ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ"

Transcript

1 ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΑΥΤΟ ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΤΗ ΑΠΟ ΤΟ Υ.Π.Π. ΚΑΙ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ) ΓΙΑ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΥΠΟ ΕΜΦΑΣΗ ΣΤΟΧΟΥ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ Καλλιέργεια κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης, αμοιβαίου σεβασμού και συνεργασίας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων με στόχο την απαλλαγή από την κατοχή και την επανένωση της πατρίδας και του λαού μας

2 Κώστας Γραικός ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΧΩΜΑΤΑ Τις αναμνήσεις του από το μικτό χωριό του διηγείται ο συγγραφέας, όταν Έλληνες και Τούρκοι ζούσαν αδερφωμένοι κάτω από τον ίδιο γαλανό ουρανό του νησιού μας. Από τη φύση μου ήμουνα ζιζάνιο, έτσι όμως μια σπιθαμή πράγμα, πώς το λεν, τις περισσότερες φορές μου τις έβρεχαν οι μεγαλύτεροι και σαν καλό πειραχτήρι δεν περνούσε μέρα που να μην αρπαχτώ, νά δώσω λίγες και να εισπράξω πιότερες. Έτσι και σήμερα. Κει που παίζαμε σβώλους βλέπω το Χασάνη να τζεπώνει δυο-τρεις και ύστερα να προφασίζεται ότι του γέλασα στο τάξιμο. Άσε τους σβώλους. Εγώ, για εσύ που τους τζέπωσες κιόλας; Να σε ψάξουμε. Για τόλμα. Να λοιπόν, και του κοπανάω μια στο καλάμι του ποδιού. Κάνει να σκύψει από τον πόνο, και την άλλη στιγμή με βουτάει στις χερούκλες του και αρχίζει το μακελιό. Γροθιές, κλοτσιές, δαγκωματιές και άγριες βρισιές που ξεσηκώνουν τη γειτονιά. Στην πιο κρίσιμη στιγμή της μάχης, απάνω που πάω να πέσω νοκ-άουτ επεμβαίνει ο μεγάλος σύμμαχος που είδε τη σκηνή από τη γωνιά του κι έρχεται τρέχοντας. Είναι το Μουσταφάκι, τρία χρόνια πιο μεγάλος και πιο δυνατός από μένα. Χασάνη, κάνε πίσω. Πώς; Αν θες να χτυπηθείς, έλα μαζί μου, άσε το μικρό. Και μην ξεχνάς πως τον έκλεψες κι από πάνω.

3 Αυτός μ' έκλεψε. Ο Νίκος δε λέει ψέματα του μπιστεύουμαι. Έτσι όπως είμαστε αρπαγμένοι, ο Μουσταφάς πιάνει και τα δυο χέρια του Χασάνη κι εγώ βρίσκω την ευκαιρία να βγάλω τ' άχτι μου με δυο-τρία επιπρόσθετα χτυπήματα. Όμως ο σύμμαχος διατάσσει υποχώρηση κι εγώ υποχρεωτικά υπακούω. Μόλις γίνεται η απαγκίστρωση τα δυο παιδιά στέκονται γιά λίγες στιγμές πρόσωπο με πρόσωπο, σε στάση αναγνώρισης και αναμέτρησης της κατάστασης. Μα ξαφνικά ο Χασάνης κάνει πίσω και πετάει το μεγάλο λόγο. Σαν δέν ντρέπεσαι να προστατεύεις ένα γκιαούρη. Είναι φίλος μου. Είναι Έλληνας. Είναι φίλος μου. Μα γκιαούρης ενώ εγώ... Χτες όμως, πέταξες το ψωμί σου, γιατί το βαρέθηκες κι εγώ πεινούσα. Ο Νίκος ό,τι κρατά το μοιράζεται μαζί μου. Και ο μάστρε-παναής ποτίζει τις ελιές μας όταν έχει περισσιμιό νερό. Ο πατέρας σου το κάνει; Ε, πες μου, το κάνει; Γιατί να το κάνει; Σας χρωστάει; Είδες; Ή μάνα σου πότε μου 'φερε πωρικά από τη Χώρα; Η Αννού όμως, η μάνα του Νίκου, ποτέ δε με ξεχνάει κι είναι και χριστιανή, όπως λες. Τι να κάνει το Χασανάκι, καλομαθημένο, όπως ήτανε, να περπατά στα σίγουρα, αφού είχε να κάνει με σωστό αντίπαλο κι όχι με εμένα το μικρότερό του, υποχώρησε. Πάντοτε έτσι λύναμε τις διαφορές μας στη γειτονιά. Μέτρο είχαμε όχι τις φυλετικές διακρίσεις, που δεν τις ξέραμε, αλλά το πόσο βοηθούσε ο ένας τον άλλο, πόσο τον χρειαζούμαστε στις κακές ώρες, και πάνω απ' όλα με το πόσο φίλος είσαι και πώς νιώθεις τον πόνο του άλλου...

4 Κείνους τους καλούς καιρούς δε μετρούσανε τούτα τα τερτίπια που μάθαμε αργότερα: Τούρκος-Έλληνας. (Απόσπασμα) "Στα ίδια χώματα" 1975

5 Νίκου Πενταρά ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ ΜΕΧΜΕΤ Αγαπητέ μου φίλε Μεχμέτ, Πάνε κιόλας τέσσερα χρόνια από τη μέρα που οι ξένες λόγχες χώρισαν τον τόπο μας στα δυο. Σε Βορρά και Νότο. Η φιλία μας, όμως, όπως είπαμε και την ώρα του αποχαιρετισμού μας, δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Δεν πρόκειται να πεθάνει. Όσο κι αν προσπαθήσουν οι εχθροί μας. Όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όσες λόγχες κι αν μας εμποδίζουν. Όσο ψηλά συρματοπλέγματα κι αν μας χωρίζουν. Μας ενώνουν τόσα πολλά! Τόσες αναμνήσεις! Ξένα συμφέροντα, μας θέλανε χωρισμένους. Σπείρανε πρώτα το μίσος στις καρδιές των παππούδων μας και των πατεράδων μας. Κι αυτοί, αμάθητοι από τις πανουργίες των ξένων, τους πιστέψανε. Και συνέχισαν μέχρι που έφτασε η τελειωτική καταστροφή. Ό πόλεμος. Και πέτυχαν οι ξένοι το σκοπό τους. Κι αποτέλεσμα: Σκοτωμένοι, αγνοούμενοι, χήρες, ορφανά, πρόσφυγες, εγκλωβισμένοι. Χαλάσματα, ερήμωση, καταστροφή. Τώρα κλαίμε και διαμαρτυρόμαστε για την κατάντια μας. Οι δημιουργοί, όμως, της συμφοράς μας, κλείνουν τ' αφτιά τους. Μας γυρίζουν τις πλάτες. Εμείς, όμως, τα παιδιά, αγαπημένε μου φίλε, πρέπει να το καταλάβουμε. Τα λάθη των γονιών μας, τα παθήματα τα δικά μας, πρέπει να μας γίνουν μαθήματα. Πρέπει να το καταλάβουμε πως αυτός ο τόπος είναι δικός μας. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μας τον πάρει. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να τον παζαρέψει. Ναι,

6 Μεχμέτ, κανένας, γιατί σ' αυτόν είναι τα Ιερά μας. Σ' αυτόν είναι τα σπίτια μας. Σ' αυτόν είναι σπαρμένα τα κόκαλα των παππούδων μας. Σ' αυτόν είναι οι ρίζες μας. Βλέπω απ' το παράθυρο μου το σπίτι σου απέναντι. Το βλέπω και θυμάμαι τις όμορφες στιγμές που περάσαμε. Όλοι μαζί παρέα. Εγώ, εσύ, ο Μουσταφά, ή Έλλη, ό Κώστας, η Αϊσιέ... Θυμάσαι, Μεχμέτ, θυμάσαι τις τρέλες και τα παιχνίδια μας; Θυμάσαι την κούνια που είχαμε περασμένη στα κλαδιά της μυγδαλιάς σας; Εγώ όλα τα θυμάμαι. Όλα και τα μάτια μου βουρκώνουν. Το παράπονο με πνίγει. Γιατί, μα γιατί να 'ναι τόσο σκληροί οι άνθρωποι; Τι τους φταίξαμε και διάλυσαν τη συντροφιά μας; Ποτίζω ταχτικά το κλήμα και τη βασιλιτζιά στο σπίτι σου. Δεν τ' άφησα να μαραθούν. Η βασιλιτζιά, όμως, απ' τη μέρα που σας πήραν στο Βορρά, μου φαίνεται μαραμένη. Το κλήμα δεν έκαμε από κείνη τη μέρα ούτε ένα τσαμπί σταφύλι. Φαίνεται κι αυτά κατάλαβαν το κακό που μας βρήκε... Θα το κατάλαβαν και λυπούνται μαζί μας. Γι' αυτό σου λέω, Μεχμέτ. Πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι μαζί. Και 'σεις και 'μεις. Να γκρεμίσουμε το τείχος που μας χωρίζει. Και να ζήσουμε στον τόπο μας μόνοι. Ανενόχλητοι. Λεύτεροι. Να ξαναφτιάξουμε τη συντροφιά μας. Να ξαναφουντώσουν οι βασιλιτζιές και να ξανακαρπίσουν τα κλήματα. Γι αυτό σου λέω... Ο παντοτινός σου φίλος Νίκος (Περιοδικό «Παιδική Χαρά», τεύχος 136, 1978)

7 Νίκου Πενταρά Δεύτερο γράμμα στο Μεχμέτ Αγαπημένε μου Μεχμέτ, Είναι πικρό πολύ πικρό να ματώνει την Άνοιξη το συρματόπλεγμα. Να της κόβουν το δρόμο τα κανόνια και τα τανκς. Είναι σκληρό, πολύ σκληρό να βλέπεις τα ξανθά μαλλιά της ανακατεμένα και τα γαλανά μάτια της να τα βλέπεις δακρυσμένα. Να βλέπεις το πολύχρωμο φόρεμα της ξεσκισμένο και το πρόσωπο της λυπημένο. Κι αυτό για πέμπτη συνέχεια χρονιά. Σ' αυτό το δύστυχο τόπο. Τον τόπο μας... Σ' αυτή τη γωνιά της γης που της φόρτωσαν τόσα κακά. Τόσες αδικίες... Χωρίς ντροπή... Χωρίς να υπολογίσουν τίποτα... Εμείς, όμως, αγαπητέ μου φίλε, θα το φωνάξουμε και πάλι. Για Πέμπτη κατά συνέχεια φορά. Και θα το φωνάζουμε όσο υπάρχουμε. Και θα το φωνάζουν τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας: Σ' αυτό τον τόπο, καταπιέζεται η Άνοιξη. Σ' αυτό τον τόπο βασανίζεται ή Άνοιξη. Είναι κρίμα και ντροπή ν' ανεχόμαστε το συρματόπλεγμα να ματώνει την Άνοιξη. Τα κανόνια και τα τανκς να της φράζουν το δρόμο. Γιατί να τ' ανέχονται αυτά μερικοί από τους μεγάλους; Γιατί: Εμείς δεν πρέπει να το ανεχτούμε. Δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Πρέπει κάτι να

8 κάνουμε. Ελεύθερη, η Άνοιξη, να τρέξει χαρούμενη να στολίσει με τα όμορφα στολίδια της όλη την Κύπρο. Απ' τις ακρογιαλιές της Πάφου μέχρι το ακρωτήρι του Αποστόλου Αντρέα. Κι αυτό θα το καταφέρουμε αν δώσουμε όλοι τα χέρια. Και 'σεις και 'μεις... Να γκρεμίσουμε το συρματόπλεγμα. Να αχρηστεύσουμε τα κανόνια και τα τανκς. Να ανοίξουμε το δρόμο στην Άνοιξη... Με την αγάπη μου Νίκο (απόσπασμα) (Περιοδικό «Παιδική Χαρά».τεύχος 142, 1979)

9 Νίκου Πενταρά Ο Μεχμέτης και ο Τζαφέρης Ο Οσμάνης ήταν ένας Τουρκοκύπριος από το γειτονικό χωριό, τη Λέμπα. Λεβεντάνθρωπος σωστός! Ψηλός, κοκκιναράς, με σγουρά μαύρα μαλλιά και με μεγάλο μαύρο μουστάκι. Με τον πατέρα τους έδενε μια μεγάλη φιλία. Προσκαλούσε τον πατέρα σε γάμους και σε γλέντια τουρκοκυπριακά και ο πατέρας τον προσκαλούσε σε γάμους και γλέντια δικά μας. Θυμάμαι, ερχόταν τακτικά στο σπίτι μας. Κάθονταν με τον πατέρα και γλεντούσαν με τις ώρες. Έλεγαν τις πίκρες και τα βάσανά τους. Διηγούνταν παλιές ιστορίες και μετά το 'ριχναν στο τραγούδι. Σαν τέλειωνε το γλέντι, καβαλίκευε τη μοτοσικλέτα του και πήγαινε τραγουδώντας στο χωριό του. Ο Οσμάνης είχε και δυο παιδιά. Δυο αγόρια. Το Μεχμέτη και τον Τζαφέρη. Πήγαιναν και τα δυο στο Δημοτικό. Το χωριό τους, όμως, η Λέμπα, ήταν χωριό μικρό. Δεν είχε σχολείο. Έτσι, ήταν αναγκασμένα να πηγαίνουν σχολείο στην τουροκυπριακή συνοικία του Κτημάτου. Και πήγαιναν με τα πόδια. Κάπου πέντε μίλια απόσταση. Τα έβλεπα τακτικά που περνούσαν από τον κύριο δρόμο Κτημάτου - Πέγειας. Μια νύχτα, ο αδελφός μου ο Λευτέρης παρακάλεσε τον Οσμάνη να φέρει καμιά μέρα τα παιδιά του στο σπίτι μας για να παίξουμε. Την άλλη κιόλας μέρα τα 'φερε. Καβάλα στη μοτοσικλέτα του. Μας σύστησε. Αυτά ντρέπονταν και είχαν συνέχεια το κεφάλι σκυφτό. - Ελάτε, μην ντρέπεστε, τους είπε ο Οσμάνης στα ελληνικά. - θα γίνετε φίλοι, πρόσθεσε η μάνα. - Πάμε στ' αλώνι του Τζυρκακού να παίξουμε, είπε ο Λευτέρης και πήρε τα δυο παιδιά από το χέρι.

10 - Να παίξετε και θα περάσω το απόγευμα να σας πάρω, τους είπε ο πατέρας τους φεύγοντας. -Εντάξει, του απάντησαν κι εκείνοι στα ελληνικά. Πήγαμε στ' αλώνι του Τζυρκακού. Εκεί ήταν κι άλλα παιδιά του μαχαλά. Τους συστήσαμε τους νέους φίλους μας. Τους δέχτηκαν με χαρά. Παίζαμε όλοι - Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι - αγαπημένα. Προσπαθούσαμε με κάθε τρόπο να κάνουμε τους ξένους μας να νιώθουν άνετα. Να χαρούν και να διασκεδάσουν μαζί μας. Και το καταφέραμε. Τα δυο παιδιά ήλθαν πολλές φορές στο σπίτι μας και παίξαμε. Και πάντα, μετά το παιχνίδι, μας περίμενε η φέτα το ψωμί και το χαλούμι, που ετοίμαζε η μάνα και που το τρώγαμε με μεγάλη όρεξη. Και την ώρα ακόμα που τρώγαμε, λέγαμε αστεία, κάναμε αστείες γκριμάτσες, πειράζαμε ο ένας τον άλλο και γελούσαμε. - Σιγά... Μας φώναζε η μάνα. Δε γίνεται να τρώτε και να γελάτε. Μπορεί να σας σταθεί το φαγητό... - Όποιος τρώει τζιαι συντυχάνει ή τη γλώσσα του δακκάνει ή κανένα βούκκο χάνει, συμπλήρωνε και η γιαγιά, σαν τύχαινε να βρεθεί εκεί. Κι εμείς, αντί να σταματήσουμε, γελούσαμε ακόμα πιο πολύ. Και συνεχίζαμε μέχρι που ερχόταν ο πατέρας τους και τους έπαιρνε. Με το Μεχμέτη και τον Τζαφέρη γίναμε φίλοι καρδιακοί. Λαχταρούσα πάντα την ώρα που θα έρχονταν στο σπίτι να παίξουμε. Και κάθε φορά που ερχόταν ο πατέρας τους, για να τους πάρει στη Λέμπα, τον παρακαλούσα να τους φέρει και την επομένη μέρα. Αυτός χαμογελούσε μέσ' απ' τα μουστάκια του και μου 'λεγε: «Εντάξει». Όμως, δεν κρατούσε πάντα την υπόσχεσή του και μου κακοφαινόταν. Γι' αυτό, κάθε φορά που ερχόταν, για να τα πιουν με τον πατέρα μου, του 'λεγα το παράπονό μου και του γκρίνιαζα. Αυτός γελούσε με την γκρίνια μου, με χάιδευε στα

11 μαλλιά, για να με καθησυχάσει και μου υποσχόταν πως την άλλη μέρα σίγουρα θα τους έφερνε... (Απόσπασμα /Διασκευή) 2007 «Σε κάθε μπαλκόνι κι ένα χελιδόνι»

12 Φιλίσα Χατζηχάννα ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ Τα βάσανα, τις αναμνήσεις και τις ελπίδες μιας προσφυγικής οικογένειας, που ξεριζώθηκε από τα στρατεύματα του Αττίλα, περιγράφει η συγγραφέας στο βιβλίο της «Χαρές και Λύπες». Μια φορά κι έναν καιρό... Ελάτε, μαζευτείτε κοντά μου. Θ' αρχίσω μια όμορφη, αληθινή ιστορία που μοιάζει σαν παραμύθι. Κι όχι μόνο αυτό αλλά είσαστε και σείς σ' αυτό το παραμύθι. Όπου ξεχνώ εγώ, να συμπληρώνετε εσείς και όπου δεν ξέρω εγώ, να συνεχίζετε εσείς. Ελάτε, λοιπόν, αρχίζω. Τα παιδιά μαζεύτηκαν. Ο Μιχάλης, η Άννα, η Γιωργούλα, ο Χάρης και ο μικρός Θωμάς που άκουε χωρίς να καταλαβαίνει. Ήταν μια Κυριακή απόγευμα. Η Μαρία καθόταν σκεφτική χωρίς να κάνει δουλειά. Πρώτη φορά δε δούλευε. Αλήθεια, μα τι την έπιασε και καθόταν έτσι σαν ονειροπαρμένη, αυτή που ποτέ της δεν άδειαζε; Σήμερα όμως ένιωθε την ανάγκη να μιλήσει με κάποιον. Να πει για μια ζωή όμορφη, για τα χρόνια τα ευτυχισμένα που πέρασε. Σε ποιον όμως να μιλήσει; Μα στα παιδιά της. Ήταν κι αυτά ένα μέρος από τη ζωή και την ευτυχία της, ίσως τό πιο μεγάλο. Μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα νησί πεταμένο σαν μικρό βότσαλο στη Μεσόγειο, ζούσαν άνθρωποι ευτυχισμένοι. Ζούσαν στα όμορφα χωριά τους και τις μικρές τους πόλεις και δόξαζαν το Θεό που τους αξίωσε να 'χουν το σπίτι τους σ' αυτή τη γη. Τίποτα δεν τους έλειπε. Οι νέοι και οι νέες παντρεύονταν και γεννούσαν τα παιδιά τους. Τα μεγάλωναν με τον όμορφο ήλιο, τον καθαρό αέρα, την αγάπη τους, τη φροντίδα τους. Τα παιδιά ξέγνοιαστα, χαίρονταν τη ζωή που τους χάρισαν. Κι ήταν όλα τόσο όμορφα, τόσο παραμυθένια. Μια φορά κι έναν καιρό, κάπου στους πρόποδες ενός βουνού, ήταν ένα μικρό χωριουδάκι. Είχε στα πόδια του τη θάλασσα και για στολίδι στο κεφάλι τα δέντρα του βουνού του. Σ' αυτό το χωριό ξημέρωνε πιο γρήγορα

13 από αλλού. Ο ήλιος το πεθυμούσε και ανάτελλε πρώτα πέρα κει στο βουνό του. Η γριά Μαριάννα καθόταν στον ήλιο και λιαζόταν. Πήρε την καρέκλα της, μπήκε μέσα και κάθισε κοντά στη Μαρία και τα παιδιά της. Η Ιουλία που καθάριζε τις βούρτσες της, σταμάτησε, σταύρωσε τα χέρια και περίμενε. Η γάτα, η Μαυρούλα, έκανε έναν πήδο καί κάθισε στην ποδιά της Μαρίας. Αλήθεια, ξέχασα να σας πω για τη Μαυρούλα. Ήταν το γατί της γειτονιάς. Όλα τα σπίτια ήταν και δικά της. Κοιμόταν όπου βράδιαζε κι όπου πεινούσε έτρωγε. Η Μαρία χάδεψε τη Μαυρούλα και συνέχισε. Με το πρώτο άγγιγμα του ήλιου, το χωριό φαινόταν σαν βρέφος που γεννιόταν μόλις εκείνη τη στιγμή. Τα κοκόρια άρχιζαν το τραγούδι τους, σαν να' δειχναν τη χαρά του χωριού που ξημέρωνε μια άλλη μέρα. Τα κουδούνια των προβάτων αντηχούσαν στο βουνό καθώς πήγαιναν ειρηνικά στη βοσκή τους. Οι σκύλοι γαύγιζαν για να δείξουν ότι έπιασαν δουλειά. Φύλακες πιστοί των κοπαδιών, των σπιτιών, του χωριού. Οι γάτες νιαούριζαν ξαφνιασμένες και παιγνίδιζαν χαρούμενες. Τα παιδιά ξεχύνονταν στις αυλές, στους δρόμους. Ξημέρωσε, δεν έπρεπε να χάνουν τον καιρό τους. Έπρεπε να παίξουν, να παν στο σχολειό, να κάνουν τις τρέλες τους πριν νυχτώσει. Οι άντρες έφευγαν για δουλειά. Οι γυναίκες άρχιζαν τις δικές τους. Η γριά Μαριάννα κουνήθηκε στην καρέκλα της. Μα αυτό μοιάζει με το χωριό μου! Και με το δικό μας, προλαβαίνει ο Μιχάλης. Σ' αυτό το χωριό, λοιπόν, ζούσαν Έλληνες και Τούρκοι αγαπημένοι, αξέχαστοι... Ζούσαν Κύπριοι, θέλεις να πεις, συμπληρώνει ο Χάρης. Ναι, ζούσαν Κύπριοι, αφού το χωριό είναι κυπριακό. Α, δεν είναι το χωριό μου, λέει λυπημένα η Μαριάννα. Στο χωριό μου δεν κατοικούσαν Τούρκοι. Τις Κυριακές πηγαίναμε εμείς στην εκκλησία και κείνοι στο τζαμί τους. Ένας δρόμος μας χώριζε.

14 Ύστερα βγαίναμε, πηγαίναμε στο καφενείο άντρες, γυναίκες και πίναμε τον καφέ μας. Ο Μιχάλης πήγε και κάθισε δίπλα στη μητέρα του. Εμείς φεύγαμε. Πηγαίναμε να παίξουμε με τα άλλα παιδιά. Ο Χασάν, το γειτονόπουλό μας, ήξερε πολύ όμορφα παιγνίδια. Θυμάμαι εκείνο το μεγάλο γήπεδο στη μέση των δυο σχολείων! Πηγαίναμε εκεί για να παίξουμε ποδόσφαιρο. Ο Χασάν, ο Αντρέας, ο Αλή κι εγώ είμαστε οι σπουδαίοι παίχτες. Γι' αυτό μοιραζόμαστε σε δυό ομάδες. Ο Χασάν κι εγώ, ο Αντρέας και ο Αλή. Συμπληρώναμε τις ομάδες μας με παιδιά που βρίσκαμε εκεί στό γήπεδο. (Απόσπασμα) "Χαρές και Λύπες"

15 Ήρα Γενακρίτου (Ο Μάρκος μου κι εγώ, Λ/σία 1991) To Τουρκάκι - Κατερινούλα μου, έρχεσαι μαζί μου ως τον μπακάλη; Με ρωτάει η μητέρα, που αυτές τις μέρες καταλαβαίνει, καθώς φαίνεται, τη μεγάλη μου λύπη και όλο προσπαθεί με βόλτες και κουβέντες και γλυκόλογα να με κάνει να ξεχάσω. Χμ... Αν είναι ποτέ δυνατό να ξεχάσω εγώ, Μάρκο μου, εσένα! - Σ' ευχαριστώ, μαμά. Τώρα, όμως, ζωγραφίζω. Της απαντώ και σκύβω πάλι στα χαρτιά και τα μολύβια μου. - Κατερινάκι, μπαίνει στο δωμάτιο και ο Αντώνης όλο ντροπαλοσύνες και ευγένειες, θέλεις να παίξουμε; Κι αν δε σ' αρέσει το ποδόσφαιρο, εντάξει, μην το σκέφτεσαι... Παίζουμε κλέφτες και αστυνομικούς. Τρεχτό, κρυφτό... ότι θες εσύ. Από μέσα μου γελάω. Απ' έξω μου, όμως, δεν μπορώ βέβαια να φανερώσω το πόσο πολύ διασκεδάζω την ανάγκη που μ' έχει ξαφνικά ο κύριος Αντωνάκης. Ε, βλέπεις Μάρκο μου, εδώ στο νέο συνοικισμό που ήρθαμε, δεν έχει κάνει ακόμα φίλους. Γι' αυτό και... καταδέχεται τώρα τη δική μου παρέα. - Λοιπόν, θα παίξουμε; Στέκεται στο άνοιγμα της πόρτας και περιμένει την απάντησή μου. - Δυστυχώς!... Τώρα ζωγραφίζω. - Η ζωγραφιά μπορεί να περιμένει. Όπου να 'ναι, όμως, θα νυχτώσει και πια, αντίο παιγνίδι... - Αντίο, Αντώνη. Μου 'ρθε έτσι αυθόρμητα και χωρίς άλλη κουβέντα του γύρισα μεγαλόπρεπα την πλάτη. - Λοιπόν, θα έρθεις αμέσως μαζί μου να παίξουμε. Άκουσα όμως τη θυμωμένη φωνή του Αντώνη κι ύστερα τον είδα να πετιέται δίπλα μου και να με αγριοκοιτάζει.

16 - Σου είπα... ζωγραφίζω. Μόλις που βρήκα τη δύναμη να του ψιθυρίσω αυτή τη φορά, τη δικαιολογία μου. Μα η καρδούλα μου το 'ξερε πόσο πολύ φοβήθηκα, Μάρκο μου. - Καλάα... Αφού έτσι το θέλεις, κύριε Πικασσό, μείνε δω μέσα σαν τον τυφλοπόντικα. Θα δεις, όμως, κι εσύ, σαν μου ζητήσεις τίποτα, μου κούνησε απειλητικά το χέρι και η φωνή του θ' ακούστηκε σίγουρα ως τον μπακάλη, που βρισκόταν η μαμά. Ναι, έτσι μου είπε, Μάρκο μου. Κι ύστερα γύρισε απότομα και μουρμουρίζοντας ακόμα,βγήκε από το δωμάτιο. Κορίτσια... Πουφ!.. Ζωγραφιές, λέει, και πράσινα άλογα. Πολύ θα 'θελα να σου πω πως εγώ δε θα ζωγράφιζα ποτέ πράσινα άλογα και πως, αν κλείστηκα στο δωμάτιο μου, ήταν για να φτιάξω, Μάρκο μου, τη δική σου ζωγραφιά, όμως καλύτερα έτσι. Το σπίτι ήτανε τώρα ήσυχο κι εγώ μπορούσα ανενόχλητα να σε ελευθερώσω από τη σκέψη μου και να σε βάλω όμορφα όμορφα στο άσπρο χαρτί που είχα μπροστά μου. Να, λοιπόν, τα στρογγυλά αυτάκια. Να και τα ορθάνοικτα σου χέρια... Αλήθεια, θυμάσαι, Μάρκο μου, εκείνη την πρώτη φορά που σε είχα ζωγραφίσει; Ήτανε στο μάθημα της τέχνης, στο σχολείο. -Τι θα σχεδιάσουμε, κυρία; -Ό, τι θέλετε εσείς. Απλώσαμε που λες κατάχαμα στην αίθουσα πολλές εφημερίδες, βάλαμε ύστερα πάνω τους τις άσπρες μας κόλες και, γονατίζοντας μπροστά τους, αρχίσαμε όμορφα και ωραία να ζωγραφίζουμε. - Τι σχεδιάζεις, Βασιλική; - Το σπίτι μου. - Κι εσύ, Αννα; - Μια ανθισμένη αμυγδαλιά και χελιδόνια. Εσύ; - Εγώ θα ζωγραφίσω το Μάρκο μου. Πάνω κάτω τα πινέλα. Κόκκινα, κίτρινα, μπλε χρώματα. Και το ρολογάκι να μετρά με πεταχτά χοροπηδήματα, εκεί ψηλά στον τοίχο, την ώρα.

17 - Τι ζωγράφισες, Μιχάλη; - Τα αεροπλάνα που βομβαρδίζουν. - Κι εσύ, Ελένη, σκιάχτρο ζωγράφισες; Χι χι... Πολύ πετυχεμένο είναι. - Σ' ευχαριστώ. Όμως δεν είναι σκιάχτρο. - Μα, τότε! Μήπως είναι ένα τέρας; - Όχι, Τουρκάκι είναι! Τικ, τακ, τακ... Χτύπησε η καρδιά στα στήθια μου. - Δηλαδή, έτσι είναι τα Τουρκάκια; Με μυτερά νύχια, τόσο μεγάλο στόμα και τόσο κόκκινα μάτια; - Ε, κάπως έτσι. Αλλιώτικα πώς θα μας έδιωχναν από τα σπίτια μας; Πώς θα σκότωναν και τον πατέρα του Μιχαλάκη; -Ναι... Δίκιο έχεις. Έκανα τρομοκρατημένη από εκείνη τη διαπίστωση κι ούτε ξανασήκωσα πια τα μάτια από τη ζωγραφιά μου. Χριστούλη μου, παρακαλούσα κείνο το βράδυ στην προσευχή μου, κάνε να μη δω ποτέ μου αληθινό Τουρκάκι. Κι ακόμα, κάνε να μικράνουνε τα νύχια τους για να μην μπορέσουνε ποτέ πια να ξανακάνουνε στον κόσμο τόσο κακό. Σε παρακαλούμε, Χριστούλη μου κι εγώ κι ο Μάρκος, το αρκουδάκι μου. Ε, Μάρκο μου!... Είπες κι εσύ μια καλή κουβεντούλα στο Χριστό που ακούει τα παιδάκια κι όλα τα μικρά αρκουδάκια; Θυμάσαι; Αυτά λέγαμε κείνο το βράδυ κι ύστερα ξαπλώσαμε αγκαλιασμένα πιο σφιχτά από κάθε άλλη φορά μην ερχόταν ξαφνικά μες στο σκοτάδι το Τουρκάκι και μας έτρωγε με κείνο το μεγάλο στόμα του. Μπρρρ... Και όμως... Τρεις μόνο μέρες αργότερα, κείνο που τόσο πολύ φοβόμασταν στον ύπνο μας, το πάθαμε, Μάρκο μου, στον... ξύπνιο μας. - Πώς σε λένε; Πλησιάσαμε να ρωτήσουμε το ντροπαλό κοριτσάκι που είχε έρθει μαζί με τη μαμά του να κάνει επίσκεψη στη νέα μας γειτόνισσα, την κυρία Παναγιώτα. - Αϊσέ... Μας χαμογέλασε εκείνο κι ευθύς τα μαγουλάκια του βάφτηκαν, καθώς και τα άνθη της ροδιάς, κατακόκκινα.

18 -Αϊσέ!. Επανέλαβα το όνομα, κοιτάζοντας την με απορία. -Ναι... Ξανακούστηκε, όμως, γλυκιά και σιγανή η φωνούλα της. Είμαι, ξέρεις, Τουρκάκι. Και πο, πο, πο και πο, πο, πο!.. Τρεις τούμπες έκανε από το φόβο της η καρδιά μου. Κι ύστερα χοπ... Μεταμορφώθηκε σε βαγόνι τρένου και άρχισε τα τρελοανεβοκατεβάσματα από ψηλά στο κεφάλι μου ίσα με κάτω χαμηλά μες στις γαλάζιες καλτσούλες και τα γκρίζα γοβάκια που τελείωναν τα πόδια μου. - Του, του, του... Άκουσες, Μάρκο μου, κι εσύ αυτό που άκουσα κι εγώ; Του, του, του, του... - Τρέξε!... Διάβασα τη μελιά συμβουλή στα μάτια σου. - Χμ!.. Εύκολο είναι να το λες, Μάρκο μου! Εμένα, όμως, ετούτη τη στιγμή μ' έχει... ριζώσει ο φόβος μου στη γη και δεν είμαι πια κοριτσάκι αλλά δεντράκι, Μάρκο μου... Δεντράκι σωστό. - Καλά.. Κι εμένα δε με σκέφτεσαι, που σίγουρα το τέρας θα με φάει πρώτο; Ξαναδιάβασα, μελί παράπονο ετούτη τη φορά, στα ματάκια σου. -Αχ! Δίκιο έχεις, Μάρκο μου. Πρέπει να φύγουμε... Πρέπει να τρέξουμε μακριά για να γλυτώσουμε. Έτρεμα... Τώρα θα πεις και πώς γίνεται αυτό, μια και κείνη την ώρα ήμουνα δεντράκι εγώ!... Ε, και λοιπόν; Μήπως και τα δεντράκια λιγότερο τρέμουν μέσα στον άγριο βοριά; Έτρεμα... Και μάλιστα τόσο πολύ που, χωρίς να καταλάβω πώς, γλίστρησες άξαφνα και μέσα από την αγκαλιά μου βρέθηκες καταγής. Τώρα, βέβαια, ποιος ξέρει!... Μπορεί και να έκανες μοναχός σου προσπάθεια να γλυτώσεις, καημενάκι μου! Σημασία πάντως είχε πως βρέθηκες χάμω και μάλιστα μπροστά ακριβώς στα πόδια της Αϊσέ. - Πολύ χαριτωμένο το αρκουδάκι σου. Την είδα, όμως, αντί να σε... καταβροχθίζει, να σε σηκώνει με αγάπη στα χέρια της και να σε χαϊδεύει... Πώς το φωνάζεις; - Μά... Μά... Μάρκο! Της απάντησα μουδιασμένα, νιώθοντας την ίδια ώρα και το βαγόνι του φόβου να πατά φρένα και να σταματά μέσα μου. Λίγα

19 λεπτά αργότερα καθόταν πάλι και η καρδούλα μου ήσυχα κι ωραία στα δεξιά μου, ό... όχι λάθος έκανα... Στ' αριστερά είναι η καρδιά. Λοιπόν, για κοίταξε να δεις κάτι περίεργα πράγματα, Μάρκο μου. Το Τουρκάκι αυτό που στέκεται μπροστά μου σε κρατά στην αγκαλιά του και σε χαϊδεύει, δεν είναι καθόλου, μα καθόλου για να το φοβάσαι. Αντίθετα, θα έλεγα πως είναι, καθώς λέτε κι οι μεγάλοι, αξιαγάπητο! Τόσο, ώστε να μπορείς να του εμπιστευτείς μάλιστα ακόμα και το πιο αγαπημένο σου παιγνίδι. Ακόμα και το Μάρκο σου!.. - Θέλεις να τον κρατήσεις λιγάκι, ακόμη; - Ω! Αλήθεια, μπορώ; Λάμπανε τα ματάκια της. Κάτι ματάκια καστανά, ίδια με τα δικά μου. Ανέμιζαν μέσα στο σιγανό αέρα και τα μαλλιά της. Κοντά, καστανά μαλλάκια, ίδια με τα δικά μου. Κι ούτε το στόμα της ήτανε μεγάλο, ούτε τα νύχια της μακριά και μυτερά. Αϊσέ, πόσο μοιάζεις με μένα! Κι οι δυο μας, πόσο μοιάζουμε με όλα τα παιδιά της γης!... Μου ήρθε ίσα με τα χείλη να της πω, μα πάλι το... κατάπια. Μέσα στο σπίτι της κυρίας Παναγιώτας η μαμά και δυο τρεις άλλες γειτόνισσες, μαζί και η μαμά της Αϊσέ που είχε έρθει από τη Λεμεσό για να τις δει, φτιάχναν μπουρέκια με αναρί και πίτες. Ζεστό καφέ για κείνες και λεμονάδες για μας τα παιδιά. - Σ' αρέσει ο Μάρκος μου; - Πολύ. - Θα 'θελα να μπορούσα να στον χαρίσω. Βλέπεις, όμως, ο Μάρκος είναι σαν το μικρό μου αδελφάκι. Και τα... αδελφάκια δε νομίζω πως χαρίζονται. - Δεν πειράζει. Εγώ έχω αδελφάκι. Το γένησε η μητέρα μόλις πριν έξι μήνες. - Τυχερή που είσαι!..

20 -Κι εσύ είσαι τυχερή. -Α, ναι... Όσο γι' αυτό δεν έχω κανένα παράπονο από το Μάρκο μου. Γελάσαμε... και γελούσαμε ακριβώς το ίδιο! Ύστερα τρέξαμε στην αυλή. Επισκεφτήκαμε και τον κύριο Νικόλα, τον μπακάλη, που μας κέρασε καραμέλες φράουλας. - Λατρεύω τις καραμέλες με φράουλα. - Κι εσύ; Κι εγώ τις λατρεύω. -Θέλεις να γίνουμε φίλες; Τη ρώτησα λίγο αργότερα, που καθισμένες στα σκαλιά τρώγαμε τις ζεστές μας πίτες. Σκούπισε τη ζάχαρη από τα χείλη της και μου άπλωσε το χέρι. -Γίναμε κιόλας... Είπε, χαρίζοντας ένα χαμόγελο σε μένα και δυο, Μάρκο μου, σε σένα. Κείνη ακριβώς τη στιγμή ένα χελιδονάκι, έκανε χαμηλή βουτιά και περνώντας από ανάμεσα μας, ξανανέβηκε φτεροκοπώντας στα ψηλά. Αχ, Παναγίτσα μου καλή, βιάστηκα τότε να κάνω την προσευχή μου, ας πάρει το χελιδονάκι μαζί του και τα χαμογελά μας... Της Αϊσέ, του Μάρκου, το δικό μου χαμόγελο και ας τα κάνει δώρο στη γη, τη σκλαβωμένη. Δώρο στο άγριο συρματόπλεγμα της Πράσινης Γραμμής. Μπας και γίνουν άξαφνα λουλούδια, λέει, τ' αγκαθωτά του τέλια. Κλωνάρια ανθισμένης μυγδαλιάς οι λόγχες και τα όπλα... Ναι, και μη γελάσεις, Μάρκο μου!... Κάθε χαμόγελο παιδιού, το 'χω διαβάσει αυτό στα παραμύθια, μοιάζει με της νεράιδας το μαγικό ραβδάκι. Το αγγίζεις, λοιπόν, κάπου και κάνεις μια ευχή. Το αγγίζεις κι εκεί που είναι νύχτα, άξαφνα πετιέται ο ήλιος και το φως κι η λευτεριά! -Μα τι ζωγραφίζεις; Απόρησε μαζί μου η Ελενίτσα την επομένη που' χαμε πάλι τέχνη στο σχολείο. - Δεν τά 'παμε; Το Μάρκο μου. - Και δίπλα του; - Αυτή, είμαι εγώ. - Και η άλλη;

21 - Η άλλη, είναι η Αϊσέ. Ένα Τουρκάκι που γνώρισα μόλις χτες και που είναι πολύ όμορφο, "κυρία" Ελένη... Να, για να καταλάβεις, σαν δίδυμη αδελφή μου είναι. Κι ακόμα της αρέσουνε πολύ οι καραμέλες με φράουλα, λατρεύει τις πίτες με τη ζάχαρη και αγαπά, όσο κι εγώ, το Μάρκο μου!.. Για λίγο, όλοι τριγύρω, είχανε παρατήσει τις ζωγραφιές τους και με άκουγαν να τους μιλώ για την καινούργια μου φιλενάδα. Και όταν πια τους τα διηγήθηκα όλα, η Ελένη, θυμάσαι που στο ξανάπα, Μάρκο μου, σηκώθηκε, μάζεψε την κόλα από μπροστά της και πήγε ολόισια στη δασκάλα. - Δεσποινίς, μου δίνετε άλλη; Το πινέλο που κρατούσα ήτανε σκληρό πολύ και μου 'κανε μουντζούρες. - Τότε να σου δώσω και άλλο πινέλο... Της χαμογέλασε με κατανόηση η δασκάλα. - Αχ, ναι δεσποινίς! Κι αυτή τη φορά, μαλακό, σας παρακαλώ. -Δηλαδή, Ελενάκι μου, πόσο μαλακό το θέλεις να είναι; - Σαν το κορμάκι του Μάρκου μου δεσποινίς. Πετάκτηκα, ακάλεστη, να βοηθήσω τη φιλενάδα μου την Ελένη. - Σαν το πούπουλο απαλό!... Σήκωσε και η Βασιλική το κεφαλάκι από τη ζωγραφιά της και είπε. -Σαν το μετάξι Άρχισαν να φτάνουν, δροσάτη βροχή από τριγύρω, και άλλες φωνούλες. - Σαν το βαμβάκι. - Σαν το χάδι της μαμάς... - Σαν την παιδική καρδούλα!... Δεν ξέρω πως μου 'ρθε και ξαναφώναξα, Μάρκο μου. Ήμουνα, όμως, σίγουρη πως με ένα τέτοιο πινέλο η Ελένη θα 'φτιαχνε, τούτη τη φορά, ένα Τουρκάκι, έτσι ακριβώς όπως έπρεπε... Με τη μορφή

22 δηλαδή παιδιού σαν και μένα, Μάρκο μου και σαν όλα, μα όλα τα μικρά παιδιά της γης...

23 Μαρία Θεοδοσιάδου (του καημού και της ελπίδας, Λ / σια 1981) ΕΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ Δεν μπορώ να το πιστέψω πως είμαι μακριά απ το σπίτι μου. Νομίζω πως είναι ένα κακό όνειρο και θα ξυπνήσω σε λίγο για να βρεθώ στο αγαπημένο μου Βαρώσι. Κι όμως η μια μέρα διαδέχεται την άλλη καί αντιμετωπίζω τη σκληρή πραγματικότητα. Είμαι πρόσφυγας, αποδιωγμένος με απονιά από τους ξένους κατακτητές, μακριά απ' το πατρικό μου σπίτι. Ως πότε άραγε; Μας πνίγει το παράπονο, το άδικο. Πότε θα γυρίσουμε, πατέρα; Γιατί μας πήραν τα σπίτια μας; Πότε θα γυρίσει ο Κώστας μας; Ατέλειωτο το μαρτύριο σαν αρχίσει ο μικρός Γιαννάκης: «θέλω κι εγώ το ποδηλατάκι μου». Κοίτα ο Νίκος έχει, θέλω κι εγώ το δικό μου». -Κι εγώ χρειάζομαι εγκυκλοπαίδεια, πώς θα μελετήσω, έχει μείνει στο σπίτι μας. H μαμά κουράζεται, δεν έχομε το πλυντήριό μας, προσθέτει και η κόρη μου. Κι εκείνη να σιωπά... Όλα προσπαθεί να τα βολέψει, να κοιμηθεί στο κάμπετ, να πλύνει στο χέρι, να υποστεί ένα σωρό στερήσεις, ταλαιπωρίες. Πάντα με κουράγιο κι ελπίδα. Μονάχα σαν ξαπλώσει το βράδυ, το βουβό της κλάμα, για το χαμό του λεβεντονιού μας, μου ξεσκίζει την καρδιά. Γίνομαι σωστό θεριό, θέλω να βγω στους δρόμους να φωνάξω μ' όλη τη δύναμη της ψυχής μου! Ως πότε αυτή η αδικία; Πότε οι ξένοι στρατοί θα φύγουν από τον τόπο μας; Δώστε μας πίσω τα παιδιά μας! Κι ό χρόνος κυλά... Μπαίνει χειμώνας! O πρώτος χειμώνας της προσφυγιάς. Χειμώνας στ' αντίσκηνο!

24 Θέλω το πανωφόρι μου. Που είναι το αδιάβροχο; Οι δερμάτινες μπότες μου; Κι ο κρυφός καημός της γυναίκας μου. Την άκουσα να λέει ένα βράδυ στη νέα μας γειτόνισσα. «Τι να σου πω, όλα τα θυμάμαι, σπίτι, έπιπλα. Πιο πολύ όμως τις φωτογραφίες των παιδιών, εκείνη του Κώστα, προπάντων. Πότε θα τον ξαναδώ ;» Όλα τούτα στριφογυρίζουν στο νου μου. Έχω γίνει νευρικός, ανήσυχος. Δεν μπορώ να κλείσω μάτι τα βράδια. Κοιμήσου, Γιάννη. Μα τι έπαθες επιτέλους; Τόσος κόσμος υποφέρει, πρέπει να κάνουμε υπομονή. Πώς έγινες έτσι εσύ; Μήπως είσαι άρρωστος; Έννοια σου, δεν έχω τίποτα καλή μου, κοιμήσου, όλα θα πάνε καλά, δίκαιο έχεις δεν πρέπει νά απελπιζόμαστε. Τό 'χω όμως συλλάβει το σχέδιο μου και κανένας δεν μπορεί να μου το βγάλει απ' το μυαλό. Όσο επικίνδυνο κι αν είναι. Θα πάω στο Βαρώσι, θα φέρω το άλμπουμ, με τις φωτογραφίες του Κώστα μας. Θα δώσω αυτή τη χαρά στη γυναίκα μου, της τη χρωστάω. Κι αν τα καταφέρω θα φέρω τις βαλίτσες και τα χειμερινά ρούχα και το ποδηλατάκι του γιου μου ακόμη. Το Βαρώσι είναι ακατοίκητο, όλοι το λένε. Θα πάω. Μέρες ολόκληρες κατάστρωνα το σχέδιό μου. Ήξερα κάθε σπιθαμή του τόπου μας. Με κλειστά μάτια θα μπορούσα να μπω όχι μονάχα στο δικό μου σπίτι μα και σ' όλη την πόλη. Θυμάμαι την πρώτη φορά που είχα πάει για ανίχνευση. Ήτανε σούρουπο σαν πλησίασα και μόλις φαινόταν η αγαπημένη πόλη. Σταμάτησα το αυτοκίνητο. Δεν μπορούσα να οδηγήσω. H καρδιά μου κτυπούσε δυνατά, τα μάτια μου βούρκωσαν, έσφιξα τις γροθιές μου.

25 Οι ανεμόμυλοι με ασάλευτες τις φτερωτές μου φάνηκαν σαν πελώρια χέρια απλωμένα, που απεγνωσμένα ζητούσαν βοήθεια. Είμαι σίγουρος πως άκουα να με καλούν κοντά τους: «Μη μας ξεχνάτε... Μη μας ξεχνάτε». Κοίταζα, όλο το κοίταζα. Βουβό, περήφανο! Τυλιγμένο στο πέπλο του πόνου και του καημού, απλωνόταν μπροστά μου. Ήθελα να τρέξω! Kι όμως, αν προχωρούσα λίγα βήματα θα 'χανα τη ζωή μου. Στεκόμουνα ακίνητος, θλιμμένος. Μου φάνηκε πως μια πελώρια αράχνη έπλεκε γύρω απ' τη πόλη μας τον ιστό της κι όσο σουρούπωνε γινόταν όλο και πιο πυκνός, ώσπου την έκρυψε σχεδόν απ' τα μάτια μου. Δεν έβλεπα πιά! Μπήκα στο αυτοκίνητο και προχώρησα κατά το Παραλίμνι. Θα 'ρχόμουν άλλη μέρα για ανίχνευση. Τα ταξίδια όλο και πυκνώνουν. Το σχέδιο μου προχωρούσε με μεγάλη μυστικότητα. Επιτέλους ήρθε η μέρα που θα το πραγματοποιούσα. Δεν είπα σε κανένα τίποτα. Άφησα μονάχα στη γυναίκα μου ένα σημείωμα

26 πως θα πήγαινα για δουλειά στην Πάφο και πιθανό να γύριζα την άλλη μέρα. Σαν έπεσε καλά η νύχτα πήρα τα σύνεργά μου, ένα φαναράκι, σχοινί κι ένα κομμάτι ξύλο και προχώρησα με πολλή προφύλαξη. Ήξερα την ώρα που θ' άλλαζε η φρουρά. Παρακολούθησα την ανυπομονησία των Φρουρών να φύγουν. Βαριούνται κι αυτοί τη μοναξιά, βιάζονται. Είναι άραγε δικοί μας οι στρατιώτες; Σίγουρα θα γλιτώσω αν είναι Τουρκοκύπριοι και με τσακώσουν. Προχωρώ αρκουδώντας απ' την πλάγια μεριά του Φυλακίου. Κρατώ και την αναπνοή μου ακόμη. Τα λαστιχένια παπούτσια μου με βοηθούν πολύ. Ακούω το αυτοκίνητο με τους άλλους φρουρούς που έρχονται. Μόλις προλαβαίνω να κρυφτώ πίσω απ' τους θάμνους. Ήρθαν λίγο νωρίτερα απόψε. Παρακολουθώ. Ακούω κουβέντες, γέλια... Κάτι δίνουν στους άλλους στρατιώτες. Βρίσκω ευκαιρία να προχωρήσω στον άλλο θάμνο. Κάτι όμως μπερδεύεται στα πόδια μου και πέφτω κάνοντας κάποιο θόρυβο. Οι φρουροί σκόρπισαν. Σταμάτησαν τα γέλια. Πρόβαλαν τά όπλα. Πάγωσα από τό φόβο μου. Αμέσως όμως συνήλθα. Ό, τι γίνει ας γίνει, λέω μέσα μου και δοκιμάζω να προχωρήσω. Μια και δεν βρήκαν τίποτε οι φρουροί συνέχισαν τα κεραστικά τους. Έγινε κανονικά η αλλαγή κι εγώ έρποντας προχωρούσα, όλο προχωρούσα και το χτυποκάρδι μου όσο πλησίαζα γινόταν όλο και πιο δυνατό. Έχω απομακρυνθεί πια αρκετά. Μπορώ τώρα να περπατήσω. Πλησιάζω, διακρίνω τα πρώτα σπίτια της γειτονιάς. Παντού ερημιά! Ούτε γάτα δε βρισκόταν. Ένα... δυό. Τρίτο σπίτι δεξιά... Να ο τοίχος που έκτισε με τα μπλοκς ο κουμπάρος μου. Ευτυχώς που δεν είναι και πολύ ψηλός. Θεέ μου, ένα πήδημα μονάχα και θα βρεθώ στην αυλή μας. Λυγίζουν τα γόνατά μου, κτυπά η καρδιά μου. Πάει να σπάσει. Δώσε μου δύναμη, Θεέ μου! Νά 'μαι! Πατώ το χώμα της γης μου. Στέκομαι ακίνητος! Με πνίγει το παράπονο, η συγκίνηση. Πρέπει νά 'βιαστώ όμως! Κρατώ το

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού»

«Η τύχη του άτυχου παλικαριού» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 «Η τύχη του άτυχου παλικαριού» (Κοζάνη - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #15 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας...

Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Διαβάστε αποσπασματικά το παραμύθι: Ο Αϊ-Βασίλης και...το όνομα του παιδιού σας... Το παραμύθι είναι και για αγοράκι αλλά, για της ανάγκες του δείγματος σας παρουσιάζουμε πώς μπορεί να δημιουργηθεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους

Μάθημα 1. Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους Μάθημα 1 Ας γνωριστούμε λοιπόν!!! Σήμερα συναντιόμαστε για πρώτη φορά. Μαζί θα περάσουμε τους επόμενους μήνες και θα μοιραστούμε πολλά! Ας γνωριστούμε λοιπόν. Ο καθένας από εμάς ας πει λίγα λόγια για τον

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα

Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΑΡΑΜΥΘΙ Κέλλυ Παντελίδη Ένας δράκος στην Ανάποδη Παραμυθοχώρα Διορθώσεις: Ελένη Ζαφειρούλη Σελιδοποίηση: Γιάννης Χατζηχαραλάμπους Μακέτα εξωφύλλου:

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι;

Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Η λεοπάρδαλη, η νυχτερίδα ή η κουκουβάγια βλέπουν πιο καλά μέσα στο απόλυτο σκοτάδι; Κανένα από αυτά τα ζώα. Στο απόλυτο σκοτάδι είναι αδύνατο να δει κανείς ο,τιδήποτε. Ποια δουλειά

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ:ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΑΥΓΟ Α ΣΚΗΝΗ: (Αυγό+κότα) ΑΥΓΟ: Γεια σας, εγώ είμαι ο Μήτσος. Ζω σ αυτό το κοτέτσι σαν όλα τα αυγά. Βαρέθηκα όμως να μαι συνέχεια εδώ. Θέλω να γνωρίσω όλον τον κόσμο. Γι αυτό σκέφτομαι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ

Διαβάστε περισσότερα

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript

Modern Greek Stage 6 Part 2 Transcript 1. Announcement Καλημέρα, παιδιά. Θα ήθελα να δώσετε μεγάλη προσοχή σε ό,τι πω σήμερα, γιατί όλες οι ανακοινώσεις είναι πραγματικά πολύ σημαντικές. Λοιπόν ξεκινάμε: Θέμα πρώτο: Αύριο η βιβλιοθήκη του σχολείου

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΟ-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ Ονοματεπώνυμο: Κωνσταντίνα Γεωργακάκου

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου

ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς. Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου 1 ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ του Κάρολου Ντίκενς Διασκευή - Διάλογοι: Αμάντα Ηλιοπούλου ΠΡΟΣΩΠΑ: Εμπενίζερ Σκρουτζ Τζέικομπ Μάρλεη (συνέταιρος του Σκρουτζ) Μπομπ Κράτσιτ (υπάλληλος του Σκρουτζ) Η γυναίκα

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα

Θεατρικό. Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Θεατρικό Ηλίας Ξανθούλα παππούς γιαγιά μαμά αρκούδα αρκουδάκι Σκηνή 1η Σκηνικό: Αυλή σπιτιού Πρόσωπα: Παππούς, γιαγιά, Ηλίας, Ξανθούλα Παππούς: Καλώς τα παιδιά! Γιαγιά: Καλώς τα εγγονάκια μας. Ηλίας: Γεια

Διαβάστε περισσότερα

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου

Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Ένα μήλο στην πλάτη ενός σκαντζόχοιρου Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα σκαντζοχοιράκι που νύσταζε πολύ και ετοιμαζόταν να κοιμηθεί. Ξαφνικά όμως έπεσε ένα μήλο πάνω στην πλάτη του και καρφώθηκε στα αγκάθια

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που

Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που Τίτλος προγράμματος: «Παιχνίδια στο χθες, παιχνίδια στο σήμερα, παιχνίδια δίχως σύνορα» Υπεύθυνη προγράμματος: Μπότη Ευαγγελή Εκπαιδευτικός που συμμετέχει: Κακάρη Κωνσταντίνα Παρακολουθώντας τα παιδιά

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Θεατρικό. Σκηνή 1η. Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες Πρόσωπα: Πρασινοφυλλίτσα, μαμά

Θεατρικό. Σκηνή 1η. Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες Πρόσωπα: Πρασινοφυλλίτσα, μαμά Θεατρικό γιαγιά πρασινοφυλλίτσα λύκος κυνηγός κατσίκα μαμά, Ασπρούλης, Καφετούλης, Μαυρούλης, εφτά κατσικάκια, παιδιά Σκηνή 1η Σκηνικό: Ένα δάσος με δέντρα, θάμνους και λουλούδια, πουλιά και πεταλούδες

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013)

ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΘΕΑΤΡΙΚΟ: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΔΙΑΤΡΟΦΑΚΗ (ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ: ΟΜΑΔΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΟΥ ΣΤ3, 2012-2013) ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Σίγουρα έχετε ακούσει πολλές ιστορίες: άλλες για δράκους και νεράιδες, άλλες για πριγκίπισσες και πρίγκιπες στο

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ

ΖΑΧΡΑ ΙΜΠΡΑΧΗΜ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΖΑΣ Θυµάσαι το παραµύθι της γιαγιάς για την 28 η Οκτωβρίου; Μάζεψε τους φίλους σου και διηγήσου το. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας γίγαντας που ζούσε στο δικό του σπίτι. Ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία Χουάνγκ-Σιάο Απόψε η Σελήνη λάμπει απόκοσμα στον φθινοπωρινό ουρανό. Οι ανάγλυφοι όγκοι του γρανιτένιου βουνού απέναντι μοιάζουν πελώριοι δράκοι, ακίνητοι μα απειλητικοί. Οι πρώτες πραγματικά ψυχρές ριπές

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Χάρτινη αγκαλιά Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου Εργασίες 1 α ) Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο που διαβάσαμε κρύβει στις σελίδες του βαθιά και πολύ σημαντικά μηνύματα, που η συγγραφέας θέλει να μεταδώσει

Διαβάστε περισσότερα