Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου"

Transcript

1 ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη Αγγελική 1, Αγγελή Κατερίνα 1 1 Ινστιτούτο Έρευνας Θεραπείας Συμπεριφοράς, Αλληλογραφία: Αγγελική Βλαχογιάννη, Ινστιτούτο Έρευνας Θεραπείας Συμπεριφοράς, Γλάδστωνος 10, Αθήνα, Τηλέφωνο: Περίληψη Η συμπεριφορά των γονέων κατά την παιδική ηλικία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς και συναισθηματικών δυσκολιών στην ενήλικη ζωή. Το αίσθημα της αυτεπάρκειας αλλά και το στρες των γονέων, που προκύπτει από τις πεποιθήσεις που έχουν για τις δυσκολίες του ρόλου τους και την προσωπική τους επάρκεια σε αυτόν, επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους κατά την αλληλεπίδραση με τα παιδιά τους. Τα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου αναδεικνύονται ως σημαντικό μέσο πρόληψης για την ψυχική υγεία και την ομαλή ανάπτυξη. Πολλές έρευνες αναφέρουν μείωση των επιπέδων άγχους των γονέων και των δυσλειτουργικών πρακτικών που υιοθετούν κατά την τέλεση του γονεϊκού τους ρόλου μετά την παρακολούθηση σχετικών προγραμμάτων, αύξηση του βαθμού επάρκειας που αισθάνονται ως προς το γονεϊκό τους ρόλο, βελτίωση της συναισθηματικής τους κατάστασης, του τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς τους, καθώς επίσης και μείωση των προβλημάτων συμπεριφοράς των παιδιών. Στο παρόν άρθρο γίνεται ανασκόπηση των βιβλιογραφικών δεδομένων που σχετίζονται με τα προγράμματα ενίσχυσης του γονεϊκού ρόλου, ειδικότερα με τις διαστάσεις της συμπεριφοράς των γονέων στις οποίες αυτά τα προγράμματα απευθύνονται και την επίπτωσή τους στην ανάπτυξη των παιδιών, καθώς και την αποτελεσματικότητά τους, τόσο όσον αφορά την ψυχική υγεία των γονέων, όσο και την εκδήλωση εσωτερικευμένων και εξωτερικευμένων προβλημάτων στα παιδιά. Λέξεις κλειδιά: παιδική συμπεριφορά, γονεϊκά προγράμματα, γονεϊκή αυτεπάρκεια, γονεϊκό άγχος Εισαγωγή Τα μοτίβα γονεϊκής συμπεριφοράς, όπως αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών και έχουν καθοριστική σημασία για την ανάπτυξη ψυχικών διαταραχών τόσο στην παιδική ηλικία όσο και στην ενήλικη ζωή, την εμφάνιση παραβατικής συμπεριφοράς και ακαδημαϊκής αποτυχίας. 1,2 Η μελέτη και η κατανόηση της συσχέτισης της γονεϊκής συμπεριφοράς και της συμπεριφοράς των παιδιών συνιστούν θεμελιώδεις προϋποθέσεις για το σχεδιασμό αποτελεσματικών προγραμμάτων γονεϊκής ενίσχυσης 3. Η συμμετοχή σε γονεϊκά προγράμματα έχει βρεθεί ότι επιδρά σημαντικά σε διαστάσεις της γονεϊκής συμπεριφοράς, όπως η ελαστικότητα (ανεκτική, ασυνεπής πειθαρχία) η υπεραντιδραστικότητα (σκληρή και σωματική τιμωρία) και οι λεκτικές επιπλήξεις, αλλάζοντας το μοτίβο συμπεριφοράς των γονέων κατά την αλληλεπίδρασης του με το παιδί 4. Πολλές έρευνες καταλήγουν στη θετική επίδραση των προγραμμάτων αυτών στην αίσθηση αυτεπάρκειας των γονέων, η οποία φαίνεται να διατηρείται στο χρόνο, 2.5 καθώς και τη ψυχική τους υγεία, όπως αναφέρουν οι Barlow & Stewart-Brown. 6 Στη συνέχεια γίνεται αναφορά στην έννοια της γονεϊκής επάρκειας, τις παραμέτους της γονεϊκής συμπεριφοράς που έχουν συσχετισθεί με τη συμπεριφορά και την ανάπτυξη των παιδιών, καθώς επίσης και σε θεωρητικές προσεγγίσεις του γονεϊκού ρόλου. Ορισμός της Γονεϊκής Επάρκειας Η έλλειψη ενός εμπειρικά και ερευνητικά βασισμένου ορισμού για την γονική επάρκεια αποδεικνύει τη δυσκολία καθορισμού των ελάχιστων απαιτήσεων για την επαρκή ανταπόκριση στο γονεϊκό ρόλο 7. Η βιβλιογραφία προσφέρει κάποιες κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τα χαρακτηριστικά της αποδεκτής γονεϊκής συμπεριφοράς, όπως είναι η παροχή βασικής φροντίδας, η ασφάλεια, η θετική συναισθηματική έκφραση και ζεστασιά, η παροχή κατάλληλων ερεθισμάτων, η σταθερότητα και η προβλεψιμότητα, η καθοδήγηση και η οριοθέτηση 8,9. Αυτοί οι παράγοντες είναι χρήσιμοι αλλά αποδεικνύονται ελλιπείς, όπως προκύπτει από περιπτώσεις αξιολόγησης της γονικής επάρκειας σε νομικές υποθέσεις επιμέλειας παιδιού ή σε διαφορετικά πολιτισμικά πλαίσια 10. Διάφοροι παρά- 41

2 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή γοντες μπορεί να λειτουργούν προστατευτικά στη σχέση ανάμεσα στους γονείς και το παιδί 11. Για παράδειγμα, η διαθεσιμότητα ενός άλλου ενήλικα στο σπίτι για την ανάληψη της ευθύνης της φροντίδας, συγγενείς οι οποίοι μπορούν να παρέχουν ένα ασφαλές καταφύγιο για το παιδί, καθώς και η ύπαρξη φίλων που υποστηρίζουν τα μεγαλύτερα παιδιά, μπορούν να αμβλύνουν τις αρνητικές συνέπειες 12. Αυτή η προοπτική ορισμού της γονεϊκής επάρκειας καθιστά αναγκαίο και σημαντικό τον σχεδιασμό προγραμμάτων και υποστηρικτικών υπηρεσιών που να ανταποκρίνονται στο πολιτισμικό και οικογενειακό πλαίσιο των γονέων παιδιών. Παράμετροι της γονεϊκής συμπεριφοράς Η αίσθηση αυτεπάρκειας των γονέων, η ικανοποίηση που αποκομίζουν από το γονεϊκό ρόλο, η κόπωση και το άγχος, έχει βρεθεί ότι επηρεάζουν τη συμπεριφορά τους και συνδέονται έμμεσα με την συμπεριφορά των παιδιών, τόσο κατά την παιδική ηλικία όσο και στην ενήλικη ζωή. Ο όρος αυτεπάρκεια κατέχει κεντρική θέση στην κοινωνικογνωστική θεωρία του Bandura 13 και περιλαμβάνει τις κρίσεις που διατυπώνουν οι άνθρωποι σχετικά με τις δυνατότητές τους να εκτελέσουν επιτυχώς μια συμπεριφορά σε συγκεκριμένες περιστάσεις. Οι πεποιθήσεις αυτές επηρεάζουν τη συναισθηματική τους κατάσταση, τον τρόπο σκέψης τους, τα κίνητρα και τη συμπεριφορά τους και αποτελούν βασικό στοιχείο της ικανότητάς τους να επιτύχουν τα εκάστοτε επιθυμητά αποτελέσματα, καθώς σχετίζονται με την προσπάθεια που καταναλώνουν, την επιμονή και τη στάση τους απέναντι στις αντιξοότητες 13. Η γονεϊκή αυτεπάρκεια αναφέρεται στην πεποίθηση που έχει ο γονέας σχετικά με την ικανότητά του να ανταποκριθεί επαρκώς στο γονεϊκό του ρόλο 14. Η έννοια της αυτεπάρκειας παίζει καθοριστικό ρόλο στη συμπεριφορά που επιδεικνύουν οι γονείς κατά την αλληλεπίδραση με τα παιδιά τους και συνδέεται στενά με την ανάπτυξη των παιδιών και την ψυχοκοινωνική τους προσαρμογή 15. Φαίνεται ότι γονείς με υψηλή αυτεπάρκεια ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών τους, παρέχουν ερεθίσματα και δεν είναι τιμωρητικοί,16 ενώ η χαμηλή αυτεπάρκεια συνδέεται με επιθετική γονεϊκή συμπεριφορά 17. Μία έννοια στενά συνδεδεμένη με την γονεϊκή αυτεπάρκεια είναι η γονεϊκή ικανοποίηση, η οποία αναφέρεται στην ευχαρίστηση και το αίσθημα ικανοποίησης από το γονεϊκό ρόλο και πιο συγκεκριμένα από την ολοκλήρωση καθημερινών καθηκόντων που σχετίζονται με τη φροντίδα του παιδιού, αλλά και την επίτευξη των προσδοκιών από τον εαυτό του γονέα σε αυτό το ρόλο 18. Γονείς με χαμηλή αυτεπάρκεια είναι λιγότερο πιθανό να εισπράττουν ευχαρίστηση από το γονεϊκό τους ρόλο 16. Η χαμηλή ικανοποίηση από το γονεϊκό ρόλο έχει συνδεθεί με αυξημένες βαθμολογίες άγχους και κατάθλιψης των γονέων, δυσλειτουργικές γονεϊκές πρακτικές, όπως η ελαστικότητα (laxness), η υπερ-αντιδραστικότητα (over-reactivity) και οι λεκτικές επιπλήξεις (verbosity), καθώς επίσης και με την εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς στο παιδί 19. Η κατάθλιψη και το άγχος, όπως είχαν επισημάνει οι Coleman & Karraker, 16 αλλά και η κόπωση, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα των Cooklin, Giallo & Rose 20 συσχετίζονται με χαμηλή αυτεπάρκεια και χαμηλή ικανοποίηση στο γονεϊκό ρόλο. Με τον όρο κόπωση (fatigue) περιγράφεται η διαρκής και πολύ πιεστική αίσθηση εξάντλησης και απώλειας ενέργειας, η οποία δεν ανακουφίζεται εύκολα με τη ξεκούραση 21. Οι απαιτήσεις του γονεϊκού ρόλου, η έλλειψη συμπεριφορών αυτοφροντίδας και η αποτυχία αυτορρύθμισης και τροποποίησης της συμπεριφοράς ως απάντηση στις απαιτήσεις του γονεϊκού ρόλου εξηγούν την κόπωση των γονέων 21,22,23. Αυτή η αίσθηση εξάντλησης έχει βρεθεί ότι μειώνει την υπομονή και την ικανότητά αντιμετώπισης των δύσκολων καταστάσεων, ενώ αυξάνει την ευερεθιστότητα και την απογοήτευση τους 24. Το γονεϊκό στρες (parenting stress) αναφέρεται στις δυσκολίες και απαιτήσεις του γονεϊκού ρόλου, όπως η διαχείριση της συμπεριφοράς των παιδιών, η καθιέρωση του οικογενειακού προγράμματος και οι καθημερινές υποχρεώσεις. Σημαντικός παράγοντας που καθορίζει το στρες των γονέων είναι οι πεποιθήσεις που έχουν για τις δυσκολίες του ρόλου τους και την προσωπική τους επάρκεια σε αυτόν, καθώς και για τη συμπεριφορά των παιδιών τους 2. Οι γονείς που θεωρούν ότι τα παιδιά τους είναι απαιτητικά, με ευμετάβλητη διάθεση και αξιολογούν τη μεταξύ τους επικοινωνία ως δύσκολη, αναφέρουν υψηλότερο στρες κατά την εκπλήρωση του γονεϊκού τους ρόλου 25. Πρόσφατη έρευνα των Cooklin et al. 20 αναφέρει ότι η κόπωση, όπως περιγράφηκε προηγουμένως, συνδέεται με αυξημένο γονεϊκό στρες, το οποίο κατ επέκταση επιδρά αρνητικά στην αίσθηση επάρκειας και ικανοποίησης των γονέων. Όπως αναφέρουν οι Cambpell et al. 26 μεγάλος αριθμός ερευνών έχει καταδείξει τη σύνδεση του γονεϊκού στρες με την αίσθηση αυτεπάρκειας και τη δυσλειτουργική συμπεριφορά των γονέων, καθώς και με τα εξωτερικευμένα προβλήματα του παιδιού, όπως υπερκινητικότητα και επιθετικότητα. Θεωρητικές Προσεγγίσεις του Γονεϊκού Ρόλου Η παρατήρηση και η κατανόηση της σχέσης γονέα παιδιού έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον διαφόρων θεωρητικών σχολών, προσφέροντας διαφορετικά μοντέλα μέσα από τα οποία μπορεί κανείς να μελετήσει το γονεϊκό ρόλο και να αντιμετωπίσει ζητήματα σχετικά με την ανατροφή των παιδιών 27. Η Θεωρία της Προσκόλλησης. Στον τομέα των σχέσεων μητέρας-παιδιού σημαντικό ρόλο κατέχουν οι μελέτες του Βρετανού ψυχιάτρου και ψυχαναλυτή J. Bowlby, ο οποίος ανέπτυξε τη θεωρία της προσκόλλησης, σύμφωνα με την 42

3 οποία βασικό κίνητρο της συμπεριφοράς των βρεφών είναι η αναζήτηση εγγύτητας με το πρόσωπο φροντίδας (συνήθως τη μητέρα) και η ασφάλεια που προκύπτει από αυτή 28. Στις μελέτες του ενσωμάτωσε ανθρωπολογικές και εθολογικές επιρροές, ιδιαίτερα δε επηρεάστηκε από την εργασία του εθολόγου Konrad Lorentz για την εγχάραξη. Σύμφωνα με τη θεωρία της προσκόλλησης, όταν η μητέρα ανταποκρίνεται και προσπαθεί να καθησυχάσει το παιδί με σταθερό κι ευαίσθητο τρόπο, καλλιεργείται στο παιδί η εμπιστοσύνη ότι μπορεί να βρει φροντίδα και προστασία όταν χρειαστεί κι έτσι δημιουργείται μία ασφαλής βάση, η οποία αποτελεί βασικό στοιχείο της υγιούς κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης 29,30. Οι εμπειρίες του βρέφους με το πρόσωπο φροντίδας κτίζουν εσωτερικές αναπαραστάσεις του εαυτού, των άλλων και των σχέσεων, στις οποίες βασίζονται οι στάσεις και οι προσδοκίες για τις μελλοντικές σχέσεις: αν οι άλλοι θα είναι διαθέσιμοι να το φροντίσουν και να καλύψουν τις ανάγκες του, αν θα είναι στοργικοί ή ψυχροί και απορριπτικοί αν το ίδιο αξίζει αγάπη και φροντίδα αν οι σχέσεις είναι πηγή ευχαρίστησης ή πόνου και δυστυχίας 30. Ανάλογα με την ανταπόκριση της μητέρα στις ανάγκες του βρέφους, δημιουργούνται οι «τύποι προσκόλλησης», οι οποίοι αποτελούν αντιδράσεις προσαρμογής στη συμπεριφορά της μητέρα 31. Έχουν προταθεί τέσσερις τύποι προσκόλλησης: ο ασφαλής, ο αποφευκτικός, ο αμφιθυμικός και ο αποδιοργανωμένος 32. Τα άτομα με ασφαλή τύπο προσκόλλησης βλέπουν τους άλλους ως άξιους εμπιστοσύνης και καλοπροαίρετους και μπορούν να σχηματίσουν σχέσεις υγιούς αλληλεξάρτησης, ενώ έχουν αυξημένη αυτοεκτίμηση και μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον εαυτό τους σε κοινωνικές καταστάσεις, αισθάνονται ότι έχουν τον έλεγχο στην πορεία της ζωής τους και είναι πιο διεκδικητικά 33. Η Προσέγγιση της Θεραπείας Σχημάτων. Οι αναπαραστάσεις που διαμορφώνει το παιδί για τον εαυτό του, τους άλλους και τις σχέσεις σύμφωνα με τις γονεϊκές συμπεριφορές κατέχουν κεντρικό ρόλο και στην θεωρία του Young για τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα. Σύμφωνα με το J. Young 34, «τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα είναι αυτοκαταστροφικές συναισθηματικές και γνωστικές δομές που σχηματίζονται νωρίς κατά την ανάπτυξή μας και επαναλαμβάνονται σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας» 35. Κατά την παιδική ηλικία, τα ΠΔΣ αποτελούν για το παιδί ένα τρόπο για να κατανοήσει και να διαχειριστεί το περιβάλλον του. Στην ενήλικη ζωή, όταν ενεργοποιηθεί ένα σχήμα από ένα γεγονός που σχετίζεται με το περιεχόμενό του- προκαλεί στο άτομο έντονα βιώματα, παρόμοια με αυτά της παιδικής ηλικίας που το δημιούργησαν 36. Τα ΠΔΣ σύμφωνα με τη θεωρία του Young παίζουν κυρίαρχο ρόλο στον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε, αισθανόμαστε, αντιδρούμε και σχετιζόμαστε με τους άλλους και επηρεάζουν τις επιλογές μας με την τάση να αναδημιουργούμε και να αναβιώνουμε καταστάσεις παρόμοιες με τις οδυνηρές καταστάσεις της παιδικής μας ηλικίας 35. Σύμφωνα με ανασκόπηση της βιβλιογραφίας των Αγγελή και Καλαντζή-Αζίζι 37 (αδημοσίευτα δεδομένα), αναφορικά με τη σχέση παραμέτρων της γονεϊκής συμπεριφοράς με γνωσιακές μεταβλητές (συγκεκριμένα τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα κατά Young), η συναισθηματική κακομεταχείριση, η επικοινωνία, η ζεστασιά και η φροντίδα, η επιτρεπτικότητα, ο αυταρχισμός, ο ψυχολογικός έλεγχος και η γονεοποίηση έχουν συσχετισθεί με τα Πρώιμα Δυσλειτουργικά Σχήματα 35. Σε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας αναφορικά με τη σχέση παραμέτρων της γονεϊκής συμπεριφοράς με την ψυχολογική λειτουργικότητα και την ψυχοπαθολογία 38 (αδημοσίευτα δεδομένα) εντοπίστηκαν πολλές έρευνες που συσχετίζουν παραμέτρους της γονεικής συμπεριφοράς όπως τα ρεαλιστικά όρια, η επίβλεψη, ο χρόνος με το παιδί, η ζεστασιά και η διαθεσιμότητα, η απόρριψη, η υπερπροστασία και οι συγκρούσεις με την ψυχολογική λειτουργικότητα (άγχος, κατάθλιψη, επιθετικότητα, διαπροσωπικές σχέσεις, παραβατικότητα). Η Συστημική Προσέγγιση. Από την πλευρά της συστημικής προσέγγισης η λειτουργία της οικογένειας περιγράφεται ως ένα δυναμικό όλο-σύστημα και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς των μελών της 39. Η οικογένεια αποτελείται από τις βασικές ενότητες, που συνιστά κάθε μέλος χωριστά, αλλά και από ομάδες μελών υποσυστήματα, όπως είναι το υποσύστημα των γονέων και το υποσύστημα των παιδιών-αδελφών 39. Μέσα στην οικογένεια, όπως και σε κάθε σύστημα, υπάρχουν συνεχείς αλληλεπιδράσεις μεταξύ όλων των ενοτήτων του συστήματος και κατ επέκταση η συμπεριφορά και η στάση της κάθε ενότητας ή του κάθε υποσυστήματος καθορίζει τη συμπεριφορά και τη στάση των άλλων ενοτήτων ή υποσυστημάτων. Έτσι η συμπεριφορά των παιδιών σχετίζεται άμεσα με σχέση των γονέων ως σύντροφοι, όπως και με τη στάση και τη συμπεριφορά τους προς το παιδί. Η συμπεριφορά των παιδιών είναι ως ένα βαθμό αποτέλεσμα του ρόλου που τους δίνει η ίδια η οικογένεια τους 39. Μέσα στο σύστημα της οικογένειας οι γονείς βρίσκονται στη κορυφή της ιεραρχικής πυραμίδας και ασκούν περισσότερο έλεγχο στη λειτουργία της οικογένειας, μέχρις ότου τα παιδιά ενηλικιωθούν. Σε περιπτώσεις όπου οι γονείς χάνουν τη δυνατότητα να ασκήσουν έλεγχο, το οικογενειακό σύστημα δυσλειτουργεί και τα παιδιά διατρέχουν κίνδυνο να υιοθετήσουν προβληματικούς ρόλους και να αναπτύξουν προβληματικές συμπεριφορές 39. Ο ρόλος των γονέων, ως βασικών οργανωτών του οικογενειακού συστήματος, αναλύεται σε δύο διαστάσεις: η μία ορίζεται κυρίως από τη συναισθηματική στάση προς το παιδί (η οποία κινείται ανάμεσα στο δίπολο αποδοχή-απόρριψη) και η άλλη από την άσκηση πειθαρχίας (η οποία σχετίζεται με τη θέσπιση σταθερών ορίων) 40. Οι γονείς οι οποίοι ικανοποιούν τις βασικές ανάγκες του παιδιού για αγάπη, ασφάλεια, εκπαίδευση, 43

4 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή συναισθηματική υποστήριξη, αλλά και όρια, έχουν το δικαίωμα να του ζητούν να συμμορφώνεται σε ορισμένους κανόνες και λογικές απαιτήσεις. Η υποστήριξη που παρέχουν οι γονείς αποτελεί την κύρια διεργασία για να θέλουν τα παιδιά να ανταποκριθούν στους στόχους και τους κανόνες της οικογένειας. Ο γονέας προσαρμόζεται στις ανάγκες του παιδιού σύμφωνα με το στάδιο ανάπτυξης, καθώς επίσης και στην εικόνα που το παιδί σχηματίζει για το γονέα σε κάθε στάδιο 40. Η Τυπολογία της Baumrind. Σε παρόμοιους άξονες βασίστηκε και η τυπολογία της Baumrind 41 σχετικά με τους τύπους άσκησης του γονεϊκού ρόλου. Η Baumrind 41 βασίστηκε σε δύο διαστάσεις της γονεϊκής συμπεριφοράς: τον έλεγχο και την υποστήριξη. Η υποστήριξη συνοψίζει χαρακτηριστικά, όπως η ζεστασιά, η αποδοχή, η στοργή και η ανταπόκριση, ενώ ο έλεγχος αναφέρεται στην τιμωρητικότητα, την αυστηρότητα και την απαιτητικότητα για συμμόρφωση 42. Έτσι πρότεινε τρείς γονεϊκούς τύπους: τον ανεκτικό τύπο, τον δημοκρατικό τύπο και τον αυταρχικό τύπο. Αργότερα οι Maccoby & Martin 42 πρότειναν και τον αδιάφορο τύπο. Ο ανεκτικός γονέας παρέχει υψηλού βαθμού υποστήριξη, αλλά χαμηλό έλεγχο. Συμπεριφέρεται με μη τιμωρητικό τρόπο, αποδέχεται και ανταποκρίνεται θετικά στις επιθυμίες και τις ενέργειες του παιδιού. Δίνει εξηγήσεις για τους κανόνες της οικογένειας, αλλά δεν ενθαρρύνει το παιδί να υπακούσει σε αυτά τα πρότυπα. Παιδιά με ανεκτικούς γονείς μαθαίνουν ότι υπάρχουν πολύ λίγα όρια και κανόνες και ότι οι συνέπειες των πράξεών τους δεν είναι πιθανό να είναι πολύ σοβαρές. Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά μεγαλώνοντας ίσως έχουν εγωκεντρική συμπεριφορά και δυσκολία με την άσκηση αυτοελέγχου, χαρακτηριστικά που μπορεί να επηρεάσουν τη σωστή ανάπτυξη σχέσεων με τους συνομηλίκους τους 43,44. Ο δημοκρατικός τύπος γονέα παρέχει υψηλού βαθμού υποστήριξη και έλεγχο. Κατευθύνει τη συμπεριφορά του παιδιού, εξηγώντας τους οικογενειακούς κανόνες, δίνοντας ανατροφοδότηση και ενθαρρύνοντας την έκφραση αντιρρήσεων. Τα παιδιά των δημοκρατικών γονέων μαθαίνουν πώς να διαπραγματεύονται και να συμμετάσχουν σε συζητήσεις. Καταλαβαίνουν ότι αποτιμώνται οι απόψεις τους και ως εκ τούτου, είναι πιο πιθανό να είναι κοινωνικά υπεύθυνοι και αυτόνομοι 43,44. Ο αυταρχικός τύπος γονέα παρέχει υψηλού βαθμού έλεγχο αλλά χαμηλού βαθμού υποστήριξη. Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην υπακοή και τη συμμόρφωση, καθώς θεωρείται πρόσωπο εξουσίας. Προσπαθεί να ελέγξει τη συμπεριφορά του παιδιού με αυστηρό και τιμωρητικό τρόπο, αποθαρρύνει την αυτενέργεια και την αυτονομία του, χωρίς όμως να εξηγεί τους κανόνες, και καταστέλλει κάθε σκέψη και συμπεριφορά, που εκείνος θεωρεί ότι δεν είναι σωστή. Παιδιά αυταρχικών γονέων μαθαίνουν ότι το να ακολουθείς τους κανόνες και να τηρείς αυστηρή πειθαρχία αποτιμάται περισσότερο από την ανεξάρτητη συμπεριφορά. Ως αποτέλεσμα, τα παιδιά μεγαλώνοντας έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση και φτωχές κοινωνικές δεξιότητες 43,44. Τέλος ο αδιάφορος τύπος γονέα χαρακτηρίζεται από χαμηλού βαθμού υποστήριξη αλλά και έλεγχο. Ο γονέας δεν εμπλέκεται στη ζωή του παιδιού και δεν αλληλεπιδρά μαζί του. Δεν θέτει όρια και δεν παρέχει στοργή. Είναι συναισθηματικά απόμακρος και αφοσιωμένος στις δικές του δυσκολίες. Τα παιδιά μαθαίνουν ότι οι γονείς ενδιαφέρονται για τη δική τους ζωή και επενδύουν πολύ λίγο χρόνο στην ανατροφή των παιδιών. Ως αποτέλεσμα εμφανίζουν παρόμοια πρότυπα συμπεριφοράς ή παρορμητικές συμπεριφορές και αδυναμία αυτορρύθμισης 43,44. Αυτά τα μοτίβα γονεϊκής συμπεριφοράς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη συναισθηματική, κοινωνική και γνωστική ανάπτυξη των παιδιών, και έχουν καθοριστική σημασία για την ανάπτυξη ψυχικών διαταραχών τόσο στην παιδική ηλικία όσο και στην ενήλικη ζωή, την εμφάνιση παραβατικής συμπεριφοράς και ακαδημαϊκής αποτυχίας, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. 1,2 Το Γνωσιακό- Συμπεριφοριστικό Μοντέλο. Στο Γνωσιακό/Συμπεριφοριστικό μοντέλο σχετικά με τις γονεϊκές συμπεριφορές οι Azar & Weinzierl 45 περιέγραψαν τις δεξιότητες που απαιτούνται για την επαρκή κάλυψη του γονεϊκού ρόλου: Ο γονεϊκός ρόλος απαιτεί ακριβείς και καλά συντονισμένες δομές γονεϊκής γνώσης (σχήματα) που αφορούν το τι προσδοκούν ως κατάλληλη συμπεριφορά από το παιδί και το γονεϊκό τους ρόλο στην κοινωνικοποίησή του (...), καλή εκτελεστική λειτουργία (π.χ. επίλυση προβλημάτων, διεξαγωγή διαλόγου, δεξιότητες λήψης αποφάσεων, γνωστική ευελιξία) για το συντονισμό και την αξιολόγηση αντιδράσεων και προσαρμοστικές εκτιμήσεις που απορρέουν από τους δύο παραπάνω παράγοντες (...) και που επιτρέπουν την κατάλληλη επιλογή αντιδράσεων 45 (σελ600). Όταν οι δεξιότητες των γονέων δεν επαρκούν ή/και το παιδί είναι δύσκολο ή/και το περιβάλλον είναι χαοτικό, ο κίνδυνος αυξάνεται, τόσο για τους γονείς, όσο και για το παιδί 45. Οι Azar & Weinzierl 67 στο μοντέλο που προτείνουν σχετικά με τις γονεϊκές συμπεριφορές περιλαμβάνουν την έννοια των «γονεϊκών σχημάτων», ως δυσλειτουργικές δομές γνώσης που περιλαμβάνουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες και αντιλήψεις ελέγχου, τις δυσκολίες στην εκτελεστική λειτουργία (επίλυση προβλημάτων, γνωστική περιπλοκότητα, ικανότητα αλλαγής), τις αρνητικές δυσλειτουργικές εκτιμήσεις της συμπεριφοράς του παιδιού (ως απόρροια των δυσπροσαρμοστικών σχημάτων και της ανεπαρκούς εκτελεστικής λειτουργίας), την επεξεργασία πληροφοριών και τις δυσλειτουργικές γονεϊκές συμπεριφορές και το πλαίσιο (αλληλεπίδραση της επεξεργασίας πληροφοριών με το στρες και την κοινωνική απομόνωση)

5 Πίνακας Ι. Τυπολογία μορφών άσκησης γονεϊκού ρόλου σύμφωνα με την Baumrind 41 και τους Maccoby & Martin 42 Τα Προγράμματα Ενίσχυσης Γονεϊκού Ρόλου Τα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου πραγματοποιούνται σε ατομική ή ομαδική βάση. Σύμφωνα με τους Chadwick et al., 46 τα ατομικά προγράμματα έχουν το πλεονέκτημα του εξατομικευμένου σχεδιασμού και της ακριβέστερης ανάλυσης της συμπεριφοράς του παιδιού. Από την άλλη πλευρά, οι Cunningham et al. 47 υποστηρίζουν ότι το ομαδικό πλαίσιο δίνει τη δυνατότητα να ακουστούν διάφορες οπτικές γωνίες και τεχνικές διαχείρισης της παιδικής συμπεριφοράς, και ενισχύει τη δέσμευση και τη συμμόρφωση των γονέων. Τα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου εφαρμόζονται τόσο σε προληπτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο παρέμβασης και η βελτίωση στη συμπεριφορά των παιδιών φαίνεται να διατηρείται και μετά το τέλος της παρέμβασης 48. Πολλές μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η συμμετοχή και των δύο γονέων αυξάνει την αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων 49. Οι Tempel et al. παραθέτοντας την άποψη των Kaminski, Valle, Filene, & Boyle 50 αναφορικά με τα χαρακτηριστικά των αποτελεσματικών προγραμμάτων, αναφέρουν ότι στα προγράμματα αυτά δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ενίσχυση της θετικής αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας γονέα-παιδιού, στις εργασίες για το σπίτι, στη χρήση ήπιων τεχνικών αρνητικών συνεπειών, όπως η παύση θετικών ενισχύσεων, η αφαίρεση προνομίων και οι λογικές συνέπειες. Ακόμη τα παιχνίδια ρόλων και η εκμάθηση δεξιοτήτων, όπως η έκφραση επαίνου, η ενεργητική ακρόαση, η παράφραση των δηλώσεων του παιδιού, η αποφυγή επικριτικών δηλώσεων, η επίλυση προβλημάτων αποτελούν βασικούς άξονες και εργαλεία των γονεϊκών παρεμβάσεων 3,50. Μέθοδος Διεξήχθη αναζήτηση σε διάφορες βάσεις δεδομένων σχετικά με εμπειρικά τεκμηριωμένα προγράμματα που σχετίζονται με την ενδυνάμωση του γονεϊκού ρόλου. Επιλέχθηκαν προγράμματα που περιγράφεται αναλυτικά η δομή και το σκεπτικό τους, αλλά και των οποίων η αποτελεσματικότητα ως προς διάφορες παραμέτρους που σχετίζονται με τους γονείς και/ή το παιδί έχει ελεγχθεί. Ο στό- 45

6 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή χος της συγκεκριμένης μεθοδολογίας ήταν ο προσδιορισμός των στοιχείων και του σκεπτικού των συγκεκριμένων προγραμμάτων και της αποτελεσματικότητάς τους. Ευρήματα Η διεθνής βιβλιογραφία αναφέρει πολλά προγράμματα γονεϊκής παρέμβασης με τεκμηριωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων επιθετικής συμπεριφοράς των παιδιών προσχολικής ή σχολικής ηλικίας, όπως το Helping the Noncompliant child, των Forehan, & McMahon, το Incredible Years, των Webster-Stratton, & Reid, το Parent- Child Interactiοn Therapy Model, των Brinkmeyer & Eyberg, το Parent Management Training Oregon Model, των Patterson, Reid, Jones, & Conger, και το Triple P: Positive Parenting Program, του Sanders Τα βασικά χαρακτηριστικά των προγραμμάτων αυτών καθώς και η αποτελεσματικότητά τους συνοψίζονται στον πίνακα II. Πιο αναλυτικά, το Parent Management Training Oregon Model (PMTO) αποτελεί μια σειρά παρεμβάσεων εκπαίδευσης γονέων που προέρχονται από τη θεωρητική εργασία και έρευνα του Gerald Patterson και των συνεργατών του στο Κοινωνικό Κέντρο Μάθησης Oregon. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε γονείς παιδιών 2 έως 18 ετών με διαταραχές συμπεριφοράς, προκλητική και αντικοινωνική συμπεριφορά και εφαρμόζεται σε ομάδες γονέων. Οι στόχοι του PMTO είναι η βελτίωση των πρακτικών ανατροφής των παιδιών, η μείωση του εξαναγκασμού μέσα στην οικογένεια, η μείωση και η πρόληψη των εσωτερικευμένων και εξωτερικευμένων προβλημάτων, της χρήσης και κατάχρησης ουσιών, της παραβατικής συμπεριφοράς και της αποκλίνουσας συναναστροφής με τους συνομηλίκους, η βελτίωση των ακαδημαϊκών επιδόσεων, των κοινωνικών δεξιοτήτων και των διαπροσωπικών σχέσεων 50. Το Triple P- Positive Parenting Program είναι ένα από τα πιο αποτελεσματικά προγράμματα στον κόσμο και υποστηρίζεται από 30 και πλέον χρόνια συνεχούς έρευνας. To Triple P, δημιουργήθηκε από τον Matthew R. Sanders και τους συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, αρχικά ως κατ οίκον πρόγραμμα ατομικής κατάρτισης για τους γονείς παιδιών προσχολικής ηλικίας με προβλήματα συμπεριφοράς και στη συνέχεια εξελίχτηκε σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα προληπτικής παρέμβασης. Το Triple P διδάσκει τους γονείς απλές πρακτικές για να τους βοηθήσει να διαχειριστούν με αυτοπεποίθηση τη συμπεριφορά των παιδιών τους, να αντιμετωπίσουν προβλήματα ανάπτυξης και να οικοδομήσουν ισχυρές και υγιείς σχέσεις. Το Triple P απευθύνεται σε γονείς από τη στιγμή της γέννησης έως την ηλικία των 16 ετών. Περιλαμβάνει προγεννητικό και μεταγεννητικό πρόγραμμα προετοιμασίας γονέων για το δύσκολο πρώτο έτος άσκησης του γονικού ρόλου. Επίσης περιλαμβάνει εξειδικευμένα προγράμματα - συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων για τους γονείς των παιδιών με αναπηρίες, των παιδιών με προβλήματα υγείας ή παχυσαρκίας, καθώς και για περιπτώσεις διαζυγίων. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται σε ατομικές ή ομαδικές συνεδρίες, με τη μορφή διαδικτυακών ή ανοικτών σεμιναρίων 55. Το πρόγραμμα Helping the Noncompliant Child51 είναι ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης δεξιοτήτων για γονείς παιδιών ηλικίας 3 έως 8 ετών. Ο στόχος είναι η μείωση των προβλημάτων συμπεριφοράς και η πρόληψη της παραβατικότητας των ανηλίκων και άλλων προβληματικών συμπεριφορών. Το πρόγραμμα βασίζεται στη θεωρητική υπόθεση ότι η μη συμμόρφωση των παιδιών αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την ανάπτυξη προβλημάτων συμπεριφοράς, και η ελαττωματική αλληλεπίδραση γονέα-παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και τη διατήρηση αυτών των προβλημάτων. Οι γονείς παρακολουθούν συνεδρίες μαζί με τα παιδιά τους, όπου οι εκπαιδευτές διδάσκουν βασικές δεξιότητες στους γονείς, που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της υπακοής και της συμμόρφωσης των παιδιών τους. Το πρόγραμμα διεξάγεται κυρίως σε οικογενειακές συνεδρίες, και όχι σε ομάδες γονέων. Ο μέσος αριθμός των συνεδριών είναι 8-10, αλλά η διάρκεια του προγράμματος καθορίζεται από την επίτευξη των στόχων για κάθε δεξιότητα. Επίσης έχει αναπτυχθεί μια συμπληρωματική ενότητα με στόχο την ανάπτυξη κατάλληλων προσδοκιών για το παιδί, τη διευθέτηση προσωπικών ζητημάτων προσαρμογής της μητέρας, τη θετική επικοινωνία μεταξύ των γονέων, αλλά και τη βελτίωση των σχέσεων με ανθρώπους εκτός της οικογένειας 51. Το πρόγραμμα Incredible Years 52 αναπτύχθηκε από την Webster Stratton 74 και αποτελείται από 3 επιμέρους αλληλένδετα προγράμματα κατάρτισης για γονείς, παιδιά και εκπαιδευτικούς. Το πρόγραμμα γονέων απευθύνεται σε γονείς παιδιών 0-12 ετών, ενώ το πρόγραμμα των εκπαιδευτικών για εκπαιδευτικούς παιδιών 3-8 ετών. Στόχοι του προγράμματος είναι η θεραπεία της επιθετικής συμπεριφοράς και της ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας, η πρόληψη της παραβατικής συμπεριφοράς και της χρήσης ουσιών, η ενίσχυση των κοινωνικών δεξιοτήτων, της συναισθηματικής ρύθμισης και της ακαδημαϊκής ετοιμότητας, η εκμάθηση δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, η βελτίωση της σχέσης γονέα-παιδιού και της γονεϊκής συμπεριφοράς, καθώς και η ανάπτυξη δεξιοτήτων διαχείρισης καταστάσεων μέσα στην τάξη από την πλευρά των εκπαιδευτικών αλλά και συνεργασίας γονέα και εκπαιδευτικού 52. Η βασική εκπαίδευση των γονέων περιλαμβάνει 4 στάδια: Πρόγραμμα βρεφών (8-9 συνεδρίες), Πρόγραμμα νηπίων (12 συνεδρίες), Πρόγραμμα Προσχολική Ηλικίας (18-20 συνεδρίες), Πρόγραμμα σχολικής ή προεφηβικής ηλικίας (12-16 συνεδρίες). Επίσης υπάρχει η δυνατότητα παρακολούθησης ειδικού προγράμματος (9-12 συνεδρίες) με έμφαση στις διαπροσωπικές δεξιότητες, τη διαχείριση θυμού, την κατάθλιψη και την επίλυση προβλημάτων για πληθυσμούς υψηλού κινδύ- 46

7 νου και για τις οικογένειες παιδιών που έχουν λάβει διάγνωση διαταραχών συμπεριφοράς. Κάθε συνεδρία της ομάδας γονέων διαρκεί 2 έως 2,5 ώρες και διεξάγεται σε εβδομαδιαία βάση. Για κάθε ομάδα ορίζονται 2 συντονιστές και συμμετέχοντες. Το πρόγραμμα των εκπαιδευτικών αποτελείται από έξι εργαστήρια που περιλαμβάνουν στρατηγικές πρόληψης, δεξιότητες οικοδόμηση θετικών σχέσεων με τους μαθητές και τις οικογένειες τους, δεξιότητες επαίνου και ενθάρρυνσης, σωστές μεθόδους πειθαρχίας και διδασκαλίας συναισθηματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων 52. Τέλος το πρόγραμμα Parent-Child Interaction Therapy Model 50,56 είναι ένα συμπεριφορικό πρόγραμμα εκπαίδευσης γονέων που αναπτύχθηκε από την Dr Eyberg για παιδιά ηλικίας 2-7 ετών και τους γονείς τους. Είναι μια τεκμηριωμένη θεραπεία για παιδιά με συναισθηματικές διαταραχές και διαταραχές συμπεριφοράς. Το PCIT χωρίζεται σε δύο στάδια, την ανάπτυξη σχέσεων και την εκπαίδευση στην πειθαρχία. Οι γονείς διδάσκονται μια λίστα με «Πρέπει» και «Δεν πρέπει» κατά την αλληλεπίδραση με το παιδί τους. Οι δεξιότητες συνοψίζονται στο αρκτικόλεξο PRIDE: P Praise Επαινώ, R Reflect Αντανακλώ, Ι Imitate-Μιμούμαι, D Describe-Περιγράφω, E Enjoyment Ευχαρίστηση. Το ακρωνύμιο λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι οι γονείς πρέπει να περιγράφουν τις ενέργειες του παιδιού τους, να αντανακλούν το τι λέει το παιδί τους, να μιμούνται το παιχνίδι του παιδιού τους, να επαινούν τις θετικές δράσεις του παιδιού τους, και να προσπαθήσουν να απολαμβάνουν ιδιαίτερες στιγμές μαζί τους 53,54,56. Η Αποτελέσματικότητα των Προγραμμάτων Ενίσχυσης Γονεϊκού Ρόλου Τα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου αποτελούν αποτελεσματική παρέμβαση σε εύρος προβλημάτων της παιδικής ηλικίας, όπως αποδεικνύει μεγάλος αριθμός ερευνητικών μελετών. Πρόσφατη έρευνα 51 σε 137 οικογένειες έδειξε ότι η ομαδική παρέμβαση βασισμένη στο Parent Management Training Oregon Model (PMTO) είχε θετική επίδραση στις αναφορές των γονέων σχετικά με τα εξωτερικευμένα προβλήματα των παιδιών και την κοινωνική τους επάρκεια, τη δική τους ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά τους κατά την άσκηση του γονεϊκού ρόλου, τόσο κατά το τέλος της παρέμβασης όσο και 6 μήνες μετά τα λήξη του προγράμματος 51. Σε θετικά αποτελέσματα κατέληξε και η έρευνα των Stewart-Brown et al.49 από την εφαρμογή του προγράμματος Incredible Years για ένα χρόνο. Βελτίωση παρουσιάστηκε στις διαστάσεις της ψυχικής υγείας τόσο του παιδιού όσο και του γονέα, αποτελέσματα που διατηρήθηκαν και ένα χρόνο μετά τη λήξη του προγράμματος. Οι γονείς που συμμετείχαν στο πρόγραμμα ανέφεραν ότι βελτιώθηκε η διάθεση τους, ένιωθαν πιο επαρκείς στο ρόλο τους, λιγότερο αγχωμένοι, και περισσότερο ικανοί στο χειρισμό δύσκολων καταστάσεων. Ακόμη αξιολόγησαν πιο θετικά τη σχέση τους με το παιδί και τη δική τους συμπεριφορά κατά την αλληλεπίδρασή μαζί του, καθώς και τις αλλαγές στα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών τους 49. Μετα-ανάλυση που διεξήχθη για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα του προγράμματος Triple P σε προβλήματα συμπεριφοράς και συναισθηματικά προβλήματα των παιδιών έδειξε ότι οι παρεμβάσεις οδήγησαν σε βελτίωση της συμπεριφοράς του παιδιού, σύμφωνα με τις αναφορές των γονέων, η οποία διατηρήθηκε μακροπρόθεσμα 57. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης φαίνεται να υποστηρίζουν την ευρεία εφαρμογή του προγράμματος σε γονείς και παιδιά από διαφορετικά πολιτισμικά περιβάλλοντα σε όλο τον κόσμο 57. Η αποτελεσματικότητα του προγράμματος μελετήθηκε και σε δείγμα οικογενειών στην Ιαπωνία. Σκοπός της έρευνας ήταν η επίδραση του προγράμματος στα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών αλλά και τις δυσλειτουργικές πρακτικές των γονέων. Η ομάδα παρέμβασης μετά τη λήξη του προγράμματος παρουσίασε σημαντική μείωση στην κλίμακα των προβλημάτων συμπεριφοράς των παιδιών. Επίσης σημειώθηκε σημαντική μείωση στην κλίμακα της κατάθλιψης αλλά και τις διαστάσεις που σχετίζονται με τη γονεϊκή συμπεριφορά, την ελαστικότητα (ανεκτική, ασυνεπής πειθαρχία) την υπεραντιδραστικότητα (σκληρή και σωματική τιμωρία) και τις λεκτικές επιπλήξεις. Η εμπιστοσύνη των γονέων στην επάρκεια τους στο γονεϊκό ρόλο αυξήθηκε σημαντικά στην ομάδα παρέμβασης, ενώ μειωθήκαν οι αντιλαμβανόμενες δυσκολίες κατά την ανατροφή των παιδιών τους 4. Η τροποποιημένη έκδοση του προγράμματος «123Magic», ένα πρόγραμμα ευρέως διαδεδομένο και με τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα στη γονεϊκή αυτεπάρκεια, το οποίο συνδυάζει στοιχεία της συστημικης θεραπείας οικογένειας και της γνωσιακής-συμπεριφοριστικής θεραπείας, εφαρμόστηκε σε 67 γονείς παιδιών ηλικίας 6 μηνών έως 10 ετών 58. Στόχος ήταν η μείωση των συγκρουσιακών αλληλεπιδράσεων γονέα και παιδιού, η αντικατάσταση αρνητικών γονεϊκών συμπεριφορών, όπως η επίκριση, οι καυγάδες και η σωματική βία, από θετικές συμπεριφορές. Τα αποτελέσματα έδειξαν σημαντική διαφορά στο γονεϊκό στρες και τη γονεϊκή αυτεπάρκεια μετά την παρακολούθηση του προγράμματος γονεϊκής ενίσχυσης. Κατά την αρχική αξιολόγηση οι γονείς ανέφεραν σημαντικά υψηλά επίπεδα άγχους, ενώ κατά την επαναληπτική μέτρηση το άγχος κυμαινόταν σε φυσιολογικά επίπεδα 2. Η αποτελεσματικότητα του προγράμματος Parent-Child Interaction Therapy Model έχει καταδειχθεί σε μεγάλο αριθμό ερευνών, καθιστώντας το συγκεκριμένο πρόγραμμα ως ένα από τα πλέον ελπιδοφόρα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου, καθώς μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί σε διάφορα πολιτισμικά περιβάλλοντα 59. Η συμμετοχή των γονέων στο πρόγραμμα έχει βρεθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο παιδικής κακοποίησης 53 και βελτιώ- 47

8 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή Πίνακας ΙΙ. Βασικά χαρακτηριστικά προγραμμάτων γονεϊκής ενίσχυσης και αποτελεσματικότητά τους Helping the Noncompliant Child 51 Γονείς παιδιών ηλικίας 3-8 ετών, 10 συνεδρίες λεπτών Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Θετική προσοχή στην κατάλληλη συμπεριφορά, Απόσβεση στις ακατάλληλες μικρής κλίμακας συμπεριφορές, Σαφείς οδηγίες Χρήση κατάλληλων συνεπειών Παιχνίδι Παιχνίδι ρόλων Χρήση θετικής ενίσχυσης και κατάλληλων συνεπειών Βελτίωση συμπεριφοράς παιδιών με διαταραχή διαγωγής και εναντιωματική-προκλητική συμπεριφορά και δεξιοτήτων των γονέων 61 The Incredible Years 52 Γονείς παιδιών 0-12 ετών, διάρκεια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Γνωστική θεωρία κοινωνικής μάθησης του Patterson Αυτοαποτελεσματικότητα της θεωρίας του Bandura Στάδια της γνωστικής ανάπτυξης του Piaget. Επίλυση προβλήματος, Γνωσιακή αναδόμηση, Παιχνίδια ρόλων Εκπαιδευτικές βινιέτες σε DVD Συμπεριφορική πρόβα, Ασκήσεις για το σπίτι Βελτίωση διάθεσης και αίσθησης αυτεπάρκειας γονέων Μείωση γονεϊκού στρες Βελτίωση της σχέσης γονέωνπαιδιού Βελτίωση της σχέσης μεταξύ των γονέων Μείωση προβλημάτων συμπεριφοράς των παιδιών 49 Parent-Child Interaction Therapy Model 53,54 Γονείς παιδιών ηλικίας 2-7 ετών, συνεδρίες διάρκειας λεπτών Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Βελτίωση σχέσης γονέα- παιδιού Αλλαγή προτύπων αλληλεπίδρασης Κατάλληλη γονεϊκή πειθαρχία Συμπεριφορικές τεχνικές, Παιχνίδι, Εκπαίδευση γονέων Μείωση κινδύνου παιδικής κακοποίησης 53 Βελτίωση δεξιοτήτων γονέων 60 Βελτίωση συμπεριφοράς παιδιών 54 Parent Management Training Oregon Model 50 Γονείς παιδιών 2-18 ετών, 20 συνεδρίες 60 ή 120 λεπτών Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Ενθάρρυνση της θετικής συμπεριφοράς Ρύθμιση των συναισθημάτων Συστηματική χρήση ήπιων συνεπειών Παρατήρηση και η καταγραφή της συμπεριφοράς Επίλυση προβλημάτων Προώθηση της επικοινωνίας μέσω της συνεργασίας Υποστήριξη και ανάπτυξη γονεϊκών δεξιοτήτων Δημιουργία θεραπευτικής συμμαχίας Εκπαίδευση μέσω της μίμησης προτύπου και παιχνιδιών ρόλων και βιωματικών ασκήσεων Μείωση των προβλημάτων εξωτερίκευσης των παιδιών Βελτίωση της κοινωνική επάρκειας των παιδιών Βελτίωση ψυχικής υγείας των γονέων Βελτίωση της συμπεριφοράς τους κατά την άσκηση του γονεϊκού ρόλου 70 48

9 Triple P 55 Γονείς παιδιών ηλικίας 0-16 ετών, διάρκεια ανάλογα με τη βαρύτητα των προβλημάτων Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Δημιουργία ενός θετικού περιβάλλοντος για τα παιδιά Θετική και εποικοδομητική ανταπόκριση στα προβλήματα των παιδιών Αντικατάσταση της καταναγκαστικής πειθαρχίας με αποτελεσματικές στρατηγικές Διαμόρφωση ρεαλιστικών προσδοκιών για τη συμπεριφορά του παιδιού Αυτοφροντίδα των γονέων Συμπεριφοριστικές τεχνικές, όπως παύση θετικής ενίσχυσης, συμπεριφοριστική πρόβα, λογικές συνέπειες, θετική ενίσχυση, χρήση βιντεοταινιών, τηλεφωνική γραμμή επικοινωνίας, κατ οίκον επισκέψεις Διδασκαλία πρακτικών δεξιοτήτων στους γονείς Βελτίωση της συμπεριφοράς του παιδιού 57 Μείωση στην κλίμακα της κατάθλιψης των γονέων Βελτίωση των διαστάσεων της γονεϊκής συμπεριφοράς (ελαστικότητα, υπεραντιδραστικότητα, βερμπαλισμός) Άυξηση της γονεϊκής αυτεπάρκειας 4 123Magic 2,58 Γονείς παιδιών 6-12 ετών, 6 συνεδρίες διάρκειας 120 λεπτών Βασικές συνιστώσες Θεραπευτικές στρατηγικές Αποτελεσματικότητα Μείωση των συγκρουσιακών αλληλεπιδράσεων γονέα-παιδιού Αντικατάσταση αρνητικών γονεϊκών συμπεριφορών Συνδυασμός συστημικης θεραπείας οικογένειας και γνωσιακής/συμπεριφοριστικής θεραπείας Μείωση γονεϊκού άγχους Βελτίωση γονεϊκής αυτεπάρκειας 2 νει τη συμπεριφορά τόσο των γονέων όσο και των παιδιών 54,60. Πιο συγκεκριμένα οι γονείς μετά το τέλος της παρέμβασης φαίνεται ότι αποκτούν δεξιότητες ανακλαστικής ακρόασης, περιορίζουν τη χρήση σαρκαστικών και επικριτικών σχολίων απέναντι στα παιδιά, προωθούν την εγγύτητα και υιοθετούν πιο θετική στάση. Τα παιδιά εμφανίζουν μικρότερης έντασης και συχνότητας συμπεριφορικά προβλήματα, όπως αναφέρουν τόσο οι ίδιοι οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί, είναι περισσότερο υπάκουα, λιγότερο απρόσεκτα και υπερκινητικά, και περιορίζουν τις αρνητικές συμπεριφορές, όπως κλαψούρισμα και φωνές 54,60. Βελτίωση στη συμπεριφορά τόσο των παιδιών όσο και των γονέων βρέθηκε και σε έρευνες αναφορικά με την αποτελεσματικότητα του προγράμματος Help the Noncompliant Child. Οι μετρήσεις των γονέων που αξιολογούσαν τη δική τους συμπεριφορά αλλά και των παιδιών τους έδειξαν σημαντική βελτίωση τόσο στη συχνότητα όσο και την ένταση των προβληματικών συμπεριφορών 61. Οι γονείς έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν την αίσθηση αυτεπάρκειας μέσω της μάθησης και της επίτευξης θετικών και επιθυμητών συμπεριφορών, της επιτυχίας των άλλων γονέων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αλλά και της ενθάρρυνσης των συντονιστών και των συμμετεχόντων 5. Η ομάδα παρέμβασης δίνει τη δυνατότητα στους γονείς να λάβουν την αποδοχή και την υποστήριξη από τους άλλους γονείς και να συνδεθούν μαζί τους, καθώς βλέπουν τις δικές τους ανησυχίες να αντικατοπτρίζονται στα λόγια των υπολοίπων. Ακόμη η συμμετοχή στο πρόγραμμα τους βοηθά να μειώσουν το συναίσθημα της ενοχής και να προσδιορίσουν τις ανάγκες τους, πέρα από το γονεϊκό τους ρόλο 6. Μετά τη συμμετοχή τους σε προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου, οι γονείς αναφέρουν ότι νιώθουν περισσότερο επαρκείς στο ρόλο τους, και έχουν θετικές προσδοκίες για την επίδραση της παρέμβασης στη συμπεριφορά των παιδιών 2,60 καθώς κατανοούν καλύτερα και ταυτίζονται περισσότερο με τις ανάγκες των παιδιών τους 6. Οι τεχνικές και η εκμάθηση δεξιοτήτων τους βοηθά να διακόψουν τη χρήση αναποτελεσματικών πρακτικών, όπως οι διαπληκτισμοί, οι απειλές και η χειροδικία6 και να αυξήσουν τη χρήση θετικών στρατηγικών 48. Η συμμετοχή τους στο πρόγραμμα τους βοηθά να αναγνωρίσουν τις αιτίες της συμπεριφοράς των παιδιών τους καθώς και τις δυσκολίες της δικής τους παιδικής ηλικίας, που παρεμβαίνουν στην τωρινή τους ζωή και στο ρόλο τους ως γονείς 6. Οι αλλαγές στον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς των γονέων συνοδεύονται από μειωμένη παιδική αποκλίνουσα συμπεριφορά καθώς και μειωμένο γονεϊκό άγχος 48. Συζήτηση Ποικίλες διαστάσεις της γονεϊκής συμπεριφοράς έχουν ορισθεί θεωρητικά και έχουν μελετηθεί ερευνητικά. Έχει υποστηριχθεί από θεωρητικούς της παιδικής κακομετα- 49

10 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή χείρισης ότι οι γονεϊκές συμπεριφορές κατατάσσονται σε ένα συνεχές, στη μία άκρη του οποίου βρίσκονται οι επιβλαβείς για την ανάπτυξη του παιδιού συμπεριφορές (π.χ. παραμέλησης και κακοποίησης) και στο άλλο οι συμπεριφορές που διευκολύνουν την ανάπτυξή του 45,62. Για παράδειγμα, η τεχνική της παύσης των θετικών ενισχύσεων (time-out) είναι μία αποδεκτή τεχνική για την εφαρμογή της πειθαρχίας. Ωστόσο, αν η τεχνική αυτή εφαρμόζεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, με βίαιο τρόπο και χωρίς να δίνεται στο παιδί η ευκαιρία να επανορθώσει, μπορεί να θεωρηθεί κακοποίηση 63. Τα μοντέλα που πρότειναν οι διάφορες σχολές της ψυχολογίας για τη μελέτη και την κατανόηση της γονεϊκής συμπεριφοράς παρουσιάζουν, παρά τις διαφορές, κοινά χαρακτηριστικά και αναλύουν το γονεϊκό ρόλο βάσει κυρίως δυο διαστάσεων: τη συναισθηματική στάση προς το παιδί και την άσκηση ελέγχου και πειθαρχίας. Ορισμένες από τις παραμέτρους της γονεϊκής συμπεριφοράς που έχουν συσχετισθεί με αρνητικές επιπτώσεις στο παιδί είναι ο αρνητισμός, τα ελλιπή όρια και οι σκληρές ή αναποτελεσματικές μέθοδοι πειθαρχίας 64. Η μειωμένη γονεϊκή ζεστασιά, η αδιαφορία και η απουσία καθοδήγησης συνδέονται με παιδική επιθετικότητα και εξωτερικευμένα προβλήματα, σύμφωνα με έρευνα των Siqueland, Kendall & Steinberg 65. Από την άλλη πλευρά ο δημοκρατικός γονεϊκός τύπος φαίνεται να σχετίζεται με θετικά αποτελέσματα στη συμπεριφορά των παιδιών, με υψηλότερη αυτοεκτίμηση, χαμηλά επίπεδα επιθετικότητας και εσωτερικευμένων προβλημάτων, προβλημάτων δηλαδή που επηρεάζουν την ψυχολογική κατάσταση του παιδιού και όχι το εξωτερικό περιβάλλον, όπως απόσυρση, ανησυχία, συναισθηματική αναστολή και κατάθλιψη 26. Μεγάλος αριθμός ερευνών καταλήγει ότι οι γονείς που επιβλέπουν και ελέγχουν τα παιδιά με κατάλληλους τρόπους βάσει της ηλικίας τους, τα ενθαρρύνουν και τα αποδέχονται, χρησιμοποιούν θετική πειθαρχία, είναι συνεπείς, επικοινωνούν με σαφήνεια, ζεστασιά και συναισθηματική κατανόηση, επιδρούν θετικά στην ψυχοκοινωνική υγεία των παιδιών 41. Άλλες παράμετροι που επιδρούν στη γονεϊκή συμπεριφορά και συνδέονται έμμεσα με τη συμπεριφορά των παιδιών είναι η αίσθηση αυτεπάρκειας των γονέων και η ικανοποίηση που αποκομίζουν από το ρόλο τους. Οι πεποιθήσεις που έχουν οι γονείς για τις δυσκολίες του ρόλου τους και την προσωπική τους επάρκεια σε αυτόν καθορίζουν το στρες που νιώθουν 2. Όσο περισσότερες δυσκολίες αντιλαμβάνονται στο ρόλο τους, τόσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα στρες που αναφέρουν. Η αύξηση της αίσθησης επάρκειας στο γονεϊκό ρόλο συνοδεύεται από μείωση του γονεϊκού στρες ενώ επιδρά σημαντικά και στη δυσλειτουργική συμπεριφορά που υιοθετούν 26. Ακόμη, μεγάλος αριθμός ερευνών έχει καταδείξει τη σύνδεση του άγχους και της αίσθησης αυτεπάρκειας με την προβληματική συμπεριφορά των παιδιών προς το εξωτερικό περιβάλλον, όπως υπερκινητικότητα και επιθετικότητα 19,26. Βελτίωση στα επίπεδα του άγχους των γονέων μετά την παρακολούθηση ενός γονεϊκού προγράμματος αναφέρεται σε πολλές έρευνες, αποτέλεσμα που φαίνεται να διατηρείται στο χρόνο. Οι γονείς μετά τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα νιώθουν περισσότερο επαρκείς στο ρόλο τους μέσω της μάθησης και της επίτευξης θετικών και επιθυμητών συμπεριφορών 5,54 κι έχουν θετικές προσδοκίες για την επίδραση της παρέμβασης στη συμπεριφορά των παιδιών τους 2. Οι πεποιθήσεις αυτές επηρεάζουν τη συναισθηματική τους κατάσταση, τον τρόπο σκέψης και τη συμπεριφορά τους 7,8. Πράγματι οι γονείς με υψηλή αυτεπάρκεια ανταποκρίνονται στις ανάγκες των παιδιών τους, παρέχουν ερεθίσματα και δεν είναι τιμωρητικοί16, ενώ οι γονείς με χαμηλή αυτεπάρκεια παρουσιάζουν επιθετική συμπεριφορά 17 και είναι λιγότερο πιθανόν να νιώσουν ευχαρίστηση από τον γονεϊκό τους ρόλο, παράγοντας που έχει συνδεθεί με δυσλειτουργικές γονεϊκές πρακτικές 19. Είναι ευρέως εμπεριστατωμένο ότι τα προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου εφαρμόζονται τόσο σε προληπτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο παρέμβασης και η βελτίωση στη συμπεριφορά των παιδιών φαίνεται να διατηρείται και μετά το τέλος της παρέμβασης 48. Ωστόσο υπήρχαν έρευνες που δεν κατέδειξαν ισχυρή συσχέτιση μεταξύ της γονεϊκής αυτεπάρκειας και της συμπεριφοράς των παιδιών, υπογραμμίζοντας ότι η «δύσκολη» συμπεριφορά των παιδιών δεν αποτελεί προβλεπτικό δείκτη της γονεϊκής αυτεπάρκειας 2,67. Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα στις κλίμακες αξιολόγησης των γονέων αποτελούν πιο αξιόπιστους δείκτες αποτελεσματικότητας των προγραμμάτων γονεϊκής ενίσχυσης, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, συγκριτικά με τις κλίμακες που αξιολογούν διαστάσεις της παιδικής συμπεριφοράς. Βασικός σκοπός των γονεϊκών προγραμμάτων είναι η παροχή ευκαιριών στους γονείς για ενίσχυση των πεποιθήσεων τους σχετικά με την ικανότητα τους να αντιμετωπίσουν τη δύσκολη συμπεριφορά των παιδιών τους. Οι γονείς μετά τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα κατανοούν καλύτερα και ταυτίζονται περισσότερο με τις ανάγκες των παιδιών τους 6, παύουν να χρησιμοποιούν μη βοηθητικές πρακτικές 6 και αυξάνουν τη χρήση θετικών στρατηγικών 48. Αυτές οι δεξιότητες των γονέων έχουν βρεθεί ότι σχετίζονται με μειωμένες αναφορές άγχους εκ μέρους τους και μειωμένες αναφορές για αποκλίνουσα συμπεριφορά των παιδιών τους 46. Οι αυτοαναφορές των γονέων μετά τη λήξη του προγράμματος παρουσιάζουν σημαντική μείωση όχι μόνο στην κλίμακα των προβλημάτων συμπεριφοράς των παιδιών αλλά και στην κλίμακα της κατάθλιψης των ίδιων 4. Η αυξημένη γονεϊκή αυτεπάρκεια και το μειωμένο άγχος ίσως αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για τη θετική αλλαγή στη παιδική συμπεριφορά. Οι γονείς μέσω του προγράμματος συνειδητοποιούν ότι είναι αναγκαίο πρώτα να αλλάξουν οι ίδιοι τη συμπεριφορά και τη στάση τους απέναντι στα παιδιά τους, ώστε 50

11 να μπορεί μετά να αλλάξει και η συμπεριφορά των παιδιών. Οι αλλαγές στη συμπεριφορά των παιδιών ίσως επιτυγχάνονται μετά την παρέλευση μακράς περιόδου, κατά την οποία γονέας και παιδί προσαρμόζονται στις νέες τεχνικές του γονέα και αναπτύσσουν νέους τρόπους αλληλεπίδρασης. Όλα τα προγράμματα που αναπτύχθηκαν παραπάνω στηρίζονται εμπειρικά από μεγάλο αριθμό ερευνών, ωστόσο μικρό είναι το ερευνητικό ενδιαφέρον για την ανάλυση των διαφορών μεταξύ των προγραμμάτων, όπως τα συστατικά της παρέμβασης, η δομή, και η εφαρμογή τους. Η συμπεριφορική εκπαίδευση των γονέων είναι η πιο ευρέως μελετημένη παρέμβαση για τα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών και η αποτελεσματικότητά της είναι βασισμένη εμπειρικά. Σε γενικές γραμμές, τα προγράμματα έχουν κοινά στοιχεία και εκπαιδεύουν τους γονείς σε κοινές δεξιότητες, όπως η τεχνική time-out και ο έπαινος. Όλα τα προγράμματα που προέρχονται από το μοντέλο των δύο σταδίων του Hanf περιλαμβάνουν ένα στάδιο που έχει ως στόχο τη βελτίωση της σχέσης γονέα-παιδιού και ένα στάδιο που έχει ως στόχο την αποτελεσματική διαχείριση της συμπεριφοράς 50. Τέτοια προγράμματα είναι το Parent Child Interaction Therapy Model, το πρόγραμμα Incredible Years και το Help The Non-Compliant Child. Πιο ειδικά χαρακτηριστικά με ιδιαίτερη έμφαση στις θετικές αλληλεπιδράσεις γονέα-παιδιού και την επικοινωνία, τη συνεπή πειθαρχία και την πρακτική άσκηση με το παιδί κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, συνδέονται με μεγαλύτερα θεραπευτικά οφέλη σε όλα τα προγράμματα. Τα περισσότερα προγράμματα τεκμηριωμένης αποτελεσματικότητας απαιτούν τη συμμετοχή των γονέων σε περισσότερες από 8 με 12 συνεδρίες 50. Οι γονείς μαθαίνουν απλές πρακτικές για να διαχειριστούν με αυτοπεποίθηση τη συμπεριφορά των παιδιών τους, να αντιμετωπίσουν προβλήματα ανάπτυξης και να οικοδομήσουν ισχυρές και υγιείς σχέσεις 55. Ακόμη μαθαίνουν να δείχνουν θετική προσοχή στο παιδί, να παρέχουν σαφείς οδηγίες και να διαμορφώνουν ρεαλιστικές προσδοκίες για τη συμπεριφορά του παιδιού 55. Οι στόχοι όμως τέτοιων προγραμμάτων δεν προσανατολίζονται μόνο στη συμπεριφορά των παιδιών, αλλά εστιάζουν και στους γονείς. Οι γονείς εκπαιδεύονται στη διευθέτηση προσωπικών ζητημάτων 51 και σε πρακτικές δεξιότητες, έτσι ώστε να διατηρούν την αυτοφροντίδα τους, την ευημερία και την αίσθηση της αυτοεκτίμησης τους 55 αλλά και να προσδιορίσουν τις ανάγκες τους, πέρα από το γονεϊκό τους ρόλο 6. Η υιοθέτηση συμπεριφορών αυτοφροντίδας και η επιτυχής αυτορρύθμιση και τροποποίηση της συμπεριφοράς τους ως απάντηση στις απαιτήσεις του γονεϊκού ρόλου 23 προλαμβάνει την αρνητική επίδραση στην κόπωση που μπορεί να νιώσουν 22, παράγοντας που μειώνει την υπομονή και την ικανότητά αντιμετώπισης των δύσκολων καταστάσεων, ενώ αυξάνει την ευερεθιστότητα και την απογοήτευση τους 24. Το αυξημένο γονεϊκό άγχος, που παρατηρείται σε αυτές τις περιπτώσεις οδηγεί σε σημαντική μείωση της αίσθησης επάρκειας και ικανοποίησης των γονέων, διατηρώντας τον φαύλο κύκλο και οδηγώντας σε δυσλειτουργική γονεϊκή συμπεριφορά και προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών. Δεδομένου αφενός ότι τα ερευνητικά δεδομένα από την εφαρμογή προγραμμάτων ενίσχυσης του γονεϊκού ρόλου καταδεικνύουν την αποτελεσματικότητά τους, τόσο σε επίπεδο πρόληψης, όσο και θεραπευτικής παρέμβασης και αφετέρου ότι η σύγχρονη ερευνητική δραστηριότητα αναφορικά με τους γνωσιακούς παράγοντες που σχετίζονται με την ψυχοπαθολογία στρέφεται ιδιαιτέρως στο ρόλο της συναισθηματικής κακομεταχείρισης κατά την παιδική ηλικία στη δημιουργία των Πρώιμων Δυσλειτουργικών Σχημάτων 69, ο τομέας της ανάπτυξης σχετικών προγραμμάτων και η εμπειρική τους τεκμηρίωση, αποτελεί πρόκληση και μελλοντικό στόχο. Parenting Programs Vlachogianni A. 1, Aggeli K. 1 1 Institute of Behavior Research and Therapy, Athens, Correspondence: Aggeliki Vlachogianni, Institute of Behavior Research and Therapy, Gladstonos 10, Athens, , Greece Tel: Summary Parental behavior plays a key role in the development of behavioral problems and emotional difficulties of children into adulthood. Beliefs about difficulties of parenting and the personal competence in parental role influence parenting self-efficacy and stress, as well as parenting behavior during the interaction with children. Parenting programs emerged as effective intervention in prevention of children s mental health and their normal development. This article presents a review of the literature relating to parenting programs, particularly the dimensions of parenting behaviors that these programs are aimed, and their impact on children's development. To conduct the present research selecting well-described parenting programs from several databases. Evidence-based and empirically validated parenting programs are included. Parenting programs are suggested as effective intervention in a range of problems in childhood according to a large number of research studies. Parents after participating in the program feel more competent in their roles, factor which affects their emotional state, thinking and behavior and reduces 51

12 Προγράμματα ενίσχυσης γονεϊκού ρόλου Βλαχογιάννη και Αγγελή dysfunctional practices in parenting. Learning techniques and skills help parents to discontinue the use of inefficient practices and increase the use of positive strategies. The modification in parental thinking and behavior patterns is correlated with reduced level of deviant behavior in childhood. Many studies report improvement in parental stress levels after attending a parenting program. Therefore parenting programs have emerged as an effective intervention for both parent and child. Additionally the psychological models for understanding parenting provide theoretical research on various dimensions of parental role. The key dimensions of parenting role are the emotional attitude towards the child and control/discipline. Parent s negativism, poor limits-setting and harsh or ineffective discipline are associated with adverse effects on the child's psychosocial development. Lack of parental warmth, empathy and guidance are associated with aggression and externalized problems into childhood. On the other hand the democratic parental type is associated with positive effects on children's behavior, higher self-esteem, low levels of aggression and internalized problems. Large number of studies conclude that appropriate supervision and control behalf on parents, acceptance, positive reinforcement and discipline, consistency, articulate communication, warmth and empathy, have positive impact on psychosocial health of children. It is well established that programs which support parents in their role are effective both as preventive and therapeutic intervention. Key words: child s behavior, parenting programs, parenting selfefficacy, parenting stress Βιβλιογραφίαµµµµµµµµµµµµ 1.Stewart-Brown S. Improving parenting: the why and the how. Arch Dis Child Educ. 2008; 93: Bloomfield L, Kendall S. Parenting self-efficacy, parenting stress and child behaviour before and after a parenting programme. Prim Health Care Res Dev. 2012; 13: Barth RP. Preventing child abuse and neglect with parent training: evidence and opportunities. Future Child. 2009; 19(2): Fuziwara T, Kato ΤN, Sanders M. Effectiveness of Group Positive Parenting Program (Triple P) in Changing Child Behavior, Parenting Style, and Parental Adjustment: An Intervention Study in Japan. J Child Fam Stud. 2011; 20(6): Bloomfield L, Kendall S. Testing a parenting programme evaluation tool as a pre- and post-course measure of parenting self-efficacy. J Adv Nurs. 2007; 60: Barlow J, Stewart-Brown S. Understanding parenting programmes: parents views. Prim Health Care Res Dev. 2001; 2: Budd K, Felix E, Sweet S, Saul, A, Carleton R. Evaluating parents in child protection decisions: An innovative court-based clinic model. Prof Psycho-Res Pr. 2006; 37: Hurley DJ, Chiodo D, Leschied A, Whitehead P. Correlates of a measure of parenting capacity with parent and child characteristics in a child welfare sample. Research Project Report. Canada: University of Western Ontario; 2003 Oκτ. 9.Jones DPH. Assessment of parenting. Ιn: Horwath J, editor. The Child s World: The Comprehensive Guide to Assessing Children in Need. London: Jessica Kingsley Publishers; Choate P. Parenting capacity assessments in child protection cases. The Forensic Examiner. 2009; 18(1): Bromfield L, Lamont A, Parker R, Horsfall B. Issues for the safety and wellbeing of children in families with multiple and complex problems. The co-occurrence of domestic violence, parental, substance misuse, and mental health problems. Australia: National Child Protection Clearinghouse; p. Report No.: 33es 12.Cleaver H, Unell I, Aldgate J. Children s Needs parenting capacity. 2nd ed. London: The Stationery Office; 2011 [Παράθεση 2014 Ιαν 17]. Διαθέσιμο από: https://www.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/182095/dfe childrens_needs_parenting_capacity.pdf 13.Bandura A. Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning. Educ Psychol. 1993; 28(2): Johnston C, Mash EJ. A measure of parenting satisfaction and efficacy. J Clin Child Psychol. 1989; 18(2): Jones T, Prinz R. Potential roles of parental self-efficacy in parent and child adjustment: a review. Clin Psychol Rev. 2005; 25: Coleman PK, Karraker KH. Self-efficacy and parenting quality: Findings and future applications. Devl Rev. 1997;18: Zubrick S, Smith GJ, Nicholson JM, Sanson AV, Jackiewicz TA, LSAC Research Consortium. Parenting and families in Australia. Canberra: Australian Government Department of Families, Housing, Community Services and Indigenous Affairs; P Report No.:34 18.Pridham KF, Chang AS. What being a parent of a new baby is liked: revision of an instrument. Res Nurs Health. 1989; 12: Ohan JL, Leung DW, Johnston C. The parenting sense of competence scale: evidence of a stable factor structure and validity. Can J Behav Sci. 2000;32: Cooklin AR, Giallo R, Rose N. Parental fatigue and parenting practices during early childhood: An Australian community survey. Child Care Hlth Dev. 2011;38(5): North American Nursing Diagnosis Association. Νursing diagnosis: Definitions and classification. Philadelphia: NANDA International; Giallo R, Rose N, Vittorino R. Fatigue, well-being and parenting in others of infants and toddlers with sleep problems. J Reprod Infant Psychol. 2011:29(3): Baumeister RF, Vohs KD. Self-regulation, ego depletion, and motivation. Soc Personal Psychol Compass. 2007;1(1): Nash C, Morris J, Goodman B. A. study describing mothers opinions of the crying behaviour of infants under one year of age. Child Abuse Rev. 2008: Ostberg M, Hagekull B. A structural modeling approach to the understanding of parenting stress. J Clin Child Psychol, 2000; 29: Cambpell SB, Shaw DS, Gilliom M. Early externalizing behavior problems:toddlers and preschoolers at risk for later maladjustment. Dev Psychopathol. 2000;12: Holden GW. Parenting: A dynamic perspective. USA;SAGE Publications; Vicedo M. The social nature of the mother s tie to her child: John Bowlby s theory of attachment in post-war America. BJHS. 2011;44(3): Bowlby J. Attachment and loss. Vol. II. Separation: Anxiety and Anger. New York: Basic Books; Bowlby J. Attachment and Loss. Vol. III. Loss. New York: Basic Books; Ainsworth MDS, Blehar MC, Waters E, Wall SN. Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation. Hillsdale,NJ: Erlbaum; Baker E, Beech AR. Dissociation and Variability of Adult Attachment Dimensions and Early Maladaptive Schemas in Sexual and Violent Offenders. J Ιnterpers Violence, 2004;19(10): Plats H, Tyson M, Mason O. Adult attachment style and core beliefs: Are they linked? Clinic Psychol Psychother. 2002;9: Young JE. Cognitive therapy for personality disorders: A schema-focused approach. rev. ed. Sarasota, FL: Professional Resources Press;

13 35.Young JE, Klosko JS, Weishar ME. Schema Therapy: A practitioner s guide. New York: Guilford Press; Schmidt NB, Joiner TE. Global Maladaptive Schemas, Negative Life Events, and Psychological Distress. J Psychopath Behav Assess. 2004;26(1): Αγγελή Κ, Καλαντζή-Αζίζι Α. Παράμετροι της γονεϊκής συμπεριφοράς σε σχέση με την εμφάνιση Πρώιμων Δυσλειτουργικών Σχημάτων στην ενήλικη ζωή. Υπό δημοσίευση. 38.Αγγελή Κ, Καλαντζή-Αζίζι Α. Παράμετροι της γονεϊκής συμπεριφοράς σε σχέση με την ψυχολογική λειτουργικότητα στην ενήλικη ζωή. Υπό δημοσίευση. 39.Παπαδιώτη-Αθανασίου Β. Οικογένεια και Όρια. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα; Παπαδιώτη-Αθανασίου Β, Σοφτά-Nall Λ. Οικογενειακή - συστημική θεραπεία. Βασικές προσεγγίσεις, θεωρητικές θέσεις και πρακτική εφαρμογή. Αθήνα:Ελληνικά Γράμματα; Baumrind D. Child care practices anteceding three patterns of preschool behavior. Gen Psychol Monogr. 1967; 75(1): Maccoby EE, Martin JA. Socialization in the context of the family: Parent child interaction. In: Mussen P H, Hetherington EM, editors. Handbook of child psychology: Socialization, personality, and social development (4th ed.). New York: Wiley;1983. P (Socialization, personality, and social development; vol. 4). 43.Baumrind D. The influence of parenting style on adolescent competence and substance use. J Early Adolesc. 1991;11(1): Maccoby EE. The role of parents in the socialization of children: An historical overview. J Early Adolesc. 1992;28: Azar ST, Weinzierl KM. Child maltreatment and childhood injury research: A cognitive-behavioral Approach. J Pediatr Psychol. 2005;30(7): Chadwick O, Momcilovic N, Rossiter R, Stumbles E. A randomized trial of brief individual versus group parent training for behaviour problems in children with severe learning disabilities. Behav Cogn Psychoth. 2001;29: Cunningham CE, Bremner R, Boyle M. Large group communitybased parenting programs for families of preschoolers at risk for disruptive behavior disorders - utilization, cost-effectiveness, and outcome. J Child Psychol Psychiatry. 1995; 36: Bywater T, Hutchings J, Daley K, Whitaker C, Tien Yeo S, Jones K, Eames C, Edwards RT. Long-term effectiveness of a parenting intervention for childrenat risk of developing conduct disorder. Br J Psychiatry. 2009; 195: Stewart-Brown S, Paterson J, Mockford C, Barlow J, Klimes I, Pyper C. Impact of a general practice based group parenting programme: quantitative and qualitative results from a controlled trial at 12 months. Arch Dis Child. 2004; 89: Tempel AB, Wagner SM, McNeil CB. Behavioral Parent Training Skills and Child Behavior: The Utility of Behavioral Descriptions and Reflections, Child Fam Behav Ther. 2013; 35: McMahon RJ, Forehand R. Helping the noncompliant child: Family-based treatment for oppositional behavior. New York: Guilford Press; The Incredible Years: An Overview. [Διαδίκτυο] [Παράθεση 2013 Μαρ 10]. Διάθεσιμο στο 53.Chaffin M, Funderburk B, Bard D, Valle LA, Gurwitch R. A combined motivation and parent-child interaction therapy package reduces child welfare recidivism in a randomized dismantling field trial. J Consult Clin Psychol. 2011; 79: Gallagher N. Effects of parent-child interaction therapy on young children with disruptive behavior disorders. Bridges [Διαδίκτυο] 2003 [Παράθεση 2013 Μαρ 10]; 1(4):1-17. Διαθέσιμο στο: 55.Sanders MR. Triple P-Positive Parenting Program as a public health approach to strengthening parenting. J Fam Psychol. 2008; 22(3): Parent Child Interaction Therapy international [Διαδίκτυο] [Παράθεση 2013 Μαρ 10]. Διαθέσιμο στο htpp://www.pcit.org/ 57.Graaf Ι, Speetjens P, Smit F, Wolff M, Tavecchio L. Effectiveness of The Triple P Positive Parenting Program on Behavioral Problems in Children. A Meta-Analysis, Behav Modif. 2008; 32(5): Bradley S, Jadaa D, Brody J, Landy S, Tallet S, Watson W, Shea B, Stephens D. Brief psychoeducational parenting program: An evaluation and 1-year follow-up. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 2009; 42(10): McCabe KM. The GANA program: A tailoring approach to adapting parent-child interaction therapy for Mexican Americans. Educ Treat Children. 2005;28(1): McNeil C, Hembree-Kigin T. Parent-child interaction therapy. 2nd ed. New York: Springer; Conners NA, Edwards MC, Grant AS. An evaluation of a parenting class curriculum for parents of young children: Parenting the strong willed child. J Child Fam Stud. 2007;16: Messman-Moore TL, Coates AA. The impact of childhood psychological abuse on adult interpersonal conflict: the role of early maladaptive schemas and patterns of interpersonal behavior. J Emot Abuse. 2007;7(2): Straus MA, Field CJ. Psychological aggression by American parents: Data on prevalence, chronicity and severity. J Μarriage Fam. 2003;65: Berg-Nielsen TS, Vikan A, Dahl AA. Parenting related to child and parental psychopathology: a descriptive review. Clin Child Psychol Psychiatry. 2002;7: Siqueland L, Kendall PC, Steinberg L. Anxiety in children: perceived family environments and observed family interaction. J Clin Child Psychol. 1996;25: Kaufmann D, Gesten E, Santa Lucia RC, Salcedo O, Rendina-Gobioff G, Gadd R. The relationship between parenting style and children s adjustment: The parents perspective. JChildFam Stud. 2000;9: Janicke DM, Finney JW. Children s primary health care services: social-cognitive factors related to utilization. J Pediatr Psychol. 2003;28: Kaminski JW, Valle LA, Filene JH, Boyle CL. A meta-analytic review of components associated with parent training program effectiveness. J Abnorm Child Psychol. 2008;36(4): McCarthy MC, Lumley MN. Sources of Emotional Maltreatment and the Differential Development of unconditional and Conditional Schemas. Cogn Behav Ther doi: / Klobli J, Hukkelberg S, Ogden TA. A randomized trial of group parent training: Reducing child conduct problems in real world settings. Behav Res Ther. 2013; 51: κατατεθηκε 19/1/2014 EΓινε αποδεκτh: 26/5/

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Μ.Α. ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Μ.Α. ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ Ενισχύστε την Αυτοπεποίθηση των Παιδιών Βελτιώνοντας & Μαθαίνοντας τον Γονεϊκό Τύπο!!! ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ, Μ.Α. ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ Κλεισθένους 12 (Στοά Κοββατζή) 1 ος όροφος Τηλ.: 2742029421 Κιν.: 6979985566

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΓΟΝΙΟΥ-ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΜΕ

Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΓΟΝΙΟΥ-ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΜΕ Εισήγηση στο 12 ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας (Μάιος, 2009) Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ ΓΟΝΙΟΥ-ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΜΕ Μπετίνα Ντάβου, Πανεπιστήμιο Αθηνών Κατερίνα Σπετσιώτου, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Διαβάστε περισσότερα

Μάθημα 5 ο. Κοινωνικο-γνωστικές Προσεγγίσεις για τη Μάθηση: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση. Κυριακή Γ. Γιώτα Ψυχολόγος MSc., Ph.D.

Μάθημα 5 ο. Κοινωνικο-γνωστικές Προσεγγίσεις για τη Μάθηση: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση. Κυριακή Γ. Γιώτα Ψυχολόγος MSc., Ph.D. Μάθημα 5 ο Κοινωνικο-γνωστικές Προσεγγίσεις για τη Μάθηση: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση Κυριακή Γ. Γιώτα Ψυχολόγος MSc., Ph.D. Κοινωνικογνωστικές θεωρίες Κοινωνική μάθηση (Bandura) Κοινωνικός

Διαβάστε περισσότερα

Πυξιδίσματα: Ένα καινοτόμο πρόγραμμα πρόληψης και αγωγής υγείας για τους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς

Πυξιδίσματα: Ένα καινοτόμο πρόγραμμα πρόληψης και αγωγής υγείας για τους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς Πυξιδίσματα: Ένα καινοτόμο πρόγραμμα πρόληψης και αγωγής υγείας για τους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς των Α.Πορτσέλη, Μ. Κυριακίδου Η παρούσα εισήγηση αφορά στην παρουσίαση ενός καινοτόμου προγράμματος

Διαβάστε περισσότερα

Πώς Μπορούμε να. Θετικό Τρόπο με τα. Αλληλεπιδράσουμε με. Παιδιά μας ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ

Πώς Μπορούμε να. Θετικό Τρόπο με τα. Αλληλεπιδράσουμε με. Παιδιά μας ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ Πώς Μπορούμε να Αλληλεπιδράσουμε με Θετικό Τρόπο με τα Παιδιά μας ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΥ ΕΙΡΗΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ Η Σχέση Γονέα Παιδιού Αν ένα παιδί μεγαλώνει με επικρίσεις, μαθαίνει να καταδικάζει.

Διαβάστε περισσότερα

Παράγοντες Προστασίας και Κινδύνου

Παράγοντες Προστασίας και Κινδύνου Η ψυχική ζωή του παιδιού οικοδομείται μέσα από μια σχέση αλληλεπίδρασης με τους σημαντικούς Άλλους, τη μητέρα και τον πατέρα αρχικά και το ευρύτερο περιβάλλον στη συνέχεια. Μέσα από αυτήν τη συναισθηματική

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΟΥΝΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ

ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΟΥΝΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΟΥΝΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ Τερψιχόρη Γκιόκα Μέλος ΠΟΔ Αττικής Η «Συμβουλευτική Ψυχολογία» είναι ο εφαρμοσμένος κλάδος της Ψυχολογίας, ο οποίος διευκολύνει την δια βίου προσωπική

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ: ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ: ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Δ: ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΕΠΙΔΡΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ Η οικογένεια αποτελεί τεράστια μορφοποιό δύναμη για την ανάπτυξη του παιδιού, γιατί το άτομο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ Εσπερινά σχολεία, μια διαφορετική προσέγγιση στην εκπαιδευτική διαδικασία Δρ. ΖΑΡΚΑΔΟΥΛΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Διευθυντής 1 ου Εσπερινού ΓΕΛ Αθηνών zarknick@hotmail.com

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. Νιάκα Ευγενία Σχολική Σύμβουλος

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ. Νιάκα Ευγενία Σχολική Σύμβουλος Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Νιάκα Ευγενία Σχολική Σύμβουλος ΤΙ ΡΟΛΟ ΠΑΙΖΕΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ Η ανατροφή των παιδιών, οι αξίες, τα κίνητρα που δίνει

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΖΥΓΙΟ. Ζάγκα Αλεξάνδρα Α.Μ: Κούτσικου Ναυσικά Α.Μ:

ΔΙΑΖΥΓΙΟ. Ζάγκα Αλεξάνδρα Α.Μ: Κούτσικου Ναυσικά Α.Μ: ΔΙΑΖΥΓΙΟ Ζάγκα Αλεξάνδρα Α.Μ:1051485 Κούτσικου Ναυσικά Α.Μ:1049140 Τις τρεις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται αλλαγή στο οικογενειακό περιβάλλον: Στις Η.Π.Α ένας (1) στους δύο (2) γάμους καταλήγει σε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΕΠ-Υ

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΕΠ-Υ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΕ ΔΕΠ-Υ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΣΙΑΠΑΤΗ Δρ.Σχολικής Ψυχολογίας Παν/μιου Αθηνών Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής & Οικογενειακή Θεραπεύτρια ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΤΗ ΔΕΠ-Υ Ευρήματα μελετών (Ηannafin

Διαβάστε περισσότερα

Παράγοντες κινδύνου και προστατευτικοί παράγοντες για τη χρήση ουσιών στους εφήβους. Καραμπίνου Κυριακή Ρουσάλη Θωμαϊς Χατζή Γεωργία Χριστάκη Ελένη

Παράγοντες κινδύνου και προστατευτικοί παράγοντες για τη χρήση ουσιών στους εφήβους. Καραμπίνου Κυριακή Ρουσάλη Θωμαϊς Χατζή Γεωργία Χριστάκη Ελένη Παράγοντες κινδύνου και προστατευτικοί παράγοντες για τη χρήση ουσιών στους εφήβους. Καραμπίνου Κυριακή Ρουσάλη Θωμαϊς Χατζή Γεωργία Χριστάκη Ελένη Ορισμός Παράγοντες κινδύνου: Παράγοντες που αυξάνουν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Μάθημα 1 ο Εισαγωγή στις βασικές έννοιες Προτεινόμενη Βιβλιογραφία Elliot, S. N., Kratochwill, T. R., Cook, J. L., & Travers, J. F. (2008). Εκπαιδευτική Ψυχολογία: Αποτελεσματική

Διαβάστε περισσότερα

ΑΙΘΟΥΣΑ 4. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2 Θετικές σχέσεις: θεωρία και πράξη

ΑΙΘΟΥΣΑ 4. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 2 Θετικές σχέσεις: θεωρία και πράξη TETARTH 15 ΜΑΪΟΥ 2013 14.00-15.00 ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗ ΣΥΝΕΔΡΩΝ-ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ, ΝΕΑ ΧΗΛΗ ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΑΙΘΟΥΣΑ 9 ΑΙΘΟΥΣΑ 10 ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ 15.00-17.00 ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ 1 Σκέφτομαι & Πράττω

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. Σακελλαρίου Κίμων Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ΤΕΦΑΑ, Τρίκαλα

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. Σακελλαρίου Κίμων Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ΤΕΦΑΑ, Τρίκαλα ΕΠΕΑΕΚ: ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ ΤΕΦΑΑ, ΠΘ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ Σακελλαρίου Κίμων Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ΤΕΦΑΑ, Τρίκαλα ΘΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ Τι είναι

Διαβάστε περισσότερα

Μάριος Γούδας Θέματα Διάλεξης. Ένας κοινά αποδεκτός ορισμός για τον όρο Θετική Ανάπτυξη είναι ο παρακάτω:

Μάριος Γούδας Θέματα Διάλεξης. Ένας κοινά αποδεκτός ορισμός για τον όρο Θετική Ανάπτυξη είναι ο παρακάτω: Ψυχολογία Φυσικής Αγωγής Διάλεξη 1 Θετική Ανάπτυξη μέσω της Φυσικής Αγωγής και του Παιδικού Αθλητισμού Μάριος Γούδας Θέματα Διάλεξης Τι εννοούμε με τον όρο Θετική Ανάπτυξη Φυσική Αγωγή, Παιδικός Αθλητισμός

Διαβάστε περισσότερα

Τι Είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητα;

Τι Είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητα; Τι Είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής Υπερκινητικότητα; Τα κύρια συμπτώματα των παιδιών με ΔΕΠ-Υ είναι η εκδήλωση συμπτωμάτων απροσεξίας, υπερκινητικότητας και/ή παρορμητικότητας σε βαθμό δυσανάλογο

Διαβάστε περισσότερα

17/12/2007. Βασιλική Ζήση, PhD. Ποιότητα ζωής. Είναι ένα συναίσθημα που σχεδόν όλοι καταλαβαίνουμε, αλλά δεν μπορούμε να ορίσουμε (Spirduso, 1995)

17/12/2007. Βασιλική Ζήση, PhD. Ποιότητα ζωής. Είναι ένα συναίσθημα που σχεδόν όλοι καταλαβαίνουμε, αλλά δεν μπορούμε να ορίσουμε (Spirduso, 1995) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Μεταπτυχιακό πρόγραμμα ΑΣΚΗΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ Μάθημα: Ψυχολογική Υποστήριξη σε Κλινικούς Πληθυσμούς Γνωστικοί & συναισθηματικοί παράγοντες Γνωστική Ψυχική ευεξία λειτουργία Υγεία & fittness

Διαβάστε περισσότερα

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην πρόληψη και καταπολέµηση του αλκοολισµού στην εφηβεία

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην πρόληψη και καταπολέµηση του αλκοολισµού στην εφηβεία Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην πρόληψη και καταπολέµηση του αλκοολισµού στην εφηβεία Αικατερίνη Φλώρου Εκπαιδευτικός Νοµικός Σύµβουλος ΣΕΠ ΓΕΛ Αναβύσσου Το σχολείο βασικός φορέας κοινωνικοποίησης Οι σύγχρονες

Διαβάστε περισσότερα

Ένα οµαδικό πρόγραµµα παρέµβασης για τη διαχείριση του στρες σε µετεφηβικό-φοιτητικό πληθυσµό

Ένα οµαδικό πρόγραµµα παρέµβασης για τη διαχείριση του στρες σε µετεφηβικό-φοιτητικό πληθυσµό Ευάγγελος Χ. Καραδήµας & Αναστασία Καλαντζή-Αζίζι Τοµέας Ψυχολογίας, Πανεπιστήµιο Αθηνών Ένα οµαδικό παρέµβασης για τη διαχείριση του στρες σε µετεφηβικό-φοιτητικό πληθυσµό Παρουσίαση στη ιηµερίδα του

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσίαση των σκοπών και των στόχων...35. Ημερήσια πλάνα...53

Παρουσίαση των σκοπών και των στόχων...35. Ημερήσια πλάνα...53 Πίνακας Περιεχομένων Εισαγωγή... 5 Κεφάλαιο 1 Πώς μαθαίνουν τα παιδιά προσχολικής ηλικίας...11 Η Φυσική Αγωγή στην προσχολική ηλικία...14 Σχέση της Φυσικής Αγωγής με τους τομείς ανάπτυξης του παιδιού...16

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΝΙΚΑ Ένα ομαδικό γνωσιακό συμπεριφοριστικό πρόγραμμα για σχιζοφρενείς με σκοπό την αποκατάσταση και αποασυλοποιήση τους μέσω της βελτίωσης των γνωστ

ΓΕΝΙΚΑ Ένα ομαδικό γνωσιακό συμπεριφοριστικό πρόγραμμα για σχιζοφρενείς με σκοπό την αποκατάσταση και αποασυλοποιήση τους μέσω της βελτίωσης των γνωστ Η ελληνική έκδοση του IPT Απαρτιωτική Ψυχολογική Θεραπεία για Σχιζοφρενείς Κ. Ευθυμίου & Σ. Ρακιτζή Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς ΓΕΝΙΚΑ Ένα ομαδικό γνωσιακό συμπεριφοριστικό πρόγραμμα

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στην Ειδική Εκπαίδευση

Εισαγωγή στην Ειδική Εκπαίδευση Εισαγωγή στην Ειδική Εκπαίδευση Παιδιά με ειδικές ανάγκες Κατηγορίες διαφορετικών δυνατοτήτων Διανοητικές αναπηρίες (νοητική καθυστέρηση) Μαθησιακές δυσκολίες Συναισθηματικές ή συμπεριφορικές διαταραχές

Διαβάστε περισσότερα

Ψυχοκοινωνικές Διαστάσεις των Κινητικών Παιχνιδιών. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ενός ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Ψυχοκοινωνικές Διαστάσεις των Κινητικών Παιχνιδιών. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ενός ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ Ψυχοκοινωνικές Διαστάσεις των Κινητικών Παιχνιδιών ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ενός ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ Σκοποί της παρουσίασης Παρουσίαση των Ψυχοκινητικών, γνωστικών και συναισθηματικών

Διαβάστε περισσότερα

Θετική Ψυχολογία. Καρακασίδου Ειρήνη, MSc. Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο

Θετική Ψυχολογία. Καρακασίδου Ειρήνη, MSc. Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο Θετική Ψυχολογία Καρακασίδου Ειρήνη, MSc Ψυχολόγος-Αθλητική Ψυχολόγος Υποψήφια Διδάκτωρ Κλινικής και Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, Πάντειο Παν/μιο Εισαγωγή Θετική-Αρνητική Ψυχολογία Στόχοι της Ψυχολογίας

Διαβάστε περισσότερα

ANTIKOIΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ KAI TΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΩΤΗ

ANTIKOIΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ KAI TΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΩΤΗ ANTIKOIΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ KAI TΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΣΙΩΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΔΙΑΓΩΓΗΣ ΟΡΙΣΜΟΣ: Σύμφωνα με το Διαγνωστικό και στατιστικό εγχειρίδιο για τις ψυχικές νόσους DSM-IV,το κύριο

Διαβάστε περισσότερα

«Μαζί για την γυναίκα» Κακοποίηση: Ισότητα και Ενεργή Κοινωνία

«Μαζί για την γυναίκα» Κακοποίηση: Ισότητα και Ενεργή Κοινωνία «Μαζί για την γυναίκα» Κακοποίηση: Ισότητα και Ενεργή Κοινωνία 1 Ο NEWSLETTER ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2015 Ο Σύνδεσμος Μελών Γυναικείων Σωματείων Ηρακλείου & Νομού Ηρακλείου ξεκινά μια σειρά ενημερώσεων της κοινής γνώμης

Διαβάστε περισσότερα

Μεθόδευση της Παιδαγωγικής διαδικασίας. Μέσα Στιλ Αγωγής

Μεθόδευση της Παιδαγωγικής διαδικασίας. Μέσα Στιλ Αγωγής Μεθόδευση της Παιδαγωγικής διαδικασίας Μέσα Στιλ Αγωγής Σχέση σκοπών-μέσων και μεθόδων αγωγής Οι μέθοδοι, οι τεχνικές και τα μέσα της παιδαγωγικής διαδικασίας εξαρτώνται από τους σκοπούς της Σχέση σκοπών-μέσων

Διαβάστε περισσότερα

Συναισθηματική Νοημοσύνη

Συναισθηματική Νοημοσύνη Πρόγραμμα εξ Αποστάσεως Εκπαίδευσης E-Learning Συναισθηματική Νοημοσύνη E-learning Οδηγός Σπουδών Το πρόγραμμα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης ( e-learning ) του Πανεπιστημίου Πειραιά του Τμήματος Οικονομικής

Διαβάστε περισσότερα

ΣΧΈΔΙΟ RELEASE για τη δια βίου μάθηση και την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην Κύπρο

ΣΧΈΔΙΟ RELEASE για τη δια βίου μάθηση και την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην Κύπρο ΣΧΈΔΙΟ RELEASE για τη δια βίου μάθηση και την ενδοϋπηρεσιακή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στην Κύπρο Παρουσίαση από τις: Φροσούλα Πατσαλίδου, ερευνήτρια, & Μαίρη Κουτσελίνη, επιστημονική υπεύθυνη του προγράμματος

Διαβάστε περισσότερα

Η Ψυχική υγεία του παιδιού και ο ρόλος του ευρύτερου περιβάλλοντος

Η Ψυχική υγεία του παιδιού και ο ρόλος του ευρύτερου περιβάλλοντος Η Ψυχική υγεία του παιδιού και ο ρόλος του ευρύτερου περιβάλλοντος Κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να ζει και να μεγαλώνει σ ένα υγιές περιβάλλον, το οποίο θα διασφαλίζει και θα προάγει την σωματική και ψυχική

Διαβάστε περισσότερα

Περιγραφή ατοµικής περίπτωσης µεσήλικης γυναίκας µε Aποφευκτική ιαταραχή Προσωπικότητας και Αγοραφοβία 12ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ψυχολογικής Έρευνας 14 17 Μαϊου 2009, Βόλος, Πανεπιστήµιο Θεσσαλίας Χ. Βαρβέρη-Γ.

Διαβάστε περισσότερα

Κορωνάκης Αριστόβουλος. MSc Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες, Med Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση, Med Ειδική Εκπαίδευση

Κορωνάκης Αριστόβουλος. MSc Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες, Med Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση, Med Ειδική Εκπαίδευση Πώς η οικογένεια επηρεάζει την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού Κορωνάκης Αριστόβουλος MSc Ιστορική Έρευνα, Διδακτική και Νέες Τεχνολογίες, Med Εκπαιδευτική Ηγεσία και Διοίκηση, Med Ειδική Εκπαίδευση

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ. Ελευθέριος Μουτσάνας Παιδίατρος Παλαμάς 18/03/2012

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ. Ελευθέριος Μουτσάνας Παιδίατρος Παλαμάς 18/03/2012 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ Ελευθέριος Μουτσάνας Παιδίατρος Παλαμάς 18/03/2012 Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ Γεννιόμαστε ή γινόμαστε;

Διαβάστε περισσότερα

«Η απασχόληση Ψυχολόγων και Παιδαγωγών στις δράσεις της Ιατρικής Παρέμβασης»

«Η απασχόληση Ψυχολόγων και Παιδαγωγών στις δράσεις της Ιατρικής Παρέμβασης» «Η απασχόληση Ψυχολόγων και Παιδαγωγών στις δράσεις της Ιατρικής Παρέμβασης» ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Η Ιατρική Παρέμβαση (Medical Intervention -Med.In) είναι μια Ελληνική ιατρική οργάνωση αρωγής με δράσεις εντός

Διαβάστε περισσότερα

Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΠΡΟΩΘΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ: ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Η ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ: ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Λεωνίδας Κυριακίδης Αναστασία

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΕΠ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΕΠ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΕΠ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ Στις ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών για την ειδικότητα των νηπιαγωγών των εκπαιδευτικών πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση, ακριβώς λόγω του μεγάλου ανταγωνισμού και των υψηλών βαθμολογιών

Διαβάστε περισσότερα

εκπαιδευτικο αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού τυπικών και άτυπων ομάδων από μια δυναμική αλληλεξάρτησης

εκπαιδευτικο αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού τυπικών και άτυπων ομάδων από μια δυναμική αλληλεξάρτησης Στη πράξη, για να είναι μια σχολική μονάδα αποτελεσματική, είναι απαραίτητη η αρμονική και μεθοδική λειτουργία του κάθε υποσυστήματος: μαθητές, εκπαιδευτικοί, διδακτικοί χώροι, διαθέσιμα μέσα, με σκοπό

Διαβάστε περισσότερα

Προγράμματα ψυχοεκπαίδευσης σε γονείς παιδιών με ΔΕΠΥ

Προγράμματα ψυχοεκπαίδευσης σε γονείς παιδιών με ΔΕΠΥ Προγράμματα ψυχοεκπαίδευσης σε γονείς παιδιών με ΔΕΠΥ Τζίλα Ευθαλία Ειδικευόμενη παιδοψυχίατρος, MSc, Συστημική ψυχοθεραπεύτρια Δράμα 5 Απριλίου 2014 Το παιδί με ΔΕΠΥ ΕΠΙΤΕΛΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΣΧΟΛΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

«Μαθησιακές δυσκολίες και παραβατική συμπεριφορά»

«Μαθησιακές δυσκολίες και παραβατική συμπεριφορά» «Μαθησιακές δυσκολίες και παραβατική συμπεριφορά» Θεοδώρα Πάσχου α.μ 12181 Τμήμα Λογοθεραπείας-Τ.Ε.Ι ΗΠΕΙΡΟΥ Εισαγωγικές επισημάνσεις 1) η εκδήλωση διαταραχών στην κατάκτηση μαθησιακών δεξιοτήτων προκαλεί

Διαβάστε περισσότερα

Ευγενία Μαυρομάτη Παιδοψυχολόγος Δήμος Πειραιά

Ευγενία Μαυρομάτη Παιδοψυχολόγος Δήμος Πειραιά Ευγενία Μαυρομάτη Παιδοψυχολόγος Δήμος Πειραιά Η Συναισθηματική Νοημοσύνη είναι η σύνθεση όλων εκείνων των παραγόντων που κάνουν έναν άνθρωπο να πετυχαίνει στη ζωή του Αυτοεπίγνωση (αναγνώριση των συναισθημάτων

Διαβάστε περισσότερα

Ανάπτυξη ψυχολογικών δεξιοτήτων μέσα από τον αθλητισμό. Ψούνη Λίνα ΚΦΑ, Ψυχολόγος. MSc, υποψήφια διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Ανάπτυξη ψυχολογικών δεξιοτήτων μέσα από τον αθλητισμό. Ψούνη Λίνα ΚΦΑ, Ψυχολόγος. MSc, υποψήφια διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ανάπτυξη ψυχολογικών δεξιοτήτων μέσα από τον αθλητισμό Ψούνη Λίνα ΚΦΑ, Ψυχολόγος. MSc, υποψήφια διδάκτωρ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Ποιες είναι οι ψυχολογικές Ο όρος «Εξάσκηση Ψυχολογικών Δεξιοτήτων» χρησιμοποιείται

Διαβάστε περισσότερα

Η ανάπτυξη της κουλτούρας και του κλίματος του σχολείου

Η ανάπτυξη της κουλτούρας και του κλίματος του σχολείου Η ανάπτυξη της κουλτούρας και του κλίματος του σχολείου Δρ Ανδρέας Κυθραιώτης Δρ Δημήτρης Δημητρίου Δρ Παναγιώτης Αντωνίου Πρόγραμμα Επιμόρφωσης Νεοπροαχθέντων. Διευθυντών Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης

Διαβάστε περισσότερα

Παναής Κασσιανός, δάσκαλος Διευθυντής του 10ου Ειδικού Δ.Σ. Αθηνών (Μαρασλείου)

Παναής Κασσιανός, δάσκαλος Διευθυντής του 10ου Ειδικού Δ.Σ. Αθηνών (Μαρασλείου) Παναής Κασσιανός, δάσκαλος Διευθυντής του 10ου Ειδικού Δ.Σ. Αθηνών (Μαρασλείου) Ομιλία-συζήτηση με βασικό άξονα προσέγγισης το Φάσμα του Αυτισμού και με αφορμή το βιβλίο της Εύας Βακιρτζή «Το Αυγό» στο

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΔΙΑΦΥΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΔΙΑΦΥΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΟΜΑΔΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: ΔΙΑΦΥΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Μυρτώ Λεμονούδη και Έλλη Κουβαράκη MSc Κλινική Ψυχολογία Παν/μίου Αθηνών -Ψυχοθεραπεύτριες Επόπτης: Γιώργος Ευσταθίου Διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας Παν/μίου Αθηνών-Ψυχοθεραπευτής

Διαβάστε περισσότερα

ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Ενότητα 10: Η μάθηση στην προσχολική ηλικία: αξιολόγηση Διδάσκων: Μανωλίτσης Γεώργιος ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Διάλεξη 6η Διαταραχές Συμπεριφοράς

Διάλεξη 6η Διαταραχές Συμπεριφοράς ΕΠΕΑΕΚ: ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ ΤΕΦΑΑ, ΠΘ ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ Διάλεξη 6η Διαταραχές Συμπεριφοράς Κοκαρίδας Δημήτριος Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας ΤΕΦΑΑ, Τρίκαλα Διαταραχές Συμπεριφοράς Ο όρος σημαίνει

Διαβάστε περισσότερα

Στοχεύοντας στη Πρόληψη. Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης Χριστιάνα Μιχαήλ Χάρις Χατζηχαραλάμπους

Στοχεύοντας στη Πρόληψη. Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης Χριστιάνα Μιχαήλ Χάρις Χατζηχαραλάμπους Στοχεύοντας στη Πρόληψη Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης Χριστιάνα Μιχαήλ Χάρις Χατζηχαραλάμπους Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης ΟΑΠ ΣΕΑ Εκπαιδευτικοί Εκπαιδευτικοί Ψυχολόγοι Στόχος Παρέμβασης ΟΑΠ: Αντιμετώπιση σοβαρών

Διαβάστε περισσότερα

Η Έκθεση του Π.Ο.Υ για την πρόληψη των αυτοκτονιών με στοιχεία και για την Ελλάδα.

Η Έκθεση του Π.Ο.Υ για την πρόληψη των αυτοκτονιών με στοιχεία και για την Ελλάδα. Η Έκθεση του Π.Ο.Υ για την πρόληψη των αυτοκτονιών με στοιχεία και για την Ελλάδα. Στόχος του Σχεδίου Δράσης για την Ψυχική Υγεία 2013-2020 του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας(Π.Ο.Υ) ήταν η μείωση του ποσοστού

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 2: Μάθηση & διδασκαλία στην προσχολική εκπαίδευση: βασικές αρχές

Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 2: Μάθηση & διδασκαλία στην προσχολική εκπαίδευση: βασικές αρχές Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 2: Μάθηση & διδασκαλία στην προσχολική εκπαίδευση: βασικές αρχές Διδάσκουσα: Μαρία Καμπεζά Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην

Διαβάστε περισσότερα

Εισηγήτρια: Ασπασία Τασίου και Τίνα Γκουντή

Εισηγήτρια: Ασπασία Τασίου και Τίνα Γκουντή Ινστιτούτο Έρευνας & Θεραπείας της Συµπεριφοράς ΤΜΗΜΑ Παιδιών και Εφήβων του ΙΕΘΣ Γλάδστωνος 10, (5 ος ορ.), Πλ. Κάνιγγος, 106 77 Αθήνα Τηλ. 210 3840129 Fax 210 3840803 http://www.ibrt.gr, e-mail: ibrt@ibrt.gr

Διαβάστε περισσότερα

Πότε ένας δάσκαλος θα κρίνεται ελλιπής και πότε εξαιρετικός

Πότε ένας δάσκαλος θα κρίνεται ελλιπής και πότε εξαιρετικός Πότε ένας δάσκαλος θα κρίνεται ελλιπής και πότε εξαιρετικός Στο σχέδιο της αξιολόγησης το μεγαλύτερο μέρος (περισσότερες από 5.000 λέξεις!) καταλαμβάνεται από αναλυτικές οδηγίες για το πώς ο διδάσκων μπορεί

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΙ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ

ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΙ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΙ ΜΕ ΓΟΝΕΙΣ ΜΕ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυµα Θεσσαλονίκης Σχολή Επαγγελµάτων Υγείας και Πρόνοιας Τµήµα Νοσηλευτικής Υπεύθυνη Καθηγήτρια: Κα. Μελισσά Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

Αναπτυξιακή Ψυχολογία. Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής

Αναπτυξιακή Ψυχολογία. Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής Αναπτυξιακή Ψυχολογία Διάλεξη 5: H ανάπτυξη της ηθικότητας και της προκοινωνικής συμπεριφοράς Θέματα Διάλεξης Οι κανόνες συμπεριφοράς Η σκέψη για τους ηθικούς κανόνες Η θεωρία του Piaget για την ανάπτυξη

Διαβάστε περισσότερα

Θέματα για Συζήτηση. Παγίδες προς αποφυγή Τελικά.;

Θέματα για Συζήτηση. Παγίδες προς αποφυγή Τελικά.; 4/22/2016 template from www.brainybetty.com copyright 2006 2 Θέματα για Συζήτηση. Όροι και Ορολογία Συμμόρφωση Προσκόλληση Συνεργατική Θεραπεία - Αυτοδιαχείριση Παράγοντες που επιδρούν Πως εκτιμάται η

Διαβάστε περισσότερα

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω

Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το παιδί μου έχει αυτισμό Τώρα τι κάνω Το όνειρο Ένα ζευγάρι περιμένει παιδί. Τότε αρχίζει να ονειρεύεται αυτό το παιδί. Κτίζει την εικόνα ενός παιδιού μέσα στο μυαλό του. Βάσει αυτής της εικόνας, κάνει

Διαβάστε περισσότερα

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (Α & Β ΚΥΚΛΟΣ) ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ

ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (Α & Β ΚΥΚΛΟΣ) ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (Α & Β ΚΥΚΛΟΣ) ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΥ Γ. ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (Α & Β ΚΥΚΛΟΣ) Ημ/νίες Διεξαγωγής: 16-17/11, 30/11, 01/12, 07 08/12, 2013, 11-12/01, 25-26/01, 01-02/02, 15-16/02,

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή Συμπεριφορικοί παράγοντες στα προβλήματα της σχέσης του ζευγαριού Συμπεριφορικές παρεμβάσεις Συμπεράσματα

Εισαγωγή Συμπεριφορικοί παράγοντες στα προβλήματα της σχέσης του ζευγαριού Συμπεριφορικές παρεμβάσεις Συμπεράσματα Εισαγωγή Συμπεριφορικοί παράγοντες στα προβλήματα της σχέσης του ζευγαριού Συμπεριφορικές παρεμβάσεις Συμπεράσματα ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η συμπεριφορική θεραπεία ζεύγους συνδέεται με ορισμένες τεχνικές οι οποίες βασίζονται

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΓΟΝΙΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Το να είσαι γονιός δεν είναι εύκολο πράγμα. Δεν υπάρχει ευκαιρία για πρόβα, δεν υπάρχουν σχολεία. Το μόνο που κουβαλάμε

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτική Ψυχολογία Μάθημα 2 ο. Γνωστικές Θεωρίες για την Ανάπτυξη: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση

Εκπαιδευτική Ψυχολογία Μάθημα 2 ο. Γνωστικές Θεωρίες για την Ανάπτυξη: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση Εκπαιδευτική Ψυχολογία Μάθημα 2 ο Γνωστικές Θεωρίες για την Ανάπτυξη: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση Αντιπαράθεση φύσης ανατροφής η ανάπτυξη είναι προκαθορισμένη κατά την γέννηση από την

Διαβάστε περισσότερα

Αποσπάσµατα από την οµιλία στο ηµοτικό Σχολείο Γουβών, 15 Νοεµβρίου 2014, µε τίτλο: ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Αποσπάσµατα από την οµιλία στο ηµοτικό Σχολείο Γουβών, 15 Νοεµβρίου 2014, µε τίτλο: ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Αποσπάσµατα από την οµιλία στο ηµοτικό Σχολείο Γουβών, 15 Νοεµβρίου 2014, µε τίτλο: ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ Οι όροι «εκφοβισµός» (bullying) και «θυµατοποίηση» (victimization)

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΙΙ. ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Αναπτυξιακά επιτεύγματα. Καλλιρρόη Παπαδοπούλου και Λήδα Αναγνωστάκη ΤΕΑΠΗ/ΕΚΠΑ

ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΙΙ. ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Αναπτυξιακά επιτεύγματα. Καλλιρρόη Παπαδοπούλου και Λήδα Αναγνωστάκη ΤΕΑΠΗ/ΕΚΠΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΙΙ ΝΗΠΙΑΚΗ ΗΛΙΚΙΑ Αναπτυξιακά επιτεύγματα Καλλιρρόη Παπαδοπούλου και Λήδα Αναγνωστάκη ΤΕΑΠΗ/ΕΚΠΑ 2016-17 Βάδιση, έλεγχος σφιγκτήρων, το «όχι» του παιδιού, γλωσσική ανάπτυξη Βάδιση

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΘΟΔΟΣ -ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ PUBMED ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ, ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΣ, ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΑΠΟΔΟΣΗ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ

ΜΕΘΟΔΟΣ -ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΡΘΡΩΝ ΣΤΗΝ ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ PUBMED ΜΕ ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ: ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ, ΝΟΣΗΛΕΥΤΗΣ, ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, ΑΠΟΔΟΣΗ, ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΛΛΙΑΡΟΥ ΜΑΡΙΑ Λοχαγός, Νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας M.Sc Πληροφορική Υγεία Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Διοίκησης Μονάδων Υγείας

Διαβάστε περισσότερα

Η προσέγγιση του γραπτού λόγου και η γραφή. Χ.Δαφέρμου

Η προσέγγιση του γραπτού λόγου και η γραφή. Χ.Δαφέρμου Η προσέγγιση του γραπτού λόγου και η γραφή Πώς μαθαίνουν τα παιδιά να μιλούν? Προσπαθώντας να επικοινωνήσουν Πώς μαθαίνουν τα παιδιά να γράφουν? Μαθαίνoυν να γράφουν γράφοντας Η γραφή λύνει προβλήματα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ (STATE OF THE ART) ΤΟΥ ENTELIS ΕΚΔΟΣΗ EΥΚΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ (STATE OF THE ART) ΤΟΥ ENTELIS ΕΚΔΟΣΗ EΥΚΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ (STATE OF THE ART) ΤΟΥ ENTELIS ΕΚΔΟΣΗ EΥΚΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ Εισαγωγή Η έρευνα στην Ευρώπη δείχνει ότι οι άνθρωποι με αναπηρίες όλων των ηλικιών έχουν προσωπική εμπειρία με την τεχνολογία.

Διαβάστε περισσότερα

Η παιδαγωγική σχέση: αλληλεπίδραση και επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή

Η παιδαγωγική σχέση: αλληλεπίδραση και επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΟΙΧΤΑ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ αλληλεπίδραση και επικοινωνία μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή Ενότητα 8 η : Η σημασία της ποιότητας της σχέσης εκπαιδευτικού-μαθητή Κωνσταντίνος

Διαβάστε περισσότερα

Ορόλοςκαιησηµασίατων οµάδων αυτογνωσίας στην εκπαίδευση και εξειδίκευση των ψυχολόγων

Ορόλοςκαιησηµασίατων οµάδων αυτογνωσίας στην εκπαίδευση και εξειδίκευση των ψυχολόγων Ορόλοςκαιησηµασίατων οµάδων αυτογνωσίας στην εκπαίδευση και εξειδίκευση των ψυχολόγων 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Φοιτητών Ψυχολογίας 11 13 Απριλίου 2008, Αθήνα Γ. Ευσταθίου & Α. Καλαντζή -Αζίζι «ουλειά µε

Διαβάστε περισσότερα

Ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά με νοητική ανεπάρκεια μέσα από το παιχνίδι με τους συνομηλίκους τους: ένα πιλοτικό πρόγραμμα παρέμβασης

Ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά με νοητική ανεπάρκεια μέσα από το παιχνίδι με τους συνομηλίκους τους: ένα πιλοτικό πρόγραμμα παρέμβασης Ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά με νοητική ανεπάρκεια μέσα από το παιχνίδι με τους συνομηλίκους τους: ένα πιλοτικό πρόγραμμα παρέμβασης Γ. Μπάρμπας Ε. Γκιργκινούδη θεωρητικό πλαίσιο βασικός πυρήνας

Διαβάστε περισσότερα

Γράφει: Δανιηλίδου Νικολίνα, Ψυχολόγος, MSc στην Ψυχολογία της Υγείας

Γράφει: Δανιηλίδου Νικολίνα, Ψυχολόγος, MSc στην Ψυχολογία της Υγείας Γράφει: Δανιηλίδου Νικολίνα, Ψυχολόγος, MSc στην Ψυχολογία της Υγείας Η ιατρική ορίζει ως χρόνια ασθένεια την ασθένεια που είναι μακρόχρονη ή με συχνά επεισόδια. Παλαιότερα, η διάγνωση μιας σημαντικής

Διαβάστε περισσότερα

Παιδαγωγική Ψυχολογία Βιομηχανική Ψυχολογία

Παιδαγωγική Ψυχολογία Βιομηχανική Ψυχολογία ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΑΕΔ Παιδαγωγική Ψυχολογία Βιομηχανική Ψυχολογία ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΧΟΛΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ: Μαρμαρινός Ιωάννης

Διαβάστε περισσότερα

Εφαρμογή Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας από την Υπηρεσία. Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας. Κατερίνα Ζώρα. Εκπαιδευτική Ψυχολόγος

Εφαρμογή Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας από την Υπηρεσία. Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας. Κατερίνα Ζώρα. Εκπαιδευτική Ψυχολόγος Εφαρμογή Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας από την Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Κατερίνα Ζώρα Εκπαιδευτική Ψυχολόγος Υπηρεσία Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Στόχοι της Υπηρεσίας Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Ενώ η

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ Κων/νος Καλέμης, Άννα Κωσταρέλου, Μαρία Αγγελική Καλέμη Εισαγωγή H σύγχρονη τάση που επικρατεί

Διαβάστε περισσότερα

Προσαρμογή δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες

Προσαρμογή δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Προσαρμογή δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες Στόχοι της εισήγησης Να παρουσιαστούν οι βασικές

Διαβάστε περισσότερα

Έφηβος και Διαδίκτυο Ο Ρόλος του Γονέα

Έφηβος και Διαδίκτυο Ο Ρόλος του Γονέα Έφηβος και Διαδίκτυο Ο Ρόλος του Γονέα 22 Μαρτίου 2014 Ανδρέας Ευαγόρου Ψυχολόγος Εφηβεία Ψυχική και σωματική ανάπτυξη Πέρασμα από την παιδική στην ενήλικη ζωή Ενδοψυχικές αναδομήσεις Ανάγκη αυτονομίας

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ

ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΑΛΛΑΓΗΣ Προπερίσκεψη - Περίσκεψη - Προετοιμασία- Δράση - Διατήρηση - Τερματισμός ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ Εμπειρικές Διαδικασίες Συμπεριφοριστικές διαδικασίες Αφύπνιση

Διαβάστε περισσότερα

Μέσα - Τεχνικές. Μέθοδοι της παιδαγωγικής διαδικασίας. Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Μέσα - Τεχνικές. Μέθοδοι της παιδαγωγικής διαδικασίας. Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013 Μέθοδοι της παιδαγωγικής διαδικασίας Μέσα - Τεχνικές http://users.uoa.gr/~dhatziha Αριθμός: 1 Σχέση σκοπών-μέσων και μεθόδων αγωγής Οι μέθοδοι, οι τεχνικές και τα μέσα της παιδαγωγικής διαδικασίας εξαρτώνται

Διαβάστε περισσότερα

Σοφία Ζυγά, Επίκουρος Καθηγήτρια Βασικής Νοσηλευτικής, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Σοφία Ζυγά, Επίκουρος Καθηγήτρια Βασικής Νοσηλευτικής, Τμήμα Νοσηλευτικής, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗΝ ΓΝΩΣΙΑΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΣ ΒΑΣΙΚΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΩΝ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ Σοφία Ζυγά, Επίκουρος Καθηγήτρια Βασικής

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ. Δρ. Νικηφόρου Μηλίτσα Λέκτορας Ψυχολογίας UCLan Cyprus

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ. Δρ. Νικηφόρου Μηλίτσα Λέκτορας Ψυχολογίας UCLan Cyprus ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ Δρ. Νικηφόρου Μηλίτσα Λέκτορας Ψυχολογίας UCLan Cyprus mnikiforou@uclan.ac.uk ΔΟΜΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ Αναγνώριση εκφοβιστικής συμπεριφοράς (χαρακτηριστικά, ρόλοι,

Διαβάστε περισσότερα

Ψυχολογική υποστήριξη παιδικού αθλητισμού

Ψυχολογική υποστήριξη παιδικού αθλητισμού ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΕΠΕΑΕΚ Ψυχολογία Φυσικής Αγωγής ΜΚ 208, Διάλεξη 12 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ Συγχρηματοδότηση Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (Ε.Κ.Τ.) Ευρωπαϊκό Ταμείο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ KAI ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ KAI ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ KAI ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ 1. Πρόγραμμα Κατάρτισης Κοινωνικών Επιστημόνων στην Παροχή Συμβουλευτικής Παρακίνησης για τη Διακοπή Καπνίσματος Προληπτικής Ιατρικής (Ι.Κ.Π.Ι.) σχεδίασε

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 9: Η συνεργατική διδασκαλία & μάθηση

Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 9: Η συνεργατική διδασκαλία & μάθηση Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 9: Η συνεργατική διδασκαλία & μάθηση Διδάσκουσα: Μαρία Καμπεζά Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και της Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία Σκοποί ενότητας

Διαβάστε περισσότερα

Γεώργιος Ν.Λυράκος Μάθηµα Ψυχολογία της Υγείας Φυσικοθεραπεία ιάλεξη 8η 2014

Γεώργιος Ν.Λυράκος Μάθηµα Ψυχολογία της Υγείας Φυσικοθεραπεία ιάλεξη 8η 2014 Γεώργιος Ν.Λυράκος Μάθηµα Ψυχολογία της Υγείας Φυσικοθεραπεία ιάλεξη 8η 2014 Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ένας αριθµός εναλλακτικών µοντέλων για τον πόνο πέραν του ιατρικού ενσωµατώνουν ψυχολογικούς(αντίληψη,

Διαβάστε περισσότερα

Εφηβεία και Πρότυπα. 2)Τη στάση του απέναντι στους άλλους, ενήλικες και συνομηλίκους

Εφηβεία και Πρότυπα. 2)Τη στάση του απέναντι στους άλλους, ενήλικες και συνομηλίκους Εφηβεία και Πρότυπα Τι σημαίνει εφηβεία; Η εφηβεία είναι η περίοδος της ζωής του ανθρώπου που αρχίζει με το τέλος της παιδικής ηλικίας και οδηγεί στην ενηλικίωση. Είναι μια εξελικτική φάση που κατά τη

Διαβάστε περισσότερα

ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ. ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ Δρ. Οικονόμου Ανδρέας Μαθηματικός-Ψυχολόγος Επίκουρος Καθηγητής ΑΣΠΑΙΤΕ

ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ. ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ Δρ. Οικονόμου Ανδρέας Μαθηματικός-Ψυχολόγος Επίκουρος Καθηγητής ΑΣΠΑΙΤΕ ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ Δρ. Οικονόμου Ανδρέας Μαθηματικός-Ψυχολόγος Επίκουρος Καθηγητής ΑΣΠΑΙΤΕ Ενότητα: Ηγεσία, Επικοινωνία, Διαχείριση Κρίσεων ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Διαβάστε περισσότερα

Η ανάπτυξη θετικής αυτό-εικόνας Εισαγωγή Ορισμοί Αυτό-αντίληψη Αυτό-εκτίμηση Μηχανισμοί ενίσχυσης και προστασίας της αυτό-εκτίμησης

Η ανάπτυξη θετικής αυτό-εικόνας Εισαγωγή Ορισμοί Αυτό-αντίληψη Αυτό-εκτίμηση Μηχανισμοί ενίσχυσης και προστασίας της αυτό-εκτίμησης Η ανάπτυξη θετικής αυτό-εικόνας Εισαγωγή Ο εαυτός ως αντικείμενο συνειδητής σκέψης αποτελεί κεντρικό θέμα διερεύνησης από διάφορους επιστημονικούς κλάδους. Η άποψη που έχουμε για τον εαυτό μας και τις

Διαβάστε περισσότερα

Άσκηση Υγεία και Ποιότητα Ζωής. Εισαγωγή. Γιάννης Θεοδωράκης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Άσκηση Υγεία και Ποιότητα Ζωής. Εισαγωγή. Γιάννης Θεοδωράκης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Άσκηση Υγεία και Ποιότητα Ζωής Εισαγωγή Γιάννης Θεοδωράκης Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Θέματα που θα μελετηθούν Ορισμοί σχετικοί με την ψυχολογία άσκησης, την ψυχική υγεία, κλπ. Ποια πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά

Διαβάστε περισσότερα

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Παράγοντες χαρακτηριστικά αποτελεσματικού σχολείου

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Παράγοντες χαρακτηριστικά αποτελεσματικού σχολείου ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Παράγοντες χαρακτηριστικά αποτελεσματικού σχολείου Διδάσκων: Νίκος Ανδρεαδάκης ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ Ενότητα 6: Η μάθηση στην προσχολική ηλικία Διδάσκων: Μανωλίτσης Γεώργιος ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΧΟΛΗ

Διαβάστε περισσότερα

Οι δεξιότητες πέρα από τη χαρισματικότητα

Οι δεξιότητες πέρα από τη χαρισματικότητα Οι δεξιότητες πέρα από τη χαρισματικότητα Βίκη Παυλίδη Εκπαιδευτική Ψυχολόγος, ΜΑ,MSc Τμήμα Συμβουλευτικής & Ψυχολογίας Εκπαιδευτήρια Γείτονα Χαρακτηριστικά της χαρισματικότητας Γνωστικές Δεξιότητες Τρόποι

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Εκπαιδευτικών - Γονιών παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες. Δρ. ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΖΙΒΙΝΙΚΟΥ

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Εκπαιδευτικών - Γονιών παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες. Δρ. ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΖΙΒΙΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Εκπαιδευτικών - Γονιών παιδιών με Μαθησιακές Δυσκολίες Δρ. ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΖΙΒΙΝΙΚΟΥ 1 Θετική συμβολή της Πρώιμης Παρέμβασης: ως προς τους γονείς1 Άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά: Με τη διάγνωση

Διαβάστε περισσότερα

ΟΔΗΓΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

ΟΔΗΓΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΔΗΓΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 1 ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΔΗΓΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ Α. ΓΕΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Το πρόγραμμα ειδίκευσης στη συστημική διάγνωση που προσφέρει το Λόγω Ψυχής Ινστιτούτο

Διαβάστε περισσότερα

Μέθοδοι διακοπής καπνίσµατος

Μέθοδοι διακοπής καπνίσµατος Μέθοδοι διακοπής καπνίσµατος Ηβραχείαςµορφής Συµβουλευτική διαδικασία Η εφαρµογή του Γνωσιακού-Συµπερι φοριστικού µοντέλου ψυχοθεραπείας στη διακοπή του καπνίσµατος Μέθοδοι διακοπής καπνίσµατος Το διαθεωρητικό

Διαβάστε περισσότερα

Συμπεριφοριστικές απόψεις για τη μάθηση. Διδάσκουσα Φ. Αντωνίου

Συμπεριφοριστικές απόψεις για τη μάθηση. Διδάσκουσα Φ. Αντωνίου Συμπεριφοριστικές απόψεις για τη μάθηση Διδάσκουσα Φ. Αντωνίου http://www.youtube.com/watch?v=xt0ucxorpqe&feature=related Watson Ηιστορίαμετιςτρεις εκπαιδευόμενες δασκάλες ειδικής αγωγής Ποια τρία γεγονότα

Διαβάστε περισσότερα

Ο ρόλος της οικογένειας στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές των μαθητών

Ο ρόλος της οικογένειας στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές των μαθητών Ο ρόλος της οικογένειας στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές των μαθητών Η οικογένεια είναι το κατ εξοχήν περιβάλλον στο οποίο ζει, αναπτύσσεται και διαμορφώνεται το παιδί. Αντιλαμβάνεται λοιπόν

Διαβάστε περισσότερα

Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς «ΝΗΡΕΑΣ»

Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς «ΝΗΡΕΑΣ» Εργαστήριο δικτύωσης σε εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με θέμα: «Η συναισθηματική νοημοσύνη και η επίδρασή της στην εκπαιδευτική διαδικασία» 6 7 Μαΐου 2014 Κέντρο Πρόληψης των

Διαβάστε περισσότερα

Στόχοι Συνάντησης. Λευκή Κουρέα & Έλενα Αγαπίου Πανεπιστήμιο Κύπρου Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού 10/23/16

Στόχοι Συνάντησης. Λευκή Κουρέα & Έλενα Αγαπίου Πανεπιστήμιο Κύπρου Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού 10/23/16 Στηρίζοντας Ομάδες Μαθητών μέσω Δευτερογενούς Πρόληψης: Η Εφαρμογή της Στρατηγικής «Ελέγχω Αποχωρώ» στο Σύστημα ΠροΘεΣυ μέσα από Μελέτη Περίπτωσης Λευκή Κουρέα & Έλενα Αγαπίου Πανεπιστήμιο Κύπρου Υπουργείο

Διαβάστε περισσότερα

Εκπαιδευτικές Ανάγκες στον Αυτισμό. Μαρίτσα Καμπούρογλου Λογοπεδικός Ίδρυμα για το Παιδί «Η Παμμακάριστος»

Εκπαιδευτικές Ανάγκες στον Αυτισμό. Μαρίτσα Καμπούρογλου Λογοπεδικός Ίδρυμα για το Παιδί «Η Παμμακάριστος» Εκπαιδευτικές Ανάγκες στον Αυτισμό Μαρίτσα Καμπούρογλου Λογοπεδικός Ίδρυμα για το Παιδί «Η Παμμακάριστος» Παράγοντες που επιδρούν στη μάθηση Η σοβαρότητα του αυτισμού Το επίπεδο της νοητικής τους ικανότητας

Διαβάστε περισσότερα

()#µ*&+,-./ (0)1#2"345$ ()#µ'&+,4#05$ 67$4&,$

()#µ*&+,-./ (0)1#2345$ ()#µ'&+,4#05$ 67$4&,$ !"µ#$%&#' ()#µ*&+,-./ (0)1#2"345$ ()#µ'&+,4#05$ 67$4&,$ 8"4&%2#' (&91-#5$!.µ"#5-"#/ (0)1#2":4: (;7$.

Διαβάστε περισσότερα

- Έκπτωση στη χρήση εξoλεκτικών συμπεριφορών πχ βλεμματικής επαφής, εκφραστικότητας προσώπου.

- Έκπτωση στη χρήση εξoλεκτικών συμπεριφορών πχ βλεμματικής επαφής, εκφραστικότητας προσώπου. ΑΥΤΙΣΜΟΣ- ΔΙΑΧΥΤΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Η Διάχυτη Διαταραχή της Ανάπτυξης σύμφωνα με το ICD-10 το σύστημα της Διεθνούς Ταξινόμησης των Νόσων είναι μια διαταραχή που περιλαμβάνει δυσκολίες στην ανάπτυξη

Διαβάστε περισσότερα