Σχετικά έγγραφα
Ο άγιος Επιφάνιος, επίσκοπος Σαλαμίνας Κύπρου

ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΛΑΖΑΡΟΣ Ο ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

Πριν από πολλά χρόνια ζούσε στη Ναζαρέτ της Παλαιστίνης μια νεαρή κοπέλα, η Μαρία, ή Μαριάμ, όπως τη φώναζαν. Η Μαρία ήταν αρραβωνιασμένη μ έναν

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

α. αποτελούνταν από τους Αποστόλους και όσους βαπτίστηκαν την ημέρα της Πεντηκοστής.

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. Η Γέννηση του Ιησού Χριστού

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ:

Εικόνες: Eύα Καραντινού

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Όμορφος κόσμος

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12)

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_8712 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1

Οι άγιοι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΠΡΩΤΟΓΗΡΟΥ Πρωτοδίκου Διοικητικών Δικαστηρίων ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΧΑΛΚΙΔΟΣ

ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ. Β ο Δημοτικό Σχολείο Ευόσμου

πανέτοιμος για να έλθει είναι πολύ πρόθυμος και έτοιμος κάθε στιγμή με ευχαρίστηση, με χαρά, με καλή διάθεση, να έλθει να επισκιάσει και να βοηθήσει

Ο ον Κιχώτης και οι ανεµόµυλοι Μιγκέλ ντε Θερβάντες

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα. σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις.

Ο Τριαδικός Θεός: οι γιορτές της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος. Διδ. Εν. 14

Η εκ νεκρών έγερσις του Αγίου Λαζάρου του τετραημέρου σύμβολο της κοινής Αναστάσεως

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ ΤΥΦΛΟΥ (Ιω. 9, 1-38)

Αυτός είναι ο αγιοταφίτης που περιθάλπει τους ασθενείς αδελφούς του. Έκλεισε τα μάτια του Μακαριστού ηγουμένου του Σαραντάριου.

Η Αγία Σοφία και οι κόρες της Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη

Τα παραμύθια της τάξης μας!

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ

3 ο Δημοτικό Σχολείο Βροντάδου Χίου Οι Τρεις Ιεράρχες, η ζωή και το έργο τους. Χίος, 29 Ιανουαρίου 2016 Εκπαιδευτικός: Κωσταρή Αντωνία

Πανήγυρη Αγίου Γεωργίου 2016

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Μια μεγάλη γιορτή πλησιάζει

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ 12. Οιδίποδας Επτά επί Θήβας

1. Στα αποστολικά χρόνια, η Θεία Ευχαριστία γινόταν διαφορετικά από τον τρόπο που έγινε τη βραδιά του Μυστικού Δείπνου.

κάντε κλικ στη Τρίτη επιλογή : Οι Θεσσαλονικείς αδελφοί ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος

Εδώ αποκεφάλισαν τον Άγιο Φιλούμενο (αποκλειστικό)

Κείμενα - Εικονογράφηση. Διονύσης Καραβίας ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΙΒΑΝΗ ΑΘΗΝΑ

Θαύματα Αγίας Ζώνης (μέρος 4ο)

Η ΚΟΙΝΗ ΓΙΟΡΤΗ. Σκηνή 1 η

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

Ο Γέροντας Ιωσήφ εμφανίσθηκε πολλές φορές μετά την κοίμηση του

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Η χαρά της αγάπης

Οδοιπορικό στο ιερό Προσκύνημα της Χιοπολίτιδας Αγίας Μαρκέλλας

Το παραμύθι της αγάπης

ΜΑΘΗΜΑ 11 Ο Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Προς το Ναϊσκο του Θεού. τη μεγάλη Ιερή Πομπή. ο Άγιος Πατέρας οδηγεί. Πλαισιωμένος. Από Κληρικούς. όλων των βαθμίδων. Από Εκπροσώπους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

ΜΑΘΗΜΑTA ΓΙΑ ΜΕΡΟΣ Δ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ V ΜΑΘΗΜΑ 171. Ο Θεός είναι µόνο και µόνο Αγάπη και εποµένως το ίδιο είµαι κι Εγώ.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΧΩΜΑΤΟΣ

Η Ουράνια Γλώσσα. (The heavenly language)

Ντοκουμέντο: Ο Αρχιεπ. Αμερικής στον Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας. Δηλώνει στήριξη στα Μοναστήρια και ευγνωμοσύνη στον Γέροντα (ηχητικό)

ΘΩΜΑΣ ΑΚΙΝΑΤΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ. Γι αυτό και εμείς, ενωμένοι με τους Αγγέλους και τους αγίους, διακηρύττουμε τη δόξα σου αναφωνώντας και λέγοντας (ψάλλοντας):

32. Η Θεσσαλονίκη γνωρίζει μεγάλη ακμή

Η θεραπεία του δαιμονιζομενου των Γαδαρηνων ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΙΚΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

(άγιο μύρο / τριήμερη / ολόλευκα / κολυμβήθρας / κατάδυση) «Στο χρίσμα, ο ιερέας χρίει τον.. σ όλα τα μέρη του σώματός του με

ΤΡΙΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ. Ας υψώσουμε τις καρδιές μας. Είναι στραμμένες προς τον Κύριο. Ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο τον Θεό μας. Άξιο και δίκαιο.

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

«Μπήκαμε στο Σπήλαιο της Αποκάλυψης»

Οι Τρεις Ιεράρχες διέσωσαν αξίες με πανανθρώπινο περιεχόμενο

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

Μαρτυρίες για τη προσωπικότητα του Γέροντα Αιμιλιανού

ΟΙ ΑΘΛΗ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ Η ΖΩΝΗ ΤΗΣ ΙΠΠΟΛΥΤΗΣ

THE ENGLISH SCHOOL ΑΓΓΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Η χαρά της αγάπης

Μητρ. Ναυπάκτου: «Ο Ευρίπου Βασίλειος ήταν το καύχημα αυτής της πόλεως».

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

«Ο Σάββας η κλώσσα και ο αετός»

Ελάτε να ζήσουμε τα Χριστούγεννα όπως πραγματικά έγιναν όπως τα γιορτάζει η εκκλησία μας όπως τα νιώθουν τα μικρά παιδιά

Το κήρυγμα και τα θαύματα του Χριστού μέσα από τη λατρεία. Διδ. Εν. 9

Φανερωμένη Η εορτή της Παναγίας Φανερωμένης μας συγκεντρώνει και μας φέρνει σήμερα εδώ. Σήμερα εορτάζει η Παναγία, η μητέρα μας, η Ελπίδα

Ποιος φταίει; (Κυριακή του Τυφλού)

Η ιστορία του δάσους

1) Μες τους κάμπους τ αγγελούδια ύμνους ουράνιους σκορπούν κι από τα γλυκά τραγούδια όλα τριγύρω αχολογούν. Gloria in excelsis Deo!

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί.

ασκάλες: Ριάνα Θεοδούλου Αγάθη Θεοδούλου

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

Μητρ.Λεμεσού: Όταν δεν υπάρχει η ειρήνη του Θεού, τότε ζηλεύουμε και φοβόμαστε ο ένας τον άλλο

Μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση τα ψηφιδωτά που βρίσκονταν στην αψίδα του ναού της Παναγίας της Κανακαριάς στη Λυθράγκωμη.

Μαρία Παντελή, Β1 Γυμνάσιο Αρχαγγέλου, Διδάσκουσα: Γεωργία Τσιάρτα

Άγιος Νεκτάριος, θεολόγος εν έργω και λόγω

Ο γιος του ψαρά. κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη, δώστου κλότσο να γυρίσει παραμύθι ν' αρχινήσει...

Πώς να μελετάμε τη Βίβλο

Μητρ. Καλαβρύτων: «Οι δοκιμασίες είναι «επισκέψεις» του Κυρίου»

...Μια αληθινή ιστορία...

Ένας θαυμάσιος μαρτυρικός αγιογράφος χωρίς χέρια και πόδια

Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου, Αυτοβιογραφία

ΛΕΟΝΤΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ

Εθνικό δασικό πάρκο Πέτρας του Ρωμιού

Αγία Παρασκευή: Μια γυναίκα αθλήτρια του Χριστού

TA ΠΑΘΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΦΡΟΥΚΤΟΥΟΣΟΥ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ, ΑΟΥΓΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟΥ, ΔΙΑΚΟΝΩΝ ΠΟΥ ΥΠΕΜΕΙΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΡΡΑΓΟΝΑ, ΣΤΙΣ 21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ, ΥΠΟ

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΗΣ ΚΑΠΕΡΝΑΟΥΜ (Μαρκ. 2, 1-12)

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: Ταξίδι στον κόσμο των παραμυθιών μέσα από την εικονογράφηση και επεξεργασία (σελίδα-σελίδα) ενός βιβλίου

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1

Κεφάλαιο 5. Κωνσταντινούπολη, 29 Μαίου 1453, Τρίτη μαύρη και καταραμένη

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

«Λέγοντας ναι στο Θεό και στην Ορθόδοξη Οικογένεια» Ομιλία του π. Χαραλάμπου Τζιντή. 7 Iουλιου St. Catharine s, Ontario

Που βρίσκεται το ιαματικό αγίασμα του Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ

1. Η «Λειτουργία των πιστών» αφορά μόνο τους βαπτισμένους χριστιανούς. 4. Στη Θεία Λειτουργία οι πιστοί παρακαλούν τον Θεό να έχουν ειρηνικό θάνατο.

ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΥΡΙ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΤΡΕΑ ΠΙΕΡΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Transcript:

Ο βίος του Αγίου Επιφανίου Ο άγιος Επιφάνιος (12 Μαΐου) Πρόµαχος της Ορθοδοξίας. Θιασώτης του ασκητισµού. Αντιαιρετικός συγγραφέας µε αγιότητα βίου και αγωνιστικό φρόνηµα ασυνήθιστο. Να τι χαρακτηρίζει τη ζωή του µεγάλου τούτου πατέρα της Κυπριακής Εκκλησίας, που σύµφωνα µε τον άγιο Ιερώνυµο είναι «το τελευταίο λείψανο της αρχαίας ευσέβειας». Γεννήθηκε σ' ένα χωριό της υτικής Παλαιστίνης τη Βησανδούκη. Κυπριακή λαϊκή παράδοση αναφέρει, πως ο άγιος Επιφάνιος γεννήθηκε στον Καλοπαναγιώτη της Κύπρου, ένα χωριό της Μαραθάσας και µεγάλωσε στή Βησανδούκη., που ήταν κοντά στην Ελευθερούπολη, τέσσερα µίλια µακριά, γύρω στο 315 µ.χ. Καλλίτροπο. Οι γονείς του ήταν Ιουδαίοι κι είχαν δύο παιδιά. Τον Επιφάνιο και µια κόρη, την Στην ηλικία των 10 χρόνων ο πατέρας πέθανε και τα παιδιά έµειναν ορφανά. Η µητέρα, που είχε να φροντίσει για τη συντήρηση όλων, κάλεσε µια µέρα τον µικρό Επιφάνιο και του έδωκε ένα γαϊδούρι που είχαν, να πάει στην πανήγυρη να το πωλήσει και να φέρει τα χρήµατα να περάσουν. Το γαϊδούρι ήταν ατίθασο κι είχε κι άλλα πολλά ελαττώµατα. Γι' αυτό το παιδί δίσταζε. Οι προτροπές της µητέρας κι οι παρακλήσεις της βοήθησαν το παιδί να νικήσει τους δισταγµούς και να πάει. Στην πανήγυρη, ένας καλοντυµένος Εβραίος πλησίασε κάποια στιγµή τον Επιφάνιο και ζήτησε να µάθει, αν το ζώο το είχε για πώληση και πόσο ήθελε γι' αυτό. Το παιδί είπε την τιµή, τρία νοµίσµατα, αλλά πρόσθεσε, πως το ζώο ήταν ατίθασο και µε πολλά ελαττώµατα. Η ειλικρίνεια του παιδιού έκαµε εντύπωση στον αγοραστή, ο οποίος, σαν έµαθε πως το παιδί ήταν κι ορφανό, του έδωσε τα τρία νοµίσµατα και του συνέστησε να γυρίσει σπίτι του. - Κράτησε, του είπε και το γαϊδούρι, αν φρονιµέψει, για τις ανάγκες σας. Αλλιώς να πεις στη µητέρα σου να το αποµακρύνει από κοντά σας, µήπως και σας κάµει κακό. Ο µικρός Επιφάνιος πήρε τα χρήµατα και τραβώντας το ζώο απ' το σχοινί ξεκίνησε, να γυρίσει πίσω στο χωριό. Στο δρόµο τον συνήντησε ένας χριστιανός, που λεγόταν Κλεόβιος και ρώτησε κι αυτός να µάθει, αν πωλούσε το γαϊδούρι. Ο Επιφάνιος µε ειλικρίνεια πάλι οµολόγησε, πως το ζώο το είχε για πώληση, αλλά δεν τολµούσε να το συστήσει, γιατί ήταν ιδιότροπο. Προτού ακόµη το παιδί τελειώσει τη φράση του, το ζώο αφήνιασε, του έδωκε µια κλωτσιά στο πόδι και τον πέταξε κάτω. Ύστερα αποµακρύνθηκε µε γρηγοράδα. Ο Κλεόβιος που είδε το επεισόδιο, πλησίασε τον Επιφάνιο, έκαµε πάνω στο κτυπηµένο µέρος του ποδιού τρεις φορές το σηµείο του σταυρού µε αποτέλεσµα να γίνει αµέσως καλά. Μετά

στράφηκε προς το ζώο που έτρεχε και φώναξε: Ω ατίθασο ζώο, που θέλησες να σκοτώσεις τον αφέντη σου. Στο όνοµα του Ιησού Χριστού του Εσταυρωµένου, να µην κινηθείς από τη θέση σου. Με την επίκληση του ονόµατος του Κυρίου το γαϊδούρι έπεσε και ψόφησε. Τα θαύµα έκαµε τεράστια εντύπωση στο παιδί, που πρώτη φορά άκουσε για τον Ιησού Χριστό. Σαν έφτασε στο σπίτι, διηγήθηκε στη µητέρα του τα όσα έγιναν. Κι από την ήµερα εκείνη άρχισε µε ζήλο να αναζητά κάποιο πρόσωπο, που να του µιλήσει περισσότερα για τον Εσταυρωµένο Ιησού. Κι η ευκαιρία δόθηκε. Ο Παντοδύναµος Θεός, που θέλει όλων των ανθρώπων τη σωτηρία, τακτοποίησε τα πράγµατα. Ο Επιφάνιος, ύστερα από έξη χρόνια, συναντήθηκε µε κάποιο µοναχό Λουκιανό, γνωστό για τα γνήσια φιλανθρωπικά του αισθήµατα κι από αυτόν άκουσε, ό,τι η ψυχή του ζητούσε. Αφού κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη, πώλησε τα υπάρχοντά του, κράτησε για την αδελφή του και τον εαυτό του µερικά χρήµατα για βιβλία -η µητέρα τους είχε αποθάνει-, µοίρασε τα υπόλοιπα στους φτωχούς και γεµάτος χαρά κι αγαλλίαση προχώρησε µε την αδελφή του στο Βάπτισµα. Το µυστήριο τέλεσε ο ίδιος ο επίσκοπος. Την ήµερα εκείνη και την ώρα που ο Επιφάνιος ανέβαινε τα σκαλοπάτια, για να µπει µέσα στον ναό συνέβηκε κάτι το παράδοξο. Μόλις ο κατηχούµενος έβαλε το πόδι στο πρώτο σκαλοπάτι του ναού, του έπεσε το παπούτσι του αριστερού ποδιού. Όταν δοκίµασε να ανέβει το δεύτερο σκαλοπάτι, τότε του βγήκε και το παπούτσι του δεξιού. Από τότε ο µακάριος πατήρ δεν δέχθηκε να φορέσει άλλα παπούτσια. Μα και κάτι άλλο. Τη στιγµή που διαβαζόταν η ευαγγελική περικοπή, ο επίσκοπος είδε το πρόσωπο του Επιφανίου να φωτίζεται από ένα ιλαρό φως και το κεφάλι του να 'ναι στεφανωµένο µε ένα λαµπρό στεφάνι. Ήταν και τα δύο αγγελικά του κατοπινού του µεγαλείου. Επτά µέρες ύστερα από το βάπτισµα, ο νεοφώτιστος τακτοποίησε την αδελφή του σ' ένα γυναικείο µοναστήρι κι έφυγε κι αυτός σ' ένα άλλο. Σε τούτο ήταν δέκα καλλιγράφοι µοναχοί κι ηγούµενος ο γνωστός άγιος Ιλαρίωνας. Κοντά στον µεγάλο αυτό ασκητή, που έτρωγε µια φορά κάθε δύο ή τρεις ή και περισσότερες µέρες προσκολλήθηκε ο δεκαεξάχρονος νέος. Και τον µιµήθηκε πιστά. Η υποµονή κι επιµονή του, η ταπείνωση και φιλοµάθειά του, αλλά κι η αυστηρή εγκράτειά του, ήταν υπόδειγµα σ' όλους. Γι' αυτό και νωρίς τον χαρίτωσε ο Κύριος. Και να! Στον τόπο που βρισκόταν το µοναστήρι δεν είχε νερό. Οι µοναχοί το κουβαλούσαν τη νύχτα από µια πηγή, που ήταν κάπου πέντε µίλια µακριά. Μια φορά έτυχε να περάσουν από εκεί µερικοί οδοιπόροι, που είχαν τα ζώα τους φορτωµένα µε κρασί και τους ζήτησαν λίγο νερό, για να πιουν κι αυτοί και τα ζώα τους. Οι µοναχοί δυστυχώς δεν είχαν κι έτσι όλοι κινδύνευαν να πεθάνουν απ' τη δίψα. Την έλλειψη έµαθε κι ο Επιφάνιος. Χωρίς να χάσει καιρό, πλησίασε τους ξένους πήρε στα χέρια

του τα ασκιά µε το κρασί και κάµνοντας µια προσευχή είπε: - Κύριε ηµών Ιησού Χριστέ, που έκανες στην Κανά της Γαλιλαίος το νερό κρασί, κάνε τώρα κι εδώ το κρασί νερό για τα πλάσµατά σου. Και ω του θαύµατος! Το κρασί έγινε νερό. Κι ήπιαν οι άνθρωποι. Ήπιαν και τα ζώα. Και ξεδίψασαν. Και συνήλθαν. Οδοιπόροι και µοναχοί κατασυγκινηµένοι δόξασαν τον Θεό κι έκαµαν το θαύµα γνωστό παντού. Γι' αυτό κι ο άγιος έφυγε από το µέρος εκείνο και πήγε σε τόπο αγριότερο. Μια µέρα εκεί που προσευχόταν - κι ήταν τρεις µέρες νηστικός και διψασµένος - έτυχε να περνούν από κοντά σαράντα Σαρακηνοί. Σαν τον είδαν µόνο, να ζει σε τέτοιο τόπο, άρχισαν να τον κοροϊδεύουν. Ένας µάλιστα απ' αυτούς ο πιο άγριος που είχε χαλασµένο το ένα µάτι, έτρεξε και τράβηξε το µαχαίρι να τον κτυπήσει. Ο άγιος, χωρίς να φοβηθεί, έκαµε µια επίκληση και στη στιγµή το τυφλό µάτι του βάρβαρου Σαρακηνού άνοιξε κι αυτός ταραγµένος απ' το θαύµα στάθηκε ακίνητος κι άφησε το µαχαίρι να πέσει απ' το χέρι του. Οι συνοδοιπόροι του απορηµένοι πλησίασαν τον άγιο και σαν είδαν τον τυφλό σύντροφο τους θεραπευµένο, στάθηκαν κι αυτοί µε φόβο χωρίς να ξέρουν τι να κάµουν. Ο άγιος που είδε την ταραχή τους άρχισε να τους µιλά µε ταπείνωση κι έµεινε µαζί τους τρεις ολόκληρους µήνες. Και τους δίδασκε. Και τους νουθετούσε. Και τους εµπόδιζε από του να κάµουν το κακό. Ύστερα τους αφήκε και γύρισε πάλι στο µοναστήρι του µε ένα απ' αυτούς, που κατηχήθηκε απ' τον άγιο και βαπτίστηκε από τον Μέγα Ιλαρίωνα. Πολλά θαύµατα έκανε ο άγιος την περίοδο αυτή, αλλά κι αργότερα προπαντός θεραπείες δαιµονιζοµένων. Ενδεικτικά αναφέρουµε µερικά. - Θεράπευσε την κόρη του βασιλιά της Περσίας από το δαιµόνιο που την βασάνιζε. - Ανάστησε το νεκρό παιδί ενός άρχοντα της Περσίας. - Θανάτωσε ένα λέοντα που έβγαινε από το δάσος κι έτρωγε τους ανθρώπους που περνούσαν από εκεί κοντά. - Εξεδίωξε το δαιµόνιο από κάποιο Κάλλιστο που ήταν γιος του πρώτου Έπαρχου της Ρώµης. - Θεράπευσε τον Μ. Θεοδόσιο, τον αυτοκράτορα, από παράλυση των κάτω άκρων. Αυτά είναι ελάχιστα από τα πολλά θαύµατα του αγίου. Ν' αναφερθούµε σ' όλα δεν µας είναι δυνατό. Ένα µόνο σηµειώνουµε. Τα θαύµατα του µεγάλου πατρός ήταν όλα πολύ φιλάνθρωπα.

Από το µέρος αυτό ο ιερός πατήρ ταξίδεψε αργότερα στην Αίγυπτο, όπου γνώρισε κι εδώ µεγάλες ασκητικές µορφές και πλούτισε τις γνώσεις του στη θρησκευτική θεολογία. Μετά γύρισε και πάλι στην Παλαιστίνη, όπου ίδρυσε δικό του µοναστήρι, το οποίο και διηύθυνε για πολλά χρόνια. Οι πολλές αρετές του Επιφανίου και το πλούσιο θαυµατουργικό του χάρισµα, έκαµαν τον άγιο κι εδώ πολύ γνωστό. Άρρωστοι από πολύ µακρινά µέρη που έπασχαν από διάφορες αγιάτρευτες αρρώστιες, ερχόντουσαν συχνά κοντά του για να πάρουν τη θεραπεία τους. Ο πόθος του οσίου να ξαναδεί τον µεγάλο ασκητή Ιλαρίωνα που είχε αναχωρήσει προ καιρού για την Κύπρο, αλλά κι η επιθυµία του να αποφύγει όλους εκείνους, που τον πολιορκούσαν και τον πίεζαν να γίνει επίσκοπος, τον ώθησαν να ταξιδέψει κι αυτός στην Κύπρο. Ήταν τότε περίπου 57 χρόνων. Αφού ο άγιος πήρε µαζί του δύο συνοδούς πήγε πρώτα στα Ιεροσόλυµα και προσκύνησε τον Τίµιο Σταυρό και µετά µπήκε σ' ένα πλοίο που τους έφερε στην Πάφο. Εδώ συνήντησε τον άγιο Ιλαρίωνα κι έµεινε µαζί του δύο µήνες. Όταν αργότερα αποφάσισε ν' αναχωρήσει, για να επιστρέψει στο µοναστήρι του στην Παλαιστίνη ο γέρο ασκητής τον κάλεσε και του είπε: - Που θέλεις να πάς, τέκνον; Ο Επιφάνιος αποκρίθηκε, πως ήθελε να πάει στη Γάζα. Ο ιερός ασκητής του είπε πάλι: Όχι, τέκνον. Μην πάς στη Γάζα. Πήγαινε καλύτερα στή Σαλαµίνα.. Η Σαλαµίνα, που κτίστηκε από τον ήρωα του Τρωικού πολέµου Τεύκρο, τον γιο του Τελαµώνα, προς τιµή της πατρίδας του Σαλαµίνας, καταστράφηκε τον 4ο αιώνα µ.χ. από σεισµό. Η πόλη ξανακτίστηκε από τον γιο του Μ. Κων/τίνου, τον Κωνστάντιο κι ονοµάστηκε Κωνσταντία. Έγινε έδρα του Αρχιεπισκόπου Κύπρου, όταν νήσος είχε 14 επισκόπους κι έµεινε τέτοια µέχρι το 1191, που η Κύπρος κατακτήθηκε απ' τους Φράγκους. Σήµερα έδρα του Αρχιεπισκόπου είναι η Λευκωσία. Εκεί θα βρεις κατάλληλο τόπο να κατοικήσεις. Πήγαινε και µη παρακούσεις στα λόγια µου µήπως κινδυνέψεις απ' την θάλασσα. Ο Επιφάνιος δεν άκουσε. Ήθελε να γυρίσει στην Παλαιστίνη. Κατέβηκε λοιπόν στην παραλία όπου ήταν δύο πλοία. Το ένα θα πήγαινε στη Σαλαµίνα και το άλλο στην Παλαιστίνη. Μπήκε στο δεύτερο. Μόλις όµως το πλοίο ξεκίνησε σηκώθηκε τροµερή τρικυµία. Τρεις µέρες η άγρια θαλασσοταραχή τους παίδευε. Τρεις µέρες το πλήρωµα του πλοίου απηλπισµένο περίµενε από στιγµή σε στιγµή την καταστροφή του. Επιτέλους την τέταρτη µέρα το πλοίο µε πολύ κόπο και ζηµιές έφτασε στη Σαλαµίνα για να γλιτώσει. Εκεί σταµάτησαν για να ξεκουραστούν και να επισκευάσουν τις βλάβες που έπαθαν. Μια από τις µέρες αυτές που το πλοίο ήταν ελλιµενισµένο στη Σαλαµίνα, ο Επιφάνιος πήρε τους δύο συνοδούς του και βγήκε να πάει στην αγορά για ν' αγοράσει λίγα σταφύλια. ιάλεξε µερικά και την ώρα που ετοιµαζόταν να τα πληρώσει, ένας γηραιός κληρικός, ο επίσκοπος των Χυτρών Πάππος, που υποβασταζόταν από δύο διακόνους στάθηκε µπροστά του. ύο άλλοι κληρικοί επίσκοποι κι αυτοί, ακολουθούσαν ξωπίσω του. - Ώρα καλή, Αββά! Άφησε τα σταφύλια κι έλα µαζί µας στην εκκλησία, του είπε ο γηραιός επίσκοπος. Τα λόγια του ψαλµωδού «ευφράνθην επι τοις ειρηκόσι µοι, εις οίκον Κυρίου πορευσόµεθα» (Ψαλ. ρκα', 1) πέρασαν µε µιας από το µυαλό του. Και ακολούθησε. Όταν έφτασαν, ο γηραιός επίσκοπος Πάππος του είπε: «Κόψε ευλογητόν Πάτερ». Ο Επιφάνιος συγχυσµένος απήντησε: «Συγχώρησέ µε, έσποτα. εν είµαι ιερωµένος».

Τότε ο Πάππος έβαλε ευλογητό. Κι αµέσως ένας διάκονος πήρε τον Επιφάνιο από την κεφαλή και τον οδήγησε στο Άγιο Βήµα. Εκεί ήταν κι άλλοι κληρικοί που βοηθούσαν τον γηραιό επίσκοπο, που χειροτόνησε τον Επιφάνιο διάκονο. Την άλλη µέρα έγινε η χειροτονία του σε πρεσβύτερο και την τρίτη σε επίσκοπο. Έτσι ο ευλαβής ασκητής χωρίς να το θέλει και χωρίς να το επιδιώξει ανέλαβε όλους τους βαθµούς της ιεροσύνης και ενθρονίστηκε επίσκοπος Σαλαµίνας, της οποίας ο επίσκοπος είχεν αποθάνει πριν αρκετές µέρες. Το υψηλό έργο του επισκόπου κι η γρηγοράδα µε την οποίαν ο Επιφάνιος ανέβηκε στο αξίωµα αυτό, δηµιούργησαν στην ψυχή του µια τέτοια θλίψη, που του έφερνε συνέχεια δάκρυα. Τότε ο γηραιός Πάππος για να τον ενισχύσει αναγκάστηκε να του αποκαλύψει τα γεγονότα. - Τέκνον µου, του είπε µε αγάπη. εν είχα σκοπό να οµιλήσω. Με αναγκάζεις όµως µε τη στάση σου. Όλοι αυτοί οι κληρικοί, διάκονοι, πρεσβύτεροι, επίσκοποι, που βρίσκονται εδώ, µαζεύτηκαν από όλο το νησί και ανέθεσαν σ' εµένα να διαλέξω τον άξιο κληρικό, που θα αναλάβει τη θέση του Αρχιεπισκόπου της Σαλαµίνας. Κλείστηκα λοιπόν, κι εγώ στο δωµάτιο µου και µε δάκρυα παρακαλούσα τον Θεό να µου φανερώσει τον κατάλληλο. Ξαφνικά εκεί που προσευχόµουνα ένα φως άστραψε στο δωµάτιο και µια φωνή ακούστηκε να λέει: Πάππε, Πάππε, άκουσε! Πήγαινε αµέσως στην αγορά. Και τον µοναχό που θα βρεις να αγοράζει σταφύλια, πάρε τον και χειροτόνησέ τον επίσκοπο. Το όνοµα του είναι Επιφάνιος. Και το πρόσωπο του οµοιάζει µε τον προφήτη Ελισσαίο. Μη του φανερώσεις αµέσως για ποιο πράγµα τον θέλεις, για να µη σου φύγει. Αυτός είναι ο διαλεκτός. Αυτόν προορίζω. Αυτός θα τιµήσει την Εκκλησία µου. Τα λόγια του γηραιού επισκόπου έκαµαν µεγάλη εντύπωση σ' όλους. Ο Επιφάνιος παρηγορήθηκε. Συγκινηµένοι ανέβηκαν όλοι στο επισκοπείο, όπου δείπνησαν και δόξασαν τον Θεό. Την άλλη µέρα ανεχώρησε ο καθένας στην επισκοπή του. Με τη χειροτονία του ο Επιφάνιος έγινε η πόλη η «επάνω ορούς κειµένη» κι ο λύχνος που τοποθετήθηκε «επί την λυχνίαν» για να λάµπει «πάσι τοις εν τη οικία». Και πέτυχε στο δύσκολο και βαρύ έργο του. Πέτυχε χάρη στο ζήλο του και την ταπεινοφροσύνη του. Πέτυχε χάρη στην αρετή και την αγιότητα του. Στα 36 χρόνια της αρχιερατείας του, ο χειµαζόµενος λαός του νησιού βρήκε στο πρόσωπό του τον στοργικό πατέρα, τον ζηλωτή ιεραπόστολο, τον φωτεινό καθοδηγητή, τον ακούραστο προστάτη κι οδηγό. Με τις αδιάκοπες ενέργειές του, το παράδειγµα και τη µόρφωσή του γνώριζε πέντε γλώσσες, την Ελληνική, τη Συριακή, την Εβραϊκή, την Κοπτική και λίγο τη Λατινική - και προ παντός µε τη δράση του, έγινε αφορµή ο χριστιανισµός να διαδοθεί παντού στην Κύπρο κι η Εκκλησία της να γίνει ζηλευτή. Όταν ο άγιος τελούσε το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας, κατά την ώρα της µετουσιώσεως των Τιµίων ώρων, αναφέρεται πως ο ευλαβής επίσκοπος έβλεπε αυτό τούτο το Άγιο Πνεύµα να καταβαίνει επάνω στα Άχραντα ώρα και να τα ευλογεί. Φυσικά ο εχθρός της σωτηρίας των ανθρώπων, ο «αντίδικος ηµών διάβολος», πολλές φορές την ολόλαµπρη δράση του φλογερού εργάτη της Εκκλησίας του

Χριστού, προσπαθούσε να ανακόψει µε ποικίλα εµπόδια και δυσκολίες. Η ταπεινοφροσύνη όµως του επισκόπου κι η πλούσια αγάπη, που ήταν θρονιασµένη στην ψυχή του, σκορπούσε τα εµπόδια και διέλυε τις πλεκτάνες. Ο Επιφάνιος έγραψε και πολλά βιβλία. Τα σπουδαιότερα συγγράµµατα του Επιφανίου είναι ο «Αγκυρωτός» και το «Πανάριον». Το πρώτον σε 120 παραγράφους περιλαµβάνει µια επιτοµή της σύγχρονης προς τον άγιο Επιφάνιο Θεολογίας. Το «Πανάριον» δηλαδή κιβώτιο, όπως το εξηγεί ο ιερός συγγραφέας, περιέχει σωτηριώδη φάρµακα,δηλαδή επιχειρήµατα για την ανασκευή των αιρέσεων που υπήρχαν τότε. Τέτοιες αιρέσεις αναφέρει κάπου 80. Πολέµησε µε σταθερότητα τις αιρέσεις και προάσπισε µε πάθος την Ορθοδοξία. Ο ζήλος κι η αγάπη του γι' αύτη τον έσπρωχναν µερικές φορές σε υπερβολές. Η προσφορά του όµως υπήρξε µεγάλη κι ανιδιοτελής. Μαζί µε τέσσερις άλλους Κυπρίους επισκόπους, ο Επιφάνιος έλαβε µέρος και στη ευτέρα Οικουµενική Σύνοδο. Πέθανε σε βαθιά γηρατειά, σαν επέστρεφε από την Κωνσταντινούπολη όπου είχε µεταβεί για υποθέσεις της Εκκλησίας. Ο διάδοχος του αγίου και µαθητής του, ο Σαβίνος, έκτισε προς τιµή του στη Σαλαµίνα µέγιστο ναό, του οποίου τα ερείπια σώζονται ως τα σήµερα. Το σεπτό του σκήνωµα µετακόµισε στην Κων/πολη ο αυτοκράτορας Λέων Στ' ο Σοφός, µαζί µε άλλα κειµήλια του νησιού. Ο άγιος Επιφάνιος είναι µια από τις πιο φωτεινές µορφές της Εκκλησίας του νησιού µας. Έζησε µε τον Χριστό και για τον Χριστό. Κήρυξε το άγιο όνοµά Του και θαυµατούργησε στ' όνοµά Του. Ζει στη συνείδηση των χριστιανών που αγαπούν πραγµατικά τον Εσταυρωµένο Ιησού, κι εξακολουθεί και σήµερα να διδάσκει και να εµπνέει όλους εκείνους που ποθούν και ζητούν να ιδούν µια αληθινή χριστιανική κοινωνία γύρω τους. Μια κοινωνία χωρίς µίση και φυλακές και κάτεργα. Μια κοινωνία ειρήνης, οµόνοιας κι αγάπης. Μια κοινωνία Χριστού.

Το πιο κάτω κείµενο είναι παρµένο από το περιοδικό(1985) του Σωµατείου µας και αναφέρεται στο ιστορικό της εκκλησίας του Αγ. Επιφανίου στο χωριό µας.