Καβαφης. Η πολις. Η σατραπεια

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Καβαφης. Η πολις. Η σατραπεια"

Transcript

1 * Κ. Π. Καβαφης 1 Σημειωση! Τα ποιηματα που ακολουθουν ειναι βασισμενα στο εκαστοτε τελευταιο τυπωμα του Ποιητη τηρωντας οσο ειναι δυνατον την τυπογραφικη διαταξη. Παντου ακολουθηθηκε σχολαστικα η ορθογραφια του Ποιητη καθως και η πολυτυπια που παρουσιαζει απο ποιημα σε ποιημα ή ορισμενες ανορθοδοξες μα επιμονες γραφες. Η πολις Ειπες:" Θα παγω σ' αλλη γη, θα παγω σ' αλλη θαλασσα. Μια πολις αλλη θα βρεθει καλλιτερη απο αυτη. Καθε προσπαθεια μου μια καταδικη ειναι γραφτη. Κ' ειν' η καρδια μου- σα νεκρος- θαμενη. Ο νους μου ως ποτε μες στον μαρασμον αυτον θα μεινει. Οπου το ματι μου γυρισω, οπου κι αν δω ερειπια μαυρα της ζωης μου βλεπω εδω, που τοσα χρονια περασα και ρημαξα και χαλασα#. Καινουργιους τοπους δεν θα βρεις, δε θαβρεις αλλες θαλασσες. Η πολις θα σε ακολουθει. Στους δρομους θα γυρνας τους ιδιους. Και στες γειτονιες τες ιδιες θα γερνας και μες στα ιδια σπιτια αυτα θ' ασπριζεις. Παντα στην πολι αυτη θα φθανεις. Για τα αλλου- μη ελπιζεις- δεν εχει πλοιο για σε, δεν εχει οδο. Ετσι που τη ζωη σου ρημαξες εδω στην κωχη τουτη τη μικρη, σ' ολην την γη την χαλασες. Η σατραπεια Τι συμφορα, ενω εισαι καμωμενος για τα ωραια και μεγαλα εργα η αδικη αυτη σου η τυχη παντα ενθαρρυνσι κ' επιτυχια να σε αρνειται. Να σ' εμποδιζουν ευτελεις συνηθειες, και μικροπρεπειες, κι αδιαφοριες. Και τι φρικτη η μερα που ενδιδεις ( η μερα που αφεθηκες κ' ενδιδεις), και φευγεις οδοιπορος για τα Σουσα, και πιαινεις στον μοναρχην Αρταξερξη που ευνοϊκα σε βαζει στην αυλη του, και σε προσφερει σατραπειες και τετοια, Και συ τα δεχεσαι με απελπισια αυτα τα πραγματα που δεν τα θελεις. Αλλα ζητει η ψυχη σου, γι' αλλα κλαιει. Τον επαινο του Δημου και των Σοφιστων, τα δυσκολα και τ' ανεκτιμητα Ευγε. Την Αγορα, το Θεατρο, και τους Στεφανους. Αυτα που θα στα δωσει ο Αρταξερξης αυτα που θα τα βρεις στη Σατραπεια. Και τι ζωη χωρις αυτα θα καμεις. Τελειωμενα Μεσα στο φοβο και στες υποψιες, με ταραγμενο νου και τρομαγμενα ματια, λυωνουμε και σχεδιαζουμε το πως να καμουμε για ν' αποφυγουμε τον βεβαιο τον κινδυνο που ετσι φρικτα μας απειλει. Κι ομως λανθανουμε, δεν ειν' αυτος στον δρομο. Ψευτικα ησαν τα μηνυματα ( ή δεν τ' ακουσαμε, ή δεν τα νοιωσαμε καλα). Αλλη καταστροφη, που δεν την φανταζομεθαν, εξαφνικη, ραγδαια πεφτει επανω μας, κι ανετοιμους - που πια καιρος- μας συνεπαιρνει. Απολειπειν ο Θεος Αντωνιον Σαν εξαφνα, ωρα μεσανυχτ', ακουσθει αορατος θιασος να περνα με μουσικες εξαισιες, με φωνες- την τυχη σου που ενδιδει πια, τα εργα σου που απετυχαν, τα σχεδια της ζωης σου που βγηκαν ολα πλανες, μη ανοφελετα θρηνησεις.

2 Σαν ετοιμος απο καιρο, σα θαρραλεος, αποχαιρετα την, την Αλεξανδρεια που φευγει. Προ παντων να μη γελασθεις, μην πεις πως ηταν ενα ονειρο, πως απατηθηκεν η ακοη σου, ματαιες ελπιδες τετοιες μην καταδεχθεις. Σαν ετοιμος απο καιρο, σα θαρραλεος, σαν που ταιριαζει σε που αξιωθηκες μια τετοια πολι, πλησιασε σταθερα προς το παραθυρο, κι ακουσε με συγκινησιν, αλλ' οχι με των δειλων τα παρακαλια και παραπονα, ως τελευταια απολαυσι τους ηχους, τα εξαισια οργανα του μυστικου θιασου, κι αποχαιρετα την, την Αλεξανδρεια που χανεις. 2 Μονοτονια Την μιαν μοτονονην ημερα αλλη μονοτονη, απαραλλακτη ακολουθει. Θα γινουν τα ιδια πραγματα, θα ξαναγινουν παλι- η ομοιες στιγμες μας βρισκουνε και μας αφινουν. Μηνας περνα και φερνει αλλον μηνα. Αυτα που ερχονται κανεις ευκολα τα εικαζει. Ειναι τα χθεσινα τα βαρετα εκεινα. Και καταντα το αυριο πια σαν αυριο να μη μοιαζει. Ιθακη Σα βγεις στο πηγαιμο για την Ιθακη, να ευχεσαι ναναι μακρυς ο δρομος, γεματος περιπετειες, γεματος γνωσεις. Τους Λαιστρυγονας και τους Κυκλωπας,, τον θυμωμενο Ποσειδωνα μη φοβασαι τετοια στον δρομο σου ποτε σου δεν θα βρεις, αν μεν' η σκεψις σου υψηλη, αν εκλεκτη συγκινησις το πνευμα και το σωμα σου αγγιζει. Τους Λαιστρυγονας και τους Κυκλωπας, τον αγριο Ποσειδωνα δεν θα συναντησεις, αν δεν τους κουβαλεις μες στην ψυχη σου, αν η ψυχη σου δεν τους στηνει εμπρος σου. Να ευχεσαι ναναι μακρυς ο δρομος. Πολλα τα καλοκαιρινα πρωϊνα να ειναι που με τι ευχαριστησι, με τι χαρα θα μπαινεις σε λιμενας πρωτοειδωμενους να σταματησεις σ' εια Φοινικικα, και τες καλες πραγματειες ν' αποκτησεις, σεντεφια και κοραλλια, κεχριμπαρια κ' εβενους, και ηδονικα μυρωδικα καθε λογης, οσο μπορεις πιο αφθονα ηδονικα μυρωδικα, σε πολεις Αιγυπτιακες πολλες να πας, να μαθεις και να μαθεις απ' τους σπουδασμενους. Παντα στο νου σου ναχεις την Ιθακη. Το φθασιμον εκει ειν' ο προορισμος σου. Αλλα μη βιαζεις το ταξειδι διολου. Καλλιτερα χρονια πολλα να διαρκεσει. και γερος πια ν' αραξεις στο νησι, πλουσιος με οσα κερδισες στο δρομο, μη προσδοκωντας πλουτη να σε δωσει η Ιθακη. Η Ιθακη σ' εδωσε τ' ωραιο ταξειδι. Χωρις αυτην δεν θαβγαινες στον δρομο. Αλλα δεν εχει να σε δωσει πια. Κι αν πτωχικη την βρεις, η Ιθακη δεν σε γελασε. Ετσι σοφος που εγινες, με τοση πειρα, ηδη θα το καταλαβες οι Ιθακες τι σημαινουν. Οροφερνης Αυτος που εις το τετραδραχμον επανω μοιαζει σαν να χαμογελα το προσωπο του, το εμορφο, λεπτο του προσωπο, αυτος ειν' ο Οροφερνης Αριαραθου.

3 3 Παιδι τον εδιωξαν απ' την Καππαδοκια, απ' το μεγαλο πατρικο παλατι, και τον εστειλανε να μεγαλωσει στην Ιωνια, και να ξεχασθει στους ξενους. Α εξαισιες της Ιωνιας νυχτες που αφοβα, κ' ελληνικα ολως διολου εγνωρισε πληρη την ηδονη. Μες στην καρδια του, παντοτε Ασιανος αλλα στους τροπους του και στην λαλια του Ελλην, με περουζεδες στολισμενος, ελληνοντυμενος το σωμα του με μυρον ιασεμιου ευωδιασμενο, κι απ' τους ωραιους της Ιωνιας νεους, ο πιο ωραιος αυτος, ο πιο ιδανικος. Κατοτι σαν οι Συροι στην Καππαδοκια μπηκαν, και τον εκαμαν βασιλεα, στην βασιλεια χυθηκεν επανω για να χαρει με νεον τροπο καθε μερα, για να μαζευει αρπαχτικα χρυσο κι ασημι, και για να ευφραινεται, και να κομπαζει, βλεποντας πλουτη στοιβαγμενα να γυαλιζουν. Οσο για μεριμνα του τοπου, για διοικησι- ουτ' ηξερε τι γενονταν τριγυρω του. Οι Καππαδοκες γρηγορα τον βγαλαν και στη Συρια ξεπεσε, μες στο παλατι του Δημητριου να διασκεδαζει και να οκνευει. Μια μερα ωστοσο την πολλην αργια του συλλογισμοι ασυνειθιστοι διεκοψαν. Θυμηθηκε που απ' την μητερα του Αντιοχιδα, κι απ' την παληαν εκεινη Στρατονικη, κι αυτος βαστουσε απ' τη κορωνα της Συριας, και Σελευκιδης ητανε σχεδον. Για λιγο βγηκε απ' την λαγνεια κι απ' την μεθη, κι ανικανα, και μισοζαλισμενος κατι εζητησε να ραδιουργησει, κατι να καμει, κατι να σχεδιασει, κι απετυχεν οικτρα κ' εξουδενοθη. Το τελος του καπου θα γραφηκε κ' εχαθη, ή ισως η ιστορια να το περασε, και, με το δικιο της, τετοιο ασημαντο πραγμα δεν καταδεχθηκε να το σημειωσει. Αυτος που εις το τετραδραχμον επανω μια χαρι αφηκε απ' τα ωραια του νειατα, απ' την ποιητικη εμορφια του ενα φως, μια μνημη αισθητικη αγοριου της Ιωνιας, αυτος ειν' ο Οροφερνης Αριαραθου. Φιλελλην Την χαραξι φροντισε τεχνικα να γινει. Εκφρασις σοβαρη και μεγαλοπρεπης. Το διαδημα καλλιτερα μαλλον στενο, εκεινα τα φαρδια των Παρθων δεν με αρεσουν. Η επιγραφη, ως συνηθες, ελληνικα, οχ' υπερβολικη, οχι πομπωδης- μην τα παρεξηγησει ο ανθυπατος που ολο σκαλιζει και μηνα στην Ρωμηαλλ' ομως βεβαια τιμητικη. Κατι πολυ εκλεκτο απ' το αλλο μερος, κανενας δισκοβολος εφηβος ωραιος. Προ παντων σε συστεινω να κυτταξεις ( ασπη, προς Θεου, να μη λησμονηθει) μετα το Βασιλευς και το Σωτηρ, να χαραχθει με γραμματα κομψα, Φιλελλην. Και τωρα που με αρχιζεις ευφυολογιες, τα " Που οι Ελληνες?# και " Που τα Ελληνικα

4 πισω απ' το Ζαγρο εδω, απο τα Φραατα περα#. Τοσοι και τοσοι βαρβαροτεροι μας αλλοι αφου το γραφουν, θα το γραψουμε κ' εμεις. Και τελος μη ξεχνας που ενιοτε μας ερχοντ' απο την Συρια σοφισται, και στιχοπλοκοι, κι αλλοι ματαιοσπουδοι. Ωστε ανελληνιστοι δεν ειμεθα, θαρρω. 4 Ευριωνος ταφος Εις το περιτεχνον αυτο μνημειον, ολοκληρον εκ λιθου συηνιτου, που το σκεπαζουν τοσοι μενεξεδες, τοσοι κρινοι, ειναι θαμενος ο ωραιος Ευριων. Παιδι αλεξανδρινο, εικοσι πεντε χρονων. Απ' τον πατερα του, γενια παληα των Μακεδονων, απο αλαβαρχας της μητερας του η σειρα. Εκαμε μαθητης του Αριστοκλειτου στην φιλοσοφια, του Παρου στα ρητορικα. Στας Θηβας τα ιερα γραμματα σπουδασε. Του Αρσινοϊτου νομου συνεγραψε ιστορια. Αυτο τουλαχιστον θα μεινει. Χασαμεν ομως το πιο τιμιο- την μορφη του, που ητανε σαν μια απολλωνια οπτασια. Τα επικινδυνα Ειπε ο Μυρτιας ( Συρος σπουδαστης στην Αλεξανδρεια, επι βασιλειας αυγουστου Κωνσταντος και αυγουστου Κωνσταντιου. Εν μερει εθνικος κ' εν μερει χριστιανιζων). " Δυναμωμενος με θεωρια και μελετη, εγω τα παθη μου δεν τα φοβουμαι σα δειλος. Το σωμα μου στες ηδονες θα δωσω, στες απολαυσεις τες ονειρεμενες, στες τολμηροτερες ερωτικες επιθυμιες, στες λαγνες του αιματος μου ορμες, χωρις κανενα φοβο, γιατι οταν θελω- και θαχω θελησι, δυναμωμενος ως θαμαι με θεωρια και μελετη- στις κρισιμες στιγμες θα ξαναβρισκω το πνευμα μου, σαν πριν, ασκητικο#. Στην εκκλησια Την εκκλησιαν αγαπω - τα εξαπτερυγα της, τ' ασημια των σκευων, τα κηροπηγια της, τα φωτα, τες εικονες της, τον αμβωνα της. Εκει σαν μπω, μες σ' εκκλησια των Γραικων, με των θυμιατων της τες ευωδιες, με τες λειτουργικες φωνες και συμφωνιες, τες μεγαλοπρεπεις των ιερων παρουσιες και καθε των κινησεως τον σοβαρο ρυθμο- λαμπροτατοι μες στων αμφιων τον στολισμο - ο νους μου πιαινει σε τιμες μεγαλες της φυλης μας, στον ενδοξο μας Βυζαντισμο. Πολυ σπανιως Ειν' ενας γεροντας. Εξηντλημενος και κυρτος, σακατεμενος απ' τα χρονια, κι απο καταχρησεις, σιγα βαδιζοντας διαβαινει το σοκακι. Κι ομως σαν μπει στο σπιτι του να κρυψει τα χαλια και τα γηρατεια του, μελετα το μερτικο που εχει ακομη αυτος στα νειατα. Εφηβοι τωρα τους δικους του στιχους λενε. Στα ματια των τα ζωηρα περνουν η οπτασιες του. Το υγιες, ηδονικο μυαλο των, η ευγραμμη, σφιχτοδεμενη σαρκα των, με την δικη του εκφανσι του ωραιου συγκινουνται. Ζωγραφισμενα Την εργασια μου την προσεχω και την αγαπω.

5 Μα της συνθεσεως μ' αποθαρρυνει σημερα η βραδυτης. Η μερα μ' επηρεασε. Η μορφη της ολο και σκοτεινιαζει. Ολο φυσα και βρεχει. Πιοτερο επιθυμω να δω παρα να πω. Στην ζωγραφια αυτη κυτταζω τωρα ενα ωραιο αγορι που σιμα στη βρυσι επλαγιασεν, αφου θ' απεκαμε να τρεχει. Τι ωραιο παιδι! Τι θειο μεσημερι το εχει παρμενο πια για να το αποκοιμησει. Καθομαι και κοιταζω ετσι πολλην ωρα. Και μες στην τεχνη παλι, ξεκουραζομαι απ' την δουλεψη της. 5 Θαλασσα του πρωϊου Εδω ας σταθω. Κι ας δω κ' εγω την φυσι λιγο. Θαλασσας του πρωϊου κι ανεφελου ουρανου λαμπρα μαβια, και κιτρινη οχθη, ολα ωραια και μεγαλα φωτισμενα. Εδω ας σταθω. Κι ας γελασθω πως βλεπω αυτα ( τα ειδ' αληθεια μια στιγμη σαν πρωτοσταθηκα) κι οχι κ' εδω τες φαντασιες μου, τες αναμνησεις μου, τα ινδαλματα της ηδονης. Ιωνικον Γιατι τα σπασαμε τ' αγαλματα των, γιατι τους διωξαμεν απ' τους ναους των, διολου δεν πεθαναν γι' αυτο οι θεοι. Ω γη της Ιωνιας, σενα αγαπουν ακομη, σενα η ψυχες των ενθυμουνται ακομη. Σαν ξημερωνει επανω σου πρωϊ αυγουστιατικο την ατμοσφαιρα σου περνα σφριγος απ' την ζωη των, και καποτ' αιθερια εφηβικη μορφη, αοριστη, με διαβα γρηγορο, επανω απο τους λοφους σου περνα. Μια νυχτα Η καμαρα ηταν πτωχικη και προστυχη, κρυμενη επανω απο την υποπτη ταβερνα. Απ' το παραθυρο φαινοταν το σοκακι, το ακαθαρτο και το στενο. Απο κατω ηρχονταν η φωνες κατι εργατων που επαιζαν χαρτια και που γλεντουσαν. Κ' εκει στο λαϊκο, το ταπεινο κρεββατι ειχα το σωμα του ερωτος, ειχα τα χειλη τα ηδονικα και ροδινα της μεθηςτα ροδινα μιας τετοιας μεθης, που και τωρα που γραφω, επειτ' απο τοσα χρονια!, μες στο μονηρες σπιτι μου, μεθω ξανα. Επεστρεφε Επεστρεφε συχνα και παιρνε με, αγαπημενη αισθησις επεστρεφε και παιρνε μεοταν ξυπνα του σωματος η μνημη, κ' επιθυμια παληα ξαναπερνα στο αιμα, οταν τα χειλη και το δερμα ενθυμουνται, κ' αισθανονται τα χερια σαν ν' αγγιζουν παλι. Επεστρεφε συχνα και παιρνε με την νυχτα, οταν τα χειλη και το δερμα ενθυμουνται''' Μακρυα Θαθελα αυτην την μνημη να την πω''' Μα ετσι εσβυσθη πια''' σαν τιποτε δεν απομενει- γιατι μακρυα, στα πρωτα εφηβικα μου χρονια κειται. Δερμα σαν καμωμενο απο ιασεμι''' Εκεινη του Αυγουστου- Αυγουστος ηταν?- η βραδυα''' Μολις θυμουμαι πια τα ματια. Ησαν, θαρρω, μαβια''' Α ναι, μαβια, ενα σαπφειρινο μαβι.

6 Ομνυει 6 Ομνυει καθε τοσο ν' αρχισει πιο καλη ζωη. Αλλ' οταν ελθ' η νυχτα με τες δικες της συμβουλες, με τους συμβιβασμους της, και με τες υποσχεσεις της, αλλ' οταν ελθ' η νυχτα με τη δικη της δυναμι του σωματος που θελει και ζητει, στην ιδια μοιραια χαρα, χαμενος, ξαναπιαινει. Επηγα Δεν εδεσμευθηκα. Τελειως αφεθηκα κ' επηγα. Στες απολαυσεις, που μισο πραγματικες, μισο γυρναμενες μες στο μυαλο μου ησαν, επηγα μες στην φωτισμενη νυχτα. Κ' ηπια πιο δυνατα κρασια, καθως που πινουν οι ανδρειοι της ηδονης. Απ' τες εννια Δωδεκα και μιση. Γρηγορα περασεν η ωρα απ' τες εννια που αναψα την λαμπα, και καθισα εδω. Καθομουν χωρις να διαβαζω, και χωρις να μιλω. Με ποιονα να μιλησω καταμονος μεσα στο σπιτι αυτο. Το ειδωλον του νεου σωματος μου, απ' τες εννια που αναψα την λαμπα, ηλθε και με ηυρε και με θυμισε κλειστες καμαρες αρωματισμενες, και περασμενην ηδονη- τι τολμηρη ηδονη! Κ' επισης μ' εφερε στα ματια εμπρος, δρομους που τωρα εγιναν αγνωριστοι, κεντρα γεματα κινησι που τελεψαν, και θεατρα και καφενεια που ησαν μια φορα. Το ειδωλον του νεου σωματος μου ηλθε και μ' εφερε και τα λυπητερα. Πενθη της οικογενειας, χωρισμοι, αισθηματα δικων μου, αισθηματα των πεθαμενων τοσο λιγο εκτιμηθεντα. Δωδεκα και μιση. Πως περασεν η ωρα. Δωδεκα και μιση. Πως περασαν τα χρονια. Νοησις Τα χρονια της νεοτητος μου, ο ηδονικος μου βιος- πως βλεπω τωρα καθαρα το νοημα των. Τι μεταμελειες περιττες, τι ματαιες''' Αλλα δεν εβλεπα το νοημα τοτε. Μεσα στον εκλυτο της νεοτητος μου βιο μορφονονταν βουλες της ποιησεως μου., σχεδιαζονταν της τεχνης μου η περιοχη Γι' αυτο κ' η μεταμελειες σταθερες ποτε δεν ησαν. Κ' η αποφασεις να κρατηθω, ν' αλλαξω διαρκουσαν δυο βδομαδες το πολυ. Η διορια του Νερωνος Δεν ανησυχησεν ο Νερων οταν ακουσε του Δελφικου Μαντειου τον χρησμο. " Τα εβδομηντα τρια χρονια να φοβαται#. Ειχε καιρον ακομη να χαρει. Τριαντα χρονω ειναι. Πολυ αρκετη Ειν' η διορια που ο θεος τον διδει για να φροντισει για τους μελλοντας κινδυνους. Τωρα στη Ρωμη θα επιστρεψει κουρασμενος λιγο, αλλα εξαισια κουρασμενος απο το ταξειδι αυτο, που ηταν ολο μερες απολαυσεωςστα θεατρα, στους κηπους, στα γυμνασια'''

7 Των πολεων της Αχαϊας εσπερες''' Α των γυμνων σωματων η ηδονη προ παντων''' 7 Αυτα ο Νερων. Και στην Ισπανια ο Γαλβας κρυφα το στρατευμα του συναθροιζει και το ασκει, ο γεροντας ο εβδομηντα τριω χρονω. Εν πολη της Οσροηνης Απ' της ταβερνας τον καυγα μας φεραν πληγωμενο τον φιλο Ρεμωνα χθες περι τα μεσανυχτα. Απ' τα παραθυρα που αφισαμεν ολανοιχτα, τ' ωραιο του σωμα στο κρεββατι φωτιζε η σεληνη. Ειμεθα ενα κραμα εδω. Συροι, Γραικοι, Αρμενιοι, Μηδοι. Τετοιος κι ο Ρεμων ειναι. Ομως χθες σαν φωτιζε το ερωτικο του προσωπο η σεληνη, ο νους μας πηγε στον Πλατωνικο Χαρμιδη. Αιμιλιανος Μοναη, Αλεξανδρευς, μ. Χ. Με λογια, με φυσιογνωμια, και με τροπους μια εξαιρετη θα καμω πανοπλια, και θ' αντικρυζω ετσι τους κακους ανθρωπους χωρις να εχω φοβον η αδυναμια. Θα θελουν να με βλαψουν. Αλλα δεν θα ξερει κανεις απ' οσους θα με πλησιαζουν που κεινται η πληγες μου, τα τρωτα μου μερη, κατω απο τα ψευδη που θα με σκεπαζουν. Ρηματα της καυχησεως του Αιμιλιανου Μοναη. Αραγε νακαμε ποτε την πανοπλια αυτη? Εν παση περιπτωσει, δεν την φορεσε πολυ. Εικοσι επτα χρονω, στην Σικελια πεθανε. Οταν διεγειρονται Προσπαθησε να τα φυλαξεις, ποιητη, οσο κι αν ειναι λιγα αυτα που σταματιουνται. Του ερωτισμου σου τα οραματα. Βαλ' τα, μισοκρυμενα, μες τες φρασεις σου. Προσπαθησε να τα κρατησεις, ποιητη, οταν διεγειρονται μες το μυαλο σου την νυχτα ή μες την λαμψι του μεσημεριου. Ηδονη Χαρα και μυρο της ζωης μου η μνημη των ωρων που ηυρα και που κρατηξα την ηδονη ως την ηθελα. Χαρα και μυρο της ζωης μου εμενα, που αποστραφηκα την καθε απολαυσιν ερωτων της ρουτινας. Ετσι πολυ ατενισα Την εμορφια ετσι πολυ ατενισα, που πληρης ειναι αυτης η ορασις μου. Γραμμες του σωματος. Κοκκινα χειλη. Μελη ηδονικα. Μαλλια σαν απο αγαλματα ελληνικα παρμενα, παντα εμορφα, κι αχτενιστα σαν ειναι, και πεφτουν, λιγο, επανω στ' ασπρα μετωπα. Προσωπα της αγαπης, οπως ταθελεν η ποιησις μου''' μες στες νυχτες της νεοτητος μου, μεσα στες νυχτες μου, κρυφα, συναντημενα''' Περασμα Εκεινα που δειλα ασθη μαθητης, ειν' ανοιχτα, φανερωμενα εμπρος τους. Και γυρνα, και ξενυχτα, και παρασυρεται. Κι ως ειναι ( για την τεχνη μας) σωστο, το αιμα του, καινουριο και ζεστο, η ηδονη το χαιρεται. Το σωμα του νικα εκνομη ερωτικη μεθη. Και τα νεανικα

8 μελη ενδιδουνε σ' αυτην. Κ' ετσι ενα παιδι απλο γινεται αξιο να το δουμε, κι απ' τον Υψηλο της Ποιησεως Κοσμο μια στιγμη περνα κι αυτοτο αισθητικο παιδι με το αιμα του καινουριο και ζεστο. 8 Γκριζα ( Αποσπασμα) Κοιταζοντας ενα οπαλλιο μισο γκριζο θυμηθηκα δυο ωραια γκριζα ματια που ειδα. Θαναι εικοσι χρονια πριν''' ''' Για ενα μηνα αγαπηθηκαμε. Επειτα εφυγε, θαρρω στην Σμυρνη, για να εργασθει εκει, και πια δεν ιδωθηκαμε. Θ' ασχημιζαν- αν ζει- τα γκριζα ματια, θα χαλασε τ' ωραιο προσωπο. Μνημη μου, φυλαξε τα συ ως ησαν. Και, μνημη, οτι μπορεις απο τον ερωτα μου αυτον, οτι μπορεις φερε με πισω οψι. Το διπλανο τραπεζι Θαναι μολις εικοσι δυο ετων. Κι ομως εγω ειμαι βεβαιος που, σχεδον τα ισα χρονια προτητερα, το ιδιο σωμα αυτο το απηλαυσα. Δεν ειναι διολου εξαψις ερωτισμου. Και μοναχα προ ολιγου μπηκα στο καζινο. Δεν ειχα ουτε ωρα για να πιω πολυ. Το ιδιο σωμα εγω το απηλαυσα. Κι αν δεν θυμουμαι, που- ενα ξεχασμα μου δεν σημαινει. Α τωρα, να που καθησε στο διπλανο τραπεζι γνωριζω καθε κινηση που καμνει- κι απ' τα ρουχα κατω γυμνα τ' αγαπημενα μελη ξαναβλεπω. Θυμησου, σωμα''' Σωμα, θυμησου οχι μονο το ποσο αγαπηθηκες, οχι μοναχα τα κρεββατια οπου πλαγιασες, αλλα κ' εκεινες τες επιθυμιες που για σενα γυαλιζαν μες στα ματια φανερα, κ' ετρεμανε μες στη φωνη- και καποιο τυχαιον εμποδιο τες ματαιωσε. Τωρα που ειναι ολα πια μεσα στο παρελθον, μοιαζει σχεδον και στες επιθυμιες εκεινες σαν να δοθηκες- πως γυαλιζαν, θυμησου, μες στα ματια που σε κυτταζαν πως ετρεμαν μες στην φωνη, για σε, θυμησου, σωμα. Φωνες Ιδανικες φωνες κι αγαπημενες εκεινων που πεθαναν, ή εκεινων που ειναι για μας χαμενοι σαν τους πεθαμενους. Καποτε μες στα ονειρα μας ομιλουνε, καποτε μες στην σκεψι τες ακουει το μυαλο. Και με τον ηχο των για μια στιγμη επιστρεφουν ηχοι απο την πρωτη ποιηση της ζωης μαςσα μουσικη, την νυχτα, μακρυνη, που σβυνει. Επιθυμιες Σαν σωματα ωραια νεκρων που δεν εγερασαν και τακλεισαν, με δακρυα, σε μαυσωλειο λαμπρο, με ροδα στο κεφαλι και στα ποδια γιασεμιαετσ' οι επιθυμιες μοιαζουν που επερασαν

9 χωρις να εκπληρωθουν, χωρις ν' αξιωθει καμια της ηδονης μια νυχτα, ή ενα πρωι της φεγγερο. 9 Κερια Του μελλοντος η μερες στεκοντ' εμπροστα μας σα μια σειρα κερακια αναμεναχρυσα, ζεστα, και ζωηρα κερακια. Οι περασμενες μερες πισω μενουν, μια θλιβερη γραμμη κεριων σβυσμενων. Τα πιο κοντα βγαζουν καπνον ακομη, κρυα κερια, λυωμενα, και κυρτα. Δεν θελω να τα βλεπω, με λυπει η μορφη των, και με λυπει το πρωτο φως των να θυμουμαι. Εμπρος κυτταζω τ' αναμμενα μου κερια. Δεν θελω να γυρισω να μη διω και φριξω τι γρηγορα που η σκοτεινη γραμμη μακραινει., τι γρηγορα που τα σβηστα κερια πληθαινουν Το πρωτο σκαλι Εις τον Θεοκριτο παραπονιουνταν μια μερα ο νεος ποιητης Ευμενης. " Τωρα δυο χρονια περασαν που γραφω κ' ενα ειδυλλιο εκαμα μοναχα. Το μονον αρτιον μου εργον ειναι. Αλλοιμονον, ειν' υψηλη το βλεπω, πολυ υψηλη της ποιησεως η σκαλα, κι απ' το σκαλι το πρωτο εδω που ειμαι ποτε δεν θ' ανεβω ο δυστυχισμενος#. Ειπ' ο Θεοκριτος:" Αυτα τα λογια αναρμοστα και βλασφημιες ειναι,. Κι αν εισαι στο σκαλι το πρωτο πρεπει να' σαι υπερηφανος κ' ευτυχισμενος. Εδω που εφθασες λιγο δεν ειναι, τοσο που εκαμες, μεγαλη δοξα. Κι αυτο ακομη το σκαλι το πρωτο πολυ απο τον κοινο τον κοσμο απεχει. Εις το σκαλι για να πατησεις τουτο πρεπει με το δικαιωμα σου να' σαι πολιτης εις των ιδεων την πολι. Και δυσκολο στην πολι εκεινην ειναι και σπανιο να σε πολιτογραφησουν. Στην αγορα της βρισκεις Νομοθετας που δεν γελα κανενας τυχοδιωκτης. Εδω που εφθασες, λιγο δεν ειναι, τοσο που εκαμες, μεγαλη δοξα#. Θερμοπυλες Τιμη σ' εκεινους οπου στην ζωη των ωρισαν και φυλαγουν Θερμοπυλες. Ποτε απο το χρεος μη κινουντες, δικαιοι κ' ισιοι σ' ολες των τες πραξεις, αλλα με λυπη κιολας κ' ευσπλαχνια. Γενναιοι οσακις ειναι πλουσιοι, κι οταν ειναι πτωχοι, παλ' εις μικρον γενναιοι, παλι συντρεχοντες οσο μπορουνε. Παντοτε την αληθεια ομιλουντες, πλην χωρις μισος για τους ψευδομενους. Και περισσοτερη τιμη τους πρεπει οταν προβλεπουν ( και πολλοι προβλεπουν) πως ο Εφιαλτης θα φανει στο τελος, κ' οι Μηδοι επιτελους θα διαβουνε. Che fece''' Il gran rifiuto Σε μερικους ανθρωπους ερχεται μια μερα που πρεπει το μεγαλο Ναι ή το μεγαλο Οχι

10 να πουνε. Φανερωνεται αμεσως οποιος τοχει ετοιμο μεσα του το Ναι, και λεγοντας το περα 10 πηγαινει στην τιμη και στην πεποιθηση του. Ο αρνηθεις δεν μετανοιωνει. Αν ρωτιουνταν παλι, οχι θα ξαναελεγε. Κι ομως τον καταβαλλει εκεινο τ' οχι - το σωστο- εις ολην την ζωη του. Τα παραθυρα Σ' αυτες τες σκοτεινες καμαρες, που περνω μερες βαρυες, επανω κατω τριγυρνω για ναβρω τα παραθυρα. - Οταν ανοιξει ενα παραθυρο θαναι ια.- Μα τα παραθυρα δεν βρισκονται, ή δεν μπορω να ταβρω. Και καλλιτερα ισως να μην τα βρω. Ισως το φως θαναι μια νεα τυραννια. Ποιος ξερει τι καινουρια πραγματα θα δειξει. Τειχη Χωρις περισκεψιν, χωρις λυπην, χωρις αιδω μεγαλα κ' υψηλα τριγυρω μου εκτισαν τειχη. Και καθομαι και απελπιζομαι τωρα εδω, Αλλο δεν σκεπτομαι: τον νουν μου τρωγει αυτη η τυχη, διοτι πραγματα πολλα εξω να καμω ειχον. Α οταν εκτιζαν τα τειχη πως να μην προσεξω. Αλλα δεν ακουσα ποτε κροτον κτιστων ή ηχον. Ανεπαισθητως μ' εκλεισαν απο τον κοσμον εξω. Περιμενοντας τους βαρβαρους - Τι περιμενουμε στην αγορα συναθροισμενοι? Ειναι οι βαρβαροι να φθασουν σημερα. - Γιατι μεσα στην Συγκλητο μια τετοια απραξια? Τι καθοντ' οι Συγκλητικοι και δεν νομοθετουνε? Γιατι οι βαρβαροι θα φθασουν σημερα. Τι νομους πια θα καμουν οι Συγκλητικοι? Οι βαρβαροι σαν ελθουν θα νομοθετησουν. - Γιατι ο αυτοκρατωρ μας τοσο πρωϊ σηκωθη, και καθεται στης πολεως την πιο μεγαλη πυλη στον θρονο επανω, επισημος, φορωντας την κορωνα? Γιατι οι βαρβαροι θα φθασουν σημερα. Κι ο αυτοκρατωρ περιμενει να δεχθει τον αρχηγο τους. Μαλιστα ετοιμασε για να τον δωσει μια περγαμηνη. Εκει τον εγραψε τιτλους πολλους κι ονοματα. - Γιατι οι δυο μας υπατοι κ' οι πραιτορες εβγηκαν σημερα με τες κοκκινες, τες κεντημενες τογες, γιατι βραχιολια φορεσαν με τοσους αμεθυστους, και δαχτυλιδια με λαμπρα, γυαλιστερα σμαραγδια, γιατι να πιασουν σημερα πολυτιμα μπαστουνια μ' ασημια και μαλαματα εκτακτα σκαλισμενα? Γιατι οι βαρβαροι θα φθασουν σημερα, και τετοια πραγματα θαμπωνουν τους βαρβαρους. - Γιατι κ' οι αξιοι ρητορες δεν ερχονται σαν παντα να βγαλουνε τους λογους τους, να πουνε τα δικα τους? Γιατι οι βαρβαροι θα φθασουν σημερα κι αυτοι βαρυουντ' ευφραδειες και δημηγοριες. - Γιατι ν' αρχισει μονομιας αυτη η ανησυχια κ' η συγχυσις. ( Τι προσωπα τι σοβαρα που ιναν). Γιατι αδειαζουν γρηγορα οι δρομοι κ' η πλατεες, κι ολοι γυρνουν στα σπιτια τους πολυ συλλογισμενοι?

11 11 Γιατι ενυχτωσε κ' οι βαρβαροι δεν ηλθαν. Και μερικοι εφθασαν απ' τα συνορα, και ειπανε πως βαρβαροι πια δεν υπαρχουν. Και τωρα τι θα γενουμε χωρις βαρβαρους. Οι ανθρωποι αυτοι ησαν μια καποια λυσις. Απιστια Σαν παντρευαν την Θετιδα με τον Πηλεα σηκωθηκε ο Απολλων στο λαμπρο τραπεζι του γαμου, και μακαρισε τους νεονυμφους για το βλαστο που θαβγαινε απ' την ενωσι των. Ειπε: Ποτε αυτον αρρωστια δεν θαγγιξει και θαχει μακρυνη ζωη. - Αυτα σαν ειπε, η Θετις χαρηκε πολυ, γιατι τα λογια του Απολλωνος που γνωριζε απο προφητειες την φανηκαν εγγυησις για το παιδι της. Κι οταν μεγαλωνεν ο Αχιλλευς, και ηταν της Θεσσαλιας επαινος η εμορφια του, η Θετις του Θεου τα λογια ενθυμουνταν. Αλλα μια μερα ηλθαν γεροι με ειδησεις, κ' ειπαν τον σκοτωμο του Αχιλλεως στην Τροια. Κ' η Θετις ξεσχιζε τα πορφυρα της ρουχα, κ' εβγαζεν απο πανω της και ξεπετουσε στο χωμα τα βραχιολια και τα δαχτυλιδια. Και μες στον οδυρμο της τα παληα θυμηθη, και ρωτησε τι εκαμνε ο σοφος Απολλων, που γυριζεν ο ποιητης που στα τραπεζια εξοχα ομιλει, που γυριζε ο προφητης οταν τον υιο της σκοτωναν στα πρωτα νειατα. Κ' οι γεροι την απηντησαν πως ο Απολλων αυτος ο ιδιος εκατεβηκε στην Τροια, και με τους Τρωας σκοτωσε τον Αχιλλεα. Ο ηλιος του απογευματος Την καμαρην αυτη, ποσο καλα την ξερω. Τωρα νοικιαζονται κι αυτη κ' η πλαγινη για εμπορικα γραφεια. Ολο το σπιτι εγινε γραφεια μεσιτων, κ' εμπορων, κ' Εταιρειες. Α, η καμαρη αυτη, τι γνωριμη που ειναι. Κοντα στην πορτα εδω ηταν ο καναπες, κ' εμπρος του ενα τουρκικο χαλι. Σιμα το ραφι με δυο βαζα κιτρινα. Δεξια, οχι, αντικρυ, ενα ντολαπι με καθρεπτη. Στη μεση το τραπεζι οπου εγραφε, κ' η τρεις μεγαλες ψαθινες καρεγλες. Πλαϊ στο παραθυρο ηταν το κρεββατι, που αγαπηθηκαμε τοσες φορες. Θα βρισκονται ακομη τα καϋμενα πουθενα. Πλαϊ στο παραθυρο ηταν το κρεββατι, ο ηλιος του απογευματος τωφθανε ως τα μισα. ''' Απογευμα η ωρα τεσσερες, ειχαμε χωρισθει για μια εβδομαδα μονο''' Αλλοιμονον, η εβδομας εκεινη εγινε παντοτινη. Να μεινει Η ωρα μια την νυχτα θατανε, ή μιαμισυ. Σε μια γωνια του καπηλειου, πισω απ' το ξυλινο το χωρισμα. Εκτος ημων των δυο το μαγαζι ολως διολου αδειο. Μια λαμπα πετρελαιου μολις το φωτιζε.

12 Κοιμουντανε, στην πορτα, ο αγρυπνισμενος υπηρετης. 12 Δεν θα μας εβλεπε κανεις. Μα κιολας ειχαμεν εξαφθει τοσο πολυ, που γιναμε ακαταλληλοι για προφυλαξεις. Τα ενδυματα μισανοιχθηκαν- πολλοι δεν ησαν γιατι επυρωνε θειος Ιουλιος μηνας. Σαρκας απολαυσις αναμεσα στα μισοανοιγμενα ενδυματα, γρηγορο σαρκας γυμνωμα- που το ινδαλμα του εικοσι εξι χρονους διαβηκε. Και τωρα ηλθε να μεινει μες στην ποιησιν αυτη. Του πλοιου Τον μοιαζει βεβαια η μικρη αυτη, με το μολυβι απεικονισις του. Γρηγορα καμωμενη, στο καταστρωμα του πλοιου, ενα μαγευτικο απογευμα. Το Ιονιον πελαγος ολογυρα μας. Τον μοιαζει. Ομως τον θυμουμαι σαν πιο εμορφο. Μεχρι παθησεως ηταν αισθητικος, κι αυτο εφωτιζε την εκφρασι του. Πιο εμορφος με φανερωνεται τωρα που η ψυχη μου τον ανακαλει, απ' τον Καιρο. Απ' τον Καιρο. Ειν' ολ' αυτα τα πραγματα πολυ παληα- το σκιτσο, και το πλοιο, και το απογευμα. Νεοι της Σιδωνος (400 μ. Χ.) Ο ηθοποιος που εφεραν για να τους διασκεδασει απηγγειλε και μερικα επιγραμματα εκλεκτα. Η αιθουσα ανοιγε στον κηπο επανω, κ' ειχε μιαν ελαφρα ευωδια ανθεων που ενωνονταν με τα μυρωδικα των πεντε αρωματισμενων Σιδωνιων νεων. Διαβασθηκαν Μελεαγρος και Κριναγορας και Ριανος. Μα σαν απηγγειλεν ο ηθοποιος, " Αισχυλον Ευφοριωνος Αθηναιον τοδε κευθει-# ( τονιζοντας ισως υπερ το δεον το " ην δ' ευδοκιμον#, το " Μαραθωνιον αλσος#), πεταχθηκεν ευθυς ενα παιδι ζωηρο, φανατικο για γραμματα, και φωναξε: " Α δεν μ' αρεσει το τετραστιχον αυτο. Εκφρασεις τοιουτου ειδους μοιαζουν καπως σαν λειποψυχιες. Δοσε -κηρυττω- στο εργον σου ολην την δυναμι σου, ολη την μεριμνα, και παλι το εργον σου θυμησου μες στην δοκιμασιαν, ή οταν η ωρα σου πια γερνει. Ετσι απο σενα περιμενω κι απαιτω. Κι οχι απ' τον νου σου ολοτελα να βγαλεις της Τραγωδιας τον Λογο τον λαμπροτι Αγαμεμνονα, τι Προμηθεα θαυμαστο, τι Ορεστου, τι Κασσανδρας παρουσιες, τι Επτα επι Θηβας- και για μνημη σου να βαλεις μονο που μες στων στρατιωτων τες ταξεις, τον σωρο πολεμησες και συ τον Δατι και τον Αρταφερνη#. Η αρχη των Η εκπληρωσις της εκνομης των ηδονης εγινεν. Απ' το στρωμα σηκωθηκαν, και βιαστικα ντυνονται χωρις να μιλουν. Βγαινουνε χωριστα, κρυφα απ' το σπιτι. Και καθως βαδιζουνε καπως ανησυχα στον δρομο, μοιαζει

13 σαν να υποψιαζονται που κατι επανω των προδιδει σε τι ειδους κλινην επεσαν προ ολιγου. 13 Πλην του τεχνιτου πως εκερδισε η ζωη. Αυριο, μεθαυριο, ή μετα χρονια θα γραφουν οι στιχ' οι δυνατοι που εδω ηταν η αρχη των. Μελαγχολια του Ιασωνος Κλεανδρου, ποιητου εν Κομμαγηνη, 595 μ. Χ. Το γηρασμα του σωματος και της μορφης μου ειναι πληγη απο φρικτο μαχαιρι. Δεν εχω εγκαρτερησι καμια. Εις σε προστρεχω Τεχνη της Ποιησεως, που καπως ξερεις απο φαρμακα, ναρκης του αλγους δοκιμες, εν Φαντασια και Λογω. Ειναι πληγη απο φρικτο μαχαιρι.- Τα φαρμακα σου φερε Τεχνη της Ποιησεως, που καμνουμε - για λιγο- να μη νοιωθεται η πληγη. Εκομισα εις την τεχνην Καθομαι και ρεμβαζω. Επιθυμιες κ' αισθησεις εκομισα εις την Τεχνην- κατι μισοειδωμενα, προσωπα ή γραμμες ερωτων ατελων κατι αβεβαιες μνημες. Ας αφεθω σ' αυτην. Ξερει να σχηματισει Μορφην της Καλλονης, σχεδον ανεπαισθητως τον βιο συμπληρουσα, συνδυαζουσα εντυπωσεις, συνδυαζουσα τες μερες. Υπερ της Αχαϊκης συμπολιτειας πολεμησαντες. Ανδρειοι σεις που πολεμησαμε και πεσατ' ευκλεως τους πανταχου νικησαντας μη φοβηθεντες. Αμωμοι σεις, αν επταισαν ο Διαιος κι ο Κριτολαος. Οταν θα θελουν οι Ελληνες να καυχηθουν, " Τετοιους βγαζει το εθνος μας# θα λενε για σας. Ετσι θαυμασιος θαναι ο επαινος σας. Εγραφη εν Αλεξανδρεια υπο Αχαιου, εβδομον ετος Πτολεμαιου, Λαθυρου. Σ' ενα βιβλιο παληο Σ' ενα βιβλιο παληο- περιπου εκατο ετων- αναμεσα στα φυλλα του λησμονημενη, ηυρα μιαν υδατογραφια ανευ υπογραφης. Θα' ταν το εργον καλλιτεχνου λιαν δυνατου. Εφερ' ως τιτλον, " Παρουσιασις του Ερωτος#. Πλην μαλλον ηρμοζε, "- του ερωτος των ακρως αισθητων#. Γιατι ηταν φανερο σαν εβλεπες το εργον ( ευκολα νοιωθονταν η ιδεα του καλλιτεχνου) που για οσους αγαπουνε καπως υγιεινα, μες στ' οπωσδηποτε επιτετραμμενον μενοντες, δεν ηταν προωρισμενος ο εφηβος της ζωγραφιας- με καστανα, βαθυχροα ματια, με του προσωπου του την εκλεκτη εμορφια, την εμορφια των ανωμαλων ελξεων, με τα ιδεωδη χειλη του που φερνουνε την ηδονη εις αγαπημενο σωμα, με τα ιδεωδη μελη του πλασμενα για κρεββατια που αναισχυντα τ' αποκαλει η τρεχαμενη ηθικη. Θεατρον της Σιδωνος (400 μ. Χ.) Πολιτου εντιμου υιος- προ παντων, ευειδης εφηβος του θεατρου, ποικιλως αρεστος, ενιοτε συνθετω εν γλωσση ελληνικη λιαν ευτολμους στιχους, που τους κυκλοφορω

14 πολυ κρυφα, εννοειται- θεοι! να μην τους δουν οι τα φαια φορουντες, περι ηθικης λαλουντες- στιχους της ηδονης της εκλεκτης, που πιαινει προς αγονη αγαπη κι αποδοκιμασμενη. 14 Πριν τους αλλαξει ο χρονος Λυπηθηκαν μεγαλως στον αποχωρισμο των. Δεν τοθελαν αυτοι, ηταν η περιστασεις. Βιοτικες αναγκες εκαμνανε τον ενα να φυγει μακρυα- Νεα Υορκη ή Καναδα. Η αγαπη των βεβαιως δεν ηταν ιδια ως πριν. Ειχεν ελαττωθει η ελξις βαθμηδον, ειχεν ελαττωθει η ελξις της πολυ. Ομως να χωρισθουν, δεν τοθελαν αυτοι. Ηταν η περιστασεις. - ή μηπως καλλιτεχνις εφανηκεν η Τυχη χωριζοντας τους τωρα πριν σβυσει το αισθημα των, πριν τους αλλαξει ο Χρονος. Ο ενας για τον αλλον θα ειναι ως να μενει παντα των εικοσι τεσσαρων ετων τ' ωραιο παιδι. Ηλθε για να διαβασει Ηλθε για να διαβασει. Ειν' ανοιχτα δυο, τρια βιβλια, ιστορικοι και ποιηται. Μα μολις διαβασε δεκα λεπτα, και τα παραιτησε. Στον καναπε μισοκοιμαται. Ανηκει πληρως στα βιβλια- αλλ' ειναι εικοσι τριω ετων, κ' ειν' εμορφος πολυ. Και σημερα το απογευμα περασ' ο ερως στην ιδεωδη σαρκα του, στα χειλη. Στη σαρκα του που ειναι ολο καλλονη η θερμη περασεν η ερωτικη, χωρις αστειαν αιδω για την μορφη της απολαυσεως''' Το 31 π. Χ. στην Αλεξανδρεια Απ' την μικρη του, στα περιχωρα πλησιον, κωμη, και σκονισμενος απο το ταξειδι ακομη εφθασεν ο πραγματευτης. Και" Λιβανον!# και " Κομμι!# " Αριστον Ελαιο!# " Αρωμα για την κομη!# στους δρομους διαλαλει. Αλλ' η μεγαλη οχλοβοη, κ' οι μουσικες, κ' η παρελασεις που αφινουν ν' ακουσθει. Το πληθος τον σκουντα, τον σερνει, τον βροντα. Κι οταν πια τελεια σαστισμενος. Τι ειναι η τρελλα αυτη? ρωτα, ενας του ριχνει κι αυτουνου την γιγαντιαια ψευτια του παλατιου- που στην Ελλαδα ο Αντωνιος νικα. Το 25 ον ετος του βιου του Πηγαινει στην ταβερνα τακτικα που ειχανε γνωρισθει τον περασμενο μηνα. Ρωτησε, μα δεν ηξεραν τιποτα να τον πουν. Απο τα λογια των, καταλαβε πως ειχε γνωρισθει μ' ενα ολως αγνωστο υποκειμενον. Μια απ' τες πολλες αγνωστες κ' υποπτες νεανικες μορφες που απ' εκει περνουσαν. Πηγαινει ομως στην ταβερνα τακτικα, την νυχτα, και καθεται και βλεπει προς την εισοδο, μεχρι κοπωσεως βλεπει προς την εισοδο. Ισως να μπει. Αποψ' ισως ναρθει. Κοντα τρεις εβδομαδες ετσι καμνει. Αρρωστησεν ο νους του απο λαγνεια. Στο στομα του μεινανε τα φιλια. Παθαινεται απ' τον διαρκη ποθον η σαρκα του ολη. Του σωματος εκεινου η αφη ειν' επανω του.

15 Θελει την ενωσι μαζυ του παλι. 15 Να μην προδιδεται, το προσπαθει εννοειται. Μα καποτε σχεδον αδιαφορει.- Εξ αλλου, σε τι εκτιθεται το ξερει, το πηρε αποφασι. Δεν ειν' απιθανον η ζωη του αυτη σε σκανδαλον ολεθριο να τον φερει. Ιερευς του Σεραπιου Τον γεροντα καλον πατερα μου, τον αγαπωντα με το ιδιο παντα, τον γεροντα καλον πατερα μου θρηνω που πεθανε προχθες, ολιγο πριν χαραξει. Ιησου Χριστε, τα παραγγελματα της ιεροτατης εκκλησιας σου να τηρω εις καθε πραξιν μου, εις καθε λογον, εις καθε σκεψι ειν' η προσπαθεια μου η καθημερινη. Κι οσους σε αρνουνται τους αποστρεφομαι. - Αλλα τωρα θρηνω, οδυρομαι, Χριστε, για τον πατερα μου μ' ολο που ητανε- φρικτον ειπειν- στο επικαταρατον Σεραπιον ιερευς. Μεσα στα καπηλεια Μεσα στα καπηλεια και χαμαιτυπεια της Βηρυτου κυλιεμαι. Δεν ηθελα να μενω στην Αλεξανδρεια εγω. Μ' αφισεν ο Ταμιδης κ' επηγε με του Επαρχου τον υιο για ν' αποκτησει μια επαυλι στον Νειλο, ενα Μεγαρον στην πολιν. Δεν εκανε να μενω στην Αλεξανδρεια εγω.- Μεσα στα καπηλεια και τα χαμαιτυπεια της Βηρυτου κυλιεμαι. Μες σ' ευτελη κραιπαλη διαγω ποταπως. Το μονο που με σωζει σαν εμορφια διαρκης, σαν αρωμα που επανω στην σαρκα μου εχει μεινει, ειναι που ειχα δυο χρονια δικο μου τον Ταμιδη, τον πιο εξαισιο νεο, δικο μου οχι για σπιτι ή για επαυλι στον Νειλο. Μερες του 1896 Εξευτελισθη πληρως. Μια ερωτικη ροπη του λιαν απαγορευμενη και περιφρονημενη ( εμφυτη μολοντουτο) υπηρξεν η αιτια: ηταν η κοινωνια σεμνοτυφη πολυ. Εχασε βαθμηδον το λιγοστο του χρημα, κατοπι τη σειρα, και την υποληψι του. Πλησιαζε τα τριαντα χωρις ποτε εναν χρονο να βγαλει σε δουλεια, τουλαχιστον γνωστη. Ενιοτε τα εξοδα του τα κερδιζεν απο μεσολαβησεις που θεωρουνται ντροπιασμενες. Κατηντησ' ενας τυπος που αν σ' εβλεπαν μαζυ του συχνα, ηταν πιθανον μεγαλως να εκτεθεις. Αλλ' οχι μονον τουτα. Δεν θατανε σωστο. Αξιζει παραπανω της εμορφιας του η μνημη. Μια αποψις αλλη υπαρχει που αν ιδωθει απο αυτην φανταζει, συμπαθης. Φανταζει, απλο και γνησιο του ερωτος παιδι, που ανω απ' την τιμη, και την υποληψι του εθεσε ανεξεταστως της καθαρης σαρκος του την καθαρη ηδονη. Απ' την υποληψι του? Μα η κοινωνια που ηταν σεμνοτυφη πολυ συσχετιζε κουτα. Μερες του 1901 Τουτο εις αυτον υπηρχε το ξεχωριστο, που μεσα σ' ολην του την εκλυσι και την πολλην του πειραν ερωτος, παρ' ολην την συνειθισμενη του στασεως και ηλικιας εναρμονισιν, ετυχαιναν στιγμες- πλην βεβαια

16 σπανιοτατες- που την εντυπωσιν εδιδε σαρκας σχεδον αθικτης. 16 Των εικοσι εννια του χρονων η εμορφια, η τοσο απο την ηδονη δοκιμασμενη, ηταν στιγμες που θυμιζε παραδοξα εφηβο που- καπως αδεξια- στην αγαπη πρωτη φορα το αγνο του σωμα παραδιδει. Μερες του 1909, '10 και '11 Ενος τυραννισμενου, πτωχοτατου ναυτικου ( απο το νησι του Αιγαιου Πελαγους) ηταν υιος. Εργαζονταν σε σιδερα. Παληορουχα φορουσε. Σχισμενα τα ποδηματα του της δουλειας κ' ελεεινα. Τα χερια του ησαν λερωμενα απο σκουριες και λαδια. Το βραδυνο, σαν εκλειε το μαγαζι, αν ηταν τιποτε να επιθυμει πολυ, καμια κραβατα για την Κυριακη, ή σε βιτρινα αν ειχε δει και λαχταρουσε κανενα ωραιο πουκαμισο μαβι, το σωμα του για ενα ταλληρο ή δυο πουλουσε. Διερωτωμαι αν στους αρχαιους καιρους ειχεν η ενδοξη Αλεξανδρεια νεον πιο περικαλλη, πιο τελειο αγορι απο αυτον - που πηε χαμενος: δεν εγινε, εννοειται, αγαλμα του ή ζωγραφια, στο παλιομαγαζο ενος σιδερα ριχμενος, γρηγορ' απ' την απιπονη δουλεια, κι απο λαϊκη κραιπαλη, ταλαιπωρημενη, ειχε φθαρει. Μυρης, Αλεξανδρεια του 340 μ. Χ. Την συμφορα οταν εμαθα, που ο Μυρης πεθανε, πηγα στο σπιτι του, μ' ολο που το αποφευγω να εισερχομαι στων Χριστιανων τα σπιτια, προ παντων οταν εχουν θλιψεις ή γιορτες. Σταθηκα σε διαδρομο. Δεν θελησα να προχωρησω πιο εντος, γιατι αντεληφθην που οι συγγενεις του πεθαμενου μ' εβλεπαν με προφανη αποριαν και με δυσαρεσκεια. Τον ειχανε σε μια μεγαλη καμαρη που απο την ακρην οπου σταθηκα ειδα κομματι. Ολο ταπητες πολυτιμοι, και σκευη εξ αργυρου και χρυσου. Στεκομουν κ' εκλαια σε μια ακρη του διαδρομου. Και σκεπτομουν που η συγκεντρωσεις μας κ' η εκδρομες χωρις τον μυρη δεν θ' αξιζουν πια και σκεπτομουν που πια δεν θα τον δω στα ωραια κι ασεμνα ξενυχτια μας να χαιρεται και να γελα, και ν' απαγγελει στιχους με την τελεια του αισθησι του ελληνικου ρυθμου, και σκεπτομουν που εχασα για παντα την εμορφια του που εχασα για παντα τον νεον που λατρευα παραφορα. Κατι γρηες, κοντα μου, χαμηλα μιλουσαν για την τελευταια μερα που εζησεστα χειλη του διαρκως τ' ονομα του Χριστου, στα χερια του βαστουσ' εναν σταυρο.- Μπηκαν κατοπι μες στην καμαρη τεσσαρες Χριστιανοι ιερεις, κ' ελεγαν προσευχες ενθερμως και δεησεις στον Ιησουν, ή στην Μαριαν ( δεν ξερω την θρησκεια τους καλα). Γνωριζαμε, βεβαιως, που ο Μυρης ηταν Χριστιανος. Απο την πρωτην ωρα το γνωριζαμε, οταν

17 προπερσι στην παρεα μας ειχε μπει. Μα ζουσεν απολυτως σαν κ' εμας. Απ' ολους μας πιο εκδοτος στες ηδονες, σκορπωντας αφειδως το χρημα του στες διασκεδασεις. Για την υποληψιν του κοσμου ξενοιαστος, ριχνονταν προθυμα σε νυχτιες ρηξεις στες οδους οταν ετυχαινε η παρεα μας να συναντησει αντιθετη παρεα. Ποτε για την θρησκεια του δεν μιλουσε. 17 Μαλιστα μια φορα τον ειπαμε πως θα τον παρουμε μαζυ μας στο Σεραπιον. Ομως σαν να δυσαρεστηθηκε μ' αυτον μας τον αστεϊσμο: θυμουμαι τωρα. Α κι αλλες δυο φορες τωρα στον νου μου ερχονται. Οταν στον Ποσειδωνα καμναμε σπονδες, τραβηχθηκε απ' τον κυκλο μας, κ' εστρεψε αλλου το βλεμμα. Οταν ενθουσιασμενος ενας μας ειπεν, Η συντροφια μας ναναι υπο την ευνοιαν και την προστασια του μεγαλου, του πανωραιου Απολλωνος - ψιθυρισεν ο Μυρης ( οι αλλοι ακουσαν) " τη εξαιρεσει εμου#. Οι Χριστιανοι ιερεις μεγαλοφωνως για την ψυχη του νεου δεονταν,. Παρατηρουσα με ποση επιμελεια και με τι προσοχην εντατικη στους τυπους της θρησκειας τους, ετοιμαζονταν ολα για την χριστιανικη κηδεια. Κ' εξαιφνης με κυριευσε μια αλλοκοτη εντυπωσις. Αοριστα, αισθανομουν σαν ναφευγεν απο κοντα μου ο Μυρης, αισθανομουν που ενωθη, Χριστιανος, με τους δικους του, και που γενομουν ξενος εγω, ξενος πολυ. Ενοιωθα κιολα μια αμφιβολια να με σιμονει: μηπως κ' ειχα γελασθει απο το παθος μου, και παντα του ημουν ξενος.- Πεταχθηκα εξω απ' το φρικτο τους σπιτι, εφυγα γρηγορα πριν αρπαχθει, πριν αλλοιωθει απ' την χριστιανοσυνη τους η θυμηση του Μυρη. Αγε ω βασιλευ Λακεδαιμονιων Δεν καταδεχονταν η Κρατησικλεια ο κοσμος να τη δει να κλαιει και να θρηνει, και μεγαλοπρεπης εβαδιζε και σιωπηλη. Τιποτε δεν αποδειχνε η αταραχτη μορφη της απ' τον καϋμο και τυραννια της. Μα οσο και ναναι μια στιγμη δεν βασταξε, και πριν στο αθλιο πλοιο μπει να παει στην Αλεξανδρεια, πηρε τον υιο της στον ναο του Ποσειδωνος, και μονοι σαν βρεθηκαν τον αγκαλιασε και τον ασπαζονταν, " διαλγουντα#, λεγει ο Πλουταρχος, " και συντεταραγμενον#. Ομως ο δυνατος της χαρακτηρ επασχισε, και συνελθουσα η θαυμασια γυναικα ειπε στον Κλεομενη " Αγε ω βασιλευ Λακεδαιμονιων, οπως, επαν εξω γενωμεθα, μηδεις ιδη δακρυοντας ημας μηδε αναξιον τι της Σπαρτης ποιουντας. Τουτο γαρ εφ' ημιν μονον, αι τυχαι δε, οπως αν ο δαιμων διδω παρεισι#. Και μες στο πλοιο μπηκε, πιαινοντας προς το " διδω#. Στον ιδιο χωρο Οικιας περιβαλλον, κεντρων, συνοικιας που βλεπω κι οπου περπατω. Χρονια και χρονια. Σε δημιουργησα μες σε χαρα και μες σε λυπες: με τοσα περιστατικα, με τοσα πραγματα. Κ' αισθηματοποιηθηκες ολοκληρο, για μενα. Μερες του 1908

18 18 Τον χρονο εκεινον βρεθηκε χωρις δουλεια, και συνεπως ζουσεν απ' τα χαρτια, απο το ταβλι, και τα δανεικα. Μια θεσις, τριω λιρων τον μηνα, σε μικρο χαρτοπωλειον του ειχε προσφερθει. Μα την αρνηθηκε, χωρις κανενα δισταγμο. Δεν εκανε. Δεν ητανε μισθος γι' αυτον, νεον με γραμματ' αρκετα, και εικοσι πεντ' ετων. Δυοτρια σελινια την ημερα κερδιζε, δεν κερδιζε. Απο χαρτια και ταβλι τι να βγαλει το παιδι, στα καφενεια της σειρας του, τα λαϊκα, οσο και αν επαιζ' εξυπνα, οσο κι αν διαλεγε κουτους. Τα δανεικα, αυτα δε ησαν κ' ησαν. Σπανια το ταλληρο ευρισκε, το πιο συχνα μισο, καποτε ξεπεφτε και στο σελινι. Καμια εβδομαδα, ενιοτε πιο πολυ, σαν γλυτωνεν απ' το φρικτο ξενυχτι, δροσιζονταν στα μπανια, στο κολυμβι το πρωϊ. Τα ρουχα του ειχαν ενα χαλι τρομερο. Μια φορεσια την ιδια παντοτ' αβαζε, μια φορεσια πολυ ξεθωριασμενη κανελια. Α μερες του καλοκαιριου του εννιακοσια οκτω, απ' το ειδωμα μας, καλαισθητικα, ελειψ' η κανελια ξεθωριασμενη φορεσια. Το ειδωμα σας τον εφυλαξε οταν που ταβγαζε, που ταριχνε απο πανω του, τ' αναξια ρουχα, και τα μπαλωμενα εσωρουχα. Κ' εμενε ολογυμνος, αψογα ωραιος, ενα θαυμα. Αχτενιστα, ανασηκωμενα τα μαλλια του, τα μελη του ηλιοκαμενα λιγο απο τη γυμνια του πρωϊου στα μπανια, και στην παραλια. Εις τα περιχωρα της Αντιοχειας Σαστισαμε στην Αντιοχεια οταν μαθαμε τα νεα καμωματα του Ιουλιανου. Ο Απολλων εξηγηθηκε με λογου του, στην Δαφνη! Χρησμο δεν ηθελε δοσει ( σκοτισθηκαμε!), σκοπο δεν τοχε να μιλησει μαντικως, αν πρωτα δεν καθαριζονταν το εν Δαφνη, τεμενος του. Τον ενοχλουσαν, δηλωσεν, οι γειτονευοντες νεκροι. Στην Δαφνη βρισκονταν ταφοι πολλοι.- Ενας απ' τους εκει ενταφιασμενους ηταν ο θαυμαστος, της εκκλησιας μας δοξα, ο αγιος, ο καλλινικος μαρτυς Βαβυλας. Αυτον αινιττονταν, αυτον φοβουνταν ο ψευτοθεος. Οσο τον ενοιωθε κοντα δεν κοταε να βγαλει τους χρησμους του. Τσιμουδια. ( Τους τρεμουνε τους μαρτυρας μας οι ψευτοθεοι). Ανασκουμποθηκεν ο ανοσιος Ιουλιανος, νευριασε και ξεφωνιζε: Σηκωστε, μεταφερτε τον, βγαλτε τον τουτον τον Βαβυλα αμεσως. Ακους εκει? Ο Απολλων ενοχλειται. Σηκωστε τον, αρπαξτε τον ευθυς. Ξεθαψτε τον, παρτε τον οπου θετε. Βγαλτε τον, διωξτε τον. Παιζουμε τωρα? Ο Απολλων ειπε να καθαρισθει το τεμενος. Το πηραμε, το πηγαμε το αγιο λειψανον αλλου. Το πηραμε, το πηγαμε εν αγαπη κ' εν τιμη. Κι ωραια τωοντι προκοψε το τεμενος.

19 Δεν αργησε καθολου, και φωτια μεγαλη κορωσε: μια φοβερη φωτια: και καηκε και το τεμενος κι ο Απολλων. 19 Σταχτη το ειδωλο, για σαρωμα, με τα σκουπιδια. Εσκασε ο Ιουλιανος και διεδοσετι αλλο θα εκαμνε- πως η φωτια ηταν βαλτη απο τους Χριστιανους εμας. Ας παει να λεει. Δεν αποδειχθηκε, ας παει να λεει. Το ουσιωδες ειναι που εσκασε. Οσο μπορεις Κι αν δεν μπορεις να καμεις την ζωη σου οπως την θελεις, τουτο προσπαθησε τουλαχιστον οσο μπορεις: μην την εξευτελιζεις μες στην πολλη συναφεια του κοσμου, μες στες πολλες κινησεις κι ομιλιες. Μην την εξευτελιζεις πιαινοντας την, γυριζοντας συχνα κ' εκθετοντας την στων σχεσεων και των συναναστροφων την καθημερινην ανοησια, ως που να γινει σα ξενη φορτικη. Εν μεγαλη Ελληνικη αποικια, 200 π. Χ. Οτι τα πραγματα δεν βαινουν κατ' ευχην στην Αποικια δεν μεν' η ελαχιστη αμφιβολια, και μ' ολο που οπωσουν τραβουμ' εμπρος, ισως, καθως νομιζουν ουκ ολιγοι, να εφθασε ο καιρος να φερουμε Πολιτικο Αναμορφωτη. Ομως το προσκομμα κι η δυσκολια ειναι που καμνουμε μια ιστορια μεγαλη καθε πραγμα οι Αναμορφωται αυτοι. ( Ευτυχημα θα ηταν αν ποτε δεν τους χρειαζονταν κανεις). Για καθε τι, για το παραμικρο ρωτουνε κι εξεταζουν, κι ευθυς στον νου τους ριζικες μεταρρυθμισεις βαζουν, με την απαιτησι να εκτελεσθουν ανευ αναβολης. Εχουνε και μια κλισι στες θυσιες. Παραιτηθειτε απο την κτησιν σας εκεινη, η κατοχη σας ειν' επισφαλης: οι τετοιες κτησεις ακριβως βλαπτουν τις Αποικιες''' Παραιτηθειτε απο την προσοδον αυτη, κι απο την αλληνα την συναφη, κι απο την τριτη τουτην ως συνεπεια φυσικη. Ειναι μεν ουσιωδεις, αλλα τι να γινει? σας δημιουργουν μια επιβλαβη ευθυνη. Κι οσο στον ελεγχο τους προχωρουνε, βρισκουν και βρισκουν περιττα, και να παυθουν ζητουνε πραγματα που ομως δυσκολα τα καταργει κανεις. Κι οταν, με το καλο, τελειωσουνε την εργασια, κι ορισαντες και περικοψαντες το παν λεπτομερως, απελθουν, παιρνοντες και την δικαια μισθοδοσια, να δουμε τι απομενει πια, μετα τοση δεινοτητα χειρουργικη.- Ισως δεν εφθασεν ακομη ο καιρος. Να μη βιαζομεθα, ειν' επικινδυνον πραγμα η βια. Τα προωρα μετρα φερνουν μεταμελεια. Εχει ατοπα πολλα, βεβαιως και δυστυχως, η Αποικια. Ομως υπαρχει τι το ανθρωπινον χωρις ατελεια? Και τελος παντων, να, τραβουμ' εμπρος. Στα 200 π. Χ. " Αλεξανδρος Φιλιππου και οι Ελληνες πλην Λακεδαιμονιων#.

20 Μπορουμε καλλιστα να φαντασθουμε πως θ' αδιαφορησαν πανταπασι στην Σπαρτη για την επιγραφην αυτη. " Πλην Λακεδαιμονιων#, μα φυσικα. Δεν ησαν οι Σπαρτιαται Για να τους οδηγουν και για να τους προσταζουν σαν πολυτιμους υπηρετας. Αλλωστε μια πανελληνια εκστρατεια χωρις Σπαρτιατη βασιλεα γι' αρχηγο δεν θα τους φαινονταν πολλης περιωπης. Α βεβαιοτατα " πλην Λακεδαιμονιων#. Ειναι κι αυτη μια στασις. Νιωθεται. 20 Ετσι, πλην Λακεδαιμονιων στο Γρανικο, και στην Ισσο μετα. Και στην τελειωτικη την μαχη, οπου εσαρωθη ο φοβερος στρατος που στ' Αρβηλα συγκεντρωσαν οι Περσαι, που απ' τ' Αρβηλα ξεκινησε για νικην, κι εσαρωθη. Κι απ' την θαυμασια πανελληνιαν εκστρατεια, την νικηφορα, την περιλαμπρη, την περιλαλητη, την δοξασμενη ως αλλη δεν δοξασθηκε καμια, την απαραμιλλη, βγηκαμ' εμεις. ελληνικος καινουργιος κοσμος, μεγας. Εμεις, οι Αλεξανδρεις, οι Αντιοχεις, οι Σελευκεις, κι οι πολυαριθμοι επιλοιποι Ελληνες Αιγυπτου και Συριας, κι οι εν Μηδια, κι οι εν Περσιδι, κι οσοι αλλοι. Με τες εκτεταμενες επικρατειες, με την ποικιλη δρασι των στοχαστικων προσαρμογων. Και την Κοινην Ελληνικη Λαλια ως μεσα στην Βακτριανη την πηγαμεν, ως Ινδους. Για Λακεδαιμονιους να μιλουμε τωρα! Για τον Αμμονη, που πεθανε 29 ετων, στα 610 Ραφαηλ, ολιγους στιχους σε ζητουν για επιτυμβιον του ποιητου Αμμονη να συνθεσης. Κατι πολυ καλαισθητον και λειον. Συ θα μπορεσης, εισαι ο καταλληλος, να γραψης ως αρμοζει για τον ποιητη Αμμονη, τον δικο μας. Βεβαια θα πης για τα ποιηματα του - αλλα να πης και για την εμορφια του, για την λεπτη εμορφια του που αγαπησαμε. Παντοτε ωραια και μουσικα τα ελληνικα σου ειναι. Ομως την μαστορια σου οληνα την θεμε τωρα. Σε ξενη γλωσσα η λυπη μας κι η αγαπη μας περνουν. Το αιγυπτιακο σου αισθημα χυσε στην ξενη γλωσσα. Ραφαηλ, οι στιχοι σου ετσι να γραφουν που ναχουν, ξερεις, απο την ζωη μας μεσα των, που κι ο ρυθμος κι η καθε φρασις να δηλουν που γι' Αλεξανδρινο γραφει Αλεξανδρινος. Ηγεμων εκ Δυτικης Λιβυης Αρεσε γενικως στην Αλεξανδρεια, Τες δεκα μερες που διεμεινεν αυτου, ο ηγεμων εκ Δυτικης Λιβυης Αριστομενης, υιος του Μενελαου. Ως τ' ονομα του, κ' η περιβολη κοσμιως ελληνικη. Δεχονταν ευχαριστως τες τιμες, αλλα δεν τες επιζητουσεν, ηταν μετριοφρων. Αγοραζε βιβλια ελληνικα, ιδιως ιστορικα και φιλοσοφικα. Προ παντων δε: ανθρωπος λιγομιλητος. Θαταν βαθυς στες σκεψεις, διεδιδετο, κ' οι τετοιοι τοχουν φυσικο ναμη μιλουν πολλα'''

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης Τείχη Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ' υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη διότι πράγματα πολλά

Διαβάστε περισσότερα

Απολείπειν ο θεός Aντώνιον

Απολείπειν ο θεός Aντώνιον Απολείπειν ο θεός Aντώνιον Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ, ακουσθεί αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες, με φωνές την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν

Διαβάστε περισσότερα

Η Πόλις. (Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) Θάλασσα του Πρωιού

Η Πόλις. (Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984) Θάλασσα του Πρωιού http://www.youtube.com/watch?v=x1lxeva6sbk Η Πόλις Είπες «Θα πάγω σ άλλη γη, θα πάγω σ άλλη θάλασσα. Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή. Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή κ είν η καρδιά

Διαβάστε περισσότερα

Κέρκυρα, 11 Νοεµβρίου Πρόσκληση συµµετοχής σε οµαδική έκθεση φωτογραφίας µε θέµα "Η δική µου Ιθάκη", στα πλαίσια του project Ιθάκη 2013.

Κέρκυρα, 11 Νοεµβρίου Πρόσκληση συµµετοχής σε οµαδική έκθεση φωτογραφίας µε θέµα Η δική µου Ιθάκη, στα πλαίσια του project Ιθάκη 2013. Κέρκυρα, 11 Νοεµβρίου 2013 Πρόσκληση συµµετοχής σε οµαδική έκθεση φωτογραφίας µε θέµα "Η δική µου Ιθάκη", στα πλαίσια του project Ιθάκη 2013. Ιθάκη Σα βγεις στον πηγαιµό για την Ιθάκη, να εύχεσαι νάναι

Διαβάστε περισσότερα

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει Μια νύχτα σαν κι αυτή μια νύχτα σαν κι αυτή θέλω να σου πω πόσο σ

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Όσο μπορείς, Κ. Π. Καβάφη ( Παράλληλο κείμενο: Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, Α. Εμπειρίκου)

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. Όσο μπορείς, Κ. Π. Καβάφη ( Παράλληλο κείμενο: Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, Α. Εμπειρίκου) ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Κείμενο: Όσο μπορείς, Κ. Π. Καβάφη ( Παράλληλο κείμενο: Τριαντάφυλλα στο παράθυρο, Α. Εμπειρίκου) 1 2 ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ Γ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Κείμενο: Χρόνος: Όσο μπορείς, Κ. Π. Καβάφη

Διαβάστε περισσότερα

Βιογραφία του Καβάφη. Σταυριάνα Στραβοκεφάλου Β 5

Βιογραφία του Καβάφη. Σταυριάνα Στραβοκεφάλου Β 5 Βιογραφία του Καβάφη Σταυριάνα Στραβοκεφάλου Β 5 Καβάφης Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια τον Απρίλη του 1863. Ένατο και τελευταίο παιδί του μεγαλέμπορα Πέτρου-Ιωάννη Καβάφη και της Χαρίκλειας, το γένος Γεωργάκη

Διαβάστε περισσότερα

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο 4 Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο Σεβάχ. Για να δει τον κόσμο και να ζήσει περιπέτειες.

Διαβάστε περισσότερα

Το παραμύθι της αγάπης

Το παραμύθι της αγάπης Το παραμύθι της αγάπης Μια φορά και ένα καιρό, μια βασίλισσα έφερε στον κόσμο ένα παιδί τόσο άσχημο που σχεδόν δεν έμοιαζε για άνθρωποs. Μια μάγισσα που βρέθηκε σιμά στη βασίλισσα την παρηγόρησε με τούτα

Διαβάστε περισσότερα

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 «Ο Αϊούλαχλης και ο αετός» (Φλώρινα - Μακεδονία Καύκασος) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #25 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής Ο Μικρός Πρίγκιπας έφτασε στη γη. Εκεί είδε μπροστά του την αλεπού. - Καλημέρα, - Καλημέρα, απάντησε ο μικρός πρίγκιπας, ενώ έψαχνε να βρει από πού ακουγόταν η

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ

ΙΑ ΧΕΙΡΙΣΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ 1η Σελίδα Η Γιώτα θα πάει για πρώτη φορά κατασκήνωση. Φαντάζεται πως θα περάσει πολύ άσχημα μακριά από τους γονείς και τα παιχνίδια της για μια ολόκληρη εβδομάδα. Αγχώνεσαι ή νοιώθεις άβολα όταν είσαι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας της Γ Γυμνασίου οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με ένα δείγμα ερωτικής ποίησης. Συγκεκριμένα διδάχτηκαν το ποίημα

Διαβάστε περισσότερα

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις;

ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ. ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΣΚΕΤΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΑΡΗΣ (Συναντώνται μπροστά στη σκηνή ο Άρης με τον Χρηστάκη.) Γεια σου Χρηστάκη, τι κάνεις; ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Μια χαρά είμαι. Εσύ; ΑΡΗΣ Κι εγώ πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά! ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ Σε βλέπω

Διαβάστε περισσότερα

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12.

1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. ΕΙΓΜΑΤΙΚΗ Ι ΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ Κωνσταντίνου Καβάφη: «Ιθάκη» - Κώστα Καψάλη: «Μικρά Ταξίδια» Συγκριτική Προσέγγιση των δύο ποιηµάτων από τους µαθητές και τις µαθήτριες του Γυµνασίου

Διαβάστε περισσότερα

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος» Ο εγωιστής γίγαντας Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης «Αλέξανδρος Δελμούζος» 2010-2011 Κάθε απόγευμα μετά από το σχολείο τα παιδιά πήγαιναν για να παίξουν στον κήπο του γίγαντα.

Διαβάστε περισσότερα

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο

Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Τα παιδιά της Πρωτοβουλίας και η Δώρα Νιώπα γράφουν ένα παραμύθι - αντίδωρο Ο Ηλίας ανεβαίνει Ψηλά Ψηλότερα Κάθε Μάρτιο, σε μια Χώρα Κοντινή, γινόταν μια Γιορτή! Η Γιορτή των Χαρταετών. Για πρώτη φορά,

Διαβάστε περισσότερα

Τζ. Τζόυς, «Έβελιν» (Ν.Ε.Λ. Β Λυκείου, Β11, σ. 248)

Τζ. Τζόυς, «Έβελιν» (Ν.Ε.Λ. Β Λυκείου, Β11, σ. 248) 1. ΚΕΙΜΕΝΟ: Τζ. Τζόυς, «Έβελιν» (Ν.Ε.Λ. Β Λυκείου, Β11, σ. 248) 2. ΠΑΡΑ ΕΙΓΜΑΤΑ ΕΡΩΤΗΣΕΩΝ 2.1. Στοιχεία που αφορούν στο συγγραφέα, λογοτεχνικό περιβάλλον και λοιπά γραµµατολογικά στοιχεία: 1. Πώς εµφανίζεται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αλκιβιάδη Θεσσαλονίκη Υεβρουάριος 2015 [3] Παναγιώτα Παπαδημητρίου Αφιερωμένο στον πατέρα μου Αλκιβιάδη Copyright

Διαβάστε περισσότερα

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας

Έρικα Τζαγκαράκη. Τα Ηλιοβασιλέματα. της μικρής. Σταματίας Έρικα Τζαγκαράκη Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας στην μικρη Ριτζάκη Σταματία-Σπυριδούλα Τα Ηλιοβασιλέματα της μικρής Σταματίας ISBN: 978-618-81493-0-4 Έρικα Τζαγκαράκη Θεσσαλονίκη 2014 Έρικα Τζαγκαράκη

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη

Αποστολή. Κρυμμένος Θησαυρός. Λίνα Σωτηροπούλου. Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη διαβάζω ιστορίες Αποστολή Κρυμμένος Θησαυρός Λίνα Σωτηροπούλου Εικόνες: Ράνια Βαρβάκη 11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Το δώρο της γιαγιάς Μόλις χτύπησε το ξυπνητήρι, με έπιασε πανικός. Δεν μπορούσα να καταλάβω για ποιον

Διαβάστε περισσότερα

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 1 2 Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ'' 3 Τα λουλούδια χωρίς όνομα, τα έχει ο καθένας από μας, αλλά δεν το ξέρουμε. Δεν μας μαθαίνουν τίποτα και ψάχνουμε μόνοι μας άσκοπα να βρούμε κάτι, για να

Διαβάστε περισσότερα

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς A...Τα αισθήματα και η ενεργεία που δημιουργήθηκαν μέσα μου ήταν μοναδικά. Μέσα στο γαλάζιο αυτό αυγό, ένιωσα άτρωτος, γεμάτος χαρά και αυτοπεποίθηση.

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ «ΤΑ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙΑ» Ἡ Ποίηση εἶναι μιά πόρτα ἀνοιχτή. Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ «ΤΑ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙΑ» Ἡ Ποίηση εἶναι μιά πόρτα ἀνοιχτή. Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ «ΤΑ ΑΝΤΙΚΛΕΙΔΙΑ» Ἡ Ποίηση εἶναι μιά πόρτα ἀνοιχτή. Πολλοί κοιτάζουν μέσα χωρίς να βλέπουν τίποτα καί προσπερνοῦνε. Ὃμως μερικοί κάτι βλέπουν, τό

Διαβάστε περισσότερα

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα. σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα. σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις. Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Να λες στη γυναίκα σου ότι την αγαπάς και να της το δείχνεις. Επιμέλεια: Βασιλική Σωτηριάδη Θεού πλάσμα είναι η γυναίκα. Με την αποστροφή σου δεν προσβάλλεις εκείνην, αλλά

Διαβάστε περισσότερα

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό - Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό μου να παίξουμε; Αν θέλει, ναι. Προσπάθησε να μην

Διαβάστε περισσότερα

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. Γεννήθηκα πολύ μακριά. Δεν γνωρίζω ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους θυμάμαι. Το μόνο που μου έρχεται στο μυαλό σαν ανάμνηση

Διαβάστε περισσότερα

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους.

Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Η Μόνα, η μικρή χελώνα, μετακόμισε σε ένα καινούριο σπίτι κοντά στη λίμνη του μεγάλου δάσους. Κάθεται στο παράθυρο του δωματίου της και σκέφτεται, στεναχωρημένη τους παλιούς της φίλους και συμμαθητές.

Διαβάστε περισσότερα

Η πορεία προς την Ανάσταση...

Η πορεία προς την Ανάσταση... Η νύχτα της Ανάστασης Τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου χτυπούν χαρούμενα οι καμπάνες. Οι χριστιανοί φορούν τα γιορτινά τους και πηγαίνουν στην εκκλησία για να γιορτάσουν την Ανάσταση του Χριστού. Στα

Διαβάστε περισσότερα

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ

ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ ALBUM ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ 2010 ΦΥΣΑΕΙ Μη µου µιλάς γι' αυτά που ξεχνάω Μη µε ρωτάς για καλά κρυµµένα µυστικά Και µε κοιτάς... και σε κοιτώ... Κι είναι η στιγµή που δεν µπορεί να βγεί απ' το µυαλό Φυσάει... Κι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή

Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Λόγια αποχαιρετισμού ενός τελειόφοιτου μαθητή Εργασία από τα παιδιά της Στ 1 2014-2015 Να που φτάσαμε πάλι στο τέλος μιας ακόμα χρονιάς. Μιας χρονιάς που καθορίζει πολλές στιγμές που θα γίνουν στο μέλλον.

Διαβάστε περισσότερα

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις; Πρόλογος Όταν ήμουν μικρός, ούτε που γνώριζα πως ήμουν παιδί με ειδικές ανάγκες. Πώς το ανακάλυψα; Από τους άλλους ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ήμουν διαφορετικός, και ότι αυτό ήταν πρόβλημα. Δεν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Από το Τέλος στην Αρχή, Γιατί οι Προκλήσεις είναι Πάντα Μπροστά!

Από το Τέλος στην Αρχή, Γιατί οι Προκλήσεις είναι Πάντα Μπροστά! Από το Τέλος στην Αρχή, Γιατί οι Προκλήσεις είναι Πάντα Μπροστά! Αξιότιμε κε. Πρύτανη, Αξιότιμες Κυρίες και Κύριοι Αναπληρωτές Πρύτανη, Αγαπητές και Αγαπητοί Συνάδελφοι, Αγαπητά Μέλη της Πανεπιστημιακής

Διαβάστε περισσότερα

Κωνσταντίνου Καβάφη:

Κωνσταντίνου Καβάφη: 1 Κωνσταντίνου Καβάφη: Μελαγχολία τοῦ Ἰάσωνος Κλεάνδρου ποιητοῦ ἐν Κομμαγηνῇ 595 μ.χ. «Το γήρασμα του σώματος και της μορφής μου είναι πληγή από φρικτό μαχαίρι. Δεν έχω εγκαρτέρησι καμιά. Εις σε προστρέχω

Διαβάστε περισσότερα

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο.

Δουλεύει, τοποθετώντας τούβλα το ένα πάνω στο άλλο. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ Παραδείγματα με συμπληρωμένα Φύλλα εργασίας Φύλλο εργασίας Α α. Συμπληρώστε τον παρακάτω πίνακα, χρησιμοποιώντας τη φαντασία σας. Δώστε ταυτότητα στο παιδί της φωτογραφίας. Όνομα Ίντιρα Ηλικία

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 7 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΖΑΚ ΠΡΕΒΕΡ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ Πήγα στην αγορά με τα πουλιά Κι αγόρασα πουλιά Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα λουλούδια Κι αγόρασα λουλούδια Για σένα αγάπη μου Πήγα στην αγορά με τα σιδερικά

Διαβάστε περισσότερα

...Μια αληθινή ιστορία...

...Μια αληθινή ιστορία... ...Μια αληθινή ιστορία... Στην αρχή ήταν μια άδεια σελίδα. Την είχε ο Καλός Ζωγράφος, που ήταν γνωστός για την ικανότητά του να ζωγραφίζει τέλειες εικόνες. Μια μέρα ο Ζωγράφος άρχισε να ζωγραφίζει αυτή

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω

ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα Έχουν δύο φωνές: την ενεργητική και την παθητική Ενεργητική φωνή: ω. Παθητική φωνή: -μαι. Οι καταλήξεις των ρημάτων, ω, -άβω 1 ΤΑ ΡΗΜΑΤΑ Τα ρήματα ανήκουν στα κλιτά μέρη του λόγου και φανερώνουν ότι κάποιο πρόσωπο, ζώο ή πράγμα κάνει κάτι (κάποια ενέργεια), ή παθαίνει κάτι από κάποιον άλλον, ή από τον εαυτό του ή βρίσκεται σε

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2013 Ύµνος της οµάδας της Προσευχής Όµορφη ώρα στο προσευχητάρι αηδόνια, τζιτζίκια και

Διαβάστε περισσότερα

Κ.Π. Καβάφης, «Οσο µπορείς»: στάσεις ζωής στα ποιητικά κείµενα. Επιµέλεια: Νικολίνα Κουντουρά

Κ.Π. Καβάφης, «Οσο µπορείς»: στάσεις ζωής στα ποιητικά κείµενα. Επιµέλεια: Νικολίνα Κουντουρά Κ.Π. Καβάφης, «Οσο µπορείς»: στάσεις ζωής στα ποιητικά κείµενα Επιµέλεια: Νικολίνα Κουντουρά 58 Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ Όσο µπορείς Οι παραινέσεις που απευθύνει ο Κ.Π. Καβάφης αναφέρονται τόσο στον εαυτό του όσο

Διαβάστε περισσότερα

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω. 1 Εδώ και λίγες μέρες, ένα από τα πάνω δόντια μου κουνιόταν και εγώ το πείραζα με τη γλώσσα μου και μερικές φορές με πονούσε λίγο, αλλά συνέχιζα να το πειράζω. Κι έπειτα, χτες το μεσημέρι, την ώρα που

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ

ΕΚΕΙΝΗ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥ Ι ΓΙΑ ΤΟΝ Γ Πέρος Ζαχαρίας Ζαχαρίας Πέρος ψευδώνυμο, του σπουδαστή της Αντιρύπανσης Ζαχαρία Περογαμβράκη. Στην Κοζάνη ασχολήθηκε με το Θέατρο σαν ερασιτέχνης ηθοποιός σε αρκετές παραστάσεις, συμμετείχε σε μία ταινία

Διαβάστε περισσότερα

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση

Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης. Στάλες. Ποίηση Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Στάλες Ποίηση ΣΤΑΛΕΣ Χρήστος Ιωάννου Τσαρούχης Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Σχέδιο βιβλίου: Λαμπρινή Βασιλείου-Γεώργα

Διαβάστε περισσότερα

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα. Ήρθε ένας νέος μαθητής στην τάξη. Όλοι τον αποκαλούν ο «καινούριος». Συμφωνείς; 1 Δεν είναι σωστό να μη φωνάζουμε κάποιον με το όνομά του. Είναι σαν να μην τον αναγνωρίζουμε. Σωστά. Έχει όνομα και με αυτό

Διαβάστε περισσότερα

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη

Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού. Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη Γυμνάσιο Αγ. Βαρβάρας Λεμεσού Σχολείο Ετος: 2013-2014 Τίτλος Εργασίας: Έμαθα από τον παππού και τη γιαγιά μου Όνομα Μαθήτριας: Νικολέττα Χρίστου Τάξη: Γ 4 Όνομα Καθηγήτριας: Σταυρούλας Ιωάννου Λεμεσός

Διαβάστε περισσότερα

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες

Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Ο Τόμπυ και οι Μέλισσες Είναι άνοιξη και, όπως και πέρυσι, ο Τόμπυ επισκέπτεται τον θείο του στο αγρόκτημα. «Επιτέλους, έχω διακοπές!» φωνάζει ο Τόμπυ. Ανυπομονεί να ξαναδεί την αγαπημένη του αγελάδα,

Διαβάστε περισσότερα

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ Τί σε απασχολεί; Διάβασε τον κατάλογο που δίνουμε παρακάτω και, όταν συναντήσεις κάποιο θέμα που απασχολεί κι εσένα, πήγαινε στις σελίδες που αναφέρονται εκεί. Διάβασε τα κεφάλαια, που θα βρεις σ εκείνες

Διαβάστε περισσότερα

Ανθολόγιο Καβάφη. Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628 655 μ.x.

Ανθολόγιο Καβάφη. Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628 655 μ.x. Ανθολόγιο Καβάφη Αιμιλιανός Μονάη, Αλεξανδρεύς, 628 655 μ.x. Με λόγια, με φυσιογνωμία, και με τρόπους μια εξαίρετη θα κάμω πανοπλία και θ αντικρύζω έτσι τους κακούς ανθρώπους χωρίς να έχω φόβον ή αδυναμία.

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ

ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ 2 ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΓΓΟΝΟΣ: Παππού, γιατί προτιμάς να βάζεις κανέλα και όχι κύμινο στα σουτζουκάκια; ΠΑΠΠΟΥΣ: Το κύμινο είναι κομματάκι δυνατό. Κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται

Διαβάστε περισσότερα

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Αποστόλη Λαμπρινή (brines39@ymail.com) ΔΥΝΑΜΗ ΨΥΧΗΣ Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν. Θα σε χτυπάνε, θα σε πονάνε,

Διαβάστε περισσότερα

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης

Αϊνστάιν. Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΦΕΥΡΕΤΕΣ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΦΙΛΟΜΗΛΑ ΒΑΚΑΛΗ-ΣΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ Αϊνστάιν Η ζωή και το έργο του από τη γέννησή του έως το τέλος της ζωής του Εικόνες: Νίκος Μαρουλάκης Περιεχόµενα Κεφάλαιο 1:...3 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού

Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει. ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Η Βίβλος για Παιδιά παρουσιάζει ΟΟυρανός, το Υπέροχο Σπίτι του Θεού Συγγραφέας: Edward Hughes Εικονογράφηση:Lazarus Διασκευή:SarahS. Μετάφραση: Evangelia Zyngiri Παραγωγός: Bible for Children www.m1914.org

Διαβάστε περισσότερα

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους;

Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; 1. Αυτήν εκεί την κοπελιά την ξέρεις; Πού είναι τα παιδιά; Γιατί δεν είναι μέσα στις τάξεις τους; Σήμερα αρχίζουν τα μαθήματα των ελληνικών. Η Ελένη έχει αγωνία: φοβάται ότι ξέχασε όλα όσα έμαθε το καλοκαίρι

Διαβάστε περισσότερα

Copyright Φεβρουάριος 2016

Copyright Φεβρουάριος 2016 ΣΤΙΓΜΕΣ Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται από τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας (Ν. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Β - Γ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου

Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας Πιστοποίηση Επάρκειας της Ελληνομάθειας 18 Ιανουαρίου 2013 A2 Κείμενα Κατανόησης Γραπτού Λόγου Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Διάρκεια Εξέτασης 30 λεπτά Ερώτημα 1 (7 μονάδες) Διαβάζετε

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2007-2008 Τάξη: Γ 3 Όνομα: Η μύτη μου είναι μεγάλη. Όχι μόνο μεγάλη, είναι και στραβή. Τα παιδιά στο νηπιαγωγείο με λένε Μυτόγκα. Μα η δασκάλα τα μαλώνει: Δεν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Εργασία για το σπίτι Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης 1 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Απαντά η Μαρίνα Βαμβακίδου Ερώτηση 1. Μπορείς να φανταστείς τη ζωή μας χωρίς

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr

ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16. «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 «Η κόρη η μονάχη» (Καστοριά - Μακεδονία) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #16 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε όλα τα παραμύθια

Διαβάστε περισσότερα

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου

Μεγάλο βραβείο, μεγάλοι μπελάδες. Μάνος Κοντολέων. Εικονογράφηση: Τέτη Σώλου Συλλογή Περιστέρια 148 Εικονογράφηση εξωφύλλου: Εύη Τσακνιά 1. Το σωστό γράψιμο Έχεις προσέξει πως κάποια βιβλία παρακαλούμε να μην τελειώσουν ποτέ κι άλλα, πάλι, από την πρώτη κιόλας σελίδα τα βαριόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω

Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω Λέγε-λέγε λόγια Λέγε-λέγε λόγια, - πώς να σου το πω - όταν σε ακούω κόβομαι στα δυό! Λέγε-λέγε κι άλλα, λέγε ως την αυγή, 1 / 17 όνειρα μεγάλα κάνουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε!

Φωνή: Θανούλη! Φανούλη! Μαριάννα! Φανούλης: Μας φωνάζει η μαμά! Ερχόμαστε! 20 Χειμώνας σε μια πλατεία. Χιονίζει σιωπηλά. Την ησυχία του τοπίου διαταράσσουν φωνές και γέλια παιδιών. Μπαίνουν στη σκηνή τρία παιδιά: τα δίδυμα, ο Θανούλης και ο Φανούλης, και η αδελφή τους η Μαριάννα.

Διαβάστε περισσότερα

Το Τελευταίο Αντίο...

Το Τελευταίο Αντίο... Το Τελευταίο Αντίο... Ελληνικά Ταφικά Έθιμα στη Σύγχρονη Εποχή Το πότε θα πεθάνεις είναι σαν το δάκτυλο του ποδιού σου... Δεν είναι στο χέρι σου! Αρκάς (Έλληνας δημιουργός κόμικς) (το) αγγελτήριο (η) εκκλησία

Διαβάστε περισσότερα

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. '' 1. '' Τίποτα δεν είναι δεδομένο. '' 2. '' Η μουσική είναι η τροφή της ψυχής. '' 3. '' Να κάνεις οτι έχει νόημα για σένα, χωρίς όμως να παραβιάζεις την ελευθερία του άλλου. '' 4. '' Την πραγματική μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ

ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΠΟΟΥΠ ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΜΟΝΑΞΙΑ Ευτυχής που ποθεί και που νοιάζεται Την πατρική γη να φυλάξει, Το γενέθλιο αγέρι, Στο χώμα του να ανασαίνει Που με γάλα ή ξερό ψωμί τρέφεται Και στους φίλους του πάει στολισμένος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2

ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) Αφηγητής 2 Αφηγητής 3 Παπα-Λάζαρος Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) Παιδί 2 ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΡΟΛΟΙ: 1. Αφηγητής 1(Όσους θέλει ο κάθε δάσκαλος) 2. Αφηγητής 2 3. Αφηγητής 3 4. Παπα-Λάζαρος 5. Παιδί 1 (Όσα θέλει ο κάθε δάσκαλος) 6. Παιδί 2 7. Παιδί 3 8. Παιδί 4 9. Παιδί 5 10. Μητέρα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ

ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΤΡΑΓΟΥ ΙΑ 1 Πάλης ξεκίνηµα Πάλης ξεκίνηµα νέοι αγώνες οδηγοί της ελπίδας Όχι άλλα δάκρυα κλείσαν οι τάφοι λευτεριάς λίπασµα Λουλούδι φωτιάς βγαίνει στους τάφους µήνυµα στέλνουν Απάντηση

Διαβάστε περισσότερα

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Λόγου Χάριν. οσελότος. οσελότος ΕΚ ΟΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ναταλία Ναταλία Ταμιωλάκη Ταμιωλάκη Λόγου Χάριν ΕΚ ΟΣΕΙΣ οσελότος ΕΚΔΟΣΕΙΣ οσελότος Τιτλος Λόγου χάριν Συγγραφέας Ναταλία Ταμιωλάκη Σειρα Ποίηση [2358]0312/03 Copyright 2011 Ναταλία Ταμιωλάκη Πρώτη Εκδοση

Διαβάστε περισσότερα

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ

Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Α ΒΡΑΒΕΙΟ Το άσπρο του Φώτη Αγγουλέ Σε γέννησε η σιωπή και σ έθρεψε η δίψα, μα βρέθηκες γυμνός, γερτός και πονεμένος στα δίχτυα τού «γιατί». Ρυάκι ήταν ο λόγος σου τραγούδι στην ψυχή σαν βάλσαμο κυλούσε

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΡΑΤΙΚΑ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΑ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΕΛΙΚΕΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΓΡΑΠΤΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: 2013-2014 Μάθημα: Ελληνικά Επίπεδο: Ε1 Διάρκεια: 2 ώρες Υπογραφή

Διαβάστε περισσότερα

Αμερικανική Ακαδημία Λευκωσίας

Αμερικανική Ακαδημία Λευκωσίας aan.ac.cy Αμερικανική Ακαδημία Λευκωσίας Εισαγωγικές Εξετάσεις 2014 Ελληνικά Α Γυμνασίου Διάρκεια Εξέτασης 1 ώρα Οδηγίες Να απαντήσετε σε όλες τις ερωτήσεις. Απαντήστε όσες περισσότερες ασκήσεις μπορείτε

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ

Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ 2014-2015 Γνωρίζω Δεν ξεχνώ Διεκδικώ Η τουρκική εισβολή μέσα από φωτογραφίες Εργασίες από τα παιδιά του Γ 2 Το πρωί της 20 ης Ιουλίου 1974, οι Κύπριοι ξύπνησαν από τον ήχο των σειρήνων. Ο ουρανός ήταν

Διαβάστε περισσότερα

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος 14 Φτάνοντας λοιπόν ο Νικήτας σε μια από τις γειτονικές χώρες, εντυπωσιάστηκε από τον πλούτο και την ομορφιά της. Πολλά ποτάμια τη διέσχιζαν και πυκνά δάση κάλυπταν τα βουνά της, ενώ τα χωράφια ήταν εύφορα

Διαβάστε περισσότερα

Η δικη μου μαργαριτα 1

Η δικη μου μαργαριτα 1 Η δική μου Μαργαρίτα 1 Παναγιώτης Μπραουδάκης 2 Η δική μου Μαργαρίτα Η δική μου Μαργαρίτα 3 Παναγιώτης Μπραουδάκης Εκδόσεις Λευκή Σελίδα ΠΟΙΗΣΗ Παναγιώτης Μπραουδάκης Η δική μου Μαργαρίτα Διορθώσεις: Ελένη

Διαβάστε περισσότερα

«Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων».

«Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». «Αν είσαι συ ο βασιλιάς των Ιουδαίων, σώσε τον εαυτό σου». Υπήρχε και μια επιγραφή από επάνω του: «Αυτός είναι ο βασιλιάς των Ιουδαίων». Ένας απ τους σταυρωμένους κακούργους τον βλαστημούσε λέγοντας: «Εσύ

Διαβάστε περισσότερα

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου

μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Δύο Σε μια σπουδαία αρχαία πόλη που την έλεγαν Ουρούκ, ζούσε ένας νεαρός βασιλιάς, ο Γκιλγκαμές. Πατέρας του Γκιλγκαμές ήταν ο βασιλιάς Λουγκαλμπάντα και μητέρα του η

Διαβάστε περισσότερα

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση

Κατερίνα Κατράκη. Παράθυρο. Ποίηση Κατερίνα Κατράκη Παράθυρο Ποίηση ΠΑΡΑΘΥΡΟ Κατερίνα Κατράκη Διορθώσεις: Χαρά Μακρίδη Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ι. Κορίδης Σελιδοποίηση: Ζωή Ιωακειμίδου Χαρακτικό εξωφύλλου - Προμετωπίδα: Βάσω Κατράκη Σχεδιασμός

Διαβάστε περισσότερα

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί.

Το σπίτι μου. Ένα σπίτι θα χτίσω. στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή. στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή. Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Το σπίτι μου Ένα σπίτι θα χτίσω στο βουνό στην μοναξιά και στη σιωπή στα δέντρα και την πρασινάδα με μεγάλη αυλή Μάλλον δε θα το χτίσω εκεί. Ένα σπίτι θα χτίσω μακριά στην θάλασσα να σου το κύμα που θα

Διαβάστε περισσότερα

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013

σόκ. Σιώπησε και έφυγε μετανιωμένος χωρίς να πει τίποτα, ούτε μια λέξη.» Σίμος Κάρμιος Λύκειο Λειβαδιών Σεπτέμβριος 2013 Εμπειρίες που αποκόμισα από το Διήμερο Σεμινάριο που αφορά στην ένταξη Παιδιών με Απώλεια Ακοής στη Μέση Γενική και Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση Είχα την τύχη να συμμετάσχω στο διήμερο σεμινάριο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ - Α,α,α,α,α,α,α! ούρλιαξε η Νεφέλη - Τρομερό! συμπλήρωσε η Καλλιόπη - Ω, Θεέ μου! αναφώνησα εγώ - Απίστευτα τέλειο! είπε η Ειρήνη και όλες την κοιτάξαμε λες και είπε

Διαβάστε περισσότερα

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή;

2. Από προς Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; 2. Από alexandros@hotmail.com προς dimitrios87@yahoo.com Τι κάνουν ο Αλέξανδρος και ο Δημήτρης στα δωμάτιά τους; Εσύ τι κάνεις με τον υπολογιστή; Στο Τορόντο έχει άσχημο καιρό. Ο Αλέξανδρος είναι στο δωμάτιό

Διαβάστε περισσότερα

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ

17.Γ. ΠΡΟΣΤΧΑ ΑΝΕΚΔΟΣΑ ΜΕ ΣΟΝ ΣΟΣΟ 2 - ΧΑΣΖΗΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ ΜΑΡΙΑ Βάζει η δασκάλα εργασία για το σπίτι, να ρωτήσουν πως γεννιούνται τα παιδιά. - Μαμά, μαμά, λέει ο Σοτός μόλις πήγε σπίτι, η δασκάλα μας είπε να σας ρωτήσουμε πως γεννιούνται τα παιδιά. - Δεν μπορώ τώρα,

Διαβάστε περισσότερα

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια»

«Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 «Το δαμαλάκι με τα χρυσά πόδια» (Ρόδος Δωδεκάνησα) Διαγωνισμός παραδοσιακού παραμυθιού ebooks4greeks.gr ΠΑΡΑΜΥΘΙ #39 Ψηφίστε το παραμύθι που σας άρεσε περισσότερο εδώ μέχρι 30/09/2011 Δείτε

Διαβάστε περισσότερα

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού

Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Μακρυνίτσα 2010 Ύμνος της ομάδας «Ευαγγέλιο» Βιβλία και μαθήματα ζωγραφισμένα σχήματα και τόσα βοηθήματα να μη δυσκολευτώ Απ όλους τόσα έμαθα

Διαβάστε περισσότερα

Γρίφος 1 ος Ένας έχει μια νταμιτζάνα με 20 λίτρα κρασί και θέλει να δώσει σε φίλο του 1 λίτρο. Πώς μπορεί να το μετρήσει, χωρίς καθόλου απ' το κρασί να πάει χαμένο, αν διαθέτει μόνο ένα δοχείο των 5 λίτρων

Διαβάστε περισσότερα

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία Πικρίδου-Λούκα. 2014 Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε

Διαβάστε περισσότερα

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον

Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη Ζήτησε να συναντηθούμε νύχτα. Το φως της μέρας τον ενοχλούσε, είπε. Η νύχτα είναι πιο τρυφερή, πιο ευάλωτη. Η φωνή του χανόταν. Μια φωνή τρυφερή και ευάλωτη, σαν τη νύχτα του

Διαβάστε περισσότερα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου.

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ολοκαίνουριο κόκκινο τετράδιο. Ζούσε ευτυχισμένο με την τετραδοοικογένειά του στα ράφια ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου. Κάθε μέρα έμπαινε πολύς κόσμος στο βιβλιοπωλείο και

Διαβάστε περισσότερα

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας

Bίντεο 1: Η Αµµόχωστος του σήµερα (2 λεπτά) ήχος θάλασσας ΘΥΜΑΜΑΙ; Πρόσωπα Ήρωας: Λούκας Αφηγητής 1: Φράνσις Παιδί 1: Ματθαίος Παιδί 2: Αιµίλιος Βασίλης (αγόρι):δηµήτρης Ελένη (κορίτσι): Αιµιλία Ήλιος: Περικλής Θάλασσα: Θεοδώρα 2 ΘΥΜΑΜΑΙ; CD 1 Ήχος Θάλασσας Bίντεο

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα

Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα Κώστας Λεµονίδης - Κάπως Αµήχανα 1. Παντοτινά δικός σου Ξέρεις ποιος είσαι, ελεύθερο πουλί Μέσα σου βλέπεις κι ακούς µιά φωνή Σου λέει τι να κάνεις, σου δείχνει να ζεις Μαθαίνεις το δρόµο και δεν σε βρίσκει

Διαβάστε περισσότερα

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού

Ερωτηματολόγιο Προγράμματος Ασφαλώς Κυκλοφορώ (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς Κυκλοφορώ" (αρχικό ερωτηματολόγιο) Για μαθητές Δ - Ε - ΣΤ Δημοτικού Tάξη & Τμήμα:... Σχολείο:... Ημερομηνία:.../.../200... Όνομα:... Ερωτηματολόγιο Προγράμματος "Ασφαλώς

Διαβάστε περισσότερα

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά

Η ζωή είναι αλλού. < <Ηλέκτρα>> Το διαδίκτυο είναι γλυκό. Προκαλεί όμως εθισμό. Γι αυτό πρέπει τα παιδιά. Να το χρησιμοποιούν σωστά Δράση 2 Σκοπός: Η αποτελεσματικότερη ενημέρωση των μαθητών σχετικά με όλα τα είδη συμπεριφορικού εθισμού και τις επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή! Οι μαθητές εντοπίζουν και παρακολουθούν εκπαιδευτικά βίντεο,

Διαβάστε περισσότερα

Τα παραμύθια της τάξης μας!

Τα παραμύθια της τάξης μας! Τα παραμύθια της τάξης μας! ΟΙ λέξεις κλειδιά: Καρδιά, γοργόνα, ομορφιά, πυξίδα, χώρα, πεταλούδα, ανηφόρα, θάλασσα, φάλαινα Μας βοήθησαν να φτιάξουμε αυτά τα παραμύθια! «Χρυσαφένια χώρα» Μια φορά κι έναν

Διαβάστε περισσότερα

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου

Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου Ένα βήμα μπροστά στίχοι: Νίκος Φάρφας μουσική: Κωνσταντίνος Πολυχρονίου η αγάπη ξαπλώνει όταν έχεις ευχές να σπαταλήσεις ο αέρας τελειώνει κι οξυγόνο ζητάς να συνεχίσεις όσα πρόλαβες πήρες της ψυχής σου

Διαβάστε περισσότερα

Παρόμοια νὰ σκεφθῇς ὅτι καὶ ἕνας ποὺ στέκεται κοντὰ σὲ μία μεγάλη πυρκαϊά, διατηρεῖ τὴν θερμότητα γιὰ πολὺ καιρὸ καὶ μετὰ τὴν ἀπομάκρυνσί του ἀπὸ τὴν φωτιά. Άραγε ἀπὸ ποιὰ ἄρρητη εὐωδία φιλανθρωπίας, ἀπὸ

Διαβάστε περισσότερα

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του

Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Όσκαρ Ουάιλντ - Ο Ψαράς και η Ψυχή του Μια φορά και έναν καιρό, σε ένα μακρινό ψαροχώρι, ένας ψαράς πήγαινε κάθε βράδυ στη θάλασσα και έριχνε τα δίχτυα του στο νερό. Όταν ο άνεμος φυσούσε από τη στεριά,

Διαβάστε περισσότερα

Περιμένοντας τους βαρβάρους

Περιμένοντας τους βαρβάρους ΣΥΝΤΟΜΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΘΕΜΑ : Η αναζήτηση του προσωπικού μας δρόμου. διαμέσου της ποίησης του Κ. Καβάφη Περιμένοντας τους βαρβάρους Ευαγγελία Τσολάκου εκπαιδευτικός Κωνσταντίνος Καβάφης Γεννήθηκε

Διαβάστε περισσότερα