Περιοδική Έκδοση της Ελληνικής Αιματολογικης Εταιρείας. The Journal of the Hellenic Society of HEMATOLOGY HELLENIC SOCIETY OF HAEMATOLOGY

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Περιοδική Έκδοση της Ελληνικής Αιματολογικης Εταιρείας. The Journal of the Hellenic Society of HEMATOLOGY HELLENIC SOCIETY OF HAEMATOLOGY"

Transcript

1

2 ix The Journal of the Hellenic Society of HEMATOLOGY HELLENIC SOCIETY OF HAEMATOLOGY Περιοδική Έκδοση της Ελληνικής Αιματολογικης Εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ BOARD OF THE HELLENIC SOCIETY OF HAEMATOLOGY ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ President: Vice Presidents: General Secretary: Executive Secretary: Treasurer: Members: Stelios Grafakos Loukas Dadiotis Maria Pagoni George Paterakis Panagiotis Kalogiannidis Panagiotis Panagiotidis Ioannis Baltadakis Charis Matsouka Spiros Stathakis Panagiotis Tsirigotis Πρόεδρος: Αντιπρόεδροι: Γεν. Γραμματέας: Ειδ. Γραμματέας: Ταμίας: Μέλη: Στέλιος Γραφάκος Λουκάς Δαδιώτης Μαρία Παγώνη Γεώργιος Πατεράκης Παναγιώτης Καλογιαννίδης Παναγιώτης Παναγιωτίδης Χάρις Ματσούκα Ιωάννης Μπαλταδάκης Σπύρος Σταθάκης Παναγιώτης Τσιριγώτης EDITOR Photis N. Beris Professor of Haematology Chairman of Dept of Haematology University of Athens School of Medicine University Hospital LAIKO Tel.: Fax : Co-editors Nicolaos C. Zoumbos Professor of Haematology Chairman of Hematology Division Dept of Internal Medicine, Patras University Medical School Τel.: Fax: Helen A. Papadaki Professor of Haematology University of Crete School of Medicine Head of Dept of Haematology University Hospital of Heraklion, Crete Τel.: Fax.: ΕΚΔΟΤΗΣ Φώτης Ν. Μπερής Καθηγητής Αιματολογίας Διευθυντής Αιματολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Νοσοκομείο «ΛΑΪΚΟ» Τηλ.: Fax: Συν-Εκδoτες Νικόλαος Κ. Ζούμπος Καθηγητής Αιματολογίας Διευθυντής Αιματολογικού Τμήματος Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Πάτρας Τηλ.: , Fax: Ελένη A. Παπαδάκη Καθηγήτρια Αιματολογίας Επικεφαλής Αιματολογικού Τμήματος Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου Κρήτης Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Κρήτης Τηλ.: Fax.: ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ: Ελληνική Αιματολογική Εταιρεία, Κηφισίας 27, Αθήνα, Τηλ.: ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΚΔΟΣΗΣ - ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΙΣ: Vita Congress - Β. Βουραζέρης, Παπαδιαμαντοπούλου 4 & Βασ. Σοφίας, Αθήνα, Τηλ.: , Fax: , Εκτυπωση: ΤΕΧΝΟΓΡΑΜΜΑmed, Λ. Μεσογείων 380, Αγία Παρασκευή, Τηλ.: , Fax: ,

3 x Vol. 1, No 2 Luly - September 2010 IMMUNE THROMBOCYTOPENIA Guest editor: Helen Papadaki CONTENTS Introduction Helen Papadaki 1. Pathophysiology of the primary immune thrombocytopenia Michael Spanoudakis, Christina Kalpadakis, Helen A. Papadaki 2. Epidemiology of the primary immune thrombocytopenia Vasileios Perifanis, Vasileia Garypidou 3. Secondary immune thrombocytopenia Ioannis Dervenoulas, Panagiotis Tsirigotis 4. Drug-induced immune thrombocytopenia Athanasios Galanopoulos 5. Infectious agents in the pathogenesis of immune thrombocytopenia Argyris Symeonidis and Alexandra Kouraklis-Symeonidis 6. Immune Thrombocytopenia and pregnancy Charis Matsouka, Athanasia Stamelou, Eystathios Koulieris 7. Primary immune thrombocytopenia of childhood: pathogenesis and treatment Eftichia Stiakaki, Chrysoula Perdikogianni, Maria Kalmanti 8. Guidelines for the treatment of the primary immune thrombocytopenia in adults Maria Papaioannou, Dimitrios Pilalas. 9. Novel thrombopoietic agents in the treatment of primary immune thrombocytopenia Charalampos Pontikoglou 10. The role of monoclonal antibodies in the treatment of primary immune thrombocytopenia Stavroula Masouridi MD and Photis Beris MD. 11. The role of splenectomy in the treatment of immune thrombocytopenia Katerina Megalakaki Cover page: Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας by Michael Spanoudakis, Christina Kalpadakis, Helen A. Papadaki (see PATHOPHYSIOLOGY OF THE PRIMARY IMMUNE THROMBOCYTOPENIA, page 119)

4 xi Τόμος 1, Τεύχος 2 Iούλιος - Σεπτέμβριος 2010 Αυτοανοση θρομβοπενια Guest editor: Ελένη Παπαδάκη ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Εισαγωγή Ελένη Παπαδάκη 1. Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Μιχάλης Σπανουδάκης, Χριστίνα Καλπαδάκη, Ελένη Α. Παπαδάκη 2. Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Βασίλης Περιφάνης, Βασιλεία Γαρυπίδου 3. Δευτεροπαθής αυτοάνοση θρομβοπενια Ιωάννης Δερβενούλας, Παναγιώτης Τσιριγώτης 4. Φαρμακοεπαγόμενες αυτοάνοσες θρομβοπενίες Αθανάσιος Γαλανόπουλος 5. Λοιμώδεις παράγοντες και αυτοάνοση θρομβοπενία Αργύρης Συμεωνίδης, Αλεξάνδρα Κουράκλη-Συμεωνίδου 6. Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα και κύηση Χάρις Ματσούκα, Αθανασία Σταμέλου, Ευστάθιος Κουλιέρης 7. Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα της παιδικής ηλικίας. Παθογένεια και θεραπεία Ευτυχία Στειακάκη, Χρυσούλα Περδικογιάννη, Μαρία Καλμαντή 8. Θεραπευτική αντιμετώπιση της πρωτοπαθούς αυτοάνοσης θρομβοπενίας στους ενήλικες: Κατευθυντήριες οδηγίες Μαρία Παπαϊωάννου, Δημήτρης Πιλάλας 9. Νέοι θρομβοποιητικοί παράγοντες στη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Χαράλαμπος Ποντίκογλου 10. Ο ρόλος των μονοκλωνικών αντισωμάτων στη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Σταυρούλα Μασουρίδη, Φώτης Μπερής 11. Σπληνεκτομή στη θεραπεία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Αικατερίνη Μεγαλακάκη Εικόνα εξωφύλλου: Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας από Μιχάλης Σπανουδάκης, Χριστίνα Καλπαδάκη, Ελένη Α. Παπαδάκη (βλέπε ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΚΗΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ, σελ. 119)

5 xii ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΤΕΥΧΗ Έτος 2010 Νοέμβριος Θέμα Έτος 2011 Μάρτιος Θέμα Guest editor Ιούλιος Θέμα Guest editor Σεπτέμβριος Θέμα Guest editor Νοέμβριος Θέμα Έτος 2012 Μάρτιος Θέμα Guest editor Ιούλιος Θέμα Guest editor Σεπτέμβριος Θέμα Guest editor Νοέμβριος Θέμα Περιλήψεις 21ου Ετήσιου Πανελληνίου Αιματολογικού Συνεδρίου Ιατρική των Μεταγγίσεων Λουκάς Δαδιώτηs Μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα Νικόλαος Ζούμπος Θαλασσαιμίες και Αιμοσφαιρινοπάθειες Εμμανουήλ Καναβάκης Περιλήψεις 22ου Ετήσιου Πανελληνίου Αιματολογικού Συνεδρίου Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα Παναγιώτης Παναγιωτίδης Αναιμία Μιχάλης Βουλγαρέλης Νόσος Hodgkin Θεόδωρος Βασιλακόπουλος Περιλήψεις 23ου Ετήσιου Πανελληνίου Αιματολογικού Συνεδρίου

6 Εισαγωγή Αγαπητοί Συνάδελφοι, Η ανοσολογικής αρχής θρομβοπενία, πρωτοπαθής ή δευτεροπαθής στο πλαίσιο μιας μεγάλης ποικιλίας νοσημάτων, είναι ένα συχνό πρόβλημα στην κλινική πράξη. Η κλινική εικόνα ποικίλει, από ασυμπτωματικές μορφές μέχρι βαρείες αιμορραγικές εκδηλώσεις, ανάλογα κυρίως με την βαρύτητα της θρομβοπενίας και την ηλικία του ασθενούς, παράγοντες που καθορίζουν επίσης την θεραπευτική στρατηγική. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον γύρω από τη παθοφυσιολογία και την θεραπευτική αντιμετώπιση της νόσου. Έχει γίνει πλέον σαφές ότι εκτός από την αυξημένη καταστροφή των επικαλυμμένων με αντισώματα αιμοπεταλίων στο σύστημα των μακροφάγων, υπάρχει ανεπαρκής παραγωγή αιμοπεταλίων στο μυελό των οστών οφειλόμενη σε σχετική καταστολή της μεγακαρυοποίησης από ανοσολογικούς μηχανισμούς αλλά και από ανεπάρκεια της ενδογενούς θρομβοποιητίνης. Η κατανόηση εις βάθος των παθοφυσιολογικών μηχανισμών της νόσου έχει οδηγήσει σε εισαγωγή νέων θεραπευτικών παραγόντων όπως οι δεύτερης γενεάς θρομβοποιητικοί παράγοντες που διεγείρουν τον υποδοχέα της θρομβοποιητίνης επάγοντας σημαντικά τη θρομβοποίηση. Τα εξαιρετικά αποτελέσματα από τη χρήση των θρομβοποιητικών παραγόντων και η θετική εμπειρία από τη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων έχει τροποποιήσει την στρατηγική αντιμετώπισης της νόσου. Παράλληλα, ομάδες μελέτης της νόσου έχουν εισαγάγει νέους ορισμούς για την ονοματολογία και την ανταπόκριση στη θεραπεία. Στο παρόν τεύχος του «ΑΙΜΑ» αναλύεται εις βάθος η παθοφυσιολογία και τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της πρωτοπαθούς μορφής της νόσου καθώς και η παθογένεια της δευτεροπαθούς μορφής με έμφαση στο ρόλο των λοιμώξεων και των φαρμάκων. Επίσης, αναλύεται διεξοδικά ο τρόπος δράσης των νέας γενεάς θρομβοποιητικών παραγόντων και των μονοκλωνικών αντισωμάτων και παρουσιάζεται κριτικά ο ρόλος της σπληνεκτομής στη σύγχρονη αντιμετώπιση της νοσολογικής αυτής οντότητας ενώ, επίσης, δίδονται οι τρέχουσες, γενικές θεραπευτικές κατευθυντήριες οδηγίες. Τέλος, παρουσιάζονται οι ιδιαιτερότητες της νόσου από πλευράς παθοφυσιολογίας και θεραπευτικής στην παιδική ηλικία και στην κύηση. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους συγγραφείς των κεφαλαίων του παρόντος τεύχους του «ΑΙΜΑ» για την εξαιρετική, από κάθε πλευρά, συνεισφορά αλλά και για την κριτική προσέγγιση των θεμάτων τους. Ελένη Παπαδάκη Haema 2010; 1(2):

7 Ανασκόπηση Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Μιχάλης Σπανουδάκης, Χριστίνα Καλπαδάκη, Ελένη Α. Παπαδάκη ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα (ΙΘΠ) ή ιδιοπαθής αυτοάνοση θρομβοπενία είναι καλοήθης αιματολογική νόσος χαρακτηριζόμενη από ποικίλης βαρύτητας θρομβοπενία οφειλόμενης σε ανάπτυξη αυτο-αντισωμάτων ή (λιγότερο συχνά) κυτταροτοξικών Τ-λεμφοκυττάρων που οδηγούν σε αυξημένη περιφερική καταστροφή των αιμοπεταλίων. Ο όρος ιδιοπαθής δηλώνει την άγνωστη αιτιολογία της νόσου. In vivo δεδομένα που δεικνύουν ανάπτυξη θρομβοπενίας σε υγιή άτομα μετά από μετάγγιση πλάσματος από ασθενείς με ΙΘΠ καθώς και κλινικά δεδομένα που αποδεικνύουν την βελτίωση της θρομβοπενίας σε πάσχοντες από ΙΘΠ με θεραπείες που αποκλείουν το σύστημα των μακροφάγων ή/και μετά σπληνεκτομή, ενισχύουν την άποψη ότι η αυξημένη απομάκρυνση των αιμοπεταλίων από την κυκλοφορία αποτελεί τον κύριο μηχανισμό θρομβοπενίας στους πάσχοντες. Ωστόσο, υπάρχουν ενδιαφέρουσες μελέτες μορφολογίας που αναδεικνύουν χαρακτηριστικά (παρα)απόπτωσης στα μεγακαρυοκύτταρα των πασχόντων από ΙΘΠ αλλά και in vitro μελέτες που δείχνουν καταστολή της φυσιολογικής μεγακαρυοποίησης παρουσία πλάσματος ασθενών, καθώς και μελέτες κινητικής που δείχνουν μειωμένο ρυθμό παραγωγής αιμοπεταλίων σε σχέση με τον αυξημένο ρυθμό καταστροφής τους σε ποσοστό 80% πασχόντων από ΙΘΠ. Τα δεδομένα αυτά υποδηλώνουν ανεπαρκή παραγωγή αιμοπεταλίων σαν επιπρόσθετο μηχανισμό θρομβοπενίας στους πάσχοντες. Η άποψη αυτή ενισχύεται περαιτέρω από μελέτες που δείχνουν ελαττωμένα επίπεδα θρομβοποιητίνης στον ορό/πλάσμα πασχόντων από ΙΘΠ σε σύγκριση με ασθενείς με ανάλογης βαρύτητας θρομβοπενία οφειλόμενης σε μυελική ανεπάρκεια π.χ. απλαστική αναιμία, καθώς επίσης από μελέτες που αποδεικνύουν θεαματική βελτίωση της θρομβοπενίας σε χρόνια, ανθεκτική ΙΘΠ με χρήση θρομβοποιητικών παραγόντων που διεγείρουν τον υποδοχέα της θρομβοποιητίνης. Στην παρούσα ανασκόπηση αναλύονται τα δεδομένα που αποδεικνύουν πλέον ότι η θρομβοπενία σε πάσχοντες από ΙΘΠ είναι αποτέλεσμα όχι μόνο αυξημένης περιφερικής καταστροφής των αιμοπεταλίων αλλά και ανεπαρκούς παραγωγής αυτών στον μυελό των οστών. Haema 2010; 1(2): Copyright EAE Εισαγωγή Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα (ΙΘΠ) ή όπως πρόσφατα προτάθηκε να ονομάζεται ιδιοπαθής αυτοάνοση θρομβοπενία (primary immune thrombocytopenia, primary ITP) είναι μία αυτοάνοση νόσος που χαρακτηρίζεται από αυξημένη παραγωγή αντισωμάτων ή/και ανοσολογικά διεγερμένων Τ-λεμφοκυττάρων έναντι των αιμοπεταλίων και των προβαθμίδων τους στον μυελό των οστών με αποτέλεσμα την αυξημένη καταστροφή αλλά Αιματολογική Κλινική Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Κρήτης Διεύθυνση Αλληλογραφίας: Ελένη Α. Παπαδάκη, Καθηγήτρια Αιματολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης, Αιματολογική Κλινική ΠαΓΝΗ, Τ.Θ. 1352, Ηράκλειο, Κρήτη, Τηλ./Fax: , και την καταστολή της παραγωγής των αιμοπεταλίων. Η αιτία της ανοσολογικής διέγερσης είναι άγνωστη και για τον λόγο αυτό χρησιμοποιείται ο όρος «ιδιοπαθής». Η νόσος χαρακτηρίζεται από ποικίλες αιμορραγικές εκδηλώσεις από το δέρμα (πετέχειες και εκχυμώσεις) ή/και τους βλεννογόνους η βαρύτητα των οποίων εξαρτάται κυρίως από την βαρύτητα της θρομβοπενίας. Οι υπόλοιπες σειρές του αίματος είναι κατά κανόνα φυσιολογικές, εκτός αν υπάρχει μείζων αιμορραγία, ο δε αριθμός των μεγακαρυοκυττάρων στον μυελό είναι αυξημένος. Η παθοφυσιολογία της νόσου άρχισε να διερευνάται ήδη από το Το 1915, ο Frank υποστήριξε ότι κάποιος παράγοντας από το σπλήνα ευθύνεται για την θρομβοπενία των ασθενών 1 και το επόμενο έτος ο Kaznelson πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχή σπληνεκτομή στην ΙΘΠ 2 αποδεικνύοντας ότι ο τόπος καταστροφής των αιμο-

8 Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 113 πεταλίων είναι ο σπλήνας. Μία σειρά μελετών στις αρχές του 1940 και 1950 έδειξαν ότι υπάρχουν μορφολογικές ανωμαλίες των μεγακαρυοκυττάρων σε ασθενείς με ΙΘΠ υποδεικνύοντας έτσι ως πιθανό επιπρόσθετο μηχανισμό της θρομβοπενίας την ανεπαρκή παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό. 3,4 Το 1951 ο William Harrington με πειράματα στα οποία μετά από μετάγγιση του ιδίου με αίμα ασθενών με ΙΘΠ ανέπτυσσε τις επόμενες ώρες βαρεία θρομβοπενία, απέδειξε ότι η καταστροφή των αιμοπεταλίων στην ΙΘΠ οφείλεται σε παράγοντα του πλάσματος. 5 Τέλος, μελέτες μετάγγισης πλάσματος από ασθενείς με ΙΘΠ πραγματοποιηθείσες από τον Shulman έδειξαν ότι ο παθογενετικός παράγοντας του πλάσματος κατέστρεφε αυτόλογα και αλλογενή αιμοπετάλια και ότι η προκαλούμενη θρομβοπενία ήταν ηπιότερη σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε σπληνεκτομή, σε εκείνους που ελάμβαναν κορτικοειδή καθώς και σε εκείνους που είχε προκληθεί αναστολή της δράσης των μακροφάγων με κατάληψη των υποδοχέων τους από μεμβράνες ερυθρών αιμοσφαιρίων. 6 Επιπρόσθετα έδειξαν ότι ο ενοχοποιούμενος παράγοντας ανήκε στο IgG-κλάσμα του πλάσματος και μπορούσε να προσροφηθεί στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων. 7 Συνοπτικά, όλα τα παραπάνω δεδομένα γύρω από την παθοφυσιολογία της νόσου δεκάδες έτη πριν, έδειξαν ότι η ΙΘΠ είναι αυτοάνοση νόσος οφειλόμενη κυρίως σε παρουσία αντι-αιμοπεταλιακών αντισωμάτων που οδηγούν σε αυξημένη καταστροφή των αιμοπεταλίων στον σπλήνα, με συνύπαρξη, ωστόσο, ενός βαθμού ανεπαρκούς παραγωγής αιμοπεταλίων στον μυελό. Τόσα χρόνια μετά την αρχική περιγραφή της ΙΘΠ και της παθοφυσιολογίας της, οι απόψεις γύρω από αυτήν δεν έχουν αλλάξει σημαντικά και θα περιγραφούν αναλυτικά παρακάτω. Ενδείξεις αυξημένης καταστροφής των αιμοπεταλίων στην ΙΘΠ Ελάττωση του χρόνου ζωής των αιμοπεταλίων στην κυκλοφορία Υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα γηρασμένα αιμοπετάλια απομακρύνονται από τα μακροφάγα, κυρίως του σπληνός. Ένα ενδογενές πρόγραμμα ρύθμισης της κυτταρικής απόπτωσης φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην διαδικασία αυτή. 8 Στους ασθενείς με ΙΘΠ έχει αποδειχτεί ότι τα αιμοπετάλια έχουν μειωμένο χρόνο ζωής με κύριες θέσεις απομάκρυνσης τα μακροφάγα του σπληνός αλλά και του ήπατος Μελέτες, μάλιστα, κυτταροκινητικής έχουν δείξει ότι ο χρόνος ζωής είναι σημαντικά μειωμένος όχι μόνο στα αυτόλογα αιμοπετάλια αλλά και σε αλλογενή αιμοπετάλια που μεταγγίζονται σε ασθενείς με ΙΘΠ. Έχει, επιπλέον, αποδειχτεί συσχέτιση μεταξύ του αριθμού και του χρόνου ζωής των αιμοπεταλίων στους ασθενείς με ΙΘΠ. Αποκατάσταση της θρομβοπενίας σε πάσχοντες από ΙΘΠ με αναστολή της φαγοκυττάρωσης Η παθοφυσιολογική σημασία του μηχανισμού καταστροφής των αιμοπεταλίων στο σύστημα των μακροφάγων σε πάσχοντες από ΙΘΠ, έχει αποδειχτεί με σημαντικά κλινικά δεδομένα. Συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι η σπληνεκτομή βελτιώνει μακροπρόθεσμα περίπου τα δύο τρίτα των πασχόντων. 12,13 Επίσης, η πλειοψηφία των ασθενών ανταποκρίνεται, αν και συνήθως προσωρινά, στην ενδοφλέβια χορήγηση IgG και αντι-d σφαιρίνης καθώς στα κορτικοειδή, δηλαδή σε θεραπείες που επηρεάζουν την διαδικασία της φαγοκυττάρωσης. 14 Τέλος, η χορήγηση μονοκλωνικού αντισώματος (3G8) έναντι των Fcγ υποδοχέων σε έναν ασθενή με ΙΘΠ, βελτίωσε προσωρινά την θρομβοπενία του ασθενούς. 15 Μηχανισμοί καταστροφής των αιμοπεταλίων 1. Ο ρόλος των αντισωμάτων Όπως προαναφέρθηκε, μελέτες μετάγγισης πλάσματος ασθενών με ΙΘΠ απέδειξαν ότι ο αντι-αιμοπεταλιακός παράγοντας στη νόσο ήταν αυτοαντίσωμα. Ωστόσο αρχικές προσπάθειες να μελετηθούν οι ιδιότητες των αντισωμάτων με δοκιμασίες συγκόλλησης, απελευθέρωσης του αιμοπεταλιακού παράγοντα-3 ή της σεροτονίνης και ενεργοποίησης του συμπληρώματος, απέβησαν ανεπιτυχείς πιθανότατα λόγω της μειωμένης ευαισθησίας ή/ και ειδικότητος των ανωτέρω μεθόδων. Περίπου το 1980 απεδείχθη ότι IgG ανοσοσφαιρίνη συνδεδεμένη με αιμοπετάλια ανευρίσκεται στο 90% των ασθενών με ΙΘΠ. 16 Αργότερα, αναπτύχθηκαν μέθοδοι ανίχνευσης αντισωμάτων έναντι ειδικών γλυκοπρωτεϊνών της μεμβράνης των αιμοπεταλίων που φαίνεται ότι αποτελούν τα εκλυτικά αντιγόνα για πολλές περιπτώσεις ασθενών με ΙΘΠ. Πρόκειται κυρίως για τις γλυκοπρωτεΐνες (Gglycoproteins, GP) IIb/IIIa και GPIb/ΙΧ και δευτερευόντως για τις GPIa/IIa, GPIV και GPV Με τις μεθόδους αυτές αποδεικνύεται ότι σε ποσοστό περίπου 60% των ασθενών με ΙΘΠ ανιχνεύονται τα ανωτέρω ειδικά αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα. 20,21,22 Ωστόσο, η καταστροφή των αιμοπεταλίων στο σύστημα των μακροφάγων που αποτελούν συγχρόνως και κύτταρα αντιγονο-παρουσιαστές οδηγεί, κατά κανόνα, στην παρουσίαση νεο-επιτόπων και επαγωγή παραγωγής πολλαπλών αντισωμάτων ποικίλης ειδικότητος. Η διαδικασία αυτή είναι γνωστή και ως διασπορά αντιγονικών επιτόπων (epitope spreading) και οφείλεται στο γεγονός ότι τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν και αποδομούν τα αιμοπετάλια που φέρουν αντισώματα συγκεκριμένης, αρχικά, ειδικότητος στην επιφάνειά τους μπορεί, ωστόσο, στην συνέχεια να «παρουσιάσουν» στο μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητος

9 114 Μ. Σπανουδάκης et al (major histocompatibility complex, MHC) αντιγονικούς επιτόπους που προέρχονται από την αποδόμηση ποικίλων γλυκοπρωτεΐνών της μεμβράνης των αιμοπεταλίων. Έτσι επάγονται πολλαπλές ανοσολογικές απαντήσεις έναντι γλυκοπρωτεΐνών διαφορετικών από εκείνες που δημιούργησαν την αρχική ανοσολογική απάντηση. 23 Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η διαδικασία είναι αυτή της τυπικής ανοσολογικής απάντησης στην οποία συμμετέχουν μόρια συνδιέγερσης που επάγουν την ενεργοποίηση των Τ-λεμφοκυττάρων, κυτταροκίνες, και κύτταρα (μακροφάγα, Β- και Τ-λεμφοκύτταρα). Όπως προαναφέρθηκε, ο κύριος μηχανισμός καταστροφής των καλυμμένων (οψωνινοποιημένων) με αντισώματα αιμοπεταλίων είναι η φαγοκυττάρωσή τους στο σύστημα των μακροφάγων. Η παθογενετική σημασία του μηχανισμού αυτού έχει αποδειχθεί με μορφολογικές 24,25, in vitro πειραματικές 26 και κλινικές μελέτες 12-14;27. Υπάρχουν, επίσης, δεδομένα που υποδεικνύον την συμμετοχή μηχανισμού λύσης των αιμοπεταλίων μέσω ενεργοποίησης του συμπληρώματος. 28 Συγκεκριμένα, έχει αποδειχτεί αυξημένη πρόσδεση των παραγόντων του συμπληρώματος C3, C4 και C9 στα αιμοπετάλια πασχόντων με ΙΘΠ 29,30 καθώς και πρόσδεση του C3 και λύση φυσιολογικών αιμοπεταλίων μετά από επώασή τους με αντισώματα προερχόμενα από ορό πασχόντων από ΙΘΠ Ο ρόλος των Τ-λεμφοκυττάρων Η συμμετοχή των Τ-λεμφοκυττάρων στην παθοφυσιολογία της ΙΘΠ είναι αυτονόητη δοθέντος ότι δεν υπάρχει ανοσολογική απάντηση χωρίς συμμετοχή του Τ-λεμφοκυτταρικού συστήματος. Το γεγονός, μάλιστα, ότι τα αντισώματα στην ΙΘΠ παρουσιάζουν εναλλαγή ισοτύπου και σωματικές υπερμεταλλάξεις αποδεικνύει ότι για την παραγωγή τους έχει προηγηθεί επαγόμενη από τα Τ-λεμφοκύτταρα ανοσολογική απάντηση. 32 Ενδιαφέρον, μάλιστα είναι το γεγονός ότι ολιγοκλωνικοί Τ-λεμφοκυτταρικοί πληθυσμοί ανιχνεύονται συχνά σε ασθενείς με ενεργό ΙΘΠ, υποχωρούν δε στους ασθενείς που ανταποκρίνονται στη θεραπεία σε σχέση με τους ανθεκτικούς στη θεραπεία ασθενείς 33. Σε σημαντικό, επίσης, ποσοστό ασθενών με ΙΘΠ ανιχνεύονται αυτοαντιδραστικά CD4 + λεμφοκύτταρα με ειδικότητα έναντι των GPI- Ib/IIIa που αποτελούν τα κυρίως ανοσογόνα μόρια στην παθογένεια της νόσου. 34,35 Το γεγονός ότι ένα ποσοστό 40% των ασθενών με ΙΘΠ δεν έχει ανιχνεύσιμα με συνήθεις τεχνικές αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα και ότι περίπου 30% των ασθενών δεν ανταποκρίνονται στην σπληνεκτομή υποδεικνύει ότι σε ορισμένους τουλάχιστον ασθενείς ο κύριος μηχανισμός καταστροφής των αιμοπεταλίων γίνεται, ενδεχομένως, μέσω των Τ-λεμφοκυττάρων και όχι μέσω αντισωμάτων. Την άποψη αυτή ενισχύουν δεδομένα που δείχνουν ότι κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα από ασθενείς με ενεργό ΙΘΠ, αλλά όχι από ασθενείς με νόσο σε ύφεση ή από υγιή άτομα, επάγουν την λύση αυτόλογων αιμοπεταλίων. 36,37 Δοθέντος, μάλιστα, ότι τα μεγακαρυοκύτταρα έχουν κοινά αντιγόνα επιφανείας με τα αιμοπετάλια, είναι πολύ πιθανό τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα που εμπλέκονται στην παθογένεια της νόσου να στρέφονται όχι μόνο έναντι των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια αλλά και έναντι των μεγακαρυοκυττάρων στον μυελό. Η υπόθεση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ασθενείς με ΙΘΠ έχουν αυξημένο ποσοστό Τ-λεμφοκυττάρων στον μυελό συγκριτικά με τα φυσιολογικά άτομα. Τα λεμφοκύτταρα μάλιστα αυτά έχουν αυξημένη έκφραση των μορίων προσκόλλησης VLA-4 και CXCR1 που σχετίζονται με την επιλεκτική εγκατάσταση αυτών (τροπισμό) στον μυελό των οστών (homing receptors). 38 Υπάρχουν, επίσης, μελέτες που αποδεικνύουν ότι τα Τ-λεμφοκύτταρα ασθενών με ΙΘΠ έχουν αυξημένη έκφραση γονιδίων που σχετίζονται με απόπτωση (Apo-1/Fas, granzyme 1 και 2, perforin) και ανοσολογικό προφίλ Th1 (T-helper 1) ανοσολογικής απάντησης (αυξημένη έκφραση IFN-γ and υποδοχέα IL-2β). 39 Τα κυτταροτοξικά λεμφοκύτταρα, μάλιστα, των ασθενών με ενεργό νόσο είναι ανθεκτικά στην καταστολή μέσω δεξαμεθαζόνης κάτι που δεν συμβαίνει στα λεμφοκύτταρα ασθενών με ανενεργό νόσο. Τα δεδομένα αυτά δεικνύουν ότι τα αυαντιδραστικά Τ-λεμφοκύτταρα των ασθενών με ενεργό ΙΘΠ δεν είναι ευαίσθητα στους φυσιολογικούς μηχανισμούς απόπτωσης με αποτέλεσμα την παρατεινόμενη δράση τους και συνεχή καταστροφή των αιμοπεταλίων. Έχει, επίσης, αποδειχτεί ότι τα Τ-ρυθμιστικά κύτταρα (T-regulatory cells, T-regs) που φυσιολογικά καταστέλλουν τις ανοσολογικές απαντήσεις, είναι μειωμένα σε πάσχοντες από ΙΘΠ και η διαταραχή αυτή μπορεί να αποτελεί έναν επιπρόσθετο μηχανισμό συμμετοχής του Τ-λεμφοκυτταρικού συστήματος στην παθοφυσιολογία της ΙΘΠ. 40 Ενδείξεις μειωμένης παραγωγής αιμοπεταλίων στην ΙΘΠ Μελέτες μορφολογίας Είναι ήδη από παλαιά γνωστό από μελέτες μορφολογίας με απλό μικροσκόπιο, ότι οι ασθενείς με ΙΘΠ έχουν παθολογική μεγακαρυοποίηση όπως αποδεικνύεται (1) από την παρουσία αυξημένου αριθμού μεγακαρυοκυττάρων με ελάττωση ή και πλήρη έλλειψη κυτταροπλασματικών κοκκίων (μη-αιμοπεταλιοπαραγά μεγακαρυοκύτταρα) και (2) από τις εκφυλιστικές αλλοιώσεις στον πυρήνα και το κυτταρόπλασμα των μεγακαρυοκυττάρων των ασθενών. 41,42 Αργότερα, την εποχή του 1950, μελέτες με μικροσκόπιο αντιθέτου φάσεως επιβεβαίωσαν τα ανωτέρω ευρήματα και επίσης έδειξαν ότι η ενδοφλέβια χορήγηση σε φυσιολογικά άτομα πλάσματος ασθενών με ΙΘΠ, προκαλεί όμοιες με τις ως άνω ανωμαλίες στα μεγακαρυο-

10 Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 115 κύτταρα. 43 Το 1980, μελέτες με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο επιβεβαίωσαν περαιτέρω τις μορφολογικές ανωμαλίες των μεγακαρυοκυττάρων σε ασθενείς με ΙΘΠ, και επίσης έδειξαν διάταση του συστήματος μεμβρανών, κυτταροπλασματικά κενοτόπια και εξοιδημένα μιτοχόνδρια. Σε μερικές, μάλιστα, περιπτώσεις, τα παθολογικά μεγακαρυοκύτταρα ανευρίσκονται σε επαφή με τα μονοκύτταρα του μυελού που φαίνονται να φαγοκυτταρώνουν τμήματα των μεγακαρυοκυττάρων. 44 Τέλος πρόσφατες μελέτες μορφολογίας με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο απέδειξαν ότι ένα μεγάλο ποσοστό μεγακαρυοκυττάρων σε πάσχοντες από ΙΘΠ παρουσιάζει μορφολογικές ανωμαλίες ενδεικτικές (παρα)απόπτωσης. 45 Συγκεκριμένα, παρατηρείται συμπύκνωση της χρωματίνης και κενοτοπιώδης εμφάνιση του κυτταροπλάσματος λόγω εξοίδησης των μιτοχονδρίων και του ενδοπλασματικού δικτύου, με άθικτη ωστόσο την κυτταρική μεμβράνη, ευρήματα δυνητικά αναστρέψιμα μετά από θεραπεία με κορτικοειδή και ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη. Οι ανωμαλίες, μάλιστα, αυτές είναι δυνατό να προκληθούν σε φυσιολογικά μεγακαρυοκύτταρα in vitro μετά από επώασή τους με πλάσμα ασθενών με ΙΘΠ υποδεικνύοντας ότι τα κυκλοφορούντα αντισώματα ευθύνονται πιθανότατα για τις ανωτέρω ανωμαλίες. Επίδραση των αντισωμάτων στη μεγακαρυοποίηση Μελέτες σε ζωικά πειραματικά μοντέλα έδειξαν ήδη από την δεκαετία του 1960 ότι τα αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα δεν προκαλούν μόνο καταστροφή των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια αλλά και αναστολή της μεγακαρυοποίησης στον μυελό. Συγκεκριμένα, σε μοντέλο τρωκτικών με θρομβοπενία προκαλούμενη από αντι-αιμοπεταλιακό ορό αποδείχτηκαν μείζονες ανωμαλίες στη μεγακαρυοποίηση σε σχέση με τρωκτικά που ανέπτυσσαν θρομβοπενία με πολλαπλές αιμοπεταλιαφαιρέσεις. 46 Αργότερα, με την αναγνώριση της ειδικότητος των αντισωμάτων στην ΙΘΠ, αποδείχτηκε ότι οι ανωμαλίες των μεγακαρυοκυττάρων στους πάσχοντες οφείλεται πιθανότατα στο γεγονός ότι τα κυρίως ενοχοποιούμενα αντιγόνα GPIIb/IIIa και GPIb/IX ανιχνεύονται όχι μόνο στην μεμβράνη των αιμοπεταλίων αλλά και των μεγακαρυοκυττάρων και μάλιστα ενωρίς στην διαφοροποίηση Αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα έχουν, μάλιστα, ανευρεθεί προσδεμένα και στα μεγακαρυοκύτταρα. 50 Ενδιαφέρουσες είναι οι μελέτες στις οποίες η προσθήκη πλάσματος ασθενών με ΙΘΠ σε καλλιέργειες CD34 + κυττάρων από ομφάλιο λώρο παρουσία θρομβοποιητίνης (thrombopoietin, TPO) προκαλεί σημαντικού βαθμού αναστολή σχηματισμού φυσιολογικών μεγακαρυοκυττάρων σε σχέση με καλλιέργειες με προσθήκη πλάσματος υγιών ατόμων. 51,52 Η αναστολή, μάλιστα, ήταν μεγαλύτερη όταν το πλάσμα περιείχε αντισώματα αντι-gpib/ix μόνα ή σε συνδυασμό με αντι-gpiib/iiia και αναστρέφονταν ότι τα αντισώματα απομακρύνονταν μετά από επώαση του πλάσματος με φυσιολογικά αιμοπετάλια. 51,52 Σπανιότερα, έχουν αναφερθεί αντισώματα έναντι του υποδοχέα της ΤΡΟ cmpl και μάλιστα οι ασθενείς αυτοί έχουν υψηλότερα επίπεδα ΤΡΟ στον ορό σε σχέση με ασθενείς χωρίς αντισώματα ή με φυσιολογικά άτομα. 53 Ομοίως με τα προηγούμενα, τα αντισώματα αυτά προκαλούν καταστολή του σχηματισμού μεγακαρυοκυτταρικών αποικιών in vitro. Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι αντι-cmpl αντισώματα ανιχνεύονται εξαιρετικά σπάνια και η κλινική τους σημασία είναι αμφίβολη. Μελέτες κυτταροκινητικής των αιμοπεταλίων Οι μελέτες κυτταροκινητικής παρέχουν τη δυνατότητα εξαγωγής συμπερασμάτων όχι μόνο για τον ρυθμό καταστροφής αλλά και τον ρυθμό παραγωγής των αιμοπεταλίων. Σε φυσιολογικές καταστάσεις, η παραγωγή των αιμοπεταλίων θα πρέπει να είναι ίση με τον αριθμό των αιμοπεταλίων που καταστρέφονται συν τον αριθμό των αιμοπεταλίων που εισέρχονται στην κυκλοφορία και εξέρχονται από αυτήν. Οι ερευνητές Harker και Finch εισήγαγαν μέθοδο προσδιορισμού του ρυθμού εξαφάνισης και κατ επέκταση του ρυθμού παραγωγής αιμοπεταλίων με χρησιμοποίηση αιμοπεταλίων ραδιοσημασμένων με 51 Cr. 54 Ο αριθμός των αιμοπεταλίων που εισέρχονται και εξέρχονται της κυκλοφορίας (turnover) καθημερινά μπορεί να προσδιοριστεί από τον τύπο: Αριθμός των αιμοπεταλίων που εισέρχονται και εξέρχονται της κυκλοφορίας (turnover) = Αιμοπετάλια( 10 9 /lt) 90% /επιβίωση των αιμοπεταλίων (ημέρες) ανάκαμψη αιμοπεταλίων (%) Για δεδομένο αριθμό αιμοπεταλίων, όσο βραχύτερος ο χρόνος επιβίωσης (μικρότερος παρονομαστής) τόσο μεγαλύτερος ο ρυθμός παραγωγής τους (turnover). Η βελτίωση των μεθοδολογιών κυτταροκινητικής με χρησιμοποίηση αυτόλογων αιμοπεταλίων ραδιοσημασμένων με 51 Cr ή με 111 In, οδήγησε σε σημαντικό αριθμό μελετών στις οποίες αποδεικνύεται, παραδόξως, ότι ο ρυθμός παραγωγής (turnover) των αιμοπεταλίων σε πάσχοντες από ΙΘΠ είναι «φυσιολογικός» ή ελαττωμένος και όχι αυξημένος ως αναμένεται με βάση τον μηχανισμό αυξημένης καταστροφή τους Συγκεκριμένα, από τους 55 ασθενείς που συνολικά συμπεριλαμβάνονται στις μελέτες αυτές, 21 ασθενείς (38.2%) είχαν μειωμένο, 24 ασθενείς (43.6%) φυσιολογικό και μόνο 10 ασθενείς (18.2%) αυξημένο ρυθμό παραγωγής (turnover) αιμοπεταλίων. Τα δεδομένα αυτά, αν και αντικρουόμενα με δεδομένα από προηγούμενες μελέτες που υποστήριζαν αυξημένο ρυθμό αιμοπεταλίων σε πάσχοντες από ΙΘΠ 59,60, πιθανότατα λόγω διαφορών στην μέθοδο και στη χρήση αυτόλογων

11 116 Μ. Σπανουδάκης et al ή αλλογενών αιμοπεταλίων, υποδεικνύουν την ανεπαρκή ανταπόκριση του μυελού των ασθενών στην αυξημένη περιφερική καταστροφή των αιμοπεταλίων ως πιθανό επιπρόσθετο μηχανισμό της θρομβοπενίας. Σχετική ανεπάρκεια ενδογενούς ΤΡΟ Η φυσιολογική μεγακαρυοποίηση ρυθμίζεται από ποικίλες κυτταροκίνες όπως ο αυξητικός παράγοντας των προγονικών κυττάρων (stem cell factor, SCF), η ιντερλευκίνη (interleukin, IL)-1β, IL-3, IL-6, IL-11, ο αυξητικός παράγοντας των κοκκιοκυττάρων (granulocyte colonystimulating factor, G-CSF), ο αυξητικός παράγοντας κοκκιοκυτάρων-μακροφάγων (granulocyte-macrophage colony-stimulating factor, GM-CSF) και, ενδεχομένως, η ερυθροποιητίνη. 61 Ωστόσο, η πιο ισχυρή αλλά και η πιο ειδική κυτταροκίνη για την μεγακαρυοποίηση-θρομβοποίηση είναι η ΤΡΟ. 61 Η κυτταροκίνη αυτή περιγράφηκε ταυτόχρονα με τον υποδοχέα της cmpl στα μέσα της 10-ετίας του ,63 Η TPO ρυθμίζει την ανάπτυξη και ωρίμανση των μεγακαρυοκυτταρικών προβαθμίδων οδηγώντας σε παραγωγή αιμοπεταλίων. Σε καλλιέργειες in vitro η ΤΡΟ επάγει τον σχηματισμό, την ενδομίτωση και την πολυπλοειδία μεγακαρυοκυττάρων με πολλαπλές κυτταροπλασματικές προσεκβολές γνωστές ως προ-αιμοπετάλια (proplatelets) οδηγώντας σε αυξημένη παραγωγή αιμοπεταλίων. 64 Επίσης, η TΡO επάγει in vitro την λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων αυξάνοντας την ικανότητα συσσώρευσης και προσκόλλησης. 64 Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΤΡΟ ανήκει στις ελάχιστες κυτταροκίνες που δρουν στο επίπεδο του stem cell αυξάνοντας την επιβίωση (ως μόνη κυτταροκίνη) και τον πολλαπλασιασμό τους (σε συνέργεια με την IL-3 και τον SCF). Η ΤΡΟ παράγεται κυρίως στο ήπαρ, ενδεχομένως ωστόσο να υπάρχει μια μικρή επικουρική παραγωγή στον σπλήνα, στους νεφρούς και στα στρωματικά κύτταρα του μυελού. 61 Υποστηρίζεται ότι η παραγωγή της ΤΡΟ από τα ηπατικά κύτταρα είναι σταθερή αλλά τα επίπεδα της κυτταροκίνης στο πλάσμα ρυθμίζονται από τον βαθμό κατανάλωσης-κάθαρσης μέσω του υποδοχέα της στα μεγακαρυοκύτταρα και αιμοπετάλια 65. Έτσι, σε περιπτώσεις αυξημένου αριθμού αιμοπεταλίων, η ΤΡΟ καταναλώνεται σε μεγάλο βαθμό από τα αιμοπετάλια και μικρή μόνο ποσότητα είναι διαθέσιμη για δράση στον μυελό των οστών με αποτέλεσμα να περιορίζεται η παραγωγή αιμοπεταλίων προκειμένου να διατηρηθεί η ομοιόσταση. Αντίθετα, σε περιπτώσεις θρομβοπενίας, η κατανάλωση της ΤΡΟ είναι περιορισμένη με αποτέλεσμα μεγάλη ποσότητα να είναι διαθέσιμη για δράση στον μυελό των οστών προκειμένου να επάγει τον σχηματισμού αιμοπεταλίων. Τα επίπεδα της ΤΡΟ στον ορό/πλάσμα μπορούν να μετρηθούν εύκολα με ανοσοενζυμική μέθοδο Για να είναι, ωστόσο, αξιολογήσιμα τα αποτελέσματα θα πρέπει τα δείγματα να συλλέγονται με τον ίδιο τρόπο και να λαμβάνεται υπόψη σε ενδεχόμενες συγκρίσεις ο αριθμός των αιμοπεταλίων. 69 Ιδιαίτερα αυξημένα επίπεδα ΤΡΟ σε σχέση με τα φυσιολογικά άτομα έχουν περιγραφεί σε ασθενείς με θρομβοπενία λόγω μυελικής ανεπάρκειας όπως η απλαστική αναιμία. 67,70,71 Αντίθετα, ελάττωση των επιπέδων ΤΡΟ έχει αναφερθεί σε ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια αλλά και σε καταστάσεις αυξημένης κατανάλωσης από κύτταρα που φέρουν τον υποδοχέα cmpl. Σε ασθενείς με ΙΘΠ τα επίπεδα της ΤΡΟ ανευρίσκονται αυξημένα σε σχέση με τα φυσιολογικά άτομα αλλά ελαττωμένα σε σύγκριση με ασθενείς με απλαστική αναιμία και ανάλογο αριθμό αιμοπεταλίων. 67;69-74 Στις περισσότερες μελέτες τα επίπεδα της ΤΡΟ δεν συσχετίζονται με τον αριθμό των αιμοπεταλίων Τα δεδομένα αυτά σχετικά χαμηλών επιπέδων ΤΡΟ παρά τον χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων σε ασθενείς με ΙΘΠ υποδηλώνουν σχετική ανεπάρκεια ΤΡΟ και άρα ανεπαρκή παραγωγή αιμοπεταλίων στους πάσχοντες. Η σχετική αυτή ανεπάρκεια της ΤΡΟ μπορεί να αποδοθεί σε αυξημένη απομάκρυνση της ΤΡΟ μαζί με τα αιμοπετάλια από το σύστημα των μακροφάγων και οπωσδήποτε αποτελεί ένα σημαντικό επιπρόσθετο παθογενετικό μηχανισμό της θρομβοπενίας στην ΙΘΠ. Ανταπόκριση των ασθενών με ΙΘΠ σε θρομβοποιητικούς παράγοντες Με βάση τα δεδομένα που αναδεικνύουν την σχετική ανεπάρκεια ΤΡΟ ως επιπρόσθετο μηχανισμό θρομβοπενίας στην ΙΘΠ, χορηγήθηκαν σχετικά πρόσφατα θρομβοποιητικοί παράγοντες για την θεραπεία των πασχόντων (λεπτομέρειες στο κεφάλαιο του Χ. Ποντίκογλου στο παρόν τεύχος του ΑΙΜΑ). Υπήρξαν, πράγματι, σημαντικές ανταποκρίσεις σε περιορισμένο αριθμό ασθενών που έλαβαν τους «πρώτης γενεάς» θρομβοποιητικούς παράγοντες και συγκεκριμένα την ανασυνδυασμένη-πεγκυλιωμένη μορφή της ΤΡΟ γνωστής και ως PegrHuMGDF (pegylated recombinant human megakaryocyte growth and development factor). 75 Το γεγονός, ωστόσο, ότι ένας αριθμός ασθενών αλλά και υγιών μαρτύρων ανέπτυσσαν βαρεία θρομβοπενία σε δεύτερο χρόνο λόγω εμφάνισης εξουδετερωτικών αντισωμάτων που αλληλεπιδρούσαν με την ενδογενή ΤΡΟ λόγω δομικής ομοιότητας των ανασυνδυασμένων παραγόντων με την ενδογενή ΤΡΟ, οδήγησε στον σχεδιασμό και εισαγωγή στην κλινική των «δεύτερης γενεάς» θρομβοποιητικών παραγόντων. 76 Πρόκειται για πρωτεϊνικά (Romiplostim, AMG531) και μη- πρωτεϊνικά (Eltrombopag, SB497115) μόρια με δυνατότητα πρόσδεσης και ενεργοποίησης του cmpl, χωρίς ωστόσο να παρουσιάζουν δομική ομοιότητα με την ενδογενή ΤΡΟ. Τα αποτελέσματα από τη χρήση των παραγόντων αυτών στην ΙΘΠ είναι εντυπωσιακά ακόμα και για περιπτώσεις ασθενών ανθεκτικών στις συμβατικές θεραπείες και στην

12 Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 117 σπληνεκτομή αποδεικνύοντας ότι η σχετική ανεπάρκεια της ΤΡΟ αποτελεί έναν ιδιαίτερα σημαντικό μηχανισμό στην παθογένεια της θρομβοπενίας στην ΙΘΠ Συμπεράσματα Σύμφωνα με τα δεδομένα που αναλύθηκαν παραπάνω γίνεται σαφές ότι η θρομβοπενία στους ασθενείς με ΙΘΠ είναι αποτέλεσμα (α) αυξημένης καταστροφής και (β) ανεπαρκούς παραγωγής αιμοπεταλίων (Εικόνα 1). Με βάση τα δεδομένα αυτά η θεραπεία των ασθενών μπορεί να περιλαμβάνει παράγοντες που παρεμβαίνουν κυρίως στον πρώτο μηχανισμό όπως ενδοφλέβια IgG, αντι-d σφαιρίνη, κορτικοειδή, ανοσοκατασταλτικά και σπληνεκτομη. Κάποιοι από τους παράγοντες αυτούς (κορτικοειδή, ανοσοκατασταλτικά) ενδεχομένως να βελτιώνουν και την παραγωγή των αιμοπεταλίων παρεμποδίζοντας την σχετική καταστολή της μεγακαρυοποίησης από τα κυκλοφορούντα αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα ή (σπανιότερα) κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα. Εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία είναι οι «νέας γενεάς» θρομβοποιητικοί παράγοντες οι οποίοι επάγουν την μεγακαρυοποίηση δρώντας στον υποδοχέα της ΤΡΟ που συνήθως είναι δυσανάλογα χαμηλή για τον βαθμό της θρομβοπενίας στους πάσχοντες. Οι παράγοντες αυτοί όπως θα αναλυθεί διεξοδικά σε άλλα κεφάλαια του παρόντος τεύχους έχουν θέση στην θεραπεία των ανθεκτικών μορφών της νόσου, η εξαιρετική ωστόσο αποτελεσματικότητά τους έχει αποδείξει ότι ο μηχανισμός της ανεπαρκούς παραγωγής αιμοπεταλίων είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της αυξημένης καταστροφής στην παθογένεια/παθοφυσιολογία της νόσου. Εικόνα 1. Παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας. Στην εικόνα περιγράφεται σχηματικά η σύγχρονη άποψη για την παθογένεια της νόσου που συνίσταται σε αυξημένη περιφερική καταστροφή αλλά και ανεπαρκή παραγωγή αιμοπεταλίων. Αναδεικνύεται η καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα κυκλοφορούντα αντι-αιμοπεταλιακά αντισώματα ή/και τα κυτταροτοξικά Τ-λεμφοκύτταρα αλλά και η καταστολή της μεγακαρυοποίησης μέσω των ίδιων μηχανισμών. Η αυξημένη καταστροφή των αιμοπεταλίων στο σύστημα των μακροφάγων οδηγεί σε επίταση του φαινομένου με διασπορά των αντιγόνων και παρουσίαση ποικίλων αντιγονικών επιτόπων στα βοηθητικά Τ-λεμφοκύτταρα. Παράλληλα, η αυξημένη καταστροφή των αιμοπεταλίων οδηγεί σε αυξημένη κατανάλωση της θρομβοποιητίνης που είναι προσδεδεμένη στον υποδοχέα της στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων, με αποτέλεσμα την σχετική ένδεια θρομβοποιητίνης που οδηγεί σε περαιτέρω καταστολή της μεγακαρυοποίησης.

13 118 Μ. Σπανουδάκης et al Pathophysiology of the primary immune thrombocytopenia by Michael Spanoudakis, Christina Kalpadakis, Helen A. Papadaki Haematology Department, University of Crete School of Medicine, Heraklion, Greece ABSTRACT: Idiopathic thrombocytopenic purpura (ITP) or primary immune thrombocytopenia (primary ITP) is a benign haematologic disorder characterized by thrombocytopenia mainly due to increased platelet destruction by humoral (autoantibodies) or cellular (cytotoxic T-lymphocytes) immune mechanisms. In vivo data showing development of thrombocytopenia in healthy subjects following infusion of plasma from ITP patients, amelioration of thrombocytopenia in ITP patients following therapy that blockade the macrophage system or after splenectomy, have long demonstrated that peripheral removal of platelets represents the most common pathogenetic mechanism in ITP. However, morphological studies showing (para)apoptotic characteristics of bone marrow megakaryocytes in ITP in association with in vitro data demonstrating suppression of normal megakaryopoiesis by plasma from ITP patients, and platelet kinetic studies showing reduced platelet turnover in more than 80% of ITP patients strongly suggest inappropriate platelet production as an additional pathogenetic mechanism in ITP. In favour of this aspect are the relatively low serum/plasma thrombopoietin levels in patients with ITP compared to patients with the same degree thrombocytopenia due to marrow failure such as aplastic anaemia as well as the marked improvement of thrompbocytopenia in patients with chronic, resistant ITP following treatment with the novel thrombopoietin receptor agonists. The current review summarizes the available data showing that ITP, in contrast to the traditional concept, should be considered as a disease of increased platelet destruction and decreased platelet production. Βιβλιογραφίες 1. Frank E. Die essentielle Thrombopenia (Konstitutionelle purpura-pseudohδmophilie). II. Pathogenese. Berl Klin Wochenschr. 1915; 52: Kaznelson P. Verschwinden der hδmorrhagischen Diathese bei einem Falle von «essentieller Thrombopenie» (Frank) nach Milzexstirpation. Splenogene thrombolytische Purpura. Wien Klin Wochenschr. 1916; 29: Dameshek W, Miller EB. The megakaryocytes in idiopathic thrombocytopenic purpura, a form of hypersplenism. Blood. 1946; 1: Pisciotta AV, Stefanini M, Dameshek W. Studies on platelets. X. Morphologic characteristics of megakaryocytes by phase contrast microscopy in normals and in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura. Blood. 1953; 8: Harrington WJ, Sprague CC, Minnich V, et al. Immunologic mechanisms in idiopathic and neonatal thrombocytopenic purpura. Ann Intern Med. 1953; 38: Shulman NR, Marder VJ, Weinrach RS. Similarities between known antiplatelet antibodies and the factor responsible for thrombocytopenia in idiopathic purpura. Physiologic, serologic and isotopic studies. Ann NY Acad Sci. 1965; 124: Shulman NR, Weinrach RS, Libre EP, Andrews HL. The role of the reticuloendothelial system in the pathogenesis of idiopathic thrombocytopenic purpura. Trans Assoc Am Physicians. 1965; 78: Mason KD, Carpinelli MR, Fletcher JI et al. Programmed anuclear cell death delimits platelet life span. Cell. 2007; 128: Najean Y, Ardaillou N, Dresch C, Bernard J. The platelet destruction site in thrombocytopenic purpuras. Br J Haematol. 1967;13: Kernoff LM, Blake KC, Shackleton D. Influence of the amount of platelet-bound IgG on platelet survival and site of sequestration in autoimmune thrombocytopenia. Blood. 1980; 55: Najean Y, Rain JD, Billotey C. The site of destruction of autologous 111In-labelled platelets and the efficiency of splenectomy in children and adults with idiopathic thrombocytopenic purpura: a study of 578 patients with 268 splenectomies. Br J Haematol. 1997; 97: Branehog I. Platelet kinetics in idiopathic thrombocytopenic purpura (ITP) before and at different times after splenectomy. Br J Haematol. 1975; 29: Gernsheimer T, Stratton J, Ballem PJ, Slichter SJ. Mechanisms of response to treatment in autoimmune thrombocytopenic purpura. N Engl J Med. 1989; 320: Cines DB, McMillan R. Management of adult idiopathic thrombocytopenic purpura. Annu Rev Med. 2005; 56: Clarkson SB, Bussel JB, Kimberly RP, et al. Treatment of refractory immune thrombocytopenic purpura with an anti-fc gamma-receptor antibody. N Engl J Med. 1986; 314: McMillan R. The Immune Cytopenias an overview. In: McMillan R, ed. Immune Cytopenias. New York, NY:

14 Παθοφυσιολογία της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 119 Churchill Livingstone; 1983: McMillan R. The role of antiplatelet autoantibody assays in the diagnosis of immune thrombocytopenic purpura. Curr Hematol Rep. 2005; 4: Kunicki TJ, Newman PJ. The molecular immunology of human platelet proteins. Blood. 1992; 80: He R, Reid DM, Jones CE, Shulman NR. Spectrum of Ig classes, specificities, and titers of serum antiglycoproteins in chronic idiopathic thrombocytopenic purpura. Blood. 1994; 83: Brighton TA, Evans S, Castaldi PA, Chesterman CN, Chong BH. Prospective evaluation of the clinical usefulness of an antigen-specific assay (MAIPA) in idiopathic thrombocytopenic purpura and other immune thrombocytopenias. Blood. 1996; 88: Warner MN, Moore JC, Warkentin TE, Santos AV, Kelton JG. A prospective study of protein-specific assays used to investigate idiopathic thrombocytopenic purpura. Br J Haematol. 1999; 104: McMillan R, Wang L, Tani P. Prospective evaluation of the immunobead assay for the diagnosis of adult chronic immune thrombocytopenic purpura (ITP). J Thromb Haemost. 2003; 1: Cines DB, Blanchette VS. Immune thrombocytopenic purpura. N Engl J Med. 2002; 346: Handin RI, Stossel TP. Phagocytosis of antibody-coated platelets by human granulocytes. N Engl J Med. 1974; 290: Zucker-Franklin D, Karpatkin S. Red-cell and platelet fragmentation in idiopathic autoimmune thrombocytopenic purpura. N Engl J Med. 1977; 297: McMillan R, Longmire RL, Tavassoli M, Armstrong S, Yelenosky R. In vitro platelet phagocytosis by splenic leukocytes in idiopathic thrombocytopenic purpura. N Engl J Med. 1974; 290: Louwes H, Vellenga E, Houwerzijl EJ, de Wolf JT. Effects of prednisone and splenectomy in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura: only splenectomy induces a complete remission. Ann.Hematol. 2001; 80: Tsubakio T, Tani P, Curd JG, McMillan R. Complement activation in vitro by antiplatelet antibodies in chronic immune thrombocytopenic purpura. Br J Haematol. 1986; 63: Hauch TW, Rosse WF. Platelet-bound complement (C3) in immune thrombocytopenia. Blood. 1977; 50: Kurata Y, Curd JG, Tamerius JD, McMillan R. Plateletassociated complement in chronic ITP. Br J Haematol. 1985; 60: McMillan R, Martin M. Fixation of C3 to platelets in vitro by antiplatelet antibody from patients with immune thrombocytopenic purpura. Br J Haematol. 1981; 47: Roark JH, Bussel JB, Cines DB, Siegel DL. Genetic analysis of autoantibodies in idiopathic thrombocytopenic purpura reveals evidence of clonal expansion and somatic mutation. Blood. 2002; 100: Stasi R, Del PG, Stipa E, et al. Response to B-cell depleting therapy with rituximab reverts the abnormalities of T-cell subsets in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura. Blood. 2007; 110: Kuwana M, Ikeda Y. The role of autoreactive T-cells in the pathogenesis of idiopathic thrombocytopenic purpura. Int J Hematol. 2005; 81: Sukati H, Watson HG, Urbaniak SJ, Barker RN. Mapping helper T-cell epitopes on platelet membrane glycoprotein IIIa in chronic autoimmune thrombocytopenic purpura. Blood. 2007; 109: Zhang F, Chu X, Wang L, et al. Cell-mediated lysis of autologous platelets in chronic idiopathic thrombocytopenic purpura. Eur J Haematol, 2006; 76: Olsson B, Andersson PO, Jernas M, et al. T-cell-mediated cytotoxicity toward platelets in chronic idiopathic thrombocytopenic purpura. Nat Med. 2003; 9: Olsson B, Ridell B, Carlsson L, Jacobsson S, Wadenvik H. Recruitment of T cells into bone marrow of ITP patients possibly due to elevated expression of VLA-4 and CX3CR1. Blood. 2008; 112: Olsson B, Andersson PO, Jacobsson S, Carlsson L, Wadenvik H. Disturbed apoptosis of T-cells in patients with active idiopathic thrombocytopenic purpura. Thromb Haemost. 2005; 93: Sakakura M, Wada H, Tawara I, et al. Reduced Cd4+Cd25+ T cells in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura. Thromb Res. 2007; 120: Dameshek W, Miller EB. The megakaryocytes in idiopathicthrombocytopenic purpura,a form of hypersplenism. Blood. 1946;1: Diggs LW, Hewlett JS. A study of the bone marrow from thirty-six patients with idiopathic hemorrhagic (thrombopenic) purpura. Blood. 1948; 3: Pisciotta AV, Stefanini M, Dameshek W. Studies on platelets. X. Morphologic characteristics of megakaryocytes by phase contrast microscopy in normals and in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura. Blood. 1953; 8: Stahl CP, Zucker-Franklin D, McDonald TP. Incomplete antigenic cross-reactivity between platelets and megakaryocytes: relevance to ITP. Blood. 1986; 67: Houwerzijl EJ, Blom NR, van der Want JJ, et al. Ultrastructural study shows morphologic features of apoptosis and para-apoptosis in megakaryocytes from patients with idiopathic thrombocytopenic purpura. Blood. 2004; 103: Rolovic Z, Baldini M, Dameshek W. Megakaryocytopoiesis in experimentally induced immune thrombocytopenia. Blood. 1970; 35: van Leeuwen EF, van d, V, Engelfriet CP, von dem Borne AE. Specificity of autoantibodies in autoimmune thrombocytopenia. Blood. 1982; 59: McMillan R, Tani P, Millard F, et al. Platelet-associated and plasma anti-glycoprotein autoantibodies in chronic ITP. Blood. 1987; 70: Kiefel V, Santoso S, Kaufmann E, Mueller-Eckhardt C.

15 120 Μ. Σπανουδάκης et al Autoantibodies against platelet glycoprotein Ib/IX: a frequent finding in autoimmune thrombocytopenic purpura. Br J Haematol. 1991; 79: McMillan R, Luiken GA, Levy R, Yelenosky R, Longmire RL. Antibody against megakaryocytes in idiopathic thrombocytopenic purpura. JAMA 1978; 239: Chang M, Nakagawa PA, Williams SA, et al. Immune thrombocytopenic purpura (ITP) plasma and purified ITP monoclonal autoantibodies inhibit megakaryocytopoiesis in vitro. Blood. 2003; 102: McMillan R, Wang L, Tomer A, Nichol J, Pistillo J. Suppression of in vitro megakaryocyte production by antiplatelet autoantibodies from adult patients with chronic ITP. Blood. 2004; 103: Kuwana M, Okazaki Y, Kajihara M, et al. Autoantibody to c-mpl (thrombopoietin receptor) in systemic lupus erythematosus: relationship to thrombocytopenia with megakaryocytic hypoplasia. Arthritis Rheum. 2002; 46: Harker LA, Finch CA. Thrombokinetics in man. J Clin Invest. 1969; 48: Heyns AD, Lotter MG, Badenhorst PN, et al. Kinetics and sites of destruction of 111Indium-oxine-labeled platelets in idiopathic thrombocytopenic purpura: a quantitative study. Am J Hematol. 1982; 12: Heyns AP, Badenhorst PN, Lotter MG, et al. Platelet turnover and kinetics in immune thrombocytopenic purpura: results with autologous 111In-labeled platelets and homologous 51Cr-labeled platelets differ. Blood. 1986; 67: Stoll D, Cines DB, Aster RH, Murphy S. Platelet kinetics in patients with idiopathic thrombocytopenic purpura and moderate thrombocytopenia. Blood. 1985; 65: Ballem PJ, Segal GM, Stratton JR, et al. Mechanisms of thrombocytopenia in chronic autoimmune thrombocytopenic purpura. Evidence of both impaired platelet production and increased platelet clearance. J Clin Invest. 1987; 80: Harker LA. Thrombokinetics in idiopathic thrombocytopenic purpura. Br J Haematol, 1970; 19: Branehog I, Kutti J, Weinfeld A. Platelet survival and platelet production in idiopathic thrombocytopenic purpura (ITP). Br J Haematol. 1974; 27: Kaushansky K. Thrombopoietin. N Engl J Med. 1998; 339: Vigon I, Mornon JP, Cocault L et al. Molecular cloning and characterization of MPL, the human homolog of the v-mpl oncogene: identification of a member of the hematopoietic growth factor receptor superfamily. Proc Natl Acad Sci U.S.A. 1992; 89: Kuter DJ, Beeler DL, Rosenberg RD. The purification of megapoietin: a physiological regulator of megakaryocyte growth and platelet production. Proc Natl Acad Sci U.S.A. 1994; 91: Kaushansky K. The molecular mechanisms that control thrombopoiesis. J Clin Invest. 2005; 115: Karpatkin S. Autoimmune thrombocytopenic purpura. Blood. 1980; 56: Tahara T, Usuki K, Sato H, et al. A sensitive sandwich ELISA for measuring thrombopoietin in human serum: serum thrombopoietin levels in healthy volunteers and in patients with haemopoietic disorders. Br J Haematol. 1996; 93: Emmons RV, Reid DM, Cohen RL, et al. Human thrombopoietin levels are high when thrombocytopenia is due to megakaryocyte deficiency and low when due to increased platelet destruction. Blood. 1996; 87: Marsh JC, Gibson FM, Prue RL, et al. Serum thrombopoietin levels in patients with aplastic anaemia. Br J Haematol. 1996; 95: Nichol J. Endogenous TPO (etpo) levels in health and disease: possible clues for therapeutic intervention. Stem Cells. 1998; 16(Suppl 2): Kosar A, Haznedaroglu IC, Buyukasik Y, et al. Circulating thrombopoietin and interleukin-6 in newly diagnosed autoimmune versus aplastic thrombocytopenia. Haematologica. 1998; 83: Koike Y, Yoneyama A, Shirai J, et al. Evaluation of thrombopoiesis in thrombocytopenic disorders by simultaneous measurement of reticulated platelets of whole blood and serum thrombopoietin concentrations. Thromb Haemost. 1998; 79: Mukai HY, Kojima H, Todokoro K, et al. Serum thrombopoietin (TPO) levels in patients with amegakaryocytic thrombocytopenia are much higher than those with immune thrombocytopenic purpura. Thromb Haemost. 1996; 76: Kosugi S, Kurata Y, Tomiyama Y, et al. Circulating thrombopoietin level in chronic immune thrombocytopenic purpura. Br J Haematol. 1996; 93: Hiyoyama K, Wada H, Shimura M, et al. Increased serum levels of thrombopoietin in patients with thrombotic thrombocytopenic purpura, idiopathic thrombocytopenic purpura, or disseminated intravascular coagulation. Blood Coagul Fibrinolysis. 1997; 8: Basser RL. Early Australian clinical studies with pegylated recombinant human megakaryocyte growth and development factor. Stem Cells. 1998; 16 Suppl 2: Kuter DJ. New thrombopoietic growth factors. Blood. 2007; 109: Bussel JB, Kuter DJ, George JN, et al. AMG 531, a thrombopoiesis-stimulating protein, for chronic ITP. N Engl J Med. 2006; 355: Bussel JB, Cheng G, Saleh MN, et al. Eltrombopag for the treatment of chronic idiopathic thrombocytopenic purpura. N Engl J Med. 2007; 357: Bussel JB, Kuter DJ, Pullarkat V, et al. Safety and efficacy of long-term treatment with romiplostim in thrombocytopenic patients with chronic ITP. Blood. 2009; 113: Kuter DJ, Bussel JB, Lyons RM, et al. Efficacy of romiplostim in patients with chronic immune thrombocytopenic purpura: a double-blind randomised controlled trial. Lancet. 2008; 371:

16 Ανασκόπηση Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας Βασίλης Περιφάνης, Βασιλεία Γαρυπίδου ΠΕΡΙΛΗΨΗ: Επιδημιολογικά στοιχεία σχετικά με την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα (ΙΘΠ), ή ιδιοπαθή αυτοάνοση θρομβοπενία, είναι σημαντικά για την κατανόηση της συχνότητας και των επιπλοκών αυτής της διαταραχής η οποία είναι σπάνια και εντάσσεται στα ορφανά νοσήματα. Αν και η έλλειψη σαφούς κλινικής ορολογίας και χρήσης κοινών κριτηρίων διάγνωσης στις διάφορες μελέτες δημιουργεί προβλήματα στην εκτίμηση των δεδομένων, σύμφωνα με την υπάρχουσα βιβλιογραφία, η ετήσια επίπτωση της ΙΘΠ υπολογίζεται σε περίπου δύο έως έξη περιπτώσεις ανά πληθυσμού. Για τα παιδιά η πιθανότερη προσέγγιση της επίπτωσης της οξείας ΙΘΠ είναι μεταξύ 1,9 και 6,4 ανά /έτος. Για τους ενήλικες οι εκτιμήσεις για την επίπτωση βασίζονται κυρίως σε μελέτες από τη Δανία (2,7 ανά /έτος), το Ηνωμένο Βασίλειο (1,6-3,9 ανά /έτος), και τις Ηνωμένες Πολιτείες (επιπολασμός 9,5 ανά πληθυσμού). Η επίπτωση της ΙΘΠ αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας, με μέση ηλικία των ενηλίκων κατά τη διάγνωση στην Ευρώπη τα 56 έτη. Η υπεροχή των γυναικών εμφανίζεται κατά κύριο λόγο στις μέσες ηλικίες και δεν είναι εμφανής σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών. Η ΙΘΠ των ενηλίκων έχει συνήθως χρόνια πορεία αντίθετα από την ΙΘΠ των παιδιών, ενώ αυτόματες υφέσεις αναφέρονται σε 5-11% των ενηλίκων ασθενών έναντι του 70-85% των παιδιών. Μελλοντικές μελέτες με σαφώς καθορισμένα χαρακτηριστικά για τη διάγνωση της ΙΘΠ και σταθερά κριτήρια ένταξης, σε μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες αντιπροσωπευτικές του παγκόσμιου πληθυσμού, είναι απαραίτητες για την κατανόηση της φυσικής ιστορίας και του μεγέθους του προβλήματος αυτής της διαταραχής. Haema 2010; 1(2): Copyright EAE Ορισμοί Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα (ΙΘΠ) (Ιdiopathic Thrombocytopenic Purpura, ITP), όπως παλιά την ονομάζαμε, ή ιδιοπαθής αυτοάνοση θρομβοπενία (Immune ThrombocytoPenia) όπως σήμερα προσδιορίζεται σωστότερα, χαρακτηρίζεται από αυξημένη καταστροφή των αιμοπεταλίων λόγω αυτοαντισωμάτων, αλλά και από ελαττωμένη παραγωγή στο μυελό, η οποία συνοδεύεται από αιμορραγική διάθεση στις σοβαρές της μορφές. Παρά τη σημαντική πρόοδο παραμένουν βασικά ερωτήματα τόσο για την παθοφυσιολογία όσο και την αντιμετώπιση της νόσου, η οποία μπορεί να είναι ιδιοπαθής ή δευτεροπαθής σε υποκείμενο νόσημα και να εμφανίζεται ως οξεία Αιματολογικό Τμήμα, Β Προπαιδευτική Κλινική, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Διεύθυνση Αλληλογραφίας: Βασιλεία Γαρυπίδου, Καθηγήτρια Αιματολογίας ΑΠΘ, Αιματολογικό Τμήμα, Β Προπαιδευτική Κλινική, Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ή χρόνια μορφή. 1,2 Η νόσος διακρίνεται επίσης σε ΙΘΠ ενηλίκων και ΙΘΠ παιδιών με διαφορές στην κλινική εικόνα και την πρόγνωση. Στους ενήλικες η νόσος είναι συχνά χρόνια, με ασαφή έναρξη 3,4 και συχνότερη εμφάνιση στις γυναίκες ηλικίας ετών 2,6, ενώ η ΙΘΠ των παιδιών είναι τις περισσότερες φορές καλοήθης και αυτοπεριοριζόμενη διαταραχή με εξαιρετικά καλή πρόγνωση. 5,6 Η ΙΘΠ αποτελεί σπάνια διαταραχή που υπολογίζεται ότι προσβάλλει ενήλικες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις Ηνωμένες Πολιτείες. 7-9 Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα ορφανά φαρμακευτικά προϊόντα, η οποία ορίζει ως ορφανή νόσο αυτή που προσβάλλει όχι περισσότερους από 5 στους Ευρωπαίους 10 η ΙΘΠ εντάσσεται στα ορφανά νοσήματα και έχει αναγνωρισθεί ως ορφανή νόσος από το European Medicines Agency (EMEA) και το Food & Drug Administration (FDA). Παρά τη σχετική σπανιότητα η νόσος απασχολεί έντονα γιατρούς και ασθενείς γιατί και θεραπευτικά διλλήματα παραμένουν αλλά και

17 122 Β. Περιφάνης και Β. Γαρυπίδου η ποιότητα ζωής των ασθενών επηρεάζεται σημαντικά. Η ιδιαιτερότητα των επιδημιολογικών μελετών στην ΙΘΠ Οι επιδημιολογικές μελέτες στην ΙΘΠ προέρχονται κυρίως από χώρες με καλά αναπτυγμένες υπηρεσίες καταγραφής νοσημάτων όπως αυτές της Βόρειας Ευρώπης και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (ΗΠΑ). Παρόλα αυτά ο ακριβής αριθμός των πασχόντων από τη νόσο πιθανότατα είναι υψηλότερος του καταγραφόμενου αφού ασθενείς με θρομβοπενία μόνο χωρίς αιμορραγική διάθεση, μπορεί να διαλάθουν. Στις υπάρχουσες επιδημιολογικές μελέτες περιλαμβάνονται μελέτες που καθορίζουν την επίπτωση (incidence), νέες δηλαδή περιπτώσεις ΙΘΠ σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (συνήθως έτος) όσο και αυτές που προσδιορίζουν τον επιπολασμό (prevalence), που περιλαμβάνει συνολικά και τις επίμονες ή χρόνιες περιπτώσεις σε συγκεκριμένο πληθυσμό τη χρονική περίοδο της μελέτης (και είναι βέβαια μεγαλύτερος από την επίπτωση) 11. Στην ανάλυση των διαθέσιμων μελετών απαιτείται προσεκτική εξέταση των ορισμών, δεδομένου ότι υπάρχουν διαφορετικά κριτήρια ταυτοποίησης και κατάταξης της νόσου ανάλογα με τον χρόνο διεξαγωγής της μελέτης. Για παράδειγμα ο αριθμός αιμοπεταλίων που απαιτείται πλέον για τη διάγνωση της νόσου ορίζεται ως < /L, ενώ παλαιότερα ως θρομβοπενία στην ΙΘΠ εκλαμβάνονταν οι τιμές αιμοπεταλίων κάτω από /L. 1,6 Επίσης μέχρι πολύ πρόσφατα, η «χρόνια» ΙΘΠ απαιτούσε εμμονή της θρομβοπενίας για τουλάχιστον 6 μήνες μετά την αρχική διάγνωση 6 ενώ στη νεώτερη ορολογία η νόσος θεωρείται χρόνια όταν παραμένει για τουλάχιστον 12μήνες 1 και οι περιπτώσεις ΙΘΠ με θρομβοπενία διαρκείας 3 έως 12 μήνες μετά την αρχική διάγνωση, αναφέρονται ως «εμμένουσες» 1. Είναι προφανές ότι μερικές παλαιότερες μελέτες μπορεί να καταγράφουν υψηλότερο αριθμό «χρόνιων» ΙΘΠ. Τέλος δεν πρέπει να λησμονείται ότι η διάγνωση της ΙΘΠ είναι μια διάγνωση εξ αποκλεισμού και ακόμη ότι ο κωδικός ICD-9 CM (International Classification of Diseases, 9 th Revision, Clinical Modification) που αντιστοιχεί στην πρωτοπαθή θρομβοπενία και είναι αυτός που κατά κανόνα καταγράφεται στα μητρώα εισαγωγής ασθενών στα νοσοκομεία ή στα περιφερειακά ιατρεία, περιλαμβάνει και άλλες καταστάσεις (όπως τη συγγενή και κληρονομική θρομβοπενία, την υποπλασία των μεγακαρυοκυττάρων ή και το σύνδρομο Evans) με αποτέλεσμα πιθανότατα να υπερεκτιμάται ο αριθμός των ασθενών με ΙΘΠ, εφόσον συλλέγονται στοιχεία με βάση αυτή την καταχώρηση 12 όπως πράγματι έγινε σε ορισμένες μελέτες. Για τον λόγο αυτό η νέα αναθεώρηση αυτής της ταξινόμησης (ICD- 10 th Revision CM) αποδίδει συγκεκριμένο κωδικό αποκλειστικά στην ΙΘΠ. 13 Χαρακτηριστικά εμφάνισης Με δεδομένους τους παραπάνω περιορισμούς, η υπολογιζόμενη ως ετήσια επίπτωση της ΙΘΠ κυμαίνεται από 2 έως 9 περιπτώσεις στα άτομα ή περίπου 100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο πληθυσμού ανά έτος, οι μισές από τις οποίες αφορούν παιδιά. 12,14-16 Διαφορές στην εμφάνισή της ΙΘΠ ανάλογα με εθνικά ή φυλετικά χαρακτηριστικά δεν υπάρχουν, παρόλο που έχουν αναφερθεί αντίστοιχες διαφορές στις φυσιολογικές τιμές του αριθμού των αιμοπεταλίων Η νόσος προσβάλλει όλες τις ηλικίες αλλά η συχνότητα και η βαρύτητα εμφάνισης αυξάνεται με την ηλικία. 14,15 Η μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου υπολογίζεται περί τα 56 έτη. 14,15 Είναι χαρακτηριστικό ότι με εξαίρεση τη μελέτη των Segal και συν., 12 που είχε ανώτερο όριο ηλικίας τα 64 έτη και μέσο όρο ηλικίας εμφάνισης τα 49 έτη, όλες οι υπόλοιπες μεγάλες πληθυσμιακές μελέτες (χωρίς ανώτατο όριο ηλικίας) είχαν παρόμοια μέση ηλικία εμφάνισης κυμαινόμενη από 55,6 έως 59,9 έτη Στους ενήλικες η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες με μία αναλογία Γυναίκες/Άνδρες (Γ/Α): 2-3/1, 20 γεγονός που δεν παρατηρείται στα παιδιά. Νεώτερες μελέτες 12,13,16,25 ελαττώνουν την αναλογία Γ/Α σε 1,2-1,9/1. Οι πρώτες επιδημιολογικές αναφορές Σε αναδρομική πληθυσμιακή μελέτη, από τις πρώτες που δημοσιεύθηκαν, καταγράφηκαν όλες οι περιπτώσεις ΙΘΠ που διαγνώστηκαν μεταξύ 1973 και 1995 στην κομητεία του Funen στη Δανία, μια κοινότητα με σταθερό πληθυσμό ατόμων, ηλικίας άνω των 15 ετών. 14 Χρησιμοποιώντας αυστηρά διαγνωστικά κριτήρια, οι συγγραφείς βρήκαν την επίπτωση της νόσου μεταξύ 2,25 και 2,68 ανά πληθυσμού ανά έτος (ανάλογα με τον μέγιστο απαιτούμενο αριθμό αιμοπεταλίων για τη διάγνωση: /L έναντι /L), αυξανόμενη συχνότητα εμφάνισης με την πρόοδο της ηλικίας, ελαφρώς υψηλότερη συχνότητα στις γυναίκες, και ίδιες αναλογίες ανδρών-γυναικών στους ηλικιωμένους ασθενείς. Αύξηση της επίπτωσης της νόσου στο 3,3 παρατηρήθηκε μετά το 1985, και ίσως σχετίζεται με την ευκολότερη ανίχνευση των ασθενών με την εισαγωγή των αυτόματων αναλυτών στην καθημερινή πρακτική των εργαστηρίων. 42 Σε άλλη προοπτική μελέτη από το Ηνωμένο Βασίλειο, συγκεντρώθηκαν στοιχεία από νεοδιαγνωσθέντες ενήλικες ασθενείς με ΙΘΠ μεταξύ των ετών 1993 και 1999 στη Βόρεια Περιφέρεια Υγείας της Αγγλίας, η οποία έχει πληθυσμό τριών εκατομμυρίων ατόμων. Οι συγγραφείς παρατήρησαν ετήσια επίπτωση της ΙΘΠ 1,6 ανά πληθυσμού. Δεν βρέθηκε καμία διαφορά μεταξύ των φύλων σε όλες τις ηλικίες, εκτός από την ηλικιακή ομάδα των ετών, όπου η επίπτωση ήταν υψηλότερη στις γυναίκες. 15 Στη μελέτη αυτή 25% των ασθενών μετέπε-

18 Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 123 σαν σε «χρονιότητα» μετά από 6 μήνες (τιμές αιμοπεταλίων < /L), ενώ ποσοστό 11,1% οδηγήθηκε σε αυτόματη ύφεση. Όσον αφορά στην ΙΘΠ των παιδιών η προοπτική, πληθυσμιακή μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στη Νορβηγία τα έτη 1996 και 1997, κατέγραψε επίπτωση 5,3 ανά παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών. Η αναλογία κοριτσιών:αγοριών ήταν 1.2:1. 1 Σε άλλη πληθυσμιακή μελέτη με βάση τα μητρώα των ετών σε πέντε Σκανδιναβικές χώρες, υπολογίσθηκε η συχνότητα εμφάνισης παιδικής ΙΘΠ σε 4,8 ασθενείς ανά παιδιά ανά έτος. Το 25% αυτών των περιπτώσεων μετέπεσε σε «χρόνια» ΙΘΠ. 22 Το διεθνές μητρώο παιδικής ΙΘΠ (με δεδομένα από 136 νοσοκομεία σε 38 χώρες παγκοσμίως) αναφέρει μέση ηλικία εμφάνισης της νόσου τα 5,7±4,1 έτη και εποχιακή διακύμανση της εμφάνισης των κρουσμάτων. 5 Εποχιακή διακύμανση δεν παρατηρήθηκε στην αναδρομική μελέτη του Watts το 2004, που κατέγραψε 409 παιδιά με ΙΘΠ που νοσηλεύθηκαν σε ένα νοσοκομείο, από τα οποία 24% μετέπεσαν σε χρονιότητα (εμμονή θρομβοπενίας >6 μήνες) και 9% ήταν ανθεκτικά στη θεραπεία. 23 Στις διάφορες μελέτες 5,6,26 τα ποσοστά αυτόματης ύφεσης της ΙΘΠ παιδικής ηλικίας κυμαίνονται από 68-85%. Σε πρόσφατη μετα-ανάλυση όλων των μελετών που αναφέρονται σε παιδιά, οι Terrell και συν. εκτιμούν την επίπτωση της οξείας ΙΘΠ της παιδικής ηλικίας σε 1,9 έως 6,4/ παιδιά/έτος. 42 Πρόσφατες μελέτες σε μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται στη βιβλιογραφία επιδημιολογικές μελέτες που εξετάζουν την επίπτωση της ΙΘΠ σε μεγαλύτερες πληθυσμιακές ομάδες. Η Aμερικανική μελέτη των Segal και συν 12 εκτίμησε την επίπτωση της ΙΘΠ σε 3,7 εκ. άτομα, ηλικίας κάτω των 65 ετών, στην πολιτεία του Μaryland. Περιλαμβάνει συνολικά 454 περιπτώσεις που καταγράφηκαν στις κατά τόπους υγειονομικές αρχές με τον κωδικό ICD-9 CM 287.3, τουλάχιστον 2 φορές με μεσοδιάστημα ενός μήνα. Ο συνολικός επιπολασμός ήταν 9,5 ανά άτομα, με υπεροχή των αρρένων στην παιδική ηλικία και των θηλέων στους μεσήλικες και συνολική επικράτηση των γυναικών με αναλογία της τάξης του 1,9/1. Ειδικότερα για την παιδική ηλικία ο επιπολασμός ήταν 9,3, 7,3 και 4,1 ανά άτομα στις ηλικίες 1-5, 6-10 και αντίστοιχα, που είναι σύμφωνο και με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Είναι ενδιαφέρον ότι η ταυτόχρονη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας στη μελέτη αυτή ήταν 25φορές πιο συχνή από ό, τι αναμένονταν. 12 Στην περίπου αντίστοιχη Bρεττανική μελέτη 16 των Schoonen και συν. σε πληθυσμό 3,4 εκατομμυρίων εγγεγραμμένων στην GPRD (General Practitioner Registry Database), δημοσιευμένη το 2009, καταμετρήθηκαν 1145 ασθενείς με ΙΘΠ σε διάστημα 15ετίας (ο μεγαλύτερος καταγεγραμμένος αριθμός). Η επίπτωση της ΙΘΠ ήταν 3,9 ανά ανθρωπο-έτη. Το συνολικό μέσο ποσοστό εμφάνισης για τις γυναίκες (4,4 ανά ανθρωπο-έτη), ήταν στατιστικά σημαντικά υψηλότερο από εκείνο των ανδρών (3,4 ανά ανθρωπο-έτη). Η συχνότητα εμφάνισης της ΙΘΠ σε σχέση με την ηλικία, φάνηκε να έχει δικόρυφη κατανομή για τους άνδρες, με τη πρώτη αιχμή στα αγόρια κάτω των 18 ετών και τη δεύτερη στους άνδρες ηλικίας ετών. Για τις γυναίκες, τα ποσοστά εμφάνισης παρέμειναν σταθερά από την παιδική ηλικία μέχρι περίπου τα 60 έτη, ενώ στη συνέχεια η συχνότητα αυξάνονταν παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας. Αν αφαιρεθούν οι 100 περιπτώσεις που καταγράφηκαν με συν-νοσηρότητα σχετιζόμενη με ΙΘΠ (στο προηγούμενο και στο επόμενο από τη διάγνωση εξάμηνο) η επίπτωση ελαττώνεται σε 3,6 ανά ανθρωπο-έτη. 42 Στο μεσογειακό χώρο σε μια πρόσφατη Ιταλική μελέτη 24 εκτιμήθηκαν οι εισαγωγές με την ένδειξη «Θρομβοπενία» και τον κωδικό ICD-9 CM σε 3 μεγάλα νοσοκομεία στη διάρκεια 3 ετών. Καταγράφηκαν 120 ασθενείς με ΙΘΠ (108 πρωτοπαθή και 12 δευτεροπαθή) σε συνολικές εισαγωγές (αποκλείστηκαν οι ασθενείς ηλικίας <16 ετών). Οι συγγραφείς διαπίστωσαν υψηλότερη συχνότητα εισαγωγών γυναικών (74 έναντι 46 ανδρών) επιβεβαιώνοντας την ανάλογη προηγηθείσα βιβλιογραφία αλλά επισημαίνουν ότι, σε αντίθεση με τις αναφορές για υπεροχή γυναικών στις ηλικίες από έτη, από τα δικά τους στοιχεία προκύπτει μεγαλύτερη συχνότητα γυναικών στις ηλικίες και >64 έτη. Τέλος τον μεγαλύτερο μέχρι τώρα επιπολασμό αναφέρει η μελέτη των Feudjo-Tepie και συν. 25 Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν το Integrated Healthcare Information System database που περιλαμβάνει στοιχεία από 45 αμερικανικές πολιτείες την τετραετία και αναφέρουν επιπολασμό της τάξης του 23,6 ανά στους ενήλικες άνω των 18 ετών και 20,3 στο σύνολο του πληθυσμού. 25 Και στη μελέτη αυτή όπως και στην προηγηθείσα Αμερικανική των Segal και συν. 12 απαιτήθηκαν 2 ξέχωρες διαγνώσεις ICD-9 CM για την ΙΘΠ με μεσοδιάστημα 6 μηνών 25 και ενός μηνός 12 αντίστοιχα ώστε να αποκλειστούν οι οξείες περιπτώσεις και να βελτιώσουν την ειδικότητα της ICD-9 CM καταγραφής. 13 Παρόλα αυτά και σε αυτές τις μεγάλες μελέτες η αντιπροσώπευση του δείγματος προφανώς δεν είναι ιδανική αφού άλλες μελέτες περιλαμβάνουν μόνο ασφαλισμένους σε ιδιωτικές ασφάλειες 12, άλλες μόνον εργαζόμενους ασφαλισμένους (και άρα όχι υπερήλικες) 25 και άλλες απαιτούσαν και μυελόγραμμα για τη διάγνωση 15 με κίνδυνο πιθανής υποεκτίμησης των ηπιότερων περιπτώσεων. Στην προσπάθεια ανεύρεσης πιο αντιπροσωπευτικού δείγματος οι Terrell και συν, σε πρόσφατη ανακοίνωση στο ASH του 2008, απευθύνοντας ερωτηματολόγιο στους 93 αιματολόγους

19 124 Β. Περιφάνης και Β. Γαρυπίδου που εξήτασαν άνω του 92% των ασθενών, εκτιμούν τον επιπολασμό της ΙΘΠ στην Οκλαχόμα (ΗΠΑ) σε 11,2 ανά πληθυσμού. 27 Σε πρόσφατη μετα-ανάλυση 42 από την ίδια ομάδα των Terrell και συν, η μελέτη των Frederiksen και συν 14 για τους ενήλικες, φαίνεται να είναι αυτή που έχει την πλέον ασφαλή στατιστική σημασία δίνοντας μία επίπτωση μετά το 1985 της τάξης του 3,3/ άτομα/έτος. Τα επιμέρους χαρακτηριστικά των πλέον αντιπροσωπευτικών επιδημιολογικών μελετών της ΙΘΠ της παιδικής ηλικίας είναι συγκεντρωμένα στον Πίνακα 1 και τα αντίστοιχα για μελέτες σε ενήλικες στον Πίνακα 2. Η νοσηρότητα και θνητότητα στην ΙΘΠ Τόσο η νοσηρότητα όσο και η θνητότητα στην ΙΘΠ προέρχονται όχι μόνο από τη νόσο αλλά, συχνότερα ίσως, από τις εφαρμοζόμενες θεραπείες. Οι πλέον πρόσφατες αναφορές υπολογίζουν κατά 30-50% αυξημένο κίνδυνο νοσηρότητας και θνητότητας στην ομάδα των ασθενών με ΙΘΠ σε σύγκριση με υγιείς μάρτυρες. 16 Ασθενείς με βαρειά/ανθεκτική νόσο έχουν σημαντική νοσηρότητα, και θνητότητα που φτάνει ή ξεπερνά το 4%. 7 Η συχνότητα και η βαρύτητα των αιμορραγικών επιπλοκών διαφέρει στις διάφορες μελέτες σε ενήλικες ασθενείς με ΙΘΠ, αλλά σε όλες διαπιστώνεται σταθερά στενή συσχέτιση μεταξύ της θνησιμότητας από αιμορραγία και του βαθμού της θρομβοπενίας Στη μελέτη των Portielje και συν. 28 με 152 ασθενείς με ΙΘΠ, οι ασθενείς με σταθερά χαμηλά αιμοπετάλια < /L είχαν 4 φορές υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από αυτούς χωρίς θρομβοπενία. Στην ίδια μελέτη το μεγάλο ποσοστό (85%) των ασθενών με αιμοπετάλια >30x10 9 /L στα δύο έτη μετά τη διάγνωση εμφανίζει θνητότητα ανάλογη του γενικού πληθυσμού. 28 Στη Βρετανική μελέτη 16 των Schoonen και συν. μόνο το 13% των θανάτων στη δεκαπενταετία αποδόθηκε σε αιμορραγία ενώ το 19% σε λοιμώδη αίτια. Εκατό ασθενείς (8,7%) από την ίδια μελέτη είχαν συν-νοσηρότητα σχετιζόμενη με θρομβοπενία που διαγνώσθηκε στους προηγούμενους ή στους επόμενους 6 μήνες από τη διάγνωση. 42 Οι McMillan και συν αναφέρουν 30 θνητότητα 16% (κύρια αιμορραγικής αιτιολογίας) σε 105 ασθενείς που παρέμειναν με αιμοπετάλια < /L παρά την προηγηθείσα σπληνεκτομή. Στη μελέτη των Bourgeois και συν αναλύονται 47 ανθεκτικοί ασθενείς που παρακολουθήθηκαν για 5-15 έτη, από ένα σύνολο 183 σπληνεκτομηθέντων. 31 Τρεις από τους 40 ενήλικες και ένα από τα 7 παιδιά πέθαναν από αιμορραγία (θνησιμότητα 9%). Σε μια συγκεντρωτική ανάλυση 17 κλινικών μελετών 32, που συμπεριλαμβάνουν άνω των ενήλικες ασθενείς με μετρίως σοβαρή έως σοβαρή χρόνια ΙΘΠ (αιμοπετάλια < /L τουλάχιστον 1 χρόνο μετά τη διάγνωση), η ετήσια επίπτωση των θανατηφόρων αιμορραγιών ήταν 1,6-3,9 περιπτώσεις ανά 100 έτη ασθενών, με αυξανόμενα ανάλογα με την ηλικία επεισόδια αιμορραγιών (0,4% και 13% ανά έτος σε ασθενείς κάτω των 40 και άνω των 60 ετών αντίστοιχα). Στην ανάλυση αυτή, το ποσοστό των μη θανατηφόρων αιμορραγιών στους ασθενείς με αιμοπετάλια < /L, βρέθηκε πολύ υψηλότερο, και συγκεκριμένα 3% και 71% ανά έτος σε ασθενείς κάτω των 40 και άνω των 60 ετών, αντίστοιχα. Στα παιδιά η επίπτωση εγκεφαλικής αιμορραγίας είναι κατώτερη της τάξης του 0,5-1%. 33,34 Στη Σκανδιναβική μελέτη των Zeller και συν. 22 το 97% των 423 παιδιών με ΙΘΠ που παρακολουθήθηκαν για 6 μήνες παρουσίασε αιμορραγικές εκδηλώσεις μόνο ήπιας ή μέσης βαρύτητας και κανένα θάνατο. Η ελληνική εμπειρία προέρχεται από το Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». Σε μελέτη 450 παιδιών με ΙΘΠ στη 17ετία αναφέρουν 1% ενδοκρανιακή αιμορραγία και 1% θνητότητα λόγω σηψαιμίας μετά σπληνεκτομή. 35 Σε πιο πρόσφατη δημοσίευση η ίδια ομάδα αναφέρει 1 περιστατικό ενδοκρανιακής αιμορραγίας σε 48 υποτροπές από τις συνολικά 795 περιπτώσεις 36 που έχει καταγράψει μέχρι το Τέλος παρότι γενικά «καλοήθης» 37 νόσος, η ΙΘΠ φαίνεται ότι επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. 38 Στις σχετικές μελέτες ο φόβος της αιμορραγίας, η διαταραγμένη «εικόνα» του σώματος, η «απώλεια» του σπληνός και οι παρενέργειες της θεραπείας επισημαίνονται από την πλειοψηφία των ασθενών (93%) και συχνά δημιουργούν αρνητικό ψυχολογικό υπόβαθρο. Παράλληλα με την εργαστηριακή εκτίμηση των αιμοπεταλίων και την κλινική εκτίμηση των αιμορραγικών εκδηλώσεων τα ερωτηματολόγια που εκτιμούν ποσοτικά παραμέτρους ποιότητας ζωής μπορούν να βοηθήσουν στην επιλογή του καταλληλότερου θεραπευτικού σχήματος και να βελτιώσουν ουσιαστικά τη συνεργασία ασθενή και θεράποντα. Επίκριση Είναι προφανές ότι ιδανικές επιδημιολογικές μελέτες, δεν υπάρχουν διαθέσιμες για την ΙΘΠ, ιδιαίτερα αυτή των ενηλίκων. Τέτοιες μελέτες σε μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες, αντιπροσωπευτικές του παγκόσμιου πληθυσμού, με σαφή καταγραφή ασθενών και σαφή διαγνωστικά κριτήρια για τη νόσο και τις κλινικές υποκατηγορίες της, είναι απαραίτητες για την ασφαλή εκτίμηση της επίπτωσης και του επιπολασμού του νοσήματος. Επιπλέον μελέτες σε ικανοποιητικό βάθος χρόνου, θα μπορέσουν να υπολογίσουν τα ποσοστά της απάντησης στη θεραπεία και τον απαιτούμενο χρόνο για την επίτευξη, την εξέλιξη σε χρονιότητα και τις υποτροπές, στοιχεία όλα απαραίτητα για την εκτίμηση του μεγέθους του προβλήματος που προκύπτει από αυτή τη διαταραχή.

20 Επιδημιολογικά χαρακτηριστικά της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας 125 Πίνακας 1. Επιδημιολογικές μελέτες παιδιών με ΙΤΡ Μελέτη - Έτη συλλογής στοιχείων 22. Zeller Watts Zeller Segal Kuhne Sutor Schoonen Αριθμός ασθενών Τύπος μελέτης Χώρα 506 Αρχείο Πληθυσμού Σκανδιναβία 409 Αναδρομική ΗΠΑ 92 Αρχείο Πληθυσμού Νορβηγία 454 Αναδρομική Cross-sectional ΗΠΑ 1496 Προοπτική Παγκόσμια 323 Προοπτική/ Αναδρομική Γερμανία 257 (Σύνολο 1145) Αναδρομική Βρεττανία Πληθυσμός Ηλικία Κριτήρια εισόδου Ηλικίες <14 έτη Θρομβοπενία < μl Αναλόγια Κορίτσια/Αγόρια Επίπτωση Παρατηρήσεις Αγόρια > Κορίτσια 4,8/10 5 /έτος 25% Χρόνιες ΙTP Ηλικίες <18 έτη ICD % Κορίτσια 4,0/10 5 /έτος Όχι εποχιακή διακύμανση 24% Χρόνιες ΙTP Ηλικίες <14 έτη Παιδιατρική διάγνωση Ασφαλισμένοι Μέρυλαντ Όλες οι ηλικίες 64 έτη ICIS (136 νοσοκομεία σε 38 χώρες) Ηλικίες <16 έτη GPRD Ηλικία <18 ετών ICD καταγραφές 1 μήνα Θρομβοπενία < μl και αιμορραγικά συμπτώματα Κωδικός OMIS: θρομβοπενία 1,2/1 5,3/10 5 /έτος Νοσηλευθέντες ασθενείς Αγόρια > Κορίτσια Επιπολασμός (ηλικιακά 1-14) 7,2/10 5 Μέση ηλικία διάγνωσης: 5,7±4,1 έτη Αγόρια > Κορίτσια 4,2/10 5 /έτος Επιπολασμός στις ηλικίες 1-5: 9,3, 6-10: 7,3, 11-14: 4,1 Εποχιακή διακύμανση 2,16/10 5 /έτος Επίπτωση: 5,8 (αγόρια) και 3,42 κορίτσια <2 ετών Συντομεύσεις: GPRD: General Practice Research Database, OMIS: Oxford Medical Information System, ICD-9: International Classification of Diseases 9 th Edition, ICIS: Intercontinental Childhood ITP Study Group.

Αυτοάνοση Θρομβοπενία

Αυτοάνοση Θρομβοπενία ΤΟΜΟΣ 1 - ΤΕΥΧΟΣ 2 ΙΟΥΛΙΟΣ - ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010 ISSN: 1108-2682 Διευθυντής Σύνταξης: Καθηγητής Φώτης Ν. Μπερής Συνεκδότες: Καθηγητής Νικόλαος Κ. Ζούμπος, Καθηγήτρια Ελένη A. Παπαδάκη Αυτοάνοση Θρομβοπενία

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες

Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες Κλινικοεργαστηριακή Εκπαίδευση στην Αιματολογία Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες 12-13 Σεπτεμβρίου 2014 Διοργάνωση Ίδρυμα Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας και Αιματολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 2013: Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα

Ενότητα 2013: Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα Κλινικοεργαστηριακή Εκπαίδευση στην Αιματολογία Ενότητα 2013: Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα 27-28 Σεπτεμβρίου 2013 Διοργάνωση Ίδρυμα Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας και Αιματολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής

Διαβάστε περισσότερα

Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο

Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο 10 η Ημερίδα Ελληνικής Εταιρίας Αιμαφαίρεσης Αντιφωσφολιπιδικό Σύνδρομο Δημήτριος Ε. Μπούτσης Διευθυντής Αιματολογικής Κλινικής Ναυτικού Νοσοκομείου Αθηνών Ορισμός Αντιφωσφολιπιδικού Συνδρόμου Αρτηριακή

Διαβάστε περισσότερα

Επίκτητη Ανοσιακή Απάντηση (χυμικό σκέλος) Β λεμφοκύτταρα

Επίκτητη Ανοσιακή Απάντηση (χυμικό σκέλος) Β λεμφοκύτταρα Επίκτητη Ανοσιακή Απάντηση (χυμικό σκέλος) Β λεμφοκύτταρα φυσική ή μη ειδική ανοσία δεν απαιτεί προηγούμενη έκθεση στο παθογόνο και δεν διαθέτει μνήμη. σε επίκτητη ή ειδική ανοσία χυμική ανοσία με παραγωγή

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ. Μαρία Γκανίδου Νοσοκομειακή Υπηρεσία Αιμοδοσίας ΓΝΘ Γ.Παπανικολάου

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ. Μαρία Γκανίδου Νοσοκομειακή Υπηρεσία Αιμοδοσίας ΓΝΘ Γ.Παπανικολάου ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΑΥΤΟΑΝΟΣΗΣ ΑΙΜΟΛΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ Μαρία Γκανίδου Νοσοκομειακή Υπηρεσία Αιμοδοσίας ΓΝΘ Γ.Παπανικολάου Αυτοάνοση Αιμολυτική Αναιμία (ΑΑΑ) 1.Αυξημένη καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ. Η Αιμοδοσία το 2010

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ. Η Αιμοδοσία το 2010 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Α Κ Α Δ Η Μ Ι Α Α Ι Μ Ο Δ Ο Σ Ι Α Σ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ Η Αιμοδοσία το 2010 Αθηνα, 31 Μαΐου-4 Ιουνίου 2010 Ανατολικό (Μεγάλο) Αμφιθέατρο Γ.Ν.Α.

Διαβάστε περισσότερα

Προβλήματα σχετιζόμενα με την τυποποίηση αντιγόνων Ι

Προβλήματα σχετιζόμενα με την τυποποίηση αντιγόνων Ι Β Προβλήματα Φαινότυπος Β(Α): ασθενής αντίδραση με αντι-α, έντονη αντίδραση με αντι-β, και ο ορός αντιδρά με ερυθρά Α₁. Ο αντιορός Α περιέχει τον κλώνο ΜΗΟ4? Επίκτητος Β φαινότυπος: έντονη αντίδραση με

Διαβάστε περισσότερα

Ο ρόλος της αιμαφαίρεσης στην μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων. Παναγιώτης Τσιριγώτης

Ο ρόλος της αιμαφαίρεσης στην μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων. Παναγιώτης Τσιριγώτης Ο ρόλος της αιμαφαίρεσης στην μεταμόσχευση αιμοποιητικών κυττάρων Παναγιώτης Τσιριγώτης Αιμαφαίρεση και Μεταμόσχευση Λήψη του μοσχεύματος Αντιμετώπιση επιπλοκών Αντιμετώπιση νόσου του μοσχεύματος έναντι

Διαβάστε περισσότερα

Ανοσιακή απάντηση (immune response)

Ανοσιακή απάντηση (immune response) Ανοσιακή απάντηση (immune response) Το σύνολο των μηχανισμών που καθιστούν τον οργανισμό ικανό να αναγνωρίζει,να εξουδετερώνει και να απομακρύνει κάθε ξένη ουσία προς αυτόν χαρακτηρίζεται ως ανοσία. Αποτέλεσμα

Διαβάστε περισσότερα

Μεταβολικές ανάγκες ανοσοκυττάρων

Μεταβολικές ανάγκες ανοσοκυττάρων Μεταβολικές ανάγκες ανοσοκυττάρων Στέργιος Κατσιουγιάννης PhD Μεταδιδακτορικός συνεργάτης Χαροκόπειο Πανεπιστήµιο Τµήµα Επιστήµης ιαιτολογίας και ιατροφής Μεταβολισµός και Ανοσολογία Ιστορικά το καλύτερο

Διαβάστε περισσότερα

ANOΣΟΓΗΡΑΝΣΗ. Ιωάννα Οικονοµίδου. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιατρικής Πανεπιστηµίου Αθηνών

ANOΣΟΓΗΡΑΝΣΗ. Ιωάννα Οικονοµίδου. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιατρικής Πανεπιστηµίου Αθηνών ANOΣΟΓΗΡΑΝΣΗ Ιωάννα Οικονοµίδου Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιατρικής Πανεπιστηµίου Αθηνών Το ανοσιακό σύστηµα θεωρείται αποφασιστικός παράγοντας για την διατήρηση της υγείας και την επιβίωση στους ηλικιωµένους

Διαβάστε περισσότερα

ΕΑΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ Ε.Α.Ε.

ΕΑΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ Ε.Α.Ε. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΑΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΟΣ Ε.Α.Ε. ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑ 24, 25 και 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 ΑLEXANDER BEACH HOTEL ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ Πρόε δροσ: Μαρία Παπαϊωάννου

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογικές λειτουργίες κυττάρων αίματος Κλινική και εργαστηριακή αξιολόγηση αιματολογικών παθήσεων. Μαθήματα Παθοφυσιολογίας

Φυσιολογικές λειτουργίες κυττάρων αίματος Κλινική και εργαστηριακή αξιολόγηση αιματολογικών παθήσεων. Μαθήματα Παθοφυσιολογίας Φυσιολογικές λειτουργίες κυττάρων αίματος Κλινική και εργαστηριακή αξιολόγηση αιματολογικών παθήσεων Μαθήματα Παθοφυσιολογίας Φυσιολογική λειτουργία κυττάρων αίματος Ερυθρά αιμοσφαίρια, κύτταρα χωρίς πυρήνα

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΙΚΤΕΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΜΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΣΟΒΑΡΟ ΒΡΟΓΧΙΚΟ ΑΣΘΜΑ

ΔΕΙΚΤΕΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΜΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΣΟΒΑΡΟ ΒΡΟΓΧΙΚΟ ΑΣΘΜΑ ΔΕΙΚΤΕΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗΣ ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΜΗ ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΣΟΒΑΡΟ ΒΡΟΓΧΙΚΟ ΑΣΘΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΤΣΑΟΥΝΟΥ ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΜΟΝΑΔΑ ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ- Κ.Ε.Θ. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Διαβάστε περισσότερα

Κλαίρη Μ. Εργασία στη Βιολογία Α'2 Λυκείου

Κλαίρη Μ. Εργασία στη Βιολογία Α'2 Λυκείου Κλαίρη Μ. Εργασία στη Βιολογία Α'2 Λυκείου Διαβήτης. Ακούμε καθημερίνα γύρω μας πως εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο πάσχουν από διαβήτη ή παχυσαρκία. Όμως, τι πραγματικά είναι αυτό; Τι ειναι ο σακχαρώδης

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ Πτυχιακή Εργασία Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D σχετιζόμενα με το βρογχικό άσθμα στα παιδιά και στους έφηβους Κουρομπίνα Αλεξάνδρα Λεμεσός [2014] i ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

Ψαλλίδας Ιωάννης, Μαγκούτα Σοφία, Παππάς Απόστολος, Μόσχος Χαράλαµπος, Βαζακίδου Μαρία Ελένη, Χαράλαµπος Ρούσσος, Σταθόπουλος Γέωργιος, Καλοµενίδης

Ψαλλίδας Ιωάννης, Μαγκούτα Σοφία, Παππάς Απόστολος, Μόσχος Χαράλαµπος, Βαζακίδου Μαρία Ελένη, Χαράλαµπος Ρούσσος, Σταθόπουλος Γέωργιος, Καλοµενίδης Ψαλλίδας Ιωάννης, Μαγκούτα Σοφία, Παππάς Απόστολος, Μόσχος Χαράλαµπος, Βαζακίδου Μαρία Ελένη, Χαράλαµπος Ρούσσος, Σταθόπουλος Γέωργιος, Καλοµενίδης Ιωάννης µορφή κακοήθειας που αναπτύσεται από

Διαβάστε περισσότερα

Υποπλαστικά Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα. Έλενα Σολωμού Αιματολόγος Επικ. Καθηγήτρια Παθολ.-Αιματολογίας Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Πατρών

Υποπλαστικά Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα. Έλενα Σολωμού Αιματολόγος Επικ. Καθηγήτρια Παθολ.-Αιματολογίας Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Πατρών Υποπλαστικά Μυελοδυσπλαστικά Σύνδρομα Έλενα Σολωμού Αιματολόγος Επικ. Καθηγήτρια Παθολ.-Αιματολογίας Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Πατρών ΜΔΣ Κλωνικη αιμοποίηση Μη αποτελεσματκή διαφοροποίηση πενίες Αυξημένος

Διαβάστε περισσότερα

Η Αιμοδοσία το 2014 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ

Η Αιμοδοσία το 2014 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ Η Αιμοδοσία το 2014 Υπό την Αιγίδα του Ε.ΚΕ.Α. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 19-21 Ιουνίου 2014 Γραφεία Ιδρύματος Ελληνικής

Διαβάστε περισσότερα

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ. Λουκία Βασιλείου

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ. Λουκία Βασιλείου ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΦΗΒΙΚΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ: ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ Λουκία Βασιλείου 2010646298 Επιβλέπουσα καθηγήτρια: Δρ.

Διαβάστε περισσότερα

Επιτυχής χορήγηση βινκριστίνης σε ασθενή με σύνδρομο Evans

Επιτυχής χορήγηση βινκριστίνης σε ασθενή με σύνδρομο Evans ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ 2 Επιτυχής χορήγηση βινκριστίνης σε ασθενή με σύνδρομο Evans Δημητριάδου Μερόπη Οικονόμου Μαρίνα Εισαγωγή Το σύνδρομο Evans ορίζεται ως η ταυτόχρονη ή διαδοχική συνύπαρξη

Διαβάστε περισσότερα

Πρόλογος Ομότ. Καθηγητού κου Μαραγκουδάκη...v Πρόλογος της συγγραφέως...vii. Καμπύλες δόσης - ανταπόκρισης... 3. Μηχανισμοί δράσης των φαρμάκων 9

Πρόλογος Ομότ. Καθηγητού κου Μαραγκουδάκη...v Πρόλογος της συγγραφέως...vii. Καμπύλες δόσης - ανταπόκρισης... 3. Μηχανισμοί δράσης των φαρμάκων 9 Περιεχόμενα Πρόλογος Ομότ. Καθηγητού κου Μαραγκουδάκη...v Πρόλογος της συγγραφέως...vii Κεφάλαιο 1 2 3 4 Εισαγωγή 1 Καμπύλες δόσης - ανταπόκρισης.... 3 Μηχανισμοί δράσης των φαρμάκων 9 1 Δράση μέσω φυσικοχημικών

Διαβάστε περισσότερα

Η Αιμοδοσία το 2011 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ

Η Αιμοδοσία το 2011 ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΟΥΣ Η Αιμοδοσία το 2011 Η Αιμοδοσία το 2011 Αθηνα, 2-4 Ιουνίου 2011 ΔΩΜΑ, Π.Γ.Ν. «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» 1 ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

Interactions between diet-derived phytoestrogens and bone-related genes

Interactions between diet-derived phytoestrogens and bone-related genes Αλληλεπιδράσεις φυτο-οιστρογόνων της διατροφής με γονίδια που εμπλέκονται στον μεταβολισμό των οστών Ρωξάνη Τέντα Roxane Tenta Assistant Prof. in Human Physiology Interactions between diet-derived phytoestrogens

Διαβάστε περισσότερα

CD8 T-κυτταρολυτική απάντηση στον καρκίνο του πνεύμονα

CD8 T-κυτταρολυτική απάντηση στον καρκίνο του πνεύμονα CD8 T-κυτταρολυτική απάντηση στον καρκίνο του πνεύμονα Μαρία Ζαμανάκου Βιολόγος-Υποψήφια Διδάκτωρ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Θεωρία ανοσοδιαμόρφωσης του καρκίνου

Διαβάστε περισσότερα

Ποικιλίες RhD - Σύγχρονη προσέγγιση κατά τις μεταγγίσεις. M. Ξημέρη, ειδικ. Αιματολογίας

Ποικιλίες RhD - Σύγχρονη προσέγγιση κατά τις μεταγγίσεις. M. Ξημέρη, ειδικ. Αιματολογίας Ποικιλίες RhD - Σύγχρονη προσέγγιση κατά τις μεταγγίσεις M. Ξημέρη, ειδικ. Αιματολογίας Εισαγωγή Σύστημα RhD : - αναγνωρίστηκε το 1939 - το πιο σημαντικό κλινικά σύστημα μετά το ΑΒΟ - προκαλεί αιμολυτικές

Διαβάστε περισσότερα

ΚΟΙΝΗ ΠΟΙΚΙΛΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ (ΚΠΑΑ) Common Variable Immunodeficiency (CVID)

ΚΟΙΝΗ ΠΟΙΚΙΛΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ (ΚΠΑΑ) Common Variable Immunodeficiency (CVID) INTERNATIONAL PATIENT ORGANISATION FOR PRIMARY IMMUNODEFICIENCIES ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΙΣ ΑΝΟΣΟANΕΠΑΡΚΕΙΕΣ ΚΟΙΝΗ ΠΟΙΚΙΛΗ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ (ΚΠΑΑ) Common Variable Immunodeficiency (CVID)

Διαβάστε περισσότερα

ΚΥΗΣΗ & ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

ΚΥΗΣΗ & ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ Ελένη Κομνηνού, Ρευματολόγος, Επιστημονικά Υπεύθυνη Ρευματολογικού Τμήματος ΙΑΣΩ General ΚΥΗΣΗ & ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ Οι ρευματικές παθήσεις αφορούν,σε ένα μεγάλο ποσοστό, νέες γυναίκες που βρίσκονται σε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΚΑΠΝΙΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ Ονοματεπώνυμο Φοιτήτριας: Χριστοφόρου Έλενα

Διαβάστε περισσότερα

Monday 26 January2015

Monday 26 January2015 Πρόγραμμα Monday 26 January2015 09:30 10:00 Arrival of participants, Registration 10:00 10:30 Welcome and Introduction: Presentation of the Institution and group activities V. Georgoulias, D. Mavroudis

Διαβάστε περισσότερα

Ψαλτοπούλου Θεοδώρα, Παθολόγος, Επίκ. Καθηγήτρια Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών

Ψαλτοπούλου Θεοδώρα, Παθολόγος, Επίκ. Καθηγήτρια Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών Ψαλτοπούλου Θεοδώρα, Παθολόγος, Επίκ. Καθηγήτρια Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών Συσχέτιση της σωματικής δραστηριότητας (ΣΔ) με τον κίνδυνο για νεοπλασίες

Διαβάστε περισσότερα

Speakers Index Ευρετήριο Ομιλητών

Speakers Index Ευρετήριο Ομιλητών Speakers Index Ευρετήριο Ομιλητών Γρηγοριάδης Ν. Αν. Καθηγητής Νευρολογίας, Ιατρική Σχολή, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Δαρδιώτης Ε. Λέκτορας Νευρολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Διαβάστε περισσότερα

Η ΕΠΙ ΡΑΣΗ ΙΝΩΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΝΤΕΡΙΚΟ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟ ΩΣ ΣΤΟΧΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΣΤΗ ΝΟΣΟ ΤΟΥ CROHN

Η ΕΠΙ ΡΑΣΗ ΙΝΩΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΝΤΕΡΙΚΟ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟ ΩΣ ΣΤΟΧΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΣΤΗ ΝΟΣΟ ΤΟΥ CROHN ΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΡΑΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ιατµηµατικό Μεταπτυχιακό Πρόγραµµα Σπουδών «Κλινική Φαρµακολογία και Θεραπευτική» Η ΕΠΙ ΡΑΣΗ ΙΝΩΤΙΚΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΟΝ ΕΝΤΕΡΙΚΟ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΟ ΩΣ ΣΤΟΧΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΩΣ «ΔΙΑΒAΖΕΤΑΙ» Η ΓΕΝΙΚH AIΜΑΤΟΣ. Φυσιολογικές τιμές αιματολογικών παραμέτρων

ΠΩΣ «ΔΙΑΒAΖΕΤΑΙ» Η ΓΕΝΙΚH AIΜΑΤΟΣ. Φυσιολογικές τιμές αιματολογικών παραμέτρων ΠΩΣ «ΔΙΑΒAΖΕΤΑΙ» Η ΓΕΝΙΚH AIΜΑΤΟΣ Μ. Οικονόμου Εισαγωγή Η «γενική αίματος» αποτελεί τη συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη εξέταση στην παιδιατρική κλινική πράξη. Ο προσδιορισμός των αιματολογικών παραμέτρων

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ 14 Συνδυασμένη χορήγηση ενεργοποιημένου ανασυνδυασμένου παράγοντα VII και ενεργοποιημένου προθρομβινικού συμπλέγματος για την αντιμετώπιση απειλητικής αιμορραγίας

Διαβάστε περισσότερα

ΚΟΙΝΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΥΕΛΟΔΥΣΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΥΕΛΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ & ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΟΠΑΘΕΙΩΝ

ΚΟΙΝΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΥΕΛΟΔΥΣΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΥΕΛΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ & ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΟΠΑΘΕΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΟΙΝΗ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΜΥΕΛΟΔΥΣΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ ΚΑΙ ΜΥΕΛΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ & ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΙΜΟΣΦΑΙΡΙΝΟΠΑΘΕΙΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014 Ξενοδοχείο

Διαβάστε περισσότερα

Αντιγόνα & Ανοσοσφαιρίνες

Αντιγόνα & Ανοσοσφαιρίνες Αντιγόνα & Ανοσοσφαιρίνες Ανοσολογικά χαρακτηριστικά των αντιγόνων I Τα αντιγόνα είναι ουσίες ικανές να επάγουν ειδική ανοσιακή απάντηση (ανοσογόνα) Ανοσογονικότητα (immunogenicity) ικανότητα επαγωγής

Διαβάστε περισσότερα

Λεμφώματα πνεύμονα (συνέχεια) Πηνελόπη Κορκολοπούλου Επ. Καθηγήτρια Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής Πανεπιστημίου Αθηνών

Λεμφώματα πνεύμονα (συνέχεια) Πηνελόπη Κορκολοπούλου Επ. Καθηγήτρια Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής Πανεπιστημίου Αθηνών Λεμφώματα πνεύμονα (συνέχεια) Πηνελόπη Κορκολοπούλου Επ. Καθηγήτρια Εργαστήριο Παθολογικής Ανατομικής Πανεπιστημίου Αθηνών Αγγειοκεντρική ανοσοϋπερπλαστική νόσος / λέμφωμα πνεύμονος ΕΒV B T/NΚ Λεμφωματώδης

Διαβάστε περισσότερα

ΟΞΕΙΕΣ ΥΠΕΡΓΛΥΚΑΙΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΟΞΕΙΕΣ ΥΠΕΡΓΛΥΚΑΙΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΟΞΕΙΕΣ ΥΠΕΡΓΛΥΚΑΙΜΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΚΩΤΣΑ ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΔΙΑΒΗΤΗ, ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ Α ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΧΕΠΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗ ΚΕΤΟΞΕΩΣΗ ΥΠΕΡΓΛΥΚΑΙΜΙΚΟ ΥΠΕΡΩΣΜΩΤΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΕΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΑΡΧΕΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΡΧΕΣ ΑΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΑΝΟΣΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Χρειάζεται η µελέτη της ανοσολογία; Εµβόλια Άµυνα κατά µικροοργανισµών Ανοσολογικές ασθένειες Αλλεργίες - υπερευαισθησίες, αυτοανοσίες, ανοσοανεπάρκειες,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΙΔΗΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΕΦΡΟΛΟΓΟΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΙΔΗΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΕΦΡΟΛΟΓΟΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΟΙΔΗΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΕΦΡΟΛΟΓΟΣ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΟΡΙΣΜΟΙ οίδηµα ορίζεται η αύξηση του όγκου του υγρού του διάµεσου χώρου, η οποία οδηγεί συνήθως σε εµφανή διόγκωση ιστών για να διαπιστωθεί

Διαβάστε περισσότερα

Πανθηλωμάτωση ουροδόχου κύστεως Πολλαπλές TUR η ριζική κυστεκτομή

Πανθηλωμάτωση ουροδόχου κύστεως Πολλαπλές TUR η ριζική κυστεκτομή Πανθηλωμάτωση ουροδόχου κύστεως Πολλαπλές TUR η ριζική κυστεκτομή ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ MD,MSc,FEBU ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΣ Β, ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ Α.Ο.Ν.Α Θεωρίες προέλευσης της πολλαπλότητας των όγκων

Διαβάστε περισσότερα

Νόσημα: Άσθμα. Επιστημονικός Υπεύθυνος: Καθηγητής Χρήστος Λιονής UNIVERSITY OF CRETE FACULTY OF MEDICINE ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Νόσημα: Άσθμα. Επιστημονικός Υπεύθυνος: Καθηγητής Χρήστος Λιονής UNIVERSITY OF CRETE FACULTY OF MEDICINE ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ «Ανάπτυξη 13 Κατευθυντήριων Οδηγιών Γενικής Ιατρικής για τη διαχείριση των πιο συχνών νοσημάτων και καταστάσεων υγείας στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας», Κωδικός MIS: 464637 Νόσημα: Άσθμα Ομάδα εργασίας:

Διαβάστε περισσότερα

Ισορροπίες: βασική γνώση & εξελίξεις στην αιματολογία. Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013 Ξενοδοχείο Du Lac, Ιωάννινα. Επιστημονικό Πρόγραμμα

Ισορροπίες: βασική γνώση & εξελίξεις στην αιματολογία. Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013 Ξενοδοχείο Du Lac, Ιωάννινα. Επιστημονικό Πρόγραμμα ΟΡΓΑΝΩΣΗ: Αιματολογική Κλινική & Β' Παθολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Εταιρεία Παθολογίας Βορειοδυτικής Ελλάδος Υπό την αιγίδα των: Ελληνικής Πανεπιστημίου Ιατρικού Συλλόγου Αιματολογικής

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Αιματολογικό Τμήμα Παθολογικής Κλινικής Πανεπιστημίου Πατρών Αιματολογική Κλινική Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ στην αιματολογική διάγνωση 21-23 ΣΕΠΤ. 2012 ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Θα χορηγηθούν

Διαβάστε περισσότερα

ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΑ ΑΠΟ ΗΠΑΡΙΝΗ ΤΥΠΟΥ ΙΙ (ΗΙΤ-ΙΙ)

ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΑ ΑΠΟ ΗΠΑΡΙΝΗ ΤΥΠΟΥ ΙΙ (ΗΙΤ-ΙΙ) ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΑ ΑΠΟ ΗΠΑΡΙΝΗ ΤΥΠΟΥ ΙΙ (ΗΙΤ-ΙΙ) ΑΝΘΗ Σ. ΤΡΑΥΛΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΘΡΟΜΒΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΙΜΟΡΡΑΓΙΚΩΝ ΔΙΑΘΕΣΕΩΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΙΚΟΥ Η ΗΠΑΡΙΝΗ Ειναι το φάρμακο εκλογής όταν απαιτείται

Διαβάστε περισσότερα

Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία

Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία υγιών εθελοντών Κ. Καράτζη, PhD (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο) Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής

Διαβάστε περισσότερα

Ερυθρά. Κύτταρα του Αίµατος. Για την ταυτοποίηση και τον χαρακτηρισµό των βλαστικών κυττάρων του αίµατος χρησιµοποιούνται λειτουργικά test

Ερυθρά. Κύτταρα του Αίµατος. Για την ταυτοποίηση και τον χαρακτηρισµό των βλαστικών κυττάρων του αίµατος χρησιµοποιούνται λειτουργικά test Μυελική Αιµοποίηση & Ερυθρά Σειρά Ερυθρά Λευκά Αιµοπετάλια Κύτταρα 45% 2.5 λίτρα Αίµα Πλάσµα 55% 3 λίτρα Νερό (93%) Ηλεκτρολύτες (

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΕΡ-IgM. Hyper-IgM Syndrome (HIgM)

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΕΡ-IgM. Hyper-IgM Syndrome (HIgM) INTERNATIONAL PATIENT ORGANISATION FOR PRIMARY IMMUNODEFICIENCIES ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΣΘΕΝΩΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΕΙΣ ΑΝΟΣΟANΕΠΑΡΚΕΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΥΠΕΡ-IgM Hyper-IgM Syndrome (HIgM) ΑΡΜΟΝΙΑ Σύλλογος Φίλων Ασθενών

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ. Πτυχιακή Εργασία

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ. Πτυχιακή Εργασία ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ Πτυχιακή Εργασία ΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΕ ΩΝ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΑΙΤΙΩΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗΣ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΨΥΧΟΓΕΝΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ Γεωργία Χαραλάµπους Λεµεσός

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙΔΕΣ

ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 5 ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β ) ΣΑΒΒΑΤΟ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2013 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Θέμα Α Μονάδες 25 Α1.

Διαβάστε περισσότερα

Δρ Ελευθερία Ελμίνα Λευκού Αιματολόγος. Εξειδικευθείσα στην Αιμόσταση Αιματολογία κυήσεως Στο Guy s & St Thomas hospital, London, UK

Δρ Ελευθερία Ελμίνα Λευκού Αιματολόγος. Εξειδικευθείσα στην Αιμόσταση Αιματολογία κυήσεως Στο Guy s & St Thomas hospital, London, UK ΙΜΕΘΑ Αθήνα 10 12/4/2014 Δρ Ελευθερία Ελμίνα Λευκού Αιματολόγος Εξειδικευθείσα στην Αιμόσταση Αιματολογία κυήσεως Στο Guy s & St Thomas hospital, London, UK Δεν υπάρχουν προοπτικές τυχαιοποιημένες μελέτες

Διαβάστε περισσότερα

Ανοσορυθµιστικά φάρµακα

Ανοσορυθµιστικά φάρµακα Κατερίνα Τυλιγάδα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Φαρµακολογίας Ανοσορυθµιστικά φάρµακα Ανοσορυθµιστικά φάρµακα Τροποποίηση του ανοσοποιητικού συστήµατος Ανοσοτροποιητές Ανοσοκατασταλτικά Ανοσοδιεγερτικά Ανοσοκατασταλτικά

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗΣ. Καλλιόπη Ζάχου. 12 Ο Πανελλήνιο Ηπατολογικό Συνέδριο. Παθολόγος Παθολογική Κλινική & Ερευνητικό Εργαστήριο Παν/μίου Θεσσαλίας

ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗΣ. Καλλιόπη Ζάχου. 12 Ο Πανελλήνιο Ηπατολογικό Συνέδριο. Παθολόγος Παθολογική Κλινική & Ερευνητικό Εργαστήριο Παν/μίου Θεσσαλίας ΣΥΝΔΡΟΜΑ ΕΠΙΚΑΛΥΨΗΣ Καλλιόπη Ζάχου Παθολόγος Παθολογική Κλινική & Ερευνητικό Εργαστήριο Παν/μίου Θεσσαλίας 12 Ο Πανελλήνιο Ηπατολογικό Συνέδριο Χανιά 12-15 Μαΐου 2011 ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΛΕΥΧΑΙΜΙΕΣ. Λ.Β. Αθανασίου

ΛΕΥΧΑΙΜΙΕΣ. Λ.Β. Αθανασίου ΛΕΥΧΑΙΜΙΕΣ Λ.Β. Αθανασίου ΟΡΙΣΜΟΙ Λευχαιμίες Κακοήθη νεοπλάσματα των πρόδρομων αιμοκυττάρων του μυελού των oστών. Ατελής διαφοροποίηση οδηγεί σε πολλαπλασιασμό μη ώριμων (και μη λειτουργικών) κυττάρων.

Διαβάστε περισσότερα

Οργανωτική Επιτροπή. Θεματολογία

Οργανωτική Επιτροπή. Θεματολογία Οργανωτική Επιτροπή Πρόεδρος: Μέλη: Λάζαρος Σακκάς Ιωάννης Αλεξίου Αρετή Βαρνά Χαράλαμπος Γεροδήμος Αλέξιος Ηλιόπουλος Αθανάσιος Ζιώγας Χριστίνα Κατσιάρη Αθανάσιος Κουτρούμπας Γεωργία Μπαρούτα Θεοδώρα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Γνώσεις, στάσεις και ποιότητα ζωής σε ασθενείς με λέμφωμα Οι ασθενείς που πάσχουν από λέμφωμα στην Ελλάδα εμφανίζονται ελλιπώς ενημερωμένοι σχετικά με ζητήματα που αφορούν στην

Διαβάστε περισσότερα

Γνωρίζετε για τις μεταγγίσεις των ερυθρών αιμοσφαιρίων

Γνωρίζετε για τις μεταγγίσεις των ερυθρών αιμοσφαιρίων Σκοπός του φυλλαδίου δεν είναι να αντικαταστήσει τις συμβουλές του γιατρού σας, ο οποίος σας εξέτασε και διέγνωσε την πάθησή σας. Μη διστάσετε να ρωτήσετε το γιατρό ή νοσηλευτή σας για ο,τιδήποτε που τυγχάνει

Διαβάστε περισσότερα

Αναιμία. Σταυρούλα Τσιάρα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας

Αναιμία. Σταυρούλα Τσιάρα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας Αναιμία Σταυρούλα Τσιάρα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Παθολογίας Αναιμία Μειωμένα ερυθροκύτταρα Μειωμένη αιμοσφαιρίνη Η αναιμία είναι Σύμπτωμα! Προσδιορισμός της υποκείμενης νόσου -αιτιολογίας Προσδιορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΓΙΑΓΚΙΝΗ ΧΗΜΙΚΟΥ Μελέτη των ιστολογικών και βιοχημικών αλλοιώσεων

Διαβάστε περισσότερα

94 95 96 97 98 Ο ρόλος της αγγειογένεσης στη μετάσταση Η νεοαγγείωση αποτελεί ένα απαραίτητο τμήμα της ογκογόνου διεργασίας που διασφαλίζει τη γρηγορότερη και ανεμπόδιστη ανάπτυξη του όγκου. Η λειτουργική

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ Από την καρδιοπνευμονική στην καρδιοεγκεφαλική αναζωογόνηση ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΠΗΣ Μαρία Ι. Σεφέρου Ειδικευόμενη Καρδιολογίας Σισμανόγλειο Γ.Ν.Α. ΑΝΑΚΟΠΗ Ηλεκτρική Φάση Κυκλοφορική Φάση Μεταβολική Φάση ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ (δηλ. ισχυρή απόδειξη υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα στην ακόλουθη λίστα θεραπειών)

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΜΙΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ (δηλ. ισχυρή απόδειξη υποστηρίζει την αποτελεσματικότητα στην ακόλουθη λίστα θεραπειών) ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ MASCC/ISOO ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΒΑΣΙΖΟΜΕΝΕΣ ΣΕ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΛΕΝΝΟΓΟΝΙΤΙΔΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥ: 7 Νοεμβρίου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ 1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ 1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ 1 ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΘΕΜΑ 1 ο Α. Ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής 1. γ 2. α 3. β 4. δ 5. δ Β. Ερωτήσεις σωστού - λάθους 1. Σωστό 2. Λάθος 3. Λάθος 4. Λάθος 5. Σωστό ΘΕΜΑ

Διαβάστε περισσότερα

Φλεγμονωδης πολυσυστηματικη αυτόάνοση νοσος που αφορα συχνοτερα νεες γυναικες αναπαραγωγικης ηλικιας.

Φλεγμονωδης πολυσυστηματικη αυτόάνοση νοσος που αφορα συχνοτερα νεες γυναικες αναπαραγωγικης ηλικιας. Φλεγμονωδης πολυσυστηματικη αυτόάνοση νοσος που αφορα συχνοτερα νεες γυναικες αναπαραγωγικης ηλικιας. Ηλίας Κουρής - Ρευματολόγος Η κλινική εικόνα της πάθησης περιλαμβάνει την παρουσια γενικων συμπτωματων

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ Πτυχιακή Διατριβή Επιβλέπουσα καθηγήτρια: Κα Παναγιώτα Ταμανά ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΙΣ ΑΤΟΜΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα

είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι τα αυτοάνοσα νοσήματα Χ.Μ. Μουτσόπουλος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών ο ανοσολογικό (αμυντικό) σύστημα έχει σκοπό την προστασία του οργανισμού από ξένους εισβολείς, όπως είναι τα

Διαβάστε περισσότερα

18 η Διεθνής Διημερίδα Ηπατίτιδας Β & C Μέρος έκτο: Οι μελέτες του ΚΕΕΛΠΝΟ Επόμενα Βήματα και Προοπτικές 30-1-2011

18 η Διεθνής Διημερίδα Ηπατίτιδας Β & C Μέρος έκτο: Οι μελέτες του ΚΕΕΛΠΝΟ Επόμενα Βήματα και Προοπτικές 30-1-2011 18 η Διεθνής Διημερίδα Ηπατίτιδας Β & C Μέρος έκτο: Οι μελέτες του ΚΕΕΛΠΝΟ Επόμενα Βήματα και Προοπτικές 30-1-2011 Καθηγητής Γεώργιος N. Νταλέκος Δ/ντής Παθολογικής Κλινικής και Ερευνητικού Εργαστηρίου

Διαβάστε περισσότερα

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ. Φυσικοθεραπευτής Certified Schroth Therapist Certified SEAS Therapist McKenzie Therapist PT, MSc

ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ. Φυσικοθεραπευτής Certified Schroth Therapist Certified SEAS Therapist McKenzie Therapist PT, MSc ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΒΙΔΑΣ Φυσικοθεραπευτής Certified Schroth Therapist Certified SEAS Therapist McKenzie Therapist PT, MSc Εξειδικευμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στον τύπο της σκολίωσης Τρισδιάστατη αυτοδιόρθωση

Διαβάστε περισσότερα

Δ. Ιακωβίδης. Πνευμονολόγος Aν. Διευθυντής Μονάδα επεμβατικής Πνευμονολογίας Γ.Π.Ν. «Γ. Παπανικολάου

Δ. Ιακωβίδης. Πνευμονολόγος Aν. Διευθυντής Μονάδα επεμβατικής Πνευμονολογίας Γ.Π.Ν. «Γ. Παπανικολάου Δ. Ιακωβίδης Πνευμονολόγος Aν. Διευθυντής Μονάδα επεμβατικής Πνευμονολογίας Γ.Π.Ν. «Γ. Παπανικολάου Νέα διαγνωστικά μέσα για τη λανθάνουσα φυματίωση Η στοχευμένη δοκιμασία δερματικής φυματινοαντίδρασης

Διαβάστε περισσότερα

Ο ρόλος της Αλδοστερόνης στην Αρτηριακή Υπέρταση. Γκαλιαγκούση Ευγενία Παθολόγος Β ΠΠ Κλινική ΑΠΘ Iπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης

Ο ρόλος της Αλδοστερόνης στην Αρτηριακή Υπέρταση. Γκαλιαγκούση Ευγενία Παθολόγος Β ΠΠ Κλινική ΑΠΘ Iπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Ο ρόλος της Αλδοστερόνης στην Αρτηριακή Υπέρταση Γκαλιαγκούση Ευγενία Παθολόγος Β ΠΠ Κλινική ΑΠΘ Iπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Ευεργετικά ωφέλη της θεραπείας µε ανταγωνιστές της αλδοστερόνης 30%

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΤΙΘΡΟΜΒΩΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ. Ανδρέας Μ. Λάζαρης ΠΓΝ «Αττικόν»

ΠΕΡΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΤΙΘΡΟΜΒΩΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ. Ανδρέας Μ. Λάζαρης ΠΓΝ «Αττικόν» ΠΕΡΙΕΓΧΕΙΡΗΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΝΤΙΘΡΟΜΒΩΤΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ Ανδρέας Μ. Λάζαρης ΠΓΝ «Αττικόν» Αντιπηκτική θεραπεία Βαλβιδοπάθειες προσθετικές βαλβίδες Κολπική μαρμαρυγή Φλεβική θρόμβωση πνευμονική εμβολή Γενικά

Διαβάστε περισσότερα

HIV λοίμωξη στα παιδιά: από τη θεραπεία... στην πρόληψη. Βάνα Παπαευαγγέλου ΑΤΤΙΚΟΝ 30/09/2014

HIV λοίμωξη στα παιδιά: από τη θεραπεία... στην πρόληψη. Βάνα Παπαευαγγέλου ΑΤΤΙΚΟΝ 30/09/2014 HIV λοίμωξη στα παιδιά: από τη θεραπεία... στην πρόληψη Βάνα Παπαευαγγέλου ΑΤΤΙΚΟΝ 30/09/2014 Περιεχόµενα Επιδηµιολογία HIV λοίµωξης (2014) ΟιόςHIV ιάγνωση κλινική εικόνα Θεραπεία Κάθετη µετάδοση: απο

Διαβάστε περισσότερα

Δωρεά Αρχέγονων Αιμοποιητικών Κυττάρων Γεργιανάκη Ειρήνη

Δωρεά Αρχέγονων Αιμοποιητικών Κυττάρων Γεργιανάκη Ειρήνη Δωρεά Αρχέγονων Αιμοποιητικών Κυττάρων Γεργιανάκη Ειρήνη Δωρεά Ομφαλικού Αίματος Τι είναι το ομφαλoπλακουντιακό αίμα; «Ομφαλοπλακουντιακό» ονομάζουμε το αίμα που μπορεί να ληφθεί από τον ομφάλιο λώρο και

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη διαγνωστική έρευνα

Εισαγωγή στη διαγνωστική έρευνα DEPARTMENT OF HYGIENE AND EPIDEMIOLOGY Εισαγωγή στη διαγνωστική έρευνα Κώστας Τσιλίδης, ktsilidi@cc.uoi.gr http://users.uoi.gr/ktsilidi/teaching Ιωαννίδης: κεφάλαιο 3 Ahlbom: κεφάλαιο 3, 4 Guyatt: κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΔΙΑΒΗΤΗ (ΕΛ.ΕΣ.ΜΕ.Δ) ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΣΤΟ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ 2014 24-26 Απριλίου 2014 Ξενοδοχείο Eden Beach Resort Ανάβυσσος Αττικής 1 Πέμπτη 24 Απριλίου 2014 (15.30-20.30)

Διαβάστε περισσότερα

ΗPV και Καρκίνος Δέρµατος. Ηλέκτρα Νικολαΐδου Επ. Καθηγήτρια Δερµατολογίας ΕΚΠΑ Νοσ. «Α. Συγγρός»

ΗPV και Καρκίνος Δέρµατος. Ηλέκτρα Νικολαΐδου Επ. Καθηγήτρια Δερµατολογίας ΕΚΠΑ Νοσ. «Α. Συγγρός» ΗPV και Καρκίνος Δέρµατος Ηλέκτρα Νικολαΐδου Επ. Καθηγήτρια Δερµατολογίας ΕΚΠΑ Νοσ. «Α. Συγγρός» ΓΕΝΗ HPV Α γένος: βλεννογόνοι αιτιολογική συσχέτιση µε καρκίνο τραχήλου µήτρας, πρωκτού, αιδοίου, πέους

Διαβάστε περισσότερα

Προδιαβήτης και µεταβολικό σύνδροµο

Προδιαβήτης και µεταβολικό σύνδροµο Προδιαβήτης και µεταβολικό σύνδροµο ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ Ι. Ιωαννίδης Παθολόγος Υπεύθυνος ιαβητολογικού Ιατρείου και Ιατρείου Παχυσαρκίας Κωνσταντοπούλειο Συγκρότηµα Γ.Ν.Ν.Ιωνίας«Αγία Όλγα» Προδιαβήτης

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΟΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΟΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ-ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΙΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΛΙΝΙΚΟΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ ΑΙΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΔΗΓΙΕΣ/ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΧΝΝ ΣΕ ΕΞΩΝΕΦΡΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ*

ΟΔΗΓΙΕΣ/ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΧΝΝ ΣΕ ΕΞΩΝΕΦΡΙΚΗ ΚΑΘΑΡΣΗ* ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΕΦΡΟΛΟΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΑΙΑΝΔΡΟΥ 15 11528 ΑΘΗΝΑ ΤΗΛ.: 2107298586 FAX: 2107237705 E-mail: nefreter@otenet.gr HELLENIC SOCIETY OF NEPHROLOGY 15 MEANDROU STR. ATHENS, 11528 GREECE TEL.: (+3021) 07298586

Διαβάστε περισσότερα

Παθογένεια της ΧΑΠ: νεώτερα δεδοµένα. Καθηγητής: : N.M.Σιαφάκας Ιατρική Σχολή Πανεπιστήµιο Κρήτης

Παθογένεια της ΧΑΠ: νεώτερα δεδοµένα. Καθηγητής: : N.M.Σιαφάκας Ιατρική Σχολή Πανεπιστήµιο Κρήτης Παθογένεια της ΧΑΠ: νεώτερα δεδοµένα Καθηγητής: : N.M.Σιαφάκας Ιατρική Σχολή Πανεπιστήµιο Κρήτης Ορισµός της ΧΑΠ Η Χρόνια αποφρακτική πνευµονοπάθεια (ΧΑΠ) χαρακτηρίζεται από απόφραξη των αεραγωγών, η οποία

Διαβάστε περισσότερα

17 η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ. ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΩΝ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 17th Winter Rheumatology Meeting of NW Greece

17 η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ. ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΩΝ ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 17th Winter Rheumatology Meeting of NW Greece Οργάνωση: Ρευματολογική Κλινική, Τμήμα Ιατρικής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Organized by: Rheumatology Clinic, Faculty of Medicine, School of Health Sciences, University of Ioannina Υπό την αιγίδα των Ελληνικής

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες

Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες Κλινικοεργαστηριακή Εκπαίδευση στην Αιματολογία Ενότητα 2014: Επίκτητες Αναιμίες 12-13 Σεπτεμβρίου 2014 Διοργάνωση Ίδρυμα Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας και Αιματολογική Κλινική Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

4. ΛΕΜΦΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. περιλαμβάνονται ο σπλήνας και ο θύμος αδένας (εικ.4.1). Το λεμφικό σύστημα είναι πολύ σημαντικό γιατί:

4. ΛΕΜΦΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. περιλαμβάνονται ο σπλήνας και ο θύμος αδένας (εικ.4.1). Το λεμφικό σύστημα είναι πολύ σημαντικό γιατί: ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 4. ΛΕΜΦΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ Το λεμφικό σύστημα αποτελείται από τα λεμφαγγεία, τη λέμφο και τους λεμφαδένες. Οι λεμφαδένες είναι δομές που αποτελούνται από εξειδικευμένη μορφή συνδετικού ιστού, το λεμφικό

Διαβάστε περισσότερα

Μήπως έχω λέμφωμα; Πώς θα το καταλάβω;

Μήπως έχω λέμφωμα; Πώς θα το καταλάβω; Πώς θα το καταλάβω; Το λέμφωμα είναι δυνητικά ιάσιμη νόσος Μήπως έχω λέμφωμα; Η έγκαιρη διάγνωση, σώζει ζωές Ο οδηγός αυτός έχει γραφτεί για να σας εφοδιάσει με πληροφορίες και συμβουλές, ώστε να αξιολογήσετε

Διαβάστε περισσότερα

HIV & Ca τραχήλου μήτρας. Άτομα μολυσμένα με HIV έχουν αυξημένη ροπή για την ανάπτυξη καρκίνου.

HIV & Ca τραχήλου μήτρας. Άτομα μολυσμένα με HIV έχουν αυξημένη ροπή για την ανάπτυξη καρκίνου. HIV & Ca τραχήλου μήτρας Άτομα μολυσμένα με HIV έχουν αυξημένη ροπή για την ανάπτυξη καρκίνου. ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ Πολλαπλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της κακοήθειας σε ασθενείς με AIDS. Οι

Διαβάστε περισσότερα

Τα αποτελέσματά μας δεν αποτελούν ελεγχόμενη μελέτη ή κλινική δοκιμή, αλλά στοιχεία μητρώου των ασθενών μας.

Τα αποτελέσματά μας δεν αποτελούν ελεγχόμενη μελέτη ή κλινική δοκιμή, αλλά στοιχεία μητρώου των ασθενών μας. CUMMULATINE SUCCESS SCORE % ΙΣΧΙΟ CUMMULATINE SUCCESS RATE % YΛΙΚΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΑΣΘΕΝΕΙΣ 42 ΑΝΔΡΕΣ 16 ΓΥΝΑΙΚΕΣ 26 ΗΛΙΚΙΑ 63.1 (42-92) ΥΨΟΣ 171 (162-191) Δ.Μ.Σ 36 (22-47) Το ποσοστό των ασθενών που αναφέρουν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΜΑ: Ο ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΜΑ: Ο ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΤΜΗΜΑ: ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΜΑ: Ο ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ ΠΟΥ ΥΠΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΣΕ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Σακχαρώδης Διαβήτης. Είναι η πιο συχνή μεταβολική νόσος στον άνθρωπο. Γανωτάκης Εμμανουήλ Καθηγητής Παθολογίας Πανεπιστήμιο Κρήτης

Σακχαρώδης Διαβήτης. Είναι η πιο συχνή μεταβολική νόσος στον άνθρωπο. Γανωτάκης Εμμανουήλ Καθηγητής Παθολογίας Πανεπιστήμιο Κρήτης Σακχαρώδης Διαβήτης Είναι η πιο συχνή μεταβολική νόσος στον άνθρωπο. Γανωτάκης Εμμανουήλ Καθηγητής Παθολογίας Πανεπιστήμιο Κρήτης Number of people with diabetes by IDF Region, 2013 IDF Diabetes Atlas.

Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟΥ ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ Γεωργία Γ. Πίτσιου,, MD, PhD Πνευμονολόγος Εντατικολόγος Μονάδα Αναπνευστικής Ανεπάρκειας ΑΠΘ ΑΓΓΕΙΟΔΙΑΣΤΑΛΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΟΝΑΣ Ανταγωνιστές

Διαβάστε περισσότερα

ΗΠΗΞΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ. Προκαταρτική φάση (ενδογενής & εξωγενής) 4 κύριες φάσεις

ΗΠΗΞΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ. Προκαταρτική φάση (ενδογενής & εξωγενής) 4 κύριες φάσεις ΗΠΗΞΗ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ Προκαταρτική φάση (ενδογενής & εξωγενής) 4 κύριες φάσεις Θρομβοσθενίνη Σύμφωνα με νεότερη ονοματολογία ως "θρομβοπλαστίνη" χαρακτηρίζεται ειδικά ο "ιστικός παράγοντας" που συμμετέχει

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ. Πτυχιακή Εργασία ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤ ΟΙΚΟΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ. Φοινίκη Αλεξάνδρου

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ. Πτυχιακή Εργασία ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤ ΟΙΚΟΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ. Φοινίκη Αλεξάνδρου ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΥΓΕΙΑΣ Πτυχιακή Εργασία ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤ ΟΙΚΟΝ ΝΟΣΗΛΕΙΑΣ Φοινίκη Αλεξάνδρου Λεμεσός 2014 ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΥΠΡΟΥ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΩΝ Τ- ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΓΟΝΙΔΙΟΥ Foxp3 ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ

ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΩΝ Τ- ΚΥΤΤΑΡΩΝ ΓΟΝΙΔΙΟΥ Foxp3 ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΑ Μονάδα Ανοσολογίας Καρκίνου, Εργαστήριο Ανοσολογίας-Ιστοσυμβατότητας Πνευμονολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας Τμήμα Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Tocilizumab: Ταχεία ή και µακροχρόνια σταθερή δράση - Έχουν κλινική σηµασία;

Tocilizumab: Ταχεία ή και µακροχρόνια σταθερή δράση - Έχουν κλινική σηµασία; Tocilizumab: Ταχεία ή και µακροχρόνια σταθερή δράση - Έχουν κλινική σηµασία; ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΖΥΓΟΥΡΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΟΣ IL- 6 IL- 6 mil- 6R gp13 gp13 Το Tocilizumab (TCZ) είναι το πρώτο ανασυνδυασµένο ανθρωποποιηµένο

Διαβάστε περισσότερα

Ρευματοειδής αρθρίτιδα

Ρευματοειδής αρθρίτιδα Ρευματοειδής αρθρίτιδα Μ.Ν. Μανουσάκης En. Καθηγητής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι μία χρόνια φλεγμονή των αρθρώσεων (Πιν. 1). Με τον όρο χρόνια φλεγμονή των αρθρώσεων,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΝΕΩΝ ΑΥΤΟΑΝΤΙΓΟΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΝΟΣΟΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΟΣΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΟΣΟΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ ΚΑΙ MALDI-TOF ΑΝΑΛΥΣΗΣ

ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΝΕΩΝ ΑΥΤΟΑΝΤΙΓΟΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΝΟΣΟΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΟΣΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΟΣΟΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ ΚΑΙ MALDI-TOF ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ: Κ.Α.Μ.Α ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ: Δ. Π. ΜΠΟΓΔΑΝΟΣ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΝΕΩΝ ΑΥΤΟΑΝΤΙΓΟΝΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΝΟΣΟΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΟΣΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΙΣΗΣ ΜΕ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΟΣΟΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ ΚΑΙ MALDI-TOF ΑΝΑΛΥΣΗΣ Μαρία Μυτιληναίου ΑΥΤΟΑΝΟΣΑ

Διαβάστε περισσότερα

24ο ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ 17-18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

24ο ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ 17-18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ 24ο ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ 17-18 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΙΑΤΡΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2015 17.00-18.30: Σεμινάρια Λοιμώξεων

Διαβάστε περισσότερα

Δωρεά ομφαλοπλακουντιακού αίματος. Μία ανεκτίμητη προσφορά ζωής για όλους!

Δωρεά ομφαλοπλακουντιακού αίματος. Μία ανεκτίμητη προσφορά ζωής για όλους! Δωρεά ομφαλοπλακουντιακού αίματος Μία ανεκτίμητη προσφορά ζωής για όλους! Σελ. 3 H Ελληνική Τράπεζα Ομφαλοπλακουντιακού Αίματος Σελ. 4 Oμφαλοπλακουντιακό αίμα (ΟΠΑ) Αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα Σελ. 6

Διαβάστε περισσότερα

Στάδια συγγραφής άρθρου ανασκόπησης. Κωνσταντίνος Τζιόμαλος Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας ΑΠΘ Α Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ

Στάδια συγγραφής άρθρου ανασκόπησης. Κωνσταντίνος Τζιόμαλος Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας ΑΠΘ Α Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ Στάδια συγγραφής άρθρου ανασκόπησης Κωνσταντίνος Τζιόμαλος Επίκουρος Καθηγητής Παθολογίας ΑΠΘ Α Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ 1 ο βήμα : Επιλογή θέματος Unsolicited review γενικό μέρος

Διαβάστε περισσότερα