Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο."

Transcript

1 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο. Καθισμένη σιωπηλή στο εδώλιο του κατηγορουμένου με τα χέρια της σταυρωμένα στην ποδιά της. Δεν υπερασπίστηκε τον εαυτό της, δεν προσπάθησε να απαλλαχτεί από τις κατηγορίες. «Εγώ το έκανα! Εγώ είμαι η φόνισσα!» μονολόγησε χαμηλόφωνα με τη φωνή ραγισμένη κι ύστερα σιώπησε κι έριξε το βλέμμα της στα πλεγμένα χέρια της. Ομιλίες αναδεύτηκαν στην κατάμεστη αίθουσα, ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί μου σαν φαρμακερό φίδι. Βούρκοι πηγμένοι τα μάτια μου. Ένας υπόκωφος θόρυβος σφυροκόπησε το έδρανο του δικαστή. Η απόφαση καταπέλτης. Ένοχη! Βυθίστηκα στο σκοτάδι, τα μάτια μου σάλεψαν ταραγμένα και καρφώθηκαν πάνω της. «Μάνα! Μάνα μου! Εγώ, εγώ είμαι η ένοχη!» ούρλιαξα. Πετάχτηκα πάνω αλαφιασμένη. Χτυπούσε το αίμα στις φλέβες μου, νόμιζες πως θα πεταχτεί απ τα ρουθούνια μου, έσταζαν τα μαλλιά μου απ τον ιδρώτα τα έπιασα, ήταν μούσκεμα, έτρεμαν τα πόδια μου. Έτρεξα γρήγορα στον καθρέφτη να δω. Με κοίταξα καλά και γαλήνεψα. «Θεέ μου, όνειρο ήταν», ψέλλισα, «πάει, πέρασε. Δόξα σοι ο Θεός», είπα κι άρχισα να σταυροκοπιέμαι...

2 10 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ Κανείς δεν το έμαθε, κανείς! Κανείς ποτέ δε θα μάθει γι αυτό το έγκλημα... Το ξέχασε μέχρι κι ο Θεός, ούτε ο ίδιος δεν το λογίζει για αμαρτία... «Πρέπει να θυμιάσω, μεγάλη η χάρη σου, Θεέ μου...» Σημαδιακό ήταν το όνειρο τούτο. Κακό αγγελιοφόρο μου στειλε ο Θεός να μου προφτάσει τα μαντάτα, κακά μαντάτα θα ρθουν, κάποιος το ξέρει... «Παναγιά μου, βόηθα να γλιτώσουμε απ τη συμφορά που ζυγώνει, ας μην το πιούμε το ποτήριον τούτο...» Αυτό ήταν το μόνο που ψιθύρισα μέσα απ τα δόντια μου κι ύστερα άφησα το όνειρο ανομολόγητο, μα η καρδιά μου έτρεμε, κλοτσούσε με μάνητα να γλιτώσει, να διαφύγει απ το μεγάλο κακό που ένιωθα να σέρνεται ύπουλα κρυμμένο κάτω απ τον σκοτεινό μανδύα του ονείρου. Ο φόβος της αποκάλυψης του φονικού μαστίγωνε το μυαλό μου. Πήγαινε καιρός που πίστευα πως το είχα ξεχάσει, πως η μνήμη μου το είχε αποβάλει στη λήθη. Ένας φόνος δεν ξεχνιέται. Ακόμα κι απ τα βάθη της θάλασσας έρχεται η ώρα της αποκάλυψης και της τιμωρίας, ψιθύρισε η συνείδησή μου και το κορμί μου ρίγησε... Στάθηκα με τα μάτια κοκαλωμένα, πηγμένα στο βούρκο του εφιάλτη. Αποκοιμήθηκα όρθια. Έβλεπα τον εαυτό μου πάνω σε ένα άλογο να καλπάζει, τρανταζόμουν γαντζωμένη στα καπούλια του κι άκουγα τον αέρα να συρίζει στ αυτιά μου. Έτρεχε το άλογο το ψηλοκάπουλο, έτρεχα κι εγώ μαζί, κρατούσα τα γκέμια σφιχτά. Μα όσο έτρεχα με τ άλογο, μίκραιναν, θαρρείς, τα δάχτυλά μου γίνονταν λιλιπούτεια, σαν αυτά που είχα όταν ήμουν ακόμα κορίτσι μικρό. Κοίταξα τα χέρια μου με κατάπληξη. Ήταν απαλά τα δάχτυλά μου κι ακαταπόνητα. Άγγιξα με εκείνα τα παιδικά, αδούλευτα ακόμα χέρια τα μαλλιά μου είχαν μακρύνει και χύνονταν στον άνεμο κύματα απαλά κι ακουμπούσαν στην πλάτη μου.

3 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 11 Μπούκλες ατίθασες, σκούρες, γυαλιστερές, κάλπαζαν στον αέρα, όπως ακριβώς αναριγεί το κύμα σα φυσάει από πάνω η αύρα μια πνοή. Έφευγε κι ο πόνος στη μέση απ την τόση δουλειά στα χωράφια. Ένιωθα την πλάτη μου ίσια, χωρίς υποψία πόνου, ένιωθα τους γοφούς μου να μαζεύονται και την κοιλιά μου σφιχτή σαν και πρώτα, την εποχή που τα νιάτα ήταν και δικό μου απόκτημα, και τις γάμπες μου τις ένιωθα δυνατές, σαν και τότε, να χτυπάν τα πλευρά του αλόγου να τρέξει κι άλλο, πιο γρήγορα. Χλιμίντρισε τ άλογο, σηκώθηκε όρθιο στα δυο του πόδια, μ έριξε χάμω ανάσκελα. Έπεσα καταγής με την πλάτη και σηκώθηκα να τιναχτώ. Μα σα σηκώθηκα, ήμουν παιδούλα περίπου στα δέκα, μ ένα φουστάνι θαλασσί, μονόχρωμο, με μια άσπρη κορδέλα που δενε φιόγκος γύρω απ τη μέση μου. Ήμουν εγώ στα δέκα... Εγώ η Κορνηλία... Η Κορνηλία Παρασίδη, η κόρη του Λεωνίδα Παρασίδη και της Πολύμνιας της Σμυρνιάς, μια παιδούλα μ αδύνατες γάμπες κι αστραγάλους, μια ξερακιανή μορφή λίγο παραπάνω μαυριδερή απ το κανονικό, ντυμένη με το θαλασσί μου φόρεμα, δυο μάτια μελιά όλο μου το πρόσωπο κι αχνά όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά. Δυο μάτια με χρυσές αχτίδες στους δίσκους τους που τρεμόπαιζαν στραφταλίζοντας, με βλεφαρίδες τεράστιες, γυαλιστερές, δυο μάτια που πετούσαν φλόγες, γιατί με κυρίευε η θέληση για ζωή κι αυτή τη θέληση, καταπώς φαίνεται, αντιφέγγιζαν τα μάτια μου... Η μάνα μου ήταν μια ξανθιά λυγερόκορμη γυναίκα, ήταν η Πολύμνια η Σμυρνιά έτσι τη λέγαν όλοι, λες και θέλαν να της αποδώσουν έναν τίτλο σαν φόρο τιμής που δικαιωματικά της άξιζε και της τον φόρεσαν σαν χρυσοκέντητο μανδύα, μια πράξη σεβασμού στη σπανιότητά της. Ήταν από κείνες τις γυναίκες που σαν περπατούν τιθασεύουν θωριές στο βήμα τους. Σάρωνε με το γυάλινο, διάφανο βλέμμα της, εκείνο το βλέμμα της υπεροχής, της βαθιάς επίγνωσης και της αντίληψης της ωραιότητας. Ήξερε, είχε αιχ-

4 12 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ μαλωτίσει ανήμπορες ματιές στο βάθος της δικής της, χαμογελούσε μ αυταρέσκεια. Εκείνη μπορούσες να την κάνεις γυναίκα σου, μα όχι κτήμα σου. Ατιθάσευτη, αδάμαστη, ίδιο άγριο άτι... «Κορνηλία, φκιάσε μ έναν καφέ, κορίτσι μ, και να χεις την ευχή μου. Και κάτσε να σταυρώσουμε καμιά κουβέντα, να πούμε όσες προλαβαίνω κι είναι οι τελευταίες μου...» «Πάψε, Αρχόντω, από τότε που ήρθες κοντά μας, ο νους σου στο φευγιό είναι. Μη σκέφτεσαι έτσι. Σαν να θες κανάκεμα μου φαίνεται...» «Όχι, να σε χαρώ, δεν έχω ανάγκη εγώ από ντάντεμα... Μα ξέρω πως ήρθε η ώρα μου... Φέτο θα είναι το τελευταίο Πάσχα που θα σας χαρώ όλους μαζωμένους. Ας είναι... Πρόλαβα κι είδα τις χαρές σας και σα θα φύγω να προσέχεις τη μάνα σου. Τράβηξε πολλά η έρμη για να σας αναστήσει, μα ο Θεός τη λυπήθηκε, καταπώς φαίνεται, και της αντιγύρισε όλες τις πίκρες σε χαρές...» Έσπρωξα το φλιτζάνι με τον καφέ μπροστά της κι απόμεινα αμίλητη απέναντί της να την κοιτάζω. «Εσύ της μοιάζεις της μάνας σου...» συνέχισε χαμηλόφωνα, θαρρείς να μη μας ακούσουν οι άλλοι. «Έτσι λες;» χαμογέλασα και σήκωσα το φλιτζάνι μου και κατάπια μια γουλιά. «Έτσι είναι, τζιγέρι μ, εσύ πήρες τα χούγια της. Η άλλη ξεστράτισε, δε μοιάζει σε κανέναν, μοναχική, λιγομίλητη, όλο έγραφε αυτή, τίποτις άλλο δε γρικούσε να κάμει, αλλόκοτο πράμα. Λέγαμε ότι η άλλη έμοιασε της Σμύρνης εσύ ζυμώθηκες με τούτο τον βλογιοκομμένο τόπο, κυλίστηκες στα χώματά του, δε φοβήθηκες τον κάματο, πάλεψες σαν αρσενικός. Η Ζαφειρούλα φαινόταν ότι πήρε απ τη μάνα σου, μα όσο μεγάλωνες, ξέκρινα πως μονάχα εσύ της έμοιασες. Να, έτσι ήταν κι η μάνα σου, σαν κι εσένα, πεισματάρα κι ακατάδεχτη, δεν το βαζε κάτω στα δύσκολα. Εσύ της έμοιασες σε ούλα... Ίδια μ εκείνη γίνηκες. Τη θυμάμαι ακόμα σα

5 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 13 με χτύπησε την πόρτα μ εσένα μωρουδέλι να σε βαστάζει σφιχτά στον κόρφο της. Ακόμα και τότε δε λύγισε, φόβο δεν έδειξε, μήτε ζητιάνεψε βοήθεια. Να, τέτοια ήταν η μάνα σου, υπερήφανη. Περάσαν τα χρόνια, κόρη μου...» στέναξε, ήπιε μια γουλιά καφέ κι ύστερα συνέχισε πάλι. «Το μεγάλος ξεριζωμός, κοκόνα μου. Ψυχές και ψυχές απόμειναν έρμες. Η μάνα σου ξεβράστηκε στο κατώφλι μου. Φευγατίστηκε η έρμη απ το βιος της με ένα λεχούδι στην αγκαλιά. Κι εκείνη μικρό κορίτσι ήταν, ανήξερο... Κι όμως, δε λιγοψύχησε διόλου. Αχ, φουρτούνες που κρύβει η ζωή...» Τα μάτια μου γλάρωσαν αποκοιμισμένα απ τη σιγανή φωνή της γριάς, που σερνόταν ψιθυριστά σαν κύμα που παράδερνε στο διάβα του τα βότσαλα. Σύριζε σερνάμενο το νερό και με ταξίδευε στον παφλασμό των εκβολών του, με ταξίδευε πίσω στο 22, στον μεγάλο ξεριζωμό. Οι διηγήσεις της γριάς, γλαφυρές, ολοζώντανες, ξεπρόβαλλαν μπροστά στα μάτια μου και αφουγκραζόμουν με προσοχή κάθε ανεπαίσθητο ψίθυρο που ξεδίπλωνε την ιστορία της μάνας μου... «Η μάνα σου η έρμη, το λοιπόν, είχε φευγατιστεί μαζί μ εσένα το 22 απ τη Σμύρνη. Θα ταν δε θα ταν είκοσι χρονών όταν ζώστηκε εσένα στον κόρφο της και φυγαδεύτηκε, γιατί τα κατάλαβε ο πατέρας σου ο Λεωνίδας τα χαμπέρια και σας πέταξε και τις δυο πάνω σε μια ψαρόβαρκα με το αζημίωτο, μπας και γλιτώσετε. Κείνος όμως έμεινε, την αγαπούσε τη Σμύρνη, δεν μπορούσε να την αφήσει. Θα έρθω, είχε πει. Θα βοηθήσω ακόμα κάνα δυο να βρουν βάρκες και θα έρθω. Αλλά δεν είχε σκοπό να φύγει. Έτσι το είχε πει τότες, για να καθησυχάσει τη μάνα σου και να ανέβει στο πλεούμενο. Αγαπούσε το μαγαζί που είχε με τα υφάσματα και τα προικιά στην Μπέλλα Βίστα, ήταν το καλύτερο υφασματάδικο. Ο πατέρας σου, πλούσιος απ τα γεννοφάσκια του, κληρονόμησε από τον πατέρα του ένα εργοστάσιο βυρσοδεψίας και το μαγαζί με τα υφάσματα στην Μπέλλα Βίστα. Τα ράφια ήταν γεμάτα από

6 14 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ ταφτάδες, λινάτσες, νταντέλες, βελούδα, χασέδες, σατέν, μετάξια και ό,τι είδους ύφασμα έβανε ο νους του καθενός. Ο πατέρας σου, καταπώς φαίνεται, το είχε αγαπήσει κείνο το μαγαζί πιότερο απ το εργοστάσιο βυρσοδεψίας, παρ όλο που από το εργοστάσιο είχε κατορθώσει να φτιάσει το βιος του. Δε θα το άφηνε έτσι το βιος του, να φύγει μια νύχτα σαν τον κλέφτη. Δε θα άφηνε το βιος του για μια υποψία...»εσύ δεν πρόλαβες να ζήσεις τα μεγαλεία μωρουδέλι ήσουν, λεχούδι στην αγκαλιά, ασαράντιστο ακόμα όταν φευγατιστήκατε, αλλά η μάνα σου φορές και φορές μιλούσε για τη Σμύρνη. Έλεγε ιστορίες για το Και και τους βερχανέδες, μ έλεγε για το Παραλλέλι και το Μπουλβάρ Αλιότι. Καμιά φορά νόμιζα κι εγώ ότι βρισκόμουν εκεί κι έκοβα τις βόλτες μου όξω απ την Μπέλλα Βίστα, όξω απ το υφασματάδικο, κι είχα τάχα ομπρελίνο και μακρύ φουστάνι με κάμποσα φουρό σαν εκείνα που μ έλεγε η μάνα σου ότι φορούσαν οι Σμυρνιές. Πρόλαβε να φορέσει κι εκείνη τέτοια πλουμιστά φουστάνια, που τη δυσκόλευαν, λέει, στο περπάτημα. Κι εμένα μ άρεζε να ακούω για εκείνα τα ενδύματα, να τα φαντάζομαι, να ντύνομαι κι εγώ με δαύτα. Αυτή ήταν η απόλαυσή μου, η ανακούφιση της ψυχής μου που τίποτα όξω από τον δικό μας τόπο δεν είχε ιδεί... Ήθελα να ταξιδεύω με τα λόγια της μάνας σου στη Σμύρνη. Σαν παραμύθι ωραίο τ άκουγα αυτά που μ έλεγε. Άμα ξεκινούσε να λέει από κείνες τις ιστορίες, σφάλιζα το στόμα, άρπαζα στα χέρια το τσιγκελάκι, έστρωνα τα μαξιλάρια στην πλάτη να κάτσω αναπαυτικά, για να μη χρειαστεί να κουνηθώ διόλου, κι αφουγκράζομαν τη ζωή των μεγαλουσιάνων που αξιώθηκε από τον Θεό να γευτεί κάποτες κι εκείνη...» «Το αρχοντικό του πατέρα σου, το λοιπόν, ήταν πέρα στο Και. Στεκόταν περήφανο πάνω σε κυκλικά μαρμάρινα σκαλοπάτια, αγνάντευε τη θάλασσα πίσω από το δρόμο. Ο δρόμος, πέτρινος, πλακόστρωτος, φαρδύς, επιβλητικός, στρωμένος με πλάκες μι-

7 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 15 κρές, μακρόστενες, γινόταν ένα με την προκυμαία με τους μαύρους ψηλούς φανούς που άναβαν τη νύχτα και το κίτρινο φως τους κυλούσε στα ήρεμα νερά. Εκεί, στην προκυμαία, σουλάτσερναν από νωρίς οι Σμυρνιοί κι οι Σμυρνιές. Η πολιτεία ανάκατη. Φέσια, ψαθάκια, ημίψηλα καπέλα αλά παριζιέν κι άλλα με ευρωπαϊκό αέρα κάθιζαν πάνω στα κεφάλια του λαουτζίκου, ένα συνονθύλευμα λαών και θεών, όλοι μαζί συνωστίζονταν στον ίδιο τόπο... Τα σπίτια απλωμένα ολούθε κατέβαιναν στην προκυμαία στοιχημένα, οι τούρκικοι μαχαλάδες, τα σπίτια των χριστιανών σε περίοπτη θέση, ο οβρέικος μαχαλάς χωμένος στα σπλάχνα της πόλης. Κάπου εκεί ανάμεσα ήταν και το σπίτι όπου γεννήθηκες. Πέτρινο σπίτι, δίπατο με στενόμακρα παράθυρα που στο απάνω μέρος τους έφτιαναν καμπύλες τοξωτές, τα γείσα ασβεστωμένα πάντα λευκά...» Kι όσο η γριά μιλούσε, το βλεπα. Παίρνω όρκο στην Παναγία πως το βλεπα το σπίτι μας να στέκεται καμαρωτό, στιβαρό, με την άκαμπτη ομορφιά του, αγέρωχο πίσω από το δρόμο που γυάλιζε ίδιο ασημένιο ρυάκι στο δείλι, στοιχημένο ανάμεσα σε άλλα στην προκυμαία της Σμύρνης, θαρρείς και ήταν οι λέξεις της γραμμές που σέρνονταν σε αόρατο χαρτί και το ζωγράφιζαν, ώσπου σιγά σιγά το όρθωσαν μπροστά στα έκπαγλα μάτια μου. Δρασκέλισα τα μαρμάρινα σκαλοπάτια του κι άκουσα τα βήματά μου. Τ άκουσα να προχωράν στην έπαυλη εκείνη, όπου η πολυτέλεια κρεμόταν από τα κρύσταλλα Μπακαρά και έστεκε κρυμμένη στις περίτεχνες σκαλιστές γωνίες του τεράστιου καθρέφτη που αντικατόπτριζε το είδωλό μου. Έμεινα μετέωρη να θαυμάζω το πάτωμα με τους ασπρόμαυρους κυκλικούς μαιάνδρους που ξεκινούσαν μεγάλοι απέξω και μίκραιναν όσο συσπειρώνονταν προς τα μέσα. Προχώρησα στη σάλα με τους πίνακες και τα αναρίθμητα έργα τέχνης, όπου κάθε Κυριακή είχαμε ζουρ φιξ...

8 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Η ευτυχία κράτησε λίγο, κι εγώ ούτε που πρόλαβα να τη γνωρίσω. Ούτε που πρόλαβα να ζήσω σαν πριγκιπέσα, να δω πώς μοιάζουν τα μεγαλεία. Εκείνη τη μαύρη μέρα που η μοίρα μας άρχισε βουβά κι απροειδοποίητα να ξεστρατίζει για αλλού, δρασκέλισε ο Ιμπραήμ τα σκαλοπάτια της έπαυλής μας ανταριασμένος. Όρμησε μες στο σπίτι και, όπως το κυνηγόσκυλο ψάχνει το θήραμά του, έτσι κι αυτός προσπαθούσε να οσμιστεί τον αφέντη του. Τον είδε όρθιο μπροστά του με την πλάτη γυρισμένη στον καναπέ να καπνίζει ανέμελος την πίπα του. Έβλεπε την πλάτη του αφέντη του, πού και πού κι ένα γκρίζο σύννεφο που ξαμολιόταν προς τα πάνω, για να φευγατιστεί βιαστικό στο λευκό ταβάνι, θαρρείς από μανία να το λερώσει. Κοντοστάθηκε για λίγο βαριανασαίνοντας, παρακολουθώντας τις ανάλαφρες τουλούπες να αιωρούνται για λίγο, πριν διαλυθούν στο χώρο. Σκούπισε τον ιδρώτα απ το μέτωπό του πάνω στο πουκάμισό του με την ανάστροφη του χεριού του. Δεν ήξερε πώς να πει τούτο το νέο στον κύρη του, μα πρόλαβε εκείνος να τον βγάλει απ τη δύσκολη θέση. Δε γύρισε να τον κοιτάξει, τον οσμίστηκε, θαρρείς, πρώτος ο ίδιος, μύρισε τον ξινό ιδρώτα του που έτρεχε, κατάλαβε πως ήταν ο Ιμπραήμ. Κάθισε στον καναπέ και βούλιαξε ακόμα πιο πίσω την πλάτη του. «Λέγε, Ιμπραήμ... Ποιος καλός άνεμος σε έφερε ως εδώ;»

9 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 17 Εκείνος έτριψε τις παλάμες του, που ήταν ιδροκοπημένες, πάνω στα μπατζάκια του παντελονιού του κι απάντησε όσο πιο χαμηλόφωνα μπορούσε. «Κυρ Λεωνίδα, θα γίνει κακό μεγάλο. Στους τούρκικους μαχαλάδες όλοι είναι ξεσηκωμένοι. Φύγετε να σωθείτε. Δεν έχετε μοίρα άλλη δω πέρα. Απ τα Αμελέ Ταμπουρού άνθρωπος δε γυρίζει πίσω ζωντανός, το βάλαν αμέτι μουχαμπέτι να σας ξεκληρίσουν. Οι δικοί σας φευγατίστηκαν, μα στο πέρασμά τους κάμαν, λέει, κακό. Οι δικοί μας θα εκδικηθούν, θα γίνει μακελειό, τα αίματα ανάψαν για τα καλά, δε μερώνουν πια τα πράματα. Εγώ κινδυνεύω που σ ειδοποιώ, αλλά δεν μπορώ να σ αφήσω ανήξερο, αφέντη... Ό,τι είχα να πω το είπα. Ας δείξει έλεος ο Αλλάχ για μένα που μολόγησα κι ο Θεός για σένα που βρίσκεσαι σε μεγάλο κίνδυνο». «Αυτά συμβαίνουν τρία χρόνια τώρα και τίποτα δεν έγινε απ όσα φοβάσαι, Ιμπραήμ. Ακόμα ζούμε και βασιλεύουμε, καθώς βλέπεις. Μπόρα είναι, θα περάσει, είμαστε μαθημένοι στις φουρτούνες, είμαστε καλοί καπεταναίοι, μην ανησυχείς». «Αφέντη, εγώ το μαθα από σίγουρη πηγή. Μη με βάζεις και φορτώνομαι απάνω στις πλάτες μου όλη την ευθύνη, μολόγησα πολλά, μα εσύ δε με πιστεύεις». Έτριψε λίγο τα χέρια του μεταξύ τους κι ύστερα πάλι αποκρίθηκε: «Ο ανεψιός μου ο ένας είναι από αυτουνούς...». «Τους ποιους;» «Τους τσέτες, να, αυτουνούς...» Κι έσκυψε το κεφάλι του ξεφυσώντας σαν από ντροπή για όλα όσα έλεγε κείνη την ώρα. «Ξέρει ότι με έχεις στη δούλεψή σου χρόνια και καλοτρώμε όλη η οικογένεια από σένα. Τον βοήθησα κι αυτόνε από δικούς σου παράδες όταν είχε ανάγκες. Σου χρωστάει, λέει, ευγνωμοσύνη. Δεν μπορεί να βγάλει απ τη μέτρα πως κάποτε πήρε βοήθειες απ του λόγου σου. Εκείνος με τα είπε. Μ είπε να σε μηνύσω να φύγεις. Να προλάβεις να σωθείς. Έχουν διαταγές, λέει, να ξεκληρίσουν τους γκιαούρηδες. Δε θα αφήσουν ζωντανό χριστιανό. Τα πράματα ξε-

10 18 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ στράτισαν, δεν παίρνουν πισωγύρισμα. Καταλαβαίνεις, αφέντη; Τα πράματα σφίξαν, τι άλλο να σε πω. Μην κοιτάς πριν τέσσερα και πέντε χρόνια. Τότες απλώς κόχλαζε το καμίνι. Τώρα θα γίνει το μεγάλο κακό, θα ξεχειλίσει το ποτήρι...» Σήκωσε το κεφάλι και τον ξανακοίταξε στα μάτια, με τα δικά του μάτια ραγισμένα από πόνο κι από ντροπή. «Γιατί δε μιλάς, αφέντη μου; Με πιστεύεις του λόγου σου... έτσι δεν είναι;» «Σε ευχαριστώ, Ιμπραήμ, ο Θεός μαζί σου...» «Θα φύγεις, αφέντη; Να φύγεις. Να σωθείς... πώς αλλιώς;» Ο πατέρας έμεινε για λίγο σκεφτικός, σηκώθηκε απότομα, προχώρησε προς το μέρος του, κοντοστάθηκε απέναντί του, τον κοίταξε στα μάτια με εκείνη τη συγκινητική ειδή της προσμονής μιας σιωπηλής εγκαρτέρησης της αναπόφευκτης καταστροφής που κυοφορούσε το βλέμμα του. Ο Ιμπραήμ χαμήλωσε το κεφάλι, ακούμπησε το χέρι στον ώμο του πατέρα μου κι έφυγε αμίλητος. Εκείνος προχώρησε προς την άλλη σάλα με το κεφάλι σκυφτό και το βήμα βαρύ, έβγαλε απ την τσέπη του το ασημένιο ρολόι του, το κοίταξε κάμποση ώρα σαν να μετρούσε λεπτά. Η μάνα έστεκε παραπέρα όρθια, αμίλητη κι ανίδεη για όσα θα ακολουθούσαν. Η ψυχραιμία του πατέρα μου δεν την άφησε να βάλει σκέψεις κακές στο μυαλό της. Κι ύστερα εκείνος βιάστηκε να φύγει από κοντά της, για να αποκρύψει το ραγισμένο βλέμμα του, να μην ενσπείρει ψήγματα φόβου στη σύζυγό του. Η μάνα ξεφύσησε και σταύρωσε τα χέρια μπροστά στο στήθος της κι ύστερα ζύγωσε το πρόσωπό της στο τζάμι και κοίταξε πέρα, κατά τη μεριά του πελάγους που σάλευε κάτω από τον ορίζοντα, και θάμασε τις δυο απεραντοσύνες που χιμούσαν η μια μέσα στην άλλη. Το κακό ζύγωνε, εκείνος ανήμπορος, εκείνη ανυποψίαστη. Έβαλε το ασημένιο ρολόι στην τσέπη του πάλι και κάθισε στη μεγάλη πολυθρόνα με το μπροκάρ ύφασμα και τους καμπαράδες στην πλάτη. Βούλιαξε μέσα της, ακούμπησε τα χέρια του στα μπράτσα της και άφησε το βλέμμα του να ταξιδέψει στο ταβάνι.

11 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 19 «Θεέ μου, βόηθα μας». Μονάχα αυτό είπε. Έμεινε κάμποση ώρα βυθισμένος στην πολυθρόνα, ο στοχασμός του βυθίστηκε στην αγωνία για την επόμενη μέρα. Ύστερα το βλέμμα λύγισε στο βάρος της περίτρομης θλίψης κι απόμεινε νωθρό, καρφωμένο στη φωτιά που χόρευε αβασάνιστη εδώ και ώρα. Πέρασαν μέρες. Πήγαινε στο μαγαζί κάθε πρωί βασανισμένος από σκέψεις. Το κορμί του βαρύ, οι πλάτες σκυφτές, το χαμόγελο μαραμένο στα χείλια. Σιωπηλός πήγαινε κι ερχόταν και οι μέρες περνούσαν. Ο κόσμος φοβισμένος, κλεισμένος στα σπίτια, όλοι ψυχανεμίζονταν τι συνέβαινε. Η νύχτα ζύγωνε σκέτο φαρμάκι, ύπουλα τρύπωνε κάτω απ τα σκεπάσματά του και τον πιλάτευε. Πού να τις στείλω; Πού; Φαρμακωμένος, γεμάτος πίκρα, έγερνε, έσταζε στο μαξιλάρι του κατάκοπος, ώσπου να τον λιγώσει κατά το χάραμα για λίγο ο ύπνος, να τον αφήσει αποκαμωμένο. Και έφτασε εκείνη η ζοφερή μέρα, η στερνή μέρα της πόλης που ζούσε και ανέπνεε. 30 Αυγούστου... Όλοι οι δρόμοι έκλεισαν και τα σοκάκια γέμισαν κόσμο κι αραμπάδες. Μπουλούκια έρχονταν από παντού, απ τα μέσα, απ τα βαθιά. Τα στενά γεμάτα φιγούρες κατάκοπες, απελπισμένες, που σβαρνίζονταν στα άγνωστα σοκάκια. Οικογένειες βαστούσαν μωρουδέλια απ το χέρι και περιφέρονταν δίχως προορισμό. Σέρνονταν χωρίς να ξέρουν πού να πάνε, πώς να σωθούν. Χτυπούσαν πόρτες, για να βρουν ένα καταφύγιο να ξαποστάσουν. Χτύπησε και η πόρτα του πατέρα μου. Εκείνος τους άνοιξε και τους έβαλε μέσα, τους καλωσόρισε με ένα πικρό χαμόγελο επιτηδευμένης αισιοδοξίας. Τα μούτρα τους κουρασμένα, πένθιμα, σχεδόν βασανισμένα. Χαμόγελα δε ζωγραφίζονταν πια. Η πόρτα χτύπησε ξανά και ξανά. Γιόμισε το σπίτι κόσμο. Άλλοι κοιμούνταν κατάχαμα, άλλοι στους καναπέδες, στις πολυθρόνες, ακόμα και

12 20 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ στις καρέκλες. Κανείς δεν ήξερε κανέναν, ξένοι, ένα σπίτι γεμάτο ξένους, μα ήταν όλοι οικογένεια. Παράξενο πράμα πώς ο πόνος ενώνει τους ανθρώπους και από αγνώστους τους κάνει να έχουν το ίδιο αίμα. Παράξενο πράμα πώς τα βλέμματα μιλάν μεταξύ τους χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν τα στόματα. Τότε ο πατέρας κατάλαβε πως το μεγάλο κακό ζύγωνε. Το κορμί του προτάθηκε ετοιμοπόλεμο, να στυλώσει την τρομαγμένη ψυχή... Η Κατίνα μαζί με τη μάνα δε σταματούσαν να ετοιμάζουν καφέδες και φαγητά για τους απελπισμένους. Πήγαιναν και έρχονταν ασταμάτητα, αγόγγυστα, μέχρι αργά τη νύχτα, προσφέροντας σ όλους εκείνους μια μικρή παρηγοριά που νόμιζαν πως θα τους γλυκάνει. Μα ο πόνος της εγκατάλειψης βαρύς, το άγνωστο που τους περίμενε τρομακτικό σαν τη σιωπή που απλώθηκε στο σπίτι. Κόσμος πολύς, αμίλητος, σκέτα κορμιά δίχως ψυχή περιφέρονταν άσκοπα, μια αλλόκοτη βοή από ένα σούρσιμο δακρύων και αναστεναγμών ήταν το μόνο που διαρρήγνυε τη σιωπή. Σιωπή... Άδειοι δρόμοι, μια ακίνητη θάλασσα που ξεπέζεψε, θαρρείς, στο χρόνο, μια πολιτεία ολότελα νεκρή, πριν καν προλάβει να ξεψυχήσει, παραδομένη στο φόβο, εγκατέλειπε την πρότερη ηδυπάθειά της. Η μάνα δεν είχε καταλάβει πολλά, ούτε που έβαλε με το νου της το παραπέρα ποιος μπορούσε να το ξέρει; Ούτε η Κατίνα κατάλαβε, ούτε κανείς. Όλοι έλπιζαν πως θα έφευγαν με τα ελληνικά πλοία, νόμιζαν πως θα έφευγαν για λίγο, μέχρι να κοπάσει η μπόρα, κι έπειτα, μόλις θα έβγαινε η μπουνάτσα, θα γυρνούσαν στα σπίτια τους. Οι περισσότεροι κλείδωσαν τις πόρτες του σπιτιού τους και φύλαγαν τα κλειδιά στους κόρφους τους, εκεί, στο μέρος της καρδιάς, και έλπιζαν στο γυρισμό, όλοι έλπιζαν. Ελπίδα... Είναι η στερνή εγκαρτέρηση του ετοιμοθάνατου, είναι ο λόγος για να εξακολουθείς να σέρνεις το κορμί σου στην

13 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 21 απόγνωση. Είναι ίσως η αιτία της ανοχής του πιο μεγάλου πόνου. Αυτό απομένει λοιπόν... Μια λέξη μονάχα στα πίσω μέρη της ψυχής να τη στυλώνει... ελπίδα, ως να απομείνει ένα σκέτο κορμί στη δύση του... Ο πατέρας βεβαιώθηκε πια. Η έξαψη της παραδοχής κι η αποδοχή της εκμηδένισης που ζύγωνε τον συνείχε, το βλέμμα του διττό, συνεπαρμένο από ομίχλες. Ύστερα έκανε το σταυρό του και αιθρίασε το μέσα του και παραδόθηκε στις βουλές του Κυρίου. Έτρεξε πρώτα στον αδερφό του... «Πέτρο...» ξεστόμισε με το στόμα ξερό σαν στερεμένο πηγάδι και πικρό απ τον καπνό των τσιγάρων που εκείνες τις ώρες κατάπινε τη στυφάδα τους για να μερώσει το μέσα του. Απόκριση καμιά... Εκείνος βουβός, με γυρισμένη την πλάτη, αγνάντευε τη θάλασσα που απλωνόταν πέρα, με τα χέρια βολεμένα στις τσέπες. «Δεν έχουμε ελπίδα εδώ, πρέπει να διώξουμε τις γυναίκες και τα παιδιά...» μίλησε σταράτα και περίμενε να πάρει απόκριση. «Εγώ έχω ακόμα ελπίδα. Δε θα μας αφήσουν έτσι οι Σύμμαχοι. Δεν είναι τόσο εύκολο να ξεκληρίσουν τόσο κόσμο άφταιγο μπροστά στα μάτια των Συμμάχων. Κι έπειτα, αν φύγουν, ποια πατρίδα δε θα είναι ξένη γη γι αυτές; Πού έχουν να πάνε; Ποιος τις περιμένει; Είναι πια αργά. Αν φύγουν τώρα, κινδυνεύουν περισσότερο σε ένα ψαροκάικο να τις πνίξουν ή να τις ντουφεκίσουν. Εδώ είναι στα σπίτια τους. Έχουν ελπίδα. Είμαστε αγωνιστές. Δε θα αφήσουμε τον τόπο ούτε το βιος μας απροστάτευτο. Αν πρέπει να πολεμήσουμε με ένα τραπεζομάχαιρο, θα το κάνουμε κι αυτό, είναι το χρέος μας. Δεν μπορούμε να υποκριθούμε πως δεν έχουμε χρέος και να λιποτακτήσουμε». «Δε θα φύγουμε εμείς... Μονάχα οι γυναίκες και τα παιδιά, έστω αυτές». «Έχω ελπίδα...» ψέλλισε πάλι.

14 22 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ «Δεν μπορώ να σε πείσω να κάνεις κάτι που δε θέλεις, γιατί κι εγώ δεν είμαι βέβαιος ότι η απόφαση που πήρα είναι η σωτήρια. Ίσως αποδειχτεί πως έχεις δίκιο εσύ και να σας πάρω όλους στο λαιμό μου. Δεν μπορώ να πάρω απόφαση για τη δική σου οικογένεια. Θα πράξεις όπως νομίζεις εσύ. Εγώ ό,τι είχα να σου πω σ το είπα... Ο Θεός μαζί σας», ψέλλισε και ρίχτηκε στην αγκαλιά του. Τον αγκάλιασε και εκείνος σφιχτά και τον κοίταξε στα μάτια... «Ο Θεός ας είναι και μαζί σας...» Αυτά είπαν. Ο πατέρας μου έφυγε παραπατώντας μισοζαλισμένος, γεμάτος αμφιβολίες για εκείνο που πήγαινε να πράξει. Έσφιξε τις γροθιές του και τα σαγόνια του και προχώρησε αποφασισμένος με βήματα που τρέμιζαν να φτάσει στον Μιχάλη τον καϊκτσή. Μονάχα αυτός, μονολόγησε, μονάχα αυτός. Αν το δεχτεί, αν μπορέσει, αν τα καταφέρει. Οι σκέψεις ξεπροβόδιζαν η μια την άλλη γοργά και εκείνος τάχυνε το βήμα. Χοντρές στάλες ιδρώτα στόλισαν το μέτωπό του σαν διαμάντια που λαμπύριζαν στο ημίφως της πανσελήνου κι εκείνος περπατούσε με σκυφτό κεφάλι να φτάσει γοργά, μην τον πάρει κανένα μάτι. Χτύπησε σιγά σιγά την πόρτα και δρασκέλισε μέσα. Κι εκεί τα ίδια, ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Γέροι, νέοι και παιδιά τον κοίταζαν με απόγνωση, μήπως και έφερνε κάποιο νέο, μα τίποτα δεν είχε να τους πει. Τον είδε να κάθεται κατάχαμα και να προσπαθεί να στρίψει ένα τσιγάρο. «Μιχάλη», του είπε με ξεψυχισμένη, ραϊσμένη φωνή. Εκείνος σήκωσε το κεφάλι του και τον κοίταξε μειλίχια. Μετά ξαναπήρε το βλέμμα του και το έριξε στο χέρι που κρατούσε το τσιγάρο του, το σάλιωσε ράθυμα και παρέμεινε ατάραχος σαν να μην άκουσε φωνή. «Μιχάλη», ξαναείπε επιτακτικά, «θέλω να μιλήσουμε». «Τι θες να πούμε;» «Όχι εδώ...» «Από ποιον έχουμε να κρύψουμε λόγια;» «Σήκω, σε παρακαλώ, να χαρείς».

15 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 23 Σηκώθηκε με βαριά περπατησιά και τον ακολούθησε. Δεν υπήρχε δωμάτιο άδειο και έτσι κρυφά κατέβηκαν στο κελάρι και κάθισαν στο τελευταίο σκαλί, γιατί κι εκεί είχε κόσμο. «Τι θέλεις, το λοιπόν;» «Άκου με προσεκτικά. Δεν έχουμε άλλο χρόνο. Πρέπει να φευγατίσουμε τις γυναίκες και τα παιδιά, έστω αυτές. Έχεις κότσια; Θα το κάνεις;» Εκείνος έμεινε απορημένος να τον κοιτά με το παγωμένο, άφεγγο βλέμμα της ατρόμητης γνώσης του επικείμενου κακού. Ρούφηξε δυνατά τον καπνό να πάει ίσα κάτω στα πνευμόνια του, να τα μαυρίσει, και κοίταξε πέρα στο σκοτάδι. «Τι έχω να φοβηθώ; Μη με σκοτώσουν; Ας γελάσω... Και σάματε εδώ που στέκομαι θα μ αφήσουν ζωντανό; Αυτά τα παλιόσκυλα λύσσαξαν κι άμα λύσσαξαν σταματημό δεν έχουν. Γλιτωμός εδώ δεν υπάρχει...» «Αυτό πιστεύεις κι εσύ;» «Αυτό...» μονολόγησε και ρούφηξε καπνό. «Και το λες έτσι ατάραχος; Θα στέκεσαι εδώ άπραγος και θα περιμένεις δίχως να κάνεις τίποτα; Θα περιμένεις να δεις να σφαγιάζουν τα γυναικόπαιδά σου;» «Σαν τι να κάμω; Μήπως κι αν κάμω, θα τις σώσω; Δεν είμαι Θεός του λόγου μου. Ό,τι πει ο Κύριος, κυρ Λεωνίδα. Εδώ που έφτασαν τα πράματα, άμα μας λυπηθεί, μπορεί να γλιτώσουμε, αλλιώς τι να κάμει ένας φτωχός βαρκάρης». «Είπες πως δε φοβάσαι...» τον προκάλεσε ο πατέρας με τον τόνο της φωνής του επιτακτικό. «Δε φοβάμαι...» ξεστόμισε και εκείνος με πειθώ. «Τότε λόγια δε θα πούμε άλλα. Θα ξεκινήσεις απόψε». «Απόψε;» έμεινε για λίγο σκεφτικός. «Δεν έχουμε χρόνο για άλλες αναβολές...» «Απόψε...» μονολόγησε. «Το λοιπόν, ετοίμασε τη γυναίκα σου και τις θυγατέρες σου,

16 24 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ και εγώ το ίδιο. Κάνε και το σταυρό σου. Κι αφού δε φοβάσαι, σύρε το δρόμο, βάλε μπρος τις μηχανές κι ας σας λυπηθεί ο Θεός, μπας και γλιτώσετε. Ετοίμασε το καΐκι σου», τον διέταξε. «Δε θα πάρω το καΐκι. Είναι μεγάλο, θα μας δουν. Θα πάρω τη βάρκα. Θα τραβήξουμε κουπί κι όπου μας βγάλει. Είναι καλοκαίρι. Αν δε συναντήσουμε καμιά φουρτούνα και σκυλοπνιγούμε, κάπου θα ξεβραστούμε». «Όπως νομίζεις, εσύ ξέρεις. Ο Θεός μαζί σας». Γύρισε στο σπίτι ανταριασμένος. Είπε κάτι μισόλογα, αφού ούτε κι εκείνος ήξερε αν κάνει το σωστό. Είπε στο τέλος ένα επιτακτικό «πρέπει να φύγετε πρώτες. Θα τακτοποιήσω κάτι δουλειές και θα έρθω κι εγώ. Είναι επικίνδυνα εδώ για σένα και το παιδί» και κόπηκε η συζήτηση μαζί με τη λαλιά τους. Η μάνα ήξερε ότι ο πατέρας σπάνια μιλούσε, μα, όταν έπαιρνε απόφαση να μιλήσει, τα είχε μέσα του ζυγιάσει καλά, δεν ήταν επιπόλαιος. Τα πράγματα ήταν σοβαρά... «Ετοιμάσου», της είπε κι ακούστηκε η φράση του εκείνη ίδια διαταγή στρατηγού. «Πρέπει να τελειώσω μια δουλειά». Της γύρισε απότομα την πλάτη, έφυγε από την κάμαρη κι άφησε τη μάνα μετέωρη στην ανασφάλεια για το άγνωστο που τις περίμενε. Κατέβηκε τις σκάλες και έτρεξε από την πίσω πόρτα στο χαμόσπιτο του Ιμπραήμ. Έφτασε λαχανιασμένος, κατάκοπος από την αγωνία και τη λαχτάρα. Παντού σκοτωμένοι άνθρωποι και ξεκοιλιασμένες γυναίκες κείτονταν σαβουριασμένες σαν ξεσκισμένα ρούχα, ξεψυχισμένες ύστερα από κτηνωδίες που διαπράχθηκαν στα κορμιά τους. Απέστρεφε το βλέμμα κάθε φορά και προχωρούσε να φτάσει στο χαμόσπιτο. Ώσπου δρασκέλισε την πόρτα του και μπήκε μέσα. «Αφέντη...» του είπε λαχταρισμένος ο υποταχτικός του μόλις τον αντίκρισε μπροστά του. «Γιατί βγήκες όξω;» «Δε με νοιάζει για μένα. Πρέπει να βοηθήσεις τη γυναίκα μου και τη θυγατέρα μου να φύγουν από τούτη την κόλαση. Μίλησα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν διάφορα και σημαντικά προβλήματα. Ένα από αυτά είναι ο πόλεμος που έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη νερού, φαγητού και ιατρικής περίθαλψης και το χειρότερο

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Student name:. Result: THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Mid-Entry Exams 2015 A τάξη ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και δεκαπέντε λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λ 1. Διάβασε

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών

Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Μπεχτσή Μαρία του Κωνσταντίνου, 11 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142.

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142. Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1939 Αριθμός δίσκου: DT-142 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5465 Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο,

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει

«Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη. στην ανέμη τυλιγμένη. δωσ της κλώτσο να γυρίσει. παραμύθι ν αρχίσει «Η ΣΕΛΗΝΟΜΟΡΦΗ» Πράσινη κλωστή κλωσμένη στην ανέμη τυλιγμένη δωσ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν αρχίσει και την καλή μας συντροφιά να την καλησπερίσει Μ ια φορά κι ένα καιρό σ ένα μακρινό βασίλειο ζούσε

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας

Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας Βρισκόμαστε σε ένα μικρό νησί, που βρίσκεται εκεί που ο κόσμος, όχι όλος, πίστευε και θα πιστεύει ότι παλιά υπήρχε η Ατλαντίδα, δηλαδή για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε το νησάκι αυτό βρίσκεται ανάμεσα

Διαβάστε περισσότερα

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ: Η ΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ: Η Αικατερίνη είχε κάλλος και ομορφιά ασύγκριτη. Η μητέρα της και οι συγγενείς της την πίεζαν συνεχώς να παντρευτεί, για να μην φύγουν από τα χέρια τους

Διαβάστε περισσότερα

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ 1 ο Νηπιαγωγείο Κυπαρισσίας Διαβάσαμε το παραμύθι: «ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ ΛΙΒΑΔΙ» Ερώτηση: ΠΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ; - Αυτοί

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό

Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Πρώτη νύχτα με το θησαυρό Περασμένα μεσάνυχτα. Όλοι στο πλοίο ξεκουράζονταν ύστερα από μια μέρα γεμάτη συγκινήσεις και περιπέτειες. Μόνο ο παπαγάλος Μπιρμπίλης στεκόταν στην κουπαστή της σκάλας επαναλαμβάνοντας

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Κίτρινο σαμαροσκούτι :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1940 Αριθμός δίσκου: AO-2620 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=15115

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη

Συγγραφέας. Ραφαέλα Ρουσσάκη. Εικονογράφηση. Αμαλία Βεργετάκη. Γεωργία Καμπιτάκη. Γωγώ Μουλιανάκη. Ζαίρα Γαραζανάκη. Κατερίνα Τσατσαράκη Συγγραφέας Ραφαέλα Ρουσσάκη Εικονογράφηση Αμαλία Βεργετάκη Γεωργία Καμπιτάκη Γωγώ Μουλιανάκη Ζαίρα Γαραζανάκη Κατερίνα Τσατσαράκη Μαρία Κυρικλάκη Μαριτίνα Σταματάκη Φιλία Πανδερμαράκη Χριστίνα Κλωνάρη

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών

Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Μιχάλη Αναστασία του Ιωάννη, 12 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών

Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Σταματέλου Πηνιώ του Ανδρέα, 14 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, 2013-2014 Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα Ο Ρίτσαρντ Ντέιβιντ Μπαχ γεννήθηκε στις 23 Ιουνίου 1936, στο Oak Park, του Illinois. Ξεκίνησε τις σπουδές του στο Long Beach

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Για τον Θεό, άνοιξε! Πιο επιτακτική, πιο ικετευτική ακόμα από την πρώτη φορά. Ο Τιούρι κοίταξε τους φίλους του κανείς τους δεν έδειχνε να χει ακούσει

Για τον Θεό, άνοιξε! Πιο επιτακτική, πιο ικετευτική ακόμα από την πρώτη φορά. Ο Τιούρι κοίταξε τους φίλους του κανείς τους δεν έδειχνε να χει ακούσει Για τον Θεό, άνοιξε! Πιο επιτακτική, πιο ικετευτική ακόμα από την πρώτη φορά. Ο Τιούρι κοίταξε τους φίλους του κανείς τους δεν έδειχνε να χει ακούσει το παραμικρό. Αλλά αυτός είχε ακούσει! «Για τον Θεό,

Διαβάστε περισσότερα

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Πριν πολλά χρόνια, ζούσε σε μια πόλη της Ναζαρέτ μια νέα και καλή γυναίκα που την

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μεσημέρι, η Κέιτι,ύστερα από μία δύσκολη και κουραστική μέρα, γύριζε στο σπίτι μαζί με τον παιδικό της φίλο, το Jimmy. Και οι δυο φοιτούν στο

Ένα μεσημέρι, η Κέιτι,ύστερα από μία δύσκολη και κουραστική μέρα, γύριζε στο σπίτι μαζί με τον παιδικό της φίλο, το Jimmy. Και οι δυο φοιτούν στο Ένα μεσημέρι, η Κέιτι,ύστερα από μία δύσκολη και κουραστική μέρα, γύριζε στο σπίτι μαζί με τον παιδικό της φίλο, το Jimmy. Και οι δυο φοιτούν στο τοπικό Γυμνάσιο. Είναι πολύ στενά δεμένοι μεταξύ τους και

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Σακελλάρη Πελαγία του Εμμανουήλ, 12 ετών

Σακελλάρη Πελαγία του Εμμανουήλ, 12 ετών Σακελλάρη Πελαγία του Εμμανουήλ, 12 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Κεσίσογλου Παρθενία Θεοφανία του Ιορδάνη, 10 ετών

Κεσίσογλου Παρθενία Θεοφανία του Ιορδάνη, 10 ετών Κεσίσογλου Παρθενία Θεοφανία του Ιορδάνη, 10 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας,

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη

Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη Α ομάδα 1. Στο βιβλίο παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πραγματικός κόσμος της Ρόζας,

Διαβάστε περισσότερα

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: 1956 Αριθμός δίσκου: GA 7888 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5211 Για ένα πείσμα σου κουτό, θα φύγω να ξενιτευτώ, Θα πάρω σβάρνα το ντουνιά για

Διαβάστε περισσότερα

Μαματσή Μερόπη του Μιχαήλ, 9 ετών

Μαματσή Μερόπη του Μιχαήλ, 9 ετών Μαματσή Μερόπη του Μιχαήλ, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών

Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών Γεωργιάδου Ελευθερία του Κυριάκου, 13 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Ένα Ψάρι στο Αγκίστρι Μια φορά και έναν καιρό πριν περίπου δυο αιώνες μεγάλη καταιγίδα με βροντές και αστραπές

Διαβάστε περισσότερα

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % "$" %! % "$" ,#&+-.()*+( * #*( $#&*(

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % $ %! % $ ,#&+-.()*+( * #*( $#&*( www.ziti.gr ΜΝΗΜΗ ΠΡΩΤΗ Ο Χάρης 1 Μόλις είχε τελειώσει τη δουλειά στα «επείγοντα» και γύρισε στο δωμάτιο της εφημερίας. Δεν είχε το κουράγιο ούτε το φως να ανάψει. Έκλεισε την πόρτα πίσω του και έπεσε

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η

ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ. Σκηνή 1 η ΠΡΩΤΗ ΠΡΑΞΗ Σκηνή 1 η Το σπίτι του ακατάστατο. Μπαίνει η υπηρέτρια κι από πίσω μπαίνει ο. Κάθε πρωί η ίδια ιστορία. `Ερχεστε και μας βρίσκετε με την κρέμα ημέρας. Ορίστε, δεν πρόλαβα ούτε να την απλώσω

Διαβάστε περισσότερα