Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ"

Transcript

1

2

3 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ

4 ΣΕΙΡΑ: ΓΑΛΑΙΙΑ ΒΙΒΛΙΟθΗΚΗ Συγγραφέας και τίτλος πρωτοτύπου: ERNEST HEMINGWA Υ "ΤΗΕ SUN ALSO RISES" επιμέλεια κειμένου: ΠΑΝΝΗΣΓ.θΩΜΟΠΟΥΛΟΣ Εκδοτική επιμέλεια: ΠΑΝΝΗΣ ΗΛ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Φωτοστοιχειοθεσία: ΦΩΤΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΕ Σόλωνος τηλ C CΟΡΥήght: Εκδόσεις «ΜΙΝΩΑΣ» Κεντρική διάθεση: Ποσειδώνος Ν. Ηράκλειο "'\ ΑΘΗΝΑ τηλ: FAX: ISBN

5 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ ΟΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ Μετάφραση ΓΙΑΝΝΗΣ Γ. ΘΩΜΟΠΟΥ ΛΟΣ ΤΡΙΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΜΙΝΩΑΣ 1996

6

7 Ι Κάποια εποχή, ο Ρόμπερτ Κοχν ήταν πρωταθλητής της πυγμαχίας, της κατηγορίας μεσαίων 6αρών, στο πανεπιστήμιο του Πρίνσετον. Μη θαρρείτε ότι αφήνομαι να εντυπωσιαστώ από έναν πυγμαχικό τίτλο, αλλά για τον Κοχν το πράγμα είχε "(εράστια αξία. Δεν αγαπούσε καθόλου το μποξ. Στην πραγματικότητα το μισούσε, αλλά το είχε μάθει με κόπο και κατά οάθος, για να αντισταθμίσει το αίσθημα κατωτερότητας και δειλίας που ένιωθε ολέποντας να τον μεταχειρίζονται στο Πρίνσετον σαν ΕΟραίο. Δοκίμαζε ένα είδος εσωτερική τόνωση στη σκέψη ότι θα μπορούσε να ξαπλώσει κάτω όλους εκείνους που του φέρνονταν με αυθάδεια, μόλο.που ήταν πολύ δειλός και στο 6άθος καλό παιδί, και δεν είχε ποτέ του πυγμαχήσει παρά μονάχα στο γυμναστήριο. Ήταν ο πιο λαμπρός μαθητής του Σπάιντερ Κέλλυ. Ο Σπάιντερ Κέλλυ δίδασκε σ' όλους τους νεαρούς του που ζύγιζαν εκατόν πέντε ή διακόσιες πέντε λίμπρες να πυγμαχούν σα να ήταν της «κατηγορίας φτερού». Αυτή η μέθοδος φαινόταν να ταιριάζει στον Κοχν. Ήταν πραγματικά ταχύτατος. Ήταν τόσο καλός, που ο Σπάιντερ δεν άργησε να τον κάνει ικανό να αναμετρηθεί με ανθρώπους πολύ πιο δυνατούς από αυτόν. Η μύτη του είχε γίνει πλακουτσή για πάντα, πράγμα που έκαμε να αυξηθεί η αηδία του Κοχν για το μποξ. Ωστόσο, δεν ένιωθε λιγότερο ένα είδος παράξενη ευχαρίστηση, και μάλιστα έ6ρισκε πως η μύτη του είχε κάπως ομορφύνει!

8 8 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥ ΑΙΗ Την τελευταία του χρονιά στο Πρίνσετον, διάδασε πάρα πολύ και άρχισε να φοράει γυαλιά. Δε συνάντησα ποτέ κανένα της τάξης του που να τον θυμάται, και πολύ περισσότερο να θυμάται ότι ήταν πρωταθλητής του μποξ «μεσαίων 6αρών». Δυσπιστώ πάντα στους ειλικρινείς και απλούς ανθρώπους, προπαντός όταν οι ιστορίες τους είναι αληθοφανείς, και είχα πάντα την υποψία ότι ο Ρόμπερτ Κοχν δεν υπήρξε ίσως ποτέ του πρωταθλητής του μποξ, της κατηγορίας μεσαίων δαρών, και ότι ίσως κάποιο άλογο τον είχε κλωτσήσει στη μούρη ή ίσως η μάνα του τον είχε γεννήσει σημαδιακό, από κάποια τρομάρα που πήρε όταν ήταν έγκυος ή από κάποια άλλη αιτία, ή μπορεί και να είχε σπάσει κάπου τα μούτρα του όταν ήταν μικρός. Τελικά, όμως, κάποιος επαλήθευσε την ιστορία του Σπάιντερ Κέλλυ. Ο Σπάιντερ Κέλλυ, όχι μόνο θυμόταν τον Κόχν, αλλά συχνά αναρωτιόταν τι είχε απογίνει. Από τον πατέρα του, ο Ρόμπερτ Κοχν ανήκε σε μιαν από τις πλoυσιότ ρες εδραϊκές οικογένειες της Νέας Υόρκης και, από τη μητέρα του, σε μιαν από τις πιο παλιές. Στη στρατιωτική σχολή, όπου είχε προετοιμάσει τις εισαγωγικές του εξετάσεις στο Πρίνσετον, καθώς τα κατάφερνε πολύ καλά στο ποδόσφαιρο, κανείς δε δρέθηκε να του θυμίσει τη φυλή από την οποία προερχόταν. Κανείς ποτέ δεν τον είχε κάμει να νιώσει πως ήταν Εδραίος, και, κατά συνέπεια, διαφορετικός από τους άλλους, ως τη μέρα που μπήκε στο Πρίνσετον. Ήταν ένα χαριτωμένο αγόρι, εγκάρδιο και πολύ δειλό, και διαποτισμένο από μια πικρία. Αντιδρούσε πυγμαχώντας και δγήκε από το Πρίνσετον με το οδυνηρό αίσθημα αυτού που ήταν και με μια μύτη σαν πατημένη πιπεριά. Παντρεύτηκε έτσι την πρώτη κοπέλα που του φέρθηκε ευγενικά. Έμεινε παντρεμένος πέντε χρόνια, έκαμε τρία παιδιά, έχασε το μεγαλύτερο μέρος από τα πενήντα χιλιάδες δολάρια που είχε αφήσει ο πατέρας του (η υπόλοιπη περιουσία περιήλθε στη μητέρα του), απόχτησε μια σκληρότητα αρκετά δυσάρεστη, εξαιτίας μιας σειράς θλιδερών περιστατικών της συζυγικής του ζωής με μια γυναίκα πλούσια, και

9 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 9 ακρι6ώς τη στιγμή που είχε αποφασίσει να εγκαταλείψει αυτή τη γυναίκα, τον παράτησε εκείνη, φεύγοντας με έναν μινιατουρίστα. Καθώς ήταν κιόλας πολλοί μήνες που σκεφτόταν να ε γκαταλείψει αυτή τη γυναίκα, μα που δεν το είχε κάμει ποτέ, επειδή το έ6ρισκε πολύ σκληρό να της στερήσει την συντροφιά του, η αναχώρησή της στάθηκε γι' αυτόν μια από τις πιο σωτήριες εκπλήξεις. Βγήκε το διαζύγιο, και ο Ρόμπερτ Κοχν αναχώρησε για την Καλιφόρνια. Έπεσε μέσα σε μια ομάδα λογοτεχνών και, καθώς είχε ακόμη μερικά από τις πενήντα χιλιάδες δολάρια, δεν άργησε να επιχορηγήσει ένα καλλιτεχνικό περιοδικό. Το περιοδικό άρχισε να εμφανίζεται στο Κέρμελ της Καλιφόρνιας, και κατέληξε στο Πρό6ινσταουν, στην Πολιτεία της Μασαχουσέτης. Εκείνη την εποχή, ο Κοχν, που τον θεωρούσαν πραγματικά σαν έναν άγγελο και που το όνομά του φιγουράριζε στην πρώτη σελίδα απλώς σαν μέλος της συμ60υλευτικής επιτροπής, είχε γίνει ο μόνος και μοναδικός συντάκτης. Το χρήμα ανήκε σ' αυτόν και ανακάλυψε ότι αγαπούσε το κύρος που αποφέρει ο τίτλος του συντάκτη. Λυπήθηκε πάρα πολύ τη μέρα που το περιοδικό, έχοντας γίνει εξαιρετικά δαπανηρό, χρειάστηκε να κλείσει. Εκείνη, ωστόσο, τη στιγμή, ήρθαν να τον απασχολήσουν άλλα θέματα. Είχε αφήσει να τον «καπαρώσει» μια κυρία, που, χάρη στο περιοδικό, λογάριαζε να κατακτήσει τη δόξα. Ήταν πολύ ενεργητική, και ο Κοχν δεν είχε ποτέ χάσει ευκαιρία να μην αφεθεί σε κάποιο «καπάρωμα». Επιπλέον ένιωθε πως ήταν ερωτευμένος μαζί της. Όταν η κυρία αντιλήφθηκε ότι το περιοδικό δε θα πήγαινε και πολύ μακριά, στενοχωρέθηκε, και σκέφτηκε ότι θα ήταν προτιμότερο να επωφεληθεί από ό,τι α πόμενε -?σο θα απόμενε κάτι από το οποίο θα μπορούσε να επωφεληθεί. Επέμεινε έτσι να πάνε στην Ευρώπη, όπου ο Κοχν θα μπορούσε να επιδοθεί στο γράψιμο. Πήγαν λοιπόν στην Ευρώπη, όπου η κυρία είχε μεγαλώσει,

10 10 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥ ΑΙΗ και έμειναν εκεί τρία χρόνια. Στη διάρκεια των τριών αυτών χρόνων, που το πρώτο το πέρασαν ταξιδεύοντας και τα δυο άλλα στο Παρίσι, ο Ρόμπερτ Κοχν απόχτησε δυο φίλους, τον Μπράντοκς κι εμένα. Ο Μπράντοκς ήταν φίλος στη λογοτεχνία. Εγώ ήμουν φίλος στο τέννις. Η κυρία στην οποία ανήκε - Φράνσες την έλεγαν - αντιλήφθηκε στο τέλος του δεύτερου χρόνου ότι τα θέλγητρά της ε λαττώνονταν, και η στάση της προς τον Ρόμπερτ πέρασε, από μια νωχελική κατοχή ανάμικτη με εκμετάλλευση, στη σταθερή απόφαση να τον παντρευτεί. Στο μεταξύ, η μητέρα του Ρόμπερτ έδινε στο γιο της ένα επίδομα από τριακόσια δολάρια το μήνα. Για δυο χρόνια, πιστεύω πως ο Ρόμπερτ Κοχν δε σήκωσε ποτέ τα μάτια του σε άλλη γυναίκα. Ήταν πολύ ευτυχισμένος, εκτός από το ότι, όπως πολλοί Αμερικανοί που ζουν στην Ευρώπη, θα προτιμούσε να ζει στην Αμερική, και είχε ανακαλύψει την τέχνη να γράφει. Έγραψε ένα μυθιστόρημα και, για να πούμε την αλήθεια, το μυθιστόρημα αυτό δεν ήταν και τόσο κακό, όσο ισχυρίστηκαν αργότερα οι κριτικοί. Ωστόσο, δεν ήταν ένα καλό μυθιστόρημα. Διάσασε πολλά σισλία, έπαιξε μπριτζ, έπαιξε τέννις κι έ κανε πυγμαχία σ' ένα συνοικιακό γυμναστήριο. Πρόσεξα, για πρώτη φορά, τη στάση της κυρίας απέναντί του, ένα σράδι που φάγαμε οι τρεις μας. Είχαμε φάει στο ε στιατόριο Λασενύ και στη συνέχεια πήγαμε να πάρουμε τον καφέ μας στο καφενείο των Βερσαλλιών. Μιλήσαμε αρκετά και ανάγγειλα την πρόθεσή μου να φύγω. Ο Κοχν είχε πει πως ήθελε να περάσουμε οι δυο μας κάπου το Σασσατοκύριακο. Ήθελε ν' αφήσει την πόλη και να κάνει μια μεγάλη εκδρομή με τα πόδια. Εγώ πρότεινα να πάμε αεροπορικώς ως το Στρασσούργο και στη συνέχεια ν' ανεσούμε πεζή στη Σαιντ-Οντίλ, ή σε κάποιο άλλο μέρος της Αλσατίας. - Γνωρίζω μια γυναίκα στο Στρασσούργο, είπα, που θα μπορούσε να μας ξεναγήσει εκεί.

11 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 11 Κάποιος μου έδωσε μια κλωτσιά κάτω από το τραπέζι. Νόμισα πως ήταν τυχαίο και συνέχισα: - Είναι τώρα δυο χρόνια που 6ρίσκεται εκεί κάτω και ξέρει όλα όσα πρέπει να ιδεί κανείς στην πόλη. Είναι μια γυναίκα καταπληκτική. Δέχτηκα μια καινούργια κλωτσιά κάτω από το τραπέζι και, σηκώνοντας τα μάτια, είδα τη Φράνσες, την κυρία του Ρόμπερτ, με το πηγούνι στον αέρα και την όψη σκληρή. - Και στο κάτω-κάτω, λέω, γιατί να πάμε στο Στρασ60ύργο; Θα μπορούσαμε κάλλιστα να πάμε στη Βρύγη ή στις Αρδέννες. Ο Κοχν φάνηκε ανακουφισμένος. Δεν δέχτηκα άλλη κλωτσιά. Είπα καληνύχτα και έφυγα. Ο Κοχν είπε πως ήθελε ν' αγοράσει μια εφημερίδα και ότι θα με συνόδευε ως τη γωνιά του δρόμου. - Θεέ μου! λέει, τι σου ήρθε και είπες για κείνη τη γυναίκα στο Στρασ60ύργο; Δεν έ6λεπες λοιπόν τη Φράνσες; - Όχι, δεν είχα ιδέα. Τι μπορεί να τη νοιάζει τη Φράνσες αν εγώ ήξερα μιαν Αμερικανίδα στο Στρασ60ύργο; - Δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία ποια γυναίκα είναι. Δε θα μπορέσω να πάω εκεί, αυτό είν' όλο. - Μη λες λοιπόν ανοησίες. - Δεν την ξέρεις εσύ τη Φράνσες. Μια γυναίκα, οποιαδήπο- τε κι αν είναι αυτή. Δεν είδες τι μούτρα έκανε; - Ε λοιπόν, λέω, θα πάμε στο Σανλίς! - Καλά, μη στενοχωριέσαι. - Δε στενοχωριέμαι. Στο Σανλίς είναι πολύ καλά. Θα μπορέσουμε να κατε60ύμε στο Γκραν Σερφ. Θα περπατήσουμε μέσα στο δάσος κι ύστερα θα γυρίσουμε ήσυχα στο σπίτι μας. - Εντάξει, συμφωνώ. - Λοιπόν, αύριο, στο τέννις, λέω. - Καληνύχτα, Τζέικ, είπε ο Κοχν. Και τρά6ηξε προς το καφενείο. - Ξέχασες να πάρεις την εφημερίδα σου, λέω. - Αλήθεια.

12 12 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ Με συνόδεψε ως το περίπτερο, στη γωνιά του δρόμου. - Δεν είσαι στενοχωρημένος μαζί μου, Τζέικ; Στράφηκε με την εφημερίδα στο χέρι. - Μα όχι, δεν έχω κανένα λόγο. - Αύριο, στο τέννις, είπε. Τον κοίταζα που γύριζε στο καφενείο, με την εφημερίδα στο χέρι. Μου ήταν μάλλον συμπαθής και, ήταν φανερό, πως η ζωή μαζί της δεν ήταν πάντα ρόδινη.

13 11 Εκείνο το χειμώνα, ο Ρόμπερτ Κοχν έφυγε για την Αμερική με το μυθιστόρημά του, που έγινε δεκτό από έναν αρκετά καλό εκδότη.αυτό το ταξίδι φαίνεται πως έγινε η αιτία για μια τρομερή σκηνή, και, πιστεύω, πως τότε ήταν που τον έχασε η Φράνσες, γιατί πολλές γυναίκες υπήρξαν ευγενικές μαζί του στη Νέα Υόρκη και, όταν ξαναγύρισε, δεν ήταν πια ο ίδιος. Ήταν ενθουσιώδης περισσότερο από ποτέ για την Αμερική, και δεν ήταν πια τόσο απλός, ούτε τόσο ευγενικός. Ο εκδότης του είχε παινέψει το μυθιστόρημά του λιγάκι υπερ60λικά και το είχε πάρει επάνω του. Έπειτα, πολλές γυναίκες είχαν 6άλει τα δυνατά τους να του φανούν ευχάριστες και οι ορίζοντές του είχαν αλλάξει. Για τρία χρόνια, ή περίπου τόσο, δεν είχε γνωρίσει παρά μόνο τη Φράνσες. Είμαι 6έ6αιος ότι ποτέ στη ζωή του δεν είχε γνωρίσει τον έρωτα. Είχε παντρευτεί 6γαίνοντας από τη θλι6ερή ζωή που είχε κάμει στο πανεπιστήμιο, και η Φράνσες τον είχε πάρει τη στιγμή που ανακάλυπτε ότι δεν ήταν το παν για την πρώτη του γυναίκα. Δεν ήταν ακόμη ερωτευμένος, αλλά καταλά6αινε ότι ασκούσε κάποια έλξη στις γυναίκες, και το γεγονός ότι μια γυναίκα προσκολλιόταν σ' αυτόν και επιθυμούσε να ζήσει μαζί του δεν ήταν απλά ένα θεϊκό θαύμα. Η μεταμόρφωσή του ήταν τέτοια, που δεν ήταν πια ευχάριστος για παρέα. Επιπλέον, έχοντας παίξει στο μπριτζ ποσά πάρα πολύ μεγάλα γι' αυτόν, σε σπίτια φίλων του στη Νέα

14 14 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥ ΑΙΗ Υόρκη, που έπαιζαν «χοντρό παιχνίδι», είχε την τύχη να κερδίσει πολλές εκατοντάδες δολλ <Χ ρια. Αυτό τον είχε κάμει αρκετά κενόδοξο κι έλεγε συχνά πως, σε περίπτωση ανάγκης, ένας άνθρωπος μπορούσε πάντα να κερδίσει τη ζωή του παίζοντας μπριτζ. Υπήρχε ακόμη και κάτι άλλο. Είχε δια6άσει Ου Χιούδσον. Θα μπορούσε να πιστέψει κανείς ότι αυτό είναι μια πολύ αθώα απασχόληση, αλλά ο Κοχν είχε δια6άσει και ξαναδια6άσει την «Πορφυρή Γη». Αλλά η «Πορφυρή Γη» είναι ένα 6ι6λίο ολέθριο, αν το δια6άσει κανείς πολύ αργά. Βλέπει εκεί τις υπέροχες και εικονικές ερωτικές περιπέτειες ενός τέλειου Εγγλέζο ύ τζέντλεμαν σε μια χώρα έντονα ρομαντική, που ο διάκοσμός της είναι ζωγραφισμένος με τον καλύτερο τρόπο. Όποιος πάρει αυτό το 6ι6λίο στα τριαντατέσσερα χρόνια του σαν οδηγό της ζωή του, διατρέχει τους ίδιους σχεδόν κινδύνους με εκείνον που θα έκανε στην ίδια ηλικία την είσοδό του στη Γουώλ Στρητ, φρεσκο6γαλμένος από ένα γαλλικό μοναστήρι και εφοδιασμένος με όλη τη σειρά των πιο πρακτικών 6ι6λίων του Α. Αλζέ. Από ό,τι πιστεύω, ο Κοχν είχε πάρει κάθε λέξη της «Πορφυρής Γης» κατά γράμμα, σα να επρόκειτο για καμιά έκθεση του Ρ.Τζ. Νταν. Δε θα έπρεπε ωστόσο να τον παρεξηγήσετε. Είχε οπωσδήποτε μερικές επιφυλάξεις, αλλά, στο σύνολό του αυτό το 6ι6λίο του φαινόταν συνετό. Δε χρειαζόταν τίποτα περισσότερο για να του φουντώσει τα μυαλά. Δεν καταλά- 6αινα ως ποιο σημείο έφτανε αυτή η παραφορά, ίσαμε τη μέρα που παρουσιάστηκε στο γραφείο μου. - Γεια σου, Ρόμπερτ! λέω. Έρχεσαι να με διασκεδάσεις; - Θα ήθελες να πας στη Νότια Αμερική, Τζέικ, μου λέει. - Όχι. - Και γιατί; - Δεν ξέρω. Δε μου γεννήθηκε ποτέ μια τέτοια επιθυμία. Και κοστίζει πάρα πολύ. Εξάλλου, μπορείς να ιδείς όσους Νοτιοαμερικανούς θέλεις στο Παρίσι.

15 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 15 - Αυτοί δεν είναι αληθινοί Νοτιοαμερικανοί. - Εμένα μου φαίνονται πως είναι εκατό τα εκατό τέτοιοι. Είχα να στείλω με την ειδική υπηρεσία ενός πλοίου το ε6δομαδιαίο ταχυδρομείο μου με τις ειδήσεις, και δεν είχα γράψει παρά μονάχα τις μισές. - Έμαθες κανένα σκάνδαλο; ρώτησα. - Όχι. - Δεν υπάρχουν διαζύγια ανάμεσα στις υψηλές σου γνωριμίες; - Όχι. Άκουσε, Τζέικ. Αν αναλά6αινα εγώ να σου κάνω όλα τα έξοδα του ταξιδιού, θα με συνόδευες στη Νότια Αμερική; - Γιατί εγώ; - Ξέρεις τα ισπανικά. Και θα ήταν πιο διασκεδαστικό να είμαστε δυο. - Όχι, λέω. Μ' αρέσει εδώ, και το καλοκαίρι θα πάω στην Ισπανία. - Όλη μου τη ζωή ονειρευόμουν ένα τέτοιο ταξίδι, λέει ο Κοχν. (Κάθησε). Θα γεράσω πριν μπορέσω να το πραγματοποιήσω. - Μη λες κουταμάρες, του λέω. Μπορείς να πας παντού ό που θέλεις. Οι τσέπες σου είναι γεμάτες λεφτά. - Το ξέρω. Μα δεν μπορώ να ξεκινήσω. - Κάθησε 'κει που είσαι, λέω. Στο κάτω-κάτω, όλες οι χώρες μοιάζουν με τον κινηματογράφο. Αλλά τον λυπήθηκα. Ήταν αξιοθρήνητα συγκινημένος. - Δεν μπορώ να συνηθίσω στην ιδέα ότι η ζωή μου κυλάει τόσο γρήγορα και ότι στην πραγματικότητα δεν τ ζω. - Κανείς δε ζει γεμάτα τη ζωή του, εκτός από τους ταυρομάχους. - Δε μ' ενδιαφέρουν οι ταυρομάχοι. Πρόκειται για μια ζωή ανώμαλη. Θέλω να πάω στην ύπαιθρο, στη Νότια Αμερική. Θα μπορούσαμε να κάνουμε ένα καταπληκτικό ταξίδι.

16 16 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Σκέφτηκες ποτέ να πας για κυνήγι στις αγγλικές κτήσεις της Αφρικής; - Όχι, δε θα μου άρεσε κάτι τέτοιο. - Είναι ένα μέρος που ευχαρίστως θα πήγαινα μαζί σου. - Όχι, αυτό δεν μ' ενδιαφέρει. - Είναι γιατί ποτέ σου δε διά6ασες 6ι6λία σχετικά μ' αυτό το θέμα. Θα έπρεπε να δια6άσεις ένα από εκείνα τα 6ι6λία που είναι γεμάτα με ερωτικές ιστορίες με όμορφες αραπίνες πριγκίπισσες, που αστράφτουν μέσα στη μαυρίλα τους. - Θέλω να πάω στη Νότια Αμερική. Είχε εκείνο το πολύ ε6ραίικο χαρακτηριστικό να είναι πεισματάρης. - Κατε6αίνουμε να πάρουμε κάτι; - Δεν εργάζεσαι; - Όχι, λέω. Κατε6ήκαμε στο καφενείο του ισογείου. Είχα ανακαλύψει ότι δεν υπήρχε καλύτερο μέσο για να απαλλαγείς από τους φίλους σου. Αφού θα έχεις πιει ένα ποτήρι, δεν έχεις παρά να πεις: «Αχ! πρέπει τώρα να ξανανέ6ω. Έχω να στείλω μερικά τηλεγραφήματω), και το ζήτημα ταχτοποιείται. Έχει μεγάλη σημασία να μπορείς να ξεφεύγεις με τόσο εύσχημο τρόπο στο επάγγελμα του δημοσιογράφου, όπου μια από τις πιο ουσιώδεις ηθικές αρχές 6ρίσκεται στο να δείχνεις πάντα πως δεν έχεις τίποτα να κάνεις. Κοντολογίς, κατε6ήκαμε στο μπαρ και πήραμε ένα ουίσκυ με σόδα. Ο Κοχν κοίταζε τις μποτίλιες που ήταν στα ράφια γύρω-γύρω στην αίθουσα. - Καλό αυτό το μαγαζί, λέει. - Ναι, δεν του λείπει το αλκοόλ, επιδοκίμασα. - Άκουσε, Τζέικ. (Έσκυψε πάνω στον πάγκο). Δεν έχεις ποτέ την εντύπωση ότι η ζωή σου κυλάει κι εσύ δεν επωφελείσαι απ' αυτήν; Αναλογίζεσαι ότι έχεις κιόλας ζήσει σχεδόν τη μισή ζωή σου; - Ναι, πότε-πότε.

17 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑ ΊΈΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 17 - Το ξέρεις πως σε τριανταπέντε περίπου χρόνια θα είμαστε πεθαμένοι; - Ε λοιπόν, και τι σε νοιάζει, Ρόμπερτ; Τι σε νοιάζει; - Μιλώ σ06αρά. - Είναι κάτι που δε με απασχολεί καθόλου, λέω. - Και όμως, θα έπρεπε. - Αρκετά χολόσκαγα άλλοτε. Τώρα, τέλειωσε. Δε σκοτίζομαι πια. - Επιτέλους, θέλω να πάμε στη Νότια Αμερική. - Άκουσε Ρόμπερτ, η αλλαγή χώρας δεν ωφελεί σε τίποτα. Τα δοκίμασα όλα αυτά. Το ότι θα πας από ένα μέρος σε άλλο μη θαρρείς πως θα σε 60ηθήσει να ξεφύγεις από τον εαυτό σου. Αυτό δε φέρνει κανένα αποτέλεσμα. - Ναι, αλλά δεν πήγες ποτέ στη Νότια Αμερική. - Στο διά60λο η Νότια Αμερική σου. Αν πήγαινες εκεί, στην ψυχική κατάσταση που 6ρίσκεσαι τώρα, δε θ' άλλαζε τίποτα α πολύτως. Μια χαρά είμαστε εδώ. Γιατί δε θα μπορούσες να ζήσεις τη ζωή σου στο Παρίσι; - Έχω 6αρεθεί το Παρίσι. Έχω 6αρεθεί το Καρτιέ. - Απόγευγε το Καρτιέ. Τριγύρνα λίγο μόνος σου. Κάτι μπορεί να σου συμ6εί. - Δε μου συμ6αίνει ποτέ τίποτα. Μια φορά, περπατούσα ο λομόναχος όλη τη νύχτα και δε μου συνέ6ηκε τίποτα, εκτός από έναν αστυνομικό με ποδήλατο που μου ζήτησε την ταυτότητά μου. - Και η πόλη δεν ήταν ωραία τη νύχτα; - Δε μ' αρέσει το Παρίσι. Και να που τον λυπόμουνα, αλλά δεν μπορούσα να κάμω τίποτα, γιατί σκόνταφτα σε δυο έμμονες ιδέες του: τη Νότια Αμερική, που θα τον θεράπευε, και το Παρίσι που δεν το αγαπούσε. Την πρώτη ιδέα την είχε πάρει από ένα 6ι6λίο, και πιθανόν και τη δεύτερη την είχε επίσης πάρει από κάποιο 6ι6λίο. - Αχ! λέω, πρέπει να ξανανέ6ω. Έχω να στείλω μερικά τηλε "γραφήματα.

18 18 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Στ' αλήθεια πρέπει να φύγεις; - Ναι, πρέπει να στείλω εκείνα τα τηλεγραφήματα. - Θα σε πείραζε ν' ανε6ώ να καθήσω στο γραφείο σου; - Καθόλου, έλα. Κάθησε στο δωμάτιο που έ6λεπε στο δρόμο κι άρχισε να δια6άζει τις εφημερίδες. Ο συντάκτης, ο εκδότης και εγώ εργαστήκαμε συνέχεια για δυο ώρες. Έπειτα ξεδιάλεξα τα διάφορα αντίτυπα, πρόστεσα μια υπογραφή, τα έ6αλα όλα σε δυο μεγάλα φάκελα από χαρτί Μανίλλας και χτύπησα το κουδούνι του κλητήρα για να τα μεταφέρει στο σταθμό του Σαιν Λαζάρ. Πέρασα στο άλλο δωμάτιο και 6ρήκα εκεί τον Ρόμπερτ Κοχν αποκοιμισμένον μέσα σε μια μεγάλη πολυθρόνα. Κοιμόταν με το κεφάλι πάνω στα μπράτσα του. Μου έκανε κόπο να τον ξυπνήσω, αλλά ήθελα να κλείσω το γραφείο και να φύγω. Α κούμπησα το χέρι μου στον ώμο του. Κούνησε το κεφάλι. - Δεν μπορώ να το κάμω, δεν μπορώ να το κάμω, λέει, 6υθίζοντας το κεφάλι πιο 6αθιά μέσα στα μπράτσα του. Δεν μπορώ να το κάμω. - Ρόμπερτ, λέω κουνώντας τον από τον ώμο. Σήκωσε τα μάτια. Χαμογέλασε, μισοκλείνοντας τα 6λέφαρά του. - Μήπως μιλούσα δυνατά; - Ναι. Κάτι έλεγες. Μα δεν ήταν πολύ ξεκάθαρο. - Θεέ μου, τι παλιόνειρο! - Σε αποκοίμισε η γραφομηχανή; - Ίσως. Δεν κοιμήθηκα χτες τη νύχτα. - Και τι έκανες λοιπόν; - Συζητούσα, λέει. Μπορούσα να το φανταστώ. Έχω τη 6ρώμικη συνήθεια να φαντάζομαι τις σκηνές της κρε66ατομουρμούρας των φίλων μου. Πήγαμε να πάρουμε ένα απεριτίφ στο καφενείο «Ναπολιταίν», χαζεύοντας συνάμα το πλήθος που πηγαινοέρχεται κάθε 6ράδι στο 60υλε6άρτο.

19 πι Η ανοιξιάτικη 6ραδιά ήταν ζεστή και, όταν έφυγε ο Ρόμπερτ, έμεινα καθισμένος σ' ένα τραπέζι, στην ταράτσα του «Ναπολιταίν». Κοίταζα τη νύχτα που έπεφτε, τις φωτεινές αγγελίες να ανά60υν, τα κόκκινα και πράσινα σήματα της κυκλοφορίας, το πλήθος των περαστικών, τα άλογα των αμαξιών που τριπόδιζαν κατά μήκος της πυκνής σειράς των ταξί και τις «πουλαδίτσες», που μόνες ή δυο-δυο, περνούσαν, αναζητώντας το 6ραδινό τους φαγητό. Πρόσεξα ένα όμορφο κορίτσι που πέρασε μπρος από το τραπέζι μου. Την είδα να ξεμακραίνει στη λεωφόρο και την έχασα από τα μάτια μου. Πρόσεξα έπειτα μιαν άλλη και είδα την πρώτη που ξαναγύριζε. Πέρασε ακόμη μια φορά και τα 6λέμματά μας διασταυρώθηκαν. Τότε πλησίασε και κάθησε στο τραπέζι μου. Το γκαρσόνι ήρθε σε μας. - Τι θα πάρεις; λέω. - Ένα Περνό. - Δεν είναι καλό τα μικρά κορίτσια να πίνουν Περνό. - Μικρό κορίτσι είσαι συ. Πες στο γκαρσόνι να φέρει ένα Περνό. - Ένα Περνό τότε και για μένα. - Λοιπόν, ρώτησε, θα το γλεντήσεις; - Φυσικά, κι εσύ; - Δεν ξέρω. Δεν ξέρει κανείς ποτέ σ' αυτή την πόλη. - Δε σ' αρέσει το Παρίσι;

20 20 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Όχι. - Γιατί δεν πας αλλού ; - Δεν υπάρχει άλλο μέρος να πάω. - Ε λοιπόν, αυτό εγώ το λέω ευτυχία! - Τέτοια ευτυχία σου τη χαρίζω! Το Περνό είναι μια πρασινωπή απομίμηση του αψεντιού. Όταν του προσθέσεις νερό, γίνεται γαλατερό. Έχει γεύση γλυκόρριζας και σε τονώνει, αλλά η κατάπτωση που ακολουθεί είναι μεγαλύτερη απ' αυτήν που είχες πρώτα. Πίναμε καθισμένοι, και το κορίτσι φαινόταν κατσούφικο. - Λοιπόν, λέω, δε θα μου κάνεις το τραπέζι; Έσκασε ένα χαμόγελο και είδα γιατί προσπαθούσε να μη γελά. Όταν έκλεινε το στόμα, ήταν μάλλον όμορφη. Πλήρωσα και προχωρήσαμε προς το δρόμο. Φώναξα μια άμαξα κι ο α μαξάς ήρθε και σταμάτησε σύρριζα στο πεζοδρόμιο. Κουρνιασμένοι άνετα στο 6άθος της άμαξας, που πήγαινε κούτσα-κούτσα, ανε6ήκαμε τη λεωφόρο της Όπερας μπρος από τις κλειστές πόρτες των μαγαζιών με τις φωτισμένες 6ιτρίνες. Η λεο?φόρος, πλατιά κι αστραφτερή, ήταν σχεδόν έρημη. Η άμαξα πέρασε μπροστά από τα γραφεία της «Νιου Γιορκ Χέραλντ», που η 6ιτρίνα της ήταν γεμάτη ρολόγια. - Σε τι χρησιμεύουν όλα αυτά τα ρολόγια; ρώτησε το κορίτσι. - Δείχνουν την ώρα στα διάφορα μέρη της Αμερικής. Αφήσαμε τη λεωφόρο για να πάρουμε την οδό Πυραμίδων και, διασχίζοντας τα εμπόδια της οδού Ρι60λί, εισδύσαμε στον Κεραμεικό από ένα σκοτεινό θόλο. Η κοπέλα ζάρωσε πάνω μου και την έπιασα από τη μέση. Με κοίταζε, περιμένοντας ένα φιλί. 'Απλωσε το χέρι της και με άγγιξε, αλλά της από σπρωξα το χέρι. - Όχι αυτό. - Γιατί; Είσαι άρρωστος;

21 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 21 - Ναι. - Όλος ο κόσμος είναι άρρωστος. Κι εγώ άρρωστη είμαι. Βγήκαμε από τον Κεραμεικό στο φως, διασχίσαμε τον Σηκουάνα και ανε6ήκαμε την οδό των Αγίων Πατέρων. - Δε θα έπρεπε να πίνεις Περνό αν είσαι άρρωστος. - Κι εσύ πολύ περισσότερο. - Ω! για μένα δεν έχει σημασία. Δεν έχει σημασία για μια γυναίκα. - Πως σε λένε; - Ζωρζέτ. Και σένα; - Τζάκομπ. - Αυτό είναι φλαμανδικό όνομα. - Και αμερικανικό. - Είσαι μήπως Φλαμανδός; - Όχι, Αμερικανός. - Τόσο το καλύτερο. Μισώ τους Φλαμανδούς. Φτάσαμε στο εστιατόριο. Φώναξε στον αμαξά να σταματήσει. Κατε6ήκαμε, μα η Ζωρζέτ 6ρήκε πως το κατάστημα δεν είχε καλή εμφάνιση. - Δε φαίνεται να λέει πολλά πράγματα αυτό το εστιατόριο. - Όχι, λέω, θα προτιμούσες ίσως να πηγαίναμε στο Φουαγιό; Γιατί δεν κρατάς την άμαξα να σε πάει εκεί; Είχα κρατήσει το κορίτσι με την αόριστη συναισθηματική ιδέα πως θα ήταν ευχάριστο να φάω με κάποιον. Είχα πολύ καιρό να φάω παρέα με μια «πουλαδίτσα», και είχα ξεχάσει πόσο ανιαρό είναι αυτό το πράγμα. Μπήκαμε στο εστιατόριο και, περνώντας εμπρός από τη μαντάμ Λα6ίνι, που ήταν στο ταμείο, καθήσαμε σε μια μικρή αίθουσα. Η Ζωρζέτ ξεκατσούφιασε λίγο, τρώγοντας. - Δεν είναι άσχημα εδώ, είπε. Δεν είναι πάρα πολύ σικ, αλλά το φαγητό είναι καλό. - Καλύτερο από ό,τι στη Λιέγη - Στις Βρυξέλλες, θέλεις να πεις. Πήραμε ακόμη ένα μπουκάλι κρασί και η Ζωρζέτ πέταξε ένα

22 22 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ χωρατό. Χαμογέλασε, έδειξε όλα τα άσχημα δόντια της και τσουγκρίσαμε τα ποτήρια. - Φαίνεσαι γενναίος τύπος, είπε το κορίτσι. Κρίμα που είσαι άρρωστος. Καταλασαινόμαστε εμείς οι δυο. Τι έχεις αλήθεια; - Έχω τραυματιστεί στον πόλεμο. - Ω! αυτός ο σρωμοπόλεμος! Θα συνεχίζαμε ίσως να μιλάμε για τον πόλεμο, συμφωνώντας πως ήταν πραγματικά συμφορά για τον πολιτισμό και πως θα ήταν προτιμότερο να τον απόφευγαν οι άνθρωποι. Δε διασκέδαζα καθόλου, αλλά εκείνη ακρισώς τη στιγμή με φώναξε κάποιος από τη γειτονική αίθουσα. - Μπάρνες! Έι! Μπάρνες! Τζάκομπ Μπάρνες! - Είναι κάποιος φίλος μου που με φωνάζει, εξήγησα. Και σγήκα. Ήταν ο Μπράντοκς, καθισμένος σ' ένα μεγάλο τραπέζι με μια ολόκληρη συμμορία, τον Κοχν, την Φράνσες Κλάιν, την κυρία Μπράντοκς και πολλά άλλα πρόσωπα, που δεν τα γνώριζα. - Έρχεστε να χορέψετε, ε; ρώτησε ο Μπράντοκς. - Να χορέψουμε; - Μα ναι, τα ντάνσινγκ. Δεν ξέρετε λοιπόν ότι ξαναστήσαμε τα ντάνσινγκ; επέμσηκε η κυρία Μπράντοκς. - Εννοείται. - Και να φέρετε και τη φίλη σας, είπε η κυρία Μπράντοκς γελώντας. Η κυρία Μπράντοκς ήταν Καναδέζα, και διέθετε εκείνη την τόσο χαριτωμένη κοινωνική άνεση των γυναικών της χώρας της. - Ευχαριστώ, ερχόμαστε, είπα. Γύρισα στο σαλονάκι. - Τι είναι αυτοί οι φίλοι σου ; ρώτησε η ΖωρζέΤ. - Συγγραφείς και καλλιτέχνες. - Υπάρχουν σωρό από δαύτους από αυτή τη μεριά του νερού. - Πάρα πολλοί.

23 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑ ΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 23 - Ναι, αλλά υπάρχουν και μερικοί που κερδίζουν χρήματα. - Ω, ναι! Τελειώσαμε το φαγητό και το πιοτό μας. - Πάμε, είπα, πάμε να πάρουμε τον καφέ με τους άλλους. Η Ζωρζέτ άνοιξε την τσάντα της, συγύρισε λίγο το πρόσωπό της κοιτάζοντας σ' ένα καθρεφτάκι, διόρθωσε το κοκκινάδι των χειλιών της και έσιαξε το καπέλο της. - Να με, είπε. Μπήκαμε στην αίθουσα, που ήταν γεμάτη κόσμο, και ο Μπράντοκς και η παρέα του σηκώθηκαν από το τραπέζι. - Επιτρέψτε μου να σας συστήσω την αρραοωνιαστικιά μου, δεσποινίδα Ζωρζέτ Λεμπλάν, είπα. Η Ζωρζέτ έδειξε το θαυμάσιο χαμόγελό της και όλοι της έσφιξαν το χέρι. - Είστε συγγενής της Ζωρζέτ Λεμπλάν, της τραγουδίστριας; ρώτησε η κυρία Μπράντοκς. - Δεν την ξέρω, απάντησε η Ζωρζέτ. ' - Και όμως, έχετε το ίδιο όνομα, επέμεινε εγκάρδια η κυρία Μπράντοκς. - Όχι, λέει η Ζωρζέτ, καθόλου. Ονομάζομαι Ομπέν. - Μα ο κύριος Μπάρνες σας σύστησε σαν δεσποινίδα Ζωρζέτ Λεμπλάν. Γι' αυτό είμαι εντελώς 6έοαιη, επέμεινε η κυρία Μπράντοκς, που, ξαναμμένη καθώς ήταν μιλώντας γαλλικά, μπορούσε κάλλιστα να μην έχει ιδέα για τι πράγμα μιλούσε. - Είναι ηλίθιος, είπε η Ζωρζέτ. - Ω! κατάλα6α, ήταν ένα χωρατό, είπε η κυρία Μπράντοκς. - Ναι, είπε η Ζωρζέτ. Πρέπει να γελάσουμε. - 'Ακουσες, Χένρυ; φώναξε η κυρία Μπράντοκς στο σύζυγό της, που καθόταν στην άλλη άκρη του τραπεζιού. Ο κ. Μπάρνες παρουσίασε τη μνηστή του με το όνομα Ζωρζέτ Λεμπλάν, ενώ στην πραγματικότητα ονομάζεται Ομπέν. - Μα φυσικά, αγαπητή μου, δεσποινίς Ομπέν. Τη γνωρίζω εδώ και πάρα πολύ καιρό. - Ω! δεσποινίς Ομπέν, φώναξε η Φράνσες Κλάιν, που μι-

24 24 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ λούσε τα γαλλικά πολύ γρήγορα, χωρίς να φαίνεται και τόσο υπερήφανη ούτε τόσο ξαφνιασμένη όσο η κυρία Μπράντοκς διαπιστώνοντας πως αυτά ήταν αληθινά γαλλικά. Έχετε πολύ καιρό στο Παρίσι; Σας αρέσει εδώ; Λατρεύετε το Παρίσι, έτσι. δεν είναι; - Ποια είν' αυτή εκεί; είπε η Ζωρζέτ, γυρνώντας προς εμένα. Πρέπει να της μιλήσω; Στράφηκε προς την Φράνσες που; καθισμένη, χαμογελαστή, με τα χέρια σταυρωμένα και το κεφάλι κουρνιασμένο στο μακρύ της λαιμό, σούφρωνε τα χείλη της έτοιμη να ξαναπάρει το λόγο. - Όχι, δε μ' αρέσει το Παρίσι. Είναι ακριδό κqι 6ρώμικο. - Αλήθεια; Εγώ το 6ρίσκω εξαιρετικά καθαρό. Μια από τις πιο καθαρές πόλεις της Ευρώπης. - Εγώ το 6ρίσκω 6ρώμικο. - Πολύ περίεργο! Φαίνεται πως δε θα έχετε πολύ καιρό ε- δώ. - Πάρα πολύ. - Αλλά 6ρίσκει κανείς εδώ πολύ χαριτωμένους ανθρώπους. Αυτό δενμπορείτε να το αρνηθείτε. Η Ζωρζέτ στράφηκε προς εμένα. - Οι φίλοι σου είναι χαριτωμένοι. Η Φράνσες ήταν λίγο πιωμένη και θα ήθελε να συνεχίσει, αλλά ήρθε ο καφές και η Λα6ίνι με τα λικέρ, και μετά απ' αυτό πήγαν όλοι στο ντάνσινγκ των Μπράντοκς. Το ντάνσινγκ ήταν ένα «μπαλ μυζέτ» στην οδό Μοντάνι Σαιντ-Ζενε6ιέ6. Πέντε νύχτες τη 6δομάδα, η εργατική τάξη της συνοικίας πήγαινε εκεί για να χορέψει. Μια νύχτα τη 6δομάδα, ήταν λέσχη χορού. Τη Δευτέρα το 6ράδι το κέντρο ήταν κλειστό. Όταν φτάσαμε, δεν υπήρχε σχεδόν κανείς, εκτός από τον αστυφύλακα, καθισμένο κοντά στην πόρτα, τη γυναίκα του ι διοκτήτη, πίσω από τον πάγκο, και τον ίδιο τον ιδιοκτήτη. Η κόρη τους κατέ6αινε τη σκάλα την ώρα που φτάναμε. Υπήρχαν

25 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 25 μακριοί πάγκοι και τραπέζια πέρα-δώθε στην αίθουσα. 'Ακρη άκρη, 6ρισκόταν η πίστα του χορού. - Όπου να 'ναι θα καταφτάσουν οι άνθρωποι, είπε η κυρία Μπράντοκς. Η κόρη των ιδιοκτητών πλησίασε και ρώτησε τι θα θέλαμε να πιούμε. Ο καταστηματάρχης ανέ6ηκε σ' ένα μεγάλο σκαμνί κι άρχισε να παίζει ακορντεόν. Γύρω στον ένα αστράγαλο είχε ένα κομπολόι από κουδουνάκια και, καθώς έπαιζε, κρατούσε το ρυθμό με το πόδι. Όλος ο κόσμος άρχισε να χορεύει. Έκανε ζέστη και, μόλις τέλειωσε ο χορός, κολυμπούσαμε όλοι στον ιδρώτα. - Θεέ μου! είπε η Ζωρζέτ, εδώ μέσα είναι χαμάμ... - Κάνει ζέστη. - Ζέστη, Θεέ μου! - Βγάλε το καπέλο σου. - Καλή ιδέα. Κάποιος κάλεσε τη Ζωρζέτ να χορέψουν κι εγώ πήγα στο μπαρ. Έκανε πραγματικά πάρα πολλή ζέστη και, μέσα στη ζεστή νύχτα, η μουσική του ακορντεόν ήταν ευχάριστη. Ήπια ένα ποτήρι μπίρα όρθιος στο κατώφλι, μέσα στο δροσερό αεράκι του δρόμου. Δυο ταξί κατέ6αιναν τον κατηφορικό δρόμο. Σταμάτησαν μπροστά στο κέντρο. Βγήκε μια παρέα από νέους ανθρώπους, άλλοι με σαντάλια κι άλλοι με κοντομάνικα. Στο φως της πόρτας μπορούσα να διακρίνω τα χέρια τους και τα οντουλαρισμένα και φρεσκολουσμένα μαλλιά τους. Ο αστυφύλακας, όρθιος στην πόρτα, με κοίταξε και χαμογέλασε. Καθώς έμπαιναν, είδα στο φως λευκά χέρια, κυματιστά μαλλιά, λευκά πρόσωπα, όλα αυτά να μορφάζουν, να χειρονομούν, να φλυαρούν. Μαζί τους ήταν και η Μπρέτ. Ήταν γοητευτική και φαινόταν να νιώθει πολύ άνετα μέσα σ' αυτόν τον κύκλο. Ένας απ' αυτούς πρόσεξε τη Ζωρζέτ και είπε: - Μα την πίστη μου, να ένας αληθινός γερανός. Θα χορέψω μαζί της, Λετ. Θα το δεις.

26 26 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ Ο ψηλός μελαχροινός που λεγόταν Λετ είπε: - Έλα, άσε τις παλααομάρες. Ο οντουλαρισμένος ξανθός απάντησε: - Μην ανησυχείς αγαπητή μου. Μ' αυτούς τους τύπους ήταν η Μπρετ! Ήμουν έξω φρενών. Εξάλλου, οι άνθρωποι αυτού του είδους με εξόργιζαν πάντα. Ξέρω καλά πως τους λένε πολύ διασκεδαστικούς και πως πρέπει να είμαστε ανεκτικοί, αλλά θα προτιμούσα να ριχτώ σε κάποιον απ' αυτούς, δεν έχει σημασία σε ποιον, όχι τίποτα άλλο, αλλά έτσι- για να τους κόψω τον τουπέ κι εκείνη την προσποιητή πόζα. Αντί γι' αυτό, κατέαηκα το δρόμο και πήρα ένα ακόμη ποτήρι στο διπλανό μαγαζί. Η μπίρα δεν ήταν καλή και ήπια ένα κονιάκ ακόμη χειρότερο, που μου έφερε ανακάτωμα. Όταν ξαναγύρισα στο χορό, υπήρχε πλήθος και η Ζωρζέτ χόρευε με τον ψηλό ξανθό. Με τα μάτια στον ουρανό και το κεφάλι γερμένο στο πλάι, χόρευε τρεμουλιάζοντας τα ααριά γοφά του. Μόλις σταμάτησε η μουσική, ένας άλλος από την ίδια παρέα, κάλεσε τη Ζωρζέτ να χορέψουν. Πιάστηκαν. Ήξερα πως θα χόρευαν όλοι μαζί της. Έτσι είναι όλοι τους. Κάθησα σ' ένα τραπέζι. Ο Κοχν αρισκόταν εκεί. Η Φράνσες χόρευε. Η κυρία Μπράντοκς έφερε κάποιον που τον σύστησε με το όνομα Ρόμπερτ Πρέντις. Ήταν από τη Νέα Υόρκη κι είχε έρθει περνώντας από το Σικάγο. Έκανε τα πρώτα του αήματα σαν μυθιστοριογράφος. Είχε μια κάπως εγγλέζικη προφορά. Του πρότεινα να τον κεράσουμε. - Ευχαριστώ πολύ, είπε, μόλις ήπια. - Πάρτε ακόμη ένα ποτό. - Πολύ καλά, ευχαριστώ. Φωνάξαμε την κόρη του καταστηματάρχη και πήραμε ο καθένας ένα ποτό. - Μου είπαν ότι είστε από το Κάνσας Σίτυ, είναι αλήθεια; - Ναι. - Βρίσκετε το Παρίσι διασκεδαστικό;

27 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 27 - Ναι. - Αλήθεια; Ήμουν λίγο μεθυσμένος. Όχι εντελώς μεθυσμένος, αλλά αρκετά να μην ελέγχω πια τις πράξεις μου. - Μα και 6έ6αια, λέω. Εσείς όχι; - Ω! τι γοητευτικός τρόπος να θυμώνετε, λέει. Πόσο θα ήθελα να είχα αυτό το ταλέντο! Σηκώθηκα και τράοηξα προς τους χορευτές. Η κυρία Μπράντοκ ς με ακολούθησε. - Δεν πρέπει να θυμώνετε με τον Ρόμπερτ, είπε η κυρία Μπράντοκς. Είναι ακόμη παιδί, ξέρετε. - Δε θύμωσα, λέω. Απλώς, νόμισα για μια στιγμή πως θα ξερνούσα. - Η μνηστή σας έχει μεγάλη επιτυχία. Η κυρία Μπράντοκς κοίταζε, ανάμεσα στους χορευτές, τη Ζωρζέτ που χόρευε στην αγκαλιά του ψηλού μελαχροινού που τον έλεγαν Λετ. Ο Κοχν ήρθε κοντά μου. - Τζέικ, μου λέει, έλα να πάρουμε ένα ποτήρι. Πήγαμε στο μπαρ. - Τι έχεις; Φαίνεσαι πολύ αναστατωμένος. - Τίποτα. Όλα αυτά μου δίνουν στα νεύρα, αυτό είν' όλο. Η Μπρετ σίμωσε στο μπαρ. - Γεια σας, παιδιά! - Γεια σου, Μπρετ! λέω. Δε μέθυσες ακόμη, πως αυτό; - Δε θα μεθύσω πια ποτέ. Λοιπόν, δε θα προσφέρετε ένα μπράντυ με σόδα σε μια φίλη; Έμεινε όρθια, με το ποτήρι στο χέρι, και είδα τον Ρόμπερτ Κοχν που την κοίταζε. Κάπως έτσι θα κοίταζε και ο συμπατριώτης του, όταν είδε τη γη της επαγγελίας. Ο Κοχν, φυσικά, ήταν πολύ πιο νέος.αλλά είχε το ίδιο εκείνο 6λέμμα που περιμένει μιαν άξια ανταμοί6ή. Η Μπρετ ήταν τρομερά όμορφη. Φορούσε ένα πλεχτό πουλό6ερ, μια φούστα από τουίντ κι είχε τα μαλλιά ριγμένα πίσω

28 28 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ αλά γκαρσόν. Λανσάριζε αυτές τις μόδες. Ήταν όλη φτιαγμένη από καμπύλες, σαν το σκαφίδί ενός γιωτ ιστιοπλοϊκών αγώνων, και εκείνο το μάλλινο ζέρσεϋ δεν άφηνε καμιά που να μην την προοάλλει. - Έχεις ωραία παρέα, Μπρετ, λέω. - Μη μου πεις ότι δεν είναι χαριτωμένοι; Και συ, αγαπητέ μου, που τη μάζεψες; - Στο Ναπολιταίν. - Και η οραδιά ήταν ευχάριστη; - Ω! ανεκτίμητη, λέω. Η Μπρετ άρχισε να γελά. - Αυτό είναι κακό από μέρους σου, Τζέικ. Είναι προσοολή για όλους εμάς. Κοίταξε την Φράνσες, εκεί, και την Τζο. (Αυτό ήταν σπόντα για τον Κόχν). - Έτσι χαλάει το επάγγελμα, είπε η Μπρετ. Και ξανάρχισε να γελάει. - Βρίσκεσαι σε μια θαυμάσια κατάσταση νηφαλιότητας, λέω. - Ναι, το αμφισοητείς; Και να σημειώσεις πως όταν ορίσκεται κανείς με τύπους σαν κι αυτούς, μπορεί να πιει με κάθε ασφάλεια. Η μουσική ξανάρχισε και ο Ρόμπερτ Κόχν είπε: - Θέλετε να μου παραχωρήσετε αυτό το χορό, λαίδη Μπρέτ; Η Μπρετ χαμογέλασε. - Αυτόν όχι, τον έχω υποσχεθεί στον Τζάκομπ (Γέλασε). Έ χεις ένα όνομα πολύ οιολικό, Τζέικ. - Τότε, τον επόμενο; ρώτησε ο Κοχν. - Φεύγουμε, είπε η Μπρετ. Έχουμε ένα ρεντεοού στη Μονμάρτρη. Καθώς χόρευα, κοίταζα πάνω από τον ώμο της Μπρετ κι έολεπα τον Κοχν, όρθιον στο μπαρ, που δεν την άφηνε από τα μάτια του. - Έκαμες έναν καινούργιο θαυμαστή, λέω. - Μη μου μιλάς γι' αυτό. Τον καημένο τον τύπο. Ούτε που τον είχα προσέξει ως τώρα.

29 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑ ΊΈΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 29 - Ω! λέω, φαντάζομαι πως σου αρέσει να κάνεις συλλογή θαυμαστών. - Μη λες λοιπόν 6λακείες. - Αφού σου αρέσει. - Ε λοιπόν, κι ύστερα; - Τίποτα, λέω. Χορεύαμε στο σκοπό του ακορντεόν, και κάποιος έπαιζε μπάντζο. Έκανε πολλή ζέστη και ένιωθα ευτυχισμένος. Περάσαμε πολύ κοντά στη Ζωρζέτ που χόρευε με έναν απ' αυτούς.,... Τι σ' έπιασε να τη φέρεις εδώ; - Δεν ξέρω. Απλούστατα, την έφερα. - Γίνεσαι τρομερά ρομαντικός. - Όχι, 6αριέμαι. - Αυτή τη στιγμή; - Όχι αυτή τη στιγμή. - Πάμε να φύγουμε. Θα 6ρεθούν άντρες ν' ασχοληθούν μαζί της. - Αλήθεια, το θέλεις; - Θα σου το ζητούσα αν δεν το ήθελα; Σταματήσαμε το χορό. Πήρα το πανωφόρι μου από μια κρεμάστρα στον τοίχο και το φόρεσα. Η Μπρετ στεκόταν όρθια κοντά στο μπαρ. Ο Κοχν της μιλούσε. Σταμάτησα στο μπαρ και ζήτησα ένα φάκελο. Η ιδιοκτήτρια 6ρήκε έναν. Έ6γαλα από την τσέπη μου ένα χαρτονόμισμα των πενήντα φράγκων, το έ6αλα στο φάκελο, τον έκλεισα και τον έδωσα στην ιδιοκτήτρια. - Αν το πρόσωπο που ήμουν μαζί έρθει να με ζητήσει, λέω, δώστε της, σας παρακαλώ, αυτό. Αν φύγει με κάποιον απ' αυτούς τους κυρίους, φυλάξτε το για μένα. - Εννοείται, κύριε, είπε η ιδιοκτήτρια. Φεύγετε κιόλας, τόσο νωρίς; - Ναι, είπα. Τρα6ήξαμε προς την πόρτα. Ο Κοχν συνέχιζε να μιλάει στη

30 30 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ Μπρετ. Τον καληνύχτισε και μ' έπιασε από το μπράτσο. - Καληνύχτα, Κοχν, είπα. Στο δρόμο, ψάξαμε για ταξί. - Θα χάσεις τα πενήντα σου φράγκα, είπε η Μπρετ. - Ω! ναι. - Δεν υπάρχουν ταξί. - Μπορούμε να πάμε με τα πόδια ως το Πάνθεον. Εκεί θα 6ρούμε κάποιο. - Έλα να πάρουμε κάτι στο πλαϊνό μπιστρό. Από εκεί θα στείλουμε να μας φέρουν ένα ταξί. - Δε θα διέσχιζες ασφαλώς το δρόμο; - Όχι, αν μπορούσα να το αποφύγω. Μπήκαμε στο γειτονικό μπαρ κι έστειλα ένα γκαρσόνι να ψάξει για ταξί. - Επιτέλους, λέω, να μας μακριά από δαύτους. Μέναμε εκεί όρθιοι μπρος στο μεγάλο τσίγκινο πάγκο, δίχως να μιλάμε, δίχως να κοιταζόμαστε. Το γκαρσόνι ξαναγύρισε και μας είπε πως το ταξί ήταν στην πόρτα. Έδωσα ένα φράγκο στο γκαρσόνι και 6γήκαμε. - Που θέλεις να του πω να μας πάει; ρώτησα. - Ω! πες του να πάει όπου θέλει, στην περιπέτεια, δεν έχει σημασία που. Είπα στο σωφέρ να πάει στο Πάρκο Μονσουρί. Α νέ6ηκα κι έκλεισα την πόρτα. Η Μπρετ, με τα μάτια κλειστά, είχε ζαρώσει σε μια γωνιά. Κάθησα κοντά της. Το ταξί ξεκίνησε μ' ένα τράνταγμα. - Ω! αγαπητέ μου, ήμουν τόσο δυστυχισμένη, είπε η Μπρετ.

31 Ιv ΤΟ ταξί ανέ6ηκε το δρόμο, διέσχισε τη φωτισμένη πλατεία, χώθηκε στο σκοτάδι, ανηφορίζοντας πάντα, κι ύστερα 6γήκε σ' ένα σκοτεινό δρόμο, πίσω από το Σαιντ-Ετιέν-ντυ Μον, κύλησε μαλακά στην άσφαλτο, πέρασε μπρος από τα δέντρα και τη στάση των λεωφορείων της πλατείας Κοντρεσκάρπ και έστριψε πάνω στα χαλίκια της οδού Μουφτάρ. Από την κάθε μεριά του δρόμου υπήρχαν μπαρ φωτισμένα και ανοιχτές μπουτίκ. Καθόμασταν ο ένας μακριά από τον άλλο, και τα τραντάγματα του αυτοκινήτου μας έσμιγαν κάθε τόσο, καθώς κατε6αίναμε τον παλιό δρόμο. Η Μπρετ είχε 6γάλει το καπέλο της. Είχε ριγμένο το κεφάλι της προς τα πίσω. Στο φως των ανοιχτών μπουτίκ, μπορούσα να 6λέπω το πρόσωπό της, έπειτα το σκοτάδι ξανάρθε, μα όταν 6γήκαμε στη λεωφόρο Γκομπλέν, μπόρεσα να ξαναϊδώ το πρόσωπό της. Ο δρόμος ήταν ανασκαμμένος και εργάτες δούλευαν στις ράγιες του τραμ, κάτω από το ζωηρό φως της ασετυλίνης. Ο δρόμος ξανάγινε σκοτεινός και την αγκάλιασα. Τα χείλη μας έσμιξαν σφιχτά. Έπειτα γύρισε από την άλλη μεριά και τρα6ήχτηκε όσο πιο μακριά μπορούσε πάνω στο κάθισμα. Χαμήλωσε το κεφάλι. - Μη μ' αγγίζεις, είπε. Σε παρακαλώ, μη μ' αγγίζεις. - Τι έχεις; - Αυτό μου είναι ανυπόφορο. - Ω! Μπρετ!

32 32 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Δεν πρέπει. Καλύτερα να το ξέρεις. Μου είναι ανυπόφορο, αυτό είν' όλο. Ω, αγαπητέ μου, προσπάθησε να καταλά6εις. - Δε μ' αγαπάς λοιπόν; - Να σ' αγαπώ! Μα διαλύομαι κυριολεκτικά, μόλις μ' αγγίζεις. - Μπορώ να κάμω κάτι για σένα; Είχε ανορθώσει ξανά το κορμί της. Είχα περάσει το χέρι μου πίσω της, στηριζόταν επάνω μου κι είμασταν πολύ ήρεμοι. Με κοίταζε στα μάτια μ' εκείνο τον τρόπο της που σ' έκανε ν' αμφι- 6άλλεις αν έ6λεπε στ' αλήθεια με τα δικά της μάτια. Και κείνα τα μάτια θα εξακολουθούσαν να κοιτάζουν ακόμη και όταν όλα τα μάτια του κόσμου θα είχαν πάψει να κοιτάζουν. Κοίταζε σαν να μην υπήρχε τίποτα στον κόσμο που δεν είχε τολμήσει να το κοιτάξει έτσι και, στην πραγματικότητα, φο6όταν τόσα πράγματα! - Είναι λοιπόν αλήθεια ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα; - Δεν ξέρω, είπε. Δε θέλω να ξαναπεράσω από αυτή την κόλαση. - Τότε, θα ήταν προτιμότερο να μην ξαναϊδωθούμε. - Μα όχι, αγαπητέ μου, έχω ανάγκη να σε 6λέπω. Δεν υπάρχει παρά μόνο αυτό, το ξέρεις καλά. - Αυτό είναι αλήθεια, αλλά καταλήγουμε πάντα με αυτό τον τρόπο. - Το λάθος είναι δικό μου. Μήπως δεν πρέπει να πληρώνει πάντα κανείς για όλα όσα κάνει; Δεν είχε πάψει να με κοιτάζει μέσα στα μάτια. Τα μάτια της είχαν διάφορα 6άθη. Μερικές φορές έμοιαζαν εντελώς επίπεδα. Εκείνη τη στιγμή μπορούσα να οουτήξω ίσαμε τον πάτο. - Όταν σκέφτομαι όλα τα καημένα τα αγόρια που έχω κάμει να υποφέρουν. Είναι για όλα αυτά που πληρώνω τώρα. - Μη λες λοιπόν ανοησίες, λέω. Εξάλλου, αυτό που μου συνέ6ηκε υποτίθεται πως είναι πολύ γελοίο. Δεν το σκέφτομαι ποτέ.

33 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 33 - Ω! όχι, το φαντάζομαι! - Πάψε, καλύτερα να μη μιλάμε γι'αυτό. - Κι εγώ γέλασα μ' αυτό μια μέρα. (Η Μπρετ δε με κοίταζε). Ένας φίλος του αδελφού μου γύρισε από το Μονς στην ίδια κατάσταση. Ήταν να τον κλαίνε οι ρέγγες. Οι άνθρωποι λοιπόν δεν ξέρουν τι τους γίνεται! Είχα σχεδόν εξαντλήσει αυτό το θέμα. Κάποια στιγμή το είχα πιθανόν εξετάσει κάτω από τις πιο ποικίλες όψεις του, μαζί και το γεγονός ότι ορισμένα τραύματα και ατέλειες είναι πρόσχημα για χωρατά, ενώ παραμένουν μάλλον σο6αρά για κείνους που τα υφίστανται. - Είναι αστείο, λέω. Είναι πάρα πολύ αστείο. Κι είναι επίσης πάρα πολύ αστείο να είσαι ερωτευμένος. - Το πιστεύεις στ' αλήθεια; Και πάλι τα μάτια της φαίνονταν επίπεδα. - Δε λέω αστείο με αυτήν ακρι6ώς την έννοια. Από μιαν άποψη είναι ένα αίσθημα ευχάριστο. - Όχι, λέει. Πιστεύω πως είναι η κόλαση πάνω στη γη. - Είναι καλό να ξαναϊδωθούμε. - Όχι, δε νομίζω. - Δεν το επιθυμείς; - Είμαι αναγκασμένη. Καθόμασταν τώρα σαν δυο ξένοι. Το πάρκο Μονσουρί 6ρισκόταν στα δεξιά μας. Το εστιατόριο όπου υπάρχει το ιχθυοτροφείο με τις ζωντανές πέστροφες, και όπου μπορεί κανείς να κάθεται και να κοιτάζει το πάρκο, ήταν κλειστό και σκοτεινό. Ο σωφέρ έσκυψε, με το κεφάλι γυρισμένο προς εμάς. - Πού θέλεις να πας; ρώτησα. Η Μπρετ γύρισε το κεφάλι της από την άλλη ιιεριά. - Ω! ας πάμε στο Σελέκτ. - Στο καφενείο Σελέκτ, λέω στο σωφέρ, Βουλε6άρτο Μονπαρνάς. Ξανακατε6ήκαμε το δρόμο ολόισια και παρακάμψαμε το λιοντάρι του Μπελφόρ, που κοιτάζει τα τραμ του Μονρούζ

34 34 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ καθώς περνούν. Η Μπρετ κοίταζε ίσια μπροστά της.στο σουλεσάρτο Ρασπάιγ, αντικρύζοντας τα φώτα του Μονπαρνάς, η Μπρετ είπε: - Θα σε ενοχλούσε πολύ αν σου ζητούσα κάτι; - Τι ανόητη που είσαι; - Λοιπόν, φίλησέ με ακόμα μια φορά, πριν φτάσουμε. Όταν το ταξί σταμάτησε, κατέσηκα και πλήρωσα. Η Μπρετ σγήκε από το αμάξι σάζοντας το καπέλο της. Μου έδωσε το χέρι της για να κατεσεί. Το χέρι της έτρεμε. Κατέσασε χαμηλά το τσόχινο αντρικό καπέλο της και τράσηξε προς το μπαρ. Στο εσωτερικό, μπροστά στο μπαρ και γύρω από τα τραπέζια, σρίσκονταν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι που είχανε αφήσει στο ντάνσινγκ. - Γεια σας, παιδιά! είπε η Μπρετ. Θέλω να πάρω κάτι. - Ω! η Μπρετ! η Μπρετ! Ο μικρόσωμος Έλληνας πορτραιτίστας, που αυτοτιτλοφορούνταν δούκας και που όλος ο κόσμος τον φώναζε Ζιζί, έτρεξε κοντά της. - Έχω κάτι ωραίο να σας πω. - Γεια σου, Ζιζί! είπε η Μπρετ. - Θέ λ ω να σας συστήσω ένα φίλο, είπε ο Ζιζί. (Ένας χοντρός άντρα πλησίασε). Κόμη Μιππιπόπουλε, σας παρουσιάζω τη φίλη μου, λαίδη Άσλεϋ. - Πως είστε; είπε η Μπρετ. - Λοιπόν... αρέσει το Παρίσι στην κυρία; ρώτησε ο κόμης Μιππιπόπουλος, που φορούσε ένα δόντι άλκης στην καδένα του ρολογιού του. - Ναι, αρκετά, είπε η Μπρετ. - Το Παρίσι είναι σέσαια μια όμορφη πόλη, είπε ο κόμης, αλλά νομίζω πως στο Λονδίνο θα είχατε επίσης ενδιαφέροντα πράγματα να κάνετε. - Ω, ναι!, είπε η Μπρετ, πάρα πολλά! Ο Μπράντοκς με κάλεσε στο τραπέζι όπου καθόταν.

35 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 35 - Μπάρνες, λέει, έλα να πάρεις ένα ποτήρι. Η μικρή που είχες φέρει δημιούργησε ένα τρομερό σκάνδαλο. - Σχετικά με τι; - Με κάτι που της είπε η κόρη της καταστηματάρχισσας. Μια αψιμαχία. Ήταν ξεκαρδιστικό. Εξάλλου ήταν καταπληκτική, ξέρεις. Έδειξε την κίτρινη κάρτα της και ζήτησε να ιδεί την κίτρινη κάρτα της κόρης της κυράς του μαγαζιού. Ίσα που δεν αρπαχτήχανε. - Και πώς τέλειωσε αυτό; - Ω, κάποιος την πήγε σπίτι της. Ήταν ένα αρκετά όμορφο κορίτσι. Και τα λόγια της ήτανε πάρα πολύ μετρημένα. Μα κάτσε λοιπόν να πάρεις κάτι. - Όχι, λέω. Πρέπει να πηγαίνω. Είδες τον Κοχν; - Γύρισε με την Φράνσες, είπε η κυρία Μπράντοκς. - Τον καημένο, είπε ο Μπράντοκς, θα 'λεγε κανείς ότι έχει πάθει μεγάλη κατάπτωση. - Πρέπει να πηγαίνω, λέω, καληνύχτα. Καληνύχτισα την Μπρετ, στο Μπαρ. Ο κόμης πλήρωνε τη σαμπάνια. - Θέλετε να πάρετε ένα ποτηράκι μαζί μας, κύριε, ρώτησε εκείνος. - Όχι, χίλια ευχαριστώ. Είναι καιρός να φεύγω. - Σο6αρά; ρώτησε η Μπρετ. - Ναι, είπα, έχω ένα φριχτό πονοκέφαλο. - Θα σε ιδώ αύριο; - Έλα στο γραφείο. - Ποτέ. - Λοιπόν, που θα σε ιδώ; - Οπουδήποτε θέλεις, κατά τις πέντε. - Στην άλλη όχθη, τότε. - Καλά, θα είμαι στο Γκριγιόν, στις πέντε. - Προσπάθησε να είσαι, είπα. - Μην ανησυχείς, είπε η Μπρετ. Από όσο ξέρω δε σ' έχω στήσει ποτέ.

36 36 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Έχεις νέα από τον Μάικ; - Πήρα σήμερα ένα γράμμα. - Καληνύχτα κύριε, είπε ο κόμης. Βγήκα στο πεζοδρόμιο και κατηφόρισα το δουλεδάρτο Σαιν Μισέλ. Πέρασα άκρη άκρη στα παραταγμένα τραπέζια της Ροτόντ, που ακόμη ήταν γεμάτα, και κοίταξα, από την άλλη πλευρά του δουλεδάρτου, το Ντομ που τα τραπέζια του ήταν αραδιασμένα ως την άκρη του πεζοδρομίου. Κάποιος μου έ γνεψε από ένα τραπέζι. Δεν μπόρεσα να ιδώ και τράδηξα το δρόμο μου. Ανυπομονούσα να δρεθώ στο σπίτι μου. Το δουλεδάρτο Μονπαρνάς ήταν έρημο. Στης Λαδίνι όλα ήταν κατάκλειστα και μπρος στην Κλοζερί ντε Λιλά στοίδαζαν τα τραπέζια. Πέρασα εμπρός από το άγαλμα του Νε, που στεκόταν όρθιο κάτω από το φως των λαμπτήρων δολ ταϊκού τόξου, ανάμεσα στις καστανιές με τα νιόδγαλτα φυλλαράκια. Ένα στεφάνι από μαραμένες διολέτες ήταν ακουμπισμένο στο δάθρο του. Στάθηκα να διαδάσω την επιγραφή: «Οι Όμιλ<.>ι των Βοναπαρτιστών...» και μια ημερομηνία. Είχε ένα ύφος πολύ επιτηδευμένο ο στρατάρχης Νε, με τις μπότες του και με το ξίφος του, που το κράδαινε ανάμεσα στη φρέσκη πρασινάδα των καστανόφυλλων. Το διαμέρισμά μου ήταν ακριδώς αντίκρυ, κατεδαίνοντας λίγο το δουλεδάρτο Σαιν Μισέλ. Στο θυρωρείο υπήρχε φως. Χτύπησα την πόρτα και η θυρωρός μου άνοιξε και μου έδωσε το ταχυδρομείο μου. Της είπα καληνύχτα και ανέδηκα. Υπήρχαν εκεί δυο επιστολές και μερικές εφημερίδες. Τους έριξα μια ματιά στο φως του γκαζιού της τραπεζαρίας. Οι επιστολές προέρχονταν από τις Ενωμένες Πολιτείες. Η μια ήταν ο λογαριασμός μου στην τράπεζα, που έδειχνε μια εκκαθάριση με 2.432,60 δολάρια σε πίστωσή μου. Πήρα το μπλοκ των τσεκ μου και αφού αφαίρεσα τέσσερα τσεκ που είχα τραδήξει από τις αρχές του μήνα, ανακάλυψα ότι δε μου απόμεναν πια παρά μόνο 1.832,60 δολάρια. Σημείωσα το νούμερο στο πίσω μέρος του λογαριασμού. Η άλλη επιστολή ήταν ένα προσκλητήριο γάμου. «Ο κύριος

37 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 37 και η κυρία Αλοϋσίου Κίρμπυ έχουν την τιμήν να σας προσκαλέσουν να παραορεθείτε στους γάμους της θυγατέρας τους Κατερίνας». Δεν ήξερα ούτε την κοπέλα ούτε και τον κύριο που παντρευόταν. Φαίνεται πως είχαν μοιράσει προσκλητήρια σε όλη την πόλη σα να ήταν διαφημιστικά φυλλάδια. Ήταν ένα αστείο όνομα. Ήμουν 6έοαιος ότι δε θα ξεχνούσα ποτέ κάποιον που λεγόταν Αλούσιος. Ήταν ένα όνομα πέρα για πέρα καθολικό. Πάνω στο προσκλητήριο υπήρχαν οικόσημα. Όπως αυτά που έφερε ο Ζιζί, ο Έλληνας δούκας. Κι εκείνος ο κόμης. Ο κόμης ήταν αστείος. Και 1) Μπρετ είχε κι αυτή έναν τίτλο: λαίδη 'Ασλεϋ. Ο διάοολος να πάρει την Μπρετ! Ο διά60λος να σας πάρει, λαίδη Άσλεϋ. Άναψα τη λάμπα κοντά στο κρε6άτι, έσ6ησα το γκάζι κι άνοιξα τα μεγάλα παράθυρα. Το κρε6άτι ήταν πολύ μακριά από τα παράθυρα και κάθησα, με τα παράθυρα ορθάνοιχτα, και ξεντύθηκα κοντά στο κρεοάτι. Απέξω πέρασε ένα νυχτερινό τρένο που χρησιμοποιούσε τις γραμμές του τραμ, μεταφέροντας λαχανικά για τις αγορές. Ήταν πι:iρα πολύ θορυ6ώδικα εκείνα τα τρένα μέσα στη νύχτα της αυπνίας: Καθώς ξεντυνόμουν, κοιταζόμουν στον καθρέφτη της μεγάλης ντουλάπας, που ήταν κοντά στο κρε6άτι. Η επίπλωση αυτού του δωματίου ήταν πάρα πολύ γαλλική. Αλλά και πρακτική, φαντάζομαι. Είχα όλα τα δυνατά τραύματα... Τέλος, ήταν ίσως πάρα πολύ αστείο. Φόρεσα τις πυτζάμες μου και πλάγιασα. Είχα λάοει τις ταυρομαχικές μου εφημερίδες και έσχισα τις ταινίες. Η μια ήταν πορτοκαλιά, η άλλη κίτρινη. θα 'πρεπε και οι δυο να περιέχουν τις ίδιες ειδήσεις, έτσι, αυτό που θα διά- 6αζα στη μια θα αφαιρούσε κάθε ενδιαφέρον από την άλλη. Η «Τορίλ» ήταν η καλύτερη. Άρχισα λοιπόν να τη διαβάζω. Τη διάοασα από τη μιαν άκρη ως την άλλη, ακόμη και τη Μικρή Αλληλογραφία και τις Αγγελίες. Φύσηξα τη λάμπα μου. Ίσως θα μπορούσα ν' αποκοιμηθώ. Το κεφάλι μου άρχισέ να δουλεύει. Πάντα η ίδια εκείνη παλιά ιστορία. Ναι, ήταν ένα ορώμικος τρόπος να πληγωθεί κα-

38 38 EPNE T ΧΕΜΙΝΓΟΥ ΑΙΗ νείς, σε ένα οπερετικό μέτωπο σαν το μέτωπο της Ιταλίας. Στο ιταλικό νοσοκομείο σκεφτήκαμε να ιδρύσουμε μια εταιρία. Είχε ένα αστείο όνομα στα ιταλικά. Αναρωτιέμαι τι να απόγιναν οι άλλοι, οι Ιταλοί. Ήταν στο Οσπεντάλε Ματζιόρε, στο Μιλάνο, στο Παντιλιόνε Πόντε. Το πλαϊνό κτίριο ήταν το Παντιλιόνε Τσόντα. Υπήρχε εκεί ένα άγαλμα του Πόντε, εκτός αν ήταν του Τσόντα. Εκεί ήταν που είχε έρθει να με ιδεί ο συνταγματάρχης-σύνδεσμος. Ήταν κωμικό. Αυτό ήταν, θαρρώ, το πρώτο κωμικό περιστατικό. Ήμουν σκεπασμένος με επιδέσμους. Αλλά τον είχαν ενημερώσει. Έ6γαλε τότε έναν μεγαλειώδη λόγο: «Εσείς, ένας ξένος, ένας Εγγλέζος (όλοι οι ξένοι ήταν γι' αυτούς Εγγλέζοι!), έχετε δώσει κάτι περισσότερο από τη ζωή σας». Τι λόγος! Θα ήθελα να τον είχα, χρυσωτυπωμένο και κορνιζαρισμένο, για να τον κρεμάσω στο γραφείο μου. Δε χαμογέλασε ούτε μια στιγμή. Έ6αζε τον εαυτό του στη θέση μου, υποθέτω. «Κε μάλα φορτούνα! Κε μάλα φορτούνα!». Δεν είχα πλήρη επίγνωση, πιστεύω. Έκανα ό,τι μπορούσα για να παίξω την κωμωδία και να μη στενοχωρήσω κανένα. Και, πιθανόν, δε θα είχα υποφέρει ποτέ, αν δεν είχα συναντήσει την Μπρετ, τότε που με μεταφέρανε στην Αγγλία. Φαντάζομαι πως δεν επιθυμούσε αυτό που δεν μπορούσε να έχει. Ναι, υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι. Στο διά60λο οι άνθρωποι! Η καθολική Εκκλησία έχει ένα πολύ τραχύ μέσον να ταχτοποιεί όλα αυτά. Πάντως είναι μια καλή συμ60υλή: Να μην το σκέπτεστε. Ω! πρόκειται για μια καταπληκτική συμ60υλή. Μόνο που πρέπει να προσπαθήσετε να την ακολουθήσετε. Δοκιμάστε λίγο. Ξαπλωμένος, μη μπορώντας να κοιμηθώ, σκεφτόμουν, και το μυαλό μου πηδούσε από τη μια ιδέα στην άλλη. Έπειτα, κατέληξα να μην μπορώ πια να ξεκολλήσω τη σκέψη μου: άρχισα να σκέφτομαι την Μπρετ και όλα τα άλλα εξαφανίστηκαν. Σκεφτόμουν τη Μπρετ, και το μυαλό μου, παύοντας να εργάζεται με άλματα, --άρχισε να λειτουργεί, αν τολμώ να το πω, με ειρηνικά κύματα. Και ξαφνικά, έ6αλα τα κλάματα. Έπειτα, ύστε-

39 Ο ΗΛΙΟΣ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ ΞΑΝΑ 39 ρα από μια στιγμή, ένιωσα ανακουφισμένος. Ξαπλωμένος στο κρεδδάτι μου, άκουγα τα δαριά τραμ να ανεδαίνουν και να κατεδαίνουν στο δουλεδάρτο. Τελικά αποκοιμήθηκα. Ξύπνησα. Φιλονεικούσαν στο δρόμο, αφουγκράστηκα και νόμισα πως αναγνώρισα μια φωνή. Πέρασα τη ρόμπ ντε σαμπρ μου και πήγα στην πόρτα. Η θυρωρός μιλούσε κάτω., ' Ηταν πολύ θυμωμένη. Άκουσα το όνομά μου και φώναξα από το ύψος της σκάλας. - Σεις είστε, κύριε Μπάρνες; φώναξε η θυρωρός. Ναι, εγώ είμαι. - Είναι εδώ μια γυναίκα που ξύπνησε όλη τη γειτονιά. Βρήκε την ώρα να έρθει να δημιουργήσει τέτοιες ιστορίες! Είπε πως θέλει να σας δει. Της είπα ότι κοιμόσαστε. Τότε, άκουσα τη φωνή της Μπρετ. Μισοκοιμισμένος καθώς ήμουν, θάρρεψα πως ήταν η Ζωρζέτ. Δεν ξέρω γιατί. Δεν μπορούσε να γνωρίζει τη διεύθυνσή μου. - Αφήστε την ν' ανεδεί, σας παρακαλώ. Η Μπρετ ανέδηκε τη σκάλα. Είδα πως ήταν πολύ μεθυσμένη. - Αυτά είναι ηλίθιά πράγματα, είπε. Με σκότισε με τις φλυαρίες της. Δεν κοιμόσουν, έτσι δεν είναι; - Και τι λοιπόν νομίζεις πως έκανα; - Δεν ξέρω. Τι ώρα είναι;. Κοίταξα το ρολόι του τοίχου. Ήταν τέσσερις και μισή. - Δεν είχα ιδέα τι ώρα ήταν, είπε η Μπρετ. Λοιπόν, μπορώ να καθήσω; Δεν πειράχτηκες, χρυσέ μου. Άφησα μόλις τον κόμη. Μ' έφερε ως εδώ. - Τι άνθρωπος είναι του λόγου του; Έδγαλα το μπράντυ, τη σόδα και τα ποτήρια. - Μόνο μια σταλιά, είπε η Μπρετ. Μην προσπαθείς να με ανακουφίσεις. Ο κόμης; Ω! όχι και κακός. Ταιριάζει αρκετά καλά μ' εμάς. - Είναι στ' αλήθεια κόμης;

40 40 ΕΡΝΕΣΤ ΧΕΜΙΝΓΟΥΑΙΗ - Στην υγειά σου. Πιστεύω πως ναι. Όπως κι αν έχει το πράγμα, αξίζει να είναι. Γνωρίζει πάρα πολλά πράγματα για τους ανθρώπους. Δεν ξέρω πως τα ξέρει όλα αυτά. Έχει μια αλυσίδα από ζαχαροπλαστεία στις Ενωμένες Πολιτείες. Η Μπρετ σιγορουφούσε το ποτό της. - Νομίζω πως το λένε αλυσίδα αυτό το πράγμα. Κάπως έτσι. Όλα δεμένα σαν αλυσίδα το ένα με το άλλο. Μου είπε μερικές λέξεις. Πάρα πολύ ενδιαφέρουσες: Ωστόσο είναι ένας τύπος πάρα πολύ του κόσμου μας. Ω! εντελώς του κύκλου μας. Δε χωρεί καμιά αμφι60λία. Εύκολα το καταλα6αίνεις. Ήπιε μια γουλιά. - Αλλά τι μ' έπιασε και κάθομαι και σου διηγούμαι όλα αυτά! Δε σ' ενδιαφέρουν καθόλου, έτσι δεν είναι; Συντηρεί τον Ζιζί, ξέρεις. - Και ο Ζιζί, είναι κι αυτός πραγματικά δούκας; - Αυτό δε θα με ξάφνιαζε. Έλληνας, ξέρεις. Πολύ σαχλή η ζωγραφική του. Ο κόμης μου άρεσε αρκετά. - Πού πήγες μαζί του ; - Ω! παντού. Τώρα δα μ' έφερε εδώ. Μου πρόσφερε δέκα χιλιάδες δολάρια για να πάω μαζί του στο Μπιαρρίτζ. Πόσες λίρες κάνουν; - Περίπου δυο χιλιάδες. - Πολύ ωραίο ποσό. Του είπα πως δεν μπορούσα. Το δέχτηκε πολύ καλά. Του είπα ότι γνώριζα πολύ κόσμο στο Μπιαρρίτζ. Η Μπρετ άρχισε να γελά. - Μα την πίστη μου, θέλεις χρόνο για να πιεις πολύ, είπε. Είχα μόλις αγγίξει το μπράντυ μου με τη σόδα. Ήπια μια μακριά ρουφηξιά. - Η ώρα η καλή. Πάρα πολύ αστείο, είπε η Μπρετ. Ήθελε να τον συνοδέψω στις Κάννες. Του είπα ότι γνώριζα πολύ κόσμο στις Κάννες. Στο Μόντε Κάρλο. Και στο Μόντε Κάρλο γνώριζα πολύ κόσμο. Του είπα ότι γνώριζα πάρα πολύ κόσμο παντού. Εξάλλου είναι αλήθεια. Έτσι, του ζήτησα να με μεταφέρει εδώ.

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι...

- Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, πριν την εγχείρηση δεν είχατε μούσι... - Δεν είμαι γιατρός. Ο Αγιος Πέτρος είμαι... - Γιατρέ, βλέπω μπλε και πράσινους κόκκους.. - Οφθαλμίατρο έχετε δει; - Οχι! Μόνο μπλε και πράσινους κόκκους...

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα!

Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ. Κατανόηση γραπτού λόγου. Γεια σου, Μαργαρίτα! Συγγραφέας: Αλεξίου Θωμαή ΕΠΙΠΕΔΟ Α1 ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΔΙΑΜΟΝΗ Κατανόηση γραπτού λόγου Γεια σου, Μαργαρίτα! Έμαθα να γράφω καλά. Ρώτησες πού μένω! Είμαι από την Ελλάδα αλλά μένουμε στην Αυστραλία.

Διαβάστε περισσότερα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!» Ημερομηνία 27/4/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.thinkover.gr Ανδριάνα Βούτου http://www.thinkover.gr/2015/04/27/stefanos-livos/ Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν

ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν ΕΧΩ ΜΙΑ ΙΔΕΑ Προσπαθώντας να βρω θέμα για την εργασία σχετικά με την Δημοκρατία, έπεσα σε τοίχο. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα, τις σημειώσεις μου και δεν έφτανα πουθενά. Στο μυαλό, μου έρχονταν διάφορες ιδέες:

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Beginners

Modern Greek Beginners 2016 HIGHER SCHOOL CERTIFICATE EXAMINATION Modern Greek Beginners ( Section I Listening) Transcript Familiarisation Text Καλημέρα. Καλημέρα σας. Μπορώ να σας βοηθήσω; Ήρθα να πάρω αυτό το δέμα. Σήμερα

Διαβάστε περισσότερα

Σεμινάρια Κυκλοφοριακής Αγωγής για παιδιά Δημοτικού 6-8 ετών Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας & Δικτύων Μεταφορών

Σεμινάρια Κυκλοφοριακής Αγωγής για παιδιά Δημοτικού 6-8 ετών Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας & Δικτύων Μεταφορών Σεμινάρια Κυκλοφοριακής Αγωγής για παιδιά Δημοτικού 6-8 ετών Ινστιτούτο Βιώσιμης Κινητικότητας & Δικτύων Μεταφορών Presenter Name 1 1 Ας γνωρίσουμε τους φίλους μας 2 Η φίλη μας η Διαβασούλα Γεια σας παιδιά!

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ Με τους μαθητές τις μαθήτριες και τη δασκάλα της P2ELa 2013-2014 Η ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ- ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Μια μέρα ξεκινήσαμε από τις Βρυξέλλες

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..»

Τίτσα Πιπίνου: «Οι ζωές μας είναι πολλές φορές σαν τα ξενοδοχεία..» Ημερομηνία 11/8/2016 Μέσο Συντάκτης Link artpress.sundaybloody.com Βασόλης Κάργας http://artpress.sundaybloody.com/?it_books=%cf%84%ce%af%cf%84%cf%83%ce%b1- %CF%80%CE%B9%CF%80%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου

Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου Λήστευαν το δημόσιο χρήμα - Το B' Μέρος με τους αποκαλυπτικούς διαλόγους Άκη - Σμπώκου - από τον Φουάτ σε τρεις εταιρίες χρήματα... μπλου μπρουμέλ, άλλη μια P.A κάπως έτσι και άλλη μία που μου είχες πει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Μ Α

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης.

Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης. Διάβαστε αναλυτικά την συνέντευξη που έδωσε στην Stadio, ο Χαράλαμπος Λυκογιάννης. Στην αρχή της σεζόν ήσουν μεταξύ ομάδας νέων και πρώτης ομάδας. Τι σκεφτόσουν τότε για την εξέλιξη της χρονιάς; Στην αρχή

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Åðßóêåøç óôçí Áêñüðïëç

Åðßóêåøç óôçí Áêñüðïëç Åðßóêåøç óôçí Áêñüðïëç the time give orders ask and answer the Acropolis and the monuments on the hill ôá åëëçíéêü êé åìåßò... Aύριο, παιδιά, θα ανεβούμε στην Ακρόπολη. Θα είμαστε όλοι εδώ το πρωί στις

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία

Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Εντυπώσεις σεμιναρίου Σεξουαλικότητα & Εφηβεία Καλύτερη πληροφόρηση Ένιωσα σίγουρη για τον εαυτό μου Πολλές απορίες που δεν είχα φανταστεί με σιγούρεψαν Η σημερινή ενημέρωση ήταν από τις καλύτερες που

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ...KAI O ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6 112 Πουλάτε αέρα Θα τύχει ενδεχομένως, ενώ συζητάμε με τον υποψήφιο πελάτη, να μας πει. ΠΕΛΑΤΗΣ: Απ ό,τι καταλαβαίνω κύριε, μάλλον πουλάτε αέρα. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια

Μεταξία Κράλλη! Ένα όνομα που γνωρίζουν όλοι οι αναγνώστες της ελληνικής λογοτεχνίας, ωστόσο, κανείς δεν ξέρει ποια Δευτέρα, Ιουνίου 16, 2014 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΞΙΑΣ ΚΡΑΛΛΗ Η Μεταξία Κράλλη είναι ένα από τα δημοφιλέστερα πρόσωπα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Μετά την κυκλοφορία του πρώτου της βιβλίου, "Μια φορά

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 25 λεπτά Ερώτημα 1 Θα ακούσετε δύο (2) φορές έναν συγγραφέα να διαβάζει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του με θέμα τη ζωή του παππού του. Αυτά που ακούτε σας αρέσουν, γι αυτό κρατάτε

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

«Η απίστευτη αποκάλυψη του Σεμπάστιαν Μοντεφιόρε»

«Η απίστευτη αποκάλυψη του Σεμπάστιαν Μοντεφιόρε» «Η απίστευτη αποκάλυψη του Σεμπάστιαν Μοντεφιόρε» της Άννας Κουππάνου Στις σελίδες που ακολουθούν υπάρχουν δραστηριότητες σχετικά με το βιβλίο: «Η απίστευτη αποκάλυψη του Σεμπάστιαν Μοντεφιόρε» Οι δραστηριότητες

Διαβάστε περισσότερα