ΧΟΟΥΠΓΟΥΝΤ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ 2004

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΧΟΟΥΠΓΟΥΝΤ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ 2004"

Transcript

1 Έχω ζήσει πάνω από χίλια χρόνια. Έχω πεθάνει αµέτρητες φορές ξεχνάω ακριβώς πόσες. Η µνήµη µου είναι εξαιρετική κι ασυνήθιστη µα όχι τέλεια. Άνθρωπος είµαι. Οι πρώτες µου ζωές είναι κάπως θολές. Το τόξο της ψυχής ακολουθεί το µοτίβο της κάθε σου ζωής. Λειτουργεί µακροκοσµικά. Η παιδική µου ηλικία υπήρξε. Υπήρξαν πολλές παιδικές ηλικίες. Ακόµα και στις πρώιµες εποχές της ψυχής µου έφτασα πολλές φορές στην ωριµότητα. Τώρα πια, στις καινούριες µου παιδικές ηλικίες ανακαλώ πιο γρήγορα τις µνήµες µου, το παρελθόν µου. Γίνεται µηχανικά. Κοιτάµε παραξενεµένοι κι έκθαµβοι τον κόσµο γύρω µας. Θυµόµαστε. Μιλάω στον πληθυντικό κι εννοώ εµένα, την ψυχή µου, τους εαυτούς µου, τις αµέτρητες ζωές µου. Μιλάω για µένα στον πληθυντικό κι αναφέροµαι ταυτόχρονα σε όλους τους άλλους που έχουν τη Μνήµη, τη συνειδητή καταγραφή της εµπειρίας σ αυτήν τη γη, που είναι ισχυρότερη απ τον κάθε µας θάνατο. Ξέρω ότι δεν είµαστε πολλοί. Ίσως ένας ανά αιώνα, ένας στο εκατοµµύριο. Σπανίως ανακαλύπτουµε ο ένας τον άλλον, αλλά πιστέψτε µε, υπάρχουν κι άλλοι. Και τουλάχιστον ένας τους διαθέτει µια Μνήµη πολύ πιο ασυνήθιστη απ τη δική µου. Γεννήθηκα και πέθανα αµέτρητες φορές σε πολλά διαφορετικά µέρη. Η απόσταση ανάµεσά τους, η ίδια. ε βρισκόµουν στη Βηθλεέµ όταν γεννήθηκε ο Χριστός. εν είδα ποτέ το µεγαλείο της Ρώµης. εν υποκλίθηκα στον Καρλοµάγνο. Εκείνη την εποχή ξερίζωνα χόρτα στην Ανατολία και µιλούσα µια διάλεκτο ακατανόητη στους χωρικούς του Βορρά και του Νότου. Μόνο ο Θεός και ο ιάβολος ανακατεύτηκαν στα συγκλονιστικά γεγονότα. Οι µεγάλες ιστορικές στιγµές περνούν απαρατήρητες για τον περισσότερο κόσµο. Τις διαβάζω κι εγώ στα βιβλία όπως όλοι. Μερικές φορές νιώθω πιο κοντά στα σπίτια και στα δέντρα παρά στους συνανθρώπους µου. Στέκοµαι και παρατηρώ το πλήθος να πηγαινοέρχεται. Οι ζωές τους σύντοµες η δική µου ατέλειωτη. Συχνά φαντάζοµαι τον εαυτό µου σαν σηµαδούρα χαµένη στον ωκεανό. εν απέκτησα ποτέ µου παιδί και δε γέρασα ποτέ. εν ξέρω γιατί. Είδα την οµορφιά σε αµέτρητα πράγµατα. Ερωτεύτηκα κι η αγαπηµένη µου έχει υποφέρει εξαιτίας µου. Τη σκότωσα µια φορά και πέθανα πολλές φορές για χάρη της κι ακόµα δεν έχω τίποτα στα χέρια µου. Την ψάχνω πάντα και πάντα τη θυµάµαι. Ζω µε την ελπίδα ότι κάποια µέρα θα µε θυµηθεί κι αυτή. ΧΟΟΥΠΓΟΥΝΤ, ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ 2004 εν τον γνώριζε καιρό. Εµφανίστηκε εκεί στην αρχή της Β Λυκείου. Ήταν µια µικρή πόλη µε µικρό σχολείο. Έβλεπες κάθε µέρα τα ίδια παιδιά. Γράφτηκε στη Β Λυκείου όπως κι η Λούσι, όµως µε έναν παράξενο τρόπο, έδειχνε µεγαλύτερος. Άκουγε πολλά σχετικά µε το πώς και το πού πέρασε τα προηγούµενα δεκαεφτά χρόνια της ζωής του, αλλά δεν τα πίστευε. Έλεγαν ότι έζησε σε ψυχιατρείο, ότι ο πατέρας του ήταν φυλακή και µεγάλωνε ολοµόναχος, ότι η µητέρα του είχε σκοτωθεί, το πιθανότερο δολοφονηµένη απ τον πατέρα του. Κάποιος είπε ότι φορούσε µονίµως µακρυµάνικα γιατί είχε σηµάδια από εγκαύµατα

2 στα χέρια. Κι εκείνος ποτέ δεν υπεράσπισε τον εαυτό του ούτε έδωσε εξηγήσεις, απ όσο ήξερε η Λούσι. Όχι, δεν πίστευε στις φήµες αλλά καταλάβαινε πώς ξεφύτρωναν και πού στόχευαν. Ο Ντάνιελ ήταν διαφορετικός, όσο κι αν προσπαθούσε να µην είναι. Είχε µια περήφανη τραγικότητα στην έκφρασή του. Τον κρυφοκοιτούσε και σκεφτόταν ότι αυτό το αγόρι ζούσε σαν να µην τον νοιαζόταν κανείς και σαν να µην είχε καν συνειδητοποιήσει την ερηµιά του. Μια φορά τον είδε να στέκεται στο παράθυρο της σχολικής καφετέριας ενώ οι άλλοι τον προσπερνούσαν βιαστικά µε τους δίσκους στα χέρια και της φάνηκε εντελώς χαµένος. Κάτι πάνω του εκείνη τη στιγµή την έκανε να σκεφτεί ότι ήταν ο πιο µοναχικός άνθρωπος στον κόσµο. Η εµφάνισή του είχε προκαλέσει σούσουρο στο λύκειο, γιατί ήταν απίστευτα όµορφος. Ψηλός, γεροδεµένος, µε αυτοπεποίθηση και ντυµένος λίγο καλύτερα απ τα περισσότερα παιδιά. Εξαιτίας του µεγέθους του τον πλησίασαν και οι προπονητές του ράγκµπι αλλά δεν έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν µια µικρή πόλη που, όπως όλες, υπέφερε από βαρεµάρα και ονειροφαντασιές. Έτσι, τα παιδιά άρχισαν να κουτσοµπολεύουν και συνέχισαν οι µεγάλοι. Αρχικά τα κουτσοµπολιά ήταν επαινετικά, όµως ο Ντάνιελ έκανε µερικά λαθάκια κι έχασε πόντους. εν εµφανίστηκε στο αποκριάτικο πάρτι της Μέλοντι Σάντερσον αν και τον κάλεσε προσωπικά, σταµατώντας τον στο διάδροµο, και την είδαν όλοι. Έπιασε κουβέντα µε τη Σόνια Φράι στη σχολική εκδροµή, τη Σόνια, το φρικιό του σχολείου, την απόβλητη, κατά την άποψη της παρέας της Μέλοντι. Ζούσαν σ ένα υπερευαίσθητο κλειστό κοινωνικό οικοσύστηµα κι οι περισσότεροι άρχισαν να τον φοβούνται απ τον πρώτο του χειµώνα στην πόλη τους. Εκτός απ τη Λούσι. Μόνο που δεν ήξερε γιατί δεν τον φοβήθηκε. ε σεβόταν τη Μέλοντι, την πόζα της και τη σνοµπ παρέα της, αλλά πρόσεχε. Ήξερε ότι αυτές οι ψωνισµένες µπορούσαν να αποκαλύψουν τα µυστικά της και δεν ήθελε να καταντήσει κι αυτή απόβλητη. εν έπρεπε να κάνει τέτοιο κακό στη µάνα της, ειδικά µετά απ όσα είχε περάσει µε την αδερφή της, την Ντάνα. Εξάλλου, της Λούσι δεν της άρεσαν τα δύσκολα αγόρια. Όχι, καθόλου. Πάντως, της είχε κολλήσει η ιδέα, ουσιαστικά η φαντασίωση, ότι µπορούσε να τον βοηθήσει. Ήξερε τη ζωή µέσα και έξω απ το σχολείο τους, ήξερε τι σήµαινε να προσπαθείς να παραµείνεις ο εαυτός σου. Ένιωθε ότι ο Ντάνιελ κουβαλούσε περισσότερο βάρος απ τους άλλους γνωστούς της κι αισθανόταν µια ανεξήγητη βαθιά συµπόνια. Της άρεσε η ιδέα ότι ίσως και να είχε την ανάγκη της, ότι ίσως να ήταν η µόνη που τον καταλάβαινε. Ο Ντάνιελ δεν έδειχνε να συµµερίζεται τις ιδέες της. Σε δύο χρόνια της µίλησε µόνο µία φορά. Για την ακρίβεια, εκείνη είχε πατήσει κατά λάθος στα λυµένα κορδόνια των κανελί σουέτ παπουτσιών του, του ζήτησε συγγνώµη κι εκείνος την κοίταξε µουρµουρίζοντας κάτι. Αγχώθηκε και το σκεφτόταν καιρό, πασχίζοντας να καταλάβει τι της είπε και τι εννοούσε, όµως τελικά αποφάσισε ότι αφού δεν τον πείραζε να κυκλοφορεί µε λυµένα κορδόνια στο σχολικό διάδροµο στις τρεις το µεσηµέρι, ήταν δικό του το πρόβληµα. «Πιστεύεις ότι υπερβάλλω που το σκέφτοµαι συνέχεια;» ρώτησε τη Μάρνι. Η Μάρνι την κοίταξε λες κι ήθελε να της τραβήξει τα µαλλιά. «Ναι, πιστεύω ότι υπερβάλλεις. Αν σε έκαναν ταινία, θα είχες τίτλο "Το σκέφτοµαι συνέχεια", φιλενάδα». Έβαλε τα γέλια ακούγοντάς την, όµως κατά βάθος ταράχτηκε. Η Μάρνι δεν ήταν κακιά και την αγαπούσε πιο βαθιά και πιο τίµια από κάθε άλλον στον κόσµο, εκτός µάλλον από τη µάνα της που την αγαπούσε µε πάθος και µε την ίδια τιµιότητα. Απλώς η Μάρνι τη λυπόταν, γιατί καιγόταν για κάποιον που αδιαφορούσε. Η Λούσι τον αντιµετώπιζε σαν κάποιου είδους ιδιοφυΐα. Όχι ότι ο Ντάνιελ έκανε ή έλεγε κάτι συγκλονιστικό. Όµως κάποια µέρα κάθισε δίπλα του στο µάθηµα των αγγλικών και τον κρυφοκοιτούσε ενώ οι άλλοι ανέλυαν κάποιο έργο του Σαίξπηρ. Παρατηρούσε τους φαρδείς ώµους του όπως έσκυβε πάνω στο τετράδιό του κι έγραφε σονέτα από µνήµης, το ένα µετά το άλλο, µε µια καλλιγραφία που την έκανε να σκεφτεί το είδωλό της, τον Τόµας Τζέφερσον, να γράφει τη ιακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Αµερικής. Είχε µια έκφραση σαν να βρισκόταν

3 κάπου πολύ µακριά απ αυτήν τη µικρή αίθουσα µε τις µισοχαλασµένες λάµπες φθορίου, το γκρι πλαστικό πάτωµα και το µοναδικό µικροσκοπικό παράθυρο. Άραγε από πού ήρθες; αναρωτιόταν µέσα της. Άραγε γιατί κατέληξες σ αυτό τον τόπο; Σε µια κρίση θάρρους τον ρώτησε τι εργασία είχαν στα αγγλικά. Της έδειξε τον πίνακα, όπου έγραφε ότι έπρεπε να αναλύσουν στην τάξη την Καταιγίδα, όµως της φάνηκε ότι ήθελε να της πει κάτι άλλο. Φυσικά και µιλούσε. Τον είχε ακούσει να µιλάει σε άλλους. Προσπάθησε να του ρίξει µια ενθαρρυντική µατιά, όµως όταν τα βλέµµατά τους συναντήθηκαν κι είδε το σκούρο πράσινο χρώµα των µατιών του, την έπιασε βαθιά ντροπαλοσύνη κι έστρεψε τη µατιά της στο πάτωµα χωρίς να τον ξανακοιτάξει ως το τέλος της ώρας. Συνήθως δε φερόταν έτσι. Είχε αρκετή αυτοπεποίθηση, ήξερε ποια είναι και πού ανήκε. Είχε µεγαλώσει µε κοριτσοπαρέες, όµως ήταν εξοικειωµένη και µε τα αγόρια απ τις µαθητικές επιτροπές, τα συµβούλια, το µάθηµα κεραµικής και τους δύο αδερφούς της Μάρνι. Κανείς τους δεν την έκανε να νιώθει όπως ο Ντάνιελ. Κι ύστερα ήρθε η στιγµή, όταν τέλειωσε η χρονιά, που πήγε να αδειάσει το ντουλαπάκι της κι η καρδιά της πονούσε στη σκέψη ότι δε θα τον έβλεπε ολόκληρο το καλοκαίρι. Είχε παρκάρει το µισοσκουριασµένο Σεβρολέτ Μπλέιζερ του µπαµπά της στραβά πάνω στο πεζοδρόµιο δύο τετράγωνα πριν το λύκειο. Άφησε πάκους χαρτιών, βιβλία και µια κούτα µε τα κεραµικά της στο πεζοδρόµιο, καθώς προσπαθούσε να ανοίξει µαλακά τη χαλασµένη πόρτα. Με την άκρη του µατιού της είδε τον Ντάνιελ. εν πήγαινε κάπου ούτε κουβαλούσε κάτι. Στεκόταν απλώς µε τα χέρια κρεµασµένα και τη χάζευε µε τη συνηθισµένη χαµένη του έκφραση. Ένα πρόσωπο θλιµµένο και κάπως απόµακρο, σαν να κοιτούσε µέσα του ενώ ταυτόχρονα κοιτούσε κι εκείνην. Του ανταπέδωσε το βλέµµα κι αυτήν τη φορά κανείς τους δεν ντράπηκε. Στεκόταν απέναντί της λες και προσπαθούσε να θυµηθεί κάτι που έπρεπε να της πει. Η µισή ήθελε να κουνήσει το χέρι της ή να πετάξει κάτι χαριτωµένο κι αξιοµνηµόνευτο κι η άλλη µισή περίµενε µε κοµµένη ανάσα. Φαινόταν σαν να γνωρίζονταν από παλιά, σαν να µην έφταιγε απλώς το ότι για έναν ολόκληρο χρόνο τής είχε γίνει έµµονη ιδέα. Κι εκείνος την κοιτούσε σαν να την εµπιστευόταν απόλυτα κι είχε ένα ύφος σαν να εννοούσε ότι είχαν πολύ σηµαντικά πράγµατα που θα µπορούσαν να κουβεντιάσουν αλλά ταυτόχρονα δε χρειαζόταν να πουν λέξη. Τελικά της έριξε µια αναποφάσιστη µατιά κι αποµακρύνθηκε. Η Λούσι αναρωτήθηκε τι σήµαινε η συµπεριφορά του. Όταν προσπάθησε να εξηγήσει στη Μάρνι ότι την ερµήνευσε σαν ένδειξη πραγµατικής επαφής µε τον Ντάνιελ, η φίλη της της απάντησε ότι ήταν φαντασιόπληκτη. Η Μάρνι αποφάσισε ότι έπρεπε να δαµάσει τις προσδοκίες της Λούσι κι ανακάλυψε τη µαγική φράση: «Αν του άρεσες, θα σ το χε πει». Η Λούσι υποψιάστηκε ότι την είχε διαβάσει σε κάποιο βιβλίο. Το θέµα δεν ήταν ότι ήθελε να τον βοηθήσει να µη νιώθει µόνος του ή να ενσωµατωθεί, όχι, δεν ήταν τόσο αλτρουίστρια. Απλώς ήταν τρελή και παλαβή µαζί του. Τη µάγευαν και τα φυσιολογικά και τα παράξενα σ αυτό το αγόρι, όπως ο σβέρκος του και οι αντίχειρές του όταν έπιανε την άκρη του θρανίου ή µια τούφα στο αυτί του που πετούσε µονόπαντα σαν φτεράκι. Μια φορά που την άρπαξε η µυρωδιά του, της ήρθε ζαλάδα. Το βράδυ δεν µπορούσε να κοιµηθεί. Χωρίς να το ξέρει, ο Ντάνιελ της πρόσφερε κάτι που δεν υπήρχε περίπτωση να της δώσει κανένας άλλος συµµαθητής της: εν ήξερε την Ντάνα. Ίσως ήταν ο µόνος που δεν ήξερε. Η µάνα της αποκαλούσε κατ ευφηµισµό «καπετάν Φασαρία» τη µεγάλη της κόρη, που η µικρούλα Λούσι έβλεπε σαν ηρωίδα. Ήταν πανέξυπνη, µιλούσε µε αστραπιαία ταχύτητα και δε φοβόταν τίποτα. Η Ντάνα ήταν γενναία και ριψοκίνδυνη. Αν η Λούσι έκανε σαχλαµάρες, όπως να µπει µε λασπωµένα παπούτσια στο σπίτι ή να ρίξει κέτσαπ στο πάτωµα, η Ντάνα έλεγε ότι το κανε αυτή. Αναλάµβανε την ευθύνη ακόµα κι όταν η Λούσι της ζητούσε να µην την καλύψει, κι εξηγούσε στη µικρή της αδερφή ότι δεν την πείραζε η κατσάδα ενώ εκείνη θα πληγωνόταν πιο εύκολα.

4 Η Ντάνα έβγαλε κακή φήµη στην Α Γυµνασίου, τότε που η Λούσι ήταν ακόµα στο δηµοτικό. Η µικρή δεν καταλάβαινε τι σήµαιναν οι ψίθυροι ανάµεσα στα παιδιά και στους µεγάλους, όµως ήξερε ότι ήταν κάτι ντροπιαστικό. «Είχα την αδερφή σου» τύχαινε να της πει κάποιος δάσκαλος όλο υπονοούµενα. Κάποια παιδιά σταµάτησαν να έρχονται στο σπίτι της και να την καλούν στο δικό τους, κι η Λούσι ένιωσε ότι η οικογένειά της είχε κάνει κάτι κακό, µόνο που δεν ήξερε τι ακριβώς. Η Μάρνι όµως έµεινε πιστή στη φιλία τους. Απ' το δηµοτικό η Ντάνα ήταν σκέτος δαίµονας, κι οι γονείς τους έγιναν επίκεντρο κάθε κουτσοµπολιού. Έπιναν; Έπαιρναν ναρκωτικά; ούλευε η µάνα τους όταν ήταν µικρές; Οι εικασίες συνήθως κατέληγαν στη φράση «πάντως δείχνουν µια χαρά...». Οι γονείς της δέχονταν αγόγγυστα τις προσβολές µε σκυφτό κεφάλι, λες κι ήταν αναµενόµενη τόση λασπολογία. Η ντροπή τους δεν είχε όρια, όµως η Ντάνα κρατούσε το κεφάλι ψηλά ενώ οι υπόλοιποι της οικογένειας χαµήλωναν το βλέµµα έτοιµοι συνεχώς να απολογηθούν. Η Λούσι προσπαθούσε µερικές φορές να υπερασπιστεί την αδερφή της κι άλλες φορές ευχόταν να είχε διαφορετικό επώνυµο, να τη λέγαν Τζόνσον, όπως άλλους δεκατέσσερις συµµαθητές της. Αποπειράθηκε να µιλήσει και στην Ντάνα, κι όταν είδε ότι αυτό δεν άλλαζε τίποτα, έπεισε τον εαυτό της ότι δεν την ένοιαζε. Πόσες φορές µπορείς να εγκαταλείψεις κάποιον που αγαπάς; «Η Λούσι είναι µια διαφορετική Μπρόγουορντ» είπε ο µαθηµατικός στη σύµβουλο σπουδών του γυµνασίου, κι από τότε πολεµούσε µανιακά να αποδείξει την αξία της. Νόµιζε ότι αν έβαζε τα δυνατά της θα πάτσιζε για την αδερφή της. Η Ντάνα έχασε τάξεις απ' τις κοπάνες κι απ' τα πραγµατικά εγκλήµατα, µικρά ή µεγάλα: Ναρκωτικά, βιαιότητες, µπαλαµούτι κι αργότερα σεξ µε τα αγόρια στις τουαλέτες. Η Λούσι έτυχε να διαβάσει το φάκελο που έστειλαν στον πατέρα τους απ' το υπουργείο Παιδείας, όπου τον ενηµέρωναν ότι η Ντάνα είχε βαθµολογηθεί µε άριστα στα τέσσερα βασικά µαθήµατα εισαγωγής στο πανεπιστήµιο και της έδιναν υποτροφία. Όµως η Ντάνα είχε ήδη πάρει πολύ στραβό δρόµο. Παράτησε εντελώς το σχολείο την προτελευταία µέρα των µαθηµάτων κι ακριβώς µία βδοµάδα πριν το απολυτήριο. Εµφανίστηκε όµως στη γιορτή της αποφοίτησης, αποφασισµένη να σκηνοθετήσει την πιο θεαµατική αποχώρηση. Ο Ντάνιελ ήταν µάλλον ο µοναδικός γνωστός της Λούσι που δεν είδε την Ντάνα να ξεσκίζει τα ρούχα της στο γκαζόν του σχολείου περικυκλωµένη από νοσοκόµους, που πάσχιζαν να τη δέσουν χωρίς να τους βγάλει τα µάτια καθώς την πήγαιναν στο νοσοκοµείο για τελευταία φορά. Τέλη Νοέµβρη, στη γιορτή των Ευχαριστιών, η Ντάνα πήρε υπερβολική δόση κι έπεσε σε κώµα. Πέθανε ήσυχα τα Χριστούγεννα. Η κηδεία της έγινε την Πρωτοχρονιά και την παρακολούθησε η οικογένειά της, οι δύο απ' τους παππούδες, η Μάρνι και µια παλαβή θεία απ' το Ντούλουθ. Ο µόνος που εκπροσώπησε το σχολείο ήταν ο κύριος Μάργκουµ, καθηγητής φυσικής και ο νεότερος ανάµεσα στο διδακτικό προσωπικό. Η Λούσι δεν ήξερε αν εµφανίστηκε επειδή η Ντάνα πήρε άριστα στο µάθηµά του ή επειδή τον είχε γκόµενο ή και τα δύο. Η µπερδεµένη κληρονοµιά που άφησε πίσω της περιελάµβανε κι ένα άκακο καλαµποκόφιδο ενός µέτρου, το Σόουµιλ, που ανέλαβε η Λούσι σίγουρη ότι η µάνα της δε θα το φρόντιζε καθόλου. εν είχε κι άλλη επιλογή. Κάθε βδοµάδα ξεπάγωνε ένα κατεψυγµένο ποντίκι και τον τάιζε καταπνίγοντας τη δυσφορία της, κι άλλαζε τη θερµαντική του λάµπα όποτε καιγόταν. Σκεφτόταν ότι το φίδι θα 'νιωθε µοναξιά χωρίς την παλαβιάρα παλιά αφεντικίνα του, και όταν είδε µόνο το δέρµα του µέσα στο γυάλινο κλουβί του, πίστεψε µ ένα µείγµα τρόµου κι ανακούφισης ότι πέθανε. Όµως απλώς άλλαζε δέρµα, κι ύστερα καµάρωνε πάνω στο κούτσουρό του πιο φρέσκος από ποτέ. Η Λούσι θυµήθηκε τα ξερά γκριζωπά πετσιά σε έναν τοίχο του δωµατίου της Ντάνα τη µόνη της διακοσµητική απόπειρα. Στο λύκειο η Λούσι επέτρεψε στον εαυτό της να είναι κάτι άλλο εκτός από αδερφή της Ντάνα. Η οµορφιά της έκανε τα αγόρια να ξεχάσουν πιο γρήγορα απ' τα κορίτσια. Τελικά όλοι την είδαν µε άλλα µάτια.

5 Το φθινόπωρο την ψήφισαν και γραµµατέα του σχολικού συµβουλίου. ύο πήλινα δηµιουργήµατά της, ένα βάζο κι ένα µπολ, επιλέχτηκαν να σταλούν στην οµαδική έκθεση της πολιτείας της Βιρτζίνια. Κάθε στιγµή αυτονοµίας ή επιτυχίας αµαυρωνόταν από ενοχές και θλίψη για τη νεκρή πια αδερφή της. Όµως η πικρή αλήθεια ήταν ότι είχε ανάγκη τους άλλους και την έγκρισή τους. «Ξέρεις, Λου, δεν έχω ούτε έναν φίλο στο σχολείο» της είπε κάποτε η Ντάνα, λες κι ήταν παράξενο µε τα κατορθώµατά της. «Να δεις που δε θα 'ρθει» της είπε η Μάρνι στο τηλέφωνο καθώς ετοιµάζονταν για το σχολικό χορό της αποφοίτησης. «Θα έρθει αν θέλει να πάρει σφραγισµένο το απολυτήριό του» απάντησε η Λούσι. Έκλεισε το τηλέφωνο και ξαναγύρισε στην ντουλάπα της. Η Μάρνι ξαναπήρε: «Και να ρθει, µην περιµένεις να σου µιλήσει». «Ε, µπορεί να του µιλήσω εγώ». Έβγαλε προσεκτικά το νάιλον µε το φόρεµά της απ' την ντουλάπα, έσκισε το περιτύλιγµα κι ακούµπησε το φόρεµα στο κρεβάτι. Ήταν µακρύ µεταξωτό σε απαλό µοβ, γι' αυτό έβγαλε το απλό σουτιέν της και φόρεσε ένα µπεζ δαντελένιο. Έβαψε τα νύχια των ποδιών της σε ροζ περλέ κι έφαγε ένα τέταρτο ξύνοντας µε το βουρτσάκι τον πηλό και το χώµα απ' τα χέρια της. Πήρε το ηλεκτρικό ψαλίδι κι έκανε τα µαλλιά της µπούκλες, ξέροντας ότι το πολύ σε µία ώρα θα ήταν πάλι ίσια. Καθώς περνούσε µια µαύρη γραµµή αϊλάινερ στα βλέφαρά της, σκέφτηκε ότι θα την έβλεπε ο Ντάνιελ και θα αναρωτιόταν γιατί πήγε να τυφλωθεί µε µολύβι. Συνέχεια κάτι τέτοια σκεφτόταν, ο Ντάνιελ της είχε γίνει εµµονή. Ό,τι κι αν έκανε φανταζόταν τι θα έλεγε, πώς θα την έκρινε εκείνος. Ήταν σχεδόν σίγουρη για τις προτιµήσεις του κι ας µην είχαν µιλήσει ποτέ. Σίγουρα δεν του άρεσε το βαρύ βάψιµο. Θεωρούσε το πιστολάκι των µαλλιών φασαριόζικο και άχρηστο, ενώ το ψαλιδάκι των βλεφαρίδων πραγµατικό µαρτύριο. Θα συµφωνούσε που έτρωγε ηλιόσπορους αλλά όχι που έπινε Diet Pepsi. Ήξερε ποια τραγούδια θα του άρεσαν και ποια θα θεωρούσε σαχλά απ τη λίστα στο ipod της. Πέρασε το φόρεµα πάνω απ' το κεφάλι της. Μόλις το µαλακό ύφασµα ξεχύθηκε στο σώµα της και είδε τον εαυτό της στον καθρέφτη, αποφάσισε ότι της άρεσε. Ναι, καλά έκανε και το διάλεξε. Η Μάρνι ξανατηλεφώνησε. «Έπρεπε να πας µε το Στίβεν. Σ το ζήτησε τόσο ευγενικά». «εν ήθελα να πάω µε το Στίβεν». «Ναι, αλλά θα σου έφερνε και λουλούδια... Άσε τι ωραίες φωτογραφίες θα βγαίνατε.» «Τι να τις κάνω τις φωτογραφίες µαζί του αφού δε µου αρέσει;» εν ανέφερε το κύριο αρνητικό του, το θαυµασµό της Μάρνι. «Και θα χόρευε µαζί σου. Είναι πολύ καλός χορευτής. Μην περιµένεις να σε χορέψει ο Ντάνιελ. Ούτε που θα νοιαστεί αν είσαι εκεί.» «Μπορεί και να νοιαστεί, πού το ξέρεις;» «Το ξέρω. Είχε τόσες ευκαιρίες και δεν έκανε τίποτα». Η Λούσι έκλεισε το τηλέφωνο και στράφηκε στον καθρέφτη της. Της κακοφαινόταν που δεν είχε λουλούδια για µπουτονιέρα. Έκοψε τρεις βιολέτες απ' τα γλαστράκια στο περβάζι του παραθύρου της. ύο µοβ και µία ροζ. Πέρασε τα λουλουδάκια σε ένα κοκαλάκι µαλλιών και το στερέωσε λίγο πάνω απ' το αυτί της. Ναι, τώρα έδεσε το σύνολο. Η Μάρνι χτύπησε το κουδούνι της στις οχτώ παρά τέταρτο. Η Λούσι κατέβηκε τη σκάλα κι απ' την έκφραση της µάνας της κατάλαβε τι σκεφτόταν. Η καηµένη περίµενε έναν οποιονδήποτε νόστιµο Στίβεν µε το σµόκιν του και ένα µπουκετάκι. Όχι πάλι αυτή η Μάρνι µε το σκισµένο µαύρο καλσόν! Έκανε δύο αξιολάτρευτες κατάξανθες κόρες κι ούτε ένα αγόρι να τις συνοδέψει στο χορό των αποφοίτων. Στα δικά της νιάτα µια οµορφονιά σαν τη Λούσι θα έκανε θραύση. Η Λούσι ένιωσε το γνωστό τσίµπηµα στην καρδιά. Θα ήθελε να φωτογραφηθεί µε ένα αγόρι για να δώσει τις φωτογραφίες στη µάνα της και να την πείσει για το µέλλον της. Παρηγορήθηκε καταγράφοντας νοερά όλα τα θετικά της στοιχεία: εν έπαιρνε ναρκωτικά. ε φορούσε σκουλαρίκι στη γλώσσα ούτε είχε τατουάζ µιας αράχνης στο λαιµό της. Φορούσε µια τουαλέτα

6 σε αχνό µοβ, είχε βάψει τα νύχια των ποδιών της σε ροζ περλέ και στόλισε µε βιολέτες τα µαλλιά της. εν µπορούσε να τα κάνει όλα τέλεια. «Θεούλη µου!» είπε η Μάρνι µόλις την είδε. «Γιατί µπήκες σε τόσο κόπο;» «Τι κόπο;» «Τίποτα.» «Λέγε! Τι έκανα;» «Τίποτα.» Μήπως το παράκανε; Ναι, µάλλον. Κοίταξε την τουαλέτα και τα χρυσά πεδιλάκια της. «Ισως αυτή να είναι η τελευταία φορά που θα τον δω. εν ξέρω τι θα γίνει µετά. Θέλω να του µείνω αξέχαστη» µουρµούρισε έτοιµη να κλάψει. «Το σιχαίνοµαι αυτό το τραγούδι. Πάµε έξω». Βγήκαν απ' τη σάλα του χορού. Κανένα τραγούδι δεν άρεσε στη Μάρνι, κι η Λούσι κουνιόταν ρυθµικά πάνω στα χρυσά τριζάτα πέδιλά της κοιτώντας το σκουροκόκκινο δαχτυλίδι φωτιάς γύρω απ' τη γόπα της φίλης της. Έσκυψε να ξανανάψει το τσιγάρο της κι η Λούσι παρατήρησε τις ξανθές ρίζες των µαύρων βαµµένων µαλλιών της. «Ντάνιελ πουθενά» είπε η Μάρνι γκρινιάρικα χωρίς κανένα θρίαµβο στον τόνο της. «Ποια συνοδεύει ο Στίβεν;» ρώτησε µε αδικαιολόγητη κακία η Λούσι. «Σκάσε» απάντησε η Μάρνι, που της έφτανε ο καηµός της. Η Λούσι έσκασε και χάζευε τον καπνό του τσιγάρου. Ένιωθε το ανέγγιχτο απολυτήριο του Ντάνιελ πάνω στο τραπέζι, µέσα στο γυµναστήριο, σαν προσωπική της αποτυχία. Τελικά δεν ήρθε, άρα δεν ενδιαφερόταν για κείνη. Το ξεραµένο µεϊκάπ τραβούσε το πρόσωπό της. Ήθελε να ξεβαφτεί, να πλυθεί. Κοίταξε το φόρεµά της. Για να το αγοράσει δούλευε κάθε Σάββατο στο φουρνάρικο επί ένα εξάµηνο. Τι θα γινόταν αν δεν τον ξανάβλεπε ποτέ; Και µόνο που το σκέφτηκε, πανικοβλήθηκε. Αυτό ήταν όλο; εν µπορεί. «Τι ήταν αυτό;» ρώτησε η Μάρνι γυρίζοντας ξαφνιασµένη το κεφάλι. Το άκουσε και η Λούσι. Φωνές στο σχολείο κι ύστερα µια στριγκλιά. Κάθε σχολικό πάρτι έχει στριγκλιές, όµως αυτή ήταν εντελώς διαφορετική. Η Μάρνι τινάχτηκε κατάπληκτη. Παιδιά συνωστίζονταν στις εξώπορτες και οι κραυγές συνεχίζονταν. Η Λούσι τρόµαξε ακούγοντας ήχο γυαλιών που έσπαγαν. Κάτι κακό συνέβαινε. Ποιον σκέφτεσαι όταν ακούς γυαλιά να σπάνε κι ανθρώπους να ουρλιάζουν; Τους δικούς σου, βέβαια. Όµως η Μάρνι ήταν δίπλα της κι η µάνα της σπίτι, οπότε το µυαλό της πήγε στον Ντάνιελ. Μήπως ήταν κάπου γύρω; Τα παιδιά έτρεχαν αλαλιασµένα έξω κι η Λούσι αποφάσισε ότι έπρεπε οπωσδήποτε να µάθει τι συνέβαινε. Μπήκε απ' την πλαϊνή πόρτα. Ο διάδροµος κατασκότεινος. Ακολούθησε τις κραυγές. Σταµάτησε στη γωνία µε τον κεντρικό διάδροµο. Άκουσε κι άλλα γυαλιά να σπάνε. Είδε σκούρα λαµπερά ρυάκια στο πάτωµα κι ενστικτωδώς κατάλαβε τι ήταν: Αίµα. Παρατήρησε µουδιασµένη πόσο ίσιο ήταν το πάτωµα προσέχοντας µην πατήσει τις λιµνούλες αίµατος. Έκανε µερικά βήµατα και πάγωσε. Ένα αγόρι πεσµένο στα σκοτεινά, ενώ οι υπόλοιποι έτρεχαν σαν παλαβοί να φύγουν. Ήταν το δικό του αίµα. «Τι έγινε;» φώναξε στα παιδιά που έτρεχαν. Άρπαξε τρέµοντας το κινητό της απ' την τσάντα της. Μέχρι να το ανοίξει άκουσε πολλές σειρήνες. Κάποιος έπιασε το µπράτσο της αλλά τινάχτηκε µακριά του. Το αίµα κόλλησε στο χρυσό της πέδιλο και στα δάχτυλά της. Κάποιος έτρεχε αφήνοντας µατωµένα σηµάδια πίσω του. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, της φάνηκε φρικτό λάθος. Πλησίασε το σώµα στο πάτωµα προσπαθώντας να µην πατήσει το αίµα του. Έσκυψε να δει το πρόσωπό του. Αναγνώρισε ένα αγόρι από µικρότερη τάξη που δεν ήξερε το όνοµά του. Κουκούβισε δίπλα του κι άγγιξε το χέρι του. Βογκούσε σε κάθε του ανάσα. Τουλάχιστον ήταν ζωντανός.

7 «Είσαι καλά;» ρώτησε, αν κι έβλεπε το χάλι του. «Έρχεται βοήθεια» συµπλήρωσε για να του δώσει κουράγιο. Ακούστηκε µια έκρηξη κραυγών και ποδοβολητών καθώς πλησίαζαν οι αστυνοµικοί. Ούρλιαζαν σε όλους. Μπλοκάρισαν όλες τις πόρτες διατάζοντας τα παιδιά να ηρεµήσουν, αν και οι ίδιοι δεν ήταν καθόλου ήρεµοι. «Ήρθε νοσοκοµειακό;» τους ρώτησε αδύναµα χωρίς να καταλαβαίνει ότι έκλαιγε. ύο αστυνόµοι έτρεξαν πάνω απ' το αγόρι κι η Λούσι αποµακρύνθηκε. Κι άλλες φωνές στους ασύρµατούς τους τώρα. Άνοιξαν διάδροµο στο πλήθος για να περάσουν οι νοσοκόµοι µε το φορείο. «Είναι καλά;» τους ρώτησε ψιθυριστά, και µες στο θόρυβο δεν ακούστηκε. Έκανε ακόµα µερικά βήµατα πιο µακριά. Τώρα δεν έβλεπε τίποτα. Ξαφνικά την τράβηξε άγρια µια αστυνοµικίνα. «εν πας πουθενά!» διέταξε, αν κι ήταν φανερό ότι η Λούσι δε σκόπευε να φύγει. Την οδήγησε στο τµήµα των εργαστηρίων και της έ- δειξε µια πόρτα στα δεξιά. «Μπες µέσα και περίµενε µέχρι να έρθει ο ανακριτής να σου µιλήσει. Μην κουνηθείς ρούπι, άκουσες;» Η Λούσι έσπρωξε την πόρτα και µπήκε στο εργαστήριο όπου στην Α' Γυµνασίου έκανε πειράµατα καίγοντας χηµικά σε φιαλίδια. Η νύχτα κοκκίνιζε απ' τις σειρήνες των περιπολικών. Περπάτησε προσεκτικά ανάµεσα σε καρέκλες και τραπέζια για να δει τι γίνεται έξω. Πρέπει να ήταν περίπου δέκα περιπολικά παρκαρισµένα άτσαλα πάνω στο γκαζόν τής πίσω πλευράς του σχολείου, όπου έκαναν γυµναστική όταν είχε καλοκαιρία. Παρατήρησε ότι τα λάστιχα των αυτοκινήτων είχαν κάψει το γκαζόν κι η καταστροφή µέτρησε µέσα της σαν ένα ακόµα φρικτό λάθος αυτής της νύχτας. Προχώρησε από µνήµης στα τυφλά προς το νεροχύτη της αίθουσας. εν ήθελε να ανάψει τα φώτα για να µην τη δουν όλοι αυτοί που πληµµύριζαν τα προαύλια. Άνοιξε τη βρύση κι έσκυψε να ξεπλύνει το µεϊκάπ και τα δάκρυά της. Σκουπίστηκε µε ένα σκληρό καφετί χαρτί. Οι βιολέτες της είχαν µαραθεί. Τόση ώρα νόµιζε ότι είναι µόνη της, όµως γυρίζοντας είδε µια φιγούρα σ' ένα γωνιακό θρανίο. Πλησίασε προσπαθώντας να διακρίνει στο σκοτάδι. «Ποιος είναι;» ρώτησε ψιθυριστά. «Ο Ντάνιελ». Σταµάτησε και κοίταξε το πρόσωπό του όπως φωτιζόταν απ' τα κοκκινωπά εξωτερικά φώτα. «Σοφία;.» Τον πλησίασε για να τη δει πιο καλά. «Η Λούσι είµαι» του είπε µε τρεµάµενη φωνή. Έξω ένα παιδί αιµορραγούσε κι εκείνη απογοητεύτηκε που δεν την αναγνώρισε µε την πρώτη. «Έλα, κάτσε» της είπε µε µια στωική έκφραση παραίτησης, λες και του κακοφάνηκε που δεν ήταν η Σοφία. Πλησίασε ψηλαφητά σκουντουφλώντας στις καρέκλες, στα µπουφάν και στα σακίδια που είχαν αφήσει οι µαθητές στην αίθουσα. Σκέφτηκε ξεκάρφωτα ότι η τουαλέτα της δεν ταίριαζε στην αποψινή βραδιά. Ο Ντάνιελ καθόταν σ' ένα απ' τα θρανία που έχουν συνδεδεµένη την καρέκλα µε το γραφείο. Είχε σταυρώσει τα πόδια σαν κάτι να περίµενε. εν ήξερε πόσο κοντά του επιτρεπόταν να κάτσει, όµως ο Ντάνιελ τράβηξε ένα ίδιο θρανίο απέναντί του σχηµατίζοντας τα ηµικύκλια του γιν-γιανγκ. Πλησίασε ανατριχιασµένη απ' την παρουσία του. Έβγαλε αγχωµένη τις βιολέτες απ' τα µαλλιά της. «Κρυώνεις;» τη ρώτησε ρίχνοντας µια µατιά στα λουλουδάκια. «Όχι. Καλά είµαι». Ο Ντάνιελ κοίταξε τους µπόγους στα θρανία και τους πάγκους. Έπιασε ένα λευκό µπουφάν µ' ένα γεράκι µπροστά και της το έδωσε. Η Λούσι το έριξε στην πλάτη της χωρίς να ανοίξει το φερµουάρ για να το φορέσει κανονικά.. «Ξέρεις τι έγινε;» τον ρώτησε γέρνοντας προς το µέρος του και, όπως γύρισε το κεφάλι, τα µαλλιά της χάιδεψαν ανάλαφρα τις παλάµες του.

8 Τέντωσε απλωτά τα χέρια του πάνω στο θρανίο, όπως τον έβλεπε να κάνει συχνά στο µάθηµα των αγγλικών. Ήταν τα χέρια ενός άντρα κι όχι ενός παιδιού. Της φάνηκε ότι προσπαθούσε να τα σταθεροποιήσει. «Μερικοί πιτσιρικάδες βανδάλισαν την κεντρική αίθουσα και το διάδροµο. Κάνα δυο είχαν µαχαίρι κι έγινε καβγάς. Νοµίζω ότι δύο κόπηκαν κι ένας µαχαιρώθηκε». «Τον είδα. Ήταν πεσµένος κάτω». Κούνησε το κεφάλι του. «Είναι καλά. Μόνο στο πόδι χτύπησε. Μεγάλη αιµορραγία, αλλά θα γίνει καλά». «Αλήθεια;» Απόρησε µε τη σιγουριά του. «Ήρθε νοσοκοµειακό;» «Ναι». «Ε, τότε δεν έχει πρόβληµα» είπε σαν να σκεφτόταν κάτι άλλο. «Α, ωραία» µουρµούρισε η Λούσι κι ένιωσε καλύτερα µε τη σιγουριά του. Τα δόντια της χτυπούσαν δυνατά. Έπιασε το πιγούνι της να το σταµατήσει. Ο Ντάνιελ έγειρε πλάι και σήκωσε κάτι από το πάτωµα. Ήταν ένα µισογεµάτο µπουκάλι µπέρµπον σε µια χαρτοσακούλα. «Κάποιος το άφησε...» Πήγε στο νεροχύτη και πήρε ένα πλαστικό ποτηράκι. «Ορίστε». Τη σερβίρισε πριν προλάβει να του πει «ναι» ή «όχι» και το ακούµπησε στο θρανίο µπροστά της. Ήρθε τόσο κοντά της που της κόπηκε η ανάσα και ζαλίστηκε. Έβαλε το ένα χέρι στο λαιµό της ξέροντας ότι είχε κοκκινίσει, όπως γινόταν πάντα όταν αγχωνόταν. «εν ήξερα ότι ήρθες» του είπε κι αµέσως κατάλαβε ότι έτσι καρφώθηκε. «Άργησα. Άκουσα τις στριγκλιές καθώς παρκάριζα... Πήγα να δω τι τρέχει.» Λαχταρούσε µια γουλιά ποτό, όµως τα χέρια της έτρεµαν και δεν ήθελε να τη δει. Ίσως να το παρατήρησε κι εκείνος, γιατί έγειρε απ' την άλλη πλευρά κι άναψε ένα απ' τα µάτια στον πάγκο πειραµάτων. Η Λούσι παρακολουθούσε τις φλόγες του γκαζιού µέχρι να δυναµώσει η φωτιά. Οι λάµψεις καθρεφτίστηκαν στην κρυστάλλινη πόρτα κι έδωσαν µια αχνή φωταψία στην αίθουσα. Ήπιε µια γουλιά νιώθοντας το καυτό ποτό στο παγωµένο στόµα της. Έκανε αγώνα να µη µισοκλείσει τα µάτια της. ε συνήθιζε να πίνει ουίσκι. «Θα πιεις κι εσύ λίγο;» τον ρώτησε µόλις βολεύτηκε στο µικροσκοπικό άβολο θρανίο. Ένιωσε τα γόνατά του να αγγίζουν τα δικά της. Της φάνηκε ότι δεν είχε σκοπό να πιει καθόλου. Όµως την κοίταξε κι ύστερα άπλωσε το χέρι, πήρε το ποτήρι και ήπιε ακριβώς εκεί όπου διαγραφόταν το σηµάδι του κραγιόν της. Τον παρακολουθούσε άναυδη. Νόµιζε ότι θα έπαιρνε δεύτερο ποτηράκι κι όχι ότι θα µοιράζονταν το δικό της. Άραγε τι θα 'λεγε η Μάρνι γι' αυτό; Της φαινόταν απίστευτη τόση οικειότητα. Καθόταν δίπλα του, µιλούσαν, έπιναν. Όλα γίνονταν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαινε να τα εµπεδώσει. Ήπιε ανέµελη κι άλλη µια γουλιά. Τι κι αν εκείνος έβλεπε το τρέµουλό της; εν την ένοιαζε πια. Ακουµπούσε το χέρι της εκεί που το ακούµπησε κι εκείνος. Τα χείλη της άγγιξαν εκεί που ήπιε κι εκείνος. Κατάλαβες ποτέ πόσο πολύ σ' αγάπησα; Έγειρε την πλάτη στο θρανίο του. Έστριψε το κεφάλι του και την κοίταξε ώρα. Τα γόνατά τους ακουµπούσαν. Περίµενε να της πει κάτι, αλλά εκείνος δε µιλούσε. Απ' την ταραχή της έπιασε το πλαστικό ποτηράκι κι άρχισε να το ζουλάει νευρικά. Πήρε θάρρος και είπε: «Νόµιζα ότι θα τέλειωνε ήσυχα η χρονιά κι όλοι θα παίρναµε το δρόµο µας και δε θα ξαναµιλούσαµε στη ζωή µας». Ένιωσε τα λόγια της να αντιλαλούν στη σιωπή για υπερβολικά πολλή ώρα κι ευχήθηκε να της µιλήσει για να τα σκεπάσει. Της χαµογέλασε και συνειδητοποίησε ότι δεν είχε ξαναδεί το χαµόγελό του. Ήταν πανέµορφος. «ε θα επέτρεπα να γίνει κάτι τέτοιο...» «ε θα το επέτρεπες;» εν µπορούσε να συγκρατήσει την έκπληξή της και της ξέφυγε ένα «Γιατί;».

9 Συνέχισε να µελετάει το πρόσωπό της σαν να είχε πάρα πολλά να της πει αλλά να µην ήταν σίγουρος αν έπρεπε. «Γιατί ήθελα να σου µιλήσω, όµως δεν ήµουν σίγουρος πότε είναι η κατάλληλη στιγµή.» Εντελώς παιδιάστικα και συναισθηµατικά έσκασε που δεν ήταν κι η Μάρνι εκεί να τον ακούσει. «Όµως απόψε η βραδιά είναι µυστήρια. Μάλλον δεν είναι η σωστή στιγµή. Ήρθα γιατί ήθελα να σιγουρευτώ ότι είσαι καλά.» «Αλήθεια;» ρώτησε κι αµέσως σκέφτηκε ότι φάνηκε στην έκφρασή της η λαχτάρα της. Της χαµογέλασε µε το γνωστό ήπιο τρόπο του. «Φυσικά». Η Λούσι ήπιε µια γουλιά µπέρµπον και του έδωσε συνωµοτικά το ποτηράκι λες κι ήταν παλιοί φίλοι. Άραγε µπορούσε να φανταστεί πόσο πολύ τον σκεφτόταν κι ότι σκάρωνε σενάρια αναλύοντας την παραµικρή του µατιά ή κίνηση; «Και τι ήθελες να µου πεις;» Την κοιτούσε σαν να τη ζύγιζε κι έπειτα ρούφηξε µια γουλιά ουίσκι. «Μάλλον δε θα 'πρεπε να το κάνω αυτό. εν ξέρω.» Κούνησε το κεφάλι µε µια έκφραση απόλυτα σοβαρή. Η Λούσι δεν κατάλαβε αν εννοούσε ότι δεν έπρεπε να πίνει ή να της µιλήσει. «Τι δεν πρέπει να κάνεις;» Το έντονο βλέµµα του την τρόµαξε. Λαχταρούσε όσο τίποτα να την κοιτάζει στα µάτια, όµως αυτό παραήταν. Σαν κουβάδες νερό πάνω σε φωτιά. «Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ. Υπάρχουν τόσο πολλά που θέλω να σου πω.» Σταµάτησε σαν να έψαχνε τα σωστά λόγια. «ε θέλω να σε. πνίξω.» Ποτέ κανένα αγόρι δεν της είχε µιλήσει έτσι τίµια, δίχως εξυπνακίστικες µαλακίες, χαζοφλέρτ ή προβαρισµένο γοητηλίκι. Κι όµως ήταν µαγευτικός. Κι εντελώς διαφορετικός από κάθε γνωστό της. Ξεροκατάπιε προσπαθώντας να συγκρατηθεί. Ένιωσε πως, αν αφηνόταν, θα µπορούσε να του πει τα πάντα για τον εαυτό της. Όµως δε γινόταν να φανεί και αδιάφορη, θα ήταν σαν να τον έδιωχνε. «Ξέρεις πόσο πολύ σε σκέφτοµαι;» Κάθονταν ο ένας απέναντι στον άλλο µε τα γόνατα να ακουµπούν, κι εκείνος άνοιξε τα δικά του κι έκλεισε µέσα τους τα δικά της. Τα σώµατά τους ενώθηκαν. Το ένα της γόνατο σχεδόν άγγιζε τον καβάλο του. Το φόρεµά της είχε σηκωθεί και το γόνατό του άγγιζε το κιλοτάκι της. Την έπιασε χτυποκάρδι. εν µπορούσε να πιστέψει αυτό που γινόταν µέχρι που σκέφτηκε ότι ο πόθος της έφτιαχνε στη φαντασία της αυτήν τη σκηνή. «Αλήθεια; Με σκεφτόσουνα;» τη ρώτησε, κι ενστικτωδώς ήξερε ως τα κατάβαθά της ότι κι εκείνος ήταν µαγεµένος µαζί της µε την ίδια λαχτάρα και τον ίδιο πόθο. Άπλωσε το χέρι του στο σβέρκο της και την τράβηξε προς το µέρος του. Της κόπηκε η ανάσα απ' το ξάφνιασµα. Τη φίλησε κι εκείνη χάθηκε στο πάθος του, στη θέρµη, στη µυρωδιά του. Τέντωσε το κορµί της τόσο µπροστά που ένιωσε την άκρη του θρανίου στους πνεύµονες κάτω απ' το στήθος και την καρδιά της να συνθλίβεται. Κατά λάθος το χέρι του έριξε το πλαστικό ποτηράκι κάτω κι η Λούσι ένιωσε αφηρηµένα κι αδιάφορα το ουίσκι να χύνεται στο πόδι της. Ήθελε να πεθάνει πάνω στο φιλί, να µην ξεκολλήσει ποτέ, όµως ταυτόχρονα την κύκλωσε µια παράξενη αίσθηση σαν να την πλησίαζε κάτι απειλητικό. Κατάφερε να το παραβλέψει ώσπου τη χτύπησε σαν τυφώνας. Ήταν µια αίσθηση σωµατική και διανοητική ταυτόχρονα, σαν να θυµόταν και να βίωνε αναµνήσεις στο παρόν µέσα από δύο εκρήξεις που ενώνονταν και διογκώνονταν. Ήταν σαν ντεζαβί αλλά πάρα πολύ πιο έντονο. Την έπιασε ζαλάδα και φόβος. Άνοιξε τα µάτια και τραβήχτηκε. Τον κοίταξε. Ένιωσε τα δάκρυά της να κυλάνε κι ήταν εντελώς διαφορετικά απ' όταν είδε το πληγωµένο αγόρι. «Ποιος είσαι;» του ψιθύρισε. Της φάνηκε ότι τα µάτια του γούρλωσαν από έκπληξη καθώς την κοίταξε πυρετικά. «ηλαδή;. Θυµάσαι;»

10 Η αίθουσα στροβιλιζόταν άγρια κι έκλεισε τα µάτια, αλλά ο Ντάνιελ παρέµεινε πίσω απ' τα µάτια της, σαν δηµιουργηµένος από µια ανεξίτηλη ανάµνηση. Ξαπλωµένος σ' ένα κρεβάτι κι εκείνη να τον κοιτάζει πνιγµένη από µια ακατανόητη απελπισία. Ο Ντάνιελ άρπαξε άγρια τα χέρια της. Όταν άνοιξε τα µάτια της την κοιτούσε τόσο έντονα που δεν άντεξε το βλέµµα του. «Θυµάσαι;» την ξαναρώτησε, λες κι η ζωή του εξαρτιόταν απ' την απάντησή της. Πανικοβλήθηκε. Μια ακόµα ξεκάρφωτη σκηνή διείσδυσε στο µυαλό της. Ήταν και πάλι αυτός αλλά σ' ένα µέρος που δεν ήξερε καθόλου. Ένιωσε να είναι σε πλήρη εγρήγορση και σε βαθύ όνειρο την ίδια στιγµή. «Σε ήξερα από πριν;» ρώτησε, σίγουρη ότι τον ήξερε και βέβαιη ότι αυτό δεν έστεκε. Ο φόβος της χειροτέρεψε γιατί δεν καταλάβαινε πού βρισκόταν. «Ναι» της απάντησε µε δάκρυα στα µάτια. Την τράβηξε έξω απ' το θρανίο και την κράτησε κολληµένη στο σώµα του. Ένιωσε σεισµό µέσα της και δεν ήξερε ποιανού η καρδιά χτυπούσε πιο βροντερά. «Είσαι η Σοφία. Το ξέρεις αυτό;» της είπε, κι όπως έγειρε πάνω της ένιωσε την υγρασία των δακρύων του στην κορφή των µαλλιών της. Ευτυχώς που την κρατούσε σφιχτά γιατί της ήρθε λιποθυµιά. Ένιωσε το σώµα της να γλιστράει. εν ήξερε πού βρισκόταν, ποια ήταν, τι θυµόταν. Το ουίσκι έφερνε παραισθήσεις ή τρελαινόταν; Έτσι ήταν, δηλαδή; Αυτό ήταν που ξετρέλαινε την Ντάνα; Όµως η αδερφή της ήθελε να χάνει τον έλεγχο, ενώ η Λούσι ποτέ. Φαντάστηκε το νοσοκοµειακό να τη µαζεύει. Σκέφτηκε τη µάνα της. Τραβήχτηκε απότοµα απ' την αγκαλιά του. «εν είµαι καλά» του είπε κλαίγοντας. Ο Ντάνιελ πήγε να την ξανασφίξει αλλά είδε το κατάχλωµο πρόσωπό της. «Τι έγινε; Τι έπαθες;» «Πρέπει να φύγω». «Σοφία» της είπε αρπάζοντάς την από την τουαλέτα της. «Λάθος! Η Λούσι είµαι». Μα, τρελός ήταν; Ναι. Μπερδεύτηκε απ' την τρέλα του και την πήρε για κάποια άλλη. Περνούσε κάποιου είδους ψυχωτική κρίση. Και η τρέλα του τρέλαινε κι αυτήν. Ένιωσε να την πνίγει ένας τεράστιος κίνδυνος. Είχε ερωτευτεί ένα αγόρι που ήταν πραγµατικά επικίνδυνο. εν υπήρχε περίπτωση να ανταποδώσει τον έρωτά της. Θα τη ρουφούσε στην παραίσθησή του, όπου θα έπρεπε να είναι µια άλλη. Κι εκείνη, θέλοντας να πιστέψει τον έρωτά του, θα ξεχνούσε ποια στ' αλήθεια ήταν. «Σε παρακαλώ, άσε το φουστάνι µου». «Σοφία, ένα λεπτό. Είσαι η Σοφία. Αφού θυµάσαι, το ξέρω». «Όχι, δε θυµάµαι. Με φοβίζεις. εν ξέρω. εν ξέρω τι µου λες» είπε κλαίγοντας συνέχεια. «εν είµαι η Σοφία.» Ένιωθε το τρέµουλο στα χέρια του. εν άντεχε την απόγνωσή του. «Μακάρι να µπορούσα να σ' τα πω όλα. Μακάρι να ήξερες. Σε ικετεύω, κάτσε να σου εξηγήσω». Τραβήχτηκε αγριεµένη και το φόρεµά της σκίστηκε στο µπροστινό του µέρος. Το κοίταξε κι ύστερα στράφηκε σ' εκείνον. Κρατούσε το ύφασµα στα χέρια του κατάπληκτος και τροµαγµένος µε τη ζηµιά. «Αχ, Θεέ µου. Συγγνώµη. Χίλια συγγνώµη». Πήγε να τη σκεπάσει µε το µπουφάν, επαναλαµβάνοντας «Χίλια συγγνώµη, µε συγχωρείς» αλλά δεν την άφηνε απ' τα χέρια του. Να µην τη χάσω. «Χίλια συγγνώµη. Σ' αγαπώ. Το ξέρεις αυτό;» Την αγκάλιασε, έχωσε το πρόσωπό του στα µαλλιά της. «Πάντα σ' αγαπούσα». Πάλευε να του ξεφύγει. Άρπαξε µε το πόδι της το θρανίο και το έσπρωξε άγρια καταπάνω του, ενώ άρχισε να τρέχει ανάµεσα στις καρέκλες και στα σακίδια προς την πόρτα. εν ήθελε τέτοια αγάπη. Τι κι αν ήταν η δική του. «Όχι, δε µ' αγαπάς» του φώναξε χωρίς να γυρίσει να τον κοιτάξει. «Ούτε καν ξέρεις ποια είµαι».

11 ε θυµόταν πώς βρέθηκε στην είσοδο του σχολείου, µόνο ότι την πέτυχε εκεί ένας αστυνοµικός. Έκλαιγε και δεν µπορούσε να βγει έξω από πουθενά, καθώς είχαν κλειδώσει όλες τις πόρτες. Αυτό είπε ο αστυνοµικός στη µάνα της όταν ήρθε να την πάρει, όµως η Λούσι δε θυµόταν τίποτα. Ο Ντάνιελ κάθισε ολοµόναχος στην αίθουσα πολλή ώρα µετά. Ένιωθε ακόµα τη γεύση της στα χείλη του και τη ζέστα του κορµιού της στην αγκαλιά του, αλλά σαν τιµωρία. Κοιτούσε τις µαραµένες βιολέτες στο θρανίο της κρατώντας ένα κοµµάτι της τουαλέτας της στο χέρι του. Τον έπνιγε η απογοήτευση. Και η αηδία για τον εαυτό του. εν ήθελε να κινηθεί, από φόβο ότι θα άνοιγε κι άλλες πληγές. Πόσο θα 'θελε να τον πληµµυρίζουν τα χάδια και η µοσκοβολιά της, αντί γι' αυτή την αποτυχία που του έφερνε δύσπνοια. Της κατέστρεψε κάθε ελπίδα. Την πλήγωσε και την τάραξε. Πώς µπόρεσε να της κάνει κάτι τέτοιο; Με θυµήθηκε.

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα.

Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. 1. Πριν από λίγες μέρες πήγα για κούρεμα. Καιρό είχες να ρθεις, Κλουζ, μου είπε ο κύριος Κολχάαζε, ανοιγοκλείνοντας το ψαλίδι του επικίνδυνα κοντά στο αριστερό μου αυτί. Εγώ τα αγαπώ τ αυτιά μου. Γι αυτό

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα...

Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Μια μέρα καθώς πήγαινα στο σπίτι είδα έναν κλέφτη να μπαίνει από το παράθυρο και να είναι έτοιμος να αρπάξει τα πάντα... Αμέσως έβγαλα το κινητό από τη θήκη και έστειλα μήνυμα στο κινητό της μαμάς πού

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ. Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΕΤΑΞΑ Μαύρα, σαν τον έβενο, μαλλιά Στη γιαγιά Φωτούλα, που δεν πρόλαβε να το διαβάσει, γιατί έφυγε ξαφνικά για τη γειτονιά των αγγέλων. Και στον παππού Γιώργο, που την υποδέχτηκε εκεί ψηλά,

Διαβάστε περισσότερα

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι.

0001 00:00:11:17 00:00:13:23. Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18. Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10. Ναι. 0001 00:00:11:17 00:00:13:23 Έλα δω να δεις. 0002 00:00:13:23 00:00:15:18 Η Χλόη είναι αυτή; 0003 00:00:16:21 00:00:18:10 Ναι. 0004 00:01:06:17 00:01:07:17 Σου έδειξα τη φωτογραφία; 0005 00:01:07:17 00:01:10:10

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 «Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός» (Πόντος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #26 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία

Το δικό µου σκυλάκι. Ησαΐα Ευτυχία Συχνά στη ζωή µας βρισκόµαστε στη θέση που πρέπει να υποστηρίξουµε τη γνώµη µας για να πείσουµε τους άλλους ότι έχουµε δίκαιο! Μερικές φορές το πετυχαίνουµε µερικές όχι! Η επιχειρηµατολογία απαιτεί τέχνη,

Διαβάστε περισσότερα

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα.

Την επομένη ήρθε προς το μέρος μου και μου είπε καλημέρα. Τ ην πρώτη μέρα, την είδα να χαμογελάει. Ήθελα αμέσως να τη γνωρίσω. Ήμουν σίγουρη ότι δεν θα τη γνώριζα. Δεν ήμουν ικανή να την πλησιάσω. Πάντα περίμενα τους άλλους να το κάνουν και ποτέ δεν ερχόταν κανείς.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010 Έμπλεη ευγνωμοσύνης, με βαθιά

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β Ερώτηση 1 α Το βιβλίο με τίτλο «Χάρτινη Αγκαλιά», της Ιφιγένειας Μαστρογιάννη, περιγράφει την ιστορία ενός κοριτσιού, της Θάλειας, η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Φεύγει

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ»

ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» 3 Ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ 3 ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Β ΤΑΞΗ ΘΕΜΑ: «Η ΦΙΛΙΑ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ» ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ Ο ήλιος εκείνο το πρωινό κρύφτηκε

Διαβάστε περισσότερα

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES. 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΑΘΗΤΡΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ ΜΑΘΗΜΑ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΜΗΜΑ:Γ1 ΣΧΟΛΟΚΟ ΕΤΟΣ: 2007-2008 ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ (Στίχοι που δείχνουν τα όνειρα και τον πόνο των ερωτευμένων) Όλοι οι

Διαβάστε περισσότερα

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική

Πόλεμος για το νερό. Συγγραφική ομάδα. Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική Πόλεμος για το νερό Συγγραφική ομάδα Καραγκούνης Τριαντάφυλλος Κρουσταλάκη Μαρία Λαμπριανίδης Χάρης Μυστακίδου Βασιλική 3 ο Δημοτικό Σχολείο Ωραιοκάστρου Τάξη ΣΤ1 Θεσσαλονίκη 2006 ΠΟΛΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ Άκουγα

Διαβάστε περισσότερα

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ»

2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» 2 ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΛΕΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΖΑΝΝΕΙΟΥ ΣΧΟΛΗΣ ΠΕΙΡΑΙΑ Β ΤΑΞΗ ΤΙΤΛΟΣ: «ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΙΡΗ» Δεν είχε καλά χαράξει και η κυρία Μαίρη άνοιξε το μαγαζί. Πέταξε τα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα

ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ. Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΔΩΡΩΝ Κωνσταντίνα Αστερίου Δυο μέρες πριν τα Χριστούγεννα, όλος ο κόσμος τρέχει στα μαγαζιά να αγοράσει χριστουγεννιάτικα δώρα και στολίδια για το δένδρο. Η πόλη είναι πανέμορφα στολισμένη.

Διαβάστε περισσότερα

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year

Η Αλφαβητοχώρα. Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα. A sea of words 5 th year Η Αλφαβητοχώρα Γιώργος Αμπατζίδης. Ελλάδα Η μέρα έμοιαζε συνηθισμένη στην Αλφαβητοχώρα. Ο κύριος ې διαφήμιζε τα φρέσκα λαχανικά του στο μανάβικο δείχνοντας με καμάρι πως το μαρούλι είχε ακόμα την πρωινή

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει;

Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ. Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; Η ΕΣΤΙΑΣΗ Η ΕΣΤΙΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Αφηγητής = Η φωνή Ποιος Μιλά; Εστιαστής = Τα μάτια Ποιος βλέπει; 1. Μηδενική εστίαση Αφηγητής > Ήρωα ήρωες 2. Εσωτερική εστίαση Αφηγητής = Ήρωα ήρωες 2.α.

Διαβάστε περισσότερα

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ.

9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. 9 Σεπτεμβρίου 2005, 12:45 μ.μ. «Γιατί δε μου είπες ότι ο καινούριος μαθητής ήταν ο Κάμπελ Στρουμχέλερ;» ρωτάει η Κάρι. Η Τζέινι σηκώνει το κεφάλι της από το βιβλίο. Κάθεται στο συνηθισμένο τους τραπέζι,

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα.

Προσπάθησα να τον τραβήξω, να παίξουμε στην άμμο με τα κουβαδάκια μου αλλά αρνήθηκε. Πιθανόν και να μην κατάλαβε τι του ζητούσα. Μια μέρα πήγαμε στην παιδική χαρά με τις μαμάδες μας. Ο Φώτης πάντα με το κορδόνι στο χέρι. Αν και ήταν ένα χρόνο μεγαλύτερός μου, ένιωθα πως έπρεπε πάντα να τον προστατεύω. Σίγουρα δεν ήταν σαν όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν.

καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. καθηγητές ν ανοιγοκλείνουν το στόμα τους, αλλά η φωνή τους δε φτάνει στ αυτιά μου, λες κι έρχεται από το υπερπέραν. παρ όλη τη θολούρα του μυαλού μου, σκέφτομαι να δώσω άλλη μια ευκαιρία στον εαυτό μου

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ Διασκευή για Παιδικό Θέατρο Χαραμή Ευγενία Αύγουστος 2008 Επικοινωνία: echarami@yahoo.gr Περιεχόμενα ΕΙΚΟΝΑ 1- Ένα ορφανό στα σκαλιά της Εκκλησιάς...3 ΕΙΚΟΝΑ 2- Οι καμπάνες...7 ΕΙΚΟΝΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06

Η τέχνη της συνέντευξης Martes, 26 de Noviembre de 2013 12:56 - Actualizado Lunes, 17 de Agosto de 2015 18:06 No hay traducción disponible. του Χουάν Μαγιόργκα 4 ΠΡΟΣΩΠΑ: 3 Γυναίκες (γιαγιά, μητέρα και εγγονή) και ένας άντρας γύρω στα 30. Το τελευταίο έργο του μεγάλου Ισπανού δραματουργού που ανέβηκε στο Εθνικό

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 4 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ το Δημοτικό η δασκάλα λέει στους μαθητές της: -Παιδιά, ελάτε να κάνουμε ένα τεστ εξυπνάδας! Ριχάρδο, πες μου ποιο είναι αυτό το ζωάκι: Περπατά στα κεραμίδια, έχει μουστάκι, κάνει νιάου και αλλά έχει και

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου

Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Η ιστορία του Φερδινάνδου Συγγραφέας: Μούνρω Λιφ. Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Μια φορά κι έναν καιρό στην Ισπανία υπήρχε ένας μικρός ταύρος που το όνομά του ήταν Φερδινάνδος. Όλοι οι άλλοι μικροί

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20. «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 «Δεκαοχτώ ψωμιά» Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #20 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια εδώ Δεκαοχτώ ψωμιά

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ

ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΦΩΤΙΤΣΑΣ - ΣΤΑΓΟΝΙΤΣΑΣ Copyright Συνοδινού Ράνια Follow me on Twitter: @RaniaSin Smashwords Edition ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική, μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση ή διασκευή

Διαβάστε περισσότερα

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε

Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε Η φωτογραφική μηχανή Την ώρα ακριβώς που ετοιμαζόμουν να φύγω για το σχολείο, ο ταχυδρόμος έφερε ένα πακέτο για μένα, ήταν ένα δώρο της γιαγιάς μου. Α, η γιαγιά μου είναι η πιο καλή γιαγιά του κόσμου!

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα

Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Η πριγκίπισσα με τη χαρτοσακούλα Ρόμπερτ Μανσκ Μετάφραση: Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου Κάποτε υπήρχε μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Ελισάβετ Ζούσε σε ένα κάστρο και είχε ακριβά ρούχα πριγκίπισσας Επρόκειτο

Διαβάστε περισσότερα

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Student name:. Result: THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Mid-Entry Exams 2015 A τάξη ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και δεκαπέντε λεπτά ΟΔΗΓΙΕΣ Διάρκεια εξέτασης: 1 ώρα και 15 λ 1. Διάβασε

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!» 26 σχεδιασε μια ΦωτογρΑΦιΑ τήσ προσκλήσήσ που ελαβεσ Απο τον ΔΑσκΑλο σου. παρουσιασε το λογοτυπο και το σλογκαν που χρήσιμοποιει το σχολειο σου για τήν εβδομαδα κατα τήσ παρενοχλήσήσ. ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ.

Τάξη: Γ. Τμήμα: 2ο. Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Τάξη: Γ Τμήμα: 2ο Υπεύθυνη τμήματος : ΑΝΕΣΤΗ ΑΣΗΜΙΝΑ. Εκθέσεις μαθητών.. ΜΑΘΗΤΗΣ: ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ. Θέμα :Τι θέλω να αλλάξει στον κόσμο το 2011. Το έτος 2010 έγιναν πολλές καταστροφές στον κόσμο.

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη Επιμέλεια εργασίας: Παναγιώτης Γιαννόπουλος Περιεχόμενα Ερώτηση 1 η : σελ. 3-6 Ερώτηση 2 η : σελ. 7-9 Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 2 Ερώτηση 1 η Η συγγραφέας

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του:

Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: Κάποια μέρα, όπως όλοι παντρεύονται, έτσι παντρεύτηκε και ο Σοτός. Σον ρωτάει η γυναίκα του: -Σότε, μ' απατάς; Ναι η Ου; - Ουουουου!!! Σοτός: Έλα να κάνουμε ερώτα μέχρι το πρωί Αννούλα: Σι λες ρε βλάκα,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr

Δώρα Μωραϊτίνη. Μυθιστόρημα. Εκδόσεις CaptainBook.gr Δώρα Μωραϊτίνη G Μυθιστόρημα Εκδόσεις CaptainBook.gr Σ εκείνους που μου έδωσαν ζωή, στην Αλεξάνδρα και στον Ανδρέα. Σε αυτούς που εγώ έδωσα ζωή, στη Ράνια και στον Ντίνο. Μα και σε αυτούς που αποζητούν

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια

Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια ...... Απίθανα ταξίδια με μαγικά μολύβια Στον Ευθύμη και την Κωνσταντίνα. Διορθώσεις: Νέστορας Χούνος Σελιδοποίηση - Μακέτα εξωφύλλου: Ευθύµης Δηµουλάς 2010 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥΡΙΚΗ & EKΔOΣEIΣ «AΓKYPA» Δ.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

Διαβάστε περισσότερα

: 20cmX15cm ( ), 40cmX15 (ANOIKTO) 01 E. Μια γκρίζα εκδροµή

: 20cmX15cm ( ), 40cmX15 (ANOIKTO) 01 E. Μια γκρίζα εκδροµή 01 E Μια γκρίζα εκδροµή 02 03 Ένα βράδυ, γύρω στις 03:00 π.μ. ο Φίλιππος, 17 ετών, κάλεσε στην Εθνική Τηλεφωνική Γραμμή για τα Παιδιά SOS 1056. Ήταν ένα δύσκολο βράδυ για εκείνον, παραμονές των τελικών

Διαβάστε περισσότερα

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ

Α ΜΕΡΟΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ ΑΡΗΣ ΤΙΤΑ Α ΜΕΡΟΣ Μικρό, σύγχρονο οικογενειακό διαμέρισμα. Στο μπροστινό μέρος της σκηνής βλέπουμε δυο παιδικά δωμάτια, ένα στ αριστερά κι ένα στα δεξιά. Από το εσωτερικό τους καταλαβαίνουμε αμέσως ότι αριστερά

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Από τους μαθητές/τριές Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη

Από τους μαθητές/τριές Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη BULLING Από τους μαθητές/τριές έ Μπεγκέγιαγ γ Χριστιάνα Παπαδάκης Χριστόφορος Παπαδάκης Π Κωνσταντίνος Ροδουσάκης Μάνος Ραφτοπούλου Πόπη Δεν έχουν όλες οι πόλεις του κόσμου ειρήνη! Κάποιες έχουν πόλεμο.

Διαβάστε περισσότερα

Down. Πηγή: kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down

Down. Πηγή:  kosmos/item/ down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Πώς είπα στον 7χρονο γιο μου ότι έχει σύνδρομο Down Πηγή: http://www.eleftheriaonline.gr/ellada- kosmos/item/46859- down- syndrome- pos- eipa- ston- gio- mou- pos- exei- syndromo- down Μερικές εβδομάδες

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Ένα καλοκαιρινό πρωινό η Αλίκη καθόταν ξαπλωμένη στην όχθη του ποταμού, δίπλα στην αδερφή της. Βαριόταν και η ζέστη της έφερνε νύστα. Κρυφοκοίταζε το βιβλίο που διάβαζε η

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία. Ένας κόσμος ενεργειών και δυνάμεων ξετυλίχτηκε μπροστά μου και με διαπέρασε ολόκληρη. Ένας κόσμος άγνωστος, ασύλληπτος, μαγευτικός. Κι εγώ τον αγκάλιασα, αφημένη μέσα στην απέραντη αγκαλιά του... Κι αναρωτιόμουν

Διαβάστε περισσότερα

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου Με αφορµή το εκαπενθήµερο Οδικής Ασφάλειας που διοργανώθηκε στο σχολείο µας µε θέµα «Μαθαίνω να περπατώ µε ασφάλεια στο δρόµο», τα παιδιά της Β 2 αποφάσισαν να

Διαβάστε περισσότερα