Το Λευκό Μαργαριτάρι

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Το Λευκό Μαργαριτάρι"

Transcript

1 Το Λευκό Μαργαριτάρι

2 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ Το Λευκό Μαργαριτάρι Μετάφραση ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝ ΩΝΗΣ ΩΚΕΑΝΙ Α

3 Τίτλος πρωτοτύπου: Kate Furnivall, The White Pearl 1η έκδοση: Ιούλιος 2013 Μετάφραση από τα αγγλικά: Γιάννης Σπανδωνής Τυπογραφική διόρθωση: Κατερίνα Σπύρου 2011, Kate Furnivall 2013, για την ελληνική γλώσσα Εκδόσεις Ωκεανίδα ΑΕ ερβενίων 38, Αθήνα, τηλ Ηλεκτρονική στοιχειοθεσία-σελιδοποίηση: Εκδόσεις «Ωκεανίδα» Εκτύπωση: Μ. Σπύρου & Σία ΑΕ ISBN

4 1 Μαλαισία 1941 εν ήταν η πρώτη φορά που σκότωνε κάποιον η Κόνι. Μόνο που σήµερα υπήρχαν µάρτυρες. Οι προφυλακτήρες των αυτοκινήτων θεωρητικά είναι βουβά αντικείµενα, αλλά στις 12 Νοεµβρίου 1941 ο χρωµιωµένος προφυλακτήρας της Κράισλερ Ρόγιαλ ιδιοκτησίας Κόνστανς Χάντλι (µοντέλο του 1938) απέκτησε φωνή. Ούρλιαξε µε τον ήχο που κάνει το µέταλλο όταν χτυπάει και τρίβεται πάνω σε µέταλλο. Κι ύστερα βόγκησε σπάζοντας ένα από τα ξύλινα στηρίγµατα που υποβάσταζαν το σκεπαστό περίπατο στο Αλεξάντρα Παρέιντ. Και µ έναν πνιχτό γδούπο χτύπησε πάνω σε ανθρώπινη σάρκα. Οι ήχοι αυτοί θ αντηχούσαν ξανά και ξανά µες στο κεφάλι της Κόνι. Ένα ουρλιαχτό. Ένα βογκητό. Ένας γδούπος. Ξανά και ξανά, ασταµάτητα, σαν τη µουσική στα καρουζέλ. Ο ήλιος είναι πηγή ζωής. Η Κόνι το άκουσε στο ραδιόφωνο χθες το βράδυ. Αυτός που το είπε δεν πρέπει να έζησε ποτέ του στη Μαλαισία. Όπως οδηγούσε στους ξέχειλους από κόσµο δρόµους του Παλούρ στένευε τα µάτια για να κοιτάξει µέσα από το παρµπρίζ κι ένιωθε τον ήλιο να τη

5 10 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ χτυπάει σαν γροθιά. Πολλές φορές της ερχόταν να πάρει το καλό κυνηγετικό όπλο του άντρα της, εκείνο που του το είχαν στείλει ειδική παραγγελία πέρσι από το Λονδίνο, και ν αρχίσει να τουφεκάει αυτή την τεράστια κίτρινη σφαίρα που κρεµόταν στον ουρανό. Να τη βάλει στο σηµάδι σαν να ήταν µπαλόνι και να τη σκάσει. Μια φορά όµως που το είπε στον Νάιτζελ, εκείνος την κοίταξε παράξενα. Σήµερα, που να πάρει η οργή, είχε σπάσει τα γυαλιά του ηλίου κι αυτό την είχε εκνευρίσει πολύ. Την έπιανε πονοκέφαλος όταν δεν φορούσε γυαλιά ηλίου. Π ανάθεµα τη λιακάδα, συλλογίστηκε καθώς τραβούσε την πλάτη της από τη ράχη του καθίσµατος κι ένιωθε την ιδρωµένη µπλούζα της να κολλάει στην ταπετσαρία. Τούτο δω δεν ήταν ήλιος και λιακάδα. Λιακάδα ήταν αυτό που είχαν στην Αγγλία. Η λιακάδα σου ζέσταινε τα γυµνά σου πόδια πάνω στο γρασίδι και σε χάιδευε κάτω από το ψάθινο καπέλο σου. Τη λάτρευε τη λιακάδα. Η υπερβολική ζέστη κι η υγρασία της Μαλαισίας τη σκότωναν. Στα βόρεια του Παλούρ, ο δρόµος είχε γίνει λασπερός και γλιστρούσε από τη χθεσινή βροχή, γι αυτό κι είχε καθυστερήσει. Κι έτσι τώρα έτρεχε για να πάει στη Λέσχη Βικτόρια, όπου είχε ραντεβού για µπάνιο µε τη Χάριετ Κορτ. Η Χάριετ είχε µανία µε την ακρίβεια κι εκνευριζόταν όταν αργούσε η Κόνι. Προσπέρασε ένα από τα ποδήλατα-ρίκσο που έτρεχαν πάνω-κάτω στην κεντρική λεωφόρο, εκνευριστικά σαν τις χοντρές µαύρες µύγες, και είδε ένα κενό ανάµεσα στα οχή- µατα που φράκαραν το δρόµο. Πάτησε µονοµιάς γκάζι, χώθηκε στο κενό και γύρισε το τιµόνι για να στρίψει στο Αλεξάντρα Παρέιντ, την κοµψή λεωφόρο µε τις δεντροστοιχίες και τα επιβλητικά πέτρινα κτίρια µε τα οποία η Βρετανική Αυτοκρατορία είχε βάλει την αποικιακή στάµπα της σε τούτο το πράο κοµµάτι της Μαλαϊκής Χερσονήσου. ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 11 Τότε ακριβώς όµως έκανε το ίδιο κι ένα άλλο αυτοκίνητο. Ήταν ένα κοµψό µαύρο κουπέ που χώθηκε ανάµεσα στα αυτοκίνητα και τα βαρυφορτωµένα κάρα όπως οι καρχαρίες µε τα µαύρα πτερύγια κόβουν τα κύµατα του Ινδικού Ωκεανού. «Πρόσεχε, π ανάθεµά σε!» ούρλιαξε η Κόνι και πάτησε µ όλη της τη δύναµη το φρένο. Ήταν πολύ αργά. Προσπάθησε να µαζέψει το αυτοκίνητο, µα το πίσω µέρος του τινάχτηκε στο πλάι. Η Κόνι, έντροµη, ένιωσε την Κράισλερ να διαγράφει ένα ανεξέλεγκτο τόξο. Το τιµόνι γλίστρησε από τα ιδρωµένα δάχτυλά της. Ένιωσε το φτερό της να χτυπάει το µαύρο αυτοκίνητο, αντί όµως η Κράισλερ να σταµατήσει, σαν να πήρε κι άλλη φόρα από τη σύγκρουση. Το ουρλιαχτό του προφυλακτήρα της έκανε τον κόσµο να γυρίσει να κοιτάξει. Πρόσωπα γε- µάτα αγωνία και γουρλωµένα µάτια στράφηκαν προς το δύο τόνων βλήµα που εξακοντιζόταν καταπάνω τους, στο πεζοδρόµιο. Μια ρόδα έπεσε στην πέτρινη αµπολή, αλλά το αµάξι αναπήδησε και συνέχισε το δρόµο του, κάνοντας τον κόσµο να σκορπίσει προς κάθε κατεύθυνση. Η Κόνι κοίταζε κυριευµένη από φρίκη µια γυναίκα ν αρπάζει στην αγκαλιά το παιδί της και να ουρλιάζει µε το στό- µα της ορθάνοιχτο. Ένας γέρος µε ψαθάκι στο κεφάλι είχε αποµείνει παράλυτος από φόβο ακριβώς µπροστά της κι ένα σκούρο ρυάκι εµφανιζόταν στο παντελόνι του. Η Κόνι προσπάθησε να κουµαντάρει το τιµόνι µε την καρδιά της να χτυπάει σαν τρελή. Η µούρη του αυτοκινήτου έστριψε λιγάκι δεξιά και τσάκισε µια από τις ξύλινες κολόνες που συγκρατούσαν την πέργκολα του σκεπαστού περίπατου που έδινε µια κάποια σκιά στο πεζοδρόµιο. Ο κρότος του ξύλου που έσπαγε ακούστηκε σαν τουφεκιά. Ο γέρος έπεσε στο χώµα σκεπάζοντας το κεφάλι του µε τα χέρια του. Ο προ-

6 12 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ φυλακτήρας της Κράισλερ πέρασε ξυριστά δίπλα του και επέλεξε άλλο θύµα: µια χοντρή ιθαγενή ντυµένη µε πράσινο σαρόνγκ κι ένα καλάθι στον ώµο. Όπως πατούσε µανιασµένα το φρένο, η Κόνι της φώναξε: «Τρέχα! Τρέχα!» Πιο γρήγορα σε παρακαλώ, πιο γρήγορα! Η γυναίκα όµως κατάλαβε πως είχε έρθει η ώρα της. Τα πνεύµατα την είχαν διαλέξει, και δεν υπήρχε οδός διαφυγής. Την τελευταία στιγµή στράφηκε καταπρόσωπο στο αυτοκίνητο. Κοίταξε κατάµατα την Κόνι, τα χείλη της κουνήθηκαν, µα τα λόγια της πνίγηκαν από τα ουρλιαχτά της Κόνι καθώς ο προφυλακτήρας έπεφτε µε γδούπο πάνω στη γυναίκα. Για µια στιγµή, τα µάτια της έγιναν δυο µαύρες λιµνούλες πόνου κι ύστερα εξαφανίστηκαν. Και το αυτοκίνητο σταµάτησε. Η σκέψη της Κόνι είχε συγκεντρωθεί σ ένα τεράστιο Όχι! Έτρεµε, τα δόντια της κροτάλιζαν. Με µεγάλη προσπάθεια ξεκόλλησε τα δάχτυλά της από το τιµόνι, δάχτυλο δάχτυλο, κι έπιασε το χερούλι της πόρτας. Την άνοιξε κι έτρεξε µπροστά. Κάτω από τη µηχανή του αυτοκινήτου ξεπρόβαλαν δυο γυµνές πατούσες σκεπασµένες από κόκκινη σκόνη, δυο καραµελιές γάµπες κι η άκρη ενός πράσινου σαρόνγκ. Το υπόλοιπο κορµί της γυναίκας το έκρυβε το πλήθος που είχε κιόλας µαζευτεί και που τώρα άνοιγε δρόµο για να περάσει η Κόνι. Τραβιόταν µακριά της, σαν να ήταν ακάθαρτη. «Κάλεσε ασθενοφόρο!» φώναξε εκείνη σ έναν άντρα µε ριγέ ποδιά χασάπη. Κάτι της απάντησε εκείνος, τ αυτιά της όµως δεν επικοινωνούσαν µε το µυαλό της. Η Μαλαία ήταν πεσµένη ανάσκελα, όχι σαν σωρός µατω- µένες σάρκες και σπασµένα κόκαλα, αλλά σαν να την είχε ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 13 πάρει ο ύπνος µέσα στην κάψα. Γεµάτη ανακούφιση, η Κόνι έπεσε στα γόνατα δίπλα της και της έπιασε το παράλυτο χέρι. Ήταν ζεστό και στεγνό µέσα στις µουσκεµένες στον ιδρώτα δικές της παλάµες. Τα κοντόχοντρα δάχτυλά της σφίχτηκαν στα δικά της. όξα τω Θεώ, δεν πέθανε. εν πέθανε, συλλογίστηκε η Κόνι. Τα µάτια της γυναίκας όµως έµεναν κλεισµένα σφιχτά. «Έρχεται ασθενοφόρο και γιατρός. Μην κουνηθείς», είπε η Κόνι, κι οι λέξεις βγήκαν µε δυσκολία από το σφιγ- µένο λαρύγγι της. Έσκυψε πάνω από την ακίνητη φιγούρα για να την καλύψει από το δυνατό ήλιο και ρώτησε σιγανά: «Πονάς πολύ;» Καµιά απάντηση. «Λυπάµαι» είπε η Κόνι. «εν το ήθελα» Η φωνή της ράγισε. Ήθελε να πάρει αγκαλιά τη γυναίκα και να τη νανουρίσει όπως έκανε στο γιο της τον Τέντι, όταν έπεφτε και χτυπούσε το γόνατό του. Ήθελε να τη ρωτήσει πού πονάει, για να τη φιλήσει να της περάσει. Μα πάνω απ όλα ήθελε να την κοιτάξει κατάµατα. «Σε παρακαλώ», µουρµούρισε. «Αν µ ακούς, άνοιξε τα µάτια σου». Μα τίποτε. Παχιές µαύρες βλεφαρίδες πλάγιαζαν στα παχουλά µάγουλα και λεπτές φλεβίτσες σχηµάτιζαν σχέδια µέχρι το µέτωπο της γυναίκας, όπου άρχιζε να σχηµατίζεται µια µελανιά. Έδειχνε να έχει την ίδια ηλικία µε την Κόνι, γύρω στα τριάντα τέσσερα. Στα πυκνά µαύρα µαλλιά της που τα είχε δεµένα κότσο υπήρχαν όµως µερικές άσπρες πινελιές. Ίσως λοιπόν να ήταν µεγαλύτερη. Η µύτη της ήταν πλατιά και το δέρµα στα µπράτσα της γεµάτο λεκέδες, σαν να

7 14 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ δούλευε µε χηµικά. Από τι κόσµο την ανέσυρα; αναρωτήθηκε η Κόνι. εν έβλεπε αίµα πουθενά. Μόνο εκείνη η µελανιά υπήρχε, έτσι η Κόνι έλπιζε πως ήταν µια απλή διάσειση. Βάλθηκε να της µιλάει µαλακά, για να κάνει το ταραγµένο µυαλό της γυναίκας να λειτουργήσει. Τη ρώτησε το όνοµά της, τη διεύθυνσή της, ποιον να ειδοποιήσει, τι είχε το καλάθι που υπήρχε τσακισµένο δίπλα της. Της χάιδεψε το χέρι, το µπράτσο, το µάγουλο. «Λυπάµαι πάρα πολύ», είπε ξανά. Ξαφνικά, τα µάτια της γυναίκας άνοιξαν. Απότοµα, χωρίς προειδοποίηση. Αυτό το πετάρισµα της ζωής έκανε την καρδιά της Κόνι να αναπηδήσει. «Γεια σου», είπε στη γυναίκα. Τα µάτια της γυναίκας δεν ήταν πια µαύρα. Έσταζαν αίµα. «Έρχεται ασθενοφόρο», είπε µε φούρια η Κόνι. Τα χείλη της γυναίκας κουνήθηκαν, µα δεν βγήκε κανένας ήχος. Τα κοντόχοντρα δάχτυλα σφίχτηκαν κι άλλο, την τραβούσαν, κι η Κόνι έσκυψε τόσο που ένιωσε την υγρή ανάσα της άλλης στ αυτί της. Για πρώτη φορά αντιλήφθηκε τον κόσµο που είχε µαζευτεί γύρω τους. Λευκά πρόσωπα. Καπέλα. Ένα κοκκινωπό µουστάκι. Μια σκούρα στολή µε χάλκινα κουµπιά. Φωνές ακατάληπτες. Η Κόνι τινάχτηκε όταν συνειδητοποίησε ότι από το άλλο πλευρό της γυναίκας ήταν γονατισµένο ένα κορίτσι γύρω στα δεκάξι. Τα µαύρα µαλλιά της έπεφταν σαν µεταξένια κουρτίνα στο πρόσωπό της, αλλά τα µάτια της ήταν καρφωµένα στην Κόνι κι ήταν σαν να την κατηγορούσαν. ίπλα της στεκόταν ένα ψηλό ντόπιο αγόρι µε σκληρή έκφραση. Φορούσε σαρόνγκ και πουκάµισο χωρίς µανίκια και τραβολογούσε µηχανικά τα κουµπιά του. «Την ξέρετε;» ρώτησε η Κόνι. Η κοπέλα την κοίταξε παγερά. ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 15 «Η µητέρα µας είναι», απάντησε. Της Κόνι της ήρθε ναυτία. «Λυπάµαι πολύ», είπε ξανά. Κενά λόγια, χωρίς αξία. «Ήταν ατύχηµα». «Λευκή κυρία» Οι αγγλικές λέξεις βγήκαν σαν ρόγχος από το στόµα της πεσµένης γυναίκας και µόλις που έφτασαν στ αυτιά της Κόνι. «Εδώ είµαι», αποκρίθηκε η Κόνι και της έσφιξε το χέρι. «Και τα παιδιά σου εδώ είναι». «Άκου, λευκή κυρία». «Σ ακούω». Είχε σχεδόν κολληµένο τ αυτί της στα χείλη της γυναίκας. Η ζέστη τη χτυπούσε σαν σφυρί στο σβέρκο έτσι όπως ήταν σκυµµένη. «Σ ακούω». «Σε καταριέµαι. Κατάρα στην οικογένειά σου. Κατάρα στα παιδιά σου. Και σ εσένα. Σας καταριέµαι όλους». Λόγια κοφτερά σαν δάγκωµα κόµπρας. Η Κόνι όµως δεν άφησε το µικρό χέρι που κρατούσε. Τα γεµάτα αίµα µάτια άνοιξαν ξανά, την κοίταζαν στάζοντας κακία κι έκλεισαν απότοµα. Τα δάχτυλά της χαλάρωσαν. «Όχι!» φώναξε η Κόνι. «Όχι, µη φεύγεις! Ρίξε µου ξανά κατάρες, όσες κατάρες θέλεις, ρίξε πάνω µου όλα τα κακά σου πνεύµατα, µα µη φεύγεις!» Στο οπτικό της πεδίο εµφανίστηκε ένας αστυφύλακας. «Κυρία Χάντλι, ήρθε το ασθενοφόρο. Θα αναλάβουν αυτοί τώρα». Κάποιοι άντρες µε λευκές στολές έκαναν µαλακά την Κόνι πιο πέρα. Τρέµοντας ολόκληρη, µε το µυαλό θολωµένο, εκείνη σηκώθηκε. Απαλές φωνές της µιλούσαν, προσεκτικά χέρια την καθοδηγούσαν λες κι ήταν από γυαλί. Όταν συνειδητοποίησε ότι την πήγαιναν στη σκιά ενός διπλανού κτιρίου, η Κόνι τους ξέφυγε κι έψαξε µέσα στο πλήθος να βρει τα παιδιά της γυναίκας µα αυτά είχαν εξαφανιστεί.

8 16 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ «Καθίστε, κυρία Χάντλι». «Πιείτε το αυτό, κυρία Χάντλι». «Πάθατε µεγάλο σοκ». «εν φταίγατε εσείς. Έχουµε µάρτυρες». Αστυνοµικοί µε σηµειωµατάρια έκαναν ερωτήσεις. Της χαµογελούσαν µε συµπάθεια, της έλεγαν ότι πρέπει να πάει σπίτι της, ότι θα την πήγαιναν αυτοί. Η Κόνι όµως κούνησε το κεφάλι αρνητικά. «Όχι, ευχαριστώ. Πρέπει να πάρω το γιο µου από το σχολείο». Το κτίριο που της είχε προσφέρει καταφύγιο ήταν µια εγγλέζικη τράπεζα µε χοντρούς πέτρινους τοίχους κι έναν τεράστιο ανεµιστήρα οροφής που δρόσιζε το γραφείο όπου την είχαν βάλει να καθίσει. Ο διευθυντής της τράπεζας είχε ηλιοκαµένη φαλάκρα κι ευγενικό χαµόγελο. «Με την ησυχία σας, καλή µου», της είπε. «εν υπάρχει καµιά βία». Η Κόνι απόµεινε καθισµένη εκεί ν ακούει ξανά και ξανά εκείνους τους ήχους. Το ουρλιαχτό. Τον κρότο. Το γδούπο. Πώς λες στον επτάχρονο γιο σου ότι σκότωσες µια γυναίκα στο δρόµο; Η Κόνι έσφιγγε δυνατά το τιµόνι, τα δάχτυλά της είχαν ασπρίσει. Και έµενε σιωπηλή, µήπως και της ξεφύγουν λάθος λόγια. Χοντρά έντοµα έπεφταν πάνω στο παρµπρίζ καθώς οδηγούσε για να βγει από την πόλη, µε το γιο της τον Τέντι καθισµένο δίπλα της να κουνάει τα πόδια του και να της µιλάει για τα διάφορα χρώµατα που έχει το δέρµα του πύθωνα. Τα παιδιά στην Αγγλία µιλάνε για τέτοια πράγµατα; Πόσα έλεγαν στη µητέρα τους, όπως έκανε ο Τέντι, ότι µια ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 17 βασιλική κόµπρα µπορεί να κουνηθεί γρήγορα σαν άλογο που καλπάζει; Ήταν φυσιολογικό τούτο το πράγµα; Στη Μαλαισία τίποτε δεν ήταν φυσιολογικό. Το Κτήµα Χάντλι απείχε δώδεκα χιλιόµετρα από την πόλη. Ήταν µια τεράστια έκταση, που ανήκε στην οικογένεια Χάντλι εδώ και δυο γενιές. Την είχαν αποσπάσει µε τα χέρια τους από την άγρια ζούγκλα στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα και τώρα ήταν η µεγαλύτερη φυτεία καουτσουκόδεντρων στα βορειοανατολικά της Κουάλα Λουµπούρ. Είκοσι χιλιάδες στρέµµατα µε βαθύ πράσινο χρώµα απλώνονταν προς τα βουνά που υψώνονταν γαλανά στο βάθος, κι απασχολούσαν σχεδόν επτακόσιους εργάτες, γόνους µιας ανάκατης ράτσας από Μαλαίους, Ταµίλ και Κινέζους. Όταν κατέβηκε από το πλοίο πριν από εννιά χρόνια, η Κόνι, όλο νιάτα κι ενθουσιασµό, τα είχε χάσει όχι µόνο από τον απίθανο πράσινο πλούτο του κτήµατος, αλλά κι από την εξουσία που ασκούσε ο ιδιοκτήτης, ο τουάν Μπεζάρ στους εργάτες του. Ο Νάιτζελ της φάνηκε σαν θεός, πατέρας, δικαστής, τραπεζίτης, γιατρός και βασιλιάς Σολοµώντας όλα µαζί. Άµα έβαζε ένα µαύρο σηµάδι δίπλα στο όνοµα κάποιου εργάτη, τότε ο ιθαγενής αυτός δεν θα έβρισκε δουλειά πουθενά στην περιοχή. Όταν όµως κάποιος ήξερε να χαράζει µε τέχνη τον κορµό των δέντρων για να τρέξει σαν ρετσίνι το καουτσούκ ή ήταν καλός στο φινίρισµα και το πακετάρισµα των φύλλων του ελαστικού, αυτόν τον εκτι- µούσαν πολύ και του φέρονταν καλά. Ο Νάιτζελ ήξερε σχεδόν όλους του τους εργάτες µε τα µικρά τους ονόµατα. Αυτό είχε κάνει τεράστια εντύπωση στην Κόνι, όταν χόρευε ένα αργό φοξ τροτ µαζί του στο ξενοδοχείο Ντόρτσεστερ του Λονδίνου. Κι εδώ στους τροπικούς, περικυκλωµένη από αµέτρητα µελαψά και κίτρινα πρόσωπα, το είχε βρει ακόµη πιο απίθανο.

9 18 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ «Μαµά, γιατί πας τόσο αργά;» ρώτησε ανυπόµονα ο γιος της. «Οδηγώ προσεκτικά, γλυκέ µου». «Θα κάνουµε ώρες να φτάσουµε σπίτι». «εν βιαζόµαστε». Ο γιος της γύρισε και την κοίταξε. «Βιαζόµαστε, µαµά. Έχω να ξαναφτιάξω το αεροπλάνο µου». Για µια στιγµή η Κόνι πήρε το βλέµµα της από το χω- µατόδροµο που ήταν γεµάτος λακκούβες και χαντάκια στα σηµεία που τον είχαν κατασκάψει οι βροχές των µουσώνων τόσο βαθιά, που αν δεν πρόσεχες µπορούσες να σπάσεις τον άξονα του αυτοκινήτου σου. Ο Τέντι την κοίταζε µε τα καστανά του µάτια γεµάτα ανυποµονησία. Η Κόνι πρόσεξε ότι το λευκό πουκάµισο και το γκρίζο σορτς της στολής του ήταν γεµάτα λεκέδες από πρασινάδα, ο γιακάς του ήταν σκισµένος και στο σαγόνι του είχε µια γρατσουνιά που µαρτυρούσε πολλά. «Τι συµβαίνει, Τέντι;» τον ρώτησε και έστρεψε αµέσως ξανά την προσοχή της στον ανώµαλο δρόµο. Παρά τις ζη- µιές στον προφυλακτήρα και το φτερό, η Κράισλερ δούλευε καλά. Η Κόνι όµως οδηγούσε πολύ προσεκτικά. «Μήπως τσακώθηκες µε τον Τζακ;» Ο γιος της κούνησε µε δύναµη το κεφάλι κι ο άνεµος που έµπαινε από το ανοιχτό παράθυρο ανακάτωσε τα πυκνά καστανά µαλλιά του. Μεγάλωναν ολοταχώς, όσο συχνά κι αν τον κούρευαν. «Όχι», είπε. Μα δεν ήταν καλός στα ψέµατα. «Ο Τζακ είναι ο καλύτερός σου φίλος». «Όχι, δεν είναι». «Αχ, Τέντι! Για τι τσακωθήκατε πάλι;» Το λεπτό κορµάκι του επτάχρονου έπεσε πίσω στο κά- ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 19 θισµα και το παιδί βάλθηκε να σκαλίζει σιωπηλό ένα σπυράκι στο πόδι του. Η Κόνι του έδωσε λίγο χρόνο, καθώς περνούσαν δίπλα από τις άψογες γραµµές των δέντρων της φυτείας. Εδώ ήταν το Οικόπεδο 16, ένα ωραίο κοµµάτι γης µε εκατοντάδες νεαρά καουτσουκόδεντρα φυτεµένα τρία µέτρα το ένα από το άλλο, σε σειρές που απείχαν µεταξύ τους δέκα µέτρα ώς εκεί που έφτανε το µάτι. Το Ινστιτούτο Ερευνών Ελαστικού της Μαλαισίας σύστηνε η αρχική φύτευση να γίνεται µε 240 δέντρα ανά τέσσερα στρέµ- µατα, που όταν µεγάλωναν και ήταν έτοιµα να δώσουν το λευκό χυµό τους έπρεπε να µειώνονται σε εκατό ανά τέσσερα στρέµµατα. Ο Νάιτζελ όµως επέµενε ότι διατηρούσε τόσο καλά λιπασµένη και θειαφισµένη τη γη του, που µπορούσε να έχει 120 δέντρα στα τέσσερα στρέµµατα, που να του αποδίδουν πρώτης ποιότητας καουτσούκ. Ο ήλιος βρισκόταν ακριβώς από πάνω τους κι οι στρογγυλές σκιές που σχηµατίζονταν στις βάσεις των δέντρων τα έκαναν να φαντάζουν κοντά και ευαίσθητα. Το σχολείο του Τέντι λειτουργούσε από τις οκτώ το πρωί ώς τη µία για ν αποφεύγουν τα παιδιά τη µεγάλη ζέστη. Μέσα στο αυτοκίνητο ο αέρας ήταν βαρύς σαν τις σκέψεις της Κόνι. Άκου, λευκή κυρία. Οι λέξεις σφύριζαν στο µυαλό της, ανακατωµένες µε το θόρυβο της µηχανής του αυτοκινήτου. «Τίποτε δεν επιζεί εδώ». Της ξέφυγε. Ένιωσε το βλέµµα του Τέντι να στρέφεται πάνω της και το χέρι του να χώνεται ανάµεσα στην ιδρω- µένη πλάτη της και την πλάτη του καθίσµατος, πράγµα που το έκανε µόνο όταν ήταν ανήσυχος. «Εµείς δεν θα επιζήσουµε;» ρώτησε. «Ασφαλώς και θα επιζήσουµε, αγάπη µου. Το ίδιο κι η φιλία σου µε τον Τζακ. Εννοούσα ότι» Χριστέ µου, τι εννοούσε; «Εννοούσα πως τα λάστιχα του αυτοκινήτου φθείρο-

10 20 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ νται γρήγορα σ αυτούς τους ανώµαλους δρόµους. Τα αυτοκίνητα χαλάνε πολύ εύκολα». «Γι αυτό τράκαρες σήµερα; Χάλασε το αυτοκίνητο;» «Όχι, αγάπη µου. Πρόκειται για ατύχηµα που το προκάλεσε ένα άλλο κακό αυτοκίνητο. Μην ανησυχείς όµως. Θα το επισκευάσουµε και θα γίνει µια χαρά. Πες µου τώρα τι συνέβη µε τον Τζακ». «Το δικό του Μπρούστερ Μπάφαλο κατέρριψε το δικό µου Φέιρι Μαχητικό». Στενοχωρήθηκε πολύ η Κόνι. Ο µικρός της γιος είχε ασχοληθεί όλο το περασµένο Σαββατοκύριακο µε µεγάλη προσοχή για να φτιάξει το αεροπλάνο από µπάλσα. Και τώρα ο Τζακ του το είχε καταστρέψει σε κάποιο άγριο παιχνίδι. Κλασική περίπτωση. Ο πατέρας του Τζακ τον βοηθούσε µε τα αεροµοντέλα, κι έτσι ο Τζακ δεν τα πρόσεχε, µια που µπορούσε πάντα να ζητήσει από τον πατέρα του να του φτιάξει άλλο. Ο Τέντι όµως ήθελε να κόβει µόνος του κάθε φτερό και κάθε ουρά των αεροπλάνων του. Και τα συγκολλούσε µε τόση υποµονή κι επιµονή, που άφηνε κατάπληκτη τη µητέρα του. Το αποτέλεσµα ήταν µερικές φορές χοντροφτιαγµένο, αλλά το είχε κάνει όλο µόνος του κι η Κόνι έβλεπε µε µεγάλη περηφάνια τα γεµάτα κόλλες δαχτυλάκια του. Απ όταν άρχισε ο πόλεµος στην Ευρώπη εδώ και δυο χρόνια, το 1939, το γιο της τον είχε πιάσει µια µανία µε τα αεροπλάνα κι οι τοίχοι του δωµατίου του ήταν γεµάτοι διαγράµµατα. Μπορούσε να κατονοµάσει κάθε τύπο αεροπλάνου όπως άλλοι άνθρωποι κατονόµαζαν τα πουλιά. «Μη σκοτίζεσαι, Τέντι. Θα σε βοηθήσω να φτιάξεις άλλο». Το αυθάδικο χαµόγελό του την έκανε να του χτυπήσει ενοχληµένη το γόνατο. «Νεαρέ, µπορεί να µην είµαι δεξιοτέχνισσα σαν εσένα ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 21 µε την µπάλσα», παραδέχτηκε, «αλλά στο κόλληµα είµαι αστέρι». Ο µικρός χασκογέλασε κι η Κόνι χάρηκε ακούγοντας το γέλιο του να γεµίζει το αυτοκίνητο. Σταµάτησε το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόµου κι έριξε δέκα σεντς στην παλά- µη του γιου της. Το είχαν συνήθειο: κάθε µέρα, στην επιστροφή από το σχολείο, ο Τέντι αγόραζε ένα φρούτο από τον πάγκο που βρισκόταν εκεί, δίπλα σ ένα προσκυνητάρι φτιαγµένο από πέτρες ζωγραφισµένες µε ζωηρά χρώµατα και στολισµένο µε λουλούδια, ένα µπλε αγαλµατάκι κάποιας ινδουιστικής θεότητας κι ένα µπολ µε πολύχρωµο ρύζι. Ένας αρουραίος, χοντρός και θρασύς, στεκόταν όρθιος στα πίσω πόδια του και µασουλούσε κλεµµένο ρύζι. Ο Τέντι πήδησε πάνω από τις ρίζες που ξεπετάγονταν από το χώµα, πλησίασε στον πάγκο µε τα φρούτα κι έδειξε δυο µεγάλα κοµµάτια καρπούζι. Η Κόνι τον παρακολούθησε να συζητάει µε τον πωλητή. Ο Τέντι µιλούσε τα µαλαϊκά πολύ καλύτερα από κείνη. Σαν να ρουφούσε τις παράξενες λέξεις όπως το µαξιλάρι της ρουφούσε τα παράξενα νυχτερινά όνειρά της. Ο µικρός είχε περάσει εδώ όλη τη σύντοµη ζωή του και δεν φοβόταν τούτη την ξένη κι εξωτική χώρα. εν φοβόταν τα φίδια όπως η Κόνι που παρέλυε σαν τα έβλεπε, ούτε τον έπιανε τρέµουλο στη σκέψη πως κάποιος κοµµουνιστής αγκιτάτορας θα έκοβε κάποια νύχτα το λαρύγγι του Νάιτζελ. Φέτος είχαν γίνει πολλές απεργίες στα ορυχεία ψευδαργύρου του Γκανµπάνγκ και στα χρυσωρυχεία του Ράουµπ, και τώρα η αναταραχή απλωνόταν και στις φυτείες καουτσούκ σ όλο το µήκος της Μαλαϊκής Χερσονήσου. Η ζήτηση ελαστικού κόµµι για λάστιχα οχηµάτων και αδιαβροχοποίηση υφασµάτων αυξανόταν σταθερά απ όταν άρχισε ο πόλεµος στην Ευρώπη, και το καουτσούκ είχε χαρακτη-

11 22 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ ριστεί ως φορτίο πρώτης προτεραιότητας για την πολεµική προσπάθεια. Η Αµερική κι η Βρετανία το γύρευαν λυσσαλέα. Αναπόφευκτα, οι τιµές είχαν ανέβει στα ύψη: από δέκα πένες το κιλό σε είκοσι τέσσερις πένες το κιλό. Και τώρα το εργατικό δυναµικό που ασχολιόταν µε την παραγωγή του ζητούσε µεγάλες αυξήσεις των γλίσχρων µισθών του. Η Κόνι τους καταλάβαινε. Οι Κινέζοι εργάτες όµως προκαλούσαν φασαρίες, παρασύροντας τους φιλήσυχους Μαλαίους, αλλά ο Νάιτζελ τη διαβεβαίωνε ότι η υπόθεση θα ξεθύµαινε σύντοµα. Για τους Γιαπωνέζους έπρεπε ν ανησυχούν, της έλεγε, όχι για τους Κινέζους. Η Κόνι κι ο Τέντι κάθισαν στο αυτοκίνητο να φάνε την κόκκινη σάρκα του καρπουζιού. Έφτυναν τα µαύρα σπόρια από το παράθυρο µε άψογο σηµάδι, ζώντας µερικές στιγµές γαλήνης σε µια µέρα που κάθε άλλο παρά γαλήνια ήταν. Όταν τελείωσε η Κόνι, πέταξε έξω την καρπουζόφλουδα και µέσα σε µισό λεπτό την κάλυψε ένας µαύρος µανδύας από µυρµήγκια που θα την εξαφάνιζαν σ ελάχιστα δευτερόλεπτα. Σε τούτη τη χώρα η ζούγκλα και τα αδηφάγα έντοµα καταβρόχθιζαν τα πάντα. Ιδίως τους λευκούς ανθρώπους µε την τρυφερή επιδερµίδα. Με το µαντίλι της σκούπισε τα χέρια της και το πρόσωπο του Τέντι, και του χαµογέλασε. «Εµπρός τώρα, πιλότε Χάντλι. Πάµε να φτιάξουµε ένα καινούργιο Φέιρι Μαχητικό». «Καλύτερα να φτιάξουµε ένα Μπλένιµ. Έχει πιο πολλές βόµβες». Η Κόνι του έπιασε το σαγόνι, το γύρισε προς το µέρος της και κοίταξε τη γρατσουνιά. Πρέπει να του βάλει αντισηπτικό. Αλλιώς σε µια-δυο µέρες θα βγάζει άσπρα σκουληκάκια από εκεί µέσα. «Εντάξει λοιπόν, Μπλένιµ θα φτιάξουµε». ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 23 Έβαλε µπροστά και ξεκίνησε µαλακά. Σκεφτόταν τα λάστιχά της, τα εξαρτήµατα του αεροπλάνου, τις κόλλες οτιδήποτε εκτός από εκείνο το άλλο. Οτιδήποτε για να µη βλέπει συνέχεια µπροστά της τη γυναίκα πεσµένη στο πεζοδρόµιο, µε τις πατούσες της µες στην κόκκινη σκόνη. «Γιατί κλαις, µαµά;» «εν κλαίω». «Κλαις». «Όχι, γλυκέ µου. Τρέχουν τα µάτια µου επειδή δεν έχω γυαλιά ηλίου. Τα έσπασα». «Θα θυµώσει ο µπαµπάς που χάλασες το αυτοκίνητο;» Ο Νάιτζελ τη λάτρευε την Κράισλερ. Π ανάθεµα. «Μην ανησυχείς, Τέντι, φτιάχνεται εύκολα». Αντίθετα από τα σκονισµένα πόδια. Και τα µάτια που έσταζαν αίµα.

12 ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 25 2 Η Κόνι καθόταν σιωπηλή µέσα στο µπανγκαλόου. Όλα τα σπίτια των λευκών τα έλεγαν µπανγκαλόου, όσους ορόφους κι αν διέθεταν. Το σκοτάδι έµπαινε παχύ σαν λάδι από τις χαραµάδες των ξύλινων παντζουριών και πληµµύριζε το δω- µάτιο, γεµίζοντας εκείνο το µικρό διάστηµα που χωρίζει τη µέρα από τη νύχτα στους τροπικούς. Ο αέρας είχε πάψει να είναι ζεστός, πράγµα που έδινε κάποια ανακούφιση. Έξω στον κήπο και τη ζούγκλα που τον περιτριγύριζε, τα πλάσµατα της νύχτας άρχισαν να τσιρίζουν, να φωνάζουν και να µουγκρίζουν τόσο δυνατά, που της διέλυαν το µυαλό. «Κατέβασε τα ρολά, καλή µου, και µην τ ακούς», αστειευόταν πάντα ο Νάιτζελ όταν του παραπονιόταν τον πρώτο καιρό. Κατέβασε τα ρολά. Εύκολο είναι; Τα τζιτζίκια γέµιζαν το βραδινό αέρα µε έξαλλες τρίλιες και τα βατράχια κόαζαν µε τροµακτική µονοτονία. Η Κόνι έκλεισε τα µάτια και συλλογίστηκε τη γυναίκα που δεν θα ξανάκουγε ποτέ τα τζιτζίκια, την κόρη της που γονάτιζε στο πεζοδρόµιο, το γιο της µε τα µαύρα οργισµένα µάτια και τις µακριές βλεφαρίδες. Φωνές αντηχούσαν καθησυχαστικά στο µυαλό της: «εν φταις εσύ Το άλλο αυτοκίνητο έφταιγε Ένας απρόσεκτος οδηγός». Μα πώς στην ευχή δεν φταις εσύ όταν χτυπάς µια γυναίκα και τη ρίχνεις χάµω; Τυφλοί ήταν όλοι τους; Σε καταριέµαι. Τούτα τα λόγια την έδεναν µε την ενοχή της. Σε... η καυτή ανάσα της γυναίκας µύριζε κάρδαµο. Σε καταριέµαι τα πλατιά της ρουθούνια πάλλονταν, µυρίζονταν το θάνατο. Σε καταριέµαι το αίµα στα µάτια της πληµµύριζε τις ξέχειλες από οργή µαύρες κόρες της. εν ήξερε καν τ όνοµά της η Κόνι. Ανατρίχιασε. Την κυρίεψε ένας απίθανος τρόµος. Τα χέρια της έτρεµαν, η ανάσα της κοβόταν, δεν µπορούσε ν ανασάνει. Αυτό της είχε κάνει η Μαλαισία; Την είχε µεταβάλει σε κάποια που σκότωνε ανθρώπους εδώ κι εκεί, που αφαιρούσε ζωές µε την ίδια αδιαφορία που έδειχναν οι υπηρέτες όταν πατούσαν κατσαρίδες; Μια άλλη ανάµνηση ήρθε ξαφνικά στο µυαλό της. Μια ανάµνηση που πάλευε να τη θάψει κάτω από µια καθηµερινή χιονοστιβάδα µε συνεδριάσεις επιτροπών, παρτίδες τένις, υποθέσεις του κτήµατος και κατασκευή αερο- µοντέλων. Έκανε τα πάντα για να πνίξει το γδούπο ενός ανθρώπινου κεφαλιού που κοπανιόταν σε ξύλινα σκαλοπάτια. Ντουπ ντουπ ντουπ. Ένας µαλακός, ύπουλος γδούπος που την ξυπνούσε κάθε νύχτα την ώρα που τα σεντόνια της είχαν µουσκέψει από τον ιδρώτα και τα κουνούπια βούιζαν έξω από την κουνουπιέρα. «Τι στην ευχή κάνεις καθισµένη στα σκοτεινά;» Το φως που άναψε ξαφνικά τύφλωσε την Κόνι. εν είχε ακούσει τον Νάιτζελ να έρχεται. «εν σου άναψε τα φώτα εκείνος ο άχρηστος ο υπηρέτης;» τη ρώτησε ενοχληµένος ο άντρας της. «Ήρθε να τα ανάψει µα τον έδιωξα». «Γιατί, καλή µου;»

13 26 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ «Ήθελα να» Να δω πώς είναι το σκοτάδι του τάφου. Σήκωσε το κεφάλι και του χαµογέλασε. Την εξέπληττε πάντα το ότι ακόµη κι ύστερα από µια µακριά καυτή µέρα που άρχιζε στις πεντέµισι το πρωί, όταν, σκοτάδι ακόµη, ο Νάιτζελ ξεκινούσε τη δουλειά στα χωράφια, µπορούσε να δείχνει ατσαλάκωτος µε το λευκό του πουκάµισο µε τα σηκωµένα µανίκια και το χακί σορτς του. Πώς τα κατάφερνε; Οι άλλοι έλιωναν και τα ρούχα τους κρέµονταν σαν βρεγµένα κουρέλια πάνω τους. Η Κόνι ένιωσε περηφάνια για τον άντρα της. Με τα κοντοκουρεµένα καστανά µαλλιά του και το µακρόστενο πρόσωπο, δεν ήταν ακριβώς ωραίος αλλά µπορούσες να τον πεις εντυπωσιακό. Είχε εκείνη την αυτοπεποίθηση των Εγγλέζων που πίστευαν πως είχαν το δικαίωµα να κυβερνούν και να εκπολιτίζουν άλλες χώρες χωρίς να τις ρωτάνε αν ήθελαν να εκπολιτιστούν. «Ήθελα να ησυχάσω λίγο, να γαληνέψω», είπε η Κόνι. «Είχες άσχηµη µέρα;» «Ναι». «Κι εγώ. Απαίσια». Πήγε στο ντουλάπι µε τα ποτά, ένα κοµψό µοντέρνο έπιπλο από σφενδάµι, που είχε φτιαχτεί παραγγελία στο Λονδίνο. Άνοιξε τα καµπυλωτά καπάκια του κι αποκάλυψε ράφια γεµάτα ανοιχτοπράσινα ποτήρια και µπουκάλια. «Ας πιούµε κάτι. Τζιν, νερό και ζάχαρη;» «Γατί όχι;» Γιατί όχι τάχα; Ας πνιγόταν στα τζιν. Γιατί να µην έπινε το ένα τζιν µετά το άλλο µέχρι να σβήσουν όλοι αυτοί οι θόρυβοι που καµπάνιζαν στο κεφάλι της; Γιατί όχι; Ε, διότι πρώτα απ όλα δεν της άρεσε ιδιαίτερα το αλκοόλ, κι έπειτα, είχε ένα γιο να φροντίσει. Να φροντίσει να µην τον πνίξει η Μαλαισία, όπως έπνιγε εκείνη. «Ευχαριστώ, Νάιτζελ», είπε καθώς έπαιρνε το ποτήρι της. «Πες µου λοιπόν, γιατί ήταν τόσο άσχηµη η µέρα σου;» «Φταίει η αναθεµατισµένη Επιτροπή Περιορισµών». ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 27 «Τι σκαρώνουν πάλι αυτοί;» Η Επιτροπή Περιορισµών ήταν ένας διεθνής οργανισµός που έλεγχε την παραγωγή καουτσούκ για να µη γίνει υπερβολική και πέσουν οι τιµές. Υπήρχε ένα πρόγραµµα που επέβαλε σε κάθε παραγωγό χώρα τη Μαλαισία, τις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες και την Ινδοκίνα πόσους τόνους προϊόντος θα µπορούσαν να εξάγουν. Οι αποφάσεις της ήταν ένας συνεχής µπελάς για τους ιδιοκτήτες φυτειών, που προτιµούσαν να έχουν δικά τους καρτέλ και να καθορίζουν µόνοι τους την παραγωγή τους. «Έλαβα ένα τηλεγράφηµα σήµερα. Αρνούνται ν ανεβάσουν το όριο για µας», αποκρίθηκε γκρινιάρικα ο άντρας της κι έπεσε σε µια παλιά ψάθινη πολυθρόνα που ήταν η αγαπηµένη του. «Μα αυτό είναι γελοίο. εν ξέρουν πως έχουµε πόλεµο;» Η Κόνι το είπε σαν αστείο για να του φτιάξει το κέφι, µα εκείνος το πήρε σοβαρά κι έσφιξε τα δόντια του. «εν το καταλαβαίνουν, οι ηλίθιοι. Ένας νεαρός αξιωµατικός που ήρθε µε το αεροπλάνο από τη Σιγκαπούρη, από το γραφείο του Αµερικανού στρατιωτικού ακολούθου, παραδέχτηκε ότι η Αµερική κι η Βρετανία αποθηκεύουν σαν τρελές καουτσούκ, µήπως και ο γιαπωνέζικος στόλος αποκλείσει» Σταµάτησε απότοµα. «Τι συµβαίνει, γριούλα µου; Εσύ τρέµεις. εν πιστεύω να έχεις πυρετό, ε;» «Όχι βέβαια. Απλώς αυτή η λέξη µού φέρνει ρίγη». «Ο στόλος; εν έχεις άδικο». Όχι, δεν ήταν ο στόλος µα οι Γιαπωνέζοι. Στη µνήµη της ήρθαν κάτι στενά λοξά µάτια που την κοίταζαν µε ένταση, δυο λεπτοί αντρικοί ώµοι κι ένα ωραίο γιαπωνέζικο κεφάλι που έσκυψε κοµψά σε χαιρετισµό. Ο Νάιτζελ την κοίταξε πάνω από τα χείλη του ποτηριού του. «Τι συµβαίνει; Ταραγµένη µου φαίνεσαι, γριούλα µου».

14 28 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ Γριούλα. Γριούλα. Γριούλα. εν ήταν καθόλου γριούλα. Ακόµη. «Καλά είµαι», αποκρίθηκε, κατέβασε µια γουλιά τζιν και πρόσθεσε: «Είχα ένα ατύχηµα µε το αυτοκίνητο σήµερα». «Τι;» «Ένα άλλο αµάξι µε χτύπησε στο φτερό κι έχασα τον έλεγχο του τιµονιού». «Χριστέ µου! Μεγάλη ζηµιά;» «Σκότωσα µια γυναίκα». Τρεις µικρές λέξεις. Έσκασαν όµως σαν βόµβα που τους ξεκούφανε και τους δυο. Ο Νάιτζελ άφησε το ποτήρι του και σηκώθηκε κατακόκκινος, µε τα χείλη σφιγµένα. Ίσιωσε µε το χέρι τα µαλλιά του κι ήρθε να σταθεί µπροστά της. Έσκυψε. «Κόνστανς, χρυσή µου, είσαι καλά;» «Ναι». «Ωραία. Μην ανησυχείς. Θα τηλεφωνήσω αµέσως στον Τόµι». Ο Τόµι Μάκινταϊρ ήταν ο δικηγόρος τους, ένας µεγαλόσωµος άντρας που όταν δεν ήταν ποτισµένος µε σκοτσέζικο ουίσκι είχε την τάση να τραυλίζει. Ο Νάιτζελ πήγε αµέσως στο τηλέφωνο, σήκωσε το ακουστικό και σχηµάτισε έναν αριθµό. Ταυτόχρονα κοίταζε πάνω από τον ώµο του την Κόνι κι η έκφρασή του την τάραξε. Εξέφραζε τόσο λύπη, τόση απώλεια, σαν να την έβλεπε ήδη πίσω από τα κάγκελα της φυλακής. Η Κόνι γύρισε αλλού το βλέµµα, ήπιε µε µια γουλιά το υπόλοιπο ποτό της και το ένιωσε να της καίει το στο- µάχι. Ο Νάιτζελ µίλησε βιαστικά κι έκλεισε το τηλέφωνο. «Έχει πάει στην Κουάλα Λουµπούρ. Θα έρθει αύριο». Η Κουάλα Λουµπούρ ήταν η πρωτεύουσα της Μαλαισίας. Αρχικά µικρή κι ελεεινή κωµόπολη µεταλλωρύχων που έφτιαξαν οι Κινέζοι στα µέσα του 19ου αιώνα, είχε εξελιχτεί ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 29 σε µια πολυάσχολη πόλη απ όταν πήγαν εκεί για µπίζνες οι Άγγλοι κι εγκατέστησαν έναν αξιωµατούχο του Υπουργείου Αποικιών για να συνεργάζεται µε τους τοπικούς σουλτάνους. Ο Νάιτζελ έπιασε να βηµατίζει στο δωµάτιο τόσο ανήσυχος, που η Κόνι θέλησε να τον παρηγορήσει. «Λυπάµαι, Νάιτζελ», είπε σιγανά. «Πολύ άσχηµο αυτό που συνέβη Κόνστανς. Πες µου τι ακριβώς έγινε». «Σου είπα. Ένα µαύρο αυτοκίνητο µε χτύπησε στο φτερό, η Κράισλερ πετάχτηκε πάνω στο πεζοδρόµιο και χτύπησε µια γυναίκα». Χτύπησα µια γυναίκα, ήθελε να πει. Όχι το αυτοκίνητο. «Πέθανε». «Εκεί στο δρόµο;» «Ναι. Μπροστά στο γιο και την κόρη της». «Θεέ µου. Ακόµη πιο άσχηµα!» «Το ξέρω. Χίλιες φορές πιο άσχηµα. Ήταν φρικτό που είδαν τη µητέρα τους δεν ήταν πιο µεγάλη από µένα να πεθαίνει µπροστά στα µάτια τους». «Τι είπε η αστυνοµία;» «Μ άφησαν να γυρίσω στο σπίτι». «Θα πάρω αµέσως τον Ντάφι. Αυτός θα ξέρει τι γίνεται και πότε θα σου απαγγείλουν κατηγορία». Η Κόνι ήθελε να πει εν έφταιγα εγώ, µα το ψέµα δεν έβγαινε από το στόµα της. Ο Ντάφι ήταν ο αρχιεπιθεωρητής της αστυνοµίας Τζορτζ Ντάφερι, µε τον οποίο ο άντρας της έπαιζε κρίκετ. Ο Νάιτζελ σχηµάτισε πάλι έναν αριθµό και µίλησε σιγανά, µε την πλάτη του γυρισµένη στην Κόνι. Εκείνη κοίταζε τη στάση των ώµων του ν αλλάζει, µια να σηκώνονται µέχρι τ αυτιά του και µια να κρεµάνε αργά, µέχρι που τον άκουσε ν αναστενάζει. Ο άντρας της άφησε το ακουστικό στη θέση του και στάθηκε µια στιγµή πριν γυρίσει να την κοιτάξει. Το ύφος του ήταν φανερά ενοχληµένο.

15 30 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ «Κόνστανς, µε τρόµαξες πολύ!» «Τι εννοείς;» Εκείνος πήρε το ποτήρι του, πήγε στο µπαρ και το ξαναγέµισε, ρίχνοντας και µια χούφτα πάγο. «εν µου είπες πως αυτή η αναθεµατισµένη γυναίκα ήγαν ιθαγενής». «Έχει σηµασία αυτό;» Είχε, και το ήξερε. Το έβλεπε στο πρόσωπό του. «Η αστυνοµία δεν θ απαγγείλει κατηγορία», είπε ο Νάιτζελ. «Μπορούµε ν αναπνεύσουµε ελεύθερα». «Εκείνη η Μαλαία όµως δεν µπορεί πια ν αναπνεύσει». «Τι πράγµα;» «Εκείνη δεν θ αναπνεύσει ξανά». Η Κόνι σηκώθηκε κι ακούµπησε το ποτήρι της στο τραπεζάκι. Θα το µάζευε κάποιος από τους υπηρέτες. «Λέω να κάνω ένα κρύο ντους», είπε. «Κόνστανς» Εκείνη περίµενε, µα ο Νάιτζελ δεν συνέχισε. Τα βήµατά του αντήχησαν στο καλογυαλισµένο παρκέ καθώς ερχόταν κοντά της. Τα µάτια του εξέταζαν ανήσυχα το πρόσωπό της. Μάτια καστανά σαν τα λούτρινα αρκουδάκια, έλεγε πάντα η Κόνι. Ήταν ένα από εκείνα που την είχαν ελκύσει στο πάρτι που γνωρίστηκαν, εκεί στο Κένσινγκτον του Λονδίνου. Πριν περάσει µήνας, είχαν αρραβωνιαστεί. Την πρόταση της την είχε κάνει εκείνος στο τροπικό θερµοκήπιο των Κιου Γκάρντενς. Καιρό είχε να το θυµηθεί η Κόνι. «Όλα εντάξει, Νάιτζελ». Ακούµπησε ελαφρά το χέρι της στο ηλιοκαµένο µπράτσο του και το ένιωσε µονοµιάς να τεντώνεται. «Ξέχασέ το και συγκεντρώσου στον Αµερικανό ακόλουθο». Έκανε µια προσπάθεια να του χαµογελάσει ξανά και κρατήθηκε να µην πέσει στο στήθος του µε το κολλαριστό λευκό πουκάµισο αποζητώντας παρηγοριά. Μάζε- ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 31 ψε το χέρι της, κι είδε µια έκφραση ανακούφισης στο πρόσωπό του. «Μην ξεχάσεις να ρίξεις µια µατιά στον Τέντι», του είπε δήθεν κεφάτα. «Φτιάχνει ένα καινούργιο αεροπλάνο». Η αναφορά του ονόµατος του γιου του µαλάκωσε τα στενόµακρα χαρακτηριστικά του και κοίταξε τρυφερά προς την πόρτα. «Μόλις τελειώσω το ποτό µου θα πάω να τον καληνυχτίσω το διαβολάκο». Έφερε το ποτήρι του στα χείλη του, µα πριν πιει, είπε µε ξερό τόνο: «Την επόµενη φορά που θα πας στην πόλη, να πάρεις τον οδηγό. Γι αυτό τους έχουµε τους οδηγούς, ξέρεις. Αν είχες κάνει αυτό που σου ζητάω, µπορεί να µην είχε γίνει το ατύχηµα κι εκείνη η γυναίκα να ζούσε». Η Κόνι γύρισε κι έφυγε. Αφού έκανε ντους και τυλίχτηκε µε µια ανάλαφρη ρόµπα από φίνο γιαπωνέζικο µετάξι που την κρατούσε δροσερή, η Κόνι πήγε στη µεγάλη κρεβατοκάµαρα. Το Χάντλι Χάουζ ήταν ένα αχανές σπίτι χτισµένο το 1875 από τον παππού του Νάιτζελ, εκείνον που δηµιούργησε την οικογενειακή περιουσία από το πλούσιο κόκκινο χώµα της Μαλαισίας. Το αρχικό κτίριο είναι επεκταθεί µε ασυνάρτητο τρόπο από τον πατέρα του Νάιτζελ, κι έβλεπες δωµάτια και διαδρόµους να ξεπετιούνται απρόσµενα από δω κι από κει. Εξίσου απρόσµενο ήταν το αποτέλεσµα: ένα βολικό κι άνετο σπίτι, όχι τόσο µεγαλόπρεπο κι επιβλητικό όσο µερικές άλλες επαύλεις, που η Κόνι το αγαπούσε. Της άρεσαν ιδιαίτερα οι βεράντες και τα µπαλκόνια µε τις κοµψές σιδεριές που το κύκλωναν, κι όπου µπορούσε να καθίσει µ ένα βιβλίο τα βράδια, ανάλογα από πού φυσούσε κάποιο αεράκι.

16 32 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ Το µόνο ελάττωµα που του έβρισκε ήταν πως παραήταν αντρικό, µε σκούρες µπουαζερί και σκούρα πατώµατα. Μια κεντρική σκάλα µε βαριά σκαλίσµατα έβγαζε στο µεγάλο χολ της εισόδου κι έδινε τον τόνο της αντρικής επιβολής που, όπως έµαθε η Κόνι, αποτελούσε την επιτοµή της αποικιακής Μαλαισίας. Παρόλο που η Κόνι είχε προσπαθήσει να ελαφρύνει αυτό τον τόνο µε χαρούµενες κουρτίνες και, µε την πάροδο των χρονών, είχε αντικαταστήσει τα βαριά έπιπλα µε πιο ανοιχτόχρωµα µοντέρνα κοµµάτια, δεν µπορούσε να κάνει τίποτε µε τούτη την αναθεµατισµένη σκάλα. Καθώς περνούσε αλαφροπατώντας ξυπόλυτη από το δω- µάτιο του γιου της, άκουσε µουρµουριστή τη φωνή του Νάιτζελ να διαβάζει ένα παραµύθι στον Τέντι. Είχε ωραία φωνή, καθαρή και µεταλλική, που ακουγόταν πάντα ευγενική όταν µιλούσε στο γιο του. εν ύψωνε ποτέ τη φωνή του, ούτε καν όταν τον εξόργιζαν οι κούληδες, και ο ήρεµος αυτοέλεγχός του ενέπνεε εµπιστοσύνη. Πού και πού όµως, η Κόνι ευχόταν να χαθεί αυτή η ηρεµία, να ραγίσει ο αυτοέλεγχος και να φανούν εκείνα που κρύβονταν από κάτω τους. Η πόρτα του δωµατίου ήταν µισάνοιχτη και στάθηκε να τους κοιτάξει. Ο Νάιτζελ κι ο Τέντι κάθονταν δίπλα δίπλα στην άκρη του κρεβατιού, κι ο γιος της κρατούσε στα γόνατά του το µαλλιαρό τεριέ του, τον Πίπιν. Η θωριά τους την έκανε να νιώσει ξανά στέρεο το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ο Τέντι, µε τις ριγέ πιτζάµες του, ακουµπούσε στον πατέρα του, και κουνούσε ασυναίσθητα το κεφάλι κάθε φορά που το κουνούσε κι εκείνος ή σούφρωνε τα φρύδια µιµούµενος τον Νάιτζελ σε κάποια σοβαρή φράση. Σε µια καρέκλα δίπλα στο κρεβάτι καθόταν η αµά, η νταντά του η Τσάλα. Ήταν µια µικροσκοπική Μαλαία που φορούσε µια εµπριµέ πουκαµίσα και µια µακριά ίσια φούστα, κι ακουµπούσε το σαγόνι στα χέρια της παρακολουθώντας µαγεµένη το παραµύθι. ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 33 «Ο Τέντι γύρισε και φώναξε προς το σπίτι», διάβασε παραστατικά ο Νάιτζελ. «Κοιτάξτε! Η µαγκούστα µας σκοτώνει ένα φίδι!» Τα λόγια του έκαναν την Κόνι να χαµογελάσει. Αυτή η ιστορία του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ που µιλούσε για ένα αγόρι που ζούσε στην Ινδία και το έλεγαν Τέντι, και µια µαγκούστα που τη φώναζαν Ρίκι Τίκι Τάβι, ήταν η αγαπη- µένη του γιου της. Στάθηκε λοιπόν έξω από την πόρτα ν ακούσει το τέλος. «Ο Ρίκι κρατούσε τον κήπο καθαρό, όπως πρέπει να κάνει µια µαγκούστα, µε σάλτα, εφόδους και δαγκωνιές, έτσι που ούτε µια κόµπρα δεν τολµούσε να δείξει το κεφάλι της µέσα στη µάντρα», τελείωσε µε ύφος ο Νάιτζελ. Αθόρυβα, η Κόνι πήγε ώς τη βαριά πόρτα από τικ της Βιρµανίας, στο βάθος του διαδρόµου. Κράτα µου το χέρι. Η σιωπηλή παράκληση της Κόνι έπεσε στο κενό. Σ ένα χάσµα που ανοιγόταν στα φτιαγµένα από φίνο αιγυπτιακό µπαµπάκι λευκά σεντόνια, ανάµεσα σ εκείνη και το σύζυγό της. Κράτα µου το χέρι. Εδώ είµαι, σε χρειάζοµαι. εν µ ακούς; Η νύχτα ήταν πνιγηρή, ένιωθε τον αέρα βαρύ πάνω της, το κεφάλι της την έσφιγγε και την πονούσε έτσι όπως ήταν ξαπλωµένη γυµνή κάτω από την κουνουπιέρα. εν την έβλεπε µέσα στο σκοτάδι, µα την ένιωθε να κρέµεται σαν σάβανο πάνω από το γάµο της. ίπλα της, ο Νάιτζελ ήταν πεσµένος ανάσκελα ροχαλίζοντας ελαφρά µ έναν ευγενικό και ελεγχόµενο ήχο. Λες και στον ύπνο του ακόµη προσπαθούσε να µην την ενοχλεί.

17 34 ΚΕΪΤ ΦΕΡΝΙΒΑΛ Το χέρι της Κόνι σύρθηκε πάνω στο σεντόνι προς το δικό του. Κράτησε την ανάσα της µέχρι που η απόσταση ανά- µεσα στα χέρια τους έγινε όσο το µικρό της δαχτυλάκι. Ένιωθε τις τρίχες του καρπού του να της γαργαλάνε την επιδερµίδα. Κάθε βράδυ, µέσα στο σκοτάδι, η Κόνι ξέκλεβε τούτη την αέρινη επαφή. Σαν κλέφτρα. Έξω, πέρα από το µεγάλο κήπο και τους αρωµατικούς ιβίσκους η ζούγκλα χτυπούσε τα πόδια της, κυρίαρχος της νύχτας. Οι ατέλειωτοι θόρυβοι, οι βρυχηθµοί, τα τιτιβίσµατα και τα κοάσµατα, τα µουρµουρητά και τα κλαψουρίσµατα χώνονταν στο δω- µάτιο, ανακατεύονταν µε τον ιδρώτα της και µούσκευαν το σεντόνι που είχε διπλωµένο ανάµεσα στα πόδια της. Απόψε δεν την ενοχλούσαν όλοι αυτοί οι ήχοι, γιατί δεν ήθελε να κοιµηθεί. Ήθελε να ξαναζήσει, στιγµή µε τη στιγ- µή, εκείνες τις σηµαδιακές στιγµές στο Παλούρ που έβγαλαν εκτός ελέγχου το αυτοκίνητο και τη ζωή της. Αν δεν είχε πάρει τόσο γρήγορα τη στροφή Αν το µαύρο αυτοκίνητο δεν ήταν τόσο επιθετικό Αν είχε παλέψει πιο δυνατά µε το τιµόνι και τα φρένα Αν δεν είχε σπάσει τα γυαλιά της, αν δεν είχε δώσει ραντεβού µε τη Χάριετ για να κολυµπήσουν Μήπως ήταν µια τιµωρία τούτο δω; Αυτό ήταν; Κούνησε το κεφάλι της πάνω στο υγρό µαξιλάρι και τα ανάκατα ξανθά µαλλιά της τυλίχτηκαν σαν πλοκάµια στο λαιµό της. Το µυαλό της έπαιζε ξανά και ξανά, αµείλικτα, κάθε εικόνα. Το τιµόνι να γλιστράει από τα ιδρωµένα της χέρια, τον πλανόδιο που πουλούσε ψητά καλαµπόκια και την κοίταζε χάσκοντας καθώς ντελαπάριζε δίπλα του µε τα λάστιχά της να στριγκλίζουν. Ένα καφετί σκυλί να τρέχει µε την ουρά στα σκέλια να ξεφύγει. Ένα σωρό πράγµατα που δεν είχε συνειδητοποιήσει τότε. Τα ξεφύλλιζε όπως ο Τέντι ξεφύλλιζε τα εικονογραφη- ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ 35 µένα βιβλία του χωρίς σταµατηµό. Το παιδί µπορούσε ν αφήσει το βιβλίο του όταν βαριόταν. Εκείνη δεν µπορούσε να σταµατήσει. Οι εικόνες έρχονταν και την πλάκωναν. Ο γέρος πεσµένος στα γόνατα, το πράσινο σαρόνγκ βουτηγ- µένο στην κόκκινη σκόνη, ένα ασηµένιο σκουλαρίκι στο µελαψό αυτί της γυναίκας. Μα το χειρότερο, το πολύ χειρότερο, ήταν η έκφραση της κόρης και του γιου της γυναίκας, καθώς τα µάτια της µητέρας τους γέµιζαν αίµα. Κράτα µου το χέρι. Η Κόνι γύρισε στο πλάι προς τη µεριά του άντρα της και το µπράτσο της τρίφτηκε στο δικό του. Εκείνος τραβήχτηκε απότοµα σαν να τον είχε κάψει και µουρµούρισε κάτι µέσα στον ύπνο του. Την πόνεσε το στήθος της, και συνειδητοποίησε ότι δεν ανάσαινε. Ρούφηξε µέσα της τον αέρα και µαζί του ήρθαν αναµνήσεις ενός άλλου αντρικού µπράτσου, λείου, απαλού και άτριχου σαν γυαλί. Εντός δυνατού µπράτσου που ανήκε στον Σο Τακεχάσι. Τα έχασε ακούγοντας ολοζώντανη την ανάσα του Σο µέσα στο δωµάτιο. Μαρµάρωσε. Φοβόταν πως θα της άγγιζε το πρόσωπο.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου;

Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Κεφάλαιο 6 : Η μάχη της Ουάσιγκτον (Μέρος ΙΙI) Η μυστηριώδης γυναίκα! Το κόκκινο του θανάτου; Λίγα λεπτά αργότερα βρεθήκαμε σε μια παλιά αποθήκη. Η νύχτα φαινόταν ατελείωτη. Κανείς δεν κυκλοφορούσε. Τα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν

ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ. Μοναξιές που ταιριάζουν ΡΟΎΛΑ ΚΟΝΤΈΑ Μοναξιές που ταιριάζουν KEΦAΛAIO 1 Τη συνάντησε τυχαία στον δρόμο για την Ομόνοια, Κυριακή μεσημέρι. Η κίνηση στην Πανεπιστημίου περιορισμένη και για μια στιγμή νόμισε πως γέμισε ο δρόμος

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

2. Μην διαφωνείς με έναν ηλίθιο. Θα σε ρίξει στο επίπεδο του και θα σε νικήσει με την εμπειρία του.

2. Μην διαφωνείς με έναν ηλίθιο. Θα σε ρίξει στο επίπεδο του και θα σε νικήσει με την εμπειρία του. 1. Ζήτησα από τον Θεό ένα ποδήλατο, αλλά ξέρω ότι ο Θεός δεν λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Για αυτό, έκλεψα ένα ποδήλατο και ζήτησα από τον Θεό συγχώρεση. 2. Μην διαφωνείς με έναν ηλίθιο. Θα σε ρίξει στο

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Α (αρχάριο) Δεύτερη διδακτική πρόταση Ανέκδοτα-Αινίγματα Ενδεικτική διάρκεια: 1 διδακτική ώρα (εναλλακτικά, να δίνονται ένα ή δύο ανέκδοτα στο πρώτο ή τελευταίο δεκάλεπτο

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Ο Κολόµβος στην Αµερική

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Ο Κολόµβος στην Αµερική ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΕ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Ο Κολόµβος στην Αµερική Αγαπητοί µου φίλοι ο Κολόµβος πήρε τις θάλασσες και βάλθηκε να ψάχνει ένα καινούργιο δρόµο για την Ινδία. Κάθε φορά που φουρτούνιαζε η θάλασσα ο φόβος του πληρώµατος

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία Χουάνγκ-Σιάο Απόψε η Σελήνη λάμπει απόκοσμα στον φθινοπωρινό ουρανό. Οι ανάγλυφοι όγκοι του γρανιτένιου βουνού απέναντι μοιάζουν πελώριοι δράκοι, ακίνητοι μα απειλητικοί. Οι πρώτες πραγματικά ψυχρές ριπές

Διαβάστε περισσότερα

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια

τίποτα, εγώ όµως δεν µπορούσα να αντισταθώ, κι ας ήµουν αδιάθετη. Μετά το φαγητό τον είδα να κοιτάζει επίµονα το ανοιχτό σακουλάκι µε τα σκουλαρίκια Κρεµαστοί Κήποι 38 και 3. Ανελέητο το θερµόµετρο επιβεβαίωσε τους φόβους µου. Είχα µόλις γυρίσει άρων άρων από το πανεπιστήµιο, το µεσηµέρι δεν είχε φτάσει. Ήµουν ζαλισµένη, σχεδόν παραπατούσα ενώ στον

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε.

κάνουμε τι; Γιατί άμα είναι να είμαστε απλώς ενωμένοι, αυτό λέγεται παρέα. Εγώ προτιμώ να παράγουμε ένα Έργο και να δούμε. Εισήγηση του Ν. Λυγερού στη 2η Παγκόσμια Συνδιάσκεψη Ποντιακής Νεολαίας "Οι προκλήσεις του 21ου αιώνα, η ποντιακή νεολαία και ο ρόλος της στο οικουμενικό περιβάλλον". Συνεδριακό Κέντρο Ιωάννης Βελλίδης

Διαβάστε περισσότερα

Παύλος Δέσποινα Το τρένο ήταν γεμάτο παιδιά, που όλα φορούσαν τις πιτζάμες και τα νυχτικά τους. Τραγουδήσαμε πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και φάγαμε

Παύλος Δέσποινα Το τρένο ήταν γεμάτο παιδιά, που όλα φορούσαν τις πιτζάμες και τα νυχτικά τους. Τραγουδήσαμε πρωτοχρονιάτικα κάλαντα και φάγαμε ΤΟ ΠΟΛΙΚΟ ΕΞΠΡΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Δ2 ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2011-2012 ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: ΚΑΝΙΤΣΑΚΗ ΜΑΡΙΝΑ ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!! Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς, πριν από πολλά

Διαβάστε περισσότερα

1. Φτιάξ τις προτάσος.

1. Φτιάξ τις προτάσος. αντωνυμίες Δ Ε Ι Κ Τ Ι Κ Ε Σ αυτός, -ή, -ό / εκείνος, -η, -ο Αυτός ο σκούφος σού πάει πολύ. Αυτή η βιτρίνα είναι ωραία. Αυτό το μπουφάν είναι ζεστό. Εκείνος δε σου πήγαινε καθόλου. Εκείνη ήταν απαίσια.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ Θυµάσαι το παραµύθι της γιαγιάς για την 28 η Οκτωβρίου; Μάζεψε τους φίλους σου και διηγήσου το. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας που ζούσε στο δικό του σπίτι. Ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 02 Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι

Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι Petra Dobrovolny www.dolphinkissis.ch Η ιστορία του μικρού δελφινιού που λεγόταν Μούντζι Πριν από λίγο μόνο καιρό, ήταν ένα μικρό δελφίνι που το λέγανε. Μούντζι. Στη γερμανική διάλεκτο της Βέρνης σημαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Γίργκεν Μπανσέρους. Mικρά και. μεγάλα ψάρια

Γίργκεν Μπανσέρους. Mικρά και. μεγάλα ψάρια Γίργκεν Μπανσέρους Mικρά και μεγάλα ψάρια Προς περίπτερο Όλγας 1 χλμ. Στο σκέιτμπορντ δεν τα καταφέρνω. Οι διπλές στροφές και τα ακροβατικά σάλτα δεν είναι για μένα. Αλλά να φτάσω ως το περίπτερο της

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτη έκδοση: Απρίλιος 2013 Εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ, ISBN: 978 960 9772 02 0 Επιµέλεια κειµένου: Ιωάννα Χαµακιώτη

Πρώτη έκδοση: Απρίλιος 2013 Εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ, ISBN: 978 960 9772 02 0 Επιµέλεια κειµένου: Ιωάννα Χαµακιώτη ªÂı ÛÌ Ó Ú È Συγγραφέας: Βικτωρία Αγγελοπούλου Τίτλος: Μεθυσµένα καράβια Βικτωρία Αγγελοπούλου και Εκδόσεις Γιάννη Σκ. Πικραµένου Πρώτη έκδοση: Απρίλιος 2013 Εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ, ISBN: 978 960 9772 02 0

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες

Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης ενάντια στους παραχαράκτες Η Άννα και ο Αλέξης είναι συμμαθητές και πολύ καλοί φίλοι. Μπλέκουν πάντοτε σε φοβερές καταστάσεις και έχουν ζήσει συναρπαστικές περιπέτειες. Είναι αδύνατον

Διαβάστε περισσότερα

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία

Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Kατερίνα Αμυγδαλοπούλου, Δ Δημοτικού, 2o Τοπάλειο Δημοτικό Βόλου 13ος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Παραμυθιού Ο Άνθρωπος και η Μαγική Μελωδία Ήταν μια φορά ένας Άνθρωπος που έλεγε ότι ήτανε Μάγος. Όπου κι αν

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα