Διακυβέρνηση από Ανώτατο

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Διακυβέρνηση από Ανώτατο"

Transcript

1 01- KATHI_17-5_KATHI NEW 16/05/15 00:15 Page 1 3/5/2015 ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8 1 ΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Eτος 6 ο Aρ. φύλλου 345 Κυπριακή Πολιτική και Oικονομική Eφημερίδα 1,50 (Απλή έκδοση) 2,90 (Βασική) 3,90 (Ενισχυμένη) ΣHMEPA SPORTS ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ: Η επόμενη μέρα της κρίσης ΑΠΟΕΛ: Οι τραυματισμοί της 10ετίας ΑΕΛ: Κινήσεις στον προγραμματισμό ΓΙΟΥΒΕVS ΡΕΑΛ Tρίτη 5/5 ΜΠΑΡΤΣΑVS MΠΑΓΕΡΝ Τετάρτη 6/5 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΤΟΝΙΣ Champions League ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ Ο Μίδας της Κύπρου Εκτυφλωτικοί ημιτελικοί >Επιστρέφει στο Καμπ Νου ο Γκουαρντιόλα >Ο Ανσελότι κόντρα στην παλιά του ομάδα >Κόντρα αδελφών, με τους Ραφίνια (Μπάγερν) και Τιάγκο Αλκάνταρα (Μπαρτσελόνα) ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΦΑΓΗΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΙΣΕΣ Σ ΘΕΡΜΙΔΕΣ ΕΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΟΛΗ ΤΗ ΝΟΣΤΙΜΙΑ ΤΕΥΧΟΣ 81 ΜΑΪΟΣ 2015 Η ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΜΥΣΤΙΚΑ Και όμως είναι Light Ολες οι συνταγές δοκιμασμένες 3 φορές ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Τελειώνουμε με τα λιμάνια σε εννέα μήνες ΓΕΥΜΑ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΙΤΑΛΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ! ΕΚΠΤΩΤΙΚΟ ΔΩΡΟΚΟΥΠΟΝΙ ΑΞΙΑΣ 60 ΑΠΟΧΥΜΩΤΗΣ BRAUN J500 ΑΠΟ 155 ΜΟΝΟ 95 Σε αντίστροφη μέτρηση βρίσκεται η διαδικασία εισόδου επενδυτών στα δύο λιμάνια της Κύπρου, λέει σε συνέντευξή του στην «Κ» ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Μάριος Δημητριάδης. Καθησυχάζει τους εργαζόμενους ότι θα διασφαλιστούν πλήρως τα εργασιακά τους δικαιώματα. Σε τρεις επενδυτές θα παραχωρηθεί το λιμάνι Λεμεσού και τον Μάρτιο του 2016 θα πέσουν οι υπογραφές. Στόχος για το λιμάνι Λάρνακας είναι να υπογραφούν τα συμβόλαια με την κοινοπραξία Ζήνων μέχρι τις 15 Ιουνίου και να μετατραπεί το λιμάνι, κυρίως, σε επιβατικό. Σελ. 11 ΓΡΑΦΟΥΝ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Η προδοσία της Αμμοχώστου ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Πού να μπει και καλοκαίρι ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥ Ο Πρόεδρος δεν επιθυμεί ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Δεύτερη ευκαιρία στο όνειρο ΕΡΑΤΩ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Το εφικτό και το ευκταίο στο Κυπριακό ΜΕΛΑΝΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ουάσιγκτον και Greekstream σε σύγκρουση ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Θα γίνει του ανωτάτου ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Ας συζητήσουμε ανοικτά και ειλικρινά ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Παρά ταύτα επιζήσαμε Διακυβέρνηση από Ανώτατο Πολιτειακό αδιέξοδο φέρνει σωρεία υποθέσεων ενώπιον των 13 μελών του Σώματος Μόνο ως υπερφορτωμένο θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς το σώμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, με το πλήθος των υποθέσεων που καταφτάνουν ενώπιον των μελών του. Δεν είναι υπερβολικός ο ισχυρισμός ότι η προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο αποτελεί πλέον για τη Δημοκρατία της Κύπρου μια συνηθισμένη τακτική, η οποία όμως προσιδιάζει με τη διακυβέρνηση Αόρατη καρατόμηση του Ν. Κατσουρίδη Τον απέβαλαν ερήμην Η αποβολή του Νίκου Κατσουρίδη προκαλεί νέα δεδομένα σ ένα κόμμα που για καιρό προσπαθούσε να κρατήσει εκτός της δημοσιότητας τις εσωκομματικές του αντιπαραθέσεις. Παιχνίδια επικράτησης απειλούν τη δυναμική του κόμματος, παρά το γεγονός ότι στο ΑΚΕΛ θεωρούν αναγκαία την «κάθαρση». Σελ. 12 Tα στοιχήματα της κυβέρνησης Το πλάνο μέχρι το τέλος του 2015 Τρία είναι τα κομβικά σημεία για την κυβέρνηση μέχρι το τέλος της χρονιάς που θεωρούνται ως στοιχήματα που πρέπει να κερδηθούν. Η μεταρρύθμιση στον δημόσιο τομέα, η αναπτυξιακή μεταρρύθμιση σε ένα δομημένο επιχειρηματικό περιβάλλον και η έξοδος της χώρας στις διεθνείς αγορές, σύμφωνα με τις εξαγγελίες, επικουρικά με τις όποιες εξελίξεις στο Κυπριακό. Σελ. 5 Το Κουμάνοβο δεν έχει επιστροφή Απειλές Αθήνας σε ΔΝΤ και Ε.Ε. Η αποκάλυψη Λαγκάρντ για δημοψήφισμα με αρνητική εισήγηση της χώρας εφόσον πολλές και σημαντικές υποθέσεις που άπτονταν του κυβερνητικού έργου διαχρονικά κατατέθηκαν ενώπιον των μελών του και προέρχονταν κατά πρώτο λόγο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Το αποτέλεσμα μεταφράζεται σ ένα πρωτοφανή για τα δεδομένα της Δημοκρατίας όγκο εργασίας που φυσιολογικά έχει δυνητικά αρνητικό αποτέλεσμα, εφόσον δεν καταγράφεται η πρόοδος που θα έπρεπε να είχε ήδη επιτευχθεί. Στην αντίπερα όχθη, τα δεκατρία μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου πρέπει να γνωματεύσουν σε μια σειρά θεμάτων που άπτονται των θεσμών και της πολιτειακής λειτουργίας του κράτους, θεμάτων που είτε ήδη έχουν καταχωρηθεί είτε αναμένεται να καταχωρηθούν το αμέσως προσεχές διάστημα. Σελ. 6, 13 Είκοσι δύο νεκρούς, και ερειπωμένα νοικοκυριά, όπως αυτό της φωτογραφίας, άφησαν πίσω τους οι συγκρούσεις ενόπλων Αλβανών με την αστυνομία της ΠΓΔΜ στο Κουμάνοβο. Την ένταση στα Σκόπια επιτείνουν η συγκέντρωση, σήμερα, της αντιπολίτευσης με αίτημα την παραίτηση του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι και η αντισυγκέντρωση οπαδών του αύριο. «Κάποιοι επιχειρούν να προκαλέσουν χάος στη χώρα», λέει στην «Κ» ο ΥΠΕΞ Νίκολα Πόποσκι. Σελ. 23 ΑΡΧΕΙΟ Η απόσταση μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών εξακολουθεί να είναι μεγάλη. Τις προηγούμενες ημέρες, η χώρα βρέθηκε μια ανάσα από τη στάση πληρωμών. Σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, ο πρωθυπουργός στις 8 Μαΐου, με επιστολή του προς τους επικεφαλής των θεσμών, προειδοποίησε πως εάν δεν υπάρξει χρηματοδότηση από την Ευρωζώνη, η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τη δόση των 740 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ. Τηλεφωνικά είχε ενημερωθεί και το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, ενώ το θέμα απασχόλησε και την τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. του Ταμείου, τους αποκαλυπτικούς διαλόγους του οποίου δημοσιεύει σήμερα η «Κ». Σελ Πρώτο επίσημο ντοκιμαντέρ για τον Κερτ Κομπέιν Ένα πλήρως εξουσιοδοτημένο ντοκιμαντέρ για το τελευταίο αυθεντικό ροκ είδωλο προβλήθηκε πρόσφατα από την αμερικανική τηλεόραση. Δεν χρειάστηκε και λίγο: 21 ολόκληρα χρόνια από τη μέρα που ο τραγουδιστής των Nirvana έβαλε τέρμα στη ζωή του σε ηλικία 27 ετών και έπειτα από πολλές μυθοπλαστικές και μη βιογραφίες, η οικογένειά του αποφάσισε να διαθέσει όλο το αδημοσίευτο υλικό, προκειμένου να ετοιμαστεί το φιλμ που θα αφηγούταν την, κατά το δυνατόν αρτιότερη, ιστορία του Κερτ. Ζωή, σελ. 1 ΑSSOCIATED PRESS Η Τουρκία αλλάζει αμανέ για το Κυπριακό Τη συμφέρει η λύση λέει Τέσσερις λόγους που καθιστούν τη λύση του Κυπριακού συμφέρουσα εξέλιξη για την Άγκυρα προβάλλει το κέντρο στρατηγικών μελετών της Τουρκίας SETAV, το οποίο διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με το τουρκικό κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Στην ίδια έκθεση και τα μέτρα πίεσης προς την ε/κ πλευρά, αν εμφανιστεί αδιάλλακτη. Οι υδρογονάνθρακες και το «Μπαρμπαρός» στον κατάλογο. Σελ. 4 Συνομιλίες με αισιοδοξία και επιφυλάξεις Συγκλίσεις και ερωτηματικά Το κοινό όραμα των δύο ηγετών για μία ενωμένη ομόσπονδη Κύπρο και η θέλησή τους για εξεύρεση λύσης συμβατής με την Ε.Ε. δημιουργεί το τρίπτυχο της ελπίδας στις συνομιλίες που επανάρχισαν. Από την άλλη ερωτηματικά δημιουργούνται από τη στάση που αναμένεται να κρατήσει η Τουρκία με φόντο τις εκλογές του Ιουνίου. Σελ. 4 ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ Νικόλας Χατζηγιάννης στην «Κ»: Θέμα του επόπτη το ωράριο τραπεζών. Ο επενδυτής θα ωφελήσει τη Cyta λέει ο Έφορος Αποκρατικοποιήσεων. Απλοποιημένες διαδικασίες για δημιουργία επιχειρήσεων. Σελ. 3, 4, 6 ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ Οι θεσμοί υπεράνω όλων Βασικός πυλώνας στην κοινωνία των πολιτών είναι η πίστη στη λειτουργία των θεσμών. Βάσει αυτών κινούμαστε, συνυπάρχουμε, πορευόμαστε. Είναι για τον απλό πολίτη απογοητευτικό ν αντικρίζει αντί τη σαφή και δίχως προσκόμματα λειτουργία των θεσμών, την παντελή έλλειψη σεβασμού των ταγών που υπηρετούν σε ανώτερα αξιώματα. Σε μια σειρά από περιπτώσεις που απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη, η λανθάνουσα προοπτική και δυναμική που πηγάζει από την εξουσία που ο καθείς θεωρεί ότι κατέχει, έδωσε τη σκυτάλη σε λάθος κινήσεις που με τη σειρά τους επέφεραν την έκπτωση και τον εκμαυλισμό μέσα στο πλαίσιο μιας άνευ προηγουμένου θεσμικής και πολιτειακής γενικότερα κρίσης. Είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να απασχολήσει όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ώστε να μη γίνει η πολιτεία μας βορά στην εξουσιαστική αντιπαράθεση οποιουδήποτε. Σελ. 24 ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ ΜΕ ΤΗΝ «Κ» ΑΕΛ VS ΑΠΟΕΛ Καυτή μάχη στον τελικό Αντίπαλοι με προηγούμενα είναι οι δύο ομάδες που κοντράρονται την Τετάρτη 20 Μαΐου στον τελικό του Κυπέλλου Κύπρου Coca Cola στο ΓΣΖ. ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Γιώργος Ελευθερίου Ο αμυντικός της ΑΕΛ μιλάει αποκλειστικά στην «Κ» για την καθιέρωσή του, τις ευθύνες που έχει στην ομάδα, τη δίψα να κατακτηθεί ο τίτλος του κυπέλλου. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟ K SPORTS Ο ΤΕΛΙΚΟΣ ΤΟΥ χρόνια πριν στο Μακάρειο Η μηχανή του χρόνου γυρίζει 36 χρόνια πριν και αναβιώνει τον τελικό κυπέλλου του 1979 μεταξύ ΑΠΟΕΛ-ΑΕΛ, τον πρώτο τελικό στο νεόκτιστο τότε Μακάρειο. CHAMPIONS LEAGUE Μεγάλη μάχη δύο κόσμων Οι δύο φιναλίστ του τελικού του Champions League, Μπαρτσελόνα και Γιουβέντους προέρχονται από δύο εντελώς διαφορετικές ποδοσφαιρικές σχολές.

2 02-KATHI NEW_Master_cy 15/05/15 22:20 Page 2 2 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΕΛΙΔΑ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Η προδοσία της Αμμοχώστου Η νέα επωδός εκείνων, που μοιάζει πλέον να απεχθάνονται ακόμα και την πιθανότητα λύσης, έχει σχέση με την περίκλειστη Αμμόχωστο. Στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης περί των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) άκουσα από αέρος έναν πολιτικό κι έναν αναλυτή να λένε ότι «είναι αδιανόητο να συζητούμε για τέσσερις γειτονιές του Βαρωσιού τη νομιμοποίηση του αεροδρομίου της Τύμπου, γεγονός που σημαίνει εκχώρησης κυριαρχίας». Αντιλαμβάνομαι ότι οι ίδιοι γνωρίζουν ότι παραποιούν ασύστολα την αλήθεια, επινοώντας νέα σκιάχτρα για να φοβίσουν τον κόσμο σε περίπτωση που θα κληθεί ξανά να τοποθετηθεί σε ένα δημοψήφισμα. Την Αμμόχωστο, από Ιφιγένεια που ήταν για τους πολιτικούς μέχρι πρόσφατα, φαίνεται ότι τώρα θα την ξεφτιλίσουν υποβιβάζοντάς την σε «τέσσερις γειτονιές». Η Αμμόχωστος ήταν πάντα η πρώτη θυσία στον ούριο άνεμο των συνομιλιών. Ωστόσο, μας δόθηκε μια μοναδική ευκαιρία για να επιστρέψουν οι κάτοικοί της το 1978, όταν μας προτάθηκε το Αγγλο- Αμερικανο-Καναδικό Σχέδιο με τον όρο, να δεχθούμε να παρακαθίσουμε σε συνομιλίες. Τότε παρενέβη η Μόσχα προς το ΑΚΕΛ και μέσω αυτού προς τον πρόεδρο Σπύρο Κυπριανού και απαντήσαμε, «όχι, δεν θα πάρουμε την πόλη». Μάλιστα, σαν άλλοθι για την άρνηση επινοήθηκε και ο εξυπνακισμός, «δεν θα αμμοχωστοποιήσουμε το Κυπριακό»! Στην ουσία την ώρα που το ΝΑΤΟ μάς επέστρεφε το Βαρώσι, η πολιτική ηγεσία της τότε εποχής αγόγγυστα πουλούσε τους Βαρωσιώτες. Οι οποίοι ως αυθεντικοί Κυπραίοι και κατά τον Δέρβη ζοππόβορτοι, πότε δεν ζήτησαν τον λόγο για εκείνη τη μεγάλη προδοσία. Όπως όλοι εμείς οι υπόλοιποι, που δεν ζητήσαμε τον λόγο για το πραξικόπημα, το ΧΑΚ, την Ήλιος, το Μαρί και το «κούρεμα». Μετά το Αγγλο-Αμερικανο-Καναδικό Σχέδιο καμιά πραγματική ευκαιρία επιστροφής του Βαρωσιού δεν ήρθε στην επιφάνεια. Το 1983 είχαμε τους «Δείκτες» Κουεγιάρ, τους οποίους ο Σπύρος Κυπριανού εξουδετέρωσε με την πολιτική της πρόταξης και μετά επί Γιώργου Βασιλείου τις «Ιδέες» Γκάλι που ενώ πήγαιναν καλά, έγιναν θυσία στον προεκλογικό βωμό από τον ΔΗΣΥ. Ακολούθησε η εποχή του «ενεργού ηφαιστείου» και των S- 300 του Γλαύκου Κληρίδη με τα κατοχικά δεδομένα να έχουν εμπεδωθεί σε τέτοιο βαθμό που μια ολόκληρη γενιά γεννηθείσα μετά το 74 είχε ήδη αναγιωθεί με ρίζες χωρίς μνήμες από την κατεχόμενη Κύπρο. Η Αμμόχωστος, που το 1978 θα χρειαζόταν ένα ξεσκόνισμα κι ένα σφουγγάρισμα για να επανεγκατασταθούν οι άνθρωποί της, ήταν πια πόλη-φάντασμα Η δεύτερη ουσιαστική ευκαιρία επιστροφής των Αμμοχωστιανών και όχι μόνο αυτών, ήταν το 2004 με το δημοψήφισμα. Με μπροστάρη τον Τάσσο Παπαδόπουλο και πρωταγωνιστή και πάλι το ΑΚΕΛ, η ηγεσία είπε «όχι» και ο Δημήτρης Χριστόφιας επινόησε τότε ένα άλλο ιστορικό εξυπνακισμό, για να το δικαιολογήσει: «λέμε όχι για τσιμεντώσουμε το ναι» Πέρασαν 11 χρόνια, το τσιμέντο Χριστόφια έσφιξε γύρω από τα πόδια μας κι αιχμαλωτίζει το κάθε μας βήμα Όμως ούτε το Βαρώσι μας κάνει πια. Είναι «τέσσερις γειτονιές» γεμάτες φίδια και τρωκτικά. Με τα μυαλά που κουλαντρίζουμε, προσεχώς θα τις καθαρίσουν επεκτείνοντας την κατοχή κατά τέσσερις, έστω, τουριστικές γειτονιές, αφού σε λίγο καιρό θα συμπληρώσουμε μισό αιώνα κατοχής. Κι ο κατακτητής γνωρίζει πολύ καλά ότι, όταν η μνήμη δεν έχει ρίζες, η ψυχή δεν έχει θέλω..! ΟΜΗΡΟΥ & ΣΕΒΕΡΗ/ Γράφει ο ΟΝΑΣΑΓΟΡΑΣ Οι αδελφές Τατά, το πόλιπιφ και τα λικεράκια! Το έλα να δεις γίνεται αυτές τις ημέρες στη Νομική Υπηρεσία. Ο μόνος που αποστρέφει το βλέμμα είναι ο Νίκαρος. Απαξιεί! Κανονικά έπρεπε να βάζουν είσοδο για να περνάει ο κόσμος να τους βλέπει! Το σίγουρο είναι ότι θα μαζεύονταν μεγάλα ποσά... Πώς δεν το σκέφτηκε αυτό ο Χάρης; Η αλήθεια είναι πως η τραγωδία εξελίσσεται πια σε κωμωδία. Ως γνωστό μετά το αίτημα του Αρχηγού της Αστυνομίας για συνδρομή από τη Νομική Υπηρεσία για τον τρόπο ελέγχου του ίδιου του γενικού εισαγγελέα για τις καταγγελίες του Ρίκκου, ο Κώστας Κληρίδης έδωσε την υπόθεση σε οκτώ εισαγγελείς. Ο ίδιος δεν θα μπορούσε να γνωματεύσει για τον εαυτό του... Ο Ρίκκος με επιστολή στις οκτώ κυρίες εισαγγελείς τους ζητούσε να αρνηθούν να τοποθετηθούν σε θέματα που αφορούσαν τους προϊστάμενους τους, τον γενικό εισαγγελέα και τον βοηθό γενικό εισαγγελέα. Ανέμενε μάλιστα τη γραπτή τους τοποθέτηση, η οποία ποτέ δεν έφθασε... Στη συνέχεια τους έγραψε δεύτερη επιστολή με την οποία τους ζητούσε να του παραδώσουν τον φάκελο με τις δικές του καταγγελίες κατά του γενικού εισαγγελέα και άλλων. Η αιτιολογία του ήταν πως βάσει του Συντάγματος ο ίδιος αντικαθιστά τον γενικό εισαγγελέα όταν αυτός κωλύεται... Εάν αντιλήφθηκα σωστά, ο γενικός εισαγγελέας δεν μπορεί να γνωματεύσει για υπόθεση που τον αφορά άμεσα αλλά ο Ρίκκος μπορεί;... Τελικά οι οκτώ εισαγγελείς, αφού συσκέφθηκαν αποφάσισαν και κράτησαν τον φάκελο. Και τον μελέτησαν. Όχι όλες. Οι οκτώ έμειναν πέντε, οι τρεις δήλωσαν κώλυμα και δεν συμμετείχαν στην εξέταση των καταγγελιών του Ρίκκου. Η ιστορία αρχίζει να μου θυμίζει τις αδελφές Τατά από τον Λαγκαδά! (Μα η μοίρα κυβερνάααα...). Οι πέντε λοιπόν αποφάσισαν ότι δεν στοιχειοθετείται ποινικό αδίκημα από τις καταγγελίες Ρίκκου γι αυτό ο φάκελος επιστράφηκε για αρχειοθέτηση... Πληροφορίες που έφθασαν εντελώς συμπτωματικά κοντά μου μιλούν για νέα αντεπίθεση του Ρίκκου. Είχε, λέει, ένα σχέδιο Β το οποίο ετοιμάζεται να ενεργοποιήσει άμεσα! (Μήπως αν τον έβαζε εξαρχής ο Νίκαρος στο Υπ. Εξωτερικών να είχαμε και κέρδος;) Άϊντα: «Όπως πάνε οι Λεμεσιανοί θα μου σπάσουν το χέρι!» Και ενώ στη Νομική Υπηρεσία συνέβαιναν αυτά ο Νίκαρος είχε την πρώτη του επίσημη συνάντηση με τον Μουσταφά. Ούτε μια λεξούλα δεν βρήκε να πει για την κωμωδία... Δημοσιογράφος σχολιάζοντας χθες τη συνεχιζόμενη απαξίωση του Νίκαρου, διερωτήθηκε εάν η στάση του πηγάζει από τη «βεβαιότητά του» ότι σύντομα θα λυθεί το Κυπριακό και θα αλλάξουν όλοι και ο Κληρίδης και ο Ρίκκος και η Χρυστάλλα... «Αν το σκεφτεί καλά κάποιος, είναι ισχυρό το κίνητρο του Νίκαρου να λύσει άμεσα το Κυπριακό», σχολίασε άλλος πολιτικός συντάκτης σε χθεσινό πηγαδάκι. Η επίσημη πρώτη Νίκαρου Ακιντζί έγινε σε «θετικότατο κλίμα». Η παρομοίωση του Νίκαρου. Δεν μίλησε για καλό ή θετικό κλίμα. Μίλησε για θετικότατο! Και ΜΟΕ εξαγγέλθηκαν και υποσχέσεις ότι μέχρι το τέλος του μήνα θα εξαγγελθούν και άλλα δόθηκαν... Εάν συνεχίσουν έτσι φοβούμαι ότι δεν θα χρειαστούν μέχρι το τέλος του έτους για να το λύσουν... Η χημεία που αναπτύχθηκε μεταξύ Νίκαρου Ακιντζί είναι άνευ προηγουμένου. Εάν δεν τους έβαλε κάτι στο ποτό ο Αϊντε σίγουρα θα γνωρίζονταν από πιτσιρίκια και θα έπαιζαν μαζί μπάλα ή κρυφτό στις γειτονιές ΚΥΠΕ της Λεμεσού... Δεν εξηγείται διαφορετικά τέτοια συναντίληψη και προσέγγιση. Ακόμα και ο Αϊντε έμεινε με το στόμα ανοικτό και ψάχνει τις αιτίες. Εάν έμαθα κάτι από τη συνάντηση Νίκαρου Ακιντζί είναι ότι ο Μουσταφά δεν είναι και τόσο εχθρός του αλκοόλ. Τα λικεράκια του τα πίνει... Λικεράκια, όχι ουϊσκάκια... για να πάω και στο άλλο φλέγον θέμα... Η αποβολή του Κατσουρίδη από το ΑΚΕΛ δεν υπάρχει. Δεν είναι σχήμα λόγου, κυριολεκτώ! Δεν υπάρχει! Στην περίπου 400 λέξεων ανακοίνωση του κόμματος δεν γίνεται καμιά αναφορά στην αποβολή του από την Κεντρική Επιτροπή. Λες και πρόκειται για φάντασμα! Ούτε πως πρόκειται για βουλευτή του κόμματος, για καραμπινάτο στέλεχος που θα μπορούσε να ήταν και γ.γ. Τον απέβαλαν χωρίς να τον... ονοματίσουν. Ο ίδιος ο «έξω απ εδώ» να ήταν θα του φέρονταν καλύτερα... Γιατί τόση... ανυπαρξία; Και το ίδιο το φάντασμα γιατί δεν βγαίνει να μιλήσει; Η υπόθεση είναι πολύ πιο σοβαρή απ όσο φαίνεται ή στο ΑΚΕΛ θα γίνει της... Νομικής Υπηρεσίας! Στην ανακοίνωση του ΑΚΕΛ κυριαρχεί μόνο ένα όνομα: Βενιζέλος Ζαννέτος. «Ανακρίθηκε, δικάστηκε και καταδικάστηκε ως θύμα σκευωρίας που έστησαν πολιτικοί αντίπαλοι του ΑΚΕΛ». Μπορεί και να είναι έτσι αλλά με ανακοινώσεις σε στυλ πολιτικού μυθιστορήματος ούτε ο Ζαννέτος θα σωθεί ούτε το... ΑΚΕΛ. Στο στρατόπεδο του πρίγκιπα Νικόλαου όλα πάνε βάσει σχεδίου. Έχουν ανακοινωθεί στην ώρα τους οι 18 σύμβουλοι. Απ όσα άκουσα παρ ολίγο να ήταν είκοσι... Κάποιοι, ορκισμένοι εχθροί του νεαρού αρχηγού, υποστηρίζουν ότι εκείνο που αποδεικνύει η ανακοίνωση των 18 συμβούλων είναι η μεγαλομανία του ανδρός που δεν θα ησυχάσει εάν δεν καθίσει στον θρόνο του Προεδρικού. «Βιάστηκε πολύ να φτιάξει Υπουργικό», σχολίασε χθες κάποιος της εσωκομματικής αντιπολίτευσης... Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο πρίγκιπας απλά έκανε πράξη όσα εξήγγειλε ο πάλαι ποτέ πολιτικός του φίλος Γεώργιος Λιλλήκας. «Το μόνο που αυτός, αντί να προπωλήσει αέριο, προπώλησε... εξουσία» ήταν το σχόλιο ΕΔΕΚίτη που γνωρίζει πώς κινείται η πολιτική σκακιέρα. Στην παρατήρησή μου «εντάξει το τελευταίο είναι λίγο χοντρό γιατί εκ προοιμίου θεωρείς πως οι σύμβουλοι ανέλαβαν τις θέσεις τους ελπίζοντας σε ανταλλάγματα» ο ΕΔΕΚίτης σχολίασε: «Δεν ξέρω εάν τελικά θα είναι ανταλλάγματα. Είναι ένα είδος πολιτικών χρεογράφων. Μια νέα πολιτική Λαϊκή» Η τρίτη εκδοχή για τους συμβούλους είναι πολύ πιο απλή. Τη διατύπωσε ΑΚΕΛικός ο οποίος είχε μάλιστα συνεργαστεί με το ΔΗΚΟ παλαιότερα. Όπως υποστηρίζει «η κίνηση του Νικόλα να ανακοινώσει τους 18 συμβούλους είναι απλά μαθηματικά: 18Χ100= Αριθμός καθόλου ευκαταφρόνητος εάν μεταφραστεί σε ψήφους. Τόσο απλά!». Ο ίδιος διερωτήθηκε εάν με την κίνηση του Νικόλα θα επιστρέψουν όσοι είχαν εγκαταλείψει το ΔΗΚΟ ή θα πεισθούν νέοι ψηφοφόροι να ενταχθούν... Στην ερώτησή μου γιατί τόση δυσπιστία απάντησε: «Ας πάρουμε για παράδειγμα τον «ΑΚΕΛικό» Νίκο Κλεάνθους. Μπορεί ο Νικόλας να βρει κοινό δρόμο μαζί του; Αν τον έπαιρνε για σύμβουλο ο Άντρος Κυπριανού ή ο Αβέρωφ θα μπορούσαν να κάνουν χωριό. Με τον Νικόλα όμως...». Και κατέληξε: «Έχει πάντως ενδιαφέρον το πολιτικό πείραμα του πρίγκιπα»... Ο ΦΙΛΙΣΤΩΡ Επιλογή: ΜΙΧΑΛΗΣ Ν. ΚΑΤΣΙΓΕΡΑΣ 49 χρόνια πρίν στην «Κ» 17.V.1966 ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΤΣΑΟΥΣΕΣΚΟΥ: Μόσχα, 16.- Συμφώνως προς καλώς πληροφορημένας ενταύθα πηγάς, η ρουμανική Κυβέρνησις, κατά την παρελθούσαν εβδομάδα, εις διακοινώσεις της προς τας Κυβερήσεις των κρατών μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, εκφράζει την άποψίν της, ότι η ρωσική αντίληψις περί της ευρωπαϊκής ασφαλείας δεν συμβιβάζεται με την πραγματικότητα και ότι, ως εκ τούτου, η διατήρησις ρωσικών στρατευμάτων επί του εδάφους των κρατών μελών του Συμφώνου δεν είναι πλέον δικαιολογημένη. Η ρουμανική αυτή διακοίνωσις υπήρξε ταυτόσημος προς όλα τα κράτη μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και απεστάλη προς αυτά μετά την επιστροφήν του Σοβιετικού ηγέτου κ. Λεονίντ Μπρέζνιεφ ενταύθα από την ρουμανικήν πρωτεύουσαν. Η ρουμανική διακοίνωσις περαιτέρω γνωστοποιεί προς τας Κυβερνήσεις των λοιπών ανατολικών χωρών ότι δεν δύναται να συμφωνήση εις την υποχρέωσιν καταβολής εφεξής των εξόδων συντηρήσεως ξένων στρατευμάτων που ευρίσκονται εις το έδαφος κρατών μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας. [ ] Η ρουμανική Κυβέρνησις προτείνει όπως, εις περίπτωσιν καθ ην κράτος μέλος του Συμφώνου της Βαρσοβίας ήθελε κρίνη ότι έχει ανάγκην ρωσικών ή άλλου κράτου μέλους στρατευμάτων, θα πρέπει να υπογράφη διμερή συμφωνίαν με το κράτος αυτό. Εις την ιδίαν συμφωνίαν θα πρέπει να ρυθμίζεται επίσης και το καθεστώς στρατιωτικών βάσεων επί ξένου εδάφους. (Εις την φωτογραφίαν ο τότε ηγέτης της Ρουμανίας Νικολάε Τσαουσέσκου.) ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΣΓΟΥΡΙΤΣΑΣ: Εκηδεύθη χθες την 5ην μ.μ. εκ του μητροπολιτικού ναού ο αποθανών προχθές καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Γ. Σγουρίτσας. [ ]. Με άριστα το 10 ΑΡΙΣΤΟΙ ΤΩΝ ΑΡΙΣΤΩΝ / Γράφει Ο ΣΠΟΝΔΟΦOΡΟΣ Παράδοση, από γενιά σε γενιά 1Στη δημοκρατία του πόλιπιφ. Ο Τάσσος Παπαδόπουλος, λάτρης των γεύσεων του βοδινού στο κουτί, είναι γνωστό πως είχε γεμάτα τα ερμάρια της κουζίνας του Προεδρικού, έτοιμα για λιγούρα με φρέσκο ψωμί, χαλούμι και τηγανιά με αβγό. 2Στο δικό μου ΔΗΚΟ. Φυσικό ήταν ο Πρίγκιπας να στηρίζει τις άπορες οικογένειες με το αγαπημένο φαγητό του Πατέρα. Πάντως, το σίγουρο είναι ότι ο Νικόλας δεν τρώει το ευτελές έδεσμα των φτωχών. Πιο χαμηλά από μια πίτα σουβλάκια χωρίς ξιδάτα δεν έχει πέσει ποτέ. Δεν το επιτρέπει η Γιώτα. 3Στους Άριστους. Ως γνωστόν ο Τρυφωνίδης ο εραστής του πόλιπιφ είναι αδελφός του Τρυφωνίδη προέδρου του ΡΙΚ εραστή του έργου της Κεντρικής, που είναι αδελφός του Τρυφωνίδη τέως διευθυντή των Φυλακών. Αυτή δεν είναι οικογένεια, είναι πολιτικό χταπόδι. 4Στη Σφίγγα. Η στήλη στηρίζει τον σύντροφο στην πολιτική και συναγωνιστή του Lifestyle Νίκο Κατσουρίδη, στον αήθη πόλεμο που δέχεται από τα τσιράκια Χριστόφια. Σύντροφε, γερά πάρ τους τα γκομενικά. 5Στο μπουρδέλο. Ε, πώς άλλο να χαρακτηρίσω τη Νομική Υπηρεσία, όπως την κατάντησαν οι επίγονοι των ένδοξων Τριανταφυλλίδηδων, Κληρίδηδων και λοιπών πολιτικών βουλευτάδων. 6Στα παιδιά του Ζεβεδαίου. Όλα τα προβλήματα της Κύπρου ξεκινούν από τη δεύτερη γενιά. Ο Ρίκκος ήταν πιστός διάδοχος στην παράδοση των ασήμαντων δικηγόρων που μπήκαν στην κυπριακή πολιτική και απέκτησαν φήμη, χρήμα και παρέμβαση. Αυτό που λέμε στην ιστορία με το μυρμήγκι και τα φτερά. Ο Κώστας, πιστός κι αυτός στην παράδοση των Κληρίδηδων, με συγγένεια και στο σόι των Τριανταφυλλοπολυβιαίων ανέλαβε το πόστο για το οποίο γεννήθηκε. Οι πρώτες γενιές των ανθρώπων του Μακάριου που έστησαν την κυπριακή μπουρζουαζία θα κλαίνε ψηλά για τη γελοιότητα και των δύο επιγόνων. 7Στον Healthy. Η στήλη έχει ενημερωθεί πως ο Πρόεδρος μόλις κάνει μια από τις «συγκρατημένες» του δηλώσεις για το Κυπριακό, χρειάζεται πέντε λεπτά για high five πανηγυρισμούς, αγκαλιά με Πετρίδη και Χριστοδουλίδη. Τέτοιο λαχείο που του έτυχε με τον Ακιντζί ενώ πήγαιναν όλα κατά διαόλου Ammochostos Yiok! 8Στα θεία. Βέβαια, λοιποί healthy αναλυτές αποδίδουν την προεδρική τύχη σε βοήθεια από τον ουρανό. Όχι δεν εννοούν ότι έπιασαν τόπο οι προσευχές από το ιερό τζακούζι. Απλά η κυρία Άντρη δεν έχει αφήσει μοναστήρι και παρεκκλήσι χωρίς κερί για τον Νίκο της. 9Στον τεκέ. Η στήλη μεταφέρει στην Προεδρία την άρνηση των εστιατορίων και μπαρ της πρωτεύουσας να εφαρμόσουν τον νόμο απαγόρευσης του καπνίσματος. Στηρίζουν, λένε την ηρωική επανάσταση του Προέδρου τους, ο οποίος έχει επιτρέψει το ελεύθερο κατά το δοκούν το κάπνισμα σε όλους τους χώρους του Προεδρικού. Rothmans for ever. Στη Χορηγία. Πληροφορίες 10 πως προσφέρθηκε θέση οδηγού στη Χρυστάλλα, μετά την απόλυσή της όταν και αν έρθει, από τη Strakka Racing δεν έχουν επαληθευτεί. Αληθεύει όμως πως η Κεντρική τής κτίζει πίστα για να τρέχει όσο θέλει με το υπηρεσιακό χωρίς να τη συλλαμβάνουν οι κάμερες της τροχαίας. Πρόεδρος Δ.Σ.: ΚΩΣΤΑΣ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ Διευθύνων Σύμβουλος: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΟΤΤΙΔΗΣ Διευθυντής: ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΡΑΣΧΟΣ Αρχισυντάκτης: ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ Αρχισυντάκτης Οικονομικού: ANΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Υπεύθυνος Υλης: MIXAΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος Ατελιέ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ Iδιοκτησία «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΚΔΟΣΗ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ» Νίκου Κρανιδιώτη 7Ε, 3ος όροφος, 2411 Έγκωμη, Λευκωσία, Κύπρος Τηλ.: Fax: Σύνταξη Fax: Διαφημιστικό Τμήμα - Μικρές Αγγελίες ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Eκδίδεται σε συνεργασία και μετά από άδεια της εταιρείας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε. Διευθυντής: ΑΛΕΞΗΣ ΠΑΠΑΧΕΛΑΣ Διεύθυνση συντάξεως: ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ - ΚΩΣΤΗΣ ΦΑΦΟΥΤΗΣ - ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΤΕΛΑΣ

3 03-ADV PEIREOS_Master_cy 15/05/15 18:57 Page 1

4 04-POLITIKI_Master_cy 15/05/15 23:27 Page 4 4 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Η Άγκυρα εκτιμά ότι συμφέρει τώρα η λύση Οι 4 λόγοι παρατίθενται σε έκθεση του κέντρου στρατηγικών μελετών της Τουρκίας, SETAV, μαζί με τις πιέσεις επί της ε/κ πλευράς Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΕΛΓΙΑ Σε μια πολύ κρίσιμη φάση για το Κυπριακό και ενώ ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συναντά τον νέο ηγέτη της τ/κ κοινότητας, το κορυφαίο κέντρο στρατηγικών μελετών της Άγκυρας, SETAV, το οποίο διατηρεί πολύ στενές σχέσεις με το τουρκικό κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) δίνει στη δημοσιότητα ένα κείμενο εργασίας, το οποίο θέτει επί τάπητος μια σειρά σημαντικών ερωτημάτων. Η ανάλυση του Ιδρύματος Πολιτικών, Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών επιχειρεί να δώσει απάντηση σε ερωτήματα όπως το: Πώς ερμηνεύει η Άγκυρα τις πρόσφατες εξελίξεις στην τ/κ κοινότητα; <<<<<<< Πώς η Άγκυρα σκοπεύει να φορτώσει πολιτικό κόστος στον Αναστασιάδη, «αν αποδειχθεί αδιάλλακτος». Για ποιο λόγο η λύση του Κυπριακού εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Τουρκίας; Οι τελευταίες «θετικές εξελίξεις» στο Κυπριακό είναι όντως θετικές; Ποια βήματα θα πρέπει να αναμένονται από την τουρκική πλευρά στη νέα περίοδο; Η τουρκική ανάλυση, την οποία έχει στη διάθεσή της η «Κ» και η οποία φέρει τον τίτλο «Μετά από τις Προεδρικές Εκλογές της ΤΔΒΚ», ξεκινά υπογραμμίζοντας ότι μετά τις «βουλευτικές εκλογές» του 2015, η τ/κ κοινότητα έχει χωριστεί σε δύο, ίσης ισχύος, αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Αυτό που επιθυμεί τη διατήρηση του στάτους κβο το άλλο που επιδιώκει την πολιτική αλλαγή Η Άγκυρα εκτιμά ότι της συμφέρει τώρα η λύση, διότι: (α) εξυπηρετείται η ενταξιακή της πολιτική, (β) απαλλάσσεται από την οικονομική στήριξη της «ΤΔΒΚ», (γ) αξιοποιεί ενεργειακή συνεργασία με την Κύπρο, (δ) ομαλοποιούνται οι σχέσεις της με Κύπρο, Αίγυπτο και Ισραήλ. EPA και την άμεση λύση του Κυπριακού. Σε αυτή τη νέα περίοδο, η λύση του Κυπριακού βρίσκει σύμφωνη την Τουρκία η οποία θεωρεί ότι θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά της ως προς την ένταξή της στην Ε.Ε., την απαλλαγή της από το οικονομικό βάρος της ενίσχυσης της «ΤΔΒΚ», τη δρομολόγηση της συνεργασίας με την Κύπρο στον τομέα της ενέργειας και τέλος την ομαλοποίηση των σχέσεών της με την Κύπρο, την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Ωστόσο, η έκθεση προχωρά διευκρινίζοντας ότι ενώ η λύση είναι επιθυμητή από την Τουρκία, την παρούσα περίοδο δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για αυτή ή τουλάχιστον είναι ακόμη πολύ νωρίς για να εκφράζονται ελπίδες για την τελική λύση του Κυπριακού. Σύμφωνα με την έκθεση, ο Μουσταφά Ακιντζί δεν πρόκειται να υιοθετήσει μια πολιτική ρήξης με την Άγκυρα. Σύμφωνα με το SE- TAV, η πρόσφατη ένταση στις σχέσεις Ακιντζί-Άγκυρας, που έχει ήδη αποσυμφορηθεί, είχε ως σημείο εκκίνησης τη διαφορετική ορολογία, που η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί σχετικά με το μέλλον των σχέσεων τ/κ κοινότητας Άγκυρας. Επίσης τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών αποδεικνύουν ότι η τ/κ κοινότητα δεν επιθυμεί τη ρήξη με την Τουρκία. Άλλωστε, ο νεοεκλεγείς ηγέτης των Τ/κ δεν υποσχέθηκε προεκλογικά να ακολουθήσει μια πολιτική διαφορετική από αυτή της Τουρκίας, ούτε αμφισβήτησε τα δικαιώματα της ως εγγυήτριας δύναμης. Δεν προκρίνουν τα ΜΟΕ Ποια είναι όμως η θέση του SE- TAV, στα «ζητήματα ουσίας», τα οποία καλλιεργούν ένα νέο θετικό κλίμα στην Κύπρο; Το τουρκικό think tank, αποκλείει την επιστροφή της κλειστής πόλης της Αμμοχώστου «άνευ προηγούμενης άρσης της οικονομικής απομόνωσης της τ/κ κοινότητας» ζήτημα όπως σημειώνεται επί του οποίου η ε/κ πλευρά αποφεύγει να δεσμευτεί, και προσθέτει; «Ο υπουργός Εξωτερικών της Νότιας Κύπρου, Ιωάννης Κασουλίδης απαντώντας στην πρόταση Ακιντζί δήλωσε ότι θα μπορούσε να επιτραπούν οι απευθείας πτήσεις στο Ερτζάν Δύσκολη συγκυρία για τουρκική διπλωματία Η επανέναρξη των συνομιλιών στο Κυπριακό και οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία δεν είναι τα μόνα ζητήματα που απασχολούν αυτή τη στιγμή το τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών. Η κορύφωση της έντασης στις σχέσεις Δύσης- Ρωσίας, αφήνει εκτεθειμένη την Τουρκία, η οποία στηρίζεται στη ρωσική βοήθεια για τη δημιουργία του πρώτου πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Σε διεθνές επίπεδο η 100ή επέτειος της Αρμένικης Γενοκτονίας γίνεται αιτία για να πληγεί το γόητρο της Άγκυρας, ενώ την ίδια στιγμή η Τουρκία παρακολουθεί σαν θεατής τις κινήσεις της Τεχεράνης στο Ιράκ και τη Συρία. Γι αυτούς τους λόγους η Άγκυρα προωθεί τη συνεννόηση με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ και περνά στην αντεπίθεση στα μέτωπα της Υεμένης και της Συρίας, όπου οι ισλαμιστικές δυνάμεις, οι οποίες υποστηρίζονται και κατευθύνονται από τις τουρκικές μυστικές δυνάμεις προχωρούν στην κατάληψη σημαντικών αστικών κέντρων με αντάλλαγμα το άνοιγμα του Βαρωσιού, αλλά δεν αναφέρει κανένα περαιτέρω βήμα». Η έκθεση συνεχίζει σημειώνοντας ότι, «είναι πολύ δύσκολο να προβλέψουμε την επίδραση που θα έχουν τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) στη στάση της ε/κ πλευράς σχετικά με τη λύση. Απεναντίας, τέτοιου είδους προσπάθειες (ΜΟΕ) μπορούν να καλλιεργήσουν την άποψη ότι η συνεργασία (των δύο κοινοτήτων) είναι εφικτή και χωρίς λύση. Με άλλα λόγια, ακόμη αν άνοιγε το Βαρώσι, οι τ/κ ομάδες συμμετείχαν στο ίδιο πρωτάθλημα με τις ε/κ και Τ/κ και Ε/κ χρησιμοποιούσαν μία και μοναδική κάρτα SIM, η διχοτόμηση και η οικονομική απομόνωση των Τ/κ θα μπορούσαν να διαιωνιστούν». Πιέσεις από Άγκυρα επί του Αναστασιάδη Εφόσον, δεν «αποδίδουν» τα ΜΟΕ, τι είδους πρωτοβουλίες καλείται να λάβει η Τουρκία ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την πολυπόθητη λύση; Σύμφωνα με την τουρκική έκθεση την παρούσα στιγμή η ε/κ πλευρά τηρεί αδιάλλακτη στάση στις συνομιλίες κυρίως λόγω της πίεσης που δέχεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και το κόμμα του από εθνικιστικές δυνάμεις. Σε μια τέτοια συγκυρία, μόνο εάν οι Ε/κ διαπίστωναν ότι η μη λύση του Κυπριακού συνοδεύεται από υψηλό κόστος, θα μπορούσαν να τροποποιήσουν τη στάση τους. Πώς όμως θα συμβεί αυτό; Το SETAV προτείνει το σενάριο επανέναρξης των τουρκικών ερευνών για φυσικό αέριο και τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ και της Ε.Ε. Σε ό,τι αφορά το πρώτο «μέτρο» της Άγκυρας, η έκθεση τονίζει: «Η επανέναρξη των ερευνών, τις οποίες διεξάγει η Τουρκία για λογαριασμό της ΤΔΒΚ και οι οποίες διακόπηκαν τον Απρίλιο σε συνδυασμό με την ενδεχόμενη ανακάλυψη μεγάλων ενεργειακών αποθεμάτων στο βόρειο κομμάτι του νησιού θα μπορούσε να τονώσει τη θέληση της ε/κ πλευράς για λύση». Σε ό,τι αφορά δε τον ρόλο της Ε.Ε. και κυρίως των ΗΠΑ, η τουρκική έκθεση τονίζει ότι ο ξένος παράγοντας θα εμπλακεί στις συνομιλίες για να εμποδίσει την απομάκρυνση της ε/κ πλευράς από το τραπέζι συνομιλιών. Το τρίπτυχο της ελπίδας στις διαπραγματεύσεις Θέληση για λύση, συμβατότητα με την Ε.Ε. και ομόσπονδη Κύπρος δένουν Αναστασιάδη και Ακιντζί, ενώ η Λευκωσία διατηρεί και επιφυλάξεις για τη στάση της Τουρκίας Της ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Η αισιοδοξία που ολοένα και πιο αβίαστα εκφράζεται από κυβερνητικούς αξιωματούχους στη Λευκωσία για την πορεία των συνομιλιών στο Κυπριακό είναι ενδεικτική και από τις συχνές αναφορές που γίνονται τόσο για το θετικό κλίμα που επικρατεί στις συναντήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί όσο και για την προοπτική <<<<<<< Η επιστροφή στις συνομιλίες και η έναρξη της τρίτης φάσης των διαπραγματεύσεων σφραγίζεται από το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε στα Κατεχόμενα. να σημειωθεί πραγματική πρόοδος στις διαπραγματεύσεις. Όπως σχετικά μεταφέρει στην «Κ» αρμόδια κυβερνητική πηγή, η επιστροφή στις συνομιλίες και η έναρξη της τρίτης φάσης των διαπραγματεύσεων σφραγίζεται από το νέο πολιτικό σκηνικό που διαμορφώθηκε στα Κατεχόμενα και τις νέες προσεγγίσεις που ο κ. Ακιντζί παρουσιάζει στον Ελληνοκύπριο συνομιλητή του. Για πρώτη φορά, προσθέτει, έχουμε απέναντί μας έναν συνομιλητή που δείχνει να σέβεται την επιχειρηματολογία που αναπτύσσει η άλλη πλευρά και εμφανίζεται πρόθυμος να συζητήσει τα διάφορα ζητήματα με στόχο την εξεύρεση λύσης. Όπως, εξηγεί η ίδια πηγή στην «Κ», η ελληνοκυπριακή πλευρά τώρα έχει έναν συνομιλητή με τον οποίο μπορεί να κτίσει στη βάση ενός κοινού οράματος για μια ενωμένη ομόσπονδη Κύπρο και την κατάληξη σε μια λύση που θα είναι συμβατή με τα πρότυπα και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν και η πρώτη συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί παρουσία του ειδικού συμβούλου του γενικού γραμματέα των ΗΕ Έσπεν Μπαρθ Άιντε, την περασμένη Παρασκευή, συνάντηση η οποία σήμανε και την επίσημη επανέναρξη των συνομιλιών, δεν ασχολήθηκε με θέματα ουσίας αλλά περιορίστηκε σε συζητήσεις κυρίως επί των διαδικαστικών λεπτομερειών των διαπραγματεύσεων και μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης χαμηλής πολιτικής, ωστόσο, κατά τη διάρκεια των τετράωρων συνομιλιών οι δύο ηγέτες είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν τους στόχους και το κοινό όραμά τους για την Κύπρο. Δεδομένα τα οποία ανέδειξε και ο κ. Άιντε στη δήλωσή του που έγινε εκ μέρους των ηγετών των δύο κοινοτήτων, αναφερόμενος στο κοινό όραμα των δύο ηγετών για μία ενωμένη ομόσπονδη Κύπρο. Και οι επιφυλάξεις Παρά, όμως, την αισιοδοξία που ενισχύεται, η Λευκωσία, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», δεν έπαψε να διατηρεί επιμέρους επιφυλάξεις για την πορεία των συνομιλιών. Επιφυλάξεις, οι οποίες εστιάζουν, Αξιολόγηση και επόμενο βήμα τον Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη Στο κοινό όραμα για την εξεύρεση λύσης, συμβατής με τα πρότυπα και τις αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και λύση που θα οδηγεί σε μια ενωμένη ομόσπονδη Κύπρο, στηρίζονται οι συνομιλίες που επανάρχισαν την περασμένη Παρασκευή παρουσία του ειδικού συμβούλου του γ.γ. Έσπεν Μπαρθ Άιντε. Σημαντική ελευθερία κινήσεων πρόκειται να παραχωρήσουν τα Ηνωμένα Έθνη και οι Αμερικανοβρετανοί στους δύο ηγέτες. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι προθέσεις αυτές εδράζονται στη δυναμική που διαπιστώνουν να έχει δημιουργηθεί και στην εκτίμηση τους πως δεν θα πρέπει αυτή να διαταραχθεί με ζητήματα στα οποία κατά το παρελθόν οι διάφορες παρεμβάσεις συγκρούονταν με τις ευαισθησίες της κάθε πλευράς. Έτσι, θέματα όπως, αυστηρά χρονοδιαγράμματα κι έστω έμμεση επιδιαιτησία, θεωρούνται απαγορευμένες λέξεις. Ωστόσο, μόνοι τους οι ηγέτες έχουν δώσει ισχυρές ενδείξεις και στον κ. Άιντε ότι επιθυμούν να προχωρήσουν προς τη λύση, χωρίς καμιά χρονοτριβή. Ενώ, λοιπόν, έχει συμφωνηθεί επίσημα κι ανακοινώθηκε από τον ειδικό σύμβουλο ότι θα πραγματοποιούνται δύο συναντήσεις των ηγετών κάθε μήνα, στην πραγματικότητα θα είναι περισσότερες, καθώς έχουν αποφασίσει να βρίσκονται μόνοι τους τουλάχιστον μία φορά το μήνα. Ταυτόχρονα, βλέπουν ότι μπορούν να τεθούν κάποια χρονικά ορόσημα, όπου μαζί με τον γ.γ. του ΟΗΕ, θα κάνουν αποτίμηση της κατάστασης και θα αποφασίσουν το επόμενο βήμα. Ένα τέτοιο βολικό ορόσημο είναι ο Σεπτέμβριος, οπότε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη για τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ κι ο Τουρκοκύπριος ηγέτης για την Υπουργική Ισλαμική Διάσκεψη. Δεδομένης πάντως της πάγιας άρνησης της ελληνοκυπριακής πλευράς να πραγματοποιεί δικοινοτικές συναντήσεις στο διάστημα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ασκεί τα καθήκοντά του ως αρχηγός του κράτους, μια πιθανή συνάντηση των ηγετών με τον γ.γ. θα πρέπει να αναμένεται γύρω στις 20 Σεπτεμβρίου. αφενός, στα ερωτηματικά που εξακολουθούν να υπάρχουν για τις πραγματικές προθέσεις της Άγκυρας και αν όντως είναι αποφασισμένη να προχωρήσει σε λύση του Κυπριακού. Αφετέρου, στην αβεβαιότητα που εξακολουθεί να υφίσταται στο αν και κατά πόσο οι νέες αυτές τουρκοκυπριακές προσεγγίσεις βρουν τελικά τον δρόμο της κατάθεσής τους στο τραπέζι των συνομιλιών, χωρίς τουρκικές παρεμβάσεις. Πάντως, μετά και τη συμφωνία του κ. Αναστασιάδη με τον κ. Ακιντζί να ηγηθούν οι ίδιοι των διαπραγματεύσεων με τις ανά δεκαπενθήμερο συναντήσεις τους, ο ρόλος των διαπραγματευτών των δύο κοινοτήτων περιορίζεται πλέον σε επικουρικό προς υποβοήθηση του έργου των δύο ηγετών. Στο πλαίσιο αυτό, μέχρι τις 28 Μαΐου, ημερομηνία που οι ηγέτες της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής πλευράς θα έχουν τη δεύτερη συνάντησή τους, οι διαπραγματευτές θα προχωρήσουν με την επεξεργασία αριθμού μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης χαμηλής πολιτικής, τα οποία και θα εισηγηθούν στους Αναστασιάδη και Ακιντζί. Στη βάση της συμφωνημένης διαδικασίας των διαπραγματεύσεων και ανεξάρτητα από την όποια συμφωνία για προώθηση περαιτέρω ΜΟΕ χαμηλής πολιτικής, στις 28 Μαΐου οι δύο πλευρές αναμένεται ότι θα εμπλακούν σε επί της ουσίας συζήτηση των διαφόρων πτυχών του Κυπριακού και συγκεκριμένα σε διασταυρούμενη διαπραγμάτευση των θεμάτων της διακυβέρνησης και του περιουσιακού συμπεριλαμβανομένων και πτυχών του εδαφικού, στη βάση της ατζέντας όπως αυτή είχε οριστικοποιηθεί από τον περασμένο Σεπτέμβριο. ΚΥΠΕ

5 05-POLITIKI_Master_cy 15/05/15 21:23 Page 5 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 5 Τα τρία στοιχήματα της κυβέρνησης για το 2015 Οι κινήσεις της κυβέρνησης στο εσωτερικό μέτωπο που θα σηματοδοτήσουν τη χρονιά, πλην εκείνων του Κυπριακού Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Σε φουλ ρυθμούς κινείται το κυβερνητικό επιτελείο με βασικό άξονα ναι μεν το Κυπριακό, αλλά δίνοντας έμφαση και στο εσωτερικό μέτωπο, εφόσον μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους μια σειρά μεταρρυθμίσεων, όχι μόνο θα πρέπει να έχουν ξεκινήσει αλλά θα πρέπει να βρίσκονται σε σταθερή τροχιά υλοποίησης και ολοκλήρωσης. Τρία είναι ουσιαστικά τα πεδία μεταρρύθμισης που αποτελούν και το στοίχημα για την κυβέρνηση: η μεταρρύθμιση στο εσωτερικό, κάνοντας αρχή όπως είναι <<<<<<< Τρία είναι τα πεδία μεταρρύθμισης που αποτελούν και το στοίχημα για την κυβέρνηση: η μεταρρύθμιση στο Δημόσιο και η αναπτυξιακή μεταρρύθμιση, η οικονομία με την έξοδο στις αγορές και τέλος το Κυπριακό. γνωστό από τη δημόσια Υπηρεσία, η αναπτυξιακή μεταρρύθμιση που κινείται στον ίδιο άξονα, η οικονομία με την έξοδο στις αγορές και τέλος το Κυπριακό. «Σκοπός μέχρι το τέλος του χρόνου είναι να υπάρξει πρόοδος σε συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις ώστε κάνοντας την αξιολόγηση της χρονιάς να βρισκόμαστε με κατά το δυνατόν θετικό πρόσημο στα χέρια μας», δήλωσε στην «Κ» αρμόδια πηγή. Με αυτό σαν γνώμονα το κυβερνητικό στρατόπεδο κινείται προς την πλήρη αποσαφήνιση των αλλαγών που επιθυμεί να υλοποιήσει σε διάφορα επίπεδα της κοινωνίας Γεμάτη η ατζέντα για το έργο της κυβέρνησης ως το τέλος του 2015 με μια σειρά ανοιχτών θεμάτων. και με τις πρωτοβουλίες από τα εμπλεκόμενα Υπουργεία. Ήδη, για το πρώτο σκέλος της μεταρρύθμισης στο εσωτερικό, έχει κατατεθεί σχετικό πακέτο προτάσεων που αφορά την κινητικότητα των δημοσίων υπαλλήλων, τις προαγωγές, αλλά και την αναμόρφωση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας. Τελικός σκοπός σύμφωνα με το ρεπορτάζ είναι η πλήρης αλλαγή κουλτούρας και φιλοσοφίας στη Δημόσια Υπηρεσία, η σωστή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και η αναδιάρθρωση των δομών Υπουργείων και Υπηρεσιών. Σύμφωνα με πηγές από το Προεδρικό, οι συζητήσεις και η ενδοσκόπηση γύρω από το θέμα είναι καθημερινές, εφόσον ο διάλογος με τους αρμόδιους φορείς είναι ανοιχτός και «ζωντανός» με αποτέλεσμα νέα στοιχεία να ενσωματώνονται καθ οδόν. Βάσει χρονοδιαγράμματος, η δεύτερη φάση ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ των μεταρρυθμίσεων που αναμένεται να ξεκινήσει τον Ιούνιο (μήνας κατά τον οποίο λήγει η πρώτη φάση) με κατάληξη τον ερχόμενο Δεκέμβριο «είναι μεγάλης κλίμακας» όπως δήλωσε στην «Κ» αρμόδια πηγή και περιλαμβάνει αλλαγές στο Υπουργείο Άμυνας, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, στο Υπουργείο Εξωτερικών, στο Υπουργείο Εσωτερικών, στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, στο Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Για όλα τα παραπάνω βρίσκονται σε εξέλιξη μελέτες αναδιάρθρωσης και αναμένεται αυτές να έχουν ολοκληρωθεί στο τέλος του χρόνου. Στην αντίπερα όχθη, βρίσκεται σε εξέλιξη το λεγόμενο «σχέδιο δράσης» που περιλαμβάνει σειρά μέτρων σε τομείς αναπτυξιακής προτεραιότητας που στοχεύουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας γενικότερα, καθώς και του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Ήδη εκπονούνται μελέτες αναθεώρησης του υφιστάμενου νομικού και διαδικαστικού πλαισίου για την ανάληψη στρατηγικών επενδύσεων, εντοπίζοντας αδυναμίες και ελλείψεις και προβαίνοντας σε εισηγήσεις για βελτιώσεις. Για την ολοκλήρωση αυτού του πλαισίου, η διαρκής συνεννόηση και ο συντονισμός μεταξύ των υπουργείων είναι επιβεβλημένος ώστε να δημιουργηθεί σαφές πλαίσιο και στρατηγική που θα αφορά α) την εργοδότηση, β) τις νέες επενδύσεις και γ) την επιχειρηματική ανάπτυξη σε τομείς κυρίως υψηλής προστιθέμενης αξίας. Η έξοδος στις αγορές Δεύτερο και εξίσου μεγάλο στοίχημα για την κυβέρνηση αποτελεί Μέρα με τη μέρα το Κυπριακό Στα του Κυπριακού και με όσα αναμένονται να λάβουν χώρα στο αμέσως επόμενο διάστημα, που αποτελούν και τον τρίτο πυλώνα βάσει του οποίου θα κριθούν πολλά στο κυβερνητικό έργο, η στρατηγική των «χαμηλών τόνων» είναι σαφής και βάσει αυτής θα πορευτεί η κυβέρνηση και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σύμφωνα με κύκλους του Προεδρικού. Όπως προκύπτει και σύμφωνα με πληροφορίες πηγής που γνωρίζει εκ των έσω το κλίμα που επικρατεί, «δεν είμαστε διατεθειμένοι να προχωρήσουμε στις συνομιλίες, λέγοντας είτε μεγάλα λόγια είτε μεταφράζοντας διαφορετικά τις πραγματικότητες που θα συναντήσουμε μπροστά μας. Θα προχωράμε μέρα με τη μέρα και θα αξιολογούμε την κατάσταση αναλόγως». η πορεία της οικονομίας της χώρας. Όπως έχει δηλώσει και ο υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης παλαιότερα, αλλά και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σκοπός είναι η χώρα να βγει στις αγορές μέχρι το τέλος του Στο κυβερνητικό επιτελείο, σύμφωνα με πληροφορίες, εκτιμούν πως η εκπλήρωση του συγκεκριμένου στόχου αποτελεί όχι μόνο στοίχημα αλλά και μέγιστο παράγοντα για τη μετέπειτα πορεία της χώρας τόσο στο εξωτερικό αλλά κυρίως στο εσωτερικό. «Η πορεία της οικονομίας είναι μέχρι στιγμής, όπως παραδέχονται και στελέχη από τις Βρυξέλλες, στο σωστό δρόμο. Το να βγούμε στις αγορές το 2015 θα είναι αυτό που θα μας δώσει ώθηση και στο εσωτερικό ώστε να προχωρήσουμε ακόμη πιο εντατικά και στις μεταρρυθμίσεις που έχουν δρομολογηθεί», δήλωσε στην «Κ» αρμόδια πηγή. Προστίθενται στο γενικότερο κλίμα και τα αποτελέσματα ως προς την ανάπτυξη της οικονομίας της χώρας, όπως προκύπτουν από τα αρμόδια θεσμικά όργανα της Ευρωζώνης και της Ευρώπης, αλλά και από τη δυναμική που υπάρχει αυτή τη στιγμή και εκπορεύεται από μια πιθανή λύση του Κυπριακού. Ήδη έχουν δει το φως της δημοσιότητας σχετικές μελέτες που άπτονται των οικονομικών προεκτάσεων της λύσης του εθνικού μας θέματος, για τις οποίες όμως δεν αναμένεται να υπάρξει καμία επίσημη κυβερνητική τοποθέτηση, εφόσον σύμφωνα με πληροφορίες το Κυπριακό έχει διαφορετική για την ώρα ανάγνωση για την κυβέρνηση. Σε συνάρτηση με τα προηγούμενα πάντως, κινείται και η μεταρρύθμιση που αφορά τη μείωση της στρατιωτικής θητείας. Ήδη από τα τέλη του 2014 ο διάλογος για το θέμα είναι ανοιχτός, με την κυβέρνηση να στοχεύει σε θητεία 13 μηνών. Από αυτό το μέτρο οι προσδοκίες που έχει το κυβερνητικό επιτελείο είναι διττές. Αφενός μεν αναμένεται ότι θα υπάρξουν προσλήψεις μόνιμου στελεχιακού δυναμικού στο στράτευμα, κάτι που υποστηρίζεται και από αρμόδια στελέχη. Κυβερνητικές πηγές με τις οποίες επικοινώνησε η «Κ» δήλωσαν ότι «αναμένεται (η πρόσληψη στελεχών) να τονώσει την απασχόληση κυρίως νέων ανθρώπων που τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με το φάσμα της ανεργίας». Αφετέρου, σύμφωνα με την ίδια πηγή, υποστηρίζεται η άποψη ότι θα υπάρξει εξοικονόμηση πόρων εφόσον κυβερνητικά στελέχη και με δημόσιες τοποθετήσεις τους εκτιμούν ότι το κόστος ανά στρατευμένο σήμερα είναι υψηλότερο από τον μισθό απασχόλησης επαγγελματία οπλίτη στο στρατό.

6 06-POLITIKI-NEW_Master_cy 15/05/15 21:55 Page 6 6 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Δεύτερη κυβέρνηση το Ανώτατο Δικαστήριο Τα δεκατρία μέλη μπροστά σε δεκάδες υποθέσεις της Δημοκρατίας που επιδικάστηκαν, εκκρεμούν ή αναμένονται να κατατεθούν Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Μόνο ως υπερφορτωμένο θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κανείς το σώμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου, με το πλήθος των υποθέσεων που καταφτάνουν ενώπιον των μελών του να πολλαπλασιάζεται συνεχώς. Δεν είναι υπερβολικό να ισχυριστεί κάποιος ότι στην ουσία, η προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο αποτελεί πλέον για τη Δημοκρατία της Κύπρου μια συνηθισμένη τακτική, η οποία όμως προσιδιάζει με τη διακυβέρνηση της χώρας εφόσον πολλές και σημαντικές υποθέσεις που άπτονταν του κυβερνητικού έργου -διαχρονικά- κατατέθηκαν ενώπιον των μελών και προέρχονταν κατά πρώτο λόγο από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε αυτές τις υποθέσεις που γνώρισαν μία δίχως προηγούμενο «άνθιση» και απασχόλησαν καθημερινά τον Τύπο και την κοινωνία, δεν συμπεριλαμβάνονται οι υποθέσεις που φτάνουν στο ανώτατο και αφορούν αποφάσεις των υπόλοιπων δικαστικών σωμάτων της Κύπρου. Η διάρθρωση των Δικαστηρίων της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει στην κορυφή το Ανώτατο δικαστήριο και σε οριζόντια διάταξη τα Επαρχιακά Δικαστήρια, τα Κακουργιοδικεία, τα Οικογενειακά Δικαστήρια, τα Δικαστήρια Ελέγχου Ενοικιάσεων, τα Δικαστήρια Εργατικών Διαφορών και το Στρατιωτικό Δικαστήριο. Οι αποφάσεις αυτών, σε περίπτωση έφεσης, οδηγούνται για εκδίκαση στο Ανώτατο και ως εκ τούτου, ο όγκος εργασίας του είναι τεράστιος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, και ενώ υπάρχουν στοιχεία μέχρι το 2009, ότι από το 2007 και εντεύθεν ο αριθμός των υποθέσεων που φτάνουν στο ανώτατο έχει εκτοξευτεί. Σε σχετικές του δηλώσεις ο υπουργός Δικαιοσύνης Ιωνάς Νικολάου προανήγγειλε την πρόσληψη νέων δικαστών που θα ασχολούνται μόνο με τις υποθέσεις αξιογράφων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, πάνω είναι αυτές που αφορούν μόνο τη συγκεκριμένη υπόθεση. Την ίδια ώρα, στο Ανώτατο εκκρεμούν υποθέσεις που έχουν να κάνουν και με την οικονομία, και με το κούρεμα και με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Παρόλα αυτά, και ενώ ο θεσμός της Δικαιοσύνης αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς τόσο για τους πολίτες όσο και για την εκτελεστική εξουσία της χώρας, τα όσα συμβαίνουν κυρίως από πέρυσι μέχρι και φέτος εντός της Νομικής Υπηρεσίας φαίνεται ότι οδηγούν και αυτό τον θεσμό στην απαξίωση από τους πολίτες. Είναι ενδεικτικό ότι σε δημοσκόπηση που δημοσίευσε η «Κ» την 1η Μαρτίου, οι πολίτες στην ερώτηση «σε ποιο βαθμό εμπιστεύεστε τους παρακάτω θεσμούς» για την εισαγγελία απάντησαν λίγο/καθόλου 63% και για τη δικαστική εξουσία απάντησαν λίγο/καθόλου 67%. Και αμιγώς θεωρητικά, η άποψη ότι η διάκριση των εξουσιών σ ένα κράτος δεν αποτελεί απλώς ένα ιδεολογικό υπόβαθρο αλλά ένα μέσο για την ορθολογιστική οργάνωση των εξουσιών, θα έπρεπε να είχε ήδη ληφθεί υπόψη ώστε να υπάρχει σαφές και διακριτό όριο μεταξύ αυτών και όχι απλή παραπομπή από τη μία στην άλλη. Μία προς μία οι υποθέσεις Το πόσο φορτωμένο είναι το πρόγραμμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου γίνεται αντιληπτό με αναδρομή στις βασικότερες και μόνον υποθέσεις που έχουν κατατεθεί από το 2011 και μέχρι σήμερα, δίχως σε αυτές να συμπεριλαμβάνονται οι εφέσεις από τα υπόλοιπα δικαστήρια της Δημοκρατίας. Κούρεμα καταθέσεων Μετά τον Μάρτιο του 2013, ακολούθησε «βροχή» προσφυγών στο Ανώτατο κατά του κουρέματος των καταθέσεων αλλά και των διαταγμάτων συγχώνευσης της πρώην Λαϊκής με την Τράπεζα Κύπρου. Τελικά το δικαστήριο απεφάνθη ότι δεν έχει δικαιοδοσία να ελέγξει τη νομιμότητα των διαταγμάτων αλλά και το κούρεμα καταθέσεων οπότε πλειοψηφικά απορρίφθηκαν όλες οι προσφυγές που είχαν κατατεθεί σχετικά με το κούρεμα των καταθέσεων. Εκποιήσεις Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε αναφορά στο Ανώτατο για τα νομοθετήματα που αφορούσαν τις εκποιήσεις και το σώμα σε συνεδρία τον Οκτώβριο του 2014 έκρινε τα τέσσερα από τα έξι νομοθετήματα ως αντισυνταγματικά. Ωράρια Η κοινοβουλευτική Επιτροπή εργασίας ζητά από τον Γιαννάκη Ομήρου ως πρόεδρο της Βουλής τη δυνατότητα κατάθεσης προσφυγής στο Ανώτατο εναντίον των τελευταίων διαταγμάτων για το ωράριο που εξέδωσε η υπουργός Εργασίας Ζέτα Αιμιλιανίδου. Προηγήθηκε αναφορά του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Ανώτατο ως αποτέλεσμα και σχετικής γραπτής γνωμάτευσης του γενικού εισαγγελέα σε ό,τι αφορά τη συνταγματικότητα του εν λόγω Νόμου. ΕΚΚΡΕΜΟΥΝ Εισαγγελέας κατά Γιωρκάτζη Επιστολή στον γενικό εισαγγελέα της Δημοκρατίας Κώστα Κληρίδη, απέστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, καλώντας τον να εξετάσει το ενδεχόμενο προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο, επικαλούμενος τις σχετικές πρόνοιες του Συντάγματος και των Νόμων. Κληρίδης κατά Ερωτοκρίτου Ο γενικός εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστηρίου με αίτημα την παύση του βοηθού γενικού εισαγγελέα Ρίκκου Ερωτοκρίτου από τη θέση την οποία κατέχει, για το λόγο επίδειξης ανάρμοστης συμπεριφοράς και «όπως μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της αίτησης, τεθεί σε διαθεσιμότητα ή διαταχθεί όπως απέχει από τα καθήκοντά του». Η εν λόγω συμπεριφορά αναφέρεται σε πράξεις, ενέργειες και δηλώσεις του βοηθού γενικού εισαγγελέα κατά την περίοδο μεταξύ 14/4/15-23/4/15, καθώς και σε χειρισμούς ποινικών υποθέσεων που αφορούν ΦΠΑ, υπό συνθήκες που υποδηλώνουν σύγκρουση συμφέροντος, σε προγενέστερη χρονική περίοδο. Ερωτοκρίτου κατά Κληρίδη Ο βοηθός γενικός εισαγγελέας Ρίκκος Ερωτοκρίτου αναφέρει ότι θα καταχωρηθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο αίτηση για απόλυση του κ. Κληρίδη από τη θέση την οποία κατέχει, «για το λόγο της επίδειξης ανάρμοστης συμπεριφοράς και όπως, μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της αίτησης, τεθεί σε διαθεσιμότητα ή διαταχθεί όπως απέχει από τα καθήκοντά του». Προσθέτει ότι «η ως άνω συμπεριφορά αφορά πράξεις, ή/και ενέργειες, ή/και παραλείψεις ή/και δηλώσεις του Γενικού Εισαγγελέα, από την ημερομηνία διορισμού του στο εν λόγω αξίωμα και εντεύθεν, αλλά και ιδιαιτέρως, κατά την περίοδο μεταξύ 14/4/2015 μέχρι σήμερα, που αφορούν χειρισμούς αστικών και ποινικών υποθέσεων, κάτω από συνθήκες που υποδηλώνουν σύγκρουση συμφερόντων με τον ίδιο, συγγενικά, ή φιλικά του πρόσωπα, αλλά και τον τρόπο χειρισμού εκ μέρους του ή κατόπιν οδηγιών του, από λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας, της πορείας των ανακρίσεων για τη διερεύνηση των αιτιών για την κατάρρευση της οικονομίας». Ποια είναι τα μέλη του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου Μύρων Νικολάτος Άσκησε δικηγορία από το 1979 μέχρι το Τον Οκτώβριο του 1986 διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής και αργότερα προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Υπηρέτησε ως Διοικητικός Πρόεδρος σε όλα τα Επαρχιακά Δικαστήρια της Κύπρου. Στις 25 Ιουλίου 2014 διορίστηκε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στέλιος Ναθαναήλ Από το 2001 εκπροσωπεί στο Στρασβούργο τις Δικαστικές Αρχές της Δημοκρατίας στο Consultative Council of European Judges του Συμβουλίου της Ευρώπης. Εκπροσωπεί, επίσης, τις Δικαστικές Αρχές στα Συμπόσια Ευρωπαίων Δικαστών σε θέματα Εμπορικών Σημάτων και Σχεδίων και σε θέματα Ευρεσιτεχνιών που λαμβάνουν χώρα ανά διετία. Κώστας Παμπαλλής Άσκησε τη δικηγορία στη Λευκωσία ως ιδιώτης δικηγόρος από το 1978 ώς το 1987, οπότε και διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής. Το 1995 προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και το 1997 σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Διετέλεσε μέλος της επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας και της Ένωσης Δικαστών. Είναι σήμερα Μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Γεώργιος Ερωτοκρίτου Αd hoc Δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εκπροσωπεί την Κύπρο ως υποκατάστατο μέλος στην Επιτροπή Βενετίας (Venice Commission) και ως Μέλος στο Διαιτητικό Δικαστήριο Γραμματείας της Κοινοπολιτείας στο Λονδίνο. Περσεφόνη Παναγή Τον Σεπτέμβρη 1988 διορίστηκε στη θέση του Επαρχιακού Δικαστή. Προήχθη στη θέση του Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή τον Δεκέμβριο Το 2000 προήχθη στη θέση Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου και διετέλεσε Διοικητικός Πρόεδρος των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λάρνακας-Αμμοχώστου και Πρόεδρος του Μόνιμου Κακουργιοδικείου. Είναι Δικαστής του Ανωτάτου από τις 29 Αυγούστου Δέσπω Μιχαηλίδου Άσκησε τη δικηγορία στη Λεμεσό από το 1978 μέχρι το 1989, οπότε και διορίστηκε τις 9/1/1989 Προσωρινός Επαρχιακός Δικαστής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Το 1997 προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και το 2003 σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Τον χρόνο άσκησης της δικηγορίας διετέλεσε γραμματέας του δικηγορικού συλλόγου Λεμεσού και στη συνέχεια μέλος του συμβουλίου της Ένωσης Δικαστών για σειρά ετών. Από Γεγονός παραμένει πως παρά τον όγκο εργασίας και τη συχνή αναφορά του Ανωτάτου στον Τύπο αλλά και στις κατ ιδίαν συζητήσεις, δεν είναι ευρύτερα γνωστά τα πρόσωπα που απαρτίζουν το σώμα. Πρόκειται για ανθρώπους που σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας οι μεταξύ τους διαφωνίες αν και σπάνιες, τείνουν να διακατέχονται από μια κάποια ένταση αλλά και πειθώ στην προσπάθεια να βρεθεί μια κοινά αποδεχτή λύση. το 2012 είναι μέλος του Ανωτάτου. Μιχαλάκης Χριστοδούλου Σπούδασε νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Με την επιστροφή του στην Κύπρο, το 1977, άσκησε τη δικηγορία μέχρι το 1991, οπότε διορίσθηκε από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο στη θέση του Επαρχιακού Δικαστή. Προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή το 1997 και σε Πρόεδρο το 2004, ενώ μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου διορίστηκε στις 25/4/2013. Λεωνίδας Παρπαρίνος Το ήταν ασκούμενος Δικηγόρος ενώ άσκησε τη δικηγορία από το Από το 1988 μέχρι σήμερα είναι δικαστής, υπηρετώντας ως και Πρόεδρος του επαρχιακού δικαστηρίου Λευκωσίας, του Κακουργιοδικείου Πάφου και ως Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών Γιασεμής Γιασεμή Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1958 και αποφοίτησε από την Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας. Συνέχισε τις σπουδές του στο London University όπου αποφοίτησε με πτυχία LLM&LLB. Υπηρετεί στο δικαστικό σώμα από το 2003 και στο Ανώτατο Δικαστήριο από τον Ιανουάριο του Τάσια Ψαρά Μιλτιάδου Άσκησε δικηγορία για 13 χρόνια, από το 1982 μέχρι 1995, οπότε και διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής αρχικά στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και αργότερα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού. Το 2003 προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και το 2008 σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Τεύκρος Οικονόμου Άσκησε δικηγορία στη Λάρνακα από το 1987 μέχρι το Στις 11/1/1993 διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής και στις 19/11/2001 διορίστηκε Ανώτερος Επαρχιακός Δικαστής. Στις 11/2/2008 διορίστηκε Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου, υπηρετήσας ως Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου και ως Διοικητικός Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Την 1/9/2014 διορίστηκε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Υπηρέτησε ως Λέκτορας και Εξεταστής του Νομικού Συμβουλίου. Κατερίνα Σταματίου Μετά τις σπουδές της εργάστηκε σε δικηγορικό γραφείο στη Λεμεσό. Διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής το 1993 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Το 2000 προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή και το 2004 στη θέση της Προέδρου Επαρχιακού Δικαστηρίου. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος του Κακουργιοδικείου Πάφου και Λεμεσού και διοικητική Πρόεδρος στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και Λεμεσού. Αντώνης Λιάτσος Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου για οκτώ χρόνια στο δικηγορικό γραφείο Κυριάκου Θ. Μιχαηλίδη. Το 1991 διορίστηκε Επαρχιακός Δικαστής. Προήχθη σε Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή το 2000 και ακολούθως, το 2004, σε Πρόεδρο Επαρχιακού Δικαστηρίου. Διετέλεσε Πρόεδρος του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λάρνακας και Διοικητικός Πρόεδρος των Επαρχιακών Δικαστηρίων Λευκωσίας / Κερύνειας. Το 2010 εξελέγη Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών Κύπρου, θέση που κατείχε μέχρι τον διορισμό του στο Ανώτατο Δικαστήριο, τον Σεπτέμβριο του 2013.

7 07-ADV CYTA_Master_cy 15/05/15 18:59 Page 1

8 08-PARAPOLITIKA_Master_cy 16/05/15 00:00 Page 8 8 l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Ο θρίαμβος της φυσικής και κομματικής δικαιοσύνης Το βαρέλι δεν έχει πάτο... Πέρασε πλέον του ενός μηνός μετά το βαρύγδουπο και αδόκιμο ρήμα που χρησιμοποίησε ο γενικός εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης για να πει σε όλη την Κύπρο ότι «ο Ρίκκος» τα πήρε. Θυμίζω ότι μας είπε πώς από το πόρισμα Καλλή, «αποκαλύπτεται δεκασμός». Μας είπε ακόμα ότι δεν συντρέχουν λόγοι σύλληψης του βοηθού εισαγγελέα, αφού έχουν συμπληρωθεί οι έρευνες και το πόρισμα Καλλή, περίπου δίνει στη δικαιοσύνη «τον Ρίκκο στο πιάτο». Να ξεκαθαρίσω ότι δεν υποστηρίζω ούτε και υπαινίσσομαι ότι ο Ρίκκος Ερωτοκρίτου είναι αγγελάκι που βγήκε από μια φάτνη του Χριστούλη και πήγε και κάθισε στην καρέκλα του β. γενικού εισαγγελέα. Ωστόσο, 35 μέρες μετά που ο γενικός εισαγγελέας διακήρυξε ότι ο Ρίκκος είναι ένοχος δεκασμού δεν έχει απαγγελθεί εναντίον του η όποια κατηγορία! Ο ΗΡΩΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Nίκος Κατσουρίδης Εχει μεγάλη τρύπα Αντίθετα η κοινή γνώμη παρακολουθεί καθημερινά αυτοαναίρεση όχι μόνον των δηλώσεων αλλά και των πράξεων του γενικού εισαγγελέα. Κι εξηγούμαι: Ο κ. Κληρίδης κάλεσε δύο αστυνομικούς ανακριτές να συνεχίσουν το ανακριτικό έργο που υποτίθεται είχε συμπληρώσει ο Παναγιώτης Καλλής και βάσει του οποίου ο κ. Κληρίδης ανακοίνωσε ότι αποκαλύπτεται δεκασμός. Στο ερώτημα, «αφού υπήρχε κενό στο ανακριτικό έργο, γιατί κλήθηκαν άλλοι και όχι ο κ. Καλλής να το συμπληρώσει;» η απάντηση ήταν ότι ο κ. Καλλής ασθενεί και δεν μπορεί να συνεχίσει. Τώρα από το περιβάλλον των αθανάτων του δικαστικού Ολύμπου, μαθαίνω ότι ο κ. Καλλής δεν είναι σε θέση να αντιλαμβάνεται πλήρως ό,τι συμβαίνει γύρω του, γι αυτό και αδυνατεί... Και δεν ήμουν ο μόνος που άκουσε να θίγεται αυτό το σοβαρό ζήτημα. Είναι λοιπόν λογικό οι δύο ανακριτές να σπεύδουν να πάρουν ξανά καταθέσεις για να συγκολλήσουν τη «θρυμματισμένη» δήλωση του γενικού εισαγγελέα ότι «αποκαλύπτεται δεκασμός». Οι ανακριτές επανέλαβαν σχεδόν όλες τις ανακρίσεις που έκανε ο κ. Καλλής, βάζοντας το δικό του πόρισμα ουσιαστικά στο περιθώριο γεγονός που δημιουργεί σωρεία δικονομικών προβλημάτων Eνοχος, ένοχος! Να τσιμεντώσουμε το Κόμμα μας ρε παιδιά Τι να εννοεί ο ποιητής; Πληροφορίες από δικηγορικούς κύκλους σημείωναν ότι και ο δικηγόρος ο κ. Στεφάνου που κλήθηκε από τον Εισαγγελέα να αναλάβει να παρουσιάσει την υπόθεση στο δικαστήριο, παραπονέθηκε ότι το κείμενο του πορίσματος Καλλή δεν ήταν ευανάγνωστο και το έδωσε να δαχτυλογραφηθεί για να μπορέσει να καταλάβει τι εννοείται από το κείμενο. Και αιωρούνται ερωτήματα όπως γιατί ένα ζήτημα δημοσίου συμφέροντος, που ενδεχομένως αποκαλύπτει δεκασμό του βοηθού εισαγγελέα δεν δόθηκε στη δημοσιότητα; Θα δραπέτευε ο Ρίκκος και θα τον χάναμε; Και πότε ξανακούστηκε να λαμβάνονται συμπληρωματικές καταθέσεις για ένα συμπληρωμένο πόρισμα; Δεν θα σχολιάσω τις καθημερινές αντιδράσεις του κ. Ρίκκου Ερωτοκρίτου, διότι ο εξευτελισμός της Νομικής Υπηρεσίας έχει γίνει ήδη τέλειος και πρέπει να γράψω και για την κομματική δικαιοσύνη που θριάμβευσε την Παρασκευή στο ΑΚΕΛ. (Ρε, τα θέλετε και τα κάνετε όλοι σας ή σας ξεφεύγουν;) Και τώρα και πάντα Τα κόμματα της μείζονος αντιπολίτευσης παρουσιάζονται όλα, πλην της Συμμαχίας, να έχουν σημαντικά προβλήματα συνοχής και όχι μόνο. Το ΑΚΕΛ έχει μάλλον τα μεγαλύτερα προβλήματα, καθώς επλήγη ανεπανόρθωτα σε αυτό για το οποίο διακήρυττε ότι το διαφοροποιεί από τα αστικά κόμματα. Είχε σαν παράσημο στο στήθος την τιμιότητα του προλετάριου. Όταν όμως έσπασαν τα ερμάρια των μιζών κι έπεσαν σκελετοί κι από τα κόκκινα ερμάρια κανείς στην Εζεκία Παπαϊωάννου δεν μπορούσε να μιλήσει για την περηφάνια του κόμματος της εργατιάς. Όταν δε η αστυνομία έβαλε χέρι στα χαρτιά της Δρομολαξιάς, για πρώτη φορά είδε η κοινωνία στελέχη του ΑΚΕΛ σε κρατητήρια και μετά στις Κεντρικές Φυλακές. Και δεν ήταν επί εποχής του Πάλμερ ή του Χάρτινγκ που θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει αυτά τα στελέχη «πολιτικούς κρατούμενους», όπως τους χαρακτηρίζει σήμερα η ηγεσία του ΑΚΕΛ. Ήταν επί εποχής των μιζών της Δρομολαξιάς και επί εποχής FOCUS. Η απαξίωση που ένοιωσαν τα ηγετικά στελέχη προερχόταν πρωτίστως από τα μέλη και τους φίλους του κόμματος, τη λεγόμενη βάση που αν και πολλοί νομίζουν ότι τρώει κουτόχορτο, όταν έρθει η ώρα ρίχνει σφαλιάρες. Πώς; Μα πού είναι καλέ το ΑΚΕΛ του 33%; Δημόσια εκτέλεση Για να καθαρίσει από το στίγμα της διαπλοκής που του έδινε και μια θέση στην μπροστινή σειρά των αυτουργών της απαξίωσης της πολιτικής και της κατάντιας του τόπου, το ΑΚΕΛ χρειαζόταν μια εκκωφαντική πράξη κάθαρσης. Είχε δηλαδή ανάγκη από μια φαντασμαγορική δημόσια εκτέλεση ενός μεγάλου στελέχους που θα του φόρτωναν όλες τις αμαρτίες που έπληξαν βαριά την εντιμότητα του Κόμματος. Στο πρόσωπο του Νίκου Κατσουρίδη βρήκαν το τέλειο θύμα, καθώς από χρόνια ήταν γνωστή η «θεοκρατική» τε και σταλινική θέση του Συντρόφου (ένας είναι ο Δημήτρης) ότι ο Νίκος είναι εκτός πλαισίων της κομματικής ηθικής, διότι Στον βουλευτή Νίκο Κατσουρίδη, η «Κ» αφιερώνει το «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες»... «πίνει ουίσκι και καπνίζει ακριβά πούρα και ούτε λίγο ούτε πολύ κάνει έκκλητη ζωή». Παράλληλα, θα ικανοποιείτο και ο πολιτικός κρατούμενος Βενιζέλος Ζανέττος, ο οποίος έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές έχει ως καθημερινό επισκέπτη (λέμε τώρα) τον Δημήτρη Χριστόφια. Τον άνθρωπο με τον οποίο ήλεγχαν το Ταμείο του Κόμματος και λογαριασμό δεν έδιναν σε κανένα. Ο Βενιζέλος θα αποκατασταθεί στο προσεχές συνέδριο που θα τον επανεκλέξει στην Κεντρική Επιτροπή και ο Νίκος Κατσουρίδης με τις κομματικές του «επιρροές» θα αποβληθούν από το κόμμα που «κινδύνευε» να γίνει αιχμάλωτο «αστικών» συνηθειών και έκκλητης ζωής. Ο Βενιζέλος θα πληρώσει Όχι πως ο Νίκος είναι κι αυτός κανένας άγγελος με λευκό παρελθόν αλλά τα γέριμα από τη στιγμή που η δικαιοσύνη δεν κατάφερε να τον τσιμπήσει, όπως ήλπιζε ο Σύντροφος και τα συντροφάκια κι από τη στιγμή που τον καλείς και του λες θα σε καρατομήσουμε, αλλά δεν θα βγάλεις τσιμουδιά, διότι έχουμε στοιχεία για να σε διασύρουμε, πάει να πει ότι έχεις στοιχεία για να βγάλεις και τον καημένο τον Βενιζέλο από τη φυλακή. Γιατί δεν το κάνεις; Γιατί πρέπει να πληρώσει το μάρμαρο; Τι κάνει νιάου-νιάου. Διότι σωστά μαντέψατε το σίριαλ αυτό έχει και συνέχεια, αφού υπάρχουν τζι άλλα τσιεκκούθκια Γράφει Ο ΙΑΝΟΣ ΑΜΕΡΩΤΑ / Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ Μ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Θα γίνει... του ανωτάτου ΒΟΛΕΣ / Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΑΡΗΣ Δεύτερη ευκαιρία στο όνειρο Κανένας, μα κανένας, δεν σκέφτεται και δεν συζητά την παραίτησή του από τα ανεξάρτητα αξιώματα στο οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τους διόρισε. Ούτε ο γενικός εισαγγελέας, ούτε ο βοηθός του, ούτε η διοικήτρια της Κεντρικής Τράπεζας. Προτιμούν, με γινάτι, να σέρνουν ο ένας τον άλλον στο Ανώτατο Δικαστήριο, να παίρνουν τα θέσμια δεκαετίες πίσω, και να βάζουν τη δικαιοσύνη και τον τόπο στον γύψο. Πρωτοφανές; Παράλογο; Δεν με νοιάζει σήμερα ποιος έχει δίκαιο και ποιος άδικο. Η ουσία είναι πως όποιος και αν έχει δίκαιο ή όποιος στο τέλος αποδειχθεί πως έχει δίκαιο, δεν θα έχει καμία σημασία. Σημασία θα έχει πως κατάφεραν να αποδείξουν για άλλη μια φορά ότι οι ανεξάρτητοι κρατικοί μας αξιωματούχοι μπορούν να γίνουν πολύ εύκολα παιδιά δημοτικού σχολείου. Πως βάζουν πάνω από το καλό του τόπου, τα προσωπικά γόητρά τους. Δεν είμαι αφελής, ξέρω πως διακυβεύονται πολύ περισσότερα από την υστεροφημία τους. Και κάπως έτσι χάνεται η ουσία στην πολιτική. Όταν χρειάζεται να περιμένουμε τις αποφάσεις των δικαστών του ανωτάτου για θέματα διακυβέρνησης καταργούμε τη δημοκρατία και αναδεικνύουμε ένα δικαστικοκρατούμενο κράτος. Όταν η νομική και η δικαστική εξουσία υπερβαίνει της εκτελεστικής και της νομοθετικής, έχουμε μια δημοκρατία στον πάγο. Όταν περιμένουμε τις δίκες του ανωτάτου για θέματα εφαρμοσμένης πολιτικής, είμαστε καταδικασμένοι. Και δεν μιλώ μόνο για τους καβγάδες του Κώστα Κληρίδη και του Ρίκκου Ερωτοκρίτου. Ούτε για το πείσμα της Χρυστάλλας Γιιωρκάτζη. Αυτοί οι τρεις ανεξάρτητοι αξιωματούχοι είχαν την ευκαιρία να εισαγάγουν νέα ήθη στον τόπο και να εξασφαλίσουν και την υστεροφημία τους. Ταυτόχρονα θα προσέφεραν την καλύτερη υπηρεσία στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, που στο κάτω-κάτω τους διόρισε, και θα έβγαζαν τον ίδιο και την χώρα από το αδιέξοδο. Αντί λοιπόν της παραίτησής τους, τους βλέπουμε να τσακώνονται για ανάρμοστες συμπεριφορές. Τους βλέπουμε να συμπεριφέρονται ως «τσιφλικάδες» που μοιράζουν τη γη τους. Λες και τους είπε κανείς πως είναι δική τους. Αν δεν αντιληφθούμε πως είναι καιρός να λύνουμε τα προβλήματα και όχι να δημιουργούμε περισσότερα δεν μπορούμε να πάμε μπροστά. Αν κάθε φορά που ανακοινώνεται ένα Μέτρο Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης έχουμε ακόμα μια προσφυγή στο Ανώτατο δεν μπορούμε Oταν η νομική και η δικαστική εξουσία υπερβαίνει της εκτελεστικής και της νομοθετικής, έχουμε μια δημοκρατία στον πάγο. να βγούμε από τον βούρκο. Αν κάθε φορά που θα κάνουμε ως χώρα ένα βήμα προς τα εμπρός στον δρόμο για την έξοδο από το μνημόνιο, η Βουλή θα στέλνει τον Πρόεδρο στα δικαστήρια, το πρόσημο θα είναι πάντα αρνητικό. Το σημαντικότερο βέβαια είναι πως δημιουργείται πολιτειακό κενό. Η ανάγκη των ανεξάρτητων αξιωματούχων για ρεβανσισμούς και η έλλειψη ευθιξίας μας στέλνουν στα τάρταρα. Οι τακτικισμοί από την άλλη της Βουλής και η προσπάθειά της να καταστεί κυβερνώσα μας ρίχνει ακόμα πιο χαμηλά. Το ζητούμενο βέβαια είναι να αποφασίσουμε τι θέλουμε. Στα μεγάλα και στα σημαντικά, αν πράγματι θέλουμε να προχωρήσουμε στο Κυπριακό θα πρέπει να μειώσουμε τα παιχνίδια μικροπολιτικής. Αν από την άλλη θέλουμε να δούμε στα δικαστήρια όλους όσοι μας κατέστρεψαν θα πρέπει ο γενικός και ο βοηθός του είτε να σταματήσουν το πινγκ πονγκ των προσφυγών είτε, αν δεν μπορούν και δυσκολεύονται, να παραιτηθούν, χωρίς όμως διακανονισμούς και αποζημιώσεις. Οι εποχές που τρώγαμε όλοι από το λίπος της αγελάδας μας τελείωσαν. Οι εποχές που μας βόλευαν οι μόνιμες εκκρεμότητες επίσης μας τελείωσαν. Σήμερα ζούμε στην εποχή που οι διενέξεις πρέπει να κλείσουν χθες. Από τα πιο μικρά μέχρι και τα πιο μεγάλα. Με πρώτη το Κυπριακό. Όσοι δεν έχουν την ωριμότητα να το αντιληφθούν, να πάνε σπίτι τους. Δάσκαλος με περγαμηνές στην εκπαίδευση και με αλτρουιστική προσφορά στα παιδιά έλεγε ότι η εκπαίδευση δεν έχει σχέση, πάντα, με την επαγγελματική επιτυχία. Μεταξύ καφέ και χαλαρής κουβέντας, έφερε το παράδειγμα ενός ατίθασου παιδιού, το οποίο δεν έμπαινε στην τάξη και οι δάσκαλοι το «κυνηγούσαν». Ο «καλός» δάσκαλος δέχθηκε το «κακό» παιδί στην τάξη του, έστω και αν ανήκε σε άλλη τάξη. Στην αρχή τον έβαζε να κάνει πρακτικές δουλειές και ακολούθως άρχισε δειλά δειλά να τον διδάσκει ελληνικά και μαθηματικά, σε μια προσπάθεια να καλύψει τα κενά που είχε ο μαθητής. Τα χρόνια πέρασαν και ύστερα από δεκαετίες, έμαθε ότι ο «προβληματικός» μαθητής, διέθετε δύο διδακτορικά διπλώματα και είχε σπουδαία θέση στη ΝΑΣΑ. Ο έμπειρος δάσκαλος έφερνε και ένα άλλο παράδειγμα, της καλύτερης μαθήτριας που είχε ποτέ στην επαγγελματική του καριέρα. Το κοριτσάκι ήταν πρώτη στα μαθήματα, αλλά και πρώτη σε όλες τις εκδηλώσεις. Ήταν το καμάρι του σχολείου. Ωστόσο, αρκετά χρόνια αργότερα, έμαθε ότι το «αστέρι» εργαζόταν ως πωλήτρια σε ένα πολυκατάστημα. Φταίει η οικογένεια, φταίει το σύστημα, φταίει η τύχη, ήταν το αναπάντητο ερώτημα, του σοφού δασκάλου. Πριν από μερικές ημέρες δημοσιοποιήθηκε σε εκδήλωση στο Εσπερινό Γυμνάσιο και Λύκειο της Λευκωσίας, επιστημονική έρευνα για το προφίλ των μαθητών της «δεύτερης ευκαιρίας», όπως συνηθίζεται να λέγεται. Πρωτεργάτης ο καθηγητής Χαράλαμπος Χαμπουρής, ο οποίος εκτός από τα τυπικά ερωτηματολόγια, έλαβε και προφορικές συνεντεύξεις από τους μαθητές, οι οποίοι είναι κάποιας ηλικίας. Τα ευρήματα ήταν συγκλονιστικά. Αποκαλύφθηκαν δράματα, όχι μόνο για τους ανθρώπους, αλλά και για το σύστημα, το οποίο είναι «στραβό». Ανάπηρο κορίτσι «εκδιώχθηκε» από τα πρωινά σχολεία και υποχρεώθηκε σε φοίτηση στο Εσπερινό Σχολείο. Σήμερα το κορίτσι διαπρέπει ως φοιτήτρια σε κυπριακό πανεπιστήμιο. Εντυπωσιακά είναι και τα αποτελέσματα αλλοδαπών, στο Εσπερινό Σχολείο. Οι άνθρωποι έμαθαν ελληνικά, εντάχθηκαν στην κυπριακή κοινωνία, είχαν σπουδαίες επιδόσεις και στα πανεπιστήμια και διαπρέπουν στον επαγγελματικό στίβο. Συγκλονιστικές αλήθειες αποκαλύφθηκαν για τους λόγους που οι ενήλικες πλέον μαθητές, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα πρωινά σχολεία. Οικογενειακά δράματα, απερισκεψία των τότε παιδιών, αλλά και ένα σωρό άλλοι, οικονομικοί και ψυχολογικοί λόγοι. Τα εσπερινά σχολεία, παραμένουν εν πολλοίς άγνωστα, ακόμη και σήμερα, αφού όπως κατέδειξε η έρευνα, η πλειοψηφία των μαθητών έμαθε για την ύπαρξή τους από φίλους και ελάχιστοι από την οργανωμένη πολιτεία. Στην πράξη, για το Υπουργείο Παιδείας, τα σχολεία αυτά, παραμένουν σχολεία δεύτερης ευκαιρίας, δεύτερης τάξης και σίγουρα όχι πρώτης προτεραιότητας και πρώτης έγνοιας. Κάθε χρόνο, όπως καταγράφουν οι στατιστικές, ένα ποσοστό των αποφοίτων είναι λειτουργικά αναλφάβητοι. Και διερωτάται κανείς, γιατί συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες αυτό το άρρωστο σύστημα και γιατί δεν οδηγούνται τα παιδιά αυτά σε κάποια άλλα σχολεία, όπως τα Εσπερινά, ώστε οι άνθρωποι να μάθουν πέντε γράμματα και πέντε δεξιότητες, ώστε να μπορούν να κερδίζουν με αξιοπρέπεια το ψωμί τους. Στο συνέδριο, συγκινητική ήταν η παρουσία μαθητών, οι οποίοι ομολογούσαν ότι τώρα που «έβαλαν» μυαλό, ήρθαν στο σχολείο, για να πάρουν ένα δίπλωμα και να μπορέσουν να εκπληρώσουν το όνειρό τους. Ήταν εκπληκτική η χαρά στα πρόσωπα των ανθρώπων αυτών, αφού μπόρεσαν να ξανακαθίσουν στα θρανία και να γίνουν και πάλι μαθητές. Μερικοί είναι νεαροί οι οποίοι θέλουν το δίπλωμα για βρουν δουλειά ή να πάρουν μια προαγωγή, κάποιοι είναι οικογενειάρχες με παιδιά, άλλοι, μεγαλύτεροι στην ηλικία, περίμεναν να παντρέψουν τα παιδιά τους, για καθίσουν στα θρανία. Πίσω όμως από τη χαρούμενη εικόνα, κρύβονται και πολλά και δύσκολα προβλήματα. Ένας μαθητής, δεν έχει πάντα τα χρήματα για βενζίνη, ώστε να μεταβαίνει καθημερινώς στο σχολείο. Ένας άλλος έχει οικογενειακά προβλήματα και κάνει πολλές απουσίες. Και οι προσωπικές δύσκολες ιστορίες δεν έχουν τέλους. Η πρωτοποριακή έρευνα, αν φθάσει στο Υπουργείο Παιδείας, σίγουρα θα προβληματίσει τους ανθρώπους που λαμβάνουν αποφάσεις και σίγουρα θα αλλάξουν πολλά.

9 09-GNOMES CY_Master_cy 15/05/15 21:27 Page 9 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΑΠΟΨΕΙΣ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 9 ANAΔΙΑΤΑΞΕΙΣ / Tης ΜΕΛΑΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Ουάσιγκτον και Greekstream σε σύγκρουση ΜΕΤΑTΡΟΠΕΣ / Της Δρος ΕΡΑΤΟΥΣ ΚΟΖ. ΜΑΡΚΟΥΛΛΗ Το εφικτό και το ευκταίο στο Κυπριακό Ως ο εμπνευστής της δυναμικής επιστροφής της Ρωσίας στη διεθνή πολιτική σκηνή μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ακολούθησε μια πραγματιστική νεορεαλιστική προσέγγιση στη βάση της οποίας ομαλοποίησε τη ρωσική εξωτερική πολιτική, προσδίδοντάς της μία σαφή ευρωπαϊκή προοπτική, χωρίς, ωστόσο, να την απομακρύνει από τη βασική θέση της Μόσχας, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά τη λήξη του ψυχρού πολέμου. Θέση που είχε ως κύριο άξονα την αλλαγή του διεθνούς συστήματος από μονοπολικό με πρωταγωνιστή τις ΗΠΑ σε πολυπολικό, όπου οι ΗΠΑ μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ανερχόμενες δυνάμεις του μπλοκ των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότιος Αφρική) θα συναποφασίζουν για τη διαχείριση του διεθνούς συστήματος και συνεπώς για τη διεθνή ασφάλεια. Η κινητήριος δύναμη για την ανάκαμψη της ρωσικής ισχύος ήταν οι ενεργειακοί της πόροι. Χρησιμοποιώντας το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τους αγωγούς διέλευσης και προμήθειας φυσικού αερίου ως εργαλεία εξωτερικής πολιτικής, ο Πούτιν κατάφερε να ανορθώσει την οικονομία της Ρωσίας, να επιβάλει περιορισμούς στους αμερικανικούς σχεδιασμούς επέκτασης του ΝΑΤΟ στην περιοχή, να αμφισβητήσει την αμερικανική ηγεμονία στο διεθνές σύστημα και, κυρίως, να αυξήσει την επιρροή της χώρας του στην Ευρώπη στη βάση μιας πολυεπίπεδης αλληλεξάρτησης συμφερόντων μεταξύ Ρωσίας και Ε.Ε. Οι μελέτες των Bobo Lo, Richard Sakwa και Sergei Prozorov είναι μερικές από μια σειρά διαφωτιστικών αναλύσεων της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής επί Πούτιν. Η συνεχώς αυξανόμενη ευρωπαϊκή εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και η ανάλογη αύξηση της ρωσικής επιρροής στον ευρωπαϊκό χώρο και διεθνώς έρχονταν σε σύγκρουση με τις στρατηγικές επιδιώξεις της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για τον 21ο αιώνα. Ως αποτέλεσμα η Ουάσιγκτον προχώρησε στο σχεδιασμό μιας μακρόπνοης πολιτικής για τον περιορισμό της ρωσικής επιρροής στην Ευρώπη, στο επίκεντρο της οποίας βρισκόταν ο περιορισμός της ευρωπαϊκής εξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Η πρώτη ρωσο-ουκρανική κρίση του φυσικού αερίου που ξέσπασε το χειμώνα του 2005/06 και έφτασε στην κορύφωση της τον Ιανουάριο του 2006 με την απόφαση της Μόσχας να αποκόψει τη ροή φυσικού αερίου προς την Ουκρανία, απόφαση όμως που δημιούργησε σοβαρά προβλήματα σε ευρωπαϊκές χώρες που προμηθεύονταν ρωσικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών που περνούσαν από το ουκρανικό έδαφος, έδωσε την ευκαιρία στην Ουάσιγκτον να θέσει σε πλήρη εφαρμογή τους σχεδιασμούς της. Οι Βρυξέλλες, σε συνεργασία με την Ουάσιγκτον, μέχρι το 2008 ολοκληρώνουν τη δεύτερη αναθεώρηση της ενεργειακής τους στρατηγικής στην οποία εντάσσεται πλέον η πρωτοβουλία για την κατασκευή του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου με στόχο τη δημιουργία εναλλακτικών οδών και πηγών προμήθειας φυσικού αερίου από τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας, της Κασπίας, της Μέσης Ανατολής (συμπεριλαμβανομένου του Ιράν, όταν οι πολιτικές εξελίξεις επιτρέψουν την ομαλοποίηση των μεταξύ τους σχέσεων) και της ανατολικής Μεσογείου. Θεμελιώδης λοιπόν παράμετρος της νέας ευρωπαϊκής στρατηγικής καθίσταται η σταδιακή απεξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ήδη, σημαντικά αμερικανικά και ευρωπαϊκά κεφάλαια πετρελαϊκών εταιρειών που είχαν επενδυθεί σε χώρες της Κασπίας και της Μαύρης Θάλασσας από τη δεκαετία του 90 πίεζαν για αξιοποίηση αυτών των ενεργειακών πόρων με διέξοδο και προς την Ευρώπη. Οι περιφερειακές εξελίξεις της τελευταίας κυρίως δεκαετίας τόσο στην Κασπία και Μαύρη Θάλασσα, όσο και στις περιοχές της Μέσης Ανατολής και της ανατολικής Μεσογείου φέρουν τη σφραγίδα των αμερικανικών σχεδιασμών εκμετάλλευσης και διόδου του φυσικού αερίου προς την Ευρώπη για την απεξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο και, κατ επέκταση, για τον περιορισμό της ρωσικής επιρροής προς την Ευρώπη. Συνεπώς, ούτε o South Stream, αλλά ούτε και ο Greek Stream ως προέκταση του Turkish Stream που προτείνεται για να μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο προς την Ευρώπη είναι συμβατός με τους ενεργειακούς σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον. Αυτά προς κατανόηση της πρόσφατης επίσκεψης στην Αθήνα του ειδικού απεσταλμένου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στα ενεργειακά θέματα Έιμος Χοκστάιν. Καλώς ήρθες κυπριακό καλοκαίρι ΕΝ ΚΑΜΙΝΩ / Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΚΑΛΑ Πού να μπει και καλοκαίρι Υπάρχουν ορισμένες κατά Σαμαράκη βεβαιότητες, οι οποίες κυκλώνουν τον άνθρωπο και τον μετουσιώνουν σε ενεργό μέλος μιας κοινωνίας των πολιτών. Οι βεβαιότητες αυτές αποτελούν μια συστάδα συστημάτων που αλληλοδιαδέχονται και μας κρατάνε όρθιους, δίχως να χρησιμοποιούμε εμείς τον φυσικό νόμο για να λύσουμε τις διαφορές. Έχουμε παραδώσει στο κράτος τα φυσικά μας δικαιώματα και το κράτος με τη σειρά του μέσα από σταχυολογημένους θεσμούς είναι ο κριτής μας. Το ζήτημα που προέκυψε στη μικρά αλλά υπερήφανη δημοκρατία μας είναι ποιος θα κρίνει τους θεσμούς τους ίδιους όταν αυτοί συμπεριφέρονται σαν πεντάχρονα σε παιδική χαρά που μαλώνουν για το ίδιο σετ κουβαδάκια, ενώ έχει το καθένα από δύο. Μεταξύ των πολλών που παλεύουν να αντιληφθούν πέντε πράγματα για το τι συμβαίνει στη Νομική Υπηρεσία, εγώ δεν αποτελώ εξαίρεση. Διάχυτη όμως είναι η ερώτηση, η προερχόμενη κυρίως από νέους ανθρώπους: Μα τι γίνεται; Ή, και τώρα τι ακολουθεί; Ποιος θα παύσει ποιον και ποιος έχει τη δύναμη πάνω στον άλλο; Το ζήτημα που προκύπτει είναι και πάλι, το πώς νομίζουν οι πρωταγωνιστές ότι τους αντιλαμβάνεται ο κόσμος, αν τους αντιλαμβάνεται. Επειδή ο καθρέφτης μας είναι ψηφιακός, το τι έγινε στα κοινωνικά δίκτυα με τις επιστολές, τις κινήσεις εκατέρωθεν και το «εγώ σε παύω» «όχι εγώ σε παύω», δεν περιγράφεται. Τώρα θα μου πεις, τους νοιάζει. Τώρα θα σας πω, αν δεν τους νοιάζει κακώς. Διότι μέσα σε όλο αυτό το power game, αποδομούνται όχι μόνο λεκτικά αλλά και ουσιαστικά οι θεσμοί. Στην ουσία, ένας από τους θεσμούς εκείνους (της Νομικής Υπηρεσίας) που θα έπρεπε να προκαλεί σεβασμό σε επίπεδο δέους προς τους πολίτες, διαφαίνεται πως σείεται με τις συνέπειες να είναι ανυπολόγιστες. Σε αυτές που δύναται να υπολογιστούν, συνυπολογίζουμε τα όσα θα έπρεπε να είχαν ήδη γίνει με έρευνες που εκκρεμούν για σοβαρότατες υποθέσεις της Δημοκρατίας και κανείς δεν μπορεί να πει με ευθύτητα ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν. Είναι λογικό, <<<<<<< Επειδή ο καθρέφτης μας είναι ψηφιακός, το τι έγινε στα κοινωνικά δίκτυα με τις επιστολές, τις κινήσεις εκατέρωθεν και το «εγώ σε παύω» «όχι εγώ σε παύω», δεν περιγράφεται. όταν έχεις άλλα στο κεφάλι σου και άλλα σε απασχολούν, να μην μπορείς να είσαι 100% συγκεντρωμένος. Και επειδή, μόνο για λίγο καιρό ξαποσταίνουν και ξανά προς τη δόξα τραβούν, μην έχετε καμία ανησυχία πως δεν θα έχουμε συνέχεια. Θα έχουμε και μάλιστα τεραστίων διαστάσεων. Εμείς, οι πολίτες, κρατάμε ακόμη. Εμείς που είμαστε μάρτυρες του ξεφλουδίσματος των θεσμών, αν ήταν μόνο ένας θα ήμασταν καλά, από τους ταγούς των ίδιων των θεσμών εν μέσω αδιαφορίας για το πλήγμα που επιφέρει η συμπεριφορά αυτών. Τώρα θα μου πείτε, και τώρα θα έχετε δίκιο να το λέτε, καλοκαίρι είναι. Αν δεν προσέξεις και κάτσεις παραπάνω στον ήλιο, θα ξεφλουδίσεις. Να σας θυμίσω ότι είναι μόνο Μάιος ακόμη και πως οι μεγάλες ζέστες μας περιμένουν να μας προϋπαντήσουν και ενδεχομένως να μας τσουρουφλίσουν. ΑΡΧΕΙΟ Ακόμα ένα πολιτικό κόμμα της Κύπρου στράφηκε ανοικτά εναντίον της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας, της μορφής λύσης που διαπραγματεύτηκαν μέχρι σήμερα κάτω από την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, με τρεις Τουρκοκύπριους ηγέτες (Ντενκτάς, Ταλάτ, Έρογλου), επτά Πρόεδροι της Κυπριακής Δημοκρατίας (Πρόεδρος Μακάριος, Πρόεδρος Κυπριανού, Πρόεδρος Βασιλείου, Πρόεδρος Κληρίδης, Πρόεδρος Παπαδόπουλος, Πρόεδρος Χριστόφιας, Πρόεδρος Αναστασιάδης, που εξελέγησαν δημοκρατικά με την ψήφο του κυπριακού λαού και με πρόγραμμα την επίλυση του Κυπριακού στη βάση αυτής της συμβιβαστικής λύσης. Επισημαίνεται ότι οι επτά Συμφωνίες Κορυφής/Κοινές Δηλώσεις/Κοινά Ανακοινωθέντα που υιοθετήθηκαν μεταξύ των δύο ηγετών από το 1977 μέχρι σήμερα (Συμφωνία Κορυφής 12/2/77, Συμφωνία Κορυφής 19/5/79, Συμφωνία 8/7/2006, Κοινή Δήλωση 23/5/2008, Κοινή Δήλωση 1/7/2008, Κοινή Δήλωση 25/7/2008 και 11/2/14) προκρίνουν τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία ως μορφή λύσης. Διευκρινίζεται ότι οι δύο πρώτες Συμφωνίες Κορυφής δεν αναφέρουν ρητά τον όρο διζωνική, όμως στις 9 Αυγούστου 1980, ο τότε γ.γ. του ΟΗΕ, Κουρτ Βαλντχάιμ, στην εισαγωγική του ομιλία κατά την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, διευκρίνισε ότι αυτό που επιδιώκεται είναι η διζωνική ομοσπονδία όσο αφορά την εδαφική πτυχή, δηλαδή ότι στο ομοσπονδιακό κράτος θα υπάρχουν δύο ομόσπονδες μονάδες, καθεμία εκ των οποίων θα διοικείται αντίστοιχα από την τουρκοκυπριακή και ελληνοκυπριακή κοινότητα, όπως δηλαδή συμφωνήθηκε στην πρώτη Συμφωνία Κορυφής του Έκτοτε η ορολογία αυτή καθιερώθηκε. Διαχρονική θέση της πλευράς μας ήταν και παραμένει ότι το Κυπριακό θα πρέπει να επιλυθεί στη βάση των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών, που αποτέλεσαν όλα αυτά τα χρόνια την ασπίδα προστασίας μας έναντι των επεκτατικών βλέψεων της Τουρκίας και των αποσχιστικών ενεργειών στις κατεχόμενες περιοχές. Όσο αφορά τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεκάδες ψηφίσματα υιοθέτησαν τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Βασική και επαναλαμβανόμενη πρόνοια πολλών ψηφισμάτων είναι ότι: «Το Συμβούλιο Ασφαλείας επαναβεβαιώνει τη θέση του ότι μια διευθέτηση στο Κυπριακό πρέπει να βασίζεται σε ένα κράτος στην Κύπρο, με μία κυριαρχία και μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια, με διασφαλισμένη την ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητά του, και που θα περιλαμβάνει δύο πολιτικά ίσες κοινότητες, όπως προβλέπουν τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας, σε μία δικοινοτική και διζωνική ομοσπονδία και ότι μια τέτοια διευθέτηση πρέπει να αποκλείει την ένωση ολόκληρης ή μέρους της νήσου με οποιαδήποτε άλλη χώρα ή οποιαδήποτε μορφή διχοτόμησης ή απόσχισης». (Ψηφίσματα 649, 716, 750, 774, 939, 1117, 1146, 1179, 1217, 1251, 1758,1789, 1818, 1847, 1873,1898, 1930, 1953, 1986, 2026, 2058, 2089, 2114, 2135, 2168 και το πιο πρόσφατο 2197 του Ιανουαρίου 2015). Επομένως, ολόκληρη η διεθνής κοινότητα έχει υιοθετήσει αυτή τη μορφή λύσης, περιλαμβανομένων και χωρών που αποτελούν τους πιο στενούς και συνεπείς μας φίλους. Το ερώτημα που γεννάται για όσους υπερθεματίζουν για αλλαγή πλεύσης, είναι σε ποια κράτη θα βασιστούν για υποστήριξη θέσεων που βρίσκονται εκτός πλαισίου των ψηφισμάτων των Η.Ε.; Παραμένει μέχρι στιγμής αδιευκρίνιστο ποια θα είναι η βάση της όποιας εναλλακτικής δικής τους πρότασης και κυρίως πώς θα πείσουν την άλλη κοινότητα, με την οποία θα πρέπει να καταλήξουμε σε συμφωνία στο τέλος της ημέρας για την επίλυση του προβλήματος; Γιατί δεν πρέπει να υπάρχει αμφιβολία ότι η λύση θα προκύψει μέσα από δικοινοτικές συνομιλίες, γεγονός που αποτελεί διαχρονική πρόνοια των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας από την έναρξη του Κυπριακού προβλήματος μέχρι σήμερα. Χωρίς να έχουν καλά-καλά αρχίσει οι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις, κάποιοι έχουν ήδη προκαταλάβει ότι η λύση θα είναι ρατσιστική, αντιδημοκρατική και με όλα τα άλλα αρνητικά που την έχουν χαρακτηρίσει. Δυστυχώς, αντί οι πολιτικές δυνάμεις να ενωθούν σε ένα αρραγές μέτωπο για να στηρίξουν την ηγεσία μας, ούτως ώστε να πετύχουμε το καλύτερο μέσα από μια σκληρή διαπραγμάτευση, αρχίσαμε από τώρα να πετροβολούμε. Ο διεθνής παράγοντας μας παρακολουθεί συνεχώς, μας κρίνει και αν πάρουμε λανθασμένες αποφάσεις θα μας επικρίνει και θα μας εγκαταλείψει στο έλεος της πολιτικής μας ανωριμότητας και των εθνικιστικών συνδρόμων. Οι μεγάλη πλειοψηφία των Κυπρίων που επιθυμούν λύση, αναμένει από τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να δώσουν τα χέρια για να αγωνιστούν για την επανένωση της πατρίδας μας, γιατί ο κίνδυνος της διχοτόμησης βρίσκεται προ των πυλών. Ταυτόχρονα, η κοινωνία των πολιτών οφείλει να στηρίξει τους δύο ηγέτες στις δύσκολες διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν. Ο δρόμος προς τη λύση αποτελεί μονόδρομο. Οποιαδήποτε οπισθοδρόμηση ή λοξοδρόμηση θα ήταν καταστροφική. AKAΡΙΑΙΑ / Της ΕΛΕΝΗΣ ΞΕΝΟΥ Ο Πρόεδρος δεν επιθυμεί Ο γενικός εισαγγελέας καταχωρεί αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο, καταγγέλλοντας τον βοηθό γενικό εισαγγελέα για ανάρμοστη συμπεριφορά, ζητώντας την παύση του. Ο βοηθός γενικός εισαγγελέας προτίθεται να καταθέσει κι αυτός αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο με το οποίο θα ζητά την απόλυση του γενικού εισαγγελέα. Την ίδια ώρα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (διά στόματος Βίκτωρα Παπαδόπουλου) λέει πως δεν επιθυμεί να εμπλακεί στο θέμα, προσθέτοντας ότι το αρμόδιο σώμα είναι το Ανώτατο Δικαστήριο. Με λίγα λόγια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς ότι θα παρακολουθεί σαν θεατής τις εξελίξεις λες και αυτές διαδραματίζονται κάπου αλλού, σε έναν άλλο πλανήτη. Παράλληλα, ο Αρχηγός της Αστυνομίας στέλνει στον γενικό εισαγγελέα επιστολή σχετικά με τις καταγγελίες που είχε κάνει εις βάρος του τελευταίου ο κ. Ερωτοκρίτου, ζητώντας οδηγίες από τον κ. Κληρίδη για το πώς θα προχωρήσουν οι έρευνες κατά του... ιδίου. Κάπου στο ενδιάμεσο υπάρχει και ένα πόρισμα ειδικού ανακριτή το οποίο θέτει τον κ. Ερωτοκρίτου υπό κατηγορία για διάπραξη ποινικών αδικημάτων αλλά όπως κάθε πόρισμα σ αυτή τη χώρα των «θαυμάτων» και της «Αγίας Υπομονής» δεν τυγχάνει σεβασμού ούτε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ούτε από τον βοηθό γενικό εισαγγελέα και κανείς δεν θεωρεί πως συντρέχει ο παραμικρός λόγος να παραιτηθεί ο υπό κατηγορία κρατικός αξιωματούχος. Είναι πραγματικά απορίας άξιον γιατί σ αυτή τη χώρα μπαίνουμε στο κόπο να διεξάγουμε έρευνες και να καταλήγουμε σε πορίσματα (και να πληρώνουμε ειδικούς και παραειδικούς ποινικούς ανακριτές), αφού αποδεδειγμένα δεν έχουν οδηγήσει στην παραίτηση κανενός. Το μπάχαλο αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις δεδομένου πως αν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφανθεί θετικά για τις εν λόγω αιτήσεις, για όσο χρονικό διάστημα αυτές θα εκκρεμούν για εκδίκαση, η Νομική Υπηρεσία ουσιαστικά θα είναι ακέφαλη. Σημειώστε πως με βάση το Σύνταγμα οι υποθέσεις που χειρίζονται ο γενικός και ο βοηθός γενικός εισαγγελέας δεν μπορούν να ανατεθούν σε κάποιο άλλο λειτουργό της Υπηρεσίας. Κοινώς όχι μόνο θα μείνει ακέφαλη η Νομική Υπηρεσία αλλά θα «παγώσουν» και όλες εκείνες οι υποθέσεις από τις οποίες αναμένουν οι πολίτες αυτής της χώρας να αποτελέσουν μια κάποια αρχή για την πάταξη της διαφθοράς. Και επαναλαμβάνω πως μπροστά σε όλο αυτό το μπάχαλο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να εμπλακεί (!). Προφανώς έχει διαγράψει από τη μνήμη του πως είναι η δική του εμπλοκή η οποία άναψε το πράσινο φως στον βοηθό γενικό εισαγγελέα να συμπεριφέρεται λες και η Νομική Υπηρεσία είναι δικό του τσιφλίκι. Μήπως να θυμίσω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας πως αφότου είχε ολοκληρωθεί το πόρισμα Καλλή, βγήκε σε τοπικό κανάλι να δηλώσει πως η αντιπαράθεση μεταξύ γενικού και βοηθού γενικού εισαγγελέα οφείλεται σε μια υποβόσκουσα διαμάχη διαδοχής; Με λίγα λόγια αγνόησε το πόρισμα του ποινικού ανακριτού όπως αγνόησε πως υπάρχει μια θεσμική εισαγγελική και αστυνομική διαδικασία σε εξέλιξη και όλα αυτά τα έκανε από τη θέση του ανώτατου άρχοντα του κράτους λες και το κράτος είναι επίσης δικό του τσιφλίκι. Σε μια χώρα όπου η στάθμη της διαπλοκής και της διαφθοράς έχει φτάσει σε όρια όπου κινδυνεύουμε όλοι να πνιγούμε αυτή είναι η στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας στην πιο σοβαρή κρίση των θεσμών. Πρώτα αγνοεί το πόρισμα, μετά αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από την ουσία (που είναι ο σεβασμός στις θεσμικές διαδικασίες), προσφέρει εξόφθαλμη στήριξη στον υπό κατηγορία βοηθό γενικό εισαγγελέα και όταν πλέον η κατάσταση στη Νομική Υπηρεσία φτάνει στο απροχώρητο, δηλώνει πως δεν επιθυμεί να εμπλακεί. Ούτε και εγώ επιθυμώ κύριε Πρόεδρε να ζω αυτό το μπάχαλο αλλά δεν έχω τα μέσα να μεταναστεύσω σε μια κανονική χώρα όπου η πολιτική ευθιξία και ο σεβασμός στους θεσμούς τυγχάνουν της ερμηνείας που τους αξίζει και όχι εκείνης που βολεύει τους εκάστοτε «διαπλεκόμενους». Επιθυμείτε μήπως να μου προτείνετε κάτι ή ούτε αυτό το επιθυμείτε;

10 10-EPISTOLES CY_Master_cy 15/05/15 21:54 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΑΠΟΨΕΙΣ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Η ελπίδα ξαναγεννιέται Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Α. ΛΑΜΠΙΤΣΗ Τ ην περασμένη Τετάρτη βρέθηκα καθηκόντως στη Λεμεσό. Στάθμευσα το αυτοκίνητό μου σε ένα δημοτικό χώρο στάθμευσης στην τουρκοκυπριακή συνοικία της πόλης. Κατά την αναχώρηση, λόγω βλάβης του αυτοκινήτου, κατέφυγα στο παρακείμενο γκαράζ, όπου μέχρι να παρασχεθούν οι πρώτες βοήθειες στο τετράτροχό μου, έπιασα κουβέντα με τον μηχανικό και τους δύο συνταξιούχους γέροντες που καθόντουσαν εκεί. Ο ένας διήγε την ένατη δεκαετία της ζωής του, με το πνεύμα ακμαίο. Όπως ήταν φυσικό η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από την οικονομία και το Κυπριακό. Επικράτησε το δεύτερο, όταν λέχθηκε πως η λύση του θα βοηθήσει και την ανόρθωση της οικονομίας, τόσο επειδή θα δημιουργηθούν προϋποθέσεις οικονομικής δραστηριότητας όσο και λόγω ψυχολογίας. Παρά την απαισιοδοξία που διέκρινε όλους, η συζήτηση επικεντρώθηκε στις προοπτικές που είναι δυνατόν να υπάρξουν λόγω της εκλογής του Ακιντζί και της επικείμενης επανέναρξης των συνομιλιών για λύση του προβλήματος. Αναφερθήκαμε στη δυναμική που δημιούργησε η απόφαση των Τουρκοκυπρίων και οι θετικές δηλώσεις των δύο μεγάλων κομμάτων. Αναφερθήκαμε ακόμα και στις θέσεις των υπολοίπων κομμάτων, τα οποία διατυπώνουν εντονότατες επιφυλάξεις, επειδή οι αποφάσεις λαμβάνονται στην Άγκυρα και εφόσον, όπως φαίνεται, η Άγκυρα δεν θέλει λύση, ό,τι και να κάνει ο Ακιντζί, λύση δεν θα βρεθεί. Δεν αφήσαμε πίσω ούτε τη θέση που εκφράζουν τα μικρά κυρίως κόμματα για αλλαγή πολιτικής. Και διερωτηθήκαμε: ποια μπορεί να είναι αυτή η πολιτική; Υπάρχει πολιτική που δεν δοκιμάστηκε; Από τον μακροχρόνιο, του Μακαρίου, ως το «δεν συνομιλούμε, αν δεν φύγουν πρώτα τα τουρκικά στρατεύματα», του Ανδρέα Παπανδρέου, ως τις προσφυγές στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, τι άλλο έχει απομείνει; Μάλιστα, η τρανότερη περίπτωση αλλαγής πολιτικής για επίλυση του Κυπριακού υπήρξε η στροφή του ρεαλιστή Γλαύκου Κληρίδη στην πολιτική δημιουργίας πολιτικού και οικονομικού κόστους για την Τουρκία και στο εξοπλιστικό πρόγραμμα με τους S300. Σε άλλους η πολιτική εκείνη απέφερε μίζες και σε μας όλους ένα τεράστιο οικονομικό κόστος, με αποτέλεσμα οι πύραυλοι να αναπαύονται στην Κρήτη, ως τη στιγμή που θα γίνουν παλιοσίδερα. Ο ίδιος, ως ρεαλιστής όντως που ήταν, αφού απεμπόλησε χάριν της εξουσίας την προοπτική που έδιδαν οι ιδέες Γκάλι, οδηγήθηκε εκ νέου σε συνομιλίες, οι οποίες είχαν ως κατάληξη το σχέδιο Ανάν, το οποίο οι Έλληνες της Κύπρου απορρίψαμε, μετά από οδηγίες της ηγεσίας μας. Ένας, βέβαια, θα μπορούσε να διατυπώσει τη θέση πως και οι συνομιλίες όλα αυτά τα χρόνια δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Με μια διευκρίνιση: μεταξύ μας υπάρχει ακόμα διάσταση ανάμεσα στα εφικτά αναμενόμενα και στα ευκταία αναμενόμενα. Εφικτό, προφανώς, είναι να πιστεύει κανείς ότι η Κύπρος μπορεί να επανενωθεί μέσα στο πλαίσιο μιας ομοσπονδιακής λύσης, ενώ ευκταίο είναι η επαναφορά των συμφωνιών Ζυρίχης Λονδίνου, στο σημείο που μείναμε το Αυτή είναι ιδανική λύση, ακόμα και για όσους την απέρριπταν το Αυτό και μόνο δείχνει την απώλεια επαφής μας με την πραγματικότητα. Στο σημείο αυτό ο γέροντας κούνησε με νόημα το κεφάλι του, λέγοντας πως κάναμε όλοι λάθη, αλλά τα δικά μας φαίνεται να είναι περισσότερα. Μου θύμισε τον λόγο του Αθηναίου Περικλή: «Φοβούμαι περισσότερο τις αμαρτίες τις δικές μας παρά τις επιβουλές των εχθρών μας». Σαν τον είπα στην ομήγυρη, ο γέροντας μου ζήτησε να του τον γράψω σ ένα χαρτί, για να τον πει στα εγγόνια του αλλά και σε όσους τυγχάνει να είναι συνομιλητές του. Φεύγοντας συμφωνήσαμε πως οι επικείμενες συνομιλίες, που σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ήδη ξεκινήσει, αποτελούν το ξαναγέννημα της ελπίδας. Κάθε εχέφρων άνθρωπος αντιλαμβάνεται πως η ειρήνη και η σταθερότητα της ειρήνης αποτελούν τις βασικότερες προϋποθέσεις για ανάπτυξη και δικαιοσύνη. Ταυτόχρονα, κάθε εχέφρων άνθρωπος διερωτάται αν μάθαμε από τα λάθη μας. Η απάντηση δεν θα αργήσει να δοθεί. ΓΝΩΜΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Πιστή στην παράδοση που ακολουθεί εδώ και δεκαετίες, η «Κ» φιλοξενεί άρθρα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχουν δημοσιευτεί σε άλλα έντυπα. Θερμή παράκληση προς τους αρθρογράφους μας να αποφεύγουν τα μεγάλα κείμενα. Άρθρα να αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση Θερμή παράκληση προς τους επιστολογράφους μας να περιορίζουν το κείμενο στις 350 λέξεις. Ανώνυμες επιστολές δεν θα δημοσιεύονται. Επιστολές να αποστέλλονται στην ηλ. διεύθυνση Ο Μάιος του 2015 δημιουργεί πραγματική κινητικότητα στο Κυπριακό. Η εκλογή Ακιντζί στην ηγεσία των Τ/κ, η πρώτη συνάντηση Αναστασιάδη Ακιντζί στις 11 Μαΐου, η επανάληψη των συνομιλιών στις 15 Μαΐου, οι ανακοινώσεις σημαντικών δυνάμεων στον διεθνή χώρο για υποστήριξη της νέας προσπάθειας, δημιουργούν ένα μομέντουμ. Είναι προφανές ότι το κλίμα έχει αλλάξει και αυτό αποτελεί ένα βασικό παράγοντα για να προχωρήσει η διαδικασία στα βαθειά. Στην ατζέντα βρίσκονται ΜΟΕ «χαμηλής» πολιτικής, διαπραγματευτικά κεφάλαια, παλαιότερο υλικό από τις συγκλίσεις Χριστόφια Ταλάτ. Επίκεντρο αποτελεί το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου 2014 ανάμεσα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον τότε Τ/κ ηγέτη Ν. Έρογλου. Τα πιο πάνω δείχνουν ότι υπάρχει η βασική ύλη για να προχωρήσει η διαπραγμάτευση στα πιο δύσκολα του Κυπριακού. Η επανέναρξη των συνομιλιών συνέπεσε με δύο σημαντικές ημερομηνίες την 1η Μαΐου, επέτειο της ένταξης της νήσου στην Ε.Ε., 1η Μαΐου 2004, και την Ημέρα της Ευρώπης στις 9 Μαΐου. Αυτή η συμβολική συνάντηση των επετείων με την επανάληψη των συνομιλιών για επίλυση, αποτελεί κάτι παραπάνω από ιστορική «σύμπτωση», αποτελεί μια κατεύθυνση για το μέλλον για όλη την Κύπρο. Μέσα στη «δεξαμενή» στοιχείων που έχει διαμορφώσει η λειτουργούσα Ε.Ε., η Κύπρος μπορεί να βρει το αναγκαίο υλικό για να δώσει λύσεις σε ακανθώδεις πτυχές της διαπραγμάτευσης. Για παράδειγμα η Κύπρος είναι μέλος της Ευρωζώνης από την 1η Ιανουαρίου Αυτή η αλλαγή αποτελεί ένα στρατηγικής σημασίας στοιχείο για το σύνολο των προσπαθειών για Η τιτλοποίηση (securitisation) είναι χρηματοπιστωτική καινοτομία που έχει τις ρίζες της στην Αμερική (Wall Street). Ο σκοπός της ήταν η αντικατάσταση της ακριβής αγοράς κεφαλαίου όπως προσφέρεται από τις τράπεζες με χαμηλότερου κόστους χρηματοπιστωτικούς διαμεσολαβητές για τη χρηματοδότηση προϊόντων χρέους (δανείων). Η τεχνική χρηματοδότησης με ομόλογα εγγυημένα από περιουσιακά στοιχεία ενεργητικού (κυρίως ακίνητα) αποδίδεται στην αυξημένη ζήτηση στεγαστικών δανείων τη δεκαετία του 70. Η αγορά σημείωσε σημαντική ανάπτυξη με την έκδοση ενυπόθηκων ομολόγων (mortaged-backed securities) το 1977 από την Bank of America. Η τιτλοποίηση αφορά τη χρηματοδότηση συνόλου (mortgage pool) πιστώσεων ή τίτλων χρέους με την έκδοση νέων τίτλων χρέους. Εξασφαλισμένοι στεγαστικοί τίτλοι (residential-mbs), δομημένα χρεωστικά ομόλογα για επιχειρηματικά δάνεια (CLO s) και δομημένα χρεωστικά εταιρικά ομόλογα (CBO s) είναι διάφορες μορφές τιτλοποίησης που διαφέρουν στη μορφή του υποκείμενου δανεισμού. Ένα δάνειο μπορεί να θεωρηθεί ως εισροή των μελλοντικών ταμειακών ροών που εκρέουν από την αποπληρωμή του δανείου (future cash flows). Αυτές οι ταμειακές ροές αγοράζονται, πωλούνται, και τιτλοποιoύνται στη δευτερογενή αγορά στεγαστικών δανείων (secondary market). Η δευτερογενής αγορά ενυπόθηκων δανείων είναι εξαιρετικά μεγάλη και πολύ ρευστή ιδιαίτερα στην Αμερική. Σε γενικές γραμμές, οι τιτλοποιήσεις απαιτήσεων στεγαστικών δανείων που περιλαμβάνουν 30 χρόνια στεγαστικών δανείων «σταθερής» αποπληρωμής φέρεται να έχουν τις ίδιες αποδόσεις με κυβερνητικά ομόλογα των Ηνωμένων Πολιτειών με περίοδο ωρίμανσης 10 χρόνια. Η διαδικασία της τιτλοποίησης μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα ασύμμετρης πληροφόρησης και λανθασμένων κινήτρων μεταξύ των τραπεζών και των επενδυτών. Αυτές οι παραπληροφορήσεις μπορεί να περιορίσουν την ικανότητα των τραπεζών να απαλλαγούν από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και να προβούν σε διαδικασίες τιτλοποιήσεων. Παρ όλες τις μεταρρυθμίσεις σε εξέλιξη που αποσκοπούν την ελαχιστοποίηση σε τυχόν τριβές, υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν προκειμένου να αντιμετωπιστούν κάποιες από τις βασικές διαρθρωτικές αδυναμίες της διαδικασίας τιτλοποίησης Ένας Μάης με υποσχέσεις Του ΛΑΡΚΟΥ ΛΑΡΚΟΥ την επίλυση του Κυπριακού. Το ευρώ, εκτός από κοινό νόμισμα της λέσχης των «19», αποτελεί και ένα σύμβολο οικονομικής συνεργασίας και κοινής αναπτυξιακής δράσης στον ευρωπαϊκό κόσμο μέσα από την περισσότερη σύγκλιση των οικονομιών των μελών της Ευρωζώνης. Το ευρώ ως νόμισμα της λύσης συμβολίζει τη νέα σελίδα για όλους τους Κυπρίους. Η τραπεζική ένωση, η εμβάθυνση της οικονομικής διακυβέρνησης υπηρετούν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Κύπρου γι αυτό και οι προγραμματισμένες ανακοινώσεις των Γιούνκερ, Τουσκ και Ντάισελμπλουμ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου σχετικά με νέα μέτρα οικονομικής ενοποίησης αφορούν πλήρως τις συνομιλίες για την επίλυση του Κυπριακού. Η κυπριακή κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την Ε.Ε. και με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, μπορεί να διαβουλευτεί με την τ/κ ηγεσία και τ/κ κοινωνικούς φορείς έτσι ώστε οι τεχνικές πλευρές του ευρώ να ενταχθούν στο συνολικό πλέγμα της διαδικασίας επίλυσης. Η σταδιακή προσαρμογή και η τελική υιοθέτηση του ευρώ από την τ/κ κοινότητα θα προσφέρει σημαντικά κίνητρα ανάπτυξης και περαιτέρω ενσωμάτωσής της στην ευρωπαϊκή οικονομία στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας. Σε στρατηγικό επίπεδο και με εργαλείο το ευρώ, η Λευκωσία μπορεί να επιδιώξει στο πλαίσιο των συνομιλιών Αναστασιάδη Ακιντζί και σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη Δημιουργία ενός Συμφώνου Σύγκλισης και Σταθερότητας για το σύνολο της κυπριακής οικονομίας. Αυτό θα επιτρέψει στην κυπριακή οικονομία να προωθήσει νέες μορφές εταιρικής δράσης και να σχηματίσει κοινοπραξίες, καθιστώντας έτσι το Σύμφωνο Σύγκλισης και Σταθερότητας πολιτικό εργαλείο για τη δημιουργία μιας νέας οικονομικής πρακτικής στην Κύπρο. Τα Διαρθρωτικά Οι τιτλοποιήσεις και πωλήσεις δανείων και πώλησης ενυπόθηκων δανείων. Τα κυπριακά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να πληρούν προϋποθέσεις όπως η ευθυγράμμιση των κίνητρων, η μείωση της πολυπλοκότητας, η αύξηση της διαφάνειας και η βελτίωση της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας (improve the use of credit ratings). Κατά συνέπεια, προκειμένου να προσελκύσουν επενδυτές, οι τράπεζες θα πρέπει να είναι σε θέση να προσφέρουν συμβατά χαρακτηριστικά (για παράδειγμα εγγυήσεις) τα οποία θα συμβάλλουν στον μετριασμό της δυσμενούς επιλογής και του ηθικού κινδύνου. Η τιτλοποίηση απαιτήσεων παρουσίασε μεγάλη αύξηση τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα από τραπεζικά ιδρύματα ευρωπαϊκών χωρών (Ισπανία, Ιταλία) οι οποίες φέρονται να έχουν πληγεί πολύ από την οικονομική κρίση. Ως αποτέλεσμα του ισχύοντος οικονομικού κλίματος, η κύρια έκδοση σύνθετων προϊόντων (complex-synthetic securitisation) έχει σχεδόν εξαφανιστεί και έχει επιστρέψει στην απλότητα ή «πίσω στα βασικά» όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των προϊόντων τιτλοποίησης τα οποία αναμένονται να συνεχιστούν και στο εγγύς μέλλον. Σε γενικές γραμμές η πώληση δανείων λειτουργεί ως ένα εργαλείο άντλησης ρευστότητας, ανάπτυξης της οικονομίας και συγκράτησης των τιμών των ακινήτων. Κύριο χαρακτηριστικό της τιτλοποίησης είναι η μεταφορά του Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΟΥΝΤΗ Η τιτλοποίηση και «πακετοποίηση δανείων» είναι η πρόσφατη μέθοδος που προτείνεται για αποσυμφόρηση του κυπριακού χρηματοπιστωτικού συστήματος από τα προβληματικά δάνεια που εξετάζεται από τη Βουλή και την Κεντρική Τράπεζα Κύπρου (ΚΤΚ). κινδύνου που φέρει η απαίτηση στον ομολογιούχο και επενδυτή. Η τιτλοποίηση απαιτήσεων έχει θετικές επιπτώσεις στον ισολογισμό των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς αντικαθιστά λιγότερες παραγωγικές επενδύσεις με άλλες παραγωγικότερες με την επένδυση των χρημάτων που εισπράττονται από αυτή. Με πιο απλά λόγια, οι τράπεζες έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τα σταθμισμένα στοιχεία του ενεργητικού τους (μη αποπληρωμένα δάνεια) και να απελευθερώσουν τα κεφάλαιά τους, επιτρέποντάς τους έτσι να δώσουν νέα δάνεια. Το μέγεθος των θετικών επιπτώσεων εξαρτάται από τις ρυθμίσεις μεταπώλησης των δανείων και από τις απαιτούμενες διαπραγματεύσεις με τους επενδυτές. Πολλές φορές σε μια ενέργεια γρήγορης πώλησης, τα δάνεια αυτά πωλούνται σε χαμηλές τιμές με αποτέλεσμα οι τράπεζες να καταγράφουν ζημιές τις οποίες μετά καλούνται να καλύψουν οι μέτοχοί τους. Είναι σημαντικό για την Κεντρική Τράπεζα να ελέγχει αυστηρά σε ποιους πωλούνται τα δάνεια έτσι ώστε να αποφευχθεί η πώλησή τους σε επενδυτικά ταμεία άγνωστης προέλευσης, η οποία μπορεί να έχει περαιτέρω προβλήματα. Δεδομένου ότι οι τράπεζες θα επιθυμούν να πουλήσουν τα δάνεια στην υψηλότερη δυνατή τιμή, θα υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ των επενδυτικών ταμείων. Τα επενδυτικά ταμεία θα διενεργούν μελέτες βιωσιμότητας πριν αγοράσουν ΚΥΠΕ ΚΥΠΕ Ταμεία ή τα Ταμεία Συνοχής δίνουν τη δυνατότητα ανάπτυξης σε λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της Ε.Ε. Στην Κύπρο τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά Ταμεία μπορεί να είναι εργαλεία για την ανοικοδόμηση και την ανασυγκρότηση, άρα εργαλεία ειρήνης σε μια ενωμένη Κύπρο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η Κυπριακή κυβέρνηση θα μπορούσε να καλέσει εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. να επισκεφθούν τις περιοχές ειδικού βάρους και να ετοιμάσουν μελέτες τις οποίες η Ε.Ε. θα μπορούσε να στηρίξει πρακτικά στον κατάλληλο χρόνο. Δημόσια γίνεται συχνά αναφορά στον ρόλο της Ε.Ε. στο Κυπριακό, αλλά εδώ και 11 χρόνια ακούμε συνθήματα και όχι εφικτές προτάσεις, εκκλήσεις και όχι σχέδια, προχειρότητες και όχι επεξεργασμένες πολιτικές. Αυτό που μετρά είναι να ενσωματώσουμε στις διαδικασίες επίλυσης του Κυπριακού σημαντικές πτυχές από τον σκληρό πυρήνα της υπαρκτής Ε.Ε. πέρα από την οικονομία, ζητήματα ασφαλείας, ανοικοδόμησης, υποδομών, προγράμματα συμφιλίωσης κ.λπ. Ασφαλώς δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία ή την ιστορία της Κύπρου. Από εμάς, όμως εξαρτάται να καθοδηγήσουμε το μέλλον της, γι αυτό η Ε.Ε. είναι ευκαιρία για όσους θέλουν και μπορούν, και όχι για εκείνους που νομίζουν ότι πολιτική σημαίνει δικαιώματα χωρίς δεσμεύσεις, χρήματα χωρίς προγραμματισμό, αλληλεγγύη χωρίς κανόνες. Κατακτούμε μια πολιτική αλλαγή εφόσον τη θέλουμε πολύ, εφόσον οργανωνόμαστε, εφόσον δημιουργούμε συμμαχίες που προωθούν πολιτικές που υπηρετούν τα μεγάλα συμφέροντα της ειρήνης και της σταθερότητας στην Κύπρο και την ανατολική Μεσόγειο. μια δέσμη δανείων. Διάφορες πτυχές των δανείων υπό μελέτη για τους επενδυτές αποτελούν τα εξής: τι είδους εμπράγματες εξασφαλίσεις υπάρχουν, ποιες είναι οι σημερινές τιμές, πόσα χρόνια θα πρέπει να περιμένει ένα ταμείο πριν προχωρήσουν με εκποιήσεις προκειμένου να πραγματοποιήσουν κέρδος κ.λπ. Οι μεγαλύτεροι επενδυτές των ενυπόθηκων δανείων συνήθως αποτελούνται από ξένες κυβερνήσεις, συνταξιοδοτικά ταμεία, ασφαλιστικές εταιρείες, τράπεζες και τα hedge funds. Τα MBS, CMOs, ABS και τα CDOs προσφέρουν στους επενδυτές ένα ευρύ φάσμα πιθανών αποδόσεων βασισμένα σε διαφορετικές πιστωτικές ποιότητες (credit quality) και επιτοκιακούς κινδύνους (interest rate risk). Οι επενδυτές έχουν τη δυνατότητα, είτε να αναλάβουν τις εισπράξεις είτε να προχωρήσουν με εκποιήσεις ενυπόθηκων ακινήτων. Η τιτλοποιήση δανείων ενδέχεται να είναι μια λύση ρευστοποίησης των κυπριακών τραπεζικών ιδρυμάτων και μια πιθανώς αρνητική εξέλιξη για τους υφιστάμενους δανειολήπτες που αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια στην Κύπρο έχουν ξεπεράσει το 50% του συνόλου, ελλοχεύει ο κίνδυνος τεράστιος αριθμός κυπριακών ακινήτων να βρεθεί σε ξένα χέρια και έτσι αυξάνεται η πιθανότητα εκποιήσεων των ακινήτων σε περίπτωση που δεν ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Παρ όλα αυτά, οι μετατροπές στο θεσμικό πλαίσιο δεν αλλάζουν τη μεταχείριση των δανειοληπτών, αλλά δίνουν την ευκαιρία στους νέους δανειολήπτες να γνωρίζουν εκ των προτέρων τις επιπτώσεις σε περίπτωση που δεν είναι σε θέση να ξεπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Είναι κρίσιμο να ληφθούν και να τηρηθούν τα σωστά μέτρα για την προστασία των υφιστάμενων οφειλετών και εγγυητών καθώς και της ευρύτερης οικονομίας. Είναι γεγονός ότι ανεξέλεγκτη τιτλοποίηση δανείων που διείσδυσε από την Αμερική στις διεθνείς αγορές έχει συμβάλει σημαντικά στην παγκόσμια οικονομική κρίση. Παρ όλα αυτά, η σωστά ελεγχόμενη τιτλοποίηση και πώληση δανείων μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας, αφού θα επιτρέψει στις τράπεζες να προβούν σε καινούργιο δανεισμό. Ο κ. Γιώργος Μούντης είναι Μanaging Partner της Delfi Partners & Co.

11 11-POLITIKI_Master_cy 15/05/15 21:23 Page 11 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 11 Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΣΤΗΝ «Κ» Σε τρεις επενδυτές το λιμάνι Λεμεσού Τον Μάρτιο του 2016 θα πέσουν οι υπογραφές στη συμφωνία Σημειώστε ότι αυτό το μοντέλο έχει υιοθετηθεί από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης με την ιδιοκτησία των στρατηγικών υποδομών να παραμένει στο κράτος. Συνέντευξη στον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΤΟΜΑΡΑ Σε προχωρημένο στάδιο βρίσκονται οι διεργασίες που θα επιφέρουν σημαντικές αλλαγές στη διαχείριση των λιμανιών της Κύπρου. Ο υπουργός Μεταφωρών και Επικοινωνιών Μάριος Δημητριάδης αξιολογεί το έργο που έχει επιτελεστεί, καθώς και τα βήματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου τον ερχόμενο Μάρτιο να έχουν πέσει οι τελικές υπογραφές. Το μοντέλο που θα ακολουθηθεί είναι παρόμοιο με αυτό των αεροδρομίων και σε καμία περίπτωση, όπως τονίζει, δεν πρόκειται για πώληση στρατηγικών υποδομών σε ιδιώτες. Τα λιμάνια κ. Δημητριάδη θα είναι οι οργανισμοί εκείνοι που θα θέσουν σε εφαρμογή το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων; Αυτή την περίοδο «τρέχουν» ταυτόχρονα δύο διαδικασίες που αφορούν τόσο το λιμάνι της Λεμεσού όσο και αυτό της Λάρνακας. Και οι δύο διαδικασίες αφορούν την ανάθεση των εμπορικών δραστηριοτήτων και όχι την αποκρατικοποίηση ή ιδιωτικοποίηση των λιμανιών, αφού θα παραμείνουν υπό την ιδιοκτησία της Αρχής Λιμένων. Αυτό που θα αλλάξει είναι ότι θα ανατεθούν οι δραστηριότητες των λιμανιών σε ιδιώτες επενδυτές. Τρέχουν παράλληλα οι διαδικασίες για τα δύο λιμάνια. Ακριβώς. Μετά από αρκετές παρατάσεις και καθυστέρηση έχουμε εισέλθει στην τελική ευθεία συμφωνίας με την κοινοπραξία «Ζήνων», η οποία αφορά την ενιαία ανάπτυξη του Λιμανιού μαζί με τη Μαρίνα στη Λάρνακα. Ο στόχος μας για το λιμάνι της Λάρνακας είναι να υπογραφούν τα συμβόλαια με την κοινοπραξία Ζήνων μέχρι τις 15 Ιουνίου και να μετατραπεί το λιμάνι, κυρίως σε επιβατικό (κρουαζιέρες). Σε ό,τι αφορά το λιμάνι της Λεμεσού μιλάμε κυρίως για εμπορικές δραστηριότητες όπως η διακίνηση εμπορευματοκιβωτίων και το γενικό εμπόριο. Να υποθέσουμε ότι οι εν λόγω διαδικασίες είναι παρόμοιες με το μοντέλο για τα αεροδρόμια; Είναι μια παρόμοια διαδικασία. Ουσιαστικά δεν πωλούνται τα λιμάνια αλλά ανατίθενται οι εμπορικές τους δραστηριότητες σε κάποιον ιδιώτη για αριθμό ετών. Μετά τη χρονική περίοδο ανάθεσης, η διαχείριση θα επανέλθει στο κράτος. Συνήθως η διάρκεια διαχείρισης είναι για περίοδο μεταξύ 25 και 35 χρόνων. Κάποια από τα έργα ανάθεσης εμπορικών δραστηριοτήτων συνοδεύονται και με τη δημιουργία υποδομών όπως έγινε με τα αεροδρόμια, όπου ο επενδυτής δεν ανέλαβε μόνο τη λειτουργία των αεροδρομίων αλλά ανέλαβε να κτίσει και καινούργια αεροδρόμια. Στην περίπτωση των λιμανιών έχουμε τη Λάρνακα όπου βάσει της αναμενόμενης συμφωνίας ο επενδυτής θα αναβαθμίσει το λιμάνι και τη μαρίνα, ενώ στην περίπτωση του λιμανιού της Λεμεσού δεν προβλέπεται να γίνει οποιαδήποτε αναβάθμιση των υφιστάμενων υποδομών. Φυσικά, επενδύσεις θα γίνουν αλλά αυτές θα αφορούν κυρίως μηχανικές εγκαταστάσεις. Η κοινοπραξία Ζήνων για το λιμάνι της Λάρνακας είναι κυπριακή ή περιλαμβάνει συμμετοχή ξένων επενδυτών; Η κοινοπραξία περιλαμβάνει μόνο κυπριακές εταιρείες. Ωστόσο, για τη διαχείριση του λιμανιού θα υπάρξει συνεργασία με διεθνή οίκο, ο οποίος θα αναλάβει τη διαχείριση του λιμανιού. Άρα το πρώτο λιμάνι που θα περάσει σε ιδιώτες είναι αυτό της Λάρνακας; Σωστά και πρόκειται για ένα έργο που έχει εγκριθεί εδώ και αρκετά χρόνια από τη Βουλή. Το αναφέρω, γιατί υπάρχουν αντιδράσεις για τη διαδικασία που αφορά το λιμάνι της Λεμεσού, η οποία δεν διαφέρει τόσο από αυτή που ακολουθήθηκε στην περίπτωση του λιμανιού της Λάρνακας όσο και από αυτή που ακολουθήθηκε στο παρελθόν, με τα αεροδρόμια. Το λιμάνι της Λεμεσού πότε θα εισέλθει στη φάση αναζήτησης επενδυτών; Είχαμε θέσει ως στόχο να προχωρήσουμε με τη διαδικασία μέχρι το τέλος Απριλίου, το οποίο, όμως, έχει αλλάξει τώρα για το τέλος Μαΐου. Ο λόγος είναι κάποιες εγκρίσεις για αλλαγές στη νομοθεσία που βρίσκονται ενώπιον της Βουλής. Πιστεύουμε ότι αυτές οι αλλαγές είναι αναγκαίες προκειμένου να μεγιστοποιήσουμε το επενδυτικό ενδιαφέρον και το όφελος που θα αποκομίσει το κράτος από την ανάθεση. Τα δικαιώματα των εργαζομένων στην Αρχή Λιμένων θα διασφαλιστούν πλήρως, διαβεβαιώνει ο Μάριος Δημητριάδης ο οποίος κάνει λόγο για αγαστή συνεργασία με τις συντεχνίες. Πώς διαμορφώνεται το νέο περιβάλλον για τους εργαζόμενους στο λιμάνι Λεμεσού; Στο λιμάνι Λεμεσού έχουμε τρεις κατηγορίες εργαζομένων. Η πρώτη κατηγορία είναι οι εργαζόμενοι στην Αρχή Λιμένων Κύπρου τα δικαιώματα των οποίων, βάσει και του νόμου περί αποκρατικοποιήσεων, θα διασφαλίσουμε πλήρως. Η δεύτερη είναι οι λιμενεργάτες, για τους οποίους δεν θα υπάρξει ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο εργασίας τους και τέλος υπάρχει η κατηγορία των αχθοφόρων, με τους οποίους είμαστε σε διαπραγματεύσεις προκειμένου να αποσυρθούν οι άδειές τους. Το έργο της Αρχής Λιμένων θα συρρικνωθεί; Βάσει των πιο πάνω η λειτουργία των δύο κύριων λιμανιών θα ανατεθεί σε ιδιώτες. Αυτό όμως δεν σημαίνει ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ ότι δεν θα υπάρχουν ανάγκες σε προσωπικό, αφού η Αρχή Λιμένων θα συνεχίσει τον εποπτικό της ρόλο, ο οποίος θα πρέπει να αναβαθμιστεί. Για τον σκοπό αυτό θα αναθέσουμε σε ιδιώτη την ετοιμασία μιας νέας οργανωτικής δομής για την Αρχή Λιμένων, η οποία ελπίζουμε ότι θα είναι έτοιμη σύντομα. Άρα θα μειωθούν και οι ανάγκες σε προσωπικό. Σίγουρα θα υπάρξει ανακατανομή του προσωπικού, με την έννοια ότι θα αλλάξουν τα καθήκοντα της Αρχής. Θα πρέπει να ενισχυθούν σημαντικά τα εποπτικά καθήκοντα της Αρχής, δημιουργώντας ανάγκες στον τομέα αυτό, οι οποίες θα προέλθουν από το υφιστάμενο προσωπικό. Σε περίπτωση, που διαπιστωθεί μετά την ανακατανομή ότι υπάρχουν υπάλληλοι χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο οι εν λόγω υπάλληλοι θα μεταφερθούν στην κεντρική κυβέρνηση. Κατά συνέπεια, θα παραμείνουν δημόσιοι υπάλληλοι. Πρέπει παράλληλα, να σημειώσω ότι προχωράμε με την κατάρτιση ενός πρόωρου σχέδιο πρόωρης εθελοντικής αφυπηρέτησης. Υπάρχουν επενδυτές που ενδιαφέρονται για το λιμάνι Λεμεσού; Οι σύμβουλοί μας στο έργο ανάθεσης των εμπορικών δραστηριοτήτων έχουν προβεί σε μια προτακτική έρευνα της αγοράς. Υπάρχει ενδιαφέρον και αυτό φαίνεται και από τις επαφές που έχουν κάνει μαζί μας διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη, κάτι που μας κάνει αισιόδοξους. Κάποιες από τις εταιρείες που έχουν ζητήσει να μας δουν αποτελούν μεγάλα ονόματα της λιμενικής βιομηχανίας. Το πραγματικό ενδιαφέρον, βέβαια, θα φανεί όταν θα ξεκινήσει η διαδικασία. Με βάση τη διαδικασία που έχει αποφασισθεί θα αναζητηθούν τρεις επενδυτές. Οι δύο θα αφορούν τον χώρο των εμπορευματοκιβωτίων και των γενικών εργασιών, ενώ θα υπάρχει και ένας τρίτος που θα έχει σχέση με την υπηρεσία πλοήγησης και ρυμούλκησης σκαφών. Πότε υπολογίζεται η παράδοση του λιμανιού της Λεμεσού σε επενδυτές; Ευελπιστούμε ότι θα έχουμε επενδυτές μέχρι το τέλος του 2015 και ότι η συμφωνία θα υπογραφεί τέλος του πρώτου τριμήνου του Θα υπάρξει όμως και μια περίοδος προσαρμογής για τους νέους ιδιοκτήτες.

12 12-POLITIKI-NEW_Master_cy 15/05/15 23:27 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Ο επ αόριστον αποκεφαλισμός του Νίκου! Στους «ρυθμούς» της έρευνας που παρήγγειλε στην Επ. Ελέγχου, η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, «καρατομήθηκε» ο ισχυρός ανήρ του Κόμματος Της ΜΑΡΙΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ Όταν υπουργός της διακυβέρνησης Χριστόφια προερχόμενος από τους κόλπους του ΑΚΕΛ είχε εκφράσει σε ανύποπτο χρόνο στο Υπουργικό Συμβούλιο τις έντονες ανησυχίες του για το πώς εξελίσσεται το ζήτημα της Δρομολαξιάς κανείς δεν ήταν σε θέση να συλλάβει το μέγεθος της ζημιάς που θα προκαλούσε στο κόμμα, λίγα χρόνια αργότερα. Πρώτο και καίριο χαστούκι θεωρήθηκε η φυλάκιση του Βενιζέλου Ζαννέτου με την κατηγορία εκβιασμού του Νίκου Λίλλη. Εμφανής ήταν η απογοήτευση και η αγανάκτηση μεγάλης μερίδας των μελών και φίλων του κόμματος που έβλεπαν πρωτοκλασάτα στελέχη να διασύρονται σε ιστορίες εκβιασμών, διαπλοκών και χρηματισμών. Εκείνο όμως που δημιουργούσε πανικό μεταξύ των στελεχών, κυρίως του έμμισθου μηχανισμού του Κόμματος, ήταν το ενδεχόμενο, ενώ εκτελούσαν τις άνωθεν οδηγίες στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, να έχουν την τύχη του Βενιζέλου Ζαννέτου και να καταλήξουν σε κάποια κρατητήρια ή κάποια κελιά. Αυτοί ήταν οι λόγοι που, σύμφωνα με εκτιμήσεις κομματικών κύκλων, ώθησαν την ηγεσία του κόμματος να προχωρήσει αυτόβουλα σε διερεύνηση του σκανδάλου της Δρομολαξιάς, αθωώνοντας μεν πανη- <<<<<<< Η αποβολή του Νίκου Κατσουρίδη βγάζει στην επιφάνεια τα παιχνίδια ελέγχου και τα συντροφικά μαχαιρώματα. Η τίτλοι τέλους στην πολιτική πορεία του Νίκου Κατσουρίδη εντός του ΑΚΕΛ ήταν λίγο πολύ προδιαγεγραμμένη διαδικασία, αφού εντός της Κεντρικής Επιτροπής επικρατεί κατά κράτος το στρατόπεδο του Δημήτρη Χριστόφια. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Πυροβολεί τα πόδια του το Κόμμα Αν και ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού σε συνέντευξή του στο Σίγμα τόνισε ότι το πόρισμα της Επιτροπής Ελέγχου δεν αναιρεί ούτε αντικαθιστά δικαστικές αποφάσεις, η όλη διαδικασία εσωκομματικής «δίκης» όπου στελέχη αθωώνονται και άλλα τιμωρούνται παρά τις αποφάσεις των δικαστικών αρχών εγείρει σοβαρά ζητήματα για το ίδιο το κόμμα της Αριστεράς. Καίριο ερώτημα παραμένει το γιατί από τη στιγμή που το ΑΚΕΛ, βάσει στοιχείων όπως δηλώνεται, θεωρεί αθώο τον Βενιζέλο Ζαννέτο και ένοχο τον Νίκο Κατσουρίδη, δεν δίνει τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει στις δικαστικές αρχές ούτως ώστε να αποφυλακιστεί ο λεγόμενος πολιτικός κρατούμενος και να καταδικαστεί οποιοσδήποτε άλλος πιθανόν να έχει εμπλοκή. Την ίδια στιγμή το πόρισμα της Επιτροπής Ελέγχου εγείρει σοβαρούς προβληματισμούς στους κόλπους του κόμματος, αφού στην ουσία αναιρεί τη μέχρι τώρα επιχειρηματολογία του ΑΚΕΛ ότι το κόμμα δεν είχε ουδεμία εμπλοκή στην υπόθεση της Δρομολαξιάς και το όλο ζήτημα είναι καθαρά πολιτική σκευωρία που στόχο έχει να πλήξει το κόμμα της Αριστεράς. γυρικά τον καταδικασθέντα Βενιζέλο Ζαννέτο και αποβάλλοντας επ αόριστο το μέχρι πρότινος νούμερο δύο του ΑΚΕΛ, Νίκο Κατσουρίδη. Βάσει καταστατικού, ο Νίκος Κατσουρίδης φαίνεται πως θα συνεχίσει να κατέχει την κοινοβουλευτική του έδρα μέχρι το 2016, αλλά δεν θα συμμετέχει πλέον στα συλλογικά όργανα. Το κόμμα της Αριστεράς, το οποίο για καιρό προσπαθούσε να κρατήσει εκτός της δημοσιότητας εσωκομματικές αντιπαραθέσεις, βγάζει πλέον αναπόφευκτα στην επιφάνεια παιχνίδια εξουσίας και ελέγχου και μπαίνει σε πιο βαθιά εσωστρέφεια που ίσως απειλήσει σοβαρά τη δυναμική του κόμματος, αν και η Εζεκία Παπαϊωάννου θεωρεί ότι η «κάθαρση» ήταν αναγκαία ώστε να πάει στο επικείμενο συνέδριο με καθαρά χέρια Νομοταγείς και ανήσυχοι Οι Νίκος Κατσουρίδης και Βενιζέλος Ζαννέτος, σύμφωνα με τις παραδοχές από το ίδιο το Κόμμα, διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην υπόθεση της Δρομολαξιάς. Δύο πολιτικοί άνδρες που, παρά την ισχύ τους και την πορεία τους στο ίδιο κόμμα, βρίσκονταν τα τελευταία χρόνια σε δύο αντίθετα εσωκομματικά στρατόπεδα. Ο Βενιζέλος Ζαννέτος, υπάκουος στις εντολές και στις οδηγίες της ηγεσίας του κόμματος και στενός συνεργάτης του Δημήτρη Χριστόφια, διορίστηκε από τον τελευταίο υπεύθυνος των οικονομικών του κόμματος από το 1999 μέχρι και τη φυλάκισή του. Είχε συνεπώς μία από τις πιο σημαντικές θέσεις στην ιεραρχία του κόμματος. Αναμφίβολα δεν λειτουργούσε μόνος, αλλά μπορούσε να ελέγξει τη διακίνηση τεράστιων ποσών, από εράνους, συνδρομές, δωρεές, μισθούς, εφάπαξ πολιτειακών αξιωματούχων, αλλά και ποσά από ελεγχόμενες επιχειρήσεις. Το αντίπαλο εσωκομματικό δέος, ο Νίκος Κατσουρίδης, γνωστός για την οξυδέρκειά του και Το μέλλον του Νίκου Κατσουρίδη «Δεν αποχωρώ από την πολιτική ζωή» είχε αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή του στον Πολίτη ο Νίκος Κατσουρίδης. Μία δήλωση η οποία φαίνεται να προκάλεσε αναστάτωση στην Εζεκία Παπαϊωάννου, για τις βλέψεις του πολιτικού ανδρός, αφού το όριο της βουλευτικής του θητείας λήγει το 2016, ενώ ο ίδιος είχε πει πως δεν θα διεκδικούσε ξανά εκλογή στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος. Κομματικοί κύκλοι σημειώνουν πως η δήλωσή του μάλλον αποτέλεσε αφορμή για την ηγεσία του ΑΚΕΛ ούτως ώστε να ξεκαθαρίσει μια και καλή το ζήτημα Κατσουρίδη. Άλλωστε, κυκλοφόρησαν και πληροφορίες που έκαναν λόγο αποχώρησής του από το κόμμα και προσχώρησής του σε ένα ανεξάρτητο κίνημα. Πάντως, ο Νίκος Κατσουρίδης κρατά προς το παρόν χαμηλούς τόνους και επιλέγει να μην τοποθετείται επί του θέματος. Το ζήτημα είναι για πόσο ακόμα θα παραμείνει σιωπηλός, κύριος κομματικός αντίπαλος του Δημήτρη Χριστόφια, είχε «χρεωθεί» από το Κόμμα με την «επιτήρηση» και διασύνδεση του πιο κερδοφόρου ημικρατικού οργανισμού, της ΑΤΗΚ. Με την αποκάλυψη του σκανδάλου Δρομολαξιάς, ο Νίκος Κατσουρίδης, κινούμενος προσεκτικά, δεν επέτρεψε να εκτεθεί και να διακινδυνέψει να μπλέξει με τη δικαιοσύνη. Φρόντισε παράλληλα να χρησιμοποιήσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις σχέσεις του με τα ΜΜΕ έτσι ακόμη κι αν μεταξύ άλλων ονομάτων ακουγόταν το δικό του, αυτό να μη σημειώνεται σε ρεπορτάζ της περιόδου. Ενώ οι αστυνομικές ανακρίσεις βρίσκονταν σε εξέλιξη και τα πράγματα έδειχναν ότι η λαβίδα του νόμου αναπόδραστα θα τσιμπούσε κάποιον που παροικούσε στα υψηλά δώματα του Κόμματος ο Βενιζέλος Ζαννέτος, σύμφωνα με πληροφορίες μας από το κομματικό περιβάλλον συμπέρανε πως οι αριστοτεχνικές κινήσεις κάλυψης που δεν άφηναν ούτε καν το όνομα του Νίκου Κατσουρίδη να αναφέρεται στις ειδήσεις που σχετίζονταν με το σκάνδαλο Δρομολαξιάς, δεν κάλυπταν και τον ίδιο. Απεναντίας, ο δρόμος προς τις Κεντρικές Φυλακές φαινόταν από ένα σημείο και μετά να είναι λίγο πολύ προδιαγεγραμμένος για τον ίδιο. Ήταν τότε που ξέσπασε καβγάς κι έγινε φασαρία στην Εζεκία Παπαϊωάννου. Δίκη εκ των έσω Η φυλάκιση του Βενιζέλου Ζαννέτου σκόρπισε αναπόφευκτα τον φόβο μεταξύ των «νομοταγών» στελεχών ότι ενδεχομένως να προκαλούσε ντόμινο επιπτώσεων για το Κόμμα αλλά και για τους ίδιους προσωπικά. Αυτός ήταν και ο λόγος που η ηγεσία του ΑΚΕΛ ήθελε να αποδείξει ότι προστατεύει μεν όσους κινούνται εντός κομματικής γραμμής και τιμωρεί όσους κατά την άποψή της παρεκκλίνουν από τα κομματικά συμφέροντα. Έτσι, λοιπόν, διαφώνησε σφόδρα με την απόφαση των δικαστικών αρχών, κυρίως όμως ποια θα είναι η αντίδρασή του. Θα προσπαθήσει έστω και τώρα να διασώσει την υστεροφημία του, αποδεικνύοντας την αθωότητά του ή θα δεχθεί στωικά την απόφαση του κόμματος, ενισχύοντας τις φωνές που τον θέλουν να εμπλέκεται στο σκάνδαλο της Δρομολαξιάς; Υπενθυμίζουμε ότι ο Νίκος Κατσουρίδης δεν υπήρξε ποτέ ο πολιτικός εκείνος που δέχεται στωικά να θυσιάζεται ή να ηττάται άνευ μάχης. χαρακτηρίζοντας τον Βενιζέλο Ζαννέτο «πολιτικό κρατούμενο» και τη Δρομολαξιά πολιτική σκευωρία. Πέραν τούτου, το ΑΚΕΛ επέλεξε να κινηθεί αυτόβουλα και να διενεργήσει έρευνα για το τι ακριβώς συνέβη. Κομματικοί κύκλοι αναφέρουν ότι το Πόρισμα της Επιτροπής Ελέγχου του κόμματος είχε ως στόχο τη διαφάνεια αλλά και να κλείσει στόματα που έκαναν λόγο για διαπλοκή του κόμματος. Τα στελέχη, λοιπόν, διέβλεπαν από την αρχή ότι η όλη ιστορία είχε ως στόχο την «εκκαθάριση» Νίκου Κατσουρίδη και αυτό γιατί η Επιτροπή Ελέγχου υπό τον Αριστοφάνη Γεωργίου, στενό συνεργάτη του Δημήτρη Χριστόφια, και συγκροτούμενη από έμμισθα στελέχη, σαφώς δεν θα παρέκλινε από τη γραμμή της ηγεσίας και θα επιβεβαίωνε τα όσα διακήρυττε από την αρχή ο Άντρος Κυπριανού: Την αθωότητα δηλαδή του Βενιζέλου Ζαννέτου και την επιβολή τιμωρίας στον Νίκο Κατσουρίδη, προς παραδειγματισμό για την αντικομματική συμπεριφορά του. Πέραν όμως της Επιτροπής Ελέγχου και η Κεντρική Επιτροπή αποτελείται στην πλειοψηφία της από έμμισθα στελέχη, τα περισσότερα από τα οποία ακολουθούν την πορεία που συνεχίζει να χαράζει εντός του Σώματος ο Δημήτρης Χριστόφιας. Ο Πέτρος Διαμαντής είναι ένας Ελληνοαμερικανός επιστήμονας, ο οποίος συγκαταλέγεται πλέον ανάμεσα στους πιο διάσημους ανθρώπους του κόσμου. Κατ αρχάς, επιτρέψτε μου να εξηγήσω ότι έχω το ίδιο επώνυμο όπως ο Πέτρος, αλλά δεν έχω καμία σχέση μαζί του, ούτε τον γνώρισα ποτέ. Όμως γνωρίζω το έργο του από τη διεθνή βιβλιογραφία. Ο Πέτρος έχει εκπαιδευτεί σε πολλούς επιστημονικούς κλάδους, όπως η φυσική, η ιατρική, η βιολογία κ.λπ. αλλά τώρα είναι ένα ανεξάρτητο μυαλό, που συνδέεται με το Πανεπιστήμιο Singularity στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η φήμη του Πέτρου έχει συνδεθεί με τις καινοτόμες προτάσεις του για την ΑΡΘΡΟ / Του ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗ Μπορεί ο Πέτρος Διαμαντής να λύσει την ελληνική οικονομική κρίση; επίλυση φαινομενικά άλυτων προβλημάτων σε πολλούς διαφορετικούς τομείς, όπως η εξερεύνηση του διαστήματος, η ιατρική, η εκπαίδευση, η πείνα κ.λπ. Η σημαντική συμβολή του Πέτρου, δεν είναι τόσο πολύ η αξιοποίηση της δικής του νοημοσύνης για την επίλυση των προβλημάτων, αλλά αντ αυτού, η δρομολόγηση μιας νέας στρατηγικής. Η τακτική του είναι να κινητοποιεί και να χρησιμοποιεί τη διάνοια και το ταλέντο ολόκληρου του σύμπαντος. Ο Πέτρος εντοπίζει ένα πρόβλημα και στη συνέχεια ζητά από τη διεθνή κοινότητα να προτείνει ιδέες για την επίλυσή του. Η καλύτερη πρόταση ανταμοίβεται με ένα μεγάλο βραβείο (γνωστό ως The X-Prize, συνήθως αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων). Πιστεύω ότι προτάσεις επίλυσης της ελληνικής οικονομικής κρίσης μπορούν να αναγνωρισθούν επίσης με αυτόν τον τρόπο. Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ πιθανό να υπάρχει ένας ή μερικοί, υπουργοί Οικονομικών στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, οι οποίοι είναι έξυπνοι και ικανοί. Αλλά αμφιβάλλω ότι οι δυνατότητές τους μπορούν να ξεπεράσουν τη διάνοια και τη φαντασία των εκατομμυρίων ανά τον κόσμο οικονομολόγων. Προτείνω η ελληνική κυβέρνηση να προσεγγίσει τον Πέτρο Διαμαντή, και χάριν της ελληνικής καταγωγής του, να του ζητήσει να δημιουργήσει ένα Χ-Prize για την εξεύρεση της καλύτερης λύσης για την ελληνική οικονομική κρίση, εντός δύο ετών. Συγκεκριμένοι στόχοι μπορούν να οριοθετηθούν, όπως θετικό ισοζύγιο του προϋπολογισμού, ελάχιστη ποσοστιαία αύξηση της τοπικής οικονομικής ανάπτυξης ή των εξαγωγών, κ.λπ. Οι λεπτομέρειες μπορουν να οριστουν αργότερα. Στη συνέχεια ο Πέτρος θα εναποθέσει το πρόβλημα στα χέρια των ειδικών της διεθνούς κοινότητας, και με την εμπειρία του από παρόμοια άλλα έργα, θα διαχειριστεί τον ανταγωνισμό, θα αξιολογήσει και θα επιλέξει τον νικητή. Θα είναι το πρώτο X-Prize στον οικονομικό τομέα. Μια πρόταση επίλυσης, η οποία προέρχεται από τη διεθνή κοινότητα των οικονομολόγων έχει εξασφαλίσμένα πλεονεκτήματα. Έχει ειπωθεί ότι η λύση για την ελληνική οικονομική κρίση είναι γνωστή (δηλαδή σκληρά μέτρα λιτότητας), αλλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση για τη σωστή εφαρμογή του μέτρου, λόγω του σχετικού πολιτικού κόστους. Ωστόσο, μια λύση που προτείνεται από μια παγκόσμια ομάδα οικονομολόγων θα μπορούσε να είναι πολύ πιο «εύπεπτη» από τον ελληνικό λαό, ακόμη και αν είναι και επώδυνη. Ο κόσμος έχει λύσει πολλά φαινομενικά άλυτα προβλήματα κατά τη διάρκεια των αιώνων, και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι τα καλύτερα ταλέντα του κόσμου στην οικονομία μπορεί να προτείνουν δημιουργικές προτάσεις για την επίλυση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Είμαι επίσης σχεδόν βέβαιος ότι ο Πέτρος Διαμαντής, εάν προσκληθεί από την ελληνική κυβέρνηση, με χαρά θα δεχτεί να ασχοληθεί με την επίλυση του οικονομικού προβλήματος της πατρίδας του, μέσω της δημιουργίας ενός X-Prize στον οικονομικό τομέα. Πέτρο, βοήθησες να λύσεις κάποια δύσκολα προβλήματα του κόσμου. Τώρα, ήρθε η ώρα να συμβάλεις στην επίλυση του προβλήματος της πατρίδας σου! Ο κ. Ελευθέριος Φ. Διαμάντης είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, Καναδά και επικεφαλής του Τμήματος Βιοχημείας στο University Health Network.

13 13-POLITIKI-NEW_Master_cy 15/05/15 21:26 Page 13 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΠΟΛΙΤΙΚΗ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 13 «Σχίσμα» στη Νομική στον «πάγο» οι ποινικοί φάκελοι Τεράστια ερωτηματικά εγείρονται για την πορεία σοβαρών υποθέσεων, όπως τις οικονομίας Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΟΜΑΡΑ <<<<<<< Μέχρι τις 10 Ιουλίου θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ενώπιον του Ανωτάτου για παύση η όχι του βοηθού εισαγγελέα. Στα χέριατου Ανωτάτου Δικαστηρίου και των δεκατριών εφετών δικαστών βρίσκεται η επεισοδιακή κόντρα γενικού και βοηθού γενικού εισαγγελέα. Τη Δευτέρα, 25 Μαΐου, ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου θα ξεκινήσει μια πρωτοφανής για τα δικαστικά πράγματα του τόπου διαδικασία που ως πρωταγωνιστές θα έχει τον Κώστα Κληρίδη και τον Ρίκκο Ερωτοκρίτου. Τα κατεξοχήν δηλαδή πρόσωπα που εκπροσωπούν τους ανεξάρτητους θεσμούς του Γενικού και Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα. Η ηγεσία της Νομικής Υπηρεσίας θα βρεθεί ενώπιον της Ολομέλειας των Εφετών Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου όχι στα ίδια έδρανα αλλά στα απέναντι. Η αίτηση προς το Ανώτατο Δικαστήριο από πλευράς Κώστα Κληρίδη με την οποία ζητείται η απόλυση του βοηθού γενικού εισαγγελέα αλλά και τα όσα ακολούθησαν έχουν δημιουργήσει μια άνευ προηγουμένου κατάσταση εντός της Νομικής Υπηρεσίας που τα αισθήματα ανυποληψίας περνούν σε δεύτερη μοίρα. Τα γεγονότα που ακολούθησαν της αίτησης του γενικού εισαγγελέα δεν είναι σχήμα λόγου έχουν χωρίσει στα δύο τη Νομική Υπηρεσία σε μια περίοδο μάλιστα κρίσιμη για το μέλλον σοβαρών ποινικών υποθέσεων που βρίσκονται στο στάδιο της διερεύνησης. Μια πρώτη γεύση για το τι αφήνει πίσω του το κατά μέτωπο πλέον συγκρουσιακό κλίμα στο δεύτερο όροφο της Νομικής Υπηρεσίας είναι ο «πόλεμος» επιστολών με αποδέκτες δημόσιους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας, οι οποίοι έστω και άθελά τους τείνουν να εμπλακούν στη διαμάχη. Ήδη δεν είναι λίγες εκείνες οι φωνές από τον νομικό κόσμο που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στο ευαίσθητο έργο που επιτελεί αυτή την περίοδο η Νομική Υπηρεσία, αν δεν δοθεί ένα τέλος στα όσα διαδραματίζονται καθημερινώς και σε δημόσια θέα μεταξύ γενικού και βοηθού γενικού εισαγγελέα. Άγνωστο επί του παρόντος παραμένει το τι μέλει γενέσθαι στη Νομική Υπηρεσία, εάν το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο στις 25 Μαΐου ικανοποιήσει το σημείο εκείνο της αίτησης του γενικού εισαγγελέα και θέσει σε διαθεσιμότητα τον βοηθό γενικό έως ότου αποφανθεί τελεσίδικα εάν δικαιολογείται ή όχι η παύση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς. Τα ενδεχόμενα προβλήματα εντός της Νομικής Υπηρεσίας θα διογκωθούν απρόβλεπτα, μας υπέδειξαν νομικοί κύκλοι εάν ο βοηθός γενικός εισαγγελέας κινηθεί και αυτός προς την πλευρά του Ανωτάτου Δικαστηρίου με το ίδιο σκεπτικό της αίτησης του Κώστα Κληρίδη. Σε μια τέτοια περίπτωση εκφράζονται ήδη σοβαρές ανησυχίες για ενδεχόμενο κενό που θα προκληθεί στην κορυφή της Νομικής Υπηρεσίας και θα μετακυλήσει όπως υποστηρίζεται σε ανοιχτούς ή εν εξελίξει ποινικούς φακέλους και δικαστικές διαδικασίες μέχρι το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο να κόψει τον Γόρδιο Δεσμό που έχει δημιουργηθεί. Επιπτώσεις στο έργο της Νομικής Υπηρεσίας ενδέχεται να προκαλέσει η παρατεταμένη δημόσια διαμάχη του γενικού και βοηθού γενικού εισαγγελέα μέχρι το Ανώτατο να αποφανθεί επί της αίτησης που έχει καταθέσει ο Κώστας Κληρίδης. Στο αρχείο η υπόθεση με τις καταγγελίες Ρίκκου Ερωτοκρίτου Εν μέσω έντονων αντιδράσεων από πλευράς βοηθού γενικού εισαγγελέα για τη λήψη οδηγιών από ομάδα εισαγγελέων της Νομικής Υπηρεσίας ο φάκελος των καταγγελιών του Ρίκκου Ερωτοκρίτου μπαίνει στο αρχείο. Όπως ανακοινώθηκε επίσημα από την Αστυνομία την Παρασκευή το απόγευμα οι οκτώ εισαγγελείς στους οποίους είχε παραπέμψει τον φάκελο ο γενικός εισαγγελέας μετά από μελέτη του αποφάνθηκαν ότι από το ανακριτικό έργο δεν στοιχειοθετείται οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα και ήδη δόθηκαν οδηγίες όπως ο φάκελος αρχειοθετηθεί. Η απόφαση λήφθηκε ομόφωνα από πέντε εισαγγελείς. Από τους υπόλοιπους τρεις ο ένας απουσίαζε στο εξωτερικό, ενώ οι άλλοι δύο δήλωσαν κώλυμα για τον λόγο ότι είχαν δώσει κατάθεση για τη συγκεκριμένη υπόθεση στους ανακριτές. Η κόντρα «βλάπτει» τις έρευνες για την οικονομία Οι έρευνες για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία του τόπου είναι η πιο σοβαρή υπόθεση που έχει ενώπιόν της αυτή την περίοδο η Νομική Υπηρεσία και τη χειρίζεται ο γενικός εισαγγελέας. Στον απόηχο της νέας έκρηξης στις σχέσεις Κώστα Κληρίδη και Ρίκκου Ερωτοκρίτου στο παρασκήνιο ακούγονται ήδη φωνές ακόμα και από αστυνομικής πλευράς για τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσει αφενός το ανακριτικό έργο και αφετέρου το δικαστικό σε μια τουλάχιστον περίπτωση. Η ηγεσία της Αστυνομίας, η οποία βρέθηκε στη μέση της δίνης στην περίπτωση των καταγγελιών του Ρίκκου Ερωτοκρίτου, καλείται, έως ότου επέλθει ηρεμία στα ψηλά δώματα της Νομικής Υπηρεσίας, να πάρει πάνω της τον χειρισμό των σοβαρών υπό διερεύνηση υποθέσεων όσο αυτό της επιτρέπεται με βάση τον νόμο. Ωστόσο, δεν κρύβονται οι ανησυχίες για το ορατό ενδεχόμενο οι έρευνες να «κωλύσουν» για ένα διάστημα αν εκ των πραγμάτων γενικός ή βοηθός γενικός εισαγγελέας αδυνατούν να συνδράμουν το έργο των ανακριτών. Αστυνομικές πηγές που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους μας εξέφρασαν την απορία τους πώς μπορεί να προχωρήσει απρόσκοπτα το ανακριτικό έργο, όταν η συνεργασία Αστυνομίας και Νομικής Υπηρεσίας είναι καθημερινή ακόμα και σε ώρες εκτός ωραρίου λειτουργίας. Αξιοσημείωτη είναι η άποψη του πρώην γενικού εισαγγελέα Αλέκου Μαρκίδη ότι με βάση το Σύνταγμα δεν μπορούν να εκχωρηθούν αρμοδιότητες ενός ανεξάρτητου θεσμού όπως είναι ο γενικός εισαγγελέας σε δημόσιους λειτουργούς της Νομικής Υπηρεσίας. Ερωτηματικά διατυπώνονται και για τη μοναδική υπόθεση που βρίσκεται ενώπιον της δικαιοσύνης και αφορά τα πέντε πρώην στελέχη της Τράπεζας Κύπρου. Η δίκη μετά από ουκ ολίγες αναβολές αρχίζει και πάλι στο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας αύριο Δευτέρα και από πλευράς Νομικής Υπηρεσίας στο δικαστήριο τη χειρίζεται η Πωλίνα Ευθυβούλου. Στα σκαριά για να παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη βρίσκεται και η υπόθεση της Λαϊκής με το θέμα των αξιόγραφων. Και στις δύο περιπτώσεις ο γενικός εισαγγελέας έχει σημαντική συμβολή και είναι αυτός ο οποίος δίνει οδηγίες στον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής για τον χειρισμό της υπόθεσης. Η διαδικασία στο Ανώτατο Η αίτηση του γενικού εισαγγελέα στο Ανώτατο θα εξετασθεί στη βάση των προνοιών του άρθρου 153 του Συντάγματος. Μία διαδικασία για την οποία, όπως επισημαίνουν νομικοί, δεν υπάρχουν διαδικαστικοί κανονισμοί που να ρυθμίζουν τη διαδικασία έκβασης στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Επίσης, δεν υπάρχει νομολογιακό προηγούμενο κάτι που δυσχεράνει το έργο του Δικαστηρίου. Ένα τελευταίο στοιχείο, όπως επισημαίνεται, είναι και η απουσία ακόμα εντύπου υποβολής προσφυγής προς το Ανώτατο. Απόψεις που συμμερίζεται και ο νομικός Ανδρέας Αγγελίδης. «Το κενό της ύπαρξης κανονισμών για το πώς θα προχωρήσει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου το αίτημα του γενικού εισαγγελέα για απόλυση του Ρίκκου Ερωτοκρίτου θα δημιουργήσει στην όλη διαδικασία προβλήματα τα οποία στην εξέλιξη του χρόνου θα συντελέσουν σε καθυστέρηση επί ενός θέματος αφού ηγέρθη θα πρέπει να λυθεί κατά τρόπο απόλυτο και κατακόρυφο χωρίς ασάφειες προκειμένου να ξεκαθαρίσει». Στη βάση άλλων νομικών απόψεων τα βήματα που ενδεχομένως θα γίνουν κωδικοποιούνται ως εξής: -Το Ανώτατο θα δώσει οδηγίες για την υποβολή ένστασης και θα ορίσει ημερομηνία. -Εάν μέχρι την επόμενη δικάσιμο έχει ολοκληρωθεί ο φάκελος τότε το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο θα ζητήσει από τις δύο πλευρές, εάν επιθυμούν, να προσκομίσουν μαρτυρικό υλικό ή περιορισθούν στα υπάρχοντα δικόγραφα. -Εάν δεν παρουσιασθεί νέο μαρτυρικό υλικό το Δικαστήριο θα ορίσει ημερομηνία αγορεύσεων. -Θα επιφυλάξει την απόφασή του.

14 14-KOINONIA_Master_cy 15/05/15 21:25 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Ερευνούμε και εκπαιδευόμαστε για τους ασθενείς Ο καθηγητής Λεωνίδας Φυλακτού μιλάει στην «Κ» για το επιτυχημένο μοντέλο λειτουργίας του ΙΝΓΚ Συνέντευξη στον ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ο καθηγητής Λεωνίδας Φυλακτού γενικός εκτελεστικός ιατρικός διευθυντής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (αλλά και της Σχολής Μοριακής Ιατρικής Κύπρου μιλώντας στην «Κ» εξέφρασε την περηφάνια που βλέπει το ΙΝΓΚ εικοσιπέντε χρόνια μετά τη λειτουργία του να έχει υλοποιήσει τους στόχους του, όπως αυτοί έχουν καταγραφεί εξ αρχής στο καταστατικό του, πληρώντας στο έπακρο τις «προδιαγραφές» του ως ένα ακαδημαϊκό τριτοβάθμιο ιατρικό, ερευνητικό κέντρο αναφοράς στους τομείς που δραστηριοποιείται. Μέσα από το τρίπτυχο των δραστηριοτήτων του συνδυάζονται αρμονικά οι τρεις πυλώνες στους οποίους έχει βασιστεί η δημιουργία του Ινστιτούτου. Εκτός από τις υπηρεσίες που προσφέρει, το Ινστιτούτο είναι μοναδικό στον τομέα της υγείας, καθώς διεξάγει παράλληλα ερευνητικά προγράμματα στους σχετικούς τομείς και έχει την ανεξάρτητη μεταπτυχιακή του σχολή. Μιλήστε μας γι αυτό. Ο συνδυασμός των εξειδικευμένων υπηρεσιών, της εφαρμοσμένης έρευνας και της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης είναι μοναδικός και σπάνιος για τα κυπριακά δεδομένα και λειτουργεί προς όφελος των ασθενών. Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι τα πλείστα ερευνητικά προγράμματα των φοιτητών και των ερευνητών αφορούν εφαρμοσμένη έρευνα, με σκοπό την εξεύρεση νέων μεθόδων διάγνωσης ή/και θεραπείας σπάνιων, κυρίως, ασθενειών. Οι υπηρεσίες που προσφέρουμε στους ασθενείς μας, αναπτύσσονται μέσα από την έρευνα και εκπαίδευση. Με αυτό τον τρόπο, υπάρχει μεγαλύτερο όφελος προς τους ασθενείς, επειδή τα ερευνητικά προγράμματα και οι διατριβές των μεταπτυχιακών φοιτητών είναι κλινικής σημασίας. Αρκετά από τα αποτελέσματα των ερευνών, μεταφέρονται άμεσα στην καθημερινή πρακτική των υπηρεσιών, αναβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα της ζωής των ασθενών. Πώς γίνεται εφικτό σε πρακτικό επίπεδο αυτό στους ασθενείς; Κύριο συστατικό της συνταγής αυτής είναι το ακαδημαϊκό κομμάτι που εκ γενετής του Ινστιτούτου έχει ενσωματωθεί στις άλλες δύο δραστηριότητες του Ινστιτούτου. Διαχρονικά φιλοξενούνται κυρίως μεταπτυχιακοί φοιτητές που εκπονούν τις ερευνητικές τους εργασίες στα κλινικά και εργαστηριακά τμήματα του ΙΝΓΚ. Η εκπαίδευση αποτελούσε πάντοτε αναπόσπαστο κομμάτι των δραστηριοτήτων των ερευνητών/επιστημόνων του ΙΝΓΚ έμμεση μάθηση από την έρευνα που διεξάγεται. Η έρευνα στην πορεία εξελίσσεται σε υπηρεσία, η οποία παρέχεται στους ασθενείς. Τέλος, ίσως θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η βελτίωση και αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής των ασθενών, η διαδικασία όμως που προϋπάρχει, για να καταλήξουμε σ αυτό, περνά μέσα από τη διαδρομή έρευνα, εκπαίδευση,υπηρεσία. Με τον ασθενή για τον ασθενή. Πως εξελίσσεται σήμερα η λειτουργία της Σχολής Μοριακής Ιατρικής; Ξεκινήσαμε με την επίβλεψη μεταπτυχιακών φοιτητών και την ολοκλήρωση των διδακτορικών τους διατριβών μέσω συνεργασιών με Πανεπιστήμια της Κύπρου, Ελλάδας και Ευρώπης, προχωρήσαμε στη δημιουργία Ο καθηγητής Λεωνίδας Φυλακτού γενικός εκτελεστικός ιατρικός διευθυντής του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου αλλά και της Σχολής Μοριακής Ιατρικής Κύπρου. διϊδρυματικών μεταπτυχιακών προγραμμάτων, και ήταν μόνο θέμα χρόνου η δημιουργία της δικής μας Σχολής Μοριακής Ιατρικής Κύπρου, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τις πολύτιμες εμπειρίες και τις πολυεπίπεδες γνώσεις που έχουμε αποκτήσει. Τρία χρόνια τώρα, το ΙΝΓΚ λειτουργεί τη δική του μεταπτυχιακή Σχολή Μοριακής Ιατρικής Κύπρου με προγράμματα μοναδικά για τη χώρα, όχι μόνο λόγω της ανταγωνιστικότητας των μαθημάτων αλλά και λόγω του ότι παρέχουμε το καταλληλότερο περιβάλλον στους κλάδους των φοιτητών μας, εφόσον γίνεται απευθείας πρακτική στα υπερσύχρονα εργαστήρια του Ινστιτούτου και παράλληλα διεξάγεται πρωτοποριακή έρευνα δίπλα στους επιστήμονες μας. Με τη φοίτησή τους στη ΣΜΙΚ, οι φοιτητές μας παίρνουν την πρώτη γεύση για τη μετέπειτα επαγγελματική τους ζωή. Τι πιστεύετε ότι προσφέρει η Σχολή στους φοιτητές της; Η Σχολή μας έχει στηθεί με τέτοιο τρόπο που οι φοιτητές παίρνουν την εμπειρία από το Ινστιτούτο και βλέπουν από πρώτο χέρι το αποτέλεσμα της έρευνάς τους στους ασθενείς. Ενσωματώνονται μέσα σε τμήματα, εργαστηριακά ή κλινικά, και βλέπουν παράλληλα πώς διεξάγεται η διαγνωστική εργασία προς τους ασθενείς. Διαχρονικός μας στόχος είναι η Αριστεία. Νιώθουμε υπόχρεοι να προσφέρουμε και στην παιδεία του τόπου μας, στα παιδιά μας. Νιώθουμε υπόχρεοι να τους προσφέρουμε τα καλύτερα εφόδια και εμπειρίες για να ξεκινήσουν με τις καλύτερες προοπτικές την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, τόσο για το δικό τους καλό όσο και για το καλό του νησιού μας. Η νεολαία μας είναι το μέλλον αυτού του τόπου. Ποιος είναι ο στόχος σας σήμερα ως ένα κέντρο υγείας και εκπαίδευσης υψηλού επιπέδου; Έχουμε τα μέσα, τον τρόπο, τις εμπειρίες και την απαραίτητη υποδομή για να προσφέρουμε. Νιώθουμε λοιπόν επιβεβλημένη τη συμβολή μας στη βελτίωση της εκπαίδευσης, στην παραγωγή και διάχυση της γνώσης και, γενικότερα, στην ανάπτυξη της έρευνας και της παιδείας στο νησί μας και τη γύρω περιοχή. Όλα αυτά δεν έχουν σημασία από μόνα τους. Βέβαια, αφού αποκτούν σημασία μόνο όταν υπηρετούν τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, και αυτό πράττουμε, αυτός είναι ο στόχος μας. Για τη θεραπεία των ασθενών εκπαιδευόμαστε, για τη θεραπεία των ασθενών ερευνούμε. Η Σχολή Μοριακής Ιατρικής Κύπρου δεν είναι μια απλή επένδυση. Είναι μια επένδυση για τα παιδιά μας και το μέλλον τους, αλλά και επένδυση για το νησί μας. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Πετυχημένη η πορεία του Ινστιτούτου Πού έγκειται, πιστεύετε, η επιτυχία του Ινστιτούτου; Το Ινστιτούτο είναι ένα επιτυχημένο μοντέλο παροχής εξειδικευμένων υπηρεσιών, διεξαγωγής πρωτοποριακής έρευνας και παροχής μεταπτυχιακής εκπαίδευσης που το έχει αποδείξει σε βάθος χρόνου. Δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας. Απεναντίας, το έργο του έχει αναγνωριστεί από την κοινωνία, το κράτος, και διεθνώς. Είναι ένα επιτυχημένο παράδειγμα τόσο για τις χιλιάδες ασθενείς που έχουν επωφεληθεί, αλλά και το αναγνωρισμένο διεθνώς ερευνητικό έργο του. Η μεγάλη επιτυχία του θεωρώ ότι έγκειται κυρίως στο υψηλό επίπεδο του προσωπικού του, αλλά και στη διαχρονική στήριξη από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τι εξυπηρέτηση παρέχει σήμερα το ΙΝΓΚ και ποια είναι η συμβολή του στο μέλλον της χώρας; Από την ίδρυσή του, το Ινστιτούτο εξυπηρετεί τις ανάγκες της χώρας, των ασθενών, της κοινωνίας. Ναι μεν προσβλέπει πάντοτε σε περαιτέρω ανάπτυξη, μόνο όμως για να μπορεί να ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες ανάγκες των ασθενών και του κράτους. Ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός, ο οποίος στηρίζεται και χρηματοδοτείται από το κράτος, ο μοναδικός του στόχος είναι η προσφορά στους συνανθρώπους μας, στην παιδεία, στην κοινωνία. Η πολιτεία πρέπει να επενδύσει περισσότερο πάνω στο ανθρώπινο δυναμικό της. Οι Κύπριοι είναι άνθρωποι έξυπνοι με ψηλή ακαδημαϊκή εκπαίδευση σε σχέση με πολλές άλλες χώρες. Αναπτύσσοντας τους ανθρώπους του τόπου μας και επενδύοντας στα πολλά έξυπνα μυαλά που υπάρχουν στην Κύπρο αλλά και στους επιτυχημένους Κύπριους που ζουν στο εξωτερικό θα δημιουργηθούν πολύ καλύτερες προοπτικές για τη χώρα μας. AAμάν... η Μαρία η κούκλα είναι στο Story! Νέο update από το wiz με: wizers φώτο μεγέθυνση check in από το homepage add-to-calendar button για την ατζέντα trending searches από το homepage τμήμα «Αγαπάμε» με όλες τις προτάσεις μας

15 15-KOINONIA_Master_cy 15/05/15 21:24 Page 15 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΚΟΙΝΩΝΙΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 15 Το μεταναστευτικό στην καρδιά της Ευρώπης Προτάσεις και συγκεκριμένα μέτρα από τα θεσμικά όργανα σε αναζήτηση ισορροπίας με τα βαθιά ανθρωπιστικά θέματα Του ΙΑΚΩΒΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ Μάχη με τον χρόνο προκειμένου να τερματιστεί η συνεχιζόμενη τραγωδία στη Μεσόγειο θάλασσα και να απαλλαγεί από τη «ρετσινιά» του αδιάφορου παρατηρητή μπροστά στις εκατόμβες νεκρών μεταναστών, φαίνεται να είναι έτοιμη να δώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Την ώρα που από την αρχή του χρόνου πέραν των μεταναστών εκτιμάται πως έχουν βρει τραγικό θάνατο στα νερά της Μεσογείου, το Κολέγιο των Επιτρόπων άναψε την εβδομάδα που μας πέρασε το πράσινο φως σε ένα μια φιλόδοξη και ρηξικέλευθη πρόταση για το μεταναστευτικό ζήτημα στην Ευρώπη. Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της νέας ευρωπαϊκής ατζέντας στις Βρυξέλλες από τον Ευρωπαίο Επίτροπο Μετανάστευσης Δημήτρη Αβραμόπουλο, στην παρουσία του Αντιπροέδρου της Κομισιόν Φρανς Τίμερμανς και της Ύπατης Εκπροσώπου Εξωτερικής Πολιτικής Φεντερίκα Μογκερίνι, εισήχθησαν για πρώτη φορά οι έννοιες της μετεγκατάστασης και αναδιανομής των βαρών της μετανάστευσης. Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς της, η Επιτροπή προτείνει την προσωρινή κατανομή των μεταναστών που χρήζουν παραχώρησης ασύλου, σε ολόκληρη την επικράτεια της Ε.Ε. Η κατανομή των μεταναστών σε κάθε κράτος-μέλος θα γίνεται βάσει ποσοστώσεων, καθοριζομένων από τέσσερα κριτήρια: τον πληθυσμό, το ΑΕΠ, τον αριθμό των αιτήσεων χορήγησης ασύλου και την ανεργία Οι Αβραμόπουλος, Τίμερμανς και Μονγκερίνι προτείνουν μια νέα μεταναστευτική ατζέντα προς έγκριση από τα μέλη της Ε.Ε. κάθε κράτους. Στόχος της νέας αυτής πρόνοιας, δεν είναι άλλος από την «ανακούφιση» των χωρών του Νότου (Ιταλία, Ελλάδα, Μάλτα και σε πολύ μικρότερο βαθμό η Κύπρος) από τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα, που τις καταστούν αδύναμες να τους προσφέρουν ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Την ίδια ώρα, στην προσπάθεια της αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ο κ. Αβραμόπουλος αναμένεται εντός του 2015 να προτείνει σε περίπτωση αιφνίδιας μεταναστευτικής ροής, τη λειτουργία ενός μηχανισμού μετεγκατάστασης στο εσωτερικό της Ε.Ε.. Σκοπός της πρότασης αυτής είναι η δημιουργία ενός μόνιμου, κοινού ευρωπαϊκού συστήματος που θα παρέχει θέσεις κατανεμημένες σε όλα τα κράτη-μέλη για άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας στην Ευρώπη, και το οποίο θα χρηματοδοτηθεί με άλλα 50 εκατομμύρια ευρώ μέχρι το Μεταξύ άλλων, η φιλόδοξη πρόταση της Κομισιόν, προνοεί την ανάληψη συγκεκριμένων δράσεων στις χώρες διέλευσης των μεταναστευτικών ρευμάτων, όπως η Τουρκία, η Ιορδανία και η Τυνησία και τη δημιουργία κέντρων υποδοχής στις χώρες αυτές. EPA Τα οφέλη για την Κύπρο Όπως ανέφερε και κατά την εδώ παρουσία του ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μετανάστευσης κ. Αβραμόπουλος, «η Κύπρος δεν είναι μόνη στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος». Σύμφωνα με την προαναφερθείσα πρόταση της Κομισιόν, μέχρι το 2020 η κυπριακή Δημοκρατία αναμένεται να λάβει ποσό άνω των 74 εκατομμυρίων ευρώ, τόσο για την υλοποίηση δράσεων που αφορούν στο άσυλο, τη μετανάστευση και την ένταξη των μεταναστών στην τοπική κοινωνία, όσο και για την προστασία των συνόρων και την αστυνόμευση. Το ύψος της χρηματοδότησης κατατάσσει την Κύπρο τρίτη ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά την κατά κεφαλήν οικονομική υποστήριξη για δράσεις ασφάλειας, μετανάστευσης και ιθαγένειας. Η Λευκωσία από την πλευρά της διά μέσου του υπουργού Δικαιοσύνης Ιωνά Νικολάου, και με την ευκαιρία της επίσκεψης του Ευρωπαίου Επιτρόπου, διαμηνύει πως είναι επιτακτική η ανάγκη ενίσχυσης της κυπριακής παρουσίας στις θαλάσσιες επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, τόσο για την ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων, όσο και για τη διάσωση ανθρωπίνων ζωών. Στο πλαίσιο αυτό, η Λευκωσία αναμένεται να ασκήσει πιέσεις για εξασφάλιση οικονομικής βοήθεια προκειμένου να γίνει κατορθωτή η απόκτηση θαλάσσιων και εναέριων μέσων που θα χρησιμοποιηθούν για τη συμμετοχή της χώρας σε θαλάσσιες επιχειρήσεις, όπως το πρόγραμμα Ποσειδών. Οι τέσσερις πυλώνες της νέας μεταναστευτικής ατζέντας Η νέα, προτεινόμενη, μεταναστευτική ατζέντα που αναμένεται να τεθεί προς έγκριση ενώπιον του συνόλου των κρατών-μελών της Ε.Ε., βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες δράσης που αφορούν: 1. Τη λειτουργία μιας αποτελεσματικής και κοινής πολιτικής ασύλου, μέσω της ενίσχυσης των υποδομών και της τεχνογνωσίας για την παροχή ασύλου, αλλά και της ενισχυμένης ευρωπαϊκής παρουσίας στις χώρες προέλευσης και διέλευσης, για τη νόμιμη και οργανωμένη προώθηση των αιτήσεων παραχώρησής του. 2. Τον πόλεμο εναντίον της οργανωμένης βιομηχανίας διακίνησης μεταναστών από τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή προς την Ευρώπη. 3. Την καλύτερη προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων, μέσα από την προώθηση κοινών προτύπων, αυξημένης χρήσης ψηφιακής τεχνολογίας και προώθησης του συστήματος Ευρωπαϊκών Φρουρών, παράλληλα με την διάσωση ανθρώπινων ζωών. 4. Τη νόμιμη μετανάστευση, διά μέσου της αναθεώρησης του μηχανισμού της «Μπλε Κάρτας», προκειμένου να γίνει πιο αποδοτική και αποτελεσματική η προσέλκυση μεταναστών υψηλής εκπαίδευσης, αλλά και της προώθησης πολιτικών αποτελεσματικότερης ένταξης της νόμιμης μετανάστευσης στον παραγωγικό και κοινωνικό ιστό των εθνικών κοινωνιών.

16 16-ELLADA_Master_cy 15/05/15 23:11 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Ας συζητήσουμε ανοικτά και ειλικρινά <<<<<< Οσοι θέλουν το ευρώ το ομολογούν ότι, καλώς η κακώς, η συμμετοχή στην Ευρωζώνη έρχεται με όρους και υποχρεώσεις. Οι οπαδοί της δραχμής κρύβονται. Η διαπίστωση ότι μία πενταετία προσαρμογής της εκτροχιασθείσης ελληνικής οικονομίας οδήγησε στην αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος της Μεταπολιτεύσεως αποτελεί κοινό τόπο. Η μεσαία τάξη επλήγη κατά τρόπο καίριο, αναδύθηκε ένας μικροαστικός ριζοσπαστισμός -ό,τι πιο επικίνδυνο μπορεί να υπάρξει σε μια κοινωνία- και εκφράσθηκε πολιτικά από τον ΣΥΡΙΖΑ πρωτίστως, αλλά και από τους ΑΝΕΛ και τη Χρυσή Αυγή. Από την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ, που χρονικώς συνέπεσε περίπου με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία το 1981, αλλά και στη συνέχεια όταν σταδιακώς διαμορφώθηκε και τελικώς κυριάρχησε επί πρωθυπουργίας του κ. Κώστα Σημίτη η νέα «ελίτ», η χώρα διοικήθηκε από τους «δήθεν» εκσυγχρονιστές, ευρωπαϊστές, πολιτικούς, τεχνοκράτες κ.λπ. <<<<<< Η αβαθής αυτή «ελίτ», στην οποία λίγο-πολύ ανήκουμε όλοι όσοι ασχολούμεθα με τα κοινά, απέτυχε, και ο λόγος πέρασε στον λαό, όχι στα άτομα με τα οποία διατηρούμε κοινωνικές σχέσεις, ούτε στους επισκέπτες που συναντούμε στις σουίτες των πολυτελών θεραπευτηρίων, αλλά στο απελπισμένο πλήθος που συρρέει στα εφημερεύοντα δημόσια νοσοκομεία, όπου εκεί και μόνον διαπιστώνει κάποιος την πραγματική σύνθεση της κοινωνίας των Ελλήνων. Αυτή είναι η κατάσταση είτε το θέλουμε είτε όχι. Δεν είναι συνεπώς τυχαίο ότι, παρά τις άναρθρες κραυγές που εκπέμπονται από όλες τις πλευρές, ο μέσος συνετός πολίτης εύχεται να απολήξουν επιτυχώς οι διαπραγματεύσεις της κυβερνήσεως του κ. Αλέξη Τσίπρα με τους «θεσμούς» ή Του ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ Παρά ταύτα επιζήσαμε Από την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ, η χώρα διοικήθηκε από τους «δήθεν» εκσυγχρονιστές, ευρωπαϊστές, πολιτικούς, τεχνοκράτες κ.λπ. Του ΚΩΣΤΑ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ Καιρός είναι επιτέλους να έχουμε έναν ανοικτό, ειλικρινή διάλογο για το αν είναι καλύτερα για τη χώρα να παραμείνει στο ευρώ ή να αποκτήσει πάλι εθνικό νόμισμα. Είναι λάθος να θεωρούμε ταμπού αυτό το ζήτημα. Δεν έχει σημασία αν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών θέλει το ευρώ, έστω και με θυσίες. Το δημοφιλές δεν είναι πάντοτε το ορθό για τα συμφέροντα της χώρας. Μην ξαφνιάζεστε, δεν έχω αλλάξει άποψη. Θεωρώ ότι η έξοδος από το ευρώ θα ήταν μια μεγάλη καταστροφή που θα οδηγούσε σε μια χαοτική κατάσταση εσωτερικά και σε μια πρωτοφανή γεωπολιτική ορφάνια εξωτερικά. Δεν έχω καμία απολύτως εμπιστοσύνη στο πολιτικό μας προσωπικό, αριστερό ή δεξιό, που θα έβρισκε την ευκαιρία να κυβερνήσει με τρόπο μαυρογιαλούρικο και ανεύθυνο σε ένα δραχμικό καθεστώς. Ηδη οι θεσμοί ροκανίζονται εδώ και καιρό και απομακρυνόμαστε «πολιτισμικά» από την Ευρώπη. Σκεφθείτε να κόβαμε και τα τελευταία σχοινιά... Αλλο είναι το ζήτημα. Οι οπαδοί της δραχμής κρύβονται. Μπορεί να φταίνε οι δημοσκοπήσεις και η δαιμονοποίησή της. Ελάχιστοι υποστηρικτές της, όπως ο κ. Λαπαβίτσας και ορισμένοι δημοσιολογούντες, έχουν το σθένος να την υποστηρίξουν με επιχειρήματα. Οι υπόλοιποι το φέρνουν γύρω-γύρω με εμφανή σκοπό να οδηγηθούμε στη δραχμή όχι επειδή το επιλέξαμε, αλλά επειδή, δήθεν, μας εξώθησαν οι άλλοι. Αυτό δεν είναι πολιτικά έντιμο και αποτελεί προσπάθεια εξαπάτησης. Οσοι θέλουν το ευρώ το ομολογούν ότι, καλώς η κακώς, η συμμετοχή στην Ευρωζώνη έρχεται με όρους και υποχρεώσεις. Οσοι ορκίζονται στο ευρώ, αλλά σε ένα ευρώ χωρίς όρους και υποχρεώσεις, δεν είναι ειλικρινείς, για να μη χρησιμοποιήσω άλλη λέξη. Ας βγουν, λοιπόν, από το σκοτάδι για να κάνουμε μια ώριμη, σοβαρή συζήτηση χωρίς ύβρεις και χαρακτηρισμούς. Ξέρετε ποιον θα βοηθούσε πολύ μια τέτοια συζήτηση; Τον κ. Τσίπρα. Μόνο έτσι θα ήξερε ο ίδιος, και εμείς, ποιοι θα τον ακολουθήσουν στον επώδυνο δρόμο των συμβιβασμών μέσα στην Ευρωζώνη. Στο κάτω κάτω της γραφής οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ένα 25-30% των πολιτών θέλει τη ρήξη και, μάλλον, τη δραχμή. Οι οπαδοί της έχουν πεδίο πολιτικής δόξας αν εκφράσουν αυτό το κομμάτι του πληθυσμού. Με έναν περίεργο τρόπο ένας τέτοιος πόλος θα γεφύρωνε ετερόκλητα και ακραία στοιχεία της Αριστεράς και της Δεξιάς. Προς το παρόν, πάντως, οι υποστηρικτές της δραχμής κάνουν τον δικό τους ανταρτοπόλεμο μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, προκειμένου να τορπιλίσουν οιαδήποτε συμφωνία και να μας ωθήσουν αναγκαστικά στη ρήξη. Το παράδοξο, τραγικό και αδικαιολόγητο είναι ότι το 60-70% που θέλουμε το ευρώ και την Ευρώπη, στο οποίο συγκαταλέγεται και ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, καθόμαστε και παρακολουθούμε άβουλοι έναν καυγά συνιστωσών από τον οποίο εξαρτάται το μέλλον του τόπου. όπως θέλει να τους ονομάσει ο κάθε ένας. Μόνον με αυτόν τον τρόπο ο ριζοσπαστικοποιηθείς και αναρχούμενος μικροαστός θα επανενταχθεί -προφανώς δυσφορώντας- στην ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων, που ασφαλώς δεν είναι ιδανική, ενίοτε είναι αφόρητη και μικρονοϊκή, αλλά εκτός αυτής το μόνο που υπάρχει είναι το χάος. Αυτή είναι η συστημική αποστολή του ΣΥ- ΡΙΖΑ και δεν γνωρίζουμε εάν την έχει αποδεχθεί ο κ. Τσίπρας και οι στενοί του συνεργάτες. Ελάχιστα ενδιαφέρει με ποιον τρόπο θα προσπαθήσει να ανταποκριθεί σε αυτή την εθνική ανάγκη, αρκεί να επιτύχει. Υπάρχει κάποια αντιστοιχία με το πρόσφατο παρελθόν. Μετά την πτώση του οικτρού καθεστώτος των συνταγματαρχών, ο αντιαμερικανισμός που είχε αναχθεί σε κύριο σύνθημα του αρχέγονου τότε ΠΑΣΟΚ, σε συνδυασμό με την έξοδο της χώρας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, που αποφάσισε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, έθετε σε κίνδυνο τη θέση της Ελλάδος στο αμυντικό σύστημα της Δύσεως. Το πρόβλημα επιλύθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου με την υπογραφή της συμφωνίας «απομακρύνσεως» των αμερικανικών βάσεων, που εξακολουθούν να παραμένουν. Και παρά τις φαιδρότητες και τις αντιρρήσεις για την πυρηνική στρατηγική της Συμμαχίας, η Ελλάς όχι απλώς παρέμεινε στο αμυντικό σύστημα της Δύσεως, αλλά μετείχε και στον πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας, επί της κυβερνήσεως Σημίτη, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωναν την αντίθεσή τους στις στρατιωτικές επιχειρήσεις. Υπάρχουν κάποια πράγματα που ουδέποτε αλλάζουν στη συμπεριφορά ημών των Ελλήνων. Διεκτραγωδώντας την κατάσταση που επικρατούσε το 1840, ο Νικόλαος Δραγούμης παρατηρούσε ότι κυριαρχούσε «καχεξία εσωτερική, δυσμένεια εξωτερική, βρασμός επαναστατικός, ένδεια χρημάτων». Οι ίδιες λέξεις αποδίδουν ακριβώς και τη σημερινή πραγματικότητα. Παρά ταύτα τότε επιζήσαμε και ενίοτε μεγαλουργήσαμε. Με κάθε μέρα που περνάει, με τη ραγδαία επιδείνωση της οικονομίας και το στράγγισμα κάθε προσωπικού, οικογενειακού, εταιρικού και κρατικού ταμείου, διαφαίνεται πλέον ότι δεν θα υπάρξει συμφωνία με τους δανειστές για τον απλό λόγο ότι η κυβέρνηση αδυνατεί να προχωρήσει προς οποιονδήποτε συμβιβασμό. Οπότε ή θα αλλάξει η κυβέρνηση, σε μεγάλο ή μικρό βαθμό, ώστε να επέλθει σχήμα που μπορεί να διαπραγματευθεί μια λύση, ή η χώρα θα συνεχίσει να παραδέρνει στην καταιγίδα. Ολη η ρητορική, οι θεατρινισμοί, τα πηγαινέλα στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν πετύχει μόνο να αποφύγουν τον ξαφνικό θάνατο να παραμείνει η Ελλάδα δεμένη στον αναπνευστήρα και οι δανειστές (η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή) να παρέχουν μόνο όσα χρήματα χρειάζονται για να αποφευχθεί η άμεση καταστροφή. Ο κίνδυνος να οδηγηθούμε σε αδιέξοδο ήταν μεγάλος αρκετά πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου. Ως αξιωματική αντιπολίτευση, συνηθισμένος να βρίσκεται συνεχώς στο περιθώριο πριν από την άνοδό του το 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε τον εύκολο δρόμο της αμείλικτης καταγγελίας των αντιπάλων του και της πλειοδοσίας υποσχέσεων Υ πήρξε, από την κυβέρνηση Τσίπρα, «τροποποίηση» (γράφε: εξουδετέρωση) της βασικής αρχής για «διαύγεια» στις διοικητικές αποφάσεις του ελληνικού Δημοσίου (δημοσιοποίηση, μέσω Διαδικτύου, κάθε έγκρισης δαπανών για κρατικές προμήθειες, δημόσια έργα κ.τ.ό.). Θα άξιζε κάποια ειδική δημοσκόπηση να καταμετρήσει την απογοήτευση και την οργή των δύσμοιρων υποτελών της κομματοκρατίας στην Ελλάδα. Τρεισήμισι μήνες περιμέναμε να δοκιμαστεί ευδιάκριτα η ανεξαρτησία ή εξάρτηση της «πρώτης αριστερής κυβέρνησης» (!) από τα άνομα συμφέροντα που διαφεντεύουν τη χώρα. Και την απάντηση την έδωσε («χωρίς αιδώ ή λύπην») ο τορπιλισμός του (αναιμικού έστω) θεσμού της «Διαύγειας». Η έκφραση της αγανάκτησης έχει έγκαιρα εξουδετερωθεί: μονοπωλείται από τις κόκκινες και τις μαύρες ακρότητες. Μένει πνιγερή η αηδία, εμπειρικά τεκμηριωμένη η αίσθηση ότι «όλοι ίδιοι είναι». Συνδυάστηκε η υπονόμευση της «Διαύγειας» και με την από στόμα σε στόμα βεβαιούμενη πληροφόρηση για τους κομματικούς εγκαθέτους που εμφυτεύονται στους κόμβους της Δημόσιας Διοίκησης προκλητικότερα, όπως πάντοτε, στη συφοριασμένη παιδεία. Επανακάμπτει λοιπόν το ερώτημα που μας γεννιόταν και με τον αυτοκαταστροφικό οίστρο του πράσινου και του γαλάζιου ΠΑΣΟΚ: Καλά, δεν βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν πού οδηγούνται και πού μας οδηγούν; Ο κ. Τσίπρας επέλεξε συνεργάτες για να διεκπεραιώσει ένα τιτάνιο, κυριολεκτικά, εγχείρημα όχι για να κολακέψει εκλογικές περιφέρειες ή να ξεπληρώσει οφειλές σε υποστηρικτές του, δεν ήταν περίπτωση Σαμαρά ο κ. Τσίπρας. Αλλά μια τέτοια συνείδηση ανάληψης τεράστιας ευθύνης συνεπάγεται αμείλικτη μεταχείριση ανεπαρκών ή διαβρωμένων από την ιδιοτέλεια στελεχών. Δεν δίνονται προθεσμίες ούτε χρονικά περιθώρια διόρθωσης λαθών σε υπουργούς μιας κυβέρνησης που διαχειρίζεται την παντοδαπή χρεοκοπία της χώρας. Ο επαρχιωτικός ναρκισσισμός Βαρουφάκη που διέσυρε διεθνώς τη χώρα, δεν αναχαιτίστηκε ούτε έγκαιρα ούτε επαρκώς, οι προκλήσεις Κατρούγκαλου, ο εξωφρενικός παλαιοημερολογιτισμός Μπαλτά, οι ακροβασίες Παρασκευόπουλου συνεχίζουν να υπονομεύουν την Ο ασυμβίβαστος ΣΥΡΙΖΑ κοινωνική συνοχή στο εσωτερικό, απαραίτητη όταν διακυβεύεται η ίδια η συλλογική μας υπόσταση διεθνώς. Τη νύχτα της εκλογής του ο κ. Τσίπρας μίλησε στο πλήθος που τον επευφημούσε, και στα λεγόμενά του θέση κεντρική, δεσπόζουσα είχε η Ευρώπη, η ευρωπαϊκή ενοποίηση. Ηταν μια πρόκληση για τους ακροατές ή τηλεθεατές του να διερωτηθούμε, αν, πραγματικά, έχει οσφρανθεί το ουσιώδες: Οτι μια Ελλάδα έξω από την Ε.Ε., θα είναι μια Ελλάδα έξω από την Ιστορία. Οχι επειδή θα έχανε το βυζί για να θηλάζει την καταναλωτική ευδαιμονία, αλλά επειδή θα αποκοβόταν από τη δυνατότητα για ενεργό μετοχή στο ιστορικό γίγνεσθαι. Φανταστήκαμε ότι, από την άλλη κιόλας μέρα, ο κ. Τσίπρας θα αλώνιζε την Ευρώπη, όχι για επαιτεία, όχι για να λανσάρει επαρχιωτικό, «αριστερό» νταϊλίκι, αλλά για να παλέψει και διεκδικήσει αυτό που κάποιοι ακόμα στην Ελλάδα, και όχι μόνο, πιστεύουμε ως στόχο της ευρωπαϊκής ενοποίησης: Να σωθεί και να πραγματωθεί στην πράξη η ευρωπαϊκή ταυτότητα Του ΝΙΚΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΑ Tου ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ σε κάθε ομάδα ψηφοφόρων. Δεν επεξεργάστηκε τις έντονες διαφορές των συνιστωσών του αυτά που ένωναν το κόμμα ήταν η απλοϊκή καταγγελία του «Μνημονίου» και οι εύκολες υποσχέσεις. Ως κυβέρνηση, πάλι, δεν επιδίωξε κάποια σύνθεση και μια σοβαρή, ενιαία θέση αντιθέτως, το Υπουργικό Συμβούλιο, η προεδρία της Βουλής και άλλες καίριες θέσεις στελεχώθηκαν από ανθρώπους που δεν είχαν στον νου κάποιο συμβιβασμό ούτε μεταξύ τους ούτε με τους δανειστές. Επέμεναν μόνο σε «κόκκινες γραμμές». Δυστυχώς, ο συνασπισμός με τους Ανεξάρτητους Ελληνες ενίσχυσε τη φαντασίωση ότι η Ελλάδα μπορεί να επιβάλει τη θέλησή της στους δανειστές ίσως η συνεργασία με κάποιο άλλο κόμμα να ανάγκαζε τον ΣΥΡΙΖΑ να διαπραγματευτεί με στόχο τη λύση. Τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ απειλείται εσωτερικώς, με τους «ασυμβίβαστους» να υψώνουν συνεχώς τους τόνους, ενώ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και τα μέλη της διαπραγματευτικής ομάδας γνωρίζουν τον κίνδυνο του συνεχόμενου αδιεξόδου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, όμως, αντιμετωπίζει και το πρόβλημα ότι αριστερά του και δεξιά του και άλλα κόμματα διεκδικούν τον τίτλο του ασυμβίβαστου πολέμιου των μεταρρυθμίσεων, ενώ στο κέντρο βρίσκονται τα κόμματα τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ λοιδορεί εδώ και χρόνια. Εάν η κυβέρνηση τολμήσει να κινηθεί προς το κέντρο, εγκαταλείποντας έστω κάποιες «κόκκινες γραμμές», απειλείται η εσωτερική συνοχή της και εγείρεται ο κίνδυνος να χάσει ψηφοφόρους και στελέχη προς αριστερά και δεξιά. Ομως, με τη νομιμοποίηση που του παρέχουν οι πρόσφατες εκλογές, εάν ο ΣΥ- ΡΙΖΑ επιδίωκε συμφωνία με τους δανειστές, θα μπορούσε να ελπίζει ότι και να έχανε κάποια υποστήριξη πάλι θα αποτελούσε τον κορμό της επόμενης κυβέρνησης. Αυτός θα ήταν και ο μόνος τρόπος να βγει ο ΣΥΡΙΖΑ από το σημερινό αδιέξοδο χωρίς να παρασύρει τη χώρα σε ακόμη χειρότερες περιπέτειες. Αλλά υπάρχει και η «άλλη πλευρά» οι δανειστές, οι εταίροι, η τρόικα, οι θεσμοί. Δεν αποτελείται από απρόσωπους θεσμούς, αλλά από ανθρώπους που διοικούν και κυβερνούν, που έχουν ψηφοφόρους, εταίρους και αντιπάλους, που δεν βλέπουν την Ελλάδα ως το κέντρο της Γης και δεν έχουν καμία διάθεση να φανούν ότι υποκύπτουν στις απαιτήσεις του ΣΥ- ΡΙΖΑ και των υπουργών του. Ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη υπερτιμά την επιρροή του σε περιφερειακές ομάδες σε άλλες χώρες, ενώ είτε υποτιμά τη δύναμη των αντιπάλων του είτε τους βλέπει ως απόδειξη μιας συνωμοσίας εναντίον του. Ετσι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι δανειστές παγιδεύτηκαν σε ένα φαύλο κύκλο. Οσο η ελληνική κυβέρνηση αρνείται τον συμβιβασμό, τόσο οι δανειστές δεν θα ενδώσουν. Οσο οι εταίροι δεν ενδίδουν, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να συμβιβαστεί και να φανεί ότι σύρεται σε ήττα. Εάν, για κάποιο λόγο, οι ξένοι προχωρούσαν μονομερώς σε συμβιβασμό, πάλι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε να παραβιάσει τις «κόκκινες γραμμές του», επειδή οι εσωκομματικοί αντίπαλοι θα κατηγορούσαν την ηγεσία ότι ενδίδει την ώρα που ο εχθρός συνθηκολογεί. Με τέτοια πραγματικότητα να αντιμετωπίσει, και γνωρίζοντας ότι έχασε την ευκαιρία να διαμορφώσει μια ενιαία και σοβαρή πολιτική πριν από τις εκλογές, λογικό είναι, αντί να κυβερνούν, ο κ. Τσίπρας και τα στελέχη του να επιλέγουν να συντηρήσουν την ψευδαίσθηση πως εάν μείνουν γαντζωμένοι σε μια ανέφικτη πολιτική κάποιο θαύμα θα τους σώσει. Γι αυτό επιμένουν στις «κόκκινες γραμμές». Οι γραμμές, όμως, είναι χαραγμένες στην άμμο. Εάν δεν μετακινηθούν, σύντομα θα χαθούν κάτω από τα μεγάλα κύματα που έρχονται. Μια Ευρώπη με άπω-ασιατική ταυτότητα <<<<<< Δημοκρατία και κοινωνικό κράτος δεν είναι πια «κόκκινες γραμμές» για την Ε.Ε. ΑSSOCIATED PRESS αυτό που είναι η Ευρώπη, αυτό που την ξεχωρίζει τόσο από την ασιατική Ανατολή όσο και από τη Βόρεια Αμερική. Δύο «κόκκινες γραμμές», όρια ανυπέρβατα, συνιστούν την ευρωπαϊκή ταυτότητα: Η δημοκρατία (έστω και ο χρησιμοθηρικός εκπεσμός της σε «αντιπροσωπευτική») και το κοινωνικό κράτος. Οταν αγνοούνται ή και κατάφωρα παραβιάζονται αυτά τα όρια για να υποταχθεί η Ε.Ε. στους όρους της ασιατικής Ανατολής: την ποσοτική ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα ως αυταξία, όταν ιδιωτικοί (κερδοσκοπικοί) οίκοι «αξιολογούν» τις οικονομίες οργανωμένων κοινωνιών, ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν υπάρχει πια, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι μόνο παρωχημένο ιδεολόγημα. Η σημερινή Ελλάδα είναι τυπική περίπτωση κοινωνίας που αυτοδιαλύθηκε από προχωρημένη σήψη, αμοραλισμό και ανικανότητα της ηγέτιδος τάξης και του πολιτικού της συστήματος παλινδρόμησε η χώρα σε έναν πρωτογονισμό εγωκεντρικής καταναλωτικής αδηφαγίας. Δεν θα ενδιέφερε η περίπτωσή της, αν δεν είχε γίνει δεκτή ως μέλος της Ε.Ε. με τους ρομαντικούς όρους «ενοποίησης» της Ευρώπης, προτού υποταχθεί η Ε.Ε. στην πρόκληση του άπω ασιατικού μοντέλου. Οι όροι του άπω ασιατικού μοντέλου πρέπει να είχαν γίνει σιωπηρά δεκτοί στην Ε.Ε., όταν έγιναν επίσης μέλη της η Ρουμανία και η Βουλγαρία. Εχουν περάσει οχτώ χρόνια από τότε (2007) και οι δύο αυτές χώρες συνεχίζουν να βυθίζονται, δίχως ανάσχεση, σε εξαθλιωτική φτώχεια, τρομακτική κοινωνική αδικία και ευτελισμό, με αγνοημένες βάναυσα όλες τις «κατακτήσεις» που συγκροτούσαν άλλοτε την ευρωπαϊκή ταυτότητα. Η οδυνηρή σύγκριση με τις υπηρεσίες υγείας και την εξασφάλιση επιούσιας διατροφής (τουλάχιστον) που πρόσφερε το αμέσως προγενέστερο στις χώρες αυτές κομμουνιστικό καθεστώς, λειτουργεί ως ιστορικό τεκμήριο της απάνθρωπης βαναυσότητας και των δύο όψεων του αμφιπρόσωπου Ιστορικού Υλισμού. Η παταγώδης οικονομική, πολιτική και κοινωνική κατάρρευση της Ελλάδας, το 2010, μοιάζει να είναι η final phase της αργόσυρτης παρακμής του Ελληνισμού ως μεταπρατικού «εθνικού κράτους». Η αντιμετώπιση όμως αυτής της ιστορικής τραγωδίας από τους «εταίρους» της Ε.Ε. έδειξε (εμφατικότερα και από την περίπτωση Ρουμανίας Βουλγαρίας) πόσο ολοκληρωτικά υποταγμένη είναι πια η Ευρώπη στους όρους του άπω ασιατικού μοντέλου, στον εφιάλτη της τάχα και «ελευθερίας των αγορών», που με ανατριχιαστική διορατική ικανότητα περιέγραψε η Naomi Klein, το Η Ε.Ε. έχει φανερά και απροσχημάτιστα απεμπολήσει την ευρωπαϊκή της ταυτότητα. Η «κόκκινη γραμμή» που λεγόταν «κοινωνικό κράτος» είναι επικίνδυνο να εκφέρεται έστω και λεκτικά: Εκβιάζει η Ευρώπη για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, για μείωση του κατώτατου μισθού σε επίπεδα λιμοκτονίας, θέλει ασύδοτες τις ομαδικές απολύσεις, απαιτεί την καταλήστευση του συμφωνημένου μισθού και του αποταμιευμένου μόχθου (σύνταξης) των ηλικιωμένων. Και η «κόκκινη γραμμή» που λεγόταν «δημοκρατία», επίσης καταργημένη: Για την τύχη ολόκληρων κοινωνιών αποφασίζουν όχι οι εκλεγμένοι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά η διορισμένη γραφειοκρατία, οι εκλεκτοί των «αγορών». Και τις αποφάσεις: ποιοι θα ζήσουν, ποιοι θα πεθάνουν, τις ελέγχουν στην εφαρμογή τους άτεγκτοι γκαουλάιτερ των τραπεζικών συμφερόντων. Ενας αφελληνισμένος Ελληνισμός εκούσια υποτελής σε μιαν Ευρώπη χωρίς ευρωπαϊκή ταυτότητα.

17 17-ELLADA_Master_cy 15/05/15 23:00 Page 17 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 17 ΦΑΛΗΡΕΥΣ / Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ Ο τρελός του χωριού, οι Αγγλοι, οι Γάλλοι και οι Ελληνες Απευθυνόμενος στο κατεξοχήν ενδεδειγμένο κοινό, δηλαδή από το βήμα του συνεδρίου του Economist, ο υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης προειδοποίησε: «Πολλοί και ισχυροί κύκλοι στην Ε.Ε. και στο ΔΝΤ επιδιώκουν αυτή την ώρα να πνίξουν, να στραγγαλίσουν το ελληνικό αριστερό πείραμα». Ακούγοντάς τον, αναρωτήθηκα ειλικρινά ποιο μπορεί να είναι αυτό το πείραμα και δεν το έχω αντιληφθεί έως τώρα. Εβαλα κάτω, λοιπόν, τη σειρά των γεγονότων αυτά τα πέντε χρόνια, για να δω τι απ όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας συνιστά την «επανάσταση». Αφότου καταφύγαμε στους δανειστές και μπήκαμε στην εντατική του μηχανισμού στήριξης (που αρχικά φτιάχτηκε, θυμίζω, ειδικά για την περίπτωσή μας), το ζητούμενο ήταν πόσο γρήγορα θα μπορούσαμε να μεταρρυθμίσουμε την οικονομία μας, κατά τα ισχύοντα στις άλλες ευρωπαϊκές οικονομίες, ώστε να ελέγξουμε πρώτα την παραγωγή των ελλειμμάτων και μετά να δούμε πώς θα διευθετήσουμε το χρέος. Δεν διέφερε, δηλαδή, από ό,τι θα επέβαλλε ο κοινός νους σε ανθρώπους που βρίσκονται στο πέλαγος και το σκάφος τους βάζει νερά: πρώτα θα κλείσουν τις τρύπες και ύστερα θα κοιτάξουν να απαλλαγούν από τα νερά που μπήκαν. Μας πήρε πάρα πολύ καιρό, ώσπου, κουτσαίνοντας με το ένα πόδι και σέρνοντας το άλλο, να μπούμε σε ένα δρόμο προς τις μεταρρυθμίσεις. Ούτε δικό μας σχέδιο είχαμε ποτέ ούτε θέλαμε να αναταράξουμε τις ισορροπίες στην ελληνική κοινωνία, διότι γνωρίζαμε κι ας μην το παραδεχόμαστε ότι η ευημερία μας βασιζόταν στην παραγωγή ελλειμμάτων. Περίπου εκεί αφήσαμε την εξέλιξη της προσπάθειας, όταν ήλθε στα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ. Στην αρχή, ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση όχι απλώς δεν είχε σχέδιο (εκτός από νεφελώδεις θεωρίες του Γ. Βαρουφάκη), δεν είχε καν στοιχειώδη γνώση της ευρωπαϊκής πραγματικότητας: δεν ήξεραν πρόσωπα, πράγματα, διαδικασίες, λειτουργίες. Προσωπικώς και, φυσικά, ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος να διαφωνήσει μαζί μου δεν πιστεύω ότι στο διάστημα των πρώτων τριών μηνών απέκτησαν σχέδιο. Ο σχεδιασμός τους διαμορφώνεται κάθε φορά αναλόγως της επαφής με τον εχθρό. Στην παρούσα φάση της διαπραγμάτευσης, τουλάχιστον όπως την αφήσαμε πριν από το Σαββατοκύριακο, είναι φανερό από την εκρηκτική συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας και την επικού ύφους ανακοίνωση που εξέδωσε («τώρα είναι η ώρα να μπούνε οι λαοί στη μάχη») ότι βρισκόμαστε στη φάση της ρήξης. Κάτω από το περίβλημα θεωρίας και ρητορικής, εύκολα διακρίνεται ότι αυτό που η κυβέρνηση λέει πότε «έντιμο συμβιβασμό» και πότε «πολιτική λύση» είναι στην πραγματικότητα η απαίτησή μας να χρηματοδοτούν, χωρίς εμείς να κάνουμε τίποτε από όσα πρέπει. Ολο αυτό, δε, παρουσιάζεται ως η μόνη πατριωτική στάση που είναι δυνατή υπό τις περιστάσεις και όποιος διαφωνεί εντάσσεται αυτομάτως στην «πέμπτη φάλαγγα» και στην «τρόικα εσωτερικού». Προσωπικώς, η έννοια της επανάστασης στην πολιτική μού είναι όσο απεχθής και η έννοια της δικτατορίας. Ομως, αυτό που περιγράφεται παραπάνω και διαφοροποιεί τον ΣΥΡΙΖΑ από τους άλλους χειριστές του προβλήματος δεν είναι επανάσταση πόσο μάλλον δε πανευρωπαϊκή, ώστε η Π.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ να καλεί τους λαούς της Ευρώπης «να μπουν στη μάχη». Δεν είναι καν επανάσταση με την έννοια που δίνουν τα περιοδικά ποικίλης ύλης σε γεγονότα, όπως λ.χ. το μαζικό ξέσπασμα των φοιτητών της Γαλλίας, που ονομάστηκε με τον δέοντα στόμφο «Μάης του 68». Αυτό που λέει ο Λαφαζάνης «επανάσταση» και υποτίθεται ότι συντελείται γύρω μας είναι, για μένα, ο Ελληνάρας ΣΚΙΤΣΟ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΑΝΤΖΟΠΟΥΛΟΥ που γαϊδουροποιήθηκε εντελώς από μια ευημερία την οποία ποτέ δεν κέρδισε (του δόθηκε απλώς) και τώρα όχι μόνο δεν ντρέπεται για τη γαϊδουριά του, αλλά την κάνει και θεωρία. Σήμερα, όμως, είναι Κυριακή και θα ήθελα να κλείσω με έναν τόνο αισιοδοξίας, ει δυνατόν. Θα σας πω, λοιπόν, ότι «εν μέρει για να εξακριβώσω μια εποχή», που λέει ο ποιητής, διάβαζα προχθές ένα παλιό χρονογράφημα του Ομπερον Ουώ, το οποίο, αν και γράφτηκε πριν από περίπου πενήντα χρόνια, μας αφορά κατά κάποιο τρόπο. Στο κείμενό του, ο Βρετανός δημοσιογράφος, ο οποίος συνήθιζε να περνάει τα καλοκαίρια του στο αγροτικό περιβάλλον ενός χωριού της νότιας Γαλλίας, συγκρίνει τη βρετανική κοινωνία, στην οποία ανατράφηκε, με τη γαλλική, την οποία επέλεξε και αγάπησε, ως προς το ζήτημα της μεταχείρισης των τρελών. Σε κάθε γαλλικό χωριό, γράφει ο Ουώ, ο τρελός (village idiot) είναι ενσωματωμένος στη μικρή κοινωνία. Μιλάει όποτε θέλει και λέει βλακείες, κάποιες φορές γίνεται μπελάς, αλλά είναι εκεί, αναγνωρίζεται από την κοινότητα ως μέλος της. Ο Ουώ, που συνήθιζε να χρησιμοποιεί τη Γαλλία ως μέτρο για την κριτική που έκανε στη χώρα του, αντιπαραβάλλει την εντός ορίων αποδοχή του τρελού που παρατηρεί στη Γαλλία, με την τάση που υπήρχε τότε στην πατρίδα του να κρύβουν ή, κατά κάποιο τρόπο, να εξορίζουν από την κοινότητα τον «village idiot», επειδή θεωρείται ντροπή για την κοινότητα. Το συμπέρασμά του, πάντως, είναι ότι οι Γάλλοι υπερτερούν των Βρετανών, λόγω της ανεκτικής και πιο ανθρώπινης στάσης τους απέναντι στον τρελό του χωριού. Ο Ουώ πέθανε το Αναρωτιέμαι, όμως, τι θα έλεγε για εμάς τους Ελληνες, αν μπορούσε να μας έβλεπε σήμερα, για να διαπιστώσει ότι εμείς τους τρελούς του χωριού όχι απλώς δεν τους καταδικάζουμε σε κοινωνικό αποκλεισμό, αλλά υπό προϋποθέσεις τούς βάζουμε και στην κυβέρνηση! Από την άλλη πλευρά, βέβαια, η ολοσχερής επικράτηση των τρελών, όπως επιχειρείται σήμερα, προξενεί σε βάθος χρόνου μια ανισορροπία της αντίστροφης μορφής, καθώς οι τρελοί επιβάλλονται και θέτουν υπό διωγμό τους γνωστικούς αλλά ας μη χαλάσω τον υποτιθέμενο τόνο αισιοδοξίας...

18 18-ELLADA_Master_cy 15/05/15 22:53 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Τα 14 πιθανά σενάρια των επενδυτών Τι προβλέπουν για την επόμενη μέρα στελέχη funds, διεθνών τραπεζών και αναλυτές Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ Δεκατέσσερα σενάρια για την έκβαση της διαπραγμάτευσης παρουσιάζει η «Κ», καθώς πλησιάζουμε στο πιο κρίσιμο σημείο. Τα σενάρια, που κωδικοποιήθηκαν με βάση τις εκτιμήσεις σειράς παραγόντων των αγορών, δεν είναι όλα εξίσου πιθανά. Τρία αναδεικνύονται ως τα πιθανότερα: Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας υπογράφει τη συμφωνία, αλλάζει τον κυβερνητικό συνασπισμό και η συμφωνία εγκρίνεται από το Κοινοβούλιο, χωρίς προσφυγή στις κάλπες. Προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο ELA προς τις τράπεζες «παγώνει», ο κ. Τσίπρας κερδίζει τις εκλογές, αλλά δεν μπορεί να σχηματίσει πιο κεντρώο συνασπισμό και σχηματίζεται κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές μετά την υπογραφή της συμφωνίας, ο ELA δεν αναστέλλεται, ο κ. Τσίπρας κερδίζει τις εκλογές, αλλά δεν μπορεί να σχηματίσει πιο κεντρώο συνασπισμό και σχηματίζεται κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Πάντως, αυξημένη αν και συγκρατημένη αισιοδοξία εκφράζουν στελέχη hedge funds και διεθνών τραπεζών στην «Κ» για τις προοπτικές θετικής έκβασης της διαπραγμάτευσης μεταξύ Αθήνας - πιστωτών στις ερχόμενες εβδομάδες. «Δεν περιμένουμε ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν σε μία ευθεία γραμμή, αλλά πιστεύουμε ότι κινούνται πλέον στη σωστή κατεύθυνση», σημειώνει διαχειριστής κεφαλαίων που παρακολουθεί στενά την ελληνική υπόθεση, προσθέτοντας με νόημα: «Εχουμε μάθει να αγνοούμε τον θόρυβο». Στον «θόρυβο» τις δηλώσεις που δημιουργούν έντονες αντιδράσεις στις αγορές, αλλά τελικά δεν αντανακλούν τι πραγματικά συμβαίνει στις διαβουλεύσεις στις Βρυξέλλες αλλά και μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και των βασικών του διεθνών συνομιλητών οι αναλυτές και οι επενδυτές με τους οποίους συνομίλησε η «Κ» εντάσσουν και τον υπουργό Οικονομικών, Γ. Βαρουφάκη. Κοινή πεποίθησή τους είναι ότι ο ανασχηματισμός της διαπραγματευτικής ομάδας, μετά το φιάσκο στο Eurogroup της Ρίγας (24 Απριλίου), ήταν κομβικό σημείο. Η αναβάθμιση του Ευκλείδη Τσακαλώτου στο πολιτικό μέρος και, κυρίως, η ολική επαναφορά του Γ. Χουλιαράκη στις τεχνικές διαπραγματεύσεις (εις βάρος του διδύμου Θεοχαράκη - Παναρίτη) θεωρήθηκε «ισχυρό σήμα» της βούλησης του Αλ. Τσίπρα να καταλήξει σε συμβιβασμό, αναφέρει αναλυτής μεγάλης τράπεζας. «Ηταν το σημείο στο οποίο αποφάσισε ο πρωθυπουργός να εμπλακεί ενεργά στη διαπραγμάτευση», εξηγεί. Ο εσωτερικός ανασχηματισμός μετά τη Ρίγα εκλήφθηκε από τις αγορές ως σαφής ένδειξη ότι ο κ. Τσίπρας θέλει να κρατήσει την Ελλάδα εντός της Ευρωζώνης. Εκτοτε, η μεταβλητότητα στην αγορά ελληνικών ομολόγων, καθώς και οι αποδόσεις τους, έχουν μειωθεί αισθητά. Νωρίτερα, οι συναντήσεις του πρωθυπουργού, στο πλαίσιο της επταμερούς στη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου και, τρεις μέρες αργότερα, με την Αγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία, είχαν περιορίσει τον ελεγχόμενο πανικό που είχε αρχίσει να διογκώνεται στις αγορές σχετικά με το ενδεχόμενο ρήξης. Ωστόσο, η έλλειψη προόδου στις εβδομάδες που ακολούθησαν την επίσκεψη στο Βερολίνο και ιδιαίτερα το πανθομολογουμένως ολέθριο διπλό πέρασμα του κ. Βαρουφάκη από την Ουάσιγκτον τον Απρίλιο διόγκωσαν και πάλι τις ανησυχίες όσων έχουν ποντάρει σε μια θετική κατάληξη των συνομιλιών. Θετικοί σε δημοψήφισμα Η νεότευκτη πίστη επενδυτών και αναλυτών στην προσήλωση του κ. Τσίπρα στον έντιμο συμβιβασμό φτάνει στο σημείο να θεωρείται, ακόμα και το δημοψήφισμα, μια θετική εξέλιξη. «Η αντίδραση των αγορών σ ένα δημοψήφισμα θα ήταν ευμενής» σημειώνει ο προαναφερθείς διαχειριστής κεφαλαίων. «Θα μπορούσε να είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Τσίπρας θα διέφευγε από την πολιτική στασιμότητα». Και εξηγεί περαιτέρω: «Είναι σαφές ότι η υπάρχουσα κυβερνητική ομάδα δεν μπορεί να διαχειριστεί τη χώρα. Το δημοψήφισμα του οποίου το αποτέλεσμα θα είναι ένα ηχηρότατο ναι υπέρ της συμφωνίας είναι ο πιο ήπιος τρόπος για να γίνει η εκκαθάριση του ΣΥΡΙΖΑ, με την παραίτηση όσων ταχθούν υπέρ του όχι». Αλλοι αναλυτές, ωστόσο, τονίζουν ότι η αρχική αντίδραση θα είναι πιθανότατα αρνητική, καθώς θα συνεκτιμηθούν θέματα όπως οι εσωτερικές τριβές εντός του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και το ενδεχόμενο κεφαλαιακών ελέγχων. «Μόνο κοντά στην ψηφοφορία, αν είναι εμφανές ότι θα είναι υπέρ της συμφωνίας, θα ανακάμψει η αγορά», υπογραμμίζει πηγή της «Κ». Η εκτίμηση των συνομιλητών της «Κ» είναι ότι οι πιστωτές της Ελλάδας είναι πρόθυμοι να υποχωρήσουν σημαντικά συγκριτικά με τους στόχους του απερχόμενου προγράμματος για το πρωτογενές πλεόνασμα. Αντί για 3% του ΑΕΠ φέτος και 4%-4,5% του ΑΕΠ από το 2016 και μετά, είναι πιθανό, όπως λένε, ο στόχος να μειωθεί ακόμα και στο 1% για το 2015 και στο 1,5% για τα ερχόμενα χρόνια. Εκεί που θα επιμείνουν είναι στις μεταρρυθμίσεις και «ειδικά στη μη κατάργηση των μέτρων που ψηφίστηκαν τα προηγούμενα χρόνια στις αγορές εργασίας και προϊόντων», σημειώνει στέλεχος hedge fund. Πάντως, όπως σημειώνεται, ακόμα και η επίτευξη σημαντικά χαμηλότερου πλεονάσματος δεν θα είναι εύκολη για την κυβέρνηση, δεδομένων των αρνητικών εξελίξεων στην πραγματική οικονομία. Επιπλέον, σε ορισμένα ευρωπαϊκά κοινοβούλια θα είναι δύσκολη η μάχη έγκρισης ενός τρίτου ελληνικού προγράμματος συνεπώς είναι ζωτικής σημασίας τα μηνύματα που θα στείλει η Αθήνα (ρητορικά αλλά και έμπρακτα) σχετικά με την πρόθεσή της να υλοποιήσει ταχέως και πλήρως την όποια συμφωνία. Κεφαλαιακοί έλεγχοι Πρώτα απ όλα, φυσικά, πρέπει να επιτευχθεί η συμφωνία που θα κλείσει τον κύκλο του δεύτερου προγράμματος. Παρά την αισιοδοξία τους, οι συνομιλητές της «Κ» τονίζουν ότι η κατάσταση παραμένει εύθραυστη. Τα εναλλακτικά σενάρια κωδικοποίησε την περασμένη εβδομάδα ο Βολφάνγκο Πικολί, της εταιρείας πολιτικών συμβούλων Teneo Intelligence. Σύμφωνα με τη νέα του ανάλυση, που αποτελεί ενημέρωση αυτής που παρουσίασε στους πελάτες της εταιρείας στις 27 Απριλίου, ο κίνδυνος της επιβολής κεφαλαιακών ελέγχων έχει αυξηθεί από 45% σε 64% μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Οπως σημειώνεται σχετικά: «Τα δύο πιο πιθανά σημεία εισόδου σε αυτό το σενάριο παραμένουν η αποτυχία σύναψης συμφωνίας, την οποία θα ακολουθήσει η αδυναμία της Αθήνας να εξυπηρετήσει τις εσωτερικές της υποχρεώσεις ή/και τις υποχρεώσεις της προς το ΔΝΤ ή μία επιτυχής ολοκλήρωση της συμφωνίας, την οποία όμως θα ακολουθήσει η κατάρρευση της κυβέρνησης και η απόρριψη της συμφωνίας από το ελληνικό Κοινοβούλιο». Η ανάλυση της Teneo Intelligence τοποθετεί την πιθανότητα να έχει υπογραφεί και να έχει εγκριθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο η συμφωνία ώς τα τέλη Ιουνίου ή τις αρχές Ιουλίου στο 43,5%. Η πιθανότητα να έχει υπογραφεί η συμφωνία, αλλά να εκκρεμεί ακόμα η έγκρισή της σε αυτό το χρονικό σημείο, τοποθετείται στο 40,5%, ενώ υπάρχει και πιθανότητα 16% να μην έχει υπάρξει συμφωνία. Πιο αναλυτικά, ο Πικολί θεωρεί ότι υπάρχει 65% πιθανότητα να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών, αλλά μόνο 20% πιθανότητα να επιβιώσει η κυβέρνηση της ψήφισης του σχετικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Σε περίπτωση μαζικού «αντάρτικου», θεωρεί ότι είναι πιο πιθανή η προσφυγή σε εκλογές ή δημοψήφισμα (60%), αντί της αλλαγής του κυβερνητικού συνασπισμού και της έγκρισης του νομοσχεδίου από τη νέα συγκυβέρνηση (40%). Κρίσιμες αποφάσεις υπό το βάρος της έλλειψης ρευστότητας Του ΣΩΤΗΡΗ ΝΙΚΑ Για μία ακόμα φορά η ελληνική κυβέρνηση καλείται να λάβει σοβαρές πολιτικές αποφάσεις για το μέλλον της χώρας υπό το βάρος της έλλειψης ρευστότητας. Η διαφορά, όμως, με τις προηγούμενες αντίστοιχες περιπτώσεις είναι ότι τώρα η κυβέρνηση έχει εξαντλήσει κάθε πιθανή πηγή εσωτερικής χρηματοδότησης των κρατικών υποχρεώσεων και έχει αυξήσει δραματικά τις οφειλές της προς την αγορά, δημιουργώντας ασφυκτικές συνθήκες στην πραγματική οικονομία. Και προφανώς βρίσκεται σε πολύ δυσκολότερη διαπραγματευτική θέση. Στο υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζουν ότι το κράτος θα μπορέσει να πληρώσει τους μισθούς και τις συντάξεις του Μαΐου. Αλλωστε, αυτός ήταν και ο καθοριστικός όρος που είχε θέσει ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας στο οικονομικό επιτελείο για να αποπληρωθεί η δόση προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) την προηγούμενη εβδομάδα. Δηλαδή να είναι διασφαλισμένη η καταβολή μισθών και συντάξεων στο τέλος του μήνα. Η λύση που βρέθηκε για να αποπληρωθεί το Ταμείο την προηγούμενη εβδομάδα (χρήση των κεφαλαίων που βρίσκονταν στον ειδικό λογαριασμό του για περιπτώσεις «εκτάκτου ανάγκης») έλυσε σε μεγάλο βαθμό τα χέρια της κυβέρνησης. Και αυτό γιατί μετέφερε το δίλημμα «πληρώνω το ΔΝΤ ή τους μισθούς και τις συντάξεις» ένα μήνα αργότερα. Οπως αναφέρουν στελέχη με γνώση της κατάστασης, οι πηγές ρευστότητας για τις επόμενες ημέρες είναι τρεις και καθόλου βέβαιες: 1. Τα φορολογικά έσοδα. Με τους πολίτες να εμφανίζονται συγκρατημένοι πλέον στις κινήσεις τους, τα έσοδα κινούνται εκτός στόχων και παραμένει άγνωστο το πού θα κλείσουν τον Μάιο. 2. Τα διαθέσιμα των φορέων της γενικής κυβέρνησης. Πρόκειται για τη σημαντικότερη πηγή ρευστότητας του κράτους, αλλά το αν θα χρησιμοποιήσει τα κεφάλαια αυτά εξαρτάται από τις αποφάσεις των διοικήσεων των ασφαλιστικών ταμείων, των δήμων κ.λπ. Ωστόσο εκφράζεται η αισιοδοξία ότι μέχρι τις 25 Μαΐου θα έχουν συγκεντρωθεί τα απαραίτητα κεφάλαια για να καταβληθούν μισθοί και συντάξεις. 3. Δημιουργία νέων ληξιπρόθεσμων χρεών. Τα στοιχεία για την πορεία του προϋπολογισμού στο πρώτο τετράμηνο ήταν αποκαλυπτικά. Το Δημόσιο δεν πλήρωσε 2 δισ. ευρώ σε υποχρεώσεις του προς το εσωτερικό. Σύμφωνα, δε, με πληροφορίες, το ποσό των δαπανών που μετατίθενται από μήνα σε μήνα έχει πλέον φθάσει στα 5,5 δισ. ευρώ. Ετσι, ο Ιούνιος ξεκινάει με μία «μαύρη τρύπα» 5,5 δισ. ευρώ που το πιθανότερο είναι να μεταφερθεί για τον Ιούλιο διευρυμένη. Με αυτούς τους τρόπους η κυβέρνηση έχει καταφέρει έως τώρα να εξυπηρετήσει όλες τις υποχρεώσεις της. Ωστόσο, πλέον δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια. Σήμερα, το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει στη διάθεσή του τα περίπου 300 εκατ. ευρώ που θα πρέπει να καταβάλει στο ΔΝΤ στις 5 Ιουνίου. Και κατ επέκταση δεν έχει διασφαλισμένα ούτε τα υπόλοιπα 1,2 δισ. ευρώ που πρέπει να αποπληρώσει τον Ιούνιο στο Ταμείο, ούτε τα περίπου 2,5 δισ. ευρώ που απαιτούνται για μισθούς, συντάξεις και επιχορηγήσεις ασφαλιστικών ταμείων για τον επόμενο μήνα. Είναι επίσης σαφές ότι ακόμα κι αν με κάποιο τρόπο καλυφθούν όλες αυτές οι υποχρεώσεις, ο Ιούλιος θα είναι ο μήνας που εάν δεν αλλάξει κάτι, η Ελλάδα θα αθετήσει μία από τις υποχρεώσεις της. Πρόκειται για την αποπληρωμή των ομολόγων που έχει στην κατοχή της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και τον Ιούλιο ανέρχονται σε 3,5 δισ. ευρώ (συνολικά Ιούλιο - Αύγουστο το ποσό είναι 6,7 δισ. ευρώ). Το πρόβλημα το παραδέχεται και η ίδια η κυβέρνηση και γι αυτό ο υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης προτείνει διάφορες εναλλακτικές λύσεις προσωρινής αποφυγής αυτών των πληρωμών, όπως η ανταλλαγή των εν λόγω ομολόγων με τη διαμεσολάβηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM). Πριν, όμως, φθάσει ο Ιούλιος, η κυβέρνηση θα έχει να διαχειριστεί ένα άλλο πρόβλημα. Εφόσον δεν έχει επέλθει κάποια συμφωνία με τους δανειστές που θα αποδεσμεύει δάνεια και θα χαλαρώνει τη ρευστότητα, η Αθήνα θα βρεθεί αντιμέτωπη με πιθανή διακοπή της χρηματοδότησης των τραπεζών και της πραγματικής οικονομίας από τον έκτακτο μηχανισμό ρευστότητας (ELA) της ΕΚΤ. Το ισχύον πρόγραμμα λήγει στο τέλος Ιουνίου και εάν δεν υπάρχει κάποια νέα «ομπρέλα» για την Ελλάδα, τότε η ΕΚΤ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διακόψει τον ELA. Με αποτέλεσμα να υπάρξουν άνευ προηγουμένου προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα και στη ρευστότητα καταναλωτών και επιχειρήσεων.

19 19-ELLADA_Master_cy 15/05/15 22:40 Page 19 Κυριακή 17 Μαΐου 2015 ΕΛΛΑΔΑ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ l 19 Επιστολή-«προειδοποίηση» Τσίπρα Ποιες εναλλακτικές πρότεινε σε Γιουνκέρ, Λαγκάρντ και Ντράγκι, ο εκνευρισμός των παραληπτών και τι διαμήνυσαν στην Αθήνα Του ΒΑΣΙΛΗ ΖΗΡΑ Την Πέμπτη 7 Μαΐου το απόγευμα, μιλώντας σε συνέδριο στις Βρυξέλλες, ο υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, διαβεβαίωνε ότι «σίγουρα θα πληρώσουμε το ΔΝΤ» την Τρίτη, στις 12 του μήνα. Λίγες ώρες αργότερα, την Παρασκευή 8 Μαΐου, από το Μέγαρο Μαξίμου έφευγε επιστολή του κ. Τσίπρα προς τους επικεφαλής των θεσμών (Γιουνκέρ, Λαγκάρντ, Ντράγκι), στην οποία ο πρωθυπουργός «προειδοποιούσε» ότι εάν δεν βρεθεί κάποιος τρόπος παροχής ρευστότητας στην Ελλάδα άμεσα, δεν θα πλήρωνε τη δόση στο Ταμείο. Σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, στην επιστολή του ο κ. Τσίπρας, αφού έκανε μια ανασκόπηση των εξελίξεων στις διαπραγματεύσεις και της θετικής συμβολής της Αθήνας σε αυτές, υπογράμμιζε ότι η Ελλάδα καλύπτει για πολλούς μήνες τις υποχρεώσεις της, χωρίς να λάβει χρηματοδότηση από τους θεσμούς, με αποτέλεσμα να εξαντλούνται οι εγχώριες πηγές άντλησης ρευστότητας. Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ και Μάριο Ντράγκι ήταν οι δύο από τους τρεις μαζί με την Κριστίν Λαγκάρντ παραλήπτες της επιστολής Τσίπρα της 8ης Μαΐου, όπου ο Ελληνας πρωθυπουργός «προειδοποιούσε» ότι δεν θα πλήρωνε τη δόση στο ΔΝΤ. Τέσσερις εναλλακτικές Στη συνέχεια, ζητούσε από τους παραλήπτες της επιστολής να δώσουν λύση στο πρόβλημα, προτείνοντας τέσσερις εναλλακτικές: 1. Να αυξήσει η ΕΚΤ το όριο των εντόκων γραμματίων που μπορούν να έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι ελληνικές τράπεζες. 2. Να εκταμιευθεί κάποιο μέρος από τα 7,3 δισ. ευρώ των δόσεων των πιστωτών (ΔΝΤ, Ευρωζώνη). 3. Να καταβληθούν τα κέρδη που είχε η ΕΚΤ από ελληνικά ομόλογα και τα οποία ανέρχονται σε 1,9 δισ. ευρώ. 4. Να επιστραφούν στην Ελλάδα τα 1,18 δισ. ευρώ του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που επεστράφησαν αν και δεν έπρεπε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (EFSF) μαζί με τα υπόλοιπα κεφάλαια του ΤΧΣ, σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου. Η επιστολή του πρωθυπουργού κατέληγε ότι αν δεν βρεθεί άμεσα τρόπος χρηματοδότησης από τους πιστωτές, η Αθήνα δεν θα είναι σε θέση να καταβάλει τη δόση των 740 εκατ. ευρώ στο ΔΝΤ, στις 12 Μαΐου. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Τσίπρας επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Τζακ Λιού και τον ενημέρωσε για τις προθέσεις της κυβέρνησης. Η επιστολή Τσίπρα προκάλεσε εκνευρισμό στους πιστωτές, οι οποίοι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, φρόντισαν να διαμηνύσουν στην Αθήνα τι μπορεί να σημαίνει μια τέτοια εξέλιξη. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της Frankfurter Allgemeine Ζeitung και αναφερόμενος στην Ελλάδα, είπε ότι «η εμπειρία σε άλλα μέρη του κόσμου έχει δείξει ότι μια χώρα μπορεί ξαφνικά να γλιστρήσει σε πτώχευση». Στο Eurogroup της Δευτέρας, το θέμα της Ελλάδας «ξεπετάχθηκε» με μια ενημέρωση από τους εκπροσώπους των θεσμών. Είχε, πάντως, προηγηθεί νέα διαβεβαίωση του υπουργού Οικονομικών, το πρωί της ίδιας ημέρας, ότι δεν θα υπάρξει αθέτηση πληρωμών, αλλά κυρίως είχε βρεθεί η λύση, δηλαδή η κάλυψη της δόσης από το ειδικό αποθεματικό υπέρ του ΔΝΤ (SDR Holdings) που τηρείται στην Τράπεζα της Ελλάδος. Ετσι, η επιστολή Τσίπρα καταγράφηκε από τους πιστωτές ως «πιθανή μπλόφα», που άφησε αρνητικές εντυπώσεις και επιβάρυνε το κλίμα καχυποψίας που κυριαρχεί στις σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών. Ενδέχεται όμως και να μην ήταν. Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η απόφαση για πληρωμή του ΔΝΤ ελήφθη οριστικά το Σάββατο, όταν επιβεβαιώθηκε ότι το Ταμείο συμφωνεί στη χρήση των SDR Holdings και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους διαβεβαίωσε το Μέγαρο Μαξίμου ότι το ταμειακό κενό που απομένει μπορεί να καλυφθεί, ώστε να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. AFP / GEORGES GOBET Χειρισμοί Στο μεταξύ, η κυβέρνηση έχει αρχίσει τις προπαρασκευαστικές ενέργειες για τον επικοινωνιακό χειρισμό της διαπραγμάτευσης, ανακαλύπτοντας εσωτερικούς εχθρούς, όπως για παράδειγμα ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, και διαρρέοντας πληροφορίες για τερατώδεις απαιτήσεις των δανειστών, ώστε το όποιο αποτέλεσμα να φαντάζει θετικό. Ετσι, κάποια κυβερνητικά στελέχη άφηναν να διαρρεύσει ότι οι πιστωτές προτείνουν ενιαίο συντελεστή ΦΠΑ 23%. Κάποια άλλα κατέβαζαν τον πήχη των απαιτήσεων των πιστωτών για το συγκεκριμένο θέμα στο 20%. Ο γ.γ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων δήλωνε ότι εάν εφαρμοστούν όσα ζητούν οι πιστωτές, οι συντάξεις θα συρρικνωθούν στα 300 ευρώ, ενώ ο υπουργός Οικονομικών είπε ότι οι θεσμοί θέλουν να μειωθούν οι μισθοί των εφοριακών στα 700 ευρώ. Πάντως, αν και τα παραπάνω δεν ισχύουν, οι θεσμοί, στο πλαίσιο της διαπραγματευτικής τακτικής τους, θέτουν διάφορα ζητήματα που είναι αδύνατο να τα δεχθεί οποιαδήποτε κυβέρνηση, όπως για παράδειγμα να αποσύρει όλους τους νόμους που έχει ψηφίσει και αποτελούν μονομερείς ενέργειες, μεταξύ αυτών και η ρύθμιση των οφειλών στην Εφορία και στα Ταμεία. Κατά πάσα πιθανότητα, όπως συνέβη και στο παρελθόν, θα τα αποδεχθούν, ζητώντας άλλα μέτρα ως αντάλλαγμα. Η Αθήνα, ταυτόχρονα με τις απειλές και τις μπλόφες, αναπροσαρμόζει τις πάλαι ποτέ «κόκκινες γραμμές» της. Ετσι, στα δημοσιονομικά, παράλληλα με τα χαμηλού πολιτικού κόστους μέτρα (όπως οι υποχρεωτικές συναλλαγές με «πλαστικό» χρήμα, η λοταρία των αποδείξεων) ή τα αμφιλεγόμενα (όπως η νομιμοποίηση αδήλωτων εισοδημάτων) έχει αποδεχθεί παράταση του ΕΝΦΙΑ, αύξηση της έκτακτης εισφοράς, αύξηση του φόρου πολυτελείας, καθιέρωση ενιαίου συντελεστή ΦΠΑ. Είναι ενδεικτικό ότι ο κ. Βαρουφάκης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά μετά το καλοκαίρι. Ο ενιαίος συντελεστής πρέπει να είναι τουλάχιστον 18% με λίγες εξαιρέσεις, για να μην επιδράσει αρνητικά στα έσοδα. Οι πιστωτές θεωρούν ότι όλα αυτά τα μέτρα είναι ανεπαρκή για να καλύψουν το δημοσιονομικό κενό, που υπολογίζουν σε τουλάχιστον 3 δισ. ευρώ. Επίσης, θα ζητήσουν να υπάρξει δέσμευση για ισοδύναμα μέτρα, εάν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι το ΣτΕ έκρινε παράνομες τις περικοπές συντάξεων. Πού υποχωρεί και πού όχι Στο ασφαλιστικό η κυβέρνηση βάζει στο τραπέζι τον περιορισμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, θέτοντας ως μόνη «κόκκινη γραμμή» τα θεμελιωμένα δικαιώματα, για τα οποία εξάλλου υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις. Για τη 13η σύνταξη, που επρόκειτο να δοθεί σε όσους λαμβάνουν σύνταξη έως 700 ευρώ, εσχάτως κυβερνητικά στελέχη προσέθεσαν και εισοδηματικά κριτήρια. Η 13η σύνταξη θα θυμίζει περισσότερο προνοιακό επίδομα. Σε ό,τι αφορά τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, αφήνεται πλέον ένα παράθυρο για περικοπές στις υψηλότερες. Βασικά, η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει μειώσεις άμεσα, παραπέμποντας σε συνολικότερη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, την οποία θεωρεί αναγκαία, τον Σεπτέμβριο. Στο εργασιακό, η κυβέρνηση επιδιώκει την αποκατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Σε ό,τι αφορά τον κατώτατο μισθό, υπάρχουν περιθώρια ευελιξίας, είτε να «ξεχαστεί» εντελώς, αν αποτελέσει αντικείμενο της συλλογικής διαπραγμάτευσης, είτε να παραπεμφθεί για αργότερα, μ ένα ελαστικότερο χρονοδιάγραμμα. Υποχωρήσεις κάνει η κυβέρνηση, επίσης, στο θέμα της «κακής τράπεζας» και των ρυθμίσεων «κόκκινων» δανείων, ενώ σε ό,τι αφορά στους πλειστηριασμούς, τα όρια χαμηλώνουν. Στις ιδιωτικοποιήσεις, η κυβέρνηση έχει δεχθεί να προχωρήσει η υπόθεση του ΟΛΠ. Επίσης, κατά πάσα πιθανότητα θα ολοκληρωθεί κανονικά η πώληση των περιφερειακών αεροδρομίων. ΤΕΥΧΟΣ 14 / MAΙΟΣ 2015 ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 24 ΜΑΪΟΥ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

20 20-ELLADA_Master_cy 15/05/15 22:55 Page l Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΛΛΑΔΑ Κυριακή 17 Μαΐου 2015 Οι απόρρητοι διάλογοι στο ΔΝΤ Η «Κ» αποκαλύπτει το έγγραφο του Α. Τσίπρα προς την Λαγκάρντ και το παρασκήνιο Της ανταποκρίτριάς μας στις ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ Επιστολή που έλαβε από τον Ελληνα πρωθυπουργό, στην οποία δήλωνε ότι δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τη δόση προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) της 12ης Μαΐου, αποκάλυψε η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, της περασμένης Πέμπτης (14 Μαΐου). Οπως αποκαλύπτει η «Κ», στην επιστολή ο Ελληνας πρωθυπουργός δήλωνε ότι θα μπορέσει να πληρώσει τη δόση των περίπου 750 εκατ. μόνο αν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) άρει τους περιορισμούς στη ρευστότητα. Πηγές, που γνωρίζουν τι διημείφθη πίσω από τις κλειστές πόρτες του έκτακτου άτυπου Δ.Σ. για την Ελλάδα και το μεταφέρουν με λεπτομέρειες στην «Κ», τονίζουν ότι αυτά που κυριάρχησαν στη δύσκολη αυτή συζήτηση ήταν δύο θέματα: Πρώτον, ο κίνδυνος μη αποπληρωμής των δόσεων από πλευράς Ελλάδας, δεδομένου ότι δεν υπάρχει ακόμη συμφωνία με τους Ευρωπαίους εταίρους, και δεύτερον οι λόγοι για τους οποίους δεν αναμένεται να υπάρξει και συμφωνία τις επόμενες εβδομάδες. Η «Κ» μεταφέρει τις λεπτομέρειες αυτής της σημαντικής συνάντησης, που αποκρυσταλλώνει τις θέσεις του ΔΝΤ προς τη χώρα. Οι διάλογοι Στη συνεδρίαση αυτή, ο υπεύθυνος για το ευρωπαϊκό πρόγραμμα, Πόουλ Τόμσεν, ήταν αυτός που κυριάρχησε. Τα υπόλοιπα 24 μέλη του Δ.Σ. βασικά άκουγαν και κανένα ευρωπαϊκό μέλος δεν μίλησε εκτός από τον Ελληνα εκπρόσωπο κ. Θάνο Κατσάμπα. Ο κ. Τόμσεν, αφού αναγνώρισε κάποια πρόοδο όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις, τόνισε ότι οι ελληνικές αρχές είναι ακόμα μακριά από κάθε συζήτηση για συγκεκριμένα μέτρα. Ο ίδιος ανέφερε ότι η διαδικασία που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση εγείρει θέμα ίσης μεταχείρισης της Ελλάδας σε σχέση με άλλες χώρες στο εσωτερικό του ΔΝΤ. Ο κ. Τόμσεν, σύμφωνα με πηγή, είπε ότι δεν θα υπάρξει εκταμίευση δόσης από το ΔΝΤ αν δεν ολοκληρωθεί η αξιολόγηση από τους θεσμούς, για την οποία εκτίμησε ότι είναι απαραίτητη η συμφωνία εκπροσώπων του ΔΝΤ και Ελλήνων υπουργών. Για τον ίδιο, όπως εξήγησε στο συμβούλιο, τέτοια συμφωνία δεν αναμένεται τις επόμενες εβδομάδες. Ως προς τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων που ακολουθείται τώρα, χαρακτηρίστηκε ως κάθε άλλο παρά ιδανική, καθώς παρά την ανάμειξη του ίδιου του Ελληνα πρωθυπουργού και το γεγονός ότι έχει οριστεί ένας βασικός διαπραγματευτής, οι συζητήσεις έχουν γίνει πιο στοχευμένες, αλλά παραμένουν προβληματικές. Το γεγονός ότι δεν επιτρέπονται, όπως ελέχθη στη συνεδρίαση, συναντήσεις των τεχνικών κλιμακίων με υπουργούς αφήνει το κλιμάκια «στα τυφλά» σε σχέση με το τι προθέσεις έχουν οι υπουργοί, αλλά και το κατά πόσον επιθυμούν Κατά τη διάρκεια του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, της περασμένης Πέμπτης (14 Μαΐου), η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, αποκάλυψε την επιστολή που έλαβε από τον Ελληνα πρωθυπουργό, στην οποία δήλωνε ότι δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει τη δόση της 12ης Μαΐου προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). <<<<<< Ο κίνδυνος μη αποπλη - ρωμής των δόσεων και γιατί δεν αναμένεται να υπάρξει μία συμφωνία τις επόμενες εβδομάδες. την ύπαρξη προγράμματος, τη στιγμή που οι ίδιοι καταθέτουν νομοθετικές προτάσεις αντίθετες με αυτά που συζητιούνται σε τεχνικό επίπεδο στις Βρυξέλλες. Το ασφαλιστικό, η μεταρρύθμιση του ΦΠΑ και η οπισθοχώρηση στις μεταρρυθμίσεις στον εργασιακό τομέα είναι αυτοί που θεωρούνται από το ΔΝΤ οι κρίσιμοι τομείς για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές για το περιεχόμενο της συνεδρίασης, ο κ. Τόμσεν εξήγησε ότι η διαδικασία που ακολουθεί το ΔΝΤ δεν μπορεί να αλλάξει και οποιοδήποτε «πακέτο» μέτρων θα πρέπει να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του χρέους. Και παρά τα δημοσιεύματα που τον παρουσίαζαν να πιέζει για «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, Ο εκπρόσωπος ΗΠΑ Ενδιαφέρον έχει η τοποθέτηση του Αμερικανού εκπροσώπου στο ΔΝΤ. Αναρωτήθηκε αν υπάρχει στα «σκαριά» κάποιο πρόγραμμα που θα ταίριαζε στις ελληνικές αρχές, υπονοώντας αν υπάρχει έτοιμη μία πρόταση σε μορφή τελεσίγραφου (take it or leave it), όπως είχε αποκαλύψει η «Κ» την προηγούμενη Κυριακή ότι συζητούν στις Βρυξέλλες. Αυτό που έγινε ξεκάθαρο είναι ότι χρειάζονται περισσότερες πληροφορίες και πιο συγκεκριμένες προτάσεις από τις ελληνικές αρχές. ο ίδιος ενημέρωσε τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. ότι δεν είχε πιέσει τους Ευρωπαίους εταίρους για μεγάλη ελάφρυνση χρέους, αλλά είχε τονίσει τη σημασία της βιωσιμότητάς του. Η προϋπόθεση Κατά τη διάρκεια της συζήτησης τονίστηκε ότι δεν θα γίνει εκταμίευση δόσης, αν δεν υπάρξει συμφωνία σε επίπεδο θεσμών και αν το πρόγραμμα δεν είναι χρηματοδοτημένο για τους επόμενους 12 μήνες. Αυτό, στην περίπτωση της Ελλάδας, σημαίνει ότι θα χρειαστεί συμφωνία για επόμενο πρόγραμμα, ώστε οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας να είναι καλυμμένες για τον επόμενο χρόνο. Στο σημείο αυτό της συζήτησης αναφέρθηκε, όμως, ότι αντιθέτως, για να συνεχιστεί η χρηματοδότηση της ΕΚΤ, δεν χρειάζεται συμφωνία των θεσμών, αλλά μόνο «λογικές διαβεβαιώσεις» ότι οι διαπραγματεύσεις θα ολοκληρωθούν επιτυχώς. Ετσι, μ έναν έμμεσο τρόπο το «μπαλάκι» πέρασε στους Ευρωπαίους εταίρους, καθώς αναφέρθηκε ότι αυτοί σε αντίθεση με τη δυσκαμψία του Ταμείου έχουν τη δυνατότητα να κρίνουν αν υπάρχει αρκετή πρόοδος, που θα οδηγούσε σε αναίρεση των περιορισμών της ρευστότητας. Τώρα, στους τομείς όπου αναγνωρίζεται πρόοδος είναι στη μεταρρύθμιση του ΦΠΑ, καθώς σημειώνεται ότι οι ελληνικές αρχές έχουν την πρόθεση να προχωρήσουν σε ενοποίηση των συντελεστών, κάτι που θα αυξήσει τη φορολογική βάση και τα έσοδα, στην αυτονομία της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, όπου οι ελληνικές αρχές δεν θα οπισθοχωρήσουν, και στο νομοθετικό πλαίσιο πτωχεύσεων. Οι τομείς όπου εντοπίζεται πρόβλημα είναι οι ακόλουθοι: Στα δημοσιονομικά έγινε αναφορά ότι ο στόχος για 3% πρωτογενές πλεόνασμα είναι ξεκάθαρο ότι δεν θα επιτευχθεί, ενώ είναι αδύνατον να AFP προβλεφθεί το έλλειμμα που θα προκύψει. Σύμφωνα με μέλη των τεχνικών κλιμακίων, το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στο ότι οι ελληνικές αρχές πιστεύουν ότι μπορούν να επιτύχουν τον στόχο χωρίς να πάρουν έξτρα μέτρα, με άμεσο δημοσιονομικό αποτέλεσμα. Συγχρόνως προκαλεί ανησυχία ότι οι ελληνικές αρχές βασίζονται στο αποτέλεσμα που θα φέρει μια βελτίωση στην αποτελεσματικότητα της διοίκησης. Συγκεκριμένη μνεία έγινε για τις ασφαλιστικές δαπάνες, που είναι οι μόνες που δεν έχουν μειωθεί, ενώ τονίστηκε ότι σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας έχουν αυξηθεί (καθώς το ΑΕΠ έχει συρρικνωθεί) και βρίσκονται στο 10%, κάτι το οποίο, όπως αναφέρθηκε, δεν είναι βιώσιμο. Οι μεταρρυθμίσεις Στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, αυτό που τονίστηκε ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης είναι η «σημαντική», όπως χαρακτηρίστηκε, οπισθοδρόμηση και κατάργηση μεταρρυθμίσεων που είχαν συμφωνηθεί στο πρόγραμμα. Συγχρόνως, στα εργασιακά η ελληνική κυβέρνηση επιθυμεί να επιστρέψει σε πολιτικές που έχουν συμ&p