Θα είχα ζήσει ειρηνικά. Οι εχθροί μου όμως μου έφεραν

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Θα είχα ζήσει ειρηνικά. Οι εχθροί μου όμως μου έφεραν"

Transcript

1

2 Θα είχα ζήσει ειρηνικά. Οι εχθροί μου όμως μου έφεραν πόλεμο. Κοιτάζω χίλιους διακόσιους από τους δυνατότερους γιους και τις θυγατέρες τους. Ακούω έναν άσπλαχνο Χρυσό να αγορεύει ανάμεσα σε ψηλούς μαρμάρινους κίονες. Ακούω το κτήνος που άναψε τη φλόγα, τη φλόγα που μου κατακαίει την καρδιά. «Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίσοι» δηλώνει. Ψηλός, αγέρωχος, αετόμορφος. «Οι αδύναμοι σας γέλασαν. Αυτοί θα έλεγαν πως οι πράοι πρέπει να κληρονομήσουν τη Γη. Πως οι δυνατοί πρέπει να τρέφουν τους αδύνατους. Να ποιο είναι το Ευγενές Ψέμα της Δημοκρατίας. Ο καρκίνος που φαρμάκωσε την ανθρωπότητα». Τα μάτια του διατρέχουν τους συγκεντρωμένους σπουδαστές. «Εσείς κι εγώ είμαστε Χρυσοί. Είμαστε το τέλος της εξελικτικής αλυσίδας. Δεσπόζουμε πάνω από τη μάζα της ανθρώπινης σάρκας, καθοδηγώντας τα κατώτερα Χρώματα. Είστε κληρονόμοι αυτής της παράδοσης». Kάνει μια παύση, μελετώντας πρόσωπα μέσα στην ομήγυρη. «Αυτό όμως δε σημαίνει πως θα σας χαριστεί.»την εξουσία πρέπει να τη διεκδικείς. Τα πλούτη να τα κερδίζεις. Την ηγεμονία, την κυριαρχία, την αυτοκρατορία, να τις εξαγοράζεις με αίμα. Εσείς, τα απειροπόλεμα παιδιά, δε δικαιούστε τίποτα. Δε γνωρίζετε τον πόνο. Δε γνωρίζετε τι θυσίασαν οι πρόγονοί σας για να σας ανεβάσουν τόσο ψηλά. Μα σύντομα [ 9 ]

3 θα μάθετε. Σύντομα θα σας δείξουμε γιατί οι Χρυσοί εξουσιάζουν την ανθρωπότητα. Και σας το υπόσχομαι, από όλους εσάς μόνο όσοι είναι ικανοί για εξουσία πρόκειται να επιζήσουν». Εγώ όμως δεν είμαι Χρυσός. Είμαι Κόκκινος. Νομίζει πως οι άνθρωποι σαν εμένα είναι αδύναμοι. Με θεωρεί βλάκα, ασθενικό, υπάνθρωπο. Δεν ανατράφηκα σε παλάτια. Δεν ίππευα άλογα μέσα σε λιβάδια ούτε έτρωγα γλώσσες κολιμπρί. Σφυρηλατήθηκα στα έγκατα του σκληρού τούτου κόσμου. Ακονίστηκα από το μίσος. Δυνάμωσα από την αγάπη. Κάνει λάθος. Κανείς τους δεν πρόκειται να επιζήσει. [ 10 ]

4 ΜΕΡΟΣ Α Δούλος Στον Άρη φυτρώνει ένα λουλούδι. Είναι κόκκινο και άγριο και κατάλληλο για το χώμα μας. Το λένε αιμανθό.

5

6 1 Βουτηχτής της κόλασης Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρετε για μένα είναι πως είμαι γιος του πατέρα μου. Κι όταν ήρθαν να τον πάρουν, έκανα αυτό που ζήτησε. Δεν έκλαψα. Ούτε όταν η Κοινωνία μετέδωσε τηλεοπτικά τη σύλληψη. Ούτε όταν οι Χρυσοί τον δίκασαν. Ούτε όταν οι Γκρίζοι τον κρέμασαν. Η μητέρα μ έδειρε γι αυτό. Ο στωικός υποτίθεται πως ήταν ο αδερφός μου ο Κίραν. Ήταν ο μεγαλύτερος, εγώ ο μικρότερος. Υποτίθεται πως έπρεπε να κλάψω. Αντί γι αυτό, ο Κίραν έσκουξε σαν κορίτσι όταν η μικρή Ηώ έχωσε έναν αιμανθό στην αριστερή μπότα εργασίας του πατέρα κι έτρεξε πάλι στο πλευρό του δικού της πατέρα. Η αδερφή μου η Λιάνα μουρμούριζε δίπλα μου ένα μοιρολόι. Εγώ απλώς παρακολουθούσα και το θεωρούσα κρίμα που εκείνος είχε πεθάνει χορεύοντας αλλά χωρίς τα παπούτσια του του χορού. Στον Άρη δεν υπάρχει πολλή βαρύτητα. Έτσι, πρέπει να τραβήξουν τα πόδια για να σπάσει ο λαιμός. Αυτό το αφήνουν στα αγαπημένα σου πρόσωπα. Μυρίζω την ίδια μου την μπόχα μέσα στην τηγανοστολή μου. Η στολή, φτιαγμένη από κάποιου είδους νανοπλαστικό, είναι ζεστή, όπως υπονοεί και το όνομά της. Με μονώνει από την κορυφή ως τα νύχια. Τίποτα δεν μπαίνει μέσα. Τίποτα δε βγαί- [ 13 ]

7 νει έξω. Ειδικά δε βγαίνει η ζέστη. Το χειρότερο είναι πως δεν μπορείς να σκουπίσεις τον ιδρώτα από τα μάτια σου. Τσούζει ο βρομοκατάρατος καθώς διαπερνάει τον κεφαλόδεσμο και λιμνάζει στις φτέρνες. Για να μη μιλήσουμε για την μπόχα όταν κατουράς. Που δεν υπάρχει περίπτωση να μην το κάνεις. Πρέπει να παίρνεις πολύ νερό μέσω του ποτοσωλήνα. Φαντάζομαι πως θα μπορούσες να εφοδιαστείς μ έναν καθετήρα. Εμείς επιλέγουμε την μπόχα. Οι τρυπανιστές της φατρίας μου φλυαρούν στο αυτί μου κουτσομπολεύοντας μέσα από την ενδοσυνεννόηση καθώς προχωράω καθισμένος πάνω στο δαγκανοτρύπανο. Είμαι μόνος μέσα σ αυτή τη βαθιά σήραγγα πάνω σε ένα μηχάνημα φτιαγμένο σαν τιτάνιο μεταλλικό χέρι, ένα χέρι που αρπάζει και κατατρώει το χώμα. Ελέγχω τα ψηφία της βραχότηξης από την κουφωτή θέση μου πάνω στο τρυπάνι, ακριβώς εκεί όπου θα βρισκόταν η άρθρωση του αγκώνα. Εκεί, τα δάχτυλά μου είναι χωμένα μέσα στα γάντια ελέγχου που χειρίζονται τα πολλά, όμοια με πλοκάμια τρυπάνια κάπου ενενήντα μέτρα κάτω από το ψηλό μου κάθισμα. Για να είσαι Βουτηχτής της Κόλασης λένε πως τα δάχτυλά σου πρέπει να κινούνται γρήγορα σαν γλώσσες φωτιάς. Τα δικά μου κινούνται γρηγορότερα. Παρά τις φωνές στ αυτιά μου, είμαι ολομόναχος στη βαθιά σήραγγα. Η ύπαρξή μου είναι δόνηση, η ηχώ της ίδιας μου της ανάσας και ζέστη τόσο πηχτή και δηλητηριασμένη, που είμαι σαν φασκιωμένος μ ένα βαρύ πάπλωμα από ζεστό κάτουρο. Ένα καινούριο ποτάμι ιδρώτα διαπερνά τον κατακόκκινο κεφαλόδεσμο που είναι δεμένος γύρω από το μέτωπό μου και γλιστράει στα μάτια μου, καίγοντάς τα μέχρι που γίνονται τόσο κόκκινα όσο και τα μαλλιά μου, που έχουν το χρώμα της σκουριάς. Παλιά σήκωνα το χέρι μου προσπαθώντας να σκουπίσω τον ιδρώτα, μόνο και μόνο για να ξύσω μάταια την προσωπίδα [ 14 ]

8 της τηγανοστολής μου. Εξακολουθώ να το θέλω. Ακόμα και ύστερα από τρία χρόνια, η φαγούρα και το τσούξιμο του ιδρώτα είναι σκέτη δυστυχία. Τα τοιχώματα της σήραγγας γύρω από τη θέση μου είναι λουσμένα στο κίτρινο χρώμα του θειαφιού που έρχεται από τη στεφάνη των φώτων. Καθώς κοιτάζω ψηλά στο στενό κατακόρυφο φρέαρ που λάξεψα σήμερα, η ένταση του φωτός σταδιακά μειώνεται. Από πάνω το πολύτιμο ήλιο-3 τρεμοφέγγει σαν υγρό ασήμι, εγώ όμως κοιτάζω στις σκιές αναζητώντας τις λακκουβόχεντρες που σέρνονται μέσα στο σκοτάδι ψάχνοντας τη ζεστασιά του τρυπανιού μου. Κατατρώνε και τη στολή σου για να μπουν μέσα, δαγκώνουν το περίβλημα τρυπώντας το και μετά προσπαθούν ν ανοίξουν λαγούμι μέχρι το πιο ζεστό σημείο που μπορούν να βρουν, συνήθως την κοιλιά σου, για να γεννήσουν τ αυγά τους. Μ έχουν ξαναδαγκώσει. Ακόμη το ονειρεύομαι εκείνο το θηρίο μαύρο, σαν χοντρή λαδερή έλικα. Μπορούν να γίνουν χοντρά σαν ανθρώπινος μηρός και μακριά όσο τρεις άνθρωποι, αυτά που φοβόμαστε όμως είναι τα μωρά. Δεν ξέρουν να ρυθμίζουν την ποσότητα του δηλητηρίου τους. Σαν κι εμένα, οι πρόγονοί τους ήρθαν από τη Γη, μετά ο Άρης και οι βαθιές σήραγγες τα άλλαξαν. Είναι απόκοσμα μέσα στις βαθιές σήραγγες. Μοναχικά. Πέρα από τον βρυχηθμό του τρυπανιού ακούω τις φωνές των φίλων μου, όλων μεγαλύτερων. Δεν μπορώ όμως να τους δω μισό χιλιόμετρο από πάνω μου, μέσα στο σκοτάδι. Ανοίγουν τρύπες ψηλά, κοντά στο στόμιο της σήραγγας που λάξεψα, κατεβαίνοντας με γάντζους και σκοινιά για να αιωρηθούν κατά μήκος των τοιχωμάτων της σήραγγας και να φτάσουν στις μικρές φλέβες του ήλιου-3. Εξορύσσουν με τρυπάνια του ενός μέτρου, καταβροχθίζοντας τα σκύβαλα. Η δουλειά εξακολουθεί να απαιτεί απίστευτη επιδεξιότητα στα πόδια και τα χέρια, σ αυτό το [ 15 ]

9 συνεργείο όμως εγώ είμαι εκείνος που βγάζει τα λεφτά. Εγώ είμαι ο Βουτηχτής της Κόλασης. Πρέπει ν ανήκεις σε μια συγκεκριμένη πάστα ανθρώπου και κανείς δεν μπορεί να θυμηθεί κάποιον που να ήταν μικρότερος από μένα. Είμαι στα λαγοσύμια τρία χρόνια τώρα. Αρχίζεις στα δεκατρία σου. Αρκετά μεγάλος για στεφάνι, αρκετά μεγάλος για τρυπάνι. Τουλάχιστον έτσι είπε ο θείος Νάρολ. Μόνο που εγώ δεν παντρεύτηκα παρά πριν από έξι μήνες, επομένως δεν ξέρω γιατί το είπε. Η Ηώ χορεύει στις σκέψεις μου καθώς ρίχνω μια ματιά στο καντράν ελέγχου και γλιστράω τα δάχτυλα του δαγκανοτρύπανου γύρω από μια καινούρια φλέβα. Ηώ. Μερικές φορές είναι δύσκολο να τη σκεφτώ ως κάτι διαφορετικό από αυτό που τη φωνάζαμε όταν ήμαστε παιδιά. Η μικρή Ηώ ένα μικροκαμωμένο κοριτσάκι κρυμμένο κάτω από μια κόκκινη χαίτη. Κόκκινη σαν τον βράχο γύρω μου, όχι ατόφιο κόκκινο αλλά κόκκινο της σκουριάς. Κόκκινη σαν το σπίτι μας, σαν τον Άρη. Η Ηώ είναι κι αυτή δεκάξι χρονών. Και μπορεί να είναι σαν κι εμένα από μια φατρία Κόκκινων σκαφτιάδων, μια φατρία από τραγούδι και χορό και χώμα, θα μπορούσε όμως να είναι φτιαγμένη από αέρα, από τον αιθέρα που ενώνει σε μια κουρελού τ αστέρια. Όχι πως έχω δει ποτέ αστέρια. Κανένας Κόκκινος από τις εξορυκτικές αποικίες δε βλέπει τ αστέρια. Η μικρή Ηώ. Ήθελαν να την παντρέψουν όταν έκλεισε τα δεκατέσσερα, όπως όλα τα κορίτσια των φατριών. Έπαιρνε όμως μειωμένη μερίδα τροφίμων και με περίμενε να κλείσω τα δεκάξι, την ηλικία γάμου για τους άντρες, προκειμένου να φορέσει εκείνο τον σπάγκο γύρω από το δάχτυλό της. Είπε πως το ήξερε από τότε που ήμαστε παιδιά ότι θα παντρευόμαστε. Εγώ δεν το ήξερα. [ 16 ]

10 «Στάσου. Στάσου. Στάσου!» φωνάζει ο θείος Νάρολ στο κανάλι της ενδοσυνεννόησης. «Ντάροου, στάσου, παιδί μου». Τα δάχτυλά μου παγώνουν. Είναι εκεί ψηλά μαζί με όλους τους άλλους, παρακολουθώντας την πρόοδό μου στη συσκευή του κράνους του. «Τι τρέχει;» ρωτάω ενοχλημένος. Δε μ αρέσει να με διακόπτουν. «Τι τρέχει, ρωτάει ο μικρός Βουτηχτής της Κόλασης». Ο γερο-μπάρλοου καγχάζει. «Θύλακος αερίου, αυτό τρέχει» πετάει απότομα ο Νάρολ. Αυτός είναι ο Αρχιομιλητής για το συνεργείο μας, που μετράει πάνω από διακόσιους ανθρώπους. «Στάσου. Θα φωνάξουμε ένα συνεργείο ελέγχου για να κοιτάξει τις λεπτομέρειες πριν μας τινάξεις όλους στην κόλαση». «Αυτός εκεί ο θύλακος αερίου; Είναι μικρούλης» λέω. «Περισσότερο σαν σπυράκι αερίου. Τα καταφέρνω». «Ένα χρόνο στο τρυπάνι και νομίζει πως ξεχωρίζει το κεφάλι του από την τρύπα του! Το καημένο το μυρμηγκάκι» προσθέτει ξερά ο γερο- Μπάρλοου. «Θυμήσου τα λόγια του χρυσού ηγέτη μας. Υπομονή και υπακοή, νεαρέ. Η υπομονή είναι το δομικό συστατικό της γενναιότητας. Και η υπακοή το δομικό συστατικό της ανθρώπινης φύσης. Ν ακούς τους μεγαλύτερους». Σηκώνω καρτερικά τα μάτια ακούγοντας το γνωμικό. Αν οι μεγαλύτεροι μπορούσαν να κάνουν αυτό που μπορώ εγώ, θα είχε ίσως αξία το να ακούσω. Μα είναι αργοί στα χέρια και στο μυαλό. Μερικές φορές μου φαίνεται πως θέλουν να είμαι κι εγώ το ίδιο, ειδικά ο θείος μου. «Είμαι σε μια σχισμή» λέω. «Αν νομίζετε πως υπάρχει θύλακος αερίου, μπορώ απλώς να πηδήξω κάτω να το ελέγξω με το χέρι. Εύκολα. Χωρίς χασομέρι». Θα συστήσουν σύνεση. Λες και τους βοήθησε ποτέ η σύνεση. Χρόνια έχουμε να κερδίσουμε Δάφνη. «Θες ν αφήσεις την Ηώ χήρα;» Ο Μπάρλοου γελάει και η φωνή [ 17 ]

11 του τριζοβολάει από τον στατικό ηλεκτρισμό. «Εμένα δε με νοιάζει. Είναι ομορφούλα. Τρυπάνισε κείνον τον θύλακο και άσ τη σ εμένα. Γέρος και χοντρός μπορεί να είμαι, το τρυπάνι μου όμως ανοίγει ακόμη τρύπες». Οι διακόσιοι τρυπανιστές από πάνω γελάνε εν χορώ. Οι κόμποι των δαχτύλων μου ασπρίζουν καθώς αρπάζω τα χειριστήρια. «Άκου τον θείο Νάρολ, Ντάροου. Καλύτερα να κάνεις πίσω μέχρι να έχουμε μια ένδειξη» προσθέτει ο αδερφός μου ο Κίραν. Είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος. Αυτό τον κάνει να νομίζει πως είναι σοφός, πως κατέχει περισσότερα. Απλώς κατέχει τη σύνεση. «Έχουμε καιρό». «Καιρό; Διάβολε, θα πάρει ώρες» πετάω απότομα. Είναι όλοι εναντίον μου σ αυτό εδώ. Κάνουν όλοι λάθος και είναι αργοί και δεν καταλαβαίνουν πως η Δάφνη απέχει μόνο μια τολμηρή κίνηση. Επιπλέον, με αμφισβητούν. «Κάνεις σαν φοβητσιάρης, Νάρολ». Σιωπή στην άλλη άκρη της γραμμής. Να αποκαλείς κάποιον φοβητσιάρη δεν είναι καλός τρόπος για να τον κάνεις να συνεργαστεί. Δεν έπρεπε να το πω. «Εγώ λέω να κάνεις μόνος σου τον έλεγχο» σκούζει ο Λόραν, ο ξάδερφός μου και γιος του Νάρολ. «Μην τον κάνεις και η Γάμμα έχει τη Δάφνη στο τσεπάκι, τι ωραία, για εκατοστή φορά». Η Δάφνη. Είκοσι τέσσερις φατρίες στην υπόγεια εξορυκτική αποικία του Λύκου, μία Δάφνη ανά τρίμηνο. Σημαίνει περισσότερο φαΐ απ όσο αντέχει το στομάχι σου. Σημαίνει περισσότερα φλογιστά για κάπνισμα. Παπλώματα εισαγόμενα από τη Γη. Κεχριμπαρένιο ξέπλυμα με τα σήματα ποιότητας της Κοινωνίας. Σημαίνει νίκη. Η φατρία Γάμμα την κατέχει από τότε που μπορεί κανείς να θυμηθεί. Επομένως για μας τις κατώτερες φατρίες το θέμα ήταν μόνο η Ποσόστωση, ίσα ίσα τόση ώστε μετά βίας να τα βγάζουμε πέρα. Η Ηώ λέει πως η Δάφνη είναι το καρότο που κουνάει δελεαστικά η Κοινωνία, πάντα σε τέτοια απόσταση ώστε να μην το φτάνουμε για λίγο. Τόσο λίγο ώστε [ 18 ]

12 να ξέρουμε πόσο κοντά έχουμε φτάσει και πόσο ελάχιστα πράγματα μπορούμε να κάνουμε γι αυτό. Υποτίθεται πως είμαστε πιονιέροι. Η Ηώ μάς αποκαλεί δούλους. Εγώ απλώς νομίζω πως δεν προσπαθούμε ποτέ αρκετά. Δε διακινδυνεύουμε ποτέ πολύ εξαιτίας των γέρων. «Λόραν, κόφ το με τη Δάφνη. Χτύπα το αέριο και θα χάσουμε όλες τις βρομοκατάρατες Δάφνες μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία, μικρέ» γρυλίζει ο θείος Νάρολ. Ψευδίζει. Σχεδόν μυρίζω το πιοτό μέσα από την ενδοσυνεννόηση. Θέλει να φωνάξει μια ομάδα ανίχνευσης για να καλύψει τα δικά του νώτα. Ή φοβάται. Ο μεθύστακας γεννήθηκε κατουρημένος πάνω του από τον φόβο. Φόβο για ποιο πράγμα; Τους επικυρίαρχούς μας, τους Χρυσούς; Τους υποτακτικούς τους, τους Γκρίζους; Ποιος ξέρει; Λίγοι. Ποιος νοιάζεται; Ακόμα λιγότεροι. Στην πραγματικότητα, μόνο ένας άνθρωπος νοιαζόταν για τον θείο μου κι αυτός πέθανε όταν ο θείος μου του τράβηξε τα πόδια. Ο θείος μου είναι αδύναμος. Είναι επιφυλακτικός και χωρίς μέτρο στο πιοτό, σκιά του πατέρα μου. Το πετάρισμα των βλεφάρων του είναι έντονο και κρατάει πολύ, σαν να δυσκολεύεται κάθε φορά ν ανοίξει τα μάτια του για να ξαναδεί τον κόσμο. Δεν τον εμπιστεύομαι εδώ κάτω στα λαγούμια ή οπουδήποτε αλλού, εδώ που τα λέμε. Η μητέρα μου, όμως, θα μου έλεγε να τον ακούω θα μου θύμιζε να σέβομαι τους μεγαλύτερους. Παρότι είμαι παντρεμένος, παρότι είμαι ο Βουτηχτής της Κόλασης της φατρίας μου, θα έλεγε πως «οι φουσκάλες μου δεν έχουν γίνει ακόμη κάλοι». Θα υπακούσω, παρόλο που είναι το ίδιο εξοργιστικό όσο και η φαγούρα από τον ιδρώτα στο πρόσωπό μου. «Καλά» μουρμουρίζω. Σφίγγω τη γροθιά που κρατάει το τρυπάνι και περιμένω, καθώς ο θείος μου ειδοποιεί από την ασφάλεια του θαλάμου [ 19 ]

13 πάνω από τη βαθιά σήραγγα. Θα χρειαστούν ώρες. Κάνω τους υπολογισμούς. Οχτώ ώρες μέχρι ν ακουστεί το σφύριγμα. Για να νικήσουμε τη Γάμμα πρέπει να κρατάω ένα ρυθμό 156,5 κιλών την ώρα. Μέχρι να έρθει εδώ το συνεργείο ελέγχου και να κάνει τη δουλειά του θα χρειαστούν δυόμισι ώρες, στην καλύτερη περίπτωση. Άρα μετά πρέπει να αντλώ 227,6 κιλά την ώρα. Αδύνατον. Αν όμως συνεχίσω και ζαβώσω τον βαρετό έλεγχο, τους έχουμε στο χέρι. Αναρωτιέμαι αν ο θείος Νάρολ και ο Μπάρλοου ξέρουν πόσο κοντά βρισκόμαστε. Κατά πάσα πιθανότητα. Κατά πάσα πιθανότητα απλώς θεωρούν πως δεν αξίζει να διακινδυνεύσεις ποτέ για τίποτα. Κατά πάσα πιθανότητα πιστεύουν πως η θεία παρέμβαση θα μειώσει τις πιθανότητές μας. Η Γάμμα έχει τη Δάφνη. Έτσι είναι τα πράγματα και έτσι θα είναι πάντα. Εμείς της Λάμδα απλώς προσπαθούμε να κουτσοπορευτούμε με τα τρόφιμά μας και με τις πενιχρές ανέσεις μας. Δεν ανεβαίνουμε. Δεν πέφτουμε. Τίποτα δεν αξίζει τον κίνδυνο της αλλαγής της ιεραρχίας. Ο πατέρας μου το έμαθε αυτό στην άκρη ενός σκοινιού. Τίποτα δεν αξίζει τον κίνδυνο του θανάτου. Πάνω στο στήθος μου νιώθω τη γαμήλια κορδέλα από τρίχες και μετάξι να κρέμεται από το κορδόνι γύρω από τον λαιμό μου και σκέφτομαι τα πλευρά της Ηώς. Θα δω κι άλλα από αυτά τα λεπτά πραγματάκια να προβάλλουν κάτω από το δέρμα της αυτόν τον μήνα. Θα πάει να ζητήσει αποφάγια από τις οικογένειες της Γάμμα πίσω από την πλάτη μου. Θα κάνω πως δεν το ξέρω. Αλλά και πάλι θα πεινάμε. Τρώω πάρα πολύ επειδή είμαι δεκάξι χρονών και ψηλώνω ακόμη η Ηώ λέει συνέχεια ψέματα πως δεν έχει πολλή όρεξη. Μερικές γυναίκες πουλιούνται για φαγητό ή πολυτελή είδη στους Τενεκέδες (στους Γκρίζους, για να γίνω πιο σαφής), το ασκέρι της Κοινωνίας που φρουρεί τη μικρή εξορυκτική μας [ 20 ]

14 αποικία. Δε θα πουλούσε το σώμα της για να με ταΐσει. Έτσι δεν είναι; Αλλά μετά το σκέφτομαι. Εγώ θα έκανα τα πάντα για να την ταΐσω Κοιτάζω πέρα από την άκρη του τρυπανιού μου. Η απόσταση μέχρι τον πάτο της τρύπας που έχω σκάψει είναι πολύ μεγάλη. Τίποτα πέρα από λιωμένα βράχια και τρυπάνια που σφυρίζουν. Αλλά προτού το καλοσκεφτώ έχω βγάλει τους ιμάντες, με τον σαρωτή στο χέρι, και πηδάω τα εκατό μέτρα μέχρι τα δάχτυλα του τρυπανιού. Κλοτσάω μπρος πίσω ανάμεσα στα τοιχώματα του φρέατος και το μακρύ, δονούμενο σώμα του τρυπανιού για να επιβραδύνω την πτώση. Φροντίζω να μην πλησιάσω καμιά λακκουβόχεντρα όταν απλώνω το χέρι μου για ν αρπαχτώ από ένα γρανάζι πάνω από τα δάχτυλα του τρυπανιού. Τα δέκα τρυπάνια λάμπουν αναδίνοντας ζέστη. Ο αέρας τρεμοφέγγει και παραμορφώνει. Νιώθω τη ζέστη στο πρόσωπό μου, τη νιώθω να μου μαχαιρώνει τα μάτια, τη νιώθω να μου πονάει την κοιλιά και τα καρύδια. Αυτά τα τρυπάνια μπορούν να σου λιώσουν τα κόκαλα αν δεν είσαι προσεκτικός. Κι εγώ δεν είμαι προσεκτικός. Απλώς σβέλτος. Κατεβαίνω χεριά χεριά, βάζοντας πρώτα τα πόδια μου ανάμεσα στα δάχτυλα του τρυπανιού έτσι ώστε να μπορέσω να πλησιάσω τον σαρωτή στον θύλακο αερίου για να πάρω την ένδειξη. Η ζέστη είναι αφόρητη. Ήταν λάθος μου. Φωνές μού φωνάζουν μέσα από την ενδοσυνεννόηση. Περνάω ξυστά δίπλα από ένα τρυπάνι, καθώς χαμηλώνω επιτέλους αρκετά κοντά στον θύλακο αερίου. Ο σαρωτής τρεμοπαίζει στο χέρι μου καθώς κάνει τη μέτρηση. Η στολή μου κοχλάζει και μυρίζω κάτι γλυκό και αψύ, σαν καμένο σιρόπι. Για έναν Βουτηχτή της Κόλασης, είναι η μυρωδιά του θανάτου. [ 21 ]

15 2 Ο οικισμός στολή μου δεν μπορεί ν αντέξει τη ζέστη εδώ κάτω. Η Η εξωτερική επίστρωση κοντεύει να λιώσει. Γρήγορα θα φύγει και η δεύτερη. Μετά ο σαρωτής αναβοσβήνει στο ασημί και έχω αυτό που ήρθα να βρω. Σχεδόν δεν το πρόσεξα. Ζαλισμένος και τρομαγμένος, τραβιέμαι μακριά από τα τρυπάνια. Χεριά χεριά, ωθώ το σώμα μου προς τα πάνω και απομακρύνομαι με ταχύτητα από την τρομακτική ζέστη. Μετά κάτι πιάνεται. Το πόδι μου μπερδεύεται ακριβώς κάτω από ένα γρανάζι κοντά στο δάχτυλο του τρυπανιού. Παίρνω μια κοφτή ανάσα κυριευμένος από ξαφνικό πανικό. Ο τρόμος φουσκώνει μέσα μου. Βλέπω το τακούνι της μπότας μου να λιώνει. Η πρώτη επίστρωση φεύγει. Η δεύτερη κοχλάζει. Μετά θα είναι η σάρκα μου. Πιέζω τον εαυτό μου να πάρει μια μακρόσυρτη ανάσα και πνίγω τις κραυγές που ανεβαίνουν στον λαιμό μου. Θυμάμαι τη λεπίδα. Τραβάω την αρθρωτή κυρτολεπίδα μου από την πίσω θήκη της. Είναι μια χοντροκομμένα καμπυλόσχημη λάμα μακριά όσο και το πόδι μου, που έχει στόχο να κόβει και να καυτηριάζει μέλη πιασμένα σε μηχανήματα, ακριβώς όπως αυτό εδώ. Οι περισσότεροι πανικοβάλλονται όταν πιάνονται κι έτσι η κυρτολεπίδα είναι ένα αποκρουστικό όπλο σε σχήμα μισοφέγγαρου σχεδιασμένο για χρήση από αδέξια χέρια. Ακόμα και τρομοκρατημένος, τα χέρια μου δεν είναι αδέξια. Κάνω τρεις χαρακιές με την κυρτολεπίδα, κόβοντας νανοπλαστικό αντί για σάρκα. Στο [ 22 ]

16 τρίτο χτύπημα, σκύβω και ελευθερώνω το πόδι μου. Καθώς το κάνω, οι κόμποι των δαχτύλων μου περνούν ξυστά από την άκρη ενός τρυπανιού. Αβάσταχτος πόνος διαπερνά το χέρι μου. Μυρίζω σάρκα που τρίζει, αλλά έχω ξεφύγει, σκαρφαλώνοντας μακριά από την κολασμένη ζέστη, επιστρέφοντας στην κουφωτή θέση μου και γελώντας σ όλο τον δρόμο. Μου ρχεται να κλάψω. Ο θείος μου είχε δίκιο. Εγώ είχα άδικο. Να με πάρει και να με σηκώσει, όμως, αν του το πω ποτέ. «Ηλίθιε» είναι το πιο ευγενικό του σχόλιο. «Μανιακέ! Βρομοκατάρατε μανιακέ!» τσιρίζει ο Λόραν. «Ελάχιστο αέριο» λέω. «Τρυπάω τώρα, θείε». Οι Τραβηχτές παίρνουν τη σοδειά μου όταν ακούγεται το σφύριγμα. Τραβιέμαι έξω από το τρυπάνι μου, αφήνοντάς το στη βαθιά σήραγγα για τη βραδινή βάρδια, και αρπάζομαι με το κουρασμένο χέρι μου από το σκοινί που ρίχνουν οι άλλοι μέσα στο βαθύ ίσαμε ένα χιλιόμετρο φρέαρ για να με βοηθήσουν ν ανεβώ. Παρά το έγκαυμα στη ράχη της παλάμης μου, γλιστράω προς τα πάνω αρπαγμένος από το σκοινί μέχρι που βγαίνω από το φρέαρ. Ο Κίραν και ο Λόραν προχωρούν μαζί μου μέχρι να φτάσουμε κοντά στους άλλους στον κοντινότερο βαρυανελκυστήρα. Κίτρινα φώτα κρέμονται σαν αράχνες από την οροφή. Η φατρία μου και τριακόσιοι άντρες της Γάμμα έχουν ήδη χώσει τα δάχτυλα των ποδιών τους κάτω από το μεταλλικό κιγκλίδωμα όταν φτάνουμε στον ορθογώνιο βαρυανελκυστήρα. Αποφεύγω τον θείο μου είναι έξαλλος και θα μου τα ψάλει και κερδίζω μια ντουζίνα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη για το κατόρθωμά μου. Οι νέοι σαν κι εμένα πιστεύουν πως έχουμε κερδίσει τη Δάφνη. Ξέρουν την ακαθάριστη σοδειά μου σε ήλιο-3 γι αυτό τον μήνα είναι καλύτερη από της Γάμμα. Οι γερο-λεχρίτες απλώς γκρινιάζουν και λένε πως είμαστε βλάκες. Κρύβω το χέρι μου και χώνω μέσα τα δάχτυλα των ποδιών μου. [ 23 ]

17 Η βαρύτητα αλλάζει και εκτινασσόμαστε προς τα πάνω. Ένα παλιόπαιδο της Γάμμα με λιγότερη από μιας βδομάδας σκουριά κάτω από τα νύχια του ξεχνάει να βάλει τα δάχτυλα των ποδιών του κάτω από το κιγκλίδωμα. Έτσι, μένει να αιωρείται καθώς ο ανελκυστήρας εκτινάσσεται κατακόρυφα έξι χιλιόμετρα προς τα πάνω. Τα αυτιά μας βουλώνουν. «Έχουμε ένα αιωρούμενο κουράδι της Γάμμα εδώ» γελάει ο Μπάρλοου στους Λάμδα. Όσο μικροπρεπές κι αν φαίνεται, είναι πάντα ωραίο να βλέπεις έναν Γάμμα να ζαβώνει κάτι. Κερδίζουν περισσότερο φαγητό, περισσότερα φλογιστά, περισσότερα από τα πάντα λόγω της Δάφνης. Το μόνο που μας μένει είναι να τους περιφρονούμε. Αλλά, από την άλλη, αυτό υποτίθεται πως πρέπει να κάνουμε, νομίζω. Αναρωτιέμαι αν εκείνοι θα μας περιφρονούν τώρα πια. Φτάνει τόσο. Αρπάζω το κόκκινο νανοπλαστικό της τηγανοστολής του παιδιού και το τραβάω κάτω. Παιδί. Ας γελάσω. Το πολύ τρία χρόνια μικρότερός μου. Είναι ψόφιος από την κούραση, αλλά όταν βλέπει την κόκκινη σαν αίμα τηγανοστολή μου, τσιτώνεται, αποφεύγει τα μάτια μου και γίνεται ο μόνος που βλέπει το έγκαυμα στο χέρι μου. Του κλείνω το μάτι και νομίζω πως τα κάνει πάνω του. Συμβαίνει σε όλους μας πότε πότε. Θυμάμαι όταν συνάντησα τον πρώτο μου Βουτηχτή της Κόλασης. Νόμιζα πως ήταν θεός. Τώρα είναι πεθαμένος. Στις σκαλωσιές του αμαξοστάσιου, μιας μεγάλης γκρίζας σπηλιάς από τσιμέντο και μέταλλο, πετάμε το πάνω μέρος της στολής μας και ρουφάμε τον φρέσκο, δροσερό αέρα ενός κόσμου που απέχει πολύ από λιωμένα τρυπάνια. Η μπόχα και ο ιδρώτας όλων μας γρήγορα μετατρέπουν το χώρο σε βούρκο. Φώτα τρε- [ 24 ]

18 μοπαίζουν στο βάθος, προειδοποιώντας μας να μείνουμε μακριά από τις γραμμές του μαγνητικού οριζοντοτράμ στην άλλη πλευρά του αμαξοστασίου. Δεν ανακατευόμαστε με τους Γάμμα καθώς κατευθυνόμαστε προς το οριζοντοτράμ σχηματίζοντας μια γραμμή από κόκκινες της σκουριάς στολές που παραπατούν. Οι μισοί με το Λ των Λάμδα, οι μισοί με τα μπαστουνάκια των Γάμμα ζωγραφισμένα με σκούρο κόκκινο στην πλάτη τους. Δύο άλικοι Αρχιομιλητές. Δύο Βουτηχτές της Κόλασης κόκκινοι σαν αίμα. Ένα στέλεχος των Τενεκέδων μάς παρατηρεί καθώς σερνόμαστε πάνω στο φθαρμένο τσιμεντένιο πάτωμα. Η Γκρίζα σκληροπανοπλία τους είναι απλή και φθαρμένη, ατημέλητη όσο και τα μαλλιά τους. Θα σταματούσε μια απλή λεπίδα, ίσως και μια λεπίδα ιόντων, αλλά μια παλμολεπίδα ή ένα ξυράφι θα τη διαπερνούσε σαν χαρτί. Αυτά όμως μόνο στο ολοδοχείο τα έχουμε δει. Οι Γκρίζοι δεν μπαίνουν καν στον κόπο να κάνουν επίδειξη δύναμης. Τα κρουστήρια τους κρέμονται στα πλευρά τους. Ξέρουν πως δε θα χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουν. Η υπακοή είναι η μέγιστη αρετή. Ο αρχηγός των Γκρίζων, ο Άσχημος Νταν, ένας γλοιώδης μπάσταρδος, μου πετάει ένα χαλίκι. Παρόλο που το δέρμα του έχει σκουρύνει από την έκθεση στον ήλιο, τα μαλλιά του είναι γκρίζα όπως και των υπόλοιπων του Χρώματός του. Κρέμονται αδύναμα και λεπτά πάνω από τα μάτια του δύο παγάκια τυλιγμένα σε στάχτη. Τα Εμβλήματα του Χρώματός του, ένα κοντόχοντρο γκρίζο σύμβολο σαν τον αριθμό τέσσερα με διάφορες ραβδώσεις δίπλα του, σημαδεύουν κάθε χέρι και καρπό. Σκληρός και βλοσυρός, όπως όλοι οι Γκρίζοι. Άκουσα πως απέσυραν τον Άσχημο Νταν από την πρώτη γραμμή στην Ευρασία, όπου κι αν βρίσκεται αυτή, όταν σακατεύτηκε και δεν ήθελαν να του αγοράσουν καινούριο μπράτσο. [ 25 ]

19 Τώρα έχει ένα παλιό μοντέλο ανταλλακτικού. Του προκαλεί ανασφάλεια, έτσι, φροντίζω να δει πως το κοιτάζω. «Είδα πως πέρασες συναρπαστική μέρα, καλέ μου». Η φωνή του είναι το ίδιο μουχλιασμένη και βαριά όσο και ο αέρας μέσα στην τηγανοστολή μου. «Είσαι γενναίος ήρωας τώρα, ε, Ντάροου; Πάντα το ήξερα πως θα γίνεις γενναίος ήρωας». «Εσύ είσαι ο ήρωας» λέω, γνέφοντας προς το χέρι του. «Περνιέσαι για ξύπνιος, έτσι;» «Είμαι απλώς ένας Κόκκινος». Μου κλείνει το μάτι. «Δώσε χαιρετίσματα στο πιτσουνάκι σου. Είναι ό,τι πρέπει για βάτεμα». Γλείφει τα δόντια του. «Ακόμα κι από έναν Σκουριασμένο». «Δεν έχω δει ποτέ πιτσούνι». Μόνο στο OΔ. «Για φαντάσου» καγχάζει. «Στάσου, πού πας;» ρωτάει καθώς γυρίζω. «Μια υπόκλιση στους καλύτερούς σου δεν πάει ποτέ στράφι, δε νομίζεις;» Χαχανίζει στους δικούς του. Αδιάφορος για τον χλευασμό του, γυρίζω και κάνω μια βαθιά υπόκλιση. Ο θείος μου το βλέπει και γυρίζει από την άλλη αηδιασμένος. Αφήνουμε πίσω μας τους Γκρίζους. Δε με πειράζει να υποκλίνομαι, αλλά θα έκοβα το λαρύγγι του Άσχημου Νταν αν έβρισκα ποτέ την ευκαιρία. Σαν να λέμε πως θα πεταγόμουν μέχρι την Αφροδίτη με ένα πυρσόπλοιο αν μου έκανε ποτέ κέφι. «Έι, Ντάγκο. Ντάγκο!» φωνάζει ο Λόραν στον Βουτηχτή της Κόλασης των Γάμμα. Ο τύπος είναι θρύλος όλοι οι άλλοι βουτηχτές είναι σαπουνόφουσκες. Ίσως να είμαι καλύτερος απ αυτόν. «Τι έβγαλες;» Ο Ντάγκο, μια ωχρή λωρίδα από γέρικο δέρμα με ένα αχνό χαμόγελο, ανάβει ένα μακρύ φλογιστό και ξεφυσάει ένα σύννεφο. «Δεν ξέρω» λέει σέρνοντας τις λέξεις. «Έλα, τώρα!» [ 26 ]

20 «Δε με νοιάζει. Η μέτρηση της ακαθάριστης σοδειάς δεν έχει καμιά αξία, Λάμδα». «Ναι, καλά! Τι έβγαλε όλη τη βδομάδα;» φωνάζει ο Λόραν, καθώς γεμίζουμε το τραμ. Όλοι ανάβουν φλογιστά και βγάζουν το ξέπλυμα. Αλλά όλοι έχουν στήσει αυτί. «Εννιά χιλιάδες οχτακόσια είκοσι ένα κιλά» κοκορεύεται ένας Γάμμα. Ακούγοντάς το, ακουμπάω πίσω την πλάτη μου και χαμογελάω. Είμαι απασχολημένος προσπαθώντας να φανταστώ τι θα κάνει η Ηώ με τη ζάχαρη αυτόν τον μήνα. Ποτέ δεν έχουμε ξανακερδίσει ζάχαρη παρά μόνο στον τζόγο. Και φρούτα. Έχω ακούσει πως με τη Δάφνη παίρνεις φρούτα. Κατά πάσα πιθανότητα θα τα δώσει όλα σε πεινασμένα παιδιά μόνο και μόνο για να αποδείξει στην Κοινωνία πως δε χρειάζεται τα βραβεία τους. Εγώ; Θα έτρωγα τα φρούτα και θα έκανα πολιτική με γεμάτο στομάχι. Αυτή όμως έχει πάθος με τις ιδέες, ενώ εγώ δεν έχω περισσευούμενο πάθος για τίποτα εκτός από την ίδια. «Και πάλι δε θα κερδίσετε» λέει σέρνοντας τις λέξεις ο Ντάγκο, καθώς το τραμ ξεκινάει. «Ο Ντάροου είναι παιδαρέλι, αλλά είναι αρκετά έξυπνος ώστε να το ξέρει. Δεν είσαι, Ντάροου;» «Παιδαρέλι, ξεπαιδαρέλι, σου ρίχνω στα γέρικα αυτιά σου». «Είσαι σίγουρος;» «Απόλυτα». Του κλείνω το μάτι και του στέλνω ένα φιλί. «Η Δάφνη είναι δική μας. Στείλε τις αδερφές σου στον οικισμό μου για ζάχαρη αυτή τη φορά». Οι φίλοι μου γελούν και χτυπούν τα κράνη των τηγανοστολών τους πάνω στους μηρούς τους. Ο Ντάγκο με παρατηρεί. Ύστερα από λίγο τραβάει μια βαθιά ρουφηξιά από το φλογιστό του. Λάμπει έντονα και καίγεται γρήγορα. «Αυτός είσαι εσύ» μου λέει. Σε μισό λεπτό το φλογιστό του δεν είναι παρά ένα απολειφάδι. [ 27 ]

21 Όταν κατεβαίνουμε από το οριζοντοτράμ, χώνομαι στο Απολυμαντήριο μαζί με τα υπόλοιπα συνεργεία. Το μέρος είναι κρύο, μουχλιασμένο και μυρίζει ακριβώς αυτό που είναι: ένα στενό, μεταλλικό παράπηγμα, όπου χιλιάδες άντρες βγάζουν τις τηγανοστολές τους ύστερα από ώρες κατούρημα και ιδρώτα για να κάνουν ντους αέρα. Βγάζω τη στολή μου, φοράω ένα από τα σκουφάκια και προχωρώ γυμνός να σταθώ στον κοντινότερο διάφανο σωλήνα. Υπάρχουν δεκάδες από δαύτους αραδιασμένοι στο Απολυμαντήριο. Εδώ δεν έχει χορούς ούτε καυχησιάρικες τούμπες η μόνη συντροφιά είναι η εξάντληση και το σιγανό χτύπημα των χεριών πάνω στους μηρούς, που πιάνει τον ίδιο ρυθμό με το ορμητικό στροβίλισμα του αέρα. Η πόρτα του σωλήνα μου κλείνει σφυρίζοντας πίσω μου, πνίγοντας τους ήχους της μουσικής. Ένα οικείο μουρμουρητό βγαίνει από τον κινητήρα και ακολουθεί μια μεγάλη εισβολή ατμόσφαιρας και μια αναρρόφηση που αντηχεί, καθώς αέρας γεμάτος με αντιβακτηριδιακά μόρια ορμάει ουρλιάζοντας από την οροφή του μηχανήματος και περνά με φόρα πάνω από το δέρμα μου, παρασύροντας τα νεκρά κύτταρα και τη βρομιά στην αποχέτευση στο κάτω μέρος του σωλήνα. Πονάει. Μετά χωρίζω από τον Λόραν και τον Κίραν, που πάνε στο Κοινόχρηστο να πιουν και να χορέψουν στα καπηλειά, προτού αρχίσει επισήμως ο χορός του Δαφνορεύματος. Οι Τενεκέδες θα μοιράσουν τις μερίδες τροφίμων και θα ανακοινώσουν τη Δάφνη τα μεσάνυχτα. Θα γίνουν χοροί πριν και μετά για μας της πρωινής βάρδιας. Οι μύθοι λένε πως ο θεός Άρης ήταν ο πατέρας των δακρύων, εχθρός του χορού και του λαούτου. Όσο για το πρώτο, συμφωνώ. Αλλά εμείς της αποικίας του Λύκου, μιας από τις πρώτες αποικίες κάτω από την επιφάνεια του Άρη, είμαστε λαός του [ 28 ]

22 χορού και του τραγουδιού και της οικογένειας. Φτύνουμε αυτόν τον μύθο και φτιάχνουμε το δικό μας κληρονομικό δικαίωμα. Είναι η μόνη αντίσταση που μπορούμε να προβάλουμε ενα ντίον της Κοινωνίας που μας κυβερνάει. Μας χαρίζει λίγο θάρρος. Δεν τους νοιάζει αν χορεύουμε ή αν τραγουδάμε, εφόσον σκάβουμε υπάκουα. Εφόσον ετοιμάζουμε τον πλανήτη για τους υπόλοιπους από δαύτους. Ωστόσο, για να μας θυμίσουν τη θέση μας, τιμωρούν ένα συγκεκριμένο τραγούδι κι ένα χορό με θάνατο. Ο πατέρας μου έκανε αυτόν τον χορό να γίνει ο τελευταίος του. Τον έχω δει μόνο μια φορά και επίσης έχω ακούσει μόνο μια φορά το τραγούδι. Δεν το κατάλαβα όταν ήμουν μικρός, κάτι για μακρινές κοιλάδες, ομίχλη, χαμένους εραστές κι έναν θεριστή που είναι προορισμένος να μας οδηγήσει στο αθέατο σπίτι μας. Ήμουν μικρός και περίεργος όταν το τραγούδησε η γυναίκα καθώς ο γιος της απαγχονιζόταν επειδή έκλεβε τρόφιμα. Θα είχε γίνει ψηλό παιδί, δεν είχε όμως ποτέ αρκετό φαγητό ώστε να πιάσουν τα κόκαλά του κρέας. Η επόμενη που πέθανε ήταν η μητέρα του. Οι άνθρωποι του Λύκου εκτέλεσαν γι αυτούς το Σβησμένο Μοιρολόι ένα τραγικό σφυροκόπημα χεριών σφιγμένων σε γροθιές πάνω σε στήθη, που σβήνει αργά, αργά, μέχρι που οι γροθιές, όπως και η καρδιά της, δε χτυπούσαν πια και όλοι σκόρπισαν. Ο ήχος με στοίχειωνε εκείνο το βράδυ. Έκλαψα μόνος μου στη μικρή μας κουζίνα και αναρωτήθηκα γιατί το έκανα τότε ενώ δεν είχα κλάψει για τον πατέρα μου. Καθώς ήμουν ξαπλωμένος στο κρύο πάτωμα, άκουσα ένα σιγανό γρατσούνισμα στην πόρτα μας. Όταν την άνοιξα, βρήκα ένα μπουμπουκάκι αιμανθού φωλιασμένο στο κόκκινο χώμα, χωρίς να φαίνεται ψυχή, μόνο οι μικροσκοπικές πατημασιές της Ηώς στο χώμα. Ήταν η δεύτερη φορά που έφερνε λουλούδια ύστερα από θάνατο. Αφού το τραγούδι και ο χορός κυλούν στο αίμα μας, υποθέ- [ 29 ]

23 τω πως δεν είναι παράξενο που ήταν τα δύο αυτά που μ έκαναν να συνειδητοποιήσω πως αγαπούσα την Ηώ. Όχι τη μικρή Ηώ. Όχι όπως ήταν. Αλλά την Ηώ όπως είναι. Αυτή λέει πως μ αγαπούσε ήδη προτού κρεμάσουν τον πατέρα μου. Ήταν όμως μέσα σε ένα καπνισμένο καπηλειό, με τα μαλλιά της που είχαν το χρώμα της σκουριάς να στροβιλίζονται και τα πόδια της ν ακολουθούν τον ήχο του τσίτερ και τους γοφούς της τα τύμπανα, που η καρδιά μου παρέλειψε μερικούς χτύπους. Δεν ήταν οι τούμπες και οι ρόδες της. Καμιά από τις καυχησιάρικες τρέλες που τόσο χαρακτηρίζουν τον χορό των νέων. Ο δικός της χορός ήταν μια κίνηση χαριτωμένη, περήφανη. Χωρίς εμένα δε θα έτρωγε. Χωρίς αυτή δε θα ζούσα. Μπορεί να με κοροϊδεύει που το λέω, αλλά είναι η ψυχή του λαού μας. Η ζωή μάς μοίρασε σκληρό χαρτί. Θα θυσιαστούμε για το καλό αντρών και γυναικών που δε γνωρίζουμε. Θα σκάβουμε για να ετοιμάσουμε τον Άρη για άλλους. Αυτό κάνει μερικούς από μας μοχθηρούς. Η καλοσύνη της Ηώς όμως, το γέλιο της, η λυσσαλέα της θέληση, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βγει από ένα σπίτι σαν το δικό μας. Την ψάχνω στον οικισμό της οικογένειάς μου, μόλις μισό μίλι σήραγγα μακριά από το Κοινόχρηστο. Ο οικισμός είναι ένας από τους δυο ντουζίνες οικισμούς που περιβάλλουν το Κοινόχρηστο. Είναι μια συστάδα σπιτιών σαν κυψέλη, λαξεμένη στα βραχώδη τοιχώματα των παλιών νταμαριών. Πέτρα και χώμα είναι τα ταβάνια μας, τα πατώματά μας, τα σπίτια μας. Η Φατρία είναι μια γιγαντιαία οικογένεια. Η Ηώ μεγάλωσε δυο βήματα από το σπίτι μου. Τ αδέρφια της είναι σαν τα δικά μου. Ο πατέρας της σαν κι αυτόν που έχασα. Ένα κουβάρι από ηλεκτρικά καλώδια μπερδεύεται σ όλο το μήκος της οροφής της σπηλιάς σαν μια ζούγκλα από μαύρες και κόκκινες περικοκλάδες. Φώτα κρέμονται από τη ζούγκλα [ 30 ]

24 και λικνίζονται απαλά καθώς ο αέρας κυκλοφορεί από το κεντρικό σύστημα του Κοινόχρηστου. Στο κέντρο του οικισμού κρέμεται ένα τεράστιο ολοδοχείο. Είναι ένα τετράγωνο κουτί με εικόνες σε κάθε πλευρά του. Κάποια πίξελ έχουν μαυρίσει και η εικόνα είναι ξεθωριασμένη και θολή, ποτέ όμως αυτό το πράγμα δεν τρεμόπαιξε, ποτέ δεν έσβησε. Λούζει το συγκρότημα των σπιτιών μας με το δικό του ωχρό φως. Βίντεο από την Κοινωνία. Το σπίτι της οικογένειάς μου είναι λαξεμένο στον βράχο εκατό μέτρα από το χαμηλότερο επίπεδο του οικισμού. Ένα απότομο μονοπάτι οδηγεί από εκεί ως το έδαφος, παρόλο που τροχαλίες και σκοινιά μπορούν επίσης να σε οδηγήσουν στα ψηλότερα επίπεδα του οικισμού. Μόνο οι γέροι ή οι ανήμποροι τα χρησιμοποιούν αυτά. Και οι μεν και οι δεν είναι λίγοι. Το σπίτι μας είναι μικρό. Η Ηώ κι εγώ μόλις πρόσφατα καταφέραμε ν αποκτήσουμε δικό μας δωμάτιο. Ο Κίραν και η οικογένειά του έχουν δύο δωμάτια και η μητέρα με την αδερφή μου μοιράζονται ένα άλλο. Όλοι οι Λάμδα στον Λύκο ζουν στον οικισμό μας. Οι γειτονιές των Ωμέγα και των Ύψιλον απέχουν μόλις ένα λεπτό μέσα από μια φαρδιά σήραγγα προς τα δεξιά και τ αριστερά. Όλοι συνδεόμαστε μεταξύ μας. Εκτός από τους Γάμμα. Αυτοί ζουν στο Κοινόχρηστο, πάνω από τα καπηλειά, τους πάγκους επισκευής, τα καταστήματα μεταξωτών και τα εμπορικά παζάρια. Οι Τενεκέδες ζουν σ ένα φρούριο εκεί από πάνω, πιο κοντά στην άγονη επιφάνεια του σκληρού κόσμου μας. Εκεί είναι τα λιμάνια που φέρνουν από τη Γη τα τρόφιμα σ εμάς τους εξόριστους πιονιέρους. Το ολοδοχείο από πάνω μου δείχνει εικόνες από τους αγώνες της ανθρωπότητας, που συνοδεύονται από επιβλητική μουσική, καθώς οι θρίαμβοι της Κοινωνίας περνούν μπροστά από τα [ 31 ]

25 μάτια μου. Το έμβλημα της Κοινωνίας, μια χρυσή πυραμίδα με τρεις παράλληλες λωρίδες κολλημένες στις τρεις πλευρές της κι έναν κύκλο που περιβάλλει το σύνολο, μένει στην οθόνη. Η φωνή της Οκταβίας o Λούνα, της ηλικιωμένης Αρχόντισσας της Κοινωνίας, διηγείται τον αγώνα που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος για να αποικήσει τους πλανήτες και τους δορυφόρους του Συστήματος. «Από την αυγή της ιστορίας, η εποποιία μας ως είδους γράφτηκε με τους πολέμους μεταξύ φυλών. Με δοκιμασίες, θυσίες, κουράγιο για να αψηφήσουμε τα φυσικά όρια της φύσης. Τώρα, μέσα από το καθήκον και την υπακοή, είμαστε ενωμένοι, ο αγώνας μας όμως δεν είναι διαφορετικός. Γιοι και θυγατέρες όλων των Χρωμάτων καλούμαστε και πάλι σε θυσίες. Εδώ, στην καλύτερη ώρα μας, ρίχνουμε τους καλύτερους σπόρους μας στα άστρα. Πού θα ανθίσουμε πρώτα; Στην Αφροδίτη; Στον Ερμή; Στον Άρη; Στους Δορυφόρους του Πλούτωνα, του Δία;» Η φωνή της γίνεται επιβλητική, καθώς το άχρονο πρόσωπό της με τη βασιλική όψη μάς ατενίζει από το ΟΔ. Τα χέρια της λάμπουν από το σύμβολο του Χρυσού που κοσμεί τις ράχες τους μια βούλα στο κέντρο ενός φτερωτού κύκλου, χρυσά φτερά καλύπτουν τους πήχεις της στα πλάγια. Μια μόνο ατέλεια ασχημίζει το χρυσό της πρόσωπο μια μακριά μηνοειδής ουλή κατά μήκος του δεξιού ζυγωματικού της. Η ομορφιά της είναι σαν σκληρού αρπακτικού πουλιού. «Εσείς οι γενναίοι Κόκκινοι πιονιέροι του Άρη οι δυνατότεροι της ανθρώπινης φυλής θυσιάζεστε για την πρόοδο, θυσιάζεστε για να στρώσετε τον δρόμο προς το μέλλον. Οι ζωές σας, το αίμα σας, είναι μια προκαταβολή για την αθανασία της ανθρώπινης φυλής, καθώς προχωράμε πέρα από τη Γη και τη Σελήνη. Πηγαίνετε εκεί όπου δεν μπορούσαμε. Υποφέρετε έτσι ώστε να μην υποφέρουν άλλοι.»σας χαιρετίζω. Σας αγαπώ. Το ήλιο-3 που εξορύσσετε είναι η ψυχή της γαιοδιαμορφωτικής διαδικασίας. Σύντομα ο Κόκκινος Πλανήτης θα έχει [ 32 ]

26 αναπνεύσιμο αέρα, εύφορο έδαφος. Και σύντομα, όταν ο Άρης θα είναι κατοικήσιμος, όταν εσείς οι γενναίοι πιονιέροι θα έχετε ετοιμάσει τον Κόκκινο Πλανήτη για μας τα πιο αδύναμα Χρώματα, θα έρθουμε μαζί σας και θα απολαμβάνετε τη μεγαλύτερη εκτίμηση κάτω από τον ουρανό που ο μόχθος σας δημιούργησε. Ο ιδρώτας και το αίμα σας θρέφουν τη γαιοδιαμόρφωση!»γενναίοι πιονιέροι, πάντα να θυμάστε πως η υπακοή είναι η μέγιστη αρετή. Πάνω απ όλα υπακοή, σεβασμός, θυσία, ιεραρχία» Βρίσκω την κουζίνα του σπιτιού άδεια, ακούω όμως την Ηώ στο υπνοδωμάτιο. «Σταμάτα εκεί που είσαι!» με προστάζει πίσω από την πόρτα. «Επ ουδενί μην κοιτάξεις μέσα σ αυτό το δωμάτιο!» «Εντάξει». Σταματάω. Βγαίνει ένα λεπτό αργότερα αναψοκοκκινισμένη. Τα μαλλιά της είναι σκεπασμένα από σκόνη και αραχνιές. Περνάω τα χέρια μου μέσα από το μπέρδεμα. Έχει έρθει κατευθείαν από το Ιστοϋφαντήριο, όπου μαζεύουν το βιομετάξι. «Δεν πήγες στο Απολυμαντήριο» λέω χαμογελώντας. «Δεν προλάβαινα. Έπρεπε να φύγω βιαστικά από το Ιστοϋφαντήριο για να πάρω κάτι». «Τι πήρες;» Χαμογελάει γλυκά. «Δε με παντρεύτηκες επειδή σου λέω τα πάντα, αν θυμάσαι. Και μην μπεις σ αυτό το δωμάτιο». Ορμάω προς την πόρτα. Μου κλείνει τον δρόμο και τραβάει τον κεφαλόδεσμο που είναι δεμένος γύρω από το μέτωπό μου κατεβάζοντάς τον πάνω στα μάτια μου. Το μέτωπό της πιέζεται πάνω στο στήθος μου. Γελάω, μετακινώ τον κεφαλόδεσμο και αρπάζω τους ώμους της για να τη σπρώξω πίσω τόσο όσο να μπορώ να την κοιτάζω στα μάτια. «Αλλιώς τι θα κάνεις;» ρωτάω ανασηκώνοντας το φρύδι. Απλώς μου χαμογελάει γέρνοντας το κεφάλι στο πλάι. Οπι- [ 33 ]

27 σθοχωρώ μακριά από τη μεταλλική πόρτα. Βουτάω μέσα σε λιωμένα φρέατα ορυχείων δίχως να διστάσω. Αλλά υπάρχουν κάποιες προειδοποιήσεις που μπορείς να αγνοήσεις και άλλες που δεν μπορείς. Σηκώνεται στις μύτες της και μου τσιμπάει χαϊδευτικά τη μύτη. «Καλό παιδί το ήξερα πως θα εκπαιδευόσουν εύκολα» λέει. Μετά η μύτη της ζαρώνει, καθώς μυρίζει το έγκαυμά μου. Δε με κανακεύει, δε με κατσαδιάζει, δε μου μιλάει καν παρά μόνο για να μου πει «σ αγαπώ» ίσα ίσα μ ένα ίχνος ανησυχίας στη φωνή της. Βγάζει τα λιωμένα κομμάτια της τηγανοστολής μου από την πληγή που απλώνεται από τις αρθρώσεις μέχρι τον καρπό μου και εφαρμόζει σφιχτά έναν ιστοεπίδεσμο με αντιβιοτικό και νευρονουκλεϊκό. «Πού το βρήκες αυτό;» ρωτάω. «Αφού εγώ δε σου τα ψέλνω, κι εσύ δε θα μου κάνεις ανάκριση για το καθετί». Της δίνω ένα πεταχτό φιλί στη μύτη και παίζω με τη λεπτή κορδέλα από πλεγμένα μαλλιά γύρω από τον παράμεσό της. Τα μαλλιά μου πλεγμένα με κομμάτια από μετάξι αποτελούν τη βέρα της. «Σου έχω μια έκπληξη απόψε» μου λέει. «Κι εγώ σου έχω μια έκπληξη» λέω, έχοντας στο μυαλό μου τη Δάφνη. Της φοράω στο κεφάλι σαν κορόνα τον κεφαλόδεσμό μου. Σουφρώνει τη μύτη της διαπιστώνοντας πως είναι υγρός. «Εντάξει, στην πραγματικότητα σου έχω δύο εκπλήξεις, Ντάροου. Κρίμα που δεν το σκέφτηκες έγκαιρα. Θα μπορούσες να μου είχες φέρει έναν κύβο ζάχαρης ή ένα σατινένιο σεντόνι ή ίσως και λίγο καφέ για να συνοδεύσει το πρώτο δώρο». «Καφέ!» γελάω. «Τι είδους Χρώμα νομίζεις πως παντρεύτηκες;» [ 34 ]

28 Αναστενάζει. «Δεν έχουν πλεονεκτήματα οι βουτηχτές, κανένα απολύτως. Τρελοί, πεισματάρηδες, απερίσκεπτοι» «Επιδέξιοι;» λέω μ ένα πονηρό χαμόγελο γλιστρώντας το χέρι μου στο πλάι της φούστας της. «Υποθέτω πως αυτό έχει και τα καλά του». Χαμογελάει και διώχνει το χέρι μου χτυπώντας το σαν να ήταν αράχνη. «Βάλε τώρα αυτά τα γάντια, αν θέλεις να γλιτώσεις τη μουρμούρα από τις γυναίκες. Η μητέρα σου έχει ήδη φύγει». [ 35 ]

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΣΕΡΒΙΣ ΒΑΤΣΑΚΛΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΡΟΠΟΝΗΤΩΝ Γ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΕΡΒΙΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ένα καλό σέρβις είναι ένα από τα πιο σημαντικά χτυπήματα επειδή μπορεί να δώσει ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην αρχή του πόντου. Το σέρβις είναι το πιο σημαντικό

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες;

Μετεωρολογία. Αν σήμερα στις 12 τα μεσάνυχτα βρέχει, ποια είναι η πιθανότητα να έχει λιακάδα μετά από 72 ώρες; Ονόματα Η μητέρα της Άννας έχει άλλους τρεις μεγαλύτερους γιους. Επειδή έχει πάθος με τα χρήματα, τους έχει βαφτίσει ως εξής: Τον μεγάλο της γιο "Πενηνταράκη", τον μεσαίο "Εικοσαράκη" και τον μικρότερο

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει

Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα, που μέχρι και ο ήλιος αναγκάστηκε να φορέσει Κατευθυνόμενη συμμετοχική δουλειά όλης της τάξης 2ο Δημοτικό Σχολείο Συκεών Θεσσαλονίκης Τάξη Γ1 2005-2006 Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα, είχε τόση ζέστη, καύσωνα,

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά

Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Πες μου για τα ζώα που κάνουν αυγά μεγάλα και μικρά Όλα τα πουλιά γεννούν αυγά. Δεν είναι όμως μόνο αυτά! Και άλλα από τα ζώα κάνουνε αυγά. Θα σου πω για μερικά Η κότα Κάθε μέρα η κότα γεννάει ένα με δύο

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. του Prem Rawat ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ του Prem Rawat TΙΣ ΠΡΟΑΛΛΕΣ σκεφτόμουν τι είναι η ειρήνη. Και κατάλαβα κάτι: η ειρήνη είναι το άρωμα. Όταν ο Θεός βρίσκεται κοντά σου, αναδύεται αυτό το άρωμα. Είναι εξαίσιο. Είναι όμορφο.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β

ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΣΧΕ ΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΣΧΕ ΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΜΑ: εξιότητες κοψίματος Σβούρες ΤΑΞΗ: Α-Β ΗΜ/ΝΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Σεπτέμβριος Αφόρμηση: ίνω στα παιδιά σε χαρτόνι φωτοτυπημένη μια σβούρα και τους

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.).

* Λογοπαίγνιο που δε γίνεται ν αποδοθεί στα ελληνικά: Το lie σημαίνει «λέω ψέματα» αλλά και «κείτομαι». (Σ.τ.Μ.). ΚΑΣΕΤΑ 1, ΠΛΕΥΡΑ Α Γεια σας, αγόρια και κορίτσια. Εδώ Χάννα Μπέικερ. Ζωντανά και στερεοφωνικά. Δεν το πιστεύω. Όχι επαναλήψεις. Όχι ανκόρ. Κι αυτή τη φορά σίγουρα όχι παραγγελιές. Όχι, δεν μπορώ να το

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

Οδηγός πως να πιάνεις σωστά το μπουζούκι για να μαθεις να παιζεις γρηγορα σε μικρότερο διαστημα βήμα-βήμα και να έχεις σωστο και ωραιο ηχο!!!

Οδηγός πως να πιάνεις σωστά το μπουζούκι για να μαθεις να παιζεις γρηγορα σε μικρότερο διαστημα βήμα-βήμα και να έχεις σωστο και ωραιο ηχο!!! Οδηγός πως να πιάνεις σωστά το μπουζούκι για να μαθεις να παιζεις γρηγορα σε μικρότερο διαστημα βήμα-βήμα και να έχεις σωστο και ωραιο ηχο!!! Με αυτή τη μικρή αναφορά θα μάθεις πώς να παίζεις γρήγορα σε

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία Χουάνγκ-Σιάο Απόψε η Σελήνη λάμπει απόκοσμα στον φθινοπωρινό ουρανό. Οι ανάγλυφοι όγκοι του γρανιτένιου βουνού απέναντι μοιάζουν πελώριοι δράκοι, ακίνητοι μα απειλητικοί. Οι πρώτες πραγματικά ψυχρές ριπές

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού

Αυήγηση της Οσρανίας Καλύβα στην Ειρήνη Κατσαρού Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας χωριάτης κι ήτανε φτωχός. Είχε ένα γάιδαρο και λίγα τάλαρα. Εσκέφτηκε τότε να βάλει τα τάλαρα στην ουρά του γαϊδάρου και να πάει να τον πουλήσει στο παζάρι στην πόλη. Έτσι

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ

ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΙΡΑ Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Κατανόηση προφορικού λόγου Επίπεδο Γ Δεύτερη διδακτική πρόταση Μυθολογία Ενδεικτική διάρκεια: Ομάδα-στόχος: Διδακτικός στόχος: Στρατηγικές: Υλικό: Ενσωμάτωση δραστηριοτήτων: 1 διδακτική ώρα έφηβοι και

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου

Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου Κλάδος Λυκόπουλων Περιφέρεια Αθηνών ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2012 Ένας μήνας γεμάτος εκδηλώσεις Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου Τα Παραμυθένια μεσημέρια Σαββάτου περιμένουν για 9η χρονιά μικρούς και μεγάλους να ανακαλύψουν,

Διαβάστε περισσότερα

Για παιδιά 5-8 ετών. Με προεγγραφή. Στη Βιβλιοθήκη.

Για παιδιά 5-8 ετών. Με προεγγραφή. Στη Βιβλιοθήκη. Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Τρίπολης Δολιανών 1,Τ.Κ. 22100 2710-224238 Δευτέρα - Παρασκευή 7:00-15:00 28 εκδηλώσεις 16 Ιουνίου, 6:00-8:00, το απόγευμα Η μέρα της γνώσης και όχι της αμάθειας. Το κουτί των

Διαβάστε περισσότερα

Πότε θα φανεί η Φανή

Πότε θα φανεί η Φανή ...... Πότε θα φανεί η Φανή Η συγγραφέας χαίρεται να έρχεται σε επαφή με τους αναγνώστες της. Η διεύθυνσή της είναι: Αγίου Πολυκάρπου 51, Νέα Σμύρνη 171 24, Αθήνα. Τηλ.: 210 9335830, FAX: 210 9351603 e-mail:

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση προφορικού λόγου

Κατανόηση προφορικού λόγου Α1 Κατανόηση προφορικού λόγου Διάρκεια: 25 λεπτά (25 μονάδες) Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Ο Δημήτρης και ο φίλος του ο Πέτρος αυτό το σαββατοκύριακο θα πάνε εκδρομή στο βουνό. Θα ακούσετε δύο (2) φορές το Δημήτρη

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων

Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Και τώρα τι κάνω; Σημαντικότερο απ όλα είναι να διαβάσεις και να ευχαριστηθείς την ιστορία και τις πληροφορίες για τον κόσμο των χρωμάτων Να ποια είναι τα υλικά που θα χρειαστείς: γκρι χαρτόνι (100 γραμμαρίων)

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ O ΣΚΡΟΥΤΖ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ Σκρουτζ, κυρίες του Φιλανθρωπικού Σωματείου, παιδιά που λένε τα κάλαντα, οι συγγενείς του Εμπενίζερ Σκρουτζ, το πνεύμα των προηγούμενων

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Περισσότερες λεπτομέρειες και τρελά βίντεο σας περιμένουν στο: skull-and-roses.com

Περισσότερες λεπτομέρειες και τρελά βίντεο σας περιμένουν στο: skull-and-roses.com Οι συμμορίες τσοπεράδων, επέλεγαν παραδοσιακά τους αρχηγούς τους με έναν διαγωνισμό που ονομάζεται Πίσω στο Πεζοδρόμιο, στον οποίο οι υποψήφιοι προσπαθούσαν να αντέξουν περισσότερο, όσο τους τραβούσε μια

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του!

Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Πώς να μάθετε το παιδί, να προστατεύει τον εαυτό του! Όλοι οι γονείς, αλλά ιδιαίτερα οι μονογονείς, έχουν ένα άγχος παραπάνω σε ό,τι αφορά την ασφάλεια του παιδιού τους. Μία φίλη διαζευγμένη με ένα κοριτσάκι

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά)

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά) 1 ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Βασισμένο στο ομώνυμο διήγημα της Αγγελικής Βαρελά) ΔΙΑΣΚΕΥΗ Σκηνή 1η (Ουρανός, σύννεφα, ένα δωμάτιο με βιβλιοθήκη. Ακούγεται μουσική και παρουσιάζεται ο Αρχάγγελος και ακολουθούν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται.

KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ. Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. KEΦΑΛΑΙΟ 1 AN HMΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟΣ Όταν είσαι μικρός ένα πράγμα είναι σίγουρο. Ότι θέλεις να μεγαλώσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ο μπαμπάς μου λέει ότι αυτά είναι χαζομάρες και ότι όταν μεγαλώσω θα θέλω να ήμουν

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα