Γεράσιμος Μηνάς. Γυναίκα ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΤΥΠΟ

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Γεράσιμος Μηνάς. Γυναίκα ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΤΥΠΟ 2006-2007"

Transcript

1 1

2 2

3 Γυναίκα 3

4 4

5 5 Γεράσιμος Μηνάς Γυναίκα ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΤΥΠΟ

6 6

7 7 Κ άθομαι και σου γράφω, ξανά, τώρα που η γη, εξακολουθεί το ελλειπτικό της ταξίδι, στον γαλαξία. Γύρω απ το πυρακτωμένο, διαρκώς, υλικό, που θερμαίνει τελικά, την ατμόσφαιρα μας. Να μην κρυώνουν, όσοι είναι μόνοι. Βράδυ ξανά, σε πλάθω ζωντανή, πλάι μου, όπως έπρεπε να είναι τα πάντα. Φυσικά, αυθόρμητα, με σεβασμό και αγάπη βαθύτερη και νοσταλγική. Εκτιμώντας τούτο το καλούπι, που ανέλαβε να κυριαρχήσει στη γη, ξεχνώντας όμως, να ξεχωρίσει τις γωνίες και τις καμπύλες του είναι. Της θερμότητας που χαρίζει στο καλούπι, ζωή. Που είναι θερμό, χάρη στα ιδιαίτερα συναισθήματα. Που θα πρεπε να φροντίζουν, κάθε άλλο νοήμων πλάσμα, ιδιαίτερα αν αγνοούν την ελλειπτική κίνηση και τροχιά τούτης της σφαίρας, που αποκαλούμε σπίτι μας. Γι αυτό θα κρατήσω την παλάμη σου, τρυφερά, σαν ένα σύμπαν, μετά το μπιγκ μπάνγκ του, γεννώντας εσύ, τ αστέρια σου, τα όνειρα σου, μες τον βραδινό ουρανό. Ενόσω όλα ησυχάζουν, για τους ήρεμους χαρακτήρες. Στην ανάπαυση της μοίρας, η οποία κι εκείνη, ήρεμη όπως εσύδιακρίνει τις ποικιλίες των χρωμάτων, κει που ο ήλιος κοκκινίζοντας, χάνεται, για λίγες στιγμές. Δίνοντας κάθε φορά τον λόγο του, τον οποίο κρατά. Και κάθε πρωί δηλώνει την ακεραιότητα του, φυσικά, δίχως αίσθημα προβολής ή με αλαζονεία στα λόγια. Ευτυχώς έχουμε και τα λόγια. Η ζωγραφική των λέξεων, που οι περισσότεροι από εμάς, γνωρίσαμε ένα πρωί.

8 8 Είσαι εδώ, πλάι μου, με γυρτό το πρόσωπο, βλέπεις να σου λέω πως είσαι εδώ. Όπως τα δέντρα έξω, μεθυσμένα διαρκώς, τελευταία, από την συγκράτηση της θερμότητας, υπερβολικά, στον αέρα, που μας επιτρέπει να επιβιώνουμε. Είσαι τόσο διακριτική στις λεπτότητες της διαβίωσης. Τόσο θερμή για να ζεστάνεις κι εμένα, επειδή δεν είναι καλό, στον άνθρωπο, να είναι μόνος του, έτσι δεν είναι, γλυκιά μου; Ώστε ν αντέχουμε να εξακολουθούμε, ενόσω γύρω μας, το θάρρος έχει χαλάσει τους ανθρώπους, πιστεύοντας πως είναι ώριμοι, εφόσον έχουν τα πάντα, γραμμένα. Ιδιαίτερα τους γονείς τους. Ελεύθεροι που είναι. Φιλελεύθεροι.., αποτολμώντας, ενάντια στους δικούς μας φραγμούς, που ορίζουν ακεραιότητα. Τι έχουν στ αλήθεια, αυτοί οι απρόσωποι που δεν στέκονται πουθενά, επειδή δεν αντέχουν την ηρεμία, ώστε να τους δίνουμε δικαιώματα; Να εισέρχονται εκεί που δεν φτάνει ο λογισμός τους, επειδή απλά, τα μάτια τους δεν είναι ανοιχτά, ούτε, παραδέχονται πως έχουν ζαλιστεί. Επειδή κινούνται συνεχώς λένε, αυτοί παίζουν το παιχνίδι της ζωής, χρησιμοποιώντας τους άλλους, ως χαρτί τουαλέτας. Η γη δεν παύει να γυρνά, μήτε να ταξιδεύει. Δεν παύει όμως να εκτιμά όσους την αγαπούν, όπως αγαπώ τούτη τη στιγμή, μ εσένα, μαζί. Εδώ. Στην ησυχία της στιγμής, που όσο παραμένεις μαζί, αποκτά αξία. Συνέπεια. Ακεραιότητα. Ως λόγος που δίδεται και κάθε φορά, απλά, βλέπω το πρόσωπο σου. Πως θα διεγείρω, αγάπη μου ρώτησες- την καρδιά μου; Μήπως με σοκολάτες; Καφέ; Κακάο ή αναψυκτικά; Ή μ εκείνες τις άρρωστες συμπεριφορές, που ολοένα προκαλείς το γείτονα ή όποιον άμεσα επηρεάζεις; Η καρδιά σου είναι σχηματισμένη για εδώ, απαντώ. Για την καίρια στιγμή που είναι τώρα, εδώ, με αποδοχή. Προσπαθώντας τα λόγια μου ν αντικαταστήσουν άξια, κείνο

9 9 που απλά, παρατηρείς, χωρίς να το εξυψώνεις. Χωρίς να το πονηρεύεις ή να αποτελεί γάγγραινα άπιστη και υποκριτική. Επιπόλαιο σ αγαπώ, για να κλωτσάς τη μοναξιά, έξω, στο κρύο περιβάλλον της νύχτας και κάθε ημέρας, που ο ήλιος δεν θερμαίνει, δεν ηρεμεί, δεν αναδεικνύει την καθημερινότητα. Δεν παραδέχεται ποτέ, ο υποκριτής, ότι είναι ψευδής κατά πάντα, ενόσω είναι ζαλισμένος για να δει τι κάνει στον εαυτό του. Τι υπερασπίζει, με το κοστούμι του το ακριβό ή τον παχυλό του μισθό ή μ εκείνο το θάρρος στα μάτια θράσος δηλαδή και μυαλό σαν διαφήμιση, για ορισμένο χρονικό διάστημα. Μες σε μια υποτιθέμενη ασφάλεια ενός γάμου, για τον γάμο. Ψηλομύτες και επικίνδυνοι για τον εαυτό τους. Ή όποιους γειτονεύουν, αφού η ανωτερότητα τους, τους επιτρέπει να φέρονται θαρραλέα.. και..ώριμα.. Η φασαρία, τους προδίδει. Το ότι στήνονται κάπου και περιμένουν να φανούν δυνατοί. Τόσο αδύναμοι, εμπρός μου, στα μάτια μου. Τώρα που σ αγκαλιάζω απαλά, ξανά, σαν φάλαινες που πρέπει ξανά, ν ανεβούμε να πάρουμε αέρα. Στην ηρεμία της επιφάνειας που όλα συμβαίνουν. Ξανά στην καθημερινότητα, που όλα περιστρέφονται. Χάρη στην καρδιά που δίνει στο σώμα, σχήμα και πνοή. Όπως οτιδήποτε απαλό και λεπτό, στους τρόπους και στην οφειλή. Να επιλέγεις το καλό. Την αγάπη. Το σταθερό και ότι τρέφει την πηγή του πνεύματος που δένει μαζί, δύο ψυχές. Το αρσενικό με το θηλυκό. Τη γλυκιά σου φωνή με το μελωδικό ζεστό τόνο από τις φωνητικές μου χορδές. Επειδή ότι αγαπούμε, είναι και η χροιά της φωνής ενός άλλου προσώπου. Όπου γεννιούνται οι αναμνήσεις και η παρηγοριά των στιγμών που δηλώνουν τρυφερότητα. Συγκρατώ εσένα, κοντά μου, εδώ. Ενόσω όλα περιστρέφονται ξαφνικά. Η γη, στο διάστημα. Γύρω από τον άξονα της. Οι τεκτονικές

10 10 πλάκες, οι δείκτες του ρολογιού. Η σκέψη ότι βρίσκομαι κάπου εκεί κοντά σου. Μες την διαβίωση όπως την έχουμε σταθμίσει, προσπαθώντας ο καθένας να προχωρήσει μία ακόμη μέρα, στη ζωή και το πέρας των λεπτών. Με εκείνους τους ήσυχους ή τους τραχείς ήχους που ορίζουν εμάς, εδώ. Τώρα. (που συνήθως, κανείς δεν ακούει). Η τριβή της παλάμης στο χαρτί. Των ρούχων στην επιφάνεια που ακουμπάς, στέκεσαι ή ξεκουράζεσαι. Τα βήματα που σε γυροφέρνουν στις υποχρεώσεις. Οι μηχανικοί θόρυβοι που εξυπηρετούν κάτι. Η πίστη στο καθετί, να βρίσκεται εκεί που τ αφήσαμε. Η ανάγκη να κυριαρχεί ειρήνη, μαζί με τον χαιρετισμό της καλημέρας, στο πρώτο φως. Εκεί όπου αντλούμε ενδιαφέρον. Που καταναλώνεται ο χρόνος. Που τροφοδοτούμαστε το καύσιμο, για να συνεχίσουμε, σε πνευματική δύναμη και ηρεμία. Εκεί όπου θα σε κοιτάξω ξανά, τόσο κοντά στο δικό σου, ανθρώπινο πρόσωπο, οφειλέτης της ακεραιότητας, τώρα, σ εσένα, και στα άξια, πάντα. Ο χρόνος παύει, όσο είσαι εδώ.

11 11 Το επόμενο κεφάλαιο Α ναρωτιέμαι, πως σε θέλω, όταν τα πράγματα δεν θα ναι τόσο ήρεμα κι οι δυσκολίες θα αντικαθιστούν, όλη την αύρα. Το κλίμα που ηρεμεί και γαληνεύει κείνο που αποκαλούμε πνεύμα. Θέληση για οτιδήποτε στη ζωή. Εσύ, αν είσαι εσύ, κείνη που επιλέχτηκε να είναι το πλευρό μου που λείπει, για να γεννήσει την γυναίκα σ εσένα. Την πιστή σύντροφο. Κείνη που ερωτεύομαι, όπως η φλόγα στο τζάκι, τρώει τα ξύλα, αφαιρώντας τους το σχήμα. Αναρωτιέμαι τι αφαιρώ από σένα, προκειμένου να μείνεις κοντά. Αν σε θέλω αδύναμη, ώστε να ανέχομαι την ελευθερία σου, γνωρίζοντας ότι δεν θα με προδώσεις από δειλία, κυρίως, στην περιπέτεια, παρά στο να απιστήσεις απέναντι μου, όταν κάποιος άλλος σου προσφέρει κάτι, που ο ίδιος αδυνατώ να προβλέψω ότι έχεις ανάγκη. Ή είμαι ικανός να συνεισφέρω, μα το αγνοώ. Αδύναμη ώστε να με ανέχεσαι στα δικά μου ξεσπάσματα. Περισσότερο στα θέλω της καθημερινότητας που μόνο να αδικεί, ξέρει. Ακόμη και ατομικά. Μόνο που δεν διαισθάνονται όλοι, τη σοβαρότητα να έχεις, το δικαίωμα να αποτελούν οι νόμοι και οι θεσμοί, τμήμα του βίου σου. Άραγε, αν είσαι αδύναμη, που πρέπει, ακριβώς; Ως καθεστώς υποτίμησης προσωπικής σου, απ όσους πληγώνουν με πράξεις και λόγια, ως αποτέλεσμα καταστάσεων, που ποτέ ως πληγές, δεν έκλεισαν; Βασανίζοντας τρίτους, ώστε κανείς, συναισθηματικά, να μην αισθάνεται ασφαλής. Ή και γενικότερα. Αδύναμη να αμυνθείς στη σωματική βία, δικών σου προσώπων, που μια ζωή, λειτουργούσαν ως ψυχολογικοί

12 12 βιαστές, ώστε να μην ανεξαρτητοποιηθείς, ποτέ. Που πάντα πίεζαν να συνέλθεις. Άραγε, θέλουν μια ζωή, να σ έχουν του χεριού τους; Αδύναμη να αποφασίζεις όταν στο ζητούν, ποιους θα αφήνεις να ελέγχουν το παρόν σου, όπως και το μέλλον των τέκνων σου, ψηφίζοντας τους, επειδή μόνο δύο κόμματα διαδέχονται το ένα το άλλο στην εξουσία. Και κανείς δεν θέλει να γνωρίζει τι θα συμβεί, εάν ένας τρίτος, πάρει ξαφνικά, τα χαλινάρια, από τ Αμερικανάκια. Αν είσαι αδύναμη συναισθηματικά, όλο και κάποιος άλλος θα σε ελέγχει. Ποιος, που, και πότε, θα μεγαλώνει τα παιδιά μας, ενόσω εμείς θα εργαζόμαστε. Κάθε πότε θα παίρνεις άδεια, όταν οι δικοί σου εργοδότες, αποφασίζουν. Αδύναμη να αμύνεσαι, στις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, συναδέλφων και εργοδοτών. Μη αντιδρώντας. Μη δημιουργώντας κακό κλίμα στη δουλειά, ώστε εσύ η ίδια να φανείς τελικά.. πως δεν αποτελείς στα μάτια των προϊσταμένων, ήρεμο και συνεργάσιμο.. πνεύμα. Αν σε θέλω αδύναμη, μες την άγνοια, που, βρίσκει κανείς, γιατρό, για το νεογέννητο. Πόσο κουτό είναι να συλλογίζεται κανείς, να χει άβουλο σύζυγο, δίχως διεκδικήσεις. Για το δικό της ατομικό καλό μα και των πιο κοντινών της, αγαπημένων, προσώπων. Μια αδύναμη γυναίκα, φαντάζομαι, δεν έχει δικαιώματα, στα θέλω του σώματος της ή στο να ολοκληρωθεί ως νοήμων, πλάσμα. Οπότε, άραγε, τι σεβασμό να αντλήσει, μια τέτοια γυναίκα, από τα παιδιά της; Πόσες και πόσες γυναίκες παντρεύτηκαν γρήγορα, προκειμένου να γλιτώσουν απ το περιβάλλον του χωριού. Από ένα αποπνικτικό περιβάλλον. Λόγω προξενιού ή επειδή η οικογένεια είχε πολλά τέκνα, και με την πρώτη παρασπονδία, ίσως, μιας κόρης, την πάντρευαν άρον άρον για να γλιτώσουν και το παραπάνω στόμα που κατανάλωνε φαγητό! Πόσα εξίσου όμως, αγνοούμε για τις γυναίκες.

13 13 Μάλλον επειδή δεν μας εμπιστεύτηκε καμία τους, πως βλέπει τους άλλους, γύρω της. Τους άντρες ειδικότερα. Αν εξαρτά το παρουσιαστικό της από τα πρότυπα, που ορίζει το αντρικό θέλω, για να είναι μια γυναίκα όμορφη ή θελκτική ομογενοποίηση στα χαρακτηριστικά του θηλυκού γένους, ώστε το γυναικείο φύλο να φαίνεται, όπου κυκλοφορεί, και να μην απορρίπτεται. Αν το σύνολο της κοινωνίας, παραδέχεται το ρόλο της γυναίκας, ιδιαίτερα στην εξουσία, σε πολύ υψηλά όμως, πόστα. Μα για να φτάσει τόσο ψηλά, μια γυναίκα, πρέπει να είναι δυναμική, τολμηρή, και με αγωνιστικό πρακτικό πνεύμα κει που υστερούν οι άντρες. Και ποιος θέλει μια επαναστάτρια στην εξουσία; Αν και βέβαια, δεν λείπουν, τα κρούσματα γυναικών με σοβαρές θέσεις στην εξουσία, που παραδίδουν οτιδήποτε θεωρούν εφικτό, για την διατήρηση της καρέκλας τους. Ως συνέχεια εννοείται- του κλίματος οδηγιών, που παρέλαβαν, από τους άντρες, κι αυτοί, από τα μεγάλα αφεντικά τους (ο νοών νοείτω. Όπως είπε και ένας σύμβουλος ψυχικής υγείας, στην τηλεόραση, η προδοσία, αποτελεί Εθνικό προιόν). Αλήθεια, ποιος θέλει να έχει στο πλάι του, μια αδύναμη γυναίκα, ειδικότερα ως σύζυγο, η οποία τελικά, ή θα γίνει υποχείριο ή θα αναδύει απάθεια, που είναι και το χειρότερο; Ως γνωστό, δημιουργούνται, αρχικά, σχέσεις για το τίποτα πού χάθηκε η ευγένεια, μάτια μου; Η ειλικρίνεια και το απλό βλέμμα. Μόνο για τις ορμόνες, λοιπόν. Κοροϊδεύοντας συναισθήματα κλπ. Η θεωρία στην πράξη- να μην πάει χαμένος ο χρόνος. Να μην σε λυπούνται που είσαι μόνος. Να μην περιθωριοποιείσαι γι αυτό.

14 14 Αδύναμη μαρκάρεται μια γυναίκα, όταν έχει το θάρρος να δείξει πως έχει αισθήματα. Θέλει να τα προσφέρει. Είναι κι εκείνη, άνθρωπος. Το βλέπει. Το ξεχωρίζει. Το διεκδικεί. Σέβεται: Αξίες. Έθιμα. Συναισθήματα. Το ρόλο της. Η δύναμη της φάνηκε στα βουνά της βορείου Ηπείρου, όταν μετέφερε με γαϊδούρια, σε δριμύ ψύχος, πολεμοφόδια, ενόσω πολεμούσαμε τους επιτιθέμενους Ιταλούς στο Αλβανικό μέτωπο. Το απέδειξε όταν κατέκτησε την ψήφο στο πολιτικό εκλέγειν. Ενόσω έριχνε ακόμη άλλο ένα αντρικό προπύργιο, σε δουλειές, που είχαν χαρακτηριστεί με ένα απαγορεύεται για το γυναικείο φύλο: αεροπόρος, στρατιώτης, αστροναύτης κλπ. Δυνατό το θηλυκό, να διαισθάνεται την ευθύνη να γεννά μια νέα ζωή. Όσες τουλάχιστον ξέρουν τι πράττουν. Διαφορετικά θα εξακολουθεί να παρατηρείται, η εξής κατάσταση: μάνες να εγκαταλείπουν τα τέκνα τους, ή να τα παραμελούν. Αν όχι λόγω κατάθλιψης ή αλκοολισμού, σίγουρα λόγω χρήσης ναρκωτικών. Με το πέρας των χρόνων, μερίδα γυναικών, έδειξαν το δυναμισμό τους, με επιθετικές διαθέσεις, χάνοντας το ρόλο τους ως θήραμα, ως προς την διεκδίκηση, ως ταίρι. Άρχισαν επομένως να χάνουν το μέτρο στο σωστό ντύσιμο, οπότε δικαιολογημένα το μάτι των αντρών άρχισε να πονηρεύει. Καταλήγοντας γρήγορα στον κορεσμό και στην απάθεια ως προς την έγνοια, δέσμευση. Χάθηκε η μαγεία στο αναμεταξύ τους δέσιμο. Με τα θηλυκά να παραπονούνται, πού πήγαν οι άντρες. Γιατί δειλιάζουν. Γιατί δεν είναι οι ιδανικοί που εκείνες αναζητούν. Μήπως τους θέλουν ως ασφαλείς συζύγους και μόνο; Αναρωτιέμαι γλυκιά μου, πως θα έπρεπε να φερόμουν, για να αισθάνεσαι ασφάλεια. Ν αποδέχομαι μήπως, πως έχεις ανάγκη να προβάλλεις τη θηλυκότητα σου; Αφαιρώντας

15 15 όμως από εμένα, το δικαίωμα το παράπονο των αντρών που δεν εκτιμούν- να κοιτώ και άλλες γυναίκες λες και δεν υπάρχουν εξαιρέσεις. Λες και το έχω ανάγκη, ενώ βρήκα ότι πολυτιμότερο χρειαζόμουν. Αντ αυτού, ν αρχίσω να ξενοκοιτάω. Να παίζει το μάτι. Λες κι εσύ ως γυναίκα, έχεις τόση ανάγκη να αρέσεις. Να βλέπει ο καθένας, σημεία στο σώμα σου, απ ότι παραδίδεις κάθε βράδυ, στον δεσμό σου. Ποτέ μου δεν κατάλαβα τις γυναίκες, πιθανόν επειδή κι εκείνες έχουν μπερδέψει τα θέλω τους. Τη λάθος συστολή να μην μιλάνε για τον εαυτό τους, συγχρόνως με μια πονηρή εξωστρέφεια, λες και λαβαίνουν επιβεβαίωση. Ένα άτυπο βραβείο για τις καμπύλες στο σώμα τους ειδικότερα όταν η δεκαετία των τριάντα, τις εγκαταλείπει. Πάμπολλα τα άγευστα κρούσματα, παρενόχλησης, προς νεότερους τους. Φαίνεται είναι γραφτό μου να μην κάνω ποτέ, έρωτα, σαφώς επειδή μου έμαθαν να μισώ το σώμα μου και τις ικανότητες του. Η θρησκεία, οι γονείς, η άγνοια. Το πέρας των χρόνων. Η ξηρασία. Η στασιμότητα. Τ αρρωστημένα θέλω των λογικών Ασφάλεια επομένως αισθάνεται κανείς, όταν έχει βαρεθεί να θεοποιεί τα σώμα και τις ορμόνες που το ταλαντεύουν (μην τρώτε τόσες πολλές σοκολάτες). Άρα σταματάς να ψάχνεις, γύρω, για διαφορετικές περιφέρειες , κλπ. Άρα γλυκιά μου, για τούτο, να είσαι σίγουρη. Τι; Ρωτάς. Να σου είμαι πιστός, αν είσαι γλυκιά και συμπονετική, μαζί μου. Έτσι κι αλλιώς, δεν μας μένει τίποτα άλλο να έχουμε, στην ενηλικίωση. Παρά εκείνο το ένστικτο που δίδεται στους ενήλικους, να συνεχίσουν το είδος, κι ας λένε όλοι οι υπάνθρωποι και μισάνθρωποι, για τέλος του κόσμου. Για σημεία και τέρατα και άλλες τέτοιες Τώρα τι γίνεται.

16 16 Τώρα να αισθανόμαστε ασφάλεια. Προσωπική πλήρωση. Συναισθηματική. Αξιοπρεπής βίος, με μισθό. Ανεξάρτητοι οικονομικά, και ήρεμοι. Ασφαλείς μέσα μας, ο καθένας στο καθήκον του, και όχι φτιάχνουμε ένα είδος εδώ, ένα άλλο σε διαφορετικό πλανήτη. Ένα άλλο σε μακρινό γαλαξία κλπ. Πάντοτε δηλαδή εξαρτημένοι από μια απειλή. Κάποιος να μας προστατεύει, επειδή, ναι, ο βίος εδώ είναι άδικος. Μα ο άνθρωπος δέχεται αγκαλιά, μόνο από άλλο ανθρώπινο οργανισμό, και ευτυχώς, μάτια μου, δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Μόνο γι αυτό, αισθανόμαστε αισιόδοξοι. Εγώ πάντως, γλυκιά μου, δεν είμαι ικανός να σε προστατέψω, με σωματική δύναμη δική μου, ούτε μες το ίδιο μας το σπίτι, σαφώς επειδή δεν είμαι μποντιμπιλντεράς, ούτε ξέρω καράτε. Ούτε έχω γρήγορα αντανακλαστικά, ώστε να προλάβω, πρώτα, να ψάξω να βρω τα γυαλιά μου, και απευθείας να επιτεθώ στον άγνωστο διαρρήκτη. Ο οποίος ίσως κρατά μαχαίρι, μα αν πυροβολήσει εν ψυχρώ; Άρα, πως έχεις τόσες μεγάλες απαιτήσεις να σε προστατέψω, ενόσω ο νόμος, μου αφαιρεί το δικαίωμα να αμυνθώ, μες το ίδιο μου το σπίτι; Πως θέλεις να είμαι συνεχώς φρουρός, ενώ δεν έχω λάβει ποτέ, αποδοχή όχι από τρίτους. Λες και εσύ δεν έχεις αδυναμίες ή ελαττώματα μα τα παραλείπω σε εσένα, αρκεί να είσαι υπομονετική μαζί μου. Θα είσαι; Κι αν σε φοβίζει κάτι σ εμένα, γίνε η δικλείδα ασφάλειας, που μαντρώνει κάθε απότομη συμπεριφορά. Ας προσφέρει ο ένας στον άλλο, κείνο που έχει ανάγκη. Που καταπραΰνει και ενημερώνει για τη φύση κάθε φύλου. Το μη τέλειο. Το παροδικό. Τα διαφυγόντα χρόνια. Το μη τέλειο. Πουθενά δεν υπάρχει ασφάλεια, αγάπη μου. Ούτε στο σπίτι μέσα, εκτός κι αν έχεις για να πληρώνεις μπράβους. Ούτε στο

17 17 δρόμο εκεί είναι που δεν ξέρεις από πού θα σου σφυρίξει καμιά σφαίρα, ανταλλάσσοντας ριπές, ο σεκιουριτάς με τους ληστές χ ψ τράπεζας. Ούτε ενώ διαδηλώνεις. Ούτε ενώ περπατάς αμέριμνος. Μήτε στη δουλειά, ορθοστασία 10 και 12 ώρες, καθημερινά να σου λέει ο διευθυντής απ τα πριν: σου λέμε πως θα είναι, μην έρθεις μετά και μας πεις, με πονάει ο πισινός μου (μου έχει τύχει κι αυτό, ψάχνοντας εργασία). Χαμογελάς; Χαμογέλα γλυκιά μου, να ζεσταίνεται η καρδιά μου. Ωραίος ορθόδοξος κατά όνομα! αυτός ο διευθυντής. Παρομοίως όπως λέμε: δεν κοιτώ την ομορφιά, αλλά το εσωτερικό του άλλου. Σήμερα, για πρώτη φορά, σκεπτόμουν, μάτια μου, ακριβώς αυτό. Η στιγμιαία εντύπωση που μας προκαλεί η ομορφιά του αντίθετου μας φύλου, που όμως μπορεί να είναι παλιοχαρακτήρας. Είρωνας άνθρωπος. Απαθής και πολλά κοσμητικά ακόμη. Χωρίς αισθήματα δηλαδή. Ή ανάγκη τελικά, δική σου, να γνωρίσεις ένα τέτοιο επιπόλαιο πλάσμα, που από τις κινήσεις και τις ματιές μόνο, καταλαβαίνεις πολλά, μέσα σε λίγα λεπτά. Στα γράφω αυτά για να σου εξηγήσω, πως στην αρχή, μου φάνηκες τόσο γλυκιά και συναισθηματικά, ποθητή (μάλλον γιατί δεν πρόσεχα το εξωτερικό σου). Την επομένη, μου φάνηκες μια απλή κοπέλα, αφαιρώντας σου όμως, όλα τα προηγούμενα χαρακτηριστικά. Εκεί ήταν που απόρησα, πως δεν το είχα δει, ξεφουσκώνοντας το δικό μου συναίσθημα. Πιθανόν επειδή δεν αισθάνομαι άξιος, να αγαπηθώ. Όπως μου είπε και μια ξαδέλφη μου, το έχω αυτό, να απομυθοποιώ εκείνο που έχω ανάγκη. Τις επόμενες ημέρες, αποφάσισα να σε ξεχάσω. Κατόπιν σε σκεπτόμουν, ξεκινώντας να γράφω αυτό. Αμέσως μετά, σε έχασα πάλι απ το ραντάρ, ενδιαφέροντος μου (Δεν γνωρίζω τη συνέχεια. Δεν συνέβη ακόμη).

18 18 Ξημέρωσε Σάββατο 16 Δεκέμβρη Προσπαθώ αγάπη μου να μπω, στην ουρά του γυναικείου κομήτη (κι είναι αρκετές οι γυροβολιές εκεί έξω). Μήπως και τα μάτια σου, μου πουν όπως συμβαίνει συχνά, σ εσάς- κείνα, που τα λόγια, απλά, δεν ικανοποιούν, να δεις το πρόσωπο, που τόση ώρα, σου μιλά. Δεν εμπιστεύονται τα λόγια, τι αισθάνεται μια γυναίκα, έως και καθόλου φορές. Δικαιολογημένο λοιπόν, να μη βρω ποτέ, σε ράφια βιβλιοπωλείου, τόμο γραμμένο από θηλυκό, με τίτλο: άντρας. Αναρωτιέμαι γιατί είστε τολμηρές στο βλέμμα και το ντύσιμο, μα όχι στο διάλογο. Αφού ούτως ή άλλως, είμαστε και τα δύο μέρη, ανθρώπινοι και θνητοί. Με το χρόνο να μας κυνηγά. Τρέχουμε επομένως να δείξουμε ότι είμαστε νέοι, έστω και στα τριαντα-τόσα μας, έτη, χάνοντας την αίσθηση που αφήνει η ειλικρίνεια και ο αυθορμητισμός, σε διάλογο ξεκάθαρο και μοναδικό. Μοναδικό, λόγω απλότητας. Λόγω ρεαλισμού. Παρόμοιο με τις ιδιωτικές στιγμές, συζητήσεων, χωρίς το ρατσισμό, να εναρμονιστείς με μικρές κοινωνίες, όπως της παρέας, αναγκαστικά, φορές, ώστε να βρίσκετε κοινά σημεία. Εκεί που τα άλλα δυστυχώς, διαφέρουν. Το σεμνό ντύσιμο ή το επιμελές να μην δημιουργώ και αντιπάθειες. Το αντίθετο δηλαδή, από τη συστολή των ματιών, συνοδευόμενο από την εσωτερική αύρα του μέλους, που αποκαλούμε σύντροφο ζωής, το οποίο άτομο, χρειάζεται στοργή και αγάπη. Ηρεμία. Όπως καθετί ασφαλές. Η Whitney Huston, φωνάζει, ερμηνεύοντας: I will always love you, με παρόμοιο γνώθι εαυτόν με το οποιοδήποτε πουλί που κάνει πράξη την επίγνωση, πως πρέπει να κουνήσει πολύ γρήγορα τα φτερά του, ώστε να καταφέρει να πετάξει. Στην αγκαλιά σου. Με λόγια λουλούδια, και άνθη αληθινά. Τα οποία φθάνουν ως συνεχόμενη θύμηση, διαρκή σκέψη, εκεί όπου αγαπάμε.

19 19 Όπως η γύρη από ορισμένα φυτά, μεταφέρεται με τον αέρα, μετακινούμενη μακριά. Τροφοδοτώντας ζωή, μερικά ακόμη εκτάρια, γης. Χώμα, χρόνος, χαρτί, καταγραφή και υλικές αποδείξεις για το αυτονόητο της αγάπης.

20 20 Δεν είμαι έτοιμος. Ενδυματικά. Κάποιος χτυπά την πόρτα (Σκέψεις πριν μπεις). «Χτες, αγάπη μου, σκεφτόμουν την ανάγκη του απλού, καθημερινού, ανθρώπου, να φλερτάρει, έχοντας βέβαια είναι, μονήρης στην επιλογή του. Ωραία προσωπικότητα που αγαπά, κείνο που δεν έχει, προτού το αποκτήσει. Ως κάτι που μπορείς να αγκαλιάζεις και ποτέ να μη βαριέσαι, που είναι και το πιο σοβαρό σε μια σχέση. Να μη σβήνει η λάμψη της ένωσης των ψυχών. Καθεμία με αδυναμίες, σαφώς επειδή, αδυναμία εστί, να απαιτείς σεβασμό απ τον άλλο. Την ώρα που μπαίνεις στο λεωφορείο. Δίνοντας τη θέση σου στο παγκάκι, στη στάση εκτός κι αν είσαι λιώμα. Τα μέλη σου τα καταπονημένα, λόγω εργασιακής εκμετάλλευσης. Μετά είδα, πως ετούτο είναι η καθημερινότητα, και η ανάγκη μας, ν αντικαταστήσουμε τα συναισθήματα, με αυτό το ελάχιστο καταναλωτικά- παραπάνω. Εκτός του ότι ο οργανισμός, συνεχώς διαμαρτύρεται, για τον εσωτερικό βιασμό. Κιτρινισμένα ιδιαίτερα, ούρα. Ελάχιστο πόσιμο νερό, καθημερινά. Οργανισμός που ιδρώνει χωρίς παύση, προκειμένου να απομακρύνει το συνοθύλευμα, τελικά, άχρηστων τροφών, οι οποίες καταναλώνονται γρήγορα, χωρίς σκέψη, σε τι υποβάλλουμε τον οργανισμό. Χωρίς δεύτερη σκέψη, επιτιθέμεθα φραστικά σε κάποιον, ιδιαίτερα αν αυτός ο κάποιος, δήλωσε εμμέσως, ότι ο Θεός, του κάνει τη ζωή δύσκολη. Προσπαθώντας να προσαρμόσει αυτόν τον ένα κάθε φορά- άνθρωπο, στη ζωή, έχοντας του προηγουμένως καταστρέψει την έννοια: ολοκλήρωση (εννοείται ορμονικά, επειδή αυτό είναι το μέσο, η ζυγαριά για ότι κάνουν οι άνθρωποι. Δυστυχώς). Φορές αναρωτιέσαι όμως, αν η ολοκλήρωση που μας χωράει ή που άλλοι θέλουν

21 21 να χωρέσουμε, πρέπει αναγκαστικά σ εμάς, να είναι μόνο πνευματική. Και όχι όπως στο ζωικό βασίλειο, το καθετί στην ώρα του. Τα ζώα φαίνεται δεν έχουν ψυχή. Εγώ διαλέγω από δω και στο εξής, τι σημαίνει ζωή. Για μένα, η ζωή μυρίζει φρέσκο, μόλις απ το φούρνο- κέικ (όχι σοκολάτα). Ρωτάς αν εκτιμώ την προπαρασκευή, προτού σταλθεί η εντολή, να κινηθώ κατά το σημείο αποθήκευσης του γλυκίσματος βίου». Κάποιος μου χτυπά την πόρτα (η ζωή είναι σκληρή, αγενής. Γιατί, περίμενες απάντηση;). Είναι εκείνη. Η αγάπη μου. Συνεχόμενη (χωρίς διαφημίσεις). Οι οφθαλμοί χαμογελούν. Τα μέλη τρέμουν. Πέρασε, μη στέκεσαι, λένε τα χέρια. Χαίρομαι που είσαι εδώ, ζεσταίνεται η καρδιά. Εδώ. Ελεύθερη βούληση. Γνωριμία κοντινότερη, δίχως εξωτερικά ερεθίσματα. «Έχω, και σου δίνω. Όλες μου τις εμπειρίες. Στο χαρτί, τυπωμένες. Οι στιγμές. Τα λεπτά στο ρολόι, διαφορετικά ανά ποίημα. Ημερομηνία. Διαθέσεις καιρού. Έμπνευση που θυμίζει σύννεφα, που ταξιδεύουν στον ουρανό, φορές, γρήγορα. Χάνοντας όμως σε σχήμα ομπρέλα, πάνω απ το κεφάλι μας. Κίνηση παντού. Η φύση που δεν αγαπιέται. Έπειτα μου έδωσες το χέρι σου, φροντίζοντας περαιτέρω, το κοινό ενδιαφέρον. Κομμάτια φροντίδας, που κρατούσες στις λεπτές, αγαπημένες σου, παλάμες, διαβάζοντας, όποτε το

22 22 αισθανόσουν ανάγκη, ή απλή περιέργεια για την υφή του χαρακτήρα μου. Τι ήταν εκείνο που άγγιξε έναν ξένο, ώστε να προσφέρει στο χαρτί, εμπειρίες. Γράμματα, στιγμές, στο ρολόι, εκείνου που θέλουμε να φτιάξουμε: το χρόνο. Περιορίζοντας τον. Μια εμμονή να ανήκει καθετί, στον γενικότερο ισολογισμό. Έλεγχος. Παντού. Όχι. Εμείς είμαστε εδώ. Δίχως ηλεκτρομαγνητικά κύματα, εν λειτουργία, να αρρωσταίνουν, ότι καταφέρνουν. Επειδή οι άνθρωποι βαριούνται, ένας προς έναν. Έχουν ανάγκη από χαβαλέ. Κάτι να φάνε. Να πιουν. Να καπνίσουν. Απασχολώντας χέρια και νου. Βουλώνοντας τον νιπτήρα των συναισθημάτων, που φροντίζουν κάθε ακέραιο χαρακτήρα. Πόσες φορές, στο λέω εμπιστευτικά, έκανα πολλούς στην άκρη, λόγω χαβαλέ! Είσαι εδώ. Είσαι γλυκιά. Είσαι το κίνητρο, που ο Θεός μπορεί να καταστρέψει αν Θέλει- αφού δεν πάω σ Αυτόν. Να ευνοηθώ, μόνο πνευματικά εννοείται. Εκτός κι αν η λογική, αποκτάται ως ρεαλισμός, και μόνο. Χάνοντας τα μικρά και τρυφερά όνειρα. Εκείνη τη διάθεση, να ρθω να κάτσω σιμά σου, για να βρει το βλέμμα σου, το στόχο. Εκεί που θες τώρα, κι εσύ, αγαπημένη να δώσεις διακριτικά έστω, τη θέρμη όσων ειλικρινά και αυθόρμητα, γέννησες. Σα δυο σώματα καλοριφέρ, σε επικοινωνία με το κατάλληλο μέσο. Σου έδωσα λίγες εμπειρίες μου. Μου δίνεις κι εσύ, την παρουσία σου. Που μιλά πιο ουσιαστικά, μαλακά και γλυκά στο κουμπί: κίνητρο. Ολοκλήρωση. Ηρεμία. Εκείνο το λίγο, να εξατμίζεται η ταραχή. Να επιθυμείς σταθερότητα. Ν ανακαλύπτεις εσένα. Εκείνο που αρνιόσουν, μα στο ζωικό βασίλειο, τακτοποιείται.

23 23 Κάθε φορά που σε σκεπτόμουν ήταν σα να ρχόμουν σ εσένα. Να σε πάρω μαζί μου. Προσφέροντας τρυφερότητα και χαμηλωμένο βλέμμα. Μάτια σε μάτια, χορδές από κιθάρα. Φτερά, ηπιότερου, διακριτικού, παγωνιού μόνο που το τελευταίο κρύβει το πρόσωπο, κι όσα η φύση χάρισε απλόχερα, ίσως».

24 24 Αγάπη Συζητάς: κάνουμε ότι μπορούμε. Ή οι αντοχές του νου, δίνουν εντολή, να ενεργοποιηθούμε, να σαστίσουμε, να φύγουμε μακριά. Να είμαστε ατόφιοι. Εδώ. Και στο κάθε τώρα, της στιγμής, που δεχόμαστε το χτύπημα ή εκείνο που πρέπει να αντέξουμε. Για να δίνουμε, μήπως, στο παρόν, ανάλογες στιγμές; Φορές, η φυσιολογία κάποιου, σε αφήνει άφωνο, αναγνώστη. Εννοώ ως οργανισμός, και ψάξε στο δικό σου νου, θύμησες που επαληθεύουν το σκεπτικό μου. Που απλά είναι η πραγματικότητα. Για διαφορές. Κάτι χειρότερο, μόνιμο, μη αναστρέψιμο όχι όμως και αρρώστια- από το να έχεις μια αρρώστια. Εμείς γλυκιά μου, είμαστε εδώ τώρα. Χρησιμοποιούμε με τα χέρια μας, ότι μας ευχαριστεί. Καθετί λειτουργικό ή μηχανικά. Μα είμαστε άνθρωποι, γλυκιά μου, τωρινοί, με τη γεύση του γλυκού, στο στόμα. Του κέικ που η όσφρηση απαιτεί δυναμικά. Εδώ. Τώρα. Στο παρόν. Ζωντανοί. Με σάρκα. Με ηλεκτρικές λειτουργίες, εσωτερικά. Μεταδίδοντας εντολές. Αναλύοντας αντιδράσεις. Ορίζοντας τις δικές μας, που είτε ενεργοποιούνται, είτε αποφεύγουν κάτι που ζητά λύση ή περνά ως ευκαιρία. Ευκαιρία; Με διακόπτεις. Ευκαιρία να πράξεις το κακό, παρά να συμμετέχεις, όπως και όταν. Κατάληξη στρεβλής διαπαιδαγώγησης: ξημερώματα, ανοίγεις το καλοριφέρ, κάνοντας φασαρία, που ακούει ο γείτονας, ακόμη και πίσω από διπλά τζάμια. Επιλογή. Να μη βλέπεις τη ζωή. Συνήθισες. Γιατί ήρθες σ εμένα; Ρωτάς.

25 25 Μήπως επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο; Όπως η μανία όσων θέλουν να σε καταστρέψουν και μόνιμα (χωρίς επιστροφή. Παράδειγμα οι μη ανεστημένοι). Είναι μια βραδιά αγάπης. Δυνατή αγάπη, και ηρεμία. Σαν ζεστό γλυκό, που λιώνει στα χέρια και στο στόμα. Βραδιά αγάπης και αποδοχής των ανθρώπων, που φαίνονται ήρεμοι. Σαν να έχουν όλα, συγχωρεθεί. Τα δάκρυα εκείνων που δεν αγκαλιάστηκαν ποτέ. Ή δεν έλαβαν ένα ευχαριστώ. Ή έστω ένα ισχνό δώρο. Μια χειραψία καλής θέλησης, ως συγνώμη. Επειδή τα λόγια είναι αέρας, για να γεμίζουν χαρτιά και βιβλία. Αναλύσεις. Αναφορές. Εξιστορήσεις. Ασφάλεια. Μακριά από ανθρώπους, που ως ανίκανοι γενικά, αδυνατούν να δουν, πότε τους δουλεύεις, και πότε απλά δίνεις τον εαυτό σου. Αφού ο χρόνος σε αποδέχεται και σ αγαπά. Όπως κάθε φυσικό σχήμα και ότι φτιάχνεται με τα χέρια επιμελώς. Με συνέπεια και σκέψη μακριά, αρκετά, από συνουσίες και ακαθαρσίες του νου. Απόψε στα νοσοκομεία, η αγάπη ρέει στους σωλήνες των διαδρόμων. Εκπνέει στα δωμάτια των ασθενών, φροντίδα και περίθαλψη, αληθινή. Κάτι από το αίσθημα αληθινού καθήκοντος, των καλογριών μοναχών, προς την ανθρώπινη ψυχή. Απόψε, κάθε μικρός, κάθε ενήλικας ασθενής, βλέπει τρυφερότητα στα μάτια όσων έχουν αναλάβει να κρατούν

26 26 παρέα, να είναι ο χρόνος κάτι αόριστο για κείνους. Τους υγιείς αγγέλους. Όχι επειδή πλησιάζουν τα Χριστούγεννα. Είναι μόνο μια γιορτή. Μια φιέστα. Είσαι τυχερή γλυκιά μου, που βρίσκεσαι εδώ, καλεσμένη καρδιά και νόηση, μια ημέρα αγάπης τόσο σπάνια πια, και κοινωνικά. - Πόσο χρόνο έχεις; Σε ρωτώ. - Για τι; Ανοίγεσαι προσεκτικά. (για να σε φλερτάρω) - Γιατί σε εκτίμησα, αποκρίνομαι. - Τόσο γρήγορα; - Αισθάνομαι ένα ανθρώπινο ενδιαφέρον. Κάτι ξέχωρο από τη παρούσα αγορά. - Τι εννοείς; (όλο ρωτάς, γλυκιά μου). - Όχι επιπόλαιο. Μου αρέσει η παρέα σου. Αυτό εννοώ. - Θα είναι σταθερή η επικοινωνία; - Αρκεί να υπάρχει μια γλυκιά πνοή. Ένα ενδιαφέρον, από σεβασμό, για τη ζωή. Σου αρέσει η μουσική; πλημμυρίζω τώρα έναν άλλο τομέα, συζήτησης. Χαμογελάς φυσικά όπως αναπνέεις. Όπως αναπαύεται κανείς, κάπου που αισθάνεται ασφάλεια. (Μήπως επειδή έχουν όλα, συγχωρεθεί; Ή από άγνοια για το βαθύτερο χαρακτήρα του άλλου;). - Ξέρεις, κομπιάζω. - Πες μου (γλυκιά μου. Φωνή). - Αναρωτιόμουν τελευταία αν απομυθοποιούμε ότι έχουμε ανάγκη, μιλώ. - Στην καθημερινότητα εννοείς. Κουνώ καταφατικά το κεφάλι. - Εκεί δεν σηκώνει επιπολαιότητες. (όλο εκεί στρέφεται η συζήτηση. Η γλυκιά μου, χτίζει, τούτη τη πυραμίδα της συζήτησης).

27 27 - Ναι, πρέπει να είμαστε αληθινοί, αποκρίνομαι. Όχι όπως μερικοί στην τηλεόραση, που τη μια, το παίζουν ευαίσθητοι, χαμηλώνοντας τους τόνους. Άλλες φορές πάλι, τις περισσότερες, προσπαθούν να μοιάσουν στην Όπρα. Η λεγόμενη διπροσωπία. (Αγαπώ κάθε τι, πάνω σου. Πως κάθεσαι. Ένας ζωντανός οργανισμός, που γεμίζει ένα μικρό χώρο. Ένα σημείο στον καναπέ. Με το έπιπλο να αποδέχεται τούτο το βάρος. Που είναι ψυχή, με προσωπικότητα, όπως όλα όσα αγαπάμε να θυμόμαστε). Ντρέπομαι να σε κοιτώ, (είναι τόση η χαρά μου). Αναπαύομαι όμως, έτσι. Παρομοίως όπως επιθυμώ να έχω ανάγκη να θαυμάζω το ηλιοβασίλεμα, που όμως το έχω δει, λιγότερο από δέκα φορές στο βίο μου. Αν θυμάσαι, αγαπημένη ψυχή, το έντονο της φύσης, τούτου του φαινομένου. - Έτσι να μου μιλάς παίρνεις το λόγο. - Χτες σκεφτόμουνα αγάπη μου, πως τα λόγια και η ποίηση, είναι όμορφα και αποδεκτά, ιδιαίτερα αν είναι χρωματισμένα με τρυφερότητα, μα η αγκαλιά ή να σου κρατώ τη παλάμη, είναι μια αίσθηση, πιο ζεστή. Που θυμάσαι, όταν είστε χώρια. Μόνο που δεν σέβονται όλοι, πως δεν θα ζήσουμε αιώνια. - Τι θέλεις να πεις; - Γίνομαι λίγο στρυφνός, τώρα, μα ποτέ δε μάσησα τα λόγια μου. Θέλω απλά να επαναλάβω, πως οι ζωηροί και επιπόλαιοι άνθρωποι, ποτέ δεν θα μοιάσουν ή θα διαβάσουν μια αξιόλογη και διαχρονική μορφή, που αρκετοί Έλληνες, ξεχώρισαν. Τούτη η άποψη, είναι αληθινή, κι όχι, πείσμα ή φραστικός πόλεμος, που είναι και ψυχοφθόρος. - Χωρίς λόγο ύπαρξης, μιλάς τώρα. - Χαμένος χρόνος, συμφωνώ. - Γι αυτό και πολεμά ο ένας τον άλλο.

28 28 - Ως ένδειξη ανωτερότητας; -προσπαθώ να σου αφήσω μια φράση στη γνώμη, ακόμα. - Κακή ένδειξη ελευθερίας θα έλεγα. Στρεβλή δημοκρατική έκφραση. Πίνεις μια ακόμη γουλιά, από τσάι, με μέλι. Το απολαμβάνεις. - Πως τα πέρασες όλες αυτές τις μέρες; Ρωτώ. - Κούραση (πολλές ημέρες, δουλειά). - Καταλαβαίνω. - Εσύ; Στρέφεσαι σ εμένα. - Προσπαθούσα να σε σκέπτομαι. - Γιατί προσπαθούσες; - Για να δεχτώ τη ζωή. - Τι σου έκανε; - Η ζωή; απορώ Τα μάτια σου χαμογελούν. Σαν να ναι ο δικηγόρος της ζωής, παρών. Μια ένδειξη προσέγγισης. - Όλοι έχουμε ανάγκη από τρυφερότητα μιλάς, πολύ γλυκά. Συγκινούμαι. Θέλω ν αγγίξω τη παλάμη σου, απαλά και τρυφερά, σα να σαι η σύντροφος που επέλεξες η ίδια, να ξύσεις περισσότερο, με προσοχή, όμως, την φθαρμένη επιφάνεια, του: ανοίγομαι. Με την ίδια αθωότητα που σε κοιτά ένα τρίχρονο παιδί. Με τα μεγάλα και λαμπερά του μάτια. Που δεν απαιτούν επεξήγηση. Ούτε οτιδήποτε άλλο, δημοκρατικό. Όπως τούτο το γραπτό που δεν στέκεται τεμπέλικα απέναντι σε ανθρώπους που ξεχωρίζουν, το γιατί. Που σέβονται. Αφήνουν.

29 29 Επειδή Δημοκρατία δεν σημαίνει να κυριαρχεί το θρασύ θάρρος. Η κατά μέτωπο, επίθεση, λόγω κυριαρχίας μιας άποψης ζωής. Ή επειδή, μας έθιξαν... Την καλοπέραση, μήπως; Θέλω όμως, γλυκιά μου οργανισμέ, να δίνω έμφυτα. Αυθόρμητα. Να δίνω σε μια κοινωνία που επικρατούν οι φελλοί και οι ατάλαντοι. Καλύτερα ακραίος, καρδιά μου, παρά επιπόλαιος. Δεν έχουμε ανάγκη, ο ένας τον άλλο; - Μετανιώνεις ποτέ, για κάτι; Εμβαθύνεις στη συζήτηση. - Θέλω να μετανιώσω όσον αφορά σε δικούς μου ανθρώπους. Θα ήταν όμως, μια ακόμη αγορά εφημερίδας, αγγελιών. Όπου χιλιάδες άνθρωποι, στοιβάζονται, ψάχνοντας ο καθένας ότι απαιτεί. Απλά στοιβάζονται, όμως. Σαν απρόσωπο φάντασμα της όπερας. Ξέρεις τον χαρακτήρα. Σε παρατηρώ που συγκαταβαίνεις. - Δεν μπορούμε όμως να περιμένουμε την αντίδραση, πάντα, όπου επιθυμούμε. - Δεν είμαι τόσο ακραίος, χαμογελώ. Ούτε και καλλιεργώ δύναμη (μετριάζω τι εξηγώ, μες την τελευταία φράση). - Είχες θάρρος όμως, να με πλησιάσεις. - Ναι, στην αρχή. - Έτσι λοιπόν; -σου ξεφεύγει ένα παράπονο; - Θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντι σου. Η φωνή σου, μου αρέσει πιο πολύ. Η φωνή, «του νοιάζομαι», που αντικαθιστά το άγγιγμα, ή φέρνει κοντά, το άλλο πρόσωπο, όταν επικοινωνείτε τηλεφωνικά. - Δεν σου αρέσω; -εκπλήσσεσαι. - Εκείνη η ζεστασιά που γέννησες σ εμένα, την πρώτη φορά, δύσκολα τη συγκρατώ (επειδή δεν σε έβλεπα συχνά όπως το είχα ανάγκη). Τη διατηρώ, πιότερο τούτη την ημέρα αγάπης. Μα λέω ευχαριστώ στο χρόνο που ξεδιαλύνει, αραιώνει, την ομίχλη της αντίστασης. - Ως προς την απόρριψη; Με διακόπτεις.

30 30 - Περίπου, κομπιάζω. - Εσύ δεν με απορρίπτεις τώρα; Υψώνεις λίγο τη φωνή. - Αν σε απέρριπτα, θα είχα φύγει μακριά. Και δεν θα έγραφα, τούτο εδώ. Απλά θα έβλεπες παγετώνα στο κενό μου. - Δεν θα ήμουν εκεί, να το δω. - Θα το καταλάβαινες, όμως. - Τι θέλεις από μένα; -δειλιάζεις τώρα, να με αγγίξεις. - Λίγη υπομονή τα μάτια μου, μόλις, κοκκινίζουν. - Αν αγαπά κανείς, πρέπει να ναι, πολύ. Δεν αποκρίνομαι. Βρίσκομαι εδώ; Θέλω να τα ξαναπούμε. Είναι εφικτό;

31 31 Θ έλω να σε ξαναδώ. Γιατί μου το στερείς αυτό; (Φτιάχνει τα μαλλιά της στο πλάι, σκύβει λίγο το κεφάλι, και χαμογελά). Θέλω να ρθεις κύριε ποιητή, εδώ, ανάμεσα στα εποχιακά, Χριστουγεννιάτικα είδη, που πωλούνται σ ετούτο το μαγαζί. Με τις κάρτες, γεμάτες ευχές, που σπάνια μεταδίδονται, απλά γιατί ελάχιστοι, ψωνίζουν. Κλείνω με σάλιο, το φάκελο, κι έπειτα, αν η ευχή είναι από καρδιάς, ο νους είναι ευχαριστημένος. Θα ρθείς; Σε περιμένω. Δεν εννοώ τι συμβαίνει. Κι είναι τόσο ίδια, όλα, σε κάθε ωράριο. Η ορθοστασία με τσακίζει. Αλήθεια κατάλαβες ότι είμαι γλυκιά; Ένα μικρό όνειρο, να διαβαίνει η μέρα, οι ώρες, τα λεπτά. Σ ετούτο το ρημάδι που ονομάζεται δουλειά. Όλα αυτά τα στολίδια, χωρίς πνοή. Χωρίς να φύγουν από δω. Να κλείνονται σε ζεστές, ανθρώπινες παλάμες, με αληθινές ζωές, σε μόνιμη κατάσταση. Σταθερή. Γιατί κι εγώ να μην είμαι ευτυχισμένη, όπως ευχήθηκες. Χωρίς να με ξέρεις καν. Μόνο από την αύρα. Αυτό το λίγο, που με κρατά και αισθάνομαι άνετα. Άραγε, τι σκέπτονται οι άντρες όταν κοιτούν μια γυναίκα. Σ αρέσω πραγματικά; (τα μαλλιά της είναι μακριά και όμορφα. Η φωνή γλυκιά, αν και λιγότερο, όταν μιλά δυνατά, στη συνάδελφο, στο ταμείο. Να συνεννοούνται -εξηγείται). Θυμήθηκα που ξύπνησα ξανά, μόνη, το πρωί.

32 32 Κάθισα λίγα δευτερόλεπτα στην άκρη του κρεβατιού, με τις πατούσες σαν μπαλαρίνα, στον αέρα. Λες και πετούσα, ψάχνοντας τα κύματα που εκπέμπει το δικό μου ταίρι. Έπειτα κοίταξα τις παλάμες μου, μα δεν με είδα να κρατώ, κάτι σημαντικό εκτός από τον βίο μου. Σαφώς επειδή, μόνο επειδή ένα δικό σου πρόσωπο, απέναντι σου, γίνεται ο φάρος, το φως μες την ομίχλη της καθημερινότητας. Το μικρό όνειρο. Η επικοινωνία που επιθυμείς να είναι τακτική. Στην θέση που σε περιμένω, ποιητή μου, άνθρωπε. Να έρχεσαι, να λες μια κουβέντα όχι τόσο γρήγορα. Σε προειδοποιώ όμως. Θα είμαι προσεκτική. Θα είμαι, είμαι δηλαδή, το αντίθετο σου φύλο, μόνο. Άνθρωπος είμαι. Έχω ψυχή. Αξίζω περισσότερα, για να μ έχεις να περιμένω. Στο ρολόι που ρυθμίζεις, να ξυπνάς στην ώρα σου. Καταλήγοντας στον ουρανοξύστη της Κοινωνίας. Με όλες αυτές τις επίπονες σκάλες, επειδή από ψηλά, η θέα είναι πιο όμορφη. Τ αστέρια, το ηλιοβασίλεμα. Ακόμη και η πόλη. Που σπάνια στεκόμαστε, να δούμε όλα αυτά ή να χαρούμε. Μα δεν μπορείς κάθε μέρα να ανεβαίνεις όλα αυτά τα σκαλιά. Της ευτυχίας (αν με συλλογίζεσαι). Άραγε γράφεις τώρα; Έχεις ξυπνήσει; Εργάζεσαι; Ποιητή μου. Άνθρωπε πάνω απ όλα. Πάλι ξύπνησα σήμερα. Επειδή έπρεπε. Είμαι εδώ. Ανάμεσα στα άψυχα στολίδια. Με τις γιορτές να πλησιάζουν. Ποιον θα κεράσω, πίσω, στο σπίτι, ένα γλυκό; Που είσαι να με βοηθήσεις με τα δικά μου στολίδια. Τη δική μου ψυχή. Το μικρό όνειρο που αρκετοί αρνιούνται και κατακρίνουν, (Έχει αφαιρεθεί, η νέα, ετούτη. Άραγε). Ύστερα θα ρθεις να με βρεις. Φορώντας λευκά. Η καπαρντίνα μοιάζει με τον χιτώνα των ιπποτών, όσο είμαστε ικανοί να ονειρευόμαστε. Μες το όνειρο που

33 33 θεμελιώνουμε και μπορούμε. Όπως η ατμόσφαιρα μιας θεατρικής παράστασης, που σε χαρίζει σε άλλους κόσμους. Ακόμη και σε τοπία, σα να μετατέθηκες σε άλλη χώρα. Σε τόπο που σε κάλεσε ο χρόνος. Μια σύμπτωση ίσως. Το μικρό όνειρο που φροντίζεις, πασπαλισμένο με ρεαλισμό. Επειδή είμαι εκείνη που είδες. Τωρινό παρόν. Εργασία. Αναγκαστικά ή από συνήθειο. Να κινείσαι μες τον κόσμο, μήπως βρεις αυτό το ένα πρόσωπο που από κοινού, αποδέχτηκε την ανθρώπινη αξία. Απλά, ρεαλιστικά μα πασπαλισμένα (χαμογελά ξανά), για πάντα, με δόσεις ρομαντισμού και μικρών ονείρων, σε όσα θα ζήσουμε. Συντροφικά με το πρόσωπο που επικρατεί στο τώρα. Ορίζοντας το ίδιο, ακέραια, τις αξίες ως θέλω, χωρίς να ναι προϊόν, λίγα δευτερόλεπτα, κάνοντας ζάπιγκ. Ιδιαίτερα, αργά το βράδυ, που στα μισοσκότεινα, οι άνθρωποι αισθάνονται τόσο απελευθερωμένοι, πιστεύοντας πως τα πάντα είναι εύκολα. Εφικτά. Επιπόλαια δηλαδή. Αλήθεια, εσύ τι πιστεύεις πως θα συμβεί. Αν αποφασίσεις να ρθείς, να σε δω. Τα μάτια, το βλέμμα, δίχως τα γυαλιά ηλίου σε κλειστό χώρο. Αλήθεια, για ποιο λόγο; Η συνάδελφος θα με ξυπνήσει ξανά. Είναι ψυχοφθόρο να δουλεύει κανείς, πολλές ημέρες, συνέχεια. Τι όρεξη, με τι όρεξη, να σκέπτεσαι κάτι άλλο, Τώρα που επιστρέφω με αργό βήμα, έχοντας επιτέλους, σχολάσει. Ψωνίζοντας λίγο πρόχειρο φαγητό. Αν θα βρω όρεξη να διαβάσω λίγα ακόμη ποιήματα, που όμως δεν αντικαθιστούν τη φωνή. Τη χροιά. Τα σκαμπανεβάσματα της. Όταν τα μάτια δεν μιλούν, επειδή απορροφάσαι. Άραγε είμαι η γλυκιά, στα γραπτά. Είμαι, γλυκιά; Πρέπει να διαβάσω, παρακάτω; Άνθρωπος είμαι, κι έχω αμφιβολίες.

34 34 Το πρόσωπο του καθενός, είναι απλά εκείνο που του ταιριάζει. Ότι μας κάνει μοναδικούς.

35 35 Μ οναδικούς, ναι, γλυκιά μου, αποκαμωμένη, ψυχή. Τι πρέπει να περιμένω από τη ζωή. μαζί σου. Ο βίος, μαζί σου. Η παρέα σου είναι, πρέπει να είναι, ο βίος; Οι ημέρες και τα διαστήματα χρόνου, που διάβηκαν, σα νερό, κατηφορικά, με ρεύμα δυνατό, φορές, στο ποτάμι που ονομάζεται ζωή. όπως την αντιλαμβάνεται ο καθένας. Αν εννοείς πως το άλλο πρόσωπο δικαιούται να χει σκέψεις. Αν το δέχεσαι όπως είναι ή απομυθοποιείς ένα παρουσιαστικό, που μόνο η γλυκιά φωνή, της, συγκρατεί τα κομμάτια σαν οστό- της αρχικής εντύπωσης. Ο χρόνος που σου αφιερώνω. Σα να ναι σημάδι. Το μόνιμο το μελλοντικό στο τώρα, εκεί και όπου βρίσκεσαι. Σίγουρα κοιμάσαι. (Έχω τσακίσει το βιολογικό μου ρολόι. Ξημερώματα. Ακόμη ξύπνιος). Δίχως χρήματα. Δίχως σκοπό ή στόχο, στο δάσος της ζωής. Που άλλοι φυτεύουν τις εμπειρίες τους. Άλλοι ξεριζώνουν ανθρώπους, για πάντα εννοείται. Μερικοί κλαδεύουν τις ικανότητες των διπλανών τους ή των προσωπικών τους δυνατοτήτων. Μες τη φύση. Με ήχους πουλιών και μικρών πλασμάτων για συντροφιά ή προς αποδοχή του ανθρώπινου είδους. Όλα όσα θέλω να σου πω, ξέχωρα από ποίηση, που έτσι κι αλλιώς είναι παλιά, ξεχασμένα όχι ξινά- σταφύλια. Τόσα που μόνο ένα ζευγάρι κάνει το χρόνο ν ανησυχεί, μη μπορώντας πλέον, να στενοχωρεί έν ακόμη πρόσωπο. Θνητό. Στεγνό δηλαδή από αγάπη. Σίγουρα.

36 36 Μπορώ να σου μιλήσω; Μπορώ να έρθω; Η πίστη σε κάτι μικρό. Εκείνος ο ονειροπόλος, που υπήρξε κάποτε, παιδί, έστω κι αν οι αναμνήσεις του τείνουν να ξεφτίσουν. Η πίστη, ότι σε μικρά, οικογενειακής φύσεως, πράγματα, κατοικεί η ευτυχία. Όχι ως φάντασμα, μα με υγιή μυελό. Προσέχοντας από πολύ νωρίς, την υγεία, Σαν πρόταση που δεν ολοκληρώνεται, η ζωή, μ εμάς απλά να προβλέπουμε, κάτι, τέλος πάντων. Προσφέροντας ότι θεωρούμε οι ίδιοι, όμορφο, αρκεί να το προσέχουμε, ποτίζοντας το, σαν θερμό αποχαιρετιστήριο πάρτυ ή ημερολόγιο που γράφτηκε με αγάπη και διάθεση αληθινής εξιστόρησης. Με συναισθήματα, κεφαλαίων ζωής μόνο. Αφού ούτως ή άλλως, ο καθένας βιώνει το τώρα, τη στιγμή που συμβαίνει. Με φύλλα μαργαρίτας σκορπισμένα από δω κι από κει. Θετικές ή αρνητικές απαντήσεις. Με θέλει. Μ αγαπά δε μ αγαπά. Κυριαρχεί ειλικρίνεια. Ως κάτι μόνιμο. Όπως οι πίνακες στα μουσεία. Η στιγμή που καταγράφεται. Η έμπνευση. Το όμορφο τώρα, με τη σκέψη ενός άλλου προσώπου ή απλά παραδομένος στην θεά έμπνευση. Γευματίζοντας μαζί της, με αληθινά φαγητά. Ζεστά. Τωρινά. Θελκτικά και απλά, εξίσου. Ανησυχώντας, σαν νότες τραγουδιού, που γρήγορα ολοκληρώνουν το κομμάτι: να έχω, έμπνευση. Όπως είμαι. Χωρίς να ντροπιάζεται η θύμηση, από πληγές. Δίχως το σεβασμό που έπρεπε, την εποχή που όλοι μας μεγαλώναμε. Δοσμένοι στο ρόλο του, ο καθένας. Η ζωή είναι σπίτια σφουγγαρισμένα αν κατοικούνται. Μελωδία στο πιάνο -όταν σε σκέπτομαι. Τρυφερότητα, στην όψη ενός λευκού τριαντάφυλλου, που ομοιάζει με ότι φορώ, πλησιάζοντας σε, εκεί όπου εργάζεσαι.

37 37 Τρυφερός, αγαπούλα μου. Γλυκιά μου πηγή, ζωής και φροντίδας. Καρδιά μου εσύ. Δάκρυα και αγάπη εσωτερική. Όσα σου δίνω, χωρίς ανταλλάγματα. Μία μικρή εύνοια συζήτησης, προεπιλέγω, μόνο. Ή προλογίζω, ως αντικατάσταση όσων μας έχουν πληγώσει. Πότε θα ρθεις αγαπούλα, να σε δω, να μου χαμογελάσεις; Σε ένα άλλο σπίτι, όπου θα είναι δικό μου ή μισθωμένο. Αρκεί, ότι υπάρχει εκεί μέσα, να ναι προϊόν, κόπου μου (ναι, καλά το κατάλαβες. Δεν είμαι τεμπέλης). Εκτός κι αν οι συγγραφείς είναι. χαμογελώ. Πότε, σαν παιδί της φύσης, νοητικά, θα ολοκληρωθώ; Μόνο να γράφω, ξέρω, γι αυτό μη μου ζητάς περισσότερα. Η ζωή σε απογοητεύει, για να πάψουμε να έχουμε χιούμορ. Ή να αποζητούμε την πνευματική επαφή, η οποία γεννά σκέψεις γόνιμες. Σκέψεις που ενώνουν δυο ψυχές. Σε μια κοινή πορεία ζωής, έστω και φιλικά. Ή να πεις στον άλλο, με λόγια, πως δεν σου λέει, τίποτα. Ο φόβος της απόρριψης, εντελώς όμως, που είναι, το πιο δυσάρεστο που ενδέχεται να προκύψει; Ξυπνώ, ξανά τα ξημερώματα. Μες τη προσπάθεια να κρατήσω ζεστή, τούτη τη τρυφερότητα, και πίστεψε με, σου μιλώ ειλικρινά, αγωνιώ, αν παίζω το παιχνίδι της μοίρας, που με οδηγεί κοντά σου ή απλά, η επικοινωνία μας ήταν μια σπίθα που κράτησε λίγο. Ωσότου η συνείδηση ανάψει το δικό της φάρο, μιλώντας μου, καθοδηγώντας με στην τιμιότητα, απέναντι σου. Δεν ξέρω, γιατί αισθάνομαι έτσι. Ξανά προφανώς, από έλλειψη εμπειριών, με γυναίκες. Όπως κατέληξα. Αν σημαίνει τιμιότητα να μένεις μόνος, είτε από φόβο προς τις γυναίκες, είτε λόγω έλλειψης κοινωνικότητας. Είτε επειδή φοβάσαι τη δέσμευση και ότι συνοδεύει αυτό. Μόνος, λόγω έλλειψης επικοινωνίας. Ή κινήτρου, πλαϊνά με το σημείο που

38 38 στέκεται η μαμά ελπίδα. Ένα δωμάτιο φωτισμένο, με διακριτικό φως. Φως προερχόμενο, δυνατότερο, από τη φύση, παρά από λαμπτήρα. Μήπως είναι το δικό σου φως, αυτό; Θέλω να είμαι αληθινός απέναντι σου, και όχι να συνάψω μαζί σου, σχέση μες σ ένα θολό δωμάτιο, όπου κανονικά, κανείς δεν θέλει μα και βαριέται, να εισέρχεται. Δωμάτιο τούτη τη φορά δίχως προστατευτικούς τοίχους. Που είναι και το πιο τραγικό; Παρά η απόρριψη; Δεν ξέρω τι φοβόμαστε, τι θα απορρίψουν, σ εμάς. Στον καθένα μας. Όσων τουλάχιστον το πρόσωπο δεν έχει ακμή, έστω κι αν είναι μόνοι, κρατώντας τα μάτια, καθαρά, μες τη διαίσθηση του προσώπου που συντελεί σ ετούτο το γραπτό, ενεργοποιημένη (συ είσαι). Προσπαθώ απλά, να σου εξηγήσω, όχι ως μορφή αλληλογραφίας, μα άμεσα, τι αντιμετωπίζω, όταν κοιτώ εσένα, παρά οποιαδήποτε γυναίκα, που δεν θα εκτιμούσε άλλωστε τη νόηση μου. Τούτο είναι το κλειδί το κατάλληλο. Η εκτίμηση. Η προσωπική, για το: δεν με κατατρέχει τίποτα. Όλα είναι καθαρά, μες το νου, σε προέκταση συγχρόνως, μιας ειλικρινούς διάθεσης, για κάθε επαφή, ειδικά μαζί σου: να ναι ξεκάθαρη, σα δροσερό νερό, ψηλά στα βουνά. Καθαρό. Χωρίς ύπαρξη απολογίας. Ζώντας σε μια Κοινωνία, όπου οι άνθρωποι δεν απολογούνται πλέον, για τη μη χειραγώγηση των συναισθημάτων τους, κι ας χρησιμοποιούν ένα άλλο πρόσωπο, χτυπώντας τον καρκίνο της μοναξιάς. Κοιτώ το μελάνι στο στυλό, που λιγοστεύει, όπως και η υπομονή της ελπίδας, απέναντι μου. Ή η δική σου πρόθεση, να καλλιεργήσεις, να ψάξεις τούτο το άμεσο κάλεσμα, της

39 39 μοίρας ή της φιλίας. Πασπαλισμένη με συμπαράσταση και καρτερία, δική σου. Που θα καταλήξει αυτό. Αν θα ρθω σ εσένα, ως λευκός ιππότης ή απλά ως άνθρωπος, φιλικά (μόνο που δεν έχω ανάγκη ένα φιλικό δέσιμο, μα ένα μόνιμο, πολύχρονο, δέσιμο). Και αυτό που με κρατάει σ εσένα, για μένα, δεν είσαι απλά ο μαγνήτης που παράγει ενέργεια όπως στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια στα φράγματα- όσο ρέεις επάνω, πίεση. Το ψεύτικο, ποτέ, δεν ευδοκίμησε. (Βέβαια υπάρχουν και οι υποκριτές ή αλλιώς, οι καλοί.. ηθοποιοί). Επιθυμώ απλά, μια επικοινωνία. Ή γεύομαι και παρασύρομαι, στο πεδίο επιρροής της μάζας του πλανήτη ζωή. Του: υπάρχω, όπως και όταν, λειτουργώντας ενστικτωδώς, με τρίμματα ονείρου. Εξακολουθώντας το πρόσωπο του καθενός, να γερνά, που είναι κι η όψη που ενημερώνει, για την ηλικία μας. Μακάρι να ήταν έτσι, επίσης, η επικοινωνία Η απλή ματιά, ενός ανθρώπου, προς άλλο, άνθρωπο, μόνο που δεν συμβαίνει αν και θα πρεπε- μεταξύ των δύο φύλων. Προφανώς λόγω πονηριάς, στο ντύσιμο και το βλέμμα. Ιδιαίτερα στο ύφος και σε ότι υποβόσκει. Σίγουρα όχι, σταθερό. Πού θέλω να καταλήξω; Τι βλέπω, όταν κοιτώ εσένα. Εννοείται από κοντά, επειδή η μνήμη μου δεν μου παρουσιάζει καθαρά, την όψη του προσώπου σου. Προσπαθώ να σε δω στο νου μου. Προσπαθώ να παραμερίσω τα δικά μου πρότυπα, που δεν ακολουθούν όμως τα εσφαλμένα ωραιοπαθή. Οπότε σε σέβομαι ακόμη. Η γυναίκα πρέπει να είναι γυναίκα. Να χει αυτοσεβασμό. Με ένα χαμόγελο, αποζημιώνομαι. Αναρωτιέμαι αν είναι το δικό σου. Η γλυκύτητα της φωνής σου. Η παρουσία σου, σ ετούτο το βιβλίο.

40 40 Ότι υφίστανται άνθρωποι, εδώ μέσα, αμόλυντοι από εφήμερα ένστικτα, μακριά από τη δυσωδία της ψευτιάς. Γιατί όμως εξακολουθώ, ν ανησυχώ για σένα; Γιατί θέλω να είσαι ευτυχισμένη; Πιθανόν επειδή έχω ανάγκη άλλη μια φορά- να το λέω αυτό. Έχω ανάγκη ν ανησυχώ, να είναι οι γυναίκες, ευτυχισμένες. Αναρωτιέμαι ακόμη, για σένα. Τι περιμένεις εσύ, από όλο ετούτο. Αν απορείς, πού θα καταλήξει, Παρόμοιες ώρες που μιλάμε ειλικρινά. Πρώτα σ εμάς τους ίδιους. Δίχως ανάγκη κριτικής ή φθόνου, προς οποιονδήποτε. Ή διάθεση να κοροϊδέψεις, ειδικότερα, τα συναισθήματα, μιας φύσης, που απλά ήρθε, ακριβώς στο παρόν, με την επιθυμία της ασφάλειας και της ηρεμίας. Άραγε, εσένα γλυκιά μου, πως θέλεις να σε φλερτάρουν; Με την εύνοια της απλότητας. Με ρεαλιστική σαντιγί, που πάντοτε αποδεικνύεται θρεπτική και ωφέλιμη, φυσικά, δίχως φανφάρες. (ακόμη θυμάμαι ένα φιλί, στο μάγουλο, που δέχτηκα σ ένα πρόσφατο όνειρο μου, από μια γυναίκα). Μήπως ήσουν εσύ; (το δικό σου ευχαριστώ για την κίνηση μου, να σου προσφέρω λίγα ποιήματα μου). Εξίσου με τη διάθεση να απομυθοποιήσω τελικά, το παρουσιαστικό της γυναίκας, το τρυφερό, που έχω ανάγκη. Ορίζοντας τη γυναίκα ως άνθρωπο. Να έχεις όρεξη να μιλάς, μ έναν άνθρωπο. Με ανθρώπινη αγάπη, που είναι άφταστο, για πολλούς, όσον αφορά τα δύο φύλα. Αυτοί οι άνθρωποι που κοροϊδεύουν, μόνο για την επιβεβαίωση, σίγουρα είναι ανίκανοι να εκτιμήσουν, ανθρώπινα, με απλό βλέμμα, συμπονώντας μια γιαγιά, που έλαβε σύνταξη με πλαστά Ευρώ.

41 41 Η ζωή οφείλει να είναι απλή. Σαν κερί για το λαό, σε ορθόδοξη εκκλησία. Όπως το δίκαιο της ξεκούρασης, μετά από αφοσιωμένο κόπο. Αν είναι υπερβολικό, να το περιμένεις. Όπως να σέβονται οι γείτονες, εμένα και τους γύρω. Να μην ακούω τον καυστήρα τους, όλη νύχτα (έστω κι αν κάνει κρύο φορές ανάβουν το καλοριφέρ, μέρα νύχτα. Άραγε, συλλογιέμαι, τότε, μήπως είναι τόσο πλούσιοι. Τόσο απαθείς. Τόσο φιλάρεσκοι; Μάλλον γι αυτό δεν έχουν κάνει παιδί ακόμη). Προσπαθώ ακόμη να δω τι θα κάνω, γενικά. Διστάζω απέναντι σου (η συνείδηση με σταματά;). Τότε τι ήταν η πράξη μου, να σου προσφέρω ποιήματα μου; Δεν σε είχα δει, καλά, παρά μόνο την αύρα σου, την ζεστή; Ζαλισμένος ακόμη από το ιδανικό, που εν τέλει, στο πρόσωπο, δεν το βρίσκεις. Έχουν λοιπόν, τόση σημασία, τα συναισθήματα; Περιμένω τη δική σου συνεισφορά. Γλυκά και ανθρώπινα, όπως η όψη πολύ μικρών παιδιών.

42 42 Προς το παρόν Κρατώ τη γλυκιά σου όψη, ομιλία, και συστολή, έπειτα από τη σημερινή μου επίσκεψη, στον τόπο εργασίας σου. Γλυκιά μου, νομίζω ότι σ ερωτεύομαι. Αποκτώντας, τούτα τα Χριστούγεννα, μια πιο απαλή υφή, η οποία μαλακώνει την καρδιά. Πιστεύεις καρδιά μου, πως θέλω να μιλώ όμορφα, σ όλο τον κόσμο; Μην κουράζεσαι, αγάπη. Σε φιλώ στο μάγουλο, απαλά, με τις πιο ζεστές μου ευχές, για το μεγαλύτερο κίνητρο που μου έδωσε η ζωή. Στο να εργαστώ, εννοώ. Κάνω ησυχία, καρδιά μου. Σκύβω το κεφάλι, ενώνοντας ξανά τα κομμάτια του πάζλ, του προσώπου σου. Επειδή αγάπη μου, μόνο τα όνειρα έχουμε, και τη φαντασία που χτίζει πύργους στην άμμο ή εκείνη την απίστευτη, γιγάντια φάτνη από άμμο, αν το είδες στις ειδήσεις. Μόνο που η ζωή, αγαπούλα, είναι και πικρή. Όπως η εικόνα που συνάντησα το μεσημέρι στη στάση του λεωφορείου, αφότου σε συνάντησα: Έναν ναρκομανή, που ενώ ήταν, φαίνεται, καθισμένος στο παγκάκι της στάσης, πλέον πολύ αργά, κατρακυλούσε προς τα εμπρός. Με τα χέρια του, προς τα πίσω, σαν γάντζοι. Να επιχειρεί να κρατηθεί. Μα όλο λύγιζε τα γόνατα, με το πρόσωπο ολοένα σκυφτά. Ολοένα προσπαθώντας να εννοήσει μες τον δικό του κόσμο πλέον, πως και τι. Που πατά. Που η νόηση του, του εξηγεί όλα τα αυτονόητα σε εμάς τους υπόλοιπους ελάχιστους, που τον κοιτούσαμε στην στάση. Κρίνοντας τον αφότου, μια στιγμή, σηκώθηκε όρθιος, φεύγοντας μακριά, με σπασμένες κινήσεις, ανάμεσα στα αυτοκίνητα ευτυχώς εκείνη τη στιγμή ήταν κόκκινο το φανάρι. Είχα σκεφτεί να τον βοηθήσω να καθίσει ξανά, στο παγκάκι, μα φοβόμουν ότι θα λερώσω τα χέρια, ακόμη και τα καλά μου ρούχα (συγνώμη γι αυτό).

43 43 Όλη ετούτη η κοσμοπλημμύρα, μεσημεριάτικα, στα μαγαζιά, κι ύστερα μιλάμε για ακρίβεια και χαμηλούς μισθούς. Ή τρέχουν, με τον δέκατο τρίτο μισθό, στην τσέπη, να βγάλουν το άχτι ολόκληρης της χρονιάς ή ακόμη και όλου του βίου. Αν είναι δυνατόν ένα υλικό αγαθό ν αντικαταστήσει την αγάπη, τη συντροφιά. Τη συγχώρεση. Τη συντροφικότητα. Μόνο να περιμένω, λοιπόν, μπορώ. Να σ ακούσω. Κι ίσως συλλογιστούμε μαζί, το φετινό δέντρο, καθένας στο σπίτι του. Επικοινωνώντας τηλεφωνικά. Μια γλυκιά και όμορφη συνομιλία. Τι λες; Όπου να ναι Χριστούγεννα. Στο δρόμο, όλοι φαίνονται όμορφοι. Λόγω γιορτών, φαίνεται. Φορές, σπάνιες εννοείται, σκέφτεσαι ότι οι γονείς σου υπήρξαν νέοι. Όμορφοι στο πρόσωπο. Θυμάσαι βέβαια λίγο, τις παλιές τους ασπρόμαυρες φωτογραφίες, μα τις ξεχνάς, επειδή όπως τα νεαρά πουλιά, τα σπρώχνει ο γονιός, στην άκρη της φωλιάς, έτσι κι εμείς (αν είμαστε τόσο τυχεροί, να μας νοιάζονται), πρέπει να πετάξουμε. Δικαιολογημένα λοιπόν, ξεχνάμε. Τι πέρασαν εκείνοι. Πόσο η τριβή της ζωής, κατέβαλε εκείνη την ομορφιά. Τα νιάτα. Λίγο αχαριστία εκ μέρους των παιδιών, μου φαίνεται τούτο. Να μην σκεπτόμαστε ότι κι εκείνοι, υπήρξαν νέοι. Όπως τώρα, γλυκιά μου, κουρασμένη, γυναίκα. Που προσπαθούμε να έρθουμε κοντά, μέσα στο γήινο κλίμα-κτίσμα που έχουν οργανώσει οι άνθρωποι. Χάρη στο οποίο βρίσκει κανείς, εργασία (πιθανόν με μια επιπρόσθετη, μικρή, ειλικρινή, προσευχή, μια φορά στο τόσο). Μια τρυφερή

44 44 σκέψη, σε όλους τους μοναχικούς και τα ορφανά της γης, που δεν έχουν το αίμα τους, πια, κοντά. Να γεννά όπως παλιά: τα τείχη τα προστατευτικά. Το γλυκό φιλί για καληνύχτα και η πίστη ότι όλα βαίνουν καλώς (όχι όταν σε ζει ο άλλος), μα ενόσω συμπαραστέκεται. Νοητικά; Ρωτάς. Δεν ξέρω αν βοηθά η τηλεπάθεια. Απλά είναι τόσο γρήγοροι οι ρυθμοί, που δεν στεκόμαστε να κοιτάξουμε τα πρόσωπα. Τη νόηση, πίσω από τις κόρες των οφθαλμών. Όπου παίζονται, πικρές και όμορφες αναμνήσεις. Στη χαρά και τη στέρηση. Στα λάθη και τις ειλικρινείς διαθέσεις. Τα δάκρυα και τα τρανταχτά γέλια. Τα δώρα από το υστέρημα. Η τύχη, όταν μας χτυπά την πόρτα. Το πρόσωπο σου, κι η αγάπη, μαζί, που εγκωμιάζεται. Σου χτυπώ την πόρτα, της ψυχής, Περιμένω να μου ανοίξεις. Ως κινητήρια δύναμη, τώρα και για πάντα (σαν όμορφο ιρλανδέζικο ορχηστικό). Όχι επειδή είναι Χριστούγεννα, και όλοι στο μέτρο του δυνατού- αισθανόμαστε μοναδικοί. Όπως τα τραγούδια που αγαπάμε, Συντροφιά, όσο λείπουμε μακριά ο ένας απ τον άλλο. Πάντοτε αγαπούσα τη μουσική. Θα μ αφήσεις, εσένα; Παρομοίως όπως τα πόδια μου λύνονται, κάθε φορά που σε συναντώ. Ακόμη θυμάμαι το πρόσωπο σου. Λίγο με μπέρδεψες σήμερα, που έβαψες τα μαλλιά σου, ή τ άφησες στο φυσικό τους χρώμα; Από ξανθό σε καστανό. Μ αρέσεις πιο πολύ έτσι. Καρδιά μου. Όπως λέει εκείνο το πανέμορφο τραγούδι των Fleetwood mac Land slide, αισθάνομαι ασφαλής, γλυκιά μου δύναμη, μόνο γύρω από σένα.

κοντά του, κι εκείνη με πόδια που έτρεμαν από το τρακ και την καρδιά της να φτερουγίζει μες στο στήθος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα.

κοντά του, κι εκείνη με πόδια που έτρεμαν από το τρακ και την καρδιά της να φτερουγίζει μες στο στήθος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα. Απόσπασμα από το βιβλίο «Η πεταλούδα της Νύχτας» της Ειρήνης Φραγκάκη που ευγενικά παραχώρησε η συγγραφέας αλλά και ο εκδοτικός οίκος ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για τους αναγνώστες του δικτυακού τόπου τοβιβλίο.net

Διαβάστε περισσότερα

Μικρός Ευεργετινός. Μεταφρασμένος στη Δημοτική

Μικρός Ευεργετινός. Μεταφρασμένος στη Δημοτική Μικρός Ευεργετινός Μεταφρασμένος στη Δημοτική ΚΟΖΑΝΗ Μάρτιος 2006 2 ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ Κανείς ποτέ δεν πρέπει ν απελπίζεται... 5 Του αββά Μάρκου...5 Του αββά Ησαΐα...5 Του αγίου Εφραίμ... 6 Από το βίο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΤΟΣ 16ο ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 88 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2006

ΕΤΟΣ 16ο ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 88 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2006 ΕΤΟΣ 16ο ΑΡΙΘ. ΦΥΛΛΟΥ 88 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ-ΜΑΡΤΙΟΣ 2006 ΤΑ ΟΜΟΡΦΑ ΧΩΡΙΑ ΟΜΟΡΦΑ ΕΡΗΜΩΝΟΥΝ Ένας επισκέπτης του χωριού μας, ήρθε στο χωριό αφού πέρασαν δύο χρόνια. Όταν μας βρήκε και αρχίσαμε την κουβέντα, μας είπε

Διαβάστε περισσότερα

ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΣΙΛΕΡ. ποιήματα

ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΣΙΛΕΡ. ποιήματα http://hallofpeople.com/gr/ ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΣΙΛΕΡ ποιήματα Το δαχτυλίδι του Πολυκράτη Στο ξώστεγο στεκόταν του σπιτιού του και τη Σάμο, που τύραννός της ήταν, την κοίταε με καμάρι και χαρά. «Όλα όσα βλέπεις,

Διαβάστε περισσότερα

Στις κόρες µου Χριστίνα και Θάλεια

Στις κόρες µου Χριστίνα και Θάλεια Στις κόρες µου Χριστίνα και Θάλεια Σ το πα και σ το ξαναλέω, στο γιαλό µην κατεβείς, στο γιαλό κάνει φουρτούνα και σε πάρει και χαθείς. ηµώδες Πρόλογος Μ Ε ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ προς το νοτιά, στάθηκε πάνω

Διαβάστε περισσότερα

ο σούρουπο είχε απλώσει το σκοτεινό υφάδι του, κεντημένο με περισσή στοργή από τη μητέρα του, τη μαρμαρυγή. Τιτιβίσματα πτηνών ορμούσαν μες στην

ο σούρουπο είχε απλώσει το σκοτεινό υφάδι του, κεντημένο με περισσή στοργή από τη μητέρα του, τη μαρμαρυγή. Τιτιβίσματα πτηνών ορμούσαν μες στην Πρόλογος Εκεί έξω, σε μέρη που ανέγνωρα κοιμούνται, σε τόπους μακρινούς και μυστηριακά άφαντους, ανθοβριθούν κόσμοι και μαραίνονται πλάσματα που χλευάζουν την αιωνιότητα. Το μικρό μυαλό των ανθρώπων, ευχαριστημένο

Διαβάστε περισσότερα

Λες, δεν διαφέρεις. Δεν είναι ομαδική παράκρουση, ο πόνος. Σκυμμένοι άνθρωποι, στα στασίδια.

Λες, δεν διαφέρεις. Δεν είναι ομαδική παράκρουση, ο πόνος. Σκυμμένοι άνθρωποι, στα στασίδια. 1 2 3 Η ζωή είναι μια νύφη, Ντυμένη, στα λευκά. Αν μπορεί να στρέψει προς τα πίσω, Θυμούμενη, τα γέλια, μικρή, Στο τραπέζι. Είναι οι αγώνες των φυλών, για δικαιώματα. Σ εκείνες τις παλιές φωτογραφίες που

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΚΑΣ ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΚΑΣ ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ 1 ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΚΑΣ ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ (Μονόπρακτο σκετς) ΠΡΟΣΩΠΑ κ. Νικολέτα Σόφη (κόρη της) Βεατρίκη (παραδουλεύτρα) Αφηγητής Φωνή (Το σκηνικό παρουσιάζει το εσωτερικό μιας τραπεζαρίας σε σπίτι μάλλον ευκατάστατο)

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙΣ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΙΕΣΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙΣ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΙΕΣΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΑΝΑΨΕΙΣ ΕΝΑ ΚΕΡΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΙΕΣΑΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ...11 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ...13 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΎΤΕΡΟ...31 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ...48 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ...68 ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ...89 ΚΕΦΑΛΑΙΟ

Διαβάστε περισσότερα

Γεράσιμος Μηνάς. Εγώ κι εσύ

Γεράσιμος Μηνάς. Εγώ κι εσύ 1 2 Γεράσιμος Μηνάς Εγώ κι εσύ ΠΟΙΗΣΗ Επιλογή 1995-2004 3 4 5 είναι πατάρι με σκονισμένα θαύματα, προς ανακάλυψη. Αξιολόγηση. Εκμετάλλευση, Αν οφείλεις στον εαυτό σου. Γράμματα Σιγά σιγά, μαθαίνω να ζωγραφίζω.

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 2. αβάλα στ άλογά τους, οι ιππότες πέρασαν

Κεφάλαιο 2. αβάλα στ άλογά τους, οι ιππότες πέρασαν Κεφάλαιο 2 αβάλα στ άλογά τους, οι ιππότες πέρασαν K την πύλη της μονής και κατευθύνθηκαν προς τη συστάδα των πανύψηλων δέντρων που έριχναν βαθύ τον ίσκιο τους στον προαύλιο χώρο. Είκοσι μέτρησα συνολικά,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΕΒΔΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ. ( «Ο Μύθος του Σπηλαίου» )

ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΕΒΔΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ. ( «Ο Μύθος του Σπηλαίου» ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» ΕΒΔΟΜΟ ΒΙΒΛΙΟ ( «Ο Μύθος του Σπηλαίου» ) Μετά από αυτά όμως, είπα, φαντάσου την ανθρώπινη φύση ως προς την παιδεία και την απαιδευσία, σαν μια εικόνα που παριστάνει μια τέτοια κατάσταση.

Διαβάστε περισσότερα

Κι εγώ τι θα κάνω μόνη μου τις Κυριακές; Έχεις εμένα, αγάπη μου. Εσύ κάθε μέρα είσαι στο μαγαζί και τις Κυριακές πηγαίνεις

Κι εγώ τι θα κάνω μόνη μου τις Κυριακές; Έχεις εμένα, αγάπη μου. Εσύ κάθε μέρα είσαι στο μαγαζί και τις Κυριακές πηγαίνεις ΑΔΕΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ 1 Η ΖΩΗ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΙ. Όταν έχει κέφια, σερβίρει τα καλύτερα πιάτα και οι λίγοι τυχεροί τα απολαμβάνουν ως το τελευταίο ψίχουλο χωρίς ανάσα. Όταν βαριέται όμως και ανακατεύει ό,τι αλλοπρόσαλλο

Διαβάστε περισσότερα

Του νεκρού αδελφού. δημοτικό τραγούδι (βλ. σ. 18 σχολικού βιβλίου) που ανήκει στην κατηγορία των παραλογών (βλ. σ. 20 σχολικού βιβλίου)

Του νεκρού αδελφού. δημοτικό τραγούδι (βλ. σ. 18 σχολικού βιβλίου) που ανήκει στην κατηγορία των παραλογών (βλ. σ. 20 σχολικού βιβλίου) Του νεκρού αδελφού δημοτικό τραγούδι (βλ. σ. 18 σχολικού βιβλίου) που ανήκει στην κατηγορία των παραλογών (βλ. σ. 20 σχολικού βιβλίου) Κωνσταντίνος Παρθένης, Του νεκρού αδελφού Το τραγούδι του Νεκρού αδελφού,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΜΕ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΜΕ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΜΕ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ Α' Το δάσος ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ο γερο-βασιλιάς Συνετός πως μετρήθηκαν πια οι μέρες του, φώναξε τον γιο του, τον νέο Αστόχαστο, και του είπε: Φθάνουν, γιε μου,

Διαβάστε περισσότερα

Copyright 2014: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ & Ήρα Ραΐση

Copyright 2014: ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΩΚΕΑΝΟΣ & Ήρα Ραΐση & Ήρα Ραΐση Πρόλογος Δυο αναμμένα τσιγάρα κοκκίνιζαν συχνά τις καύτρες τους στο μπροστινό βαγόνι από το πολύχρωμο καραβάνι. Ο οδηγός και ο ξαφνικός του επισκέπτης πάσχιζαν να ξεγελάσουν την κουρασμένη

Διαβάστε περισσότερα

ΘΥΜΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ-ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ ΕΛΠΙΝΙΚΗ

ΘΥΜΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ-ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ ΕΛΠΙΝΙΚΗ ΘΥΜΙΟΥ ΑΓΓΕΛΙΔΗ-ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ ΕΛΠΙΝΙΚΗ Νουβέλα 1 ΠΑΡΑΛΙΜΝΙΟ ΣΕΡΡΩΝ ########################################################################### Ήταν επισκέπτης σ αυτή τη μικρή πόλη. Τον είχε στείλει η υπηρεσία

Διαβάστε περισσότερα

1 Ένα κορίτσι με όνειρα

1 Ένα κορίτσι με όνειρα 1 Ένα κορίτσι με όνειρα ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΑΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΑΕΙ ΕΚΕΙ ή αν έπρεπε. Τα βήματά της την οδηγούσαν αργά αλλά σταθερά. Αδιαφορούσε για το φθινοπωρινό ψιλόβροχο, που πάγωνε το σώμα της και το έκανε να μοιάζει

Διαβάστε περισσότερα

Τζέλιος Κ. Δημήτριος

Τζέλιος Κ. Δημήτριος Τζέλιος Κ. Δημήτριος Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άργος Ορεστικό Καστοριάς όπου πέρασε τη σχολική του ζωή. Σαν μαθητής δεν συμπάθησε ιδιαίτερα τον δογματικό θεσμό του σχολείου, ενώ μέσα του είχε έντονη την

Διαβάστε περισσότερα

ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ÅÍÇÌÅÑÙÓÇÓ ÊÁÉ ÐÍÅÕÌÁÔÉÊÇÓ ÏÉÊÏÄÏÌÇÓ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ

ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ÅÍÇÌÅÑÙÓÇÓ ÊÁÉ ÐÍÅÕÌÁÔÉÊÇÓ ÏÉÊÏÄÏÌÇÓ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ÅÍÇÌÅÑÙÓÇÓ ÊÁÉ ÐÍÅÕÌÁÔÉÊÇÓ ÏÉÊÏÄÏÌÇÓ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ÄÅËÖÙÍ - ÌÉÁÏÕËÇ ÔÇË. 2310-828989 Η ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ ÅÔÏÓ B ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ ΙΖ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΣ Α ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΞΑ Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ ΙΖ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΣ Α ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΞΑ Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016 ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ ΙΖ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΣΥΝΟΔΟΣ Α ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΞΑ Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016 Θα συζητηθεί η υπ αριθμόν 12/8/9-12-2015 επίκαιρη επερώτηση δέκα Βουλευτών της

Διαβάστε περισσότερα

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΑΖΕΡΗΣ. ο Βασιληάς οι Νύφες. η Μαύρη Δράκαινα

ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΑΖΕΡΗΣ. ο Βασιληάς οι Νύφες. η Μαύρη Δράκαινα ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΛΑΖΕΡΗΣ ο Βασιληάς οι Νύφες και η Μαύρη Δράκαινα Μια Ιστορία από το Θρυμματισμένο Σύμπαν Κώστας Βουλαζέρης http://www.fantastikosorizontas.gr/kostasvoulazeris ISBN: 978-618-5031-28-2 Για τα πνευματικά

Διαβάστε περισσότερα

Δρ. Αναστασία Σάββα Γεωργιάδου. Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά Φώτα. Ήθη και έθιμα

Δρ. Αναστασία Σάββα Γεωργιάδου. Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά Φώτα. Ήθη και έθιμα Χριστούγεννα Πρωτοχρονιά Φώτα Ήθη και έθιμα Στόχοι: Μέσα από διάφορες επικοινωνιακές και διαθεματικές δραστηριότητες τα παιδιά: Να κατανοήσουν τις έννοιες ήθη και έθιμα. Να γνωρίσουν τα ήθη και έθιμα της

Διαβάστε περισσότερα

Αρμέγει δήθεν ο Γιώργος τα πρόβατά του κάθε πρωί και γεμίζει καρδάρες με γάλα το οποίο αποθηκεύεται σε δοχεία μεγάλης χωρητικότητας και μεταφέρεται σ

Αρμέγει δήθεν ο Γιώργος τα πρόβατά του κάθε πρωί και γεμίζει καρδάρες με γάλα το οποίο αποθηκεύεται σε δοχεία μεγάλης χωρητικότητας και μεταφέρεται σ Αρμέγει δήθεν ο Γιώργος τα πρόβατά του κάθε πρωί και γεμίζει καρδάρες με γάλα το οποίο αποθηκεύεται σε δοχεία μεγάλης χωρητικότητας και μεταφέρεται σ εργοστάσιο επίσης δήθεν δικής του ιδιοκτησίας όπου

Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΙΔΩΝ (Περί Ψυχής) (αποσπάσματα)

ΦΑΙΔΩΝ (Περί Ψυχής) (αποσπάσματα) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΦΑΙΔΩΝ (Περί Ψυχής) (αποσπάσματα) Εδώ ο Πλάτωνας περιγράφει τις τελευταίες ώρες του Σωκράτη στην φυλακή, πριν την θανάτωσή του με κώνειο, και τις συζητήσεις που κάνει με τους φίλους του, με αφορμή

Διαβάστε περισσότερα

Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου

Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου 2 ΆΝΝΑ ΔΑΜΙΑΝΊΔΗ Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΒΙΑΖΟΝΤΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη ΑΘΗΝΑ 2012 Άννα Δαμιανίδη Το ωραιότερο πράγμα του κόσμου 2012, Εκδόσεις

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ενορία Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου Ευόσµου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου-Λυκείου

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ενορία Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου Ευόσµου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου-Λυκείου Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ενορία Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου Ευόσµου Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Αγοριών Γυµνασίου-Λυκείου Μακρυνίτσα 2010 Γενικός Ύμνος Κατασκήνωσης «ΚΟΙΤΑΩ ΨΗΛΑ»

Διαβάστε περισσότερα

http://hallofpeople.com/gr/ ΤΖΟΤΖΕΦ ΚΙΠΛΙΝΓΚ

http://hallofpeople.com/gr/ ΤΖΟΤΖΕΦ ΚΙΠΛΙΝΓΚ http://hallofpeople.com/gr/ ΤΖΟΤΖΕΦ ΚΙΠΛΙΝΓΚ ΤΡΕΙΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ..ΠΑΡΑΠΑΝΩ Μετά από ένα γάμο δημιουργείται, συνήθως, μια αντίδραση, πότε έντονη και πότε αδύναμη αλλά πάντως δημιουργείται αργά ή γρήγορα και

Διαβάστε περισσότερα

και, όταν σκοτείνιασε, στο φως του φάρου. Η παγωνιά ήταν άλλος ένας λόγος που ο Μάγκνους δεν ήθελε να κουνηθεί. Στην κρεβατοκάμαρα το παράθυρο θα

και, όταν σκοτείνιασε, στο φως του φάρου. Η παγωνιά ήταν άλλος ένας λόγος που ο Μάγκνους δεν ήθελε να κουνηθεί. Στην κρεβατοκάμαρα το παράθυρο θα 6 Κεφάλαιο 1 Μία και είκοσι μετά τα μεσάνυχτα της Πρωτοχρονιάς. Ο Μάγκνους ήξερε τι ώρα είναι χάρη στο ογκώδες ρολόι, το ρολόι της μητέρας του, που είχε κάνει κατάληψη στο ράφι πάνω από το τζάκι. Στη γωνία,

Διαβάστε περισσότερα

ΔΈΚΑ ΕΓΓΌΝΙΑ έχει η νόνα Χελώνα και τους λέει κάθε

ΔΈΚΑ ΕΓΓΌΝΙΑ έχει η νόνα Χελώνα και τους λέει κάθε 1 ΔΈΚΑ ΕΓΓΌΝΙΑ έχει η νόνα Χελώνα και τους λέει κάθε βράδυ ένα σωρό ιστορίες, κάθε μέρα τους μιλάει για του κόσμου τα παράξενα. Ποτέ, ωστόσο, δεν τους είχε πει ότι υπάρχει κάτι τόσο θαυμαστό σαν το στολίδι

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ. Μαρία και Ιωσήφ

Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ. Μαρία και Ιωσήφ Ο ΚΑΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ Μαρία και Ιωσήφ Αυτή είναι η ιστορία του Ιησού και του αδελφού του Χριστού, του πώς γεννήθηκαν, του πώς έζησαν και του πώς ο ένας από αυτούς πέθανε. Ο θάνατος του άλλου δεν αποτελεί

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος του διηγήµατος: Το γουρούνι µε τα ξύλινα ποδάρια

Τίτλος του διηγήµατος: Το γουρούνι µε τα ξύλινα ποδάρια Τίτλος του διηγήµατος: Το γουρούνι µε τα ξύλινα ποδάρια Τις ίδιες κουβέντες άκουγε συχνά η θάλασσα των «Τσιφλικιών» που συντηρούσε τα όνειρά µας στην αρµύρα της, αλλά και κρυφόβραζε στα σπλάχνα της τη

Διαβάστε περισσότερα

Παραμύθια. που γράφτηκαν από εκπαιδευόμενους / ες του πρώτου επιπέδου κατά τη σχολική χρονιά 2013-2014 στο 1ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας

Παραμύθια. που γράφτηκαν από εκπαιδευόμενους / ες του πρώτου επιπέδου κατά τη σχολική χρονιά 2013-2014 στο 1ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας Παραμύθια που γράφτηκαν από εκπαιδευόμενους / ες του πρώτου επιπέδου κατά τη σχολική χρονιά 2013-2014 στο 1ο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Λάρισας Εισαγωγή Κατά τη σχολική χρονιά 2013-2014 οι εκπαιδευόμενοι

Διαβάστε περισσότερα

* Από την αγγλική λέξη «boss», αφεντικό. ** «Core houses» στο πρωτότυπο, μικρά ισόγεια σπίτια ανθεκτικής κατασκευής με πρόβλεψη επέκτασης. (Σ.τ.Ε.

* Από την αγγλική λέξη «boss», αφεντικό. ** «Core houses» στο πρωτότυπο, μικρά ισόγεια σπίτια ανθεκτικής κατασκευής με πρόβλεψη επέκτασης. (Σ.τ.Ε. ΖΟΥΛΟΥ 13 1 «ΦΟΒΑΣΑΙ, ΑΝΘΡΩΠΑΚΙ;... Για λέγε, φοβάσαι;» Ο Άλι δεν απαντούσε πολλά φίδια στο στόμα. «Βλέπεις τι συμβαίνει, μικρέ Ζουλού; Βλέπεις;» Όχι, δεν έβλεπε τίποτα. Τον είχαν αρπάξει από τα μαλλιά

Διαβάστε περισσότερα

Το Κάλεσμα του Αγγελιοφόρου

Το Κάλεσμα του Αγγελιοφόρου Το Κάλεσμα του Αγγελιοφόρου Όπως αποκαλύφτηκε στον Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 3 Σεπτεμβρίου, 2014 στο Μπόλντερ, Κολοράντο, ΗΠΑ Ο Θεός έχει στείλει έναν Αγγελιοφόρο στον κόσμο, που είναι σταλμένος από την

Διαβάστε περισσότερα

Τρέχω στο μπάνιο και βγάζω όλη τη μακαρονάδα.

Τρέχω στο μπάνιο και βγάζω όλη τη μακαρονάδα. 6 ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΈΦΩ ΑΠΌ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ, έχω τα χάλια μου. Με το που μπαίνω στο σπίτι, ακούω ήχο από κατσαρολικά. Η μαμά είναι ακόμα στη δουλειά. Τότε ποιος; Η εικόνα του μπαμπά μπροστά από την κουζίνα είναι αρκετή

Διαβάστε περισσότερα

Το Ταξίδι Απελευθέρωσης

Το Ταξίδι Απελευθέρωσης Το Ταξίδι Απελευθέρωσης Όπως αποκαλύφθηκε στον Αγγελιοφόρο του Θεού, Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 2 Μαρτίου 2011, στο Μπόλντερ, Κολοράντο, ΗΠΑ Η πνευματικότητα είναι βασικά μια αναζήτηση ελευθερίας ελευθερία

Διαβάστε περισσότερα

Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Πνευματική Ανατομική. Μάθημα 3ο ~ 16.12.2015 Εργασία με το Κόλον

Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας. Πνευματική Ανατομική. Μάθημα 3ο ~ 16.12.2015 Εργασία με το Κόλον Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας Πνευματική Ανατομική Μάθημα 3ο ~ 16.12.2015 Εργασία με το Κόλον Άννα: Κάνουμε δήλωση πρόθεσης για το σώμα μας. Ας φέρουμε τα χέρια στην καρδιά ακουμπώντας στην καρδιά. Τιμώ

Διαβάστε περισσότερα

Ιωάννά νοτάρά Χαμένες άγάπες

Ιωάννά νοτάρά Χαμένες άγάπες Ιωάννα Νοταρά Χαμένες Αγάπες Στην μόλις δέκα έξι μηνών γλυκιά Μυρτώ «Σίγουρα θα κοντεύει να ξημερώσει. Πρώτη φορά που ήπια τόσο πολύ! Ξέφυγα και τί απαίσια αίσθηση η αναγούλα! Ωπ! Αλλού πατάω κι αλλού

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ 13 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ 13 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ 13 ΠΡΟΛΟΓΟΣ 1720 ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΣΟΥΡΟΥΠΩΝΕΙ. Μόνο λίγα λεπτά είχαν περάσει από τη στιγμή που ο ήλιος κρύφτηκε πίσω από τις κορυφογραμμές του Αθέρα, αφήνοντας στο γαλανό ουρανό

Διαβάστε περισσότερα

Πολιτιστικό Πρόγραμμα «Παπούτσια πολλά παπούτσια.»

Πολιτιστικό Πρόγραμμα «Παπούτσια πολλά παπούτσια.» Πολιτιστικό Πρόγραμμα «Παπούτσια πολλά παπούτσια.» Υπεύθυνη εκπαιδευτικός :Ανδριάνα Καρρά Συνεργάτης: Νάντια Τσιλιβίτα 1 ο Νηπιαγωγείο Βραχναιίκων Τμ.Α2 Σχ.Ετος 2013-2014 Ποιοι είμαστε Το παραπάνω πρόγραμμα

Διαβάστε περισσότερα

ANNA TENEZH Η αρχοντοπούλα με την πέτρινη καρδιά

ANNA TENEZH Η αρχοντοπούλα με την πέτρινη καρδιά ANNA TENEZH Η αρχοντοπούλα με την πέτρινη καρδιά Μια φορά κι έναν καιρό, τον πολύ παλιό καιρό, τότε που οι άνθρωποι δεν είχαν μηχανές και τα έκαμναν όλα με τα χέρια τους, ήταν ένας άρχοντας που είχε αμέτρητα

Διαβάστε περισσότερα

Ι1ΑΙ1Α-ΕΥΘΥΜ10Σ στο πάνθεο των αγίων του Καθηγητή Νίκου Πετρόχειλου

Ι1ΑΙ1Α-ΕΥΘΥΜ10Σ στο πάνθεο των αγίων του Καθηγητή Νίκου Πετρόχειλου ίπερ»ιλ Λ ^^νο'ι ' ' ^ ΗΡΑΙΚΟΣ ΣΥΝΖ^ΛΟΣ ΑΘΗΝ ρστοκλεουσ 5 77 ΑΘΗΝΑ Ί Γ 00 Ν ΤΩΝ ΚΥΘΗΡΙΩΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΡΑΦΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΚΥΘΗΡΑΪΚΟΥ ΛΑΟΥ ΙΔΡΥΤΗΣ: ΠΑΝ Γ. ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ ΕΚΔΟΤΗΣ Δ/ΝΤΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ Γ.

Διαβάστε περισσότερα

III. Ο γέρος που άκουγε τα ωραιότερα τραγούδια.

III. Ο γέρος που άκουγε τα ωραιότερα τραγούδια. III. Ο γέρος που άκουγε τα ωραιότερα τραγούδια. Περπάτησε τα εκατό περίπου μέτρα ουδέτερης ζώνης βαριεστημένα, όχι δε το είχε μετανιώσει, φαίνεται ήταν γραφτό του αυτά τα σύνορα να τα διασχίζει με τα πόδια,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Γενικές πληροφορίες Πού βρίσκομαι;

ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ. Γενικές πληροφορίες Πού βρίσκομαι; ΠΡΩΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γενικές πληροφορίες Πού βρίσκομαι; Ονομάζομαι Ροβήρος Άνθρωπος και είμαι ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ. Αυτή είναι η κύρια ιδιότητά μου ή, τέλος πάντων, γι αυτό θέλω να με θυμούνται οι επόμενες

Διαβάστε περισσότερα

Γιάννης Υφαντής ΓΚΆΤΣΟΣ Ο ΠΕΛΑΣΓΙΚΌΣ. Οι ποιητές

Γιάννης Υφαντής ΓΚΆΤΣΟΣ Ο ΠΕΛΑΣΓΙΚΌΣ. Οι ποιητές Γιάννης Υφαντής ΓΚΆΤΣΟΣ Ο ΠΕΛΑΣΓΙΚΌΣ (Ένα κείμενο το οποίο τουλάχιστον πριν το περιορίσω για να χωρέσει στα 20 λεπτά το διέτρεχε η ιδέα ότι κάθε επαναπροσέγγιση του ποιητή, μπορεί να γίνεται μια ευκαιρία

Διαβάστε περισσότερα

προβλήματα, εγώ θέλω να είμαι συγκεκριμένος. Έχω μπροστά μου και σας την αναφέρω την

προβλήματα, εγώ θέλω να είμαι συγκεκριμένος. Έχω μπροστά μου και σας την αναφέρω την ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ:...Αγαπητοί συνάδελφοι, η πραγματικότητα ποια είναι; Είναι ότι από τη θέσπιση του Συντάγματος του 75 και του αντίστοιχου εκτελεστικού νόμου 998/1979 έχουμε πάνω από εξήντα νομοθετικές

Διαβάστε περισσότερα

Σεπτέμβριος 2011: Εφημερίδα μηνός Αυγούστου, έκδ. 34 η

Σεπτέμβριος 2011: Εφημερίδα μηνός Αυγούστου, έκδ. 34 η Σεπτέμβριος 2011: Εφημερίδα μηνός Αυγούστου, έκδ. 34 η Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΣ ΧΛΩΡΑΚΑΣ Την πάσα ελπίδα μου, και όλες μου τις ελπίδες, εις σε ανατίθημι. Μήτηρ του Θεού φύλαξον με υπό την σκέπη σου: Ο Αύγουστος είναι

Διαβάστε περισσότερα

«Η Σ Κ Ο Ν Η Τ Ο Υ Ρ Ο Μ Ο Υ»

«Η Σ Κ Ο Ν Η Τ Ο Υ Ρ Ο Μ Ο Υ» 1 ΚΕΝΝΕΘ ΣΩΓΕΡ ΓΚΟΥΤΜΑΝ «Η Σ Κ Ο Ν Η Τ Ο Υ Ρ Ο Μ Ο Υ» ιασκευή-σκηνοθετικές οδηγίες: ηµήτρης Ρήτας Υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεµάτων ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης Νοµού Καρδίτσας, Φιλόλογος, συγγραφέας, στιχουργός

Διαβάστε περισσότερα

Κώστας Σφενδουράκης ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΩΝ. www.vakxikon.gr

Κώστας Σφενδουράκης ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΩΝ. www.vakxikon.gr Κώστας Σφενδουράκης ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΩΝ www.vakxikon.gr ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΩΝ ISBN: 978-960-99765-6-5 Ψηφιακή έκδοση (e-book) Εκδόσεις Vakxikon.gr Μαραθώνος 36, 122 44 Αιγάλεω e-mail : info@vakxikon.gr

Διαβάστε περισσότερα

Παραμυθιά Τάξη Α Μάστορα Έλλη

Παραμυθιά Τάξη Α Μάστορα Έλλη Φθινόπωρο Παραμυθιά Τάξη Α Μάστορα Έλλη Δημοτικό Σχολείο Παραμυθιάς ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Μ Ε Λ Ι Ν Α ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Φθινόπωρο Σεπτέμβρης Οκτώβρης - Νοέμβρης Φθινόπωρο Ο ζωγράφος με το κίτρινο Το Φθινόπωρο

Διαβάστε περισσότερα

Oταν ξεκινούσαμε το Κοιτάω Μπροστά πριν από λίγα χρόνια,

Oταν ξεκινούσαμε το Κοιτάω Μπροστά πριν από λίγα χρόνια, Αφιερωμένο στους γονείς μου που μου έδειξαν τον ουρανό και με άφησαν να ονειρευτώ στον αδελφό μου που είναι πάντα η πυξίδα μου όταν χάνω το δρόμο μου στον Ανδρέα που μ αγάπησε όπως ονειρεύτηκα και συνεχίζει

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ 2007-2008 ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ 2007-2008 ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2007-2008 ΔΙΑΝΕΜΕΤΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ «Υπάρχει μέλλον»

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφορώ με ασφάλεια. Είχα ένα ποδήλατο πριν από δύο χρόνια και ήμουν η καλύτερη σ ολόκληρη τη χώρα

Κυκλοφορώ με ασφάλεια. Είχα ένα ποδήλατο πριν από δύο χρόνια και ήμουν η καλύτερη σ ολόκληρη τη χώρα Είχα ένα ποδήλατο πριν από δύο χρόνια και ήμουν η καλύτερη σ ολόκληρη τη χώρα Μια μέρα πήγα εκδρομή τρέχοντας όπως το πουλί δε φορούσα, όμως κράνος μη χαλάσει το μαλλί Τι όμορφη που ήτανε αλήθεια όλη η

Διαβάστε περισσότερα

Μες στις παλάμες η αγάπη

Μες στις παλάμες η αγάπη 1ος ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΤΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΣΤΑΜΟΥΛΗ Ε Π Α Ι Ν ΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: MEΣ ΣΤΙΣ ΠΑΛΑΜΕΣ Η ΑΓΑΠΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΑΡΑΛΙΓΚΑ Νίσυρος Δωδεκάνησος Αθήνα, Μάρτιος 2011 Μες στις παλάμες

Διαβάστε περισσότερα

Νησί που κανείς σεισμός δε θα σε καταπιεί μακρύ σαν πέτρινη μαγνητική βελόνη να δείχνεις το βοριά και το νότο της πορείας μας της ιστορίας του χρόνου

Νησί που κανείς σεισμός δε θα σε καταπιεί μακρύ σαν πέτρινη μαγνητική βελόνη να δείχνεις το βοριά και το νότο της πορείας μας της ιστορίας του χρόνου Ποιήματα του Τίτου Πατρίκιου (από τη συλλογή "Μαθητεία 1952-1962", Πρίσμα, 1978) Από την ενότητα "Χρόνια της πέτρας": Βορεινή πύλη, Προσχέδια για τη Μακρόνησο, Γράμματα μετάνοιας, 'Ισως ένα ποτάμι, Φάση

Διαβάστε περισσότερα

Μαρίας Ιορδανίδου. Λωξάντρα. Πρόταση διδασκαλίας λογοτεχνικού βιβλίου. Επιμέλεια: Σπύρος Αντωνέλλος Ε.Μ.Ε.

Μαρίας Ιορδανίδου. Λωξάντρα. Πρόταση διδασκαλίας λογοτεχνικού βιβλίου. Επιμέλεια: Σπύρος Αντωνέλλος Ε.Μ.Ε. Μαρίας Ιορδανίδου Λωξάντρα Πρόταση διδασκαλίας λογοτεχνικού βιβλίου Επιμέλεια: Σπύρος Αντωνέλλος Ε.Μ.Ε. Περιεχόμενα: Στόχοι Συνέντευξη της Μαρίας Ιορδανίδου Ιστορικό πλαίσιο του έργου Ο μύθος Η ηρωίδα,

Διαβάστε περισσότερα

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος

Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Ιερά Μητρόπολις Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Ευλογηµένο Καταφύγιο Άξιον Εστί Κατασκήνωση Κοριτσιών ηµοτικού Α Περίοδος Μακρυνίτσα 2014 1 «Της Παραβολής του Καλού Ποιµένα» Μια ικεσία µου κι ευθύς θα ρθεις

Διαβάστε περισσότερα

14 ΓΙΑΝΝΗΣ & ΜΑΡΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

14 ΓΙΑΝΝΗΣ & ΜΑΡΙΝΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Πολύ λίγα έθνη από τα αρχαιότατα χρόνια παρουσιάζουν τέτοια διασπορά όσο το ελληνικό. Σε όλες τις περιόδους της μακράς ιστορίας των Ελλήνων, για διάφορες αιτίες, αυτοί ετράπησαν σε άλλες χώρες.

Διαβάστε περισσότερα

Ιωάννά νοτάρά Στη σκιά του πάθους

Ιωάννά νοτάρά Στη σκιά του πάθους Ιωάννα Νοταρά Στη σκιά του πάθους Στον μικρό Νικόλα-Αλέξανδρο ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 0 Ο ήχος της λαμαρίνας που τσαλακωνόταν, ένιωσε να του διαλύει το μυαλό. Το αυτοκίνητο πήρε δυο στροφές ακυβέρνητο και μετά ησυχία.

Διαβάστε περισσότερα

Λόγος Επίκαιρος. Αυτοί που είπαν την αλήθεια, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΝΕ!!! Και αυτοί που δεν την είπαν, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΜΕ!!!

Λόγος Επίκαιρος. Αυτοί που είπαν την αλήθεια, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΝΕ!!! Και αυτοί που δεν την είπαν, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΜΕ!!! Λόγος Επίκαιρος Αυτοί που είπαν την αλήθεια, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΝΕ!!! Και αυτοί που δεν την είπαν, τι κατάλαβαν από τη ζωή; ΛΕΜΕ!!! Αν ο Χριστός και η αλήθεια Του είναι "απάτη", μην διαβάζεις αυτά

Διαβάστε περισσότερα

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Η κατάσταση στη χώρα, κ. Πρωθυπουργέ, είναι πολύ ανησυχητική. Η κοινωνία βράζει. Η οικονομία βυθίζεται.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Η κατάσταση στη χώρα, κ. Πρωθυπουργέ, είναι πολύ ανησυχητική. Η κοινωνία βράζει. Η οικονομία βυθίζεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, Η κατάσταση στη χώρα, κ. Πρωθυπουργέ, είναι πολύ ανησυχητική. Η κοινωνία βράζει. Η οικονομία βυθίζεται. Οι θεσμοί δοκιμάζονται. Και η χώρα κινδυνεύει να μεταβληθεί σε έναν

Διαβάστε περισσότερα

ταν αρκετά αργά το πρωί όταν το σκοτάδι άρχισε να διαλύεται. Η Ζόγια Νικολάγεβνα Πέτροβα, χοντρή και σκοτεινή, περπατούσε γεμάτη αποφασιστικότητα στο

ταν αρκετά αργά το πρωί όταν το σκοτάδι άρχισε να διαλύεται. Η Ζόγια Νικολάγεβνα Πέτροβα, χοντρή και σκοτεινή, περπατούσε γεμάτη αποφασιστικότητα στο Στο Πάρκο Πετρόφσκι ταν αρκετά αργά το πρωί όταν το σκοτάδι άρχισε να διαλύεται. Η Ζόγια Νικολάγεβνα Πέτροβα, χοντρή και σκοτεινή, περπατούσε γεμάτη αποφασιστικότητα στο Πάρκο Πετρόφσκι, τυλιγμένη με στρώματα

Διαβάστε περισσότερα

289 ον Σύστημα Αεροπροσκόπων Αγίας Φύλας ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟΥ ΤΡΙΦΥΛΛΟΥ

289 ον Σύστημα Αεροπροσκόπων Αγίας Φύλας ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟΥ ΤΡΙΦΥΛΛΟΥ 289 ον Σύστημα Αεροπροσκόπων Αγίας Φύλας ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΑΛΚΙΝΟΥ ΤΡΙΦΥΛΛΟΥ 1 2 ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ Φτιάξε ένα κατάλογο με τα πράγματα που θέλεις να κάνεις στην Ομάδα και συζήτησε με τον Αρχηγό

Διαβάστε περισσότερα

Η χορεύτρια. Τοιχογραφία από τα διαμερίσματα της βασίλισσας

Η χορεύτρια. Τοιχογραφία από τα διαμερίσματα της βασίλισσας Η χορεύτρια Τοιχογραφία από τα διαμερίσματα της βασίλισσας ΤΟ ΜΕΣΑ ΦΕΓΓΟΣ Εκεί κάτω απ το δέρμα Είναι που σου μιλεί το μέσα φέγγος Δημήτρη Περοδασκαλάκη, Με τον ξένο To ένα σου χέρι στο ύψος της καρδιάς,

Διαβάστε περισσότερα

Διαθεματική προσέγγιση στον Καβάφη μια απόπειρα διδακτικής προσέγγισης 1999 2000

Διαθεματική προσέγγιση στον Καβάφη μια απόπειρα διδακτικής προσέγγισης 1999 2000 Διαθεματική προσέγγιση στον Καβάφη μια απόπειρα διδακτικής προσέγγισης 1999 2000 Σχέδιο Εργασίας Χώρος: Η ΣΤτάξητου4 ο Δημοτικού Σχολείου Κατερίνης Χρόνος: Η σχολική χρονιά 1999 2000 Συμπληρωματικά προγράμματα:

Διαβάστε περισσότερα

Αναγκαιότητα και ελευθερία. Ποιος κυβερνάει επιτέλους αυτόν τον Κόσμο;

Αναγκαιότητα και ελευθερία. Ποιος κυβερνάει επιτέλους αυτόν τον Κόσμο; Αναγκαιότητα και ελευθερία ή Ποιος κυβερνάει επιτέλους αυτόν τον Κόσμο; 1. Ο Φυσικός Νόμος Παρατηρώντας ό,τι συμβαίνει γύρω μας, συμπεράναμε πως για κάθε φαινόμενο, κάθε γεγονός, υπάρχει ένας λόγος, μια

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ. Κεφάλαια 11 έως 20

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ. Κεφάλαια 11 έως 20 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ Κεφάλαια 11 έως 20 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Αυτά είναι Μαθήματα Θαυμάτων. Τα Μαθήματα αυτά είναι απαραίτητα. Μόνο ο χρόνος που θα τα κάνεις είναι προαιρετικός. Ελεύθερη βούληση δεν σημαίνει ότι μπορείς

Διαβάστε περισσότερα

και άσε τον Κύριο να βρει ποιοί είναι σι δικοί του. Και τώρα, σ' αυτό το παλτό κάστρο του δάσους, οι κόρες του, που μόλις γίνανε γυναίκες,

και άσε τον Κύριο να βρει ποιοί είναι σι δικοί του. Και τώρα, σ' αυτό το παλτό κάστρο του δάσους, οι κόρες του, που μόλις γίνανε γυναίκες, " Στην ηρωική εποχή, που την Ισπανία κυβερνούσαν ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλλα, και αυτούς κυβερνούσε ο Τορκουεμάδα με τον λεπτοφυή του εγκέφαλο, σαν Μεγάλος Ιεροεξεταστής της Ισπανίας, σ ένα μεγάλο κάστρο

Διαβάστε περισσότερα

O ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ

O ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ Διαγώνισμα Έκφρασης Έκθεσης Α Λυκείου Όνομα: Επώνυμο: Τμήμα: Ημερομηνία: 13.04.2014 Κείμενο Α O ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΕΦΗΒΟΥ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ Ανησυχώντας για την απειρία των παιδιών τους, που μπαίνουν στον κόσμο των

Διαβάστε περισσότερα

Ευρετήριο πινάκων. Ασκήσεις και υπομνήματα

Ευρετήριο πινάκων. Ασκήσεις και υπομνήματα Ευρετήριο πινάκων Ασκήσεις και υπομνήματα Ανάγνωση, για να ταυτιστεί και να προβάλει τα συναισθήματά του Ανακαλύψτε την προέλευση των πιστεύω σας Απαλή μουσική ως φάρμακο για τις εντάσεις και την απογοήτευση

Διαβάστε περισσότερα

Η Ιστορία του Αγγελιοφόρου Όπως αποκαλύφθηκε στον Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 23 Μάιου 2011 στο Μπόλντερ, Κολοράντο, ΗΠΑ

Η Ιστορία του Αγγελιοφόρου Όπως αποκαλύφθηκε στον Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 23 Μάιου 2011 στο Μπόλντερ, Κολοράντο, ΗΠΑ Η Ιστορία του Αγγελιοφόρου Όπως αποκαλύφθηκε στον Μάρσαλ Βιάν Σάμμερς στης 23 Μάιου 2011 στο Μπόλντερ, Κολοράντο, ΗΠΑ Σήμερα θα πούμε την ιστορία του Αγγελιοφόρου. Είναι μια ιστορία που ενέχει πολλή δύναμη

Διαβάστε περισσότερα

1 Μελογονής: Ο γλυκός σα μέλι γονέας. 2 Νικλιάνος: Ο καταγόμενος από αριστοκρατική και ισχυρή γενεά της Μάνης.

1 Μελογονής: Ο γλυκός σα μέλι γονέας. 2 Νικλιάνος: Ο καταγόμενος από αριστοκρατική και ισχυρή γενεά της Μάνης. Ο μικρότερος από τους γιους του Αναγνώστη, ο Βασίλειος Πατσούρης ή Πατσουράκος, ήταν ένας από τους πρώτους Δημοδιδάσκαλους στη Μάνη, αφού σπούδασε στο «Αθήνησι Διδασκαλείον» κατά τα έτη 1860-1862. Τότε

Διαβάστε περισσότερα

Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ. Έτσι άρχισαν όλα

Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ. Έτσι άρχισαν όλα Ο ΕΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟΥ 1 Έτσι άρχισαν όλα Από τότε που θυμόταν το εαυτό της η Χαρά είχε στο πλάι της έναν άντρα σπουδαίο, ρωμαλέο, δυνατό, που την προστάτευε, την κανάκευε και τη θαύμαζε. Όσο ήταν

Διαβάστε περισσότερα

Έχω χρόνο; Αξίζει τον κόπο;

Έχω χρόνο; Αξίζει τον κόπο; τεύχος 10 Δεκέμβριος 2006 Γραµµή επικοινωνίας των ΡΟΜΩΝ ΖΩΗΣ, Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία Αντί προλόγου Έχω χρόνο; Αξίζει τον κόπο; ρόµοι Ζωής Αστική µη Κερδοσκοπική Εταιρεία Έδρα: Κανάρη 20, 18538

Διαβάστε περισσότερα

Νικηφόρου ανάγνωσμα. Κaτι που σπανiζει στουσ πολιτικοyσ στην ελλaδα το ΚλaΜα. Καταγγέλλω «ΔηΜοσιογραΦιΚεσ» αλητείες

Νικηφόρου ανάγνωσμα. Κaτι που σπανiζει στουσ πολιτικοyσ στην ελλaδα το ΚλaΜα. Καταγγέλλω «ΔηΜοσιογραΦιΚεσ» αλητείες Εβδομαδιαία εφημερίδα της Κορινθίας Πολιτική - Κοινωνική - Αθλητική χωρίς πρόσχωμεν Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011 Αρ. φύλλου 76 ΜοιραΖεται ΔΩρεαν Και οι Κεραυνοi του Μητροπολiτη Διονυσiου Κάποιοι χωρίς μόρφωση

Διαβάστε περισσότερα

Μα ναι, τι χαζός που ήταν! Γυναικεία ήταν η φιγούρα που στεκόταν μπροστά στη μεγάλη μπαλκονόπορτα του δεύτερου

Μα ναι, τι χαζός που ήταν! Γυναικεία ήταν η φιγούρα που στεκόταν μπροστά στη μεγάλη μπαλκονόπορτα του δεύτερου αναμεσα μασ το ποταμι Άντρας ήταν Ή γυναίκα; Μα ναι, τι χαζός που ήταν! Γυναικεία ήταν η φιγούρα που στεκόταν μπροστά στη μεγάλη μπαλκονόπορτα του δεύτερου ορόφου. Τη γνώριζε; Γνωστή φυσιογνωμία... Συγκέντρωσε

Διαβάστε περισσότερα

Το σύμπαν μέσα στο οποίο αναδύεστε

Το σύμπαν μέσα στο οποίο αναδύεστε ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΡΩΤΗ Το σύμπαν μέσα στο οποίο αναδύεστε Στέλνουμε χαιρετισμούς. Χαιρόμαστε πολύ που έχουμε αυτήν την ευκαιρία να μιλήσουμε με σας ξανά και να παράσχουμε τις πληροφορίες που είμαστε έτοιμοι να

Διαβάστε περισσότερα

Μάριος Χάκκας. Το Ψαράκι της γυάλας

Μάριος Χάκκας. Το Ψαράκι της γυάλας Μάριος Χάκκας Το Ψαράκι της γυάλας 1. Γραμματολογικά: Το διήγημα Το ψαράκι της γυάλας πρωτοδημοσιεύτηκε το 1971 μαζί με άλλα δύο διηγήματα, Ένα κορίτσι και ο Γιάννης το θεριό μυρμήγκι, στο συλλογικό τόμο

Διαβάστε περισσότερα

Λ Ο Υ Κ Ι Α Ν Ο Σ. Ο θάνατος τού Περεγρίνου Οι δραπέτες Συμπόσιο. Νεοελληνική μετάφραση, σχόλια και παραρτήματα: Αθανάσιος Α.

Λ Ο Υ Κ Ι Α Ν Ο Σ. Ο θάνατος τού Περεγρίνου Οι δραπέτες Συμπόσιο. Νεοελληνική μετάφραση, σχόλια και παραρτήματα: Αθανάσιος Α. Λ Ο Υ Κ Ι Α Ν Ο Σ Ο θάνατος τού Περεγρίνου Οι δραπέτες Συμπόσιο Νεοελληνική μετάφραση, σχόλια και παραρτήματα: Αθανάσιος Α. Τσακνάκης 24grammata.com 1 Μέρος Α Λουκιανός ο Σαμοσατεύς 24grammata.com 2 Λουκιανός

Διαβάστε περισσότερα

Η ΩΡΑΙΑ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΖΟΖΕΦ ΚΕΣΕΛ. ... γ ι α τ ί ο έ ρ ω τ α ς κ ρ ύ β ε τ α ι σ τ ι ς λ έ ξ ε ι ς Λ Ο Γ Ο Τ Ε Χ Ν Ι Α

Η ΩΡΑΙΑ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΖΟΖΕΦ ΚΕΣΕΛ. ... γ ι α τ ί ο έ ρ ω τ α ς κ ρ ύ β ε τ α ι σ τ ι ς λ έ ξ ε ι ς Λ Ο Γ Ο Τ Ε Χ Ν Ι Α Κ... γ ι α τ ί ο έ ρ ω τ α ς κ ρ ύ β ε τ α ι σ τ ι ς λ έ ξ ε ι ς ΖΟΖΕΦ ΚΕΣΕΛ Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ Ε Ρ Ω Τ Ι Η Λ Ο Γ Ο Τ Ε Χ Ν Ι Α Μ ε τ ά φ ρ α σ η : Ρ ί τ α Κ ο λ α ΐ τ η ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η Ω Ρ Α Ι Α Τ Η Σ

Διαβάστε περισσότερα

7. Βύργερ, "Λεονώρα", στον τόμο: Λορέντζος Μαβίλης, Τα Έργα, Αλεξάνδρεια, εκδ. του λογ. περ. Γράμματα, 1915, σσ. 93-99.

7. Βύργερ, Λεονώρα, στον τόμο: Λορέντζος Μαβίλης, Τα Έργα, Αλεξάνδρεια, εκδ. του λογ. περ. Γράμματα, 1915, σσ. 93-99. 7. Βύργερ, "Λεονώρα", στον τόμο: Λορέντζος Μαβίλης, Τα Έργα, Αλεξάνδρεια, εκδ. του λογ. περ. Γράμματα, 1915, σσ. 93-99. Σχόλιο To "Eξωτικό" παραλλάσσει το ρομαντικό μοτίβο του νεκρού καβαλάρη που πορεύεται

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΧΕΡΡΟΝΗΣΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΧΕΡΡΟΝΗΣΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ ΚΑΙ ΧΕΡΡΟΝΗΣΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ Χαιρετισμός Μητροπολίτου Πέτρας και Χερρονήσου Νεκταρίου στην έναρξη του Παγκοσμίου Συνεδρίου Κρητών Άγιος Νικόλαος, 30-31 Ιουλίου

Διαβάστε περισσότερα

Η ΡΕΘΥΜΝΟΧΑΧΑΝΟΥΠΟΛΗ. Ένα βιβλίο που δε διάβασε κανείς!

Η ΡΕΘΥΜΝΟΧΑΧΑΝΟΥΠΟΛΗ. Ένα βιβλίο που δε διάβασε κανείς! Η ΡΕΘΥΜΝΟΧΑΧΑΝΟΥΠΟΛΗ Ένα βιβλίο που δε διάβασε κανείς! Το τευχάκι αυτό γράφτηκε και επιμελήθηκε από την ομάδα ΕΚΑΤΣ Η ΚΟΥΤΣΗ ΚΑΤΣΙΚΑ στο Ρέθυμνο το Φεβρουάριο του 2005 Τα σκίτσα που χρησιμοποιήθηκαν είναι

Διαβάστε περισσότερα

Δανάη Τασιούλη ΔΙΔΥΜΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ. Η Στοιχειωμένη Μοίρα. εκδόσεις ΙΒΙΣΚΟΣ

Δανάη Τασιούλη ΔΙΔΥΜΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ. Η Στοιχειωμένη Μοίρα. εκδόσεις ΙΒΙΣΚΟΣ Δανάη Τασιούλη ΔΙΔΥΜΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ Η Στοιχειωμένη Μοίρα εκδόσεις ΙΒΙΣΚΟΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ TZ Κεφάλαιο 1: Ο θεός της σοφίας 9 Κεφάλαιο 2: Η ημέρα της συνάντησης 19 Κεφάλαιο 3: Ο Άγγελος και οι άγγελοι 27 Κεφάλαιο

Διαβάστε περισσότερα

Ο Λέξους Μανταλέξους

Ο Λέξους Μανταλέξους Ο Λέξους Μανταλέξους ο Γαϊδάρ και ο Λεξουλίνος βρίσκουν τα ονόματα των ψαριών 2 παιδική ιστορία γνώσεων γιατί το λέμε έτσι; για παιδιά 6 12 ετών ΣωτήρηςΑθηναίος athi@24grammata.com www.24grammata.com 1

Διαβάστε περισσότερα

ΟΜΙΛΙΑ ΕΥΑΓ.ΜΠΑΣΙΑΚΟΥ, ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΙΣΗΓΗΤΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

ΟΜΙΛΙΑ ΕΥΑΓ.ΜΠΑΣΙΑΚΟΥ, ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΙΣΗΓΗΤΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΥΑΓ.ΜΠΑΣΙΑΚΟΥ, ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΙΣΗΓΗΤΗ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ 19.12.2000 _ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Κωνσταντίνος Γείτονας)_: Εδώ ήταν. Μισό λεπτό, κύριε Μπασιάκο, γιατί

Διαβάστε περισσότερα

ΛΑΪΟΝΙΣΜΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΛΑΪΟΝΙΣΜΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΟΡΕΙΑ ΛΑΪΟΝΙΣΜΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΠΟΡΕΙΑ Του PID Κόκου Νικολαϊδη (Ομιλία στο 43 ο Εθνικό μας Συνέδριο) Aδέλφια μου Λάιονς, Η αυγή της ζωής μας, όπως και η αυγή κάθε μέρας, συντροφεύεται και γεμίζει

Διαβάστε περισσότερα

The G C School of Careers

The G C School of Careers The G C School of Careers ΔΕΙΓΜΑ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ Στ ΤΑΞΗ Χρόνος: 1 ώρα Αυτό το γραπτό αποτελείται από 8 σελίδες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής. Να απαντήσεις σε ΟΛΕΣ τις ερωτήσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΦΡΑΣΗ-ΕΚΘΕΣΗ Β ΛΥΚΕΙΟΥ 1 ο Λύκειο Καισαριανής ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Κείμενα Προβληματισμού

ΕΚΦΡΑΣΗ-ΕΚΘΕΣΗ Β ΛΥΚΕΙΟΥ 1 ο Λύκειο Καισαριανής ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Κείμενα Προβληματισμού Τι θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο νέος, πριν τελικά επιλέξει το επάγγελμα που θα ασκήσει Το επάγγελμα, είτε είναι λειτούργημα είτε όχι, έχει ζωτική σημασία για τον άνθρωπο. Συντελεί στην προσωπική του

Διαβάστε περισσότερα

Λίγη ακόμη ιστορία... Κεφάλαιο 9. Η Ευρώπη ανάμεσα σε δύο πολέμους

Λίγη ακόμη ιστορία... Κεφάλαιο 9. Η Ευρώπη ανάμεσα σε δύο πολέμους Λίγη ακόμη ιστορία... 1919 1939 Κεφάλαιο 9 Η Ευρώπη ανάμεσα σε δύο πολέμους Λίγη ακόμη ιστορία... 1919 1939 Λίγη ακόμη ιστορία... Κεφάλαιο 9 Η Ευρώπη ανάμεσα σε δύο πολέμους (1919--1939) Α. Η Ευρώπη και

Διαβάστε περισσότερα

Η φιλοσοφία στην τέχνη

Η φιλοσοφία στην τέχνη Η φιλοσοφία στην τέχνη «Να ζει κανείς ή να μην ζει; Ιδού η απορία» Σέξπιρ, Άμλετ Ένα έργο τέχνης ένας πίνακας ζωγραφικής, ένα γλυπτό, μια κινηματογραφική ταινία, ένα θεατρικό, ένα ποίημα, ένα τραγούδι

Διαβάστε περισσότερα

22:1,2 Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

22:1,2 Ο ΠΟΤΑΜΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ 22 Αποκάλυψη 22:1 Και μου έδειξε έναν καθαρό ποταμό με νερό της ζωής, λαμπερό σαν κρύσταλλο, που έβγαινε από τον θρόνο του Θεού και του Αρνίου. 2 Στο μέσον της πλατείας της, και του ποταμού, από εδώ και

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑΤΙΑΝΑ. θέλω..." Δεν πρέπει να θέλω! Ξέρω το πρέπει θα μου πεις δεν υπάρχει. Ή φλερτάρεις με το ρίσκο ή μένεις στο ίδιο σημείο μιά ζωή...

ΤΑΤΙΑΝΑ. θέλω... Δεν πρέπει να θέλω! Ξέρω το πρέπει θα μου πεις δεν υπάρχει. Ή φλερτάρεις με το ρίσκο ή μένεις στο ίδιο σημείο μιά ζωή... Και το όνομα αυτής:τατιάνα!!!! Φωτογένεια δεν έχω η έρμη αλλά καθώς λέγει και το άσμα σ' όποιον αρέσουμε για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε!!! αχαχαχαχαχα!!!! Δεν θα σου πω λόγια δεν θα σου μιλήσω θα σου

Διαβάστε περισσότερα

Ο έρωτας ήρθε από την στέπα Μυθιστόρημα - Περίληψη

Ο έρωτας ήρθε από την στέπα Μυθιστόρημα - Περίληψη 1 2 Ο έρωτας ήρθε από την στέπα Μυθιστόρημα - αφύπνισης αναζήτησης 3 ISBN: 9786188189492 Mona Perises Email: monaperises@yahoo.com 4 Mona Perises Ο έρωτας ήρθε από την στέπα Μυθιστόρημα - αφύπνισης αναζήτηση

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/11/2007

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/11/2007 ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 24/11/2007 Η υποστήριξη και εξασφάλιση της πρόσβασης των κοριτσιών στο σχολείο είναι το κλειδί για την ενδυνάμωσή τους, την οικονομική τους ανεξαρτησία και τη σεξουαλική τους αυτονομία.

Διαβάστε περισσότερα

Θερινά ΔΕΝ 2011 "ακολουθώντας τη ροή" - η ματιά μου

Θερινά ΔΕΝ 2011 ακολουθώντας τη ροή - η ματιά μου 1/5 Τετάρτη 24 Αυγούστου 2011- Άννη Βασιλείου, Υπεύθυνη δράσης Δ.Ε.Ν. Θερινά ΔΕΝ 2011 "ακολουθώντας τη ροή" - η ματιά μου Μέρη του όλου - Τι ζωγράφισες; ρώτησε η εμψυχώτρια το κορίτσι. - Το όλον. απάντησε

Διαβάστε περισσότερα

ΒΙΒΛΙΟ ΕΝΑΤΟ. Ο Όλεθρος του Νότου

ΒΙΒΛΙΟ ΕΝΑΤΟ. Ο Όλεθρος του Νότου ΒΙΒΛΙΟ ΕΝΑΤΟ Ο Όλεθρος του Νότου Κώστας Βουλαζέρης ISBN: 978-618-5031-17-6 ISBN(set): 978-618-5031-08-4 Ο Όλεθρος του Νότου είναι το ένατο βιβλίο της σειράς Άρµπεναρκ: Η Επιστροφή των Θεών. Περισσότερες

Διαβάστε περισσότερα

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ, «ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ»

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ, «ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ» ΗΜΕΡΙΔΑ «ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ: ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ» (Θεσσαλονίκη, 16-12-2009) Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ, «ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ» Μια διδακτική προσέγγιση Aθανάσιος Κουτσογιάννης Φιλόλογος 3 ο

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΕΡΩΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑ) 14.02.03

ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΕΡΩΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑ) 14.02.03 ΠΡΩΤΟΣ ΕΠΕΡΩΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ (ΕΛΑΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΙΑ) 14.02.03 ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΠΑΣΙΑΚΟΣ: Κύριοι συνάδελφοι, η Νέα Δημοκρατία προτάσσει τη συζήτηση ενός πολύ σημαντικού θέματος, ενός πολύ σημαντικού προβλήματος

Διαβάστε περισσότερα