«ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΘΕΙΑΣ ΦΥΣΕΩΣ»

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "«ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΘΕΙΑΣ ΦΥΣΕΩΣ»"

Transcript

1 Ἔτος 105ον 4290 «ΚΟΙΝΩΝΟΙ ΘΕΙΑΣ ΦΥΣΕΩΣ» ΕΟΡΤΗ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου θεωρεῖται Η ἀπὸ πολλοὺς Χριστιανοὺς ὡς μία ἁπλὴ καὶ συνηθισμένη ἑορτή, ἴσως ἐπειδὴ γιορτάζεται στὰ μέσα τῆς ἑβδομάδος καὶ μάλιστα σὲ ἐργάσιμη ἡμέρα. Λίγοι γνωρίζουν ὅτι οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας τὴν ἔβαζαν πάντα σὲ ἴση μοίρα μὲ τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴν Πεντηκοστή. Πράγματι ἡ ἑορτὴ τῆς Ἀναλήψεως ἔχει τεράστια πνευματικὴ σημασία. Ἡ Ἀνάληψη εἶναι ὁ «δοξασμός» τοῦ Υἱοῦ τοῦ Ἀνθρώπου, ἡ ὕψωση καὶ ἡ εἰσαγωγή του στὸν οὐρανό. Ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ συνέτριψε τὴ δύναμη τῆς ἁμαρτίας καὶ κατέλυσε τὸ κράτος τοῦ Διαβόλου, ἐπιστρέφει θριαμβευτὴς στοὺς Οὐρανοὺς φέρνον τας μαζί του στοὺς ὤμους του τὸ χαμένο πρόβατο ποὺ ξαναβρῆκε, τὸν ἄνθρωπο. Ὁ Χριστός, ἀληθινὸς Θεός, ἀλλὰ καὶ ἀληθινὸς ἄνθρωπος, ἀνέρχεται καὶ κάθεται ἐπάνω σὲ βασιλικὸ θρόνο «ἐν δεξιᾷ τῆς μεγαλωσύνης, δηλαδὴ τοῦ Θεοῦ, ἐν ὑψηλοῖς» (Ἑβρ. α 3), ἐγκαινιάζοντας ἔτσι τὴ θέωση τοῦ ἀνθρώπου. Μὲ ἄλλες λέξεις, χάρη στὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ὁ οὐρανός, ἡ ὑπερφυσικὴ ζωὴ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ζῶντα Θεό, ποὺ παρέμενε κλειστός, ἐξαιτίας τῆς «παρακοῆς» καὶ τῆς «πτώσεως» τοῦ Ἀδάμ, ἀνοίγεται καὶ πάλι στοὺς ἀνθρώπους. Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ τώρα νὰ πραγματοποιήσει τὸν προορισμό του, τό «θέλημα τοῦ Πατρὸς ἡμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς». Μπορεῖ νὰ γίνει μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ «κοινωνὸς θείας φύσεως», «τῷ πατρικῷ θρόνῳ συγκάθεδρος», «ὁμόθεος καὶ ἰσόθεος», ὅπως ἔλεγαν οἱ Πατέρες. Εὔκολα ἀντιλαμβάνεται κανεὶς τὴν ἐπικαιρότητα τοῦ μηνύματος τῆς ἑορτῆς αὐτῆς γιὰ τὴν ἐποχή μας. Ἐνῶ ἐνθουσιαζόμαστε καὶ πανηγυρίζουμε, ἐπειδὴ κατορθώσαμε νὰ διασπάσουμε τὸ φράγμα τῆς γήινης βαρύτητας καὶ νὰ καταστήσουμε δυνατὲς τὶς πτήσεις στὸ διάστημα, ἡ Ἐκκλησία ἔρχεται μὲ τὴν ἑορτὴ τῆς Ἀναλήψεως νὰ διακηρύξει ὅτι: Προορισμὸς τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ὄχι ἁπλῶς νὰ φθάσει στὸν α ἤ β πλανήτη, ἀλλὰ νὰ ὑψωθεῖ μὲ τὸν Χριστό. Πέραν ὅμως τῆς ἐπίκαιρης αὐτῆς ἐφαρμογῆς ὑπάρχει ἡ ἄλλη, ἡ μόνιμη. Ἡ Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό «σημεῖον», ποὺ μᾶς βεβαιώνει ὅτι πράγματι νικήθηκαν οἱ δυνάμεις τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ θανάτου καὶ ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἀπολυτρώθηκε ἀπὸ τὴ φοβερὴ τυραννία τους. Καὶ συνάμα εἶναι ὁ «ἀρραβών», ἡ βάση καὶ ἐγγύηση τῆς ἐλπίδος μας ὅτι θὰ ζήσουμε καὶ ἐμεῖς ἀληθινὰ μὲ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ὅπως ζεῖ ἤδη στοὺς Οὐρανοὺς ἡ «σάρξ», ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Κυρίου μας. Ὁ ἀναληφθεὶς Ἰησοῦς, ὅπως μᾶς διαβεβαιώνει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολή, εἰσῆλθε στοὺς οὐρανοὺς ὡς «πρόδρομος» δικός μας καὶ ὡς αἰώνιος «ἀρχιερεύς» καί «μεσίτης» μας. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶχε βεβαιώσει τοὺς μαθητάς Του: «Συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω. Ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς» (Ἰωάν. ις 7). Ἡ θεωθεῖσα καὶ ἀναληφθεῖσα σάρκα του ἔγινε ἡ οὐράνια τρόπον τινα γέφυρα, διὰ τῆς ὁποίας τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἔρχεται σὲ μᾶς στὴ γῆ καὶ μᾶς ζωοποιεῖ, μᾶς ἀποσπᾶ ἀπὸ τὸν θανατηφόρο ἐναγκαλισμὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ μᾶς καθιστᾶ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Ἔγινε τὸ μέσον διὰ τοῦ ὁποίου ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ξεχύνεται στὶς καρδιές μας καὶ μᾶς κάνει νὰ ἀναφωνοῦμε, παρ ὅλες τὶς πλάνες καὶ τοὺς πειρασμοὺς τοῦ παρόντος αἰῶνος, «Ἀββᾶ ὁ Πατήρ». Ἔγινε ὁ ἀγωγός, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ θεία ζωὴ ρέει στὶς ψυχές μας καὶ ἐγκαινιάζει ἐκεῖ τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, τὴ ζωὴ τῆς ἀναστάσεως καὶ τῆς μεταμορφώσεως. Ἔγινε μὲ μία λέξη, ἡ πηγὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ἀναβλύζει τὸ θεῖο ὕδωρ τῆς χάριτός του καὶ τὸ θεῖο αἷμα τῆς θυσίας του, ποὺ καθαρίζουν, συμφιλιώνουν καὶ μεταβάλλουν ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς καὶ ἀλληλοδιηρημένους σὲ κοινωνοὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σὲ Ἐκκλησία Θεοῦ, προορισμένη νὰ ζήσει αἰωνίως «εἰς σάρκα μίαν» μὲ τὸν Κύριο καὶ Σωτῆρα της. Εἶναι καιρὸς νὰ καταλάβουμε ὅτι προορισμός μας ὕψιστος καὶ μοναδικός, εἶναι ἡ θέωσή μας, ἡ ἐπιστροφή μας στὰ ὁλόφωτα βασίλεια τοῦ Θεοῦ. Xάρη στὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, ὁ οὐρανός, ἡ ὑπερφυσικὴ ζωὴ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸν ζῶντα Θεό, ποὺ παρέμενε κλειστός, ἐξαιτίας τῆς «παρακοῆς» καὶ τῆς «πτώσεως» τοῦ Ἀδάμ, ἀνοίγεται καὶ πάλι στοὺς ἀνθρώπους. 49

2 50 Ὑπάρχει καὶ μιὰ τρίτη προϋπόθεση γιὰ τὴν μετάνοια, ποὺ θὰ τὴν λέγαμε πρώτη. Δὲν ἀρκεῖ μονάχα ἡ ὁμολογία, χωρὶς τὸν ἐσωτερικὸ συγκλονισμό, χωρὶς τὸ «καρδίαν συντετριμμένην καὶ τεταπεινωμένην». Ἂς μὴν ξεχνᾶμε, πὼς κάνουμε λόγο γιὰ τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας. Προηγεῖται ἡ μετάνοια καὶ ἀκολουθεῖ ἡ ἐξομολόγηση. Χωρὶς τὴν πρώτη ἡ δεύτερη μπαίνει στὸ χῶρο τῆς ρουτίνας. «Ποτὲ νὰ μὴν ἀπελπίζεται ὁ Χριστιανός, ἐὰν ἐξ ἀδυναμίας ἢ ἀπροσεξίας ἁμαρτήση... Ἡ ἀπελπισία, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀλλοτρία τοῦ πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι καὶ νέκρωσις καὶ θάνατος τῆς ψυχῆς». π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος Τὸ φιλάνθρωπο μυστήριο * * * Ξεκάθαρη καὶ ἐδῶ ἡ τοποθέτηση τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ ἅγιος Κλήμης ὁ Ρώμης τονίζει, ὅτι στὴν ἐξομολόγηση, γιὰ νὰ εἶναι ἀληθινή, πρέπει νὰ ὑπάρχει καὶ νὰ προηγεῖται τὸ συντετριμμένο πνεῦμα. Αὐτὴ εἶναι ἡ εὐάρεστη στὸν Θεὸ θυσία: «Καλὸν ἀνθρώπῳ ἐξομολογεῖσθαι περὶ τῶν παραπτωμάτων... Θυσία γὰρ τῷ Θεῷ πνεῦμα συντετριμμένον». Συχνὲς εἶναι οἱ προτροπὲς τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Προχωρεῖ ὁ ἴδιος σὲ μιὰ βαθιὰ ἀνάλυση τῆς μετανοίας: «Μετάνοια εἶναι ὄχι αὐτὴ ποὺ λέγεται μὲ λόγια, ἀλλὰ αὐτὴ ποὺ δείχνεται πάνω στὰ πράγματα: Ἡ μετάνοια ποὺ καθαρίζει τὸν ρύπο τῆς ἁμαρτίας ἀπὸ τὴν καρδιά. «Λούσασθε, λέει ὁ Θεός, καὶ γίνετε καθαροί. Βγάλετε τὶς πονηρίες ἀπὸ τὶς καρδιές σας, μπροστὰ στὰ μάτια μου». Τί χρειάζεται ἡ λέξη αὐτή; Δὲν εἶναι περιττή; Τὸ «βγάλετε τὶς πονηρίες ἀπὸ τὶς καρδιές σας» δὲν εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ μᾶς τὰ πεῖ ὅλα; Γιατί, λοιπόν, αὐτὸ τὸ «μπροστὰ στὰ μάτια μου»; Γιατί; Ἐπειδὴ διαφορετικὰ βλέπουν τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων καὶ διαφορετικὰ βλέπει τὸ μάτι τοῦ Θεοῦ. «Ὁ ἄνθρωπος βλέπει τὸ πρόσωπο, ὁ Θεὸς τὴν καρδιά». Μὴ νοθεύετε τὴ μετάνοια μὲ τὴν τυποποίησή της, ἀλλὰ δεῖξτε τοὺς καρπούς της μπροστὰ στὰ μάτια μου, ποὺ ἐρευνοῦν καὶ γνωρίζουν τὰ κρυφὰ βάθη τῆς καρδιᾶς σας.» Ἡ μετάνοια σὲ ὅλο τὸ μεγαλεῖο της. Τὴν μετάνοια δὲν προφέρουν ἁπλῶς τὰ χείλη. Τὴ βεβαιώνουν καὶ τὴν ἐπικυρώνουν τὰ ἔργα. Δὲν εἶναι λόγια, ποὺ δὲν ἀγγίζουν τὴν καρδιά. Εἶναι συγκλονισμὸς «συντετριμμένης» καρδιᾶς, ποὺ φθάνει ὣς τὰ χείλη. Δὲν γίνεται μόνο ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. Γίνεται πρῶτα μπροστὰ στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ. Πραγματοποιεῖται «κατ ἐνώπιον Θεοῦ». Νὰ γιατὶ οἱ Πατέρες συνδέουν τὴν ἐξομολόγηση μὲ τὸν «αὐτοκατοπτρισμό», μὲ τὴν ἔρευνα τῆς συνειδήσεως, μὲ τὴν «ἐνδόμυχη συντριβή», μὲ τὴν «ἐσωτερικὴ μετάνοια», χωρὶς τὴν ὁποία ἡ ἐξωτερικὴ καταντάει πρόσχημα καὶ τύπος. Ἐδῶ πρέπει νὰ ἐπισημάνουμε ἕναν ἀπὸ τοὺς πιὸ ὕπουλους κινδύνους, ποὺ ἀπειλοῦν τὴν μετάνοια. Πρόκειται γιὰ τὴν ἀπελπισία καὶ τὴν ἀπογοήτευση. Εἶναι ἀνάγκη νὰ προσέξουμε πολὺ τὸν κίνδυνο αὐτὸ γιατὶ παρουσιάζεται καμουφλαρισμένος. Γράφει ὁ ἀείμνηστος π. Εὐσέβιος Ματθόπουλος: «Ποτὲ νὰ μὴν ἀπελπίζεται ὁ Χριστιανός, ἐὰν ἐξ ἀδυναμίας ἢ ἀπροσεξίας ἁμαρτήση... Ἡ ἀπελπισία, ἐκτὸς τοῦ ὅτι εἶναι ἀλλοτρία τοῦ πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, εἶναι καὶ νέκρωσις καὶ θάνατος τῆς ψυχῆς». Χειρότερη ἡ ἀπελπισία ἀπὸ τὴν ἁμαρτία. Πέσαμε στὸν ἀγώνα; Τραυματισθήκαμε στὴ φωτιὰ τῆς μάχης; Ἡ ἁμαρτία μᾶς πλήγωσε βαριά; Τί θὰ γίνει τώρα; Κρίσιμη στιγμή. Πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ τραύματα κινδυνεύουμε ἀπὸ τὴν ἡττοπάθεια καὶ τὴν ἀπογοήτευση. Ἡ ἀπελπισία ἀρχίζει νὰ μᾶς τραγουδάει τὸ ὕπουλο μοιρολόγι της: Χάθηκε τώρα τὸ πᾶν γιὰ σένα. Δὲν ὑπάρχει πιὰ καμιὰ ἐλπίδα σωτηρίας. * * * Καὶ ὅμως τίποτα δὲν χάθηκε, ἂν δὲν χάθηκε ἡ ἐλπίδα. Ἂν ὅμως χαθεῖ ἡ ἐλπίδα, τότε χάθηκε τὸ πᾶν. Μὲ τὴν ἐλπίδα καὶ πάλι σηκώνεται ὁ ἀγωνιστὴς καὶ προχωρεῖ καὶ νικᾶ καὶ θριαμβεύει. Γιατί νὰ ἀπελπισθοῦμε; Ποιός μᾶς εἶπε, πὼς οἱ μαχητὲς δὲν πληγώνονται; Τὰ τραύματα τῆς μάχης δὲν εἶναι ντροπή. Ἡ λιποταξία καὶ ἡ ἐγκατάλειψη εἶναι ὄνειδος. «Ποτὲ μὴν ἀπελπίζεσαι, ἄνθρωπε, λέει ὁ Χρυσόστομος. Μονάχα γιὰ ἐκεῖνον ἀπελπίσου, ποὺ ἀπελπίζεται ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Κανένας δὲν πρέπει νὰ ἀπογοητεύεται γιὰ τὴ σωτηρία του... Ἁμάρτησες; Μετανόησε. Χιλιάδες φορὲς ἁμάρτησες; Χιλιάδες φορὲς μετανόησε». Ἀπὸ ποῦ ἀντλοῦσε αὐτὴ τὴ βεβαιότητα; Ἀπὸ τὴν ἄπειρη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τὴ σταυρικὴ θυσία τοῦ Σωτήρος Χριστοῦ. Ἀπὸ τὸν ὠκεανὸ τῆς θείας φιλανθρωπίας. Ἐκεῖ, ὅταν πέσει καὶ ἡ πιὸ μεγάλη φωτιὰ τῆς ἁμαρτίας, σβήνεται καὶ χάνεται. «Ἰατρεῖο εἶναι ἐδῶ, ὄχι δικαστήριο. Δὲν ζητάει εὐθύνες γιὰ τὰ ἁμαρτήματα, ἀλλὰ συγχώρηση τῶν ἁμαρτημάτων προσφέρει» ὁ Θεός, προσθέτει τὸ χρυσὸ στόμα τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ συνεχίζει μὲ ἀκαταμάχητη ἐπιχειρηματολογία: «Κανένας νὰ μὴν ἀπογοητεύεται γιὰ τὴν σωτηρία του. Εἶσαι ἀσεβής; Σκέψου τοὺς μάγους. Εἶσαι ἅρπαγας; Θυμήσου τὸν Τελώνη. Εἶσαι ἀνήθικος; Σκέψου τὴν ἁμαρτωλὴ γυναίκα. Εἶσαι φονιᾶς; Φέρε στὴ σκέψη σου τὸν ληστή. Εἶσαι παράνομος; Σκέψου τὸν Παῦλο, ποὺ ἦταν βλάσφημος καὶ μετὰ ἔγινε Ἀπόστολος. Πρῶτα ἦταν διώκτης καὶ ὕστερα κήρυκας τοῦ Εὐαγγελίου. Ἦταν ζιζάνιο καὶ ἔγινε σιτάρι. Ἦταν λύκος καὶ ἔγινε ποιμένας. Εἶδες μέγεθος κακίας; Εἶδες ὅμως καὶ ἀνυπέρβλητη ἀρετή; Εἶδες ἀνταρσία δούλου; Εἶδες καὶ φιλανθρωπία Κυρίου;»

3 «Ἀγαπῶμεν... ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ» Θὰ ἤμασταν ἐξωπραγματικοὶ ἂν δὲν τὸ ἀναγνωρίζαμε: Ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὴ γνώση καὶ στὴν πράξη, στὴ θεωρία καὶ στὴν ἐφαρμογή, στὰ λόγια καὶ στὰ ἔργα, στὶς καλὲς προθέσεις καὶ στὴν ὑλοποίησή τους, εἶναι μεγάλη. Συχνὰ πολὺ μεγάλη. Γνωρίζουμε πολλὰ καὶ λίγα προτείνουμε. Λέμε λόγια πολλὰ καὶ ὡραῖες σκέψεις καὶ ὅταν ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς ἐφαρμογῆς, τὰ λησμονοῦμε. Τὸ ἀκόμα χειρότερο εἶναι, ὅτι συχνὰ ὄχι ἁπλῶς ἀδιαφοροῦμε, ἀλλὰ κάνουμε τὸ ἀντίθετο ἀπὸ αὐτὸ ποὺ διακηρύττουμε. Ὅ,τι ἀκριβῶς ἀναφέρει ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «Ὁ κηρύσσων μὴ κλέπετειν κλέπτεις; Ὁ λέγων μὴ μοιχεύειν μοιχεύεις; Ὁ βδελυσσόμενος τὰ εἴδωλα ἱεροσυλεῖς;» (Ρωμ. β 21-22). Ἂς ἔλθουμε στὴν πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολὴ τῆς ἀγάπης. Ὅλοι μας τὴν γνωρίζουμε καὶ τὴν ἀποδεχόμεθα. «Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτὸν» (Ματθ. κβ 39) εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Καὶ μόνον αὐτό; «Τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτὸν πλεῖόν ἔστι πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσιῶν» (Μάρκ. ιβ 33). Τὸ νὰ ἀγαπάει, δηλαδή, κανεὶς τὸν πλησίον του ὅπως τὸν ἑαυτόν του, ἀξίζει πιὸ πολὺ ἀπὸ ὅλα τὰ ὁλοκαυτώματα τῶν θυσιαστηρίων καὶ ἀπὸ ὅλες τὶς θυσίες. Ἡ πιὸ εὐάρεστη στὸν Θεὸ λατρεία δὲν εἶναι ἄλλη ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Ὑπάρχει Χριστιανὸς ποὺ θὰ ἀμφισβητήσει τὴν ἀξία τῆς ἀγάπης καὶ θὰ ἀρνηθεῖ τὴν χρησιμότητά της; Ἀσφαλῶς ὄχι. Γιατὶ ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ θὰ ἀμφισβητήσει καὶ θὰ ἀρνηθεῖ τὴν ἀγάπη ἀρνεῖται τὴν χριστιανική του ἰδιότητα. Παύει νὰ εἶναι Χριστιανός. Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος τὸ τόνισε στοὺς μαθητές Του: «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις...» (Ἰωάν. ιγ 35). Τὸ σημεῖο ἀναγνωρίσεώς σας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι εἴσαστε μαθητές μου, θὰ εἶναι ἡ ἀγάπη. «Ἀφεὶς τὰ θαύματα ἃ ἔμελλον ποιεῖν ἀπὸ τῆς ἀγάπης αὐτοὺς χαρακτηρίζει» (Χρυσόστομος). Δὲν θὰ σᾶς ἀναγνωρίσουν ἀπὸ τὰ θαύματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Παραπάνω ἀπὸ τὰ θαύματα εἶναι ἡ ἀγάπη. Θὰ βρεθοῦν πολλοὶ ποὺ θὰ ἀμφισβητήσουν τὰ θαύματα. Μπροστὰ ὅμως στὴν ἀγάπη θὰ σταθοῦν μὲ σεβασμὸ καὶ θαυμασμὸ καὶ οἱ πιὸ ἄσπονδοι ἐχθροί. Αὐτὸ φανερώνει ἰδιαίτερα ἡ ἱστορία τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. «Ἀγαπάει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο πρὶν ἀκόμα γνωρισθοῦν» ἔλεγε γιὰ τοὺς Χριστιανοὺς ὁ Μινούκιος Φῆλιξ. «Κοιτᾶξτε πῶς οἱ Χριστιανοὶ ἀγαπῶνται μεταξύ τους» ἔλεγαν οἱ ἀντίπαλοί τους. Γιὰ τὸν Χριστό, λοιπόν, ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ ἰδεῶδες στὸ ὁποῖο πρέπει νὰ ἀποβλέπουν καὶ νὰ ἐφαρμόζουν οἱ μαθητές Του. Αὐτὸ πρότεινε καὶ αὐτὸ καθόρισε ὡς κανόνα ζωῆς καὶ πορείας γιὰ κάθε πιστό. Ἀρχὴ καὶ τέλος τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ τῆς κοινωνικῆς ἀναστροφῆς ἡ ἀγάπη. Ποιὰ ἀγάπη; Μᾶς τὴν προσδιόρισε: «Ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς» (Ἰωάν. ιγ 34). Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ξεπερνάει κάθε προηγούμενη. Ἀγκαλιάζει ὄχι μόνο τοὺς φίλους, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐχθρούς. Δὲν περιορίζεται μόνο στὴν συγχώρηση τῶν ἐχθρῶν, ἀλλὰ καὶ στὴν εὐεργεσία τους. Τοὺς εὐεργετεῖ καὶ φθάνει μέχρι καὶ αὐτὴ τὴν ὑπέρτατη θυσία καὶ τῆς ζωῆς γιὰ χάρη τους. Αὐτὸ μᾶς λέει τὸ «καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς». Ἐδῶ βρίσκεται τὸ νέο τῆς ἀγάπης. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ἔφθασε σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ μὴν ὑπολογίσει οὔτε τὴν ζωή Του, ἀλλὰ νὰ θυσιασθεῖ γιὰ χάρη μας. Γιὰ χάρη ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, ποὺ λόγῳ τῆς ἁμαρτίας μας εἴχαμε γίνει ἐχθροί Του. «Ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε» (Ρωμ. ε 8). Ποιὸς δὲν συγκινεῖται ἀπὸ μιὰ τέτοια ἀγάπη, ποὺ ἔδειξε ὁ Κύριος ὄχι μόνο στοὺς μαθητές Του, ἀλλὰ καὶ σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους; Καὶ αὐτὴ τὴν ἀγάπη θέλει κι ἐμεῖς νὰ δείξουμε στοὺς συνανθρώπους μας. Σὲ ὅλους ἀνεξαιρέτως. Ὅλα αὐτὰ μᾶς εἶναι γνωστά. Τὰ γνωρίζουμε, τὰ ἐπαναλαμβάνουμε, τὰ διδάσκουμε. Ὑπάρχουν στιγμὲς ποὺ βρίσκουν βαθιὰ ἀπήχηση στὴν καρδιά μας. Τὸ πρόβλημα δὲν εἶναι ἐδῶ. Δὲν εἶναι στὴ γνώση ἢ στὴν συγκίνηση. Εἶναι στὴν ἐφαρμογή. Ὅταν θὰ χρειασθεῖ νὰ δείξουμε τὴν ἀγάπη μας. Τότε τί γίνεται; Τότε τί κάνουμε; Πῶς ἐφαρμόζουμε τὸ παράγγελμα τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου: «Τεκνία μου, μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ μηδὲ τῇ γλώσσῃ, ἀλλ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ» (Α Ἰωάν. γ 18). Νὰ τὸ μεγάλο καὶ κρίσιμο καὶ καθοριστικὸ τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς καὶ τῆς χριστιανικῆς μας ἰδιότητας ἐρώτημα. Ἡ πραγματικότητα μᾶς λέει, πὼς μπορεῖ νὰ θέλουμε νὰ ἀγαπᾶμε τοὺς ἀδελφούς μας. Παρ ὅλα αὐτὰ ἀφήνουμε συχνὰ τὴν ἀντιπάθεια ἢ τὴν ἐχθρότητα νὰ φωλιάζει στὴν ψυχή μας. Αὐτὸν ποὺ σήμερα ἀγαπᾶμε, αὔριο δὲν δυσκολευόμαστε νὰ τοῦ φερθοῦμε σκληρά. Ἡ ἀγάπη μας δὲν ἔχει σταθερότητα. Ἀλλάζει μὲ τὶς περιστάσεις καὶ ἀπὸ ἀσήμαντα γεγονότα. Καὶ λησμονοῦμε πὼς μιὰ τέτοια ἀγάπη δὲν εἶναι ἀγάπη. «Ἡ ἀγάπη πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει» (Α Κορ. ιγ 7). Ἔχουμε μιὰ τέτοια ἀγάπη; Τότε δὲν ὑπάρχει ἀντινομία οὔτε ἀνακολουθία καὶ ἀσυνέπεια. Ὑπάρχει ἀγωνιστικὴ πορεία. Καὶ αὐτὴ ἡ διάθεση ἰσχυροποιεῖ τὸν ἀγώνα καὶ ἐκμηδενίζει τὴν ἀπόσταση θεωρίας καὶ πράξεως. Τὸ σημεῖο ἀναγνωρίσεώς σας ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ὅτι εἴσαστε μαθητές μου, θὰ εἶναι ἡ ἀγάπη. Δὲν θὰ σᾶς ἀναγνωρίσουν ἀπὸ τὰ θαύματα, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἀγάπη. Παραπάνω ἀπὸ τὰ θαύματα εἶναι ἡ ἀγάπη. 51

4 Ἐγένετο Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν. Εὗρε δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραββάτῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος. Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. Καὶ εὐθέως ἀνέστη. Καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Σάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν Κύριον. Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ. Ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ Ἰόππῃ οἱ μαθηταὶ ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΜΑΪΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Ἰωάν. ε 1-15 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξ. θ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν δύο ἄνδρας πρὸς αὐτὸν παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν. Ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς. Ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα, προσηύξατο, καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα εἶπε Ταβιθά, ἀνάστηθι. ἡ δὲ ἤνοιξε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον ἀνεκάθισε. Δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα ἀνέστησεν αὐτήν, φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ ὅλης τῆς Ἰόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν Κύριον. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ ΤΗ ΦΘΟΡΑ «Αἰνέα ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ Χριστός... Ταβιθᾶ ἀνάστηθι». αποστολοσ 52 Ὅλοι μας διαπιστώνουμε κάθε μέρα, ὅτι γύρω μας τὰ πάντα ἔχουν φθορά. Τὴν βλέπουμε στὰ πράγματά μας τὴ φθορά, στὴ φύση, στὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας. Ὁ κατάκοιτος Αἰνέας καὶ τόσοι ἄλλοι παράλυτοι ποὺ ἀναφέρονται στὰ Εὐαγγέλια, καθὼς καὶ ἡ νεκρὴ Ταβιθά, ποὺ ἀναφέρει ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ δὲν ἦταν τὰ μόνα θύματα τῆς φθορᾶς. Σ ὅλους τοὺς αἰῶνες καὶ σ ὅλες τὶς ἐποχὲς ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ φθείρονται ἀπὸ βασανιστικὲς ἀρρώστιες, παρ ὅλες τὶς καταπληκτικὲς προόδους τῆς ἐπιστήμης. Ὅμως ὁ ἄνθρωπος ἀγωνίζεται καὶ προσπαθεῖ νὰ ἀνακαλύψει φάρμακα τῶν ἀσθενειῶν, γιὰ τὴν ὑπερνίκηση τῆς φθορᾶς. Ἀλλὰ μάταιος πολλὲς φορὲς ὁ κόπος. Καμιὰ ἀνθρώπινη δύναμη, καμιὰ τεχνικὴ ἐφεύρεση δὲν μπορεῖ νὰ σταματήσει τοῦτο τὸ ὁρμητικὸ ποτάμι τῆς φθορᾶς. Γι αὐτὸ καὶ τὸ μήνυμα τοῦ Ἀποστόλου, εἶναι παρήγορο καὶ ἐνισχυτικό. Μᾶς παρουσιάζει ἕνα ἀντίθετο ρεῦμα ζωῆς ποὺ ἦλθε στὴ φτωχή, φθαρτὴ καὶ πολυστένακτη γῆ μας. Εἶναι τὸ θεϊκὸ ρεῦμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ μὲ τὴν παντοδύναμη χάρη Του, νικᾶ τὴ φθορὰ καὶ τὸ θάνατο. Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ Ὁ ἀπόστολος Πέτρος μὲ τὴ ζωοποιὸ δύναμη τοῦ Χριστοῦ κάνει σήμερα τὴν ἀρχὴ τῆς νίκης μὲ δύο θαύματα. Πρῶτα θεραπεύει ἕναν ἄνθρωπο, ποὺ ἦταν ὀκτὼ χρόνια παράλυτος. «Αἰνέα -τοῦ λέει- σὲ θεραπεύει ὁ Ἰησοῦς Χριστός». Μὲ τὴν ἴδια θεϊκὴ δύναμη, ἀνέστησε τὴν ἐκλεκτὴ Χριστιανὴ τῆς Ἰόππης τὴν Ταβιθά, ποὺ ἦταν νεκρή! Μὲ τὴ δύναμη τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ ἀπόστολος Πέτρος, καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι ἔκαναν θαύματα. Ἦταν οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Κυρίου μας, στὸ σωτήριο ἔργο ποὺ νικοῦσε τὴ φθορά. Ὁ Κύριος ὅμως ἦταν Ἐκεῖνος ποὺ ἔφερε στὴ γῆ μας αὐτὴ τὴ θεϊκή Του παντοδυναμία. Πρῶτος Ἐκεῖνος ἔκανε θαύματα καταπληκτικὰ καὶ ἀνέστησε καὶ τὸν τετραήμερο φίλο του τὸν Λάζαρο. Καὶ μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του καὶ τὴν Ἀνάληψή Του, μὲ τὴ χάρη Του καὶ τὴν παντοδυναμία Του, ἔκαναν θαύματα καταπληκτικὰ θεραπειῶν καὶ νεκραναστάσεων οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοί Του, ὄχι μόνο σωμάτων, ἀλλὰ καὶ ψυχῶν. Ἔτσι ἄρχισε μιὰ καινούργια ἐποχή, μὲ τὴν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Στὴν ἐποχὴ αὐτὴ τῆς χάριτος οἱ Ἀπόστολοι καὶ οἱ διάδοχοί τους μὲ τὴ δύναμη τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ, ἀρχίζουν νὰ κερδίζουν μεγάλες νίκες. Μὲ τὸ φῶς τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου διαλύουν τὰ σκοτάδια τῆς πλάνης. Μὲ τὴ δύναμη τῆς χάριτός Του, νικοῦν τὰ πάθη καὶ τὶς προσβολὲς τοῦ πονηροῦ. Ἔτσι οἱ φθαρτοὶ ἄνθρωποι γίνονται ἀπὸ τώρα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ κληρονόμοι τῆς βασιλείας Του. Νεκρωμένοι ἀπὸ τὴν ἁμαρτία ἀνασταίνονται στὴ νέα ζωὴ τῆς ἀρετῆς. Η ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΙΚΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ Ὅμως ἡ καινούργια αὐτὴ πρα γματικότητα δὲν ἔχει πέρα γιὰ πέρα ἀποκαλυφθεῖ. Ἡ νίκη ἐναν τίον τῆς φθορᾶς δὲν ἔγινε ἀκόμη ὁριστική. Καὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ἡ φύση βρίσκονται ἀκόμη κάτω ἀπὸ τὸ κράτος τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ἀνέστησε τὴν Ταβιθά. Καὶ ἡ ἀνάσταση αὐτὴ ἦταν ἕνα ἀκόμη σημάδι τῆς καινούργιας ἐποχῆς, ποὺ ἄρχισε μὲ τὴν ἔλευση τοῦ Κυρίου. Ὅμως ἡ ἀνάσταση τῆς Ταβιθᾶ δὲν ἦταν ὁριστική. Γιατὶ ἡ Ταβιθὰ πέθανε καὶ πάλι. Ἡ ὁριστικὴ ὑπερνίκηση τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου θὰ γίνει μετὰ τὴ δευτέρα παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἡ ἁγία Γραφὴ μᾶς περιγράφει πολὺ ἔντονα καὶ καθαρὰ τὴν ὁριστικὴ αὐτὴ ὑπερνίκηση τῆς φθορᾶς. Τότε ὅλα θὰ ἀλλάξουν. Οἱ νεκροὶ θὰ ἀναστηθοῦν καὶ θὰ ἔχουν καινούργιο σῶμα ἄφθαρτο, φωτεινό, ντυμένο μὲ οὐράνια δόξα, σὰν τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ μετὰ τὴν Ἀνάστασή Του. Ἡ ἀγωνία, ὁ πόνος καὶ ὅλα τὰ κακὰ θὰ ἐξαφανισθοῦν. «Καινούργιους οὐρανοὺς καὶ καινούργια γῆ, ἐμεῖς οἱ Χριστιανοὶ περιμένουμε, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, στοὺς ὁποίους μόνιμα θὰ κατοικῆ ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ κάθε ἀρετή» (Β Πέτρου γ 13). Χρειάζεται, λοιπόν, νὰ ἀγωνιστοῦμε μὲ ὅλη μας τὴν καρδιά, γιὰ νὰ ἔχουμε συμμετοχὴ στὴ χαρὰ τῆς ὁριστικῆς νίκης. Καὶ ἂς μὴ χάνουμε τὸ θάρρος μας στὶς προσπάθειές μας, γιατὶ σ αὐτὸν «τὸν καλὸ ἀγῶνα» θὰ ἔχουμε συμπαραστάτη τὸν Παντοδύναμο Κύριό μας.

5 Οἱ (πιστοὶ) διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς ἱκανὸς τῷ Κυρίῳ. Ἐξῆλθε ΚΥΡΙΑΚΗ 10 ΜΑΪΟΥ δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Ἰωάν. δ 5-42 ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξ. ια ἀναζητῆσαι Σαῦλον, καὶ εὑρὼν αὐτὸν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἀντιόχειαν. ʹΕγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις. Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν. Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον. Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν, καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης Πνεύματος Ἁγίου καὶ πίστεως καὶ προσετέθη ὄχλος ὅλον συναχθῆναι ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἰεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἄγαβος ἐσήμανε διὰ τοῦ Πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφʹ ὅλην τὴν οἰκουμένην ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς ηὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς ὃ καὶ ἐποίησαν ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου. «Η ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΥΨΙΣΤΟΥ» «Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ αὐτῶν, πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον». Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν σημερινὴ ἀποστολικὴ περικοπή, ἔρχεται νὰ μᾶς διδάξει, ὅτι ἐκεῖνος ποὺ κυρίως ἐργάζεται καὶ δημιουργεῖ εἶναι ὁ Θεός. Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ἐργάζεται ἀθόρυβα καὶ μυστικά. Πῶς ὅμως ἐργάζεται; Μὲ δύο κυρίως τρόπους. Πρῶτα-πρῶτα τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εἶναι καθοδηγητικό. Αὐτὸ τὸ ἔνιωσε μὲ ἕνα ἰδιαίτερο τρόπο ἡ πρώτη χριστιανικὴ Ἐκκλησία. Μὲ τὸν θάνατο τοῦ πρωτομάρτυρος Στεφάνου εἶχε ξεσπάσει ἕνας γενικότερος διωγμὸς ἐναντίον τῶν πιστῶν. Ἔτσι πολλοὶ μαθητές «διεσπάρησαν» σὲ διάφορα μέρη «ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας». Τὸ γεγονὸς αὐτό, ποὺ ἦταν μιὰ δοκιμασία γιὰ τὴ νεοσύστατη Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τὸ ἀγαθὸ χέρι τοῦ Θεοῦ τὸ χρησιμοποίησε γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου στὰ ἔθνη. Ὅπως σημειώνει ὁ ἱερὸς Λουκᾶς, οἱ μαθητές αὐτοὶ «εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστὰς εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν». Ἔτσι ἔγινε φανερό, ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καθοδηγοῦσε πιὰ τὴν Ἐκκλησία στὸν εὐαγγελισμὸ ὁλόκληρου τοῦ κόσμου. Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ καθοδηγεῖ καὶ ἐμᾶς, μὲ τὰ γεγονότα καὶ τὶς ἀλλαγές, ποὺ συμβαίνουν στὴν ζωή μας. Τὰ γεγονότα τῆς ζωῆς μας δὲν εἶναι τυχαῖα. Ἐλέγχονται καὶ κατευθύνονται ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἕνα ἐμπόδιο, ποὺ συναντᾶμε στὴν πραγματοποίηση τῶν σχεδίων μας δὲν εἶναι πάντα χωρὶς νόημα. Μιὰ δυσκολία, ποὺ μᾶς σταματᾶ νὰ κάνουμε κάτι, κατευθύνεται ἀπὸ τὸ προνοητικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος τὸν ὁποῖο φέρνει κοντά μας ὁ Θεός, ἴσως εἶναι ὁ ἀγγελιοφόρος τοῦ θελήματός του. Ἂς τὸν προσέξουμε, ἂς τὸν ἀκούσουμε. Τὸ χριστιανικὸ ἔντυπο, ποὺ πέφτει στὰ χέρια μας εἶναι ἡ ἐπιστολή, ποὺ μᾶς στέλνει ὁ Θεός, γιὰ νὰ μᾶς κατευθύνει στὰ ζητήματα τῆς ζωῆς μας. Καὶ ὅταν ἀκόμη στὴν πορεία τῆς ζωῆς μας συναντᾶμε τὴν ἀποτυχία, τὸν πόνο καὶ τὸν θάνατο, ἂς προσπαθοῦμε νὰ ἀνακαλύπτουμε καὶ ἐδῶ τὸ καθοδηγητικὸ χέρι τοῦ Θεοῦ. Ἴσως μὲ τὰ γεγονότα αὐτὰ τοῦ πόνου θέλει νὰ μᾶς ἀνοίξει καινούργιους δρόμους ζωῆς, νὰ μᾶς ἀνοίξει τὰ κλεισμένα αὐτιὰ τῆς ψυχῆς μας, νὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν σωτηρία τῆς βασιλείας του. Ὅλα ὅμως αὐτὰ φανερώνουν ὅτι τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ πάντα ἔχει κάτι νὰ δώσει. Τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ ΕΥΛΟΓΕΙ Σκορπίζει πλούσια καὶ ἄφθονη τὴν χάρη καὶ τὴν δύναμή του. Καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ δεύτερος τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ἐργάζεται ὁ Θεός. Οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ καταδιωγμένοι φθάνουν στὴν Ἀντιόχεια. Μιὰ πόλη μεγάλη καὶ πλούσια, ἀλλὰ καὶ ἁμαρτωλή. Διαβόητη γιὰ τὴν διαφθορά της. Ἄγονο φαινόταν τὸ ἔδαφός της γιὰ χριστιανικὴ σπορά. Καὶ ὅμως ὁ σπόρος τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ ἄρχισαν νὰ σπέρνουν οἱ ἁπλοὶ ἐκεῖνοι μαθητές τοῦ Κυρίου, παρουσίαζε ἐκπληκτικὴ καρποφορία. Ἡ ἐξήγηση δὲν εἶναι ἄλλη: «Ἦν χεὶρ Κυρίου μετ αὐτῶν» γι αὐτὸ καὶ «πολὺς ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον». Καὶ τὸ χέρι τοῦ Θεοῦ εὐλόγησε τόσο πολὺ τὴν σπορὰ στὸν ἄγονο ἐκεῖνο τόπο, ὥστε ἐκεῖ γιὰ πρώτη φορὰ οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ νὰ πάρουν τὸ ὄνομα ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ! «Ἄγονες οἱ ψυχὲς τῶν παιδιῶν μας», παραπονοῦνται συχνὰ οἱ γονεῖς καὶ οἱ δάσκαλοι, ὅταν βλέπουν νὰ μὴ ἀποδίδουν ἢ καὶ νὰ ἀποτυχαίνουν οἱ προσπάθειές τους γιὰ τὴν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν, τῶν μαθητῶν τους. «Ἁμαρτωλὴ Ἀντιόχεια ἡ κοινωνία μας», ἐπαναλαμβάνουν μερικοί. «Ποιὸς θὰ δεχθεῖ τὸ μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου;» Καὶ ἄλλοι λένε: «Τί μποροῦμε νὰ κάνουμε ἐμεῖς, ἄνθρωποι μὲ περιορισμένες δυνατότητες, χωρὶς ἐπίσημες θέσεις, χωρὶς γνωριμίες;» Ἀλλὰ ἂς διαβάσουμε ξανὰ αὐτὸ ποὺ ἔγινε στὴν Ἀντιόχεια μὲ τοὺς ἁπλοὺς ἐκείνους μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ. Καὶ θὰ δοῦμε ὅτι ὡς Χριστιανοὶ διαθέτουμε ἕνα μυστικὸ ὅπλο: Τὸ παντοδύναμο χέρι τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ εἶναι ποὺ ἐξασφαλίζει τὴν ἐπιτυχία στὶς προσπάθειές μας καὶ χαρίζει πλούσια καρποφορία στὸ ἔργο τῆς σπορᾶς μας. Ἑπομένως ἐκεῖνο ποὺ ἔχουμε κυρίως νὰ κάνουμε εἶναι νὰ θέτουμε τὸ ἔργο μας κάτω ἀπὸ τὴν προστασία τοῦ Θεοῦ. Νὰ ζητᾶμε τὴν εὐλογία τῆς δεξιᾶς Του, ποὺ μπορεῖ νὰ μετατρέψει τὴν ἔρημο σὲ παράδεισο καὶ ὅ,τι τώρα μοιάζει σκληρὴ πέτρα, αὔριο νὰ τὸ γεμίσει μὲ ἄνθη καὶ καρπούς. αποστολοσ 53

6 ΔΙΑΛΟΓΟΣ μὲ τοὺς ἀναγνῶστες μας 54 «Ἐπερωτῶν τοὺς νεκροὺς» ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ πολλὴ προσοχή, γιατὶ τὰ ἐρωτήματα γιὰ τὴν ἄλλη ζωὴ μπορεῖ νὰ μᾶς ὁδηγήσουν σὲ λαθεμένους δρόμους καὶ σὲ παραπλανητικὲς ἀπαντήσεις. Βεβαίως τὰ ἐρωτήματα ὑπάρχουν καὶ κανένας δὲν μπορεῖ νὰ τὰ ἀποφύγει. Συχνὰ μάλιστα γίνονται βασανιστικά: Ἄραγε ὁ συγγενής μας, ὁ πατέρας μας, ἡ μητέρα μας, ὁ σύζυγος ἢ ἡ σύζυγος, τὸ παιδί μας, ποὺ ἔφυγαν ξαφνικὰ ἀπὸ τὴ γῆ αὐτή, θὰ σωθοῦν; Ἡ ζωή τους ἴσως μᾶς κάνει νὰ ἀμφιβάλλουμε. Δὲν ἦταν τέτοια, ὅπως ἐμεῖς θὰ τὴν θέλαμε. Καὶ δὲν τοὺς δόθηκε χρόνος γιὰ προετοιμασία, γιὰ διόρθωση καὶ μετάνοια. Τί, λοιπόν, θὰ γίνει μὲ αὐτοὺς καὶ τὴ σωτηρία τους; Ἔτσι ἀρχίζουν οἱ ἀνθρώπινοι ὑπολογισμοὶ μὲ πρόχειρα καὶ ἐπιφανειακὰ κριτήρια. Ζυγίζονται οἱ καλὲς καὶ ἄσχημες πλευρές, ὅπως ἐμεῖς τὶς σκεπτόμαστε καὶ ἡ πλάστιγγα τῆς κρίσεώς μας ἀδιάκοπα ταλαντεύεται. Προσπαθοῦμε μὲ τὰ δικά μας κριτήρια νὰ τοποθετήσουμε τὸν ἄνθρωπό μας στὴ σωτηρία ἢ τὴν ἀπώλεια. Μᾶς διαφεύγει τελείως πόσο ἐπισφαλὴς καὶ ἐπιπόλαιη εἶναι ἡ ἀνθρώπινη κρίση. Ἀκριβῶς γιατὶ περιορίζεται μονάχα σ αὐτὸ ποὺ βλέπει. Τῆς εἶναι ὅμως ἀδύνατο νὰ γνωρίζει τοὺς μυστικοὺς ἀγῶνες, τὶς κρυφὲς καὶ ἀδιόρατες διαθέσεις, τὰ κεντήματα τῆς συνειδήσεως, τοὺς παλμοὺς τῆς καρδιᾶς, τὶς βαθιὲς ἐσωτερικὲς ἐπαναστάσεις. Πολὺ περισσότερο μᾶς διαφεύγουν οἱ ἄγνωστοι συγκλονισμοὶ καὶ οἱ ἀνακατατάξεις ποὺ μπορεῖ νὰ συνέβησαν τὶς τελευταῖες ἢ καὶ τὴν τελευταία στιγμή. Πράγματι μᾶς εἶναι τελείως ἄγνωστο τὸ σχέδιο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεὸς πού «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν» (Α Τιμοθ. β 4), δὲν γνωρίζουμε πῶς ἐργάζεται σὲ κάθε ψυχὴ καὶ τὸ τελευταῖο δευτερόλεπτο. Καὶ ὄχι μόνον ὅταν ὁ ἄνθρωπος διατηρεῖ τὶς αἰσθήσεις του, ἀλλὰ καὶ ὅταν βρίσκεται σὲ κωματώδη ἢ «φυτική» κατάσταση καὶ τότε δὲν ξέρουμε τὶ γίνεται στὰ μυστικὰ βάθη τῆς ψυχῆς. Ἀφοῦ, λοιπόν, ἀγνοοῦμε γιατί νὰ ἀμφιβάλλουμε καὶ νὰ ταλαιπωρούμαστε χωρὶς λόγο; Ἀντὶ νὰ ἀμφιβάλλουμε, δὲν θὰ ἦταν προτιμότερο νὰ ἐμπιστευόμαστε, μὲ παιδικὴ ἁπλότητα σὲ τέτοια μεγάλα καὶ δύσκολα θέματα, στὴν πρόνοια καὶ πατρικὴ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ; Γιατί νὰ μὴ στηριζόμαστε στὸ ἄπειρο ἔλεος τοῦ οὐράνιου Πατέρα μας πού «οὕτως ἠγάπησε τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. γ 16); Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ποτὲ καὶ γιὰ κανένα δὲν ἀπελπίζεται. Ἐξακολουθεῖ μέχρι τέλους νὰ κάνει τὸ πᾶν γιὰ νὰ ὁδηγήσει στὴ σωτηρία. Τί θὰ λέγαμε ἐμεῖς γιὰ ἕνα ληστή, ποὺ τερματίζει τὴ ζωή του πάνω στὸ ἰκρίωμα τοῦ σταυροῦ; Ἀσφαλῶς θὰ τὸν διαγράφαμε Β ἀπὸ τὴ σωτηρία. Δὲν τὸν διαγράφει ὅμως ὁ Θεὸς ποὺ τοῦ ἀνοίγει διάπλατα τὶς πύλες τοῦ Παραδείσου, γιὰ νὰ τὸν κάνει τὸν πρῶτο πολίτη τῆς βασιλείας Του. Διάχυτη εἶναι ἡ ἔννοια τῆς σωτηρίας σὲ ὁλόκληρη τὴν Ἁγία Γραφή. Ὁ ἀπόστολος Πέτρος μᾶς παρουσιάζει τὸν Θεὸ ἀπὸ τὴν πολλή Του μακροθυμία νὰ ἀναβάλλει τὴ φοβερὴ ἔλευσή Του «μὴ βουλόμενός τινας ἀπολέσθαι, ἀλλὰ πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι» (Β Πέτρ. γ 9). Τὴν ἴδια ἀλήθεια τόνιζε καὶ ὁ προφήτης Ἱεζεκιήλ, ὅταν διακήρυττε, ὅτι ἡ εὐσπλαγχνία τοῦ Θεοῦ «οὐ βούλεται τὸν θάνατον τοῦ ἀσεβοῦς ὡς τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν» (Ἰεζ. λγ 11). Ἀπέραντη ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, γι αὐτὸ θέλει νὰ κάνει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους κοινωνοὺς τῆς θείας μακαριότητος. Ὅπως τονίζει καὶ ὁ ἱερὸς Δαμασκηνός: «Ὁ Θεὸς θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τυχεῖν. Οὐ γὰρ ἐπὶ τὸ κολάσαι ἔπλασεν ἡμᾶς, ἀλλὰ πρὸς τὸ μετασχεῖν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ». Ἑπομένως ἐμεῖς δὲν ἔχουμε νὰ ἀμφιβάλλουμε γιὰ τὴ σωτηρία κανενός. Μὲ μιὰ τέτοια θεώρηση παίρνει τελείως ἄλλες διαστάσεις ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος. Ἡ οὐσιαστικὴ διαφορὰ δὲν εἶναι πιὰ ἀνάμεσα στὴν παροῦσα ζωὴ καὶ στὴν ἄλλη, ἀλλὰ πῶς ζεῖ κανεὶς αὐτὴ τὴ ζωὴ σὰν μιὰ προετοιμασία τῆς ἄλλης. Ἐκεῖνος ποὺ ἀγωνίζεται καὶ προσπαθεῖ νὰ ζεῖ ἑνωμένος μὲ τὸν Χριστὸ δὲν γνωρίζει θάνατο. Ὁ φυσικὸς θάνατος δὲν εἶναι γι αὐτὸν παρὰ ἕνα ἁπλὸ ἐπεισόδιο. Ἰσχύουν γιὰ τὸν πιστὸ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου: «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ κἂν ἀποθάνῃ ζήσεται» (Ἰωάν. ια 26). Ὅποιος εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸν Χριστὸ καὶ ζεῖ τήν «ἐν Χριστῷ ζωήν», ἐπειδὴ εἶναι ἀδιάκοπα συνδεδεμένος μὲ τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς, δὲν γνωρίζει κανένα εἶδος θανάτου. Τὸ πρόβλημα τοῦ φυσικοῦ θανάτου περνάει σὲ δεύτερη μοίρα. Ἐκεῖνο ποὺ τὸν ἀπασχολεῖ δὲν εἶναι ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸ σῶμα, ἀλλὰ ὁ χωρισμὸς τῆς ψυχῆς ἀπὸ τὸν Θεό. Ὅσοι πιστεύουν στὸν Χριστὸ καὶ στὴν Ἀνάστασή Του γνωρίζουν ὅτι ὁ θάνατος εἶναι ἀλλαγὴ σὲ καλύτερη ζωή. Ὁ Χρυσόστομος δὲν βλέπει τὸν θάνατο ὡς θάνατο. Τὸν παρατηρεῖ μέσα ἀπὸ τὸ πρίσμα τῆς αἰωνιότητος καὶ τὸν μεταμορφώνει. Γι αὐτὸ καὶ δὲν τὸν φοβᾶται. «Τί ἔχει δεινὸν ὁ θάνατος, εἰπέ μοι; Ὅτι σὲ ταχύτερον ἐπὶ τὸν εὔδιον λιμένα παραπέμπει καὶ τὴν ἀτάραχον ἐκείνην ζωήν;» Ὁ πιστός, λοιπόν, μὲ τὴν πίστη προχωρεῖ ἀπὸ τὰ βλεπόμενα στὰ μὴ βλεπόμενα. Καταυγάζεται ἀπὸ τὸ φῶς τῆς πίστεως καὶ ἀπὸ τὶς ἀποκεκαλυμμένες ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκη νὰ καταφύγει στὸ σκοτάδι καὶ στὴν πλάνη τῶν μέντιουμ. «Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου, ἅδη, τὸ νῖκος;»

7 «Λήψεσθε δύναμιν...» ΤΙ ΕΙΝΑΙ ὁ Χριστιανὸς αἰσιόδοξος ἢ ἀπαισιόδοξος, θαρραλέος ἢ δειλός; Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ. Ἀγωνιστής. Ἀγωνίζεται «τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως». Ἕναν ἀγώνα ὄμορφο, ποὺ τὸν ἐξυψώνει καὶ τὸν καταξιώνει. Ἀλλὰ φυσικὰ ἕνας τέτοιος ἀγώνας δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση, γιατὶ ἡ πάλη δὲν εἶναι «πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου...» (Ἐφεσ. στ 12). Καὶ οἱ δυνάμεις αὐτὲς τῆς πονηρίας δὲν μᾶς πολεμᾶνε μονάχα ἐκ τοῦ ἀφανοῦς. Ἐπιστρατεύουν τὰ ὄργανά τους. Καὶ ὁ ἀγώνας γίνεται πολυμέτωπος, σκληρός. Ὅσο σκληρὸς ὅμως κι ἂν εἶναι ὁ ἀγώνας αὐτός, ἔχουμε τὴ δυνατότητα νὰ γίνεται νικηφόρος. Ἀδύνατοι ἐμεῖς καὶ φτωχὲς οἱ ἀνθρώπινες δυνάμεις; Παντοδύναμος ὅμως ὁ Θεὸς καὶ πανσθενουργὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα. Τὸ ἐρώτημα εἶναι ἂν τὸ χρησιμοποιοῦμε, ἂν τὸ ἐπικαλούμεθα, ἂν παίζει βασικὸ ρόλο στὴ ζωή μας. Ἂς θυμηθοῦμε τὶς ἀποστολικὲς μορφές. Θαυμάζουμε τὴν παρρησία τους. Συγκλονιζόμαστε ἀπὸ τὸν πύρινο ζῆλο τους, τὴν ἀνυποχώρητη ἀντίσταση, τὴν ἀλύγιστη μαχητικότητά τους. Ποῦ βρῆκαν ὅμως τὴν ἀκατάβλητη δύναμη αὐτοὶ οἱ περίτρομοι, οἱ δειλοὶ ποὺ ἐγκατέλειψαν τὸν Διδάσκαλό τους στὴν πιὸ κρίσιμη ὥρα; Ποῦ βρῆκαν τὸ ἀπαράμιλλο ἐκεῖνο θάρρος αὐτοὶ ποὺ φοβισμένοι εἶχαν κλεισθεῖ στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ σφράγισαν τὸ στόμα τους «διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων»; Ἕνας Πέτρος, ποὺ δείλιασε μπροστὰ σὲ μιὰ παιδίσκη, ἀπὸ ποῦ ἄντλησε τὴ γενναιότητα νὰ περιφρονεῖ τὶς ἀπειλὲς τοῦ ἀδίστακτου Συνεδρίου καὶ τὶς αὐστηρὲς προειδοποιήσεις του γιά «τὸ καθόλου μὴ φθέγγεσθαι» καὶ νὰ διακηρύττει ἀτρόμητος «οὐ δυνάμεθα ἡμεῖς ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν μὴ λαλεῖν»; (Πράξ. δ 18-20). Ποῦ βρῆκαν τὸν δυναμισμὸ ἀλύγιστοι οἱ μαθητὲς νὰ στέκονται μπροστὰ σὲ ἀδίστακτους διῶκτες, σὲ συνέδρια καὶ συναγωγές; Καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος ποῦ βρῆκε τὴν δύναμη νὰ παρουσιάζεται μὲ θάρρος «ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ»; (Πράξ. ιθ 8). Τὸ μυστικό τους; Τὸ γνωρίζουμε. Τὸ ζήτημα εἶναι ἂν τὸ προσέχουμε ὅσο πρέπει. Ποιὸ εἶναι; Ἡ ἐξ ὕψους δύναμη. Τοὺς τὴν εἶχε ὑποσχεθεῖ ὁ Κύριος: «Λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἐφ ὑμᾶς» (Πράξ. α 8). Καὶ ὁ Παράκλητος ἦλθε καὶ τοὺς ὅπλισε μὲ τὴν ἐξ ὕψους δύναμη. «Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον, οὗ ἦσαν καθήμενοι. Καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις, καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι» (Πράξ. β 2-4). Τὴν ἡμέρα, λοιπόν, τῆς Πεντηκοστῆς γεννιέται τὸ χριστιανικὸ θάρρος. Μπαίνουν τὰ ἀσάλευτα θεμέλια τῆς Ἐκκλησίας. Χαράσσονται οἱ κατευθυντήριες γραμμὲς γιὰ τὴν ἀγωνιστικὴ πορεία τῆς στρατευομένης καὶ μαχομένης παρατάξεως τοῦ Κυρίου. Εἰσβάλλουν τὰ δυναμικὰ χαρίσματα ποὺ θὰ σφραγίζουν κάθε πιστό. Κατέρχεται τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο στοὺς Ἀποστόλους ὡς «πνοὴ βιαία», γιὰ νὰ μᾶς δείξει, ὅπως ἐξηγοῦν οἱ θεοφόροι Πατέρες, τὴν ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. Ὅπως ὁ ἄνεμος ὅπου θέλει πνέει καὶ δὲν περιορίζεται, ἔτσι καὶ οἱ πιστοὶ εἶναι καλεσμένοι «ἐπ ἐλευθερίᾳ», νὰ ζοῦν ἐλεύθεροι ἀπὸ φόβους καὶ φοβίες. Νὰ μάχονται μὲ θάρρος. Νὰ μὴν τοὺς λείπει ἡ παρρησία. Νὰ διατηροῦν τὴν πνευματική τους ἐλευθερία. Νὰ ἀντιστέκονται στὶς προσβολὲς τοῦ Πονηροῦ καὶ νὰ μὴν ἀνέχονται κανένα ζυγὸ δουλείας. «Ὑπὲρ ἀνδραποδισμοῦ ὁ ἀγών», διακήρυττε καὶ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Ὁ ἀγώνας μας καὶ ἡ πνευματική μας ἀντίσταση γίνεται, γιὰ νὰ μὴ μᾶς φορέσουν ἁλυσίδες, γιὰ νὰ μὴ μᾶς χαλκεύσουν δεσμά, γιὰ νὰ μὴν καταντήσουμε θλιβερὰ ἀνδράποδα τῆς ἁμαρτίας. Ἀγωνιζόμαστε ὄχι γιὰ ἀδαμαντοφόρες περιοχὲς καὶ πετρελαιοπηγές, ἀλλὰ γιὰ τὰ ἀτίμητα διαμάντια τῆς ἀρετῆς καὶ τοὺς πολύτιμους θησαυροὺς τῆς ψυχῆς. Παλεύουμε γιὰ νὰ διατηρήσουμε ἐλεύθερο φρόνημα, γιατὶ δὲν θέλουμε νὰ μεταβληθοῦμε σὲ ἄβουλη ἀγέλη ποὺ πορεύεται μὲ σφυρίγματα. «Ἐπλήσθησαν», μᾶς λέει ἀκόμα τὸ ἱερὸ κείμενο, Πνεύματος Ἁγίου ὅλοι οἱ μαθητὲς καὶ οἱ πιστοὶ τοῦ ὑπερώου τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἄφησαν ἐξ ὁλοκλήρου τὸν ἑαυτό τους στὴν ἐπίδραση τοῦ Παρακλήτου, γέμισαν ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο, γι αὐτὸ καὶ φάνηκαν ἀμέσως τὰ θαυμαστὰ ἀποτελέσματα τῶν ὑπερφυσικῶν χαρισμάτων. Ἄνοιξαν διάπλατα τὴν καρδιά τους, χωρὶς στεγανὰ διαμερίσματα, χωρὶς κρατούμενα καὶ ἐπιφυλάξεις. Παραδόθηκαν ὁλοκληρωτικὰ στὴν χάρη τοῦ Πνεύματος καὶ ἔγιναν πνευματέμφοροι καὶ πνευματοκίνητοι. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ οἱ καρδιὲς πληρώθηκαν ἀπὸ Πνεῦμα Ἅγιο, ἦταν φυσικὸ νὰ φυγαδευθοῦν οἱ δισταγμοί, οἱ δειλίες, οἱ φόβοι. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο εἶναι ἀνεξάντλητη πηγὴ χαρισμάτων. Γεμίζει ὅμως τὶς καρδιὲς ποὺ ἀνοίγονται σ Αὐτό. Ὅσο Τοῦ ἀνοιγόμαστε, τόσο καὶ μᾶς προσφέρει ἄφθονα τὰ θεῖα δῶρα Του, τὴν ἀκατανίκητη δύναμή Του. Τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο εἶναι ἀνεξάντλητη πηγὴ χαρισμάτων. Γεμίζει ὅμως τὶς καρδιὲς ποὺ ἀνοίγονται σ Αὐτό. Ὅσο Τοῦ ἀνοιγόμαστε, τόσο καὶ μᾶς προσφέρει ἄφθονα τὰ θεῖα δῶρα Του. 55

8 Ἐγένετο πορευομένων καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν ἡμῶν εἰς προσευχὴν παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ ἠσφαλίσατο εἰς τὸ ξύλον. πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν, ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Ἰωάν. θ 1-38 Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν Θεόν ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχε τοῖς κυρίοις αὐτῆς ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξ. ιστ μαντευομένη. Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ δέσμιοι. Ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου, ἀνεῴχθησάν τῷ Σίλᾳ ἔκραζε λέγουσα οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν τε παραχρῆμα αἱ θῦραι πᾶσαι καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας. Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἀνέθη. Ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ καὶ ἰδὼν ἡμέρας. Διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος καὶ ἐπιστρέψας τῷ ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος πνεύματι εἶπε παραγγέλλω σοι ἐν τῶ ὀνόματι Ἰησοῦ μάχαιραν ἔμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους. Ἐφώνησε δὲ φωνῇ μεγάλῃ ὁ Χριστοῦ ἐξελθεῖν ἀπ αὐτῆς, καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ. Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς Παῦλος λέγων μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε. Αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησε, ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσε τῷ Παύλῳ καὶ καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον τῷ Σίλᾳ, καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη κύριοι, τί οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες, καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῷ; Οἱ δὲ εἶπον πίστευσον ἐπὶ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν Ρωμαίοις οἶκός σου. Καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου οὗσι. Καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ αὐτῶν. Καὶ οἱ καὶ πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ παραλαβὼν στρατηγοὶ περιρρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ ραβδίζειν, πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἅπαντες παραχρῆμα, ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς ὃς παραγγελίαν τοιαύτην οἶκον αὐτοῦ παρέθηκε τράπεζαν, καὶ ἠγαλλιάσατο εἰληφὼς ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακὴν πανοικὶ πεπιστευκὼς τῷ Θεῷ. αποστολοσ 56 ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ «Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας». Ἕνα φαινόμενο ἐκπληκτικὸ συν έβη στοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Ἐνῶ δηλαδὴ οἱ δύο Ἀπόστολοι Παῦλος καὶ Σίλας πήγαιναν νὰ προσευχηθοῦν, τοὺς ἀκολουθοῦσε μία «παιδίσκη ἔχουσα πνεῦμα πύθωνος». Τὸ δαιμονισμένο αὐτὸ κορίτσι εἶχε μέσα του πονηρὸ πνεῦμα ποὺ ἔκανε μαντεῖες. Ἡ μάντισσα λοιπὸν αὐτὴ τῶν Φιλίππων, μιλοῦσε γιὰ τὸν ἐρχομὸ τῶν ἀπεσταλμένων τοῦ Χριστοῦ στὴν Εὐρώπη. Πῶς ὅμως τὸ πονηρὸ πνεῦμα ἔδινε τὴν ὁρθὴ μαρτυρία ποὺ φαινομενικὰ ἐξυπηρετοῦσε τοὺς ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου; Γιατὶ ἡ παιδίσκη αὐτὴ ἔλεγε: «Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι εἶναι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου, ποὺ μὲ τὰ λόγια τους μᾶς κάνουν γνωστὸ τὸ δρόμο τῆς σωτηρίας» (Πράξ. ιστ 17). ΠΡΟΣΟΧΗ, ΕΙΝΑΙ «ΠΝΕΥΜΑ ΠΛΑΝΗΣ» Δὲν ὑπάρχει καμιὰ ἀμφιβολία, πὼς οἱ μαρτυρίες τῆς μάντισσας ἦταν ἀληθινὲς καὶ σωστές. Γιατὶ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Σίλας ὑπῆρξαν πρά γματι δοῦλοι τοῦ Θεοῦ, πιστοὶ μέχρι θανάτου στὸν Κύριό τους. Ἐπίσης τὸ κήρυγμά τους ἦταν «καταγγελία», δηλαδὴ θερμὸ μήνυμα ποὺ μιλοῦσε γιὰ τὸν τρόπο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Ἀλλὰ ἐδῶ τίθεται τὸ ἐρώτημα. Γιατί τότε ὁ Παῦλος ἐπετίμησε «τὸ πνεῦμα τοῦ πύθωνος» καὶ ἀρνήθηκε τὴ μαρτυρία ποὺ ἔδινε ἡ παιδίσκη αὐτή; Ἡ ἀπάντηση εἶναι, γιατὶ πίσω ἀπ αὐτὲς τὶς ἀλήθειες κρύβονταν παραπλανητικὰ τεχνάσματα τοῦ Διαβόλου. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἔχουμε τέτοια παραδείγματα παραπλανητικῆς μαρτυρίας ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν πονηρό. Ὁ Κύριός μας μὲ ἀγανάκτηση ἀπέκρουε πάντοτε τὶς ὕπουλες ἐνέργειες. Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος παρατηρεῖ: «Ἐπεδίωκε ὁ Διάβολος λέγοντας σ αὐτὴ τὴν περίπτωση τὴν ἀλήθεια, νὰ γίνη πιστευτός. Εἶχε τὴν ὑστεροβουλία νὰ τὸν πιστεύουν οἱ ἄνθρωποι σ ὅλα του τὰ ψεύδη». Διέβλεπε ὅτι πολλοὶ θὰ πίστευαν στὸν Χριστό. Ἀλλὰ οἱ Ἀπόστολοι θὰ ἔφευγαν γιὰ νὰ κηρύξουν καὶ σ ἄλλες πόλεις. Ἔτσι ὅταν θὰ ἔκανε τὴ διαφήμιση θὰ εἶχε τὴν ἐμπιστοσύνη τῶν Χριστιανῶν καὶ θὰ μποροῦσε εὔκολα κατόπιν νὰ παρασύρει τοὺς πιστοὺς σὲ δεισιδαιμονίες καὶ προλήψεις. Καὶ μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ ματαίωνε τὸ ἔργο τῶν Ἀποστόλων, τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ. ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΑ Μᾶς εἶναι γνωστὸ ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ ὅτι ὁ Διάβολος μετασχηματίζεται «εἰς ἄγγελον φωτός». Δηλαδὴ μεταμορφώνεται καὶ ἐμφανίζεται σὰν νὰ εἶναι ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, μὲ μοναδικὸ σκοπὸ νὰ ξεγελάσει τοὺς πιστοὺς καὶ νὰ τοὺς σπρώξει στὴν καταστροφή. Ἡ Καινὴ Διαθήκη ὀνομάζει τὸν διάβολο «πολυμήχανο», γιὰ νὰ δείξει τὰ πολυποίκιλα τεχνάσματα ποὺ μετέρχεται γιὰ νὰ πετύχει τὸ σκοπό του. Ὁ Πονηρὸς ἐμπνέει τὸ φανατισμὸ καὶ τὸν παρουσιάζει ὡς ἱερὸ ζῆλο. Δημιουργεῖ στὸν ἄνθρωπο ψεύτικο καὶ ὑπερήφανο φρόνημα, ὅτι αὐτὸς μόνον κατέχει τὴν ἀλήθεια. Καὶ τοῦ βάζει τὴν ἰδέα ὅτι ἔχει καθῆκον νὰ ἀγωνιστεῖ μὲ ὅλα του τὰ μέσα νόμιμα καὶ παράνομα γιὰ τὴν ὑπεράσπισή της. Ἔτσι τὸν ἐκτρέπει σὲ θυμούς, σὲ συκοφαντίες καὶ κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ ἀποστρέφεται τοὺς ἄλλους καὶ νὰ ἔχει μίσος ἐναν τίον ἐκείνων ποὺ δὲν συμφωνοῦν μαζί του. Μὲ τὸ πρόσχημα νὰ δείξει χριστιανικὴ ἀγάπη, τοῦ χαλκεύει σαρκικοὺς ἁμαρτωλοὺς δεσμούς, ποὺ τὸν παρασύρουν στὴ διαφθορά. Τοῦ βάζει ἐγωιστικὴ πεποίθηση ὅτι μὲ ὑπερβολικὲς ἀσκήσεις εἶναι ἀνώτερος ἀπὸ τοὺς ἄλλους. Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης σημειώνει ὅτι οὔτε οἱ μεγάλες προσευχὲς καὶ νηστεῖες κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἐνάρετο, ὅταν λείπουν οἱ δύο μεγάλες ἀρετές, ἡ ἀγάπη καὶ ἡ ταπεινοφροσύνη. Γι αὐτὸ «νήψατε γρηγορήσατε ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὡρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ» (Α Πέτρου ε 8).

9 Ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ως δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην. Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες Ἐὰν ἐρωτούσαμε ἕνα σύγχρονο ἄνθρωπο ἢ τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτό μας, τί προτιμᾶς καλύτερα νὰ παίρνεις ἢ νὰ δίνεις; Ἡ ἀπάντηση θὰ ἦταν εὔκολη. Δὲν χρειάζεται νὰ τεθεῖ κἂν τέτοιο ἐρώτημα. Νὰ παίρνω εἶναι τὸ καλύτερο. Αὐτὸ εἶναι τὸ πιὸ εὐχάριστο καὶ τὸ πιὸ ἄκοπο. Τὸ σημερινὸ ὅμως ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα μᾶς λέει κάτι, ποὺ εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο. «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν», δηλαδὴ περισσότερο χαρούμενος καὶ ἱκανοποιημένος εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δίνει, παρὰ ἐκεῖνος ποὺ παίρνει. Παράδοξη ἡ ἄποψη αὐτὴ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Δυσνόητος ὁ λόγος αὐτὸς ποὺ εἶπε ὁ Κύριος. Ἂς ἐμβαθύνουμε λοιπὸν λίγο στὴ φράση αὐτὴ τῆς Ἁγίας Γραφῆς. ΟΙ ΔΙΣΤΑΓΜΟΙ ΜΑΣ Ποῦ νὰ ὀφείλεται ὅμως ὁ δισταγμὸς πολλῶν ἀνθρώπων στὸ νὰ παραδεχθοῦν αὐτὴ τὴ φράση ποὺ λέει: Μεταξὺ τοῦ νὰ δίνει κανεὶς ἢ νὰ λαμβάνει προτιμότερο εἶναι νὰ δίνει; Ὀφείλεται σὲ πολλὲς καὶ ποικίλες αἰτίες. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι καὶ οἱ ἑξῆς: Πρῶτον στὴ δυσκολία ποὺ αἰσθανόμαστε ὅλοι νὰ καταλάβουμε πὼς ὁ διπλανός μας, ὁ «πλησίον» μας, ὅπως τὸν λέει ἡ Ἁγία Γραφή, ἀνήκει καὶ αὐτός, ὅπως κι ἐμεῖς στὸ ἴδιο σῶμα, εἶναι μέλος μας, εἶναι ἀδελφός μας. Ἔτσι συχνὰ γιὰ τὸν συνάνθρωπό μας, τὸν συνάδελφο καὶ συνεργάτη μας, δείχνουμε ἀδιαφορία, λέμε: «ἂς κάνει ὅ,τι θέλει» καὶ σκεπτόμαστε μόνο τὸ ἐγώ μας, τὸ ἄτομό μας. Καὶ καλὰ θὰ ἦταν νὰ σταματούσαμε ἐδῶ. Τὸ ἀκόμα χειρότερο εἶναι, πὼς προχωροῦμε πάρα πέρα. Ὄχι μόνο δὲν βοηθᾶμε, ἀλλὰ καὶ τὰ πάντα μηχανευόμαστε, πρὸς ὄφελος τοῦ στενόκαρδου ἐγωισμοῦ μας. Προσπαθοῦμε νὰ ἐπεκτείνουμε τὴν συμφεροντολογική μας νοοτροπία καὶ νὰ ὑποκλέψουμε ἢ νὰ ἐκβιάσουμε τὴν ἐξυπηρέτηση τῶν ἄλλων γιὰ τὸ ἄτομό μας. Μιὰ δεύτερη αἰτία, ποὺ γεννᾶ δισταγμοὺς σὲ πολλοὺς στὸ ἄκουσμα αὐτῆς τῆς φράσεως, εἶναι ἡ σκέψη πὼς ὅ,τι δίνουμε τὸ χάνουμε ἀπὸ τὸν ἑαυτό μας. Αὐτὸ ὅμως εἶναι μιὰ πλάνη. Ὅσο χάνεται ὁ σπόρος, ποὺ πέφτει στὴ γόνιμη γῆ ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ γεωργοῦ, ἄλλο τόσο χάνεται καὶ τὸ σκόρπισμα τῆς ἀγάπης μας, ἡ σπορὰ τῶν φιλανθρωπικῶν αἰσθημάτων μας, οἱ ἐλεημοσύνες καὶ οἱ θυσίες μας. Μιὰ τρίτη αἰτία τῶν δισταγμῶν μας, γιὰ νὰ δίνουμε, εἶναι ἡ ἀγνωμοσύνη τῶν εὐεργετημένων. Μᾶς λένε λαλοῦντες διεστραμμένα ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ ΤΩΝ ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ (Α ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔ.) ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ Ἰωάν. ιζ 1-13 γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Πράξ. κ 16-18, ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτω κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ; «Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν». πολλοί: «ἐδώσαμε καὶ ξαναδώσαμε. Στὸ τέλος ὅμως τί θερίσαμε; Ἀντὶ τοῦ μάνα χολή. Ἀντὶ εὐχαριστῶ, ἀγνωμοσύνη καὶ ἐχθρότητα. Μὴ δίνεις λοιπόν, γιὰ νὰ εἶσαι καλύτερα». Καὶ αὐτὴ ὅμως ἡ ἄποψη δὲν εἶναι σωστή. Χωρὶς νὰ ποῦμε τίποτα γιὰ τὸ καρκίνωμα τῆς ἀγνωμοσύνης, θέλουμε νὰ ὑπογραμμίσουμε ὅτι ὁ Χριστιανός, ὅταν δίνει δὲν ἐπιζητεῖ εὐχαριστῶ καὶ ἐπαίνους. Κάνει τὸ καλὸ ἀπὸ ἀγάπη, γιατὶ νιώθει ὅτι ἔτσι εἶναι Χριστιανός, ὅτι ἀκολουθεῖ τὰ ἴχνη Ἐκείνου, ποὺ προσφέρει συνεχῶς «ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους». ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ Ὅσοι ὅμως πιστεύουν ἀκράδαντα στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, κάνουν αὐτὸ ποὺ διατάσσει ὁ Κύριος, χωρὶς δεύτερο λόγο. Παρὰ ταῦτα ὅμως, ἡ Ἁγία Γραφὴ μᾶς αἰτιολογεῖ αὐτὸ τὸ «μακάριόν ἐστι διδόναι μᾶλλον ἢ λαμβάνειν». Ἔτσι οἱ εὐσεβεῖς Χριστιανοὶ γνωρίζουν νὰ δίνουν ἀπόκριση σὲ κάθε ἀντιλογία τῶν ὀλιγοπίστων ἢ καὶ ἀπίστων. Καὶ εἶναι καλύτερα νὰ δίνεις, γιατὶ ἔτσι μοιάζεις περισσότερο μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα. Τί εἶναι ὁ Θεός; «Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί», λέει ὁ μαθητὴς τῆς ἀγάπης, ὁ Ἰωάννης. Καὶ τί σημαίνει ἀγάπη; Τί ἄλλο παρὰ ἔκχυση, σκόρπισμα, προσφορά, θυσία. Ὁ Θεὸς σκορπίζει δωρεὲς καὶ εὐλογίες. Δὲν παίρνει τίποτα ἀπὸ κανένα, γιατὶ εἶναι πλούσιος καὶ δὲν ἔχει ἀνάγκη κανενός. «Ἐσκόρπισεν, ἔδωκε τοῖς πένησιν, ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα», λέει τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ μέσα στὴν Ἁγία Γραφή. Καὶ δὲν εἶναι ὑπόθεση μικρῆς χαρᾶς ἡ σκέψη καὶ ἡ πεποίθηση ὅτι μὲ τὸ νὰ δίνουμε γινόμαστε μιμητές Θεοῦ, ἀντικείμενα ἀγάπης τοῦ οὐράνιου Πατέρα μας. Ἀκόμη θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ προσθέσει ὅτι εἶναι καλύτερο νὰ δίνεις παρὰ νὰ παίρνεις, διότι ὁ «ἐλεῶν πτωχὸν δανείζει Θεῷ» καὶ ἑπομένως ἡ μετάδοση τῶν ἀγαθῶν στὸν πλησίον εἶναι «εὐλογία εἰς κεφαλὴν τοῦ μεταδιδόν τος». Εἴμαστε «οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός», τὰ ἀγαπημένα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ ποὺ ἔτσι θὰ ἐξασφαλίσουμε «ἀντὶ τῶν ἐπιγείων τὰ ἐπουράνια, ἀντὶ τῶν προσκαίρων τὰ αἰώνια, ἀντὶ τῶν φθαρτῶν τὰ ἄφθαρτα». Ἀλλὰ καὶ ἀνακούφιση ἀπὸ τὰ τόσα καὶ τόσα ἀνομήματα ἀπολαμβάνει ἡ ψυχή μας, ὅταν ἐλεοῦμε καὶ συν τελεστὲς τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εἰρήνης στὴν κοινωνία μας γινόμαστε. Ἂς σπέρνουμε «ἐπ εὐλογίαις» λοιπὸν κι ἐμεῖς στοὺς γύρω μας τὰ ἀγαθὰ τοῦ Θεοῦ μας. αποστολοσ 57

10 «Λέγουσι καὶ οὐ ποιοῦσι» 58 Ὁ Φαρισαῖος εἶναι ἀληθινὰ τραγικὸς ἄνθρωπος. Διχασμένος μὲ τὸν ἑαυτό του γίνεται ἐπικίνδυνος ὄχι μόνο γιὰ τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἄτομό του. Ἄβυσσος ἡ ἀπόσταση ἀνάμεσα στὴ διδασκαλία τῶν Φαρισαίων καὶ στὰ ἔργα τους. «Λέγουσι καὶ οὐ ποιοῦσι». Ἄλλα λένε καὶ ἄλλα κάνουν. Ἐδῶ βρίσκεται ἡ ὑποκρισία τους, ποὺ καυτηρίασε ὁ Κύριος. Ἀσφαλῶς ὅποιος διδάσκει δὲν εἶναι καὶ τέλειος. Ἔχει καὶ αὐτὸς τὶς ἀδυναμίες του. Ἀγωνίζεται ὅμως καὶ προσπαθεῖ νὰ τὶς δαμάσει. Διδάσκει πρῶτα τὸν ἑαυτό του. Ὁ ἔλεγχός του ἀπευθύνεται πρῶτα στὸν ἴδιο. Καὶ αὐτὸ τὸν κάνει νὰ εἶναι αὐστηρὸς στὸν ἑαυτό του καὶ ἐπιεικὴς στοὺς ἄλλους. Ἀντίθετα ὁ διχασμένος Φαρισαῖος ἀπαιτεῖ ἀπὸ τοὺς ἄλλους αὐτὰ ποὺ ἐκεῖνος ποτὲ δὲν ἐφαρμόζει. Καὶ δὲν τὰ ἐφαρμόζει γιατὶ δὲν τὰ πιστεύει. Ἑπομένως δὲν διδάσκει. Ἐμπαίζει. Δὲν εἶναι κήρυκας. Εἶναι ἠθοποιός. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀποκρουστικὴ ἀντινομία του. «Δεσμεύουσι φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά» (Ματθ. κγ 4), εἶχε πεῖ ὁ Κύριος γιὰ τοὺς Φαρισαίους. Ἀλλὰ ὁ πνευματικὸς ἡγέτης δὲν εἶναι γιὰ νὰ κάνει δύσκολη τὴ ζωὴ τῶν ἄλλων. Εἶναι γιὰ νὰ τὴν βοηθάει. Ὁ νόμος τοῦ Θεοῦ δὲν δόθηκε γιὰ νὰ γίνεται φορτίο ἀσήκωτο στοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων. Δόθηκε γιὰ νὰ διευκολύνει καὶ ἀνακουφίζει τὴ σκληρὴ ζωή τους. Αὐτὸ ἀκριβῶς διακήρυττε ὁ Κύριος: «Ὁ ζυγός μου εἶναι χρηστὸς (χρήσιμος) καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν» (Ματθ. ια 30). Καὶ ὅμως οἱ Φαρισαῖοι τὸ χρήσιμο καὶ ἐλαφρὸ αὐτὸ φορτίο τὸ ἔκαναν ἀσήκωτο. Μὲ τὶς παρερμηνεῖες καὶ τὶς ἀτέλειωτες λεπτολογίες τους ἔκαναν ἀποκρουστικὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ. Τὶς δέκα ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, τόσο προστατευτικὲς γιὰ τὸ ἄτομο καὶ τὴν κοινωνία, αὐτοὶ τὶς εἶχαν κάνει δέκα χιλιάδες τυραννικὰ δεσμὰ γιὰ τὴν καταπίεση τοῦ ἀνθρώπου. Καὶ ἡ ὑποκρισία τους γινόταν ἀφόρητη ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα. Ἔστω, θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ τοὺς ἀναγνωρίσει μιὰ ἀνθρώπινη πλάνη ἀπὸ ὑπερβολικὸ ζῆλο. Δὲν συνέβαινε ὅμως κάτι τέτοιο. Διότι, ὅπως εἴπαμε, αὐτὸ προϋποθέτει συνέπεια σ αὐτὰ ποὺ πιστεύω καὶ διδάσκω. Πιστεύω κάτι λανθασμένο ἢ ὑπερβολικό, ἀλλὰ πρῶτος ἐγὼ τὸ ἐφαρμόζω. Στοὺς Φαρισαίους ὅμως δὲν γινόταν αὐτό. Τὸ βάρος ἦταν γιὰ τοὺς ἄλλους. Αὐτοὶ ἔβαζαν ἁπλῶς στοὺς ὤμους τὸ φορτίο. Οἱ ἄλλοι ἔπρεπε νὰ εἶναι οἱ ἰσόβιοι ἀχθοφόροι. Καὶ ἐκεῖνοι οὔτε μὲ τὸ δαχτυλάκι τους δὲν ἤθελαν νὰ κινήσουν τὰ δυσβάστακτα φορτία. Εἶναι καὶ αὐτὸ ἐνδεικτικὸ τῆς ἀπάνθρωπης φαρισαϊκῆς ὑποκρισίας. Δὲν ἀντιμετωπίζουν τὸν ἄνθρωπο ὡς θεῖο δημιούργημα τιμημένο μὲ ἀθάνατη ψυχή. Ἀξία δὲν ἔχουν οἱ ἄλλοι. Ἀξία ἔχουν μόνο αὐτοί. Αὐτοὶ ποὺ δὲν εἶναι «ὥσπερ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων» (Λουκ. ιη 11). Αὐτοὶ ξεχωρίζουν. Ἀνήκουν σὲ ἄλλη ἀνώτερη τάξη. Δὲν ὑπόκεινται στὶς ὑποχρεώσεις καὶ στοὺς περιορισμοὺς ὅπως οἱ ἄλλοι. Γι αὐτὸ καὶ δὲν εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐφαρμόζουν ὅ,τι καὶ οἱ ἄλλοι. Αὐτοὶ εὐχαριστιοῦνται νὰ χρησιμοποιοῦν τοὺς ἀνθρώπους ὡς ὑποζύγιά τους καὶ νὰ τοὺς παρακολουθοῦν ὑπεροπτικά. Νὰ γιατί ἦταν ἄσπονδο τὸ μίσος τους ἐναντίον τοῦ φιλάνθρωπου καὶ σπλαχνικοῦ Κυρίου. Στὴν ἀντιφατικὴ καὶ ἀνακόλουθη νοοτροπία τους ὁ Ἰησοῦς πρόβαλλε τὴν ἰσορροπία καὶ τὸ μεγαλεῖο τῆς ἀγάπης. Στὴν ἀπάνθρωπη φαρισαϊκὴ σκληρότητα ἀντέτασσε τὴν ἀπέραντη φιλανθρωπία και ἐπιείκειά Του γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Στὴ φαρισαϊκὴ ὑπεροψία καὶ αὐτοκολακεία παρουσίαζε τὸ μεγαλεῖο τῆς τελωνικῆς ταπεινοφροσύνης. Ὅταν οἱ πέτρινες καρδιὲς τῆς ὑποκρισίας ἤθελαν νά λιθοβολήσουν τὴ δυστυχισμένη ἐκείνη ἁμαρτωλὴ γυναίκα, ὁ Κύριος κατατρόπωσε τὴν πονηρία τους καὶ συγχρόνως ἀνόρθωνε καὶ ἐξάγνιζε μιὰ πεσμένη ψυχή. Οἱ Φαρισαῖοι ἔκριναν καὶ κατέκριναν ὅλο τὸν κόσμο. Ὁ Κύριος δὲν ἦλθε «ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος διὰ αὐτοῦ» (Ἰωάν. γ 17). Στὴν καταδικαστικὴ μανία ποὺ εἶχαν οἱ Φαρισαῖοι γιὰ τοὺς ἀδυνάτους ὁ Κύριος πρόβαλλε τὴ συμπόνια καὶ ἐπιείκεια. «Κάλαμον συντετριμμένον οὐ κατεάξει καὶ λίνον τυφόμενον οὐ σβέσει» (Ματθ. ιβ 20). Στὶς τραυματισμένες ψυχὲς ὁ Φαρισαῖος ἔριχνε τὴ χαριστικὴ βολή. Ὁ Κύριος, ὡς Καλὸς Σαμαρείτης, ἔσκυβε μὲ στοργή, γιὰ νὰ περιποιηθεῖ τὰ τραύματα καὶ ἐπουλώσει τὶς πληγές. Ἂς καθρεφτίσουμε κι ἐμεῖς τὸν ἑαυτό μας. Τὸ ἔχουμε ὅλοι μας ἀνάγκη. Ὀρθόδοξον Χριστιανικὸν Περιοδικόν. Ὄργανον Ἀδελφότητος Θεολόγων ἡ «ΖΩΗ» Κυκλοφορεῖ κάθε μήνα. Ἐκδότης: Ἀδελφότης Θεολόγων ἡ «ΖΩΗ» Σ.Α., Ἱπποκράτους 189, Ἀθῆναι. Τηλ.: , FAX: Διευθυντὴς Συντάξεως: Γεώργιος Β. Μελέτης, Ἱπποκράτους 189, Ἀθῆναι. Ἐκτύπωση: «Λυχνία Α.Ε.», Ἀνδραβίδας 7, Χαμόμυλο - Ἀχαρνῶν. Τηλ.: , FAX: , ΚΩΔΙΚΟΣ: ΕΤΗΣΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ: 10 Ἀποστέλεται μὲ ἐπιταγὴ ἢ εἰς γραμματόσημα εἰς τὸ Γραφεῖον τοῦ Περιοδικοῦ: Ἱπποκράτους 189, ΑΘΗΝΑΙ ἢ καταβάλλεται εἰς τὰ Βιβλιοπωλεῖα μας. ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ (ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΩΣ) Γιὰ ὅλες τὶς χῶρες: 25 Κύπρος: 15

11 ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΣΤ ( ) 5 ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ Καθὼς «ἐγλυκοχάραζε τοῦ Γένους τὸ ξημέρωμα», ὁ κατακτητὴς γινόταν συνεχῶς πιὸ σκληρός. Κάθε μέσο ποὺ μποροῦσε νὰ τρομοκρατήσει τὸν Ἕλληνα -ποὺ κάτω ἀπὸ τὸν μανδύα τῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ἑτοιμαζόταν γιὰ τὴ μεγάλη ἐπανάσταση- ἔμπαινε σέ ἐνέργεια. Φυλακίσεις, ἀνδραποδισμοί, δολοφονίες, ἦταν τὰ ὅπλα τοῦ κατακτητή, μὲ τὰ ὁποῖα προσπαθοῦσε νὰ πνίξει κάθε ξεσηκωμό. Σκληρότερα φερόταν ὁ κατακτητὴς στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ μάλιστα πρὸς τὸ Πατριαρχεῖο. Ἤξερε καλὰ ὁ Τοῦρκος ὅτι τὸ Πατριαρχεῖο ἦταν τὸ κέντρο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Καὶ γι αὐτὸ κάθετι ποὺ μποροῦσε ν ἀναστατώσει τὸ ἱερὸ αὐτὸ παλλάδιο τοῦ Ἔθνους χρησιμοποιόταν. Σουλτανικὰ διατάγματα γεμάτα ἀπειλές, αὐθαίρετα φερμάνια μεταθέσεων Μητροπολιτῶν ἔφθαναν συχνὰ στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο. Κι ὅταν οἱ Πατριάρχες ὄρθωναν τὸ ἀνάστημά τους μπροστὰ στὸ Σουλτάνο, τότε ἡ Ὑψηλὴ Πύλη κατέβαζε τὸν ἀνεπιθύμητο ἀπὸ τὸν θρόνο τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Οἱ σελίδες τῆς μαρτυρικῆς μας ἱστορίας εἶναι γεμάτες ἀπὸ τὰ ὀνόματα τῶν Ἐθναρχῶν τοῦ Γένους, ποὺ προτίμησαν τὸν δρόμο τῆς ἐξορίας ἀπὸ τὸ νὰ κάνουν τεμενάδες στὸν πανίσχυρο Σουλτάνο. Κάτι τέτοιο ἔγινε καὶ τὸ Ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας ἔπεσε στὴ δυσμένεια τῆς Πύλης. Τότε τοῦ ἔβαλαν τὸ δίλημμα: ἐξορία ἢ τυφλὴ ὑποταγὴ στὸν κατακτητή. Ὁ Πατριάρχης δέχθηκε τό πρῶτο. Ἔτσι ἔφυγε ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ὁ Οἰκουμενικὸς θρόνος ἔμεινε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ἄδειος. Στὶς περιπτώσεις αὐτὲς ἡ Σύνοδος εἶχε τὸν λόγο. Ἔπρεπε νὰ ἐκλέξει γρήγορα νέο Πατριάρχη, ποὺ θὰ ἀνέβαινε στὸ θρόνο ὕστερα ἀπὸ τὴν ἔγκριση τῆς Ὑψηλῆς Πύλης. Αὐτὸ ἔγινε καὶ τότε. Μετὰ τὴν ἀπομάκρυνση τοῦ Ἱερεμία, συνεκλήθει ἡ Σύνοδος τοῦ Πατριαρχείου, ἡ ὁποία ἐξέλεξε ὁμόφωνα τὸν Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως Κύριλλο, Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη. Ὁ Κύριλλος μόλις πληροφορήθηκε τὴν ἐκλογή του, στενοχωρήθηκε πολύ. Μήνυσε μάλιστα στὴν Σύνοδο τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὅτι εὐχαριστοῦσε γιὰ τὴν τιμή, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε νὰ δεχθεῖ. Οἱ Συνοδικοὶ ὅμως, ποὺ ἤξεραν τὶς ἱκανότητές του καὶ θαύμαζαν τὴν ἀρετή του δὲν ἔκαναν δεκτὴ τὴν ἄρνησή του. Ἔστειλαν μάλιστα ἁμέσως τὸ ὄνομά του στὴν Πύλη πρὸς ἔγκριση καὶ ὁ Σουλτάνος ἐπικύρωσε τὴν ἐκλογή του. Τὴν ἐπικύρωση κατέγραψε ὁ γραμματικός του σ ἕνα φερμάνι, ποὺ τὸ ἔστειλε ἀμέσως στὸν Μέγα Βεζύρη, ποὺ τότε περιόδευε στὴν ἐπαρχία Ἀδριανουπόλεως. Μόλις ὁ Βεζύρης πῆρε στὰ χέρια του τὸ χαρτὶ διέκοψε τὸ ταξίδι του καὶ πῆγε στὴν Ἀδριανούπολη. Ἐκεῖ ἔντυσε τὸ νέο Πατριάρχη μὲ τὸ «καφτάνι». Τὸ «καφτάνι» ἦταν ἕνα μακρὺ πανωφόρι ἀπὸ ἐκλεκτὸ μάλλινο ἢ μεταξωτὸ ὕφασμα καὶ προσφερόταν τιμητικῶς ἀπὸ τὸν Σουλτάνο στοὺς μεγάλους βεζύρηδες ὅπως περίπου τὰ παράσημα. Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη «καφτάνια» δίνονταν καὶ στοὺς Πατριάρχες. Μ αὐτὸ ὀ Μ. Βεζύρης ἔντυσε τὸν Κύριλλο, προπέμποντάς τον στὴν Κωνσταντινούπολη μὲ τιμητικὴ συνοδεία. Ἔτσι ἔφθασε στὴν Πόλη ὁ νέος Πατριάρχης καὶ ἐγκαταστάθηκε στὸ Φανάρι... Πατριάρχης! Μεταφερθεῖτε στὰ σκοτάδια τῆς δουλείας γιὰ νὰ δεῖτε τὸ μεγάλο ρόλο, ποὺ ἔπαιζε τότε ὁ θρόνος τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ἀπὸ τὴ Βαλτικὴ θάλασσα ὣς τὶς ὄχθες τοῦ Νείλου καὶ ἀπὸ τὰ ὄρη τῆς Ἀρμενίας ὣς τὰ νησιὰ τοῦ Ἰονίου θὰ δεῖτε ἀπέραντη αὐτοκρατορία, ποὺ φαίνεται τόσο περισσότερο σημαντική, ὅσο δὲν ἦταν κοσμική, μὰ πνευματική. Ἦταν κράτος ψυχῶν, αὐτοκρατορία συνειδήσεων, κάτω ἀπὸ τὸ σκῆπτρο τοῦ Πατριάρχη. Ὁ Κύριλλος ἦταν βαθιὰ ποτισμένος μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ὑψηλοῦ ρόλου, ποὺ εἶχε νὰ διαδραματίσει τὶς δύσκολες ἐκεῖνες στιγμές. Ἤξερε καλὰ τοὺς Τούρκους καὶ καταλάβαινε μὲ τί φοβερὰ ἑμπόδια θὰ εἶχε νὰ παλαίψει γιὰ νὰ γίνει ἄξιος τῆς ἀποστολῆς του. Πολλὲς φορὲς τοῦ ἐρχόταν στὸ νοῦ πὼς τοῦτος ὁ θρόνος δὲν θὰ τοῦ χάριζε δόξα. Πόνο καὶ πίκρα θὰ τὸν πότιζε. Κι ἴσως γινόταν καὶ γι αὐτὸν ματόβρεχτος Γολγοθᾶς. Μὰ δὲν δείλιασε οὔτε στιγμὴ μπρὸς στὸ τεράστιο ἔργο, ποὺ τὸν πρόσμενε καὶ στοὺς κινδύνους, ποὺ τὸν ἀπειλοῦσαν. Ἄδραξε γερὰ τὸ τιμόνι στὸ χέρι καὶ τράβηξε μπρὸς γιὰ νὰ γίνει καὶ αὐτὸς σημαιοφόρος στὴ δοξασμένη φάλαγγα τῶν μαρτύρων, ποὺ στέργιωσαν μὲ τὸ αἷμα τους τὰ θεμέλια τῆς ἐθνικῆς μας ἐλευθερίας. Μιὰ ἀπὸ τὶς ἐνέργειες τοῦ Κύριλλου μόλις ἔγινε Πατριάρχης, ἦταν νὰ ἐκλέξει Μητροπολίτη Ἀδριανουπόλεως τὸν σοφὸ Πρώιο. Ὁ νέος Δεσπότης δὲν φρόντισε μόνο γιὰ τὴν διατήρηση τῶν παλαιῶν σχολείων τῆς Ἀδριανουπόλεως, ἀλλὰ κατόρθωσε νὰ ἱδρύσει καὶ καινούργιο διδακτήριο, δίνοντας ἔτσι νέα ὤθηση στὶς σπουδές. Ὁ Πρώιος μαρτύρησε μαζὶ μὲ τὸν Πατριάρχη Γρηγόριο τὸν Ε τὸ Τὰ προβλήματα, ποὺ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσει στὴν βασιλεύουσα ὁ νέος Πατριάρχης δὲν ἦταν εὔκολα, οὔτε καὶ ἁπλά. Ἦταν πολύπλοκα. Τώρα μάλιστα ποὺ ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία εἶχε ἀρχίσει τὴν δράση της, τὰ πράγματα γινόντουσαν ἀκόμη πιὸ δύσκολα. Ὁ Κύριλλος ὁ ΣΤ ἔπρεπε νὰ διευθύνει ὅλη τὴν ἐθνικὴ δράση τῶν ὑπόδουλων μὲ μεγάλη σύνεση γιὰ νὰ μὴ προκληθεῖ καὶ ἡ παραμικρότερη ὑποψία. (Συνεχίζεται) 59

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ.

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 24 ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 6 Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 11-14) Τῆς ἑορτῆς Παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς (Ματθ. 13-17) 13 Κυριακῆς μετὰ τὰ Φῶτα Ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν (Ἐφεσ. δ 7-13)

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί.

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Το θαύμα αυτό μας δείχνει ότι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η περίοδος για αλλαγή στον άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Αὒγουστος 2011 12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Χριαστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα Τεῦχος 12 - Αὒγουστος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΉΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗ ΛΑΤΡΕΊΑ

ΤΟ ΚΉΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗ ΛΑΤΡΕΊΑ ΤΟ ΚΉΡΥΓΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΑΎΜΑΤΑ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗ ΛΑΤΡΕΊΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΤΗς ΖΩΉς ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΎ Ακίνητες γιορτές Κινητές γιορτές Χριστούγεννα Περιτομή Υπαπαντή Θεοφάνεια Μεταμόρφωση Είσοδος στα Ιεροσόλυμα Μυστικός Δείπνος

Διαβάστε περισσότερα

-17 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

-17 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ -17 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Θέμα: «Θανάτου εορτάζουμε νέκρωσιν...» (κεφ.12) Σχολείο:Περιφερειακό Λύκειο Αγίου Χαραλάμπους, Έμπα Τάξη:Α Λυκείου Καθηγητής:Νικόλαος Καραμπάς Π.Μ.Π.: 16951 Α Σκοπός: Να αντιληφθούν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! (There is only one God) Πού μπορείς να πάς ώστε να απομακρυνθείς από το Θεό; Ο Θεός γεμίζει κάθετόπο και χρόνο. Δεν υπάρχει τόπος χωρίς να είναι εκεί ο Θεός. Ο Θεός μίλησε μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Η αλήθεια για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά Ιστορία της Εταιρείας Η οργάνωση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», των γνωστών χιλιαστών, είναι μια πολυεθνική εταιρεία.

Διαβάστε περισσότερα

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12)

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12) ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΑΞΗ: Β ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ Α ΟΜΑΔΑ: 1 1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16),0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12),0 3. Ποιοι είναι οι μαθητές του

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα παρακαλώ!... ένα βιβλίο με μήνυμα Ένα μήνυμα πού δίνει απάντηση στο βασικό ερώτημα ποιος είναι ο σκοπός της ζωής. Ένα μήνυμα πού ανταποκρίνεται σε κάθε ερωτηματικό και αμφιβολία σου. Η βίβλος μας φανερώνει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ

ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ Dies Domini ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΟ ΔΕΛΤΙΟ της Ποιμαντικής Ενότητας της Καθολικής Μητροπόλεως Νάξου Αρ. 30 5-19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ & ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ Προσφιλείς

Διαβάστε περισσότερα

Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου

Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου Ήταν γύρω στον 11 ου αι. στα χρόνια του Αλέξιου Κομνηνού όταν στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασε με νέα διαμάχη. Άνθρωποι των γραμμάτων και μη,

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

Παντί τῷ πληρώματι τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καί Βοιωτίας.

Παντί τῷ πληρώματι τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καί Βοιωτίας. Ἀναγνωσθήτω ἐπ Ἐκκλησία Παντί τῷ πληρώματι τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καί Βοιωτίας. Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Ἀδελφοί. «Ὁ Χριστός μεθ ἡμῶν καί οὐδείς καθ ἡμῶν» Μέ αἴσθημα εὐθύνης καί πικρίας ἀναλογιζόμενος

Διαβάστε περισσότερα

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας 1. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή: Αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή της Αναστάσεως. Είναι η πιο αυστηρή νηστεία όλου του χρόνου (λάδι καταλύουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ 1 ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ χαλ νωτη γλ σσα Ἡ γλῶσσα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα μέλη τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ. Σὲ σύγκριση μὲ ἄλλα ἀνθρώπινα μέλη, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὰ χέρια

Διαβάστε περισσότερα

Ξεθεμέλιωμα τοῦ γάμου. 'Αρχιμ. Δανιήλ 'Αεράκη, ἱεροκήρυκος

Ξεθεμέλιωμα τοῦ γάμου. 'Αρχιμ. Δανιήλ 'Αεράκη, ἱεροκήρυκος Ξεθεμέλιωμα τοῦ γάμου 'Αρχιμ. Δανιήλ 'Αεράκη, ἱεροκήρυκος Γιά τούς χριστιανούς ἕνας εἶναι ὁ θεσμός, πού θεμελιώνει τήν οἰκογένεια: Ὁ ἐκκλησιαστικός γάμος. Δύο νέοι ἑνώνουν τήν ἀγάπη τούς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

Διαβάστε περισσότερα

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1 Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1 α) Να συμπληρώσετε κάθε μια από τις προτάσεις 1, 2, 3, 4 και 5 επιλέγοντας τη σωστή απάντηση, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας,

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου Λίγο καιρό πρίν ἀπό τό πάθος Του, ὁ Κύριος, ἀφοῦ παρέλαβε τούς τρεῖς προκρίτους μαθητές, τόν Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη, ἀνέβηκε στό ὄρος Θαβώρ καί ἐκεῖ, ἐνώπιον αὐτῶν μεταμορφώθηκε.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Αδέλφια στο σχολείο Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές μου Οι μαθήτριες του Χριστού Κάποτε, μια γυναίκα, που ονομαζόταν Μάρθα, υποδέχτηκε στο σπίτι της τον Ιησού. Η Μάρθα, ήταν αδελφή του

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό.

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό. Ο Μ Ι Λ Ι Α ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΟΥ (25 Ὀκτωβρίου 2013) Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ

Διαβάστε περισσότερα

-16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

-16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ -16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Θέμα: Η Ανάσταση Του Χριστού (κεφ.11) Σχολείο:Περιφερειακό Λύκειο Αγίου Χαραλάμπους, Έμπα Τάξη:Α Λυκείου Καθηγητής:Νικόλαος Καραμπάς Π.Μ.Π.: 16951 Α Σκοπός: Να αντιληφθούν οι μαθητές,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 14: ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΘΕΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 14: ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΘΕΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 14: ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΩΣ ΘΕΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Θά γίνεις νονός / νονά;

Θά γίνεις νονός / νονά; ΟIΚΟΥΜΕΝΙΚOΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕIΟΝ IΕΡA ΜΗΤΡOΠΟΛΙΣ ΡΕΘYΜΝΗΣ ΚΑI ΑYΛΟΠΟΤAΜΟΥ Θά γίνεις νονός / νονά; Συγχαρητήρια! Πῆρες μιά πολύ ὄμορφη ἀπόφαση! Καί εἶναι τόσο ὄμορφη, γιατί ἔχεις νά προσφέρεις κάτι πολύτιμο στή

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Στὴν Ἱερὰ Μονή μας, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, στὴν Φυλὴ Ἀττικῆς, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Πνευματικοῦ Πατρός μας,

Διαβάστε περισσότερα

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος

1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος 2 Tesalonika 1 1 παυλος και σιλουανος και τιμοθεος τη εκκλησια θεσσαλονικεων εν θεω πατρι ημων και κυριω ιησου χριστω 2 χαρις υμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ημων και κυριου ιησου χριστου 3 ευχαριστειν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 4 Ετυμολογικά 1. Να κατατάξετε τα παρακάτω παράγωγα ουσιαστικά στην κατηγορία στην οποία ανήκουν (υποκοριστικά, περιεκτικά, τοπικά): κυνηγέσιον, πευκών, σφηκιά, κηπάριον, χαλκεῖον, πυργίσκος, ξιφίδιον,

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο (Μιὰ πρώτη προσέγγιση στὸ θέμα) Εἰπώθηκε, πὼς ὁλόκληρο τὸ Ἅγιον Ὄρος μοιάζει μὲ τὸ Καθολικὸ ἑνὸς ἰεροῦ Ναοῦ καὶ ὅτι ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ πέρα εἶναι τὸ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2012 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1. Ἡ Καινή Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2010. 2. Ἱερός Ναός ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), Κατάθεση μαρτυρία, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

«ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ»

«ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ» «ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ» Ο απόστολος Παύλος προς το τέλος της προς Ρωµαίους επιστολής του γράφει «Τολµηρότερον δε έγραψα υµίν, αδελφοί, από µέρους ως επαναµιµνήσκων

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ευτέρα Ἔκδοσις Τίπρέπεινὰγνωρίζῃ ΕΝΑΣΕΛΛΗΝΑΣΜΑΚΕΔΟΝΑΣ 1. Ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ λένε τεράστια ψέματα καὶ ὅτι ἔστησαν ἕνα φαντασιώδη μύθο γιὰ τὴν καταγωγή τους. Στὴν πλειονότητά τους εἶναι Σλαῦοι

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Μελέτη 8: Για το Σάββατο 24 Μαΐου Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΔΆΦΙΟ ΜΝΉΜΗΣ: «Εάν τας εντολάς µου φυλάξητε, θέλετε µείνει εν τη αγάπη µου, καθώς εγώ εφύλαξα τας εντολάς του Πατρός µου, και

Διαβάστε περισσότερα

Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις

Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις ΜΑΘΗΜΑ 10 Ο ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ,ΧΡΙΣΤΕ Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις κατάλληλες λέξεις που δίνονται στην παρένθεση. Σε κάθε κενό αντιστοιχεί μια λέξη. «Η Μεγάλη

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Σταυρός το καύχηµά µας

Ο Σταυρός το καύχηµά µας ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΗΜΗΤΡΙΑ ΟΣ Η Ύψωση του Τιµίου Σταυρού Ιωάν. 19,6-11, 11, 13-20, 25-28, 28, 30-35 35 (14-9-2014) Ο Σταυρός το καύχηµά µας Τιµούµε σήµερα, αγαπητοί µου αδελφοί, την µεγίστη εορτή της παγκοσµίου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Ο συγγραφέας και εδώ δε γράφει το όνομά του, αλλά η αρχαία εκκλησιαστική παράδοση ομόφωνα αποδίδει το ευαγγέλιο αυτό στον Μάρκο και το συνέδεσε κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο με το όνομα του απ. Πέτρου. 1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς ΑΠOΠΑΜΑ ΑΠO ΣΗΝ ΟΜΙΛΙΑ του Π. ΠEΣΡΟΤ ΧΙΡ στο 20ο ΙΕΡΑΠΟΣΟΛΙΚO ΤΝΕΔΡΙΟ ΤΝΕΡΓΑΣΩΝ ΣΟΤ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΤ ΧΡΙΣ. ΟΜΙΛΟΤ ΕΙ ΣΗΝ ΚΑΣΑΚΗΝΩΙΝ ΑΓΙΑ ΣΑΒΙΘΑ Αράχωβης Παρανάσσου Βοιωτίας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΤΟΣ 50όν 4 Αυγούστου 2002 ΑΡΙΘ.ΦΥΛ.31(2566)

ΕΤΟΣ 50όν 4 Αυγούστου 2002 ΑΡΙΘ.ΦΥΛ.31(2566) ΕΤΟΣ 50όν 4 Αυγούστου 2002 ΑΡΙΘ.ΦΥΛ.31(2566) ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΚΙ ΕΝΑ ΘΑΥΜΑ «Προσέφεραν αύτω παραλυτικόν» Ένα σηµείο κι ένα θαύµα έκανε σήµερα ό Κύριος µας στο Ευαγγέλιο, σηµειώνει ο αοίδιµος µητροπολίτης Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα

Κατευόδιο στο Γέροντα Σπυρίδωνα Μικραγιαννανίτη

Κατευόδιο στο Γέροντα Σπυρίδωνα Μικραγιαννανίτη Κατευόδιο στο Γέροντα Σπυρίδωνα Μικραγιαννανίτη Δευτέρα, 11 Μάιος 2015 Άγιον Όρος Αδελφέ, πατέρα, γέροντα και ΦΙΛΕ, αγαπημένε μου Σπυρίδωνα καλή ανάπαυση και Καλή Ανάσταση. π. Τιμόθεος Ηλιάκης "Στις 04.10

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εκσοτίσθη ο νους του Αδάμ.

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εκσοτίσθη ο νους του Αδάμ. ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώση του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εκσοτίσθη ο νους του Αδάμ. Δεν ασχολούνται οι Πατέρες με τον Αδάμ ως Αδάμ, αλλά με τον νουν του

Διαβάστε περισσότερα

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου)

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Εν αρχή ην ο Λόγος. (Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Στις νωπογραφίες της οροφής της Καπέλα Σιξτίνα φαίνεται να απεικονίζονται μέρη του ανθρώπινου σώματος, όπως ο εγκέφαλος,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Νοέμβριος 2011 15 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα Τεῦχος 15 - Νοέμβριος 2011 ISSN:

Διαβάστε περισσότερα

Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους. Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ.

Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους. Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ. Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ. Διαπιστώσεις Α. Δεν εντοπίζονται άμεσοι φιλολογικοί δεσμοί με τους

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό υλικό,

Διαβάστε περισσότερα

AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ

AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ ΟΜΑΔΑ Α : AΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ 3 Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀθηναῖοι, ὡς καὶ οἱ ἑτέρας πόλεις κατοικοῦντες, πολλὰ ἐν τῷ βίῳ ἐπιτηδεύουσι, ἵνα τὰ ἀναγκαῖα πορίζωνται: Ναυσικύδης ναύκληρος ὢν περὶ τὴν τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση Εἰσαγωγή Ὁ ICAMLaw Application Server (στὸ ἑξῆς γιά λόγους συντομίας IAS) ἀποτελεῖ τὸ ὑπόβαθρο ὅλων τῶν δικηγορικῶν ἐφαρμογῶν τῆς ICAMSoft. Εἶναι αὐτός ποὺ μεσολαβεῖ ἀνάμεσα: α) στὴν τελική ἐφαρμογὴ ποὺ

Διαβάστε περισσότερα

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας Ο Μέγας Αθανάσιος: αγωνιστής της ορθής πίστης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πατριάρχης Αλεξανδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας των πρώτων χριστιανικών αιώνων (Μέγας Αθανάσιος,

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι,

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, Ὁ Γάμος Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, ὲ λίγες ἡμέρες πρόκειται νὰ ἑνωθεῖτε μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ Γάμου διὰ τῶν εὐλογιῶν τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου μας. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς χρειάζεται ὡς καταλύτη τὸν τελειωτῆ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων 1. Ποια είναι τα βιβλία της Καινής Διαθήκης 1. Ιστορικά Ευαγγέλια 1. κατά Ματθαίον 2. κατά Μάρκον 3. κατά Λουκάν 4. κατά Ιωάννην 5.Πράξεις

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 13: ΤΟ ΝΕΟ ΗΘΟΣ ΤΟΥ ΚΑΙΝΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8

Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1,5-8 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 28 ΜΑΪΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ

1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ 1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΗΣ Α ΛΥΚΕΙΟΥ Α Κείμενο Ἀκούσας ταῦτα ὁ Θηραμένης, ἀνεπήδησεν ἐπί τήν ἑστίαν καί εἶπεν: «Ἐγώ δ ἔφη, ὦ ἄνδρες, ἱκευεύω τά πάντων ἐννομώτατα, μή ἐπί Κριτίᾳ εἶναι ἐξαλείφειν

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13 Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές Το πλήρωμα του χρόνου Συνάντηση Ιουδαϊκού κόσμου με ελληνισμό. Μετάφραση των εβδομήκοντα, Φίλωνας μέσω της αλληγορίας. Η ελληνική φιλοσοφία έδωσε την έννοια της θεωρίας,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της «όξας» Τα «Ωσαννά» βουβαθήκαν Προδωµένος στο Σταυρό Βασιλεύς τώρα της όξης Μ ένα στέµµα ακάνθινο

Διαβάστε περισσότερα

TA ΠΑΘΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΦΡΟΥΚΤΟΥΟΣΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΑΟΥΓΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟΥ, ΔΙΑΚΟΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΡΑΓΟΝΑ, ΣΤΙΣ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΥΠΟ

TA ΠΑΘΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΦΡΟΥΚΤΟΥΟΣΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΑΟΥΓΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟΥ, ΔΙΑΚΟΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΡΑΓΟΝΑ, ΣΤΙΣ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΥΠΟ TA ΠΑΘΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΦΡΟΥΚΤΟΥΟΣΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΑΟΥΓΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟΥ, ΔΙΑΚΟΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΡΑΓΟΝΑ, ΣΤΙΣ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΩΝ ΒΑΛΕΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΓΚΑΛΙΕΝΟΥ 1. Κατά τη

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 3. ο Χριστος εγκαινιαζει την αληθινη Λατρεια

Μαθημα 3. ο Χριστος εγκαινιαζει την αληθινη Λατρεια Μαθημα 3. ο Χριστος εγκαινιαζει την αληθινη Λατρεια ΣΤΟΧΟΙ: Οι μαθητές να 1. Να διακρίνουν την πραγματική, πνευματική λατρεία από την τυπική, εξωτερική, και να επιχειρηματολογούν. 2. Να ερμηνεύουν τα κύρια

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

2η: Στις 5 Ιανουαρίου παραμονή των Θεοφανείων τρώμε μόνον ΑΛΑΔΑ, εάν όμως συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή τρώμε ΛΑΔΕΡΑ.

2η: Στις 5 Ιανουαρίου παραμονή των Θεοφανείων τρώμε μόνον ΑΛΑΔΑ, εάν όμως συμπέσει Σάββατο ή Κυριακή τρώμε ΛΑΔΕΡΑ. Οι Νηστείες της Αγίας μας Εκκλησίας Οι νηστείες, όπως αρχίζουν από την αρχή σχεδόν του χρόνου, είναι οι εξής: 1η: Από την ημέρα των Χριστουγέννων μέχρι τις 4 Ιανουαρίου τρώμε τα πάντα είτε έχουμε ΤΕΤΑΡΤΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35 ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35 «Οἱ μὲν πολλοὶ ἐπαινοῦσι τὸν προσθέντα Ο Περικλής, όμως, διαφωνεί. τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε» Γιατί; 1. «ἐμοὶ δὲ ἀρκοῦν ἂν ἐδόκει εἶναι ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἔργῳ γενομένων

Διαβάστε περισσότερα

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΡΙΑ & ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ Σεβασμιώτατε, Αἰδεσιμολογιώτατοι, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Κοντογιάννης Ἐφημ. ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ Γ.Ν.Α. Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΑ Α ΓΥΜΝΑΙΟΥ ΕΝΟΤΗΤΑ 5 Ετυμολογικά 1. Να κατατάξετε τα παρακάτω ουσιαστικά σε μια από τις κατηγορίες που δίνονται στην παρένθεση (παρώνυμα, εθνικά, πατρωνυμικά): σκαπανεύς, Ἀβδηρίτης, Ἀτρείδης, Θηβαῖος, δεσμώτης, Κυψελίδης,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΚΕΙΜΕΝΟ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 23 ΜΑΪΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ΚΕΙΜΕΝΟ Έχει παρατηρηθεί

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171. Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ.

ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171. Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ. ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171 Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ. Ι. (151) Όλα τα πράγµατα είναι αντίλαλοι της Φωνής του Θεού. 2 Ο Θεός είναι µόνο και µόνο

Διαβάστε περισσότερα

OMIΛΙΑ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΤΙΟΥ Κ.Κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ Ρ.Ι.Κ

OMIΛΙΑ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΤΙΟΥ Κ.Κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ Ρ.Ι.Κ OMIΛΙΑ ΠΑΝΙΕΡΟΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΙΤΙΟΥ Κ.Κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΟ Ρ.Ι.Κ Αγαπητοί μου Χριστιανοί, Σας ευχαριστώ που μου δίνεται σήμερα την ευκαιρία, να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις και το όραμά μου για την Εκκλησία

Διαβάστε περισσότερα

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ. Μαρία Παντελή Γιώργος Βασιλείου

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ. Μαρία Παντελή Γιώργος Βασιλείου ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ Μαρία Παντελή Γιώργος Βασιλείου ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Μ. Γκιόλιας, Ο Κοσμάς ο Αιτωλός και η εποχή του, Αθήνα 1972 Ιωάννης Μενούνος, Κοσμά Αιτωλού Διδαχές, Αθήνα 1979 Αρτ. Ξανθοπούλου-Κυριακού, Ο

Διαβάστε περισσότερα

1 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

1 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ 1 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Θέμα: Η ενότητα σώματος και ψυχής: το μυστήριο του Ευχελαίου (κεφ.27) Σχολείο:Περιφερειακό Λύκειο Αγίου Χαραλάμπους, Έμπα Τάξη:Α Λυκείου Καθηγητής: Νικόλαος Καραμπάς Π.Μ.Π.: 16951

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Σωτηρία κατορθώνεται καὶ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ θέληση τοῦ ἀνθρώπου

Ἡ Σωτηρία κατορθώνεται καὶ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ θέληση τοῦ ἀνθρώπου 77 Ἡ Σωτηρία κατορθώνεται καὶ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ θέληση τοῦ ἀνθρώπου «Οὐδεὶς ἐπιγινώσκει τὸν Υἱόν, εἰ μὴ ὁ πατήρ, οὐδὲ τὸν πατέρα τις ἐπιγινώσκει εἰ μὴ ὁ Υἱός, καὶ ᾧ ἐὰν βούληται ὁ Υἱὸς ἀποκαλύψαι»

Διαβάστε περισσότερα

ΤΝΑΝΣΗΗ 2 Η Α. ΜΙΚΡΗ ΕΙΑΓΩΓΗ Β. ΔΙΗΓΗΗ

ΤΝΑΝΣΗΗ 2 Η Α. ΜΙΚΡΗ ΕΙΑΓΩΓΗ Β. ΔΙΗΓΗΗ ΤΝΑΝΣΗΗ 2 Η ΜΙΚΡΟΙ ΙΕΡΑΠΟΣΟΛΟΙ (κοπός: Να ἐμπνεύσουμε τά παιδιά σέ πράξεις ἱεραποστολῆς. Νά λάβουν τό θάρρος νά μιλήσουν στούς φίλους τους γιά τόν Φριστό καί νά τούς καλέσουν στό Κατηχητικό. Βοηθήματα:

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Οι Αγγελιοφόροι... 9

Περιεχόμενα. Οι Αγγελιοφόροι... 9 Περιεχόμενα Οι Αγγελιοφόροι... 9 1. Πνευματική Ανανέωση... 13 2. Ο Ανισέτο... 19 3. Στο Κέντρο των Αγγελιοφόρων... 25 4. Η ιστορία του Βισέντι... 31 5. Λαμβάνοντας Οδηγίες... 37 6. Σημαντικές Προειδοποιήσεις...

Διαβάστε περισσότερα

Ευαγγελία Μισραχή - ΚΙΡΚΗ συνθήκες τις θυσίες. Είναι ένας πόνος τόσο αβάστακτος το να ζεις με άλλη και η καρδιά σου ν' ανήκει αλλού. Κι ο χρόνος αντί να αμβλύνει και να επουλώνει την πληγή, να επιμένει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ-ΚΕΦ. 42 Θέμα: Ο έπαινος των νεκρών

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ-ΚΕΦ. 42 Θέμα: Ο έπαινος των νεκρών ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ-ΚΕΦ. 42 Θέμα: Ο έπαινος των νεκρών ι ὃ δὴ καὶ ἐμήκυνα τὰ περὶ τῆς πόλεως, διδασκαλίαν τε ποιούμενος μὴ περὶ ἴσου ἡμῖν εἶναι τὸν ἀγῶνα καὶ οἷς τῶνδε μηδὲν ὑπάρχει ὁμοίως,

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΜΑΣ

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΜΑΣ Ἔτος 105ον Σεπτέμβριος 2015 4293 Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟ ΣΤΗΡΙΓΜΑ ΜΑΣ ΚΥΡΙΟΣ Ἰησοῦς ἀπέθανε ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ. Ὁ Ο σταυρὸς ὑπῆρξε τὸ μέσο, μὲ τὸ ὁποῖο ἐπέτυχε τὴν λύτρωσή μας. Μαζὶ μὲ τοὺς ὅρους «πάθος», «αἷμα», «θάνατος»,

Διαβάστε περισσότερα

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12)

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Ἐπειδὴ πᾶσαν πόλιν ὁρῶμεν κοινωνίαν τινὰ οὖσαν καὶ πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν

Διαβάστε περισσότερα

Ἡδιά ζώσης διδασκαλία (ἀκουστική παράδοση) τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης ὃπως τήν μεταλαμπάδευσε ὁ Θρασύβουλος Στανίτσας

Ἡδιά ζώσης διδασκαλία (ἀκουστική παράδοση) τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης ὃπως τήν μεταλαμπάδευσε ὁ Θρασύβουλος Στανίτσας Γ Συνέδριο «Θεωρία καί Πράξη τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης ἡ Ὁκταηχία» Τετάρτη 18 Ὀκτωβρίου 2006 Ἡδιά ζώσης διδασκαλία (ἀκουστική παράδοση) τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης ὃπως τήν μεταλαμπάδευσε Ἀθανάσιος Ἰ. Παϊβανᾶς www.paivanas.gr

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον»

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» Α Λυκείου - Θρησκευτικά Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» ΣΤΟΧΟΙ: Οι μαθητές να 1. Να ερμηνεύουν θεολογικά τη φράση «κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν». 2. Να διατυπώνουν το σκοπό δημιουργίας του ανθρώπου. 3. Να

Διαβάστε περισσότερα

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἁγιογράφου, Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (18η Ὀκτωβρίου) καὶ πρὸς τιμήν Του, πραγματοποιήθηκε, μὲ τὴν

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Η χαρά της αγάπης

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Η χαρά της αγάπης ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Η χαρά της αγάπης Καρδιά που εργάζεται για όλους Ο Απόστολος Παύλος, ο διδάσκαλος Ο Σαούλ ήταν ένας πολύ μορφωμένος Ιουδαίος, που ζούσε στην Παλαιστίνη, μια χώρα πολύ κοντά στο νησί μας.

Διαβάστε περισσότερα