ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ. Πτυχιακή εργασία του. Άγγελου Καπατσώρη.

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ. Πτυχιακή εργασία του. Άγγελου Καπατσώρη."

Transcript

1 ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ, ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ Πτυχιακή εργασία του Άγγελου Καπατσώρη µε τίτλο: Τεκτονική Ανάλυση των δύο µεγάλων επωθήσεων στις περιοχές Όρµου Μύρτου και Κόλπου Αγίας Κυριακής στο Βόρειο τµήµα της νήσου Κεφαλονιάς Πάτρα 2012

2 Περιεχόµενα: Περιεχόµενα: Εισαγωγή: Γεωλογική Στρωµατογραφική επισκόπιση: Γεωλογική εξέλιξη του ελλαδικού χώρου: Προ-Απούλια ζώνη: Ιόνια ζώνη: Τεκτονική επισκόπιση της νήσου Κεφαλονιάς: Ιόνια επώθηση: Χερσόνησος του Όρους Καλόν: Όρµος Μύρτου-Κόλπος Αγίας Ευφηµίας: Περιοχή Αίνου: Περιοχή Λιβαδίου-Χερσόνησος Ληξουρίου-Χερσόνησος Αργοστολίου Μορφοτεκτονικά χαρακτηριστικά του Ιονίου πελάγους: Παραµόρφωση στο ελληνικό τόξο: Παραµόρφωση στο Ιόνιο πέλαγος: Σεισµικότητα: Τεκτονική Ανάλυση: Περιοχή µελέτης: Περιγραφή Χάρτη Μεγασκοπικές δοµές: ιαδικασία σχηµατισµού µαργαϊκών λεκανών: Μεγασκοπική πτύχωση: Ποσοστό συστολής: Κινηµατική ανάλυση: Συστήµατα διακλάσεων: Βιβλιογραφία:

3 1. Εισαγωγή Η παρούσα εργασία πραγµατεύεται την τεκτονική ανάλυση δύο µεγασκοπικών επωθήσεων στο βόρειο τµήµα της νήσου Κεφαλονιάς. Για την ανάλυση αυτών πάρθηκαν µετρήσεις µε γεωλογική πυξίδα οι οποίες προβλήθηκαν σε στερεογραφικά δίκτυα για εξαγωγή συµπερασµάτων. Βάσει των µετρήσεων αυτών κατασκευάστηκαν δύο γεωλογικές τοµές εγκάρσια στις επωθήσεις µε σκοπό την απεικόνιση της λειτουργίας αυτών. Τονίζεται ότι τα παραπάνω παρουσιάζουν ορθή ερµηνεία µόνο σε συσχέτιση µε υπαίθριες παρατηρήσεις. Στο σηµείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τον καθηγητή µου, Λέκτορα του Πανεπιστηµίου Πατρών κ. Παρασκευά Ξυπολιά για την πρόταση του θέµατος, την καθοδήγηση καθώς και την επίβλεψή του για την πραγµατοποίηση και ολοκλήρωση της εργασίας αυτής. 3

4 2. Γεωλογική - Στρωµατογραφική επισκόπιση 2.1 Γεωλογική εξέλιξη του ελλαδικού χώρου: Η γεωλογική εξέλιξη του ελλαδικού ορογενούς περιγράφηκε ικανοποιητικά για πρώτη φορά από τον Aubouin (1959, 1965) ο οποίος βασίστηκε στη θεωρία των γεωσυγκλίνων. Στο µοντέλο αυτό ο Aubouin (1959) χωρίζει το τµήµα του Αλπικού ορογενούς που βρίσκεται στον ελλαδικό χώρο σε διακριτές ιζηµατογενείς φάσεις Μεσοζωικής ηλικίας ( εκ. χρόνια πριν), γνωστές και ως ισοπικές ζώνες. Επιπλέον κριτήρια για τον διαχωρισµό τους αποτελούν τα ιδιαίτερα παραµορφωτικά επεισόδια που κάθε µια από αυτές τις ζώνες έχει υποστεί. Νέες θεωρήσεις πάνω σε αυτό το µοντέλο (Underhill, 1985) προτείνουν ότι το ελληνικό Αλπικό ορογενές δηµιουργήθηκε ως αποτέλεσµα του ανοίγµατος και επακόλουθου κλεισίµατος ωκεάνιων τµηµάτων της Νεοτηθύος κατά το Μεσοζωικό- Κατώτερο Καινοζωικό (248-33,7 εκ. χρόνια πριν). Η διαδικασία αυτή οδήγησε στον έντονο ορογενετικό τεκτονισµό των παθητικό περιθωρίων που οριοθετούσαν ωκεάνια τµήµατα, όπως είναι ο ωκεανός της Πίνδου και ο ωκεανός του Βαρδάρη. Ο τεκτονισµός αυτός σε συνδυασµό µε την υπάρξει οφιολιθικών ραφών οδήγησε στο διαχωρισµό του ελλαδικού Αλπικού ορογενούς σε Εξωτερικές και Εσωτερικές Ελληνίδες ισοπικές ζώνες (Εικόνα 2.1). Πιο συγκεκριµένα, οι σχηµατισµοί των Εξωτερικών ζωνών έχουν υποστεί έναν µόνο ορογενετικό τεκτονισµό κατά το Τριτογενές (65-1,8 εκ. χρόνια πριν) και κατέχουν το δυτικό τµήµα του ελλαδικού χώρου, ενώ οι σχηµατισµοί των Εσωτερικών, εκτός από τον τεκτονισµό του Τριτογενούς έχουν υποστεί επιπλέον και έναν πρώιµο ορογενετικό τεκτονισµό, που έλαβε χώρα κατά το Ανώτερο Ιουρασικό-Κατώτερο Κρητιδικό ( εκ. χρόνια πριν) και κατέχουν το ανατολικό (εσωτερικό) τµήµα του ελλαδικού χώρου. Στην υτική Ελλάδα, και πιο συγκεκριµένα στο Ιόνιο πέλαγος όπου βρίσκεται η νήσος Κεφαλονιά, της οποίας δύο µεγάλες επωθήσεις µελετά η παρούσα εργασία, αναγνωρίζονται τρεις ισοπικές ζώνες. Οι ζώνες αυτές από τα δυτικά προς τα ανατολικά είναι οι εξής: η Προ-Απούλια ζώνη, η Ιόνια ζώνη και η ζώνη Γαβρόβου-Τριπόλεως. Θεωρείται ότι οι ζώνες Ιόνια και Γαβρόβου- Τριπόλεως αποτελούν τα εξώτερα τεκτονικά καλύµµατα του ελλαδικού Αλπικού ορογενούς, τα οποία βρίσκονται επωθηµένα πάνω στην αυτόχθονη ζώνη της Προ- 4

5 Απούλιας (Aubouin, 1959, 1965; Aubouin and Dercourt, 1962; Temple, 1968; Jenkins, 1972; Smith and Moores, 1974). Νεότερες θεωρήσεις (Underhill, 1985, 1988), υποστηρίζουν ότι η έννοια του προαναφερθέντος διαχωρισµού σε τρεις ισοπικές ζώνες ισχύει µόνο για τις Μεσοζωικής και Παλαιοκαινικής ηλικίας ιζηµατογενείς ακολουθίες των ζωνών αυτών, όταν οι Εξωτερικές Ελληνίδες αποτελούσαν τµήµα του προαναφερθέντος παθητικού ηπειρωτικού περιθωρίου στην θάλασσα της Νεοτηθύος. Αντίθετα οι Νεογενείς (33,7-1,8 εκ. χρόνια πριν) ιζηµατογενείς ακολουθίες των ζωνών αυτών αποτελούσαν τµήµα µιας λεκάνης προχώρας η οποία καταβυθίστηκε και κινήθηκε κάτω από το Αλπικό ορογενές. 2.2 Προ-Απούλια ζώνη Η Προ-Απούλια ζώνη είναι η εξώτερη ζώνη των Ελληνίδων και ονοµάστηκε έτσι από τον Aubouin (1959) επειδή αποτελεί το εσωτερικό (ανατολικό) περιθώριο της Απούλιας ζώνης, που απαντά σε µορφή υποθαλάσσιας τράπεζας στην περιοχή της νότιας Ιταλίας. Ακριβέστερα, η ζώνη αυτή παρεµβάλλεται ανάµεσα στην Απούλια τράπεζα και στην Ιόνια αύλακα και κατέχει, όπως προαναφέρθηκε, το εσωτερικό περιθώριο της πρώτης. Ακολουθεί η στρωµατογραφική της επισκόπιση. Η ιζηµατογενής ακολουθία της Προ-Απούλιας ζώνης ξεκινά µε Τριαδικούς εβαπορίτες µε παρεµβολές µαύρων σχιστών αργίλων και ανυδριτών. Η ηλικία των παλαιότερων από αυτά τα στρώµατα αντιστοιχεί στο Κατώτερο-Μέσο Ιουρασικό ( εκ. χρόνια πριν). Επίσης απαντώνται δολοµίτες Κατώτερου Ιουρασικού ( εκ. χρόνια πριν), καθώς και κερατόλιθοι και βιτουµενιούχες σχιστές άργιλοι Μέσου Ιουρασικού ( εκ. χρόνια πριν). Ακολουθούν νηρητικοί ασβεστόλιθοι και δολοµίτες του Ανώτερου Ιουρασικού ( εκ. χρόνια πριν) µε χαρακτηριστικό απολίθωµα το Clypeina jurassica, στους οποίους παρεµβάλλονται διαστρώσεις πυριτικών σχιστόλιθων και µαργών. Η παραπάνω ανθρακική ιζηµατογένεση συνεχίζεται σε ολόκληρο το Κρητιδικό ( εκ. χρόνια πριν) µέχρι και το Παλαιογενές (Παλαιόκαινο-Ηώκαινο-Ολιγόκαινο, 65-33,7 εκ. χρόνια πριν) µε απόθεση νηρητικών ασβεστόλιθων που συχνά είναι µικρολατυποπαγείς. 5

6 Εικόνα 2.1: Χάρτης ο οποίος απεικονίζει τις ισοπικές ζώνες της Ελλάδας Εσωτερικές Ελληνίδες- Rh: µάζα Ροδόπης, SMM: Σερβοµακεδονική µάζα, Pn: ζώνη Παιονίας, Al: ζώνη Αλµωπίας και Πάικου, Pe: Πελαγονική ζώνη ( B: υπόβαθρο, C: κάλυµµα)- Εξωτερικές Ελληνίδες- Pa: ζώνες Παρνασσού και Βοιωτίας, Pi: ζώνη Πίνδου, G: ζώνη Γαβρόβου-Τρίπολης, I: Ιόνια ζώνη, Pa: Προ-Απούλια ζώνη- Στην περιοχή που ορίζεται από το παραλληλόγραµµο στα δυτικά του χάρτη περιλαµβάνεται η νήσος Κεφαλονιά, στην οποία ανήκει η περιοχή µελέτης της παρούσης εργασίας. 6

7 Αναλυτικότερα, το Ανώτερο Κρητιδικό ( εκ. χρόνια πριν) αντιπροσωπεύεται από νηριτικούς και υφαλογόνους ασβεστόλιθους µε Ιππουρίτες. Ιδιαίτερα το Μαιστρίχτιο περιλαµβάνει ένα χαρακτηριστικό ασβεστολιθικό ορίζοντα µε Orbitoides, ενώ το Ηώκαινο (54,8-33,7 εκ. χρόνια πριν) και Ολιγόκαινο (33,7-23,7 εκ. χρόνια πριν) αντιπροσωπεύονται από νηριτικούς ασβεστόλιθους της Απούλιας ζώνης και εναλλάσσονται µε µικρολατυποπαγείς ασβεστόλιθους. Όλοι αυτοί οι ασβεστόλιθοι είναι πλούσιοι σε µικροαπολιθώµατα. Τέλος, στο Μειόκαινο (23,7-5,3 εκ. χρόνια) εµφανίζονται µαργαϊκοί σχηµατισµοί, πολλές φορές ψαµµούχοι, εναλλασσόµενοι µε λατυποπαγείς ασβεστόλιθους, που υποκαθιστούν την τυπική φλυσχική ιζηµατογένεση των άλλων γεωτεκτονικών ζωνών. Η Προ-Απούλια ζώνη είναι η µόνη ζώνη των Ελληνίδων που στερείται τυπικού φλύσχη. Τα παραπάνω απεικονίζονται στην εικόνα Ιόνια ζώνη Η Ιόνια ζώνη πήρε το όνοµά της από τον Philippson (1898). Η ζώνη αυτή στον ελλαδικό χώρο περιλαµβάνει την δυτική ηπειρωτική Ελλάδα (Ήπειρο και Ακαρνανία), τα Ιόνια νησιά (Κέρκυρα, ανατολικό τµήµα της Λευκάδας, Ιθάκη, ανατολική Κεφαλονιά και ένα µικρό τµήµα της Ζακύνθου) καθώς και τµήµα της βορειοδυτικής Πελοποννήσου. Κατά τον Aubouin (1959) η Ιόνια ζώνη αποτελούσε µια υποθαλάσσια αύλακα που παρεµβαλλόταν ανάµεσα στο υποθαλάσσιο ύβωµα της Απούλιας ζώνης (δυτικά) και στο ύβωµα της ζώνης Γαβρόβου-Τρίπολης (ανατολικά). Η Ιόνια ζώνη αποτελείται από τρεις στρωµατογραφικές ακολουθίες: Α) Μια ακολουθία πριν την ταφρογένεση, αποτελούµενη από τους ασβεστόλιθους Παντοκράτορα (Λιάσιο). Αυτοί οι ασβεστόλιθοι νηρητικού περιβάλλοντος υπέρκεινται εβαποριτών του Κατώτερου-Μέσου Τριαδικού (πάχους µεγαλύτερου των µέτρων) και των ασβεστόλιθων Φουσταπήδηµα ηλικίας Λαδίνιου-Ραΐτιου (Μέσο-Ανώτερο Τριαδικό). Το υπόβαθρο που υπόκειται των εβαποριτών δεν εκτίθεται κάπου και δεν έχει ερευνηθεί. 7

8 Εικόνα 2.2: Λιθοστρωµατογραφική στήλη της Προ-Απούλιας ζώνης 1:Μάργες 2:Ψαµµούχες µάργες (ο µαύρος ορίζοντας συµβολίζει παρεµβολές λιγνιτικών στρωµάτων) 3:Εβαπορίτες 4:Ασβεστόλιθοι, συχνά µαργαϊκοί 5:Πελαγικοί ή µαργαϊκοί ασβεστόλιθοι, κατά θέσεις λατυποπαγείς 6:Πελαγικοί-νηριτικοί ασβεστόλιθοι, κατά θέσεις λατυποπαγείς 7:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι 8:Πελαγικά-νηριτικά ασβεστιτικά ιζήµατα µε υπολείµµατα ρουδιστών 9:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε κόνδυλους και αραιές ενδιαστρώσεις κερατολίθων 10:Κροκαλοπαγή µε ασβεστιτικό και µαγµατικό υλικό 11:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι, συχνά µαργαϊκοί 12:Ασβεστόλιθοι, σχιστές άργιλοι και ανυδρίτες 13:Ασβεστόλιθοι και δολοµιτικοί ασβεστόλιθοι, ανυδρίτες και παρεµβολές σχιστών αργίλων 14:Εβαπορίτες µε παρεµβολές σχιστών αργίλων 15:Ασυµφωνία (σχήµα από Καρακίτσιος και Ρηγάκης 2007) 8

9 Β) Την ακολουθία κατά την ταφρογένεση, η οποία ξεκινά µε τους πελαγικούς ασβεστόλιθους Σινιών και τους ισότιµους ηµιπελαγικούς ασβεστολίθους Λούρων. Αυτοί οι σχηµατισµοί αντιστοιχούν στη γενική εκβάθυνση της Ιονίου ζώνης και την δηµιουργία της Ιονίου λεκάνης. Ακολούθως είχαµε έναν διαχωρισµό της αρχικής λεκάνης σε µικρότερες µονάδες µε µορφολογία τάφρου. Αυτοί οι τάφροι δεν ξεπερνούν τα 5 χιλιόµετρα σε πλάτος. Αυτό γίνεται αισθητό µε την απότοµη αλλαγή πάχους των συν-ταφρογενετικών σχηµατισµών οι οποίοι µετασχηµατίζονται σε συνιζηµατογενή περιθώρια. Στα βαθύτερα σηµεία των µικρών αυτών τάφρων συναντάµε κιτρινοπράσινους σχιστώδεις µαργαϊκούς ασβεστόλιθους µε παρενστρώσεις µαύρων κερατολίθων γνωστοί ως «σχιστόλιθοι µε Ποσειδώνιες» ενώ στις περιθωριακές τους περιοχές έχουµε το Ammonitico rosso (κόκκινοι λεπτοπλακώδεις ασβεστόλιθοι µε πυριτόλιθους)-ανώτερο Λιάσιο και Κατώτερο ογγέριο (περίπου 144 εκατοµµύρια χρόνια). Στα υψηλότερα µέρη των τάφρων η προαναφερθείσα ακολουθία διακόπτεται από στρωµατογραφικά κενά και ασυµφωνίες. Ο προσανατολισµός δοµών όπως τα συνιζηµατογενή ρήγµατα και οι περιστροφικές ολισθήσεις δείχνουν ότι η απόθεση ιζήµατος κυριαρχείτο πρώτον από δοµές οι οποίες δηµιουργήθηκαν κατά την διεύρυνση του περιθωρίου ως αποτέλεσµα του ανοίγµατος του ωκεανού της Νεοτηθύος και δεύτερον από την κίνηση των εβαποριτών της βάσης της Ιόνιας ζώνης. Γ) Την ακολουθία µετά την ταφρογένεση, η οποία ξεκινά µε τους λεπτοπλακώδεις πελαγικούς ασβεστόλιθους µε παρενστρώσεις κερατολίθων ή «ασβεστόλιθους της Βίγλας» -Ανώτερο Ιουρασικό και Κατώτερο Σενώνιο(144~80 εκατοµµύρια χρόνια πριν)- των οποίων η απόθεση ήταν σύγχρονη µε την εξέλιξη της Ιόνιας λεκάνης καθώς και συνεχής. Πάραυτα, διαπιστώθηκαν κατά τόπους ορισµένες διακοπές της ιζηµατογένεσης κυρίως κατά την διάρκεια του Ιουρασικού έτσι ώστε σε αυτά τα σηµεία οι ασβεστόλιθοι της Βίγλας είναι ασυµφώνως τοποθετηµένοι πάνω στους ασβεστόλιθους Παντοκράτορα. Συνεπώς η βάση των ασβεστολίθων της Βίγλας αντιπροσωπεύει την κύρια ασυµφωνία της ακολουθίας µετά την ταφρογένεση στην Ιόνια λεκάνη. Τα διαφορετικά πάχη, κατά τόπους, των ασβεστολίθων της Βίγλας οφείλονται στις συνεχείς κινήσεις των υποκείµενών τους εβαποριτών κατά την διάρκεια της ιζηµατογένεσης. Οι ασβεστόλιθοι του Σενώνιου, οι οποίοι βρίσκονται πάνω από τους ασβεστόλιθους της Βίγλας, αποτελούνται από δύο φάσεις: α) ασβεστόλιθοι µε θραύσµατα του απολιθώµατος Globotruncanidae 9

10 και ρουδιστές, και β) µικρολατυποπαγοποιηµένα στρώµατα ασβεστολίθων µε θραύσµατα ρουδιστών µαζί µε χλωρίδα πελαγικού περιβάλλοντος. Συνεπώς το Σενώνιο (Ανώτερο Κρητιδικό) θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει µια περίοδο συνεχούς ιζηµατογένεσης µέσα στην Ιόνια λεκάνη και η κατανοµή των φάσεών του δείχνει τον διαχωρισµό της Ιόνιας λεκάνης σε µια κεντρική, τοπογραφικά υψηλότερη περιοχή χαρακτηριζόµενη από µειωµένους ρυθµούς ιζηµατογένεσης καθώς και δύο υβώµατα εκατέρωθεν αυτής στα οποία έχουµε αυξηµένη ιζηµατογένεση. Συνορεύοντας µε την Ιόνια ζώνη, η ζώνη Γαβρόβου-Τρίπολης ανατολικά και η Προ-Απούλια ζώνη δυτικά τροφοδότησαν µε κλαστικό ανθρακικό υλικό την Ιόνια λεκάνη.οµογενή ιζήµατα το αποτέθηκαν µετά το Κρητιδικό (κατά το Παλαιόκαινο και το Ηώκαινο- 65 έως 34 εκατοµµύρια χρόνια πριν) χωρίς ιδιαίτερες αλλαγές στην ιζηµατογενή φάση. Κατά το Παλαιόκαινο η διάβρωση των Κρητιδικών ανθράκων των ζωνών Γαβρόβου-Τρίπολης και Προ-Απούλιας τροφοδότησαν την Ιόνια λεκάνη µε λατυποπαγοποιηµένα υλικά. Πάραυτα η τροφοδότηση σε κλαστικό υλικό µειώθηκε σηµαντικά κατά το Ηώκαινο, ιδίως στο κεντρικό τµήµα της Ιονίου λεκάνης. Οι κύριες φάσεις απόθεσης αυτής της περιόδου συνίστανται από πεπλατυσµένους πηλόλιθους µε το απολίθωµα Globigerinidae καθώς και πυριτόλιθους, ανάλογους µε αυτούς των ασβεστολίθων Βίγλας, αλλά χωρίς παρεµβολές κερατολιθικών στρωµάτων. Το µεγαλύτερο πάχος των ιζηµατογενών στρωµάτων του Ηωκαίνου βρίσκεται στα περιθώρια της Ιονίου λεκάνης όπου απαντούν συχνά και τα λατυποπαγή. Η απόθεση του φλύσχη ξεκίνησε στο µεγαλύτερο µέρος της Ιόνιας ζώνης κατά το όριο Ηωκαίνου-Ολιγοκαίνου και αποθέσεις οι οποίες περιλαµβάνουν µεταβατικά στρώµατα µαργαϊκού ασβεστόλιθου υπέρκεινται των ασβεστολίθων του Ανώτερου Ηωκαίνου. Τα παραπάνω απεικονίζονται στην εικόνα

11 Εικόνα 2.3: Λιθοστρωµατογραφική στήλη της Ιόνιας ζώνης 1:Σχιστές άργιλοι και ψαµµίτες 2:Κροκαλοπαγή 3:Ασβεστόλιθοι και πυριτόλιθοι µε κλαστικό υλικό 4:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε κλαστικό υλικό 5:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε φακούς πυριτολίθων 6:Στρώµατα πυριτολίθων µε ενδιαστρώσεις σχιστής αργίλου και µάργας 7:Εναλλαγές πυριτολίθων και σχιστής αργίλου 8:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε κονδύλους πυριτολίθων και µάργες 9: Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε ελασµατοβράγχια 10: Πελαγικοί, ερυθροί, κονδυλώδεις ασβεστόλιθοι µε αµµωνίτες 11:Μαργαϊκοί ασβεστόλιθοι και µάργες µε ελασµατώσεις 12:Κροκαλοπαγή-λατυποπαγή και µάργες µε αµµωνίτες 13:Πελαγικοί ασβεστόλιθοι µε σπάνιες ενδιαστρώσεις πυριτολίθων 14:Ασβεστόλιθοι εξωτερικής πλατφόρµας µε βραγχιονόποδα και µικρούς αµµωνίτες στο ανώτερο µέρος 15:Ασβεστόλιθοι πλατφόρµας 16:Λεπτοστρωµατώδεις σκουρόχρωµοι ασβεστόλιθοι 17:Εβαπορίτες 18:Σχιστές άργιλοι (σχήµα από Καρακίτσιος και Ρηγάκης) 11

12 3. Τεκτονική Επισκόπιση της νήσου Κεφαλονιάς 3.1 Ιόνια επώθηση Η νήσος Κεφαλονιά είναι ως επί το πλείστον κοµµάτι της Προ-Απούλιας πλάκας µε ένα µικρό µόνο τµήµα της να ανήκει στην Ιόνια ζώνη. Το τµήµα αυτό, που αποτελεί το νοτιοανατολικό άκρο της Κεφαλονιάς ενώνεται µε την Προ- Απούλια µε µια επώθηση µεγάλης έκτασης (την Ιόνια επώθηση). Η επαφή των δύο ισοπικών ζωνών εντοπίζεται στο σηµείο όπου ανθρακικά πετρώµατα Μεσοζωικής ηλικίας, τα οποία αποτελούν την οροφή της επώθησης, βρίσκονται επάνω σε διαβρωµένες Μειοκαινικές µάργες. Λίγο νοτιότερα εντοπίζεται µια µεγάλης έκτασης ζώνη έντονα διαβρωµένων Τριαδικών εβαποριτών, οι οποίοι πιθανότατα αποτελούν µια ζώνη αποκόλλησης. Η ζώνη αυτή αποκολλήσεως διαχωρίζει τα προαναφερθέντα ανθρακικά πετρώµατα από τις Μειοκαινικές µάργες (Εικόνα 3.1). 3.2 Χερσόνησος του Όρους Καλόν Η χερσόνησος του Όρους Καλόν καταλαµβάνει το βορειότερο τµήµα του νησιού και αποτελείται από παχυστρωµατώδεις ασβεστόλιθους Άνω Κρητιδικής ηλικίας οι οποίοι έχουν πτυχωθεί σε ένα ανοιχτό µε βάση τη γωνία σκελών περίκλινο το οποίο έχει άξονα βορειοδυτικό-νοτιοανατολικό. Ένας εύκολα προσδιορίσιµος σχισµός διάλυσης στους ασβεστόλιθους της περιοχής κλίνει απότοµα σε ΑΒΑ διεύθυνση και είναι αξονικά παράλληλος σε µεσοσκοπικές πτυχές. Πτυχές και ανάστροφα ρήγµατα µεσοσκοπικής κλίµακας δείχνουν ότι η πτύχωση της περιοχής είναι εντονότερη στο ανατολικό τµήµα της χερσονήσου και λιγότερο έντονη στο δυτικό τµήµα, το οποίο είναι και πιο αποµακρυσµένο από την Ιόνια επώθηση. 3.3 Όρµος Μύρτου-Κόλπος Αγίας Ευφηµίας Στην περιοχή η οποία βρίσκεται µεταξύ του Όρµου Μύρτου και Κόλπου Αγίας Ευφηµίας, δηλαδή νοτιοδυτικά του Όρους Καλόν, συναντάµε Μειοκαινικές µάργες οι οποίες έχουν πτυχωθεί σε ένα σφικτό ασύµµετρο σύγκλινο. Στην θέση του Όρµου Μύρτου, δηλαδή στο βορειοδυτικό τµήµα του συγκλίνου, παρατηρούνται ασβεστόλιθοι του Παλαιογενούς µε παρενστρώσεις κερατολίθων. Οι ασβεστόλιθοι αυτοί παρουσιάζουν στρώση µε µεγάλη κλίση προς τα ΒΑ. Λίγα 12

13 µόλις µέτρα µακρύτερα συναντάµε µια θέση στην οποία εµφανίζεται η µάργα του Μειόκαινου. Αξίζει να παρατηρηθεί ότι η στρώση της µάργας παρουσιάζει επίσης µεγάλες κλίσεις προς τα ΒΑ, ενώ ο σχισµός διάλυσης είναι πυκνός ως αποτέλεσµα της έντονης τεκτονικής συµπίεσης της περιοχής. Στην θέση του Κόλπου Αγίας Ευφηµίας συναντάµε στους ασβεστόλιθους Παλαιογενούς ηλικίας έναν διαπεραστικό στυλολιθικό σχισµό αξονικά παράλληλο µε µεσοσκοπικές πτυχές, των οποίων ο άξονας έχει διεύθυνση Β -ΝΑ. Τα παραπάνω στοιχεία οδηγούν στο συµπέρασµα ότι ένα ανάστροφο ρήγµα χωρίζει τους ήπια κεκλιµένους Κρητιδικούς ασβεστόλιθους του Όρους Καλόν από τις Μειοκαινικές µάργες του συγκλίνου. Την βάση αποτελούν οι µάργες, ενώ την κορυφή οι ασβεστόλιθοι (εικόνα 3.1). 3.4 Περιοχή Αίνου Η περιοχή γύρω από το βουνό Αίνος αποτελεί ένα µεγάλο αντίκλινο µε άξονα ΒΒ -ΝΝΑ. Η άκρη του αντικλίνου στον Βορρά φθάνει µέχρι τον Όρµο Μύρτου όπου και εκφράζεται από µεσοσκοπικές ανοικτές πτυχές, ενώ στον Νότο φθάνει µέχρι και την περιοχή Μαρκόπουλο. Υπαίθριες παρατηρήσεις (Underhill 1989) καταδεικνύουν ότι το δυτικό περιθώριο των ασβεστολίθων Κρητιδικής- Παλαιογενούς ηλικίας που δοµούν το αντίκλινο του Αίνου αποτελούν το άνω τέµαχος ενός ανάστροφου ρήγµατος. Πιο συγκεκριµένα, στην περιοχή του Κόλπου Αγίας Κυριακής-Κοντογουράτα παρατηρούνται µάργες οι οποίες κλίνουν προς τα ΒΑ ενώ οι ασβεστόλιθοι της περιοχής Αίνου βρίσκονται τεκτονικά πάνω από αυτές. Στο νότιο τµήµα του νησιού Πλειο-Πλειστοκαινικές ακολουθίες που αποτελούνται από κροκαλοπαγή, ασβεστόλιθους και ψαµµίτες κυριαρχούνται από µεγάλης κλίµακας δελταϊκές αποθέσεις (Underhill, 1984, 1985; Underhill and Gigg, 1985). Η µελέτη της απολιθωµένης πανίδας των δέλτα αυτών καταδεικνύει έναν αρχικό έλεγχο της Πλειοκαινικής ιζηµατογένεσης από κίνηση ανάστροφου ρήγµατος. Oι ακολουθίες αυτές παρουσιάζουν κλίσεις στρωµάτων προς τα ΒΑ, που όµως αυξάνονται έως και τις 45 όσο πλησιέστερα βρίσκονται στο ρήγµα ενώ οι στρώσεις τείνουν να γίνουν παράλληλες µε την επιφάνεια του ρήγµατος, δηµιουργώντας ένα σύγκλινο στην βάση αυτού. Η µελέτη των ρηγµάτων στην περιοχή του Αίνου δείχνει ότι αυτά έχουν ενεργοποιηθεί µέσα στο Τεταρτογενές. Ελαφρώς κλίνοντα Άνω-Τεταρτογενή θαλάσσια ιζήµατα και ριπίδια τα οποία υπέρκεινται ασυµφώνως Πλειο-Πλειστοκαινικών ιζηµάτων παρουσιάζουν µεγάλες 13

14 κλίσεις και τοπικά τεκτονικές αναστροφές, ενώ παρατηρούνται και µεσοσκοπικές πτυχές µε άξονες που κλίνουν προς τα Ν. Σηµειώνονται επίσης µετατοπίσεις λόγω µεσοσκοπικών ρηγµάτων, οι οποίες όµως είναι µικρότερες των 10 µέτρων, σε αντίθεση µε τις αρχικές µετατοπίσεις οι οποίες οφείλονται στο µεγασκοπικό ανάστροφο ρήγµα του Αίνου. Από τα παραπάνω εξάγεται το συµπέρασµα ότι στην περιοχή του Αίνου έχουµε νεοτεκτονική επαναδραστηριοποίηση. 3.5 Περιοχή Λιβαδίου-Χερσόνησος Ληξουρίου-Χερσόνησος Αργοστολίου Εκτός από την περιοχή του Αίνου καθεστώς συµπιεστικής τεκτονικής συναντάµε επίσης και στην δυτική Κεφαλονιά. Στην περιοχή Λιβαδίου, η οποία βρίσκεται µεταξύ του Κόλπου Αγίας Κυριακής και της περιοχής Ληξουρίου, απαντώνται πτυχές µε άξονες σε διεύθυνση Β-Ν και τουλάχιστον ένα µεγάλης έκτασης ανάστροφο ρήγµα (εικόνα 3.1). Πάραυτα, όσο αποµακρύνεται κανείς από το ρήγµα της περιοχής Αίνου προς τα δυτικά ο αριθµός των µεσοσκοπικών πτυχών καθώς και η πυκνότητα του σχισµού των πετρωµάτων µειώνονται δείχνοντας εξασθένηση του προαναφερθέντος καθεστώτος. Στην περιοχή Αργοστολίου οι κυριότερες τεκτονικές δοµές είναι δύο µεγάλης έκτασης ρήγµατα, το ρήγµα του Αργοστολίου και το ρήγµα <<White Rocks>> (επονοµαζόµενο από το ξενοδοχείο πλησίον του οποίου εντοπίζεται τµήµα του ρήγµατος, Underhill 1989). Το ρήγµα του Αργοστολίου ξεκινά από το βόρειο τµήµα της περιοχής Αργοστολίου και ενώνεται µε το ρήγµα <<White Rocks>> στα νότια της Κεφαλονιάς, κοντά στο ακρωτήριο Λιάκκα. Είναι πιθανό το ρήγµα αυτό να ενώνεται µε το προαναφερθέν ανάστροφο ρήγµα της περιοχής Λιβαδίου δια µέσου του κόλπου Λιβαδίου (εικόνα 3.1). Στρωµατογραφικές και ιζηµατολογικές µελέτες δείχνουν ότι το ρήγµα Αργοστολίου έδρασε ως ένα ανατολικά βυθιζόµενο κανονικό ρήγµα, αρχικά κατά το Μεσοζωικό και έπειτα κατά το Άνω Μειόκαινο. Μια γωνιώδης ασυµφωνία του Κατώτερου Πλειοκαίνου διαχωρίζει τις Άνω-Μειοκαινικές ακολουθίες της χερσονήσου του Αργοστολίου από τις Μεσο-Πλειοκαινικές ριπιδιακές ακολουθίες οι οποίες βρίσκονται στο άνω τέµαχος του ρήγµατος. Η ασυµφωνία αυτή πιθανότατα δείχνει τεκτονική ανύψωση και στροφή των σχηµατισµών ως αποτέλεσµα του καθεστώτος τεκτονικής αστάθειας της περιοχής, το οποίο µε την σειρά του οφείλεται στην επώθηση της Ιόνιας ζώνης επάνω στην Προ-Απούλια. Συνεπώς η παρουσία της ασυµφωνίας αυτής αποτελεί απόδειξη ότι 14

15 Εικόνα 3.1:Απλοποιηµένος τεκτονοστρωµατογραφικός χάρτης της νήσου Κεφαλονιάς (από Underhill, 1989). Τhrusts:ανάστροφα ρήγµατα Anticlines:αντίκλινα Synclines:σύγκλινα Normal Faults:κανονικά ρήγµατα ΚΑΚ:Κόλπος Αγίας Κυριακής Κ:Καταβόθρες ΚL:Κόλπος Λιβαδίου Cape Liakka:ακρωτήριο Λιάκκα Triassic:Τριαδικό Jurrasic:Ιουρασικό Cretaceous and Paleogene: Κρητιδικό και Παλαιογενές Miocene:Μειόκαινο Plio-Pleistocene:Πλειο-Πλειστόκαινο Late-Quaternary:Άνω-Τεταρτογενές White Rocks Fault:Επώθηση <<White Rocks>> Argostoli Fault:Επώθηση Αργοστολίου (αποτελείται από δύο κλάδους οι οποίοι συγκλίνουν στα νότια του νησιού) 15

16 το καθεστώς συµπιεστικής τεκτονικής είναι ευρύτερο του ανατολικού κοµµατιού της Κεφαλονιάς και φτάνει µέχρι το δυτικό τµήµα της. Άρα το ρήγµα αυτό ξεκίνησε την λειτουργία του ως κανονικό ρήγµα και έπειτα επαναενεργοποιήθηκε κατά το Κατώτερο Μειόκαινο ως επώθηση λόγω του προαναφερθέντος καθεστώτος συµπιεστικής τεκτονικής. Το ρήγµα <<White Rocks>> αποτελεί µια επώθηση µικρής γωνίας κλίσεως, της οποίας το επίπεδο κλίνει ανατολικά. Στην οροφή της επώθησης βρίσκονται ασβεστόλιθοι Κρητιδικής και Παλαιογενούς ηλικίας, ενώ η βάση αποτελείται από Πλειο-Πλειστοκαινικά ιζήµατα. Το γεγονός ότι το επίπεδο της επώθησης <<White Rocks>> είναι σχεδόν παράλληλο σε σχέση µε το επίπεδο της επώθησης του Αργοστολίου - η γωνία βύθισης του ρήγµατος Αργοστολίου είναι µεγαλύτερη - καθώς και η προφανής απουσία συνιζηµατογενούς κίνησης στην επώθηση <<White Rocks>> δείχνουν ότι αυτή η επώθηση αναπτύχθηκε ως αποτέλεσµα της δηµιουργίας λοξοτµήσεων στη βάση του επαναδραστηριοποιηµένου ρήγµατος Αργοστολίου (Underhill 1989). 16

17 4.Μορφοτεκτονικά χαρακτηριστικά του Ιονίου πελάγους 4.1 Το Ελληνικό Τόξο Προτού αναφερθούν τα κύρια µορφοτεκτονικά χαρακτηριστικά της περιοχής του Ιονίου πελάγους στο οποίο ανήκει και η νήσος Κεφαλονιά, είναι σηµαντικό να παρουσιαστεί το σύγχρονο γεωτεκτονικό καθεστώς του Ελληνικού Τόξου (από Μουντράκης. 1985). Το Ελληνικό Τόξο, που αναφέρεται επίσης και ως Αιγαιακό τόξο, οφείλει την δηµιουργία του στην σύγκλιση των λιθοσφαιρικών πλακών Ευρώπης και Αφρικής. Πιο συγκεκριµένα, ο ωκεάνειος φλοιός από τον οποίο αποτελείται η Αφρικανική πλάκα καταβυθίζεται κάτω από την Ευρασιατική πλάκα. Η βύθιση πιστεύεται ότι είναι αµφιθεατρική και στο γεγονός αυτό οφείλεται το τοξοειδές σχήµα του Ελληνικού Τόξου. Η διεύθυνση βύθισης της Αφρικανικής πλάκας είναι ΒΒΑ, ενώ η ταχύτητα βύθισης 2,5 3,5 εκ./έτος. Αναφορικά, τα τµήµατα του Ελληνικού Τόξου είναι τα εξής: α) Εξωτερικό ιζηµατογενές τόξο, το οποίο περιλαµβάνει τη υτική Ελλάδα, την Κρήτη και τα ωδεκάνησα. β) Ελληνική περιφερειακή τάφρος, η οποία περιβάλλει από τα εξωτερικά (κυρτό µέρος) το ιζηµατογενές τόξο, από το Ιόνιο πέλαγος µέχρι τα νότια της Κρήτης και της Ρόδου και αποτελεί σύστηµα βαθιών ( µέτρων) υποθαλάσσιων βυθισµάτων. γ) Ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου, το οποίο βρίσκεται στο εσωτερικό µέρος του τόξου και αποτελείται από ηφαιστειογενή νησιά τα οποία οφείλουν τη γένεσή τους στη βύθιση και τήξη της πλάκας της Αφρικής σε βάθος περίπου 150χλµ. πίσω από το µέτωπο σύγκλισης των πλακών. ) Λεκάνη πίσω από το τόξο, που δηµιουργείται από τις εφελκυστικές τάσεις πίσω από το τόξο και στον ελληνικό χώρο ταυτίζεται κυρίως µε το Κρητικό πέλαγος. ε) Μεσογειακή ράχη, η οποία αποτελεί µια υποθαλάσσια έξαρση του φλοιού και διασχίζει την Ανατολική Μεσόγειο νότια από την Ελληνική περιφερειακή τάφρο, παράλληλα στο Ελληνικό τόξο. Τα παραπάνω απεικονίζονται στην εικόνα Παραµόρφωση στο Ιόνιο πέλαγος Η δυτική Ελλάδα βρίσκεται σε µια σεισµοτεκτονικά σύνθετη περιοχή η οποία υπόκειται σε διαρκή και έντονη παραµόρφωση. Η περιοχή αυτή παίζει σηµαντικό ρόλο στις κινηµατικές διαδικασίες της ανατολικής Μεσογείου. Η περιοχή 17

18 µε την υψηλότερη σεισµική δραστηριότητα στην Ευρώπη είναι αυτή στο δυτικό τµήµα του Ελληνικού Τόξου, η οποία περιλαµβάνει τα εξής νησιά του Ιονίου πελάγους: Λευκάδα, Ιθάκη, Κεφαλονιά και Ζάκυνθο. Στην περιοχή αυτή του Ελληνικού Τόξου, η ζώνη καταβύθισης του ωκεάνειου φλοιού κάτω από τον ηπειρωτικό οριοθετείται στα δυτικά από το Ρήγµα Μετασχηµατισµού Κεφαλληνίας, ένα µεγάλης έκτασης δεξιόστροφο ρήγµα οριζόντιας µετατόπισης. Το ρήγµα αυτό βρίσκεται στα δυτικά της νήσου Κεφαλονιάς σε µια περιοχή µεγάλου θαλάσσιου βάθους µεγαλύτερο των 3χλµ. - και έχει παράταξη Β20Α. Όπως φαίνεται και στην εικόνα 4.2 (από Finetti, 1982) η οποία παρουσιάζει το σύγχρονο τεκτονικό καθεστώς στο θαλάσσιο χώρο µεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, ωκεάνειος φλοιός υπωθείται κάτω από το Ελληνικό Τόξο στα ανατολικά και το Τόξο της Καλαβρίας στα δυτικά. Η νήσος Κεφαλονιά διαχωρίζεται από τον ωκεάνειο φλοιό µε το προαναφερθέν ενεργό οριζόντιο δεξιόστροφο ρήγµα του οποίου ρυθµός κίνησης κυµαίνεται από 7χιλ./έτος έως 30χιλ./έτος. Στην περιοχή του ρήγµατος αυτού συναντώνται η Προ-Απούλια πλάκα, ηπειρωτικός φλοιός ο οποίος ανήκει στην Ιόνια ζώνη και ωκεάνειος φλοιός. Παλαιοµαγνητικές έρευνες στα νησιά του Ιονίου δείχνουν µια δεξιόστροφη κίνηση των 26 περίπου τα τελευταία 5 εκ. χρόνια, η οποία πιθανόν οφείλεται στο γεγονός ότι ο ηπειρωτικός φλοιός επωθείται πάνω στον ωκεάνειο φλοιό λόγω του ότι αυτός είναι πυκνότερος και συνεπώς βαρύτερος, κάτι που εξηγεί και τον δεξιόστροφο χαρακτήρα του προαναφερθέντος οριζόντιου ρήγµατος (Underhill 1989). 4.3 Σεισµικότητα Οι διεργασίες της ενεργής καταβύθισης και της ηπειρωτικής σύγκρουσης στον χώρο του Ιονίου πελάγους είναι υπεύθυνες για τους σεισµούς οι οποίοι δηµιουργούνται κατά µήκος των δυτικών ακτών Ελλάδας και Αλβανίας καθώς και στην κυρτή πλευρά του Ελληνικού Τόξου. Στην περιοχή δυτικά της νήσου Κεφαλονιάς εντοπίζεται, όπως προαναφέρθηκε, το Ρήγµα Μετασχηµατισµού Κεφαλληνίας. Η δράση του ρήγµατος αυτού έχει ως αποτέλεσµα µια έντονη σεισµική δραστηριότητα στην περιοχή αυτή. Η πλειονότητα των σεισµών εντοπίζεται σε µια στενή ζώνη δυτικά των ακτών της Κεφαλονιάς καθώς και σε µια 18

19 Εικόνα 4.1: Χάρτης ο οποίος απεικονίζει την παραµόρφωση στον ελλαδικό χώρο, Outer-Arc Compression: Καθεστώς συµπίεσης εξωτερικά του τόξου (Ιόνιο πέλαγος), Inner-Arc Extension: Καθεστώς διαστολής µέσα στο τόξο (Πελοπόννησος, Κρήτη), Back-Arc Extension: Καθεστώς διαστολής πίσω από το τόξο (Βόρειο Αιγαίο) Volcanic Arc: Ηφαιστειακό τόξο (σχήµα από Underhill, 1989). 19

20 Eικόνα 4.2: Calabrian Arc: Τόξο Καλαβρίας Apulian Platform: Απούλια πλάκα Mediterranean Ridge: Μεσογειακή Ράχη Hellenic Trench: Ελληνική Περιφερειακή Τάφρος Fore-Arc Scraping Zone: Ζώνη µπροστά από το τόξο Accretionary Prism: Πρίσµα Προσαύξησης (σχήµα από Finetti, 1982) 20

21 Εικόνα 4.3:Για τις τοµές οι οποίες προβάλλονται στο σχήµα Α στα αριστερά της εικόνας δίνονται οι επιλύσεις εστιακών µηχανισµών σε σχέση µε την γεωγραφική θέση της τοµής και το βάθος, στο σχήµα Β στα δεξιά της εικόνας (από Kokinou et al. 2006). ευρύτερη περιοχή στο θαλάσσιο τµήµα νοτιοδυτικά της Ζακύνθου. Οι σεισµοί στον θαλάσσιο χώρο της Ζακύνθου προκαλούνται από ρήγµατα ανάστροφα, όπως δείχνουν οι επιλύσεις εστιακών µηχανισµών της περιοχής, ενώ όσο 21

22 µετακινούµαστε προς Βορρά τα ρήγµατα παρουσιάζουν µερικώς ή και αµιγώς πλάγια συνιστώσα κίνησης. Αυτό µπορεί να φανεί πιο καθαρά στο σχήµα 4.3 όπου σε τρεις τοµές κάθετα στην ζώνη καταβύθισης του Ελληνικού Τόξου και του Ρήγµατος Κεφαλληνίας προβάλλονται οι επιλύσεις εστιακών µηχανισµών σεισµών που έχουν λάβει χώρα στις περιοχές αυτές. Η περιοχή του Ιονίου πελάγους έχει πληγεί συστηµατικά από ισχυρούς σεισµούς µε καταστροφικά για τα νησιά του κεντρικού Ιονίου αποτελέσµατα. Πιο συγκεκριµένα σεισµοί µεγάλου µεγέθους (Μ 7) έχουν καταστρέψει αστικές περιοχές σε Κεφαλονιά, Ζάκυνθο και Λευκάδα, όπως γίνεται γνωστό από ιστορικές αναφορές, ενώ ο καταστροφικός σεισµός του 1953 (Μ=7,2)) είχε ως αποτέλεσµα την ολοκληρωτική καταστροφή κτιρίων στο µεγαλύτερο µέρος της Κεφαλονιάς και την απώλεια ζωών εκατοντάδων ανθρώπων. Το µεγαλύτερο καταγεγραµµένο µέγεθος σεισµού είναι Μ=7,4 ενώ τις τελευταίες δεκαετίες σεισµοί µεγέθους Μ>6 έχουν πλήξει επανηλειµµένα την περιοχή µε σηµαντικότερους αυτούς του έτους 1983 (Μ=6,7) στην Κεφαλονιά, του έτους 2003 (Μ=6,3) στα δυτικά της Λευκάδας και των ετών 2005 (Μ=5,6) και 2006 (Μ=5,7) στα δυτικά της Ζακύνθου. Από τότε και µέχρι σήµερα οι σεισµοί που συµβαίνουν έχουν µεγέθη µικρότερα του Μ=5 ενώ κάθε χρόνο αναµένεται τουλάχιστον ένας σεισµός µεγέθους Μ 5 (Kokinou et al. 2006). 22

23 5.Τεκτονική Ανάλυση 5.1 Περιοχή µελέτης Η περιοχή η οποία µελετάται στην εργασία αυτή βρίσκεται στο βορειοδυτικό τµήµα της νήσου Κεφαλονιάς και εκτείνεται από το βουνό της Αγριλιάς στα δυτικά, πάνω από τον κόλπο της Αγίας Κυριακής έως και το βουνό Σκόλουπα στα βορειοανατολικά του όρµου Μύρτου (Εικόνα 5.1). Για τις ανάγκες της τεκτονικής ανάλυσης πάρθηκαν µετρήσεις µε πυξίδα Clar κατά µήκος του οδικού δικτύου της περιοχής, το οποίο αποτελεί και µια φυσική τοµή των πετρωµάτων. Μερικές αντιπροσωπευτικές µετρήσεις πυξίδας Clar που αφορούν την κλίση και διεύθυνση κλίσης των στρωµάτων έχουν προβληθεί επάνω στο γεωλογικό-τεκτονικό χάρτη (εικόνα 5.1). Το σύνολο των µετρήσεων προβλήθηκε σε δίκτυα Schmidt κατώτερου ηµισφαιρίου για εξαγωγή συµπερασµάτων ενώ βάσει των µετρήσεων αυτών και παρατηρήσεων για τη µεσοσκοπική παραµόρφωση των πετρωµάτων κατασκευάστηκαν και δυο γεωλογικές τοµές ΑΑ και ΒΒ η θέση των οποίων εµφανίζεται στο γεωλογικό-τεκτονικό χάρτη. 5.2 Περιγραφή Χάρτη Μεγασκοπικές δοµές Στον απλοποιηµένο γεωλογικό-τεκτονικό χάρτη που ακολουθεί (εικόνα 5.1) απεικονίζεται η περιοχή µελέτης της παρούσης εργασίας. Οι δύο λιθολογίες που δοµούν την περιοχή είναι ασβεστόλιθοι Κρητιδικής-Παλαιογενούς ηλικίας και µαργαϊκοί σχηµατισµοί Μειοκαινικής ηλικίας. Πιο συγκεκριµένα οι ασβεστόλιθοι έχουν λευκό η γκρίζο χρώµα και είναι µεσοστρωµατώδεις. Στον όρµο Μύρτου παρατηρούνται λευκοί ασβεστόλιθοι µέσου πάχους µε παρεµβολές κερατολίθων (εικόνα 5.2A), ενώ κατά µήκος του κεντρικού οδικού δικτύου πάνω από τον όρµο Μύρτου συναντά κανείς γκρίζους ασβεστόλιθους (εικόνα 5.2B). Οι µάργες έχουν λευκοπράσινο έως κίτρινο χρώµα και στον όρµο Μύρτου εµφανίζουν έναν έντονο υποπαράλληλο µε την στρώση σχισµό διάλυσης (φωτογραφία Γ). 23

24 Εικόνα 5.1: Γεωλογικός - Τεκτονικός χάρτης του βορειοδυτικού τµήµατος της νήσου Κεφαλονιάς, στον οποίο απεικονίζονται οι κύριες επωθήσεις στον Όρµο Μύρτου και στον Κόλπο Αγίας Κυριακής. Στον χάρτη παρουσιάζονται αντιπροσωπευτικές παρατάξεις και κλίσεις στρωµάτων όπως µετρήθηκαν µε την πυξίδα Clar καθώς και η θέση των γεωλογικών τοµών ΑΑ και ΒΒ. 24

25 Εικόνα 5.2: (Α) Ασβεστόλιθοι στον όρµο Μύρτου. Οι διακεκοµµένες γραµµές τονίζουν την κερατολιθική παρένστρωση ενώ επισηµαίνεται και η γεωλογική πυξίδα για κλίµακα. (Β) Μεσοστρωµατώδεις γκρίζοι ασβεστόλιθοι πάνω από τον όρµο Μύρτου (µήκος σχηµατισµού περίπου 3,5 µέτρα). (Γ) Μάργες στον όρµο Μύρτου. Το βέλος δείχνει την στρώση του σχηµατισµού ενώ τονίζεται ότι ο σχισµός διάλυσης είναι υποπαράλληλος σε αυτήν. ( ) Μάργες πάνω από τον κόλπο Αγίας Κυριακής. (Ε) Φυσική τοµή στην ακτή του κόλπο Αγίας Κυριακής στον οποίο εµφανίζονται µαργαϊκοι σχηµατισµοί. (ΣΤ) Λεπτοµέρεια από τον ασβεστολιθικό σχηµατισµό της Αγίας Κυριακής, εκεί όπου πιθανά εντοπίζεται η επώθηση (µήκος περίπου 1,5 µέτρα). 25

26 Οι κύριες τεκτονικές δοµές που χαρτογραφήθηκαν στην περιοχή είναι δύο µεγασκοπικής κλίµακας επωθήσεις οι οποίες θα αναφέρονται εφ εξής ως επώθηση Αγίας Κυριακής και επώθηση Μύρτου (εικόνα 5.1). Οι επωθήσεις εµφανίζονται στις γεωλογικές τοµές ΑΑ και ΒΒ αντίστοιχα. Οι τοµές αυτές κατασκευάστηκαν κάθετα στα ρήγµατα µε σκοπό την απεικόνιση της λειτουργίας αυτών. Εικόνα 5.3: Γεωλογική τοµή ΑΑ στην οποία φαίνονται οι δύο κλάδοι της επώθησης της Αγίας Κυριακής, οι κλίσεις των στρωµάτων καθώς και λεπτοµέρεια του ασβεστολιθικού σχηµατισµού ο οποίος εµφανίζεται στην παραλία της Αγίας Κυριακής. 26

27 Η επώθηση της Αγίας Κυριακής εµφανίζεται µεταξύ των βουνών Λάκκος και Ηµεροβίγλι στα ανατολικά και Αγριλιά στα δυτικά. Με την επώθηση αυτή ενώνεται ο κύριος κορµός της Κεφαλονιάς µε την χερσόνησο του Ληξουρίου. Η επώθηση έχει γενική διεύθυνση ΒΑ-Ν και κλίση περί τις 50 και όπως φαίνεται στη γεωλογική τοµή ΑΑ (εικόνα 5.3) τοποθετεί τεκτονικά ασβεστόλιθους Κρητιδικής Παλαιογενούς ηλικίας επί των Μειοκαινικών µαργών. Στην οροφή της επώθησης οι Κρητιδικοί-Παλαιογενείς ασβεστόλιθοι παρουσιάζουν κλίσεις 40 έως 50 και διευθύνσεις κλίσεως που κυµαίνονται από ΝΑ έως ΝΝΑ (εικόνες 5.1 και 5.3). Στη βάση της επώθησης οι Μειοκαινικές µάργες εµφανίζουν κλίσεις 30 έως 40 και διευθύνσεις κλίσεως που κυµαίνονται από ΝΑ έως ΑΝΑ (εικόνες 5.1 και 5.3). Οι Μειοκαινικοί µαργαϊκοί σχηµατισµοί στη βάση της επώθησης της Αγίας Κυριακής έχουν αποτεθεί σε µια επιµήκη λεκάνη ΒΑ-Ν διεύθυνσης παράλληλα µε την επώθηση. Η βάση της µαργαϊκής λεκάνης αποτελείται από ήπια κεκλιµένους ασβεστόλιθους Κρητιδικής Παλαιογενούς ηλικίας. Το πάχος των µαργαϊκών ιζηµάτων κυµαίνεται από λίγα µέτρα στο Ν τµήµα όπου η λεκάνη φαίνεται να αποσφηνώνεται (εικόνα 5.1) και φτάνει περίπου τα µέτρα στο ΒΑ τµήµα στην ακτή του κόλπου (εικόνες 5.1 και 5.3). Φαίνεται επίσης ότι η λεκάνη εκτείνεται και στο θαλάσσιο χώρο του κόλπου της Αγίας Κυριακής και ως εκ τούτου είναι πιθανό ότι το µέγιστο πάχος των ιζηµάτων είναι µεγαλύτερο από το παρατηρούµενο πάχος των µέτρων. Σύµφωνα µε τη γεωλογική τοµή ΑΑ (εικόνα 5.3) η επώθηση της Αγίας Κυριακής πιθανά φέρει δύο κλάδους, τον κύριο ο οποίος περιγράφθηκε ήδη και έναν δευτερεύων ο οποίος φέρνει στην επιφάνεια ασβεστόλιθους µέσα στην µαργαϊκή λεκάνη. Η θέση του δεύτερου κλάδου, η ύπαρξη του οποίου πιστοποιείται µε την παρατήρηση ασβεστολίθων στην παραλία της Αγίας Κυριακής, παρουσιάζεται ως λεπτοµερής γεωλογική τοµή στο επάνω µέρος της εικόνας 5.3. Στη θέση αυτή ο επωθούµενος σχηµατισµός αποτελείται από ασβεστόλιθους µε κερατολιθικές παρενστρώσεις και χαρακτηρίζεται από έντονες κλίσεις της τάξεως των ο. Η επώθηση του Μύρτου εµφανίζεται µεταξύ των βουνών όρος Καλόν στα ανατολικά και Λάκκος στα δυτικά (εικόνα 5.1). Με την επώθηση αυτή ενώνεται ο κύριος κορµός της Κεφαλονιάς µε την χερσόνησο της Ερίσσου. Η επώθηση αυτή 27

28 έχει διεύθυνση Β -ΝΑ. Στην οροφή εµφανίζονται Κρητιδικοί-Παλαιογενείς ασβεστόλιθοι οι οποίοι στην περιοχή του βουνού Σκόλουπας κλίνουν ήπια (περίπου 10 ) προς τα ΒΑ ενώ στο µέτωπο της επώθησης κλίνουν επίσης προς τα ΒΑ αλλά µε εντονότερες κλίσεις (περίπου ) (εικόνες 5.1. και 5.4.). Η διαφορά στις κλίσεις των στρωµάτων πιθανά οφείλεται σε µια µεγασκοπική πτυχή (αντίκλινο) που εντοπίζεται στην οροφή της επώθησης και µε Β -ΝΑ διευθυνόµενο άξονα. Στη βάση της επώθησης εµφανίζονται Μειοκαινικές µάργες µε κλίσεις που κυµαίνονται από 20 έως 45 και διευθύνσεις κλίσεως γενικά προς τα ΒΑ. Εικόνα 5.4: Γεωλογική τοµή ΒΒ στην οποία φαίνεται η επώθηση του Μύρτου, οι κλίσεις των στρωµάτων καθώς και το διαβρωµένο αντίκλινο στα ΒΑ. Οι Μειοκαινικοί µαργαϊκοί σχηµατισµοί στη βάση της επώθησης του Μύρτου έχουν αποτεθεί σε µια επιµήκη λεκάνη Β -ΝΑ διεύθυνσης παράλληλα µε την επώθηση. Η βάση της µαργαϊκής λεκάνης αποτελείται από ήπια κεκλιµένους ασβεστόλιθους Κρητιδικής Παλαιογενούς ηλικίας. Το πάχος των µαργαϊκών ιζηµάτων όπως απεικονίζεται στον τεκτονικό χάρτη (εικόνα 5.1) αλλά και στην γεωλογική τοµή ΒΒ (εικόνα 5.4) είναι περίπου 200 µέτρα ιαδικασία σχηµατισµού µαργαϊκών λεκανών Στο σηµείο αυτό είναι σκόπιµο να περιγραφεί ο µηχανισµός µε τον οποίο σχηµατίστηκαν οι δύο προαναφερθείσες µαργαϊκές λεκάνες. Οι επωθήσεις που περιγράφησαν έχουν και στην οροφή αλλά και στην βάση τους ασβεστόλιθους. Κατά την δράση αυτών των επωθήσεων σύµφωνα µε την οποία η οροφή του 28

29 ρήγµατος επωθείται πάνω στην βάση δηµιουργείται κενός χώρος µε την µορφή λεκάνης. Οι λεκάνες αυτές γεµίζουν µε λεπτοµερέστερο υλικό το οποίο είναι η µάργα. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι τόσο η λειτουργία της επώθησης της Αγίας Κυριακής όσο και της επώθησης του Μύρτου είναι συνιζηµατογενής µε την απόθεση της µάργας και ως εκ τούτου προκύπτει ότι οι δυο επωθήσεις λειτούργησαν κατά το Μειόκαινο. Η εικόνα 5.5 απεικονίζει µε απλό τρόπο την διεργασία αυτή. Η δηµιουργία αυτή των µαργαϊκων λεκανών στη περιοχή µελέτης είναι χαρακτηριστική των λεκανών σε περιοχές Προχώρας των Ορογενών. Εικόνα 5.5: Απλοποιηµένο σχήµα στο οποίο παρουσιάζεται ο µηχανισµός δηµιουργίας µαργαϊκής λεκάνης. Όταν το ένα τέµαχος των ασβεστολίθων επωθείται επάνω στο άλλο δηµιουργείται κενός χώρος ο οποίος <<γεµίζει>> µε λεπτοµερέστερο υλικό. 5.4 Μεγασκοπική πτύχωση Η περιοχή µελέτης όπως προαναφέρθηκε στο κεφάλαιο 3 έχει υποστεί πτύχωση λόγω του επικρατούντος καθεστώτος συµπιεστικής τεκτονικής. Παρακάτω παρουσιάζονται δίκτυα Schmidt (ίσων επιφανειών-κατώτερου ηµισφαιρίου), στα οποία προβάλλονται αφενός οι πόλοι των στρώσεων των ασβεστολίθων και των µαργών όπως µετρήθηκαν µε την πυξίδα Clar καθώς και οι ισοπληθείς καµπύλες που προκύπτουν από την στατιστική επεξεργασία των δικτύων αυτών. Τα δίκτυα της εικόνας 5.6 αφορούν στο δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης όπου εµφανίζεται η επώθηση της Αγίας Κυριακής. Το πρώτο αντιπροσωπεύει τους πόλους των στρώσεων ενώ το δεύτερο την στατιστική επεξεργασία αυτών. 29

30 Από την ανάλυση προκύπτει ότι οι περισσότερες τιµές στρώσεων παρουσιάζουν µεσαίες κλίσεις προς τα ΝΑ, της τάξης των Μια δευτερεύουσα συγκέντρωση πόλων χαρακτηρίζει επίπεδα στρώσεων που κλίνουν µε µέτριες έως έντονες τιµές κλίσεων προς το βορρά. Τα µέγιστα που αναπτύσσονται στο δίκτυο ισοπληθών καµπύλων της εικόνας 5.6 φαίνεται ότι διατάσσονται επί ενός µεγάλου κύκλου. Με εφαρµογή της θεωρίας των π-κύκλων (Ξυπολιάς 2009) βλέπουµε ότι η κατανοµή των µετρήσεων αντιπροσωπεύει µια ανοιχτή πτυχή µε γωνία σκελών περίπου 100 και άξονα ΑΒΑ- Ν. Η διεύθυνση αυτή της µεγασκοπικής πτύχωσης βρίσκεται σε µικρή γωνία µε τη διεύθυνση της επώθησης της Αγίας Κυριακής και ως εκ τούτου φαίνεται ότι η επώθηση και η πτύχωση προέκυψαν από το ίδιο τασικό πεδίο συµπίεσης. Εικόνα 5.6: Τα παραπάνω δίκτυα αναφέρονται στο δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης. Προβάλλονται αφ ενός οι πόλοι στρώσεων (αριστερά) και αφ ετέρου οι ισοπληθείς αυτών (δεξιά) καθώς και ο π-κύκλος ο οποίος περνά από τις µέγιστες συγκεντρώσεις των µετρήσεων. Βάσει του κύκλου προβάλλεται και ο π άξονας. Τα δίκτυα της εικόνας 5.7 αφορούν στο ανατολικό τµήµα της περιοχής µελέτης όπου εµφανίζεται η επώθηση του Μύρτου. Με βάση το πρώτο δίκτυο βλέπουµε ότι οι πόλοι των στρώσεων εµφανίζουν µεγαλύτερη διασπορά, µε τις στρώσεις να παρουσιάζουν κλίσεις µε εύρος από Για το δίκτυο των 30

31 ισοπληθών, πάλι µε βάση την θεωρία των π-κύκλων, µπορούµε να πούµε ότι αντιπροσωπεύει µια ήπια πτύχωση µε άξονα ΒΒ -ΝΝΑ. Η διεύθυνση αυτή της µεγασκοπικής πτύχωσης βρίσκεται σε µικρή γωνία µε τη διεύθυνση της επώθησης του Μύρτου και ως εκ τούτου φαίνεται ότι η επώθηση και η πτύχωση προέκυψαν από το ίδιο τασικό πεδίο συµπίεσης. Εικόνα 5.7: Τα παραπάνω δίκτυα αναφέρονται στο ανατολικό τµήµα της περιοχής µελέτης. Όπως και παραπάνω στο πρώτο δίκτυο προβάλλονται οι πόλοι των στρώσεων (αριστερά) και στο δεύτερο (δεξιά) οι ισοπληθείς αυτών καθώς και ο π-κύκλος ο οποίος περνά από τις µέγιστες συγκεντρώσεις των µετρήσεων. Βάσει του κύκλου προβάλλεται και ο π άξονας. 5.5 Ποσοστό συστολής Ο σχισµός που εµφανίζουν ιζηµατογενή πετρώµατα όπως ο ασβεστόλιθος και η µάργα είναι ικανός, βάσει της πυκνότητάς του, να εντάξει µια περιοχή σε έναν βαθµό συµπίεσης. Πιο συγκεκριµένα αρκετοί ερευνητές (για παράδειγµα οι Alvarez et al. 1978) ορίζουν ένα ποσοστό συµπίεσης µιας περιοχής ανάλογα µε το αν οι ασβεστόλιθοι παρουσιάζουν ασθενή, µέτριο, έντονο ή πολύ έντονο σχισµό διάλυσης. Για την περιοχή µελέτης της εργασίας επισηµαίνονται τα εξής. Με βάση τον σχισµό διάλυσης που παρατηρήθηκε σε µάργες, και στο δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης επί του οδικού δικτύου (εικόνα 5.2 ) αλλά και στο ανατολικό 31

32 τµήµα στον όρµο Μύρτου (εικόνα 5.2 Γ), ο σχισµός διάλυσης ήταν µέτριας πυκνότητας. Ειδικότερα τα επίπεδα του σχισµού απέχουν µεταξύ τους λιγότερο από 5 εκατοστά κάτι που φαίνεται και στις δύο φωτογραφίες, ενώ στις µάργες του όρµου Μύρτου παρατηρείται τοµή των επιπέδων σχισµού σε γωνίες 120 περίπου, χαρακτηριστικά που συναντώνται σε µέτριο σχισµό διάλυσης. Μπορεί συνεπώς κανείς να πει ότι η περιοχή έχει υποστεί συµπίεση της τάξης του 4-25%. Ακολουθούν φωτογραφίες του παρατηρηθέντος σχισµού διάλυσης. Εικόνα 5.8: (Α) Μάργες οι οποίες απαντώνται στο άνω τέµαχος της επώθησης στα δυτικά της περιοχής µελέτης. Τονίζονται ενδεικτικά η στρώση του σχηµατισµού και ο ενδιάµεσος σχισµός διάλυσης. (Β) Μάργες στον όρµο Μύρτου. Ο πυκνός σχισµός διάλυσης τείνει να διασταυρωθεί σε γωνία 120, χαρακτηριστικό του µέτριου καθεστώτος συµπίεσης. Το µήκος του µέτρου είναι 56 εκατοστά και στις δύο φωτογραφίες. 5.6 Κινηµατική ανάλυση Στα πλαίσια της ανάλυσης των δύο επωθήσεων πάρθηκαν µετρήσεις ζευγών στρώσεως - σχισµού διάλυσης κυριώς στις Μειοκαινικές µάργες αλλά και στους ασβεστόλιθους Κρητιδικής Παλαιογενούς. Τα πετρώµα εµφανίζουν, κυρίως πλησίον των µεγάλων επωθήσεων, έντονο σχισµό διάλυσης, όπως έχει περιγραφεί παραπάνω. Τα ζεύγη επιπέδων στρώσεως - σχισµού που αναλύθηκαν διάλυσης αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως δοµές C-S από τις λέξεις <<cisaillement>> που σηµαίνει διάτµηση και αντιπροσωπεύει τις στρώσεις, εφόσον η διάτµηση είναι παράλληλη προς αυτές, και <<schistosite>> που σηµαίνει σχιστότητα και αντιστοιχεί στον σχισµό διάλυσης. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις C- 32

33 S σε µαργαϊκούς και ασβεστολιθικούς σχηµατισµούς παρουσιάζονται στις εικόνες 5.8 Α και 5.9, αντίστοιχα. Είναι γνωστό ότι η τοµή δύο επιπέδων είναι µια γραµµή µε προσανατολισµό στον χώρο ανάλογο µε αυτόν των δύο επιπέδων που την σχηµατίζουν. Συνεπώς κάθε ζεύγος C-S ορίζει και µια γραµµή στον χώρο µε έναν προσανατολισµό ο οποίος φανερώνει την διεύθυνση στην οποία έχει κινηθεί το πέτρωµα στο οποίο πάρθηκαν οι µετρήσεις. Εικόνα 5.9: Εµφάνιση ασβεστολίθων στην οποία διακρίνονται οι επιφάνειες S και C που χρησιµοποιήθηκαν για την κινηµατική ανάλυση. Στο συγκεκριµένο παράδειγµα η κίνηση είναι προς τα Ν. Εικόνα 5.10: ίκτυα στα οποία προβάλλονται οι τοµές των δοµών CS. Το πρώτο δίκτυο αφορά στο δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης και το δεύτερο στο ανατολικό. 33

34 Από την ανάλυση προκύπτει ότι στο δυτικό τµήµα της περιοχής, όπου εµφανίζεται η επώθηση της Αγίας Κυριακής, οι C-S επιφάνειες δείχνουν κίνηση τόσο προς τα Β όσο και προς τα ΝΑ (εικόνα 5.10). Στο ανατολικό τµήµα της περιοχής όπου εµφανίζεται η επώθηση του Μύρτου οι περισσότερες C-S επιφάνειες δείχνουν κίνηση προς τα Ν µε ελάχιστες µετρήσεις να δείχνουν κίνηση προς τα ΒΑ (εικόνα 5.10). 5.7 Συστήµατα διακλάσεων Εκτός από τις µετρήσεις µε πυξίδα Clar των στρώσεων και των σχισµών διάλυσης, πάρθηκαν επιπρόσθετα µετρήσεις των συστηµάτων διακλάσεων στους ασβεστόλιθους της περιοχής µελέτης. Οι µετρήσεις παρουσιάζονται στα δίκτυα της εικόνας 5.11 για το δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης και στην εικόνα 5.12 για το ανατολικό τµήµα.. Εικόνα 5.11: ίκτυα τα οποία παρουσιάζουν τους πόλους συστηµάτων διάκλασης και τις ισοπληθείς αυτών, όπως µετρήθηκαν στο δυτικό τµήµα της περιοχής µελέτης. Από την ανάλυση προκύπτει ότι τα επίπεδα διακλάσεων στο δυτικό τµήµα της περιοχής παρουσιάζουν σηµαντική διασπορά στην διεύθυνση τους η οποία 34

35 κυµαίνεται κυρίως από Β -ΝΑ έως ΒΒΑ-ΝΝ (εικόνα 5.11). Οι γωνίες κλίσεις των επιπέδων είναι έντονες και συνήθως µεγαλύτερες των 70 ο. Εικόνα 5.12: ίκτυα τα οποία παρουσιάζουν τους πόλους συστηµάτων διάκλασης και τις ισοπληθείς αυτών, όπως µετρήθηκαν στο ανατολικό τµήµα της περιοχής µελέτης. Στο ανατολικό τµήµα της περιοχής τα επίπεδα διακλάσεων παρουσιάζουν µεγαλύτερη συστηµατικότητα και συγκεκριµένα χαρακτηρίζονται από ένα κύριο σετ ΒΑ-Ν διεύθυνσης που κλίνουν έντονα (περίπου 70 ο ) προς τα ΝΑ. 35

36 Βιβλιογραφία Moυντράκης., 1985, Γεωλογία της Ελλάδος, University Studio Press, Θεσσαλονίκη Ξυπολιάς Π., 2009, Αζιµουθιακές Προβολές στην Τεκτονική Γεωλογία Μέθοδοι και Εφαρµογές, Γκιούρδας Εκδοτική Karakitsios, V., and Rigakis, N., 2007, Evolution and Petroleum Potential of Western Greece: Journal of Petroleum Geology, v. 30(3), pp Kokinou, E., Papadimitriou, E., Karakostas, V., Kamberis, E., Vallianatos, F., 2006, The Kefalonia Transform Zone (offshore Western Greece) with special emphasis to its prolongation towards the Ionian Abyssal Plain: Mar Geophys Res 27: Lagios, E., Sakkas, V., Papadimitriou, P., Parcharidis, I., Damiata, B.N., Chousianitis, K., Vassilopoulou, S., 2007, Crustal deformation in the Central Ionian Islands (Greece): Results from DGPS and DInSAR analyses: Tectonophysics, v. 444, p Underhill, J. R., 1989, Late Cenozoic deformation of the Hellenide foreland, western Greece: Geological Society of America Bulletin, v. 101, p Alvarez, W., Engelder, T., Geiser, P., 1978, Classification of solution cleavage in pelagic limestones: Geology, v. 6, p

ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ

ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΤΩΝ ΤΑΣΕΩΝ Εισαγωγή: Η σεισμικότητα μιας περιοχής χρησιμοποιείται συχνά για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικών με τις τεκτονικές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εκεί. Από τα τέλη του

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΞΟ. Γεωλογική εξέλιξη της Ελλάδας Το Ελληνικό τόξο

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΞΟ. Γεωλογική εξέλιξη της Ελλάδας Το Ελληνικό τόξο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΟΞΟ Γεωλογική εξέλιξη της Ελλάδας Το Ελληνικό τόξο ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 Γεωλογική εξέλιξη της Ελλάδας Ο Ελλαδικός χώρος µε την ευρεία γεωγραφική έννοια του όρου, έχει µια σύνθετη γεωλογικοτεκτονική

Διαβάστε περισσότερα

Ευρασιατική, Αφρικανική και Αραβική

Ευρασιατική, Αφρικανική και Αραβική Έχει διαπιστωθεί διεθνώς ότι τα περιθώρια τεκτονικών πλακών σε ηπειρωτικές περιοχές είναι πολύ ευρύτερα από τις ωκεάνιες (Ευρασία: π.χ. Ελλάδα, Κίνα), αναφορικά με την κατανομή των σεισμικών εστιών. Στην

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 3: Η Ζώνη της Πίνδου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 3: Η Ζώνη της Πίνδου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 3: Η Ζώνη της Πίνδου Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons

Διαβάστε περισσότερα

Μεταμορφισμός στον Ελληνικό χώρο

Μεταμορφισμός στον Ελληνικό χώρο Μεταμορφισμός στον Ελληνικό χώρο Ιωάννης Ηλιόπουλος Παγκόσμια Γεωδυναμική 1 Η θέση της Ελλάδας στο Παγκόσμιο γεωτεκτονικό σύστημα 2 Γεωλογική τοποθέτηση η της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό χώρο Πανάρχαια Ευρώπη:

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 2: Η Ζώνη της Τρίπολης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 2: Η Ζώνη της Τρίπολης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 2: Η Ζώνη της Τρίπολης Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΩΝ ΣΕΙΣΜΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ

ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΩΝ ΣΕΙΣΜΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΩΝ ΣΕΙΣΜΙΚΩΝ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ Επιστημονικός Υπεύθυνος: Καθηγητής Νικ. Δελήμπασης Τομέας Γεωφυσικής Γεωθερμίας Πανεπιστημίου Αθηνών Η έρευνα για την ανίχνευση τυχόν

Διαβάστε περισσότερα

2. ΓΕΩΛΟΓΙΑ - ΝΕΟΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

2. ΓΕΩΛΟΓΙΑ - ΝΕΟΤΕΚΤΟΝΙΚΗ 2. 2.1 ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ Στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζεται συνοπτικά το Γεωλογικό-Σεισμοτεκτονικό περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής του Π.Σ. Βόλου - Ν.Ιωνίας. Η ευρύτερη περιοχή της πόλης του

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 6: Η Μεσοελληνική Αύλακα. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 6: Η Μεσοελληνική Αύλακα. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 6: Η Μεσοελληνική Αύλακα Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Ι ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΙΑΛΕΞΕΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Ι ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΙΑΛΕΞΕΩΝ ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ Υ ΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Ι ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΙΑΛΕΞΕΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ (1) ΜΕ ΤΙΤΛΟ: «Γεωμετρία της παραμόρφωσης και κινηματική ανάλυση της Μεσοελληνικής Αύλακας»

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ (1) ΜΕ ΤΙΤΛΟ: «Γεωμετρία της παραμόρφωσης και κινηματική ανάλυση της Μεσοελληνικής Αύλακας» ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ (1) ΜΕ ΤΙΤΛΟ: «Γεωμετρία της παραμόρφωσης και κινηματική ανάλυση της Μεσοελληνικής Αύλακας» Η Μεσοελληνική Αύλακα (ΜΑ) είναι μία λεκάνη που εκτείνεται στη Βόρεια Ελλάδα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 8

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 8 ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 8: Ζώνη Παρνασσού, Ζώνη Βοιωτίας, Υποπελαγονική Ζώνη Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΛΕΤΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ Υ ΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΗΜΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΟΥ ΙΑΚΟΝΙΑΡΗ

ΜΕΛΕΤΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ Υ ΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΗΜΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΟΥ ΙΑΚΟΝΙΑΡΗ Ο.ΑΝ.Α.Κ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ Υ ΑΤΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΗΜΟΥ ΤΕΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΩΝ ΕΠΙ ΤΟΥ ΧΕΙΜΑΡΟΥ ΙΑΚΟΝΙΑΡΗ Σ.Ν. ΠΑΡΙΤΣΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΙΟΥΝΙΟΣ 2001

Διαβάστε περισσότερα

Ανάλυση του τεκτονικού ράκους Γερόλεκα. (Ζώνη Βοιωτίας Ζώνη Παρνασσού)

Ανάλυση του τεκτονικού ράκους Γερόλεκα. (Ζώνη Βοιωτίας Ζώνη Παρνασσού) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Αργυρώ Βαϊδάνη Ανάλυση του τεκτονικού ράκους Γερόλεκα (Ζώνη Βοιωτίας Ζώνη Παρνασσού) ΠΑΤΡΑ 2014 1

Διαβάστε περισσότερα

iv. Παράκτια Γεωμορφολογία

iv. Παράκτια Γεωμορφολογία iv. Παράκτια Γεωμορφολογία Η παράκτια ζώνη περιλαμβάνει, τόσο το υποθαλάσσιο τμήμα της ακτής, μέχρι το βάθος όπου τα ιζήματα υπόκεινται σε περιορισμένη μεταφορά εξαιτίας της δράσης των κυμάτων, όσο και

Διαβάστε περισσότερα

ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 ΩΚΕΑΝΟΙ Ωκεανοί Ωκεάνιες λεκάνες

ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 ΩΚΕΑΝΟΙ Ωκεανοί Ωκεάνιες λεκάνες ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 ΩΚΕΑΝΟΙ Ωκεανοί Ωκεάνιες λεκάνες Ωκεανοί Το νερό καλύπτει τα δύο τρίτα της γης και το 97% όλου του κόσµου υ και είναι κατοικία εκατοµµυρίων γοητευτικών πλασµάτων. Οι ωκεανοί δηµιουργήθηκαν

Διαβάστε περισσότερα

Τεχνική αναφορά για τη νήσο Κρήτη 1. Γεωλογικό Υπόβαθρο Σχήμα 1.

Τεχνική αναφορά για τη νήσο Κρήτη 1. Γεωλογικό Υπόβαθρο Σχήμα 1. Τεχνική αναφορά για τη νήσο Κρήτη 1. Γεωλογικό Υπόβαθρο Η γεωλογία της Κρήτης χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη κυρίως αλπικών και προαλπικών πετρωμάτων τα οποία συνθέτουν ένα πολύπλοκο οικοδόμημα τεκτονικών

Διαβάστε περισσότερα

0,5 1,1 2,2 4,5 20,8 8,5 3,1 6,0 14,9 22,5 15,0 0,9

0,5 1,1 2,2 4,5 20,8 8,5 3,1 6,0 14,9 22,5 15,0 0,9 ΩΚΕΑΝΟΓΡΑΦΙΑ E ΕΞΑΜΗΝΟ Ακαδημαϊκό Έτος 2016-2017 ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ (Ο ΩΚΕΑΝΙΟΣ ΠΥΘΜΕΝΑΣ) Βασίλης ΚΑΨΙΜΑΛΗΣ Γεωλόγος-Ωκεανογράφος Κύριος Ερευνητής, ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. Τηλ. Γραφείου: 22910 76378 Κιν.: 6944

Διαβάστε περισσότερα

Βασικές μέθοδοι στρωματογραφίας

Βασικές μέθοδοι στρωματογραφίας Βασικές μέθοδοι στρωματογραφίας ΛΙΘΟΣΤΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ ΒΙΟΣΤΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ ΧΡΟΝΟΣΤΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑ Μαγνητοστρωματογραφία Σεισμική στρωματογραφία ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ Παραλληλισμός στρωμάτων από περιοχή σε περιοχή με στόχο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ Σημειώσεις Εργαστηρίου Στρωματογραφίας Καθηγητής Βασίλειος Καρακίτσιος Καθηγήτρια

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 1: Η Γεωτεκτονική Θεώρηση των Ελληνίδων. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 1: Η Γεωτεκτονική Θεώρηση των Ελληνίδων. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 1: Η Γεωτεκτονική Θεώρηση των Ελληνίδων Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑ 1 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ Να γνωρίζεις τις έννοιες γεωγραφικό πλάτος, γεωγραφικό μήκος και πως αυτές εκφράζονται

ΜΑΘΗΜΑ 1 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ Να γνωρίζεις τις έννοιες γεωγραφικό πλάτος, γεωγραφικό μήκος και πως αυτές εκφράζονται ΜΑΘΗΜΑ 1 Π. Γ Κ Ι Ν Η Σ 1. Να γνωρίζεις τις έννοιες γεωγραφικό πλάτος, γεωγραφικό μήκος και πως αυτές εκφράζονται 2. Να μπορείς να δώσεις την σχετική γεωγραφική θέση ενός τόπου χρησιμοποιώντας τους όρους

Διαβάστε περισσότερα

8. Υπολογισµός Α.Υ. επαφής σε τυχαία θέση: Το «πρόβληµα» της γεώτρησης

8. Υπολογισµός Α.Υ. επαφής σε τυχαία θέση: Το «πρόβληµα» της γεώτρησης 8. Υπολογισµός Α.Υ. επαφής σε τυχαία θέση: Το «πρόβληµα» της γεώτρησης 1. Γενικά... 78 2. Γεώτρηση σε απλά κεκλιµένα στρώµατα... 78 3. Γεώτρηση σε διερρηγµένα στρώµατα... 81 4. Γεώτρηση σε ασύµφωνα στρώµατα...

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Η ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΛΕΥΚΑΔΟΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Η ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ Η ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΗΛΙΑ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΑΖΟΚΙΤΣΙΟΣ ΑΜ:06050 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 1. Εισαγωγή 3 2. Γεωλογική επισκόπηση 3 2.1

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 7: Η Ορογενετική Εξέλιξη των Εξωτερικών Ελληνίδων. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 7: Η Ορογενετική Εξέλιξη των Εξωτερικών Ελληνίδων. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 7: Η Ορογενετική Εξέλιξη των Εξωτερικών Ελληνίδων Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΓΕΝΕΣΗΣ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ

ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΓΕΝΕΣΗΣ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΓΕΝΕΣΗΣ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ Η μέθοδος των πρώτων αποκλίσεων των επιμήκων κυμάτων sin i = υ V υ : ταχύτητα του κύματος στην εστία V: μέγιστη αποκτηθείσα ταχύτητα Μέθοδος της προβολής

Διαβάστε περισσότερα

Η δομή των πετρωμάτων ως παράγοντας ελέγχου του αναγλύφου

Η δομή των πετρωμάτων ως παράγοντας ελέγχου του αναγλύφου Κεφάλαιο 11 ο : Η ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΠΕΤΡΩΜΑΤΩΝ Η δομή των πετρωμάτων ως παράγοντας ελέγχου του αναγλύφου Στο κεφάλαιο αυτό θα ασχοληθούμε με τις δευτερογενείς μορφές του αναγλύφου που προκύπτουν από τη δράση της

Διαβάστε περισσότερα

Ερµηνεία Τοπογραφικού Υποβάθρου στη Σύνταξη και Χρήση Γεωλoγικών Χαρτών

Ερµηνεία Τοπογραφικού Υποβάθρου στη Σύνταξη και Χρήση Γεωλoγικών Χαρτών ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Επιµέλεια: ηµάδη Αγόρω Ερµηνεία Τοπογραφικού Υποβάθρου στη Σύνταξη και Χρήση Γεωλoγικών Χαρτών ΙΣΟΫΨΕΙΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ: είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 4: Οι Φυλλίτες της Πελοποννήσου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 4: Οι Φυλλίτες της Πελοποννήσου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 4: Οι Φυλλίτες της Πελοποννήσου Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ 333 Πανεπιστήμιο Πατρών Τομέας Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Εργαστήριο Τεκτονικής ΔIΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Αυλακογένεση. Ιδανικές συνθήκες: ένα μανδυακό μανιτάρι κινείται κατακόρυφα σε όλους τους βραχίονες (ράχες).

Αυλακογένεση. Ιδανικές συνθήκες: ένα μανδυακό μανιτάρι κινείται κατακόρυφα σε όλους τους βραχίονες (ράχες). Αυλακογένεση Αυλακογένεση Γένεση αύλακας Δημιουργία τάφρου, οριοθετημένης από ρήγματα μεγάλου μήκους και μεγάλης κλίσης Θεωρείται ότι είναι το αποτέλεσμα της εξέλιξης ενός τριπλού σημείου Τ-Τ-Τ ή Τ-Τ-F

Διαβάστε περισσότερα

2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ Υ ΡΟΣΦΑΙΡΑΣ

2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ Υ ΡΟΣΦΑΙΡΑΣ 2. ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ Υ ΡΟΣΦΑΙΡΑΣ 2.1 Ωκεανοί και Θάλασσες. Σύµφωνα µε τη ιεθνή Υδρογραφική Υπηρεσία (International Hydrographic Bureau, 1953) ως το 1999 θεωρούντο µόνο τρεις ωκεανοί: Ο Ατλαντικός, ο Ειρηνικός

Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΤΑΘΜΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΡΙΟ

Η ΣΤΑΘΜΗ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΧΘΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ, ΑΥΡΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΠΗΛΑΙΟΛΟΠΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Σίνα 32, Αθήνα 106 72, τηλ.210-3617824, φαξ 210-3643476, e- mails: ellspe@otenet.gr & info@speleologicalsociety.gr website: www.speleologicalsociety.gr ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ. Ασκήσεις Εργαστηρίου. (Εργαστήριο Γεωλογίας-Παλαιοντολογίας) Καθ. Αδαμάντιος Κίλιας

ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ. Ασκήσεις Εργαστηρίου. (Εργαστήριο Γεωλογίας-Παλαιοντολογίας) Καθ. Αδαμάντιος Κίλιας ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ Ασκήσεις Εργαστηρίου (Εργαστήριο Γεωλογίας-Παλαιοντολογίας) Καθ. Αδαμάντιος Κίλιας ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ 2013-2014 ΑΣΚΗΣΗ 1 ΡΟΔΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΑΡΑΤΑΞΕΩΝ Δίνονται οι παρακάτω παρατάξεις

Διαβάστε περισσότερα

Φυσικό Περιβάλλον ΦΥΣΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ

Φυσικό Περιβάλλον ΦΥΣΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Κεφάλαιο 1 ο : Εισαγωγή ΦΥΣΙΚΗ ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ Φυσική Γεωγραφία ονοµάζουµε την επιστήµη που µελετά το σύνολο των φυσικών διεργασιών που συµβαίνουν στην επιφάνεια της γης και διαµορφώνουν τις φυσικές ιδιότητες

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 11: Ζώνη Αξιού ή Βαρδάρη, Ζώνη Ροδόπης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 11: Ζώνη Αξιού ή Βαρδάρη, Ζώνη Ροδόπης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 11: Ζώνη Αξιού ή Βαρδάρη, Ζώνη Ροδόπης Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης

Διαβάστε περισσότερα

Εργαστηριακή Άσκηση Φωτογεωλογίας (Dra)

Εργαστηριακή Άσκηση Φωτογεωλογίας (Dra) Εργαστηριακή Άσκηση Φωτογεωλογίας (Dra) Δίνονται αεροφωτογραφίες για στερεοσκοπική παρατήρηση. Ο βορράς είναι προσανατολισμένος προς τα πάνω κατά την ανάγνωση των γραμμάτων και των αριθμών. Ερωτήσεις:

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2002 ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 04 ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΓΕΩΛΟΓΩΝ. EΞΕΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ «Γνωστικό Αντικείμενο: Γεωλογία»

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2002 ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 04 ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΓΕΩΛΟΓΩΝ. EΞΕΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ «Γνωστικό Αντικείμενο: Γεωλογία» ΑΝΩΤΑΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΟΥΣ 2002 ΚΛΑΔΟΣ ΠΕ 04 ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΓΕΩΛΟΓΩΝ EΞΕΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ «Γνωστικό Αντικείμενο:

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΦΥΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ SUBDUCTION ZONES ΖΩΝΕΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

ΓΕΩΦΥΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ SUBDUCTION ZONES ΖΩΝΕΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΩΦΥΣΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ SUBDUCTION ZONES ΖΩΝΕΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ ΚΟΥΡΟΥΚΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΖΩΝΕΣ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥΣ ΑΝΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΩΝ ΖΩΝΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3: ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3: ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3: ΓΕΩΛΟΓΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΩΝ : Ι. ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΑΓΡΙΝΙΟ, 2016 ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 3:

Διαβάστε περισσότερα

Παρακάτω, εξηγώ ποιες ήταν οι αυτές οι ασυµβατότητες θεωρίας και παρατηρήσεων, που είχα παρατηρήσει παλαιότερα.

Παρακάτω, εξηγώ ποιες ήταν οι αυτές οι ασυµβατότητες θεωρίας και παρατηρήσεων, που είχα παρατηρήσει παλαιότερα. 1. Προβληµατισµοί και στόχοι της έρευνας. 1.1. Εισαγωγή. Άρχισα να γράφω αυτό το άρθρο το 2004, µε την σκέψη, ότι είχα ήδη συγκεντρώσει αρκετό υλικό που έπρεπε να δηµοσιευθεί. Το υλικό αυτό αφορούσε τις

Διαβάστε περισσότερα

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ 1 ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ & ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΠΙΘΑΝΑ ΑΙΤΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟΚΑΣΤΡΟ ΝΙΣΥΡΟΥ ΠΡΟ ΡΟΜΗ ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Από Γ. Ε. Βουγιουκαλάκη Αθήνα, Άυγουστος 2003 2 Πιθανά αίτια

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 13: Ζώνη Ροδόπης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 13: Ζώνη Ροδόπης. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 13: Ζώνη Ροδόπης Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons

Διαβάστε περισσότερα

Περίληψη. Βογιατζή Χρυσάνθη Προσοµοίωση Παράκτιου Υδροφορέα Βόρειας Κω

Περίληψη. Βογιατζή Χρυσάνθη Προσοµοίωση Παράκτιου Υδροφορέα Βόρειας Κω i Περίληψη Η περιοχή που εξετάζεται βρίσκεται στην νήσο Κω, η οποία ανήκει στο νησιωτικό σύµπλεγµα των ωδεκανήσων και εντοπίζεται στο νοτιοανατολικό τµήµα του Ελλαδικού χώρου. Ειδικότερα, η στενή περιοχή

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Εισαγωγή. 1.1 Θέση της περιοχής διατριβής

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Εισαγωγή. 1.1 Θέση της περιοχής διατριβής ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Εισαγωγή 1.1 Θέση της περιοχής διατριβής Η περιοχή µελέτης υπάγεται στο νοµό Αιτωλοακαρνανίας και το µεγαλύτερό της µέρος περιλαµβάνεται στα τοπογραφικά φύλλα (κλίµακας 1: 50000) Ευηνοχωρίου

Διαβάστε περισσότερα

Καθορισμός του μηχανισμού γένεσης

Καθορισμός του μηχανισμού γένεσης Καθορισμός του μηχανισμού γένεσης Σκοπός Σκοπός της άσκησης αυτής είναι ο καθορισμός του μηχανισμού γένεσης ενός σεισμού με βάση τις πρώτες αποκλίσεις των επιμήκων κυμάτων όπως αυτές καταγράφονται στους

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ, ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΞΈΛΙΞΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΓΕΝΕΣΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΘΡΑΚΩΝ ΤΩΝ ΜΕΙΟΚΑΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ, ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΞΈΛΙΞΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΓΕΝΕΣΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΘΡΑΚΩΝ ΤΩΝ ΜΕΙΟΚΑΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ Πανεπιστήμιο Πατρών Τομέας Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ, ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΕΞΈΛΙΞΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΓΕΝΕΣΗΣ ΥΔΡΟΓΟΝΑΘΡΑΚΩΝ ΤΩΝ ΜΕΙΟΚΑΙΝΙΚΩΝ ΑΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

3. Οριζόντια στρώµατα

3. Οριζόντια στρώµατα 3. Οριζόντια στρώµατα 1. Γενικά... 26 2. Στρωµατογραφική διάρθρωση Στρωµατογραφική στήλη... 27 3. Γεωλογική τοµή... 27 4. Γεωλογική εξέλιξη της περιοχής του χάρτη... 31 26 ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ 1. Γενικά

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΜΑ: ΠΑΓΕΤΩΔΕΙΣ ΚΑΙ KΑΡΣΤΙΚΕΣ ΓΕΩΜΟΡΦΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ)

ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΜΑ: ΠΑΓΕΤΩΔΕΙΣ ΚΑΙ KΑΡΣΤΙΚΕΣ ΓΕΩΜΟΡΦΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ) ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΜΕΑΣ: ΓΕΝΙΚΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΘΕΜΑ: ΠΑΓΕΤΩΔΕΙΣ ΚΑΙ KΑΡΣΤΙΚΕΣ ΓΕΩΜΟΡΦΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟ (ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ) ΛΥΤΟΣΕΛΙΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΠΑΤΡΑ 2014 ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 1.Εισαγωγή...

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ. Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7. Καθ. Αναστασία Κυρατζή. Κυρατζή Α. "Φυσική της Λιθόσφαιρας"

ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ. Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7. Καθ. Αναστασία Κυρατζή. Κυρατζή Α. Φυσική της Λιθόσφαιρας ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7 Καθ. Αναστασία Κυρατζή Κυρατζή Α. "Φυσική της Λιθόσφαιρας" 1 Ανασκόπηση Υπόθεση της Μετάθεσης των ηπείρων Wegener 1912 Υπόθεση της Επέκτασης του θαλάσσιου

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 5: Ο Ωκεανός της Πίνδου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 5: Ο Ωκεανός της Πίνδου. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 5: Ο Ωκεανός της Πίνδου Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης Creative

Διαβάστε περισσότερα

ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗ ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005

ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗ ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗ ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 Κύρια είδη ιζηµατογενών πετρωµάτων Tα ιζηµατογενή πετρώµατα σχηµατίζονται από τα υλικά αποσάθρωσης όλων των πετρωµάτων, που βρίσκονται στην επιφάνεια της γης κάτω

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΒΑΣΗΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΟΛΙΣΘΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΦΑΡΑΓΓΙ ΤΟΥ ΒΟΥΡΑΪΚΟΥ» ΣΥΝΤΑΞΗ:

Διαβάστε περισσότερα

Συσχέτιση Νεοτεκτονικών αμώυ και Σεισμικότητας στην Ευρύτερη Περιοχή ταυ Κορινθιακού Κόλπου (Κεντρική Ελλάδα).

Συσχέτιση Νεοτεκτονικών αμώυ και Σεισμικότητας στην Ευρύτερη Περιοχή ταυ Κορινθιακού Κόλπου (Κεντρική Ελλάδα). Συσχέτιση Νεοτεκτονικών αμώυ και Σεισμικότητας στην Ευρύτερη Περιοχή ταυ Κορινθιακού Κόλπου (Κεντρική Ελλάδα). Περίληψη Η περιοχή μελέτης της παρούσας διατριβής περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της ευρύτερης

Διαβάστε περισσότερα

Λιθοστρωματογραφία. Αποτελεί μέθοδο έρευνας της Στρωματογραφίας που έχει σκοπό την ταξινόμηση των ΣΤΡΩΜΕΝΩΝ πετρωμάτων

Λιθοστρωματογραφία. Αποτελεί μέθοδο έρευνας της Στρωματογραφίας που έχει σκοπό την ταξινόμηση των ΣΤΡΩΜΕΝΩΝ πετρωμάτων Λιθοστρωματογραφία Αποτελεί μέθοδο έρευνας της Στρωματογραφίας που έχει σκοπό την ταξινόμηση των ΣΤΡΩΜΕΝΩΝ πετρωμάτων σε ΕΝΟΤΗΤΕΣ με βάση τα λιθολογικά τους χαρακτηριστικά (σύσταση, χρώμα, στρώσεις, υφή,

Διαβάστε περισσότερα

Εξωτερικές Ελληνίδες

Εξωτερικές Ελληνίδες Εξωτερικές Ελληνίδες Οι Εξωτερικές Ελληνίδες αποτελούν τμήμα της Αλπικής οροσειράς και δημιουργήθηκαν κατά τη σύγκρουση των ηπείρων της Αφρικής και της Ευρασίας. Η σύγκρουση αυτή ακολούθησε την καταβύθιση

Διαβάστε περισσότερα

Εσωτερικές Ελληνίδες

Εσωτερικές Ελληνίδες Εσωτερικές Ελληνίδες Οι εσωτερικές Ελληνίδες (Εικ. 3) περιλαμβάνουν μια σειρά ισοπικών ζωνών στα ανατολικά της Απουλίας πλατφόρμας των οποίων το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι έχουν επηρεαστεί από δύο

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΡΟΣ 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. 1. Γεωλογείν περί Σεισμών...3. 2. Λιθοσφαιρικές πλάκες στον Ελληνικό χώρο... 15. 3. Κλάδοι της Γεωλογίας των σεισμών...

ΜΕΡΟΣ 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. 1. Γεωλογείν περί Σεισμών...3. 2. Λιθοσφαιρικές πλάκες στον Ελληνικό χώρο... 15. 3. Κλάδοι της Γεωλογίας των σεισμών... ΜΕΡΟΣ 1 1. Γεωλογείν περί Σεισμών....................................3 1.1. Σεισμοί και Γεωλογία....................................................3 1.2. Γιατί μελετάμε τους σεισμούς...........................................

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΛΗΨΗ Αντικείµενο της παρούσας µεταπτυχιακής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης των σηράγγων του Μετρό επί του υδρογεωλογικού καθεστώτος πριν και µετά την κατασκευή τους. Στα πλαίσια της, παρουσιάζονται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΓΕΩΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΕΚΤΟΟΡΟΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΔΡΙΑΤΙΚΟΪΟΝΙΟΣ ΖΩΝΗ Η «ΙΟΝΙΟΣ ΖΩΝΗ»

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΓΕΩΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΕΚΤΟΟΡΟΓΕΝΕΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΔΡΙΑΤΙΚΟΪΟΝΙΟΣ ΖΩΝΗ Η «ΙΟΝΙΟΣ ΖΩΝΗ» ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ Η παρούσα διπλωματική εργασία εκπονήθηκε την περίοδο Σεπτέμβριος 2004 Ιούνιος 2005 στα πλαίσια του Μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών του τμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Πριν από

Διαβάστε περισσότερα

ΣΤΕΡΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΡΗΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΟΝΩΝ

ΣΤΕΡΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΡΗΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΟΝΩΝ ΣΤΕΡΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΤΟΥ ΡΗΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΟΝΩΝ Σκοπός Σκοπός της άσκησης αυτής είναι η στερεογραφική απεικόνιση του επιπέδου του ρήγματος, καθώς και του βοηθητικού επιπέδου

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΞΑΜΗΝΟ: 7 ο Β. ΜΑΡΙΝΟΣ, Επ. ΚΑΘ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: Β. ΧΡΗΣΤΑΡΑΣ, ΚΑΘ. Φεβρουάριος 2015 ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

Διαβάστε περισσότερα

Γεωλογία - Γεωγραφία Β Γυμνασίου ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ. Τ μαθητ : Σχολικό Έτος:

Γεωλογία - Γεωγραφία Β Γυμνασίου ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ. Τ μαθητ : Σχολικό Έτος: Γεωλογία - Γεωγραφία Β Γυμνασίου ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΑΣΚΗΣΕΩΝ Τ μαθητ : Σχολικό Έτος: 1 ΜΑΘΗΜΑ 1, Οι έννοιες «γεωγραφική» και «σχετική» θέση 1. Με τη βοήθεια του χάρτη στη σελ.12, σημειώστε τις παρακάτω πόλεις στην

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ. Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7. Καθ. Αναστασία Κυρατζή. Κυρατζή Α. "Φυσική της Λιθόσφαιρας"

ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ. Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7. Καθ. Αναστασία Κυρατζή. Κυρατζή Α. Φυσική της Λιθόσφαιρας ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗ Φυσική της Λιθόσφαιρας Κεφάλαιο 7 Καθ. Αναστασία Κυρατζή Κυρατζή Α. "Φυσική της Λιθόσφαιρας" 1 Εισαγωγή Υπόθεση της Μετάθεσης των ηπείρων Wegener 1912 Υπόθεση της Επέκτασης του θαλάσσιου πυθµένα

Διαβάστε περισσότερα

της ΓΕΩΛΟΓΙΚΗΣ ΠΥΞΙΔΑΣ

της ΓΕΩΛΟΓΙΚΗΣ ΠΥΞΙΔΑΣ Οδηγίες Χρήσης της ΓΕΩΛΟΓΙΚΗΣ ΠΥΞΙΔΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ και ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΣΕΩΝ Αθήνα 2010-1- Με τη γεωλογική πυξίδα μπορούμε να μετρήσουμε τα στοιχεία των επιπέδων των γεωλογικών επιφανειών

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΣΑΣ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΔΑΦΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΩΝ

ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΣΑΣ ΔΙΑΤΜΗΤΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΕΔΑΦΙΚΩΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΣΧΟΛΗ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΧΡΗΣΕΩΝ ΓΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ "ΓΕΩΕΠΙΣΤΗΜΕΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ" ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ: "ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΧΡΗΣΕΩΝ ΓΗΣ" ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ 11 η -12 η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ Ι

ΑΣΚΗΣΕΙΣ 11 η -12 η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ Ι ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ MΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝ. ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΥΔΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ 9, 157 80 ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΑΘΗΝΑ NATIONAL TECHNICAL

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 9: Αναγνώριση των πτυχών στην ύπαιθρο

Κεφάλαιο 9: Αναγνώριση των πτυχών στην ύπαιθρο Κεφάλαιο 9: Αναγνώριση των πτυχών στην ύπαιθρο Σύνοψη Η γεωμετρία των κανονικών επαφών βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το γεωδυναμικό περιβάλλον και την ηλικία που έχει δημιουργηθεί ο γεωλογικός σχηματισμός.

Διαβάστε περισσότερα

3) ΤΑ ΡΗΓΜΑΤΑ...29 3.1. Ορισµός...29 3.2. Τύποι ρηγµάτων...30 3.3. ιαδικασία διάρρηξης των ρηγµάτων και σεισµοί...39

3) ΤΑ ΡΗΓΜΑΤΑ...29 3.1. Ορισµός...29 3.2. Τύποι ρηγµάτων...30 3.3. ιαδικασία διάρρηξης των ρηγµάτων και σεισµοί...39 ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ Με την ολοκλήρωση της πτυχιακής αυτής εργασίας θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον επιβλέποντα καθηγητή κύριο Νίκο Ζούρο, για την εµπιστοσύνη που µου έδειξε στην ανάθεση του θέµατος, την

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ

ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ ΘΕΣΗ 1 Εισαγωγή - Ιστορικό Στον επαρχιακό οδικό άξονα Τρίπολης Ολυμπίας, στο ύψος του Δήμου Λαγκαδίων, έχουν παρουσιασθεί κατά το παρελθόν αλλά

Διαβάστε περισσότερα

Υ ΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Υδροπερατοί σχηµατισµοί. Ανάπτυξη φρεάτιων υδροφόρων οριζόντων. α/α ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ.

Υ ΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ Υδροπερατοί σχηµατισµοί. Ανάπτυξη φρεάτιων υδροφόρων οριζόντων. α/α ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ. ΠΕΡΙΛΗΨΗ Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση του υδρογεωλογικού καθεστώτος της λεκάνης του Αλµυρού Βόλου και σε συνδυασµό µε την ανάλυση του ποιοτικού καθεστώτος των υπόγειων νερών της περιοχής,

Διαβάστε περισσότερα

Σ. Κοκκάλας, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας (Επιβλέπων) Ι. Κουκουβέλας, Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών

Σ. Κοκκάλας, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας (Επιβλέπων) Ι. Κουκουβέλας, Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Τριμελής Συμβουλευτική Επιτροπή: Σ. Κοκκάλας, Επίκουρος Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας (Επιβλέπων) Ι. Κουκουβέλας, Καθηγητής, Τμήματος Γεωλογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών Π. Ξυπολιάς, Επίκουρος

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΕ 19 Ιανουαρίου 2012

ΤΕΕ 19 Ιανουαρίου 2012 ΤΕΕ 19 Ιανουαρίου 2012 Το πετρελαϊκό δυναμικό της χώρας με βάση τις μέχρι σήμερα έρευνες Γ. Ζαφειρόπουλος ΜΜΜΜ-Γεωφυσικός Διευθυντής Ερευνών Φ. Μαρνέλης Dr Γεωλόγος Προϊστάμενος Γεωεπιστημών ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ 1-4 Ιουνίου 2010 Πρόγραμμα - Δρομολόγιο Σύνταξη Επιμέλεια: Καθηγητής Μιχ. Σταματάκης

Διαβάστε περισσότερα

D. Papanikolaou, H. Bargathi, C. Dabovski, R. Dimitriu, A. El-Hawat, D. Ioane, H. Kranis, A. Obeidi, G. Oaie, A. Seghedi, I.

D. Papanikolaou, H. Bargathi, C. Dabovski, R. Dimitriu, A. El-Hawat, D. Ioane, H. Kranis, A. Obeidi, G. Oaie, A. Seghedi, I. The TRANSMED Atlas The Mediitterranean Regiion ffrom Crustt tto Manttlle W.. CCaavvaazzzzaa,, FF.. RRoouur ree,, W.. SSppaakkmaann,, GG.. SSt taamppf fl lli ii,, PP.. ZZi iieeggl lleer r (EEdds ( s..))

Διαβάστε περισσότερα

Τεκτονική ανάλυση της επαφής μεταξύ Φυλλιτικής-Χαλαζιτικής Σειράς και Ζώνης Τρίπολης στην περιοχή του Πάρνωνα

Τεκτονική ανάλυση της επαφής μεταξύ Φυλλιτικής-Χαλαζιτικής Σειράς και Ζώνης Τρίπολης στην περιοχή του Πάρνωνα Τεκτονική ανάλυση της επαφής μεταξύ Φυλλιτικής-Χαλαζιτικής Σειράς και Ζώνης Τρίπολης στην περιοχή του Πάρνωνα Παρασκευουλάκου Μπόκολα Παναγιώτα Πτυχιακή εργασία Πανεπιστήμιο Πατρών - Τμήμα Γεωλογίας Πάτρα

Διαβάστε περισσότερα

Ποτάµια ράση ΠΟΤΑΜΙΑ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ. Ποτάµια ιάβρωση. Ποτάµια Μεταφορά. Ποτάµια Απόθεση. Βασικό επίπεδο

Ποτάµια ράση ΠΟΤΑΜΙΑ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ. Ποτάµια ιάβρωση. Ποτάµια Μεταφορά. Ποτάµια Απόθεση. Βασικό επίπεδο ΠΟΤΑΜΙΑ ΓΕΩΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ Η µορφολογία του επιφανειακού αναγλύφου που έχει δηµιουργηθεί από δράση του τρεχούµενου νερού ονοµάζεται ποτάµια µορφολογία. Οι διεργασίες δηµιουργίας της ονοµάζονται ποτάµιες διεργασίες

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΡΑΧΟΜΑΖΑΣ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΙΔΗΡΟ- ΔΡΟΜΙΚΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΡΑΧΟΜΑΖΑΣ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΙΔΗΡΟ- ΔΡΟΜΙΚΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΒΡΑΧΟΜΑΖΑΣ ΚΑΤΑ ΜΗΚΟΣ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΙΔΗΡΟ- ΔΡΟΜΙΚΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΤΑΜΩΝΑ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΟΥ Μ. 1, ΧΡΗΣΤΑΡΑΣ Β. 2, ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ Γ. 3, ΣΟΥΛΙΟΣ Γ. 4, ΚΙΛΙΑΣ ΑΔ. 5, ΜΑΝΩΛΑΚΟΣ Β. 6 Σύνοψη Η παρούσα

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,1 της 4/9/2010 ΤΟΥ CANTERBURY ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,1 της 4/9/2010 ΤΟΥ CANTERBURY ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Ο ΣΕΙΣΜΟΣ 7,1 της 4/9/2010 ΤΟΥ CANTERBURY ΝΕΑΣ ΖΗΛΑΝΔΙΑΣ ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Μαρίνος 1 Π., Ροντογιάννη 1 Θ., Χρηστάρας 2 Β., Τσιαμπάος 1 Γ., Σαμπατακάκης 3 Ν. 1. Εθνικό Μετσόβιο

Διαβάστε περισσότερα

Κλίση ενός στρώματος είναι η διεύθυνση κλίσης και η γωνία κλίσης με το οριζόντιο επίπεδο.

Κλίση ενός στρώματος είναι η διεύθυνση κλίσης και η γωνία κλίσης με το οριζόντιο επίπεδο. ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΤΟΜΗ ΚΕΚΛΙΜΕΝΑ ΣΤΡΩΜΜΑΤΑ 6.1 ΚΛΙΣΗ ΣΤΡΩΜΑΤΟΣ Κλίση ενός στρώματος είναι η διεύθυνση κλίσης και η γωνία κλίσης με το οριζόντιο επίπεδο. Πραγματική κλίση στρώματος Η διεύθυνση μέγιστης κλίσης,

Διαβάστε περισσότερα

Προοπτικές CCS στην Ελλάδα

Προοπτικές CCS στην Ελλάδα ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ «ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΙΚΤΥΑ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ-Β ΚΥΚΛΟΣ» ΕΡΓΟ «ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΥΝΑΜΙΚΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΙΟΞΕΙ ΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ ΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ»

Διαβάστε περισσότερα

Στην στερεογραφική προβολή δεν μπορούν να μετρηθούν αποστάσεις αλλά μόνο γωνιώδεις σχέσεις.

Στην στερεογραφική προβολή δεν μπορούν να μετρηθούν αποστάσεις αλλά μόνο γωνιώδεις σχέσεις. ΔΙΚΤΥΑ SCHMIDT Στερεογραφική προβολή Η στερεογραφική προβολή είναι μια μέθοδος που προσφέρει το πλεονέκτημα της ταχύτατης λύσης προβλημάτων που λύνονται πολύπλοκα με άλλες μεθόδους. Με την στερεογραφική

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑ: ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΞΑΜΗΝΟ: 7 ο Β. ΜΑΡΙΝΟΣ, Λέκτορας ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ: Β. ΧΡΗΣΤΑΡΑΣ, ΚΑΘ. Ενδεικτικό παράδειγµα θεµάτων

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ. Γεώργιος Π. Παντόπουλος Γεωλόγος

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ. Γεώργιος Π. Παντόπουλος Γεωλόγος ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩ ΥΝΑΜΙΚΗΣ Γεώργιος Π. Παντόπουλος Γεωλόγος ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΙΖΗΜΑΤΟΓΕΝΕΣΗΣ, ΣΤΡΩΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΙΑΡΘΡΩΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Θεσσαλονίκη 14/4/2006

Θεσσαλονίκη 14/4/2006 Θεσσαλονίκη 14/4/2006 ΘΕΜΑ: Καταγραφές δικτύου επιταχυνσιογράφων του ΙΤΣΑΚ από τη πρόσφατη δράση στη περιοχή της Ζακύνθου. Στις 01:05 (ώρα Ελλάδας) της 5 ης Απριλίου 2006 συνέβη στο θαλάσσιο χώρο της Ζακύνθου

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. 2.1 Μορφολογία. 3. 2.2 Γεωλογική σύσταση και δομή.. 4. 2.2.1 Γενικά. 4. 2.2.2 Γεωλογική-στρωματογραφική διάρθρωση του Ν.

Περιεχόμενα. 2.1 Μορφολογία. 3. 2.2 Γεωλογική σύσταση και δομή.. 4. 2.2.1 Γενικά. 4. 2.2.2 Γεωλογική-στρωματογραφική διάρθρωση του Ν. Περιεχόμενα σελ Πρόλογος 1 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1 2 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΜΗ Ν. ΑΧΑΪΑΣ 3 2.1 Μορφολογία. 3 2.2 Γεωλογική σύσταση και δομή.. 4 2.2.1 Γενικά. 4 2.2.2 Γεωλογική-στρωματογραφική διάρθρωση του Ν. Αχαΐας 5

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΓΕΤΩΝΕΣ. πηγή:nasa - Visible Earth

ΠΑΓΕΤΩΝΕΣ. πηγή:nasa - Visible Earth ΠΑΓΕΤΩΝΕΣ πηγή:nasa - Visible Earth ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 Παγετώδης δράση Οι παγετώνες καλύπτουν σήµερα το 1/10 περίπου της γήινης επιφάνειας. Η δράση των παγετώνων, αποτέλεσε ένα σηµαντικό µορφογενετικό

Διαβάστε περισσότερα

τον Τόμαρο και εκβάλλει στον Αμβρακικό και ο Άραχθος πηγάζει από τον Τόμαρο και εκβάλλει επίσης στον Αμβρακικό (Ήπειρος, Ζαγόρι).

τον Τόμαρο και εκβάλλει στον Αμβρακικό και ο Άραχθος πηγάζει από τον Τόμαρο και εκβάλλει επίσης στον Αμβρακικό (Ήπειρος, Ζαγόρι). Γεωγραφικά στοιχεία και κλίμα. Τα κυριότερα μορφολογικά χαρακτηριστικά του νομού Ιωαννίνων είναι οι ψηλές επιμήκεις οροσειρές και οι στενές κοιλάδες. Το συγκεκριμένο μορφολογικό ανάγλυφο οφείλεται αφενός

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 12: Περιροδοπική- Σερβομακεδονική Ζώνη. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ. Ενότητα 12: Περιροδοπική- Σερβομακεδονική Ζώνη. Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ Ενότητα 12: Περιροδοπική- Σερβομακεδονική Ζώνη Ιωάννης Κουκουβέλας, Καθηγητής Σχολή Θετικών Επιστημών Τμήμα Γεωλογίας Άδειες Χρήσης Το παρόν υλικό διατίθεται με τους όρους της άδειας χρήσης

Διαβάστε περισσότερα

Η ιστορική πατρότητα του όρου «Μεσόγειος θάλασσα» ανήκει στους Λατίνους και μάλιστα περί τα μέσα του 3ου αιώνα που πρώτος ο Σολίνος τη ονομάζει

Η ιστορική πατρότητα του όρου «Μεσόγειος θάλασσα» ανήκει στους Λατίνους και μάλιστα περί τα μέσα του 3ου αιώνα που πρώτος ο Σολίνος τη ονομάζει Η ιστορική πατρότητα του όρου «Μεσόγειος θάλασσα» ανήκει στους Λατίνους και μάλιστα περί τα μέσα του 3ου αιώνα που πρώτος ο Σολίνος τη ονομάζει χαρακτηριστικά «Mare Mediterraneum» ως μεταξύ δύο ηπείρων

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΗ 5 η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ Ι ΤΕΧΝΙΚΟΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ

ΑΣΚΗΣΗ 5 η ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ Ι ΤΕΧΝΙΚΟΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΣΗΡΑΓΓΑΣ ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΧΟΛΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ MΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΜΕΑΣ ΓΕΩΛΟΓΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΤΕΧΝ. ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ & ΥΔΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΗΡΩΩΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ `9, 157 80 ΖΩΓΡΑΦΟΥ, ΑΘΗΝΑ NATIONAL TECHNICAL

Διαβάστε περισσότερα

ΠΤΥΧΙΑ ΚΗ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ

ΠΤΥΧΙΑ ΚΗ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΠΤΥΧΙΑ ΚΗ ΤΟΜΕΑΣ ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΩΦΥΣΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΥΔΡΟΓΕΩΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ «ΘΕΡΜΟΜΕΤΑΛΛΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ» Χαρά ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΖΗΜΑΤΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΕΡΥΜAΝΘΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΝΙΤΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΒΡΑΑΜ ΖΕΛΗΛΙΔΗΣ

ΙΖΗΜΑΤΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΕΡΥΜAΝΘΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΝΙΤΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΒΡΑΑΜ ΖΕΛΗΛΙΔΗΣ 2011 ΙΖΗΜΑΤΟΓΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ ΕΡΥΜAΝΘΟΥ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΝΙΤΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΕΠΙΒΛΕΠΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΑΒΡΑΑΜ ΖΕΛΗΛΙΔΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ Εισαγωγή Γενικά ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Δομή της διπλωματικής 1.Περιοχή

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ Στο πλαίσιο των μαθημάτων Γεωλογικές Χαρτογραφήσεις και Τεκτονική Ανάλυση Τεχνική Γεωλογία I & ΙΙ Βελτίωση

Διαβάστε περισσότερα

ΙΣΟΥΨΕΙΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

ΙΣΟΥΨΕΙΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑ 16_10_2012 ΙΣΟΥΨΕΙΣ ΚΑΜΠΥΛΕΣ- ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 2.1 Απεικόνιση του ανάγλυφου Μια εδαφική περιοχή αποτελείται από εξέχουσες και εισέχουσες εδαφικές μορφές. Τα εξέχοντα εδαφικά τμήματα βρίσκονται μεταξύ

Διαβάστε περισσότερα

Νίκος Μαζαράκης Αθήνα 2010

Νίκος Μαζαράκης Αθήνα 2010 Νίκος Μαζαράκης Αθήνα 2010 Οι χάρτες των 850 Hpa είναι ένα από τα βασικά προγνωστικά επίπεδα για τη παράµετρο της θερµοκρασίας. Την πίεση των 850 Hpa τη συναντάµε στην ατµόσφαιρα σε ένα µέσο ύψος περί

Διαβάστε περισσότερα

Ε.Μ. Σκορδύλης Καθηγητής Σεισμολογίας Τομέας Γεωφυσικής, Α.Π.Θ.

Ε.Μ. Σκορδύλης Καθηγητής Σεισμολογίας Τομέας Γεωφυσικής, Α.Π.Θ. Ε.Μ. Σκορδύλης Καθηγητής Σεισμολογίας Τομέας Γεωφυσικής, Α.Π.Θ. 223 Μa 200 Μa 135 Μa 35 Μa Present 2 Σχετικές Κινήσεις Λιθοσφαιρικών Πλακών 1. Απόκλισεις λιθοσφαιρικών πλακών (μεσο-ωκεάνιες ράχες) 2. Εφαπτομενικές

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Στοιχεία τοπογραφικών χαρτών

ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ. Στοιχεία τοπογραφικών χαρτών ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ Στοιχεία τοπογραφικών χαρτών ρ. Ε. Λυκούδη Αθήνα 2005 Τοπογραφικοί χάρτες Βασικό στοιχείο του χάρτη αποτελεί : το τοπογραφικό υπόβαθρο, που αναπαριστά µε τη βοήθεια γραµµών (ισοϋψών)

Διαβάστε περισσότερα

Εισηγητής: Καραγιώργος Θωμάς, MSc, PhD candidate in Sport Management & Recreation ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΙΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΑΡΙΣΤOΤΕΛΕΙΟ

Εισηγητής: Καραγιώργος Θωμάς, MSc, PhD candidate in Sport Management & Recreation ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΙΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΑΡΙΣΤOΤΕΛΕΙΟ Εισηγητής: Καραγιώργος Θωμάς, MSc, PhD candidate in Sport Management & Recreation ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΙΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΑΡΙΣΤOΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Γεωδαιτικό σύστημα Χάρτης Πυξίδα Χάραξη

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1 Ο ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ Δρ. ΜΑΡΙΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ 2008-2009

ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1 Ο ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ Δρ. ΜΑΡΙΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ 2008-2009 ΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1 Ο ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ Δρ. ΜΑΡΙΑ ΦΕΡΕΝΤΙΝΟΥ 2008-2009 Τοπογραφικοί Χάρτες Περίγραμμα - Ορισμοί - Χαρακτηριστικά Στοιχεία - Ισοϋψείς Καμπύλες - Κατασκευή τοπογραφικής τομής

Διαβάστε περισσότερα