«Νοσταλγώντας το άπειρο των παιδικών μας χρόνων. Μια ερμηνεία της ποιητικής του Τάσου Λειβαδίτη με κλειδί την παιδικότητα» *

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "«Νοσταλγώντας το άπειρο των παιδικών μας χρόνων. Μια ερμηνεία της ποιητικής του Τάσου Λειβαδίτη με κλειδί την παιδικότητα» *"

Transcript

1 Δημοσιεύθηκε σε συντομευμένη μορφή στο Δέντρο, τχ (φθινόπωρο 2009): αφιέρωμα στον Τάσο Λειβαδίτη, σσ Αφροδίτη Αθανασοπούλου «Νοσταλγώντας το άπειρο των παιδικών μας χρόνων. Μια ερμηνεία της ποιητικής του Τάσου Λειβαδίτη με κλειδί την παιδικότητα» * δεν έχουμε παρά μόνο μια παιδική ηλικία μέσα στον αναπόφευκτο κόσμο («Βιολέτες για μια εποχή», Γ 242) 1 Η πυκνότητα των αναφορών στο θέμα της παιδικής ηλικίας και της «παιδικότητας» στο έργο του Λειβαδίτη είναι τέτοια, που δεν θα ήταν υπερβολή να υποστηρίξει κανείς ότι η ποίησή του ταλαντεύεται, με εμμονή που καταντά σχεδόν ναρκισσιστική, ανάμεσα στον ύμνο και στην ελεγεία της παιδικότητας, με τη δεύτερη, πιο μακρόσυρτη (από το 1972 και εντεύθεν: Β και Γ τόμος Απάντων), να αντηχεί ακόμα κι από τον τάφο, στα μεταθανάτια εκδεδομένα Χειρόγραφα του φθινοπώρου (1990). Η ίδια η ποιητική ιδιότητα, κατά τον Λειβαδίτη, συνίσταται πρωτίστως στη διαφύλαξη της παιδικής όψης του κόσμου, στη μη απώλεια της παιδικότητας. Είναι ενδεικτικό, για παράδειγμα, ότι το μόνο έγκλημα που αναγνωρίζει στον εαυτό του είναι «ότι δεν μπόρεσα να μεγαλώσω» (Β 25), και δηλώνει «εκ προσωπικής αδιαλλαξίας άρρωστος, πολύ άρρωστος για να προφτάσω να ενηλικιωθώ» (Γ 45 πβ. Β 21). Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η εικόνα του, ως ποιητή, που «θηλάζει» ένα παιδί (Β 45). Η «καθήλωση» στην παιδική ηλικία παραμένει και σε προχωρημένη ποιητική ηλικία: «Και μέσα στο σπίτι υπήρχε το άλλο εκείνο σπίτι εκεί που η μητέρα ήταν ακόμα νέα και ένα φλάουτο ακουγόταν το βράδυ, όπως όταν οδηγούν έναν τυφλό. Σ αυτό το σπίτι είχαμε μείνει κι εμείς για πάντα, ενώ καθώς ανάβαμε τη λάμπα, το φως της έριχνε μόνον τις σκιές μας στο πάτωμα εδώ» (Γ 24). Πώς εξηγείται αυτή η συμπεριφορά; Πρόκειται άραγε για ό,τι εκ πρώτης όψεως φαίνεται: ένας αλλόκοτος και πείσμων παλιμπαιδισμός; ένας αναχρονισμός με έκδηλα ψυχικά ίχνη παλινδρόμησης; η ποιητική μετουσίωση (sublimation) ενός βαθύτατα και αγιάτρευτα πληγωμένου παιδιού που αρνείται να μεγαλώσει, όπως φαίνεται να επιβεβαιώνουν και τα ακόλουθα χωρία: «πάντα είχα μιαν άλλη ηλικία από την αληθινή» (Γ 126) «εξάλλου με τις διαρκείς αναβολές, όλο αύριο και αύριο, έμεινα για πάντα δωδεκαετής» (Γ 222); Σε αυτά τα ερωτήματα θα επιχειρήσει να απαντήσει η εργασία αυτή. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η «έξοδος» από την εποχή της αθωότητας απασχολεί έντονα τον ποιητή 2 σκέφτεται «ότι αυτό που μας μεγαλώνει είναι, ίσως, η ίδια η παιδικότητα, που μας διώχνει, για να μην, τελικά, εννοήσουμε» (Β 85), και περιγράφει το τέλος της, την ενηλικίωση, με εικόνες όπως αυτή: «κι η αθωότητα τρέκλιζε τώρα σαν ένας άγγελος που απ τα φτερά του υποφέρει» (Β 53). Με τέτοιους όρους, γίνεται σαφές πως η ενηλικίωση, το τέλος της αθωότητας, στην ποιητική σκέψη του Λειβαδίτη δεν αφορά το βιολογικό τέλος της παιδικής ηλικίας (αυτό είναι μια αναπόφευκτη «φυσιολογική» εξέλιξη, κάποτε μάλιστα πρόωρα * Η εργασία αυτή, σε συντομευμένη μορφή, δημοσιεύθηκε στο πρόσφατο αφιέρωμα του περιοδικού Δέντρο στον Τάσο Λειβαδίτη. Ευχαριστώ τον κ. Κώστα Μαυρουδή για την ιδέα, καθώς και για τις ενδιαφέρουσες λαβές σχετικά με την «παιδικότητα» που μου έδωσε η ανάγνωση του βιβλίου του Οι κουρτίνες του Γκαριμπάλντι, Νεφέλη Οι παραπομπές γίνονται από την 3τομη έκδοση των Απάντων του Λειβαδίτη: τόμος Α (Κέδρος, , α έκδ.: 1978), τόμος Β (Κέδρος 1987), τόμος Γ (Κέδρος 1988). 2 Βλ. ιδιαίτερα τις ενότητες «Αργοπορημένες αμοιβές» και «Κάτω από τον ίδιο αστερισμό» του ποιητικού βιβλίου του Βιολέτες για μια εποχή, Γ

2 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 2 εξαναγκασμένη από την ίδια τη ζωή, βλ. π.χ. Β 14), όσο μάλλον αφορά την ανεπίστρεπτη και γι αυτό τόσο επώδυνη, τόσο τραυματική, ειδικά για έναν ποιητή λήξη της παιδικής ηλικίας της σκέψης και του αισθήματος ενός τρόπου του ζην, του βλέπειν και του σκέπτεσθαι, που είναι «παιδικός», δηλαδή: αθώος, αφελής, ονειροπόλος, τρελός. 3 Ξέρουμε ότι ένας τέτοιος τρόπος του ζην, του βλέπειν και του σκέπτεσθαι προσιδιάζει όχι μόνο στα παιδιά αλλά και στους «τρελούς», τους «μωρούς», τους «αγαθούς» ανθρώπους, με ένα λόγο στους «απροσάρμοστους» ή ανυπάκουους, από μιαν άλλη άποψη, που ζουν αποκλεισμένοι σε άσυλα ή στο περιθώριο της κοινωνίας με το αδίκημα, ή το πρόσχημα, της προσβολής της κοινωνικής αιδούς, αλλά που στη συνείδηση του ποιητή θεωρούνται «αναμάρτητοι», οι μόνοι «αθώοι» (απρόσβλητοι από τις αμαρτίες και τα ανομήματα των ευυπόληπτων καθαρμάτων της κοινωνικής «ευταξίας») στην ίδια συνομοταξία συγκαταλέγονται, από τον ποιητή, και όλοι οι διά Χριστόν σαλοί, οι ανώνυμοι δηλαδή οσιομάρτυρες της πίστης τους «σημειωμένοι [στο ημερολόγιο] μόνο με το μικρό τους όνομα, όπως τους φώναζε η μητέρα τους» (Γ 169), και εν γένει όλοι οι καθαγιασμένοι από τον πόνο και τη δοκιμασία αφανείς «ήρωες της καθημερινότητας»: οι κατατρεγμένοι, οι παρίες, οι παραστρατημένοι, οι επαίτες, οι άνεργοι, οι πόρνες, «άσκημοι, θεόφτωχοι, μεθύστακες, κακορίζικοι, απομαζώματα σύντροφοι ακριβοί μου» (Α 258 πβ. Α 354, 277), αλλά και όσοι, πιο δραστικά, απέδρασαν από το κελί ή τη φυλακή αυτού του μάταιου άδικου κόσμου, «σαν τον τρελό που, κλειδωμένος στο κελί του, ζωγράφισε στον τοίχο μια πόρτα κι έφυγε» (Β 39), ή όπως «η νεκρή βγήκε μ ένα θριαμβευτικό χαμόγελο [απ το σπίτι], σαν νά χε μόλις μάθει πού ακριβώς ήταν η πόρτα» (Β 82). Είναι προφανές ότι το ποιητικό σύμπαν του Λειβαδίτη, που μόλις σκιαγραφήσαμε, κατασκευάζεται στον αντίποδα και κατ αντιστροφή των αξιών, των αντιλήψεων και των ιεραρχήσεων της επίπλαστης «κοινωνίας της αφθονίας», μιας κοινωνίας του παραλόγου, κατά τον ποιητή, που αλλοτριώνει τον άνθρωπο απ ό,τι πιο ανθρώπινο και γνήσιο φέρει μέσα του παιδιόθεν, γι αυτό και, ενώ διαφημίζει την ευτυχία, οδηγεί αντίθετα στην άκρα δυστυχία, την εξαλλαγή και την απανθρωπιά: «τόσα πράγματα προσφέρει ο πολιτισμός για την ευτυχία μας / και μεις επιμένουμε αναχρονιστικά νάμαστε δυστυχισμένοι [ ]» (Α 231). 4 Είναι ακριβώς αυτό το παιδιόθεν, οι ιδιότητες της παιδικότητας που ενυπάρχουν σε κάθε άνθρωπο πριν την ενηλικίωση, που κάνει το «παιδί» και τον τόπο της «παιδικής ηλικίας» να έχουν τόσο μεγάλη συμβολική αξία, τέτοια εμβληματική σημασία στην ποίηση του Λειβαδίτη. Εκτός από τα στερεότυπα γνωρίσματα της παιδικής ηλικίας (τα γέλια, τα τραγούδια, τα παιχνίδια, την εν γένει ανέφελη και ανέμελη χαρά της ζωής και την αυταρέσκεια της νιότης χαρακτηριστικά που ο ποιητής μπορεί να αντλεί τόσο από την παιδική πινακοθήκη της ποιητικής παράδοσης όσο και από την απώτατα κοιτάσματα της μνήμης του, πριν τον ξεπεσμό και τις οικογενειακές δυστυχίες), 5 υπάρχουν κάποια άλλα κατηγορήματα, ιδιότητες της παιδικής εμπειρίας με ειδοποιό χαρακτήρα, στις οποίες φαίνεται να εμμένει ο ποιητής (αν κρίνουμε από 3 Περιττό να σημειώσουμε ότι στον Λειβαδίτη οι ιδιότητες αυτές σημαίνονται θετικά, και διόλου συγκαταβατικά, όπως συμβαίνει με τα γνωστά στερεότυπα για την παιδική ηλικία: μωρά παιδιά. 4 Το θέμα, ακριβέστερα το βίωμα, της ανθρώπινης αλλοτρίωσης στη μεταπολεμική καταναλωτική κοινωνία, στην οποία ο ποιητής ζει σαν «κυνηγημένος» και «απόκληρος» ένας διπλά ηττημένος της γενιάς του είναι κεντρικό στην ποίηση του Λειβαδίτη, και τεράστιο παραπέμπω ενδεικτικά στις πρώτες συλλογές που το θέμα αυτό αποκτά σαφές περίγραμμα: Φυσάει στα σταυροδρόμια του κόσμου, Συμφωνία αρ. 1, 25 η Ραψωδία της Οδύσσειας, όπου έχουμε και μια σημαίνουσα αλλαγή ποιητικής βλ. επίσης, μεταξύ πολλών άλλων, τα ποιήματα «Αιώνας εμπορίου», Α 425 «Νέα αρχή», Α 440 «Χοιροστάσιο», Β Αντιπβ. λ.χ. Α 17, 250, 303, 239, 390 Α 161, 196, 50, , 350 Β 14, 15, 20, 51 και, στο μεταίχμιο, Α (το ποίημα «Γαβριήλ»).

3 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 3 τη συχνή τους αναφορά στο έργο του): η «ευπιστία», η δυνατή πίστη, δηλαδή, στα μεγάλα, τα καθολικά, τα αδύνατα (Α 321) η «παντοδυναμία» της νιότης που αψηφά τον κίνδυνο και περιγελά ως και αυτόν τον θάνατο σαν ένα είδος ψυχικού αυτοματισμού, αυθόρμητης αντίδρασης μπροστά στον φόβο, στο σάστισμα που προκαλεί στην παιδική συνείδηση η εμπειρία του θανάτου (αντιπβ. Β 89 - Α 255 βλ. επίσης Α 411) η αδέσμευτη-άναρχη-πλήρως ελεύθερη φαντασία που αποδομεί και αναδομεί το «πραγματικό» υπερβαίνοντας ή προεκτείνοντας τα όρια του φυσικού κόσμου (εδώ θα μπορούσαμε να δούμε και καταβολές του υπερρεαλιστικού τρόπου γραφής στα ωριμότερα ποιήματα του Λειβαδίτη) το «άπειρο» των παιδικών χρόνων, τα ανοιχτά ενδεχόμενα και οι άπειρες προοπτικές ζωής που ανοίγονται στο μέλλον (Α 336, 452) τέλος, η εξοικείωση της παιδικής ματιάς ασκημένης επίμονα στο όνειρο με το «αθέατο», το «ανείπωτο», το «αόρατο», το «απερίγραπτο», με άλλα λόγια, εκείνη η έκτη αίσθηση (που κάποιοι συγκαταβατικά αποκαλούν «προλογική σκέψη»), η οποία επιτρέπει στα παιδιά να βλέπουν αλλού, πέρα από, να συλλαμβάνουν διαισθητικά παρουσίες που διαφεύγουν ή λανθάνουν ή υπερβαίνουν την κοινή αισθητηριακή αντίληψη του υλικού κόσμου («κανείς δεν μας καταλαβαίνει και μόνο τα παιδιά μαντεύουν πιο πολλά», Γ 114 πβ. Β 85, 96) και, αντιθέτως, η αποξένωση, η α-πορία που προκαλεί στην παιδική ψυχή η επαφή με τον κόσμο των μεγάλων: «κάποτε πιάναμε φιλίες με το άγνωστο πίσω απ τον καναπέ / αργότερα έφτασε μια νύχτα να τραβήξεις την κουρτίνα για ν αντικρίσεις όλο το ανεπίστρεπτο» (Γ 247) «τα παιδιά καβάλα πηγαινόρχονται απ τα γέλια στ όνειρο κι απ τ όνειρο / ξυπνάνε τρομαγμένα ξαφνικά στο μάταιο κόσμο των μεγάλων / και κλαίνε / και κανείς δεν μαντεύει το γιατί» (Α 237), ή: «[ ] τα τελευταία παιδικά ρούχα τα έστειλαν πίσω χωρίς τα φτερά, αρρωστήσαμε τότε βαριά και όταν σηκωθήκαμε, νιώθαμε αμήχανοι και ξένοι [ ]. Μόνο η μητέρα έκλαιγε τώρα πιο συχνά» (Γ 32). Δεν είναι βέβαια συμπτωματικό ότι τέτοιες ιδιότητες, στο ποιητικό σύστημα του Λειβαδίτη αποδίδονται επίσης, κατ εξαίρεση, σε «ειδικές» κατηγορίες ανθρώπων (όπου το «ειδικές» προσλαμβάνει αρνητική ή θετική χροιά αναλόγως του πρίσματος: κοινή αντίληψη ή αντίληψη του ποιητή), όπως είναι οι ταχυδακτυλουργοί, οι γελωτοποιοί (και εν γένει όσοι γίνονται «ο περίγελος του κόσμου»), κυρίως δε, οι τυφλοί, οι βουβοί/μουγκοί, οι πλανόδιοι μουσικοί, οι απόμαχοι της ζωής, γέροι και γριές (με τη συσσωρευμένη πείρα ζωής, τόσο κοντά στο χείλος του θανάτου), καθώς και ό,τι μετωνυμικά δηλώνει «ουρανό» (πουλιά, φτερά, άγγελοι) 6 εν ολίγοις, ό,τι και όσοι επικοινωνούν με τα «αόρατα κι ανείπωτα», στο πνεύμα της ακόλουθης δήλωσης πίστης: Η απέραντη ευπιστία μας, [ ] παντοδύναμη [ ] σαν τα παιδιά, έπλασε ακέρηον τούτον το μεγάλο κόσμο 6 Με τη συμβολική σημασία που ο «ουρανός» έχει, ας πούμε, στον Σαχτούρη (βλ. Σόνια Ιλίνσκαγια, Η μοίρα μιας γενιάς, Κέδρος, Αθήνα , 181 πβ. 120), ως «χώρος καθαρός» όπου οι μεγάλες αξίες και οι αιώνιες αλήθειες της ζωής -δηλαδή οι καθολικές και πανανθρώπινες- διαλάμπουν στιλπνές, αμόλυντες από την κόπρο της καθημερινότητας, κατά συνεκδοχή και ως «καθάριο βλέμμα» που ατενίζει τον κόσμο με παρθενική, άδολη ματιά, όπως ακριβώς το βλέμμα ενός παιδιού. Είναι σαφές ότι ο «ουρανός» στον Λειβαδίτη δεν έχει, δεν μπορεί να έχει μεταφυσική σημασία όπως συχνά η κριτική τείνει να θεωρήσει (παρ)ερμηνεύοντας, κατά τη γνώμη μου, τον υπαρξιακό, υπαρξιστικό πυρήνα της ώριμης ποιητικής του σαν «μεταφυσική» μεταστροφή ( μεταμέλεια ενός παραστρατημένου υλιστή;) δεδομένου ότι για κάθε συνεπή αριστερό, με μαρξιστική παιδεία, όπως ο Λειβαδίτης (που, πασιφανώς στο έργο του, μένει αταλάντευτος στις ουμανιστικές αξίες της κομμουνιστικής «ουτοπίας», παρά την απομάγευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού»), δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η μεταφυσική προοπτική της χριστιανικής δογματικής ο ουρανός είναι ακατοίκητος από Θεό, «τα πουλιά αγαπούν τον ουρανό χωρίς τη μεταφυσική του», όπως το θέτει ο ίδιος ο ποιητής (Γ 232). Διαφορετικά, τουτέστιν υπό το πρίσμα της «μεταφυσικής πίστης», είναι αδύνατον να γίνει κατανοητό το συντριπτικό αίσθημα της ματαιότητας που διατρέχει ιδίως το ώριμο έργο του, αίσθημα που προκαλεί βέβαια η ανέκκλητη φθορά του χρόνου, το άχθος του θανάτου ως τελεσίδικο τέλος (για σχετικά χωρία βλ. στο τέλος της εργασίας).

4 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 4 απ το τίποτα κι όχι μονάχα ό,τι βλέπεις κι ό,τι ακούς, μα κι όλα τ άλλα εκείνα, τα αόρατα κι ανείπωτα. (Α 321) Αρχίζει πλέον να ξεκαθαρίζει η προνομιακή θέση της «παιδικής ματιάς» μέσα στο ποιητικό σύμπαν που κατασκευάζει ο Λειβαδίτης (το οποίο διαπνέεται από αυτό ακριβώς το πνεύμα). 7 Προικισμένο εξαρχής με αυτές τις ιδιότητες, το παιδί επικοινωνεί αλλά και μετέχει εκείνου του «ακέραιου» ή «ολάκερου» κόσμου των τυφλών, 8 των πουλιών, 9 των νεκρών (που δεν είναι παρά «οι αιώνια κρυμμένοι»: Β 90), των μουσικών, 10 των σιωπηλών ή «σαστισμένων», όπως λέει ο ποιητής (Β 56 πβ. 19, 26 και αλλού), που στέκουν στις γωνίες σιωπηλοί ακριβώς γιατί είναι «βαρειοί από αλήθειες» (Α 310), εν ολίγοις σ έναν κόσμο η είσοδος στον οποίο δεν επιτρέπεται παρά μόνο σ εκείνους τους φτωχούς τρελούς που φαντάζονται ότι είναι πουλιά, σκάλες ή δέντρα μαντεύοντας αόριστα ότι για να μπουν στο μυστήριο πρέπει ν αφήσουν έξω τον εαυτό τους [το εγώ τους] (Γ 133) και ο οποίος, κατά συνέπεια, συγκροτείται από ουσίες και πλάσματα απρόσιτα, ασύλληπτα στην «κοινή θέα» των κανονικών ανθρώπων, των καθωσπρέπει και «φιλήσυχων αστών» (Α 245 πβ. Β 18) άνθρωποι που πέρασαν τη ζωή τους ρυθμισμένα και ήρεμα, ανάμεσα σε ώρες εργασίας και αμίλητα συζυγικά νεκρόδειπνα λίγος καφές στο τέλος του φαγητού για τη χώνεψη, λίγα όνειρα για το φόβο της καρδιοπάθειας, λίγη ελεημοσύνη για τη σωτηρία της ψυχής [ ] (Α 410 πβ. Α ) όσων, δηλαδή, με την ενηλικίωση και την αδιάκοπη τριβή στις μυλόπετρες της συνήθειας, του συμβιβασμού, της υλικής εξασφάλισης, του εγωισμού και της ματαιοδοξίας μεγάλωσαν «τρώγοντας την ίδια τους την παιδικότητα» (Α 287): απώλεσαν την ικανότητα να κοιτάζουν με παρθενική-άδολη ματιά τα πράγματα, τις αυθεντικές αξίες της ζωής, και κατέπνιξαν τα ασυμβίβαστα μεγάλα παιδικά τους όνειρα μέσα «σ αυτή τη νερουλή φτωχή σούπα» (Α 247), που έγινε ο ορίζοντας και ο καθρέφτης της ψυχής τους. Μπορούμε πλέον να ανασυνθέσουμε τον τόπο της παιδικής ηλικίας και της παιδικότητας στο ποιητικό σύστημα του Λειβαδίτη, τόπος ο οποίος «σημαίνεται» από στερεότυπα στοιχεία-σύμβολα που βρίσκονται σε αισθητά αντιδιαμετρική σχέση με 7 Είναι γνωστή η «αλλόκοτη» λογική με την οποία ο Λειβαδίτης συγκροτεί τον δικό του «ακέραιο» ποιητικό κόσμο, αίροντας τις νομοτέλειες που ορίζουν τη δομή, κατά συνέπεια και τη συμβατική αντίληψη της πραγματικότητας, τόσο στον άξονα του χρόνου (παρελθόν παρόν μέλλον συναιρούνται) όσο και στον άξονα του χώρου (το «πάνω/κάτω», το «εδώ» και το «εκεί», ο κόσμος των νεκρών και ο κόσμος των ζωντανών ενοποιούνται), και υποκαθιστώντας, συνακόλουθα, στο επίπεδο της υπαρξιακήςυποκειμενικής αίσθησης του πραγματικού, τον έλλογο μηχανισμό της «διαλεκτικής» (του ιστορικού υλισμού, τον οποίο και πικρά ειρωνεύεται: Α 356) με την «ανάμνηση της τελειότητας» (Α 337): τη διαρκή μνήμη, δηλαδή, της ολότητας-ακεραιότητας, που βασίζεται στην «πελώρια αίσθηση [διαίσθηση] ότι γύρω μας υπάρχουν ακόμα όλοι [και όλα]» (Α 356). Για τη σημαίνουσα αυτή αλλαγή στην ποιητική κοσμοθεωρία του Λειβαδίτη, και την κομβική σημασία της 25ης Ραψωδίας της Οδύσσειας στην αποκρυστάλλωσή της, βλ. την εργασία του Α. Ζήρα, « : Η δεκαετίαμεταίχμιο στο έργο του Τάσου Λειβαδίτη», στο αφιέρωμα του Διαβάζω στον ποιητή, τχ. 228, Δεκέμβριος 1989, 52-58, κυρίως Θυμίζω ότι ο Λειβαδίτης αφιερώνει μια ολόκληρη ποιητική συλλογή στον Τυφλό με τον λύχνο (Γ 105 και εξής) βλ. ενδεικτικά το ομώνυμο ποίημα που ανοίγει τη συλλογή. 9 Πβ. «τα πουλιά με είχαν ξεχάσει στην παιδική ηλικία», Γ 63, και αντιστοίχως για τα «άστρα», Γ 248: «όταν έν αστέρι πέφτει το βράδυ φέρνει ειδήσεις στα παιδιά». 10 Γιατί «μες στη μουσική είμαστε όλοι αιώνιοι για μια στιγμή», Γ 243.

5 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 5 εκείνα που «συντάσσουν» τον τόπο και την εμπειρία της ενηλικίωσης, όπως αδρομερώς περιγράφεται στο ακόλουθο σχήμα: «τόπος» της παιδικότητας/ευτοπία Άνοιξη (γενικά, καλοκαιρία) φως ώρα της ημέρας: πρωί ή μεσημέρι, κάποτε και νύχτα (αλλά με διαφορετική αίσθηση σε σχέση με τις «άγρυπνες νύχτες» της ενηλικίωσης: βλ. παραδείγματα παρακάτω) λουλούδια πολυχρωμία τραγούδια βουερά γέλια «τόπος» της ενηλικίωσης/δυστοπία Φθινόπωρο (γενικά, κακοκαιρία) σκοτάδι ώρα της ημέρας (πάγια): βράδυ, νύχτα πάγια, κίτρινο ή ωχρό (χρώμα της αρρώστιας ή του θανάτου) θλιμμένος απόηχος μακρινού τραγουδιού δάκρυα αυθεντικότητα αυθορμητισμός προσωπεία, μάσκες, προσποίηση (στον δημόσιο βίο) απώλεια αυθεντικού εαυτού αθωότητα (η παιδική ηλικία είναι απρόσβλητη ακόμη από την αμαρτία) συντροφικότητα (συστηματική χρήση α πληθ. προσώπου) μητέρα (παιδικοί φίλοι, συγγενείς): ζωντανοί περιγέλασμα θανάτου αψήφιση κινδύνου >αίσθημα παντοδυναμίας όνειρα > το μέλλον προδιαγράφεται ανοιχτό και λαμπρό ευπιστία, «αφέλεια» > απόλυτη πίστη στα μεγάλα ιδανικά, στα μεγαλεπήβολα οράματα για τη σωτηρία του κόσμου, της ανθρωπότητας Άπειρο & Απεραντοσύνη (διαστολή χωροχρόνου) τύψη - ενοχή (για τα λάθη, τις αστοχίες, τα μικρά και μεγάλα ανομήματα της ζωής) μοναξιά - ερημία (χρήση γραμματικών προσώπων ενικού αριθμού) όλοι οι οικείοι, νεκροί τρόμος θανάτου >διάχυτο αίσθημα ματαιότητας εφιάλτες > το παρελθόν, οι νεκροί, το ανεκπλήρωτο επιστρέφουν ζητώντας δικαίωση/νέμεση έλλειμμα πίστης > νοσταλγία «του απραγματοποίητου» κλειστοί χώροι, φθοροποιός και πανδαμάτωρ χρόνος (ασφυκτική συστολή χωροχρόνου) Αρκούν τρία κατ αντιπαράσταση παραδείγματα για να τεκμηριώσουν αυτή την απόλυτη διαφορά, το ασύμπτωτο των δύο εμπειριών ή στάσεων ζωής (του οποίου έκφραση θα πρέπει να θεωρήσουμε, όπως πιστεύω, εκείνο τον οδυνηρό διχασμό, την ανυπέρβατη «σχάση εαυτού» από την οποία υποφέρει ο Λειβαδίτης καθόλη τη διάρκεια της ποιητικής του ενηλικίωσης). 11 Επιγράφω τα θεματικά τους κέντρα: i. η -χαμένη- Εδέμ της παιδικής ηλικίας: 11 Βλ. σχετικά την αξιόλογη εργασία του Γιάννη Κουβαρά, «Ταυτότητα και ετερότητα», στο αφιέρωμα της Λέξης στον Τάσο Λειβαδίτη, τχ. 130, Νοέμβρης-Δεκέμβρης 1995,

6 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 6 Πες μου, α, πες μου, λοιπόν, πού πήγε όλη εκείνη η άνοιξη, τα χωρατά των σπουργιτιών, σγουρά γέλια των θάμνων, οι παπαρούνες σα γλυκά κόκκινα στόματα, ρυάκια μου ασυλλόγιστα, πού πάτε; [ ] πλάι στο πηγάδι ο παππούς παίζοντας την κιθάρα του, [ ] ένα κλωνί βασιλικός μες στα χοντρά ρουθούνια του να ευωδιάζουν τα πλεμόνια του απ τις στερνές ομορφιές της γης, πουλιά πετούσαν στα κλαδιά [ ] Απρόοπτα, ξαφνιασμένα πρωινά και μεγάλα, μακρόσυρτα σούρουπα με τ άστρα να τρέμουν μακριά [ ] έκθαμβες ώρες, βαρειές απ όλο το γιγάντιο Αόριστο που έφτανε ώς τον πόνο. Αίσθηση αβέβαιη όλων των μυστικών της ζωής που διαπερνούσαν σα ρίγη, πέρα, κει κάτου, μακριά, τους βραδυνούς ορίζοντες. (Α 303) Θυμάσαι, αλήθεια, πούδαμε ξαφνικά τις άδειες κάμαρες στη γειτονική αυλή με τους παιδικούς φίλους. «Φύγανε», είπαμε. Και κλάψαμε όλα τα δάκρυα της ζωής μας. Οι κάμαρες ήταν ψυχρές, οι τοίχοι γυμνοί, με τα τετράγωνα αποτυπώματα απ τα κάδρα σα μικρές εικόνες του μεγάλου κενού. «Φύγανε», ξανάπαμε. Και μέσα στη φωνή μας τρέμαν όλοι οι αιώνιοι χωρισμοί. Ενώ αυτοί οι ξένοι, αυτοί οι παρείσαχτοι με τις χοντρές φωνές και τις ρυτίδες, λέγαν κάτι βαρειές, άγνωστες λέξεις: υπομονή, αύριο, όλα περνάνε Είχαν ξεχάσει πως δεν περνάει τίποτα [ ] Κι όλα αυτά που έγιναν, θα ξαναγίνουν πάλι, έν άλλο, το ίδιο [ ] αναπότρεπτο, πρωινό. Α, παιδικές φιλίες, σύντομοι τρυφεροί πρόλογοι των μεγάλων αυριανών ερώτων. (Α 331) * Μικρές τρυφερότητες, έρωτες παιδικοί πιο μεγάλοι κι απ τον Έρωτα, ξεχειλίζοντας πέρα απ τους ανθρώπους, ώς τα σπουργίτια, τις χαλκομανίες, και τ άλλα, απλά και αιώνια πράγματα. ii. η αντιδιαστολή παιδικές νύχτες νύχτες της ενηλικίωσης : Όλα τόσο μακρινά, τόσο θαμπά, τόσο ανεπίστρεπτα, σα νάζησε τη ζωή μου ένας άλλος, και μένα δε μου δόθηκε, παρά μονάχα να πεθάνω. (Α 435) Απέραντες παιδικές νύχτες, καθώς γαβγίζανε τα σκυλιά απόμακρα φαρδαίνοντας το άπειρο ή τα σφυρίγματα του τρένου που περνούσε (γρήγορο σαν τα χρόνια μας) χρονολογίες ασήμαντες για τους άλλους, σκορπισμένα τα φύλλα του ημερολογίου σαν μικροί απεριποίητοι τάφοι σ ένα ιδιόκτητο κοιμητήρι. Γι αυτό και τα γαβγίσματα των σκύλων τη νύχτα έχουν κάτι απ την απεραντοσύνη που σε καλεί. Και τα σφυρίγματα των τρένων είναι η απαρηγόρητη κραυγή όσων δεν εκπληρώθηκαν ποτέ στον κόσμο. (Α 452) Τώρα κάθε βράδυ πρέπει να γυρίζω πάλι στο παλιό πατρικό σπίτι με τα παντζούρια του κρεμασμένα σαν τα σαγόνια των γερόντων οι σκιές σαλεύουν σαν αράχνες στο ταβάνι, στις γωνιές, ανάμεσα σε παλιές ομπρέλες, κρυώνουν οι νεκροί, τα έπιπλα χάνουν το σχήμα τους, το κρεβάτι γίνεται η σανίδα ενός ανθρώπου που χρόνια ναυαγεί, ενώ στην άκρη ο καναπές που καθισμένος κάποτε έκλεινα τα μάτια και στεφόμουν βασιλιάς του κόσμου, είναι τώρα το ανάχωμα ενός τάφου που έθαψαν όλη την εφηβική παντοδυναμία μου. (Α 456) iii. η διαφορετική αίσθηση του χωροχρόνου στην παιδική ηλικία και κατά την ενηλικίωση: Ποιος είμαι; Πού πάω; Και πώς βρέθηκα εδώ απ τ άπειρο των παιδικών μου χρόνων σωριασμένος ξαφνικά μέσα σε τούτον το χαμηλοτάβανο, σκονισμένο χρόνο, [ ] όλα ξένα, κλειστά, δε σε ξέρουν και δε σε θυμούνται, οι φωτογραφίες, μικρές ρωγμές απ όπου βλέπεις τον Αδη κι όλους τους πεθαμένους του, οι καθρέφτες δε μάθανε ποτέ τι είναι παρηγοριά και συγγνώμη.

7 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 7 Κι ο έρωτας κι η δόξα κι ο θάνατος [για μια ιδέα] δεν ηχούν μες στην απέραντη μοναξιά και τον ατέλειωτο χρόνο, πιότερο απ όσο ένας τυφλός που σκοντάφτει σ ένα έπιπλο φοβάμαι, φοβάμαι (Α 336) Έχουμε εδώ, στην πρωτογενή τους σύλληψη, τα κυριότερα από τα μοτίβα, τις εικόνες και τα θέματα τις φωτογραφίες (και τους γυμνούς τοίχους), τους καθρέφτες (αλλά και το παράθυρο, τη σκάλα, τη ντουλάπα, το ερμάρι), το παλιό πατρικό σπίτι, τις άδειες κάμαρες, τους οικείους νεκρούς (συντρόφους, φίλους, συγγενείς, πρωτίστως όμως τη μητέρα), 12 τα μουσικά όργανα (και τους πλανόδιους οργανοπαίχτες), τα πουλιά -ή απλώς: τα φτερά- και τα άστρα «του ουρανού», τους γέροντες, τον τυφλό (κοντά σ αυτούς κι άλλους απόκληρους ή «σαστισμένους»: τρελούς, ζητιάνους, μεθυσμένους, άνεργους θαυματοποιούς), τη φιγούρα του βασιλιά (που αποδεικνύεται γυμνός ), την εικόνα του ναυαγού, τα σκυλιά, τα τρένα (και τους άδειους σταθμούς), τα φύλλα του ημερολογίου στο μικρό ιδιόκτητο κοιμητήρι της μνήμης, που θα κανοναρχίσουν τερερίζοντας, στο όριο της παλλιλογίας (ή μήπως της «παραμυθίας»;) την απαρηγόρητη ελεγεία της παιδικότητας από τον Νυχτερινό επισκέπτη και μετά. 13 Ο κοινός παρονομαστής της παιδικής εμπειρίας στα παραδείγματα που παραθέσαμε, κωδικοποιημένος σε εκφράσεις όπως «το γιγάντιο Αόριστο», «απεραντοσύνη που σε καλεί», «το άπειρο των παιδικών μου χρόνων» και ανάλογες, οδηγεί στο προφανές συμπέρασμα ότι η παιδική ηλικία σαγηνεύει τον ποιητή όχι για τη θρυλούμενη «αφέλεια» και «ανεμελιά» της (ο Λειβαδίτης γνωρίζει από πρώτο χέρι και το καταθέτει παντού στο έργο του ότι καθόλου εύκολη δεν είναι η ζωή για ένα παιδί, ειδικά μάλιστα για ένα παιδί της γενιάς του: «η παιδική μου ηλικία γλίστρησε ανάμεσα σε παλιά ερμάρια [ ] κι η κοιλιά μου σκουλήκιαζε από αναρίθμητες πείνες», Β 14), 14 αλλά τον σαγηνεύει, σαφέστατα, υπό την έννοια της εποχής που η ζωή δεν έχει ακόμα πάρει την καθοριστική της τροπή και στο μέλλον ανοίγονται απεριόριστες προοπτικές, τον σαγηνεύει δηλαδή ακριβώς γιατί είναι μια εποχή που εμπεριέχει δυνάμει, οραματικά το μέλλον «πλημμυρισμένο απ τα φώτα των μακρινών απίθανων πεπρωμένων» (Α 270) Η μορφή της μητέρας, ως κεντρικού συμβόλου στον τόπο της παιδικότητας, και γενικότερα στην ποιητική του Λειβαδίτη, θα άξιζε μια ειδική μελέτη (η εργασία της Ρούλας Κακλαμανάκη στο αφιέρωμα της Λέξης, ό.π., , απλώς θίγει το ζήτημα). Περιορίζομαι να επισημάνω εδώ τους βασικούς κατευθυντήριους άξονες: (α) την παραμυθητική-παρηγορητική λειτουργία της «ζεστής» μητρικής παρουσίας («η μητέρα που ξυπνούσε τα βράδυα κι ερχότανε στις μύτες των ποδιών να δει αν είσαι σκεπασμένος», Α 273 πβ. Γ 50), που δρα καταπραϋντικά στον «φόβο», ιδίως σ εκείνον τον πιο σκοτεινό, τον υποσυνείδητο «φόβο του θανάτου», περαίνοντας διά του ελέου («εκείνα [τα] χέρια που όλα τα συγχωρούσαν», Α 419), τη λύτρωση, ή έστω τη συμφιλίωση μ αυτόν, amor fati (πβ. Γ 115: «εξάλλου άνθρωπος είμαι κι εγώ, χρειάζομαι λίγη μέριμνα: ένα όνειρο ή μια μητέρα ή έστω μια ξαφνική περιφρόνηση [ ] που σε παρηγορεί για την ίδια τη ματαιότητα») η λειτουργία αυτή στην ποίηση του Λειβαδίτη ορίζεται, με δυο λόγια, ως η «ιερότητα της μητρότητας» (Α 322) και (β) την, κάπως προκλητική, σύνδεση της μητρότητας με τον ερωτισμό διαμέσου της «γενετήσιας πράξης» (βλ. π.χ. Α 450), σύνδεση η οποία αναπόφευκτα οδηγεί, ενθυλακώνοντας το θέμα της γυναίκας-μάνας, στο ευρύτερων διαστάσεων, και σαφώς πιο περιπεπλεγμένο στον στοχασμό του Λειβαδίτη, θέμα της «γυναίκας» (ως ερωμένης, πόρνης, αγαπημένης κ.λπ.). 13 Ως γνωστόν, τέτοια θέματα και μοτίβα ανήκουν στην «κοινοκτημοσύνη» των ποιητών της «πρώτης μεταπολεμικής γενιάς», με πρώτο καταθέτη τον μεγάλο Δάσκαλο και προπάτορα Γιάννη Ρίτσο (βλ. λ.χ. το κεφάλαιο «Το παραβατικό σπίτι του Γιάννη Ρίτσου. Η μορφή ως περιεχόμενο», στο βιβλίο του Άρη Μαραγκόπουλου, Διαφθορείς, Εραστές, Παραβάτες, Ελληνικά Γράμματα 2005, ). Είναι, επομένως, αυτονόητο πως η «πρωτοτυπία» στη χρήση αυτής της κοινής παρακαταθήκης από τον κάθε ποιητή-επίγονο δεν έγκειται στα σύμβολα καθεαυτά, αλλά στο τι είδους «σύστημα» συγκροτούν, τίνος «τόπου» αποτελούν συστατικά και απαράγραπτα στοιχεία στην περίπτωση του Λειβαδίτη, όπως είδαμε, συγκροτούν τον «τόπο» (και την ελεγεία) της παιδικότητας. 14 Πβ. Α 24-25, 34, 67, 74, 84, 91, 114, , 315 Β 15, 20, 26, 29, 60 και αλλού. 15 Βλ. επίσης, Α 250, 290, 303, 316, , 458 Β 49, 93, 95, 98 και αλλού.

8 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 8 Σε τελευταία ανάλυση, η γοητεία που ασκεί στον Λειβαδίτη το «άπειρο των παιδικών χρόνων» (Α 335), η «νοσταλγία» ή η «αόριστη ανάμνηση της τελειότητας» την οποία πυροδοτεί κάθε «παιδικό ξεχασμένο όνειρο» (Α 337), συνάδει και, κατά τη γνώμη μου, κυρίως μ αυτήν θα πρέπει να συνδεθεί, κι όχι με μεταφυσικές ή πλατωνικές «αναμνήσεις» 16 συνάδει, λοιπόν, και τροφοδοτείται ακατάπαυστα από τη βαθύτερη ρίζα του ποιητικού του οράματος, έναν ρομαντικής κοπής βολονταρισμό, που παραμένει αναλλοίωτος στην ουσία του τόσο στη μορφή του στρατευμένου, στην ιδέα της κομμουνιστικής επανάστασης, νεανικού του έργου όσο και κατά τη φάση της στροφής της ποιητικής του προς καθολικότερες ή πιο υπαρξιακές (οντολογικές) αναζητήσεις και οράματα εκείνο που αλλάζει είναι η εμβέλεια του οράματος, η καθολίκευση και η συμπαντικότητα, όπως ανάγλυφα δείχνει η 25 η Ραψωδία της Οδύσσειας (Α ), όπου στη βάση του αξιώματος «όσα δεν ζήσαμε αυτά μας ανήκουν» (τα έντονα στοιχεία είναι του ποιητή, Α 359), 17 το ποιητικό όραμα («σύμπαν») του Λειβαδίτη, εκτεινόμενο στο άπειρο του διαστήματος και εις το διηνεκές, στην άπειρη προοπτική του μέλλοντος, 18 «ανταμώνει» με το απέραντο της παιδικής ηλικίας, με τον ου-χρόνον και ου-τόπον της παιδικότητας: Τώρα όλα είναι γνώριμα, σχεδόν παλιά, οι γαλαξίες σαν τις κούνιες, κάποτε, πριν από χρόνια, σαν είμαστε παιδιά, μες στ ολοπόρφυρο καλοκαίρι, [ ] οι πλανήτες γύρω μου σαν τις μεγάλες φωτογραφίες των νεκρών που αφίσανε μια νύχτα το πατρικό μου σπίτι, για να μ ακολουθήσουν σ όλες μου τις τυραννικές περιπλανήσεις [ ] (Α ) Κι ήταν μια ανείπωτη στιγμή, καθώς περνώντας πλάι στη Μεγάλη Άρκτο είδα τη λυπημένη αρκούδα των αλλοτινών παιδικών καιρών που με συντρόφευε, να πλησιάζει στον αστερισμό και ν αγκαλιάζονται, όπως ύστερα απόνα μακρύ, απαρηγόρητο χωρισμό δυο αδέλφια βαθειά, βαθειά στιγμή όπου για πρώτη φορά απ την ημέρα που υπήρχε ο κόσμος αντάμωνε ο προαιώνιος πόνος με το άπειρο, κι η παιδικότητα με τη μεγαλωσύνη. [ ] Οι πλύστρες, στο βάθος, πλέναν τώρα το φως μέσα στην πίκρα των γενναίων. (Α ) Επιστρέφοντας, λοιπόν, στα αρχικά μας ερωτήματα, μπορούμε βάσιμα να θεωρήσουμε ότι η εμμονή του Λειβαδίτη με την παιδικότητα δεν είναι παλιμπαιδισμός αλλά, αντίθετα, αποτελεί κλειδί για την ποιητική ενός δημιουργού που τον τρελαίνουν «δύο δισεκατομμύρια εκδοχές για έναν μοναδικό κόσμο» (Γ 235). Το παιδί στην ποίηση του Λειβαδίτη είναι η προνομιακή persona μέσω της οποίας ο ποιητής κοιτάζει με έκσταση / με απόγνωση / με θλίψη / με απορία (και με τις δύο έννοιες του όρου: «ο κόσμος μοιάζει της μητέρας μου: αγαπημένος και χαμένος για πάντα», Γ 137) τον κόσμο, επίσης με τις δύο όψεις του: τον κόσμο τον στενό και άχαρο της ματαιότητας, της «απομάγευσης» («γιατί το μόνο που έχει στον κόσμο κανείς είναι να γείρει κάπου και να κλάψει το παιχνίδι που έμεινε στη μέση», Β 94), αλλά και τον 16 Τη σύνδεση με την πλατωνική «θεωρία των ιδεών» κάνει ο Κουβαράς, ό.π., Για την πολύ πιο ασφαλή -πιο βάσιμη- ερμηνεία της «ανάμνησης» στον Λειβαδίτη, ως διαρκούς μνήμης, βλ. όσα αναφέρω παραπάνω στη σημ Πβ. «το μέλλον [είναι η] αληθινή πατρίδα μας, αφού το όνειρο εκεί πηγαίνει» (Β 109) «και ξαφνικά δε μ ένοιαζε που είχαμε νικηθεί, όλο το άπειρο είναι δικό μας, είπα μέσα μου, κι έκανα όρκο να φέρω ως το τέλος το πεπρωμένο μου» (Γ 222). 18 Η γιγάντωση αφορά και την ανθρωπογεωγραφία του: το σύμπαν του Λειβαδίτη ανοίγει τους κόλπους του για να χωρέσει όλο το «ανθρώπινο πλήθος», όχι μόνο τους παλιούς αριστερούς συντρόφους (βλ. Α και το ξανατονισμένο «Συντροφικό τραγούδι», Γ 111), «ελευθερώνοντας έτσι όρκους αλλοτινούς και τις πιο ωραίες χειρονομίες του μέλλοντος» (Γ 114).

9 Αφροδίτη Αθανασοπούλου, Το θέμα της παιδικότητας στον Λειβαδίτη (αναπτ.μορφή) 9 κόσμο των «2 δισεκατομμυρίων εκδοχών» προς το άφατο, το μυστήριο, το αιώνιο, το απρόσιτο, το ανύπαρχτο, το ανείπωτο, το απερίγραπτο, το απαγορευμένο, που είναι μια πόρτα τυφλή που ανοίγει στο ανεκπλήρωτο, μια γέφυρα που βλέπει στο άπειρο των παιδικών μας χρόνων: πβ. «μια πόρτα τη νύχτα που τη βλέπουν μόνο οι τυφλοί» (Β 23), και «θυμήθηκα, παιδί, σ ένα σπίτι ξένο, που οι υπηρέτες μ έβγαλαν γρήγορα έξω, στο απόκοσμο, που τό βλεπα για πρώτη φορά, γι αυτό νιώθω πάντα πιο άνετα πάνω στις γέφυρες, εκεί που η συνέχεια είναι βυθισμένη στο σκοτάδι [ ]» (Β 98). 19 γραφή: Αύγουστος 2009 Αφροδίτη Αθανασοπούλου 19 Τα δύο θέματα, που τεκμηριώνονται από πλήθος παραθεμάτων, συνιστούν δίπολο με κομβική σημασία στο έργο του ποιητή όπως, εξάλλου, και σε όλη την Ποίηση: ο Θάνατος, η ματαιότητα, σηματοδοτεί την Έξοδο και την αιώνια νοσταλγία, την ανεκπλήρωτη επιθυμία επιστροφής στην Εδέμ της «εποχής της αθωότητας», των παιδικών χρόνων. Περιορίζομαι σε μερικές ενδεικτικές αναφορές: για το θέμα της «ματαιότητας» βλ. Α 233: «[η] κατάφωτη αδιαφορία τ ουρανού [ ] παράξενη αίσθηση σαν τον κυνηγημένο λιποτάχτη που ανάμεσα στο θάνατο που ξέφυγε και το θάνατο που τον περιμένει νοιώθει με δάκρυα ξαφνικά τη ματαιότητα των θριάμβων και την απόγνωση της απάρνησής τους», : «ό,τι ζήσαμε χάνεται, γκρεμίζεται μέσα στο σάπιο οισοφάγο του χρόνου», 273, 280: «του απείρου η σιγή», 284, 285, 313, 297, 392: «οι μέρες μου, θριαμβευτικές, στήριζαν τον υπέροχο, στέρεο αγκώνα τους πάνω στο νερό της ματαιότητας», 396: «η αμείλιχτη αδιαφορία του κενού [ ] όλο το ψύχος της μεγάλης ματαιότητας» Β 41: «το αιώνια χαμένο παιχνίδι», 51: (ο πατέρας) «ανοίγοντας την πόρτα μας στο μεγάλο σκοτάδι», 52, 57: «το πεπρωμένο που σαν μια άδεια άχρηστη θήκη αφήνουν οι νεκροί πάνω στο κάθισμα», 70: «το σκοτεινό κυπαρίσσι, μ αυτό, τους λέω, έζησα τι να τους κάνω τους άλλους» Γ 247: «η ματαιότητα είναι ένας κήπος όπου παίζουμε τους αθάνατους», 118: «παλιά, ρυτιδωμένη γη που μόνο έναν αιώνιο ύπνο υποσχόταν κι ω σοφή προνοητικότητα των παιδιών, που πιάνουν από νωρίς φιλίες με το χώμα», και άλλα πολλά. Εξάλλου, για το θέμα του «ανεκπλήρωτου», και τις καλειδοσκοπικές του όψεις (που επισημαίνω με έντονα στοιχεία), βλ. ενδεικτικά: Β 61: «οι πλανόδιοι μουσικοί παίζαν ακούραστοι, μα δεν έβγαινε κανένας ήχος, γιατί τα βιολιά τους ήταν κιόλας μακριά, μες στο ανεκπλήρωτο» (πβ. Γ 225, 235: «κι ίσως μόνο το ανεκπλήρωτο να δίνει κάποιο νόημα στη ζωή μας») Β 87: «οι απόκληροι είναι σαν τις μητέρες, αφού απ το σιωπηλό τους πόνο τράφηκε το ανείπωτο [ ] βράδιαζε κι έστεκα εκεί, μαγεμένος, μπροστά σε τόση απόκρυφη δικαιοσύνη» (πβ. Β 99: «το αιώνιο έχει από πριν αφανίσει όλα τα λόγια») Β 93: «κι έπρεπε να γαληνέψω το σπίτι με το ανύπαρχτο [ ] ακολουθούσα το φράχτη του κήπου που χανόταν στο βάθος, σαν τις ιστορίες που δε ζήσαμε και ξαναγυρίζουν ανέγγιχτες στο Θεό» (πβ. Β 95: «οι άλλες ζωές που δε θα γνωρίσουμε είναι εδώ [ ] σαν το μεγάλον ίσκιο των ζητιάνων [που] απλώνουν το χέρι») Γ 141: «πιστεύω στο απίστευτο που είναι η πιο αληθινή μας ιστορία» (πβ. Γ 99: «και το παράδοξο αυτό ταξίδι μας μέσα στον κόσμο δέ θα χε καμιά σημασία / αν ήταν αληθινό») Γ 144: «Και μόνο καμιά φορά την ώρα που βραδιάζει κι ανατριχιάζουν οι λίγες βιολέτες στους φράχτες, ένα παράξενο θάμπος μάς πλημμυρίζει, μια αίσθηση σαν να ξαναγυρίζουμε εκεί απ όπου μας είχαν για πάντα διώξει» (πβ. Γ 232: «κι η ποίηση είναι η νοσταλγία μας για κάτι ακαθόριστο που ζήσαμε κάποτε μες στ όνειρο», 238: «ένας νοσταλγός της ευτυχίας που έζησα μέσα στ όνειρο και ξύπνησα για να πεθάνω») Β 81: «το σκοτεινό, απόμακρο έξω εκεί που είχαμε ζήσει» Γ 227: «αυτή η αχρηστευμένη σιδηροδρομική γραμμή που διασχίζει τα παιδικά σου χρόνια και χάνεται στο άπειρο» Γ 193: «να βρω τι, όταν η αιωνιότητα έμεινε για πάντα στο πατρικό σπίτι» (πβ. Γ 240: «ύστερα αποχαιρετήσαμε την αιωνιότητα και μεγαλώσαμε») Γ 239: «θυμάμαι, παιδιά, που τα παιχνίδια μας εξαφανίζονταν μυστηριωδώς, ξεχασμένα σ εκείνα τα απαγορευμένα βασίλεια που τριγυρίζαμε, χωρίς κανείς να το ξέρει» Γ 246: «τα παιδιά ξέρουν καλά ότι το αδύνατο είναι η πιο ωραία λύση», και συναφή.

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η κάθε του Θεού αυγή είναι γι αυτόν και μια καινούργια έκπληξη είναι τα δάκρυα της γης που κάνουνε τα γέλια της ν ανθούνε, Ποια γλώσσα είναι η δική σου θάλασσα; Η γλώσσα της

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή: Naoki HigasHida Γιατί χοροπηδώ Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού Εισαγωγή: david MiTCHELL 41 Ε13 Προτιμάς να είσαι μόνος σου; «Α, μην ανησυχείτε γι αυτόν προτιμά να είναι μόνος του». Πόσες φορές το

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Φερδινάνδο Πεσσόα. Ποιήματα

Φερδινάνδο Πεσσόα. Ποιήματα Φερδινάνδο Πεσσόα Ποιήματα ALVARO DE CAMPOS Απόσπασμα από την ποιητική σύνθεση του Φερνάντο Πεσσόα: Θαλασσινή ωδή του Άλβαρο ντε Κάμπος, μτφρ.-επιμ.: Μαρία Παπαδήμα, Εκδόσεις Νεφέλη 2012... Πόσες εθνικότητες

Διαβάστε περισσότερα

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;»

Ταξίδι στις ρίζες «Άραγε τι μπορεί να κρύβεται εδώ;» Ταξίδι στις ρίζες Είχε φτάσει πια η μεγάλη ώρα για τα 6 αδέρφια Ήταν αποφασισμένα να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που τόσα χρόνια τα βασάνιζε! Η επιθυμία τους ήταν να μάθουν την καταγωγή τους και να συλλέξουν

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου] Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας: Σεμίραμις Αμπατζόγλου Τάξη: Γ'1 Γυμνασίου

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε. ιστορίες της 17 ιστορίες της Πρωτοχρονιάς Παραμύθια: Βαλερί Κλες, Έμιλι-Ζιλί Σαρμπονιέ, Λόρα Μιγιό, Ροζέ-Πιερ Μπρεμό, Μονίκ Σκουαρσιαφικό, Καλουάν, Ιμπέρ Μασουρέλ, Ζαν Ταμπονί-Μισεράτσι, Πολ Νέισκενς,

Διαβάστε περισσότερα

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ

Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Κυριάκος Δ. Παπαδόπουλος ΑΠΟ ΦΤΕΡΟ ΚΙ ΑΠΟ ΦΩΣ Λεμεσός 1995-1998 2 ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΡΩΤΗ 3 4 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ Ένα τρελό αστέρι Εκείνη τη νύχτα του Μάη ο ουρανός ήταν ολοκάθαρος. Μια απαλή ομίχλη θόλωνε το φως των

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις. Α ομάδα ΕΡΓΑΣΙΕΣ 1. Η συγγραφέας του βιβλίου μοιράζεται μαζί μας πτυχές της ζωής κάποιων παιδιών, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. α) Ποια πιστεύεις ότι είναι τα μηνύματα που θέλει να περάσει μέσα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14. «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 «Ο μικρός βλάκας» (Τραγάκι Ζακύνθου - Επτάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #14 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα

Διαβάστε περισσότερα

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου,

Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, Στη μέση μιας ημέρας μακρύ ταξίδι κάνω, σ ένα βαγόνι σκεπτικός ξαναγυρνώ στα ίδια. Μόνος σε δύο θέσεις βολεύω το κορμί μου, κοιτώ ξανά τριγύρω μου, την περιπλάνησή μου. Ξεκίνησε ο συρμός, αφετηρία ή προορισμός

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Κεφάλαιο 5 Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη Έφτασε μια μισάνοιχτη πόρτα, ένα μικρό κενό στο χώρο και το χρόνο, σαν ένα ασήμαντο λάθος της Ιστορίας για να πέσει η Πόλη. Εκείνο

Διαβάστε περισσότερα

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ ΣΑΑΝΤΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ: «Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΔΑ» ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ Τα παιδιά του Αδάμ είναι τα άκρα ενός σώματος, Μοιράζονται όλα την ίδια ρίζα. Όταν ένα άκρο περνάει τις μέρες του

Διαβάστε περισσότερα

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που''

''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Μιλω ντας επιγραμματικα για την ανα γκη δημιουργι ας του νε ου ανθρω που'' ''Ο άνθρωπος δεν αρκείται πια στις μέχρι τώρα θεωρήσεις φιλοσοφικές και μη και νιώθει την ανάγκη δημιουργίας μιας δικής του

Διαβάστε περισσότερα

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία.

Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Λίγα λόγια... Ξεκίνησα τεχνοκράτισσα... Να υπολογίζω νούμερα και αριθμούς... Τα πάντα να είναι λογική και υπολογισμοί... Αυτά συνήθως φέρνουν και απαισιοδοξία. Στην πορεία άρχισα να αλλάζω. Όχι πώς δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ. Α1. Η επίδραση του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού είναι πρόδηλη στο έργο του

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ. Α1. Η επίδραση του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού είναι πρόδηλη στο έργο του ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Α1. Η επίδραση του Ευρωπαϊκού Ρομαντισμού είναι πρόδηλη στο έργο του Σολωμού. Το μεταφυσικό στοιχείο εντοπίζεται λόγου χάρη στο στίχο 54 όπου ανιχνεύουμε

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Σημείο Αναγνωρίσεως άγαλμα γυναίκας με δεμένα χέρια Όλοι σε λένε κατευθείαν άγαλμα, εγώ σε προσφωνώ γυναίκα κατευθείαν. Στολίζεις κάποιο πάρκο. Από μακριά

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Γιώργης Παυλόπουλος. Τι είναι ποίηση...

Γιώργης Παυλόπουλος. Τι είναι ποίηση... Γιώργης Παυλόπουλος Τι είναι ποίηση... "Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει, και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει, δεν θα τραγούδαγε". Κυρίες και Κύριοι Φίλες

Διαβάστε περισσότερα

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα.

Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Θεογονία: Πώς ξεκίνησαν όλα. Μέσα από τα πολύχρωµα σύννεφα του ουρανού της Μυθοχώρας ξεπροβάλλει ο Πήγασος, το φτερωτό άλογο που χάρισε ο θεός της θάλασσας, ο Ποσειδώνας, στο γιο του τον Βελλερεφόντη.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι.

Εισαγωγή. Ειρήνη Σταματούδη, LL.M., Ph.D. Διευθύντρια Ο.Π.Ι. Εισαγωγή Ο οδηγός που κρατάς στα χέρια σου είναι μέρος μιας σειράς ενημερωτικών οδηγών του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Σκοπό έχει να δώσει απαντήσεις σε κάποια βασικά ερωτήματα που μπορεί να έχεις

Διαβάστε περισσότερα

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Χριστούγεννα. Ελάτε να ζήσουμε τα. όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Ελάτε να ζήσουμε τα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά Χριστούγεννα (μέσα από ιστορίες και χριστουγεννιάτικα παιχνίδια) 1 Στόχοι: Μέσα από διάφορες

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου Προσαρμογή κειμένου ενημερωτικό φυλλάδιο των εκδόσεων «Ελληνικά Γράμματα»: Γιώργος Ραφαηλίδης υπεύθυνος στο ΓραΣΕΠ Αιγινίου 1 Σύγχρονη µορφή

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις

Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις Μια φορά και έναν καιρό ζούσε στα βάθη του ωκεανού µια µικρή σταγόνα, ο Σταγονούλης. Έπαιζε οληµερίς διάφορα παιχνίδια µε τους ιππόκαµπους και τις µικρές γοργόνες και ήταν πολύ ευτυχισµένος. Όµως, ήταν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ Η ΑΓΑΠΗ Μεθοδολογία: Συνεργατική Βιωματική προσέγγιση. Στόχοι: Ανάπτυξη δεξιοτήτων δημιουργικού χειρισμού εννοιών σε κλίμα καλής επικοινωνίας και συνεργασίας. Απόπειρα δημιουργικής

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή

Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Παραμύθι για την υγιεινή διατροφή Τζήκου Βασιλική Το δίλημμα της Λένιας 1 Παραμύθι πού έχω κάνει στο πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που είχε τίτλο: «Γνωρίζω το σώμα μου, το αγαπώ και το φροντίζω» με την βοήθεια

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» «Το κορίτσι με τα πορτοκάλια» Α ομάδα «Κάθεσαι καλά, Γκέοργκ; Καλύτερα να καθίσεις, γιατί σκοπεύω να σου διηγηθώ μια ιστορία για γερά νεύρα». Με αυτόν τον τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου αρχίζει να ξετυλίγει

Διαβάστε περισσότερα

Κατανόηση γραπτού λόγου

Κατανόηση γραπτού λόγου Β1 1 Επίπεδο Β1 (25 μονάδες) Διάρκεια: 40 λεπτά Ερώτημα 1 (6 μονάδες) Διαβάζετε σ ένα περιοδικό οδηγίες για να μάθουν σωστά τα παιδιά σας σκι. Το περιοδικό όμως είναι παλιό κι έτσι βλέπετε καθαρά μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Οχρόνος, δυστυχώς, κινείται πάντα προς τα εµπρός,

Οχρόνος, δυστυχώς, κινείται πάντα προς τα εµπρός, Το ταξίδι µιας ζωής Οχρόνος, δυστυχώς, κινείται πάντα προς τα εµπρός, ποτέ δεν επιστρέφει! Και καθώς προχωρά, µοιράζει το πεπρωµένο που προορίζεται για τον καθένα από εµάς, εκτελώντας έτσι τη βούλησή του.

Διαβάστε περισσότερα

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι.

Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ Μια μέρα μπήκε η δασκάλα στην τάξη κι είπε ότι θα πήγαιναν ένα μακρινό ταξίδι. Αμέσως χάρηκαν πολύ, αλλά κι απογοητεύτηκαν ταυτόχρονα όταν έμαθαν ότι θα ήταν ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ. Ο Συλλέκτης

Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ. Ο Συλλέκτης 3 ï Ä É Á Ã Ù Í É Ó Ì Á Ο ΕΛΕΓΚΤΗΣ Ένας μπαξές γεμάτος αίμα είν ο ουρανός και λίγο χιόνι έσφιξα τα σχοινιά μου πρέπει και πάλι να ελέγξω τ αστέρια εγώ κληρονόμος πουλιών πρέπει έστω και με σπασμένα φτερά

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός

Μαρία Κωνσταντινοπούλου Ψυχολόγος - ειδική παιδαγωγός ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα, για μικρούς αλλά και για μεγάλους (αυτισμός) Τα παιδιά είναι ελεύθερα να ζωγραφίσουν τις παρακάτω σελίδες όπως αυτά αισθάνονται... Μαρία Κωνσταντινοπούλου

Διαβάστε περισσότερα

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ»

Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» ΤΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΝΕΙ? ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!! Από την Διονυσία Γιαννοπούλου Ψυχοθεραπεύτρια Οικογενειακή Σύμβουλο Επιστημονικά Υπεύθυνη του Κ.Π «ΠΡΟΝΟΗ» Αυτοεκτίμηση είναι η θετική εικόνα που

Διαβάστε περισσότερα

ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ της Άννας Γαλανού - Book review

ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ της Άννας Γαλανού - Book review Ημερομηνία 20/8/2015 Μέσο Συντάκτης Link www.culture21century.gr Γιώτα Παπαδημακοπούλου http://www.culture21century.gr/2015/08/book-review_33.html ΣΜΑΡΑΓΔΙ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ της Άννας Γαλανού - Book review 20

Διαβάστε περισσότερα

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης

Πέτερ Κούρµαν. Πανορµίτης Πέτερ Κούρµαν Πανορµίτης Σ αυτό το άσπρο µοναστήρι, κρυµµένο δίπλα σε µια λιµνοθάλασσα στην ορεινή Σύµη, ψάχνω µια παρουσία µέσα µου µακριά από τις πόλεις και τις περιστάσεις. Σαν κρυφά ποτάµια κελαρύζουν

Διαβάστε περισσότερα

Κεντρική Βιβλιοθήκη. Δομοκού 2 Σταθμός Λαρίσης ΤΚ.10440 Τηλ. 210-8810884 email:publibrath@yahoo.gr

Κεντρική Βιβλιοθήκη. Δομοκού 2 Σταθμός Λαρίσης ΤΚ.10440 Τηλ. 210-8810884 email:publibrath@yahoo.gr Κεντρική Βιβλιοθήκη Δομοκού 2 Σταθμός Λαρίσης ΤΚ.10440 Τηλ. 210-8810884 email:publibrath@yahoo.gr Δευτέρα 16 Ιουνίου, 11:00-1:00, το πρωί Πνευστά και κρουστά. Αντίθετοι κόσμοι κοινές μελωδίες Με τη συνοδεία

Διαβάστε περισσότερα

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ 2002 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Α. ΚΕΙΜΕΝΟ

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι. Μελαγχολία Το φυλλάδιο θα σου φανεί χρήσιμο στην περίπτωση που νιώθεις θλίψη ή μελαγχολία. Θα σε βοηθήσει να καταλάβεις αν έχεις συμπτώματα κατάθλιψης και πώς μπορείς να βοηθήσεις τον εαυτό σου ή κάποιον

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

Σ ένα συνοριακό σταθμό

Σ ένα συνοριακό σταθμό Σ ένα συνοριακό σταθμό - Αντώνη Σαμαράκη Σχεδιασμός πρότασης: Μαρία Παπαλεοντίου, Φιλόλογος Δημιουργία κλίματος δεκτικότητας Προβάλλονται εικόνες σχετικές με σταθμούς και τρένα με μουσική υπόκρουση και

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το όνειρο Ένα ζευγάρι περιμένει παιδί. Τότε αρχίζει να ονειρεύεται αυτό το παιδί. Κτίζει την εικόνα ενός παιδιού μέσα στο μυαλό του. Βάσει αυτής της εικόνας, κάνει

Διαβάστε περισσότερα

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Γ Ρ Α Π Τ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν 2 5 Μ 0 Ν Α Δ Ε Σ 1 Y Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ Κ Α Ι Θ

Διαβάστε περισσότερα

Γιάννης Ρίτσος: Ανυπόταχτη Πολιτεία (Κ.Ν.Λ. Γ Λυκείου, σσ. 51-53)

Γιάννης Ρίτσος: Ανυπόταχτη Πολιτεία (Κ.Ν.Λ. Γ Λυκείου, σσ. 51-53) 1. ΚΕΙΜΕΝΟ Γιάννης Ρίτσος: Ανυπόταχτη Πολιτεία (Κ.Ν.Λ. Γ Λυκείου, σσ. 51-53) 2. ΠΑΡΑ ΕΙΓΜΑΤΑ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ 2.1. Στοιχεία που αφορούν στο συγγραφέα, λογοτεχνικό περιβάλλον και λοιπά γραµ- µατολογικά στοιχεία:

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα)

Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μάθημα: Νέα Ελληνική Λογοτεχνία ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ (1883-1957) Αναφορά στον Γκρέκο (απόσπασμα) Μπήκα στο χωριό, νύχτωνε πια, οι πόρτες όλες σφαλιχτές, μες στις αυλές τα σκυλιά μυρίστηκαν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Όμορφος κόσμος Φροντίζουμε όλα τα πλάσματα Η Αγία Μελανγκέλ: η προστάτιδα του περιβάλλοντος Εξακόσια χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού, γεννήθηκε στα καταπράσινα δάση της Ιρλανδίας μια

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»! Η Ζωή είναι 8 χρονών και πριν 3 χρόνια ο παιδιάτρος και οι γονείς της, της εξήγησαν πως έχει Νεανική Ιδιοπαθή Αρθρίτιδα. Από τότε η Ζωή κάνει όλα αυτά που τη συμβούλεψε ο παιδορευματολόγος της και είναι

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ. Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου 1o ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΟΥΡΝΙΩΝ ΚΛΑΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ : ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ ΑΝΝΑ Συστάσεις Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ Πουπουλένιος : εγώ! ένα μικρό σπουργίτι Σταχτοφτέρης : ο μεγάλος μου αδερφός, ο προστάτης μου Ντίνος και Ελπίδα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη

Τη μέρα που έχω πεθάνει. Μέσα από την Αγάπη Τη μέρα που έχω πεθάνει Τη μέρα που έχω πεθάνει, η αύρα μου προχωράει - Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου είναι ακόμα στη γη! Μην κλαις και μη λυπάσαι: "Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!" Θα πέσεις στου διαβόλου

Διαβάστε περισσότερα

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... Ο γιος του ψαρά κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει... ια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας ψαράς που δεν είχε παιδιά. Κάποια μέρα, εκεί που πήγαινε με

Διαβάστε περισσότερα

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ THE G C SCHOOL OF CAREERS ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ 2 ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων 2014-2015 Δημητριάννα Σκουρτσή Γ2 Σχολικό έτος 2014-15 Τάξη Γ Γυμνασίου Λογοτεχνικό Εξωσχολικό

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ)

«ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) «ΠΩΣ Ν ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!!» ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ Γ (ΜΑΘΗΤΕΣ Γ ΤΑΞΗΣ) Τουλίπες της Ολλανδίας, Κλωντ Μονέ Μια φορά κι ένα καιρό σε μια χώρα μακρινή οι άνθρωποι

Διαβάστε περισσότερα

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt - Ι - Αυτός είναι ένας ανάπηρος πριν όμως ήταν άνθρωπος. Κάθε παιδί, σαν ένας άνθρωπος. έρχεται, καθώς κάθε παιδί γεννιέται. Πήρε φροντίδα απ τη μητέρα του, ανάμεσα σε ήχους

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους;

Ποια είναι η ερώτηση αν η απάντηση είναι: Τι έχει τέσσερις τοίχους; Τι έχει τέσσερις τοίχους; Ένα δωμάτιο. Τι υπάρχει απέναντι από το πάτωμα; Το ταβάνι η οροφή. Πού υπάρχουν λουλούδια και δέντρα; Στον κήπο. Πού μπορώ να μαγειρέψω; Στην κουζίνα. Πού μπορώ να κοιμηθώ; Στο

Διαβάστε περισσότερα

«Κονιάκ Μηδέν Αστέρων» της Κικής Δημουλά

«Κονιάκ Μηδέν Αστέρων» της Κικής Δημουλά 1 «Κονιάκ Μηδέν Αστέρων» της Κικής Δημουλά Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων. Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει - έχει μεγάλη πείρα ο χαμός. Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό του ανώφελου.

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού

Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Ευλογημένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ημοτικού Μακρυνίτσα 2009 Ύμνος της ομάδας «Στη σκέπη της Παναγίας» Απ τα νησιά τα ιερά στην Πάτμο φτάνω ταπεινά απ τα νησιά όλης της γης ακτίνες ρίξε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ g Μια ιστορία για µικρούς και µεγάλους ένα παραµύθι τεχνολογίας και ζαχαροπλαστικής. ΤΟ ΣΤΕΡΕΟ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΣΟΚΟΛΑΤΑ Μια ιστορία της. Λίνα ΣΤΑΡ!!! Τ.Ε.Ε. ΕΙ ΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΥΡΟΥ Μαθήτρια: Λίνα Βαρβαρήγου (Λίνα

Διαβάστε περισσότερα

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία

Μπουν τού υποσχόταν πως δε θα τα πήγαινε να δουλέψουν στις λιμνοθάλασσες του νότου ή στα ανθρακωρυχεία Χουάνγκ-Σιάο Απόψε η Σελήνη λάμπει απόκοσμα στον φθινοπωρινό ουρανό. Οι ανάγλυφοι όγκοι του γρανιτένιου βουνού απέναντι μοιάζουν πελώριοι δράκοι, ακίνητοι μα απειλητικοί. Οι πρώτες πραγματικά ψυχρές ριπές

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

Ευαγγελία Μισραχή - ΚΙΡΚΗ συνθήκες τις θυσίες. Είναι ένας πόνος τόσο αβάστακτος το να ζεις με άλλη και η καρδιά σου ν' ανήκει αλλού. Κι ο χρόνος αντί να αμβλύνει και να επουλώνει την πληγή, να επιμένει

Διαβάστε περισσότερα

e-seminars Αναπτύσσομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων

e-seminars Αναπτύσσομαι 1 Προσωπική Βελτίωση Seminars & Consulting, Παναγιώτης Γ. Ρεγκούκος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων Εισηγητής Ειδικών Σεμιναρίων e-seminars Πρωτοποριακή Συνεχής Επαγγελματική και Προσωπική Εκπαίδευση Προσωπική Βελτίωση Αναπτύσσομαι 1 e Seminars Copyright Seminars & Consulting Page 1 Περιεχόμενα 1. Γιατί είναι απαραίτητη η ανάπτυξη

Διαβάστε περισσότερα

Σόφη Θεοδωρίδου: "Αν δε συμπάσχεις με τους ήρωές σου, δεν είναι αληθινοί"

Σόφη Θεοδωρίδου: Αν δε συμπάσχεις με τους ήρωές σου, δεν είναι αληθινοί Σόφη Θεοδωρίδου: "Αν δε συμπάσχεις με τους ήρωές σου, δεν είναι αληθινοί" Το clickatlife επιλέγει ρήσεις από έντεκα συγγραφείς της παγκόσμιας κλασσικής λογοτεχνίας για να ανοίξει διάλογο με σύγχρονους

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας

Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Αναπτύσσοντας Υγιείς σχέσεις με τα παιδιά στο οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον μέσα από την βελτίωση της επικοινωνίας Δρ. Χρήστος Παναγιωτόπουλος Αναπληρωτής Καθηγητής Παιδικής και Εφηβικής Ψυχικής

Διαβάστε περισσότερα

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη

Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Ο Μικρός Πρίγκιπας. Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα. Διασκευή: Ανδρονίκη Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ Ο Μικρός Πρίγκιπας Μετάφραση: Μελίνα Καρακώστα Διασκευή: Ανδρονίκη 2 Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα νεαρό αγόρι, που του άρεσε πολύ να ζωγραφίζει. Μια μέρα ζωγράφισε ένα βόα

Διαβάστε περισσότερα

http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς

http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς http://hallofpeople.com/gr/ Μισελ ντε Μονταιν ΔΟΚΙΜΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ (απόσπασμα από την αρχή) Τα συναισθήματα μας επεκτείνονται πέρα από εμάς Εκείνοι που κατηγορούν τους ανθρώπους ότι τρέχουν διαρκώς πίσω

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Το ταξίδι στην 11η διάσταση

Το ταξίδι στην 11η διάσταση Το ταξίδι στην 11η διάσταση Το κείμενο αυτό δεν αντιπροσωπεύει το πώς παρουσιάζονται οι 11 διστάσεις βάση της θεωρίας των υπερχορδών! Είναι περισσότερο «τροφή για σκέψη» παρά επιστημονική άποψη. Οι σκέψεις

Διαβάστε περισσότερα

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ναταλία Ναταλία Ταμιωλάκη Ταμιωλάκη Λόγου Χάριν ΕΚ ΟΣΕΙΣ οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ οσελότος Τιτλος Λόγου χάριν Συγγραφέας Ναταλία Ταμιωλάκη Σειρα Ποίηση [2358]0312/03 Copyright 2011 Ναταλία Ταμιωλάκη Πρώτη Εκδοση

Διαβάστε περισσότερα

«Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης»

«Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης» ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ 2013 «Προγραμματίζοντας την Επιτυχία μας εν μέσω κρίσης» Δημήτρης Γκόντας Περιβάλλον κρίσης! Τι σημαίνει κρίση; Μισθοί της πείνας. Οικονομικό αδιέξοδο. Ανεργία άνω του 25%, δεν βρίσκω

Διαβάστε περισσότερα

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011)

3 ο βραβείο ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ. Βασιλεία Παπασταύρου. 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ 1 ος Πανελλήνιος διαγωνισμός λογοτεχνικής έκφρασης για παιδιά (2010-2011) 3 ο βραβείο Βασιλεία Παπασταύρου 1 ο Δημοτικό Σχολείο Ν. Ερυθραίας 2 Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο Καραγκιόζης

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Ο Φώτης και η Φωτεινή Καλλιόπη Τσακπίνη Ο Φώτης και η Φωτεινή Μια ιστορία για ένα παιδί με αυτισμό Επιστημονική επιμέλεια: Σοφία Μαυροπούλου Εικονογράφηση: Κατερίνα Μητρούδα Βόλος 2007 Περιεχόμενα Προλογικό σημείωμα...1 Ο

Διαβάστε περισσότερα

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ

17.Β. ΜΙΚΡΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ 2 - ΧΑΤΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λέει ο Σοτός στη μαμά του: - Μαμά, έμαθα να προβλέπω το μέλλον! - Μπα; Κάνε μου μια πρόβλεψη! - Όπου να είναι θα έρθει ο γείτονας να μας πει να πληρώσουμε το τζάμι που του έσπασα!!! Ενώ ο πατέρας διαβάζει

Διαβάστε περισσότερα