ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ O ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ ΟΡΦΕΑΣ. Είπα, κανείς μη, μ ακλουθήσει, μόνος. Θα πάω, κι αν θα γυρίσω, πάλι μόνος.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ O ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ ΟΡΦΕΑΣ. Είπα, κανείς μη, μ ακλουθήσει, μόνος. Θα πάω, κι αν θα γυρίσω, πάλι μόνος."

Transcript

1 1 ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ O ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ ΟΡΦΕΑΣ Είπα, κανείς μη, μ ακλουθήσει, μόνος Θα πάω, κι αν θα γυρίσω, πάλι μόνος. Μ αν δεν ξανάρθω πίσω, τ όνομά μου Σας δίνω κι Ορφανούς Σας λέω, για ναστε Στη μοναξιά, που θάρτει, ανταμωμένοι, Σαν τα παιδιά που εχάσανε πατέρα Φτωχό, κι ωσά βραδιάσει, σμίγουν όλα Τριγύρα απ τη φωτιά βουβά, κι ο νους τους, Καρφωμένος ακόμα στην αχνάδα Του νεκρού τους, κοιτάει και μεγαλώνει Βαθιά του ό,τι τους άφηκε: εν αλέτρι, Λίγες φούχτες σταριού, δυο ξύλα ακόμα Για τη γωνιά. Κι ο πόνος, αγάλι- Αγάλι. Ξάφνου υψώνεται μπροστά τους, Πιάνει τ αλέτρι σα ζευγάς, το στάρι Σάμπως σποριάς το συντηρνάει, και λέει: Όλη τη γη μ αυτά να οργώσω θέλω Να σπείρω όλο τον κόσμο απ άκρη σ άκρη, Να φάει με μας φτωχολογιά, ποτέ της

2 2 Που δε γνώρισε μάνα ουδέ πατέρα, Φτάνει η φωτιά να κάψει λίγο ακόμα Στο σπίτι, κι ο νεκρός μας να μη λήψει Ποτέ απ ανάμεσό μας. Και τα πλούτη Του κόσμου, τα όπλα, οι δόξες, τα χρυσά του Παλάτια, όλα τους φαίνονται παιχνίδι Μπρος στ άλετρι, το στάρι και τη φλόγα, Του άγιου νεκρού κληρονομιά, που να ίσως Ψωμί δε φτάνουν σήμερα να δώσουν Στα ορφανά του, στου πόνου τους τα μάτια Γιγαντώνονται, κι αύριο, λες, θα θρέψουν Την πείνα ενός λαού. Όμοια θα νάναι Λίγον καιρό κι η ορφάνια Σας, αν φύγω. Μα η μυστική κληρονομιά, που αφήνω Σε σας, είν άλλη, κι άλλη στράτα ο νους Σας Θα πάρει σύντομα απ αυτή μ ακούτε; Α ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Κύριε, Σ ακούμε. Εσύ μας τώπες πάντα: Το μάτι μεγαλώνει στο σκοτάδι, Κι η ακοή στη σιωπή. Και Συ το ξαίρεις, Πως άρχισε στα φρένα μας να φέγγει

3 3 Ο πατρικός βυθός και πως στ αυτί μας Επρωτομπήκε ο λόγος Σου. Το ξαίρεις, Κύριε, Σ ακούμε κι η τραχειά ψυχή μας, Που τη φροντίζεις χρόνια, ως ο τοξότης Του τόξου τη νευρή, σαν τη αλείβει Βράδι και αυγή με λάδι, για να ρίχνει Μακρά το βέλος κι ως το χελιδόνι Ν αντιλαλεί από τ άγγιγμα, δονείται Συθέμελα, τα χείλη Σου ως ανοίξεις. Μα τι είναι τούτο, που μας λες, πως μόνος Θα πας, κι αν θα γυρίσεις πάλι μόνος, Και πως μπορεί να μην ξανάρθεις τι είναι; Ποιός ειν εδώ από μας, που τη ζωή του Χωρίς Εσέ τη θέλει; Δε θαρθούμε Μαζί Σου, Κύριε, πάλι, ανηφορώντας Τ άγιου βουνού τα πλάγια όλη τη νύχτα, Καθώς τότε, που Εσύ μας πρωτοπήρες Κι αλαφρός ανηφόριζες προς τα ύψη, Ενώ εμείς την καρδιά μας μεσ στα στήθη Σα βακχεμένο τύμπανο να δένει Τη νιώθαμε κρυφά τη γη με τάστρα; Γύρα Σου πια δε θάμαστε ολοένα, Καθώς στις μύριες μάχες, που η πνοή Σου,

4 4 Σηκώνοντας ενάντια στους τυράννους, Με το ρυθμό τις εξετύλιγε όλες Σ άγιους πυρρίχιους, ενώ Συ μονάχος, Δίχως άρματα, μόνο με το βλέμμα Ή με το χέρι έδειχνες που είν το δίκιο Και που είν η νίκη, Κύριε; Και πως έτσι Να μας αφήσεις συλλογιέσαι τώρα; ΟΡΦΕΑΣ Ποιός μίλησ έτσι; Κι είναι δικά σου Τα λόγια, απ την καρδιά, που σώχω πλάσει; Έλα, Σιωπή, που φανερώνεις όλη Τη δύναμη του νου και ξεσκεπάζεις Τα πιο κρυφά μυστήρια στην καρδιά μας! Δώρο του Ελέους, που βρίσκεται σε κάθε Τραχιό και πλέριο αγώνα, που μαρτύρους Δε λαχταρεί, κατέβα και σε τούτον! Και Συ, αγριοπερίστερο του θάρρους Του μυστικού, φανερωμένο μόνο Στην τέλεια πράξη, χτύπα το φτερό Σου Στο μέτωπο του μια στιγμή, όπως τόσες Φορές του τώχεις άξαφνα δροσίσει! Έτσι λοιπόν, γιατί Σας είπα μόνο, Πως ορφανοί θα μείνετε, η καρδιά Σας

5 5 Ταράχτηκε και ξέχασε ό,τι χρόνια Τη νουθετώ; «Του χωρισμού όποιος σκίσει Τα σκοτεινά πελάγη, έχοντας πάντα Στο νου, αβασίλευτο άστρο, την Αγάπη, Δε θα να σμίξει μόνο αυτός μ εκείνους Οπώχει χάσει, μα, ιερό γιοφύρι, Κι άλλους θα σμίξει ανάμεσό τους, τόπους Με τόπους, λαούς με λαούς, οχτρούς με φίλους, Με τη ζωή το θάνατο, τους αιώνες Με τους αιώνες». Και συ, μόλις που είπες, Πως μεσ στα φρένα σου φώτα ολοένα Ο πατρικός βυθός, δειλιάζεις τώρα Στο χωρισμό; Α ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Κύριε, το ξαίρω, σφάλλω. Τι το πιστό σκυλί καλά γνωρίζει Ν αγρυπνήσει του κυρίου του τον τάφο. Κι όλα αν τα χάσω, ετούτο δεν το χάνω. Μα πως να χάσω, Κύριε, τη φωνή Σου, Που, ως την ακούω, λέω, πως τότε μόνο Το παραπέτασμα του ναού τραβιέται, Στ άδυτα νάμπω των αδύτων; Πες μου, Όλα αν τα χάσω, αυτό πως να το χάσω;

6 6 ΟΡΦΕΑΣ Αληθινά συρμένη είναι μπροστά σου Βαρειά κατάχνια, μήτε που η φωνή μου Μπορεί με μιας να τη διαλύσει. Ελάτε Σιμότερα, όχι τη φωνή μου μόνο Ν ακούστε, μα το χτύπο της καρδιάς μου! Ελάτε ακόμα πιο σιμά. Κοιτάχτε Στα βάθη Σας και πέστε μου: Θυμάστε, Πως Σας εδιάλεξα μαζί, κι ένα-ένα; Μύριοι μ ακλούθααν το γιατί, δεν ξαίραν Κι οι ίδιοι, ουδέ το ξαίρουν. Αλλ ως, όταν Αρχίσει ξάφνου ο ήλιος ν αναλιώνει Τα χιόνια στα βουνά και στα ποτάμια Τους πάγους, τα νερά λευτερωμένα Κατρακυλάνε καταρράχτες, όμοια, Μόλις ακούστη η λύρα κι η φωνή μου Μεσ στους λαούς, ωρμήσαν πίσωθέ μου Πλήθη πολλα ως ποτάμια κι ως ετούτα, Στη θάλασσα αν ορμήσουν, δε μπορούνε Να ξαναστρέψουν πίσω ή να σταθούνε, Όμοια κι αυτά ακλουθούσαν. Μα ήταν κάποιοι

7 7 Στα πλήθη μέσα, που κανείς δε μπόρει Γιατί ερχόνταν να πει. Τι μεσ στο ρέμα Των άλλων εφαντάζαν, σαν οι βράχοι, Που τ αντισκόβουν κι ήταν μόνοι απ όλους, Σιωπηλοί, σκοτεινοί, συλλογισμένοι, Σα να ρωτιώνταν: Τι γυρεύει ετούτος Να κάμει; Είν άνθρωπος ή θεός; Δαίμονας είναι; Κι απ όλους εφαινόντανε σα νάταν Στη συμπονιά πρωτόμαθοι, στη γνώμη Την καλή σαν κρυφά ν αντιστεκόνταν Με τράχηλα σταλόν, ενώ στο Νόμο, Που προβοδούσε η Λύρα κι ο Χορός μου, Μύριες θερίζονταν ζωές. Και τούτοι, Σα να μεθούσαν από το αίμα μόνο, Που πλημμύραε παντού, πως πλημμυρίζει Την άνοιξη τη γην η παπαρούνα, Στη μάχη πρώτοι εχύνονταν, να νοιώσουν Τη μυρουδιά του, πλούσια που σκορπιώταν Τριγύρα τους, κι αλόγιαστα να πάρουν Απ τον αγώνα μια πληγή σα δώρο, Να ξαλαφρώνει το δικό τους. Τάχα Για ποιούς μιλώ;

8 8 Β ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Κύριε, για μας. Κι αν είναι Η θελησή Σου, άφησ εμένα τώρα Να ξακολουθήσω. ΟΡΦΕΑΣ Λέγε, είν η ψυχή σου Ψυχή μου. Β ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Και μια μέρα, που ο αγώνας Ο αιματερός σα να ξεχάστη, κι όλα, Γη κι ουρανός και πέλαγα και γύρω Τα βουνά σαν τ αγριόκρινα γαλάζια, Ανασαίναν στον όρθρο αναπαμένα- Και Συ είχες τραβηχτεί στη μυστική Σου Σπηλιά, τους καθαρμούς για να οργιάσεις Των θεών και της ψυχής Σου-ανταμωμένοι Κρυφά, βαδίσαμε μαζί, ως βαδίζουν Στα νύχια αλαφροκυνηγοί στο δάσο Το σύθαμπο, μονάχο να Σε βρούμε Και δολερά, με μιας, σαν οι Τιτάνες, Που, με πηλό τα πρόσωπα αλειμμένοι, Να σπαράξουνε ωρμήσαν το Ζαγρέα, Για να λυθούν τα μάγια του, που δέναν

9 9 Και τα θεριά στο θώρι του, παρόμοια Να Σε σπαράξουμε και μεις, να πέσουν Τα δεσμά της γητειάς Σου και να μείνει Στα χέρια μας η δύναμη, που ακέρια Με το Χορό, τη Λύρα και το Λόγο Απ τους λαούς μας έκλεβες. Και ξάφνου, Εκεί που ψάχναμε μ αυτί ασκημένο, Αφουκραστήκαμε αναπνιάν ανθρώπου, Που του ανεβοκατέβαζε τα στέρνα Ύπνος πρωινός. Κι αργά σιμώσαμε όλοι. Και να, εκοιμώσουν ήσυχα, ως κοιμάται Μπρος στη σπηλιά του ένα ξανθό λιοντάρι. Κι ίδια ως αυτό ξαρμάτωτος κοιτόσουν Με μοναχά τη χαίτη Σου, και μόνο Τον πλούτο του άγιου ανασασμού. Και μήτε Δόρυ στο πλάι Σου μηδ η Λύρα μόνο, Στο χέρι Σου είδαμε κατάπληχτοι όλοι, Πιθωμένο στο στήθος Σου, να σφίγγεις Ένα εκατόφυλλο μεγάλο ρόδο, Που, ως ανάπνεες, ανάπνεε, λες, μαζί Σου. Κύριε, λιγάκι να σταθώ. Τι κοίτα, Το ήπιο δάκρυ ανάβρυσε στα μάτια

10 10 Των αδερφών μου η μνήμη τους ζεστάθη Και του πρώτου τα χείλη σιγοτρέμουν Να πάρουνε το λόγο απ τα δικά μου. Σωστό είναι, Κύριε, να μιλήσει πάλι. ΟΡΦΕΑΣ Μια είν η ψυχή και μια η καρδιά, ας μιλήσει. Α ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Κύριε, είν αλήθεια, πως μου τρέμει τώρα Το χείλη κι η καρδιά μου μέσα τρέμει Γιατί, το ξαίρεις κι όμως θα μιλήσω Έτσι λοιπόν, σκυμμένοι βλέπαμε όλοι Τον ύπνο Σου, κι αυτό το μέγα Ρόδο, Όπου ανεβοκατέβαινε στην πνοή Σου Και κάποιος από μας, χωρίς καθόλου Να φυλαχτεί μήπως ξυπνήσεις, είπε: «Ανάξιο γι άντρες είναι να ριχτούμε Σ ένα παιδί ως ετούτο, μεσ στον ύπνο Ας πιάσουμε καλύτερα τ αλάφι Ζωντανό». Και γυρνώντας προς εμένα, «Κέντα τον», μούπε, «λίγο με το δόρυ Για να ξυπνήσει, γιατί αλήθεια μοιάζει Ο ύπνος του αδέρφι νάναι του θανάτου

11 11 Κέντα τον λίγο». Κι έτσι, όπως επήρα Τυφλά τη διαταγή, μεσ στο πλευρό Σου Το δόρυ μου έσπρωξα αλαφρά, κι αμέσως Λίγο πορφύρισε ο χιτώνας. Τότε Τα μάτια ανύποπτα άνοιξες μεγάλα, Κι μ αλαφρό αναστέναγμα σηκώθης Στην κοίτη καθιστός, κι όπως μας είδες «Τι», είπες, «είναι παιδιά; Πόσο κοιμώμουν Βαθιά μεσ του Διονύσου την αγκάλη! Και τι ήταν ξάφνου ετούτος στο πλευρό μου Ο γλυκός πόνος, που με πήγε ακόμα Σιμότερα, θαρρώ, προς την ψυχή μου, Για να ξυπνήσω βλέποντάς τη; Τι είναι;» Έτσ είπες κι ως κατάλαβες το γαίμα, Που λιγοστόν εγλίστραε στο πλευρό Σου, «Παιδιά, γιατί», μας ρώτησες, «ετούτο»; Κι όπως κράταες το ρόδο, στο πλευρό Σου Το πίθωσες σφιχτά και με το νέμα Τριγύρα Σου μας κάλεσες «ελάτε», Σα νάλεες, «μη δειλιάζετε, καθήστε». Κι εμείς στο νέμα αυτό καθήσαμε όλοι Τριγύρα Σου κι ουδ ένας μας το στόμα Για να μιλήσει εσάλεψε μα πλέρια

12 12 Σιγή ακολούθησε πολλιώρα, ωσότου Απ του Παγγαίου την κορυφήν αιφνίδια Εφάνη ο Ήλιος και, το ματωμένο Ρόδο ανασκώνοντας μπροστά του, άρχισες έτσι: «Δικό Σου το αίμα είν, Ήλιε, και δικό Σου Είναι το Ρόδο και δικός Σου είμαι όλος Και δικοί Σου είναι τούτοι, τη ζωή μου Που αν ήρταν για να πάρουνε, τους σμίγει Τις καρδιές τους σε μια η ανατολή Σου Με τη δική μου από την ώρα τούτη. Ο τέλειος πια χρησμός είναι μπροστά Σου, Απόλλων! Των θεών η Μάνα, η Νύχτα Με το χέρι μου στο στέλνει, Κορφή του ανασασμού, το τέλειο Ρόδο. Για να το υψώσω ομπρός στα βλέφαρά Σου, Αγνάντια απ τη χρυσήν ειδή Σου, κάτου Απ τα δροσανοιγμένα Σου ρουθούνια, Πόσο επόνεσα μ όλους μου τους πόνους! Η λεύκα ή ο κυπάρισσος, κλεισμένα Σε φαράγγι, ζητώντας να Σε ιδούνε, Δεν πήγαν σε τόσο ύψος, Όσο εγώ για τούτο,

13 13 Που, ωσά δροσοκομμένος βόστυχός Σου, Μοιάζει χυμένο στο ίδιο Σου χρυσάφι. Μόνο, τ άγιο Μυστήριο δος μου τώρα Να φανερώσω και σε τούτους, όπως Μου το φανέρωσες βαθιά και μένα Στον ύπνο και στον ξύπνο μου, στη μάχη Και στην ειρήνη, στη φιλιά ή στην έχτρα, Στη ζωή και στο θάνατο, αυτό δός μου». Έτσι ύμνησες, και μεις ολόγυρά Σου, Στα δόρατα ακουμπώντας και στον Ήλιο Μπροστά σκυμμένοι, ακούαμε, κι η καρδιά μας Στον ύμνο εχόρευε όλη ακούγοντάς Σε Και πια δεν εθυμούμαστε το λόγο, Που για να Σ εύρουμε ήρταμε, αλλά, μ όλη Την ακοήν ορθάνοιχτη, η ψυχή μας Το μυστήριο του Ρόδου καρτερούσε Να της ξηγήσεις, κι είχαμε έναν κύκλο Γύρα Σου κάμει ασάλευτο, ως την ώρα, Που κοιτώντας μας άνοιξες το στόμα. ΟΡΦΕΑΣ Και τώρα πάλι εγώ θα να τ ανοίξω, Τι άλλος κανείς, το ξαίρετε, δεν πρέπει Του Μυστηρίου τα λόγια να τ αγγίξει

14 14 Στα χείλη του, όσο ζω. Εγώ και πάλι Στερνή φορά βαθιά Σας θα ξυπνήσω, Πριν χωριστώ από Σας, την τέλεια Μνήμη. Ήλιε, από Σένα εγύρεψα βοήθεια Έτσι ξανάρχισα -, όμως πίσωθέ Σου, Κι αν τήνε σκέπει ακέρια για τους άλλους Το φως Σου, εγώ τη Μάνα Σου τη βλέπω Να Σ αγκαλιάζει Εσέ, την άγια Νύχτα Και πως ποτέ μπορεί κανείς να ξαίρει Το γιο, αν τη μάνα πρώτα δε γνωρίσει; Τι κι εγώ γιός της είμαι, κι από βρέφος Ορφανός κι εγώ πιάστηκα στη ρω γα Της συμπονιάς της, κάτου από το μαύρο Τον πέπλο της που μ έκλειε, κι ως κρατούσα Το άγιο βυζί, σκιρτούσα ως το κατσίκι Στο θείο σκοτάδι κι εγώ γιός της είμαι. Ήλιε, από σένα εγύρεψα βοήθεια, Τι είσαι αδερφός μου κι είμαι εγώ δικός Σου, Τι πρώτα Συ γεννήθης από μένα, Μα ανθρωπομίμητοι είναι, όσο και νάναι, Μεγάλοι οι δρόμοι Σου, τρανέ αδερφέ μου Μα πως ποτέ μπορεί κανείς να ξαίρει Το γιο, αν τη Μάνα πρώτα δε γνωρίσει;

15 15 Ω Μάνα Νύχτα, ω μυστική, ω μεγάλη, Κι αν τώρα είσαι κρυμμένη από τη λάμψη Του γιούσου, σα μια χήρα που τη φτάνει Ν ακούει τους άθλους του παιδιού της, κι είναι Μακρά απ αυτό στα πένθη της ντυμένη, Μα ευφρόσυνο είν το πένθος της, γιατί όλη Κρυφά αγρυπνάει στους άθλους του, ω Μητέρα Νύχτα, που μέσα κι απ το φως Σε βλέπω Πιο καθαρά, ω θεμέλιο του Προφήτη, Που δεν ποιμαίνει διόλου με τα μάτια Τους στοχασμούς του, αλλά με την καρδιά του, Σάμπως λάγιο σγουρόμαλλο κοπάδι, Που τις πηγές του βρίσκει στα σκοτάδια Και πίνει αχόρταγα απ το ρέμα, ω Μάνα, Δος μου και Συ τη δύναμη να μπάσω Σε τούτων τις ψυχές, που δε Σε ξαίρουν, Το Μυστήριο του Ρόδου, φέρνοντάς τους Σκαλί-σκαλί απ τη βάση του ως την άγια Κορφή, που πια και Συ δε φαίνεσαι ίδια, Σκοτεινή, θλιβερή, μαυροντυμένη, Παρά χλωμή, βουβή και λευκοφόρα, Τι απ του βυθού του πατρικού τα μαύρα Κι αξεδιάλυτα πλούτη βλέπεις πάντα

16 16 Εκεί πάνω, χορεύοντας αγάλι- Αγάλι πάνω απ της μουγγής αβύσσου Τα πλάτη, σάμπως γλάρος να προβαίνει Ο Αρματωμένος Έρωτας, και πάντα Τον καρτερείς. Και φτάνει του φτερού του Το διάβα απάνωθέ Σου, για ν ανθίσουν Καινούργιοι κόσμοι μέσα Σου, καινούργια! Μα εμείς, εδώ μαστε στη γη κι, ω Μάνα, Πολλά ναι τα σκαλιά ως που ν ανεβούμε Στην άγια κορυφή, που όλα τα σμίγει Σε μια πνοή. Κι αρχίζει από τον ʼδη Το πρώτο το σκαλί και το πιο πάνω Η άγια το χτίζει Δήμητρα. Γιατί όπως Όλοι στον ʼδη εμπρός οι άνθρωποι είν όμοιοι, Όμοια είν ίδιοι κι αγνάντια από το Στάχι Το Μυστικό, που η Ελευσίνα υψώνει, Και σ όλους πλάι η Περσεφόνη, το ίδιο Ξάγρυπνη για όλους, την ψυχή χωρίζει, Σαν το μωρό απ τη μήτρα, απ το κορμί τους. Μα ποιός αυτός, που δίπλα από την Κόρη, Πριν κι απ το θάνατο κι ολοένα απάνω Κι από το θάνατο, βοηθάει το σώμα Και την ψυχή βοηθάει, ανταμωμένα,

17 17 Μέσα απ τον πόνο, πέρα από τον πόνο, Ν ανεβαίνουν χορεύοντας τα πλάγια Του βουνού, τα πολλά που γίνονται Ένα; Ποιός απ τα βάθη του ʼδη με την πνοή του Χορεύει τις ψυχές, σα μύρια φύλλα Γύρα από δρυ ξερό, να σαρκωθούνε Σε νέες γενιές, και ποιός σε τούτες μπάζει Την άγια ορμή τ ανήφορου; Ποιός άλλος, Πλούτωνα-Διόνυσε, από Σε, απ τα βάθη Τα σκοτεινά της γης σαν ανεβάζεις, Θεία μαρτυρία της δύναμής Σου, το ʼγιο Το Κλήμα, που, ως βυζαίνει τα σκοτάδια Της γης και πίνει απ τα ουράνια δρόσο, Συνταιριάζει στις φλέβες του το σκότος Με το φως σ αίμα πύρινο, δοσμένο Την άγια Μέθη να κερνά απ το χέρι Των θείων Μουσών, που η καθεμιά της στέκει Κάθε σκαλί, για ν ανεβεί μαζί Σου Στην κορυφή, κι αλλάζει τ όνομά της Καθώς αλλάζει το δικό Σου; Κι έτσι, Από μέθη σε μέθη, ο λογισμός μας Κι οι αιστήσεις και το θάρρος μας κι η πνοή μας, Κι από τον ένα Διόνυσο στον άλλο, Ξάφνου ανεβαίνουμε, ως που πια δε φτάνει Τ άγιο Κρασί, τι ανοίγεται στο νου μας Η ανάπνια, που όλα πια τα σμίγει σ Ένα, Ψυχή και σώμα, αίμα και πνέμα, εχθρότη Κι αγάπη, λαούς με λαούς, τόπους με τόπους, Με τη ζωή το θάνατο, τους αιώνες Με τους αιώνες. Κι είναι τούτη η ώρα Του Ρόδου του εκατόφυλλου βαθιά μας, Που, αίμα και πνέμα και ψυχή και σάρκα Και λυτρωμός απέραντος, μας μπάζει Στον κύκλο, όπου κι η πίστη περισσεύει, Γιατί είναι πίστη η ίδια ζωή στη μέση Της καρδιάς μας για πάντα αναστημένη!

18 18 Έτσι είπα και βοηθούσεν ο παλμός μου Και της ψυχής το σκίρτημα το λόγο. Και Σεις, ως Σας εκοίταξα, είχατε όλοι Την όψη και τον τρόπο Σας αλλάξει Καθώς και τώρα. Κι ένας είχε γύρει, Πως γέρνει ο δισκοβόλοςτο κορμί του Σα φεύγει ο δίσκος, όλος ν ακλουθήσει Νους και κορμί το νόημα κι άλλος είχε Στη γη απλωθεί, ως να βύθιζε τα μάτια, Τις ρίζες νάβρει του ʼδη κι είχε ο τρίτος Στην όψη του μια φλόγα, ως να συγκράτει Μ αγώνα την ορμή, να ξεκινήσει Προς την κορφή κι ο τέταρτος κρατούσε Κλειστά τα μάτια, ως νάρχιζε από τώρα Ν ανασαίνει το Ρόδο, κι η ψυχή του Σιγά-σιγά από μέσα του λυνόταν. Κι όλων μαζί μια ζέστη Σας περνούσε Τις φλέβες μυστικιά, που σταματούσε Την αναπνιά Σας στα ρουθούνια, κάποιοι Που τ άνοιγαν πλατιά κι είχαν κλεισμένα Τα χείλη τους σφιχτά. Και ξάφνου εκείνος, Που ως δισκοβόλος έγερνε να πάρει Το νόημα, το κεφάλι του τανυώντας Προς τα πίσω, ως να τίναζε ένα βάρος Τρανό, μου φώναξε έτσι: «Ορφέα, δόσε Το Ρόδο και σ εμάς και δόστο σ όλους, Τι είν η ζωή πικρή απ την ώρα τούτη Που ο ανασασμός του εδιάβη από μπροστά μας Και δεν απλώθη στην γην όλη. Δόστο Το Ρόδο στους λαούς, Ορφέα. Τι άγιος Είναι ο αγώνας του Κρασιού, που, ως λιγοστεύουν Τα θάρρη της ψυχής, τη σπρώχνει πάλι Στους ζωντανούς ανήφορους. Μα τώρα Δος τον αγώνα για το Ρόδο, Ορφέα, Στους λαούς, για να κινήσουνε όλοι αντάμα Προς την κορφή, που όλα τα σμίγει σ Ένα, Ψυχή και σώμα, αίμα και πνέμα, εχθρότη Μ αγάπη, τόπους μ άλλους τόπους, τάστρα Με τάστρα, ζωή με θάνατο, τους αιώνες Με τους αιώνες. Δος στους λαούς το Ρόδο, Ορφέα!» Έτσ είπε αυτός και μένανε η καρδιά μου

19 19 Μώτρεμε πια, και μώτρεμε το χέρι, Τέτια φωνή ανεπάντεχη ν ακούσω Κι έτσι χλωμός το ματωμένο Ρόδο Το σήκωσα στο χέρι μου, ρωτώντας: «Και που, παιδιά, το Ρόδο θέτε πρώτα Να το φυτέψουμε στη γη, που θέτε;» Κι άργιε η απόκριση νάρθει μα αιφνίδια Αυτός πούχε τα βλέφαρα κλεισμένα, Ανοίγοντας τα, με φωνή που ερχόταν Απ άλλον κόσμο, κι όμως κύλησε όμοια Με μια βροντή, αποκρίθη: «Στην Ελλάδα!». Και τα γκρεμά, οι πλαγιές, τα κορφοβούνια, Σα στήθη που ανασαίνοντας πλαταίνουν, Θαρρέψαμε, αντηχήσαν: «Στην Ελλάδα!». Και τότε πια μας τύλιξε ο Παιάνας, Μας γέμισε ο Παιάνας, μας επήρε Στα διάπλατα του τα φτερά ο Παιάνας. «Το Ρόδο, όλοι το Ρόδο στην Ελλάδα!», Φωνάξαμε κι ωρμήσαμε κι ώ, πόσοι Μας έχουν σμίξει από τότε αγώνες! Τι να τους λέω; Β ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ Και αν δεν τους πεις, πιο λίγο Θα λάμπουνε για τούτο μεσ στους αιώνες Και στην καρδιά μας, Κύριε; Έτσι αλήθεια Φωνάξαμε, κι ωρμήσαμε και πίσω Απ την ορμή μας ακλουθούσαν πλήθη, Που εσπάζανε με μιας τις αλυσίδες, Που οι τύραννοι παντού τους είχαν βάλει, Στην ψυχή και στα πόδια και στα χέρια, Και τώρα με της Λύρας Σου το Νόμο Χορευτικά αρχινούσαν να σαλεύουν Με το Ρυθμό. Και Σούφερναν μπροστά Σου Με τα χέρια δετά τους βασιλιάδες Και Συ τα χέρια λύνοντας τους, μ ένα Χαμόγελο τους έλεγες : «Σηκώστε Στον ουρανό τα μάτια και κοιτάχτε Κάθ αστέρι φωτάει κι απώναν κόσμο Να, κόσμοι για κατάχτηση». Κι εκείνοι Μικροί στη Νύχτα εμπρός και στο δικό Σου Το Λόγο, ζαλισμένοι από την άπλα

20 Της λευτεριάς Σου, έσκυβαν το κεφάλι. Κι έλεες στα πλήθη γύρω: «Φυλαχτήτε Από του πλούσιου το τραπέζι τι άλλο Πλατύ τραπέζι από της Γης δεν είναι. Και μη χωρίστε από τη Γη, θαρρώντας Ψηλότερα από τούτη να καθήστε Σε θρόνο δόξας ψεύτικης, το θρόνο Της Γης σαν έχετε όλο αλλ ό,τι βγαίνει Από τη Γη, στυλώστε το, είτ αμπέλι Είτε δεντρί κι αν γέρνει, δοσετέ του Και το ίδιο Σας ραβδί να το στεριώσει, Το ίδιο Σας δόρυ. Έτσι που μια μέρα Ο Όρθιος Σκοπός να λάμψει απ άκρη σ άκρη Της γης, και, απέραντου βασίλειου σκήπτρο, Το Ρόδο νάχει κάθε λαός στο χέρι!» Έτσι έλεες και τα πλήθη Σε κοιτάζαν, Καθώς κοιτάζει αμάλαγη παρθένα Τον τέλειον άντρα, που άξαφνα μπροστά της Εστάθη σαν κολώνα κι η καρδιά της Τη σπρώχνει στο πλευρό του ν ακουμπήσει, Γιατί δεν έχει ξεδιαλύνει ακόμα Βαθιά της, τι της είναι, αν αδερφός της, Αν μάνα, ή αν πατέρας, ή αν κρυμμένος Κάποιος θεός. Παρόμοια και τα πλήθη Για Σε. Αλλ ως ο Λόγος Σου ξαπλώθη Στην Ελλάδα κι εσπάσαν οι αλυσίδες, Που εδώ κι εκεί την είχαν περιδέσει, Κι ανάσαινε όλη, ως ανασαίνουν κάθε Πρωί τα γαλάζια βουνοπέλαγά της, Απ το Παγγαίο όσοι είχαμε κινήσει, Τώρα γοργά τα πλάγια ανηφορώντας Του Παρνασσού, μια αυγήν εμπήκαμε όλοι Στον άγιο τόπο, πούχε η Γη Μαντείο Πανάρχαιο, στους Δελφούς, του κόσμου αφάλι. Και τότ εκεί, τα σκορπισμένα μέλη Καλώντας της Ελλάδας πρώτα, ως νάρθουν Σιγά-σιγά τα μέλη όλου του κόσμου Το παγκόσμο στη γη να δέσουν Ρόδο, Στο αγνό του το παράδειγμα Δωρίδα, Ιωνία, Φωκίδα, Βοιωτία, Λοκρίδα, Την Αρκαδία, την Αργολίδα, όλες Τις χώριες της φυλές, φωνάζοντάς τις 20

21 Μαζί, καθώς ο Απόλλωνας τις Μούσες, Την ώρα τούτη, κι, ως πληγή, που μόλις Ανοίχτη κι έμοιαζε πως είναι η βρύση Της ίδιας μου καρδιάς, τώρα που αρχίζει, Καθώς μιλάς, να κρυώνει, μου γεμίζει Πόνο κρυφό τα φρένα μου κι ως μέσα Στα βάθη της ψυχής! Μα τι με τούτο; Απ την Αδράστεια θρέφεται ο Προφήτης, Με την Ανάγκη ζει και την καθάρια Γεννά Ειμαρμένη. Κι όμως είν ο πόνος Σκληρός, αν άσκοπα τη γη ποτίζει Το αίμα και το σφάγιο το μεγάλο Σπαρνά, χωρίς κανένας να του πάρει Την ύστερη ματιά. Το ξαίρεις τάχα, Ποιά μου άνοιξες πληγή; Και γιατί φεύγω, Παιδιά; Δε με ρωτήσατε; Κι ως τώρα, Το θάρρος μόνο να μη χάσετε, είπα, Στο χωρισμό. Μα τώρα ελάτε, ελάτε Κι ακόμα πιο σιμά, από την πληγή μου Να πιείτε ν αλαφρώσει. Γιατί φεύγω Να Σας το πω, κι αν φεύγω, γιατί μόνος, Κι αν δεν ξανάρθω πίσω, τ όνομά μου Γιατί Σας δίνω κι Ορφανούς Σας λέω, Στη μοναξιά Σας νάστε ανταμωμένοι Κι Ένα με με για πάντα. Όχι, δεν είναι Η τάξη η σαρκική, δεν είν η δόξα Όπου μετριέται, που μπορούν να δώσουν Το πλήρωμα του πόθου, που ο Προφήτης Το βλέπει μόνος μεσ απ τους αιώνες Στα σκοτεινά να λάμπει, τι η ψυχή του, Ριζωμένη στη θλίψη ωσά σε βράχο, Βυζαίνει όλη τη νύχτα από τη ρώγα Των άστρων και τη μέρα από τον ήλιο, Και προχωρεί ως εκεί, που πια κι η μέρα Κι η νύχτα φέγγουν γύρα του σα γάλα Δεν είν η τάξη η σαρκική κι ο χρόνος Οπού μετριέται, που θα δώσουν τούτο Το πλήρωμα, είν ο Έρωτας, που λέει Και δε σιγάει στιγμή μεσ στην καρδιά μας: «Όλο ν αθλείς και να μην πείς ποτέ σου 21

22 Πως νίκησες τι όσο τρανά και νάναι Ο άθλος και η νίκη, αληθινά είναι πάντα Μικρά μπροστά στον Έρωτα». Και τούτο Τον Νόμο, κρύφιο στύλο του Όρθιου Λόγου, Σαν την αυγήν εκείνη μπήκαμε όλοι Στον άγιο τόπο, πούχε η Γη Μαντείο Πανάρχαιο, στους Δελφούς, του κόσμου αφάλι, Τον παραδίνω ακέριο, με το Μέτρο Και το Ρυθμό, σκαλί-σκαλί απ την κούνια Του μόχτου, εξηγημένο ένα προς ένα, Στους ιερείς, και αδρά τους θωρακίζω Με δύναμη διπλή, ζωή και γνώση, Τη διπλή κορυφή για ν ανεβούνε Των δυο τρανών Θεών και τη Συνθήκη Τη μυστική τους να τη φέρουν πλέρια Χαραγμένη σε πλάκες στα έρμα πλήθη, Που καρτερούν ακόμα τ άγιο Μέτρο Να τα στυλώσει όλα μαζί. Κι ακόμα, Το Ρόδο το εκατόφυλλο τους δίνω, Το σύμμετρο εκατόφυλλο, όπου όλα Τα φύλλα του ένα, και καθένα είν όλα, Της μύησης το στεφάνωμα. Και κείνοι, Με τη ζωή μεθούν τους λαούς κι ολοένα Στρέφουν τη γνώση ενάντια τους, κι αφήνουν Της αγίας συμμετρίας τ Ολύμπιο δώρο, Το μυστικό εκατόφυλλο, να ρέψει Πότε σ αυτό και πότε πάνω στ άλλο Σκαλί της Μέθης κι ο καθένας στέκει Σε κείνο το σκαλί και λέει: «Είν όλος Ο Διόνυσος δικός μου» και θαρρώντας, Στην κορυφή πως έφτασε, με λόγο, Με πράξη ή τρόπο κλείνει και στους άλλους Τους δρόμους τ άγιου ανήφορου, όπου λάμπει Η αγνή ψυχή του απάνω κόσμου ακέρια, Που η Λευτεριά είναι Γνώση, η Γνώση Αγάπη, Και πια, απ τη Γνώση τούτη, δεν είν άλλη. Και να, αδερφοί μου! Αύριο ξημερώνει Η αυγή, που στου Παγγαίου το κορφοβούνι Τ Όργιο τ αγνό να λειτουργήσω μέλλω, Στο βωμό πώχω στήσει απάνω-απάνω Του Απόλλωνα, κομίζοντας το Ρόδο, Που ζωής και γνώρας είδωλο, στους κάμπους 22

23 Με τόσην αναστήσαμε άγρυπνη έννια! Το Ρόδο θέλω να του πάω, και ξαίρω, Πως στου βουνού τα πλάγια καρτερούνε Οι Μαινάδες, που μόλις εγευτήκαν Του Βασσαρέα Διόνυσου τη χάρη Και του Σαβάζιου του ρυθμούς, κι «ειν όλος», Φωνάζουνε, «ο Διόνυσος δικός μας, Και το δικό μας το Ρόδο» και προσμένουν Να μου το πάρουν απ τα χέρια, κι όλα Σκορπίζοντας τα φύλλα του, κι εμένα Σφάγιο τ Οργίου τους να με σύρουν. Κι όμως Το Ρόδο πρέπει αυγή στο κορφοβούνι Να φέρω του Παγγαίου, και να το φέρω Δίχως οργή, αλαφρός, γαλήνιος, μόνος, Γεμάτος απ το θάμα του, γεμάτος Από την πλέρια του ευωδιά, γεμάτος Από την άγια συμμετρία του, όλος Γεμάτος απ τη γνώρα του και μόνο. Και τι να πω αύριο στον Ήλιο; «Σήκω, Σαΐτεψε το φίδι, πώχει αφήκει Η παλιά φιδομάνα και που τώρα Πάλι τη γην ολόγυρα γυρεύει Στις δίπλες του σφιχτά για να τυλίξει»; «Ξύπνα», να πω, «Τιτάνα Εσύ, και πάλι, Κυκλόφερε τα θεία πατήματά Σου, Τα θεία Σου τα σκιρτήματα τριγύρω Στο φοβερό ερπετό που ξαναζώνει Τη γη κι ο οσκρός του αρχίνισε να τρέχει Στις θείες πηγές Σου, φαρμακώνοντάς τις»; Τέτια να πω τη μέρα, που να πάω Μπροστά του πρέπει ανόργιστος, γαλήνιος, Γεμάτος απ τη γνώρα του, γεμάτος Από την άγια λάμψη του, γεμάτος Από το φως το μάγο του, γεμάτος Ακέριος απ το θάμα του και μόνο; Τι αλλοίμονο, αν δεν πάω εγώ το Ρόδο Στου μυστικού του γυρισμού τη μέρα, Που, διασκελώντας τα υπερβόρεια πλάτη, Παντέχει μόνο αγνάντια του ένα χέρι Να του γνέψει: «Είμαι εδώ και Σε προσμένω»! Και πως, το Ρόδο αν αύριο δεν του πάω, Κατόπιν από με κανείς θ ανέβει, ʼντρας ή λαός, το χάος για να μαγέψει 23

24 24 Με την κρυφή του λάτρα κι από πάνω Να γυρίσει γαλήνιος και μεγάλος Στα σκοτεινά τα βάραθρα; Ω καλοί μου, Όλο ν αθλεί και να μη λέει ποτέ του Κανένας πως νικά γιατί, όση νάναι Η νίκη και η θυσία, θα νάναι πάντα Μικρά μπροστά στον Έρωτα. Ώ καλοί μου, Σε λίγο Σας αφήνω, και τι τάχα Για παρηγόρια να Σας πω; Είστε οι λίγοι Σπόροι μιας άμετρης σποράς, νανθίσει Που θα ν αργήσει αιώνες; Μα είστε οι σπόροι Ενός ακέριου λυτρωμού, και φτάνει. Κι, ω αγαπημένοι, αν θα δειπνήσω απόψε, Σ ομοφαγία κρυφά μαζί Σας τ άγιο Ψωμί και το Κρασί, τα φύλλα ακόμα Του πρώτου του εκατόφυλλου, που σ Ένα Την αναπνιά μας έσμιξε, κι αν τώρα Ξερό ναι, όλο και πιότερο ευωδάει, Πηγή της τέλειας Μνήμης και του Πόνου Και του Σκοπού, να Σας τ αφήσω θέλω, Να Σας θυμίζει, κι απ τα βάθη του ʼδη, Τα μυστικά σκαλιά, που η κάθε Μούσα Φυλάει κρυφά κι αλλάζει τ όνομά της Καθώς του Διόνυσου και να, από μνήμη Σε μνήμη, ο λογισμός Σας ν ανεβαίνει, Και οι αιστήσεις και το θάρρος Σας κι η πνοή Σας, Ως την ψηλή κορφή, που πια δε φτάνει Τ άγιο Κρασί, τι ανοίγει πια στο νου Σας Η ανάπνια, που όλα Σας τα δίνει σ Ένα, Ψυχή και σώμα, αίμα και πνέμα, εχθρότη Κι αγάπη, λαούς με λαούς, τόπους με τόπους, Με τη ζωή το θάνατο, τους αιώνες Με τους αιώνες. Κι αυτή νάναι η ώρα Του Ρόδου του εκατόφυλλου βαθιά Σας, Κι η ώρα του Ορφέα νάναι σε Σας για πάντα, Που, αίμα και πνέμα και ψυχή και σάρκα Και λυτρωμός τεράστιος, θα Σας μπάζει Στον κύκλο, όπου κι η πίστη περισσεύει, Τι θάναι πίστη η ίδια ζωή στη μέση Της καρδιάς Σας για πάντα αναστημένη! Μα να, βραδιάζει ο Έσπερος εφάνη Στον ουρανό κι είναι μακρύς ο δρόμος Ως την κορφή. Τα χέρια δόστε τώρα Ανάμεσό Σας και στεριώστε πάλι Τη μαγικήν ασύντριφτη αλυσίδα, Που με τον Όρκο εδέσατε τη νύχτα Την πρώτη, που ολοφάνερα μπροστά Σας Μέσα στα ουράνια δούλευε ο Πατέρας, Τα σκότη οργώνοντας βαθιά, κι ο νους Σας Δέχτη τα πρώτα φέγγη του κι ο πόθος Ο μυστικός, από τη μαύρη βάση Της γης, τινάχτη ως δόρυ πέρα απ τάστρα! Κι εγώ τη Λύρα θα κρατήσω ακόμα Για Σας απόψε μια φορά. Σκωθήτε, Τι σκοτεινιάζει ο Έσπερος εφάνη Χτυπάτε τις ασπίδες Σας κι αρχίστε

25 25 Το μυστικό πυρρίχιο το στερνό μου. Τις ασπίδες χτυπάτε. Όρθιοι στον Όρθιο Της ψυχής Σας Σκοπό. Κι αρχίστε αγάλι Το φοβερό Χορό του Τέλειου Νόμου. Τραγουδήστε τον Όρκο. Αυτόν αφήνω Στον τόπο μου. Κι ακέρια την ψυχή Σας Μεσ στον τιτάνα αιθέρα ριζωμένη Κρατείτε πια. Ορφανά παιδιά, χορεύτε! Την άγια Λύρα εχτύπησα. Ορκιστήτε! (Όρθιος ο Ορφέας κρούει τη λύρα. Οι πολεμιστές σηκώνουν τις ασπίδες τους και αρχούνται γύρωθέν του. Ταγουδάν). ΧΟΡΟΣ Νύχτα, μητέρα των θεών και των ανθρώπων, Ο Όρκος ετούτος ήτανε κρυφός Βαθιά μας και βαθιά Σου αλλ ως το χνάρι Το πρώτο του αχνοχάραξεν η χάρη Του Αρματωμένου του Έρωτα, άγια θάρρη, Γέμισε αργά, σιγά, σαν το φεγγάρι, Όλος του ο μαύρος κύκλος από φως. Νύχτα, μητέρα των θεών και των ανθρώπων, Με θεούς κι ανθρώπους δένουμε τα χέρια εδώ, Τι πάνω από των χρόνων και των τόπων Τα σύνορα την άγια Σου επωδό Μας χάρισες. Απ τ άραχλο σκοτάδι Του πόνου μας ελέησες τη χαρά, Μονάκριβη σα νάβγαινε απ τον ʼδη Με κρύφια παντοδύναμα φτερά. Κι απ το βαθύ Σου αμέτρητο βασίλειο, Ακούραστο Τιτάνα κάθε αυγή, Απάνω από τις έχθρητες τον Ήλιο, Ν αγκαλιάζει στα χέρια του τη Γη. Κι από τη γην εμείς, που η άγια μέθη Μας ύψωσε ως το μέγα μυστικό, Που απ ουρανό και γην αντάμα εδέθη Το Ρόδο, ω Νύχτα, τούτο το Ορφικό, Της πιο κρυφής φροντίδας μας το θρέμα, Τ ορκιζόμαστε, πάνω από ναούς, Να το ποτίσουμε όλο μας το γαίμα, Για να το δώσουμε αύριο στους λαούς. Νύχτα, μητέρα των θεών και των ανθρώπων, Ο Όρκος ετούτος ήτανε κρυφός Βαθιά μας και βαθιά Σου αλλ ως το χνάρι Το πρώτο του αλαφρόγραψεν η χάρη Του Αρματωμένου του Έρωτα, άγια θάρρη, Γιομίζει αργά, σιγά, σαν το φεγγάρι, Όλος του ο μαύρος κύκλος από φως!

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ευλογημένη τρεις φορές Του Οκτώβρη αυτή η μέρα, Που διώξανε τους Ιταλούς Απ την Ελλάδα πέρα. Ευλογημένος ο λαός που απάντησε το όχι ευλογημένος ο στρατός που με τη ξιφολόγχη, πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς.

Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Ένα και δυο: τη μοίρα μας δεν θα την πει κανένας Ένα και δυο: τη μοίρα του ήλιου θα την πούμ εμείς. Δεν ξέρω πια τη νύχτα Δεν ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτου, στον μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Αγία Παρασκευή» Θα θελα να µαι εκεί την Άγια αυτή

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν άνδρα που τον έλεγαν Ιωσήφ. Οι γονείς της, ο Ιωακείμ και

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Κύριε των Δυνάμεων» Μπροστά σου αρχίζει η ζωή για σένα

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Δεν είσαι εδώ Τα φώτα πέφταν στην πλατεία, η πόλις ένα σκηνικό και δεν είσαι δώ! Κρατάω μια φωτογραφία στην τσέπη μου σαν φυλακτό και δεν είσαι δώ! Στους

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά

ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ. Τρίγωνα, κάλαντα σκόρπισαν παντού. κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού. ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά ΤΡΙΓΩΝΑ ΚΑΛΑΝΤΑ Τρίγωνα, κάλαντα, σκόρπισαν παντού κάθε σπίτι μια φωλιά του μικρού Χριστού, τρίγωνα κάλαντα μες στη γειτονιά ήρθαν τα Χριστούγεννα κι η Πρωτοχρονιά Άστρο φωτεινό, θα βγει γιορτινό μήνυμα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

1 ο ΓενικόΛύκειοΚοζάνης Σχολική Βιβλιοθήκη. Υπεύθυνη Βιβλιοθήκης Ελπίδα Ματιάκη

1 ο ΓενικόΛύκειοΚοζάνης Σχολική Βιβλιοθήκη. Υπεύθυνη Βιβλιοθήκης Ελπίδα Ματιάκη 1 ο ΓενικόΛύκειοΚοζάνης Σχολική Βιβλιοθήκη Υπεύθυνη Βιβλιοθήκης Ελπίδα Ματιάκη ΓιάννηςΡίτσος 1909-1990 Γεννήθηκε στημονεµβασιάτο 1909 «Κυρά Μονοβασιά µου, πέτρινο καράβι µου. Χιλιάδες οι φλόκοι σου και

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας του Γέροντος Παϊσίου Μια ψυχούλα που στάζει αγάπη για όλους χωρίς να διαλέγει. Μια στιγµούλα ν ακούσεις τα

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των έντρων Απ τους Κέδρους του Λιβάνου στην ελιά της προσευχής απ του «εγώ» την άδεια χώρα ως την

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών $ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών $ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών $ηµοτικού Μακρυνίτσα 2014 1 του Αγίου Νικολάου του Καβάσιλα Όπως φωτίζει το πρωί τα χρώµατά του σαν το λουλούδι

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου-Λυκείου Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Θεοτόκε, Παρθένε» Το άλµα έχει γίνει βήµα, η φλόγα έχει αλλάξει πλέον σχήµα. Ξεφλουδίζω την ψυχή

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΕΛΕΝΗ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: "ΕΛΕΝΗ" ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Α. ΚΕΙΜΕΝΟ: Β ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ στίχοι: 987-1098 ΕΛΕΝΗ: Ικέτισσα, ω! παρθένα, σου προσπέφτω και σε παρακαλώ απ της δυστυχίας

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα.

Ο χαρούμενος βυθός. Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ο χαρούμενος βυθός Σχόλιο [D2]: Σπανουδάκης Κύματα Αφηγητής : Ένας όμορφος βυθός. που ήταν γαλαζοπράσινος χρυσός υπήρχε κάπου εδώ κοντά και ήταν γεμάτος όλος με χρυσόψαρα. Ψαροτουφεκάδες, δύτες και ψαράδες

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142.

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142. Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1939 Αριθμός δίσκου: DT-142 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5465 Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο,

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Το Ελληνόπουλο - L' enfant Μετάφραση: Κωστής Παλαμάς Τούρκοι διαβήκαν. Χαλασμός, θάνατος πέρα ως πέρα. Η Χίο, τ` όμορφο νησί, μαύρη απομένει ξέρα, με τα κρασιά, με τα δεντρά

Διαβάστε περισσότερα

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016

Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας. Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Playlist με τίτλο: Κώστας Κανούλας Δημιουργήθηκε από georgina.levitikou στις 25 Ιανουαρίου 2016 Κίτρινο σαμαροσκούτι :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1940 Αριθμός δίσκου: AO-2620 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=15115

Διαβάστε περισσότερα

Γκιούλ Χανούμ :: Περιστέρης Σ. - Σάμης Π. :: Αριθμός δίσκου: B

Γκιούλ Χανούμ :: Περιστέρης Σ. - Σάμης Π. :: Αριθμός δίσκου: B Γκιούλ Χανούμ :: Περιστέρης Σ. - Σάμης Π. :: 1950 Αριθμός δίσκου: B-74184 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9979 Στα χρυσοστόλιστα παλάτια δυο μάτια λάμπουν σαν διαμάντια, σκλάβοι για κείνα

Διαβάστε περισσότερα

Τα πολύτιμα πετράδια του θεϊκού Μου στέμματος

Τα πολύτιμα πετράδια του θεϊκού Μου στέμματος Τα πολύτιμα πετράδια του θεϊκού Μου στέμματος Πρόλογος Αυτά φωνάζει και λέει συνέχεια ο μοναδικός πραγματικός Πατέρας όλου του κόσμου, ο ουράνιος Θεός μας. Λέει σ όλο τον κόσμο, σε όλα τα παιδιά Του: «Αφήστε

Διαβάστε περισσότερα

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι.

Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Λίγα λόγια για την προσευχή με το κομποσχοίνι. Το κομποσχοίνι είναι φτιαγμένο για να κάνουμε προσευχή. Δεν είναι διακοσμητικό, ούτε κάτι μαγικό. Είναι όπλο ιερό, μας υπενθυμίζει την προσευχή την οποία

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Νώε» Άρχισε βροχή, η δυνατή μοιάζει σαν πολλές βροχές που κάνει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΕΙΜΕΝΟ Το μαγικό ραβδάκι Το ίδιο έγινε με όλα τα γεγονότα, τα πρόσωπα και τα πράγματα που άγγισε με το μαγικό

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΙΜΕΝΟ Γιάννης Ρίτσος, Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα)

ΚΕΙΜΕΝΟ Γιάννης Ρίτσος, Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα) ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 2000 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟ Γιάννης Ρίτσος, Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα) [Ανοιξιάτικο

Διαβάστε περισσότερα

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ

Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ Π Ε Ν Τ Ε Ν Ε Α Π Ο Ι Η Μ Α Τ Α Τ Ο Υ Κ Ω Ν Σ Τ Α Ν Τ Ι Ν Ο Υ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΕ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΔΟΥΚΑ / Κανιάρης Μην πας στο Ντητρόιτ Ουρανός-λάσπη Ζώα κυνηγούν ζώα Η μητέρα του καλλιτέχνη πάνω σε

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

Του Έντγκαρ Άλλαν Πόε

Του Έντγκαρ Άλλαν Πόε «ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ» Του Έντγκαρ Άλλαν Πόε Μετάφραση: Κώστας Ουράνης Κάποια φορά, μεσάνυχτα, ενώ εμελετούσα Κατάκοπος κι αδύναμος ένα παλιό βιβλίο Μιας επιστήμης άγνωστης, άκουσα ένα κρότο Σα να χτυπούσε σιγανά

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! (There is only one God) Πού μπορείς να πάς ώστε να απομακρυνθείς από το Θεό; Ο Θεός γεμίζει κάθετόπο και χρόνο. Δεν υπάρχει τόπος χωρίς να είναι εκεί ο Θεός. Ο Θεός μίλησε μέσα

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 1. Υποφέρεις (Μουσική / Στίχοι: Τάσος Μεταξάς) Τι είν' αυτό, που ζητάς; Τι είν' αυτό, που δεν ξέρεις; Χιλιάδες σκέψεις βγαίνουν, απ' το βάθος του μυαλού σου, Ψάχνεις

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών

Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Τοπαλίδης Ιπποκράτης, 13 ετών Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού Του Κώστα Στοφόρου «Να βγούμε;» «Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης». «Ο Δημήτρης

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Ανακριτής κι απολογούμενος αντάμα θα δικαστούν και θα δικάσουν λάθος δράμα Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι ο αφέτης μα και του τέλους ο αμείλικτος εφέτης Apotupwma_012s142.indd 12

Διαβάστε περισσότερα

«Η Μάνα του Αγνοούμενου», τα δικά μας ποιήματα

«Η Μάνα του Αγνοούμενου», τα δικά μας ποιήματα Ι Δημοτικό Σχολείο Πάφου «Ευαγόρας Παλληκαρίδης», τα δικά μας ποιήματα Τμήμα: Στ 3 Σχολική χρονιά: 2014-2015 Μάνα που εσταυρώθηκες τζιαι έχασες τον γιο σου, ποσιερέτα τη Γιαλούσα σου τους τάφους των γονιών

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Λα Λα Λα Λα (2x) Ύµνος της οµάδας «Aγ. Γρηγόριος Παλαµάς» Όµορφος ο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΩΑΔΕΣ ΕΚΑΒΗ-ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ. 306 κεξ. Εκ. Όχι. Δεν είναι πυρκαγιά. Είναι η κόρη μου η Κασσάνδρα.

ΤΡΩΑΔΕΣ ΕΚΑΒΗ-ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ. 306 κεξ. Εκ. Όχι. Δεν είναι πυρκαγιά. Είναι η κόρη μου η Κασσάνδρα. ΤΡΩΑΔΕΣ ΕΚΑΒΗ-ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ 306 κεξ. Εκ. Όχι. Δεν είναι πυρκαγιά. Είναι η κόρη μου η Κασσάνδρα. Δως μου, παιδί μου, το φως, παιδί μου. Δεν λαμπαδηφορείς σωστά. Μαίνεσαι και παραδέρνεις. Ούτε οι συμφορές σου

Διαβάστε περισσότερα

Ο κάθε άνθρωπος έχει ένα κύκλο δικό του από πράματα, από δένδρα, ζώα, ανθρώπους, ιδέες και τον κύκλο τούτον έχει χρέος αυτός να τον σώσει. Οι συντελεστές της εκδήλωσης: Κατερίνα Ταρλή, Παναγιώτης Καπνιστής

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη

Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Όπου η Μαριόν μεγαλώνει αλλά όχι πολύ σε μια βόρεια πόλη Τούτη εδώ είναι μια ιστορία για ένα κοριτσάκι, τη Μαριόν, που ζούσε σ ένα βόρειο νησί, σε μια πόλη που την έλεγαν Νεμπγιαβίκ. Ήταν ένα μέρος με

Διαβάστε περισσότερα

Βγήκε η Μαριγώ σεργιάνι :: Τζουανάκος Σ. - Καλλέργης Ν. :: Αριθμός δίσκου: DG

Βγήκε η Μαριγώ σεργιάνι :: Τζουανάκος Σ. - Καλλέργης Ν. :: Αριθμός δίσκου: DG Βγήκε η Μαριγώ σεργιάνι :: Τζουανάκος Σ. - Καλλέργης Ν. :: 1951 Αριθμός δίσκου: DG 6944 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5302 Βγήκε η Μαριγώ σιργιάνι [με το θαλασσί φουστάνι] x2 [στο λιμάνι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2014 1 του Πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου Μια φυλακή όλη σου η ζωή. Χρήµα,

Διαβάστε περισσότερα

Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: Αριθμός δίσκου: B

Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: Αριθμός δίσκου: B Βεδουΐνα :: Χιώτης Μ. - Λαζαρίδου Θ. :: 1948 Αριθμός δίσκου: B-74149 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=6459 Με μαγεμένη την καρδιά, μπροστά στ' αστέρια, έχει ο νιος παραδοθεί, στα δυο της χέρια.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό:

Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: Ο Τοτός και ο Μπόμπος εξετάζονται από το δάσκαλό τους. Ο Μπόμπος βγαίνει από την αίθουσα και λέει στον Τοτό: - "Η πρώτη απάντηση είναι 1821, η δεύτερη Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και η τρίτη δεν ξέρουμε ερευνάται

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2009 Το σπίτι του Θεού Με αχνό το φως που µπαίνει στ Άγιο Βήµα και ξεθάρρεψε στου τέµπλου τις εικόνες πόσα χρώµατα ξεσπάνε κύµα

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΑΝΔΡΟΓΥΝΟ: Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ Το ερωτικό παιχνίδι του άντρα και της γυναίκας είναι μια μικρή εκδήλωση του παιχνιδιού όλης της ζωής. Το ζευγάρι γνωρίζει και ζει τους κραδασμούς που το διαπερνούν, συμμετέχοντας έτσι στις δονήσεις του

Διαβάστε περισσότερα

General Music Catalog General Music ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ

General Music Catalog General Music  ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ Η Λούλα Παππά γεννήθηκε στην Ελάτεια Λοκρίδος. Ο πατέρας της ήταν μουσικός και ως εκ' τούτου απο πολύ μικρή είχε το μικρόβιο του τραγουδιού. Ξεκίνησε να τραγουδά απο 13 χρονών με τον πατέρα

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1 Κύπρος Χρυσάνθης 17 του Νοέµβρη 1973 (Χαράµατα) Το ποίηµα δηµοσιεύτηκε στον τόµο Αντιφασιστικά 67-74 (1984) και αναφέρεται στην εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, στις

Διαβάστε περισσότερα

εν θέλω να µου δέσετε τα µάτια Αδερφέ Ισραηλίτη τον ήλιο π' ανατέλλει να χαρώ κι αν κάνετε τα στήθια µου

εν θέλω να µου δέσετε τα µάτια Αδερφέ Ισραηλίτη τον ήλιο π' ανατέλλει να χαρώ κι αν κάνετε τα στήθια µου ε θέλω να µου δέσετε τα µάτια Το αστέρι που φοράς Φως ανέσπερο θα ρίχνει Στους βωµούς της λευτεριάς Το αστέρι που φοράς Θα ναι σάλπισµα ειρήνης Που για εκείνη µαρτυράς Όσες πίκρες κι αν γευτείς εν σε νίκησε

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα