Τα αποτυπώματα εκπαιδευτικών στιγμών που αντέχουν στον χρόνο

Σχετικά έγγραφα
3 + 2 Χρόνια Εκπαίδευσης και Εποπτείας Αναμνήσεις & Αναστοχασμοί από τη Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟΥ ΦΑΣΜΑΤΟΣ

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

σα μας είπε από κοντά η αγαπημένη ψυχολόγος Θέκλα Πετρίδου!

γραπτα, έγιναν μια ύπαρξη ζωντανή γεμάτη κίνηση και αρμονία.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΤΟΥ JOSTEIN GAARDER

ΘΕΜΑ: «Παρεμβάσεις στην ΣΤ τάξη» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ

Εφηβεία και Πρότυπα. 2)Τη στάση του απέναντι στους άλλους, ενήλικες και συνομηλίκους

Δραστηριότητα «ΜΥΘΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ» Γενικές κατευθύνσεις για την εφαρμογή των δραστηριοτήτων. Θεματική ενότητα: «Επίλυση συγκρούσεων»

Ο ρόλος των ψυχοκοινωνικών παραμέτρων στην έκβαση της ΡΑ: Προοπτική μελέτη παρέμβασης. Δημητράκη Γεωργία. Υπ. Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας της Υγείας

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

Βιολογική εξήγηση των δυσκολιών στην ανθρώπινη επικοινωνία - Νικόλαος Γ. Βακόνδιος - Ψυχολόγ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ

Γράμμα σ έναν νέο θεραπευτή

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ

ΣΑΛΒΑΝΤΟΡ ΜΙΝΟΥΤΣΙΝ Άρθρο του για την οικογενειακή θεραπεία. (2016)

Ευχαριστώ Ολόψυχα για την Δύναμη, την Γνώση, την Αφθονία, την Έμπνευση και την Αγάπη...

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

Τι είναι Η εφαρμογή του στην Κύπρο. Δάφνη Καραγιάννη Διαμαντή-Λογοθεραπεύτρια Κρίστια Χρίστου-Εργοθεραπεύτρια

Πιστοποίηση στη Συστημική Οικογενειακή Θεραπεία (4ετές πρόγραμμα)

Εφαρμόζοντας το Πρόγραμμα. Παρουσίαση από μαθητές της Στ τάξης του. Σχ.έτος

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Για να μπορέσουν να κατανοήσουν πλήρως τη νέα κατάσταση και να αποδεχτούν πως είναι οριστική, θα χρειαστεί να περάσουν αρκετοί μήνες.

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω

ΜΑΡΙΝΑ ΓΙΩΤΗ: «Η επιτυχία της Στιγμούλας, μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και να σπρώχνω τα όριά μου κάθε φορά ακόμα παραπέρα»

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

κι η τιμωρία των κατηγορουμένων. Βέβαια, αν δεν έχεις πάρει καθόλου βάρος, αυτό θα σημαίνει ότι ο κατηγορούμενος

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

Μητρικός Θηλασμός μετά το Πρώτο Έτος.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Πρότεινα ένα σωρό πράγματα, πολλά απ αυτά ήδη γνωστά:

Is cognitive case formulation science or science fiction? Λεοντιάδου Αλεξάνδρα Επόπτης: Κώστας Ευθυµίου

Co-funded by the European Union Quest

Οι προσωπικοί στόχοι καθενός μπορούν κατά καιρούς να αποτελούν και να καθορίζουν το success story της ζωής του για μια μικρή ή μεγάλη περίοδο.

Οδηγός διαφοροποίησης για την πρωτοβάθµια

T: Έλενα Περικλέους

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

: 20cmX15cm ( ), 40cmX15 (ANOIKTO) 01 E. Μια γκρίζα εκδροµή

1. Άδειας Ασκήσεως του Επαγγέλματος του Ψυχολόγου.

Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες

Σχολικό πλαίσιο Οικογένεια με αυτιστικό παιδί Δώρα Παπαγεωργίου Κλινική Ψυχολόγος

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Κίνητρο και εμψύχωση στη διδασκαλία: Η περίπτωση των αλλόγλωσσων μαθητών/τριών

ηµιουργική Ψυχολογική Γραφή

Η Φιλοσοφία μας: διατηρούμε άρρηκτη τη συμμαχία μας με την κοινωνία επιστρέφοντας κάθε χρόνο προστιθέμενη αξία


side of life testing The bride DIY του learn baby learn pretty little Ashley «Το παιδί μου ήρθε στον κόσμο από μια άλλη γυναίκα»

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

Naoki HigasHida. Γιατί χοροπηδώ. Ένα αγόρι σπάει τη σιωπή του αυτισμού. david MiTCHELL. Εισαγωγή:

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΞΩΤΙΚΩΝ. Ιστορίες από τη Σκωτία και την Ιρλανδία

Η. Διαδικασία διαμεσολάβησης

Πρόλογος. Καλή τύχη! Carl-Johan Forssén Ehrlin

Παπαμιχαλοπούλου Ελευθερία, Νηπιαγωγός Ειδικής Αγωγής Τ.Ε. 1 ο Νηπιαγωγείου Ελληνικού Υπ. Διδάκτορας Ειδικής Αγωγής, Τ.Ε.Α.Π.Η.

Πολλοί άνθρωποι θεωρούν λανθασμένα ότι δεν είναι «ψυχικά δυνατοί». Άλλοι μπορεί να φοβούνται μήπως δεν «φανούν» ψυχικά δυνατοί στο περιβάλλον τους.

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα : Ψ WORKS FOR YOU BASIC EDITION

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΕΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΟΙΑ. Ευγενία Β. Γκιντώνη Ψυχολόγος, MSc Επιστημονική Συνεργάτης Ψ.Ν.Τ ΚΕΔΔΥ Αρκαδίας

Βιώματα από τη Κρανιοϊερή Θεραπεία

Οι παραστατικές τέχνες στον δημόσιο χώρο

Για αυτό τον μήνα έχουμε συνέντευξη από μία αγαπημένη και πολυγραφότατη συγγραφέα που την αγαπήσαμε μέσα από τα βιβλία της!

Θαύματα Αγίας Ζώνης (μέρος 4ο)

«Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΙΚΤΥΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΠΡΟΛΗΨΗΣ & ΕΓΚΑΙΡΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΚΕΘΕΑ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ» ίκτυο Υπηρεσιών Πρόληψης & Έγκαιρης Παρέµβασης ΚΕΘΕΑ. Κυρίτση Ι.

Αθανασούλα Ρέππα Αναστασία* Καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Διοίκησης και Οργανωσιακής Συμπεριφοράς

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

Χρησιμοποιήθηκαν. ο πίνακας και ένα χαρτόνι, όπου θα αναγράφονται κάποια προϊόντα.

Οι έννοιες της Αυτοκαταγραφής & της Αυτορρύθμισης

Όροι και συντελεστές της παράστασης Ι: Αυτοσχεδιασμός και επινόηση κειμένου.

Ασκήσεις φυσικής και Δυσλεξία

Κρατς! Κρουτς! Αχ! Ουχ!

Εμπιστεύομαι τον εαυτό μου! Είμαι παρόν στη ζωή. Εμπιστεύομαι τη ζωή! Είμαι εγώ και είμαι καλά. Επιλέγω να κοιτάζω με όμορφο τρόπο τον εαυτό μου

THE G C SCHOOL OF CAREERS ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ Ε ΤΑΞΗ

Ευθύς και πλάγιος λόγος

Οι ιχνηλάτες ταξιδεύουν σε άγνωστα νερά

Το βιβλίο της Μ. Autism Resource CD v Resource Code RC115

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΛΕΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΗ ΛΕΚΤΙΚΗ. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: 3. Δημιουργία και Βελτίωση Κοινωνικού Εαυτού

«Ο ξεχωριστός κόσμος των διδύμων», η Εύη Σταθάτου μιλά στο Mothersblog, για το πρώτο της συγγραφικό εγχείρημα!

Γιώργος Δ. Λεμπέσης: «Σαν να μεταφέρω νιτρογλυκερίνη σε βαγονέτο του 19ου αιώνα» Τα βιβλία του δεν διαβάζονται από επιβολή αλλά από αγάπη

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

ΣΤΟ ΒΆΘΟΣ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ, κάτω από την επιφάνεια των αγριεμένων κυμάτων, βρίσκεται η κοινωνία των ψαριών. Εκεί, όλα παραμένουν ίδια για αιώνες.

Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη: Στόχος μου είναι να πείσω τους αναγνώστες μου να μην σκοτώσουν το μικρό παιδί που έχουν μέσα τους 11 May 2018

TEACCH: ΘΕΡΑΠΕΙΑ & ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ & ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Β. Α. Παπαγεωργίου Παιδοψυχίατρος

Ζώντας με Πνευμονική Αρτηριακή Υπέρταση

Ετοίμασαν ένα γράμμα για την μακρινή τους φίλη.

Προγραμματισμός ΙI (Θ)

Μάχη Νικολάρα: Δεν ακούγεται και πολύ δημιουργικό αυτό, έτσι όπως το περιγράφετε.

Δραστηριότητα «ΜΥΘΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ» Γενικές κατευθύνσεις για την εφαρμογή των δραστηριοτήτων

Αντί ανταπόκρισης από την διαδήλωση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού [12 Νοεμβρίου 2016]

Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 1

ΜΑΘΗΣΗΣ Αλεξάνδρα Κούκιου

ΙΔΕΟΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ

ΑΝ ΚΑΙ ΖΩ ΣΤΟΝ ΒΥΘΌ, το ξέρω καλά πια. Ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους και να τους πεις όσα θέλεις είναι να γράψεις ένα

Μερικές φορές μας πιάνει πανικός.

Παναής Κασσιανός, δάσκαλος Διευθυντής του 10ου Ειδικού Δ.Σ. Αθηνών (Μαρασλείου)

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

Λένα Μαντά: «Την πιο σκληρή κριτική στην μητέρα μου, την άσκησα όταν έγινα εγώ μάνα»

Ένα παραμύθι φτιαγμένο από τα παιδιά της Δ, Ε και Στ τάξης του Ζ Δημοτικού Σχολείου Πάφου κατά τη διάρκεια της συνάντησής τους με τη συγγραφέα Αμαλία

Transcript:

Τα αποτυπώματα εκπαιδευτικών στιγμών που αντέχουν στον χρόνο Λαμπρινή Ιωάννου Ψυχολόγος, Οικ. Θεραπεύτρια Marte Meo Therapist Από την πρώτη στιγμή που έλαβα το τηλεφώνημα-πρόσκληση από την κυρία Θανοπούλου, ξεκίνησε ένα προσωπικό ταξίδι στον χρόνο. Ήμουν καλεσμένη ως «παλαιότερη απόφοιτος» της Μονάδας, οπότε, αναπόφευκτα, συνειδητοποίησα ότι έχω διανύσει κοντά 18 χρόνια από τότε που πρωτοσυνάντησα την Ελλανίκου. Στάθηκα κι εμπιστεύτηκα τη μνήμη μου, παρατηρώντας τους «σταθμούς» που επικράτησαν στον νου μου. Παρέα με το βιβλίο «Αναμνήσεις και Αναστοχασμοί», μοιράζομαι κι εγώ τις δικές μου αναμνήσεις, τα αποτυπώματα των εκπαιδευτικών στιγμών της Μονάδας που άντεξαν στον χρόνο. Η δική μου ιστορία αναφορικά με τη Μονάδα, ξεκινά από τον αυτισμό, που ήταν και είναι, η μεγάλη μου επαγγελματική αγάπη. Πήγα λοιπόν πίσω, στο 2000, όταν είχα ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στον αυτισμό και έμπαινα με κέφι και όρεξη στον επαγγελματικό στίβο. Ο αυτισμός, όμως, ως επιστημονικό πεδίο, ήταν, και σε ένα βαθμό εξακολουθεί να είναι, στενά συνδεδεμένος με Γνωσιακές-Συμπεριφορικές τεχνικές, καθώς και με προσεγγίσεις αυστηρά 102

δομημένες. Η αποτελεσματικότητα της παρέμβασής μου έπρεπε να είναι μετρήσιμη, στενά συνδεδεμένη με λίστες και αυστηρά πρωτόκολλα, και η συνεργασία μου με τους γονείς συσχετιζόταν στον νου μου, από την ικανότητα των γονέων να ακολουθούν τις οδηγίες που τους έδινα. Έτσι, πολύ νωρίς, εξοπλισμένη για να υποστηρίξω παιδιά με αυτισμό, αλλά αδύναμη να γεφυρώσω αυτό που κάνω με την καθημερινότητα του παιδιού, αντιλήφθηκα ένα κενό. Τα οπτικά προγράμματα, οι λίστες και οι καταγραφές, δεν ήταν ικανά από μόνα τους να υποστηρίξουν την οικογένεια του παιδιού στο αυτιστικό φάσμα, να συνεργαστεί. Υπερπροσπαθούσα, θύμωνα, απογοητευόμουν. Χρειαζόμουν να καταλάβω τι σημαίνει για μια οικογένεια, ή, καλύτερα για κάθε οικογένεια ξεχωριστά, το να έχει ένα παιδί με αναπτυξιακές ιδιαιτερότητες, ώστε να έχει νόημα αυτό που κάνω, αλλά και αυτό που τους ζητούσα να κάνουν. Αυτή η ανησυχία, ήταν και η αρχή της συνάντησής μου με τη Μονάδα. Μια από τις πρώτες αναμνήσεις του εκπαιδευτικού προγράμματος που με άλλαξαν, με καθόρισαν, και έκτοτε με συνοδεύουν, είναι η σημασία του Joining, όπως αυτό αποτυπώθηκε, ήδη, από τις πρώτες μας συναντήσεις με τον κύριο Κωτσίδα, ο οποίος τότε ήταν και εκπαιδευτής στην 3ετή εκπαίδευση. Μέσα από τις αφηγήσεις του, δινόταν χώρος, πρώτα απ όλα για σύνδεση, φτιάχνοντας κάθε φορά ένα μοναδικό μονοπάτι επαφής με την κάθε οικογένεια: άλλοτε εστιάζοντας στην πέτρα των ανθρώπων που κατάγονται από την Ήπειρο, άλλοτε μέσα από τον νόστο των ναυτικών και άλλοτε μέσα από τις αστείρευτες πηγές της ελληνικής μυθολογίας. Κάπως έτσι άρχισα να επιτρέπω στον εαυτό μου χρόνο για επαφή, κατανόηση και σύνδεση, πριν δώσω κατευθύνσεις. Αυτή η οπτική, μαλάκωσε τον τρόπο που συνήθιζα να σχετίζομαι με τα παιδιά και τις οικογένειες που συνεργαζόμουν: έκανε λίγο λιγότερο προβλέψιμη τη διαδικασία αλλά με έναν τρόπο, την καθιστούσε πιο ασφαλή. Εγώ, ως θεραπεύτρια παιδιών στο φάσμα, είχα την ίδια ακριβώς ανάγκη με το παιδί στο φάσμα και την οικογένειά του: πρώτα να καταλάβουμε, να νιώσουμε ασφαλείς, να φτιάξουμε μια κοινή γλώσσα κι έπειτα να περάσουμε στη δράση. 103

Ο επόμενος σταθμός των αναμνήσεών μου βρίσκεται σε μια στιγμή συνάντησης, όπως αυτή που περιγράφεται από την κυρία Κατή στο σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου. Ήμασταν στο 2 ο ή 3 ο έτος και παρακολουθούσαμε ένα βίντεο από μια συνεδρία συστημικής θεραπείας με μια οικογένεια. Το θέμα που διαπραγματεύονταν ανέσυρε από τη δική μου κρύπτη, αναμνήσεις που δεν ήξερα ότι έχω. Με πήγε πίσω σε σκηνές και διαλόγους της δικής μου ιστορίας, που πονούσαν, ήταν κρυμμένες και ξαφνικά ξεπήδησαν. Όταν το βίντεο σταμάτησε, εγώ ήμουν κοκκαλωμένη. Δεν είπα, ούτε έκανα τίποτα. Έμεινα ασάλευτη. Λίγο πριν το καθιερωμένο μας διάλειμμα, το βλέμμα της κυρίας Χαραλαμπάκη στάθηκε επάνω μου. Με «είδε». Αυτό το βλέμμα που εντόπισε το ανείπωτο, ήταν για μένα τότε ένα μικρό θαύμα. Δεν είχα πει κάτι. Δεν είχα καν τις λέξεις να το κάνω. Όμως ήμουν ορατή. Δεν θυμάμαι τι ακριβώς μου είπε, όταν πήραμε λίγο χρόνο πριν μπούμε ξανά στην εκπαίδευση. Αυτή η αίσθηση της ορατότητας, ακόμη και σε μια εκπαιδευτική ομάδα με τόσους ανθρώπους, με δίδαξε τη σημασία αυτών που δεν λέγονται αλλά είναι εκεί παρόντα και αλλάζουν το συναισθηματικό τοπίο μιας συνάντησης θεραπευτικής, οικογενειακής, εκπαιδευτικής. Ο πλούτος αυτής της εμπειρίας, που τότε έμοιαζε «θαύμα», μετασχηματίστηκε μέσα στα χρόνια, ώσπου έμαθα να εμπιστεύομαι και να αξιοποιώ τις πληροφορίες που δίνει το σώμα μου και το συναίσθημά μου. Οι αναμνήσεις της εκπαιδευτικής διαδρομής στη Μονάδα, δεν μπορούν να μην συμπεριλάβουν την εμπειρία του Γενεογράμματος. Η συναισθηματική υποδοχής της δικής μου προσωπικής ιστορίας έγινε από την Κία Θανοπούλου. Ο τρόπος που άκουσε και συμπεριέλαβε το το Γενεόγραμμά μου, έμελλε να σφραγίσει την παρουσία της στην επαγγελματική μου πορεία και τη διαμόρφωση της επαγγελματικής μου ταυτότητας. Μάλιστα, ίσως η σχέση μου με την Μονάδα και τους ανθρώπους της, να θεμελιώθηκαν κυρίως τότε, μετά το τέλος της εκπαίδευσης, και κυρίως κάθε φορά που ένιωθα την ανάγκη να επιστρέψω στη θρέψη τους και στην οπτική τους. Το νήμα που ξεκίνησε με την εκπαίδευση, συνεχίστηκε με την εποπτεία και με κρατάει συνεχώς συνδεμένη, αποτυπώνεται στον τρόπο που συνεργάζομαι με τις οικογένειες ανθρώπων στο φάσμα του αυτισμού, αλλά και τους συναδέλφους μου. 104

Ο αυτισμός είναι ένας δρόμος κατανόησης του διαφορετικού νου, χωρίς να αποτελεί εμπόδιο στη διαρκή προσπάθεια για επικοινωνία. Η παρουσία της Μονάδας και της εποπτείας μου, με βοήθησε να πειραματιστώ με νέες πρακτικές. Κατά την εκπαίδευση στη Μονάδα άρχισα να μπαίνω δειλά-δειλά στον χώρο της συμβουλευτικής γονέων. Αρχικά βασιζόμουν στην ψυχοεκπαίδευση και την παροχή γνώσης και πληροφορίας. Σιγά-σιγά, όμως, άρχισα να εμπιστεύομαι τις δυνάμεις μου και να επιτρέπω στο βίωμα να πάρει χώρο. Προσπαθούσα πια να «δω», να καταλάβω κι έπειτα να αποφασίσω μαζί με τους γονείς προς τα πού θα κατευθυνθούμε. Κατάλαβα πώς η πληροφορία για να είναι χρήσιμη, χρειάζεται εύφορο συναισθηματικό έδαφος για να αναπτυχθεί. Διαβάζοντας το βιβλίο συνδέθηκα πάρα πολύ με τις αλλαγές που συμβαίνουν καθώς τα χρόνια περνούν. Η δομή και η γνώση παραμένουν σημαντικές παράμετροι της δουλειάς μας, αλλά παίρνουν πια χώρο με μεγαλύτερη ευελιξία και σε συνεργασία με την κάθε οικογένεια. Η συστημική ματιά και εποπτεία παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της πρακτικής μου. Όπου είναι εφικτό, προσπαθώ να βλέπω τους γονείς μαζί με τα παιδιά τους, δίνοντας φωνή σε όλα τα μέλη της οικογένειας. Συστημική και νευροδιαφορετικότητα διαμορφώνουν μια νέα κουλτούρα στις οικογενειακές συναντήσεις, όπου σκοπός είναι μια κοινή γλώσσα, που κυρίως θα κάνει νόημα στα μέλη της οικογένειας που θα τη χρησιμοποιούν. Προσπαθώ να βρισκόμαστε σε κοινές συναντήσεις, γονείς, θεραπευτές, δάσκαλοι, παιδοψυχίατρος, επιδιώκοντας την ανοιχτή επικοινωνία όλων των εμπλεκόμενων συστημάτων. Κλείνοντας αυτήν την αναστοχαστική διαδρομή, και σχεδόν 20 χρόνια μετά τη συνάντησή μου με τη Μονάδα, σκέφτομαι τα διαφορετικά επίπεδα των αποτυπωμάτων αυτής της εκπαίδευσης. Στη δική μου πορεία, αυτή η ροή δύναμης συνοψίζεται στη διαδρομή μιας ομάδας 5 γονεϊκών ζευγαριών που ξεκίνησα μαζί τους, το 2013 με ψυχοεκπαιδευτικό περιεχόμενο. Αυτή η ομάδα, όπως κι εγώ, κάναμε τα πρώτα μας βήματα με έναν «αλλιώτικο» τρόπο, συγκριτικά με ότι γνώριζα μέχρι τότε ως ομάδα γονέων, με επίκεντρο το φάσμα του αυτισμού. Μαζί με αυτούς τους 10 ανθρώπους ξεκινήσαμε να δουλεύουμε πάνω στον γονικό ρόλο, βάζοντας μέσα στη διεργασίας της ομάδας το βίωμα, την εμπειρία, την προσωπική 105

ιστορία του καθενός. Πέντε χρόνια μετά, αυτή η ομάδα, πρότεινε και υλοποιήσαμε μια συνάντηση υποστήριξης νέων ζευγαριών που μόλις είχαν πάρει τη διάγνωση του αυτισμού για το παιδί τους. Είχαν την ανάγκη να δώσουν τη δύναμη και τη γνώση που είχαν, μέσα από το δικό τους βίωμα. Εκείνη η συνάντηση συνοψίζει τη μέχρι τώρα ψυχική μου διαδρομή με τη Μονάδα και αποτελεί το σημαντικότερο αποτύπωμα της συνάντησης μου μαζί της. 106