Προπτυχιακή Εργασία. Μάμαλη Παναγιώτα. Σύνταγμα και Εξωτερική Πολιτική ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Προπτυχιακή Εργασία. Μάμαλη Παναγιώτα. Σύνταγμα και Εξωτερική Πολιτική ΠΡΟΛΟΓΟΣ"

Transcript

1 Προπτυχιακή Εργασία Μάμαλη Παναγιώτα Σύνταγμα και Εξωτερική Πολιτική 1 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Αντικείμενο της παρούσας εργασίας είναι η προσέγγιση της εξωτερικής πολιτικής ως τρέχοντος «θεσμικού γίγνεσθαι» υπό το πρίσμα των αντιλήψεων του Συνταγματισμού. Μπορεί το σύνταγμα ως αυξημένης τυπικής ισχύος κανονιστικό πλαίσιο, το οποίο αφενός καθορίζει και αφετέρου διαρρυθμίζει το σύστημα διακυβένησης της Χώρας να θεμελιώσει ενα περιγραμματικό θεσμκό δέον; η εξωτερική πολιτική αποκρυσταλλώνει και εκφράζει το γενικό επίπεδο συνταγματικοπολιτικής ωριμότητας. Γι αυτό δεν συνιστά πολιτικό θέσφατο, ευρισκόμενη σε ένα οιονεί «συνταγματικό απυρόβλητο», αλλά αποτελεί μέρος της γενικής πολιτικής του κράτους, το οποίο χρήζει της ιδιαίτερης προσοχής της θεωρίας του συνταγματικού δικαίου. Στα πλαίσια των ανωτέρω θα εξετάσουμε επίσης πως ρυθμίστηκε η εξωτερική πολιτική και στα προηγούμενα ελληνικά συντάγματα και την εξέλιξη ως και την αναθεώρηση του Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Ο όρος «Συνταγματισμός» αποτυπώνει τη διαλεκτική σχέση της θεωρίας του συνταγματικού δικαίου με την τρέχουσα πολιτική του κράτους.(υπό) Για το Συνταγνατισμό γενικά βλ. Ελευθεριάδης, Π.: Συνταγματισμός και πολιτικές aξίες: Oι κανονιστικές προϋποθέσιες του συνταγματικού δικαίου, 1999) Ο Συνταγματισμός αντιπροσωπεύει και μια πολιτική πρακτική, η οποία κατευθύνεται από τις αξίες και τις αρχές του Συντάγματος. Οι βασικές θέσεις του Συνταγματισμού είναι: Α) Το Σύνταγμα είναι, από την άποψη της τυπικής ισχύος, ο θεμελιώδης και υπέρτατος νόμος του κράτους. Β) Με δεδομένη την αυξημένη τυπική ισχύ των κανόνων του, το Σύνταγμα ερμηνεύεται ως ένα πρωτεύον κανονιστικό- αξιολογικό επίπεδο από τα δικαστήρια, στην Ελλάδα δε, ιδίως από το Συμβούλιο της Επικρατείας Γ) Το Σύνταγμα θεμελιώνει ένα συγκεκριμένο κάθε φορά σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο αντλεί τη νομιμοποίησή του από τη λαϊκή κυριαρχία και αυτοδεσμεύεται με βάση αμοιβαίους ελέγχους και αμοιβαίες ισορροπίες (checks and balances), που υπαγορεύονται από τη διάκριση των επιμέρους κρατικών λειτουργιών. Δ) Η πολιτική του κράτους ή δημόσια πολιτική (public policy), που διαμορφώνεται από το ως άνω σύστημα διακυβέρνησης, υπόκειται στους τυπικούς και ουσιαστικούς περιορισμούς του Συντάγματος. Συνεπώς, η σχετική με τις εξωτερικές σχέσεις πολιτική του κράτους δε διαμορφώνεται με βάση σκοπιμότητες και αφηρημένες νομικές ή μη έννοιες, αλλά με βάση το διακηρυκτικό προγραμματικό περιεχόμενο του Συντάγματος. Από την άποψη αυτή, το Σύνταγμα τυποποιεί σε βασικές αρχές το γενικό σκοπό οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους δικαίου και εγγυάται δια του τρόπου αυτού περιγραμματικού χαρακτήρα θεσμικούς περιορισμούς στον καθορισμό της πολιτικής του. Ως εκ τούτου, το Σύνταγμα λειτουργεί ταυτόχρονα: α) ως κανονιστικό πλαίσιο (framework), το οποίο διέπει την οργάνωση και τη λειτουργία της Πολιτείας ως συνεκτικού συστήματος διακυβέρνησης, και β) ως πανηγυρικά διακηρυγμένο περιγραμματικό θεσμικό «δέον» που κατευθύνει και ενίοτε δεσμεύει την πολιτική του κράτους. Ο Συνταγματισμός παρέχει, ως εκ τούτου, ένα συγκεκριμένο επίπεδο ερμηνείας του δικαίου κι της πολιτικής, το οποίο θεμελιώνεται στην ισχύουσα συνταγματική τάξη και ιδίως στις επιμέρους συνταγματικές αρχές και επιταγές. Ακολούθως ο Συνταγματισμός, ως ερμηνευτική λειτουργία, έχει δύο βασικούς πυλώνες: α) τις αρχές που άμεσα ή έμμεσα προκύπτουν από το Σύνταγμα, και β) το δικαστικό έλεγχο της πολιτικής του κράτους με βάση το περιεχόμενο και την εγγενή στοχοθεσία των αρχών αυτών. 3 Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΕ ΤΙ ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ Για τον ορισμό της εξωτερικής πολιτικής ως επιμέρους αντικειμένου της συνταγματικής θεωρίας θα πρέπει να έχουμε υπ όψιν τρία δεδομένα: Α) η εξωτερική πολιτική είναι πολιτική του κράτους (public policy) με την έννοια του άρθρου 82 παρ. 1 του Συντάγματος. Συνεπώς η εξωτερική πολιτική αποτελεί μέρος της γενικής πολιτικής του κράτους, η οποία ασκείται από την Κυβέρνηση. Β) Η εξωτερική πολιτική, όπως και η εσωτερική πολιτική, αποφασίζεται στο εσωτερικό της Χώρας, από τα

2 συντεταγμένα για το σκοπό αυτό κυβερνητικά όργανα. Συνεπώς, η εξωτερική πολιτική, ως καθ ύλην αντικείμενο της εξωτερικής αρμοδιότητας του κράτους συνίσταται: αα) είτε σε κυβερνητικές πράξεις (acts of state), οι οποίες αποτελούν αποκλειστικές «προνομίες» της εκτελεστικές λειτουργίας, ασκούνται χωρίς τη συμμετοχή της νομοθετικής λειτουργίας και δεν υπόκεινται σε δικαστικό έλεγχο. ββ) είτε σε σύνθετες ή «συνδυασμένες εξουσίες», οι οποίες αφορούν στην από κοινού άσκηση μιας αρμοδιότητας από όργανα, τα οποία με βάση την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών κατανέμονται σε διαφορετικές κρατικές λειτουργίες. Ενδεικτικές περιπτώσεις «συνδυασμένων εξουσιών» στο ελληνικό Σύνταγμα αποτελούν οι προβλεπόμενες από τα άρθρα 27 παρ. 2 και 28 Σ αρμοδιότητες. Γ) η εξωτερική πολιτική, σε αντίθεση με την εσωτερική πολιτική, εφαρμόζεται στο εξωτερικό της Χώρας, δηλαδή στο διεθνές περιβάλλον, συνδέοντας το κράτος με άλλα υποκείμενα του δημοσίου διεθνούς δικαίου, όπως άλλα κράτη ή εν γένει διεθνείς οργανισμούς. Από τα ανωτέρω, προκύπτει ότι η εξωτερική πολιτική, ως κατ ιδίαν γνωστικό αντικείμενο του εσωτερικού δημοσίου δικαίου, αποτελεί το τμήμα της γενικής πολιτικής του κράτους που συνδέει τη χώρα με το διεθνές περιβάλλον. Ο Συνταγματισμός, ως θεμελιωμένη στο Σύνταγμα ερμηνευτική λειτουργία, επενεργεί στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής, είτε προληπτικά, στο επίπεδο των συνταγματικών αρχών, είτε κατασταλτικά, με το δικαστικό έλεγχο της σχετικής με τις εξωτερικές σχέσεις δημόσιας πολιτικής Η ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑ Α.Όπως αποδεικνύεται ιστορικά, η λειτουργία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής «υποθηκεύθηκε» από τον καθορισμό της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους «εκ των άνω» και «εκ των έξω». Σε αυτό το σημείο είναι σημαντικό να αναφέρουμε τη χαρακτηριστική φράση του Βαυαρού Φρ. Τιρς: «η ναυμαχία του Ναυαρίνου, το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα στην Πελοπόννησο και η συνθήκη της Ανδριανουπόλεως αποφάσισαν την ύπαρξη της Ελλάδος και προετοίμασαν το μέλλον της. Η εξωτερική της πολιτική λοιπόν πρέπει να ρυθμίζεται, με την ευγνωμοσύνη που οφείλει στους ευεργέτες της». Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ αρχικά ο Ρήγας και τα επαναστατικά συντάγματα είχαν προσπαθήσει να συνδέσουν οργανικά την εξωτερική πολιτική με τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική απελευθέρωση, η ξένη οικονομική, στρατιωτική, πολιτική και ιδεολογική επέμβαση δημιούργησε το «μοντέλο» πού εξυπηρετούσε τα συμφέροντά της. Καθώς οι κυρίαρχες κοινωνικές ομάδες (φαναριώτες και κοτζαμπάσηδες) απέσπασαν σταδιακά τον έλεγχο πάνω στους τρεις πόλους εξουσίας της εποχής δηλ. α) εθνικές συνελεύσεις β) κυβερνήσεις γ) στρατιωτική ηγεσία η ελληνική εξωτερική πολιτική παρά τις δημοκρατικές συνταγματικές ρυθμίσεις και την αντιολιγαρχική ιδεολογία που πήγασε από αυτές αποσπάσθηκε από τη λαϊκή συναίνεση και απομακρύνθηκε από την διεργασία μιας εθνικής χειραφέτησης: οι ολιγαρχικοί αποκτώντας το μονοπώλιο διεθνούς εκπροσώπησης των επαναστατημένων λαϊκών στρωμάτων υιοθετούν την στρατηγική της εναλλακτικής αναζήτησης ξένου προστάτη. Η βασική αυτή επιλογή πού κάθε άλλο παρά απηχεί τις απόψεις των Ελλήνων αγωνιστών και διανοουμένων, επιταχύνει τον φαύλο, κύκλο της εξάρτησης και καθιστά τις Μεγάλες Δυνάμεις ρυθμιστικούς παράγοντες της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Καθώς τα πολιτικά μεγέθη διαμορφώνονταν μόνο στο επίπεδο της κορυφής η ελληνική εξωτερική πολιτική αποκόπτεται από τον «ο μ φ ά λ ι ο λώρο» της: ο λαός αποβαίνει παθητικός δέκτης των αποφάσεων αρχικά της ολιγαρχίας, στη συνέχεια του Καποδίστρια και μετά του Μονάρχη (Όθων) που εξελίσσεται σε «οιονεί ισόβιο υπουργό των εξωτερικών», λειτουργώντας προς τα έξω σαν «εγγυητής» των επιβαρυντικών για την χώρα όρων του διεθνούς συμβιβασμού των ξένων κηδεμόνων της εποχής. Έτσι η στεγανοποίηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής παρέχει τα πλαίσια για τον εύκολο ετεροπροσδιορισμό της και συμβαδίζει διαλεκτικά με την συρρικνωμένη γεωγραφικά και διαβρωμένη ιδεολογικά εθνική απελευθέρωση. Β. Το σύνταγμα του 1844, θεσμοποιεί αυτή την στεγανότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στο μέτρο πού αναγνωρίζει στον Μονάρχη το δικαίωμα να «κηρύττει πόλεμον», συνομολογεί συνθήκες ειρήνης, συμμαχίας και εμπορίας χωρίς την προηγούμενη έγκριση της βουλής και της γερουσίας (άρθρο 25)» Αυτή η απομόνωση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από τον κοινό βουλευτικό και τον λαϊκό έλεγχο δεν φαίνεται να διακόπτεται ούτε το Σύνταγμα του Το άρθρο κλειδί του Συντάγματος του 1 μεταφέρεται αυτούσιο σχεδόν στο άρθρο. Σύμφωνα με τις διατάξεις του ο μονάρχης διατηρεί στον νευραλγικό τομέα των εξωτερικών σχέσεων το δικαίωμα να αποφασίζει ο ίδιος ή να επηρεάζει τις αποφάσεις της κυβερνήσεως, διαγράφοντας περιοριστικά πλαίσια μέσα στα οποία πρέπει να αναπτυχθεί η ελληνική εξωτερική πολιτική. Μόλις από το 1875 συντελείται μια μετατόπιση του κέντρου βάρους της εξωτερικής πολιτικής από τον άξονα του Μονάρχη προς την κοινοβουλευτική κυβέρνηση. Η αναθεώρηση του συντάγματος στα 1911 δεν θα θίξει πάντως την βασική δομή των εξουσιών του ανώτατου άρχοντα στην εξωτερική πολιτική. Η θεσμικά

3 κατοχυρωμένη λειτουργία μιας υπερκυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής προκαλεί στα όρια κατανομής των συγκεκριμένων σφαιρών αρμοδιότητος ανάμεσα στους δύο πόλους εξουσίας, (Βασιλέα και Βουλή), μια σύγχυση πού συμβάλλει και αυτή στην πολιτική και εθνική κρίση του και στην εθνική τραγωδία της Μικράς Ασίας του Γ. Την τραυματική ιστορική εμπειρία θα προσπαθήσει να εκφράσει, επηρεασμένο και από τα νεώτερα Ευρωπαϊκά Συντάγματα, το Σύνταγμα του Η διάταξη της 2 του άρθρου 35 εισάγει έθιμο σχετικά με την συνταγματική ρύθμιση της εξωτερικής πολιτικής μας: «Εις την αρχήν εκάστης περιόδου συνίσταται μικτή μόνιμος Επιτροπή επί των εξωτερικών υποθέσεων ή οποία λειτουργεί και κατά τάς διακοπάς των εργασιών των νομοθετικών Σωμάτων και μετά την διάλυσιν της βουλής. Αι συνεδρίαι της Επιτροπής δεν είναι δημόσιαι πλην αν αποφασισθή η δήμοσιότης διά πλειοψηφίας των δύο τρίτων των μελών της. Εις την επιτροπήν αυτήν, η οποία δύναται κατά την διάρκειαν της περιόδου να συμπληρώνεται, συμμετέχουν απαραιτήτως όσοι από τους βουλευτάς και γερουσιαστάς διετέλεσαν πρωθυπουργοί». Παράλληλα, σύμφωνα με τα άρθρα 82 και 83, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να κηρύξει πόλεμο ή να συνομολογήσει συνθήκες ειρήνης, εμπορίας κ.λ.π. χωρίς τη συγκατάθεση της νομοθετικής εξουσίας. Από τον συνδυασμό όλων των σχετικών διατάξεων προκύπτει η επιθυμία του συντακτικού νομοθέτη να αναθέσει την χάραξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής όχι μόνο στην κυβέρνηση, όχι μόνο στον Πρόεδρο αλλά και στη νομοθετική εξουσία που στο συνταγματικό επίπεδο εκφράζει τη λαϊκή θέληση, κυρίως βέβαια με την Βουλή αλλά και σε ένα μεγάλο μέρος με την Γερουσία. Έτσι, ύστερα από 100 χρόνια θεσμικής «στεγανοποιήσεως» της, η ελληνική εξωτερική πολιτική εντάσσεται νομικά σε ένα πεδίο ελέγχου και προσδιορισμού από αντιπροσώπους του λαού. Όσο και αν η συνταγματική αυτή ρύθμιση δεν επέβαλε στην πολιτική πρακτική την παρουσία του λαού στα θέματα που καθορίζουν τις τύχες του, είναι ωστόσο συνταγματικά αξιοπρόσεκτη γιατί δημιουργεί την πρώτη σοβαρή ρωγμή στο θεσμικό οικοδόμημα της αυτόβουλης από την κυβέρνηση διαχείρισης των εξωτερικών υποθέσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το Σύνταγμα του 1952, 25 χρόνια αργότερα, όχι μόνο δεν επαναλαμβάνει την ρύθμιση αυτή αλλά διατηρεί σχεδόν «αυτολεξεί» το άρθρο 32 που υλοποιεί την ηγεμονική αντίληψη του 19ου αιώνα για την εξωτερική πολιτική. Το ζήτημα δεν είναι το αν και πόσο οι αρμοδιότητες που παρέχει το άρθρο αυτό στον ανώτατο άρχοντα είναι τελικά τυπικές, αφού υποτίθεται στην ουσία η εξωτερική πολιτική χαράσσεται και ασκείται από την κυβέρνηση που διαθέτει την εμπιστοσύνη της Βουλής Το ζήτημα είναι πόσο το άρθρο 32 επιτρέπει τη συμμετοχή της λαϊκής αντιπροσωπείας ή και την απλή ενημέρωση της στις αποφάσεις που λαμβάνει, σαν κυριαρχικός φορέας η κυβέρνηση σχετικά με την κήρυξη πολέμου και την συνομολόγηση συνθηκών ειρήνης, συμμαχίας και εμπορίας, όταν η ανακοίνωση των αποφάσεων αυτών μπορεί να γίνει μόνον εάν η κυβέρνηση κρίνει ότι «το συμφέρον και η ασφάλεια του κράτους το επιτρέπουν». Έτσι, με αυτή την συνταγματική κάλυψη και με δεδομένη την χειραγώγηση ή την χαλιναγώγηση των λαϊκών δυνάμεων στη μεταπολεμική συνταγματική πραγματικότητα της χώρας, η ελληνική εξωτερική πολιτική εξελίσσεται σε μία «αυτόνομη κυβερνητικά εξουσία», που συντρέχει παράλληλα με τις συνταγματικά καθορισμένες λειτουργίες της εκτελεστικής εξουσίας. Δ. Συμπερασματικά, τα ελληνικά συντάγματα από το 1844 μέχρι Σ. του 1952, (με σχετική εξαίρεση το Σύνταγμα του 1927) αδυνατούν ή δεν επιδιώκουν σκόπιμα να ρυθμίσουν το θέμα της συμμετοχής της λαϊκής αντιπροσωπείας στη χάραξη και άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Όπως σημειώνει εύστοχα ο Α. Φατούρος «η διαπίστωση αυτή δεν είναι άσχετη με την μακροχρόνια ξένη προστασία και κηδεμόνευση». Με μια παρατήρηση πάντως ότι όσο και αν η εξάρτηση του ελληνικού κράτους ήταν νομοτελειακά δεδομένη από τα πρώτα του βήματα, και συνεπώς τα όρια της εξωτερικής πολιτικής εξ αντικειμένου περιορισμένα, είναι άγνωστο πόσο θα ήταν κυριαρχημένη η Ελλάδα και πόσο δεσμευμένη η λειτουργία της εξωτερικής πολιτικής χωρίς τις δομικές και λειτουργικές «διευκολύνσεις» του πολιτικού της συστήματος στα ξένα κέντρα της οικονομικής και πολιτικής επιρροής. 5 ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Τα συνταγματικά θεμέλια της εξωτερικής πολιτικής. Το ισχύον Σύνταγμα περιλαμβάνει βασικές αρχές, οι οποίες συνιστούν τα συνταγματικά θεμέλια της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Ειδικότερα, το Σύνταγμα του 1975, όπως έχει στο μεταξύ αναθεωρηθεί, προβλέπει τις παρακάτω αρχές: Α) αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους. Η αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους ευρίσκει συνταγματικό θεμέλιο στο άρθρο 2 παρ. 2 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «η Ελλάδα, ακολουθώντας τους γενικά αναγνωρισμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, επιδιώκει την εμπέδωση της ειρήνης, της δικαιοσύνης, καθώς και την ανάπτυξη των φιλικών σχέσεων μεταξύ λαών και κρατών». Η ως άνω διάταξη περιέχει κατά την πάγια θέση της θεωρίας κατευθυντήρια συνταγματική αρχή, η οποία αφορά στην εξωτερική πολιτική του κράτους και θέτει τις «βάσεις με τις οποίες θα πρέπει να διαμορφώνονται οι διεθνείς σχέσεις της Χώρας». Σύμφωνα με την αρχή της διεθνούς ειρήνης, η Ελλάδα οφείλει α) να συμβάλλει στην εδραίωση ενός διεθνούς συστήματος αμοιβαίας συλλογικής ασφάλειας, και β) να συνεισφέρει στην εμπέδωση μιας βασιζόμενης στο διεθνές δίκαιο διεθνούς νομιμότητας. Σύμφωνα με την αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους, η ειρήνη δεν προσδιορίζεται αρνητικά, δηλαδή ως

4 «μη-πόλεμος», αλλά εκφράζει μια εκπορευόμενη από τους κανόνες του διεθνούς δικαίου δυναμική. Στον πυρήνα της εν λόγω αρχής βρίσκεται η κλασσική καντιανή σκέψη, σύμφωνα με την οποία ένα δημοκρατικό κράτος δεν μπορεί να αποτελεί την πηγή διεθνούς έντασης και πολεμικής βίας. Ως εκ τούτου, η διαφύλαξη της ειρήνης σε διεθνές - διμερές ή πολυμερές επίπεδο προϋποθέτει την ύπαρξη δημοκρατικών και ελεύθερων κρατών, τα οποία χαρακτηρίζονται από την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και την ευημερία των πολιτών τους. Συνεπώς, η αρχή της διεθνούς ειρήνης επιφέρει τα εξής αποτελέσματα: α) Η Ελλάς, ως δημοκρατικό κράτος δικαίου δεν μπορεί να προσφεύγει στην απειλή χρήσης βίας ή και στη χρήση βίας, εάν αυτό δεν δικαιολογείται από την εθνική της ασφάλεια. Ως εκ τούτου, η αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους αποτελεί κατευθυντήρια ερμηνευτική αρχή για την περίπτωση κήρυξης πολέμου. σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 1 Σ. Η διατήρηση της ειρήνης συναρτάται με την εθνική ασφάλεια η οποία ανάγεται έτσι σε πολυεπίπεδο θεσμό του εσωτερικού δημοσίου δικαίου, ο οποίος συναιρεί την ούτως ή άλλως διαλεκτική αντίθεση - εσωτερικής και εξωτερικής κυριαρχίας. Η εθνική ασφάλεια δεν περιλαμβάνει, στο πλαίσιο αυτό, μόνο την ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, αλλά και τη συμμετοχή της τελευταίας σε ένα διεθνές σύστημα αμοιβαίας συλλογικής ασφάλειας, η συγκρότηση και η λειτουργία του οποίου τυποποιεί, άλλως «θετικοποιεί» τους κανόνες του διεθνούς δικαίου. Η ανάδειξη της εθνικής ασφάλειας σε πολυεπίπεδο θεσμό του εσωτερικού δημοσίου δικαίου διευρύνει τις περιπτώσεις εφαρμογής της και πέρα από τα κυριαρχικά θεμέλια του κράτους, ήτοι στο διεθνές περιβάλλον. Η αποσταθεροποίηση μιας Χώρας στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον μας, η καταπάτηση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, οι σύγχρονες οικουμενικές οικολογικές κρίσεις και η διεθνής τρομοκρατία συνιστούν, σύμφωνα με την αρχή της διεθνούς ειρήνης. τους λόγους αυτούς, η εξωτερική πολιτική του κράτους οφείλει όχι μόνο να προασπίζεται τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά, και κατά τρόπον ισοδύναμο, να συμβάλλει στην εδραίωση ενός διεθνούς συστήματος αμοιβαίας συλλογικής ασφάλειας με βάση το διεθνές δίκαιο. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους αποτελεί θεμελιώδη ερμηνευτική αρχή για τις περιπτώσεις ενδεχόμενης εφαρμογής του άρθρου 27 παρ. 2 Σ ή ακόμη και για την αποστολή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων στο εξωτερικό. Η διάταξη του άρθρου 27 παρ. 2 Σ θεσπίζει μια συνδυασμένη εξουσία, η οποία ασκείται από κοινού από την Κυβέρνηση και τη Βουλή. Ως εκ τούτου, ο συνταγματικός νομοθέτης θέλησε η απόφαση για την παροχή στρατιωτικών διευκολύνσεων σε ξένη δύναμη να μην ανάγεται σε κυβερνητική προνομία, αλλά σε κοινή αρμοδιότητα Κυβέρνησης - Βουλής. Ανάλογη είναι η στάση του συνταγματικού νομοθέτη και στην περίπτωση ενδεχόμενης επιβολής της κατάστασης πολιορκίας λόγω εξωτερικών κινδύνων, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 48 παρ. 1 Σ. Είναι, για το λόγο αυτό προφανές ότι η ως άνω «κοινοβουλευτικοποίηση» εξωτερικής αρμοδιότητας συναρτάται άμεσα με την εθνική ασφάλεια, ως θεσμό του δημοσίου δικαίου. Συνεπώς, η αρχή της διεθνούς ειρήνης του κράτους: α) προϋποθέτει μια «διεθνοποιημένη» προσέγγιση της εθνικής ασφάλειας υπό το πρίσμα ενός διεθνούς συστήματος αμοιβαίας συλλογικής ασφάλειας. β) Δικαιολογεί μια περαιτέρω «κοινοβουλευτικοποίηση» της εξωτερικής αρμοδιότητας, πέρα από το παραδοσιακό κεκτημένο της κύρωσης των διεθνών συνθηκών. Ειδικότερα η Βουλή, ως κατ' εξοχήν εκφραστής της λαϊκής κυριαρχίας, υπερβαίνει το νομοθετικό και ελεγκτικό της ρόλο και συμμετέχει, μαζί με την Κυβέρνηση, στον καθορισμό των σχετικών με την εξωτερική πολιτική αποφάσεων Β) Η συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η ανάδειξη της συμμετοχής της Χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε οικεία συνταγματική, αρχή υπήρξε αποτέλεσμα της αναθεώρησης του Το συνταγματικό θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης προέκυψε από την υιοθέτηση της ερμηνευτικής δήλωσης στο άρθρο 28 Σ, σύμφωνα με την οποία το άρθρο αυτό αποτελεί «θεμέλιο για τη συμμετοχή της Χώρας στις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης». Η ανωτέρω ερμηνευτική δήλωση φαίνεται να έχει διττό περιεχόμενο: διαδικαστικό και κανονιστικό. Ειδικότερα, η ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 28 Σ υπάγει τη συμμετοχή της Χώρας τις διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης στο διαδικαστικό πλαίσιο του άρθρου αυτού. Πλην όμως, η εφαρμογή του άρθρου 28 Σ στην ευρωπαϊκή πορεία της Χώρας λειτουργούσε ήδη ως κεκτημένο. Τόσο η προσχώρηση της Ελλάδας στην ΕΟΚ, όσο και η Συνθήκη του Μάαστριχ κυρώθηκαν με τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 28 Σ. Τα αφορώντα στην κύρωση των ευρωπαϊκών συνθηκών συνιστούσαν ήδη ένα νομοθετικό κεκτημένο. Συνεπώς, η διαδικαστικού χαρακτήρα παρέμβαση του αναθεωρητικού νομοθέτη δε φαίνεται να αποτελεί ισχυρό λόγο, ο οποίος από μόνος του μπορεί να δικαιολογήσει την προσθήκη της εν λόγω ερμηνευτικής δήλωσης. Αντίθετα είναι προφανές ότι ο αναθεωρητικός νομοθέτης επιδίωξε τη διατύπωση του συνταγματικού θεμελίου όχι μόνον της διαδικασίας συμμετοχής, αλλά πολύ περισσότερο της ίδιας της συμμετοχής της Χώρας στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση27. Δια του τρόπου αυτού, το κράτος καθίσταται" αποδέκτης κατευθυντήριας διάταξης, σύμφωνα με την οποία η Χώρα δεσμεύεται να συμμετάσχει στις διαδικασίες διεύρυνσης και εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ως εκ τούτου, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Χώρας αναγορεύεται κατά τρόπο διακηρυκτικό και κανονιστικό σε θεμελιώδη σκοπό της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. Γ) Η αρχή της πρόνοιας για τον απόδημο Ελληνισμό. Σύμφωνα με το άρθρο 108 Σ «το κράτος μεριμνά για τη ζωή του απόδημου ελληνισμού και τη διατήρηση των δεσμών του με τη μητέρα Πατρίδα. Επίσης μεριμνά για την παιδεία και την κοινωνική και επαγγελματική προαγωγή των Ελλήνων που εργάζονται έξω από την επικράτεια». Η ανωτέρω διάταξη επιβάλλει καταρχήν τη διαμόρφωση μιας προνοιακής πολιτικής υπέρ των αποδήμων Ελλήνων. Αποδέκτης της συγκεκριμένης συνταγματικής εντολής είναι το κράτος, το οποίο οφείλει να αναπτύξει όλες τις αναγκαίες πολιτικές για την υλοποίηση της. Ένα σοβαρό ερμηνευτικό θέμα ανακύπτει από τη διατύπωση της συγκεκριμένης διάταξης του άρθρου 108 Σ, η οποία φαίνεται ότι περιορίζει το ρυθμιστικό της πεδίο στους απόδημους ένεκα και όχι στους «ομογενείς».οι πρώτοι είναι φυσικά πρόσωπα, τα οποία γεννήθηκαν στην ελληνική επικράτεια και χρειάστηκε να

5 μεταναστεύσουν στην αλλοδαπή, όπου εξακολουθούν να διαμένουν μόνιμα, καθώς και οι φυσικοί τους απόγονοι, δεύτερης, τρίτης και τέταρτης γενιάς. Οι ομογενείς είναι φυσικά πρόσωπα ελληνικής εθνικότητας, τα οποία για ιστορικούς λόγους συγκροτούν γηγενείς πληθυσμιακές ομάδες σε ξένα κράτη. Από την άποψη αυτή, οι έλληνες της Γερμανίας, των ΗΠΑ και της Αυστραλίας είναι «απόδημοι», ενώ οι έλληνες της ουκρανικής Μαριούπολης είναι απλώς «ομογενείς». Τίθεται, ως εκ τούτου, το αυτονόητο ερώτημα, αν στο ρυθμιστικό πεδίο της προνοιακής διάταξης του άρθρου 108 Σ περιλαμβάνονται, όχι μόνον οι «απόδημοι», αλλά και οι «ομογενείς». Πάντως, ο Γ. Παπαδημητρίου θεωρεί ότι μια ευρεία ερμηνεία της εν λόγω διάταξης θα ήταν ίσως δυνατόν να θεωρηθεί ότι στο κανονιστικό περιεχόμενο της ανήκουν εντέλει όλοι οι ανά τον κόσμο Έλληνες. Προς τη κατεύθυνση αυτή φαίνεται ότι προσανατολίζεται σταθερά και η ειδική νομοθεσία για τα θέματα των αποδήμων - ομογενών. Σύμφωνα με την εδώ υποστηριζόμενη αντίληψη περί Συνταγματισμού, εφαρμογής προνοιακής διάταξης του άρθρου 108 Σ αποτελούν: Α) η διάταξη του άρθρου 2 Ν. Ν. 2594/1998 (ΦΕΚ Α' 62) περί του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, σύμφωνα με την οποία: «Στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Εξωτερικών ανήκουν ιδίως: Η προώθηση και προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των Ελλήνων στο εξωτερικό ως και θέματα αναφερόμενα στον απόδημο ελληνισμό, στην μετανάστευση και την παλιννόστηση Η παρακολούθηση των κοινοτικών, εκπαιδευτικών και εκκλησιαστικών υποθέσεων των Ελλήνων στο εξωτερικό. 18. Η διατήρηση και σύσφιξη των δεσμών της Ελλάδας με τους ανά τον κόσμο ομογενείς». Β) Η ειδική νομοθεσία για την οργάνωση της ελληνόφωνης εκπαίδευσης των αποδήμων στο εξωτερικό. Σήμερα. το ελληνικό κράτος οργανώνει το ίδιο εκπαιδευτικές υπηρεσίες προς τους αποδήμους στο πλαίσιο των ευρύτερων προξενικών λειτουργιών του. Ακόμη και σε περίπτωση που το κράτος περικόψει αυτές τις υπηρεσίες, έχει δυνάμει των ανωτέρω τη σύστοιχη υποχρέωση να φροντίσει για τη συμβατική εκχώρηση τους στα κράτη υποδοχής με διμερή συμφωνία. Η ερμηνεία της ειδικής νομοθεσίας υπό το πρίσμα της ως άνω προνοιακής διάταξης αφορά στη θεωρία περί κοινωνικών δικαιωμάτων, η συνταγματική κατοχύρωση των οποίων έχει καταρχήν να κάνει με lex imperfecta. Αντίθετα, η τυποποίηση της προστασίας τους με θετικό τρόπο στην ειδική νομοθεσία έχει να κάνει με την εφαρμογή αυξημένης τυπικής ισχύος συνταγματικής διάταξης, γεγονός καθοριστικό για κάθε περαιτέρω νομοθετική τροποποίηση. Στο πλαίσιο της ως άνω συνταγματικής διάταξης αναπτύχθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του '90 η ειδική νομοθεσία για την οργάνωση της Ομογένειας και των αποδήμων Ελλήνων. Η ίδρυση και η λειτουργία του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού το έτος 1995 υλοποιεί για το λόγο αυτό τη συνταγματική επιταγή για διατήρηση και ανάπτυξη δεσμών του απόδημου και ομογενειακού ελληνισμού με την Πατρίδα. 6 Ο ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ Ο δικαστικός έλεγχος και ιδίως ο έλεγχος συνταγματικότητας προϋποθέτει την τυποποίηση της πολιτικής βούλησης του κράτους σε νομική πράξη η οποία μπορεί να ελεγχθεί από τα δικαστήρια. Για το λόγο αυτό, ο άμεσος δικαστικός έλεγχος της εξωτερικής πολιτικής δεν είναι ανεκτός σ' ένα αυστηρό σύστημα διάκρισης των λειτουργιών, όπως αυτό που θεσπίζει το ελληνικό Σύνταγμα. Επίσης, δεν είναι ανεκτός ο δικαστικός έλεγχος σκοπιμότητας της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. Οι ανωτέρω παραδοχές επιβεβαιώνουν τον πάγιο αυτοπεριορισμό των ελληνικών δικαστηρίων, ο οποίος δικαιολογείται από τη νομολογιακή θεωρία περί «κυβερνητικών πράξεων». Σύμφωνα με τη νομολογιακά κυρίαρχη θεωρία των «κυβερνητικών πράξεων», τα δικαστήρια δεν θεωρούν παραδεκτό έναν έλεγχο επί των αποφάσεων της Κυβέρνησης, οι οποίες καθορίζουν την εξωτερική πολιτική του κράτους. Με την έννοια αυτή, το σχετικό με τον καθορισμό της εξωτερικής πολιτικής επίπεδο της εξωτερικής αρμοδιότητας βρίσκεται καταρχήν εκτός των ορίων δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων. Διάφορο είναι το ζήτημα των αποφάσεων επί της εξωτερικής πολιτικής, οι οποίες προκύπτουν από τις συντεταγμένες διαδικασίες μιας «συνδυασμένης εξουσίας». Στις περιπτώσεις αυτές, ο καθορισμός της σχετικής με την εξωτερική πολιτική απόφασης «ενδύεται» τη νομική μορφή ενός τυπικού νόμου, όπως συμβαίνει με την άσκηση της κυρωτικής αρμοδιότητας της Βουλής επί των διεθνών συνθηκών, κατά το άρθρο 36 του Συντάγματος. Τα ελληνικά δικαστήρια είναι προφανές ότι μπορούν να ελέγξουν περιπτώσεις εφαρμογής των σχετικών κυρωτικών νόμων. Θεωρητικά, το Συμβούλιο της Επικρατείας μπορεί ακόμη να ελέγξει ακυρωτικά διοικητικές πράξεις, οι οποίες αποτελούν περιπτώσεις εφαρμογής των αποφάσεων της Βουλής που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 27 παρ. 2 του Συντάγματος. Εν προκειμένω η δυνατότητα δικαστικού ελέγχου δεν ενεργοποιείται από την μικτή φύση των αποφάσεων, όπου εμπλέκονται όργανα της εκτελεστικής και της νομοθετικής λειτουργίας, αλλά επιβάλλεται επί ατομικών πράξεων της διοίκησης, οι οποίες συνιστούν περιπτώσεις εφαρμογής τυπικού νόμου. Ο δικαστικός έλεγχος, ως θεσμική λειτουργία του Συνταγματισμού, είναι, όμως, κάτι περισσότερο από κατασταλτικός έλεγχος συνταγματικότητας. Σ' ένα σύστημα αυστηρής διάκρισης των κρατικών λειτουργιών, όπως το ελληνικό, τα Δικαστήρια δεν μπορούν να αποτελούν πηγή της πολιτικής. Μπορούν, όμως, να συμβάλλουν στην εμπέδωση μιας άρρηκτης σχέσης ανάμεσα στις σχετικές με την εξωτερική αρμοδιότητα συνταγματικές αρχές, οι οποίες εκπροσωπούν περιγραμματικού χαρακτήρα προγραμματικές θέσεις και την ακολουθούμενη εξωτερική πολιτική του κράτους. Σε μια τέτοια περίπτωση, τα Δικαστήρια. ιδίως αυτά του ακυρωτικού ελέγχου, δεν υπαγορεύουν την τρέχουσα πολιτική, αλλά οικοδομούν μια διαρκή αμφίδρομη σχέση ανάμεσα στο Σύνταγμα και την καθημερινή εξωτερική πολιτική του κράτους. Για παράδειγμα, ο ακυρωτικός έλεγχος πράξεων της εκπαιδευτικής Διοίκησης, οι οποίες αφορούν στην εκπαίδευση των αποδήμων, μπορεί να θεμελιωθεί όχι μόνο στη σχετική διάταξη του άρθρου 16 Σ, αλλά και στην προνοιακή συνταγματική διάταξη του άρθρου 108 Σ. Μια ανάλογη νομοθετική και νομολογιακή εμπειρία έχει ήδη διαμορφωθεί πρόσφατα αναφορικά με τις προμήθειες του δημοσίου τομέα, στο βαθμό που στις σχετικές διαδικασίες δικαστικού ελέγχου κυριαρχεί μια ισχυρή τάση προσαρμογής στο ανάλογο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Τέλος, ο δικαστικός έλεγχος της διαδικασίας παροχής πολιτικού ασύλου ή της έκδοσης αλλοδαπών θα μπορούσε - υπό το πρίσμα

6 της διεθνούς ειρήνης του κράτους - να συμπεριλάβει κριτήρια, τα οποία θα προκύπτουν από το διεθνές δίκαιο, τη διεθνή προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη θεσμική - κανονιστική προσέγγιση της διεθνούς ασφάλειας. Ενδεικτικές περιπτώσεις δικαστικού ελέγχου, ο οποίος διενεργείται στο πλαίσιο των αντιλήψεων του Συνταγματισμού, αποτελεί η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ" (supreme court καιι του γερμανικού Ομοσπονδιακού Συνταγματικού Δικαστηρίου). Και στις δύο περιπτώσεις, τα ως άνω Δικαστήρια ασχολήθηκαν με δύο κατηγορίες σχετικών με την εξωτερική αρμοδιότητα θεμάτων: Α) Με το συσχετισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των οργάνων της εκτελεστικής και της νομοθετικής λειτουργίας στον καθορισμό της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. Έτσι, το Supreme Court ασχολήθηκε επανειλημμένα με τις σχέσεις Προέδρου - Κογκρέσου στο επίπεδο της εξωτερικής αρμοδιότητας. Στις υποθέσεις Curtiss - Wright (1936) και Steel Seizure (1952), το Δικαστήριο παρέχει δύο ενδεικτικά, αν και αντιφατικά μεταξύ τους, παραδείγματα προσέγγισης των σχέσεων Προέδρου - Κογκρέσου στο επίπεδο της εξωτερικής αρμοδιότητας. Σε γενικές γραμμές, το Δικάστήριο επιβεβαιώνει ένα θεμελιωμένο στο Σύνταγμα σύστημα διάκρισης των λειτουργιών, το ποίο εδράζεται στον αμοιβαίο έλεγχο και στην εξισορρόπηση της πολιτικής ισχύος μεταξύ των επιμέρους συνταγματικών οργάνων. Συνεπώς, οι προεδρικές προνομίες.και η αυτονόητη πρωτοβουλία του Λευκού Οίκου στη χάραξη της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ εξισορροπείται από ένα ισχυρό Κογκρέσο, το οποίο αφενός μπορεί να θέσει νομοθετικούς περιορισμούς στις προεδρικές εξουσίες, όπως συνέβη με την υιοθέτηση του «Νόμου για την Πολεμική Εξουσία» (War Power Resolution) του 1973 και αφετέρου ελέγχει πλήρως τη χρηματοδότηση της εξωτερικής πολιτικής. Η νομολογία του Supreme Court αποτελεί ισοδύναμη με το Σύνταγμα πηγή του αμερικανικού Συνταγματισμού, στο βαθμό που επιδρά καθοριστικά στη διαμόρφωση και στη λειτουργία του σχετικού με την εξωτερική πολιτική συστήματος λήψης αποφάσεων. Κατά παρόμοιο τρόπο το γερμανικό έκρινε, στο πλαίσιο της «κοινοβουλευτικοποίησης» της εξωτερικής αρμοδιότητας, ότι οι κυβερνητικές αποφάσεις για την αποστολή στρατευμάτων στο εξωτερικό τελούν υπό την υποχρεωτική έγκριση της Ομοσπονδιακής Βουλής. Β) Με την περιγραμματικού χαρακτήρα, επί δράση των οικείων συνταγματικών αρχών στον καθορισμό της ακολουθούμενης εξωτερικής πολιτικής. Το γερμανικό ομοσπονδιακό δικαστήριο έκρινε το 1973 ότι ο Θεμελιώδης Νόμος, στο Προοίμιο του, περιλαμβάνει ρητή συνταγματική επιταγή για τη γερμανική ενοποίηση, η οποία αφενός κατευθύνει την εξωτερική πολιτική και αφετέρου θεμελιώνει το δικαστικό έλεγχο της. Το Δικαστήριο έκρινε ότι: "η υπεροχή του Θεμελιώδους Νόμου δεν έχει μόνο πολιτική σημασία, αλλά και νομικό περιεχόμενο. Η επανένωση είναι συνταγματική επιταγή. Ανήκει, ως εκ τούτου, στα αρμόδια για τους πολιτικούς χειρισμούς όργανα του Κράτους ο καθορισμός των πολιτικά ορθών και πρόσφορων μέτρων, τα οποία μπορεί να οδηγήσουν στην επίτευξη της Επανένωσης. Τα συνταγματικά όργανα, τα οποί φέρουν την υποχρέωση να προστατεύουν τη Φιλελεύθερη Δημοκρατική Θεμελιώδη Τάξη και τους θεσμούς της, έχουν την υποχρέωση να παραλείπουν κάθε ενέργεια, η οποία αντίκειται νομικά ή αντιστρατεύεται στην πράξη την προοπτική της Επανένωσης. Υφίσταται εν προκειμένω μια ευρεία διακριτική ευχέρεια πολιτικών χειρισμών, ιδίως για τα νομοθετικά όργανα. Το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο μπορεί να αντιπαρατεθεί σε αποφάσεις του Νομοθέτη, οι οποίες "προδήλως υπερβαίνουν τα όρια της ως άνω διακριτικής ευχέρειας, ιδίως δε όταν οι αποφάσεις αυτές βρίσκονται προφανώς σε νομική ή πρακτική αντίθεση με την προοπτική της Επανένωσης». Ως εκ τούτου, ο Θεμελιώδης Νόμος όφειλε να κατευθύνει την εξωτερική πολιτική της - δυτικής μόνον τοτε - Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας προς την υλοποίηση του στοχου της Επανένωσης. Η ως άνω απόφαση συνιστα προδήλως μια εκδήλωση Συνταγματισμού, αφού εκφράζει μια διαρκή και αμφίδρομη σχέση συνταγματικού δέοντος και τρέχουσας πολιτικής πράξης. Στην Ελλάδα η νομολογιακή παράδοση της θεωρίας των «κυβερνητικών πράξεων» δεν επιτρέπει αντιστοιχίες με τη γερμανική ή αμερικανική νομολογία. Επίσης, ο παρεμπίπτων χαρακτήρας του ελέγχου συνταγματικότητας περιορίζει ασφυκτικά τα περιθώρια ανάλογης δικαστικής πρωτοβουλίας. Ωστόσο, η λογική το"συνταγματισμού θέτει μια διάσταση «ζώντος Συντάγματος», σύμφωνα με την οποία το Σύνταγμα και οι συντεταγμένες διαδικασίες εφαρμογής του πρέπει να προσαρμόζονται στις νέες απαιτήσεις της σύγχρονης διεθνούς πολιτικής. Συνεπώς, υπό το πρίσμα αυτό, θα ήταν ευκταία μια επέκταση του ακυρωτικού ελέγχου. 7 Η ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1975 Α. Σύμφωνα με το ισχύον Σύνταγμα κύριος και άμεσος φορέας της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής είναι η (Κ υ β έ ρ ν η σ η που «καθορίζει και κατευθύνει την γενικήν πολιτικήν της χώρας, συμφώνως προς τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων» (Άρθρο 82). Το Σύνταγμα όμως αναγνωρίζει ότι στη χάραξη και άσκηση της εξωτερικής πολιτικής δικαιούνται να μετέχουν ο Πρόεδρος (άρθρο 36) και ή Βουλή (Άρθρο 68 παρ. 2). Κατά το άρθρο 36 παρ. 1, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας «εκπροσωπεί διεθνώς το κράτος, συνομολογεί συνθήκες ειρήνης, συμμαχίας, οικονομικής συνεργασίας και συμμετοχής εις διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις,

7 ανακοινώνει δέ αυτάς εις την Βουλήν άμα το συμφέρον και η ασφάλεια του κράτους το επιτρέπουν». Σε μια πρώτη άποψη φαίνεται ότι οι αρμοδιότητες του άρθρου 36 είναι οι «κλασσικές» αρμοδιότητες που είχε και ο Μονάρχης στα προηγούμενα Συντάγματα (1864/1911/1952) ως διεθνής παραστάτης της χώρας, περιορισμένες μάλιστα σε σημαντικό βαθμό. Η κυριαρχική θέση, όμως, του προέδρου στην όλη λειτουργία των εξουσιών ουσιαστικοποιεί τις εξουσίες του άρθρου 36 και δημιουργεί αμφιβολίες για το πραγματικό πεδίο εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 82 τουλάχιστον στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Ακόμη και για την ρήτρα: «τηρουμένων οπωσδήποτε των ορισμών του άρθρου 35 παρ. 1» ( «ουδεμία πράξις του Προέδρου της Δημοκρατίας ισχύει, ουδέ εκτελείται άνευ της προσυπογραφής το αρμοδίου Υπουργού») ισχύει η γενική παρατήρηση για τις υπερτροφικές εξουσίες του προέδρου που στην πολιτική πρακτική είναι σε θέση να εκμαιεύσει ή να υπαγορεύσει την υπογραφή του αρμοδίου υπουργού για να «νομιμοποιήσει» τις πράξεις του στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Προσπαθώντας να βρει ένα «αντίβαρο» στην υπερβολική υπεροχή του Προέδρου στον χώρο των εξωτερικών σχέσεων, η αντιπολίτευση πρότεινε την σύσταση μιας μονίμου κοινοβουλευτικής επιτροπής επί των εξωτερικών υποθέσεων, στην οποία «θα συμμετέχουν απαραιτήτως οι αρχηγοί των εν τη Βουλή κομμάτων ως και οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί μέλη της Βουλής». Την ίδρυση αυτού του συμβουλευτικού οργάνου, που θα μπορούσε να προσδώσει στην εξωτερική πολιτική της χώρας ένα χαρακτήρα ευρύτερο από τον στενά κομματικό, ουσιαστικότερο από τον τυπικά αντιπροσωπευτικό και κατά τεκμήριο εγγύτερο προς τα πραγματικά εθνικά συμφέροντα, απέρριψε η πλειοψηφία της επιτροπής επικαλούμενη κυρίως τους εθνικούς κινδύνους πού θα προέκυπταν από ένα δημόσιο διάλογο ιδίως όσον αφορά θέματα όπως π.χ. η κήρυξη του πολέμου. Το «σύνδρομο» της κυβερνητικής πλειοψηφίας για τον δημόσιο διάλογο, με άλλα λόγια για την στοιχειώδη συμμετοχή της Βουλής και κατ' επέκταση του λαού σε ένα τόσο ζωτικό χώρο όπως η εξωτερική πολιτική, λειτούργησε και στην περίπτωση του άρθρου 68 παρ. 2, όπου το αρχικό κυβερνητικό σχέδιο δεν επέτρεπε την σύσταση εξεταστικών επιτροπών επί ζητημάτων αναγομένων στην εξωτερική πολιτική ή την εθνική άμυνα. Με την επιμονή της αντιπολίτευσης (με την ευρύτερη έννοια του όρου) 45 η διατύπωση αυτή, πού δεν διέφερε καθόλου από την σχετική διατύπωση των άρθρων 77 3 στα δικτατορικά «συνταγματικά» κείμενα του 1968 και 1973, διαφοροποιήθηκε: το άρθρο στην τελική μορφή του απαιτεί ειδικά για την σύσταση εξεταστικών επιτροπών σχετικά με τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, απόφαση της Βουλής που να λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Η ρύθμιση αυτή που σημαίνει ότι η ελληνική εξωτερική, πολιτική θα ελέγχεται από τη λαϊκή αντιπροσωπεία μόνο στο μέτρο που θα το επιτρέπει η εκάστοτε κυβερνητική πλειοψηφία (ενώ για όλα τα άλλα του αρκεί η απόφαση των 2/5 της Βουλής) καθιερώνει μια σοβαρή για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο στον τομέα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Β. Πραγματικά, το Σύνταγμα τού 1975 φαίνεται να περιχαρακώνει την όλη λειτουργία της εξωτερικής πολιτικής σ' ένα «ομοιογενές σχήμα» που διαπερνά κάθετα την δομή της συνταγματικά διαρθρωμένης εξουσίας περιλαμβάνοντας κυρίως τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και την κυβέρνηση και δευτερευόντως την Βουλή. Αποκλείονται έτσι στο θεσμικό επίπεδο α) ο αμοιβαίος έλεγχος και η ισορροπία ανάμεσα στους 3 φορείς της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και β) η δημόσια συζήτηση και πληροφόρηση του λαού, προϋποθέσεις θεμελιακές και οι δύο για την λήψη και εφαρμογή αποφάσεων πού δεσμεύουν από την φύση τους το παρόν και το μέλλον της χώρας. Υποτίθεται ότι το σχήμα αυτό μπορεί στην πολιτική πρακτική να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά στο μέτρο πού γίνεται ικανό να παίρνει αποφάσεις γρήγορα, παραμερίζοντας «ενοχλητικές» συζητήσεις και «επιβλαβείς» αντιδράσεις. Αυτή η «αρχή της λειτουργικότητας» απορρέει όμως από μία συνταγματική σύλληψη που μπορεί να χαρακτηρισθεί α) στατική, β) αντιδημοκρατική, γ) επικίνδυνη. α) στατική, διότι βρίσκεται σε φανερή αναντιστοιχία με τις σύγχρονες εθνικές και πολιτικοκοινωνικές αναγκαιότητες και την καθιερωμένη Ευρωπαϊκή συνταγματική αντίληψη. β) αντιδημοκρατική, διότι με τον αποκλεισμό οποιουδήποτε πραγματικού ελέγχου από τον λαϊκό παράγοντα ή έστω από την Βουλή, το «ομοιογενές σχήμα» μετασχηματίζεται σ' ένα «αυτόνομο τομέα εξουσίας» που επιχειρεί να ξεφύγει από κάθε ακτίνα ενεργείας της λαϊκής κυριαρχίας και διαχειρίζεται τα πλέον σοβαρά εθνικά θέματα χωρίς την αντίστοιχη πολιτική ευθύνη: ο κυριότερος "μοχλός" για την χάραξη και άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, ο Πρόεδρος, είναι ουσιαστικά, πολιτικά ανεύθυνος. γ) επικίνδυνη, στον βαθμό πού κατοχυρώνει συνταγματικά την συγκέντρωση της εξουσίας πού όπως αποδείχθηκε ιστορικά εξυπηρετεί πιο αποτελεσματικά τα σχέδια και τα συμφέροντα του γνωστού πλέγματος της εξαρτήσεως πάνω στην χώρα. Γ. Σε τελευταία ανάλυση, η όλη συνταγματική ρύθμιση εκφράζει πιστά την κυρίαρχη βούληση της «ηγεμονικής κοινωνικοπολιτικής δυνάμεως» στην Ελλάδα, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα ώστε η συνταγματική πραγματικότητα να αφήνει «προς το παρόν» περιθώρια για φαινομενικές παραχωρήσεις προς την αντιπολίτευση. Οπωσδήποτε το πεδίο της συνταγματικής πραγματικότητας, μέσα στο όποιο η συνταγματική ρύθμιση αλλοιώνεται ή καταστρατηγείται, παραμένει μια «εκ των πραγμάτων έσχατη λύση για τον διευθύνοντα κοινωνικοπολιτικό συνασπισμό, στην περίπτωση που κάτω από μια δεδομένη ιστορική συγκυρία το συνταγματικά περιχαρακωμένο «οχυρό» της εξωτερικής πολιτικής θα αλωθεί από τις ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις, με «κίνδυνο» να λειτουργήσει πλέον υπέρ και όχι εναντίον τους. Άλλα η θεσμική και λειτουργική αποστεγανοποίηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, καθώς και η συναφής κατοχύρωση μιας ουσιαστικής εθνικής ανεξαρτησίας είναι, όπως απέδειξε η ιστορικοπολιτική εξέλιξη της χώρας, ανέφικτες χωρίς την προηγούμενη μετατροπή του κρατούντος συσχετισμού που μέχρι σήμερα προσδιόρισε κυριαρχικά το θεσμικό και λειτουργικό πλαίσιο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

8 8 ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ Η συνταγματική διάταξη Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 82 παρ. 4 του Συντάγματος «νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση, τη λειτουργία και τις αρμοδιότητες του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής με τη συμμετοχή εκπροσώπων της Βουλής και προσώπων με ειδικές γνώσεις και εμπειρίες». Με τη συγκεκριμένη διάταξη, το ΕΣΕΠ κατατάσσεται στο Τέταρτο Τμήμα του συνταγματικού κειμένου, το οποίο ρυθμίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και την αποστολή της Κυβέρνησης ζητήματα. Συνεπώς, το ΕΣΕΠ είναι όργανο της εκτελεστικής λειτουργίας, το οποίο αποτελεί μέρος του εν γένει κυβερνητικού μηχανισμού, αλλά όχι όργανο της Κυβέρνησης. Η πλέον ενδιαφέρουσα όμως ιδιομορφία του ΕΣΕΠ συνίσταται στη σύνθεσή του, η οποία σύμφωνα με τη σχετική συνταγματική διάταξη περιλαμβάνει εκπροσώπους των κομμάτων της Βουλής και πρόσωπα με ειδικές γνώσεις ή εμπειρία. Από την ως άνω συνταγματική διάταξη προκύπτει: Α) Ο συμβουλευτικός χαρακτήρας του ΕΣΕΠ, ο οποίος πιστοποιείται κυρίως από την πολυμερή σύνθεση του. Ειδικότερα, το ΕΣΕΠ δεν είναι όργανο νομοθετικού έργου ή κοινοβουλευτικού ελέγχου, όπως οι σχετικές κοινοβουλευτικές επιτροπές, στις οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 68 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος αντίστοιχα, πρέπει να συμμετέχουν μόνο μέλη της Βουλής. Επίσης, το ΕΣΕΠ δεν αποτελεί όργανο της Κυβέρνησης. Σύμφωνα με το άρθρο 81 παρ. 1 του Συντάγματος «την Κυβέρνηση αποτελεί το Υπουργικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον Πρωθυπουργό και τους Υπουργούς». Ως Υπουργικό Συμβούλιο θα πρέπει να θεωρείται τόσο η Ολομέλεια αυτού, όσο και τα καθ' ύλην κυβερνητικά συμβούλια, όπως το ΚΥΣΕΑ. Συνεπώς, το ΕΣΕΠ δεν περιλαμβάνεται στα όργανα της Κυβέρνησης, στο βαθμό που δεν αποτελεί όργανο του Υπουργικού Συμβουλίου. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 82 παρ. 1 του Συντάγματος «η Κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της χώρας, σύμφωνα με τους ορισμούς του Συντάγματος και των νόμων». Ως εκ τούτου, το Υπουργικό Συμβούλιο συνιστά το μόνο αποφασιστικό όργανο, το οποίο είναι μεταξύ άλλων αρμόδιο και για την χάραξη της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. Η μη κατάταξη του ΕΣΕΠ στο Υπουργικό Συμβούλιο οδηγεί συνεκδοχικά, αλλά προδήλως, στο συμπέρασμα ότι το όργανο αυτό δεν διαθέτει αποφασιστικές αρμοδιότητες. Συνεπώς, το ίδιο το περιεχόμενο της συνταγματικής διάταξης περί του ΕΣΕΠ επιτάσσει -εμμέσως, πλην σαφώς- τον συμβουλευτικό χαρακτήρα του οργάνου αυτού. Η σχετική συνταγματική επιταγή εξειδικεύεται με τη διάταξη του άρθρου 2 Ν. 3132/2003, σύμφωνα με την οποία το ΕΣΕΠ «είναι όργανο συμβουλευτικό της Κυβέρνησης και επεξεργάζεται θέματα σχετικά με το στρατηγικό σχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής». Β) Η εν μέρει κοινοβουλευτική σύνθεση του οργάνου. Ειδικότερα, στη σύνθεση του ΕΣΕΠ θα πρέπει να συμμετέχουν και εκπρόσωποι της Βουλής μαζί με ειδικούς για θέματα εξωτερικής πολιτικής εμπειρογνώμονες. Η συμμετοχή εκπροσώπων της Βουλής σε ένα, συμβουλευτικό έστω όργανο του εν γένει κυβερνητικού μηχανισμού και επομένως της εκτελεστικής λειτουργίας αναδεικνύει μια ενδιαφέρουσα θεωρητική παράμετρο. Στη σχετική Εισηγητική Έκθεση του Ν. 3132/2003 επιχειρείται μια εντατική προσπάθεια για την ακριβή τυπολογία του ΕΣΕΠ με όρους διάκρισης των κρατικών λειτουργιών. Σύμφωνα, λοιπόν, με την Εισηγητική Έκθεση του Ν. 3132/ 2003 το ΕΣΕΠ: α) είναι «πολυμελές» και «ευρύτερο συλλογικό συμβουλευτικό όργανο» της Κυβέρνησης, στο οποίο εκπροσωπούνται και τα κοινοβουλευτικά τουλάχιστον κόμματα, β) δεν υποκαθιστά την Κυβέρνηση, γ) δεν υποκαθιστά τη Βουλή και δ) δεν είναι όργανο διακομματικού χαρακτήρα. Ειδικότερα: 1) Το ΕΣΕΠ δεν υποκαθιστά την Κυβέρνηση. Η συγκεκριμένη θέση αποτυπώνει τον συμβουλευτικό χαρακτήρα του οργάνου, το οποίο δεν μπορεί να λαμβάνει σχετικές με την εξωτερική πολιτική αποφάσεις. Ως εκ τούτου, το ΕΣΕΠ δεν είναι όργανο καθορισμού (foreign policy making), αλλά εφαρμογής ή άσκησης της εξωτερικής πολιτικής (foreign policy implementation). Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 2 Ν. 2594/1998 περί Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών η εφαρμογή ή άσκηση της εξωτερικής πολιτικής «περιλαμβάνει παρακολούθηση, σχεδιασμό, εφαρμογή και αξιολόγηση». Με την ως άνω διάταξη, οι εν γένει συμβουλευτικές υπηρεσίες κατατάσσονται στο θεσμικό επίπεδο εφαρμογής της εξωτερικής πολιτικής. Για να γίνει κατανοητός ο θεσμικός χαρακτήρας των συμβουλευτικών υπηρεσιών είναι αναγκαία μια γενικότερη αναφορά στην καθ' ύλην συγκρότηση του ελληνικού συστήματος Εξωτερικής Αρμοδιότητας. Το ελληνικό σύστημα Εξωτερικής Αρμοδιότητας διαρθρώνεται σε τέσσερα επιμέρους στάδια, ήτοι: Α) Το Εισηγητικό Στάδιο. Β) Το Αποφασιστικό Στάδιο. Γ) Το Εκτελεστικό Στάδιο. Δ) Το Στάδιο Ελέγχου και Αξιολόγησης. Στα προαναφερόμενα στάδια το κυρίαρχο ζήτημα επικεντρώνεται στο καθ' ύλην περιεχόμενο κάθε σχετικής με την εξωτερική πολιτική αρμοδιότητας. Κάθε στάδιο αντιπροσωπεύει ένα πλέγμα αρμοδιοτήτων, οι οποίες αφορούν στον καθορισμό και στην εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής. Α) Το Εισηγητικό Στάδιο. Το στάδιο αυτό αφορά σε αρμοδιότητες που μπορεί να εκπληρώνονται στο επίπεδο εφαρμογής (implementation) της εξωτερικής πολιτικής. Σε γενικές γραμμές, οι εισηγητικές αρμοδιότητες έχουν να κάνουν με συμβουλευτικές υπηρεσίες, οι οποίες μπορεί να παρέχονται τόσο από τη Διοίκηση -

9 διπλωματική γραφειοκρατία, όσο και από επιτελεία ειδικών συμβούλων στο πλαίσιο του κυβερνητικού μηχανισμού. Η Παρακολούθηση (monitoring) και ο Σχεδιασμός (planning), όπως ρητά αναφέρονται στο άρθρο 1 παρ. 2 Ν. 2594/1998, συνιστούν τις βασικές λειτουργικές αρμοδιότητες, οι οποίες υλοποιούνται στο συγκεκριμένο στάδιο, το οποίο θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι αποτελεί και την προδικασία της εξωτερικής πολιτικής. Β) Το Αποφασιστικό Στάδιο. Πρόκειται για το στάδιο λήψης των σχετικών με την εξωτερική πολιτική αποφάσεων, το οποίο κατατάσσεται αποκλειστικά και μόνο στο επίπεδο καθορισμού της εξωτερικής πολιτικής και ως εκ τούτου συνίσταται σε αμιγώς κυβερνητική αρμοδιότητα. Στο πλαίσιο αυτό ασκείται μια πρωτογενής πολιτική αρμοδιότητα, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνον αποφάσεις, αλλά και κυβερνητικούς χειρισμούς. Συνεπώς, εκτός από τις πολιτικές αποφάσεις, ο καθορισμός πολιτικής περιλαμβάνει και σχετικούς με την εξωτερική πολιτική κυβερνητικούς χειρισμούς, οι οποίοι όμως δεν κατατάσσονται στο επίπεδο της εφαρμογής λόγω της πολιτικής ευθύνης των χειριστών, οι οποίοι είναι πολιτικά πρόσωπα και μέλη της κυβέρνησης. Γ) Το Εκτελεστικό Στάδιο. Το εκτελεστικό στάδιο αφορά στις σχετικές με την εφαρμογή (implementation) της εξωτερικής πολιτικής αρμοδιότητες, οι οποίες εκπληρώνονται από τη Διοίκηση και τον μη πολιτικό βραχίονα της Εκτελεστικής Λειτουργίας. Πρόκειται επίσης για ενιαίο στάδιο, με την έννοια ότι οι σχετικές με αυτό αρμοδιότητες αφορούν ένα και μόνο θεσμικό επίπεδο: αυτό της εφαρμογής της εξωτερικής πολιτικής. Δ) Το Στάδιο Ελέγχου και Αξιολόγησης. Το στάδιο ελέγχου και αξιολόγησης είναι μεικτό στάδιο και οι σχετικές με αυτό αρμοδιότητες εκπληρώνονται και στα δύο θεσμικά επίπεδα. Ο Έλεγχος (control) μπορεί να είναι είτε πολιτικός, εάν το αντικείμενο του είναι η πιστή εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής που έχει αποφασίσει η κυβέρνηση, είτε διοικητικός, οπότε το αντικείμενο του αφορά στην εύρυθμη, αποτελεσματική και σύννομη λειτουργία της Διοίκησης και στη συμπεριφορά του προσωπικού. Σχετική με τον πολιτικό έλεγχο διαδικασία είναι ο Συντονισμός (Coordination), όταν για την εφαρμογή της πολιτικής εμπλέκονται περισσότερες υπηρεσίες. Η Αξιολόγηση (evaluation) μπορεί να αφορά τόσο στην κωδικοποίηση των συμπερασμάτων, τα οποία προκύπτουν από την εφαρμογή μιας πολιτικής, όσο και στην αξιολόγηση των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του προσωπικού. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, οι εν γένει συμβουλευτικές υπηρεσίες κατατάσσονται στο θεσμικό επίπεδο εφαρμογής (implementation) της εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα στο λεγόμενο εισηγητικό στάδιο. Οι αποφάσεις του ΕΣΕΠ, παρά την όποια διακηρυκτική ισχύ τους, είναι στην πραγματικότητα εισηγήσεις πολιτικής προς την Κυβέρνηση, η οποία, λειτουργώντας στο θεσμικό επίπεδο του καθορισμού (making) και στο πλαίσιο του αποφασιστικού σταδίου, διατηρεί το προνόμιο των τελικών πολιτικών αποφάσεων για την εξωτερική πολιτική της χώρας. Μία επίσης ενδιαφέρουσα παράμετρος αφορά στο περιεχόμενο των συμβουλευτικών υπηρεσιών, τις οποίες θα μπορούσε να παράσχει το ΕΣΕΠ. Ο Mols θεωρεί ότι οι εν γένει συμβουλευτικές υπηρεσίες περιλαμβάνουν κατά κύριο λόγο έξι λειτουργίες: Α) Τον προληπτικό εντοπισμό προβλημάτων και την έγκαιρη ειδοποίηση του οικείου αποφασιστικού μηχανισμού. Β) Τη διαμεσολάβηση συμφερόντων, καθώς και τη διαμεσολάβηση σε συνθήκες κρίσης. Γ) Την αξιολόγηση πληροφοριών. Δ) Τη θεσμική θεμελίωση των πολιτικών αποφάσεων, με βάση τις έννοιες νομιμότητα και νομιμοποίηση. Ε) Την ενημέρωση πολιτικών και στελεχών της Εθνικής Ασφάλειας, όπως διπλωμάτες και στρατιωτικοί, για σοβαρά θέματα. ΣΤ) Την επίλυση επικοινωνιακών προβλημάτων μεταξύ πολιτικών και κοινής γνώμης. Το ΕΣΕΠ φαίνεται σε γενικές γραμμές να αποκλίνει από το ρόλο ενός συμβουλευτικού οργάνου, το οποίο θα διεκπεραίωνε λειτουργίες, όπως αυτές που περιγράφονται ανωτέρω. Η ειδοποιός διαφορά έγκειται πρωτίστως στο ρόλο που το ΕΣΕΠ καλείται να διαδραματίσει ως μηχανισμός αυτορρυθμιστικής συναίνεσης του πολιτικού συστήματος επί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής. Οι συμβουλευτικές υπηρεσίες, που ο Mols προτείνει, αντιστοιχούν σ' ένα επίπεδο διοικητικής οργάνωσης, αντικείμενο του οποίου είναι η τεκμηρίωση και η υποστήριξη των καθημερινών πολιτικών αποφάσεων. Αντίθετα, η θεσμική αυτορρύθμιση και η συναίνεση του πολιτικού συστήματος επιβάλλουν ενίοτε και την υπέρβαση των αμέσων και καθημερινών στόχων. Είναι, άλλωστε, εξαιρετικά δύσκολο να επιτευχθεί συναίνεση και ήπιος πολιτικός διάλογος για θέματα με βραχυπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα και για καθημερινούς πολιτικούς χειρισμούς. Αντίθετα, ο καθορισμός των γενικών αρχών και των στόχων της εξωτερικής πολιτικής σε μακροπρόθεσμη προοπτική είναι ευκολότερο να δημιουργήσει προϋποθέσεις για συναίνεση και αμοιβαία πολιτική συνεννόηση. Επομένως, η συμβουλευτική φύση του ΕΣΕΠ πρέπει να αντιδιαστέλλεται με την παροχή προτάσεων και την υποβολή εισηγήσεων σε καθημερινή βάση. Το ΕΣΕΠ θα μπορούσε, πάντως, να συμβάλλει με διακηρυκτικό τρόπο στη διαμόρφωση ενός στρατηγικού πλαισίου αρχών και προγραμματικών κατευθύνσεων, το οποίο θα θεμελιώνει δυνατότητες θεσμικής συναίνεσης επί της εξωτερικής πολιτικής. Προς την κατεύθυνση αυτή κινήθηκε, άλλωστε, και ο κοινοβουλευτικός νομοθέτης. Σύμφωνα με το άρθρο 2 Ν. 3132/2003 το ΕΣΕΠ «είναι όργανο συμβουλευτικό της Κυβέρνησης και επεξεργάζεται θέματα σχετικά με το στρατηγικό σχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής». Η ρητή αναφορά στο στρατηγικό σχεδιασμό της εξωτερικής πολιτικής αφορά κατά κύριο λόγο ένα μακροπρόθεσμο προγραμματικό πλαίσιο αυτοδέσμευσης των πολιτικών δυνάμεων αναφορικά με τους σκοπούς της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η στρατηγική δεν αναφέρεται μόνο σε θέσεις και πολιτικές μακράς πνοής, αλλά και στην ύπαρξη μιας εγγυητικού χαρακτήρα εντολής προς τα μέλη του ΕΣΕΠ: να διερευνήσουν τις δυνατότητες και να προτείνουν μέσα για τη συνέχεια και τη συνέπεια της εξωτερικής πολιτικής του κράτους. 2) Το ΕΣΕΠ δεν υποκαθιστά τη Βουλή. Σε γενικές γραμμές αυτό σημαίνει ότι το ΕΣΕΠ δεν ασκεί αρμοδιότητες νομοθετικού έργου ή κοινοβουλευτικού ελέγχου. Όπως εύστοχα αναφέρεται στην Εισηγητική Έκθεση του Ν. 3132/2003, «το ΕΣΕΠ δεν υποκαθιστά τη Βουλή, η οποία είτε με την Ολομέλεια της, είτε με τη Διαρκή Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων ασκεί τις αρμοδιότητες της». Η ίδια η Εισηγητική Έκθεση επισημαίνει ότι το ΕΣΕΠ, το οποίο δεν υποκαθιστά «άλλες διαδικασίες με τις οποίες η Κυβέρνηση προβαίνει σε ενημέρωση των πολιτικών κομμάτων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής», συνιστά «ένα συμπληρωματικό εμπιστευτικό πλαίσιο μέσω του οποίου παρέχεται η ευχέρεια συστηματικής ενημέρωσης επί ειδικών ή τεχνικών πτυχών των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής». Το γεγονός ότι το ΕΣΕΠ δεν πρέπει να υποκαθιστά τη Βουλή προκύπτει και από τις διατάξεις του Ν. 3132/2003. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 1 περ. β' Ν. 3132/2003 στη σύνθεση του ΕΣΕΠ συμμετέχει ex officio και ο Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής. Η παρουσία του στη σύνθεση του ΕΣΕΠ εγγυάται καταρχήν ότι δεν θα υπάρξει καταδολίευση του

10 ρόλου ή των αρμοδιοτήτων της ανωτέρω κοινοβουλευτικής Επιτροπής. Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 5 Ν. 3132/2003 «οι συζητήσεις και τα κάθε είδους έγγραφα του ΕΣΕΠ είναι απόρρητα». Εν προκειμένω, ο κανόνας συνίσταται στο απόρρητο των συνεδριάσεων και των εγγράφων, σε αντίθεση με τις κοινοβουλευτικές επιτροπές, όπου ο κανόνας είναι η δημοσιότητα των συνεδριάσεων τους. Από την άποψη αυτή είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η διάταξη του άρθρου 3 παρ. 4 Ν. 3132/2003, σύμφωνα με την οποία ο Πρόεδρος του ΕΣΕΠ «δύναται να προσκαλεί στις συνεδριάσεις του μέλη της Κυβέρνησης και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο με οποιαδήποτε ιδιότητα θεωρεί χρήσιμο για το έργο» του οργάνου αυτού. Θα πρέπει με βάση όσα έχουν τονισθεί ανωτέρω να διευκρινιστεί ότι δεν πρόκειται για δημόσιες ακροάσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου, αλλά για απόρρητες συνεδριάσεις ενημέρωσης των μελών του ΕΣΕΠ για θέματα σχετικά με τις εξωτερικές υποθέσεις του κράτους. 3) Το ΕΣΕΠ δεν είναι όργανο διακομματικού χαρακτήρα. Ο μη διακομματικός χαρακτήρας του ΕΣΕΠ έχει τις ακόλουθες νομικές συνέπειες: Α) Από την ίδια τη συνταγματική διάταξη του άρθρου 82 παρ. 4 προκύπτει ότι στο ΕΣΕΠ δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν αποκλειστικά και μόνο εκπρόσωποι των κομμάτων. Η εν λόγω συνταγματική διάταξη επιτάσσει, ως εκ τούτου, την πολυμερή σύνθεση του ΕΣΕΠ. Β) Στη συγκρότηση και στη λειτουργία του ΕΣΕΠ δεν ισχύουν οι συνταγματικοί κανόνες που ισχύουν για την πρόσβαση των κομμάτων σε κρατικά όργανα και παροχές. Ειδικότερα, δεν ισχύει η συνταγματική αρχή της ισότητας ευκαιριών των πολιτικών κομμάτων. 9 ΕΠΙΛΟΓΟΣ Από τα παραπάνω βλέπουμε ότι ο Συνταγματισμός προς δύο κατά κύριο λόγο κατευθύνσεις: Α) Το Σύνταγμα διαρρυθμίζει τη διαδικασία λήψης των σχετικών με την εξωτερική πολιτική. Για παράδειγμα η διάταξη του άρθρου 82 παρ. 4 Σ, η οποία προστέθηκε κατά την πρόσφατη αναθεώρηση και προβλέπει την ίδρυση του Εθνικού Συμβουλιόυ Εξωτερικής Πολιτικής απότελει συνταγματικό θεμέλιο για την «κοινοβουλευτικοποίηση» της εξωτερικής πολιτικής του κράτους, καθόσον η αναζήτηση της δύσκολης συναίνεσης για τις αποφάσεις της εξωτερικής πολιτικλης επιχειρείται πλέον σε κοινοβουλευτικό και όχι σε κυβερνητικό επίπεδο και συνεπώς η Βουλή θα διαδραματίζει οριακό μεν, αλλά πως δήποτε διακριτό ρόλο. Β) Το Σύνταγμα παρέχει περιγραμματικού χαρακτήρα αρχές, οι οποίες κατευθύνουν την εξωτερική πολιτική του κράτους, και συνεπώς δεν είναι αποδεκτό να υποστηρίζεται ότι στο σύγχρονο ελληνικό κράτος υπάρχουν πολιτικά στεγανά, στο πλαίσιο των οποίων η Κυβέρνηση λειτουργεί με αποκλειστικό κριτήριο τις εκάστοτε πολιτικές επιλογές και σκοπιμότητες. Συνεπώς, ο καθορισμός και η εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής είναι σύμφωνα με τα ανωτέρω αναπόσπαστο μέρος της ισχύουσας συνταγματικής διάταξης.

Περιεχόμενο: Αρχή διάκρισης των λειτουργιών

Περιεχόμενο: Αρχή διάκρισης των λειτουργιών Περιεχόμενο: Αρχή διάκρισης των λειτουργιών ΜΑΘΗΜΑ: ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Γεώργιος Κ. Παυλόπουλος, Δικηγόρος, Υπ. Διδάκτωρ Δημοσίου Δικαίου Παν/μίου Αθηνών Η αρχή της Διάκρισης των Λειτουργιών

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Μέρος Ι Συνταγματικό Δίκαιο... 17

Περιεχόμενα. Μέρος Ι Συνταγματικό Δίκαιο... 17 Περιεχόμενα Πρόλογος... 15 Μέρος Ι Συνταγματικό Δίκαιο... 17 1 Πολίτευμα...19 Θεωρία... 19 1. ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ... 19 Το κράτος... 20 Το πολίτευμα... 21 Το συνταγματικό δίκαιο... 21 2. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών Δημοσίου Δικαίου Μάθημα: Συνταγματικό Δίκαιο

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών Δημοσίου Δικαίου Μάθημα: Συνταγματικό Δίκαιο ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΟΛΗ Ν.Ο.Π.Ε ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ Πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών Δημοσίου Δικαίου Μάθημα: Συνταγματικό Δίκαιο ΚΑΖΛΑΡΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ Θέμα εργασίας: ΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Διαβάστε περισσότερα

Κάθε πότε γίνονται εκλογές; Κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός αν η Βουλή διαλυθεί νωρίτερα.

Κάθε πότε γίνονται εκλογές; Κάθε τέσσερα χρόνια, εκτός αν η Βουλή διαλυθεί νωρίτερα. Τι πρέπει να γνωρίζω για τη Βουλή Τι είναι η Βουλή; Είναι συλλογικό πολιτικό όργανο που αντιπροσωπεύει τον λαό. Αναδεικνύεται µε την ψήφο του εκλογικού σώµατος, δηλαδή όλων των ελλήνων πολιτών που έχουν

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΑΡΜΟ ΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

ΟΙ ΑΡΜΟ ΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Α) Το νοµοθετικό έργο ΟΙ ΑΡΜΟ ΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ Η παλαιότερη ιστορικά, αλλά και σηµαντικότερη αρµοδιότητα της Βουλής είναι η νοµοθετική, δηλαδή η θέσπιση γενικών και απρόσωπων κανόνων δικαίου. Τη νοµοθετική

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4271, 25/2/2011 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ, ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4271, 25/2/2011 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ, ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ, ΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ -------------------------------- Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: Συνοπτικός τίτλος. 1. Ο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΑ. «Το απαραβίαστο της ανθρώπινης αξίας, ως γενικής συνταγµατικής αρχής της ελληνικής έννοµης τάξης»

ΕΡΓΑΣΙΑ. «Το απαραβίαστο της ανθρώπινης αξίας, ως γενικής συνταγµατικής αρχής της ελληνικής έννοµης τάξης» Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήµιο Αθηνών Σχολή Νοµικών, Οικονοµικών και Πολιτικών Επιστηµών Τµήµα Νοµικής, Τοµέας ηµοσίου ικαίου ----------------------------------------------------- Μεταπτυχιακό ίπλωµα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγµατος ΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγµατος ΙΚΑΙΩΜΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥ ΩΝ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΙΚΑΙΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: Α. ΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ άρθρο 20 παρ. 1 του

Διαβάστε περισσότερα

ΥΛΗ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 2015-2016

ΥΛΗ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 2015-2016 ΥΛΗ ΚΑΤΑΤΑΚΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 2015-2016 Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου Ι. Έννοια και λειτουργία του δικαίου πηγές κανόνες δικαίου. ΙΙ. Δικαίωμα : Έννοια διακρίσεις γένεση κτήση αλλοίωση απώλεια άσκηση.

Διαβάστε περισσότερα

7/3/2014. ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό ; νόμος είναι το δίκαιο του εργοδότη ; ή νομικός κανόνας

7/3/2014. ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό ; νόμος είναι το δίκαιο του εργοδότη ; ή νομικός κανόνας Τ.Ε.Ι. Πειραιά Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών στην Λογιστική και Χρηματοοικονομική Ειδικά θέματα Δικαίου Δρ. Μυλωνόπουλος Δ. Αν. Καθηγητής δίκαιο άδικο ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό ; νόμος είναι το

Διαβάστε περισσότερα

Αθήνα, 18 Ιουλίου 2006 Αρ. Πρωτ.: Υ190

Αθήνα, 18 Ιουλίου 2006 Αρ. Πρωτ.: Υ190 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Αθήνα, 18 Ιουλίου 2006 Αρ. Πρωτ.: Υ190 ΠΡΟΣ: 1. Όλους τους Υπουργούς και Υφυπουργούς 2. Τον Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης 3. Όλους τους Γενικούς Γραμματείς Υπουργείων

Διαβάστε περισσότερα

Εθνικε ςκαιευρωπαι κε ς Πολιτικε ςστοντομεάτηςδια βιόυμα θησης. Παράλληλα Κείµενα

Εθνικε ςκαιευρωπαι κε ς Πολιτικε ςστοντομεάτηςδια βιόυμα θησης. Παράλληλα Κείµενα Εθνικε ςκαιευρωπαι κε ς Πολιτικε ςστοντομεάτηςδια βιόυμα θησης Παράλληλα Κείµενα Θεσμοί, όργανα και της ευρωπαϊκής πολιτικής Hεκπαιδευτικήπολιτικήκαιτασυστήματαδιαβίου εκπαίδευσης στη σύγχρονη Ευρώπη σε

Διαβάστε περισσότερα

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ»

«ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ» «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΝΤΑΞΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ» Σίμος Δανιηλίδης Δήμαρχος Συκεών, Μέλος Δ.Σ. ΚΕΔΚΕ Με ιδιαίτερη χαρά συμμετέχω στη 4 η Γενική Συνέλευση αποδήμων Αιρετών της Αυτοδιοίκησης. Γνωρίζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Οδός Βαλαωρίχου 12, 10671 ΛΟήνα. ΓνωίΛοδόιηση. Α' Εοώτηαα

ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ. Οδός Βαλαωρίχου 12, 10671 ΛΟήνα. ΓνωίΛοδόιηση. Α' Εοώτηαα ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Οδός Βαλαωρίχου 12, 10671 ΛΟήνα ΓνωίΛοδόιηση Α' Εοώτηαα Το Σωματείο Εργαζομένων του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (εφεξής ΚΑΠΕ) μου ζήτησε

Διαβάστε περισσότερα

10 χρόνια από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση: διδάγματα και προοπτικές

10 χρόνια από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση: διδάγματα και προοπτικές Europe at Schools through Art and Simulation (EuropeStARTS) 11 Μαΐου 2014 10 χρόνια από την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση: διδάγματα και προοπτικές Ευαγόρας Λ. Ευαγόρου Λέκτορας

Διαβάστε περισσότερα

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 ««««««««««««2009 Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων 13.6.2007 ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ σχετικά με τη διπλωματική και προξενική προστασία των πολιτών

Διαβάστε περισσότερα

Κύκλος ικαιωµάτων του Ανθρώπου ΣΥΝΟΨΗ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΝΕΚΡΩΝ. Αναφορά υπ αρ. πρωτ. 13189/13.12.1999, πόρισµα της 24.4.

Κύκλος ικαιωµάτων του Ανθρώπου ΣΥΝΟΨΗ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΝΕΚΡΩΝ. Αναφορά υπ αρ. πρωτ. 13189/13.12.1999, πόρισµα της 24.4. Κύκλος ικαιωµάτων του Ανθρώπου ΣΥΝΟΨΗ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ ΝΕΚΡΩΝ Αναφορά υπ αρ. πρωτ. 13189/13.12.1999, πόρισµα της 24.4.2000 Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη: Χειριστής: Γιώργος Καµίνης

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Δια βίου Εκπαίδευση και διάγνωση επιμορφωτικών αναγκών: Μια σχεδιασμένη παρέμβαση για την ενίσχυση των δυνάμεων της εργασίας H ΔΒΜ προϋποθέτειτοστρατηγικόσχεδιασμό,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΑ: Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΙΚΑΙΟΥ

ΕΡΓΑΣΙΑ: Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΙΚΑΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ: Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΙΚΑΙΟΥ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Αναγκαία προϋπόθεση για την εφαρµογή των κανόνων δικαίου συνιστά σε πρώτο επίπεδο η ερµηνεία τους προκειµένου να διακριβωθεί

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝ/ΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥ ΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ. ΕΡΓΑΣΙΑ 4 η :

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝ/ΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥ ΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ. ΕΡΓΑΣΙΑ 4 η : ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟ ΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝ/ΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥ ΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΗΜΟΣΙΟΥ ΙΚΑΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑ 4 η : ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 4 4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΗΜΟΣΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ:

Διαβάστε περισσότερα

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡ. 1 /2005

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡ. 1 /2005 Αθήνα, 3 Φεβρουαρίου 2005 Αριθ.Πρωτ.: 893 ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡ. 1 /2005 Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, συνήλθε μετά από πρόσκληση του Προέδρου της σε τακτική συνεδρίαση την 2α Φεβρουαρίου

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

Α. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΘΕΜΑ : 5 ο ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ Α. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ Θεσμικό πλαίσιο Η σύσταση των Ειδικών Επιτροπών Ελέγχου Εφαρμογής Νομοθεσίας σχετικά

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΟΥΛΑ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΟΜΙΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΜΙΛΟΥ (ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ)

ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΟΥΛΑ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΟΜΙΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΜΙΛΟΥ (ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ) ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΟΥΛΑ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΟΜΙΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΜΙΛΟΥ (ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ) 1 ΟΜΙΛΟΣ ΓΙΟΥΛΑ 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 2. ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΑΞΙΕΣ ΟΜΙΛΟΥ 3. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΜΙΛΟΥ (ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ) 2 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Πηγές Συντακτική ομάδα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Πηγές Συντακτική ομάδα ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ... 2 1. Συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου και αορίστου χρόνου... 2 1.1 Σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου... 3

Διαβάστε περισσότερα

Administrative eviction act and right to a prior hearing: observations on Naxos Court 27/2012 judgment. Αθανάσιος Παπαθανασόπουλος

Administrative eviction act and right to a prior hearing: observations on Naxos Court 27/2012 judgment. Αθανάσιος Παπαθανασόπουλος Πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής από δασική έκταση και δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης του διοικουμένου: παρατηρήσεις επί της απόφασης 27/2012 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου Administrative eviction act

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτική Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων και Ασφαλείας

Πολιτική Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων και Ασφαλείας Πολιτική Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων και Ασφαλείας Η προστασία και ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων και των πληροφοριών υγείας είναι πρωταρχικής σημασίας για την εταιρεία Outcome Sciences, Inc.

Διαβάστε περισσότερα

94/14.04.2014) προστασίας και αξιοποίησης

94/14.04.2014) προστασίας και αξιοποίησης Άρθρο 23 του 94/14.04.2014) ν. 4258/2014 Ακίνητα του Δημοσίου Περιφερειακών Πάρκων προστασίας και αξιοποίησης (ΦΕΚ Α Δημιουργία περιβαλλοντικής 1. Ακίνητα που ανήκουν κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή

Διαβάστε περισσότερα

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΜΩΝ Α, Α1 & ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 2013-2014 ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΜΩΝ Α, Α1 & ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 2013-2014 ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΤΟΜΩΝ Α, Α1 & ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 2013-2014 Απαντήσεις Και Ανάλυση Βασικών Εννοιών- Σημαντικών Θεμάτων- Επιλογή Από Εργασίες Και Θέματα Εξετάσεων ΣΥΝΟΔΕΥΤΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Σελίδα

Διαβάστε περισσότερα

Ν.1850 / 1989. Κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη της Τοπικής Αυτονοµίας

Ν.1850 / 1989. Κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη της Τοπικής Αυτονοµίας Ν.1850 / 1989 Κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη της Τοπικής Αυτονοµίας ΑΡΘΡΟ 1 (Πρώτο) Κυρώνεται και έχει την ισχύ που ορίζει το άρθρο 28 παράγραφος 1 του Συντάγµατος ο Ευρωπαϊκός Χάρτης της Τοπικής Αυτονοµίας,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 1. ΟΙ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ)

Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 1. ΟΙ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ) Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 1. ΟΙ ΙΣΧΥΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΥΠΕΡΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ (ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ) Σύμφωνα με το άρθρο 19 του ελληνικού Συντάγματος: "1. Το απόρρητο των

Διαβάστε περισσότερα

ΚΥΚΛΟΣ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΗ

ΚΥΚΛΟΣ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΗ ΚΥΚΛΟΣ ΣΧΕΣΕΩΝ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΗ ΣΥΝΟΨΗ ΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ Θέµα: υνατότητα διαφήµισης διδασκαλίας κατ οίκον Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη: Καλλιόπη Σπανού Ειδικός Επιστήµονας: Ευάγγελος Θωµόπουλος Αθήνα, Μάρτιος

Διαβάστε περισσότερα

Το Δημοψήφισμα με Πρωτοβουλία των Πολιτών Ως κορυφαία πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος

Το Δημοψήφισμα με Πρωτοβουλία των Πολιτών Ως κορυφαία πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος 1 η Πρόταση Αναθεώρησης του Συντάγματος Το Δημοψήφισμα με Πρωτοβουλία των Πολιτών Ως κορυφαία πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος Καθηγητής Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών

Διαβάστε περισσότερα

Η στρατηγική πολύ µικρής κρατικής δύναµης: Η περίπτωση της Κύπρου

Η στρατηγική πολύ µικρής κρατικής δύναµης: Η περίπτωση της Κύπρου 1 Η στρατηγική πολύ µικρής κρατικής δύναµης: Η περίπτωση της Κύπρου Στο διεθνές σύστηµα δεν υπάρχουν µόνο οι µεγάλες δυνάµεις αλλά επίσης υπάρχουν µεσαίες, µικρές ή και πολύ µικρές δυνάµεις. Βέβαια η διαµόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Α Π Ο Φ Α Σ Η ΑΡ. 77Α / 2002

Α Π Ο Φ Α Σ Η ΑΡ. 77Α / 2002 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ Ε ΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Αθήνα, 25/06/2002 ΑΠ: 1143Α Ταχ. /νση: ΟΜΗΡΟΥ 8 105 64 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ.: 33.52.604-605 FAX: 33.52.617 Α Π Ο Φ Α Σ Η ΑΡ. 77Α / 2002 Η Αρχή Προστασίας

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4456, 25.7.2014

Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4456, 25.7.2014 Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4456, 25.7.2014 Ν. 125(Ι)/2014 125(Ι)/2014 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΦΟΡΕΑ ΕΞΩΔΙΚΗΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

Σχέδιο Δράσης Φτώχεια και Εργασία: Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση διερεύνησης και άμβλυνσης του φαινομένου

Σχέδιο Δράσης Φτώχεια και Εργασία: Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση διερεύνησης και άμβλυνσης του φαινομένου Σχέδιο Δράσης Φτώχεια και Εργασία: Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση διερεύνησης και άμβλυνσης του φαινομένου Ένα πρόβλημα που μας αφορά όλους Το φαινόμενο της φτώχειας παραμένει κυρίαρχο στις σύγχρονες κοινωνίες

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4158, 11/4/2008 NOMOΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4158, 11/4/2008 NOMOΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ NOMOΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΟ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΣΥΝΑΦΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ

Διαβάστε περισσότερα

ECB-PUBLIC ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. της 12ης Μαρτίου 2013. σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων (CON/2013/17)

ECB-PUBLIC ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. της 12ης Μαρτίου 2013. σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων (CON/2013/17) EL ECB-PUBLIC ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ της 12ης Μαρτίου 2013 σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση των πιστωτικών ιδρυμάτων (CON/2013/17) Εισαγωγή και νομική βάση Στις 4 Μαρτίου 2013 η Ευρωπαϊκή

Διαβάστε περισσότερα

14o Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών το οποίο τροποποιεί το σύστημα ελέγχου της Σύμβασης

14o Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών το οποίο τροποποιεί το σύστημα ελέγχου της Σύμβασης 14o Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών το οποίο τροποποιεί το σύστημα ελέγχου της Σύμβασης Υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 14.6.2014 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 183/5 Ψήφισμα του Συμβουλίου και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνερχομένων στα πλαίσια του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 2014,

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.3851, 30/4/2004 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 1997 ΜΕΧΡΙ 2004

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.3851, 30/4/2004 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 1997 ΜΕΧΡΙ 2004 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥ 1997 ΜΕΧΡΙ 2004 Για σκοπούς εναρμόνισης με την πράξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τίτλο - «Οδηγία 2001/24/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και

Διαβάστε περισσότερα

Χάρτα αυτοδέσμευσης κοινωνικής ευθύνης και λογοδοσίας μη κυβερνητικών οργανώσεων

Χάρτα αυτοδέσμευσης κοινωνικής ευθύνης και λογοδοσίας μη κυβερνητικών οργανώσεων Χάρτα αυτοδέσμευσης κοινωνικής ευθύνης και λογοδοσίας μη κυβερνητικών οργανώσεων Ποιοι είμαστε Οι διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις που προσυπογράφουμε τον Καταστατικό Χάρτη Αυτοδέσμευσης Κοινωνικής

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ. Dusan Sidjanski Απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Κολυβάς

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ. Dusan Sidjanski Απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Κολυβάς ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ Dusan Sidjanski Απόδοση στα Ελληνικά: Γιώργος Κολυβάς ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τα κράτη-µέλη της Ευρωζώνης βρίσκονται µπροστά σε µια ιδιαίτερα σηµαντική πολιτική επιλογή:

Διαβάστε περισσότερα

μεταναστευτικό ζήτημα θετικό βήμα το εγχείρημα της συγκέντρωσης της σχετικής νομοθεσίας σε ενιαίο κείμενο νόμου.

μεταναστευτικό ζήτημα θετικό βήμα το εγχείρημα της συγκέντρωσης της σχετικής νομοθεσίας σε ενιαίο κείμενο νόμου. Ομιλία της Συνηγόρου του Πολίτη Καλλιόπης Σπανού στη Διεθνή Συνδιάσκεψη της ΟΚΕ στο πλαίσιο της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης με θέμα: «Μια ολοκληρωμένη και κοινή μεταναστευτική

Διαβάστε περισσότερα

ΔΡΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ

ΔΡΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΗΡΗΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ Προπυλαίων 7, 11742 Αθήνα Τηλ/fax: 210 9239913 - email:pesa@pesa.com.gr, - http:www.pesa.gr Αθήνα 3 7 2014 Αριθμ. Πρωτ.:2140 Προς: Όλα τα μέλη ΔΡΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΑΚΥΡΩΝΟΥΜΕ

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι. Άρθρο 1. Άρθρο 2. Άρθρο 3. Άρθρο 4

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι. Άρθρο 1. Άρθρο 2. Άρθρο 3. Άρθρο 4 16.12.2004 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 310/261 7. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΣΥΛΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ, ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι, σύμφωνα με το άρθρο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙ ΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΗΜΟΣΙΟ ΙΚΑΙΟ ΑΚΑ ΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2003-2004

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙ ΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΗΜΟΣΙΟ ΙΚΑΙΟ ΑΚΑ ΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2003-2004 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΝΟΜΙΚΗΣ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙ ΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΗΜΟΣΙΟ ΙΚΑΙΟ ΑΚΑ ΗΜΑΪΚΟ ΕΤΟΣ 2003-2004 ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΙΚΑΙΟΥ ΘΕΜΑ: ΘΕΣΜΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4175, 25/7/2008

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4175, 25/7/2008 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΙΑΒΑΘΜΙΣΜΕΝΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ, ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΥΝΑΦΗ ΘΕΜΑΤΑ ΝΟΜΟΥΣ Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: Συνοπτικός τίτλος. 216(Ι)

Διαβάστε περισσότερα

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με την τριμερή κοινωνική σύνοδο κορυφής για την ανάπτυξη και την απασχόληση

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. σχετικά με την τριμερή κοινωνική σύνοδο κορυφής για την ανάπτυξη και την απασχόληση ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 31.10.2013 COM(2013) 740 final 2013/0361 (APP) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την τριμερή κοινωνική σύνοδο κορυφής για την ανάπτυξη και την απασχόληση EL EL 1.

Διαβάστε περισσότερα

1. Εισαγωγή 2. Διαπιστεύσεις: Πιστοποίηση Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Πιστοποίηση ΕΛΟΤ EN ISO 9001:2000 3. Σκοπός του Προγράμματος 4. Κατηγορίες υποψηφίων που γίνονται

1. Εισαγωγή 2. Διαπιστεύσεις: Πιστοποίηση Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Πιστοποίηση ΕΛΟΤ EN ISO 9001:2000 3. Σκοπός του Προγράμματος 4. Κατηγορίες υποψηφίων που γίνονται 1. Εισαγωγή 2. Διαπιστεύσεις: Πιστοποίηση Ε.ΚΕ.ΠΙΣ. Πιστοποίηση ΕΛΟΤ EN ISO 9001:2000 3. Σκοπός του Προγράμματος 4. Κατηγορίες υποψηφίων που γίνονται δεκτοί στο πρόγραμμα - Προαπαιτούμενα 5. Η Βεβαιωση

Διαβάστε περισσότερα

Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα

Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα 2002R1606 EL 10.04.2008 001.001 1 Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 19ης

Διαβάστε περισσότερα

Κύκλος Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΠΟΡΙΣΜΑ. Θέμα: ΑΠΟΔΟΧΉ ΜΕΤΑΦΡΆΣΕΩΝ ΔΙΚΗΓΌΡΟΥ

Κύκλος Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΠΟΡΙΣΜΑ. Θέμα: ΑΠΟΔΟΧΉ ΜΕΤΑΦΡΆΣΕΩΝ ΔΙΚΗΓΌΡΟΥ Κύκλος Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΠΟΡΙΣΜΑ [Ν. 3094/03 Συνήγορος του Πολίτη και άλλες διατάξεις, άρ. 4 6] Θέμα: ΑΠΟΔΟΧΉ ΜΕΤΑΦΡΆΣΕΩΝ ΔΙΚΗΓΌΡΟΥ Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη: Ανδρέας Τάκης Ειδικός Επιστήμονας:

Διαβάστε περισσότερα

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: α. Ανόρθωση (1910) β. Κλήριγκ γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α2. Γιατί δεν προέκυψαν ταξικά κόμματα στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα; Μονάδες

Διαβάστε περισσότερα

1. Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο περί Αναγνώρισης Τίτλων Σπου

1. Ο παρών Νόμος θα αναφέρεται ως ο περί Αναγνώρισης Τίτλων Σπου Ε.Ε.Παρ. 1(1) 322 Ν. 68(Ι)/96 Αρ. 3057, 3.5.96 Ο περί Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών Ανώτερης και Ανώτατης Εκπαίδευσης και Παροχής Σχετικών Πληροφοριών Νόμος του 1996 εκδίδεται με δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα

Διαβάστε περισσότερα

Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας. Σκοποί

Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας. Σκοποί Επιδιώξεις της παιδαγωγικής διαδικασίας Σκοποί Θεματικές ενότητες Διαμόρφωση των σκοπών της αγωγής Ιστορική εξέλιξη των σκοπών της αγωγής Σύγχρονος προβληματισμός http://users.uoa.gr/~dhatziha/ Διαφάνεια:

Διαβάστε περισσότερα

ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ)

ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ) ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ του Συνδέσμου Εταιριών Φωτοβολταϊκών (ΣΕΦ) Άρθρο 1. Γενικές Αρχές 1.1 Ο Κώδικας Δεοντολογίας Εσωτερικός Κανονισμός (εφεξής Κώδικας Δεοντολογίας) περιέχει τις

Διαβάστε περισσότερα

Αρ. Φακ.: Α.Κ.Ι. 101/2007, Α.Κ.Ι. 2/2008 και Α.Κ.Ι. 20/2008

Αρ. Φακ.: Α.Κ.Ι. 101/2007, Α.Κ.Ι. 2/2008 και Α.Κ.Ι. 20/2008 Αρ. Φακ.: Α.Κ.Ι. 101/2007, Α.Κ.Ι. 2/2008 και Α.Κ.Ι. 20/2008 Έκθεση της Αρχής Ισότητας αναφορικά με καταγγελία για διάκριση λόγω ηλικίας στις διατάξεις που ρυθμίζουν το όριο υποχρεωτικής αφυπηρέτησης των

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ (σελ. 1-14)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ (σελ. 1-14) ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ (σελ. 1-14) 1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟ (ΩΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ) 2.ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΙΚΑΙΟΥ 3.ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 4.ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Τόπος : Αθήνα Ημερομηνία : 25/10/2011 Α.Π. : 1448. Προς: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ Α.Ε. Ταχ. Δ/νση : ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ 2-4 ΥΜΗΤΤΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Τόπος : Αθήνα Ημερομηνία : 25/10/2011 Α.Π. : 1448. Προς: ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ Α.Ε. Ταχ. Δ/νση : ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΩΣ 2-4 ΥΜΗΤΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ & ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΕΥ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ&ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

: ERA Romanian Institute of Magistracy. : Bucharest. : The Charter of Fundamental Rights of the European Union in Practice: Seminar for Judges

: ERA Romanian Institute of Magistracy. : Bucharest. : The Charter of Fundamental Rights of the European Union in Practice: Seminar for Judges Φορέας Υλοποίησης : ERA Romanian Institute of Magistracy Τόπος ιεξαγωγής : Bucharest Ηµεροµηνία : 22-23/4/2013 Τίτλος Σεµιναρίου : The Charter of Fundamental Rights of the European Union in Practice: Seminar

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ: Η ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ Ο ρόλος της Δια βίου Μάθησης στην καταπολέμηση των εκπαιδευτικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Τοζήτηματωνκοινωνικώνανισοτήτωνστηνεκπαίδευσηαποτελείένα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ 2007

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ 2007 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑ.ΣΟ.Κ 2007 ΑΠΑΝΤΗΣΗ κυρίου Γιώργου Παπανδρέου 1. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ : Γνωμοδότηση της Νομικού Συμβούλου της Δ.Ο.Ε. για την απεργία αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης

ΘΕΜΑ : Γνωμοδότηση της Νομικού Συμβούλου της Δ.Ο.Ε. για την απεργία αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης Αρ. Πρωτ. 1290 Αθήνα 26/11/2014 Προς Συλλόγους Εκπαιδευτικών Π.Ε. ΘΕΜΑ : Γνωμοδότηση της Νομικού Συμβούλου της Δ.Ο.Ε. για την απεργία αποχή από τις διαδικασίες της αξιολόγησης Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. έχει τονίσει

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4288, 22/7/2011 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΝΟΜΟ. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως:

Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4288, 22/7/2011 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΝΟΜΟ. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΝΟΜΟ Για σκοπούς μερικής εναρμόνισης με την πράξη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τίτλο:- Επίσημη Εφημερίδα της Ε.Ε.: L 70, 14.3.2009, σ. 11. «Οδηγία 2009/12/ΕΚ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Κεφάλαιο 3 ο

ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Κεφάλαιο 3 ο ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΝΙΚΟΛΑΟΣ Χ. ΤΖΟΥΜΑΚΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ Κεφάλαιο 3 ο Διεύθυνση-Παρακίνηση 3.1. Ηγεσία-Βασικές έννοιες Η επιτυχία των επιχειρήσεων ή των οργανισμών

Διαβάστε περισσότερα

ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER

ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER ΔΉΛΩΣΗ ΠΕΡΊ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΑΝΘΡΏΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΆΤΩΝ ΤΗΣ UNILEVER Πιστεύουμε ότι η επιχειρηματικότητα ανθεί μόνο σε κοινωνίες όπου υπάρχει προστασία και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αναγνωρίζουμε ότι οι

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αρ. 3124 της 14ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997 ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΜΕΡΟΣ Ι

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αρ. 3124 της 14ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997 ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΜΕΡΟΣ Ι Ν. 8(Ι)/97 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Αρ. 3124 της 14ης ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1997 ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΜΕΡΟΣ Ι Ο περί Ιδιωτικών Γραφείων Εξεύρεσης Εργασίας Νόμος του 1997 εκδίδεται με δημοσίευση

Διαβάστε περισσότερα

Η ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΗ

Η ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΚΗ CENTRE FOR EUROPEAN CONSTITUTIONAL LAW THEMISTOKLES AND DIMITRIS TSATSOS FOUNDATION Victims Protection eu Protecting Victims Rights in the EU: The theory and practice of diversity of treatment during the

Διαβάστε περισσότερα

Κοινή Γνώμη. Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015

Κοινή Γνώμη. Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015 Κοινή Γνώμη Κολέγιο CDA ΔΗΣ 110 Κομμωτική Καρολίνα Κυπριανού 11/02/2015 Έννοια, ορισμός και ανάλυση Κοινής Γνώμης Κοινή γνώμη είναι η γνώμη της πλειοψηφίας των πολιτών, πάνω σε ένα ζήτημα που αφορά την

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟΥ Διδάσκων: Γ. Χαραλαμπίδης,

Διαβάστε περισσότερα

segm@segm.gr, www.segm.gr

segm@segm.gr, www.segm.gr ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ-ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Μακεδόνων 2, 115 21 Αθήνα, τηλ. 210 6452 232, fax 210 6444 685 segm@segm.gr, www.segm.gr ΘΕΣΕΙΣ ΣΕΓΜ για τη Δημόσια διαβούλευση που διοργανώνει η ΕΕΚΕ Ανάπτυξης,

Διαβάστε περισσότερα

Κανονισμός Λειτουργίας

Κανονισμός Λειτουργίας Κανονισμός Λειτουργίας Υπηρεσίας Παροχής Συνδρομής και Πληροφόρησης για θέματα Διαφθοράς «ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΤΩΡΑ!» Α. ΠΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ 1. Υπηρεσία Παροχής Συνδρομής και Πληροφόρησης για θέματα Διαφθοράς 1.1. Το Σωματείο

Διαβάστε περισσότερα

Οι θέσεις της Α Βάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Κοινωνική Αλληλεγγύη την Απασχόληση & την Κοινωνική Συνοχή

Οι θέσεις της Α Βάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Κοινωνική Αλληλεγγύη την Απασχόληση & την Κοινωνική Συνοχή ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΔΗΜΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ Οι θέσεις της Α Βάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την Κοινωνική Αλληλεγγύη την Απασχόληση & την Κοινωνική Συνοχή ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 28.11.2014 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0824/2008, του Kroum Kroumov, βουλγαρικής ιθαγένειας, η οποία συνοδεύεται από 16 υπογραφές, σχετικά με

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. Καρράς Γιώργος Κοινωνιολόγος - Οικονομολόγος

Περιεχόμενα. Καρράς Γιώργος Κοινωνιολόγος - Οικονομολόγος Περιεχόμενα ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Το Δίκαιο... 2 1.1 Έννοια, προέλευση και εξέλιξη του Δικαίου... 2 1.2 Κανόνες ηθικής και κανόνες δικαίου: η διαφορά... 3 1.3 Υποκείμενα δικαίου... 3 1.4 Διακρίσεις Δικαίου... 4

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΕΔ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ

ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΕΔ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΕΔ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2012 Ένας στρατηγός είναι τόσο καλός ή τόσο κακός όσο τον κάνουν τα στρατιωτικά

Διαβάστε περισσότερα

Πολύ περισσότερα από ένα απλό φροντιστήριο! σ. 1

Πολύ περισσότερα από ένα απλό φροντιστήριο! σ. 1 ΚΕΙΜΕΝΟ Η Δημοκρατία στην εποχή της παγκόσμιας ανομίας Θα αρχίσω από μιαν αναδρομή. Οι έννοιες του «Λαού» και της «Κοινωνίας» δεν είναι ούτε διϊστορικές ούτε αυτονόητες. Αποκρυσταλλώθηκαν από τη νεωτερική

Διαβάστε περισσότερα

(Άρθρα 1-11) ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α.

(Άρθρα 1-11) ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α. ΝΟΜΟΣ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 3016 / 2002 «Για την εταιρική διακυβέρνηση, θέματα μισθολογίου και άλλες διατάξεις,» (ΦΕΚ 110/17.05.2002), όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 26 του νόμου 3091/2002 (ΦΕΚ, 330/24.12.2002) (Άρθρα

Διαβάστε περισσότερα

των ορίων ηλικίας που θα έχουν διαµορφωθεί κατά το έτος της συµπλήρωσης του 55 ου ή του 60 ου έτους της ηλικίας τους.

των ορίων ηλικίας που θα έχουν διαµορφωθεί κατά το έτος της συµπλήρωσης του 55 ου ή του 60 ου έτους της ηλικίας τους. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Αθήνα, 26/09/2011 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ Αριθµ. πρωτ. : Φ. 80000/24506/1853 ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΠΡΟΣ : /νση Κύριας Ασφάλισης Μισθωτών Ι.Κ.Α. Ε.Τ.Α.Μ.

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΔΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ "ΠΡΟΣΒΑΣΗ"

ΕΙΔΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΕΙΔΙΚΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ "ΠΡΟΣΒΑΣΗ" Εισαγωγικός Διαγωνισμός για την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης 2014 Δείγμα Σημειώσεων για το μάθημα Οργάνωση και Λειτουργία του Κράτους

Διαβάστε περισσότερα

Ερώτηση:Ποιοι παράγοντες καθορίζουν τη μορφή της αγοράς ;

Ερώτηση:Ποιοι παράγοντες καθορίζουν τη μορφή της αγοράς ; Ερώτηση:Ποιοι παράγοντες καθορίζουν τη μορφή της αγοράς ; Απάντηση: Η μορφή της αγοράς καθορίζεται από μια σειρά παραγόντων. Οι σπουδαιότεροι από τους παράγοντες αυτούς είναι οι εξής: Πρώτον, ο αριθμός

Διαβάστε περισσότερα

Αποτελούμενο από την Πρόεδρο του Τμήματος Ανδρονίκη. Θεοτοκάτου, Αντιπρόεδρο, τους Συμβούλους Άννα Λιγωμένου και Σταμάτιο

Αποτελούμενο από την Πρόεδρο του Τμήματος Ανδρονίκη. Θεοτοκάτου, Αντιπρόεδρο, τους Συμβούλους Άννα Λιγωμένου και Σταμάτιο Αποτελούμενο από την Πρόεδρο του Τμήματος Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, Αντιπρόεδρο, τους Συμβούλους Άννα Λιγωμένου και Σταμάτιο Πουλή και τους Παρέδρους Ευφροσύνη Παπαδημητρίου και Γεώργιο Παπαϊσιδώρου (εισηγητή),

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι

Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι Κεφάλαιο και κράτος: Από τα Grundrisse στο Κεφάλαιο και πίσω πάλι Γιώργος Οικονομάκης geconom@central.ntua.gr Μάνια Μαρκάκη maniam@central.ntua.gr Συνεργασία: Φίλιππος Μπούρας Κομβικό-συστατικό στοιχείο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2008

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2008 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Βρυξέλλες, 29 Πρόταση κανονισµού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου σχετικά µε κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισµούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων

Διαβάστε περισσότερα

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟ TOY 1999. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως:

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟ TOY 1999. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΟΚΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΑΦΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΝΟΜΟ TOY 1999 Προοίμιο. Επειδή η συμπερίληψη ρήτρας για μονομερές δικαίωμα αύξησης περιθωρίου επιτοκίου από πιστωτικό

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ ΜΑΘΗΜΑ: ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΑ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ ΜΑΘΗΜΑ: ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ Ο διαγωνισμός της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης προϋποθέτει, ως γνωστόν, συνδυασμό συνδυαστικής γνώσης της εξεταστέας ύλης και θεμάτων πολιτικής και οικονομικής επικαιρότητας. Tα Πανεπιστημιακά Φροντιστήρια

Διαβάστε περισσότερα

πολιτική πρόταση για έξοδο από το μνημόνιο

πολιτική πρόταση για έξοδο από το μνημόνιο πολιτική πρόταση για έξοδο από το μνημόνιο Απρίλιος 2013 Ειδικό Παράρτημα Μελέτη των νομικών και θεσμικών δυνατοτήτων εξόδου της Κυπριακής Δημοκρατίας από την ευρωζώνη Εισαγωγικά σχόλια Κατά τη διάρκεια

Διαβάστε περισσότερα

Α.Τ.Ε.Ι. ΣΕΡΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ Μάθημα: Εργατικό-Ασφαλιστικό Δίκαιο Διδάσκων: Νίκος Κ. Παπαδόπουλος

Α.Τ.Ε.Ι. ΣΕΡΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ Μάθημα: Εργατικό-Ασφαλιστικό Δίκαιο Διδάσκων: Νίκος Κ. Παπαδόπουλος ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Ο ΠΗΓΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ 1.Εισαγωγή Λέγοντας πηγές του Εργατικού Δικαίου εννοούμε το που βρίσκουμε τους κανόνες του. Για να γνωρίσουμε τις πηγές του Εργατικού Δικαίου,θα πρέπει να έχουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΡΙΣΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ. Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη: Δ.Ν. Πατρίνα Παπαρρηγοπούλου Ειδικοί Επιστήμονες: Γιάννης Κωστής, Έλενα Σταμπουλή, Τασούλα Τοπαλίδου

ΠΟΡΙΣΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ. Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη: Δ.Ν. Πατρίνα Παπαρρηγοπούλου Ειδικοί Επιστήμονες: Γιάννης Κωστής, Έλενα Σταμπουλή, Τασούλα Τοπαλίδου ΠΟΡΙΣΜΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ Αθήνα 21 Ιουνίου 2005 Αριθμ. Πρωτ.: 18811/2004 Η ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΛΑΒΗΣ Η ΤΗΣ ΠΑΘΗΣΗΣ, ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΤΗΣ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ Ο ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ

Διαβάστε περισσότερα

V/ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.

V/ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. V/ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ. Η συμβολή της οικογένειας στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής είναι μεγάλη και διαχρονική. Η μορφή και το περιεχόμενο, όμως, αυτής της συμβολής

Διαβάστε περισσότερα

Μια νέα συνθήκη, ένας νέος ρόλος για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές

Μια νέα συνθήκη, ένας νέος ρόλος για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές Μια νέα συνθήκη, ένας νέος ρόλος για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές Συνέλευση των περιφερειακών και των τοπικών εκπροσώπων της ΕΕ 1 Η Επιτροπή των Περιφερειών σήμερα ένας ρόλος σε πλήρη εξέλιξη «Είμαστε

Διαβάστε περισσότερα

Το κράτος εμφανίζεται σαν διαμεσολαβητής των στρατηγικών των επιχειρήσεων και της κοινωνικής συνοχής στο εσωτερικό του. Πολιτικές

Το κράτος εμφανίζεται σαν διαμεσολαβητής των στρατηγικών των επιχειρήσεων και της κοινωνικής συνοχής στο εσωτερικό του. Πολιτικές Οικονομική διπλωματία και οικονομική κρίση Στόχοι, στρατηγική, συγκρότηση & οργάνωση της ελληνικής οικονομικής διπλωματίας Επιπτώσεις οικονομικής κρίσης στις εξαγωγές Βασικά προβλήματα Χρήστος Φαρμάκης

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΤΩΝ 2012-2013

ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΤΩΝ 2012-2013 ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΤΩΝ 2012-2013 Στην Αθήνα, σήμερα 14 Μαΐου 2013, οι υπογράφοντες την παρούσα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, αφενός: α) Γεώργιος Καββαθάς Πρόεδρος και

Διαβάστε περισσότερα

ανάμειξη των παιδιών σε ένοπλη σύρραξη

ανάμειξη των παιδιών σε ένοπλη σύρραξη Προαιρετικό Πρωτόκολλο της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού σε σχέση με την ανάμειξη των παιδιών σε ένοπλη σύρραξη Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και άνοιξε για υπογραφή, κύρωση και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Ν.3614/2007 ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 2007-2013

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Ν.3614/2007 ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 2007-2013 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Ν.3614/2007 ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 2007-2013 Οι συγκεντρωτικές διαδικασίες εφαρμογής των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ οδήγησαν

Διαβάστε περισσότερα

Κώδικας Συμπεριφοράς της εταιρίας SCA

Κώδικας Συμπεριφοράς της εταιρίας SCA Κώδικας Συμπεριφοράς της εταιρίας SCA Κώδικας Συμπεριφοράς της εταιρίας SCA Η SCA δεσμεύεται για τη δημιουργία αξιών για τους υπαλλήλους, τους πελάτες, τους καταναλωτές, τους μετόχους καθώς και για τους

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ TΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ TΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ TΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ / / / ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΓΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΤΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ε Θ Ν Ι Κ Η Ε Π Ι Τ Ρ Ο Π Η Β Ι Ο Η Θ Ι Κ Η Σ Γ Ν Ω Μ Η ΜΕΤΑ ΟΤΙΚΑ ΛΟΙΜΩ Η ΝΟΣΗΜΑΤΑ: ΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ

Ε Θ Ν Ι Κ Η Ε Π Ι Τ Ρ Ο Π Η Β Ι Ο Η Θ Ι Κ Η Σ Γ Ν Ω Μ Η ΜΕΤΑ ΟΤΙΚΑ ΛΟΙΜΩ Η ΝΟΣΗΜΑΤΑ: ΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ Ε Θ Ν Ι Κ Η Ε Π Ι Τ Ρ Ο Π Η Β Ι Ο Η Θ Ι Κ Η Σ Γ Ν Ω Μ Η ΜΕΤΑ ΟΤΙΚΑ ΛΟΙΜΩ Η ΝΟΣΗΜΑΤΑ: ΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, σε επανειληµµένες συνεδριάσεις, εξέτασε το ζήτηµα των αποδεκτών

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΩΣ ΜΕΣΟ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ H Διοικητική Μεταρρύθμιση του Κράτους και της Αυτοδιοίκησης αποτελεί σήμερα μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανάπτυξη της χώρας και

Διαβάστε περισσότερα

18(Ι)/2014 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως:

18(Ι)/2014 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. Η Βουλή των Αντιπροσώπων ψηφίζει ως ακολούθως: Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4430, 21.2.2014 Ν. 18(Ι)/2014 18(Ι)/2014 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΕ ΔΙΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Προοίμιο. Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ: L. 280, 26.10.2010,

Διαβάστε περισσότερα