«Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω:» 'Ψαλμ (

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "«Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω:» 'Ψαλμ- 02896("

Transcript

1 περιοδικό Σύναξη 01/ '1/00( Θανάσης Ν. Παπαθανασίου «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω:» 'Ψαλμ ( Μιὰ Ὀρθόδοξη κατάφαση τῆς δράσης τοῦ Θεοῦ ἔξω ἀπὸ τὰ κανονικὰ ὅρια τῆς Ἐκκλησίας ὸ ἐρώτημα ἂν ὁ Θεὸς δρᾶ σωτηριωδῶς ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τί θὰ γίνει μὲ ὅσους δὲν ἔχουν γίνει μέλη της ἢ δὲν τοὺς ἔχει ἀγγίξει τὸ κήρυγμά της, εἶναι συνομήλικο τῆς ἴδιας τῆς Ἐκκλησίας. Ἂν δεχτοῦμε τὸ πρωτεῖο τῆς ἀγάπης καὶ τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, ἡ ἀπάντηση μοιάζει ἁπλὴ καὶ σαφής: Μὲ ποικίλους τρόπους, φανεροὺς ἢ ἀθέατους, ὁ Θεὸς ἐργάζεται πάντα καὶ παντοῦ, συναντώντας τοὺς πάντες καὶ προσκαλώντας τοὺς πάντες στὴ Βασιλεία του. Πέραν τούτου, ποιός ἀνταποκρίνεται καὶ πῶς, παραμένει ἕνα θέμα ἀν - θρωπίνως ἀνοιχτό. Αὐτή, εἶναι, σὲ γενικὲς γραμμές, ἡ ἀπάντηση ποὺ ἔ - δωσαν πολλοὶ θεολόγοι τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Ἰουστίνος, ὁ Εἰρηναῖος καὶ ὁ Κλήμης Ἁλεξανδρείας, καὶ ἡ ὁποία ἀντανακλᾶται ἐπίσης στὴν παράδοση περὶ καθόδου τοῦ Χριστοῦ στὸν ἅδη 1. Στὴν πορεία τῆς ἱστορίας, ὡστόσο, αὐτὴ ἡ ἀπάντηση, ἀντὶ νὰ ἀναπτυ - χθεῖ, συχνὰ προσπεράστηκε. Μιὰ ἱδρυματικὴ θεολογία κυριάρχησε, ἡ ὁ - ποία ἀφ ἑνὸς ἀντιλαμβάνεται τὴν Ἐκκλησία ὡς τὸν ὀργανισμὸ ὁ ὁποῖος «περικλείει» τὸν Χριστό, καὶ ἀφ ἑτέρου βλέπει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὡς «ὑ - ποπροϊὸν» τοῦ Χριστοῦ, δηλαδὴ μονάχα ὡς κάτι ποὺ ἕπεται τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ διαχειρίζεται ὁ Χριστός, χορηγώντας το στὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸς εἶναι, ἐν συντομίᾳ, ὁ διαβόητος «Χριστομονισμός», ὁ ὁποῖος ἔχει συζητηθεῖ ἀρκετὰ κατὰ τὶς τελευταῖες δεκαετίες, ὡς σοβαρὸ ἀδιέξοδο τῆς δυτικῆς θεολογίας. Ἡ στενότητα τοῦ Χριστομονισμοῦ, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴ δυναμικὴ ἐ - πανεμφάνιση, κατὰ τὴ σύγχρονη ἐποχή, τοῦ ἐρωτήματος περὶ σωτηριώδους δράσης τοῦ Θεοῦ ἐκτὸς τῶν τειχῶν (λόγω τῆς διαπίστωσης ὅτι ἡ ἱστορία προχωρᾶ πολὺ περισσότερο καὶ πολὺ πιὸ ἀπρόσμενα ἀπ ὅσο 1. Ἰουστίνος, Ἁπολογία πρώτη 46, PG 6, 397C Εἰρηναῖος, Κατὰ αἱρέσεων 3, 6, 1, PG 7, 724B-C Κλήμης Ἁλεξανδρείας, Στρωματεῖς 5, PG 9, Α Πέτρ. 3:

2 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου μποροῦσαν νὰ φανταστοῦν οἱ πρῶτοι Χριστιανοί, καὶ ὅτι ἑκατομμύρια ἀνθρώπων πέπρωται νὰ μείνουν ἀνέγγιχτοι ἀπὸ τὴν ἱεραποστολὴ τῆς Ἐκ κλησίας), ἔχει ὁδηγήσει σὲ ἔντονη συζήτηση κατὰ τὸν τελευταῖο αἰώ - να, ἰδίως στὸ πεδίο τῆς Ἱεραποστολικῆς. Ἐνδεικτικὰ μπορεῖ κανεὶς νὰ μνημονεύσει τὴ συμβολὴ τοῦ Πὼλ Τίλλιχ ( ) καὶ τοῦ Κὰρλ Ράνερ ( ), καθὼς καὶ τὴν ἀντιπαράθεση ἀνάμεσα στὶς θωρήσεις ποὺ ἔχουν καθιερωθεῖ διεθνῶς μὲ τοὺς ὅρους «ἀποκλειστισμός» (exclusivism δηλαδὴ ἡ πεποίθηση ὅτι μόνο ὅσοι γίνονται χριστιανοὶ δύνανται νὰ σωθοῦν), «περιεκτισμός» (inclusivism δηλαδὴ ἡ πεποίθηση ὅτι ἡ σωτηρία εἶναι μόνο ἐν Χριστῷ, ἀλλὰ ὁ Χριστὸς δρᾶ καὶ μέσα καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία) καὶ «πλουραλισμός» (pluralism δηλαδὴ ἡ πεποίθηση ὅτι ἡ σωτηρία ἐπιτυγχάνεται καὶ μὲ ἄλλες, πλὴν τοῦ Χριστοῦ, ὁδούς), ἀντιπαράθεση ἡ ὁποία συνεχίζεται πολύτροπα ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ Ἡ διαμόρφωση θεολογήσεων ποὺ καταφάσκουν τὴν παγκόσμια δράση τοῦ Θεοῦ χωρὶς νὰ σχετικοποιοῦν τὴ χριστιανικὴ μοναδικότητα, παραμένει μεῖζον χρέος. Ι. ΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ Στὴν προοπτικὴ αὐτὴν ἔχει ἀναγνωριστεῖ ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη θεολογία ἔχει συμβάλει σημαντικὰ μέσω τῆς συμμετοχῆς στὴν οἰκουμενικὴ κίνηση, καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ Ἁντίθετα πρὸς τὴν «καθυπόταξη» τοῦ Πνεύματος στὴν οἰκονομία τοῦ Υἱοῦ, καθυπόταξη τὴν ὁ ποία ἰ - δίως συνεπάγεται τὸ Filioque, ἡ ἐπιμονὴ ὁρισμένων Ὀρθοδόξων θεολόγων ὅτι οἱ δύο οἰκονομίες, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, εἶναι διακεκριμένες μεταξύ τους, διεύρυνε τοὺς ὁρίζοντες τῆς συζήτησης. Οἱ ἐν λόγω θεολόγοι ἔφεραν ἔτσι στὸ προσκήνιο τὸν ρόλο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὄχι μόνο ὡς προσώπου τὸ ὁποῖο ἀποστέλλεται ἀπὸ τὸν Υἱό, ἀλλὰ καὶ ὡς τοῦ προσώπου τὸ ὁποῖο εἶναι δημιουργικὰ παρὸν σ ὅλο τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς δημιουργίας 3, κι ὄχι ἁπλῶς μετὰ τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ, καὶ τὸ ὁποῖο μάλιστα κατέστησε μπορετὴ τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ 2. Ἁπὸ τὴν ἀχανῆ βιβλιογραφία μνημονεύω δύο ἐμβληματικὰ καὶ ἀλληλοσυγκρουόμενα βιβλία: ἀφ ἑνὸς John Hick & Paul Knitter (ἐπιμ.), The Myth of Christian Uniqueness, ἐκδ. Orbis Books, Maryknoll, New York 1987, καὶ ἀφ ἑτέρου Gavin D Costa (ἐπιμ.), Christian Uniqueness Reconsidered: the Myth of a Pluralistic Theology of Religions, ἐκδ. Orbis Books, Maryknoll, NY Ὑπῆρξαν ἐπίσης καὶ συνθετικὲς ἀπόπειρες, ὅπως S. Mark Heim, Salvations. Truth and Difference in Religion, ἐκδ. Orbis Books, Maryknoll, New York 1995, καὶ Jacques Dupuis, Toward a Christian Theology of Pluralism, ἐκδ. Orbis Books, Maryknoll, New York Σημειωτέον ὅτι τοὺς ὅρους «exclusivism» καὶ «inclusivism» προτίμησα νὰ τοὺς ἀποδώσω μὲ τὶς ἀδόκιμες (τουλάχιστον προσώρας) λέξεις «ἀποκλειστισμὸς» καὶ «περιεκτισμός», ἐπειδὴ αὐτὲς κατορθώνουν νὰ δείξουν ὅτι μιλᾶμε γιὰ ἀπόψεις, γιὰ ὀπτικές, παρὰ ὡς «ἀποκλειστικότητα» καὶ «περιεκτικότητα», ποὺ ἔχουν εὐρύτερο νόημα. 3. Kilian McDonnell, «The determinative doctrine of the Holy Spirit», Theology Today 39 (1982), σσ

3 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» (πρβλ. Ματθ. 1:20, Λουκ. 4:18). Ἡ συνειδητοποίηση τῆς παγκόσμιας δράσης τοῦ Πνεύματος πυροδότησε ἔκτοτε στὸν οἰκουμενικὸ χῶρο τὴν παραδοχὴ τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ σὲ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ἔργα καὶ στὴ ζωὴ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴ θρησκευτική τους ταυτότητα. Ἦταν τὸ 1944 ὅταν ὁ Ὀρθόδοξος θεολόγος Βλαδίμηρος Λόσκυ ἔφερε στὸ προσκήνιο τὸ ζήτημα τῆς «ὑποστατικῆς ἀνεξαρτησίας» τῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδας: Συνδεδεμένοι στενῶς ἐν τῷ κοινῷ ἐπὶ τῆς γῆς ἔργῳ των, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα μένουν ἐν τούτοις ἐν τῷ αὐτῷ ἔργῳ δύο πρόσωπα ἀνεξάρτητα ἀπ ἀλλήλων, ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὴν ὑποστατικὴν αὐ - τῶν ὕπαρξιν. Διὰ τὸν λόγον αὐτὸν ἡ προσωπικὴ ἔλευσις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δὲν θὰ ἔχη τὸν χαρακτῆρα ἐξηρτημένου τινὸς ἔργου, ἐνεργουμένου οὕτως εἰπεῖν ἐν σχέσει πρὸς τὸ ἔργον τοῦ Υἱοῦ 4. Αὐτὸ στὸ ὁποῖο ἐπικέντρωνε ὁ Λόσκυ ἦταν καθαυτὴ ἡ ἐκκλησιαστικὴ ἐμπειρία ὄχι τὸ ἐρώτημα περὶ τῶν ὁρίων τῆς Ἐκκλησίας ἢ ἡ παρουσία τοῦ Θεοῦ πέρα ἀπ αὐτά 5. Ὡστόσο, ἡ δυναμικὴ τῆς θέσης του περὶ «ὑποστατικῆς ἀνεξαρτησίας» πυροδότησε περαιτέρω στοχασμοὺς στὴν ἑπόμενη γενιά. Τὸ 1971 ὁ Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος Ζὼρζ Χὸντρ μίλησε στὴ συνάντηση τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Ἐκ - κλησιῶν στὴν Ἁντὶς Ἁμπέμπα τῆς Αἰθιοπίας 6. Παραπέμποντας στὸν Λόσκυ, κατέστησε κεντρικὸ σημεῖο τὴν ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία τῶν προσώπων τῆς Τριάδας. Ταυτόχρονα, ὅμως, ὑπογράμμισε ὅτι «μεταξὺ τῶν δύο οἰκονομιῶν [σ.σ.: ἀφ ἑνὸς τοῦ Υἱοῦ καὶ ἀφ ἑτέρου τοῦ Πνεύματος] ὑπάρχει ἀμοιβαιότητα καὶ συντονισμένη διακονία», καὶ ἐπέμεινε ὅτι ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς εἶναι μυστικὰ παρὼν σὲ κάθε καλοπροαίρετο ἀνθρώπινο ἔργο, ἀκόμα καὶ στὸν χῶρο τῶν ἄλλων θρησκειῶν. Μέσα στὴν ἱστορία ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ μυστήριο αὐτῆς τῆς μέλλουσας ἑνότητας, τῆς ἑνότητας ἀμφοτέρων: «αὐτῶν ποὺ θὰ ἔχει βαπτίσει ἡ Ἐκκλησία, κι ἐκείνων ποὺ θὰ τοὺς ἔχει βαπτίσει ὁ νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας», γιὰ νὰ χρησιμοποιήσουμε τὴν πανέμορφη ἔκφραση τοῦ Νικολάου Καβάσιλα Vladimir Lossky, Ἡ μυστικὴ θεολογία τῆς Ἁνατολικῆς Ἐκκλησίας (μτφρ. Στέλλας Πλευράκη), Θεσσαλονίκη , σ Τὸ βιβλίο πρωτοδημοσιεύτηκε τὸ 1944, ὡς Essai sur la Théologie Mystique de l Église d Orient. 5. Πρβλ. Lossky, ὅ.π., 205: «Ὁ ρόλος τῶν δύο θείων προσώπων τῶν ἀποσταλέντων εἰς τὸν κόσμον δὲν εἶναι ὁ αὐτός, καίτοι ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα ἐκπληροῦν ἐπὶ τῆς γῆς τὸ αὐτὸ ἔργον: δημιουργοῦν τὴν Ἐκκλησίαν, ἐν τῇ ὁποίᾳ θὰ πραγματοποιηθῇ ἡ μετὰ τοῦ Θεοῦ ἕνωσις». 6. Georges Khodr, «Christianity in a Pluralistic World. The Economy of the Holy Spirit», The Ecumenical Review 23.2 (1971), σσ Khodr, «Christianity», ὅ.π., σ Ὅπου δὲν δηλώνεται κάτι ἄλλο, οἱ μεταφράσεις τῶν ξενόγλωσσων κειμένων εἶναι δικές μου. 18

4 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου Πέραν αὐτῆς τῆς ἀναφορᾶς, ὁ Χὸντρ δὲν προχώρησε σὲ ἀνάλυση αὐ - τῆς τὴν «πανέμορφης ἔκφρασης», οὔτε κὰν σημείωσε σὲ ποιό ἔργο τοῦ Καβάσιλα βρίσκεται. Ἁκριβῶς, λοιπόν, σ αὐτὴν ἑστιάζεται τὸ δεύτερο μέρος τοῦ παρόντος κειμένου μου. Πρηγουμένως θὰ ρίξουμε μιὰ ματιὰ στὴ διαδρομὴ ποὺ ἔχει διανύσει ἡ ἰδέα τῆς «ὑποστατικῆς ἀνεξαρτησίας». Τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1990, δηλαδὴ σχεδὸν δέκα χρόνια μετὰ τὴν προαναφερθεῖσα εἰσήγησή του, ὁ Χὸντρ συμμετεῖχε σὲ μιὰ διάσκεψη τοῦ ΠΣΕ στὸ Μπάαρ τῆς Ἑλβετίας, μὲ θέμα τὰ ζητήματα ποὺ ἔθετε ἡ πλουραλιστικὴ θεολογία. Ἐκεῖ ὁ ἐπίσκοπος ἐπανέλαβε μὲν τὴ θέση περὶ αἰώνιας ἀμοιβαιότητας μεταξὺ Υἱοῦ καὶ Πνεύματος 8, ὡστόσο τόνισε ἀ - ποφασιστικὰ τὴν ἀνάγκη νὰ διακρίνουμε τὴν ἰδιαίτερη οἰκονομία τοῦ Πνεύματος. Ἐπικαλέστηκε τὸ ἔργο ποὺ ἐπιτέλεσε τὸ Πνεῦμα μὲ τοὺς προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, καὶ τόνισε: Στὴ σωτηριώδη δράση του τὸ Πνεῦμα ἐδῶ προηγήθηκε τοῦ ἱστορικοῦ Ἰησοῦ. Αὐτὴ ἦταν ἡ οἰκονομία τῶν προφητῶν σύμφωνα μὲ τὴ διαβεβαίωση τοῦ Εἰρηναίου: «Ὑπάρχει ἕνας καὶ ὁ αὐτὸς Θεός, ὁ ὁποῖος, ἀπὸ τὴν ἀρχὴ μέχρι τὸ τέλος, μέσω διαφόρων οἰκονομιῶν, σπεύδει σὲ βοήθεια τοῦ ἀνθρωπίνου γένους» [ ]. Ἡ δουλειά [τῆς Ἐκκλησίας] εἶναι νὰ διαβάζει, μέσω τοῦ μυστηρίου τοῦ ὁποίου ἡ ἴδια εἶναι τὸ σημεῖον, ὅλα τὰ ἄλλα σημεῖα ποὺ στέλνει ὁ Θεὸς σὲ κάθε ἐποχὴ καὶ σὲ διάφορες θρησκεῖες ἐν ὄψει τῆς πλήρους ἀποκαλύψεως στὸ τέρμα τῆς ἱστορίας George Khodr, «An Orthodox Perspective of Inter-Religious Dialogue», Current Dialogue 19 (1991), σσ. 25 καὶ 27. Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ ἤθελα νὰ εὐχαριστήσω θερμὰ τὴν Marlise Freidig, ἀπὸ τὸ προσωπικὸ τοῦ ΠΣΕ, ἡ ὁποία πρόθυμα ἐντόπισε αὐτὴ τὴ δυσεύρετη δημοσίευση καὶ μοῦ ἔστειλε ἀντίγραφό της. 9. Khodr, «An Orthodox Perspective», ὅ.π., σ. 26 (γιὰ τὸ χωρίο τοῦ Εἰρηναίου βλ. Κατὰ αἱρέσεων 3, 12, 13, PG 7, 907A). Ἂς σημειωθεῖ ἐδῶ ὅτι ἡ Françoise Smyth-Florentin («From Yes to Amen or The Unheard of Gospel: Is There a Holy Spirit for Inter-Religious Dialogue?», Current Dialogue, ὅ.π., σ. 28) ἐπαινεῖ ἄλλη μία εἰσήγηση τοῦ Χόντρ, στὸ St Pölten τῆς Αὐ στρίας. Ὡστόσο δὲν κατόρθωσα νὰ βρῶ μιὰ τέτοια εἰσήγηση. Τὸ βιβλιάριο ποὺ ἐκδόθηκε μετὰ ἀπὸ ἕνα συναφὲς συνέδριο στὸ St Pölten, μὲ τίτλο «Witness to God in a Secular Europe» (Conference of European Churches, Report of a Consultation held in St. Polten, Austria, 5-10 March 1984), Geneva 1985 (τὸ ὁποῖο ἐπίσης ἀπέκτησα χάρη στὴν κ. Freidig) ἀναφέρει ὅτι ὑπῆρχαν σύνεδροι ἀπὸ τὴ Μέση Ἁνατολή (σ. 17) καὶ ὅτι συζητήθηκε τὸ ἐρώτημα περὶ σωτηριώδους παρουσίας τοῦ Πνεύματος στὸ Ἰσλάμ (σσ βλ. ἰδίως σ. 56: «Μερικοὶ Χριστιανοί [ ] ὑποστηρίζουν ὅτι ὁ Θεός, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐργάζεται πέρα ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς ὁρατῆς ἐκκλησίας ἀνάμεσα στοὺς Μουσουλμάνους, γιὰ νὰ ἀναδυθοῦν οἱ καρποὶ τοῦ Πνεύματος: ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθοσύνη»), ὡστόσο οὐδεμία μνεία ὑπάρχει τοῦ ἐπισκόπου Χόντρ. Πρὶν ἀπὸ χρόνια καὶ ὁ Αmos Yong σημείωνε ὅτι δὲν εἶχε κατορθώσει νὰ ἐντοπίσει τὴν ἐν λόγω εἰσήγηση βλ. τὸ ἄρθρο του «The Turn to Pneumatology in Christian Theology of Religions: Conduit or Detour?», Journal of Ecumenical Studies (1998), σ Κάνω τὴν ὑπόθεση ὅτι αὐτὸ στὸ ὁποῖο ἀναφερόταν ἡ Smyth-Florentin δὲν ἦταν μιὰ προγραμματισμένη εἰσήγηση τοῦ Χόντρ, ἀλλὰ κάποια παρέμβασή του κατὰ τὴ διάρκεια τῶν ἐργασιῶν τοῦ συνεδρίου. 19

5 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» Μολονότι αὐτὴ τὴν Πνευματολογικὴ προσέγγιση τὴν ἐνέπνευσε ἡ θέση τοῦ Λόσκυ (καὶ παρ ὅλο ποὺ σημαντικοὶ Ὀρθόδοξοι θεολόγοι ἐργάστηκαν πάνω σ αὐτήν, συμβάλλοντας στὴν Πνευματολογία ἀλλὰ καὶ κρίνοντας, ἄλλοι περισσότερο κι ἄλλο λιγότερο, τὴν τάση ὑπερτονισμοῦ της καὶ διαχωρισμοῦ τῶν δύο οἰκονομιῶν 10 ), αὐτὸς ποὺ ἄσκησε ἔντονη ἐπίδραση σ αὐτὸ τὸ πεδίο τῶν οἰκουμενικῶν συζητήσεων περὶ ἱεραποστολῆς ἦταν ὁ Χόντρ. Διάφοροι θεολόγοι, διαφόρων ὁμολογιακῶν προελεύσεων, κατέστησαν ἀφετηρία τὴν ὀπτική του κι ἔτσι ἐνέτειναν, κατὰ τὶς δεκαετίες ποὺ ἀκολούθησαν, τὴν ἔκρηξη ἐνδιαφέροντος γιὰ τὴν Πνευματολογία. Ὁ Πὼλ Νίττερ, σύνεδρος στὴ διάσκεψη τοῦ Μπάαρ, δήλωσε χαρακτηριστικά: Μὲ τὴν εἰσήγηση τοῦ Χὸντρ «τὸ Ἅγιο Πνεῦμα κατερχόταν ἀπάνω μας καὶ μᾶς ὁδηγοῦσε ἔξω ἀπὸ τὸ Χριστολογικὸ ἀδιέξοδο, ὁδηγώντας μας βαθύτερα στὸ Χριστολογικὸ μυστήριο» 11. Ὁρισμένοι, ὡσ τόσο, ἔσπρωξαν τὴν ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία στὰ ἄκρα, ἀναπτύσσοντας αὐτόνομες Πνευματολογίες, σὲ ἀντιδικία πρὸς τὴ Χριστολογία πράγμα ποὺ σίγουρα δὲν ἀνῆκε στὶς προθέσεις τοῦ Χόντρ. Ἡ καθηγήτρια Κίρστιν Κὶμ ἔχει ἐπισημάνει εὔστοχα: Γιὰ ὁρισμένους Προτεστάντες καὶ Καθολικοὺς θεολόγους ἡ πρόταση τοῦ Λόσκυ καὶ ἄλλων περὶ «ὑποστατικῆς ἀνεξαρτησίας» σήμανε ἕναν τρόπο χρήσης τῆς Πνευματολογίας τέτοιον ὥστε νὰ δια- 10. Βλ., γιὰ παράδειγμα, τὴ Χριστοκεντρικὴ κριτικὴ ποὺ ἄσκησε στὸν Λόσκυ ὁ Γεώργιος Φλωρόφσκυ: π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, «Ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Ἐκκλησία του. Προτάσεις καὶ σχόλια» (μτφρ. Ἐμμ. Πρατσινάκις), στὸ τοῦ ἰδίου, Θέματα Ὀρθοδόξου Θεολογίας, ἐκδ. Ἄρτος Ζωῆς, Ἁθῆναι 1973, σσ Ἕναν μετριοπαθῆ Πνευματοκεντρισμὸ διατύπωσαν ὁ Boris Bobrinskoy, «Le Saint-Esprit dans la liturgie», Studia Liturgica 1 (1962), σσ , καὶ ὁ Nikos Nissiotis, «La pneumatologie ecclésiologique au service de l unité de l Eglise», Istina 12 (1967), σσ (βλ. καὶ Μάριος Π. Μπέγζος, Ὁ λόγος ὡς διάλογος. Μιὰ προσωπογραφία τοῦ Νίκου Νησιώτη, ἐκδ. Πουρναρᾶς, Θεσσαλονίκη 1991, σσ ). Κατόπιν ὁ John Zizioulas, Being as Communion. Studies in Personhood and the Church, ἐκδ. St Vadimir s Seminary Press, New York 1985, σσ , ἐπεσήμανε τοὺς κινδύνους ἀπὸ τὴ θεώρηση τῆς Χριστολογίας καὶ τῆς Πνευματολογίας ὡς διαδοχικῶν σταδίων τῆς θείας οἰκονομίας καὶ ἔκανε ἔκκληση γιὰ σύνθεσή τους. Ἐπίσης τοῦ ἰδίου, The One and the Many. Studies on God, Man, the Church, and the World Today, ἐκδ. Sebastian Press, Alhambra, Calif. 2010, σσ Πρβλ. Σταῦρος Γιαγκάζογλου, Κοινωνία θεώσεως. Ἡ σύνθεση Χριστολογίας καὶ Πνευματολογίας στὸ ἔργο τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἐκδ. Δόμος, Ἁθήνα 2001, σσ Paul F. Knitter, «A new Pentecost? A Pneumatological Theology of Religions», Current Dialogue 19 (1991), σ. 35. Πρβλ. τὴν ἐνθουσιώδη ἀνταπόκριση ἑνὸς συνέδρου «μὲ τὴν αἴσθηση τοῦ εὕρηκα!» (σ. 37). Λίγα χρόνια ἀργότερα ὁ Knitter ἐπιβεβαίωνε: «Οἱ συγκλονιστι - κὲς συνέπειες μιᾶς Πνευματολογικῆς ἢ Πνευματοκεντρικῆς κατανόησης τῆς Ἐκκλησίας μὲ πρωτοάγγιξαν σὲ μιὰ διάλεξη τοῦ Ὀρθόδοξου θεολόγου Ζὼρζ Χόντρ [ ]. Ὁ Χὸντρ παρουσίασε τὶς δυνατότητες μιᾶς Πνευματολογικῆς ἐκκλησιολογίας καὶ θεολογίας τῶν θρησκειῶν κυρίως μέσα ἀπὸ τὴ δημιουργικὴ προσέγγιση τῆς παραδοσιακῆς τριαδολογίας». Paul F. Knitter, Jesus and the Other Names. Christian Mission and Global Responsibility, ἐκδ. Oneworld, Oxford 1996, σ

6 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου χωρίζεται τὸ παγκόσμιο ἔργο τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὶς συγκεκριμένες χριστιανικὲς πλευρές του, καὶ νὰ περιθωριοποιεῖται ἔτσι, στὴ θεολογία, ἡ θεσμικὴ Ἐκκλησία ἢ ἡ ρητὴ ὁμολογία τῆς χριστιανικῆς πίστης, ἂν τυχὸν αὐτὰ τὰ δύο τοὺς φαίνονταν ἄβολα. Ἕνας τέτοιος διαχωρισμὸς σίγουρα δὲν ἦταν ἡ πρόθεση τοῦ Λόσκυ, ὁ ὁποῖος ἀ - ποκαλοῦσε τὴν Ἐκκλησία «κέντρο τοῦ σύμπαντος», καὶ θὰ ἦταν σίγουρα ἀντίθετο πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη παράδοση νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ ἀποστολὴ τοῦ Πνεύματος ἀνατρέπει, καθ οἱονδήποτε τρόπο, τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴ χριστιανικὴ κοινότητα 12. Αὐτὸ πού, ἐν τέλει, ἀποδείχτηκε ἐπίμαχο ἀντικείμενο, σ αὐτὴ τὴν Πνευματοκεντρικὴ στροφή, ἦταν ἡ Χριστολογία! Γιὰ μερικοὺς ἀπὸ τοὺς προαναφερθέντες θεολόγους ποὺ διαχώρισαν ὀξέως τὴ Χριστολογία ἀπὸ τὴν Πνευματολογία, ἡ Χριστολογία ἀφορᾶ μόνο τὴν Ἐκκλησία (καί, κατὰ συνέπεια, δὲν μπορεῖ νὰ σχετιστεῖ μὲ τὴν παγκόσμια δράση τοῦ Θεοῦ), ἐνῶ ἡ Πνευματολογία συνιστᾶ τὸ ἄνοιγμα τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο. Ἐνδεικτικὰ μνημονεύω ἐδῶ τρεῖς περιπτώσεις: Ὁ Στάνλεϋ Σαμάρθα ( ), κληρικὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Νότιας Ἰνδίας καὶ ἱδρυτὴς τοῦ προγράμματος τοῦ ΠΣΕ «Διάλογος μὲ Ἁνθρώπους Ζωντανῶν Πίστεων καὶ Ἰδεολογιῶν», ἐπηρεάστηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ τὴν «ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία» τοῦ Χὸντρ καὶ τὴν Ὀρθόδοξη ἐπιμονὴ στὴν Τριαδολογία 13. Ἁπέρριψε τὸ Filioque (ἀφοῦ αὐτὸ ἐξ ὁρισμοῦ ἀποκλείει τὴν «ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία»), ἀπέρριψε ὅμως καὶ τὴ διδασκαλία περὶ θεότητας τοῦ Ἰησοῦ. Ἁπὸ τὴν ἄλλη, ὁ Πὼλ Νίττερ καλοδέχτηκε τὴν «ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία» ὡς μοντέλο γιὰ τὸν ἀλληλοσυμπληρωματικὸ ρόλο τῶν διαφόρων θρησκειῶν, πράγμα ποὺ σημαίνει ὅτι στὸ μοντέλο αὐτὸ ὁ Χριστιανισμὸς δὲν ἀντιστοιχίζεται πρὸς τὴν Τριάδα συνολικά, ἀλλὰ μονάχα πρὸς μία ἀπὸ τὶς ὑποστάσεις της, πλάι στὶς ἄλλες θρησκεῖες / ὑποστάσεις 14. Τρίτον, ὁ πεντηκοστιανὸς θεολόγος Ἔιμος Γιὸνγκ ἐπαίνεσε μὲν τὸν Λόσκυ καὶ τὸν Χόντρ, ἐπειδή, κατὰ τὴ γνώμη του, «ἡ ἀναγνώρι- 12. Kirsteen Κim, The Holy Spirit in the World. A Global Conversation, ἐκδ. SPCK & Orbis Books, London & New York 2008, σ. 54. Πρβλ. Lossky, ὅ.π., σσ : «Ἡ Ἐκκλησία εἶναι τὸ κέντρον τοῦ σύμπαντος, τὸ κέντρον ἐν ᾧ κρίνονται αἱ τύχαι του. Οἱ πάντες ἐκλήθησαν νὰ εἰσέλθουν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν». 13. Stanley J. Samartha, Courage for Dialogue. Ecumenical Issues in Inter-religious relationships, ἐκδ. WCC, Geneva 1971, σσ Stanley J. Samartha, «The Filioque Clause in Ecumenical Perspective: Klingenthal Memorandum 1979», στὸ Hans-Georg Link (ἐπιμ.), Apostolic Faith Today: A Handbook for Study, ἐκδ. WCC, Geneva 1985, σσ S. J. Samartha, One Christ - Many Religions. Towards a Revised Christology, ἐκδ. South Asia Theological Research Institute, Bangalore , σσ See also Κim, ὅ.π., σσ Μὲ τὸ ὅλο ζήτημα καὶ μὲ τοὺς ἐν λόγω θεολόγους ἔχω ἀσχοληθεῖ στὸ μελέτημά μου «Ἔσχατος ἐχθρὸς καταργεῖται ὁ Χριστός; Ὁ χριστιανικὸς Ἑλληνισμὸς τοῦ π. Γεωργίου Φωρόφσκυ καὶ ἡ ἱεραποστολή», Θεολογία 81 (2010), σσ Knitter, «A new Pentecost?», ὅ.π.., σ

7 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» ση τῆς αὐτονομίας τῆς οἰκονομίας τοῦ Πνεύματος ἐλευθερώνει τὴ συγκριτικὴ θεολογία ἀπὸ τὰ κατηγορικὰ ὅρια τῆς Χριστολογίας» 15, ταυτόχρονα ὅμως τοὺς κατηγόρησε ὅτι παρ ὅλ αὐτὰ δὲν προχώρησαν σὲ ἀποφασιστικὴ χειραφέτηση ἀπὸ τὴ Χριστολογία 16. Παρόμοια μέμφθηκε τὸν Σαμάρθα καὶ τὸν Νίττερ 17. Γιὰ τὸν Γιὸνγκ ἡ σωτηριώδης βούληση τοῦ Θεοῦ ἀφ ἑνὸς καὶ ἡ ἱστορικότητα τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὴ Ναζαρὲτ ἀπὸ τὴν ἄλλη εἶναι δύο σχεδὸν ἀσυμφιλίωτα ἀξιώματα 18. Εἶναι περιττὸ νὰ σημειώσουμε ὅτι οἱ θέσεις αὐτὲς ἔχουν πυροδοτήσει ἐξημμένες ἀντιπαραθέσεις. Φρονῶ ὅτι ὁ μόνος ἀποδεκτὸς τρόπος χρήσης τῆς «ὑποστατικῆς ἀνεξ - αρτησίας» εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δὲν θρυμματίζει τὴν Τριάδα, οὔτε ὁδηγεῖ σὲ ἀμφισβήτηση τοῦ ἔσχατου νοήματος ποὺ φέρει ὁ Χριστὸς γιὰ τὰ σύμπαντα. Πρῶτα ἀπ ὅλα, πρέπει νὰ λάβουμε σοβαρὰ ὑπ ὄψη ὅτι κατὰ τὴν ἐ - ποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης παγκοσμίως δὲν δροῦσε μόνο τὸ Πνεῦ μα, ὅπως τόνισε ὁ Χόντρ. Δροῦσε καὶ ὁ Λόγος, ὁ εἰσέτι ἄσαρκος Υἱός 19! Εἶ - ναι σημαντικὸ νὰ τὸ ἔχουμε αὐτὸ κατὰ νοῦ, διότι καταφάσκει τὴν Τριαδολογικὴ βάση τῆς ἀποκάλυψης. Ἐπὶ πλέον, τώρα, στὴν ἐποχὴ δηλαδὴ τῆς Καινῆς Διαθήκης, μποροῦμε νὰ προχωρήσουμε ἀκόμα παραπέρα, πέρα δηλαδὴ καὶ ἀπὸ τὴ δράση τοῦ ἄσαρκου Λόγου, καὶ νὰ κάνουμε πλέον λόγο γιὰ τὴν παγκόσμια παρουσία τοῦ σαρκωμένου Υἱοῦ. Οὐδεμία μονομέρεια ὑφέρπει ἐδῶ, σ αὐτὸν τὸν τονισμὸ τοῦ δευτέρου προσώπου. Ὁ σαρκωμένος Υἱός, δηλαδὴ ὁ Χριστός, εἶναι μιὰ πραγματικότητα ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ: ἱστορικὴ πραγματικότητα καί, ταυτόχρονα, ἐσχατολογικὴ εἰσβολὴ στὴν ἱστορία, ἐλεύθερη ὅμως ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἱστορί - ας 20. Ἡ ἀναγνώριση πὼς ὄχι μόνο τὸ Πνεῦμα, ἀλλὰ καὶ ὁ Χριστὸς ἔχει 15. Yong, «The Turn to Pneumatology», ὅ.π., σ Amos Yong, Discerning the Spirit(s). A Pentecostal - Charismatic Contribution to Christian Theology of Religions, ἐκδ. Sheffield Academic Press, Sheffield 2000, σσ. 65 ἑξ. 16. Ὄντως ὁ Χὸντρ ἐπέμενε ὅτι «δὲν ἐπισκιάζεται ἡ κεντρικότητα καὶ ἡ μοναδικότητα τοῦ Χριστοῦ» («Christianity», ὅ.π., σ. 122), καὶ ὅτι «ὁ Χριστός, μὲ τὸ μυστήριο τῆς ἕνωσής του, κρύβεται παντοῦ» («An Orthodox Perspective», ὅ.π., σ. 27). 17. Yong, «The Turn», ὅ.π., σσ Υong, Discerning, ὅ.π., σ Βλ. Ἰω. 1:1-5, 9-10, καὶ δύο μόλις ἀναφορές, ἀπὸ τὶς ἑκατοντάδες ποὺ ὑπάρχουν: Ἰουστίνος, ὅ.π., 424C. Μάξιμος, Ἑκατὸ κεφάλαια περὶ θεολογίας, Β, PG 90, 1137B-C. Ὁ Νίκος Ματσούκας, Δογματικὴ καὶ συμβολικὴ θεολογία. Ἔκθεση τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἐκδ. Πουρναρᾶ, τ. Β, Θεσσαλονίκη 1985, σσ , εἶχε τονίσει τὴν παράμετρο αὐτὴ καὶ εἶ - χε ἔχει παραθέσει πλῆθος πατερικῶν μαρτυριῶν. 20. Zizioulas, ὅ.π., σσ : «Πρέπει νὰ ἔχουμε κατὰ νοῦ ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν πατερικὴ παράδοση, Ἁνατολικὴ καὶ Δυτική, ἡ πρὸς τὰ ἔξω δραστηριότητα τοῦ Θεοῦ εἶναι μία καὶ ἀδιαίρετη [ ]. Ἡ συμβολή, ὡστόσο, καθενὸς ἀπὸ τὰ τρία Πρόσωπα στὴν οἰκονομία φέρει τὰ δικά της διακεκριμένα χαρακτηριστικά [ ]. Καὶ ὁ Πατὴρ καὶ ὁ Υἱὸς ἐμπλέκονται στὴν ἱστορία, ἀλλὰ μόνο ὁ Υἱὸς γίνεται ἱστορία [ ]. Ἄν, ὅμως, τὸ νὰ γίνεται ἱστορία εἶναι ἡ ἰδιαιτερότητα τοῦ Υἱοῦ στὴν οἰκονομία, ποιά εἶναι ἡ οἰκονομία τοῦ Πνεύματος; Εἶναι τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο: τὸ νὰ ἐλευθερώνει τὸν Υἱὸ καὶ τὴν οἰκονομία ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς ἱστορίας 22

8 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου κοσμικὲς διαστάσεις, ἔχει ἰλιγγιώδη σημασία, διότι λαμβάνει ὑπ ὄψη τὴ βιβλικὴ διαβεβαίωση ὅτι σύμπασα ἡ κτίση κι ὄχι μόνο τὰ μέλη τῆς Ἐκ - κλησίας πρόκειται νὰ συναντηθεῖ μὲ τὸν Χριστὸ στὰ ἔσχατα (Α Κορ. 15:28). Ἔτσι, λοιπόν, ὅπως μοῦ δόθηκε εὐκαιρία νὰ ἐπισημάνω ἄλλοτε, κανονικὰ «θὰ ἔπρεπε νὰ μιλᾶμε ὄχι γιὰ ὑποστατικὴ ἀνεξαρτησία τοῦ Πνεύματος, ἀλλά ὅσο κι ἂν ἴσως φαίνεται παράδοξο γιὰ σχετική / σχεσιακὴ (relational) ἀνεξαρτησία. Ἐννοῶ ὅτι τὸ Πνεῦμα δρᾶ μὲν ἐλεύθερα ὅπου θέλει, πάντα ὅμως ὁδηγεῖ μυστικὰ στὴν Τριάδα καὶ τὴ Βασιλεία της. Ὁ ἐπίλογος τοῦ βιβλίου τῆς Ἁποκαλύψεως εἶναι ἰδιαίτερα χαρακτηριστικός: Ὄχι μόνο ἡ Ἐκκλησία, ἀλλὰ καὶ τὸ Πνεῦμα προσδοκοῦν τὸν ἐσχατολογικὸ Χριστό! Καὶ τὸ Πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη λέγουσιν ἔρχου [...]. Ἁμήν, ναὶ ἔρχου, Κύριε Ἰησοῦ! (Ἁποκ. 22:17, 20)» 21. Στὴν προοπτικὴ αὐτή, λοιπόν, πιστεύω ὅτι ἡ μελέτη τῆς «πανέμορφης φράσης» τοῦ Καβάσιλα, τὴν ὁποία εἶχε μνημονεύει λακωνικὰ ὁ Χόντρ, μπορεῖ νὰ μᾶς βοηθήσει ἀρκετά. Στὸν ἅγιο Νικόλαο Καβάσιλα (14oς αἰ.) παραπέμπουν συχνὰ πολλὲς θεολογικὲς μελέτες, ἰδίως σὲ σχέση μὲ τὴν εὐχαριστιακὴ θεολογία καὶ τὴ μυστηριακὴ ζωή. Ὡστόσο, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτὴ τὴν «κεντρομόλα» θεολογία (δηλαδὴ αὐτὴν ποὺ ἐπικεντρώνει στὸ ἐσωτερικὸ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινότητας), οἱ «φυγόκεντρες» ἀπόψεις του (δηλαδὴ αὐτὲς ποὺ ἀφοροῦν τὸ ἄ νοιγμα τῆς Τριάδας καὶ τῆς Ἐκκλησίας στὸν κόσμο ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκ - κλησία) ἀγνοοῦνται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον. Ἡ προσωπική μου αἴσθηση, τὴν ὁποία ἔχω ἀποτυπώσει σὲ προηγούμενα μελετήματα μου 22, εἶναι ὅτι ὁ [ ]. Τὸ Πνεῦμα εἶναι τὸ πέρα ἀπὸ τὴν ἱστορία, καὶ ὅταν δρᾶ στὴν ἱστορία τὸ κάνει γιὰ νὰ φέρει μέσα στὴν ἱστορία τὶς ἔσχατες ἡμέρες, τὰ ἔσχατα [ ]. Τὸ Πνεῦμα καθιστᾶ τὸν Χριστὸ ἐσχατολογικὴ ὕπαρξη, τὸν ἔσχατο Ἁδάμ». Ἐπίσης Nicholas Ludovikos, «Christian life and institutional Church», στὸ Douglas H. Knight (ἐπιμ.), The Theology of John Zizioulas. Personhood and the Church, ἐκδ. Ashgate, Aldershot 2007, σ. 129: «Ἡ δράση τοῦ Πνεύματος δὲν μᾶς ἀποσπᾶ ἀπὸ τὴν ἱστορία, ἀλλὰ μᾶλλον μεταμορφώνει κάθε τὶ στὴν ἱστορία. Δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἐκστατικὴ ἀνύψωση ἔξω ἀπὸ τὴν ἱστορία, ἀλλὰ μὲ τὴ μεταμόρφωση τῆς ἴδιας τῆς ἱστορίας, οὕτως ὥστε οἱ δύο ἀπόψεις τελικὰ νὰ συμφιλιώνονται». 21. Στὴν εἰσήγησή μου μὲ τίτλο «Journey to the centre of gravity; Christian mission one century after Edinburgh 1910», ἡ ὁποία ἔγινε τὴν 5 Noεμβρίου 2010 στὸ συνέδριο «2010 Boston: The Changing Contours of World Mission and Christianity», τὸ ὁποῖο ὀργανώθηκε ἀπὸ τὸ Bo - ston Theological Institute. Θὰ δημοσιευτεῖ στὸν τόμο: Todd M. Johnson, Rodney Petersen, Gina Bellofatto, Travis Myers (ἐπιμ.), The Changing Contours of World Mission and Christianity, ἐκδ. Pickwick Publications, Oregon. Στὴν ἐν λόγω εἰσήγηση ἀφιέρωσα λίγες ἀράδες στὴν ἄποψη τοῦ Καβάσιλα, τὴν ὁποία καὶ προσεγγίζω ἐνδελεχῶς τώρα. 22. «Μόνο μὲ ψωμί; Μόνο μὲ κρασί; Ἡ δυνατότητα χρήσης ἄλλων ὑλικῶν στὴ θεία Εὐ - χαριστία», Σύναξη 105 (2008), σσ (γιὰ τὸ ὅτι ἴσως νὰ ὑπῆρξε ὁ μόνος βυζαντινὸς θεολόγος τοῦ ὁποίου ἡ θεολογία εὐνοεῖ τὴ χρήση ἄλλων ὑλικῶν γιὰ τὴν τέλεση τῆς Εὐχαριστίας σὲ διαφορετικὲς πολιτισμικὲς συνάφειες), καὶ «Οἱ εἰκόνες τῆς Βασιλείας. Κάποια ἀθέατα τοῦ Καβάσιλα καὶ κάποιοι πειρασμοὶ τῆς Εὐχαριστιακῆς μας θεολογίας», Σύναξη 114 (2010), σσ (γιὰ τὸ ὅτι σημεῖον τῆς Βασιλείας δὲν θεωρεῖ μόνο τὴν Εὐχαριστία, ἀλ - λὰ καὶ τὴν ἀλληλεγγύη). 23

9 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» Καβάσιλας διέθετε ἐξαιρετικὴ εὐαισθησία ἀπέναντι στὴν ἀνοιχτότητα καὶ ὄντως ἀποτελοῦσε «μιὰ φωνὴ μοναδικὴ ἀνάμεσα στοὺς συγχρόνους του» 23. ΙΙ. Η ΟΣΜΩΣΗ ΤΟΥ «ΜΕΣΑ» ΚΑΙ ΤΟΥ «ΕΞΩ» Ἡ «πανέμορφη ἔκφραση» τοῦ Καβάσιλα βρίσκεται στὸ ἔργο του Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή 24. Ὁλόκληρο τὸ ἔργο εἶναι ἀφιερωμένο στὰ τρία μυστήρια, τὰ ὁποῖα, κατὰ τὸν συγγραφέα, ἐνσωματώνουν τὸν πιστὸ στὸν Χριστό: Βάπτισμα, Χρίσμα καὶ Εὐχαριστία. Γιὰ τὸν Καβάσιλα, μὲ τὸ βάπτισμα «λαμβάνουμε τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξη καὶ τὴν ὑπόστασή μας, ἐνῶ προηγουμένως βρισκόμασταν στὴν ἀνυπαρξία» 25. Τὸ βάπτισμα ἐγκαινιάζει μιὰ διαδικασία, ἡ ὁποία βρίσκει τὴν ὁλοκλήρωσή της στὴ θεία Εὐχαριστία 26. Ἔτσι, λοιπόν, φαίνεται ὅτι γιὰ τὸν Καβάσιλα κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ σωθεῖ χωρὶς νὰ γίνει πλῆρες μέλος τῆς ὁρατῆς Ἐκκλησίας. Ἐν τούτοις μιὰ προσεκτικὴ ἐξέταση ἴσως μᾶς δείξει ὅτι ὁ ὁρίζοντας τοῦ Καβάσιλα εἶναι εὐρύτερος, ἀκριβῶς ἐπειδὴ ἀποδεχόταν ὅτι ὁ Θεὸς δρᾶ μὲ ἐκπληκτικὰ ἀπρόβλεπτους τρόπους. Σὲ ἕνα πολύτιμο κεφάλαιο, ὅπου μνημονεύει τὴ χορεία τῶν μαρτύρων ὡς παράδειγμα τῆς ὕψιστης ἀ - γάπης γιὰ τὸν Χριστό 27, ἐπισημαίνει ὅτι: Σὲ αὐτὴ τὴν χορεία ἔλαβαν μέρος καὶ πολλοὶ ποὺ δὲν ἦταν βαπτισμένοι. Αὐτοὺς δὲν τοὺς βάπτισε «ἐν ὕδατι» ἡ Ἐκκλησία, ἀλλὰ ὁ ἴδιος ὁ νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας. Πολλοὺς τοὺς βάπτισε μὲ σύννεφο βροχῆς ἢ μὲ νερὸ ποὺ ἀνέβλυσε ἀπὸ τὴν γῆ. Τοὺς περισσότερους ὅμως τοὺς ἀνέπλασε μὲ τρόπο μὴ ὁρατό. Γιατί, καθὼς «τὸ ὑστέρημα τοῦ Χριστοῦ» τὸ ἀναπληρώνουν τὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁ Παῦλος καὶ κάθε μιμητής του, ἔτσι εἶναι φυσικὸ καὶ ἡ κεφαλὴ τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἀναπληρώνη τὸ ὑστέρημα τῶν μελῶν. Ἂν δηλαδὴ μερικὰ μέλη τῆς Ἐκκλησίας φαίνεται νὰ βοηθοῦν τὴν κεφα- 23. Ἡ διατύπωση εἶναι τῆς Eugenia Russell, «Nicholas Kavasilas Chamaetos (c c. 1390): Α unique voice amongst his contemporaries», Nottingham Medieval Studies 54 (2010), σσ Στὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ μελέτημα ἡ Ράσελ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τὰ ζητήματα ποὺ ἀποσχολοῦν ἐμένα, ἀλλὰ μὲ τὴν μοναδικὴ ἱκανότητα τοῦ Νικολάου στὴ γεφύρωση ἐκκλησιαστικῆς καὶ κοσμικῆς σοφίας. 24. Βλ. Nicolas Cabasilas, La Vie en Christ (ἐπιμ. M.- H. Congourdeau), ἐκδ. Sources Chrétiennes, 355 ( ) καὶ 361 ( ). Μετάφρασή του: Ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς λόγοι ἑπτά, ἐκδ. Ἱ. Ἡσυχαστήριον Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης Ὅπου παραθέτω ἀποσπάσματα σὲ μετάφραση, αὐτὰ εἶναι εἰλημμένα ἀπὸ ἐτούτη τὴν ἔκδοση. 25. Καβάσιλας, ὅ.π., σ Καβάσιλας, ὅ.π., σ Myrrha Lot-Borodine, «Le martyre comme témoignage de l amour de Dieu d après Nicolas Cabasilas», Irénikon 27 (1954), σσ

10 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου λή, πόσο λογικώτερο εἶναι νὰ ἀναπληρώνη ἡ κεφαλὴ τὶς ἐλλείψεις τῶν μελῶν; 28 Τὸ πρῶτο ποὺ μποροῦμε νὰ ἐντοπίσουμε σ αὐτὴ τὴν παράγραφο, εἶ - ναι μιὰ παράδοξη ἐννόηση τῆς συμμετοχῆς στὴν Ἐκκλησία. Ὁ Καβάσιλας κάνει λόγο γιὰ ἀνθρώπους ποὺ ἔχουν συναντήσει τὸν Χριστὸ καὶ ἔχουν ἐσωματωθεῖ στὴν Ἐκκλησία του, χωρὶς ὅμως νὰ ἔχουν βαπτιστεῖ κανονικὰ καὶ χωρὶς νὰ ἔχουν οἱαδήποτε πραγματικὴ σχέση μὲ τὴ θεσμι - κὴ Ἐκκλησία: δὲν ἔχουν βαπτισθεῖ ἐντὸς μιᾶς κοινότητας, δὲν ἔχουν βαπτισθεῖ ἀπὸ κανονικὸ κληρικό, δὲν ἔχουν βαπτισθεῖ σὲ νερὸ καί, ἐπὶ πλέον, ποτὲ δὲν ἔχουν συμμετάσχει στὴν Εὐχαριστία, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζεται ὡς οὐσία τῆς Ἐκκλησίας! Φαίνεται ὅτι ὁ Καβάσιλας εἶναι πρόθυμος ὄχι νὰ ἀκυρώσει τὴν Ἐκκλησία, ἀλλὰ νὰ ἐκτείνει τὰ Χριστολογικὰ καὶ Πνευματολογικὰ ὅριά της, ὥστε νὰ περιλάβει ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι, ἀπὸ στενῆς κανονικῆς σκοπιᾶς, βρίσκονται ἐκτὸς Ἐκκλησίας! Προφανῶς εἶ - χε ὑπ ὄψη του τὴν ἀρχαία στάση τῆς Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία ἀναγνωρίζει διάφορα εἴδη μή-κανονικῶν βαπτισμάτων, ὅπως τὸ βάπτισμα τοῦ αἵματος (τὸ μαρτύριο ὅσων ὁμολόγησαν τὴ χριστιανική τους πίστη πρὶν προλάβουν νὰ βαπτιστοῦν) 29 καὶ τὸ βάπτισμα τῆς ἐπιθυμίας (τὴ διάθεση ἐ - κείνων ποὺ ἐπιθυμοῦσαν νὰ βαπτιστοῦν, ἀλλὰ λόγοι ἀνεξάρτητοι ἀπὸ τὴ θέλησή τους ὅπως ὁ αἰφνίδιος θάνατος τοὺς ἐμπόδισαν νὰ προχωρήσουν) 30. Ὁ Καβάσιλας, ὅμως, ἀναπτύσσει αὐτὴ τὴν παράδοση πρὸς μιὰ μᾶλλον ἀσυνήθιστη καὶ ριζοσπαστικότερη κατεύθυνση, ὅπως θὰ δοῦμε εὐθὺς ἀμέσως. Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶχε τονίσει ὅτι οἱ πιστοὶ καὶ ἡ Ἐκκλησία ἀποτελοῦν τὸ συμπλήρωμα τοῦ Χριστοῦ: «τὸ πλήρωμα τοῦ τὰ πάντα ἐν πᾶσι πληρουμένου» (Ἐφ. 1:23 βλ. καὶ Κολ. 1:24). Τὸ ἴδιο ὑπογράμμισαν στοὺς αἰῶνες ποὺ ἀκολούθησαν καὶ θεολόγοι ὅπως ὁ Ἰω - άννης Χρυσόστομος (4ος αἰ.), ὁ Ρῶσος ἐπίσκοπος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος (19ος αἰ.) καὶ ὁ π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ (20ὸς αἰ.) 31. Ἰδίως τὰ λόγια τοῦ Θεοφάνη εἶναι χαρακτηριστικά: (Ὁ Χριστός) εἶναι πλήρης καὶ παντέλειος, ἀλλὰ δὲν ἔχει ἀκόμη ἑλκύσει πρὸς αὐτὸν τὴν ἀνθρωπότητα εἰς τελικὴν πληρότητα. Μόνον βαθμιαίως ἔρχεται ἡ ἀνθρωπότης εἰς κοινωνίαν μὲ Αὐτόν, δίδουσα νέαν πληρότητα εἰς τὸ ἔργον του, ποὺ κατ αὐτὸν τὸν τρόπο φθάνει εἰς τὴν πλήρη πραγμάτωσίν του Καβάσιλας, ὅ.π., σ Βλ., λόγου χάριν, Κύριλλος Ἱεροσολύμων, Κατήχησις 3, PG 33, 440C. 30. Αὐγουστίνος, De baptismo 4, 22, 29, PL 43, 168 καὶ Ἰωάννης Χρυσόστομος, Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους, I, 3, PG 62, π. Γεώργιος Φλωρόφσκυ, «Ἡ καθολικότης τῆς Ἐκκλησίας», Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία, Παράδοσις (μτφρ. Δ. Τσάμη), ἐκδ. Π. Πουρναρᾶ, Θεσσαλονίκη 1976, σ. 52. Μὲ τὴ διάσταση αὐτὴ ἀσχολήθηκα στὸ ἡμέτερο, Ἡ Ἐκκλησία γίνεται ὅταν ἀνοίγεται. Ἡ ἱεραποστο - 25

11 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» Ὁ Καβάσιλας, συνεπῶς, ἀντιστρέφει καὶ ὁλοκληρώνει τὴν εἰκόνα αὐ - τή, τονίζοντας ὅτι ταυτόχρονα ὁ Χριστὸς συμπληρώνει τὴν Ἐκκλησία: ὁ ἴδιος ἐργάζεται ἐκεῖ ὅπου ἡ ἴδια δὲν ὑπάρχει γιὰ νὰ ἐργαστεῖ. Μὲ τὴν ἐπισήμανση αὐτὴν ὁ Καβάσιλας παρουσιάζει, οὐσιαστικά, τὴ συναρπαστικὴ ἰδέα τῆς Missio Dei, ἡ ὁποία «ἀνακαλύφθηκε» ἀπὸ τὸν οἰκουμενικὸ χριστιανικὸ χῶρο τὸ 1952 καὶ ἔκτοτε συζητεῖται ζωηρά. Μὲ τὸν ὅρο Missio Dei (ἀποστολὴ τοῦ Θεοῦ) δηλώνεται ὅτι ὁ κατ ἐξοχὴν ἱεραπόστολος εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Τριαδικὸς Θεός, ὁ ὁποῖος καὶ ἐργάζεται ἀσταμάτητα γιὰ τὴ σωτηρία τῆς δημιουργίας του, ἡ δὲ Ἐκκλησία δὲν εἶναι ἕνας αὐθύπαρκτος ὀργανισμὸς μὲ δική του ἀποστολή, ἀλλὰ διάκονος τῆς ἀποστολῆς τοῦ Θεοῦ της, μάρτυρας τῆς ἀγάπης του γιὰ ὁλόκληρο τὸν κόσμο καὶ πρόγευση τῆς Βασιλείας του στὴν ὁποία αὐτὸς προσκαλεῖ τὰ συμπαντα 33. Στὸν οἰκουμενικὸ χῶρο ἡ Missio Dei ὑπῆρξε λυτρωτικὴ ἰδέα, καθ ὅσον ρηγμάτωσε τὴν ἱδρυματικὴ καὶ γραφειοκρατικὴ ἐννόηση τῆς Ἐκ - κλησίας, θὰ ὄφειλε, ὡστόσο, νὰ μὴν ἀποτελεῖ ἔκπληξη, διότι ἁπλούστατα ἑδράζεται στὴν ἔννοια τῆς θεανθρώπινης συνέργειας καὶ τῆς διαλεκτι - κῆς κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου. Ἄν, λοιπόν, σταθοῦμε εἰδικὰ στὴν καβασίλεια Missio Dei, θὰ προσέξουμε ὅτι αὐτὴ φέρει δύο σημαντικὰ χαρακτηριστικά: 1. Δρῶν ὑποκείμενό της εἶναι ὁ σαρκωμένος Υἱός. Ὁ Καβάσιλας τονίζει ὅτι αὐτὸ ποὺ ἄλλαξε ριζικὰ τὴν ἀνθρώπινη μοίρα εἶναι ἡ ἐνανθρώπηση καὶ ὁ θάνατος τοῦ Χριστοῦ. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἔργα, τοὺς ἀνθρώπους τοὺς συναντᾶ ὁ ἴδιος ὁ Θεός δὲν τοὺς συναντοῦν μόνο λόγοι καὶ νόμοι ἀκόμη κι ἂν πρόκειται γιὰ θεόσταλτα λόγια καὶ γιὰ θεόσδοτους νόμους, ὅπως συνέβαινε τὴν ἐποχὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Ὁ Καβάσιλας ρητὰ δηλώνει ὅτι ὑπάρχουν ἅγιοι (ὄχι ἁπλῶς «ἄν - θρωποι», γενικά) οἱ ὁποῖοι ἀποδέχτηκαν τὴν ἀλήθεια, ὄχι ἐπειδὴ δέχτηκαν τὸ κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ἐπειδὴ εἶδαν θαύματα, ἀλλὰ ἐπειδὴ ὁ ἴδιος Χριστὸς τοὺς βάπτισε μυστικά 35. «Τίποτε δὲν κατόρθωσε ἡ διδασκαλία, καὶ ὅλα τὰ ἐνήργησε ἡ δύναμη τοῦ βαπτίσματος» 36. Πρὸς ἐπίρρωση, ὁ Καβάσιλας φέρνει τὸ παράδειγμα τριῶν τέτοιων ἁγίων, μαρτύρων τῶν πρώτων αἰώνων: τοῦ Πορφυρίου, τοῦ Γελασίου καὶ τοῦ Ἁρδαλίωνος, οἱ ὁποῖοι δὲν εἶχαν μὲν σχέση μεταξύ τους, ἀλλὰ ἦταν ὅλοι μίμοι ποὺ διακωμωδοῦσαν τοὺς Χριστιανούς. Ἡ διακωμώδηση διαφόρων κοι- λὴ ὡς ἐλπίδα καὶ ὡς ἐφιάλτης, ἐκδ. Ἐν Πλῷ, Ἁθήνα , σσ Ἡ φόρμουλα τῆς Missio Dei ἔχει ἀναγνωσθεῖ μὲ διαφόρους τρόπους. Ὅπως πάντα, οἱ θεολογικὲς προϋποθέσεις καθενὸς παίζουν ἰδιαίτερο ρόλο στὴ διαμόρφωση θεολογικῶν στάσεων. Ὁ ὁρισμὸς ποὺ μόλις προεξέθεσα, ἀπηχεῖ τὴν ὀπτικὴ τῶν Ὀρθοδόξων καὶ ἄλλων, οἱ ὁποῖοι ὑποδέχτηκαν τὴ φόρμουλα ὡς κατάφαση τῆς σχέσης Θεοῦ καὶ Ἐκκλησίας. Ἄλλοι ὅμως τὴν ὑποδέχτηκαν ὡς ἕναν τρόπο γιὰ νὰ παρακαμφθεῖ ἡ Ἐκκλησία. Γιὰ τὸ φάσμα τῶν ἑρμηνειῶν της βλ. τὸ ἀφιέρωμα «Missio Dei revisited: Willingen », International Review of Mission 367 (2003). 34. Καβάσιλας, ὅ.π., σσ Καβάσιλας, ὅ.π., σ Καβάσιλας, ὅ.π., σ

12 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου νωνικῶν ὁμάδων ἐπὶ σκηνῆς ἦταν κάτι σύνηθες 37, τὰ δὲ σχετικὰ μαρτυρολόγια, παρ ὅλο ποὺ στὴ σημερινὴ μορφή τους διαμορφώθηκαν ἀργότερα, εἶναι ἄκρως πιθανὸ νὰ ἀποτυπώνουν ἀκριβῶς τὴν πραγματικότητα τῆς ρωμαϊκῆς ὕστερης ἀρχαιότητας 38. Ὁ Καβάσιλας ἀφηγεῖται ὅτι ὁ Πορφύριος εἶχε μὲν τὴν εὐκαιρία νὰ ἀκούσει πολλὰ γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ νὰ παρακολουθήσει θαύματα, ἀλλὰ παρέμενε σταθερὸς στὴν πλάνη του. Μιὰ μέρα σατίριζε στὴ σκηνὴ τὸ χριστιανικὸ βάπτισμα καὶ προσποιοῦνταν ὅτι βαπτίζει τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτό. Τότε ὅμως ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ τὸν ἄγγιξε καί, ὅταν ἐξῆλθε ἀπὸ τὸ νερό, ὁμολόγησε τὸν Χριστὸ καὶ τελικὰ μαρτύρησε γι αὐτόν. Τὸ ἴδιο συνέβη μὲ τὸν Γελάσιο. Ἡ περίπτωση τοῦ Ἁρδαλίωνα διαφέρει. Παρίστανε στὴ σκηνὴ ἕναν χριστιανὸ μάρτυρα ποὺ τὸν βασάνιζαν καί, στὸ πλαίσιο τῆς παράστασης, οἱ συνάδελφοί του μίμοι τὸν κρέμασαν γυμνὸ σ ἕναν σταυρό. Τότε, ἐντελῶς ξαφνικά, ὁ Ἁρδαλίων δέχτηκε τὸν Χριστό, δήλωσε πίστη σ αὐτὸν καὶ ὁδηγήθηκε στὸ μαρτύριο 39. Καὶ γιὰ τοὺς τρεῖς ὁ Καβάσιλας κάνει λόγο γιὰ ἔρωτα, γιὰ τὴν πύρινη ἀγάπη τὴν ὁποία ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς γέννησε εἰσβάλλοντας στὶς καρδιές τους 40. Εἰδικὰ γιὰ τὸν Ἁρδαλίωνα σημειώνει μὲ ἐνθουσιασμό: Μόλις ὁ μίμος ξεστόμισε τὰ λόγια τοῦ ρόλου του, ὅτι ἀγαποῦσε τὸν Χριστό, ἀμέσως Τὸν ἀγάπησε [ ]. Κι ἐνῶ στοὺς ἄλλους ὁ ἀγαθὸς λόγος πηγαίνει «ἀπὸ τοῦ ἀγαθοῦ θησαυροῦ τῆς καρδίας» στὸ στόμα (βλ. Ματθ. 12:35), στὸν Ἁρδαλίωνα ὁ θησαυρὸς πῆγε ἀπὸ τὸ στόμα στὴν καρδιά 41. Στὸ σημεῖο αὐτὸ θὰ μποροῦσε κανεὶς νὰ διατυπώσει μιὰν ἔνσταση: Μήπως αὐτὸ τὸ ξεστόμισμα καὶ μόνο τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ μοιάζει μὲ μαγικὸ ξόρκι, μιᾶς καὶ φαίνεται νὰ ἐνήργησε αὐτομάτως καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὴν ψυχικὴ διάθεση τοῦ ὁμιλοῦντος; Ὁ Καβάσιλας σίγουρα θὰ ἀπαντοῦσε «ὄχι». Αὐτὸ ποὺ προσπαθεῖ νὰ σκιαγραφήσει, εἶναι μιὰ μυστικὴ ἀλλὰ ὁλόψυχη πράξη συναίνεσης ὄχι μιὰ ἐξάτμιση τοῦ ἀνθρωπίνου ὑποκειμένου μέσα σὲ μιὰ θεία ἄβυσσο. Ὁ Χριστός (λέει παρακάτω) κατέκτησε τὸν Ἁρδαλίωνα καὶ τὸν προσήλωσε στὸν ἑαυτό του πείθοντάς 37. Ruth Webb, Demons and Dancers. Performance in Late Antiquity, ἐκδ. Harvard University Press, Cambridge, Ma. 2008, σ Martial: Liber Spectaculorum (ἐπιμ. Cathleen M. Coleman), ἐκδ. OUP, Oxford 2006, σσ Καβάσιλας, ὅ.π., σσ. 141 (Πορφύριος), 143 (Γελάσιος), (Ἁρδαλίων). 40. Ὅτι ὁ Καβάσιλας προσάγει τοὺς τρεῖς μάρτυρες ὡς ὑπόδειγμα αὐτοῦ τοῦ ἔρωτα, τὸ ἔχουν ἐπισημάνει σοβαροὶ μελετητὲς τοῦ Καβάσιλα, ὅπως ἡ Myrrha Lot-Borodine, ὅ.π., καὶ ὁ Παναγιώτης Νέλλας, Ἡ περὶ δικαιώσεως διδασκαλία Νικολάου τοῦ Καβάσιλα, ἐκδ. Ἴνδικτος, Ἁθῆναι 1998, σ Ὡστόσο ἀναφέρονται στὸ ἐν λόγω κείμενο τοῦ Καβάσιλα γενικά, σὰν νὰ μιλᾶ γιὰ οἱουσδήποτε μάρτυρες. Δὲν προχωροῦν στὴ μελέτη τῆς ἰδιαιτερότητας τῶν τριῶν μαρτυρίων καὶ τῶν διαστάσεων ποὺ αὐτὰ δίνουν στὴν ἐκκλησιολογία. 41. Καβάσιλας, ὅ.π., σ

13 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» τον γιὰ ὅσα πρὶν ἀπὸ λίγο οὔτε κὰν ἀνεχόταν νὰ ἀκούσει 42. Σὲ πολλὰ σημεῖα τοῦ ἔργου του, ἄλλωστε, ὁ Καβάσιλας ἔχει ὑπογραμμίσει τὸν θεμελιώδη καὶ ἀπαράβατο ρόλο τῆς ἀνθρώπινης βούλησης καὶ συγκατάθεσης 43. Ὅσοι ἐν τέλει στεροῦνται τὴ σωτηρία, εἶναι ὅσοι ὅλως ἠθελημένως ἀπέρριψαν τὸν γιατρό (Χριστό) καὶ παρέμειναν τυφλοί 44. Ποιές ἦταν, ἄραγε, οἱ πηγὲς τοῦ Καβάσιλα; Πρῶτα ἀπ ὅλα ἡ ἴδια ἡ παράδοση, μιᾶς καὶ ἡ τιμὴ πρὸς τοὺς ἐν λόγω τρεῖς μάρτυρες εἶχε καθιερωθεῖ πολὺ νωρίς. Ἤδη τὸν 5ον αἰ., γιὰ παράδειγμα, ὁ Θεοδώρητος Κύρου ἐπαινοῦσε τὴν ἁγιότητα μίμων οἱ ὁποῖοι εἶχαν βιώσει αἰφνίδια μεταστροφὴ καὶ εἶχαν τελικὰ μαρτυρήσει 45. Ὅσον ὅμως ἀφορᾶ εἰδικὰ τὶς φιλολογικὲς πηγές, δικαιούμαστε νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ὁ Καβάσιλας εἶχε ὑπ ὄψη του τὸ Συναξάριον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως (τὸ ὁποῖο εἶχε γραφτεῖ τὸν 10ο αἰώνα) 46 καὶ τὸ Μηνολόγιον τοῦ αὐτοκράτορα Βασιλείου Β (τὸ ὁποῖο γράφτηκε λίγο μετὰ τὸ 979 ἔχοντας λάβει ὑπόψη του τὸ Συναξάριον) 47. Μιὰ ματιὰ σ αὐτὰ τὰ ἁγιογραφικὰ κείμενα θὰ μᾶς βοηθήσει νὰ καταλάβουμε καλλίτερα τὸν Καβάσιλα. Ἡ μνήμη τοῦ Πορφυρίου τιμᾶται τὴν 15η Σεπτεμβρίου. Ἁποκεφαλίσθηκε τὸ 361, ἔχοντας παίξει σὲ μιὰ παράσταση τὴν ὁποία παράγγειλε ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανὸς ὁ Παραβάτης γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῶν γενεθλίων του. Τὸ Συναξάριον δίνει μάλιστα τὴν λεπτομέρεια ὅτι ὁ Πορφύριος ἐπικαλέστηκε τὴν Ἁγία Τριάδα τὴ στιγμὴ ποὺ παρίστανε ὅτι αὐτοβαπτιζόταν 48. Ὑπάρχει κι ἄλλος ἕνας μάρτυρας Πορφύριος, ἐπίσης ἠθοποιός, ὁ ὁ - ποῖος θανατώθηκε τὸ 270 καὶ ἑορτάζεται τὴν 4η Νοεμβρίου 49, ὅμως ὁ Καβάσιλας δὲν τὸν μνημονεύει. Αὐτὸς ὁ Πορφύριος εἶχε «βαπτισθεῖ» πάνω στὴ σκηνὴ ἀπὸ ἕναν ἄλλον μίμο, ὁ ὁποῖος ὑποδυόταν τὸν ἐπίσκοπο. Μό- 42. Καβάσιλας, ὅ.π., σ Καβάσιλας, ὅ.π., σ. 119: «Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιθυμοῦμε κάτι χωρὶς νὰ τὸ θέλουμε, οὔτε νὰ ἐξαναγκαζώμαστε γιὰ κάτι ποὺ θέλουμε». Βλ. καὶ Νέλλας, ὅ.π., σσ Καβάσιλας, ὅ.π., σσ Θεοδώρητος Κύρου, Λόγος 8, Περὶ τῆς τῶν μαρτύρων τιμῆς, PG 83, 1032D-1033A. Βλ. καὶ Webb, ὅ.π., σ. 116 ἑξ., σχετικὰ μὲ τὸν μίμο Φιλήμονα, ὁ ὁποῖος ὑποδυόταν ἕναν λιπόψυχο διάκονο, ἕτοιμο νὰ θυσιάσει στοὺς ἐθνικοὺς θεούς. 46. Hippolytus Delehaye (ἐπιμ.), Synaxarium Ecclesiae Constantinopolitanae, ἐκδ. Bollandists, Brussels 1902, στ Γιὰ τὴ χρονολόγησή του βλ. R. F. Taft & N. P. Sevčenko, «Syna - xario», στὸ Alexander P. Kazhdan κ.ἄ. (ἐπιμ.), The Oxford Dictionary of Byzantium, ἐκδ. OUP, Oxford & New York 1991, τ. III, σ Μηνολόγιον, PG 117, 19A-614C. Γιὰ τὴ χρονολόγησή του βλ. N. P. Sevčenko, «Meno - logion of Basil II», στὸ Oxford Dictionary, ὅ.π., II, σσ Συναξάριον, ὅ.π., στ. 47. Βλ. ἐπίσης Acta Sanctorum, Septembris, τ. 5, Brussels 1755, σ. 37. Τὸ Συναξάριον πάντως δὲν μνημονεύει βάπτισμα. Ὁ Πορφύριος ἐμφανίζεται νὰ ἐκτελεῖται διότι ἔλεγξε δημόσια τὸν Ἰουλιανὸ γιὰ τὴν ἀποστασία του. 49. Τὸ Μηνολόγιον, ὅ.π. 144A, ἀναφέρει ὡς αὐτοκράτορα τὸν Αὐρηλιανό, ἐνῶ ὁ D.V., «Une Passion inédite de S. Porphyre le Mime», Analecta Bollandiana 29 (1910), σ. 264, τὸν Διοκλητιανό. 28

14 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου λις ὅμως πραγματοποιήθηκε αὐτὴ ἡ καρικατούρα βαπτίσματος, ἄγγελοι ἄρχισαν νὰ κατηχοῦν τὸν Πορφύριο, ἐνῶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς θεατές, βλέποντάς το, δέχτηκαν τὴ χριστιανικὴ πίστη καὶ βαπτίστηκαν θαυματουργικὰ ἀπὸ μιὰ ξαφνικὴ μπόρα 50. Πρόκειται πιθανότατα γιὰ μία ἀπὸ τὶς περιπτώσεις ποὺ ἐννοοῦσε ὁ Καβάσιλας ὅταν μιλοῦσε γιὰ βάπτισμα ἀπὸ νεφέλη. Ὡστόσο δὲν ἀσχολεῖται διόλου μαζί της. Ὑποψιάζομαι ὅτι προτίμησε νὰ ἀναφερθεῖ στὸν ἄλλον Πορφύριο, διότι ἡ ἱστορία ἐκείνου περιέχει τὴν ἄμεση καὶ ἀδιαμεσολάβητη δράση τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Οὔ - τε κάποιο τρίτο πρόσωπο τέλεσε τὸ μυστήριο, οὔτε ἄγγελοι δίδαξαν. Τὴν ἀντίστροφη στάση πρὸς αὐτὴν τοῦ Καβάσιλα ἔχει ὁ κανονολόγος Βαλσαμών (12 αἰ.), πράγμα τὸ ὁποῖο εἶναι, νομίζω, ἐκδεικτικὸ τῆς ἀνοικτότητας τοῦ Καβάσιλα. Ὁ Βαλσαμὼν ἐπικαλεῖται τὸν Πορφύριο τῆς 4ης Νοεμβρίου στὸ πλαίσιο μιᾶς συζήτησης περὶ ἐγκυρότητας μυστηρίου τὸ ὁποῖο τελέσθηκε ἀπὸ κάποιον ποὺ δὲν ἦταν κανονικὸς κληρικός 51. Ἁλλὰ δὲν μνημονεύει τὸν Πορφύριο τῆς 15ης Σεπτεμβρίου (στὸ συναξάρι τοῦ ὁ - ποίου δὲν ὑπάρχει ἱερέας οὔτε καθ ὑπόκρισιν), οὔτε βεβαίως ἀγγίζει τὰ ζητήματα ποὺ ἐγείρει ἡ ἄμεση καὶ προσωπικὴ μυστικὴ δράση τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Ὅσον ἀφορᾶ τὸν Γελάσιο, οἱ μόνες περαιτέρω πληροφορίες ποὺ δίνουν τὰ κείμενα, εἶναι ὅτι ἑορτάζεται τὴν 26η ἢ 27η Φεβρουαρίου 52 καὶ ὅτι ἀποκεφαλίστηκε ἢ λιθοβολήθηκε τὸ Ὁ Ἁρδαλίων (τοῦ ὁποίου ἡ μνήμη σύμφωνα μὲ τὰ χειρόγραφα μαρτυρολόγια ἑορτάζεται τὴν 18η ἢ 17η ἢ 14η Ἁπριλίου) 54 κάηκε ζωντανὸς κατὰ τὴ βασιλεία τοῦ Μαξιμιανοῦ Γαλερίου ( ). Σὲ σχέση μὲ τὶς ἱστορίες τῶν ἄλλων δύο μίμων μας, ἡ δική του ἀποτελεῖ τὸ πιὸ ἀκραῖο παράδειγμα μυστικῆς συνάντησης μὲ τὸν Χριστό, μιᾶς καὶ μιλᾶ μόνο γιὰ καρδιακή, φλογερὴ συνάντηση Χριστοῦ καὶ ἀνθρώπου, ἄνευ οἱουδήποτε βαπτίσματος, οὔτε κὰν ὑπὸ διακωμώδηση. Ὁ Ἁρδαλίων οὐδέποτε ἄγ - γιξε νερό, οὐδέποτε ξεστόμισε βαπτισματικὰ λόγια, οὐδέποτε βαπτίστηκε, οὔτε κὰν καθ ὑπόκριση. Ἁπλῶς ὁ Καβάσιλας αὐτὴ τὴν καρδιακή, φλογερὴ συνάντηση τὴν ὀνομάζει «βάπτισμα». Θεωρεῖ, κοντολογίς, βαπτισμένους τοὺς παντελῶς ἀβάπτιστους ἀπὸ κανονικῆς πλευρᾶς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἀποδέχτηκαν τὴν μυστικὴ ἐπίσκεψη τοῦ Χριστοῦ! 50. Συναξάριον, στ Αcta Sanctorum, Novembris IIa, Brussels 1894, σ. 230B. Σὲ ὁρισμένες παραλλαγὲς τοῦ μαρτυρολογίου, ὑπογραμμίζεται ἰδιαίτερα ἡ δράση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Βλ. V.D.V., ὅ.π., σ. 271, Αcta Sanctorum, ὅ.π., σ. 231 Α. 51. Γ. A. Ράλλης, Μ. Ποτλῆς, Σύνταγμα τῶν θείων καὶ ἱερῶν κανόνων, τ. Γ, τύπ. Γ. Χαρτοφύλακος, Ἁθήνησιν 1853, σσ. 277, Συναξάριον, ὅ.π., στ Βλ. ἐπίσης Acta Sanctorum, Februarii, τ. 3. σ Ἔχει πλέον καθιερωθεῖ ὁ ἑορτασμός του τὴν 27η Φεβρουαρίου. 53. V.D.V., ὅ.π., σσ Συναξάριον, ὅ.π., στ Μηνολόγιον, ὅ.π., 408C-D. Acta Sanctorum, Aprilis, II, Brussels 1675, σσ. 213, 521 ἀντίστοιχα. Πλέον ἔχει καθιερωθεῖ νὰ ἑορτάζεται τὴν 14η Ἁπριλίου. 29

15 «Μακριὰ ἀπ τὴν παρουσία σου ποῦ νὰ φύγω;» Φαίνεται ὅτι σ αὐτὸ τὸ συμβὰν προσδίδει τὴν προσωνυμία τοῦ βαπτίσματος, γιὰ νὰ δείξει ὅτι ὁ κάθε Ἁρδαλίων δὲν ἐγκεντρίζεται στὸ μυστι - κὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ λιγότερο ἀπὸ τὸν κανονικῶς βαπτισθέντα. Τὰ ὅ - ρια δὲ τοῦ σώματος αὐτοῦ τὰ ὁρίζει ἡ προσωπικὴ παρουσία τοῦ ἀεικίνητου Χριστοῦ ὄχι ἄλλου εἴδους θεσμίσεις. Πέρα ἀπὸ ὅλ αὐτά, στὴν περίπτωση τοῦ Ἁρδαλίωνα συντρέχει ἄλλη μία πολὺ ἰδιαίτερη ὁδὸς συνάντησης μὲ τὸν Χριστό: ἡ συνάντηση μέσα ἀπὸ τὴ βίωση ὀδύνης καὶ ἀδικί - ας. Ὁ Ἁρδαλίων δὲν ὑποδυόταν τὸν βαπτιζόμενο, ὑποδυόταν ὅμως τὸν βασανιζόμενο. Ὁ Χριστός, λέει ὁ Καβάσιλας, «δὲν τὸν προσείλκυσε ἔ - στω μὲ ὑποσχέσεις, ἀλλὰ τὸν ἔκανε κοινωνὸ στὸ πάθος καὶ στὴν ἀτίμωσή του καὶ ἔτσι τὸν κατέκτησε» 55. Αὐτὸ ποὺ μπορεῖ νὰ ὑποφώσκει ἐδῶ, εἶναι ἕνα σπουδαῖο θεολογικὸ ρεῦμα, τὸ ὁποῖο βλέπει τὸν Χριστὸ στὸ πλευρὸ καὶ στὴ θέση ὅσων ὀδυνῶνται καὶ ἀδικοῦνται. Στὴ σύνολη βαπτισματικὴ θεολογία τοῦ Καβάσιλα ἀξίζει νὰ προσέξει κανεὶς τὶς ἰσχυρὲς Τριαδολογικὲς προϋποθέσεις της, οἱ ὁποῖες μοιάζουν μὲ συμβολὴ στὶς σύγχρονες διερωτήσεις περὶ «ὑποστατικῆς αὐτονομίας» καὶ «σχεσιακῆς αὐτονομίας». Ὅταν οἱ ἱερεῖς ἐπικαλοῦνται κατὰ τὴν τριπλῆ κατάδυση καὶ ἀνάδυση τὸν Θεό, δὲν Τὸν προσφωνοῦν μὲ τὸ ὄνομα «Θεός», ποὺ εἶ - ναι κοινὸ γιὰ τὰ τρία πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος [...], ἀλλὰ ἀνυμνοῦν μὲ τρόπο ἀκριβέστερο καὶ τελειότερο τὰ ἰδιώματα τῆς κάθε ὑποστάσεως. Ἐνῶ καὶ τὰ τρία θεῖα πρόσωπα μὲ κοινὴ φιλανθρωπία ἔσωσαν τὸ ἀνθρώπινο γένος, ὡστόσο πιστεύουμε ὅτι τὸ καθένα ἀπὸ αὐτὰ ἐπετέλεσε ἕνα ἰδιάζον ἔργο στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου [ ]. Ὁ Πατὴρ μᾶς ἀνέπλασε, διὰ τοῦ Υἱοῦ ἀναπλασθήκαμε, τὸ Ἅγιο Πνεῦμα «ἐστὶ τὸ ζωοποιοῦν» (Ἰω. 6:63). Καὶ στὴν πρώτη ἐξάλλου δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου διαφαινόταν σκιωδῶς ἡ Ἁγία Τριάδα: Ὁ Πατὴρ μᾶς ἔπλασε, ὁ Υἱὸς ἦταν τὸ χέρι τοῦ πλαστουργοῦ καὶ ὁ Παράκλητος ἡ πνοή, τὴν ὁποία ἐνεφύσησε ὁ Πατὴρ καὶ μᾶς ἔδωσε τὴν ζωή 56. Ὁ Καβάσιλας εἶναι ἀναμφίβολα Χριστοκεντρικός, μὰ ὁ Χριστοκεντρισμός του δὲν διαζευγνύεται ἀπὸ τὴν πνοὴ τοῦ Πνεύματος. «Ὁ καινὸς νόμος», λέει ὁ ἴδιος, «εἶναι πνευματικός, ἀφοῦ τὰ πάντα τὰ ἐνεργεῖ τὸ Ἅ - γιο Πνεῦμα» 57, τὸ ὁποῖο καὶ συγκροτεῖ θὰ πρόσθετα τὴ νέα κτίση, τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐκπληκτικὰ καὶ χαρισματικὰ ἀνθεῖ ὅπου εὐδοκεῖ ὁ Θεός. 55. Καβάσιλας, ὅ.π., σ Καβάσιλας, ὅ.π., σσ Παρόμοια σχολιάζει ὁ Καβάσιλας τὴν Τριαδολογικὴ ἐπίκληση κατὰ τὴ θεία λειτουργία, στὸ ἄλλο μεγάλο ἔργο του. Βλ. Νικόλαος Καβάσιλας, Εἰς τὴν θείαν λειτουργίαν (κείμενο - μτφρ. Παναγιώτου Κ. Χρήστου), ἐκδ. Γρηγόριος Παλαμᾶς (Φιλοκαλία, 22), Θεσσαλονίκη 1979, σσ Καβάσιλας, ὅ.π., σ

16 Θανάσης Ν. Παπαθανασίου Τὰ τρία μαρτύρια ποὺ ἐπικαλεῖται ὁ Καβάσιλας ἔχουν ἕνα κοινὸ χαρακτηριστικὸ ἰδιαίτερης σπουδαιότητας. Πρὶν ἀπὸ τὴν πρωτοβουλία τοῦ Χριστοῦ, οἱ ἐν λόγω μίμοι δὲν εἶχαν ἐκδηλώσει οὔτε ἐνδιαφέρον οὔτε ἐπιθυμία. Αὐτὸ διαφοροποιεῖ τὶς περιπτώσεις τους ἀπὸ τὸ κλασικὸ βάπτισμα τοῦ αἵματος, ὅπου οἱ πρωταγωνιστές τους εἶχαν ἀπὸ πρὶν ἐπιθυμήσει νὰ εἰσέλθουν στὴν Ἐκκλησία. Γιὰ παράδειγμα, ἡ Ἁποστολικὴ Παράδοσις τοῦ 3ου αἰ., ὅπως καὶ οἱ Ἁποστολικαὶ Διαταγαὶ τῶν τελῶν τοῦ 4ου αἰ., κάνουν λόγο εἰδικὰ γιὰ ἤδη κατηχούμενο «ὁ ὁποῖος βαπτίσθηκε στὸ ἴδιο του τὸ αἷμα» 58. Ἐπὶ πλέον, οἱ μίμοι μας δὲν ἐμφανίζονται οὔτε κὰν ὡς ἄπιστοι μέν, ἀλλὰ καλῶν προθέσεων καὶ ἀνοιχτῆς διάθεσης. Παρουσιάζονται, ὅλως ἀντιθέτως, ὡς ὁ χειρότερος τύπος ἀνθρώπου, διεφθαρμένοι ἠθικῶς καὶ ἐχθρικοὶ πρὸς τὸν Χριστιανισμό ὁ ἀντίποδας, δηλαδή, τοῦ ἐνάρετου μάρτυρα. «Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει τίποτε πιὸ ἀνόητο [φαυλότερον] ἀπὸ ἕναν μίμο καὶ τίποτε πνευματικώτερο [φιλοσοφώτερον] ἀπὸ ἕναν μάρτυρα» 59. Ἔτσι, λοιπόν, ὅταν ὁ Καβάσιλας ἀντλεῖ τὴ θεολογική του ἔμπνευση ἀπὸ αὐτὰ τὰ μαρτύρια, πασχίζει νὰ δείξει ὅτι ὁ Χριστὸς ἐνεργεῖ μὲ ὁρατοὺς καὶ μὲ ἀθέατους τρόπους στὶς σκοτεινότερες ἐσχατιὲς τῆς ἀνθρώπινης πραγματικότητας, στὰ πεδία τῶν σκληρότερων ἀρνήσεων, καὶ ὅτι κάθε ἄνθρωπος ἀποτελεῖ ἀντικείμενο τῆς φροντίδας τοῦ Θεοῦ. Ἄλλα δύσβατα ζητήματα, ὅπως ἡ παρουσία τοῦ Χριστοῦ στὴ ζωὴ ἀν - θρώπων ποὺ ὁλότελα ἀγνοοῦν τὴν ἱστορικὴ ὕπαρξή του, φαίνεται νὰ βρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὴν θεολογικὴ ἀτζέντα τοῦ Καβάσιλα. Ἁλλὰ καὶ στὴν προσέγγιση αὐτῶν φρονῶ ὅτι δύναται νὰ συμβάλει τὸ μεῖζον κριτήριό του: ἡ ἐμπιστοσύνη σὲ ἕναν Θεὸ ἀληθινὰ ἐρωτευμένο καὶ ἀληθινὰ ἐλεύθερο. Τὸν πῆχυ τῶν προσεγγίσεών μας μᾶς τὸν χαμηλώνει φιλάνθρωπα ἡ βιβλικὴ διαβεβαίωση ὅτι στὴ ζωὴ πολλῶν ἀνθρώπων ὁ Χριστὸς θὰ παραμείνει παρὼν ἀλλὰ ἄγνωστος μέχρι τὴν πλήρη φανέρωση στὸ τέρμα τῆς ἱστορίας (Ματθ. 25:37-45). Αὐτὴ ἡ φιλανθρωπία ἀποτελεῖ καὶ τὴν μόνιμη πρόκληση γιὰ ὅλα τὰ θεολογικὰ σχήματά μας. 58. The Apostolic Tradition of Hippolytus 2, 19 (μτφρ. Burton Scott Easton), ἐκδ. Cambridge University Press & Cushing - Malloy, Ann Arbor , σ. 44. Ἐπίσης Constitutions of the Holy Apostles 5, 6 (ἐπιμ. James Donaldson), ἐκδ. ANF07. Fathers of the Third and Fourth Centuries, Christian Classics Ethereal Library, Grand Rapids 2004, σ Καβάσιλας, ὅ.π., σ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Ἕνας ἡσυχαστής τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν καρδιά τῆς πόλης: ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Ἕνας ἡσυχαστής τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν καρδιά τῆς πόλης: ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης Ἕνας ἡσυχαστής τοῦ Ἁγίου Ὄρους στήν καρδιά τῆς πόλης: ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης Θανάσης Ν. Παπαθανασίου Eνας HςυχαςτHς του AγIου Oρους ςτhν καρδιa τῆς πoλῆς Ὅσιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης ἐπιμέλεια

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ θεολογία τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων

Ἡ θεολογία τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων 1 Ἰωάννης Ν. Λίλης Ἡ θεολογία τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων Ἀναμφισβήτητα τό πιό λαμπρό κομμάτι τῆς Ἐκκλησίας μᾶς εἶναι ὁ λειτουργικός της πλοῦτος. Κάθε μήνα, κάθε ἑβδομάδα, κάθε ἡμέρα ὁ λειτουργικός ἐκκλησιαστικός

Διαβάστε περισσότερα

Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους. Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ.

Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους. Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ. Η θεολογική διδασκαλία της προς Εβραίους Οι βασικές θέσεις και οι ιδιαιτερότητες της επιστολής σε σχέση με τα υπόλοιπα βιβλία της Κ.Δ. Διαπιστώσεις Α. Δεν εντοπίζονται άμεσοι φιλολογικοί δεσμοί με τους

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Αὒγουστος 2011 12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Χριαστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα Τεῦχος 12 - Αὒγουστος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Θέμα: «Περὶ τῆς νομιμότητας τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἀνηλίκων». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Σχετικὰ μὲ τὶς προϋποθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2012 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1. Ἡ Καινή Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2010. 2. Ἱερός Ναός ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), Κατάθεση μαρτυρία, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 18: ΤΑ ΔΟΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΩΣ ΔΕΙΚΤΕΣ ΖΩΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons.

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΑΣ ΘΕΟΣ! (There is only one God) Πού μπορείς να πάς ώστε να απομακρυνθείς από το Θεό; Ο Θεός γεμίζει κάθετόπο και χρόνο. Δεν υπάρχει τόπος χωρίς να είναι εκεί ο Θεός. Ο Θεός μίλησε μέσα

Διαβάστε περισσότερα

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ 1 ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ χαλ νωτη γλ σσα Ἡ γλῶσσα εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα μέλη τοῦ ἀνθρώπινου ὀργανισμοῦ. Σὲ σύγκριση μὲ ἄλλα ἀνθρώπινα μέλη, ὅπως γιὰ παράδειγμα τὰ χέρια

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Στὴν Ἱερὰ Μονή μας, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, στὴν Φυλὴ Ἀττικῆς, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Πνευματικοῦ Πατρός μας,

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως τοῦ 2016*

Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως τοῦ 2016* Ὁμιλία ἐπὶ τῇ Μνήμῃ τῶν Ἁγίων Νέων Τριῶν Ἱεραρχῶν Φωτίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ Κυριακὴ Α τοῦ Νοεμβρίου, 3.11.2014 ἐκ. ἡμ. Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως

Διαβάστε περισσότερα

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΡΙΑ & ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ Σεβασμιώτατε, Αἰδεσιμολογιώτατοι, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Κοντογιάννης Ἐφημ. ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ Γ.Ν.Α. Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας

Διαβάστε περισσότερα

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἱερὸ Τελετὴ Λήξεως Μαθημάτων Ἁγιογραφίας τῆς Μητροπόλεώς μας Περίοδος ΣΤ, 2013-2014 Ζωὴ καὶ Δημιουργικὴ Συνέχεια στὴν Ὀρθόδοξη Ἁγιογραφία + Κυριακὴ Ἁγιορειτῶν Πατέρων, 9/22.6.2014 Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου

Διαβάστε περισσότερα

Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ

Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ 1 Α.) ΘΕΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΜΕΝΟΣ I.) Το λυτρωτικό έργο του Χριστού Ο Θεός της χριστιανικής πίστης δεν είναι «Θεός αποκεκρυμμένος» (Deus absconditus), αλλά «Θεός αποκεκαλυμμένος» (Deus revelatus). Κι αν κατά

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ Ἡ συνεισφορὰ τῆς νήσου Κρήτης στὴ συγκρότηση τοῦ «ἔσω ἀνθρώπου», καθὼς καὶ στὴν πνευματικὴ προαγωγή, δὲν συνίσταται μονάχα στὴν καλλιέργεια τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν Τεχνῶν, ἀλλὰ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ

ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ 127 ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑ: ΠΑΡΕΛΘΟΝ, ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ (ΖΗΖΙΟΥΛΑΣ) Εἰσαγωγὴ Ἡ δημιουργία τῆς ἑνωμένης Εὐρώπης εἶναι πάνω ἀπ ὅλα γεγονὸς πνευματικῆς σημασίας. Ἡ πολιτικὴ ἡγεσία

Διαβάστε περισσότερα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα

παρακαλώ! ... ένα βιβλίο με μήνυμα παρακαλώ!... ένα βιβλίο με μήνυμα Ένα μήνυμα πού δίνει απάντηση στο βασικό ερώτημα ποιος είναι ο σκοπός της ζωής. Ένα μήνυμα πού ανταποκρίνεται σε κάθε ερωτηματικό και αμφιβολία σου. Η βίβλος μας φανερώνει

Διαβάστε περισσότερα

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση Εἰσαγωγή Ὁ ICAMLaw Application Server (στὸ ἑξῆς γιά λόγους συντομίας IAS) ἀποτελεῖ τὸ ὑπόβαθρο ὅλων τῶν δικηγορικῶν ἐφαρμογῶν τῆς ICAMSoft. Εἶναι αὐτός ποὺ μεσολαβεῖ ἀνάμεσα: α) στὴν τελική ἐφαρμογὴ ποὺ

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Τὰ Ἕξι μεγάλα ἐρωτήματα τῆς δυτικῆς μεταφυσικῆς καταλαμβάνουν μιὰ ξεχωριστὴ θέση στὴν ἱστορία τῆς φιλοσοφικῆς ἱστοριογραφίας. Ὁ συγγραφέας του βιβλίου, Χάιντς Χάιμζετ (1886-1975),

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι,

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, Ὁ Γάμος Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, ὲ λίγες ἡμέρες πρόκειται νὰ ἑνωθεῖτε μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ Γάμου διὰ τῶν εὐλογιῶν τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου μας. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς χρειάζεται ὡς καταλύτη τὸν τελειωτῆ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Συνόλων - Set Theory

Θεωρία Συνόλων - Set Theory Θεωρία Συνόλων - Set Theory Ἐπισκόπηση γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν Πρωτοετῶν Φοιτητῶν τοῦ Τµήµατος Διοίκησης, στὸ µάθηµα Γενικὰ Μαθηµατικά. Ὑπὸ Γεωργίου Σπ. Κακαρελίδη, Στὸ Τµῆµα Διοίκησης ΤΕΙ Δυτικῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου Λίγο καιρό πρίν ἀπό τό πάθος Του, ὁ Κύριος, ἀφοῦ παρέλαβε τούς τρεῖς προκρίτους μαθητές, τόν Πέτρο, τόν Ἰάκωβο καί τόν Ἰωάννη, ἀνέβηκε στό ὄρος Θαβώρ καί ἐκεῖ, ἐνώπιον αὐτῶν μεταμορφώθηκε.

Διαβάστε περισσότερα

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο (Μιὰ πρώτη προσέγγιση στὸ θέμα) Εἰπώθηκε, πὼς ὁλόκληρο τὸ Ἅγιον Ὄρος μοιάζει μὲ τὸ Καθολικὸ ἑνὸς ἰεροῦ Ναοῦ καὶ ὅτι ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ πέρα εἶναι τὸ

Διαβάστε περισσότερα

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: α. Ανόρθωση (1910) β. Κλήριγκ γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α2. Γιατί δεν προέκυψαν ταξικά κόμματα στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα; Μονάδες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ (5-6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2004, Διορθόδοξον Κέντρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου

Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου Ομιλία στην Σχολική Εορτή των Τριών Ιεραρχών Γυμνάσιο Ξυλοφάγου Ήταν γύρω στον 11 ου αι. στα χρόνια του Αλέξιου Κομνηνού όταν στην Κωνσταντινούπολη ξέσπασε με νέα διαμάχη. Άνθρωποι των γραμμάτων και μη,

Διαβάστε περισσότερα

Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ. Γιατὶ τὸ Βυζάντιο. Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292.

Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ. Γιατὶ τὸ Βυζάντιο. Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292. Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ Γιατὶ τὸ Βυζάντιο Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292. Κατ ἐπανάληψιν ἔχει ἐπισημανθῆ ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀναθεωρήσουμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τὴν ὀπτικὴ εἰκόνα ποὺ ἔχουν

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 1. Η λατρεία στη ζωή των πιστών σήμερα

Μαθημα 1. Η λατρεία στη ζωή των πιστών σήμερα Μαθημα 1. Η λατρεία στη ζωή των πιστών σήμερα ΣΤΟΧΟΙ: Οι μαθητές να 1. Διατυπώνουν τους προβληματισμούς τους γύρω από τη λατρεία. 2. Υποστηρίζουν με επιχειρήματα ότι στη χριστιανική θρησκεία η λατρεία

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

Παρακαλούμε όποιον γνωρίζει το που μπορούμε να βρούμε ολόκληρα τα κείμενα στα ελληνικά, να μας ενημερώσει.

Παρακαλούμε όποιον γνωρίζει το που μπορούμε να βρούμε ολόκληρα τα κείμενα στα ελληνικά, να μας ενημερώσει. Η μετάφραση των κειμένων στα ελληνικά, που παρατίθεται εδώ, είναι βασισμένη στις μεταφράσεις από τα κοπτικά και ελληνικά στα αγγλικά των: Wesley W. Isenberg, Stephen Patterson, Marvin Meyer, Thomas O.

Διαβάστε περισσότερα

Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα

Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα του Αιδεσιμολογιώτατου Πρωτοπρεσβύτερου κ. Θεοδώρου Ι. Κουμαριανού, Λέκτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Διαβάστε περισσότερα

μαθη ματικῶν, ἀλλὰ καὶ τὴ βαθιά του ἐκτίμηση γιὰ τὴ χαϊντεγκεριανὴ ἱστορικὴ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπινου κόσμου. Καταγράφοντας ὅλες αὐτὲς τὶς ἐπιδράσεις,

μαθη ματικῶν, ἀλλὰ καὶ τὴ βαθιά του ἐκτίμηση γιὰ τὴ χαϊντεγκεριανὴ ἱστορικὴ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπινου κόσμου. Καταγράφοντας ὅλες αὐτὲς τὶς ἐπιδράσεις, ΠΡΟΛΟΓΟΣ Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι προϊὸν μακρόχρονης ἐξέλιξης. Γιὰ εἴκοσι περίπου χρόνια, τὸ ἐνδιαφέρον μου γιὰ τὸν Φρέγκε ἀποτέλεσε μέρος ἑνὸς ὁδοιπορικοῦ ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὸ Μόναχο καί, μέσω τῆς Ὀξφόρδης

Διαβάστε περισσότερα

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἁγιογράφου, Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (18η Ὀκτωβρίου) καὶ πρὸς τιμήν Του, πραγματοποιήθηκε, μὲ τὴν

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 12: Ο ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς) ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΤΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ (Mατθαίος-Μάρκος-Λουκάς) Από τον 2ο αιώνα και εξής η λέξη ευαγγέλιο δηλώνει: τα βιβλία εκείνα της Καινής Διαθήκης που περιέχουν και αφηγούνται το γεγονός της

Διαβάστε περισσότερα

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1

Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1 Θρησκευτικά Α Λυκείου GI_A_THI_0_10296 Απαντήσεις των θεμάτων ΘΕΜΑ Α1 α) Να συμπληρώσετε κάθε μια από τις προτάσεις 1, 2, 3, 4 και 5 επιλέγοντας τη σωστή απάντηση, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας,

Διαβάστε περισσότερα

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux.

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Μακρῆς Δημήτριος, Φυσικός. mailto: jd70473@yahoo.gr 1. Εἰσαγωγή. Τὸ πολυτονικὸ σύστημα καταργήθηκε τὸ 1982. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε

Διαβάστε περισσότερα

eutypon1315 2005/11/25 11:49 page 27 #31

eutypon1315 2005/11/25 11:49 page 27 #31 eutypon1315 2005/11/25 11:49 page 27 #31!)*."$ DA D 0@$)%!"$ >EE 27! "#$%&' ( ) * +,-./&' Ἁγίου Δημητρίου 38 162 31 Βύρωνας Ἀθήνα E-mail: vtrizonis@yahoo.com Abstract Sotiris Zisis (b. 1902, Koulakia,

Διαβάστε περισσότερα

Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (Μέρος 1 ο )

Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (Μέρος 1 ο ) 1 Η ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΩΣ ΦΑΝΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ (Μέρος 1 ο ) Ι.) Η θεμελιακή αφετηρία της Εκκλησίας Η Εκκλησία από την πρώτη στιγμή της ιστορικής της φανέρωσης, είναι μια κοινότητα λατρευτική,

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Το Δ ευαγγέλιο και η σχέση του με τα Συνοπτικά «Πνευματικό» ευαγγέλιο- «σωματικά» ευαγγέλια Ομοιότητες-διαφορές Δε διασώζει καμία από τις 50 και πλέον παραβολές

Διαβάστε περισσότερα

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς

Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς Οι ετερόδοξοι, η Εκκλησία και εμείς ΑΠOΠΑΜΑ ΑΠO ΣΗΝ ΟΜΙΛΙΑ του Π. ΠEΣΡΟΤ ΧΙΡ στο 20ο ΙΕΡΑΠΟΣΟΛΙΚO ΤΝΕΔΡΙΟ ΤΝΕΡΓΑΣΩΝ ΣΟΤ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΤ ΧΡΙΣ. ΟΜΙΛΟΤ ΕΙ ΣΗΝ ΚΑΣΑΚΗΝΩΙΝ ΑΓΙΑ ΣΑΒΙΘΑ Αράχωβης Παρανάσσου Βοιωτίας

Διαβάστε περισσότερα

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου)

(Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Εν αρχή ην ο Λόγος. (Εξήγηση του τίτλου και της εικόνας που επέλεξα για το ιστολόγιό μου) Στις νωπογραφίες της οροφής της Καπέλα Σιξτίνα φαίνεται να απεικονίζονται μέρη του ανθρώπινου σώματος, όπως ο εγκέφαλος,

Διαβάστε περισσότερα

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12)

1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16) Βαθ. 1,0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12) ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΣΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΤΑΞΗ: Β ΤΕΤΡΑΜΗΝΟ Α ΟΜΑΔΑ: 1 1. Ποιος μαθητής πήγε στους Αρχιερείς; Τι του έδωσαν; (Μτ 26,14-16),0 2. Πόσες μέρες έμεινε στην έρημο; (Μκ 1,12),0 3. Ποιοι είναι οι μαθητές του

Διαβάστε περισσότερα

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ Σεπτέμβριος 2015 Α ΤΑΞΗ (Δίωρο πρώτο τετράμηνο) 1.(ΔΕ 2) Το νόημα και η εξέλιξη της χριστιανικής λατρείας. (ΔΕ 3) Ο Χριστός εγκαινιάζει την αληθινή λατρεία. (ΔΕ 4) Με τη λατρεία εκφράζουμε

Διαβάστε περισσότερα

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί.

Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Την περασμένη Κυριακή αρχίσαμε τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή με το Γάμο της Κανά, όπου το νερό μετατράπηκε σε κρασί. Το θαύμα αυτό μας δείχνει ότι η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι η περίοδος για αλλαγή στον άνθρωπο.

Διαβάστε περισσότερα

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας

Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας Μικρό Νηστειοδρόμιο - Οι νηστείες της Εκκλησίας μας 1. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή: Αρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή της Αναστάσεως. Είναι η πιο αυστηρή νηστεία όλου του χρόνου (λάδι καταλύουμε

Διαβάστε περισσότερα

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας

Πατρ τ ιάρχης Αλ εξα εξ νδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας Ο Μέγας Αθανάσιος: αγωνιστής της ορθής πίστης Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πατριάρχης Αλεξανδρείας ένας από τους πέντε μεγάλους Πατέρες της Ανατολικής Εκκλησίας των πρώτων χριστιανικών αιώνων (Μέγας Αθανάσιος,

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων

ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων ΔΕ3. Η Καινή Διαθήκη Α: Τα Ευαγγέλια και οι Πράξεις των Αποστόλων 1. Ποια είναι τα βιβλία της Καινής Διαθήκης 1. Ιστορικά Ευαγγέλια 1. κατά Ματθαίον 2. κατά Μάρκον 3. κατά Λουκάν 4. κατά Ιωάννην 5.Πράξεις

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13 Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές Το πλήρωμα του χρόνου Συνάντηση Ιουδαϊκού κόσμου με ελληνισμό. Μετάφραση των εβδομήκοντα, Φίλωνας μέσω της αλληγορίας. Η ελληνική φιλοσοφία έδωσε την έννοια της θεωρίας,

Διαβάστε περισσότερα

Θά γίνεις νονός / νονά;

Θά γίνεις νονός / νονά; ΟIΚΟΥΜΕΝΙΚOΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕIΟΝ IΕΡA ΜΗΤΡOΠΟΛΙΣ ΡΕΘYΜΝΗΣ ΚΑI ΑYΛΟΠΟΤAΜΟΥ Θά γίνεις νονός / νονά; Συγχαρητήρια! Πῆρες μιά πολύ ὄμορφη ἀπόφαση! Καί εἶναι τόσο ὄμορφη, γιατί ἔχεις νά προσφέρεις κάτι πολύτιμο στή

Διαβάστε περισσότερα

Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις

Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις ΜΑΘΗΜΑ 10 Ο ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ,ΧΡΙΣΤΕ Να ξαναγράψετε το κείμενο που ακολουθεί συμπληρώνοντας τα κενά με τις κατάλληλες λέξεις που δίνονται στην παρένθεση. Σε κάθε κενό αντιστοιχεί μια λέξη. «Η Μεγάλη

Διαβάστε περισσότερα

Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία

Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία Τεχνικοί Όροι στην Θεολογία Μάθημα Δεύτερο από την σειρά Οικοδομώντας μία Συστηματική Θεολογία Οδηγός Μελέτης Περιεχόμενα Περίγραμμα Ένα περίγραμμα του μαθήματος, Σημειώσεις Ένα πρότυπο που παρέχει: το

Διαβάστε περισσότερα

Στη συνέχεια έκανε αναφορά στην επίσκεψη που είχε την προηγούμενη μέρα στο Κέντρο, όπου ο κ. Μαρτίνοβιτς εξήγησε στον ίδιο και στους συνεργάτες του,

Στη συνέχεια έκανε αναφορά στην επίσκεψη που είχε την προηγούμενη μέρα στο Κέντρο, όπου ο κ. Μαρτίνοβιτς εξήγησε στον ίδιο και στους συνεργάτες του, ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Την Παρασκευή, 20 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε στο Κέντρο Θρησκευτικών Μελετών του Μίνσκ συνάντηση ανάμεσα στο Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Καρπασίας κ. Χριστοφόρο και 10 εκπροσώπων Ορθοδόξων Κέντρων

Διαβάστε περισσότερα

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό.

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό. Ο Μ Ι Λ Ι Α ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΟΥ (25 Ὀκτωβρίου 2013) Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ

Διαβάστε περισσότερα

«ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ»

«ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ» «ΟΥ ΓΑΡ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΜΕ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΒΑΠΤΙΖΕΙΝ ΑΛΛ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΘΑΙ» Ο απόστολος Παύλος προς το τέλος της προς Ρωµαίους επιστολής του γράφει «Τολµηρότερον δε έγραψα υµίν, αδελφοί, από µέρους ως επαναµιµνήσκων

Διαβάστε περισσότερα

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη

ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Ημερομηνία 25/2/2015 Μέσο Συντάκτης Link diastixo.gr Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης http://diastixo.gr/sinentefxeis/xenoi/3524-william-landay ΟΥΙΛΙΑΜ ΛΑΝΤΕΪ συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη Δημοσιεύτηκε

Διαβάστε περισσότερα

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον»

Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» Α Λυκείου - Θρησκευτικά Μαθημα 6. «Ποιησωμεν ανθρωπον» ΣΤΟΧΟΙ: Οι μαθητές να 1. Να ερμηνεύουν θεολογικά τη φράση «κατ εικόνα και καθ ομοίωσιν». 2. Να διατυπώνουν το σκοπό δημιουργίας του ανθρώπου. 3. Να

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

ΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Ο συγγραφέας και εδώ δε γράφει το όνομά του, αλλά η αρχαία εκκλησιαστική παράδοση ομόφωνα αποδίδει το ευαγγέλιο αυτό στον Μάρκο και το συνέδεσε κατά ένα ιδιαίτερο τρόπο με το όνομα του απ. Πέτρου. 1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Η αλήθεια για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά Ιστορία της Εταιρείας Η οργάνωση των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», των γνωστών χιλιαστών, είναι μια πολυεθνική εταιρεία.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Αδέλφια στο σχολείο ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Αδέλφια στο σχολείο Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές μου Οι μαθήτριες του Χριστού Κάποτε, μια γυναίκα, που ονομαζόταν Μάρθα, υποδέχτηκε στο σπίτι της τον Ιησού. Η Μάρθα, ήταν αδελφή του

Διαβάστε περισσότερα

Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες.

Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες. Οι Προτεστάντες στην εποχή μας ΑΦΟΡΜΗΣΗ Εκτός από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία που γνωρίσαμε στην προηγούμενη ενότητα, υπάρχει μία ακόμα μεγάλη ομάδα Χριστιανών: οι Προτεστάντες. Θα μάθουμε τις βασικές αρχές

Διαβάστε περισσότερα

Χίος, ὡραῖο νησί κι ἄν δέν φόρεσες δαφνόκλαρα, σοῦ φτάνει γιά δόξα σου τό ἀκάνθινο τοῦ μαρτυρίου στεφάνι.

Χίος, ὡραῖο νησί κι ἄν δέν φόρεσες δαφνόκλαρα, σοῦ φτάνει γιά δόξα σου τό ἀκάνθινο τοῦ μαρτυρίου στεφάνι. Χίος, ὡραῖο νησί κι ἄν δέν φόρεσες δαφνόκλαρα, σοῦ φτάνει γιά δόξα σου τό ἀκάνθινο τοῦ μαρτυρίου στεφάνι. Ἡ Χἀρις τῆς Τρισηλίου Θεότητος, τοῦ ἀνάρχου Πατρός, τοῦ συνανάρχου Υἱοῦ καί τοῦ συναϊδίου Ἁγίου

Διαβάστε περισσότερα

Καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς

Καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς διαδρομές Ν ο ητ ι κ έ ς δ ι α δ ρ ο μ έ ς σ τ ό ν χ ῶ ρ ο τ ῆ ς π ί σ τ η ς Μηνιαῖο φυλλάδιο τοῦ Ἱ.Ν. Ἁγίας Τριάδος Πετρουπόλεως Σουλίου 167 - Τηλ.: 210 5013108 Τεῦχος 10 ο - Ἰανουάριος 2015 ierosnaosagiastriadospetroupoleos.blogspot.gr

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Νοέμβριος 2011 15 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα Τεῦχος 15 - Νοέμβριος 2011 ISSN:

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα

Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα Σὸ θέμα μὲ τὸ ὁποῖο στὴν ἀποψινή μας σύναξη θὰ ἀσχοληθοῦμε, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα. Θὰ προσπαθήσουμε χωρὶς νὰ εἰσέλθουμε σὲ λεπτομέρειες

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιανική Γραμματεία Ι

Χριστιανική Γραμματεία Ι Χριστιανική Γραμματεία Ι Ενότητα 1-B A1-2: Περίοδος Δογματικής Ανασυγκρότησης (313-451) Αναστάσιος Γ. Μαράς, Δρ Θ. Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες

Διαβάστε περισσότερα

BYZANTINA ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ 23 (2013) 279-283

BYZANTINA ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ 23 (2013) 279-283 Paul Canart, Études de paléographie et de codicologie reproduites avec la collaboration de Maria Luisa Agati et Marco D Agostino, τόμ. I-II [Studi e Testi 450-451], Città del Vaticano 2008, σσ. XXVIII+748+VI+749-1420.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ Οι ερωτήσεις προέρχονται από την τράπεζα των χιλιάδων θεμάτων του γνωστικού αντικειμένου των θεολόγων που επιμελήθηκε η εξειδικευμένη ομάδα εισηγητών των Πανεπιστημιακών Φροντιστηρίων

Διαβάστε περισσότερα

-16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

-16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ -16 ο - ΣΧΕΔΙΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Θέμα: Η Ανάσταση Του Χριστού (κεφ.11) Σχολείο:Περιφερειακό Λύκειο Αγίου Χαραλάμπους, Έμπα Τάξη:Α Λυκείου Καθηγητής:Νικόλαος Καραμπάς Π.Μ.Π.: 16951 Α Σκοπός: Να αντιληφθούν οι μαθητές,

Διαβάστε περισσότερα

Π. Τ Ε Τ Σ Η Σ Χ Α Λ Κ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Ε Σ

Π. Τ Ε Τ Σ Η Σ Χ Α Λ Κ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Ε Σ ENTYPO TETSIS FIN:Layout 1 6/4/09 12:59 PM Page 1 Π. Τ Ε Τ Σ Η Σ Χ Α Λ Κ Ο Γ Ρ Α Φ Ι Ε Σ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ-3 ΙΟΥλΙΟΥ 2009 ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ 13, ΠλΑΚΑ, ΑΘΗΝΑ ENTYPO TETSIS FIN:Layout

Διαβάστε περισσότερα

«Λέγοντας ναι στο Θεό και στην Ορθόδοξη Οικογένεια» Ομιλία του π. Χαραλάμπου Τζιντή. 7 Iουλιου 2015. St. Catharine s, Ontario

«Λέγοντας ναι στο Θεό και στην Ορθόδοξη Οικογένεια» Ομιλία του π. Χαραλάμπου Τζιντή. 7 Iουλιου 2015. St. Catharine s, Ontario «Λέγοντας ναι στο Θεό και στην Ορθόδοξη Οικογένεια» Ομιλία του π. Χαραλάμπου Τζιντή ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΤΟΡΟΝΤΟ 7 Iουλιου 2015 St. Catharine s, Ontario Στο μυστήριο του ιερού Βαπτίσματος,

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Κηπουρός Κεμαλικότεροι του Κεμάλ Θράκη 2006,

Χρήστος Κηπουρός Κεμαλικότεροι του Κεμάλ Θράκη 2006, 1 Κεμαλικότεροι του Κεμάλ Copyright 2006 Χρήστος Κηπουρός Μαυρομιχάλη 13 Διδυμότειχο xkipuros@otenet.gr Εικόνα εξώφυλλου: Αναμνηστική φωτογραφία με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην Ξάνθη. Στο μέσον ο τότε

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 1: Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό υλικό,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ Ε ΕΞ. π. Βασίλειος Καλλιακμάνης Καθηγητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ Ε ΕΞ. π. Βασίλειος Καλλιακμάνης Καθηγητής Θεολογίας Α.Π.Θ. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗ Ε ΕΞ. π. Βασίλειος Καλλιακμάνης Καθηγητής Θεολογίας Α.Π.Θ. Μεθοδολογία της ποιμαντικής Η προβληματική του θέματος. Πολλαπλή μέθοδος στην εκκλησιαστική παράδοση. Δημιουργία νέων

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 26: ΕΚΚΛΗΣΙΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ. Ενότητα 26: ΕΚΚΛΗΣΙΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΗΘΙΚΗ Ενότητα 26: ΕΚΚΛΗΣΙΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΑΡΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ Τμήμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη Θαῦμα τῆς Ἁγίας Γεροντίσσης Μυρτιδιωτίσσης τῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας ( 1974) Ἀποδεικτικὸ καὶ Βεβαιωτικὸ τῆς Μοναχικῆς Ἱδιότητος καὶ Ὀνομασίας Αὐτῆς ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ

Διαβάστε περισσότερα

Καθορισμός ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα

Καθορισμός ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα ΠΡΟΤΥΠΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ Σχολικό έτος 2013-14 Καθορισμός ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ ΜΑΡΙΟΣ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ Τάξη : Α1 ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΣΧΑ: Η γιορτή και ο υπολογισμός της ημερομηνίας

Διαβάστε περισσότερα

Ιωάννης 1[α ]:1 και το οριστικό άρθρο «ο» --- Θεός ή κάποιος θεός;

Ιωάννης 1[α ]:1 και το οριστικό άρθρο «ο» --- Θεός ή κάποιος θεός; Ιωάννης 1[α ]:1 --- Θεός ή «κάποιος θεός»; 1 Ιωάννης 1[α ]:1 και το οριστικό άρθρο «ο» --- Θεός ή κάποιος θεός; Εδώ θα εξετάσουμε το εδάφιο Ιωάννης 1[α ]:1 το οποίο, σύμφωνα με το κείμενο λέει, «Εν αῤχη

Διαβάστε περισσότερα

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ευτέρα Ἔκδοσις Τίπρέπεινὰγνωρίζῃ ΕΝΑΣΕΛΛΗΝΑΣΜΑΚΕΔΟΝΑΣ 1. Ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ λένε τεράστια ψέματα καὶ ὅτι ἔστησαν ἕνα φαντασιώδη μύθο γιὰ τὴν καταγωγή τους. Στὴν πλειονότητά τους εἶναι Σλαῦοι

Διαβάστε περισσότερα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΙΑΝΟΙ Οι Πεντηκοστιανοί υποστηρίζουν ότι στις συνάξεις τους επαναλαμβάνεται το γεγονός της Πεντηκοστής, το οποίο περιγράφεται στην Καινή Διαθήκη. Ας δούμε το θέμα ιστορικά. Πενήντα

Διαβάστε περισσότερα

Βασιλεία, Διαθήκη και Κανόνας: Μια Εισαγωγή της Παλιάς Διαθήκης

Βασιλεία, Διαθήκη και Κανόνας: Μια Εισαγωγή της Παλιάς Διαθήκης Βασιλεία, Διαθήκη και Κανόνας: Μια Εισαγωγή της Παλιάς Διαθήκης Διάλεξη 1 η Γιατί πρέπει να μελετούμε την Παλιά Διαθήκη; Περιεχόμενα Περίγραμμα Ένα περίγραμμα του μαθήματος, Σημειώσεις Ένα πρότυπο που

Διαβάστε περισσότερα

Διαχείριση Συσχετισμένων Ἀρχείων & Εἰκόνων

Διαχείριση Συσχετισμένων Ἀρχείων & Εἰκόνων Διαχείριση Συσχετισμένων Ἀρχείων & Εἰκόνων Εἰσαγωγὴ Μιὰ ἀπὸ τὶς βασικὲς πρόσθετες δυνατότητες τῆς ἔκδοσης 3 τῶν ἰατρικῶν ἐφαρμογῶν μας, εἶναι ἡ δυνατότητα συσχετισμοῦ ὅσων ψηφιακῶν ἀρχείων ἀπαιτεῖται στὴν

Διαβάστε περισσότερα

Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α

Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α Ἐσωτερικὸ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίων Ἀποστόλων Κυμίνων Θεσσαλονίκης Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου πνευματικοῦ Πατρός μας, Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ 1 ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ Μερικ ε σαγωγικ ε Συχνά στή «Διδαχή», στά πνευματικά μας ἀναγνώσματα, συναντᾶμε τήν ἔννοια τῆς ἄσκησης, εἴτε ὡς προτροπή, εἴτε ὡς μέθοδο πνευματικῆς προκοπῆς.

Διαβάστε περισσότερα

«Συζυγία Οἰκογένεια. Ὀρθόδοξα πνευματικὰ καὶ σύγχρονα κοινωνικὰ δεδομένα»

«Συζυγία Οἰκογένεια. Ὀρθόδοξα πνευματικὰ καὶ σύγχρονα κοινωνικὰ δεδομένα» «Συζυγία Οἰκογένεια. Ὀρθόδοξα πνευματικὰ καὶ σύγχρονα κοινωνικὰ δεδομένα» Ὁ γάμος, ὡς ἔννομη συζυγία, ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς ἀρχαιότερες θεσμικὲς κατακτήσεις τοῦ ἀνθρώπου, μὲ ἡλικία μεγαλύτερη τῶν εἴκοσι

Διαβάστε περισσότερα

Ἔχουμε κρίση θεσμῶν γιατί ἔχουμε κρίση προσώπων καὶ ἔχουμε κρίση προσώπων γιατί ἀγαπήσαμε τὴν ἀπατηλὴ ζωὴ τοῦ κόσμου τούτου, μὲ τὶς πολλὲς

Ἔχουμε κρίση θεσμῶν γιατί ἔχουμε κρίση προσώπων καὶ ἔχουμε κρίση προσώπων γιατί ἀγαπήσαμε τὴν ἀπατηλὴ ζωὴ τοῦ κόσμου τούτου, μὲ τὶς πολλὲς Ὁμιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πέτρας & Χερρονήσου κ. Νεκταρίου στὴν εἰς Πρεσβύτερον χειροτονία τοῦ ιακόνου Νεκταρίου Κιοστεράκη Χερσόνησος, 30 εκεμβρίου 2010 Χειροτονεῖσαι σήμερα ἱερεὺς καὶ συνάπτεσαι

Διαβάστε περισσότερα

Θεοδόσης Βολκὼφ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Θεοδόσης Βολκὼφ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Θεοδόσης Βολκὼφ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Ἰανουάριος 2011 5 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Θεοδόσης Βολκὼφ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Τεῦχος 5 - Ἰανουάριος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία ψηφιακὴ ἔκδοση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ περιοδικοῦ

Διαβάστε περισσότερα

1814-2014 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΘΟΔΟΥ

1814-2014 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΘΟΔΟΥ Σ Χ Ο Λ Ε Ι Ο Ν Ψ Α Λ Τ Ι Κ Η Σ 1814-2014 200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΘΟΔΟΥ ΔΙΕΘΝΕΣ, ΕΠΕΤΕΙΑΚΟ ΜΟΥΣΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ἀφιερωμένο στὴ μνήμη τῶν τριῶν μεγάλων εὐεργετῶν τοῦ ἔθνους Χρυσάνθου τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

θεωρίας, και της αγάπης ο Πέτρος, για τον οποίο μαρτυρεί ο Κύριος πως αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους.

θεωρίας, και της αγάπης ο Πέτρος, για τον οποίο μαρτυρεί ο Κύριος πως αγαπούσε περισσότερο από τους άλλους. ΛΟΓΟΣ ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΜΑΡΚΟΥ ΕΦΕΣΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΤΟ ''ΚΥΡΙΕ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ, ΥΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΕΛΕΗΣΟΝ ΜΕ'' Ο Άγιος Μάρκος, ως μοναχός πρωτίστως αλλά

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ. Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ Εἰκόνα τοῦ 8ου αἰώνα στὴν Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ ὄρους Σινᾶ

ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ. Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ Εἰκόνα τοῦ 8ου αἰώνα στὴν Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ ὄρους Σινᾶ ΤΕΥΧΟΣ 27 ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2011 Ἡ Γέννηση τοῦ Χριστοῦ Εἰκόνα τοῦ 8ου αἰώνα στὴν Μονὴ τῆς Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ ὄρους Σινᾶ Ὁ Θεὸς ἦλθε νὰ μείνει μαζί

Διαβάστε περισσότερα