Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο."

Transcript

1 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Κοίταξα τη μάνα στα μάτια. Το βλέμμα της άδειο, παραδομένο. Καθισμένη σιωπηλή στο εδώλιο του κατηγορουμένου με τα χέρια της σταυρωμένα στην ποδιά της. Δεν υπερασπίστηκε τον εαυτό της, δεν προσπάθησε να απαλλαχτεί από τις κατηγορίες. «Εγώ το έκανα! Εγώ είμαι η φόνισσα!» μονολόγησε χαμηλόφωνα με τη φωνή ραγισμένη κι ύστερα σιώπησε κι έριξε το βλέμμα της στα πλεγμένα χέρια της. Ομιλίες αναδεύτηκαν στην κατάμεστη αίθουσα, ένα ρίγος διαπέρασε το κορμί μου σαν φαρμακερό φίδι. Βούρκοι πηγμένοι τα μάτια μου. Ένας υπόκωφος θόρυβος σφυροκόπησε το έδρανο του δικαστή. Η απόφαση καταπέλτης. Ένοχη! Βυθίστηκα στο σκοτάδι, τα μάτια μου σάλεψαν ταραγμένα και καρφώθηκαν πάνω της. «Μάνα! Μάνα μου! Εγώ, εγώ είμαι η ένοχη!» ούρλιαξα. Πετάχτηκα πάνω αλαφιασμένη. Χτυπούσε το αίμα στις φλέβες μου, νόμιζες πως θα πεταχτεί απ τα ρουθούνια μου, έσταζαν τα μαλλιά μου απ τον ιδρώτα τα έπιασα, ήταν μούσκεμα, έτρεμαν τα πόδια μου. Έτρεξα γρήγορα στον καθρέφτη να δω. Με κοίταξα καλά και γαλήνεψα. «Θεέ μου, όνειρο ήταν», ψέλλισα, «πάει, πέρασε. Δόξα σοι ο Θεός», είπα κι άρχισα να σταυροκοπιέμαι...

2 10 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ Κανείς δεν το έμαθε, κανείς! Κανείς ποτέ δε θα μάθει γι αυτό το έγκλημα... Το ξέχασε μέχρι κι ο Θεός, ούτε ο ίδιος δεν το λογίζει για αμαρτία... «Πρέπει να θυμιάσω, μεγάλη η χάρη σου, Θεέ μου...» Σημαδιακό ήταν το όνειρο τούτο. Κακό αγγελιοφόρο μου στειλε ο Θεός να μου προφτάσει τα μαντάτα, κακά μαντάτα θα ρθουν, κάποιος το ξέρει... «Παναγιά μου, βόηθα να γλιτώσουμε απ τη συμφορά που ζυγώνει, ας μην το πιούμε το ποτήριον τούτο...» Αυτό ήταν το μόνο που ψιθύρισα μέσα απ τα δόντια μου κι ύστερα άφησα το όνειρο ανομολόγητο, μα η καρδιά μου έτρεμε, κλοτσούσε με μάνητα να γλιτώσει, να διαφύγει απ το μεγάλο κακό που ένιωθα να σέρνεται ύπουλα κρυμμένο κάτω απ τον σκοτεινό μανδύα του ονείρου. Ο φόβος της αποκάλυψης του φονικού μαστίγωνε το μυαλό μου. Πήγαινε καιρός που πίστευα πως το είχα ξεχάσει, πως η μνήμη μου το είχε αποβάλει στη λήθη. Ένας φόνος δεν ξεχνιέται. Ακόμα κι απ τα βάθη της θάλασσας έρχεται η ώρα της αποκάλυψης και της τιμωρίας, ψιθύρισε η συνείδησή μου και το κορμί μου ρίγησε... Στάθηκα με τα μάτια κοκαλωμένα, πηγμένα στο βούρκο του εφιάλτη. Αποκοιμήθηκα όρθια. Έβλεπα τον εαυτό μου πάνω σε ένα άλογο να καλπάζει, τρανταζόμουν γαντζωμένη στα καπούλια του κι άκουγα τον αέρα να συρίζει στ αυτιά μου. Έτρεχε το άλογο το ψηλοκάπουλο, έτρεχα κι εγώ μαζί, κρατούσα τα γκέμια σφιχτά. Μα όσο έτρεχα με τ άλογο, μίκραιναν, θαρρείς, τα δάχτυλά μου γίνονταν λιλιπούτεια, σαν αυτά που είχα όταν ήμουν ακόμα κορίτσι μικρό. Κοίταξα τα χέρια μου με κατάπληξη. Ήταν απαλά τα δάχτυλά μου κι ακαταπόνητα. Άγγιξα με εκείνα τα παιδικά, αδούλευτα ακόμα χέρια τα μαλλιά μου είχαν μακρύνει και χύνονταν στον άνεμο κύματα απαλά κι ακουμπούσαν στην πλάτη μου.

3 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 11 Μπούκλες ατίθασες, σκούρες, γυαλιστερές, κάλπαζαν στον αέρα, όπως ακριβώς αναριγεί το κύμα σα φυσάει από πάνω η αύρα μια πνοή. Έφευγε κι ο πόνος στη μέση απ την τόση δουλειά στα χωράφια. Ένιωθα την πλάτη μου ίσια, χωρίς υποψία πόνου, ένιωθα τους γοφούς μου να μαζεύονται και την κοιλιά μου σφιχτή σαν και πρώτα, την εποχή που τα νιάτα ήταν και δικό μου απόκτημα, και τις γάμπες μου τις ένιωθα δυνατές, σαν και τότε, να χτυπάν τα πλευρά του αλόγου να τρέξει κι άλλο, πιο γρήγορα. Χλιμίντρισε τ άλογο, σηκώθηκε όρθιο στα δυο του πόδια, μ έριξε χάμω ανάσκελα. Έπεσα καταγής με την πλάτη και σηκώθηκα να τιναχτώ. Μα σα σηκώθηκα, ήμουν παιδούλα περίπου στα δέκα, μ ένα φουστάνι θαλασσί, μονόχρωμο, με μια άσπρη κορδέλα που δενε φιόγκος γύρω απ τη μέση μου. Ήμουν εγώ στα δέκα... Εγώ η Κορνηλία... Η Κορνηλία Παρασίδη, η κόρη του Λεωνίδα Παρασίδη και της Πολύμνιας της Σμυρνιάς, μια παιδούλα μ αδύνατες γάμπες κι αστραγάλους, μια ξερακιανή μορφή λίγο παραπάνω μαυριδερή απ το κανονικό, ντυμένη με το θαλασσί μου φόρεμα, δυο μάτια μελιά όλο μου το πρόσωπο κι αχνά όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά. Δυο μάτια με χρυσές αχτίδες στους δίσκους τους που τρεμόπαιζαν στραφταλίζοντας, με βλεφαρίδες τεράστιες, γυαλιστερές, δυο μάτια που πετούσαν φλόγες, γιατί με κυρίευε η θέληση για ζωή κι αυτή τη θέληση, καταπώς φαίνεται, αντιφέγγιζαν τα μάτια μου... Η μάνα μου ήταν μια ξανθιά λυγερόκορμη γυναίκα, ήταν η Πολύμνια η Σμυρνιά έτσι τη λέγαν όλοι, λες και θέλαν να της αποδώσουν έναν τίτλο σαν φόρο τιμής που δικαιωματικά της άξιζε και της τον φόρεσαν σαν χρυσοκέντητο μανδύα, μια πράξη σεβασμού στη σπανιότητά της. Ήταν από κείνες τις γυναίκες που σαν περπατούν τιθασεύουν θωριές στο βήμα τους. Σάρωνε με το γυάλινο, διάφανο βλέμμα της, εκείνο το βλέμμα της υπεροχής, της βαθιάς επίγνωσης και της αντίληψης της ωραιότητας. Ήξερε, είχε αιχ-

4 12 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ μαλωτίσει ανήμπορες ματιές στο βάθος της δικής της, χαμογελούσε μ αυταρέσκεια. Εκείνη μπορούσες να την κάνεις γυναίκα σου, μα όχι κτήμα σου. Ατιθάσευτη, αδάμαστη, ίδιο άγριο άτι... «Κορνηλία, φκιάσε μ έναν καφέ, κορίτσι μ, και να χεις την ευχή μου. Και κάτσε να σταυρώσουμε καμιά κουβέντα, να πούμε όσες προλαβαίνω κι είναι οι τελευταίες μου...» «Πάψε, Αρχόντω, από τότε που ήρθες κοντά μας, ο νους σου στο φευγιό είναι. Μη σκέφτεσαι έτσι. Σαν να θες κανάκεμα μου φαίνεται...» «Όχι, να σε χαρώ, δεν έχω ανάγκη εγώ από ντάντεμα... Μα ξέρω πως ήρθε η ώρα μου... Φέτο θα είναι το τελευταίο Πάσχα που θα σας χαρώ όλους μαζωμένους. Ας είναι... Πρόλαβα κι είδα τις χαρές σας και σα θα φύγω να προσέχεις τη μάνα σου. Τράβηξε πολλά η έρμη για να σας αναστήσει, μα ο Θεός τη λυπήθηκε, καταπώς φαίνεται, και της αντιγύρισε όλες τις πίκρες σε χαρές...» Έσπρωξα το φλιτζάνι με τον καφέ μπροστά της κι απόμεινα αμίλητη απέναντί της να την κοιτάζω. «Εσύ της μοιάζεις της μάνας σου...» συνέχισε χαμηλόφωνα, θαρρείς να μη μας ακούσουν οι άλλοι. «Έτσι λες;» χαμογέλασα και σήκωσα το φλιτζάνι μου και κατάπια μια γουλιά. «Έτσι είναι, τζιγέρι μ, εσύ πήρες τα χούγια της. Η άλλη ξεστράτισε, δε μοιάζει σε κανέναν, μοναχική, λιγομίλητη, όλο έγραφε αυτή, τίποτις άλλο δε γρικούσε να κάμει, αλλόκοτο πράμα. Λέγαμε ότι η άλλη έμοιασε της Σμύρνης εσύ ζυμώθηκες με τούτο τον βλογιοκομμένο τόπο, κυλίστηκες στα χώματά του, δε φοβήθηκες τον κάματο, πάλεψες σαν αρσενικός. Η Ζαφειρούλα φαινόταν ότι πήρε απ τη μάνα σου, μα όσο μεγάλωνες, ξέκρινα πως μονάχα εσύ της έμοιασες. Να, έτσι ήταν κι η μάνα σου, σαν κι εσένα, πεισματάρα κι ακατάδεχτη, δεν το βαζε κάτω στα δύσκολα. Εσύ της έμοιασες σε ούλα... Ίδια μ εκείνη γίνηκες. Τη θυμάμαι ακόμα σα

5 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 13 με χτύπησε την πόρτα μ εσένα μωρουδέλι να σε βαστάζει σφιχτά στον κόρφο της. Ακόμα και τότε δε λύγισε, φόβο δεν έδειξε, μήτε ζητιάνεψε βοήθεια. Να, τέτοια ήταν η μάνα σου, υπερήφανη. Περάσαν τα χρόνια, κόρη μου...» στέναξε, ήπιε μια γουλιά καφέ κι ύστερα συνέχισε πάλι. «Το μεγάλος ξεριζωμός, κοκόνα μου. Ψυχές και ψυχές απόμειναν έρμες. Η μάνα σου ξεβράστηκε στο κατώφλι μου. Φευγατίστηκε η έρμη απ το βιος της με ένα λεχούδι στην αγκαλιά. Κι εκείνη μικρό κορίτσι ήταν, ανήξερο... Κι όμως, δε λιγοψύχησε διόλου. Αχ, φουρτούνες που κρύβει η ζωή...» Τα μάτια μου γλάρωσαν αποκοιμισμένα απ τη σιγανή φωνή της γριάς, που σερνόταν ψιθυριστά σαν κύμα που παράδερνε στο διάβα του τα βότσαλα. Σύριζε σερνάμενο το νερό και με ταξίδευε στον παφλασμό των εκβολών του, με ταξίδευε πίσω στο 22, στον μεγάλο ξεριζωμό. Οι διηγήσεις της γριάς, γλαφυρές, ολοζώντανες, ξεπρόβαλλαν μπροστά στα μάτια μου και αφουγκραζόμουν με προσοχή κάθε ανεπαίσθητο ψίθυρο που ξεδίπλωνε την ιστορία της μάνας μου... «Η μάνα σου η έρμη, το λοιπόν, είχε φευγατιστεί μαζί μ εσένα το 22 απ τη Σμύρνη. Θα ταν δε θα ταν είκοσι χρονών όταν ζώστηκε εσένα στον κόρφο της και φυγαδεύτηκε, γιατί τα κατάλαβε ο πατέρας σου ο Λεωνίδας τα χαμπέρια και σας πέταξε και τις δυο πάνω σε μια ψαρόβαρκα με το αζημίωτο, μπας και γλιτώσετε. Κείνος όμως έμεινε, την αγαπούσε τη Σμύρνη, δεν μπορούσε να την αφήσει. Θα έρθω, είχε πει. Θα βοηθήσω ακόμα κάνα δυο να βρουν βάρκες και θα έρθω. Αλλά δεν είχε σκοπό να φύγει. Έτσι το είχε πει τότες, για να καθησυχάσει τη μάνα σου και να ανέβει στο πλεούμενο. Αγαπούσε το μαγαζί που είχε με τα υφάσματα και τα προικιά στην Μπέλλα Βίστα, ήταν το καλύτερο υφασματάδικο. Ο πατέρας σου, πλούσιος απ τα γεννοφάσκια του, κληρονόμησε από τον πατέρα του ένα εργοστάσιο βυρσοδεψίας και το μαγαζί με τα υφάσματα στην Μπέλλα Βίστα. Τα ράφια ήταν γεμάτα από

6 14 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ ταφτάδες, λινάτσες, νταντέλες, βελούδα, χασέδες, σατέν, μετάξια και ό,τι είδους ύφασμα έβανε ο νους του καθενός. Ο πατέρας σου, καταπώς φαίνεται, το είχε αγαπήσει κείνο το μαγαζί πιότερο απ το εργοστάσιο βυρσοδεψίας, παρ όλο που από το εργοστάσιο είχε κατορθώσει να φτιάσει το βιος του. Δε θα το άφηνε έτσι το βιος του, να φύγει μια νύχτα σαν τον κλέφτη. Δε θα άφηνε το βιος του για μια υποψία...»εσύ δεν πρόλαβες να ζήσεις τα μεγαλεία μωρουδέλι ήσουν, λεχούδι στην αγκαλιά, ασαράντιστο ακόμα όταν φευγατιστήκατε, αλλά η μάνα σου φορές και φορές μιλούσε για τη Σμύρνη. Έλεγε ιστορίες για το Και και τους βερχανέδες, μ έλεγε για το Παραλλέλι και το Μπουλβάρ Αλιότι. Καμιά φορά νόμιζα κι εγώ ότι βρισκόμουν εκεί κι έκοβα τις βόλτες μου όξω απ την Μπέλλα Βίστα, όξω απ το υφασματάδικο, κι είχα τάχα ομπρελίνο και μακρύ φουστάνι με κάμποσα φουρό σαν εκείνα που μ έλεγε η μάνα σου ότι φορούσαν οι Σμυρνιές. Πρόλαβε να φορέσει κι εκείνη τέτοια πλουμιστά φουστάνια, που τη δυσκόλευαν, λέει, στο περπάτημα. Κι εμένα μ άρεζε να ακούω για εκείνα τα ενδύματα, να τα φαντάζομαι, να ντύνομαι κι εγώ με δαύτα. Αυτή ήταν η απόλαυσή μου, η ανακούφιση της ψυχής μου που τίποτα όξω από τον δικό μας τόπο δεν είχε ιδεί... Ήθελα να ταξιδεύω με τα λόγια της μάνας σου στη Σμύρνη. Σαν παραμύθι ωραίο τ άκουγα αυτά που μ έλεγε. Άμα ξεκινούσε να λέει από κείνες τις ιστορίες, σφάλιζα το στόμα, άρπαζα στα χέρια το τσιγκελάκι, έστρωνα τα μαξιλάρια στην πλάτη να κάτσω αναπαυτικά, για να μη χρειαστεί να κουνηθώ διόλου, κι αφουγκράζομαν τη ζωή των μεγαλουσιάνων που αξιώθηκε από τον Θεό να γευτεί κάποτες κι εκείνη...» «Το αρχοντικό του πατέρα σου, το λοιπόν, ήταν πέρα στο Και. Στεκόταν περήφανο πάνω σε κυκλικά μαρμάρινα σκαλοπάτια, αγνάντευε τη θάλασσα πίσω από το δρόμο. Ο δρόμος, πέτρινος, πλακόστρωτος, φαρδύς, επιβλητικός, στρωμένος με πλάκες μι-

7 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 15 κρές, μακρόστενες, γινόταν ένα με την προκυμαία με τους μαύρους ψηλούς φανούς που άναβαν τη νύχτα και το κίτρινο φως τους κυλούσε στα ήρεμα νερά. Εκεί, στην προκυμαία, σουλάτσερναν από νωρίς οι Σμυρνιοί κι οι Σμυρνιές. Η πολιτεία ανάκατη. Φέσια, ψαθάκια, ημίψηλα καπέλα αλά παριζιέν κι άλλα με ευρωπαϊκό αέρα κάθιζαν πάνω στα κεφάλια του λαουτζίκου, ένα συνονθύλευμα λαών και θεών, όλοι μαζί συνωστίζονταν στον ίδιο τόπο... Τα σπίτια απλωμένα ολούθε κατέβαιναν στην προκυμαία στοιχημένα, οι τούρκικοι μαχαλάδες, τα σπίτια των χριστιανών σε περίοπτη θέση, ο οβρέικος μαχαλάς χωμένος στα σπλάχνα της πόλης. Κάπου εκεί ανάμεσα ήταν και το σπίτι όπου γεννήθηκες. Πέτρινο σπίτι, δίπατο με στενόμακρα παράθυρα που στο απάνω μέρος τους έφτιαναν καμπύλες τοξωτές, τα γείσα ασβεστωμένα πάντα λευκά...» Kι όσο η γριά μιλούσε, το βλεπα. Παίρνω όρκο στην Παναγία πως το βλεπα το σπίτι μας να στέκεται καμαρωτό, στιβαρό, με την άκαμπτη ομορφιά του, αγέρωχο πίσω από το δρόμο που γυάλιζε ίδιο ασημένιο ρυάκι στο δείλι, στοιχημένο ανάμεσα σε άλλα στην προκυμαία της Σμύρνης, θαρρείς και ήταν οι λέξεις της γραμμές που σέρνονταν σε αόρατο χαρτί και το ζωγράφιζαν, ώσπου σιγά σιγά το όρθωσαν μπροστά στα έκπαγλα μάτια μου. Δρασκέλισα τα μαρμάρινα σκαλοπάτια του κι άκουσα τα βήματά μου. Τ άκουσα να προχωράν στην έπαυλη εκείνη, όπου η πολυτέλεια κρεμόταν από τα κρύσταλλα Μπακαρά και έστεκε κρυμμένη στις περίτεχνες σκαλιστές γωνίες του τεράστιου καθρέφτη που αντικατόπτριζε το είδωλό μου. Έμεινα μετέωρη να θαυμάζω το πάτωμα με τους ασπρόμαυρους κυκλικούς μαιάνδρους που ξεκινούσαν μεγάλοι απέξω και μίκραιναν όσο συσπειρώνονταν προς τα μέσα. Προχώρησα στη σάλα με τους πίνακες και τα αναρίθμητα έργα τέχνης, όπου κάθε Κυριακή είχαμε ζουρ φιξ...

8 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Η ευτυχία κράτησε λίγο, κι εγώ ούτε που πρόλαβα να τη γνωρίσω. Ούτε που πρόλαβα να ζήσω σαν πριγκιπέσα, να δω πώς μοιάζουν τα μεγαλεία. Εκείνη τη μαύρη μέρα που η μοίρα μας άρχισε βουβά κι απροειδοποίητα να ξεστρατίζει για αλλού, δρασκέλισε ο Ιμπραήμ τα σκαλοπάτια της έπαυλής μας ανταριασμένος. Όρμησε μες στο σπίτι και, όπως το κυνηγόσκυλο ψάχνει το θήραμά του, έτσι κι αυτός προσπαθούσε να οσμιστεί τον αφέντη του. Τον είδε όρθιο μπροστά του με την πλάτη γυρισμένη στον καναπέ να καπνίζει ανέμελος την πίπα του. Έβλεπε την πλάτη του αφέντη του, πού και πού κι ένα γκρίζο σύννεφο που ξαμολιόταν προς τα πάνω, για να φευγατιστεί βιαστικό στο λευκό ταβάνι, θαρρείς από μανία να το λερώσει. Κοντοστάθηκε για λίγο βαριανασαίνοντας, παρακολουθώντας τις ανάλαφρες τουλούπες να αιωρούνται για λίγο, πριν διαλυθούν στο χώρο. Σκούπισε τον ιδρώτα απ το μέτωπό του πάνω στο πουκάμισό του με την ανάστροφη του χεριού του. Δεν ήξερε πώς να πει τούτο το νέο στον κύρη του, μα πρόλαβε εκείνος να τον βγάλει απ τη δύσκολη θέση. Δε γύρισε να τον κοιτάξει, τον οσμίστηκε, θαρρείς, πρώτος ο ίδιος, μύρισε τον ξινό ιδρώτα του που έτρεχε, κατάλαβε πως ήταν ο Ιμπραήμ. Κάθισε στον καναπέ και βούλιαξε ακόμα πιο πίσω την πλάτη του. «Λέγε, Ιμπραήμ... Ποιος καλός άνεμος σε έφερε ως εδώ;»

9 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 17 Εκείνος έτριψε τις παλάμες του, που ήταν ιδροκοπημένες, πάνω στα μπατζάκια του παντελονιού του κι απάντησε όσο πιο χαμηλόφωνα μπορούσε. «Κυρ Λεωνίδα, θα γίνει κακό μεγάλο. Στους τούρκικους μαχαλάδες όλοι είναι ξεσηκωμένοι. Φύγετε να σωθείτε. Δεν έχετε μοίρα άλλη δω πέρα. Απ τα Αμελέ Ταμπουρού άνθρωπος δε γυρίζει πίσω ζωντανός, το βάλαν αμέτι μουχαμπέτι να σας ξεκληρίσουν. Οι δικοί σας φευγατίστηκαν, μα στο πέρασμά τους κάμαν, λέει, κακό. Οι δικοί μας θα εκδικηθούν, θα γίνει μακελειό, τα αίματα ανάψαν για τα καλά, δε μερώνουν πια τα πράματα. Εγώ κινδυνεύω που σ ειδοποιώ, αλλά δεν μπορώ να σ αφήσω ανήξερο, αφέντη... Ό,τι είχα να πω το είπα. Ας δείξει έλεος ο Αλλάχ για μένα που μολόγησα κι ο Θεός για σένα που βρίσκεσαι σε μεγάλο κίνδυνο». «Αυτά συμβαίνουν τρία χρόνια τώρα και τίποτα δεν έγινε απ όσα φοβάσαι, Ιμπραήμ. Ακόμα ζούμε και βασιλεύουμε, καθώς βλέπεις. Μπόρα είναι, θα περάσει, είμαστε μαθημένοι στις φουρτούνες, είμαστε καλοί καπεταναίοι, μην ανησυχείς». «Αφέντη, εγώ το μαθα από σίγουρη πηγή. Μη με βάζεις και φορτώνομαι απάνω στις πλάτες μου όλη την ευθύνη, μολόγησα πολλά, μα εσύ δε με πιστεύεις». Έτριψε λίγο τα χέρια του μεταξύ τους κι ύστερα πάλι αποκρίθηκε: «Ο ανεψιός μου ο ένας είναι από αυτουνούς...». «Τους ποιους;» «Τους τσέτες, να, αυτουνούς...» Κι έσκυψε το κεφάλι του ξεφυσώντας σαν από ντροπή για όλα όσα έλεγε κείνη την ώρα. «Ξέρει ότι με έχεις στη δούλεψή σου χρόνια και καλοτρώμε όλη η οικογένεια από σένα. Τον βοήθησα κι αυτόνε από δικούς σου παράδες όταν είχε ανάγκες. Σου χρωστάει, λέει, ευγνωμοσύνη. Δεν μπορεί να βγάλει απ τη μέτρα πως κάποτε πήρε βοήθειες απ του λόγου σου. Εκείνος με τα είπε. Μ είπε να σε μηνύσω να φύγεις. Να προλάβεις να σωθείς. Έχουν διαταγές, λέει, να ξεκληρίσουν τους γκιαούρηδες. Δε θα αφήσουν ζωντανό χριστιανό. Τα πράματα ξε-

10 18 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ στράτισαν, δεν παίρνουν πισωγύρισμα. Καταλαβαίνεις, αφέντη; Τα πράματα σφίξαν, τι άλλο να σε πω. Μην κοιτάς πριν τέσσερα και πέντε χρόνια. Τότες απλώς κόχλαζε το καμίνι. Τώρα θα γίνει το μεγάλο κακό, θα ξεχειλίσει το ποτήρι...» Σήκωσε το κεφάλι και τον ξανακοίταξε στα μάτια, με τα δικά του μάτια ραγισμένα από πόνο κι από ντροπή. «Γιατί δε μιλάς, αφέντη μου; Με πιστεύεις του λόγου σου... έτσι δεν είναι;» «Σε ευχαριστώ, Ιμπραήμ, ο Θεός μαζί σου...» «Θα φύγεις, αφέντη; Να φύγεις. Να σωθείς... πώς αλλιώς;» Ο πατέρας έμεινε για λίγο σκεφτικός, σηκώθηκε απότομα, προχώρησε προς το μέρος του, κοντοστάθηκε απέναντί του, τον κοίταξε στα μάτια με εκείνη τη συγκινητική ειδή της προσμονής μιας σιωπηλής εγκαρτέρησης της αναπόφευκτης καταστροφής που κυοφορούσε το βλέμμα του. Ο Ιμπραήμ χαμήλωσε το κεφάλι, ακούμπησε το χέρι στον ώμο του πατέρα μου κι έφυγε αμίλητος. Εκείνος προχώρησε προς την άλλη σάλα με το κεφάλι σκυφτό και το βήμα βαρύ, έβγαλε απ την τσέπη του το ασημένιο ρολόι του, το κοίταξε κάμποση ώρα σαν να μετρούσε λεπτά. Η μάνα έστεκε παραπέρα όρθια, αμίλητη κι ανίδεη για όσα θα ακολουθούσαν. Η ψυχραιμία του πατέρα μου δεν την άφησε να βάλει σκέψεις κακές στο μυαλό της. Κι ύστερα εκείνος βιάστηκε να φύγει από κοντά της, για να αποκρύψει το ραγισμένο βλέμμα του, να μην ενσπείρει ψήγματα φόβου στη σύζυγό του. Η μάνα ξεφύσησε και σταύρωσε τα χέρια μπροστά στο στήθος της κι ύστερα ζύγωσε το πρόσωπό της στο τζάμι και κοίταξε πέρα, κατά τη μεριά του πελάγους που σάλευε κάτω από τον ορίζοντα, και θάμασε τις δυο απεραντοσύνες που χιμούσαν η μια μέσα στην άλλη. Το κακό ζύγωνε, εκείνος ανήμπορος, εκείνη ανυποψίαστη. Έβαλε το ασημένιο ρολόι στην τσέπη του πάλι και κάθισε στη μεγάλη πολυθρόνα με το μπροκάρ ύφασμα και τους καμπαράδες στην πλάτη. Βούλιαξε μέσα της, ακούμπησε τα χέρια του στα μπράτσα της και άφησε το βλέμμα του να ταξιδέψει στο ταβάνι.

11 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 19 «Θεέ μου, βόηθα μας». Μονάχα αυτό είπε. Έμεινε κάμποση ώρα βυθισμένος στην πολυθρόνα, ο στοχασμός του βυθίστηκε στην αγωνία για την επόμενη μέρα. Ύστερα το βλέμμα λύγισε στο βάρος της περίτρομης θλίψης κι απόμεινε νωθρό, καρφωμένο στη φωτιά που χόρευε αβασάνιστη εδώ και ώρα. Πέρασαν μέρες. Πήγαινε στο μαγαζί κάθε πρωί βασανισμένος από σκέψεις. Το κορμί του βαρύ, οι πλάτες σκυφτές, το χαμόγελο μαραμένο στα χείλια. Σιωπηλός πήγαινε κι ερχόταν και οι μέρες περνούσαν. Ο κόσμος φοβισμένος, κλεισμένος στα σπίτια, όλοι ψυχανεμίζονταν τι συνέβαινε. Η νύχτα ζύγωνε σκέτο φαρμάκι, ύπουλα τρύπωνε κάτω απ τα σκεπάσματά του και τον πιλάτευε. Πού να τις στείλω; Πού; Φαρμακωμένος, γεμάτος πίκρα, έγερνε, έσταζε στο μαξιλάρι του κατάκοπος, ώσπου να τον λιγώσει κατά το χάραμα για λίγο ο ύπνος, να τον αφήσει αποκαμωμένο. Και έφτασε εκείνη η ζοφερή μέρα, η στερνή μέρα της πόλης που ζούσε και ανέπνεε. 30 Αυγούστου... Όλοι οι δρόμοι έκλεισαν και τα σοκάκια γέμισαν κόσμο κι αραμπάδες. Μπουλούκια έρχονταν από παντού, απ τα μέσα, απ τα βαθιά. Τα στενά γεμάτα φιγούρες κατάκοπες, απελπισμένες, που σβαρνίζονταν στα άγνωστα σοκάκια. Οικογένειες βαστούσαν μωρουδέλια απ το χέρι και περιφέρονταν δίχως προορισμό. Σέρνονταν χωρίς να ξέρουν πού να πάνε, πώς να σωθούν. Χτυπούσαν πόρτες, για να βρουν ένα καταφύγιο να ξαποστάσουν. Χτύπησε και η πόρτα του πατέρα μου. Εκείνος τους άνοιξε και τους έβαλε μέσα, τους καλωσόρισε με ένα πικρό χαμόγελο επιτηδευμένης αισιοδοξίας. Τα μούτρα τους κουρασμένα, πένθιμα, σχεδόν βασανισμένα. Χαμόγελα δε ζωγραφίζονταν πια. Η πόρτα χτύπησε ξανά και ξανά. Γιόμισε το σπίτι κόσμο. Άλλοι κοιμούνταν κατάχαμα, άλλοι στους καναπέδες, στις πολυθρόνες, ακόμα και

12 20 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ στις καρέκλες. Κανείς δεν ήξερε κανέναν, ξένοι, ένα σπίτι γεμάτο ξένους, μα ήταν όλοι οικογένεια. Παράξενο πράμα πώς ο πόνος ενώνει τους ανθρώπους και από αγνώστους τους κάνει να έχουν το ίδιο αίμα. Παράξενο πράμα πώς τα βλέμματα μιλάν μεταξύ τους χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν τα στόματα. Τότε ο πατέρας κατάλαβε πως το μεγάλο κακό ζύγωνε. Το κορμί του προτάθηκε ετοιμοπόλεμο, να στυλώσει την τρομαγμένη ψυχή... Η Κατίνα μαζί με τη μάνα δε σταματούσαν να ετοιμάζουν καφέδες και φαγητά για τους απελπισμένους. Πήγαιναν και έρχονταν ασταμάτητα, αγόγγυστα, μέχρι αργά τη νύχτα, προσφέροντας σ όλους εκείνους μια μικρή παρηγοριά που νόμιζαν πως θα τους γλυκάνει. Μα ο πόνος της εγκατάλειψης βαρύς, το άγνωστο που τους περίμενε τρομακτικό σαν τη σιωπή που απλώθηκε στο σπίτι. Κόσμος πολύς, αμίλητος, σκέτα κορμιά δίχως ψυχή περιφέρονταν άσκοπα, μια αλλόκοτη βοή από ένα σούρσιμο δακρύων και αναστεναγμών ήταν το μόνο που διαρρήγνυε τη σιωπή. Σιωπή... Άδειοι δρόμοι, μια ακίνητη θάλασσα που ξεπέζεψε, θαρρείς, στο χρόνο, μια πολιτεία ολότελα νεκρή, πριν καν προλάβει να ξεψυχήσει, παραδομένη στο φόβο, εγκατέλειπε την πρότερη ηδυπάθειά της. Η μάνα δεν είχε καταλάβει πολλά, ούτε που έβαλε με το νου της το παραπέρα ποιος μπορούσε να το ξέρει; Ούτε η Κατίνα κατάλαβε, ούτε κανείς. Όλοι έλπιζαν πως θα έφευγαν με τα ελληνικά πλοία, νόμιζαν πως θα έφευγαν για λίγο, μέχρι να κοπάσει η μπόρα, κι έπειτα, μόλις θα έβγαινε η μπουνάτσα, θα γυρνούσαν στα σπίτια τους. Οι περισσότεροι κλείδωσαν τις πόρτες του σπιτιού τους και φύλαγαν τα κλειδιά στους κόρφους τους, εκεί, στο μέρος της καρδιάς, και έλπιζαν στο γυρισμό, όλοι έλπιζαν. Ελπίδα... Είναι η στερνή εγκαρτέρηση του ετοιμοθάνατου, είναι ο λόγος για να εξακολουθείς να σέρνεις το κορμί σου στην

13 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 21 απόγνωση. Είναι ίσως η αιτία της ανοχής του πιο μεγάλου πόνου. Αυτό απομένει λοιπόν... Μια λέξη μονάχα στα πίσω μέρη της ψυχής να τη στυλώνει... ελπίδα, ως να απομείνει ένα σκέτο κορμί στη δύση του... Ο πατέρας βεβαιώθηκε πια. Η έξαψη της παραδοχής κι η αποδοχή της εκμηδένισης που ζύγωνε τον συνείχε, το βλέμμα του διττό, συνεπαρμένο από ομίχλες. Ύστερα έκανε το σταυρό του και αιθρίασε το μέσα του και παραδόθηκε στις βουλές του Κυρίου. Έτρεξε πρώτα στον αδερφό του... «Πέτρο...» ξεστόμισε με το στόμα ξερό σαν στερεμένο πηγάδι και πικρό απ τον καπνό των τσιγάρων που εκείνες τις ώρες κατάπινε τη στυφάδα τους για να μερώσει το μέσα του. Απόκριση καμιά... Εκείνος βουβός, με γυρισμένη την πλάτη, αγνάντευε τη θάλασσα που απλωνόταν πέρα, με τα χέρια βολεμένα στις τσέπες. «Δεν έχουμε ελπίδα εδώ, πρέπει να διώξουμε τις γυναίκες και τα παιδιά...» μίλησε σταράτα και περίμενε να πάρει απόκριση. «Εγώ έχω ακόμα ελπίδα. Δε θα μας αφήσουν έτσι οι Σύμμαχοι. Δεν είναι τόσο εύκολο να ξεκληρίσουν τόσο κόσμο άφταιγο μπροστά στα μάτια των Συμμάχων. Κι έπειτα, αν φύγουν, ποια πατρίδα δε θα είναι ξένη γη γι αυτές; Πού έχουν να πάνε; Ποιος τις περιμένει; Είναι πια αργά. Αν φύγουν τώρα, κινδυνεύουν περισσότερο σε ένα ψαροκάικο να τις πνίξουν ή να τις ντουφεκίσουν. Εδώ είναι στα σπίτια τους. Έχουν ελπίδα. Είμαστε αγωνιστές. Δε θα αφήσουμε τον τόπο ούτε το βιος μας απροστάτευτο. Αν πρέπει να πολεμήσουμε με ένα τραπεζομάχαιρο, θα το κάνουμε κι αυτό, είναι το χρέος μας. Δεν μπορούμε να υποκριθούμε πως δεν έχουμε χρέος και να λιποτακτήσουμε». «Δε θα φύγουμε εμείς... Μονάχα οι γυναίκες και τα παιδιά, έστω αυτές». «Έχω ελπίδα...» ψέλλισε πάλι.

14 22 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ «Δεν μπορώ να σε πείσω να κάνεις κάτι που δε θέλεις, γιατί κι εγώ δεν είμαι βέβαιος ότι η απόφαση που πήρα είναι η σωτήρια. Ίσως αποδειχτεί πως έχεις δίκιο εσύ και να σας πάρω όλους στο λαιμό μου. Δεν μπορώ να πάρω απόφαση για τη δική σου οικογένεια. Θα πράξεις όπως νομίζεις εσύ. Εγώ ό,τι είχα να σου πω σ το είπα... Ο Θεός μαζί σας», ψέλλισε και ρίχτηκε στην αγκαλιά του. Τον αγκάλιασε και εκείνος σφιχτά και τον κοίταξε στα μάτια... «Ο Θεός ας είναι και μαζί σας...» Αυτά είπαν. Ο πατέρας μου έφυγε παραπατώντας μισοζαλισμένος, γεμάτος αμφιβολίες για εκείνο που πήγαινε να πράξει. Έσφιξε τις γροθιές του και τα σαγόνια του και προχώρησε αποφασισμένος με βήματα που τρέμιζαν να φτάσει στον Μιχάλη τον καϊκτσή. Μονάχα αυτός, μονολόγησε, μονάχα αυτός. Αν το δεχτεί, αν μπορέσει, αν τα καταφέρει. Οι σκέψεις ξεπροβόδιζαν η μια την άλλη γοργά και εκείνος τάχυνε το βήμα. Χοντρές στάλες ιδρώτα στόλισαν το μέτωπό του σαν διαμάντια που λαμπύριζαν στο ημίφως της πανσελήνου κι εκείνος περπατούσε με σκυφτό κεφάλι να φτάσει γοργά, μην τον πάρει κανένα μάτι. Χτύπησε σιγά σιγά την πόρτα και δρασκέλισε μέσα. Κι εκεί τα ίδια, ένα σπίτι γεμάτο κόσμο. Γέροι, νέοι και παιδιά τον κοίταζαν με απόγνωση, μήπως και έφερνε κάποιο νέο, μα τίποτα δεν είχε να τους πει. Τον είδε να κάθεται κατάχαμα και να προσπαθεί να στρίψει ένα τσιγάρο. «Μιχάλη», του είπε με ξεψυχισμένη, ραϊσμένη φωνή. Εκείνος σήκωσε το κεφάλι του και τον κοίταξε μειλίχια. Μετά ξαναπήρε το βλέμμα του και το έριξε στο χέρι που κρατούσε το τσιγάρο του, το σάλιωσε ράθυμα και παρέμεινε ατάραχος σαν να μην άκουσε φωνή. «Μιχάλη», ξαναείπε επιτακτικά, «θέλω να μιλήσουμε». «Τι θες να πούμε;» «Όχι εδώ...» «Από ποιον έχουμε να κρύψουμε λόγια;» «Σήκω, σε παρακαλώ, να χαρείς».

15 TA ONEIΡΑ ΜΥΡΙΖΟΥΝ ΤΑΜΠΑΚΟ 23 Σηκώθηκε με βαριά περπατησιά και τον ακολούθησε. Δεν υπήρχε δωμάτιο άδειο και έτσι κρυφά κατέβηκαν στο κελάρι και κάθισαν στο τελευταίο σκαλί, γιατί κι εκεί είχε κόσμο. «Τι θέλεις, το λοιπόν;» «Άκου με προσεκτικά. Δεν έχουμε άλλο χρόνο. Πρέπει να φευγατίσουμε τις γυναίκες και τα παιδιά, έστω αυτές. Έχεις κότσια; Θα το κάνεις;» Εκείνος έμεινε απορημένος να τον κοιτά με το παγωμένο, άφεγγο βλέμμα της ατρόμητης γνώσης του επικείμενου κακού. Ρούφηξε δυνατά τον καπνό να πάει ίσα κάτω στα πνευμόνια του, να τα μαυρίσει, και κοίταξε πέρα στο σκοτάδι. «Τι έχω να φοβηθώ; Μη με σκοτώσουν; Ας γελάσω... Και σάματε εδώ που στέκομαι θα μ αφήσουν ζωντανό; Αυτά τα παλιόσκυλα λύσσαξαν κι άμα λύσσαξαν σταματημό δεν έχουν. Γλιτωμός εδώ δεν υπάρχει...» «Αυτό πιστεύεις κι εσύ;» «Αυτό...» μονολόγησε και ρούφηξε καπνό. «Και το λες έτσι ατάραχος; Θα στέκεσαι εδώ άπραγος και θα περιμένεις δίχως να κάνεις τίποτα; Θα περιμένεις να δεις να σφαγιάζουν τα γυναικόπαιδά σου;» «Σαν τι να κάμω; Μήπως κι αν κάμω, θα τις σώσω; Δεν είμαι Θεός του λόγου μου. Ό,τι πει ο Κύριος, κυρ Λεωνίδα. Εδώ που έφτασαν τα πράματα, άμα μας λυπηθεί, μπορεί να γλιτώσουμε, αλλιώς τι να κάμει ένας φτωχός βαρκάρης». «Είπες πως δε φοβάσαι...» τον προκάλεσε ο πατέρας με τον τόνο της φωνής του επιτακτικό. «Δε φοβάμαι...» ξεστόμισε και εκείνος με πειθώ. «Τότε λόγια δε θα πούμε άλλα. Θα ξεκινήσεις απόψε». «Απόψε;» έμεινε για λίγο σκεφτικός. «Δεν έχουμε χρόνο για άλλες αναβολές...» «Απόψε...» μονολόγησε. «Το λοιπόν, ετοίμασε τη γυναίκα σου και τις θυγατέρες σου,

16 24 ΣΩΤΗΡΙΑ ΠΕΡΒΑΝΑ και εγώ το ίδιο. Κάνε και το σταυρό σου. Κι αφού δε φοβάσαι, σύρε το δρόμο, βάλε μπρος τις μηχανές κι ας σας λυπηθεί ο Θεός, μπας και γλιτώσετε. Ετοίμασε το καΐκι σου», τον διέταξε. «Δε θα πάρω το καΐκι. Είναι μεγάλο, θα μας δουν. Θα πάρω τη βάρκα. Θα τραβήξουμε κουπί κι όπου μας βγάλει. Είναι καλοκαίρι. Αν δε συναντήσουμε καμιά φουρτούνα και σκυλοπνιγούμε, κάπου θα ξεβραστούμε». «Όπως νομίζεις, εσύ ξέρεις. Ο Θεός μαζί σας». Γύρισε στο σπίτι ανταριασμένος. Είπε κάτι μισόλογα, αφού ούτε κι εκείνος ήξερε αν κάνει το σωστό. Είπε στο τέλος ένα επιτακτικό «πρέπει να φύγετε πρώτες. Θα τακτοποιήσω κάτι δουλειές και θα έρθω κι εγώ. Είναι επικίνδυνα εδώ για σένα και το παιδί» και κόπηκε η συζήτηση μαζί με τη λαλιά τους. Η μάνα ήξερε ότι ο πατέρας σπάνια μιλούσε, μα, όταν έπαιρνε απόφαση να μιλήσει, τα είχε μέσα του ζυγιάσει καλά, δεν ήταν επιπόλαιος. Τα πράγματα ήταν σοβαρά... «Ετοιμάσου», της είπε κι ακούστηκε η φράση του εκείνη ίδια διαταγή στρατηγού. «Πρέπει να τελειώσω μια δουλειά». Της γύρισε απότομα την πλάτη, έφυγε από την κάμαρη κι άφησε τη μάνα μετέωρη στην ανασφάλεια για το άγνωστο που τις περίμενε. Κατέβηκε τις σκάλες και έτρεξε από την πίσω πόρτα στο χαμόσπιτο του Ιμπραήμ. Έφτασε λαχανιασμένος, κατάκοπος από την αγωνία και τη λαχτάρα. Παντού σκοτωμένοι άνθρωποι και ξεκοιλιασμένες γυναίκες κείτονταν σαβουριασμένες σαν ξεσκισμένα ρούχα, ξεψυχισμένες ύστερα από κτηνωδίες που διαπράχθηκαν στα κορμιά τους. Απέστρεφε το βλέμμα κάθε φορά και προχωρούσε να φτάσει στο χαμόσπιτο. Ώσπου δρασκέλισε την πόρτα του και μπήκε μέσα. «Αφέντη...» του είπε λαχταρισμένος ο υποταχτικός του μόλις τον αντίκρισε μπροστά του. «Γιατί βγήκες όξω;» «Δε με νοιάζει για μένα. Πρέπει να βοηθήσεις τη γυναίκα μου και τη θυγατέρα μου να φύγουν από τούτη την κόλαση. Μίλησα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου

Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Aφιερωμένο στην Παυλίνα Κ. για το νόστο και τη θλίψη πού έχει για το Μαγικό Ψάρι του Αιγαίου Ένα Ψάρι στο Αγκίστρι Μια φορά και έναν καιρό πριν περίπου δυο αιώνες μεγάλη καταιγίδα με βροντές και αστραπές

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % "$" %! % "$" ,#&+-.()*+( * #*( $#&*(

# $# %& '#()*+, www.ziti.gr # $# % $ %! % $ ,#&+-.()*+( * #*( $#&*( www.ziti.gr ΜΝΗΜΗ ΠΡΩΤΗ Ο Χάρης 1 Μόλις είχε τελειώσει τη δουλειά στα «επείγοντα» και γύρισε στο δωμάτιο της εφημερίας. Δεν είχε το κουράγιο ούτε το φως να ανάψει. Έκλεισε την πόρτα πίσω του και έπεσε

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΕΛΕΝΗ: Ικέτισσα, ω! παρθένα, σου προσπέφτω και σε παρακαλώ απ της δυστυχίας

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία Χουάνγκ-Σιάο Απόψε η Σελήνη λάμπει απόκοσμα στον φθινοπωρινό ουρανό. Οι ανάγλυφοι όγκοι του γρανιτένιου βουνού απέναντι μοιάζουν πελώριοι δράκοι, ακίνητοι μα απειλητικοί. Οι πρώτες πραγματικά ψυχρές ριπές

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

O xαρταετός της Σμύρνης

O xαρταετός της Σμύρνης ...... O xαρταετός της Σμύρνης Σελιδοποίηση: Ευθύµης Δηµουλάς Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος 2009 MANOΣ KONTOΛEΩN & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY A.B.E.E. Λάµπρου Κατσώνη 271 & Γεωργίου Παπανδρέου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

«Η Μάνα του Αγνοούμενου», τα δικά μας ποιήματα

«Η Μάνα του Αγνοούμενου», τα δικά μας ποιήματα Ι Δημοτικό Σχολείο Πάφου «Ευαγόρας Παλληκαρίδης», τα δικά μας ποιήματα Τμήμα: Στ 3 Σχολική χρονιά: 2014-2015 Μάνα που εσταυρώθηκες τζιαι έχασες τον γιο σου, ποσιερέτα τη Γιαλούσα σου τους τάφους των γονιών

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΛΜΟΥΖΟΣ» ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ: «ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ» ΔΙΔΑΣΚΩΝ: ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΗ ΔΑΣΚΑΛΑ:

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

Όταν η μαμά έχει στομία

Όταν η μαμά έχει στομία Coloplast Όταν η μαμά έχει στομία Μια αληθινή ιστορία ζωής Εισαγωγή Αυτό το φυλλάδιο γράφτηκε από την Tina η οποία έχει κάνει επέμβαση στομίας. Η επέμβαση έγινε το 1994, τη στιγμή που ο γιος της ήταν ακόμα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια.

3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΚΡΙΜΙΤΖΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ 1 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ : «ΟΥΤΟΠΙΑ» Λοιπόν, Πέτρο μου, αυτή είναι η αλήθεια. Το τριφύλλι αυτό το βρήκαμε εχθές, δεν είναι το δικό σου. Όλα ήταν στο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της  Μη βίας Συμμετοχή στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας" Στις 25-2-2013 οι ομάδα των Έμπιστων Διαμεσολαβητών του σχολείου μας πραγματοποίησε επίσκεψη στην έκθεση για τις προσωπικότητες της " Μη βίας"

Διαβάστε περισσότερα

Το τέλος -ένας µονόλογος-

Το τέλος -ένας µονόλογος- Το τέλος -ένας µονόλογος- Γυναίκα µόνη, όµορφη, τριακονταετής. Καθιστή, µετά όρθια, πάντα µόνη. Χώρος κλειστός, ελάχιστα φωτεινός, παλιά ωραίος. Η ατµόσφαιρα έχει κάτι το πένθιµο. Το πρόσωπο κάτι το µόνιµο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα