ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ MICHAEL Β. ELMER της 14ης Μαρτίου 1996 *
|
|
- Λεωνίδας Σώστρατος Μήτζου
- 5 χρόνια πριν
- Προβολές:
Transcript
1 ARCARO ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ MICHAEL Β. ELMER της 14ης Μαρτίου 1996 * Εισαγωγή απόρριψη των ουσιών αυτών πρέπει να εξαλειφθεί. 1. Στην υπό κρίση υπόθεση, η Pretura circondariale di Vicenza υπέβαλε στο Δικαστήριο ορισμένα προδικαστικά ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των οδηγιών του Συμβουλίου 76/464/ΕΟΚ, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας 1 (στο εξής: η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον), και 83/513/ΕΟΚ, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου 2 (στο εξής: η οδηγία για το κάδμιο). Οι ασκούσες επιρροή διατάξεις του κοινοτικού δικαίου 2. Η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον διακρίνει μεταξύ δύο κατηγοριών επικινδύνων ουσιών οι οποίες περιλαμβάνονται σε ορισμένους πίνακες του παραρτήματος της οδηγίας. Ο πίνακας 1 περιλαμβάνει ιδιαίτερα επικίνδυνες ουσίες για το υδάτινο περιβάλλον και τούτο για τον λόγο, ιδίως, της τοξικότητας τους, της ανθεκτικότητας τους και της βιοσυσσωρεύσεώς τους, περιλαμβανομένου του καδμίου, το οποίο εμφαίνεται στο σημείο 6 του πίνακα αυτού. Η μόλυνση που έχει προκληθεί από την * Γλώσσα του πρωτοτύπου: η δανική. 1 EE ELO. έκδ. 15/001, σ ΕΕ L 291, σ Ενόψει του σκοπού αυτού, η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον θεσπίζει ένα σύστημα βάσει του οποίου η απόρριψη των περιλαμβανομένων στον πίνακα ουσιών εξαρτάται από προηγούμενη αδεία των αρμοδίων αρχών του οικείου κράτους μέλους. Σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας, οι άδειες για απόρριψη των περιλαμβανομένων στον πίνακα 1 ουσιών πρέπει να περιλαμβάνουν κανόνες περί εκπομπής όσον αφορά τις απορρίψεις, καθώς και διατάξεις ορίζουσες εντός ποίων προθεσμιών πρέπει να πραγματοποιούνται οι απορρίψεις. Εξάλλου, όσον αφορά τις ήδη υφιστάμενες απορρίψεις, η άδεια πρέπει να αναφέρει εντός ποίας προθεσμίας πρέπει το αργότερο να έχει γίνει συμμόρφωση προς τους προβλεπόμενους απ' αυτήν όρους. 4. Το άρθρο 6 της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον προβλέπει ότι το Συμβούλιο ορίζει οριακές τιμές για τις διάφορες επικίνδυνες ουσίες που απαριθμούνται στον πίνακα 1 καθώς και στόχους ως προς την ποιότητα όσον αφορά το υδάτινο περιβάλλον που θίγεται από τις απορρίψεις των περιλαμβανομένων στον προπαρατεθέντα πίνακα ουσιών. Εξάλλου, το Συμβούλιο οφείλει να ορίσει τις προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να έχουν ληφθεί τα μέτρα Ι
2 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/95 για τη συμμόρφωση προς τους οριζόμενους στις άδειες όρους σχετικά με τις απορρίψεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί. 5. Το Συμβούλιο, στηριζόμενο στο άρθρο 6 της ανωτέρω οδηγίας, εξέδωσε την οδηγία για το κάδμιο, η οποία περιλαμβάνει τις οριακές τιμές και τους σχετικούς με την ποιότητα στόχους όσον αφορά τις απορρίψεις καδμίου. Οι οριακές τιμές και η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει αυτές να έχουν τηρηθεί ορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας για το κάδμιο. Το παράρτημα αυτό ορίζει διαφορετικές οριακές τιμές για τους διαφόρους τομείς της βιομηχανίας. Ωστόσο, από τις υποσημειώσεις 1 και 7 του προπαρατεθέντος παραρτήματος προκύπτει ότι, όσον αφορά τους κλάδους βιομηχανίας που δεν μνημονεύονται στον πίνακα του παραρτήματος αυτού, οι οριακές τιμές ορίζονται, εν ανάγκη, από το Συμβούλιο, σε μεταγενέστερο στάδιο. Για το ενδιάμεσο διάστημα, τα κράτη μέλη ορίζουν αυτοτελώς, σύμφωνα με την οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον, τους σχετικούς με αποβολές κανόνες για τις απορρίψεις καδμίου. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να είναι λιγότερο αυστηροί απ' ό,τι η πλέον ανάλογη οριακή τιμή που εμφαίνεται στο προπαρατεθέν παράρτημα. των υποχρεώσεων που απορρέουν από την ένταξη της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (κοινοτικός νόμος για το 1990), η Ιταλική Κυβέρνηση εξέδωσε το decreto legislativo 133 της 27ης Ιανουαρίου 1992, περί βιομηχανικών απορρίψεων επικινδύνων για το υδάτινο περιβάλλον ουσιών (στο εξής: decreto). Το decreto έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, την υλοποίηση της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο και εφαρμόζεται, σύμφωνα με το άρθρο του 1, στις απορρίψεις επικινδύνων ουσιών που περιλαμβάνονται στις ομάδες των ουσιών που μνημονεύονται στο παράρτημά του Α, συμπεριλαμβανομένου του καδμίου. Το παράρτημα Β του εν λόγω decreto καθορίζει τις οριακές τιμές των κανόνων αποβολής όσον αφορά ορισμένους τύπους επιχειρήσεων. 8. Σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 του decreto, πρέπει για τις απορρίψεις επικινδύνων ουσιών να ζητείται από τις τοπικές αρχές σχετική άδεια. Τα άρθρα αυτά διακρίνουν ανάλογα με το αν πρόκειται για νέες ή για ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις: 6. Σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας για το κάδμιο, τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα αναγκαία για συμμόρφωση προς την οδηγία μέτρα εντός προθεσμίας δύο ετών από την κοινοποίηση της, δηλαδή, το αργότερο, στις 24 Οκτωβρίου Η εθνική νομοθεσία 7. Κατ' εφαρμογήν του νόμου 428 της 29ης Δεκεμβρίου 1990, σχετικά με την εκπλήρωση Προκειμένου περί απορρίψεων προερχομένων από νέες εγκαταστάσεις, η αρμόδια αρχή χορηγεί άδειες απορρίψεως σύμφωνα με τις οριακές τιμές που έχουν οριστεί στο παράρτημα Β. Αν πρόκειται περί ουσιών ως προς τις οποίες καμιά οριακή τιμή δεν έχει ακόμη οριστεί στο παράρτημα Β, η αρμόδια αρχή χορηγεί την άδεια απορρίψεως σύμφωνα με τις οριακές τιμές που έχουν ορισθεί σε ειδικό νόμο. Ι
3 ARCARO Προκειμένου περί απορρίψεων προερχομένων από ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις, οι άδειες απορρίψεως, όσον αφορά τις επιχειρήσεις για τις οποίες το παράρτημα Β ορίζει οριακές τιμές, χορηγούνται από τις τοπικές αρχές. Όσον αφορά τις επιχειρήσεις που δεν εμπίπτουν στο παράρτημα Β, οι προβλέπουσες προηγούμενη άδεια για τις απορρίψεις διατάξεις εφαρμόζονται μόνον ύστερα από την έκδοση των υπουργικών αποφάσεων περί των οριακών τιμών που προβλέπονται από το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο b, του decreto. Αυτές οι υπουργικές αποφάσεις δεν είχαν ακόμη εκδοθεί, κατά τον κρίσιμο για την υπό κρίση υπόθεση χρόνο. 11. Κατά τη διάρκεια της παρούσας διαδικασίας, ο Arcaro ισχυρίστηκε ότι η επιχείρηση του αποτελεί υφιστάμενη εγκατάστάση επί της οποίας δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής το σύστημα της προηγούμενης αδείας για απορρίψεις, και τούτο εφόσον δεν έχουν ακόμη εκδοθεί, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο b, του decreto, υπουργικές αποφάσεις σχετικά με τις οριακές τιμές αποβολής αντιστοιχούσες σ' αυτόν τον τύπο επιχειρήσεως. Όταν ασκήθηκε η δίωξη κατά του Arcaro δεν είχαν ακόμη εκδοθεί οι επίμαχες αποφάσεις. 9. Το άρθρο 18 του decreto θεσπίζει ένα σύστημα κυρώσεων ισχύον σε περίπτωση παραβάσεως των διατάξεων αυτών. Η ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου διαδικασία 10. Η εισαγγελική αρχή άσκησε εναντίον του Luciano Arcaro δίωξη διότι προέβη χωρίς άδεια σε απορρίψεις καδμίου στον ποταμό Bacchiglione, κατά παράβαση των άρθρων 5, 7 και 18 του decreto. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, ο Arcaro είναι ιδιοκτήτης υφισταμένης εγκαταστάσεως, μη εμπίπτουσας σε κάποια από τις εγκαταστάσεις ως προς τις οποίες το παράρτημα Β του decreto ορίζει οριακές τιμές αποβολής. 12. Η υπόθεση εκκρεμεί ενώπιον της Pretura circondariale di Vicenza, η οποία με διάταξη της 22ας Απριλίου 1995 ανέστειλε τη διαδικασία προκειμένου να υποβάλει στο Δικαστήριο προδικαστικά ερωτήματα. Όπως προκύπτει από το σημείο 8 της διατάξεως περί παραπομπής, σύμφωνα με το εν λόγω εθνικό δικαστήριο, δεν είναι δυνατό λογικώς να υφίστανται αμφιβολίες ως προς το ζήτημα εάν η ιταλική νομοθεσία είναι σύμφωνη προς τις κοινοτικές οδηγίες. Το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί, συναφώς, ότι οι προπαρατεθείσες διατάξεις αποκλείουν από το πεδίο εφαρμογής του εισαχθέντος με το decreto συστήματος το μεγαλύτερο μέρος των υφισταμένων εγκαταστάσεων, ενώ φαίνεται, αντιθέτως, ότι όλες οι κοινοτικές οδηγίες που το decreto σκοπεί να θέσει σε εφαρμογή ρητώς απαιτούν, κατά τρόπο ακριβή και αναμφισβήτητο, την κατοχή αδείας. Εν προκειμένω, το εθνικό δικαστήριο αναφέρεται, π.χ., στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας περί του υδατίνου περιβάλλοντος και της οδηγίας περί του καδμίου. Ι
4 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/95 Τα προδικαστικά ερωτήματα Όσον αφορά το πρώτο ερώτημα 13. Ενόψει των προεκτεθέντων, το εθνικό δικαστήριο ζητεί από το Δικαστήριο να απαντήσει επί των ακολούθων ερωτημάτων: «α) Είναι ορθή η προτεινόμενη στο σημείο 8 της παρούσας διατάξεως ερμηνεία των κοινοτικών διατάξεων που το decreto αριθ. 133/1992 σκοπεί να θέσει σε εφαρμογή; β) Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο πρώτο ερώτημα, είναι δυνατό, κατ' ορθή ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, να τυγχάνουν απευθείας εφαρμογής διατάξεις κοινοτικού δικαίου και, ταυτοχρόνως, να μην τυγχάνουν εφαρμογής αντίθετες εθνικές διατάξεις, έστω και αν κάτι τέτοιο είναι δυνατό να επιβαρύνει την κατάσταση των ενδιαφερομένων προσώπων; γ) Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα, ποιος πρέπει να είναι, κατ' ορθή ερμηνεία του κοινοτικού δικαίου, ο διαφορετικός μηχανισμός που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την εξάλειψη από την εθνική έννομη τάξη εθνικών διατάξεων αντιθέτων προς το κοινοτικό δίκαιο όταν η απευθείας εφαρμογή του τελευταίου μπορεί να επιβαρύνει την κατάσταση των ενδιαφερομένων προσώπων;» 14. Το πρώτο ερώτημα είναι διατυπωμένο κατά τρόπο λίαν ευρύ εφόσον το αιτούν δικαστήριο κάνει λόγο για συμφωνία των «διατάξεων του decreto με όλες τις κοινοτικές οδηγίες που το decreto 133/1992 σκοπεί να θέσει σε εφαρμογή» αναφέρεται μόνο, «δίκην παραδείγματος», σε ορισμένες διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο. Ωστόσο, εφόσον από τη διάταξη περί παραπομπής, στο σύνολό της, προκύπτει ότι η ερμηνεία των δύο αυτών οδηγιών ασκεί επιρροή στην υπό κρίση υπόθεση, φρονώ ότι το Δικαστήριο οφείλει να περιορίσει την απάντηση του στα υποβληθέντα ερωτήματα όσον αφορά τις δύο αυτές οδηγίες. 15. Εξάλλου, από πάγια νομολογία, προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο, στο πλαίσιο μιας προδικαστικής αποφάσεως, να αποφανθεί επί του συμβατού μιας εθνικής διατάξεως με το κοινοτικό δίκαιο. Είναι, ωστόσο, αρμόδιο να παράσχει στο εθνικό δικαστήριο όλα τα στοιχεία ερμηνείας που εμπίπτουν στο κοινοτικό δίκαιο και του επιτρέπουν να εκτιμήσει το συμβατό αυτό αναφορικά με την εκδίκαση της υποβληθείσας σ' αυτό υποθέσεως 3. Κατά συνέπεια, το πρώτο ερώτημα χρήζει αναδιατυπώσεως. 3 Βλ. όσον αφορά, την πρόσφατη νομολογία, την απόφαση της 30ής Νοεμβρίου 1995, C-55/94, Gebhard (Συλλογή 1995, σ. Ι-4165, σκέψη 19). Ι-4710
5 ARCARO 16. Με το πρώτο του ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν από το Δικαστήριο να λάβει θέση επί του ζητήματος αν οι ασκούσες επιρροή διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απορρίψεις καδμίου, ασχέτως του αν πρόκειται για νέες ή για ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις, είναι δυνατές μόνον εφόσον η αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους έχει χορηγήσει την προς τούτο προηγούμενη άδεια. 19. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι από την έκτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον προκύπτει ότι: «για την εξασφάλιση αποτελεσματικής προστασίας του υδατίνου περιβάλλοντος της Κοινότητας, είναι αναγκαία η σύνταξη ενός πρώτου καταλόγου που θα ονομάζεται κατάλογος Ι (...) η αποβολή τέτοιων ουσιών θα έπρεπε να υπόκειται σε προηγούμενη άδεια που να καθορίζει τους κανόνες απορρίψεως». 17. Σύμφωνα με την Επιτροπή, στο ερώτημα αυτό πρέπει να δοθεί καταφατική απάντηση. Η Επιτροπή απέστειλε προς την Ιταλική Κυβέρνηση στις 25 Ιουλίου 1993 έγγραφο οχλήσεως με το οποίο εξέφρασε την άποψη ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον και η οδηγία για το κάδμιο έχουν ορθώς μεταφερθεί στην ιταλική έννομη τάξη μέσω του επιμάχου decreto. Η Επιτροπή διασαφήνισε έτι περαιτέρω την άποψη αυτή κατά τις συναντήσεις που είχε με τις ιταλικές αρχές. Μη λαμβάνοντας απάντηση από τις ιταλικές αρχές σχετικά με τις επικρίσεις που είχε εκφράσει κατά τη διάρκεια των αναφερομένων συναντήσεων, η Επιτροπή αποφάσισε, τον Δεκέμβριο του 1995, να αποστείλει στην Ιταλική Κυβέρνηση συμπληρωματικό έγγραφο οχλήσεως. 18. Η Ιταλική Κυβέρνηση δεν υπέβαλε παρατηρήσεις στην υπό κρίση υπόθεση. 20. Στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον αναφέρεται επίσης ότι οποιαδήποτε απόρριψη εντός υδάτων δυναμένη να περιέχει μια από τις περιλαμβανόμενες στον πίνακα Ι ουσίες υπόκειται σε προηγούμενη άδεια που χορηγείται από την αρμόδια αρχή του ενδιαφερομένου κράτους μέλους. 21. Στο άρθρο 2, στοιχεία στ' και ζ', της οδηγίας για το κάδμιο περιλαμβάνονται οι ορισμοί των εννοιών «υφιστάμενη εγκατάσταση» και «νέα εγκατάσταση». Ωστόσο, η διάκριση αυτή έχει σημασία μόνο για το άρθρο 3, παράγραφος 4, της προπαρατεθείσας οδηγίας, το οποίο ορίζει ότι τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγούν άδειες για τις νέες εγκαταστάσεις μόνο στην περίπτωση που οι εγκαταστάσεις αυτές εφαρμόζουν τα πρότυπα που ανταποκρίνονται στα καλύτερα διαθέσιμα τεχνικά μέσα. I-4711
6 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/95 Όσον αφορά την οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον η διάκριση μεταξύ υφισταμένων και νέων εγκαταστάσεων έχει σημασία μόνο για τα άρθρα 3, παράγραφος 2, και 6, παράγραφος 4. Οι διατάξεις αυτές ρυθμίζουν μόνον τις προθεσμίες που είναι δυνατό να καθορίζουν οι αρχές για την τήρηση από τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις των όρων που προβλέπει για τις απορρίψεις η εν λόγω άδεια. Όσον αφορά το δεύτερο ερώτημα 24. Με το δεύτερο του ερώτημα, το εθνικό δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει αν οι διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο, σύμφωνα με τις οποίες οι απορρίψεις εξαρτώνται από τη λήψη προηγουμένης αδείας, έχουν άμεσο αποτέλεσμα, έστω και αν κάτι τέτοιο είναι δυνατό να επιβαρύνει την κατάσταση των ενδιαφερομένων προσώπων. 22. Συνεπώς, η διάκριση μεταξύ νέων και υφισταμένων εγκαταστάσεων έχει σημασία μόνον όσον αφορά το περιεχόμενο της άδειας όχι όμως και όσον αφορά την υποχρέωση, αυτή καθαυτή, λήψεως αδείας. Επομένως, το καθιερωθέν από την οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον σύστημα, το οποίο εξαρτά την απόρριψη επικινδύνων ουσιών από προηγούμενη άδεια, είναι υποχρεωτικό για όλες τις απορρίψεις των ουσιών αυτών, και τούτο ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για απορρίψεις προερχόμενες από νέα ή από υφισταμένη εγκατάσταση. 25. Συναφώς, η Επιτροπή ανέπτυξε την άποψη ότι οι ασκούσες επιρροή διατάξεις των προπαρατεθεισών οδηγιών δεν έχουν άμεσο αποτέλεσμα και ότι, ελλείψει μέτρων μεταφοράς στις εσωτερικές έννομες τάξεις των κρατών μελών, οι εν λόγω οδηγίες δεν μπορούν να εφαρμόζονται εις βάρος προσώπων που έχουν προβεί σε απορρίψεις χωρίς άδεια. 23. Κατά συνέπεια, στο πρώτο ερώτημα πρέπει, κατά τη γνώμη μου, να δοθεί απάντηση ότι η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον και η οδηγία για το κάδμιο πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η απόρριψη καδμίου, είτε αυτή προέρχεται από νέα είτε από υφισταμένη εγκατάσταση, πρέπει να γίνεται μόνον εφόσον έχει χορηγηθεί η προς τούτο άδεια από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους. 26. Για να μπορεί να τεθεί, γενικώς, το ζήτημα του αμέσου αποτελέσματος διατάξεων οδηγιών οι οποίες δεν έχουν τεθεί σε εφαρμογή από τα κράτη μέλη πρέπει, κατά πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, να προκύπτει ότι οι εν λόγω διατάξεις είναι, από την άποψη του περιεχομένου τους, ανεπιφύλακτες και αρκούντως ακριβείς 4. Κατά συνέπεια, πρέπει να εκτιμηθεί αν οι προπαρατεθείσες διατάξεις των εν λόγω οδηγιών πληρούν την προϋπόθεση αυτή. 4 Βλ., π.χ., την απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 1982, 8/81, Becker (Συλλογή 1982, ο. 53) I-4712
7 ARCARO 27. Τόσο η οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον όσο και η οδηγία για το κάδμιο ορίζουν ότι κάθε κράτος μέλος οφείλει να ορίσει την αρμόδια αρχή για τη χορήγηση αδειών απορρίψεως. Η αρμόδια αρχή οφείλει, όταν χορηγεί τις εν λόγω άδειες, να ορίζει τους κανόνες περί αποβολής όσον αφορά τις απορρίψεις ουσιών στο υδάτινο περιβάλλον, οσάκις για τις απορρίψεις αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οριακές τιμές που το Συμβούλιο ή το οικείο κράτος μέλος έχει ορίσει (άρθρα 3, παράγραφος 2, καθώς και 5 της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον). Προκειμένου περί απορρίψεων προερχομένων από υφιστάμενες εγκαταστάσεις, η αρμόδια αρχή ορίζει, στο πλαίσιο των καθορισμένων από το Συμβούλιο ορίων, τις προθεσμίες κατά την εκπνοή των οποίων πρέπει να έχουν πληρωθεί οι προβλεπόμενοι από την άδεια όροι (άρθρα 3, παράγραφος 3, και 6, παράγραφος 4, της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον). 28. Σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας για το κάδμιο, οι άδειες που προβλέπονται από την οδηγία για το υδάτινο περιβάλλον πρέπει να περιλαμβάνουν διατάξεις εξίσου αυστηρές με αυτές που περιέχονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας για το κάδμιο, με εξαίρεση την περίπτωση όπου ένα κράτος μέλος μπορεί να αποδείξει στην Επιτροπή, σύμφωνα με τη θεσπισμένη από το Συμβούλιο διαδικασία ελέγχου, ότι οι τεθέντες από το Συμβούλιο στόχοι ως προς την ποιότητα έχουν επιτευχθεί και εξακολουθούν να τηρούνται. Αντιθέτως, η αρμόδια αρχή δύναται, στο πλαίσιο της σχετικής αδείας, να καθορίζει κανόνες περί αποβολής αυστηρότερους από αυτούς που όρισε το Συμβούλιο, σε περίπτωση που τούτο είναι αναγκαίο για την επίτευξη των προβλεπομένων ποιοτικών στόχων. 29. Επομένως, η αρμόδια αρχή διαθέτει, κατά τη χορήγηση αδειών περί απορρίψεως, σημαντική εξουσία εκτιμήσεως. Κατά συνέπεια, η γνώμη μου είναι ότι οι διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο δεν είναι ανεπιφύλακτες και αρκούντως ακριβείς ώστε να μπορούν να θεωρηθούν ως έχουσες άμεσο αποτέλεσμα. 30. Στα ανωτέρω προστίθεται και το γεγονός ότι το Δικαστήριο, με πάγια νομολογία του 5, έχει κρίνει ότι μια οδηγία δεν μπορεί, αυτή καθεαυτή, να δημιουργήσει υποχρεώσεις εις βάρος ιδιώτη. Σύμφωνα με την εν λόγω νομολογία, μια μη μεταφερθείσα στην εσωτερική έννομη τάξη κράτους μέλους οδηγία δεν μπορεί να δημιουργήσει υποχρεώσεις ούτε εις βάρος των ιδιωτών ούτε έναντι του κράτους μέλους που δεν την έχει μεταφέρει στην εσωτερική του έννομη τάξη. Κατ' αυτόν τον τρόπο, το Δικαστήριο έκρινε, στο πλαίσιο προβλήματος σχετικού με κύρωση επιβληθείσα για υπέρβαση των ορίων των καθορισθέντων με οδηγία κανόνων 6, ότι μια οδηγία: «δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα, αυτή καθεαυτή και ανεξαρτήτως του θεσπιζόμενου για την εφαρμογή της νόμου, τον καθορισμό ή την επίταση της ποινικής ευθύνης αυτών που ενεργούν κατά παράβαση των διατάξεων της». 5 Βλ., όσον αφορώ την πλέον πρόσφατη νομολογία, την απόφαση της 14ης Ιουλίου 1994, C-91/92, Faccini Dori (Συλλογή 1994, σ , σκέψη 20). 6 Απόφαση της 8ης Οκτωβρίου 1987, 80/86, Kolpinghuis Nijmegen (Συλλογή 1987, σ. 3969, σκέψη 14). I-4713
8 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/ Η υπό κρίση υπόθεση δεν προσφέρεται για αναθεώρηση της προπαρατεθείσας νομολογίας. Όπως έχω ήδη υπογραμμίσει, οι ασκούσες επιρροή διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο δεν είναι ανεπιφύλακτες και αρκούντως ακριβείς ώστε να μπορούν να έχουν άμεσο αποτέλεσμα. Για τον λόγο αυτό, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί απάντηση υπό την έννοια ότι οι διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο, βάσει των οποίων ο προβαίνων σε απορρίψεις καδμίου βαρύνεται με την υποχρέωση να ζητήσει και να λάβει την προς τούτο άδεια, δεν μπορούν, αυτές καθεαυτές και χωρίς να ληφθεί υπόψη η ισχύουσα στο κράτος μέλος σε εθνική νομοθεσία για την εφαρμογή των οδηγιών αυτών, να επιτρέπουν τον περιορισμό ή την επίταση της ποινικής ευθύνης σε περίπτωση παραβάσεως των προπαρατεθεισών διατάξεων. Όσον αφορά το τρίτο ερώτημα εσωτερική έννομη τάξη, μια τέτοια ερμηνεία δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη ποινικής ευθύνης του διωκομένου προσώπου ή την επίταση αυτής». 34. Όσον αφορά την υπό κρίση υπόθεση, νομίζω ότι το εθνικό δικαστήριο γνωρίζει κάλλιστα ποια πρέπει να είναι η απάντηση στο υποβληθέν δεύτερο ερώτημα, δηλαδή ότι οι διατάξεις της οδηγίας για το υδάτινο περιβάλλον και της οδηγίας για το κάδμιο δεν μπορούν, αυτές καθεαυτές και χωρίς να ληφθεί υπόψη η εθνική νομοθεσία με τις οποίες αυτές έχουν τεθεί σε εφαρμογή, να χρησιμεύσουν ως βάση για τον περιορισμό ή την επίταση της ποινικής ευθύνης σε περίπτωση παραβάσεως των διατάξεων αυτών. Κατά συνέπεια, στην αλληλουχία αυτή, το ερώτημα πρέπει να νοηθεί ως αίτηση με την οποία ζητείται από το Δικαστήριο να υποδείξει στους εθνικούς δικαστές αυτό που θα έπρεπε να πράξουν προκειμένου η εθνική τους νομοθεσία να καταστεί σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο. 32. Με το τρίτο του ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί κατ' ουσίαν να μάθει σε ποιο βαθμό πρέπει να καταργούνται στην εθνική έννομη τάξη εθνικοί κανόνες αντίθετοι προς τις κοινοτικές διατάξεις. 33. Η Επιτροπή προτείνει στο Δικαστήριο να απαντήσει στο ερώτημα αυτό υπό την έννοια ότι «στον εθνικό δικαστή εναπόκειται να ερμηνεύσει το ισχύον επί της διαφοράς εθνικό δίκαιο, όσον τούτο είναι δυνατό και υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας, λαμβάνοντας ωστόσο υπόψη την αρχή κατά την οποία, ελλείψει μεταφοράς των διατάξεων της οδηγίας αυτής στην 35. Δεν είναι ασφαλώς ικανοποιητικό για τον εθνικό δικαστή να διαπιστώσει, αφού ενδεχομένως υποβάλει στο Δικαστήριο ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία των ασκούντων επιρροή κοινοτικών κανόνων, ότι η εθνική νομοθεσία δεν είναι σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο και ότι η πρακτική συνέπεια της αποφάσεως που θα πρέπει να εκδώσει θα συνίσταται στη μόλυνση του υδατίνου περιβάλλοντος από επικίνδυνες ουσίες λόγω του ότι η εθνική νομοθεσία δεν έχει τηρήσει, σχετικά με τη μόλυνση, τους περιορισμούς που οι κοινοτικοί κανόνες σκοπούν να θέσουν σε εφαρμογή. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, είναι κατανοητό ο I-4714
9 ARCARO εθνικός δικαστής να θέσει, σε μια τέτοια κατάσταση, το ζήτημα ποιες είναι οι δυνατότητες που αυτός έχει προκειμένου να συμβάλλει ώστε η ισχύουσα στο οικείο κράτος μέλος νομοθεσία να καταστεί σύμφωνη προς το κοινοτικό δίκαιο. 36. Έργο των δικαστών είναι να κρίνουν βάσει του ισχύοντος δικαίου και να εκδίδουν αποφάσεις σύμφωνες προς το δίκαιο αυτό. Αντιθέτως, η θέσπιση νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, συμπεριλαμβανομένων αυτών με τις οποίες σκοπείται η εφαρμογή μιας οδηγίας, εμπίπτει στις πολιτικές αρχές του οικείου κράτους μέλους. Είναι δυνατόν να υφίστανται, στα διάφορα κράτη μέλη, κανόνες και παραδόσεις διαφορετικοί όσον αφορά το ζήτημα αν και σε ποιο βαθμό μπορούν οι δικαστές να επισύρουν την προσοχή του Τύπου και των πολιτικών οργάνων στην κατάσταση του δικαίου επί του οποίου στηρίζονται οι αποφάσεις που εκδίδουν. Όμως, το κοινοτικό δίκαιο δεν περιλαμβάνει σχετικούς κανόνες και δεν έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό των δυνατοτήτων που οι εθνικοί δικαστές θα μπορούσαν να έχουν εν προκειμένω δυνάμει του εθνικού τους δικαίου και των παραδόσεων των διαφόρων κρατών μελών. 37. Η μόνη δυνατότητα που το κοινοτικό δίκαιο παρέχει στους εθνικούς δικαστές προκειμένου να άρουν μια αντίθεση μεταξύ της εθνικής τους νομοθεσίας και του κοινοτικού δικαίου, στις περιπτώσεις όπου μια μη τεθείσα σε εφαρμογή εντός της ταχθείσας προθεσμίας οδηγία δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα, είναι ο κανόνας ερμηνείας που η Επιτροπή έχει επικαλεστεί στις ενώπιον του Δικαστηρίου παρατηρήσεις της. 38. Έτσι, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι 7 : «(...) κάθε εθνικό δικαστήριο, οσάκις ερμηνεύει και εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο, πρέπει να θεωρεί ως δεδομένο ότι το κράτος είχε την πρόθεση να εκτελέσει πλήρως τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την οικεία οδηγία. Όπως έκρινε το Δικαστήριο (...) εφαρμόζοντας το εθνικό δίκαιο, είτε πρόκειται για προγενέστερες είτε για μεταγενέστερες της οδηγίας διατάξεις, το εθνικό δικαστήριο που καλείται να το ερμηνεύσει, οφείλει να πράξει τούτο κατά το μέτρο του δυνατού υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας, ώστε να επιτευχθεί το αποτέλεσμα που αυτή επιδιώκει, συμμορφούμενο έτσι προς το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης.» 39. Στο πλαίσιο της νομολογίας αυτής, το Δικαστήριο έχει διευκρινίσει ότι ο προπαρατεθείς ερμηνευτικός κανόνας πρέπει να χρησιμοποιείται «στο μέτρο του δυνατού» ώστε οι διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας να ερμηνεύονται σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο. Αντιθέτως, ο κανόνας ερμηνείας δεν πρέπει να εφαρμόζεται για την αναδιατύπωση μιας εθνικής διατάξεως. Έτσι, η αναγνώριση του άμεσου αποτελέσματος των διατάξεων μιας οδηγίας που επιβάλλουν υποχρεώσεις στους πολίτες θα αποτελούσε εσφαλμένη και αντίθετη προς το άρθρο 189 της Συνθήκης λύση. 40. Με άλλα λόγια, αν το κείμενο μιας εθνικής ρυθμίσεως επιτρέπει περισσότερες της 7 Βλ., μετάξι άλλων, την απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1993, C-334/92, Wagner Mirei (Συλλογή 1993, σ. I-6911, σκέψη 20), και την προπαρατεοείσα απόφαση Faccini Dori, σκέψη 26. I-4715
10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/95 μιας ερμηνείες, πρέπει να εφαρμόζεται αυτή που έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται η εθνική νομοθεσία συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο. Αν, αντιθέτως, το γράμμα του επίμαχου νόμου δεν αφήνει περιθώριο για ερμηνεία, όταν ένας νόμος ορίζει, π.χ., σαφώς Α, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο κανόνας ερμηνείας για να ορισθεί Β, αντίθετα προς το γράμμα του νόμου, έστω και αν το Β (και όχι το Α) είναι σύμφωνο προς το κοινοτικό δίκαιο. 41. Νομίζω ότι η Επιτροπή, υποβάλοντας στο Δικαστήριο το σχέδιό της απαντήσεως στο ερώτημα αυτό, στηρίχθηκε σε ευρεία εφαρμογή του κανόνα ερμηνείας που έχει βρεί, εδώ και μερικά χρόνια, κάποια θεμελίωση στην απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Marleasing και, ιδίως, στη δανική μετάφραση όπου απουσιάζει η φράση «κατά το μέτρο του δυνατού» 8. Πράγματι, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο εθνικός δικαστής που καλείται να ερμηνεύσει την εθνική νομοθεσία οφείλει, παρ' όλ' αυτά, «να λάβει υπόψη την αρχή κατά την οποία, ελλείψει μεταφοράς των διατάξεων της οδηγίας αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη, μια τέτοια ερμηνεία δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη ποινικής ευθύνης όσον αφορά το διωκόμενο πρόσωπο ή την επίταση αυτής». Η αναφορά αυτή θα ήταν, κατά τη γνώμη μου, αναγκαία αν ο κανόνας ερμηνείας όριζε πράγματι ότι μια εθνική διάταξη πρέπει, μέσω «μιας ερμηνείας», να καθίσταται σύμφωνη προς τις διατάξεις οδηγίας που δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή εντός των ταχθεισών προθεσμιών, και τούτο έστω και αν η επίμαχη εθνική νομοθεσία δεν δημιουργεί, όσον αφορά την ερμηνεία, αμφιβολίες. Πράγματι, μια τέτοια contra legem ερμηνεία θα είχε όλως διαφορετικό περιεχόμενο απ' ό,τι ο κανόνας που αποτελεί το 8 Απόφαση της 13ης Νοεμβρίου 1990, C-106/89 (Συλλογή 1990, σ. Ι-4135). αντικείμενο μιας ποινικής κυρώσεως και η προστεθείσα από την Επιτροπή αναφορά θα ήταν τότε αναγκαία ώστε να τηρηθεί η αρχή nullum crimen sine lege και nulla poena sine lege. 42. Ωστόσο, όπως έχω ήδη υπογραμμίσει ανωτέρω, ο εν λόγω κανόνας ερμηνείας δεν παρέχει καμια δυνατότητα για να ερμηνευθεί ένας κανόνας εθνικού δικαίου contra legem, αλλά σκοπεί αποκλειστικά στο να εναρμονισθούν διατάξεις όταν οι εθνικοί κανόνες αφήνουν κάποια δυνατότητα ερμηνείας. Κατά συνέπεια, η αναπτυχθείσα από την Επιτροπή στην αλληλουχία αυτή άποψη δεν είναι αναγκαία. 43. Η αναπτυχθείσα από την Επιτροπή άποψη δεν είναι μόνο περιττή, αλλά και αλυσιτελής, εφόσον συνεπάγεται κάποια επέμβαση στην ποινική νομοθεσία των κρατών μελών. Εν προκειμένω, στερείται σημασίας το ζήτημα αν μια διάταξη ποινικού δικαίου ερμηνεύεται λαμβάνοντας υπόψη τις καθορισμένες από το κοινοτικό δίκαιο υποχρεώσεις ή μέσω οποιουδήποτε άλλου στοιχείου ερμηνείας. Φυσικά θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο κατηγορούμενος υπέπεσε σε παράβαση σχετικά με το ζήτημα του πώς θα έπρεπε να ερμηνεύσει τον εν λόγω κανόνα. Όμως η κατάσταση αυτή δεν αποτελεί φαινόμενο άγνωστο στο ποινικό δίκαιο των κρατών μελών και, σύμφωνα με τις διατάξεις του προβλεπομένου από τη Συνθήκη συστήματος, στις ποινικές νομοθεσίες των κρατών μελών εμπίπτει το ζήτημα του ποια σημασία πρέπει να δίδεται σε τέτοιες παραβάσεις από ποινική άποψη. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το κοινοτικό δίκαιο, στο παρόν στάδιο εξελίξεως του, δύναται μόνο να απαιτεί όπως οι νομοθεσίες των κρατών μελών δεν προβαίνουν σε διάκριση, από ποινική άποψη, μεταξύ της σημασίας μιας παραβάσεως εθνικών καθαρά διατάξεων Ι-4716
11 ARCARO και των παραβάσεων διατάξεων που έχουν θεσπιστεί κατ' εφαρμογήν κανόνων του κοινοτικού δικαίου Ενόψει των ανωτέρω, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο τρίτο ερώτημα υπό την έννοια ότι κάθε εθνικό δικαστήριο, οσάκις ερμηνεύει και εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο, πρέπει να θεωρεί ως πιθανόν ότι το οικείο κράτος μέλος είχε την πρόθεση να εκπληρώσει πλήρως τις απορρέουσες από τη σχετική οδηγία υποχρεώσεις. Εφαρμόζοντας το εθνικό δίκαιο, ασχέτως του αν πρόκειται για διατάξεις προγενέστερες ή μεταγενέστερες της οδηγίας, το εθνικό δικαστήριο που καλείται να την ερμηνεύσει υποχρεούται να το πράττει, στο μέτρο του δυνατού, υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας, και τούτο προς επίτευξη του αποτελέσματος που αυτή επιδιώκει και να συμμορφώνεται προς το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης. Πρόταση 45. Ενόψει των προηγουμένων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα υποβληθέντα προδικαστικά ερωτήματα ως εξής: «1) Οι οδηγίες του Συμβουλίου 76/464/ΕΟΚ, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητος, και 83/513/ΕΟΚ, της 26ης Σεπτεμβρίου 1983, για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου, πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η απόρριψη καδμίου, ασχέτως του αν προέρχεται από νέα ή από υφισταμένη εγκατάσταση, πρέπει να γίνεται μόνον εφόσον η αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους έχει χορηγήσει την προς τούτο άδεια. 2) Οι διατάξεις των οδηγιών 76/464 και 83/513 που υποχρεώνουν τον προβαίνοντα σε απορρίψεις καδμίου να ζητεί και να λαμβάνει την προς τούτο άδεια δεν μπορούν, αυτές καθεαυτές και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η εθνική νομοθεσία που ισχύει στο κράτος μέλος σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων αυτών, να επιτρέπουν τη μείωση ή επίταση της ποινικής ευθύνης για παράβαση των προπαρατεθεισών διατάξεων. 9 Βλ. συναφώς, π.χ., τις αποφάσεις της 21ης Σεπτεμβρίου 1989, 68/88, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1989, σ. 2965) της 10ης Ιουλίου 1990, C-326/88, Hansen (Συλλογή 1990, σ ), και της 26ης Οκτωβρίου 1995, C-36/94, Siesse (Συλλογή 1995, σ. I-3573). I-4717
12 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ELMER ΥΠΟΘΕΣΗ C-168/95 3) Κάθε εθνικό δικαστήριο, οσάκις ερμηνεύει και εφαρμόζει το εθνικό δίκαιο, πρέπει να θεωρεί ως πιθανόν ότι το οικείο κράτος μέλος είχε την πρόθεση να εκπληρώσει πλήρως τις απορρέουσες από τη σχετική οδηγία υποχρεώσεις. Εφαρμόζοντας το εθνικό δίκαιο, ασχέτως του αν πρόκειται για προγενέστερες ή για μεταγενέστερες της οδηγίας διατάξεις, το εθνικό δικαστήριο που καλείται να την ερμηνεύσει υποχρεούται να το πράττει, στο μέτρο του δυνατού, υπό το φως του κειμένου και του σκοπού της οδηγίας προς επίτευξη του αποτελέσματος που αυτή επιδιώκει και να συμμορφώνεται έτσι προς το άρθρο 189, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης.» I-4718
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 1990 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 11. 1990 ΥΠΟΘΕΣΗ C-106/89 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 13ης Νοεμβρίου 1990 * Στην υπόθεση C-106/89, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Juzgado de Primera Instancia e Instrucción
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 1997 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 18ης Δεκεμβρίου 1997 * Στην υπόθεση C-5/97, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Raad van State van België προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 1993 *
ΑΠΟΦΑΣΗ της 25. 5. 1993 ΥΠΟΘΕΣΗ C-193/91 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 25ης Μαΐου 1993 * Στην υπόθεση C-193/91, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ( τρίτο τμήμα ) της 13ης Ιουλίου 1989 *
SKATTEMINISTERIET/ HENRIKSEN ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ( τρίτο τμήμα ) της 13ης Ιουλίου 1989 * Στην υπόθεση 173/88, η οποία έχει ως αντικείμενο αίτηση του δανικού Højesteret προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 10ης Φεβρουαρίου 2004 *
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 10ης Φεβρουαρίου 2004 * Στην υπόθεση C-85/03, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Ελλάδα) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του
GROSOLI ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
GROSOLI ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 1973 * Στην υπόθεση 131/73, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunale του Τρέντο προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 Επιτροπή Αναφορών 2009 20.02.2009 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0951/2004, του Jan Dolezal, πολωνικής ιθαγένειας, εξ ονόματος της «Wielkopolskie Zrzeszenie Handlu i Usług
προς την εφαρμογή, στο κοινοτικό δίκαιο, των θεμελιωδών αρχών της ευρωπαϊκής σύμβασης περί των δικαιωμάτων του ανθρώπου, ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ * της 7ης Ιουλίου 1976 Στην υπόθεση, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του PRETORE του Μιλάνου προς το Δικαστήριο, εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης ΕΟΚ, με την οποία ζητείται,
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 14ης Απριλίου 1994 *
ΑΠΟΦΑΣΗ της 14. 4. 1994 ΥΠΟΘΕΣΗ C-389/92 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 14ης Απριλίου 1994 * Στην υπόθεση C-389/92, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Raad van State von België προς το Δικαστήριο,
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 Επιτροπή Αναφορών 2009 20.03.2009 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0976/2008, της Σοφίας Παπαλεξίου, ελληνικής ιθαγένειας, η οποία συνοδεύεται από 1 υπογραφή, σχετικά με
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
17.12.2016 L 344/83 ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΕ) 2016/2295 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 16ης Δεκεμβρίου 2016 για την τροποποίηση των αποφάσεων 2000/518/ΕΚ, 2002/2/ΕΚ, 2003/490/ΕΚ, 2003/821/ΕΚ, 2004/411/ΕΚ,
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ
10.1.2019 L 8 I/1 II (Μη νομοθετικές πράξεις) ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (EE) 2019/26 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 8ης Ιανουαρίου 2019 για τη συμπλήρωση της ενωσιακής νομοθεσίας περί εγκρίσεως
ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ κατάθεση: Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών
4.12.2018 A8-0359/ 001-018 ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ 001-018 κατάθεση: Επιτροπή Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών Έκθεση Marlene Mizzi A8-0359/2018 Συμπλήρωση της νομοθεσίας περί εγκρίσεως τύπου της ΕΕ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 25.9.2009 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 1302/2008, της Estelle Garnier, γαλλικής ιθαγένειας, εξ ονόματος της «Compagnie des avoués près la Cour
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 28.8.2013 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0760/2007, του Cosimo Fracasso, ιταλικής ιθαγένειας, σχετικά με προειδοποίηση για διοξίνες στο Taranto
Ομόσπονδου κράτους Rheinland/Pfalz, εκπροσωπουμένου από τον υπουργό Οικονομίας και Μεταφορών, 65 Mainz,
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 11ης Δεκεμβρίου 1973 * Στην υπόθεση 120/73, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgericht Φραγκφούρτης επί του Μάιν προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ( πέμπτο τμήμα ) της 11ης Ιουνίου 1987 *
PRETORE DI SALÒ / X ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ( πέμπτο τμήμα ) της 11ης Ιουνίου 1987 * Στην υπόθεση 14/86, που έχει ως αντικείμενο αίτηση της Pretura του Salò προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2001 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2001 * Στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-541/99 και C-542/99, που έχουν ως αντικείμενο αιτήσεις του Giudice di pace di Viadana (Ιταλία) προς το
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα
1976L0756 EL 15.10.2008 009.001 1 Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθημα τεκμηρίωσης και δεν δεσμεύει τα κοινοτικά όργανα B ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 27ης Ιουλίου 1976 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 3.1.2011 COM(2010) 791 τελικό 2011/0001 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 σχετικά
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 *
UNITRON SCANDINAVIA και 3-S ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 18ης Νοεμβρίου 1999 * Στην υπόθεση C-275/98, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Klagenævnet for Udbud (Δανία) προς το Δικαστήριο, κατ'
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 25.9.2009 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0846/2006, του Tomasz Grzybkowski, πολωνικής ιθαγένειας, εξ ονόματος της δικηγορικής εταιρείας «Adwokacka
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 Επιτροπή Αναφορών 2009 30.01.2009 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 835/2002, του Χρήστου Πετράκου, ελληνικής ιθαγένειας, η οποία συνοδεύεται από 1 ακόμη υπογραφή, σχετικά
Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4493,
Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4493, 25.2.2015 Ν. 23(Ι)/2015 23(Ι)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΝΟΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ YΠΟ ΤΟ ΦΩΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 1993 *
METALSA ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 1ης Ιουλίου 1993 * Στην υπόθεση C-312/91, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του giudice per le indagini preliminari του Tribunale di Milano προς το Δικαστήριο,
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1989 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 13. 12. 1989 ΥΠΟΘΕΣΗ C-322/88 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 13ης Δεκεμβρίου 1989 * Στην υπόθεση C-322/88, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal du travail των Βρυξελλών
δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας ή δημοσίας υγείας (EE ειδ. έκδ. 05/001,
κατ' DUYN ΚΑΤΑ HOME OFFICE ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ * της 4ης Δεκεμβρίου 1974 Στην υπόθεση 41/74, που έχει ως αντικείμενο αίτηση προς το Δικαστήριο, εφαρμογή του άρθρου 177 της συνθήκης ΕΟΚ, από την Chancery
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ Τροποποιήσεις του κανονισμού διαδικασίας του δικαστηρίου
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ Βρυξέλλες, 12 Ιουνίου 2008 (OR. fr) 10010/08 225 COUR 25 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ Θέμα: Τροποποιήσεις του κανονισμού διαδικασίας του δικαστηρίου 10010/08 DE/ap ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ
Stuart, προέδρους τμήματος, Α. Μ. Donner, R. Monaco, J. Mertens de Wilmars (εισηγητή), της 12ης. προς το Δικαστήριο, δικαστηρίου μεταξύ
κατ' WALRAVE κ.λπ. ΚΑΤΑ ASSOCIATION UNION CYCLISTE INTERNATIONALE κ.λπ. ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 1974 * Στην υπόθεση 36/74, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Arrondissementsrechtbank
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΧΡΗΣΗΣ ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΧΡΗΣΗΣ ΡΑΔΙΟΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ Μαρούσι, Δεκέμβριος 2006 Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, ΕΕΤΤ Ι. Πρόλογος Η παρούσα δημόσια διαβούλευση
Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4526, (I)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ 2015
Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ. 4526, 21.7.2015 Ν. 131(Ι)/2015 131(I)/2015 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ 2015 Προοίμιο. Για σκοπούς, μεταξύ άλλων, εναρμόνισης με Επίσημη
1. Το κείµενο των διατάξεων που αναφέρονται στο παράρτηµα ΙΙ αντικαθίσταται από
Οδηγία του Συµβουλίου της 23ης εκεµβρίου 1991 για την τυποποίηση και τον εξορθολογισµό των εκθέσεων που αφορούν την εφαρµογή ορισµένων οδηγιών για το περιβάλλον (91/692/ΕΟΚ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
21.6.2018 L 158/5 ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) 2018/886 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 20ής Ιουνίου 2018 περί ορισμένων μέτρων εμπορικής πολιτικής που αφορούν ορισμένα προϊόντα καταγωγής Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 27.10.2015 COM(2015) 549 final 2015/0255 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην ευρωπαϊκή επιτροπή
συγκείμενο από τους P. Jann, πρόεδρο τμήματος, S. von Bahr, A. La Pergola, M. Wathelet (εισηγητή) και C. W. A. Timmermans, δικαστές,
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 6ης Ιουνίου 2002 (1) «Διάρκεια προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω ιθαγενείας - Εφαρμογή σε δικαίωμα δημιουργού
Γονική μέριμνα σε υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής παιδιού
Γονική μέριμνα σε υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα, συμπεριλαμβανομένης της απαγωγής παιδιού Θεματική μονάδα 2 Διαδικασία εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως σε διαδικασίες οικογενειακού δικαίου περιεχόμενο
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Νομικών Θεμάτων 11.11.2013 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ (95/2013) Θέμα: Αιτιολογημένη γνώμη της Βουλής των Αντιπροσώπων της Ρουμανίας για την πρόταση κανονισμού του
Η άποψη του Δικαστηρίου
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΕΚΔΙΔΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 228 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΚ Η άποψη του Δικαστηρίου Επί του παραδεκτού της αιτήσεως γνωμοδοτήσεως 1 Η Ιρλανδική Κυβέρνηση και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, καθώς
José Pedro Pessoa e Costa κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 13ης Μαρτίου 2003 Υπόθεση Τ-166/02 José Pedro Pessoa e Costa κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων «Υπάλληλοι - Απόφαση περί κινήσεως πειθαρχικής διαδικασίας
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 2ας Μαΐου 1996 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 2ας Μαΐου 1996 * Στην υπόθεση C-231/94, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Γερμανία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της Συνθήκης
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 ««««««««««««Επιτροπή Αναφορών 2009 13 Δεκεμβρίου 2004 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Αναφορά αριθ. 376/2000 του κ. Αλεξάνδρου Βασιλείου, έλληνα υπηκόου, συνοδευόμενη από 56 υπογραφές,
9317/17 ΚΑΛ/ακι/ΜΙΠ 1 D 2A
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βρυξέλλες, 19 Μαΐου 2017 (OR. en) Διοργανικός φάκελος: 2016/0190 (CNS) 9317/17 JUSTCIV 113 ΣΗΜΕΙΩΜΑ Αποστολέας: Αποδέκτης: Προεδρία αριθ. προηγ. εγγρ.: WK 5263/17 Αριθ.
THIEFFRY ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 28ης Απριλίου 1977* Στην υπόθεση 71/76, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour d'appel de Paris προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης
ΟΔΗΓΙΑ 2006/121/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. της 18ης Δεκεμβρίου 2006
L 396/854 EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 30.12.2006 ΟΔΗΓΙΑ 2006/121/ΕΚ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 18ης Δεκεμβρίου 2006 για την τροποποίηση της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του
A8-0359/19. Τροπολογία 19 Anneleen Van Bossuyt εξ ονόματος της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών
6.12.2018 A8-0359/19 Τροπολογία 19 Anneleen Van Bossuyt εξ ονόματος της Επιτροπής Εσωτερικής Αγοράς και Προστασίας των Καταναλωτών Έκθεση A8-0359/2018 Marlene Mizzi Συμπλήρωση της νομοθεσίας περί εγκρίσεως
JUR.4 EΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 2019 (OR. en) 2018/0900 (COD) PE-CONS 1/19 JUR 15 COUR 2 INST 4 CODEC 46
EΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 2019 (OR. en) 2018/0900 (COD) PE-CONS 1/19 JUR 15 COUR 2 INST 4 CODEC 46 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ Θέμα: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 15ης Φεβρουαρίου 2007 *
ΑΠΟΦΑΣΗ της 15.2.2007 ΥΠΟΘΕΣΗ С-270/05 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 15ης Φεβρουαρίου 2007 * Στην υπόθεση C-270/05, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου
της 3ης Απριλίου 1968*
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 3.4.1968 ΥΠΟΘΕΣΗ 28/67 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 3ης Απριλίου 1968* Στην υπόθεση 28/67, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Bundesfinanzhof (Ομοσπονδιακού φορολογικού δικαστηρίου) προς το
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 6.8.2018 COM(2018) 574 final 2018/0303 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 30.3.2015 COM(2015) 138 final ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με την άσκηση της εξουσιοδότησης που ανατέθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Βρυξέλλες, 10 Ιουλίου 2018 Ακυρώνει και αντικαθιστά την ανακοίνωση της 27ης Φεβρουαρίου 2018 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. για την εισαγωγή στην Ένωση γεωργικών προϊόντων καταγωγής Τουρκίας (κωδικοποίηση)
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 24.9.2014 COM(2014) 586 final 2014/0272 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εισαγωγή στην Ένωση γεωργικών προϊόντων καταγωγής Τουρκίας
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 18.1.2016 COM(2016) 3 final 2016/0008 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην έβδομη σύνοδο της
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (Μη νομοθετικές πράξεις) ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ
28.8.2019 L 224/1 II (Μη νομοθετικές πράξεις) ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΕ) 2019/1376 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ της 23ης Ιουλίου 2019 σχετικά με την κατ' εξουσιοδότηση έκδοση αποφάσεων που αφορούν τη
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 365/82 ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1355/2014 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 17ης Δεκεμβρίου 2014 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 391/2009 σχετικά με την έγκριση ορισμένων κωδίκων και συναφών
ΟΔΗΓΙΑ 93/109/EK ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
Αριθ. L 329/34 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκων Κοινοτήτων 30. 12. 93 ΟΔΗΓΙΑ 93/109/EK ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 6ης Δεκεμβρίου 1993 για τις λεπτομέρειες άσκησης του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 *
PEDERSEN ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πρώτο τμήμα) της 16ης Φεβρουαρίου 2006 * Στην υπόθεση C-215/04, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Østre
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Νοµικών Θεµάτων 26.4.2012 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ (0046/2012) Αφορά: Αιτιολογηµένη γνώµη του γερµανικού Οµοσπονδιακού Συµβουλίου (Bundesrat) σχετικά µε την πρόταση
Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 6.3.2019 COM(2019) 98 final 2019/0048 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που πρέπει να ληφθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Επιτροπή Τόνου
Υπόθεση C-459/03. Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας
Υπόθεση C-459/03 Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Ιρλανδίας «Παράβαση κράτους μέλους Σύμβαση δίκαιο της θάλασσας Μέρος XII Προστασία και διατήρηση του θαλάσσιου περιβάλλοντος Καθεστώς διευθετήσεως
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 Επιτροπή Αναφορών 2009 26.09.2008 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Αναφορά 1116/2001, του Siegfried Missalla, γερμανικής ιθαγένειας, σχετικά με τη φορολόγηση από τη φινλανδική κυβέρνηση
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗ 148/78 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 5.4.1979 ΥΠΟΘΕΣΗ 148/78 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 5ης Απριλίου 1979 * Στην υπόθεση 148/78, που έχει ως αντικείμενο αίτηση της Pretura Penale του Μιλάνου προς το Δικαστήριο,
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 31.10.2014 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0770/2004, του Frantisek Brychta, τσεχικής ιθαγένειας, σχετικά με διαρροή υπονόμου στο Moravské Budějovice
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2009-2014 Επιτροπή Αναφορών 28.11.2014 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0824/2008, του Kroum Kroumov, βουλγαρικής ιθαγένειας, η οποία συνοδεύεται από 16 υπογραφές, σχετικά με
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 1998 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 17ης Ιουνίου 1998 * Στην υπόθεση C-68/96, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunale di Trento (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 177 της
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βρυξέλλες, 24 Νοεμβρίου 2015 (OR. fr)
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βρυξέλλες, 24 Νοεμβρίου 2015 (OR. fr) Διοργανικός φάκελος: 2015/0906 (COD) 14306/15 ΔΙΑΒΙΒΑΣΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ Αποστολέας: Αποδέκτης: Θέμα: 737 INST 411 COUR 62 CODEC 1571 PARLNAT
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
1984L0156 EL 23.12.1991 001.001 1 Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα B Ο ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 8ης Μαρτίου 1984 για τις οριακές τιµές και τους ποιοτικούς
ΟΙ ΠΕΡΙ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 2004 ΕΩΣ 2018 (Ν.183(Ι)/2004 & Ν.103(Ι)/2006 & 199(Ι)/2007 & 219(Ι)/2012&148(Ι)/2018)
ΟΙ ΠΕΡΙ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 2004 ΕΩΣ 2018 (Ν.183(Ι)/2004 & Ν.103(Ι)/2006 & 199(Ι)/2007 & 219(Ι)/2012&148(Ι)/2018) ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ Πρότυποι όροι Άδειας Κατασκευής, Ιδιοκτησίας,
Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 28.5.2014 COM(2014) 318 final 2014/0164 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τα μέτρα που μπορεί να θεσπίσει η Ένωση σε σχέση με τις
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ. στην ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ. Ένα νέο πλαίσιο της ΕΕ για την ενίσχυση του κράτους δικαίου
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Στρασβούργο, 11.3.2014 COM(2014) 158 final ANNEXES 1 to 2 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ στην ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Ένα νέο πλαίσιο της ΕΕ για την ενίσχυση
Ε.Ε. Π α ρ.ι(i), Α ρ.4136, 25/7/2007 ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΝΟΜΟ
ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΝΟΜΟ Προοίμιο. Για σκοπούς εφαρμογής των πράξεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τίτλο: Επίσημη Εφημερίδα της ΕΕ: L 31, 1.2.2002, σ. 1. ΕΕ: L 100, 8.4.2006,
Αθήνα 1Ο Απριλίου 2013 ΠΡΟΣ
ι i ιι Αθήνα 1Ο Απριλίου 2013 ΕΜΗΝΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΑ Ο ΕΣΑΓΈΛΕΥΣ ΤΟΥ ΑΡΕΟΥ ΠΑΓΟΥ ΤΜΗΜΑ ΔIΟΚΗΤιΚΟ ΤΗΛ. 2106411526 ΦΑΞ 2106411523 Αριθ. Πρωτ.: 1071 Αριθμός Γνωμοδότησης: 3/13 ΠΡΟΣ το Υπουργείο Οlκονομικών- Γενική
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 *
BJÖRNEKULLA FRUKTINDUSTRIER ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 29ης Απριλίου 2004 * Στην υπόθεση C-371/02, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Svea hovrätt (Σουηδία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 15.12.2016 COM(2016) 793 final ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ με την οποία αναγνωρίζεται επίσημα ότι έχουν καταστεί παρωχημένες ορισμένες
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 5ης Απριλίου 2001 *
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα) της 5ης Απριλίου 2001 * Στην υπόθεση C-518/99, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour d'appel de Bruxelles (Βέλγιο) προς το Δικαστήριο, βάσει του Πρωτοκόλλου της 3ης
AMMINISTRAZIONE DELLE FINANZE DELLO STATO ΚΑΤΑ SIMMENTHAL ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 9ης Μαρτίου 1978 * Στην υπόθεση 106/77, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Pretore di Susa (Ιταλία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 177 της Συνθήκης
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 22ας Φεβρουαρίου 1990 *
BUSSENI ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 22ας Φεβρουαρίου 1990 * Στην υπόθεση C-221/88, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του πτωχευτικού τμήματος του Tribunale της Brescia προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή του
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Βρυξέλλες, 11.10.2016 COM(2016) 650 final ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ σχετικά με την άσκηση της εξουσιοδότησης που ανατέθηκε στην Επιτροπή βάσει
Το κείμενο του παρόντος εγγράφου είναι ίδιο με αυτό της προηγούμενης έκδοσης.
Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Βρυξέλλες, 20 Νοεμβρίου 2017 (OR. fr) 11323/01 DCL 1 AΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΣ του εγγράφου: Με ημερομηνία: 27 Ιουλίου 2001 νέος χαρακτηρισμός: Θέμα: JUR 258 INST 69 INF 106 PESC
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 1997 *
ΑΠΟΦΑΣΗ της 9. 10. 1997 ΥΠΟΘΕΣΗ C-152/95 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 9ης Οκτωβρίου 1997 * Στην υπόθεση C-152/95, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του tribunal administratif d'amiens (Γαλλία)
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2002 *
CLUB-TOUR ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τρίτο τμήμα) της 30ής Απριλίου 2002 * Στην υπόθεση C-400/00, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal Judicial da Comarca do Porto (Πορτογαλία) προς το Δικαστήριο,
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. Τροποποιηµένη πρόταση Ο ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. περί των καθαρόαιµων βοοειδών αναπαραγωγής (κωδικοποιηµένη έκδοση)
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 20.5.2009 COM(2009) 235 τελικό 2006/0250 (CNS) C7-0045/09 Τροποποιηµένη πρόταση Ο ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί των καθαρόαιµων βοοειδών αναπαραγωγής (κωδικοποιηµένη
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 *
NUSSBAUMER ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα) της 7ης Οκτωβρίου 2010 * Στην υπόθεση C-224/09, με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 234 ΕΚ, που υπέβαλε το Tribunale
Επίσηµη Εφηµερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
1.6.2017 L 141/21 ΑΠΟΦΑΣΗ (ΕΕ) 2017/935 ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ της 16ης Νοεμβρίου 2016 σχετικά με την κατ' εξουσιοδότηση έκδοση αποφάσεων αξιολόγησης της καταλληλότητας και τις απαιτήσεις καταλληλότητας
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 1988 *
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ 20. 9. 1988 ΥΠΟΘΕΣΗ 31/87 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 20ής Σεπτεμβρίου 1988 * Στην υπόθεση 31/87, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Arrondissementsrechtbank της Χάγης, έκτο
2003R1709 EL
2003R1709 EL 01.04.2014 001.001 1 Το παρόν έγγραφο αποτελεί απλώς βοήθημα τεκμηρίωσης και τα θεσμικά όργανα δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για το περιεχόμενό του B ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 1709/2003 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ
Rui Teixeira Neves κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ (τέταρτο τμήμα) της 12ης Σεπτεμβρίου 2000 Υπόθεση Τ-259/97 Rui Teixeira Neves κατά Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων «Υπάλληλοι - Καθήκον πίστεως και αξιοπρεπούς ασκήσεως του
δικαστή), δικαστές, Δικαστήριο, της 31ης καθώς και της εταιρίας Winthrop BV, εγκατεστημένης στο Haarlem, η έκδοση
κατ' CENTRAFARM ΚΑΤΑ WINTHROP ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 31ης Οκτωβρίου 1974 * Στην υπόθεση 16/74, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του HOGE RAAD των Κάτω Χωρών προς το Δικαστήριο, εφαρμογή του άρθρου 177
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 Επιτροπή Αναφορών 2009 12.02.2008 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά 0596/2006, του Οδυσσέα Ποιμενίδη, ελληνικής ιθαγένειας, σχετικά με την κατάσχεση του οχήματός του από
διαφοράς που εκκρεμεί ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου μεταξύ
κατ' VAN BINSBERGEN ΚΑΤΑ BESTUUR VAN DE BEDR1JFSVERENIGING VOOR DE METAALNIJVERHEID ΑΠΟΦΑΣΗ TOY ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 3ης Δεκεμβρίου 1974 * Στην υπόθεση 33/74, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Centrale raad
TREE.2 EΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. Βρυξέλλες, 14 Μαρτίου 2019 (OR. en) 2018/0434 (COD) PE-CONS 17/19 AVIATION 13 PREP-BXT 28 CODEC 212
EΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Βρυξέλλες, 14 Μαρτίου 2019 (OR. en) 2018/0434 (COD) PE-CONS 17/19 AVIATION 13 PREP-BXT 28 CODEC 212 ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ Θέμα: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2004 2009 Ενιαίο νομοθετικό κείμενο 17.12.2008 EP-PE_TC2-COD(2004)0209 ***II ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ που καθορίσθηκε σε δεύτερη ανάγνωση στις 17 Δεκεμβρίου 2008 εν όψει της
TΟ ΕΠΧΣΑΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΡΕΜΟΔΙΚΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΕ
TΟ ΕΠΧΣΑΑ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΗΣ ΕΚΚΡΕΜΟΔΙΚΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΣΤΕ Συγγραφέας: ΜΑΡΙΑ ΦΛΩΡΟΥ 1. Mε αίτηση ακυρώσεως που ασκήθηκε τον Οκτώβριο του 2009 ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας επιδιώχθηκε
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ Επιτροπή Αναφορών ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ Θέμα: Αναφορά αριθ. 0921/2012 του Sorin Stelian Torop, ρουμανικής ιθαγένειας, εξ ονόματος της Ένωσης Δημοσίων Υπαλλήλων DGASPC SANITAS Gorj,
BERTRAND ΚΑΤΑ OTT ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
BERTRAND ΚΑΤΑ OTT ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ της 21ης Ιουνίου 1978 * Στην υπόθεση 150/77, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Cour de cassation της Γαλλίας (πρώτο πολιτικό τμήμα) προς το
Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα
1991L0692 EL 20.11.2003 001.001 1 Το έγγραφο αυτό συνιστά βοήθηµα τεκµηρίωσης και δεν δεσµεύει τα κοινοτικά όργανα B Ο ΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 23ης εκεµβρίου 1991 για την τυποποίηση και τον εξορθολογισµό
L 351/40 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
L 351/40 Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης 20.12.2012 ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΕ) αριθ. 1219/2012 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 12ης Δεκεμβρίου 2012 που αφορά τη θέσπιση μεταβατικών ρυθμίσεων
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 11ης Οκτωβρίου 2001 *
ΑΠΟΦΑΣΗ της 11. 10. 2001 ΥΠΟΘΕΣΗ C-267/99 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (δεύτερο τμήμα) της 11ης Οκτωβρίου 2001 * Στην υπόθεση C-267/99, που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Tribunal d'arrondissement de Luxembourg
Γνώµη αριθ. 02/2007 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
Γνώµη αριθ. 02/2007 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ για την τροποποίηση του κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 1702/2003 της Επιτροπής για τον καθορισµό εκτελεστικών κανόνων για τη πιστοποίηση αξιοπλοΐας
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ Βρυξέλλες, 13 Νοεμβρίου 2018 Αναθ. 1 - Αντικαθιστά το έγγραφο ερωτήσεων και απαντήσεων που δημοσιεύτηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2017 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ