Α ομάδα. Λογοτεχνικό Εξωσχολικό Ανάγνωσμα Περιόδου Χριστουγέννων ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Αποσπάσματα για τη γλώσσα (από τον φανταστικό κόσμο της Ρόζας)

Σχετικά έγγραφα
Εργασία του Θοδωρή Μάρκου Α 3 Γυμνασίου. στο λογοτεχνικό ανάγνωσμα. «ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ» της Μαρίας Παπαγιάννη

Αναστασία Μπούτρου. Εργασία για το βιβλίο «Παπούτσια με φτερά»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΡΤΣΩΤΑΣ Α 1 Λογοτεχνικό Εξωσχολικό Ανάγνωσμα ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Λογοτεχνικό Εξωσχολικό Ανάγνωσμα. Εργασία Χριστίνας Λιγνού Α 1

Ζωή Τσουρούφλη (Εργασία για το βιβλίο «Παπούτσια με φτερά»)

ΕΡΓΑΣΙΕΣ. Α ομάδα. Αφού επιλέξεις τρία από τα παραπάνω αποσπάσματα που σε άγγιξαν περισσότερο, να καταγράψεις τις δικές σου σκέψεις.

ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΤΟ Σ ΑΓΑΠΑΩ

Χάρτινη Αγκαλιά Συγγραφέας: Ιφιγένεια Μαστρογιάννη

ΧΑΡΤΙΝΗ ΑΓΚΑΛΙΑ ΟΜΑΔΑ Β. Ερώτηση 1 α

A READER LIVES A THOUSAND LIVES BEFORE HE DIES.

Τριγωνοψαρούλη, μην εμπιστεύεσαι ΠΟΤΕ... αχινό! Εκπαιδευτικός σχεδιασμός παιχνιδιού: Βαγγέλης Ηλιόπουλος, Βασιλική Νίκα.

Eκπαιδευτικό υλικό. Για το βιβλίο της Κατερίνας Ζωντανού. Σημαία στον ορίζοντα

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

ΙΕ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΛΕΜΕΣΟΥ (Κ.Α.) ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ:

Ο εγωιστής γίγαντας. Μεταγραφή : Γλυμίτσα Ευθυμία. Διδασκαλείο Δημοτικής Εκπαίδευσης. «Αλέξανδρος Δελμούζος»

Χάρτινη αγκαλιά. Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου, Β Γυμνασίου

«ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ»

Στην ζωή πρέπει να ξέρεις θα σε κάνουν να υποφέρεις. Μην λυγίσεις να σταθείς ψηλά! Εκεί που δεν θα μπορούν να σε φτάσουν.

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΤΟΥ JOSTEIN GAARDER

Τα λουλούδια που δεν είχαν όνομα ''ΜΥΘΟΣ''

Μάνος Κοντολέων : «Ζω γράφοντας και γράφω ζώντας» Πέμπτη, 23 Μάρτιος :11

Λογοτεχνικό Εξωσχολικό Ανάγνωσμα Περιόδου Χριστουγέννων

ΕΡΩΤΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΏΝ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

Α. Κείμενο: Μαρούλα Κλιάφα, Ο δρόμος για τον Παράδεισο είναι μακρύς. 1 Δεκεμβρίου. Αγαπημένη μου φίλη Ελένη,

21 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016 ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΛΕΤΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ

Schools for Change Αξιολογήσεις μαθητών και εκπαιδευτικών από τα εκπαιδευτικά εργαστήρια του προγράμματος

Βούλα Μάστορη. Ένα γεμάτο μέλια χεράκι

Λογοτεχνικό Εξωσχολικό Ανάγνωσμα Περιόδου Χριστουγέννων ΕΡΓΑΣΙΕΣ

Μαμά, γιατί ο Φώτης δε θέλει να του πιάσω το χέρι; Θα σου εξηγήσω, Φωτεινή. Πότε; Αργότερα, όταν μείνουμε μόνες μας. Να πάμε με τον Φώτη στο δωμάτιό

Χάρτινη αγκαλιά. Ομάδα Α

Το ημερολόγιό μου Πηνελόπη

Παναγιώτης Γιαννόπουλος Σελίδα 1

ένας τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για αξίες και συναισθήματα»

Το κορίτσι με τα πορτοκάλια. Εργασία Χριστουγέννων στο μάθημα της Λογοτεχνίας. [Σεμίραμις Αμπατζόγλου] [Γ'1 Γυμνασίου]

1 00:00:08,504 --> 00:00:11,501 <i>το σχολείο της Τσιάπας παρουσιάζει:</i> 2 00:00:14,259 --> 00:00:17,546 <b>"ποιοί είναι οι Ζαπατίστας;"</b>

Νάιμ. Μόνο η αγάπη. Λίγα λόγια για την ιστορία

Ανδρέας Αρματάς Φραντσέσκα Ασσιρέλλι

Μαρίνα Γιώτη, συγγραφέας-εικονογράφος «Τα παραμύθια είναι ένας τρόπος να μιλήσουμε στα παιδιά για αξίες και συναισθήματα»

Μαρούλα Κλιάφα Μελίνα Κ Γεράσιμος Κ.: Μάριος Κ.

Μαριέττα Κόντου ΦΤΟΥ ΞΕΛΥΠΗ. Εικόνες: Στάθης Πετρόπουλος

Εντυπώσεις μαθητών σεμιναρίου Σώμα - Συναίσθημα - Νούς

Το παραμύθι της αγάπης

Το μαγικό βιβλίο. Σαν διαβάζω ένα βιβλίο λες και είμαι μια νεράιδα που πετώ στον ουρανό.

Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου Το κορίτσι με τα πορτοκάλια Του Γιοστέιν Γκάαρντερ Λογοτεχνικό ανάγνωσμα Χριστουγέννων

Εργασία Οδύσσειας: θέμα 2 ο «Γράφω το ημερολόγιο του κεντρικού ήρωα ή κάποιου άλλου προσώπου» Το ημερολόγιο της Πηνελόπης

«Το κορίτσι με τα πορτοκάλια»

Τράντα Βασιλική Β εξάμηνο Ειδικής Αγωγής

Ο Δημήτρης Στεφανάκης στο CretePlus.gr: «Ο χρόνος είναι το επιτραπέζιο παιχνίδι της μνήμης στο οποίο χάνουμε συνεχώς» (pics)

Και ο μπαμπάς έκανε μία γκριμάτσα κι εγώ έβαλα τα γέλια. Πήγα να πλύνω το στόμα μου, έπλυνα το δόντι μου, το έβαλα στην τσέπη μου και κατέβηκα να φάω.

Μήνυμα από τους μαθητές του Ε1. Σ αυτούς θέλουμε να αφιερώσουμε τα έργα μας. Τους έχουν πάρει τα πάντα. Ας τους δώσουμε, λοιπόν, λίγη ελπίδα»

β) Αν είχες τη δυνατότητα να «φτιάξεις» εσύ έναν ιδανικό κόσμο, πώς θα ήταν αυτός;

Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «ΗΤΕΧΝΗ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ» ΤΜΗΜΑ ΕΝΤΑΞΗΣ ΟΜΑΔΑ ΣΤ (ΜΑΘΗΤΕΣ ΣΤ ΤΑΞΗΣ)

ΟΝΕΙΡΟ ΜΙΑΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ. ακριβώς το που.την μητέρα μου και τα αδέρφια μου, ήμουν πολύ μικρός για να τους

6. '' Καταλαβαίνεις οτι κάτι έχει αξία, όταν το έχεις στερηθεί και το αναζητάς. ''

ΑΝ ΚΑΙ ΖΩ ΣΤΟΝ ΒΥΘΌ, το ξέρω καλά πια. Ο καλύτερος τρόπος να επικοινωνήσεις με τους ανθρώπους και να τους πεις όσα θέλεις είναι να γράψεις ένα

Όλοι καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα συναισθήματα και διαθέσεις. Ορισμένες φορές νιώθουμε ευτυχισμένοι και ενθουσιασμένοι.

ΠΑΝΑΓΙΩΣΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΣΡΙΟΤ. Δέκα ποιήματα για τον πατέρα μου. Αλκιβιάδη

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ. Εργασία για το σπίτι. Απαντούν μαθητές του Α1 Γυμνασίου Προσοτσάνης

Απόψε (ξανα)ονειρεύτηκα

Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη: Στόχος μου είναι να πείσω τους αναγνώστες μου να μην σκοτώσουν το μικρό παιδί που έχουν μέσα τους 11 May 2018

«Ο Αϊούλαχλης και ο αετός»

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ της Σουρούρα Αλεξίας

ΠΕΡΙΓΡΑΦΩ ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΕ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥΣ. Μια ολοκληρωμένη περιγραφή της εικόνας: Βρέχει. Σήμερα βρέχει. Σήμερα βρέχει όλη την ημέρα και κάνει κρύο.

Πρόλογος. Καλή τύχη! Carl-Johan Forssén Ehrlin

Μια νύχτα. Μπαίνω στ αμάξι με το κορίτσι μου και γέρνει γλυκά στο πλάϊ μου και το φεγγάρι λες και περπατάει ίσως θέλει κάπου να μας πάει

«Ο βασιλιάς Φωτιάς, η Συννεφένια και η κόρη τους η Χιονένια

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα - για περισσότερη εκπαίδευση

Θα σε βοηθούσε για παράδειγμα να γράψεις και εσύ μια λίστα με σκέψεις σαν αυτή που έκανε η Ζωή και εμφανίστηκε ο «Αγχολέων»!

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

Η. Διαδικασία διαμεσολάβησης

Ιόλη. Πως σας ήρθε η ιδέα;

ΤΟ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ ΜΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ

Μαρία Τζιρίτα: Να μην παύουμε ποτέ να παλεύουμε για τον καλύτερο εαυτό μας

Από όλα τα παραμύθια που μου έλεγε ο πατέρας μου τα βράδια πριν κοιμηθώ, ένα μου άρεσε πιο πολύ. Ο Σεβάχ ο θαλασσινός. Επτά ταξίδια είχε κάνει ο

LET S DO IT BETTER improving quality of education for adults among various social groups

Μπορεί να υπάρχει ρατσισμός στου κόσμου τις πατρίδες Όμως εγώ θα αντιδρώ γιατί έχω ελπίδες

«Γκρρρ,» αναφωνεί η Ζέτα «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι μπορούν να συμπεριφέρονται έτσι μεταξύ τους!»

Πώς γράφεις αυτές τις φράσεις;

Co-funded by the European Union Quest

ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: ΠΑΤΣΑΤΖΑΚΗ ΕΛΕΝΗ, ΑΕΜ:3196 ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ : ΥΕ258 ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΓΛΩΣΣΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ

Το παιδί μου κι εγώ: Πώς να κερδίσω το «παιχνίδι» του σχολείου

ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ UÇURTMA Orkun Bozkurt

Σχετικά με την ηθική δέσμευση. Ο Μικρός Βασιλιάς, Τζέη. Σι. Αϊ. Ελληνική έκδοση

Μανώλης Ισχάκης - Πνευματικά δικαιώματα - για περισσότερη εκπαίδευση

Π Ι Σ Τ Ο Π Ο Ι Η Σ Η Ε Π Α Ρ Κ Ε Ι Α Σ Τ Η Σ ΕΛΛΗΝΟΜΑΘΕΙΑΣ Κ Α Τ Α Ν Ο Η Σ Η Π Ρ Ο Φ Ο Ρ Ι Κ Ο Υ Λ Ο Γ Ο Υ Π Ρ Ω Τ Η Σ Ε Ι Ρ Α Δ Ε Ι Γ Μ Α Τ Ω Ν

Οι προσωπικοί στόχοι καθενός μπορούν κατά καιρούς να αποτελούν και να καθορίζουν το success story της ζωής του για μια μικρή ή μεγάλη περίοδο.

Ο Φώτης και η Φωτεινή

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου "Το κορίτσι με τα τριαντάφυλλα" του Θάνου Κονδύλη. Κριτική: Χριστίνα Μιχελάκη

«Πώς να ξέρει κανείς πού στέκει; Με αγγίζεις στο παρελθόν, σε νιώθω στο παρόν» Μυρσίνη-Νεφέλη Κ. Παπαδάκου «Νερό. Εγώ»

Κατανόηση προφορικού λόγου

Είμαι ξεχωριστός. Είσαι ξεχωριστή. Εγώ είμαι εγώ και εσύ είσαι εσύ.

Οι αριθμοί σελίδων με έντονη γραφή δείχνουν τα κύρια κεφάλαια που σχετίζονται με το θέμα. ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑ

«Το αγόρι στο θεωρείο»

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για το μυθιστόρημα «Ο δρόμος για τον παράδεισο είναι μακρύς» της Μαρούλας Κλιάφα

Στέφανος Λίβος: «Η συγγραφή δεν είναι καθημερινή ανάγκη για μένα. Η έκφραση όμως είναι!»

ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ/ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΣ/ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ/ΜΕΝΤΟΡΕΣ: Συναισθηματικές δεξιότητες

Μια φορά και ένα καιρό, σε μια μουντή και άχρωμη πόλη κάπου στο μέλλον, ζούσαν τρία γουρουνάκια με τον παππού τους. Ο Ανδρόγεως, το Θρασάκι και ο

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ

Transcript:

Α ομάδα 1.Στο βιβλίο παρουσιάζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι. Ο πραγματικός κόσμος της Ρόζας, στη νέα της γειτονιά, και ο πλασματικός κόσμος, στον οποίο δίνει τη μάχη της για τις γλώσσες που χάνονται. Να επιλέξεις τέσσερα (4) αποσπάσματα, δύο από τον κάθε «κόσμο» της Ρόζας που σου παραθέτουμε παρακάτω και να τα σχολιάσεις με το δικό σου τρόπο. Αποσπάσματα για τη γλώσσα (από τον φανταστικό κόσμο της Ρόζας) α) Η γλώσσα δεν είναι μόνο τα λόγια. Είναι και η ιστορία των ανθρώπων. Αυτά που θυμούνται αλλά και αυτά που ονειρεύονταν. Στο παραπάνω απόσπασμα ο Γκαμπίτο εξηγεί στη Ρόζα τι πιστεύει αυτός ότι είναι η γλώσσα. Υποστηρίζει ότι η γλώσσα είναι κάτι παραπάνω από λόγια, είναι η ιστορία, ο πολιτισμός των ανθρώπων. Η γλώσσα αποτελεί κομμάτι του πολιτισμού της κάθε χώρας και περιλαμβάνει εκτός από τις λέξεις, τις ιστορίες, τους μύθους, τους θρύλους, τις αναμνήσεις και τα όνειρα που περνούσαν από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά. Η γλώσσα είναι ένα μέσο, με το οποίο οι άνθρωποι μπορούν να εκφράζονται και να δημιουργούν, να καταγράφουν και να διηγούνται τις σκέψεις, τα όνειρα και τις αναμνήσεις τους. Οι άνθρωποι ονειρεύονται, θυμούνται και με τη γλώσσα έχουν την δυνατότητα να επικοινωνήσουν, να μοιραστούν τις σκέψεις τους, να ανταλλάξουν απόψεις με τους συνανθρώπους τους, να διευρύνουν τους πνευματικούς τους ορίζοντες και να γίνουν πιο ανοιχτόμυαλοι. Η γλώσσα είναι κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων και οι απόψεις, τα όνειρα και οι αναμνήσεις, που ανταλλάσσουν, τους κρατούν ενωμένους. Χωρίς τη γλώσσα οι άνθρωποι θα ζούσαν αποξενωμένοι.

γ) Αν δεν έχεις τις λέξεις, δεν έχεις ζωή. Πώς να πεις σε κάποιον πεινάω, αγαπάω, φοβάμαι; Πώς να πεις υπάρχω; Το παραπάνω απόσπασμα αναφέρεται στην αξία της γλώσσας και συγκεκριμένα των λέξεων. Χωρίς τις λέξεις δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε, δεν θα μπορούσαμε να επικοινωνήσουμε και να συνεννοηθούμε με τους συνανθρώπους μας, να τους εκφράσουμε τι αισθανόμαστε. Οι λέξεις είναι πολύ σημαντικές για τη ζωή μας, με αυτές εκφράζουμε τις ανησυχίες μας και τα συναισθήματά μας, ενημερώνουμε αλλά και ενημερωνόμαστε, λύνουμε χωρίς βία τις διαφορές μας. Οι λέξεις συμβάλλουν στην επίτευξη της ειρηνικής συνύπαρξης των ανθρώπων. Πώς να δείξεις ότι υπάρχεις, εάν δεν έχεις τις λέξεις να το πεις; Πώς να καταγράψεις τα συναισθήματα σου, εάν δεν έχεις τις λέξεις; Ό,τι και να γράψουμε, ότι και να πούμε, οι λέξεις είναι απαραίτητες.

Αποσπάσματα για τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις (από τον πραγματικό κόσμο της Ρόζας) α) Αν κάποιος έχει φαντασία, μπορεί και φαντάζεται έναν καλύτερο κόσμο. Κλείνει τα μάτια του και βλέπει αυτό που ποθεί. Το απόσπασμα αυτό αναφέρεται στη φαντασία του ανθρώπου. Ένας άνθρωπος με φαντασία μπορεί να ονειρευτεί έναν καλύτερο κόσμο, να ελπίζει για ένα καλύτερο αύριο και να παλεύει για αυτό. Μπορεί να κλείνει τα μάτια του και να οραματίζεται κάτι καλύτερο και να προσπαθεί να το καταφέρει. Με τη φαντασία ο άνθρωπος κυνηγάει τα όνειρά του και γίνεται καλύτερος. Χωρίς τη φαντασία δεν έχει νόημα η ζωή, αφού δεν ονειρευόμαστε, δεν φανταζόμαστε και δεν ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο. δ) Έτσι, φαντάστηκε ότι αυτός ο άλλος κόσμος θα ήταν σαν χαμόγελο. Ένα χαμόγελο που θα ένωνε πολλούς και διαφορετικούς κόσμους, τις μικρές κόκκινες πυγολαμπίδες που αναβόσβηναν στον χάρτη κι όλους τους άλλους, τους πολλούς και διαφορετικούς που βαδίζουν πάνω στη γη. Φαντάζεται αυτόν τον άλλο, νέο κόσμο ως έναν κόσμο χωρίς διακρίσεις, που θα ενώνει όλους τους διαφορετικούς ανθρώπους. Έναν κόσμο που θα ενώνει όλους τους διαφορετικούς πολιτισμούς, όλες τις διαφορετικές γλώσσες. Έναν κόσμο στον οποίο θα κυριαρχούν η αλληλεγγύη, η αποδοχή της διαφορετικότητας, ο αλτρουισμός και η ανιδιοτέλεια και όχι ο ρατσισμός, η ιδιοτέλεια και η μιζέρια. Εκεί, όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι και θα έχουν ίσα δικαιώματα. Τον φαντάστηκε σαν ένα χαμόγελο, διότι όλοι θα είναι ευτυχισμένοι.

2.α) Ποια πιστεύεις ότι ήταν τα βασικά μηνύματα ιδέες που ήθελε να περάσει η συγγραφέας μέσα από αυτήν την ιστορία; Η ιστορία αυτή διαδραματίζεται σε δύο κόσμους: τον αληθινό κόσμο της Ρόζας και τη χώρα της ουτοπίας όπου ταξιδεύει στα όνειρα της. Τόσο στον ένα κόσμο όσο και στον άλλο υπάρχουν μηνύματα και ιδέες που θέλει η συγγραφέας να περάσει σε εμάς. Συγκεκριμένα, στην Πολιτεία του Βυθού το βασικό μήνυμα είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Βάβελ και οι σύντροφοι του πολεμούν τους Γλωσσοκτόνους: να σώσουν τις γλώσσες που χάνονται. Οι γλώσσες, όμως, είναι κάτι παραπάνω από λόγια, είναι λέξεις, όνειρα, παραμύθια, θρύλοι, προφητείες, όρκοι, τραγούδια, ιστορία, είναι ολόκληρος ο πολιτισμός μιας χώρας. Θέλει, επίσης, να μας δείξει την αξία της γλώσσας, της ποίησης, της γραφής μέσα από τον αγώνα της Πολιτείας του Βυθού, μέσα από την κρυφή αγάπη του πατέρα της Ρόζας για την ποίηση, ακόμα και μέσα από τα ονόματα των γατών, τα οποία ήταν όλα ονόματα ποιητών: ο Ρεμπό, ο Ελυάρ, η Σαπφώ, ο Όμηρος, η Πράξιλλα, η Γουλφ, η Πλαθ και η Έμιλυ Ντίκινσον. Το βιβλίο αυτό θίγει κοινωνικά προβλήματα, όπως το θέμα των μεταναστών. Θέλει να προβάλει την αποδοχή του διαφορετικού ανεξαρτήτως προέλευσης και χρώματος, αφού ο καλύτερος φίλος της Ρόζας είναι ένας πρόσφυγας από το Πακιστάν, ο Χασίμ. Επίσης, η Ρόζα σε όλη την περιπέτειά της και στα ταξίδια της συναντάει ανθρώπους από άλλες χώρες, μακρινές και μαθαίνει ιστορίες για τις πόλεις, τη γλώσσα και τα παραμύθια της πόλης και της χώρας από την οποία κατάγονται. Τέλος, η βασική ιδέα: τα «παπούτσια με φτερά». Η Ρόζα, ένα μικρό παιδί που μεγάλωσε χωρίς μητέρα, έχει ένα πρόβλημα στο πόδι της, είναι πολύ βαρύ και δεν μπορεί να το σηκώσει για να τρέξει. Φοράει, όμως, τα παπούτσια με φτερά και γεμάτη αυτοπεποίθηση φαντάζεται τον εαυτό της να τρέχει και ονειρεύεται τον στόχο της. Έτσι, προσπαθώντας και δουλεύοντας σκληρά, καταφέρνει να τρέξει και να επιτύχει την αποστολή της. Φορώντας τα παπούτσια με φτερά, η Ρόζα κατάφερε να φέρει εις πέρας την αποστολή της, να υψώσει το ανάστημά της, να αγωνιστεί, για να σώσει τις γλώσσες. Ξέχασε όλες τις κακές σκέψεις, τις στενοχώριες, τη μαμά της και τον πόνο του ποδιού της, αφοσιώθηκε στον στόχο της και τα κατάφερε.

β) Πώς αντιλαμβάνεσαι τον τίτλο του βιβλίου; Εσύ φοράς κάπουκάπου «παπούτσια με φτερά»; Κι όταν τα φοράς... πού σε ταξιδεύουν; Τα «παπούτσια με φτερά» δεν είναι πραγματικά παπούτσια, είναι το όνειρο που μας κρατάει ζωντανούς και δίνει νόημα και αξία στη ζωή μας. Φορώντας τα «παπούτσια με φτερά», κυνηγάμε το όνειρό μας, καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια, για να πετύχουμε τον στόχο μας, και γινόμαστε καλύτεροι. Όπως και στην ιστορία του Χαλίλ και του δερβίση, τα «παπούτσια με φτερά» δεν συμβολίζουν απλά παπούτσια, αλλά το όνειρο που κράτησε τους μάστορες ζωντανούς και τη σκληρή δουλειά τους για να επιτύχουν την αποστολή τους. Εγώ, όταν φοράω «παπούτσια με φτερά», ονειρεύομαι να γίνω διπλωμάτης στον ΟΗΕ και να βοηθάω να επιλύσουμε τα προβλήματα του κόσμου μας. Να ταξιδεύω σε άλλες χώρες, να συμμετέχω σε συνέδρια εκπροσωπώντας τη χώρα μου και να συνεργάζομαι με άλλους και να συμβάλλω στην εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης.

3. Στο βιβλίο υπάρχουν πολλά αποσπάσματα στα οποία διαφαίνονται τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μετανάστες/πρόσφυγες και οι οικογένειές τους. Ποια από αυτά τα αποσπάσματα ξεχώρισες και γιατί; Γράψε ποια θεωρείς ότι είναι, κατά τη γνώμη σου, τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά των μεταναστών που ζουν σε μια «άλλη» πατρίδα. Κεφάλαιο 1 Σελίδα 18 «Μόνο για λίγο σκέφτηκε η Ρόζα ότι στην παλιά πολυκατοικία στον κάτω όροφο έμενε ο Χασίμ με την οικογένειά του. Είχαν έρθει από το Πακιστάν και οι γονείς του δεν είχαν δουλειά και ο Χασίμ δεν είχε παιχνίδια. Είχε όμως ένα ωραίο χρυσόψαρο σε μία γυάλα. Όταν η Ρόζα έφυγε, ο Χασίμ έκλαιγε. Η Ρόζα του έδωσε το τρενάκι της, που ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι, αλλά ο Χασίμ της είπε ότι δεν τον νοιάζει που δεν έχει παιχνίδια, μόνο έκλαιγε γιατί ήταν η μοναδική του φίλη.» Ξεχώρισα αυτό το απόσπασμα, γιατί αναφέρεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν ο φίλος της Ρόζας, ο Χασίμ, και η οικογένειά του, οι οποίοι ήρθαν από το Πακιστάν. Η οικογένεια αυτή αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Συγκεκριμένα, ζουν στον κάτω όροφο μιας παλιάς πολυκατοικίας, οι γονείς δεν έχουν δουλειά. Συνεπώς, δεν έχουν αρκετά χρήματα και ο μικρός Χασίμ δεν έχει παιχνίδια για να παίξει. Επίσης, ο Χασίμ δεν είχε κανέναν φίλο, μόνο τη Ρόζα. Τα υπόλοιπα παιδιά δεν τον έκαναν παρέα εξαιτίας της καταγωγής του ή του χρώματός του, με αποτέλεσμα να στενοχωριέται. Κεφάλαιο 6 Σελίδα 53 «Ένας ψηλός, γεροδεμένος άντρας είχε πιάσει τον Κωστή και τον σήκωνε ένα μέτρο από το έδαφος. Η κυρία Ειρήνη είχε βγει από το περίπτερο και χειρονομούσε και φώναζε. Δε μάλωνε τον Κωστή, αλλά φώναζε στον άντρα να αφήσει κάτω τον μικρό. Εκείνη τη στιγμή εμφανίστηκαν ξαφνικά πέντε έξι μηχανάκια που προσγειώθηκαν στην πλατεία. Κατέβηκαν κάτω οι οδηγοί κι

άρχισαν να φωνάζουν και να σπρώχνουν. Η Ρόζα δεν έβλεπε καλά. Σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών της και προσπάθησε να καταλάβει. Ψάρευε σκόρπιες φράσεις, αλλά δεν μπορούσε να βγάλει νόημα. Ο ψηλός με τα μαύρα φώναζε ότι ήρθε η ώρα να καθαρίσουν οι πλατείες από μετανάστες και προσφυγές κι ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες κι όχι στα μαυράκια και στα Πακιστανάκια.» Ξεχώρισα αυτό το απόσπασμα γιατί, θίγει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Κωστής, ένα παιδί που κατάγεται από τη Συρία. Κάποιοι άντρες, οι οποίοι είναι ρατσιστές και θεωρούν ότι η Ελλάδα ανήκει αποκλειστικά στους ανθρώπους που έχουν γεννηθεί στην Ελλάδα και όχι στα μαυράκια και στα Πακιστανάκια, κυνηγούν παιδιά από άλλες χώρες, διότι πιστεύουν ότι πρέπει να καθαρίσουν οι πλατείες από πρόσφυγες και μετανάστες. Ο Κωστής νιώθει ανυπεράσπιστος και τρομαγμένος καθώς προσπαθεί να ξεφύγει. Κεφάλαιο 13 Σελίδα 132-133 «Η Ρόζα θυμήθηκε τη γιαγιά του Χασίμ, που δεν μιλούσε σε κανέναν. Καθόταν πάντα λυπημένη δίπλα στο παράθυρο, εκεί στο υπόγειο, και κοιτούσε τα πόδια των ανθρώπων. Η Ρόζα δεν τη θυμόταν ποτέ να χαμογελάει. Μια μέρα ήρθε και τη βρήκε μια φίλη της από το χωριό της. Εκείνο το βράδυ η γιαγιά τραγουδούσε. Νόμιζα ότι ήταν μουγγή, είπε η Ρόζα στον Χασίμ. Δεν είναι μουγγή, αλλά εδώ δεν καταλαβαίνει κανείς τη γλώσσα της.» Ξεχώρισα αυτό το απόσπασμα, γιατί αναφέρεται στη Σαμίμ, τη γιαγιά του Χασίμ, και στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει. Η Σαμίμ κάθεται πάντα λυπημένη και δεν μιλάει ποτέ, γιατί κανένας δεν μπορεί να καταλάβει τη γλώσσα της. Είναι μονίμως στενοχωρημένη, γιατί νοσταλγεί την πατρίδα της και τη μητρική της γλώσσα, όμως, όταν ξαναείδε τη φίλη της από το χωριό της, αισθάνθηκε πολύ χαρούμενη και άρχισε ξανά να μιλάει.

Κεφάλαιο 15 Σελίδα 156 «-Να σαι σίγουρη, Ρόζα, θα χωρέσουν. Εδώ χωρούν σε μια στάλα τόπο, είπε ο Μούσα ακουμπώντας την παλάμη του στο στήθος του. Λες να μην χωρέσουν σε μια τόσο μεγάλη πόρτα; Ο Μούσα χάιδεψε το ξύλο. -Μούσα, η πατρίδα σου είναι η πολιτεία από χρυσάφι, ασήμι και πορφύρα; -Ο παράδεισος είναι Ρόζα. Ο παράδεισος.» Ξεχώρισα αυτό το απόσπασμα γιατί αναφέρεται στον Μούσα και τη νοσταλγία για την πατρίδα του. Η Ρόζα τον ρωτάει εάν θα χωρέσουν όλα αυτά σε μία πόρτα, και εκείνος απαντάει ότι, αφού χωράνε σε έναν τόσο μικρό τόπο, στην καρδιά του, θα χωρέσουν σε μια τόσο μεγάλη πόρτα. Νοσταλγεί την πατρίδα του, την οποία θα έχει πάντα στην καρδιά του. Για τον Μούσα, η πατρίδα του είναι ο παράδεισος.

Τα παιδιά των μεταναστών αντιμετωπίζουν πλείστα προβλήματα. Συγκεκριμένα, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν είναι η προκατάληψη και η εχθρότητα των άλλων παιδιών, λόγω της διαφορετικότητάς τους, της καταγωγής τους ή και του χρώματός τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα παιδιά αυτά είναι θύματα bullying από άτομα με έντονες ρατσιστικές απόψεις, τα οποία προσπαθούν να τα διώξουν. Συχνά τους θεωρούν ύποπτους για διάφορα εγκλήματα, όπως κλοπές, επειδή είναι μετανάστες και φτωχοί. Οι άνθρωποι αυτοί πληγώνουν τα αισθήματά τους και τους δημιουργούν ανασφάλειες. Αυτό προκαλεί την αποξένωση των παιδιών αυτών από τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης, πολλές φορές οι οικογένειες μεταναστών δεν βρίσκονται σε καλή οικονομική κατάσταση, με αποτέλεσμα να έχουν έλλειψη από βασικά είδη πρώτης ανάγκης, όπως νερό, ιατρική περίθαλψη, ρουχισμό και τρόφιμα. Βιώνουν μια καταθλιπτική και σκληρή πραγματικότητα, απομονωμένα, χωρίς παιχνίδια. Πολλές φορές νοσταλγούν την πατρίδα τους, τους συγγενείς και τους φίλους που μπορεί να άφησαν πίσω. Δυσκολεύονται να προσαρμοστούν στην καινούργια χώρα και να μάθουν την καινούργια γλώσσα, ξεχνώντας την παλιά. Όλα αυτά καθιστούν δύσκολη την προσαρμογή και την επιβίωση τους στην «άλλη» πατρίδα.