Τα µάτια ανοίγοντας στο δειλινό και την καρδιά στους τέσσερις ανέµους ταξίδι είπα να κινήσω.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Τα µάτια ανοίγοντας στο δειλινό και την καρδιά στους τέσσερις ανέµους ταξίδι είπα να κινήσω."

Transcript

1 ΛΟΓΟΣ τρίτος Της Χριστίνας, του Πέτρου, του Ιωάννη ως λόγος ζωής Α1. (αποσπάσµατα) Α Τα µάτια ανοίγοντας στο δειλινό και την καρδιά στους τέσσερις ανέµους ταξίδι είπα να κινήσω. Φτερό στα όνειρα, έλεγα πως τούτος ο κόσµος µου αρκεί για τα πετάγµατα. Είταν οι µέρες καλοκαιρινές κι εγώ δεν ήξερα από χειµώνες. Τον Ιάσονα πίστευα για ήρωα βάφοντας άσπρη την «Αργώ» µου... Α2. Άλλοτε παίζοντας τους κλέφτες κι άλλοτε τους κουρσάρους,

2 µε την Άνοιξη στεφάνι στο µέτωπο και τον Έρωτα να βολοδέρνει στα στήθη κοχύλια κλέβαµε. Μα εγώ, σ ένα κοχύλι βολεύοντας τη σιωπή και το σώµα της νιότης σαϊτεύοντας, πετροβολούσα κερασιές και θάλασσες καρτερώντας κατάρτια από το πέλαγος. Τα πανιά µας φουσκωµένα µε όνειρα και τ αµπάρια γεµάτα αγάπες, τις φουρτούνες περιµέναµε. Γερά σκαριά... Τις γοργόνες λέγαµε θα συναντήσουµε, γιορντάνια στο λαιµό τους τα µάτια να περάσουµε. Σε λιµάνια σκοτεινά Τις γοργόνες κι αν ψάξαµε δε βρήκαµε παρά µονάχα κάποια ξωτικά της θάλασσας συνηθισµένα να φεύγουν κάθε που έπιανε καιρός. (Αυτά µας έκλεψαν τις νύχτες που θέλαµε να χαρίσουµε στην `Άνοιξη...) µείναν τα µάτια µας... Α3. Τ άγνωστα λιµάνια είταν γεµάτα νύχτα. Τα τραγούδια τους µιλούσαν για νιάτα που γέρασαν σε καπηλειά, ήλιους διωγµένους καταµεσής της `Άνοιξης, για πειρατές που κούρσευαν τριαντάφυλλα και για τελώνες µακρυχέρηδες... Στα λιµάνια της νύχτας τη νιότη πρωτοστόλισα µε δάκρυα, στο στήθος και στα µπράτσα γράφοντας 2

3 ονόµατα όλο αλµύρα, λέγοντας κάθε φορά πως τούτο το ταξίδι θά ναι το στερνό. Και µε πανιά σχισµένα πάλι στο πέλαγος. Με µάτια γεµάτα θάλασσες ανταριασµένες κι αµπάρια που δεν έλεγαν ν αδειάσουν, ξανά στην αναζήτηση της γοργόνας. Α4. Τη ζωή σµιλεύοντας µε δάχτυλα ιδρωµένα κι αφήνοντας στην έρηµο τάµα το δάκρυ, χάραζα στις γυαλωµένες πέτρες µορφές και λέξεις. Οδοιπορία στην έρηµο αναζητώντας την εικόνα και τις ελπίδες... Α5. Σµιλεύοντας τη ζωή µε νύχια και µε δόντια, σµιλεύοντας τη ζωή µε τη ζωή, τους Ατλαντικούς αντιπάλευα και τον πόνο... Ορκισµένος να µην ξεχνώ τα περιστέρια που γκρεµίστηκαν αναζητώντας σκιές αγάπης, ούτε τα µάτια πού µειναν καρφωµένα στους ορίζοντες ηλιοβασιλέµατα προσδοκώντας, ούτε τη στυφή γεύση της τρικυµίας τότε που ανεµίζαµε απελπισµένα τραγούδια της νιότης και ψιθύριζα στην εικόνα σου προσευχές και τραγούδια γράφοντας στους τοίχους 3

4 πως: ο Θεός που εµείς θα γεννήσουµε θα είναι Ωραίος ως `Έρωτας µε µια γεύση από αίµα. Α6. Τώρα αίµα και σιωπή. Η απουσία φίδι. Τα φωνήεντα νεκρά πουλιά στις χούφτες. Κι εσύ να µην ακούς τις οιµωγές... Μίλησέ µου λοιπόν. Μια λέξη σου ας ταξιδέψει ως τα πανιά µου. Είναι βαριά του δειλινού η σιωπή, πνιγµένη σε λυγµούς. Μίλησέ µου λοιπόν... Στην πόλη µας όλα βάφτηκαν µπλε, χάθηκε ο ορίζοντας, βαδίζουν οι σκιές µας. Μίλησέ µου λοιπόν... Μίλησέ µου... Αν είναι απόψε να χαθώ ας γίνει µε µια λέξη σου... Κείνα τ αποµεσήµερα που µάτωνες και µάτωνα ήταν γεµάτα γιασεµιά. Τούτα τ αποµεσήµερα µυρίζουν παγωνιά, µυρίζουν θάνατο. Μίλησέ µου λοιπόν... 4

5 Α7. Κανέναν δε θ αφήσω να περάσει µέσα στις λέξεις σου, ν αγγίξει το χρώµα και το αίµα σου... Κανέναν δε θ αφήσω να δει τα όνειρά σου, να σταθεί µπροστά στις εικόνες σου, ανάµεσα στα ραγισµένα σου δάκρυα... Και θα σου φέρνω πάντα χαλίκια από τη θάλασσα µε το µονόγραµµά σου σκαλισµένo από ράµφη πουλιών. Θα σου φέρνω πάντα µικρά κυπαρισσόµηλα να στολίζεις τα µαλλιά και τα στήθη σου. Θα σου φέρνω βροχή να ξεδιψάς τ αυγουστιάτικα µεσηµέρια, να σου δροσίζει το στέρνο...το στέρνο που σκάλιζα στην παλάµη µου, την ώρα που έκλεινες τα βλέφαρα να µπω µέσα σου, να ταξιδέψω. Κι εσύ στέρνο... Στέρνο που βαθιά αγαπήθηκες, στέρνο που στολίστηκες µε τα φιλιά του αρχέγονου χθες, στέρνο συνθλιµµένο από κύκλωπες σαν πεις το γυρισµό να πάρεις ίσως δε βρεις παρά µονάχα ένα δωµάτιο σκόρπιες σελίδες, αραχνιασµένες ελαιογραφίες και τις µορφές ενός κλόουν απολιθωµένες... Α8. Μα εσύ δεν άκουγες... εν ήξερες τί σήµαινε βροχή 5

6 και ούτε είχες δει κάτω από το πουκάµισο τις πληγές της χθεσινής µέρας. Πλασµένη µόνο µ ανθούς λουσµένη µόνο µε φως πρωινού ανοιξιάτικου ήλιου και µε τη συµφωνία του γαλαζοπράσινου στα µάτια σου, τα χέρια άνοιγες ασύνορα... Χωρίς ν ακούς Χωρίς ν ακούς Χωρίς ν ακούς τη σιωπή µου... εν µ άκουγες... Ακόµα κι όταν έλεγα πως περιµένω το ξηµέρωµα για να βαδίσω σιωπηλός τα µονοπάτια της οδύνης, πως περιµένω τον ερχοµό της άλλης µέρας µε στήθος ολάνοιχτο σε κάθε σπαθί, σε κάθε κραυγή. Π ε ρ ι µ έ ν ω... Θέλοντας να πλανηθώ στις µυστικές γραµµές του προσώπου σου. Εκεί που δεν υπάρχει φως, ούτε σκοτάδι, παρά µονάχα ένα χρώµα αχαρακτήριστο, ένα χρώµα µουντό κι ένας αγέρας χαµηλόφωνος... Π ε ρ ι µ έ ν ω... Θέλοντας να πλανηθώ στους µυστικούς καθρέφτες των µατιών σου, ν αρµενίσω κατά πού θέλει το κύµα, κουνώντας αδιάφορα το κεφάλι σε κάθε σπάσιµο καταρτιού... Ξ έ ρ ω, πως τα χέρια σου σταµατούν πάνω µου αναζητώντας σταγόνες ιδρώτα, πως στα µάτια σου ταριχεύεται κάθε έκφραση της αγωνίας µου. Και µένω σιωπηλός, τα δάχτυλα παίζοντας αµήχανα. Α9. Μπορείς να σβήσεις τώρα το κερί... Θα σ αγαπώ το ίδιο στο σκοτάδι και θα πονάω για τα µάτια σου... `Έµαθα να σ αγαπώ ασύχαστα... 6

7 Μπορώ να σ αγαπώ Μπορώ να σ αγαπώ και δίχως µάτια... και δίχως σώµα... Τώρα τα όνειρα προστάζω να σε φιλούν γλυκά και στα σεντόνια λέω να σε προσέχουν. Πιάνω και στρώνω το κρεβάτι σου µε ροδοπέταλα, τραγούδια βάζω στο προσκέφαλο και την καρδιά µου στα µαλλιά από τις κούκλες σου να σε φυλάει απ το κακό. Κι εσύ πικραίνεσαι απ την ανάσα µου. Βλέπεις στα χέρια µου συρµατοπλέγµατα και την καρδιά σε βάλτους. Π ιάνω και στρώνω στο κρεβάτι σου υάκινθους, γράφω στους τοίχους «Σ ΑΓΑΠΩ». Χαϊδεύω τους καθρέφτες που σε κοίταξαν, τις χτένες που σε χτένισαν... Α10. Μα δεν ακούς... Μα δεν ακούς... Μα δεν ακούς κάθε που λέω «ΕΛΑ»... Μένεις απόκοσµη στα χέρια σου κρατώντας ασκούς του Αίολου, στα µάτια σου κλείνοντας την άρνηση. Ε σ ύ που πάντα µίλαγες µε τα µάτια... Ε σ ύ που πάντα µίλαγες µε την αφή... Μένεις απόκοσµη χωρίς να νιώθεις την οδύνη της αναζήτησης. Μαχαίρι η σιωπή και η νύχτα αµφίβολη. 7

8 Αµφίβολες οι σκιές της λάµπας σε σχηµατοποιούν στην αφηγηµατική της ερηµιάς στη θανάσιµη λευκότητα του τοίχου. Και οι γραφές αµφίβολες. Σταµατηµένες σε στίξεις απροσπέλαστες, αδιάβατες, όπως το άσπρο χαρτί τις άγονες νύχτες, τις άδειες από ήχους των βηµάτων σου..... Α14. Απόψε έλα... Έλα να δεις λαβωµατιές σε χρόνια αξηµέρωτα κρυµµένες. Μια-µια να τις χαϊδέψεις, µια-µια να τις φιλήσεις. Να µείνεις πλάι µου ως την αυγή, να µείνεις µέσα µου πέρα απ τη νύχτα, να µείνεις πάνω στις φτερούγες µου, στις φλέβες... Απόψε έλα... Έλα να πιαστούµε χέρι-χέρι. Τα µαλλιά σου αρκετά βράχηκαν, τα µάτια µου περίσσια δάκρυσαν... Πού ταξιδεύεις κάθε που νυχτώνει; Και δεν ακούς... Και δεν ακούς... Μικρό πουλί, µικρό πουλί πού ταξιδεύεις; Ποιες θάλασσες δροσίζουν τα µαλλιά σου; Τα µάτια σου µε ποια βουνά γεµίζουν; Κάθε ταξίδι και άλλο φόρεµα, 8

9 κάθε φυγή και άλλο χρώµα. Σαν τον αγέρα άπιαστη... Α15. Μικρό πουλί που ταξιδεύεις κάθε που νυχτώνει; Κλέβεις τα µάτια µου. Κλέβεις τα χείλη µου, αφήνοντας στις άδειες χούφτες χιόνι κι ερηµιά. Κάθε ταξίδι κι ένας θάνατος. Κάθε φυγή και µια κραυγή. Μια καταιγίδα που σαρώνει τις σηµαίες µου... Πουλί µικρό, λουλούδι ολάνθιστο, που ταξιδεύεις κάθε που νυχτώνει; Πού ταξιδεύεις κάθε που νυχτώνει; Ποιανού ουρανού µετράς τ αστέρια; Μικρό πουλί θα πληγωθείς απ τα ταξίδια σου, θα λιώσουν τα φτερά σε κάποιο πέταγµα και τα τοπία θα γίνουν µαχαιριά στα µάτια σου και στα παράθυρα του ύπνου. Για να θυµάσαι πάντα τα ταξίδια σου, για να θυµάµαι πάντα τις φυγές σου. Α16. Οι φυγές σου είχαν πάντα το χρώµα το κόκκινο... Τώρα, τί τό θελες το ατέλειωτο µπλε... 9

10 Εγώ, καρτερώντας σε, στο παλιό µου µουράγιο, τη µορφή σου σκάλιζα σε θαλασσοφαγωµένα ξύλα, έχοντας στα µάτια τον Ελκόµενο και της Μονεµβασιάς την `Αγια Σοφιά. Εσύ, πού ναυαγούσες τότε και βάφτηκαν έτσι τα µάτια σου; Πού ναυαγούσες; Ποια κύµατα τα βλέφαρά σου έβρεχαν; Και τώρα... Πώς να σε ιστορίσω στο χαρτί και σαν τελειώσω τίνος χειρός να πω πως είσαι; Στου Μυστρά τα χαλάσµατα τις εικόνες σου ψάχνω και στη σιωπή της Περίβλεφτου γυρεύω χρώµατα νεκρά εσένα ν αναστήσω και το χρόνο... Πώς να σε ιστορίσω στο χαρτί τώρα που σίµωσαν καιροί γεµάτοι αντάρα;.. Α29. Τότε που έλεγα και ξανάλεγα πως: Μυστικά από µένα δεν έχω, παρά µονάχα εσένα, που κοιτάζεις τις χούφτες µου τις γραµµές τους διαβάζοντας... Τότε που έλεγα και ξανάλεγα πως: Να κλάψεις θέλω. Τα δάκρυα να ρουφήξω από τα τσίνουρα. Να ζωντανέψω τ όνειρο στις χούφτες µου... 10

11 Και τώρα να ρωτώ και να ξαναρωτώ: Τις εικόνες σου µε τόση νύχτα γύρω πώς να ψάξω; Τα δάχτυλά µου δεν έχουν άκρες, και δε θα βρουν τ αποτυπώµατά τους, παρά µονάχα απ την παλάµη -κι αυτά µουντά µε την τρύπα του καρφιού -να χάσκει. Πώς να ψάξω το πρόσωπό σου µε τόσο σκοτάδι και µε κοµµένα δάχτυλα; Β Β1. Σ αυτήν την έρηµη πόλη χρόνια έχει να ξηµερώσει. Στα δροµάκια ηχούν βήµατα ανθρώπων που ποτέ δεν γεννήθηκαν και ανθρώπων που ποτέ δεν έµαθαν το θάνατό τους. Στα παράθυρα γκρίζα µάτια ακινητοποιηµένα στα οργωµένα πάρκα ξεφτισµένα πυρωµένα κορµιά. Σ αυτήν την έρηµη πόλη δεν υπάρχει λιµάνι για να σαλπάρουµε. εν υπάρχει ουρανός να µας σκεπάσει. Μόνο µεθυσµένοι άνεµοι και σκοτάδι... 11

12 Σ αυτήν την έρηµη πόλη αναζητάω τις ώρες σε µουχλιασµένες θύµισες. Τα µάτια τοπία απουσίας κορνίζες εξόριστης πίστης. Αναζητάω τις ώρες ανάµεσα σε δάχτυλα, ανάµεσα σε φλέβες που άντεξαν στο γκρίζο. Όπως άντεξαν στο χρόνο κάποια ακρογιάλια γεµάτα σάπια ξύλα και µέρες βουβές, µε µόνο ήχο το φλοίσβο της θάλασσας, µε µόνες εικόνες τα λιγοστά κυπαρίσσια, τα ερειπωµένα σπίτια, τους άδειους καφενέδες, τις αρχαίες φραγκοσυκιές... Β2. Τοπία ακίνητα σε λησµονηµένες σελίδες. Μαρµαρωµένες γοργόνες από αέρα και ήλιο, χωρίς µια σκιά, χωρίς µια φουρτούνα στα µάτια, να λεν πως αγάπησαν, να λεν πως θυµούνται τα µάτια που τις λάτρεψαν. Στην έρηµη πόλη πορεύοµαι... Παγωµένες σκιές οι γύρω θρυµµατίζονται κάθε που απλώνω το χέρι, συντροφιά µου, αφήνοντας, τη νύχτα. Μόνο στους κήπους κάποιες σιωπές κρατούν ακόµα το χρώµα του φθινοπώρου, αγγίζουν το σώµα της νύχτας, σφίγγουν στο στήθος τους σκόρπιες νότες... Στην έρηµη πόλη αναζητώ ό,τι διαλύθηκε στο πρώτο άγγιγµα, αναζητώ ό,τι αγαπήθηκε παράφορα... 12

13 Στα µάτια µου εφιάλτης η Προκρούστια κλίνη, τα µέλη που τεντώνονται για να φτάσουν, τα µέλη που τεµαχίζονται για να χωρέσουν. Και η γεύση της πίκρας κατακάθι στα χείλη µου Β8. Σχήµα προσώπου µεταµορφωνόµενο σύµφωνα µε το φύσηµα του αγέρα. Σχήµα προσώπου υποκλινόµενο στις σκοπιµότητες συστηµάτων, χρώµα προσώπου λασπωµένο εν ονόµατι των νόµων και της τάξης των πραγµάτων... Σας εξορίζω στα θλιβερά κατάλοιπα των ανερµάτιστων ηµερών.. Αρκούν, πια, σε µένα µια χούφτα αγάπη, µια πίκρα ανείπωτη, µια θάλασσα σχισµένες φλέβες και η σηµαία του λοξία. Αρκούν σε µένα µια χούφτα αγάπη, µια νύχτα ρακένδυτη κι ένα υπόγειο παγωµένο, να γράφω στους τοίχους του τη δική µου Οδύσσεια -έστω γνωρίζοντας πως θα είµαι κι εγώ ο ανώνυµος ένας 13

14 των τόσων δισεκατοµµυρίων νεκρών του χθες του σήµερα του αύριο... Β9. Πέρασα στην απέναντι όχθη καλά φορολογηµένος απ τους ανθρώπους... Στις τσέπες µου µόνο ένας καθρέφτης µικρός και µια τρύπια δραχµή Να κοιτάζω ανάµεσά της τα χέρια τα κοµµένα, το βοµβαρδισµένο στήθος. Να σφυρίζω µηνύµατα σ αυτούς που έµειναν πίσω κρατώντας ενέχυρο τα χέρια µου. Αδιαφορώ... Μπορώ πια να ζήσω µόνο µε µάτια. Μπορώ να ψηλαφώ µε την ανάσα µόνο. Μπορώ να πεθαίνω κατά βούληση. Ξέροντας πως αν κάτι µ αγάπησε παράφορα κι αν κάτι λάτρεψα ασύνορα είταν οι Θερµοπύλες... Πέρασα στην αντίπερα όχθη. Κρατήστε τους βάλτους για την τιµή των όπλων σας. Ανήκω πια στα οροπέδια

15 Γ1. Γ Εσύ που ξέρεις να διαβάζεις τα µάτια, που ξέρεις να κρατάς το χέρι την ώρα που σέρνω βροχή Εσύ ξέρεις και τ όνοµά µου. Στις αλάλητες ώρες, στις νεκρικές απουσίες θα µιλάς χαµηλόφωνα. Θα ρωτάς τους αγέρηδες τη σκιά µου αν είδαν, τις σταγόνες της βροχής, θα ρωτάς, τα µαλλιά µου αν δρόσισαν... Τις ανώνυµες σταγόνες της βροχής, θα ρωτάς, για τους ανθρώπους... «Οι άνθρωποι... Τί απόγιναν οι άνθρωποι; εν ένιωσα κανένα σεισµό. Τί έγιναν οι άνθρωποι;» Τί απόγιναν οι άνθρωποι; Και τί γυρεύουµε σ αυτό το λεωφορείο µε τα σπασµένα τζάµια, µε τους τουρίστες που µασούν πασατέµπο, αδιαφορώντας για το τοπίο; Θά πρεπε από ώρα να είχαµε κατέβει. Θά πρεπε από ώρα να οδοιπορούσαµε, σηκώνοντας στους ώµους τις αποσκευές µας. Τί γυρεύουµε σε τούτο το λεωφορείο λέγοντας «καλή αντάµωση» 15

16 σε ταξιδιώτες αδιάφορους, σ ανθρώπους που µας ξενάγησαν σ έρηµες χώρες; Γ2. Οι επιφάνειες χαµογελούν. Αστράφτουν καλά σµαλτωµένες. Τί γυρεύουµε ανάµεσα σε τόσες επιφάνειες; Οι επιφάνειες -φράχτες στα µάτια µας κρύβουν ζηλότυπα -νεύρα, αρτηρίες, φλέβες. Πρέπει να σπάσουµε τις επιφάνειες, πρέπει τα µάτια µας να δουν στο βάθος. Πρέπει τα δάχτυλα να φτάσουν στα νεύρα, στις αρτηρίες, να επιστρέψουν σε κάποια µήτρα σε κάτι προϋπάρχον. Πρέπει να συντριφτούν οι επιφάνειες, µήπως και βρούµε κάποιο φως στα υπόγεια κοιτάσµατα... Τί γυρεύουµε ανάµεσα σε τόσες επιφάνειες εµείς -ως ασθενείς της τρίτης θέσης -ως µελλοθάνατοι της φιέστας που µυρίζει φορµόλη -ως παρείσακτοι και ρακοσυλλέκτες; Τί γυρεύουµε ανάµεσα σε τόσες επιφάνειες, εµείς -οι νυχτερινοί εραστές των τοίχων, που ζωγραφίζουµε στο σκοτάδι την `Άνοιξη, σφίγγοντας τις γροθιές µας στο θάνατο, -οι ονειροπόλοι; Εµείς οι ανώνυµοι, οι ενταγµένοι στις προαποφάσεις τους, 16

17 οι ανένταχτοι εραστές της δίψας, του έρωτα και του θανάτου, θ ανεµίζουµε πάντα τη σηµαία της άρνησης. Γ3. Εµείς κινήσαµε κατακαλόκαιρο, σκουπίζοντας απ τα χείλη, το δάκρυ και το αίµα του έρωτα. Τα κορµιά µας ιδρώτα µύριζαν, τα χέρια µας απελπισµένα έψαχναν. Εµείς κινήσαµε κατακαλόκαιρο τον ήλιο κοιτώντας κατάµατα. Σε τούτο το χώµα δεν ήρθαµε να κλέψουµε στο πέλαγος δεν ξανοιχτήκαµε στην τύχη. Βαθιά ν αγαπηθούµε θέλαµε και τραγουδώντας να πεθάνουµε. εν ήρθαµε να κλέψουµε, παρά ν αγκαλιαστούµε στις φουρτούνες, να πάρουµε στον ώµο το σταυρό µας, να ορκιστούµε στα τριαντάφυλλα... Κινήσαµε κατακαλόκαιρο, χωρίς επινίκια τραγούδια, µε ποντοπόρα όνειρα στα µάτια µας και χιόνια στα µαλλιά µας... Τώρα δε µένει παρά το χιόνι. Αδιαφορώντας για τα χνάρια που θ αφήσω δραπετεύω, τους δεσµοφύλακες προκαλώντας να ουρλιάξουν «πυρ»... Το χιόνι... το χιόνι... 17

18 Ίσως ξαναβρεθούµε στο χιόνι... Αγαπηµένη... Γ4. Σ έψαχνα αγαπηµένη... Με τα χέρια ψηλάφιζα γνωστές πέτρες, πασχίζοντας να βρω τα χνάρια της φυγής σου. Σ έψαχνα αγαπηµένη... Φώναζα τ όνοµά σου στα νυχτωµένα µονοπάτια του κόσµου, ακούγοντας µόνο τον αντίλαλο να χιλιοσχίζεται σε κυπαρίσσια. Σ έψαχνα αγαπηµένη... στους πεθαµένους δρόµους και στις σχισµένες αφίσες, στα σφαλιχτά παράθυρα της ερηµιάς του κόσµου... Σ αναζητούσα -πασχίζοντας να συναντήσω τα µάτια σου, -πασχίζοντας ν αγγίξω τα χέρια σου, µια έστω άκρη από το ρούχο σου. Μακρινό ακροκέραµο η µορφή σου σταµατηµένο στην άκρη του κόσµου, να σηµαδεύει την άκρη του ουρανού, την αρχή και το τέλος από πορείες οδύνης. Μακρινό ακροκέραµο η µορφή σου ραγισµένο ως αρχαίο εύρηµα, να θυµίζει θλιµµένα απογεύµατα και φιλιά ταριχευµένα. Γ9. Τώρα ώρα µνήµης... 18

19 ιαβάτες τώρα κάποιου δρόµου που νέοι χαράξαµε κάποτε, προσµένουµε το αύριο µ ένα χαµόγελο φτιαχτό και µε τις µάσκες στα πρόσωπά µας. Τώρα ώρα αλήθειας... Με την ηχώ της να ειρωνεύεται, να χαστουκίζει τον εφησυχασµό, τα γυάλινα χρώµατα, τα παγωµένα δάκρυα. Τώρα ώρα αλήθειας... Μη ρεζιλεύεσαι άλλο... Ο καθρέφτης κάθε πρωί βλέπει το πρόσωπό σου χωρίς να ξεχνάει το χθεσινό. Μη ρεζιλεύεσαι άλλο... Οι ουλές µακιγιάρονται µόνο τη µέρα. Η νύχτα αποκαλύπτει τα σηµάδια, την ερηµιά της µοναξιάς µας. Καρφώνεται στα ιδρωµένα σεντόνια και γεωγραφεί τη στέρηση και τ ανεκπλήρωτα. Ακροβατεί στο κόκκινο, µε την επίγνωση του ζωντανού θανάτου... Οι ουλές χαρακώνουν το πρόσωπο, σηµαδεύοντας τα χρόνια µε αξηµέρωτα πρωινά

20 Τα λόγια µάς τοξεύουν, κοµµατιάζουν το χρόνο, µας δικάζουν. Τα λόγια που έµειναν λόγια χαµογελούν ειρωνικά στο σήµερα σαν πάνω τους οι µνήµες αντικατοπτρίζονται... Τα λόγια διατρέχουν σηµεία καταποντισµένα στο χθες, σε θάλασσες αρχαίες, εισχωρούν σε αγγεία µελανόµορφα, ταράζουν τον ύπνο των ωρών, ξεθάβουν νεκρά αγγίγµατα. Τα λόγια διατρέχουν το χρόνο ρευστοποιούνται, διαχέονται σε ασύνορες θάλασσες, σε γαλαξίες, συγχέοντας τις τροχιές τους µε τις τροχιές των πλανητών και την τροχιά της µνήµης Οι πέτρες είναι για να σµιλεύονται -να γίνονται ειδώλια. Οι πέτρες είναι για να µένουν -σιωπηλές και ακίνητες. Οι πέτρες είναι για να θυµίζουν... Οι πέτρες µπορεί και να µην είναι πέτρες, µπορεί να είναι ανάσες, κυµατισµοί µατιών. 20

21 Οι πέτρες µπορεί και νά ναι Πέτρες ασήκωτες, να καίνε τα δάχτυλα, να σχίζουν τα χείλη, να κοκκινίζουν απ το αίµα µας... Μπορεί και νά ναι οµολογίες ζωής, νά ναι αρχή και τέλος, τα µεγάλα ερωτηµατικά τ ανερµήνευτα και τα µαγικά, τα σπουδαία ανεξιχνίαστα, τα θανάσιµα λόγια. Ας µην βεβηλωθούν από αµύητους. Μου ανήκουν όπως ο θάνατος, όπως οι έσχατοι λόγοι της εκδηµίας µου Και τα µάτια... Αν είναι να µείνουν τα µάτια µου ας µείνουν µόνο στα µάτια σου, ή έστω στον αγέρα. Αν είναι να µείνουν τα µάτια µου ας µείνουν ως διαθήκη σιωπής, αφού ανήκουν στις όχθες του Πηνειού, -αφού γέµισαν µε τοπία και χρώµατα -αφού µπορούν και σφαλιχτά να µιλούν για κάστρα και αρχαίους ναούς, για τη συµφωνία της πέτρας και της θάλασσας για κυπαρισσοκορφές µετέωρες στην αφετηριακή γραµµή του χρόµου, -αφού κρατούν άφθορα τα ερηµικά ακρογιάλια του Κίσσαβου όρθια τα πλατάνια και τις κουτσουπιές 21

22 που χαιρετίζουν το Αιγαίο. Αν είναι να µείνουν τα µάτια µου ας µείνουν µόνο στα µάτια σου αφού πολύ σ αγάπησα και στις πορείες τον ιδρώτα σου σκούπιζα µε τα χείλη. 8. Και οι λέξεις... Οι λέξεις δε χάνουν το νόηµα, παρά µονάχα το περίγραµµα για να χωρέσεις Ε σ ύ µονάχα εσύ ως µαχαίρι στο χθες, ως σηµαία στο σήµερα, κραυγαλέα ορατή και παρούσα, ως φιλί και πληγή, ως ζωή και σαν θάνατος... Ε1. Ε Εσύ Αγαπηµένη γαλαξιακό στερέωµα στα µάτια της άχρονης νύχτας, ταξιδεύεις µε ταχύτητες φωτός, αφήνοντάς µου τις χθεσινές σου εικόνες ως µόνη γνώση. Εγώ, Αγαπηµένη ελάχιστο κβαν στα δικά σου τα µάτια, 22

23 ταξιδεύω σε ποτάµι δακρύων για να σε φτάσω, να µιλήσω µ όλους αυτούς που χάθηκαν, ή θα χαθούν, αυτούς που έµειναν λησµονηµένα περάσµατα. Μόριο σκόνης στα µάτια της νύχτας, που ανοιγοκλείνουν µηχανικά για να µε διώξουν, ταξιδεύω ξορκίζοντας τις σκληρές ώρες, χαϊδεύοντας τα κουρασµένα σου µέλη, µε την επίγνωση ενός θανάτου αναπότρεπτου και µιας φυγής ανερµήνευτης... Ταξιδεύω, κρατώντας τη σιωπή των µατιών σου, το ίδιο τρυφερά, όπως κάποια παιδιά κρατούν περιστέρια σε αφίσες ειρήνης, το ίδιο τρυφερά, όπως τυλίγουν το σώµα σου σεντόνια αγαπηµένα. Ταξιδεύω, ξορκίζοντας το κακό, όπως οι µάνες όλου του κόσµου ξορκίζουν τις σφαίρες µε τα ονόµατα των παιδιών τους. Ε2. Ανήκουµε στην αναζήτηση της µήτρας µας, στον άχρονο νόστο, στους λευκούς τιτανόλιθους της Επίδαυρου, στους ασάλευτους πωρόλιθους που µνηµονεύουν αχαιούς βασιλείς και στους απέραντους ελαιώνες που ερωτεύεται ξανά και ξανά η Κορωνίδα, συντρίβοντας τους µύθους του Απόλλωνα, 23

24 χαρίζοντας και τον έσχατο των ασπασµών της στα φλεγόµενα δάχτυλα των θνητών... Τίποτα το φανταχτερό στα επικά σου µάτια, τίποτα το καθηµερινό στις εικόνες σου. Και τα χρώµατά σου ανεξίτηλα προορισµένα να µιλήσουν στους αιώνες. Ε3. Στη Μονεµβασιά, ψηλά, ιστορώ εικόνες αχειροποίητες, µε σκαριά ποντοπόρα κι εσένα γοργόνα. Με το βλέµµα στραµµένο στο πέλαγος, καρτερώ το γυρισµό των ονείρων... Αφουγκράζοµαι επιστροφές µατιών αφουγκράζοµαι τη ροή του αίµατός σου στις φλέβες µου... Καρτερώ το γυρισµό των ονείρων µε τα µάτια γεµάτα θάλασσες ανταριασµένες και τα τσίνουρά µου γεµάτα αλµύρα... Καρτερώ το γυρισµό των ονείρων κι αυτά, όπως πάντα, κερί ανάβουν στην αγάπη και µένουν παράµερα στη σιωπή το πορτρέτο σου να ικετεύουν και να δακρύζουν... Ε4. 24

25 ιαχέεσαι µε το φως της αστραπής φωτίζοντας τις νύχτες, αφού πρώτα καλείς τις µνήµες να γυρίσουν στο σήµερα, αφού πρώτα σηµαδεύεις τα χέρια ενώνοντας τις παλάµες σου πάνω από τη φλόγα των κεριών. ιαχέεσαι σε νύχτες χωρίς όρια. Απροσπέλαστη από µάτια ανθρώπινα, απ την ευτέλεια του σήµερα. Ακριβοθώρητη συντέλεια του λόγου µου, εσχατολογική αγωνία των απελπισµένων ρεµβασµών µου. Τα ιερογλυφικά της ανάσας σου πώς να ερµηνεύσω; Και πώς ν αναζητήσω τις αρχαίες ηµέρες στα λεηλατηµένα µυστήρια των χθόνιων θεών µου; Ε5. Εγώ δεν είµαι έρηµος θάλασσα αταξίδευτη. Πάντα ονειρευόµουν ένα πανί πάντα αλµύρα έσταζαν τα µάτια µου. Σε µαδάρες αντίκρυ στεκόµουν χαράζοντας λέξεις µ ανέµους ακυβέρνητους µόνο και µόνο για ν αντέξω στο αύριο της αγωνίας µου. εν είµαι έρηµος... εν είµαι έρηµος... 25

26 Ε6. Φτερούγα είµαι... Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Αποκαλύπτοµαι Φτερούγα είµαι Πες τα τριαντάφυλλα να µη τροµάξουν Ζωγραφίζοντας στο τοπίο Εσένα ακρύζοντας πρώτη φορά Κραυγή και αίµα στο αύριο της ζωής Εσένα πίστεψα ως επανάσταση Να µ αγαπάς την ώρα που θα σβήνω Εσένα πίστεψα ως Επανάσταση Σύνθλιψέ µε ανάµεσα στα δάχτυλα, στα δόντια. Στόλισέ µε βασιλικό και µέντα. Θάψε µε σε γυµνό οροπέδιο. Εσένα πίστεψα σαν Επανάσταση Ανάστησέ µε στα µάτια σου, στον ουρανίσκο σου. Οι κραυγές µου συνώνυµες της απελπισίας συντρίβονται εκεί όπου ο έρωτας αγκαλιάζει το θάνατο, χορεύοντας ζεϊµπέκικο και πίνοντας κρασί από την ήβη σου. Ό,τι αγάπησα περιτρέχει τα όρια των εικόνων και ανασαίνει τα χρώµατα της αυγής. Όσο για το κόκκινο -στο γκρίζο των µαλλιών µουείναι αυτό που ξεστράτισε απ τις φλέβες µου... 26

27 Ε7. Ναυαγώ Θαλασσοδέρνοµαι στα µάτια σου. Ναυαγώ στης σιωπής σου το πέλαγος, απλώνοντας στερνή φορά τα χέρια. Ναυαγώ µε την επίγνωση της ερηµιάς των τοπίων. Εγώ, ο λοξίας, την καρδιά µου δεν πούλησα και στα χέρια µου πάντα κρατούσα λουλούδια... Ναυαγώ ολοµόναχος, λυτρωµένος ιόνυσος, µ ένα λουλούδι στα µαλλιά κι ένα τραγούδι για τα µάτια σου. Ναυαγώ στα πέτρινα µάτια σου στο σκούρο µπλε της χειµωνιάτικης θάλασσας, τη νύχτα προσµένοντας νά ρθει. Ναυαγώ στ απροσπέλαστα χείλη σου στη λαλιά των χεριών σου, προσδοκώντας τη συντριβή των προσωπείων... Ε11. Μικρό πουλί δεν έκλεισε ακόµα η αυλαία... Ο κλόουν είναι ακόµα στη σκηνή... 27

28 Χειροκροτήστε τον κλόουν... Σε λίγο, χωρίς µάσκα,θα κλαίει µόνος... Χειροκροτήστε τον κλόουν και τη βραδιά που σας χάρισε... Χειροκροτήστε τον, που τραγουδάει: «Η λάµπα λάµπα και η µουσική ήχοι. Στην πολυθρόνα η απουσία κι εσύ σε κορνίζα». Ανάµεσα σε µένα και στον τοίχο δώδεκα µέτρα σιωπής, το βάζο µε την αλυσίδα και δυό τσαλακωµένα όνειρα. Ανάµεσα σε σένα και σε µένα ένα χθες ένα σήµερα ένας θάνατος να µας διαπερνά σαν αέρας. Ανάµεσα σ Εσένα και σ εµένα το απόλυτο Είναι -παρουσία απουσίας θανάσιµη. Ε12. το πορτρέτο µου να γελάει κλαίγοντας Κ α ι πορτρέτο κλόουν να κλαίει γελώντας. Ανάµεσα σε µένα και στον τοίχο το θέατρο του κόσµου, τα τριαντάφυλλα που σφάχτηκαν 28

29 και οι αλυσίδες, τ αποµεινάρια του κρασιού, που µοιάζει µ αίµα και οι λέξεις, που ζωντανεύουν όνειρα και που πεθαίνουν προδοµένες. Ανάµεσα σ Εσένα, στους άλλους, και σε µένα η λάµπα, η κορνίζα, η πολυθρόνα και το χαµόγελο του κλόουν... Ανάµεσα στους άλλους και σ εµένα οι σελίδες οι άγραφες, οι ανείπωτες λέξεις και µια σιωπή αράγιστη... Ε15. Αγαπώ κάτι θάλασσες ξεχασµένες απ τη γεωγραφία, κάτι λέξεις µονοσύλλαβες... το «ΠΩΣ;» το «ΠΟΥ;» το «ΠΥΡ!» (αυτό γιατί το άκουγα κάθε που µ έστηναν απέναντι στις κάνες τους). Αγαπώ κάτι πέτρες που φυτρώνουν στον οισοφάγο. Μ αυτές είχα χτίσει τη σιωπή ως ανάµνηση των λιθοβολισµών τους. ( Είχα πει κάποτε τη νύχτα νύχτα 29

30 και το πρωί τους υπουργούς τους δεσπότες κι όλους µαζί και πρωί, νεκροθάφτες θνητούς πεινασµένα κοράκια µε λιθοβόλησαν). Αγαπώ κάτι µαχαίρια δίκοπα που χέρια λουλουδιών τα κράτησαν και στο στήθος µ αυτά µε σηµάδεψαν, γράφοντας: Βασιλική Ελένη και Παρασκευή, Βάια και Σταυρούλα Ηλέκτρα, Μαντώ, Κατερίνα και άλλα τόσα ονόµατα (µε ηµεροµηνίες στο πλάι) ξεχνώντας να γράψουν το: «ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΝ»... Αγαπώ κάτι χρώµατα που αρνούνται το χρόνο, κάτι δάχτυλα που κρατούν τα πορτρέτα ολοζώντανα προσκυνώντας τα Πάθη µου, τη Σιωπή µου και τον `Έρωτα, τις σχισµένες σηµαίες, τους ον Κιχώτες µου και τους `Έσχατους... Ε16. `Έτσι κι αλλιώς δε θα είµαι εγώ ο τελευταίος κρίκος της αλυσίδας και η φωνή µου δε θα είναι ο έσχατος ήχος. `Έτσι κι αλλιώς υπήρξα και θα υπάρξω σηµείο στις ατέλειωτες ευθείες σηµείο στους οµόκεντρους κύκλους σηµείο και λέξη του ανολοκλήρωτου Λόγου ανάσα της αγωνίας των αιώνων κι ένα µικρό καράβι 30

31 γεµάτο έρωτα. `Έτσι κι αλλιώς υπήρξα για να υπάρξω σ ένα αύριο σαν δάκρυ σε µάτια άχρονα σαν αίµα σε άγραφες σελίδες σαν τραγούδι που έµεινε µισό. Υπήρξα σ ένα µύθο χωρίς τέλος, µ αρχή απροσδιόριστη και σώµα ρευστό - διάπυρο. Υπήρξα κρίκος της αλυσίδας σ ένα γίγνεσθαι αµετάβλητο, σ ένα γίγνεσθαι άχρωµο, άηχο ανώνυµο... `Έτσι κι αλλιώς υπήρξα αγωνία σκόνη ερωτηµατικό στα βλέφαρα του ορίζοντα, στον αµφιβληστροειδή του κόσµου στη νηνεµία της θάλασσας. Ε17. Υπήρξα ένα µικρό καράβι γεµάτο έρωτα και µνήµες φύλλο κιτρινισµένο στη στροφή του κόσµου, έτοιµο να προσπεραστεί περιµένοντας το χειµώνα κραυγάζοντας -πως πέθανε ο Θεός ρωτώντας -αν τέλειωσε ο άνθρωπος -αν διυλίστηκε η αγάπη. Μοίρα µου να είµαι µικρό καράβι γεµάτο έρωτα, µε σπασµένα άλµπουρα, 31

32 µε πανιά παιγνίδι στον άνεµο. Μοίρα µου να είµαι µικρό καράβι, ακυβέρνητο, που ψάχνει µες την καταχνιά τις οριζοντογραµµές της χαράς και της αγάπης το χαµένο στίγµα....ένα µικρό καράβι σηµαδεµένο από το θάνατο µε κρεµασµένες στα κατάρτια του τις θύµισες της νιότης και τις σηµαίες της αγρύπνιας. Ε18. Μοίρα µου η αγρύπνια στις ώρες που εφησυχάζουν οι άδικοι, στις ώρες που ροχαλίζουν τα βέβηλα στόµατα και το αίµα παγώνει στα οροπέδια του θάνατου. Μοίρα µου η αγρύπνια, η ανίχνευση της σιωπής, η αφή του απέραντου χρόνου. Με τις ουλές στο πρόσωπο του όνειρου ολοένα να µεγαλώνουν, ολοένα να βαθαίνουν, να καρτερούν... Και για απάντηση καµιά προφητεία, καµιά ονειροπόληση παρά µόνο εκκλήσεις στον αόριστο χρόνο στη διαδοχή των εικόνων, στα ηλιοβασιλέµατα που σε ψάχνουν... 32

33 Τί θα µας µείνει αγαπηµένη µετά το γκρέµισµα των µύθων; Τί θα µας µείνει µετά τις τόσες διασπάσεις; Μοίρα µας Μοίρα µας η γνώση η µοναξιά το ταξίδι... Ε21. Στις θάλασσες ξόδεψα τις µέρες µου. Στα βουνά τις ατέλειωτες νύχτες µου... Γραφτό µου να σαλπάρω στις θάλασσες µε µάτια όλο αντάρα... Ανοιγόµουν στο πέλαγος, στο απέραντο άγνωστο αύριο, µε πανιά τις ελπίδες µου... Κάθε γεωγραφία και σηµατολόγιο. Προσµένει τους οδοιπόρους ξεναγώντας το αύριο στο παρόν, το παρόν που ανήκει στο χθες... Στις θάλασσες ξόδεψα τις µέρες µου, στα βουνά τις ατέλειωτες νύχτες µου, γεωγραφία µαθαίνοντας και το κορµί σου... Ανήκουµε στο χθες... Από το αύριο µας ανήκει 33

34 µόνο ο θάνατος. Απ το παρόν µας ανήκουν οι ανάσες µας, η απόλυτα παρούσα στιγµή... 34

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Είσαι ένας φάρος φωτεινός

Είσαι ένας φάρος φωτεινός Είσαι ένας φάρος φωτεινός Του Προμηθέα η φωτιά βάζει τη σπίθα στην καρδιά και θα γεμίσει απ αυτή λάμψη ολόκληρη η γη φιλόξενα την πόρτ ανοίγεις κι απλόχερα το φως σου δίνεις αθάνατη εσύ θα μείνεις κρατάς

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας των Αρχαγγέλων Στον κόσµο που όλοι νιώθουν µοναξιά Η Αγάπη Του υπάρχει και ελπίζω Κι αν έφυγα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της Αντίστασης Με µνήµη κενή µε όνειρα ξένα γρανάζι κι εσύ στην ίδια µηχανή! Γυρνάς στον τροχό

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13

Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 Κώστας Λεμονίδης - Εμμανουηλίδου 13 1. Υποφέρεις (Μουσική / Στίχοι: Τάσος Μεταξάς) Τι είν' αυτό, που ζητάς; Τι είν' αυτό, που δεν ξέρεις; Χιλιάδες σκέψεις βγαίνουν, απ' το βάθος του μυαλού σου, Ψάχνεις

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ XΡΗΣΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Ανακριτής κι απολογούμενος αντάμα θα δικαστούν και θα δικάσουν λάθος δράμα Έτσι κι αλλιώς ο χρόνος είναι ο αφέτης μα και του τέλους ο αμείλικτος εφέτης Apotupwma_012s142.indd 12

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ

ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΜΑΘΗΤΡΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΛΑ ΜΑΘΗΜΑ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΜΗΜΑ:Γ1 ΣΧΟΛΟΚΟ ΕΤΟΣ: 2007-2008 ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΧΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΜΕ ΘΕΜΑ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ (Στίχοι που δείχνουν τα όνειρα και τον πόνο των ερωτευμένων) Όλοι οι

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Δεν είσαι εδώ Τα φώτα πέφταν στην πλατεία, η πόλις ένα σκηνικό και δεν είσαι δώ! Κρατάω μια φωτογραφία στην τσέπη μου σαν φυλακτό και δεν είσαι δώ! Στους

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης

Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης Με της αφής τα μάτια Χρήστος Τουμανίδης www.24grammata.com σελ. 1 Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Φαρφουλάς, Τεύχος 15 (Αθήνα 2012) στα πλαίσια του αφιερώματος για την Αφή. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας του

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Β Περίοδος Μακρυνίτσα 2012 Ύµνος της οµάδας «Αγία Παρασκευή» Θα θελα να µαι εκεί την Άγια αυτή

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2008 Ύµνος της οµάδας Ύµνος των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας Έχει του «αύριο» κρυµµένη την ελπίδα και τη φυλάει σαν τελευταία

Διαβάστε περισσότερα

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Το μαγικό βιβλίο Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια γοργόνα μέσα στα καταγάλανα νερά. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και γίνομαι

Διαβάστε περισσότερα

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν

Και κοχύλια από του Ποσειδώνα την τρίαινα μαγεμένα κλέψαμε. Μες το ροδοκόκκινο του ηλιοβασιλέματος το φως χανόμασταν ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΟΥ ΠΕΡΑΣΕ Με καλοκαιρινά αρώματα οι διακοπές μας ξεκίνησαν, Λεμονιές μοσχομύριζαν στο χωριού τα σοκάκια Κι απ τα πεύκα,ρετσινιού μυρωδιά μας συντρόφευε. Πάρε βαθειά ανάσα Κι απ του βράχου

Διαβάστε περισσότερα

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301.

Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: Αριθμός δίσκου: Kal-301. Απόψε μες στο καπηλειό :: Τσιτσάνης Β. - Καβουράκης Θ. :: 1953 Αριθμός δίσκου: Kal-301 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=9248 Απόψε μες, απόψε μες στο καπηλειό που τα μπουζού-, που τα μπουζούκια

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός)

Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; (Κάθε σωστή απάντηση 1 βαθµός) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Φύλλο εργασίας 1 Ερµηνεύουµε σύµβολα! Αν δούµε κάπου τα παρακάτω σήµατα πώς θα τα ερµηνεύσουµε; Επικοινωνούµε έτσι κι αλλιώς 26 2. Πού µπορείτε να συναντήσετε αυτό το σήµα; Σύνολο: (Κάθε σωστή.

Διαβάστε περισσότερα

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή.

Ευάγγελος Ρήγας. Ευάγγελος Ρήγας. Ο Κήπος. του Ανάγερτου. Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. Ευάγγελος Ρήγας Ευάγγελος Ρήγας Ο Κήπος του Ανάγερτου Με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων iwrite και των Πρότυπων Εκδόσεων Πηγή. 1 τίτλος συγγράμματος Ο Κήπος του Ανάγερτου συγγραφέας Ευάγγελος Ρήγας

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών

Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Παρασκευή Κοσμέτου του Θεόδωρου, 11 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ταν ήμουνα μικρή, σαν κι εσάς και πιο μικρή, ο παππούς μου μου έλεγε παραμύθια για νεράιδες και μάγισσες, στοιχειωμένους πύργους, δράκους και ξωτικά. Εγώ φοβόμουν πολύ και τότε εκείνος μου έσφιγγε το χέρι

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Η γυναίκα με τα χέρια από φως

Η γυναίκα με τα χέρια από φως ΛIΛH ΛAMΠPEΛΛH Σειρά: Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια... Η γυναίκα με τα χέρια από φως Εφτά παραμύθια σχέσης από την προφορική παράδοση Τρεις τρίχες λύκου Ζούσε κάποτε, σ ένα μικρό χωριό, ένας άντρας και μια

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς

ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς ΦΘΙΝΌΠΩΡΟ ΠΊΝΑΚΕς ΖΩΓΡΑΦΙΚΉς ΚΑΙ ΠΑΡΟΙΜΊΕς Του Γενάρη το φεγγάρι λάμπει σαν μαργαριτάρι. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά λίγο μέρας μοιάζει. Του Γενάρη το φεγγάρι παρά ώρα να 'ναι μέρα. Του Γενάρη το φεγγάρι

Διαβάστε περισσότερα

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας

Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας 1 σ ε λ ί δ α Μια ιστορία αγάπης και ελπίδας Αλήθεια πόσο υπέροχος είναι ο ήλιος και το αγεράκι το ανοιξιάτικο. Το ξέρω πως η ζωή μου είναι σύντομη. Σύντομη για τους ανθρώπους φυσικά. Κάποιος άνθρωπος

Διαβάστε περισσότερα

Η δικη μου μαργαριτα 1

Η δικη μου μαργαριτα 1 Η δική μου Μαργαρίτα 1 Παναγιώτης Μπραουδάκης 2 Η δική μου Μαργαρίτα Η δική μου Μαργαρίτα 3 Παναγιώτης Μπραουδάκης Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΟΙΗΣΗ Παναγιώτης Μπραουδάκης Η δική μου Μαργαρίτα Διορθώσεις: Ελένη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------

ΕΝΑ ΦΛΑΜΕΝΚΟ ------------------------------------------------------------------ ΕΝΑ ΑΙΩΝΙΟ ΦΛΑΜΕΝΚΟ Το κρύο της αυγής ήταν αρκετά τσουχτερό καθώς η Βέρα προσπαθούσε να συγχρονίσει τα πόδια της, µε τα σωστά βήµατα του φλαµένκο του Έρωτα...! Μια στροφή γύρω από εκείνον, ένα ερωτικό

Διαβάστε περισσότερα

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω.

ΝΗΦΟΣ: Ένα λεπτό µόνο, να ξεµουδιάσω. Χαίροµαι που σε βλέπω. Μέρες τώρα θέλω κάτι να σου πω. Νήφο. Πεταλία; Εγώ, ναι. Σήκω. Δεν ξέρω αν µπορώ. Μπορείς. Είµαι κουρασµένος. Ήρθε η ώρα, όµως. Τα χέρια µου έχουν αίµατα. Τα πόδια µου είναι σαν κάποιου άλλου. Δεν έχουµε πολύ χρόνο. Ένα λεπτό µόνο, να

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών Γυµνασίου - Λυκείου Μακρυνίτσα 2007 Ύµνος της οµάδας της «όξας» Τα «Ωσαννά» βουβαθήκαν Προδωµένος στο Σταυρό Βασιλεύς τώρα της όξης Μ ένα στέµµα ακάνθινο

Διαβάστε περισσότερα

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί.

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Το σπίτι μου Ένα σπίτι θα χτίσω στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Ένα σπίτι θα χτίσω μακριά στην θάλασσα να σου το κύμα που θα

Διαβάστε περισσότερα

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών

Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Φερφελή Ιωάννα του Ευαγγέλου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ.

Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Σ.Δ.Ε. ΦΥΛ. ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό Π.Μ. Μια φορά κι έναν καιρό, χωρίς το πιο πολύτιμο αγαθό: το νερό. Πριν από πάρα πολλά χρόνια, ένα πρωινό, ξύπνησε ο

Διαβάστε περισσότερα

Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά

Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Βασίλης Κωνσταντούδης Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Τίτλος του Πρωτοτύπου: Παιχνίδια στην Ακροθαλασσιά Συγγραφέας: Βασίλης Κωνσταντούδης Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του συγγραφέα ISBN: 978-960-93-5365-6 Επίλεκτες

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 1 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΜΕΡΑ Ευλογημένη τρεις φορές Του Οκτώβρη αυτή η μέρα, Που διώξανε τους Ιταλούς Απ την Ελλάδα πέρα. Ευλογημένος ο λαός που απάντησε το όχι ευλογημένος ο στρατός που με τη ξιφολόγχη, πάνω στην

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA

Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: Αριθμός δίσκου: GA Θα φύγω :: Παπαϊωάννου Ι. - Ευγενικός Α. :: 1956 Αριθμός δίσκου: GA 7888 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5211 Για ένα πείσμα σου κουτό, θα φύγω να ξενιτευτώ, Θα πάρω σβάρνα το ντουνιά για

Διαβάστε περισσότερα

General Music Catalog General Music ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ

General Music Catalog General Music  ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ ΠΑΠΠΑ ΛΟΥΛΑ Η Λούλα Παππά γεννήθηκε στην Ελάτεια Λοκρίδος. Ο πατέρας της ήταν μουσικός και ως εκ' τούτου απο πολύ μικρή είχε το μικρόβιο του τραγουδιού. Ξεκίνησε να τραγουδά απο 13 χρονών με τον πατέρα

Διαβάστε περισσότερα

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους

Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397. Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης PAE8397 Σενάριο μικρού μήκους Παναγιώτης Πεϊκίδης 2/11/2009 This work is licensed under the Creative Commons Creative Commons Attribution-Non- Commercial-Share Alike 3.0 Greece Licence.

Διαβάστε περισσότερα

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7]

Πρώτες μου απορίες. ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. [7] A Πρώτες μου απορίες ΚΟΙΤΑΖΑ τ αγόρια και σκέπτουμουν. Ο Λουκάς έγραφε σιωπηλά, τα φρύδια του σουφρωμένα, θυμωμένος ακόμα, ενώ ο Βρασίδας, με τα χέρια στις τσέπες, πήγαινε κι έρχουνταν, κάθουνταν και σηκώνουνταν,

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο..

Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο.. Σε κάθε της Κρήτης μας γωνιά, σε κάθε της καρδιάς μας. το Ρέθυμνο.. από το 1 ο Γυμνάσιο στο λόφο του Τιμίου Σταυρού. Μια απόπειρα σχολικής δραστηριότητας για μια διαφορετική γνωριμία με το Ρέθυμνο. Διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου

«Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου «Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ & ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Υπ. Καθηγήτριες: Ουρανία Φραγκουλίδου & Έλενα Κελεσίδου Ένα μικρό κομμάτι της δουλειάς των μαθητών-τριών που συμμετέχουν Δώσαμε

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς)

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) 1 Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΥΜΝΑΖΕΤΑΙ (Κωµικό σκετς) ΠΑΙΖΟΥΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΛΟΧΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΣ ΝΙΚΟΣ (στρατιώτες) Σήµερα θα πάµε µαζί να κάνουµε ασκήσεις και θεωρία. Για κάντε γραµµή. Αρχίζω. Προσέξτε. Πρώτα πρώτα ν ακούτε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ;

ΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ; π. ΠΑΥΛΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΠΟΙΟΝ ΑΓΑΠΑΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ; Ποιητική Συλλογή ΑΚΑΚΙΑ 2011 Copyright Fr Pavlos Grigoriou 2011 Published in England by Akakia Publications, 2011 AKAKIA Publications St Peters

Διαβάστε περισσότερα

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης Πέτερ Κούρµαν Πανορµίτης Σ αυτό το άσπρο µοναστήρι, κρυµµένο δίπλα σε µια λιµνοθάλασσα στην ορεινή Σύµη, ψάχνω µια παρουσία µέσα µου µακριά από τις πόλεις και τις περιστάσεις. Σαν κρυφά ποτάµια κελαρύζουν

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 4 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Ήταν ο Σοτός στην τάξη και η δασκάλα σηκώνει την Αννούλα στον χάρτη και τη ρωτάει: Αννούλα, βρες μου την Αμερική. Σην βρίσκει η Αννούλα και ρωτάει μετά τον Σοτό η δασκάλα: -Σοτέ, ποιος ανακάλυψε την Αμερική;

Διαβάστε περισσότερα

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς

ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς ο όνομά μου δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. Το πιθανότερο είναι ότι η αναφορά του θα έκρυβε κινδύνους για μένα, για σένα, αγαπητέ αναγνώστη, καθώς και για τους οικείους μας, οπότε και θα την αποφύγω.

Διαβάστε περισσότερα

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη... τον Δάσκαλο μου, Γιώργο Καραθάνο την Μητέρα μου Καλλιόπη και τον γιο μου Ηλία-Μάριο... Ευχαριστώ! 6 ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού.

μέρα, σύντομα δε θα μπορούσε πια να σωθεί από βέβαιο αφανισμό, αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια του Ωκεανού. Το βιβλίο του Βαγγέλη Ηλιόπουλου "Η Μεσόγειος είμαι εγώ και δεν είμαι πια εδώ" επιλέχθηκε για να αποτελέσει τη βάση για το θεατρικό δρώμενο, που θα αποτελέσει την παρουσίαση της Ερευνητικής Εργασίας :

Διαβάστε περισσότερα

Το Πνεύμα του Ποταμού

Το Πνεύμα του Ποταμού Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Αγίου Νικολάου Το Πνεύμα του Ποταμού Ένα παραμύθι για μικρούς, για μεγάλους και την παρέα του WWF. Βασισμένο σε ιδέες της παραμυθοπαρέας του Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.. Πιο πέρα απ την πόλη μας είναι ένας τόπος

Διαβάστε περισσότερα

Το τέλος -ένας µονόλογος-

Το τέλος -ένας µονόλογος- Το τέλος -ένας µονόλογος- Γυναίκα µόνη, όµορφη, τριακονταετής. Καθιστή, µετά όρθια, πάντα µόνη. Χώρος κλειστός, ελάχιστα φωτεινός, παλιά ωραίος. Η ατµόσφαιρα έχει κάτι το πένθιµο. Το πρόσωπο κάτι το µόνιµο

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών

Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Σταμελάκη Αντωνία του Δημητρίου, 8 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ 1 ΠΡΩΙΝΟ Ξυπνάω το πρωί και είμαι κουρασμένος και ούτε στο σχολείο είμαι συγκεντρωμένος. O φίλος μου ο Γιάννης που

Διαβάστε περισσότερα

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142.

Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: Αριθμός δίσκου: DT-142. Δυο μάτια παιχνιδιάρικα :: Κάνουλας Κ. - Παγιουμτζής Σ. :: 1939 Αριθμός δίσκου: DT-142 http://rebetiko.sealabs.net/display.php?recid=5465 Θα πάρω, θα πάρω πένα και χαρτί, να γράφω, να γράφω ένα χρόνο,

Διαβάστε περισσότερα

Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες

Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες Νικόλας Ελπινιώτης Σιδερένιες γροθιές, χάρτινες άγκυρες Μια ποιητική συλλογή για την κρίση και την διέξοδο από αυτή Αθήνα 2014 Copyright Νίκος Κοκκοράκης, 2014 Επιτρέπεται η αναδηµοσίευση και η αναπαραγωγή

Διαβάστε περισσότερα

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών

Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Σταμελάκη Φωτεινή του Δημητρίου, 9 ετών Γίνεται Πάσχα χωρίς κόκκινα αυγά; Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου Όταν έμαθα ότι για πρώτη φορά ο παππούς και η γιαγιά δεν θα έρχονταν να κάνουν Πάσχα μαζί μας, αλλά θα έμεναν

Διαβάστε περισσότερα

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Συγγραφέας: Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος ΜΑΘΑΙΝΩ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Πάνος Πλατρίτης Διαιτολόγος-Διατροφολόγος www.panosplatritis.com Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού

Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού Μια φορά και έναν καιρό, σ' ένα μεγάλο κήπο, ήταν ένα σαλιγκάρι μέσα στην φωλιά του. Ένα παιδάκι ο Γιωργάκης, έξω από την φωλιά του σαλιγκαριού έπαιζε με την μπάλα του. Μετά από ένα δυνατό χτύπημα η μπάλα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ. Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις... 7. Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου... 17 3 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Α ΜΕΡΟΣ Μαθαίνω να σχηµατίζω απλές προτάσεις................ 7 Μαθαίνω να οµορφαίνω τις προτάσεις µου.............. 17 Μαθαίνω να µεγαλώνω τις προτάσεις µου............... 25 Μαθαίνω να γράφω

Διαβάστε περισσότερα

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ιερα Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2011 Ύμνος της ομάδας «Υπακοή» Σιγανά βαδίζεις πάντα σιωπηλή άγρυπνη ν ακούσεις των

Διαβάστε περισσότερα

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ναταλία Ναταλία Ταμιωλάκη Ταμιωλάκη Λόγου Χάριν ΕΚ ΟΣΕΙΣ οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ οσελότος Τιτλος Λόγου χάριν Συγγραφέας Ναταλία Ταμιωλάκη Σειρα Ποίηση [2358]0312/03 Copyright 2011 Ναταλία Ταμιωλάκη Πρώτη Εκδοση

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα