση της κινέζικης κουζίνας, που έμαθα ν αγαπώ. Κατά τα άλλα η ζωή μου κυλούσε ειδυλλιακά, μπορώ να πω, με τρεις παράλληλες σχέσεις κι ακόμα καλύτερες μελλοντικές προοπτικές. Το αστείο στην ιστορία αυτή ήταν πως καμιά από τις περιστασιακές ερωμένες μου δεν είχε μιλήσει στις άλλες, τις φίλες της, για τη σχέση μας. Λες και με κράταγαν κρυφό. Μόνο η τέταρτη της συντροφιάς δεν είχε προσχωρήσει στο χαρούμενο κλαμπ μας ακόμα, η Τερέζ, κι αυτό γιατί ζούσε στη Μασσαλία. Με είχε όμως διαβεβαιώσει γραπτώς πως σύντομα θα ερχόταν να με επισκεφθεί. Τώρα, η καημένη η συνένοικος, η Λιζέτ, κόντευε να χάσει τα αυγά και τα πασχάλια με την κατάσταση αυτή. Τη μια έπεφτε πάνω στη Μιρέϊγ, που ερχόταν για το Σαββατοκύριακο, την άλλη στην πληθωρική Ανέτ, την επομένη στη Φρανσουάζ. Σίγουρα είχε κάνει τα παράπονά της στη Λουίζα, αλλά εκείνη, διακριτική, δεν μου είπε ποτέ τίποτα άλλωστε μόνο στο τηλέφωνο μιλούσαμε. 25

26 Μ άρεσε αυτό το αλαλούμ; Κάπου θα μ άρεσε για να το συνεχίζω, όμως υπήρχαν και στιγμές που βυθιζόμουν στην πιο μαύρη μελαγχολία. Μου λειπε η αγάπη της Βικτόρια, η φιλία της Ελπίδας, η γκρίνια της Ιζαμπέλ, η απόμακρη φιγούρα της Μαρυβόν, η φοιτητική ζωή της Γενεύης, το «σπίτι μου»... Μου λειπε ακόμα και η παρουσία-απουσία, η τυραννική, της Ιρέν, μια ψύχωση που δεν έλεγε να μ αφήσει. Πάνω απ όλα όμως νομίζω πως μου λειπε η ζεστασιά της Ανθής. Η σιγουριά που μου δινε η σχέση μας, η τόσο βαθιά και ουσιαστική. Η αίσθηση πως κάποιος σε περιμένει να γυρίσεις. Κάποιος που σε σκέφτεται. Ήξερα πως για την απώλεια της Ανθής δεν έφταιγε άλλος από μένα κι ας είχα ενστάσεις για τον τρόπο και ιδίως τη στιγμή που διάλεξε να φύγει. Ήξερα επίσης πως αυτή ήταν μια σελίδα που γύρισε οριστικά. Η Ανθή είχε τραβήξει τον δρόμο της, και καλά έκανε. Είχε ανοίξει πια τα δικά της φτερά, σπούδαζε, έκανε όνειρα στα οποία δεν είχα πλέον θέση κοίταζε να φτιάξει μια καινούργια ζωή. Δεν θα γύριζε πίσω θα ήταν κουταμάρα της αν το κανε κι αυτό ήταν κάτι που προσπαθούσα πολύ καιρό τώρα να συνειδητοποιήσω. Με σκεφτόταν άραγε κάποτε; Θυμόταν αυτά που θυμόμουν; «Θα χαρεί να σε δει» είχε πει η Λουίζα. Ναι, αλλά πώς; Όπως βλέπουμε έναν παλιό γνώριμο; Και ήμουν εγώ έτοιμος να αντιμετωπίσω αξιοπρεπώς ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Συχνά μου είχε συμβεί στο δρόμο να νομίσω πως τη διέκρινα ανάμεσα στον κόσμο και τότε άλλαζα γρήγορα κατεύθυνση. Τι θα της έλεγα; Τι είχα να της πω; Με τη Μιρέϊγ, την Ανέτ ειδικά μ αυτή και με τη Φρανσουάζ τέτοιο πρόβλημα δεν υπήρχε. Βρισκόμασταν για να βγάλουμε τα μάτια μας και κανείς δεν έτρεφε ψευδαισθήσεις για τις προθέσεις και τα κίνητρα του άλλου. Απλά πράγματα, νοικοκυρεμένα, χωρίς επιπλοκές. Αλλά τότε, γιατί γκρίνιαζα; Η πρώτη μέρα στην École des Beaux Arts ήταν πραγματική αποκάλυψη. Βρισκόμουν στην πιο διάσημη σχολή του κόσμου κι αντί να με πιάσει δέος έπαθα κατάθλιψη. Ένα χάος απερίγραπτο, ένα σκουπιδαριό και μια εγκατάλειψη, να σου σηκώνεται η τρίχα. Οι διάδρομοι γεμάτοι επαναστατικά γκράφιτι, τα πατώματα γεμάτα χαρτιά κι αποτσίγαρα, παράθυρα σπασμένα, έπιπλα ξεχαρβαλωμένα... Κάτι μαλλιάδες βρώμικοι, απερίγραπτοι, έσουρναν τα μαστουρωμένα βήματά τους από δω κι από κει, ρούχλες απαίσιες με το τσιγάρο στο στόμα και κομμώσεις αφρο-πάνκ... Κάτι άλλοι γρατζούνιζαν κιθάρες καθισμένοι κατάχαμα, ένας-δυο έστριβαν τσιγαριλίκια... Ήταν φανερό πως ο Μάης του 68 είχε αφήσει σημάδια πίσω του. Παρουσιάστηκα στη Γραμματεία και τρόμαξα να βρω κάποιον να μου δώσει πληροφορίες. Aujourd hui c est la fête, μου είπε ένας παραζαλισμένος γραμματέας Cela va prendre quelque temps avant que les leçons commencent. Combien de temps? ρώτησα Σήκωσε τα μάτια στον ουρανό. Dieu seul le sait, είπε. Εκείνη τη στιγμή μια ομάδα γενειοφόρων όρμησαν στο χωλ της Σχολής κραδαίνοντας κάτι κακότεχνα πανώ. Liberté au peuple Argentin! κραύγαζε ο κράχτης. Κι όλοι μαζί επαναλάμβαναν την επωδό. Videla assassin n espère plus rien... Μάλιστα. 26

27 Μου έμενε βέβαια η Σορβόννη. Η faculté d Histoire. Κι εκεί όμως με περίμενε μια έκπληξη. Τα χαρτιά μου, που έφτασαν ταχυδρομικώς, με πληροφορούσαν πως η σχολή μου ανήκε πλέον στο Université de Paris I, Pantheon Sorbonne, και πολλά από τα μαθήματα θα λάβαιναν χώρα στο Censier, μιας και οι ιθύνοντες αποφάσισαν να κατακερματίσουν τη Σορβόννη σε πολλά μικρά κομμάτια για ν αποφύγουν στο μέλλον παρατράγουδα τύπου Μάη του 68 πάλι ο Μάης! Το Censier ήταν ένα άθλιο, μοντέρνο χτίσμα, σαν στρατώνας, βρώμικο και ελεεινό με τους εξωτερικούς και εσωτερικούς του τοίχους καλυμμένους με αφίσες και γκράφιτι. Κι εδώ η ίδια εικόνα εγκατάλειψης και προχειρότητας, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό από αυτή της Beaux Arts. Τουλάχιστον οι φοιτητές δεν ήταν τόσο βρώμικοι.. Πήρα το πρόγραμμα μαθημάτων από τη Γραμματεία και κάθισα σ έναν πάγκο προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσω το περιεχόμενο. Μερικά από τα μαθήματα λάβαιναν χώρα εδώ, άλλα από δω κι από κει. Δεν έβγαινε νόημα. Πάλι, υπήρχε μια δέσμη μαθημάτων που ήταν υποχρεωτικά, άλλα ήταν προαιρετικά κι άλλα ακόμα της επιλογής του φοιτητή. Μου πήρε τρεις μέρες μέχρι να βγάλω άκρη και πάλι δεν ήμουν σίγουρος αν είχα καταλάβει καλά. Έπρεπε για παράδειγμα να διαλέξω ανάμεσα σε λατινικά, ισπανικά ή γεωγραφία για το μάθημα επιλογής του πρώτου εξαμήνου. Τα λατινικά δεν τα συζητάμε, τα ισπανικά τα ξεχνάμε, άρα μένει η γεωγραφία. Έπρεπε λοιπόν, καθώς με πληροφόρησαν, να πάω στου διαόλου τη μάνα, να εγγραφώ και να πάρω το πρόγραμμα. Χύμα πράγματα. Ρώτησα για εναλλακτικές λύσεις. Μου είπαν να κοιτάξω τι γίνεται στο Écoles des Langues Orientales Antiques. Αυτό ακουγόταν ενδιαφέρον. Αρχαίες ανατολικές γλώσσες! Δηλαδή Σανσκριτικά, Χμερ και τα λοιπά. Τρέχω πίσω στη Σορβόννη... Λυπούμεθα. Η Σχολή δεν θα λειτουργήσει φέτος. Πώς το λεγαν οι επαναστάτες στα οδοφράγματα; «Η φαντασία στην εξουσία»; Η Ανέτ έκανε πάρτυ στο σπίτι της. Κάπου στα προάστια. Άλλαξα δυο μετρό για να φτάσω. Κόσμος και κοσμάκης! Οι «φιλενάδες» ευτυχώς πουθενά. Χορέψαμε, φάγαμε, ήπιαμε, σαχλαμαρίσαμε, στριμωχτήκαμε... Ο κόσμος άρχισε να αραιώνει. Η Ανέτ με πήρε παράμερα. Μη διανοηθείς να φύγεις, μου σφύριξε. Θα κοιμηθείς εδώ. Έφριξα. Τι λες, βρε τρελή; αναφώνησα. Και η μητέρα σου; Οι γονείς της ήταν χωρισμένοι. Η Ανέτ έμενε με τη μητέρα της. Την είδα να χαμογελάει μυστήρια. Δεν υπάρχει πρόβλημα, είπε. Της έχω μιλήσει για σένα. Αυτό θα πει προχωρημένη Δύση! Όπου ο γκόμενος της νύφης πάει σώγαμπρος στο πατρικό και δεν τρέχει τίποτα! Να δεις που είχα αρχίσει να το βλέπω κι εγώ για φυσιολογικό. Είσαι σίγουρη; ρώτησα για να σιγουρευτώ. Ναι, ναι... Μην ανησυχείς. Να μην ανησυχώ μια κουβέντα είναι. Γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα θα μας γράφαν οι εφημερίδες. Έλα όμως που η όλη ιστορία με είχε ερεθίσει! Το πολύ-πολύ να την πάρεις κι αυτή..., συμπλήρωσε η Ανέτ γελώντας. Δεν ήταν για γέλια όμως. 27

28 Αποσυρθήκαμε στο δωμάτιό της λίγο πριν αποχωρήσουν και οι τελευταίοι καλεσμένοι αυτούς θα τους φρόντιζε η μαμά. Η Ανέτ είχε πιει λίγο παραπάνω κι αυτό την είχε φουντώσει ακόμα περισσότερο από το συνηθισμένο της. Πέσαμε στο κρεβάτι της λοιπόν κι αρχίσαμε να επιδιδόμαστε στο αγαπημένο μας σπορ. Fais le durer, με ορμήνεψε η φίλη μου. Je veux jouir au maximum ce soir! Έτσι κι αλλιώς δεν μας κυνηγούσε κανένας, οπότε τραβήξαμε το σκοινί μέχρι κει που δεν έπαιρνε άλλο. Και ξαφνικά, στη μέση ενός συμπλέγματος, ιδιαίτερα δημιουργικού, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει... η μαμά! Vous vous amusez bien, les enfants? Κόκαλο ο Έλλην επιβήτορας! Η μαμά στεκόταν στο κατώφλι ντυμένη με μια λεπτή, ημιδιάφανη ρόμπα, ανοιχτή ως κάτω μπροστά και... τίποτ άλλο. Την κοίταξα, κοίταξα την Ανέτ, πάλι τη μαμά... Τα χασα. Pardon..., τραύλισα ηλίθια και πήγα να τραβηχτώ, αλλά η μαμά με σταμάτησε με μια κίνηση του χεριού. Non, non... Ne vous dérangez pas pour moi... je vous en prie... Προ πάντων η γαλατική ευγένεια! Ήρθε και κάθισε δίπλα μας στο κρεβάτι. Άπλωσε το χέρι της και χάιδεψε στοργικά την κοιλιά της κόρης της. Ça va, mon petit? τη ρώτησε. Tu prends plaisir? Oh oui, maman... Tu devrais l essayer toi même. Mais... je n oserais pas... Mais si... Κι εγώ εις το μέσον δίκην αγάλματος αρχαίου σατύρου εν πλήρη αμηχανία! Η μαμά στράφηκε προς το μέρος μου χαμογελώντας. Je peux?... Je vous en prie..., ψέλλισα τελείως μπουρδουκλωμένος πια. Η μαμά έφερε το χέρι της στη στύση μου κι άρχισε να τη χαϊδεύει. C est bon! αναστέναξε. C est très bon! Tu vois! Je te l ai dit, θριάμβευσε η κόρη. Η κυρία μαμά ήταν απ αυτές τις πενηντάρες που τις σέβεται ο χρόνος. Ελαφρά υπέρβαρη ίσως κάποιο γονίδιο στην οικογένεια φαίνεται αλλά με στήθη αντάξια της κόρης της και καπούλια που έχουν να διηγηθούν ιστορίες, κάθε άλλο παρά αποκρουστική μου ήταν. Εκτός αυτού, λίγο το πιοτό, λίγο το έκφυλο της όλης κατάστασης δεν χρειαζόμουν πολύ για να πάρω φωτιά! Περάσαμε μια νύχτα αξέχαστη, οι τρεις μας, και το πρωί η μαμά σηκώθηκε πρώτη και μας έφερε το πρωινό στο κρεβάτι. Ελπίζω, τώρα που γνωριστήκαμε, να μας επισκέπτεστε συχνά, νεαρέ μου κύριε, μου είπε αργότερα ξεπροβοδίζοντας με μ ένα χαμόγελο. Η Ανέτ μου σας έχει σε μεγάλη εκτίμηση ξέρετε. 28

29 Έφτασα στο σπίτι ίσα για να μαζέψω τα βιβλία μου και να την κάνω πάλι για το Censier. Η Λιζέτ, για μια ακόμη φορά, δεν έδειχνε καθόλου ευχαριστημένη. Πάλι δεν κοιμηθήκατε εδώ, monsieur, παρατήρησε. Με κράτησαν σ ένα φιλικό σπίτι..., εξήγησα. Δεν με ειδοποιήσατε όμως. Συγγνώμη, μου διέφυγε εντελώς, απολογήθηκα. Δεν θα ξανασυμβεί. Αυτή η κατάσταση είναι απαράδεκτη, μου πέταξε καθώς κλεινόταν στο δωμάτιό της. Τι να της έλεγα της χριστιανής και τι να καταλάβαινε; Ένα μήνα είχα στο Παρίσι και κόντευα να πάρω δίπλωμα συνοικιακού γαμίκουλα! Κάτι δεν πήγαινε καλά. Κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά. Τους Έλληνες διανοούμενους της Αριστεράς, αυτοεξόριστους εμιγκρέδες και φυσικά ορκισμένους εχθρούς της χούντας των κολονέλων και κάθε χούντας, πλην των σοβιετικών τοιούτων, τους γνώριζα ήδη εκ φήμης από τις ενθουσιώδεις διηγήσεις-αναπωλήσεις του Κλεάνθη, του εν Αθήναις αδερφού του Γιάννη και επιστήθιου φίλου μου. Η ευκαιρία να τους γνωρίσω κι από κοντά μου δόθηκε το βράδυ που με κάλεσε η Λουίζα για φαγητό στο σπίτι της. Αν εξαιρέσουμε τον Πατρίκ και την Κλαιρ, όλοι οι υπόλοιποι ήταν πατρίδες κι όλοι βολεμένοι σε κάποια πανεπιστημιακή θέση, απ όπου μετέδιδαν τα φώτα του αθάνατου ελληνικού πνεύματος στις ακατέργαστες ορδές των κάθε φυλής και απόχρωσης φοιτητών τους. Πήγα ήδη αρκετά τρακαρισμένος, όπως κάθε φορά που συναντούσα τη Λουίζα, και η παρουσία τόσων φωστήρων μαζεμένων συγχρόνως στον ίδιο χώρο με αποτέλειωσε. Διάσημος κοινωνιολόγος ο ένας, δεινός διεθνολόγος αναλυτής ο άλλος, πασίγνωστος ποιητής ο τρίτος, με τάπωσαν με το καλησπέρα. Εγώ τι τίτλους είχα ν αντιπαραθέσω; Αιώνιος φοιτητής, περιστασιακός εραστής ή εκ πεποιθήσεως σουλατσαδόρος; Οι άνθρωποι βέβαια με καλοδέχτηκαν και κανείς τους δεν με κοίταξε αφ υψηλού. Τι τα θες όμως, εγώ ήξερα πως δεν έπιανα χαρτωσιά μπροστά τους. Η κουβέντα ήρθε γρήγορα στην «κατάσταση κάτω στην πατρίδα» κι όπως ήμουν εκείνος που είχε τα πιο φρέσκα νέα, σαν νεοφερμένος, με κάθισαν κάτω να με ανακρίνουν. Τι λέει ο κόσμος; Αντιστέκεται; Οι φοιτητές ξεσηκώθηκαν; Ποιος βάζει τις βόμβες; Πώς είναι τα πράγματα; Συνεχίζονται τα βασανιστήρια στο ΕΑΤ/ΕΣΑ; Υπάρχει κανένα νέο για τους αγωνιστές που σαπίζουν στα μπουντρούμια των φυλακών και στα ξερονήσια; Ξέρει ο κόσμος για τον αγώνα του ΠΑΚ στο εξωτερικό; Τι λένε για τον Αντρέα; Μ άρεσε που έγινα ξαφνικά το επίκεντρο του ενδιαφέροντος και ήθελα ειλικρινά να ικανοποιήσω την περιέργεια των σημαντικών αυτών, πλην απληροφόρητων, ανθρώπων του πνεύματος, αλλά συγχρόνως βρισκόμουν και σε δύσκολη θέση, αφού αυτά τα τελευταία χρόνια ή στη Γενεύη βρισκόμουν ή μαντρωμένος σε μια στρατώνα. Την Ύδρα την αφήνω απ έξω γιατί ήταν σαν να ζούσα σε άλλον πλανήτη. Ο Γιάννης, που διορατικός όπως πάντα, αντελήφθη το δίλημμά μου ήρθε προς αρωγή μου. Ο Κυριάκος ήταν στον στρατό, τους εξήγησε. 29

30 Ήθελε να πει πως έκανα τη θητεία μου, ο άνθρωπος, αλλά έτσι όπως το είπε ακούστηκε περίεργα. Μονομιάς, οι σύντροφοι, κουμπώθηκαν κι άρχισαν να παίρνουν αποστάσεις. Στο ναυτικό; ρώτησε με ελπίδα ο κοινωνιολόγος. Το ναυτικό ήταν «καλό», ένεκα οι κινηματίες του «Βέλους» κ.λ.π. Όχι, είπα ανυποψίαστος. Στα ΛΟΚ. Στα ΛΟΚ!!!! Οι μακαντάσηδες αντάλλαξαν ένα βλέμμα συνεννόησης. Πραιτωριανός, δηλαδή μου πέταξε μ ένα φτενό χαμόγελο ο ποέτας. Άρχισα να την ψυλλιάζομαι τη δουλειά. Όχι, βρε παιδιά, είπα γελώντας. Στα σύνορα με είχαν. Πάνω στα βουνά, να κυνηγάω αρκούδες. Άλλο ατόπημα. Κομμουνιστές δηλαδή; ρώτησε ψυχρά ο αναλυτής. Μην ξεχνάμε πως η αρκούδα συμβολίζει τον σοβιετικό κίνδυνο, ε! Πού να τους βρω τους κομμουνιστές στον Σμόλικα! ανέκραξα. Τσακάλια και λύκους έβλεπα. Άνθρωπο πέρναγαν και βδομάδες για να συναντήσω. Πώς και δεν αρνήθηκες τη στράτευση; με ρώτησε μειλίχια ο ποιητής που δεν θα χε περάσει ούτε περιοδεύων. Δεν με ρώτησαν, απάντησα ξερά. Αν με ρωτούσαν θα τους εξέθετα τις αντιρρήσεις μου. Ναι, αλλά δεν σκέφτηκες ότι μπορεί να σου ζητηθεί να σηκώσεις όπλο μια μέρα κατά των αγωνιστών; επέμεινε ο τύπος. Άρχισα να παίρνω ανάποδες. Αυτός ειδικά, ένας χλεμπονιάρης γυαλάκιας με φτενά χείλη και μυτόγκα, μου καθόταν στο λαιμό. Και να μου ζητούσαν δεν θα πείραζε, είπα. Γιατί πού να φτάσουν οι σφαίρες στη Σουηδία, τον Καναδά και το Παρίσι! Ο Γιάννης γέλασε, ελαφρύνοντας την ατμόσφαιρα, και οι άλλοι τον μιμήθηκαν με μισή καρδιά. Ο αναλυτής όμως ανέλαβε να με διαφωτίσει. Καλά, λέμε και καμιά μαλακία μεταξύ μας και γελάμε, είπε. Όμως δεν πρέπει να παραβλέπουμε τη σημασία του αντιστασιακού έργου αυτών που αγωνίζονται για την ανατροπή της χούντας από το εξωτερικό. Είναι μια δουλειά που μπορεί να μην έχει άμεσα ορατά αποτελέσματα, θέτει τις βάσεις όμως για μελλοντικές μαζικές κινητοποιήσεις, δήλωσε ο κοινωνιολόγος. Έριχνα απελπισμένες ματιές προς το μέρος της Λουίζας, εκείνη όμως κουβέντιαζε σε μια γωνιά με την Κλαιρ και δεν είχε πάρει είδηση του τι συνέβαινε. Δεν είχα δυνατότητα διαφυγής. Βρε παιδιά, είπα. Καλές είναι οι θεωρίες, όμως στην Ελλάδα, δεν ξέρω αν το έχετε πάρει είδηση, δεν κουνιέται φύλλο. Ο μέσος πολίτης δεν δίνει δεκάρα τσακιστή αν κυβερνάει ο Παπαδόπουλος, ο Καραγκιόζης ή ο Φούφουτος. Ξέρετε τι λένε; «Τουλάχιστον έχουμε την ησυχία μας». Όσο για ελευθερίες και δικαιώματα... Μα σοβαρά τώρα; Πότε τα είχε αυτά για να του λείψουν; 30

31 Υπάρχει μια απάθεια θες να πεις, με βοήθησε ο Γιάννης. Μια τέλεια αφασία θέλω να πω, διόρθωσα. Ο Παπαδόπουλος έκανε μάθημα στους Ακαδημαϊκούς και δεν βρέθηκε ένας να του πει «κάτσε κάτω, ρε αγράμματε». Όταν έκανε την απόπειρα ο Παναγούλης έπεσε η «κοινή γνώμη» να τον φάει. «Τι φωτιές πήγε να μας ανάψει ο αλήτης!» έλεγαν. Άσε με κάτω. Δεν τους άρεσε η ανάλυσή μου. Κατά τη γνώμη σου δηλαδή τι πρέπει να γίνει; ρώτησε συγκαταβατικά ο Γιάννης. Αν θέλετε αποτελέσματα, πάρτε τα όπλα κι ανεβείτε στο βουνό, είπα. Οτιδήποτε άλλο είναι άλλα λόγια ν αγαπιόμαστε. Γιατί αν περιμένετε να ρίξει τους κολονέλους ο Αντρέας από τον Καναδά, θα περιμένετε μερικές δεκαετίες ακόμα. Τα όπλα δεν είναι λύση, παρατήρησε ο αναλυτής. Αυτό ακριβώς έλεγε κι ο Γρηγόριος ο Ε, μουρμούρισα κακόκεφος. Ο ποιος; Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Αυτός που αφόρισε την επανάσταση του 21, εξήγησα. Οι συνομιλητές μου χαμογέλασαν συγκαταβατικά. Απλοϊκές ιδέες που έχει ο πιτσιρικάς! Αλλά τι να ξέρει κι αυτός ο έρμος; Σάματι είναι πολιτικοποιημένος; Αργότερα ο Γιάννης με πήρε με τρόπο παράμερα. Κάποια στιγμή η χούντα είναι μοιραίο να πέσει, μου είπε. Κάποτε οι Αμερικάνοι θα αντιληφθούν πως δεν αποδίδει να ποντάρουν στο καμένο άλογο. Και τότε η κατάσταση θ αλλάξει άρδην. Αυτοί εξ ημών που θα χουν να παρουσιάσουν πολιτική δράση κατά τα χρόνια της δικτατορίας θα κληθούν ν αναλάβουν την τύχη της χώρας στα χέρια τους. Καταλαβαίνεις λοιπόν τώρα γιατί δεν συμφέρουν οι ακρότητες; Δηλαδή, όλοι εσείς εδώ πάτε για υπουργοί; αστειεύτηκα. Ο Γιάννης γέλασε καλόβολα. Καλό! είπε. Όμως, περίμενε και θα με θυμηθείς. Στο μεταξύ δεν θα σ έβλαπτε καθόλου να καλλιεργήσεις μερικές φιλίες που ενδέχεται να σου φανούν χρήσιμες στο μέλλον. Ο άνθρωπος ήταν προφήτης και μακάρι να τον άκουγα, αντί να χω το μυαλό μου μονίμως στις γκόμενες. Και μια και μιλάμε για γκόμενες... Παραλίγο να γίνει το μεγάλο πατατράκ. Βρισκόμουν στο δωμάτιό μου με την Ανέτ όταν ξαφνικά ακούω να χτυπάει το κουδούνι της πόρτας. Συναγερμός! Μπορεί βέβαια να ταν καμιά επίσκεψη για τη Λιζέτ, αλλά μάλλον χλωμό το βλεπα. Τινάζομαι πάνω, βουτάω την Ανέτ, ολόγυμνη όπως ήταν, και την κρύβω στο μπάνιο, μετά σπρώχνω τα ρούχα κάτω από το κρεβάτι και με μια πετσέτα γύρω στη μέση όλα σε μια αστραπιαία κίνηση τρέχω ν ανοίξω ενώ συγχρόνως ξεπρόβαλε και η Λιζέτ από το δωμάτιό της. Με βλέπει, εν (σχεδόν) αδαμιαία, κοντεύει να της έρθει ταμπλάς. Της κάνω νόημα «σουτ», κοιτάζω από τον ιούδα, τι να δω! Η Μιρέϊγ! Είχα χάσει τον λογαριασμό των ημερών ο άχαρος! Τώρα; Νόημα πάλι στην εμβρόντητη Λιζέτ «είναι για μένα», βαθιά αναπνοή και ανοίγω. Χαρές, αγκαλιές, φιλιά... Μου έλειψες, σου έλειψα... Και η Ανέτ ενέχυρο στο μπάνιο! Και η Λιζέτ στα πρόθυρα του εγκεφαλικού! 31

32 Tu es seul? ρωτάει η Μιρέιγ υποψιάρικα. Comme tu vois... Και τι κάνεις γυμνός εδώ πέρα; Δεν φαντάζομαι να πηδάς τη Λιζέτ! Θεός φυλάξοι, παιδί μου! Από το μπάνιο μ έβγαλες... Δεν σε βλέπω βρεγμένο. Αμ, πρόλαβα; Έτρεξα να σου ανοίξω. Γέλασε και κρεμάστηκε πάνω μου. Καλά είσαι έτσι, είπε. Κερδίζουμε χρόνο... Κάνε μου έρωτα. ΤΩΡΑ;!!! έφριξα εγώ. Γιατί όχι; Αυτό να μου πεις! Σε μισό λεφτό είχε πετάξει τα ρούχα της και με τραβούσε στο κρεβάτι. Η Ανέτ φυγαδεύτηκε χάρη στην απροσδόκητη επέμβαση της Λιζέτ, που της δάνεισε κάτι ρούχα της. Κυριακή βράδυ όμως, μετά την αναχώρηση της Μιρέϊγ, η Λιζέτ μου την είχε στημένη. Monsieur, μου είπε σε τόνο επίσημο. Cette situation devient intolérable. Excusez-moi, Lisette, απάντησα με συντριβή. C était quelque chose d imprévisible. Ναι, αλλά δεν θα καλύπτω εγώ τις επιπολαιότητές σας. Είναι φοβερό πια αυτό που συμβαίνει εδώ μέσα. Η μια μπαίνει, η άλλη βγαίνει. Απορώ πώς το μπορείτε! Ωραία, είπα. Και τι να κάνω; Να ξεκαθαρίσετε τη θέση σας, μου απάντησε. Αποφασίστε ποια απ όλες θέλετε κι αφήστε τις υπόλοιπες να βρουν τον δικό τους δρόμο. Σύμφωνοι, είπα. Διαλέξτε εσείς ποια θέλετε να κρατήσω και να διώξουμε τις άλλες. Με κοροϊδεύετε; Καθόλου. Απαξιώ να σας απαντήσω, monsieur, είπε και κατευθύνθηκε προς το δωμάτιό της βάζοντας δυναμικά τέλος στην εποικοδομητική αυτή συζήτηση. Είχε δίκιο όμως κι αυτό το τελευταίο κάζο κάπως με ταρακούνησε. Δεν ήταν ζωή αυτή. Κάποια τάξη έπρεπε να βάλω. Πώς όμως; Ο Κλεάνθης ήταν ο μικρότερος αδερφός του Γιάννη. Και φίλος μου. Ο Κλεάνθης έμενε στην Αθήνα, αλλά δεν έπαυε να αναπολεί τον παλιό καλό καιρό του Παρισιού, όταν έκανε το μεταπτυχιακό του. Με τις ώρες μου μιλούσε, συνοδεία κασονιών μπύρας, γιατί το χε αυτό του κουσούρι, για τις παλιές καλές μέρες λοιπόν, μνημονεύοντας δρόμους, πλατείες, αδιέξοδα και αλάνες που μόνο σε εξειδικευμένο τουριστικό οδηγό μπορούσες να βρεις. Αυτό ήταν το άλλο του κουσούρι. Όταν καταπιανόταν με ένα θέμα το εξαντλούσε μέχρι αηδίας. Μια ψιλο-αντιπάθεια που μυστικά έτρεφα για το Παρίσι εκεί θα χει τη ρίζα της. Και δεν είναι μόνο αυτό, αλλά ήθελε να λογίζεται «εξπέρ» σε κάθε τι είχε σχέση με τη διαολεμένη πόλη, τους ανθρώπους και την κουλτούρα της. 32

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ

Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ EURO RUN www.nea-trapezogrammatia-euro.eu Η ΆΝΝΑ ΚΑΙ Ο ΑΛΈΞΗΣ ΕΝΆΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΧΑΡΆΚΤΕΣ - 2 - Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις.

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ηλεκτρονικό έγγραφο / e-book (PDF) Μαγδαληνή Καμπούρη-Χατζηασλανίδου, Συγγραφέας Συντελεστές: Έκδοση: 1 Θεσσαλονίκη [GR] : Μαγδαληνή Καμπούρη Εκδότης:

ηλεκτρονικό έγγραφο / e-book (PDF) Μαγδαληνή Καμπούρη-Χατζηασλανίδου, Συγγραφέας Συντελεστές: Έκδοση: 1 Θεσσαλονίκη [GR] : Μαγδαληνή Καμπούρη Εκδότης: Τίτλος :Η μαγική χρυσόσκονη Τύπος Μέσου: ηλεκτρονικό έγγραφο / e-book (PDF) Μαγδαληνή Καμπούρη-Χατζηασλανίδου, Συγγραφέας Συντελεστές: Έκδοση: 1 Θεσσαλονίκη [GR] : Μαγδαληνή Καμπούρη Εκδότης: Έτος Έκδοσης:

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη

Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Παρουσίαση για την Ιταλία από τη Ιταλία Τι είδαμε, τι κάναμε και πώς περάσαμε στην Ιταλία? Ημερολόγιο Comenius Ιταλία Για να δείξω πως περάσαμε στην Ιταλία θα φτιάξω ένα ημερολόγιο. Το ημερολόγιο θα έχει

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ)

ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ : Ελληνικά ΕΠΙΠΕΔΟ : 2 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΡΟΣ Α : ΕΚΘΕΣΗ (30 ΜΟΝΑΔΕΣ) Να αναπτύξετε ΕΝΑ από τα πιο κάτω θέματα (150-180 λέξεις ή 15-20 γραμμές) 1. Πώς πέρασα το περασμένο

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2013-2014 Μάθημα: Ελληνικά σε Ξενόγλωσσους Επίπεδο: Ε3 Διάρκεια:

Διαβάστε περισσότερα

Στον κόσμο με την Thalya

Στον κόσμο με την Thalya Γρηγόρης Μπελαβίλας Στον κόσμο με την Thalya Συνέντευξη: Τσέκος Αθανάσιος Tι σάς κάνει να γράφετε μουσική? Ο βασικός λογος είναι ότι οι μουσικές που γράφω μού αρέσουν πολύ πιό πολύ από τίς μουσικές τών

Διαβάστε περισσότερα

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Α.ΜΕΓΑΛΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 1 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Μια φορά η δασκάλα του Τοτού του είπε να γράψει 3 προτάσεις. Όταν πήγε σπίτι του ρωτάει τη μαμά του που έκανε δουλειές: - Μαμά πες μου μια πρόταση. - Άσε με τώρα, δεν μπορώ. Ο Τοτός τη γράφει. Μετά πηγαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Α1 Κατανόηση προφορικού λόγου Διάρκεια: 25 λεπτά (25 μονάδες) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Ο Δημήτρης και ο φίλος του ο Πέτρος αυτό το σαββατοκύριακο θα πάνε εκδρομή στο βουνό. Θα ακούσετε δύο (2) φορές το Δημήτρη

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2008-2009

ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2008-2009 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2008-2009 Μάθημα: ΕΛΛΗΝΙΚΑ Επίπεδο: 1 Διάρκεια: 2 ώρες Ημερομηνία

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.).

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.). ΚΑΣΕΤΑ 1, ΠΛΕΥΡΑ Α Γεια σας, αγόρια και κορίτσια. Εδώ Χάννα Μπέικερ. Ζωντανά και στερεοφωνικά. Δεν το πιστεύω. Όχι επαναλήψεις. Όχι ανκόρ. Κι αυτή τη φορά σίγουρα όχι παραγγελιές. Όχι, δεν μπορώ να το

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν

Ε: Τι λέτε, μου πάνε; Α: χαχχαχχαχ (τα έπαιξαν και με τραβούσαν από τα χερια καθώς απομακρυνόμουν Ακάνθους - ίσως η καλύτερή μου βραδιά στο pick up..πειραματιζόμουν πολύ με peacock (έχω μιλήσει σε άλλο άρθρο μου για αυτό... περί της θεωρίας του παγωνιού που έχει να κάνει με το να φοράς τουλάχιστον

Διαβάστε περισσότερα

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Σκρουτζ, κυρίες του Φιλανθρωπικού Σωματείου, παιδιά που λένε τα κάλαντα, οι συγγενείς του Εμπενίζερ Σκρουτζ, το πνεύμα των προηγούμενων

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του»

«Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» 6/θ Δημοτικό Σχολείο Πολυδενδρίου Τάξη Γ «Ο Ντίνο Ελεφαντίνο και η παρέα του» Ζνα παραμφθι για το δικαίωμα των παιδιών ςτη φιλία, ςτο παιχνίδι και ςτο ςεβαςμό τησ προςωπικότητάσ τουσ. 6/Θ Δθμοτικό Σχολείο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ)

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) «ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) Τουλίπες της Ολλανδίας, Κλωντ Μονέ Μια φορά κι ένα καιρό σε μια χώρα μακρινή οι άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά

Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Αντιμετώπιση και διαχείριση άγχους για τα παιδιά Άρτεμις Τσίτσικα Επίκ. Καθηγήτρια Παιδιατρικής-Εφηβικής Ιατρικής Παν/μιου Αθηνών Επιστ. Υπεύθυνος Μονάδας Εφηβικής Υγείας (ΜΕΥ) Β Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα