ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ. Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν"

Transcript

1 ΟΝΟΜΑΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Ὁρισμὸς καὶ διαίρεσις τῶν οὐσιαστικῶν 43. Ὀνόματα οὐσιαστικὰ λέγονται αἱ λέξεις, αἱ ὁποῖαι σημαίνουν ὄντα, ἤτοι πρόσωπα, ζῷα ἢ πράγματα, πρᾶξιν, κατάστασιν ἢ ἰδιότητα. 1) Τὰ οὐσιαστικά, τὰ ὁποῖα σημαίνουν πρόσωπα, ζῷα ἢ πράγματα, λέγονται συγκεκριμένα: Ἀριστοτέλης, θεός, λέων, τράπεζα. 2) Τὰ οὐσιαστικά, τὰ ὁποῖα σημαίνουν πρᾶξιν, κατάστασιν ἢ ἰδιότητα, λέγονται ἀφῃρημένα: θυσία, ἠρεμία, λευκότης. 44. Τὰ συγκεκριμένα οὐσιαστικὰ λέγονται 1) ὀνόματα κύρια, ὅταν σημαίνουν ἓν μόνον ὡρισμένον πρόσωπον ἢ ζῷον ἢ πρᾶγμα: Περικλῆς, Βουκεφάλας, Σπάρτη, Πίνδος. 2) ὀνόματα προσηγορικά, ὅταν σημαίνουν ἓν σύνολον ὁμοειδῶν προσώπων ἢ ζῴων ἢ πραγμάτων: μαθητής, ἵππος, ὄρος. Γένος τῶν οὐσιαστικῶν 45. Τὰ πλεῖστα οὐσιαστικὰ ἔχουν ἕνα μόνον τύπον καὶ ἓν μόνον γένος: ὁ ἀνήρ, ἡ γυνή, τὸ τέκνον ὁ κύων, ἡ θύρα, τὸ ξύλον. Τὰ τοιαῦτα οὐσιαστικὰ καλοῦνται μονοκατάληκτα καὶ μονογενῆ, ἐὰν δὲ εἶναι ὀνόματα ζῴων, καλοῦνται ἐπίκοινα: ὁ ἱέραξ, ἡ γαλῆ. Ἀπὸ τὰ οὐσιαστικὰ ὅμως, τὰ ὁποῖα σημαίνουν ζῶντα ὄντα, 1) πολλὰ ἔχουν ἕνα μόνον τύπον, ἀλλὰ δύο γένη, ἀρσενικὸν καὶ θηλυκόν: ὁ παῖς-ἡ παῖς, ὁ ἵππος-ἡ ἵππος, ὁ βοῦς-ἡ βοῦς ταῦτα καλοῦνται μονοκατάληκτα καὶ διγενῆ ἢ κοινοῦ γένους 2) πολλὰ ἔχουν δύο τύπους, ἕνα διὰ τὸ ἀρσενικὸν γένος καὶ ἕνα διὰ τὸ θηλυκόν: ὁ μαθητὴς-ἡ μαθήτρια, ὁ ἱερεὺς-ἡ ἱέρεια, ὁ λέων-ἡ λέαινα. Ταῦτα λέγονται δικατάληκτα καὶ διγενῆ. Σημείωσις. Τῶν ἐπικοίνων οὐσιαστικῶν τὸ φυσικὸν γένος καθορίζεται, ἐὰν ὑπάρχῃ ἀνάγκη, διὰ τῶν ἐπιθέτων ὁ ἄρρην- ἡ ἄρρην, ὁ θῆλυς-ἡ θήλεια: ὁ ἄρρην ἀετός, ἡ ἄρρην ἀλώπηξ - ὁ θῆλυς ἀετός, ἡ θήλεια ἀλώπηξ (πρβλ. καὶ νῦν: ἀρσενικὸς θηλυκὸς ἀετός, ἀρσενικὴ - θηλυκὴ ἀλεποῦ). Κλίσις τῶν οὐσιαστικῶν Ι. Πρώτη κλίσις 1. Ἀσυναίρετα 1

2 46. Κατὰ τὴν πρώτην κλίσιν κλίνονται ὀνόματα ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ μόνον ἀρσενικά, τὰ ὁποῖα λήγουν εἰς ας ἢ -ης, καὶ θηλυκὰ εἰς α ἢ -η. α. Παραδείγματα ἀρσενικῶν (θ. ταμια-) (θ. Ἀτρειδα-) (θ. βουλευτα-) ὀν. ὁ ταμίας Ἀτρείδης βουλευτὴς γεν. τοῦ ταμίου Ἀτρείδου βουλευτοῦ δοτ. τῷ ταμίᾳ Ἀτρείδῃ βουλευτῇ αἰτ. τὸν ταμίαν Ἀτρείδην βουλευτὴν κλητ. ὦ ταμία Ἀτρείδη βουλευτὰ ὀν. οἱ ταμίαι Ἀτρεῖδαι βουλευταὶ γεν. τῶν ταμιῶν Ἀτρειδῶν βουλευτῶν δοτ. τοῖς ταμίαις Ἀτρείδαις βουλευταῖς αἰτ. τοὺς ταμίας Ἀτρείδας βουλευτὰς κλητ. ὦ ταμίαι Ἀτρεῖδαι βουλευταὶ β. Παραδείγματα θηλυκῶν (θ. μαχαιρα-) (θ. φρουρα-) (θ. μουσα-) ὀν. ἡ μάχαιρα φρουρὰ μοῦσα γεν. τῆς μαχαίρας φρουρᾶς μούσης δοτ. τῇ μαχαίρᾳ φρουρᾷ μούσῃ αἰτ. τὴν μάχαιραν φρουρὰν μοῦσαν κλητ. ὦ μάχαιρα φρουρὰ μοῦσα ὀν. αἱ μάχαιραι φρουραὶ μοῦσαι γεν. τῶν μαχαιρῶν φρουρῶν μουσῶν δοτ. ταῖς μαχαίραις φρουραῖς μούσαις αἰτ. τὰς μαχαίρας φρουρὰς μούσας κλητ. ὦ μάχαιραι φρουραὶ μοῦσαι ὀν. ἡ νύμφη τιμὴ αἱ νύμφαι τιμαὶ 2

3 γεν. τῆς νύμφης τιμῆς τῶν νυμφῶν τιμῶν δοτ. τῇ νύμφῃ τιμῇ ταῖς νύμφαις τιμαῖς αἰτ. τὴν νύμφην τιμὴν τὰς νύμφας τιμὰς κλητ. ὦ νύμφη τιμὴ ὦ νύμφαι τιμαὶ 47. Φαινομενικαὶ καταλήξεις τῶν πρωτοκλίτων Ἀρσενικὸν Θηλυκὸν Ἀρσ. καὶ Θηλ. ὀν. -ᾶς ἢ -ης -ᾶ ἢ -α ἢ -η -αι γεν. -ου -ᾶς ἢ -ης -ῶν δοτ. -ᾳ ἢ -ῃ -ᾳ ἢ -ῃ -αις αιτ. -ᾶν ἢ -ην -ᾶν ἢ -αν ἢ -ην -ᾶς κλητ. -ᾶ ἢ -η ἢ ă -α ἢ -α ἢ -η -αι Σημείωσις. Αἱ καταλήξεις αὗται προῆλθον ἐκ συγχωνεύσως τῶν ἀρχικῶν κυρίως καταλήξεων μετὰ τοῦ χαρακτῆρος, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ πρωτόκλιτα εἶναι α ἢ η π.χ. ἡ κατάληξις τῆς ἑνικ. ὀνομαστικῆς ας προῆλθεν ἐκ συγχωνεύσεως τοῦ χαρακτῆρος α μετὰ τῆς κυρίως καταλήξεως ς, ἡ κατάληξις τῆς πληθ. γενικῆς -ῶν ἐκ συγχωνεύσεως τοῦ χαρακτῆρος α μετὰ τῆς κυρίως καταλήξεως ων, ἡ κατάληξις τῆς πληθ. αἰτιατικῆς ας ἐκ συγχωνεύσεως τοῦ χαρακτῆρος α μετὰ τῆς κυρίως καταλήξεως νς (-ανς = ᾶς) (Πρβλ. 33, 6). Παρατηρήσεις 48. Τὰ πρωτόκλιτα ὀνόματα: 1) εἰς τὸν πληθυντικὸν (καὶ τὸν δυϊκὸν) ἔχουν πάντα τὰς ἰδίας καταλήξεις 2) τὸ α εἰς τὴν κατάληξιν ας (καθὼς καὶ εἰς τὴν κατάληξιν α τοῦ δυϊκοῦ) τὸ ἔχουν πάντοτε μακρόν: ὁ ὀρνιθοθήρας, τοὺς Ἀτρείδας, τῆς χώρας, τὰς σφαίρας (τὼ Ἀτρείδα, τὼ μούσα) 3) εἰς τὴν γενικὴν τοῦ πληθυντικοῦ τονίζονται ἐπὶ τῆς ληγούσης καὶ περισπῶνται: τῶν Ἀτρειδῶν, τῶν γεφυρῶν, τῶν σφαιρῶν, ἀλλά: οἱ ἐτησίαι = τὰ μελτέμια, τῶν ἐτησίων (Βλ. καὶ 16, 6, 7 καὶ 8). 49. Ἀπὸ τὰ ἀρσενικὰ πρωτόκλιτα ὀνόματα, τὰ ὁποῖα λήγουν εἰς ης, σχηματίζουν τὴν κλητικὴν τοῦ ἑνικοῦ εἰς α 1) τὰ ἐθνικά: ὦ Πέρσα, ὦ Σκύθα 2) τὰ εἰς της: ὦ πολῖτα, ὦ δικαστὰ δεσπότης, ὦ δέσποτα. 3) τὰ εἰς άρχης, -μέτρης, -πώλης, -τρίβης, -ώνης κτλ. (ἤτοι τὰ σύνθετα μὲ δεύτερον συνθετικὸν ῥῆμα): ὦ γυμνασιάρχα, ὦ γεωμέτρα, ὦ παντοπῶλα, ὦ παιδοτρίβα, ὦ τελῶνα. 3

4 50. Τῶν θηλυκῶν πρωτοκλίτων εἰς α τὸ α τοῦτο, ἐὰν μὲν πρὸ αὐτοῦ ὑπάρχῃ φωνῆεν ἢ ρ, λέγεται καθαρὸν α (οἰκί-α, ὥρ-α), ἐὰν δὲ πρὸ αὐτοῦ ὑπάρχῃ σύμφωνον, πλὴν τοῦ ρ, λέγεται μὴ καθαρὸν α (ῥίζ-α, μοῦσ-α, ἄκανθ-α). Κατὰ κανόνα τῶν θηλυκῶν πρωτοκλίτων ὀνομάτων 1) τὸ καθαρὸν α εἶναι μακρόν: βασιλεία, θήρα. 2) τὸ μὴ καθαρὸν α εἶναι βραχὺ καὶ εἰς τὴν γενικὴν καὶ δοτικὴν τοῦ ἑνικοῦ τοῦτο τρέπεται εἰς η: γλῶσσα (γλώσσης, γλώσσῃ), μᾶζα (μάζης, μάζῃ). Σημείωσις 1. Τὸ καθαρὸν α εἶναι βραχὺ 1) εἰς τὰ προπαροξύτονα ὀνόματα, ὡς εὐσέβεια, ἀλήθεια, Φώκαια, Χαιρώνεια, εὔνοια κτλ. 2) εἰς τὰ ὀνόματα γραῖα, μαῖα, μυῖα 3) εἰς τὰ ἑξῆς εἰς ρα δισύλλαβα ὀνόματα: μοῖρα, πεῖρα, πρῷρα, σφαῖρα καὶ σφῦρα. Σημείωσις 2. Εἰς τὴν αἰτιατικὴν καὶ κλητικὴν τοῦ ἑνικοῦ τὸ α εἶναι μακρὸν ἢ βραχύ, ὅπως εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικήν: (ἡ χώρα) τὴν χώραν, ὦ χώρα (ἡ γλῶσσα) τὴν γλῶσσαν - ὦ γλῶσσα. Συνῃρημένα 51. Τῶν πρωτοκλίτων οὐσιαστικῶν, ὅσα εἶχον ἀρχῆθεν πρὸ τοῦ χαρακτῆρος α τοῦ θέματος ἄλλο α ἢ ε, τὰ πλεῖστα ἔπαθον συναίρεσιν. διὸ καλοῦνται συνῃρημένα πρωτόκλιτα ὀνόματα: (Ἀθηνάα) Ἀθηνᾶ, (μνάα) μνᾶ, (Ἑρμέας) Ἑρμῆς, (γέα) γῆ. Παραδείγματα (θ. Ἑρμεα-, Ἑρμη-) (θ. μναα-, μνα-) (θ. γαλεα-, γαλη-) ὀν. ὁ Ἑρμῆς ἡ μνᾶ ἡ γαλῆ γεν. τοῦ Ἑρμοῦ τῆς μνᾶς τῆς γαλῆς δοτ. τῷ Ἑρμῇ τῇ μνᾷ τῇ γαλῇ αιτ. τὸν Ἑρμῆν τὴν μνᾶν τὴν γαλῆν κλητ. ὦ Ἑρμῆ ὦ μνᾶ ὦ γαλῆ ὀν. οἱ Ἑρμαῖ αἱ μναῖ γαλαῖ γεν. τῶν Ἑρμῶν τῶν μνῶν γαλῶν δοτ. τοῖς Ἑρμαῖς ταῖς μναῖς γαλαῖς αἰτ. τοὺς Ἑρμᾶς τὰς μνᾶς γαλᾶς 4

5 κλητ. ὦ Ἑρμαῖ ὦ μναῖ γαλαῖ 52. Τὰ συνῃρημένα πρωτόκλιτα ὀνόματα 1) ἔχουν καὶ μετὰ τὴν συναίρεσιν τὰς καταλήξεις τῶν ἀσυναιρέτων, πλὴν ὅτι τὸ εα εἰς τὸν ἑνικὸν τὸ συναιροῦν εἰς η: ὁ Ἑρμέας-Ἑρμῆς ἐνῷ: τοὺς Ἑρμέ-ας Ἑρμᾶς 2) εἶναι εἰς ἁπάσας τὰς πτώσεις περισπώμενα (βλ. 16, 9). Σημείωσις. Τὸ ὄνομα ὁ βορέας λαμβάνεται εἰς ἁπάσας τὰς πτώσεις καὶ ἀσυναιρέτως καὶ συνῃρημένως, ἀλλὰ συνῃρημένον ἐκφέρεται μὲ διπλοῦν ρ: ὁ βορέας ὁ βορρᾶς, τοῦ βορέου τοῦ βορρᾶ, τῷ βορέᾳ τῷ βορρᾷ κτλ. ΙΙ. Δευτέρα κλίσις Ἀσυναίρετα 53. Ἡ δευτέρα κλίσις περιλαμβάνει ὀνόματα καὶ τῶν τριῶν γενῶν, ἀρσενικὰ καὶ θηλυκά, τὰ ὁποῖα λήγουν εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν εἰς ος, καὶ οὐδέτερα, τὰ ὁποῖα λήγουν εἰς ον. α. Παραδείγματα ἀρσενικῶν καὶ θηλυκῶν (θ. ἀνθρωπο-) (θ. ἰατρο-) (θ. ψηφο-) (θ. ὁδο-) ὀν. ὁ ἄνθρωπος ἰατρὸς ἡ ψῆφος ὁδὸς γεν. τοῦ ἀνθρώπου ἰατροῦ τῆς ψήφου ὁδοῦ δοτ. τῷ ἀνθρώπῳ ἰατρῷ τῇ ψήφῳ ὁδῷ αἰτ. τὸν ἄνθρωπον ἰατρὸν τὴν ψῆφον ὁδὸν κλητ. ὦ ἄνθρωπε ἰατρὲ ὦ ψῆφε ὁδὲ ὀν. οἱ ἄνθρωποι ἰατροὶ αἱ ψῆφοι ὁδοὶ γεν. τῶν ἀνθρώπων ἰατρῶν τῶν ψήφων ὁδῶν δοτ. τοῖς ἀνθρώποις ἰατροῖς ταῖς ψήφοις ὁδοῖς ἀνθρώπου αἰτ. τοὺς ς ἰατροὺς τὰς ψήφους ὁδοὺς κλητ. ὦ ἄνθρωποι ἰατροὶ ὦ ψῆφοι ὁδοὶ Παραδείγματα οὐδετέρων (θ. ποτήριο-) (θ. φυτο-) ὀν. τὸ ποτήριον φυτὸν τὰ ποτήρια φυτὰ 5

6 γεν. τοῦ ποτηρίου φυτοῦ τῶν ποτηρίων φυτῶν δοτ. τῷ ποτηρίῳ φυτῷ τοῖς ποτηρίοις φυτοῖς αἰτ. τὸ ποτήριον φυτὸν τὰ ποτήρια φυτὰ κλητ. ὦ ποτήριον φυτὸν ὦ ποτήρια φυτὰ 54. Φαινομενικαὶ καταλήξεις τῶν δευτεροκλίτων Ἀρσ. καὶ Θηλ. Οὐδέτ. Ἀρσ. καὶ Θηλ. Οὐδέτ. ὀν. -ος -ον -οι -α γεν. -ου -ου -ων -ων δοτ. -ῳ -ῳ -οις -οις αἰτ. -ον -ον -ους -α κλητ. -ε -ον -οι -α Σημείωσις. Αἱ καταλήξεις αὗται προῆλθον ἐκ συγχωνεύσεως τῶν ἀρχικῶν κυρίως καταλήξεων μετὰ τοῦ χαρακτῆρος τοῦ θέματος, ὁ ὁποῖος εἰς τὰ δευτερόκλιτα εἶναι ο (ἢ ε) π.χ. ἡ κατάληξις ος ἢ -ον προῆλθεν ἐκ συγχωνεύσεως τοῦ χαρακτῆρος ο μετὰ τῆς κυρίως καταλήξεως ς ἢ -ν, ἡ κατάληξις ους ἐκ συγχωνεύσεως τοῦ χαρακτῆρος ο μετὰ τῆς κυρίως καταλήξεως νς (-ονς=ους βλ. 33, 6). Παρατηρήσεις 55. Τῶν δευτεροκλίτων ὀνομάτων 1) τῶν ἀρσενικῶν καὶ τῶν θηλυκῶν αἱ καταλήξεις εἶναι αἱ ἴδιαι εἰς πάσας τὰς πτώσεις 2) τῶν οὐδετέρων αἱ καταλήξεις διαφέρουν ἀπὸ τὰς καταλήξεις τῶν ἀρσενικῶν καὶ τῶν θηλυκῶν εἰς τὴν ὀνομαστικὴν καὶ τὴν κλητικὴν τοῦ ἑνικοῦ καὶ εἰς τὴν ὀνομαστικήν, αἰτιατικὴν καὶ κλητικὴν τοῦ πληθυντικοῦ ) Τὰ οὐδέτερα (οἱασδήποτε κλίσεως) ἔχουν τρεῖς πτώσεις ὁμοίας, ἤτοι τὴν ὀνομαστικήν, τὴν αἰτιατικὴν καὶ τὴν κλητικήν. 3) Ἡ κατάληξις α εἰς τὰ οὐδέτερα εἶναι βραχεῖα: τὰ δῶρα, τὰ μῆλα (τὰ ποιήματα) (βλ. καὶ 16, 2-8). Συνῃρημένα 57. Ἀπὸ τὰ δευτερόκλιτα οὐσιαστικά, ὅσα εἶχον ἀρχῆθεν πρὸ τοῦ χαρακτῆρος ο τοῦ θέματος ἄλλο ο ἢ ε, τὰ πλεῖστα ἔπαθον συναίρεσιν, διὸ καλοῦνται συνῃρημένα δευτερόκλιτα ὀνόματα: (νόος) νοῦς, (ὀστέον) ὀστοῦν (πρβλ. 51). Παραδείγματα 6

7 (θ. ἐκπλοο-, ἐκπλου-) (θ. ῥοο-, ῥου-) (θ. προχοο-, προχου-) (θ. ὀστεο-, ὀστοῦ-) ὀν. ὁ ἔκπλους ῥοῦς ἡ πρόχους τὸ ὀστοῦν γεν. τοῦ ἔκπλου ῥοῦ τῆς πρόχου τοῦ ὀστοῦ δοτ. τῷ ἔκπλῳ ῥῷ τῇ πρόχῳ τῷ ὀστῷ αἰτ. τὸν ἔκπλουν ῥοῦν τὴν πρόχουν τὸ ὀστοῦν ὀν. οἱ ἔκπλοι ῥοῖ αἱ πρόχοι τὰ ὀστὰ γεν. τῶν ἔκπλων ῥοῶν τῶν πρόχων τῶν ὀστῶν δοτ. τοῖς ἔκπλοις ῥοῖς ταῖς πρόχοις τοῖς ὀστοῖς αἰτ. τοὺς ἔκπλους ῥοῦς τὰς πρόχους τὰ ὀστᾶ Παρατηρήσεις 58. Τὰ συνῃρημένα δευτερόκλιτα ὀνόματα 1) ἔχουν καὶ μετὰ τὴν συναίρεσιν τὰς καταλήξεις τῶν ἀσυναιρέτων, πλὴν ὅπου τὰ ἀσυναίρετα ἔχουν εἰς τὴν κατάληξιν ο ἢ ε, ταῦτα ἔχουν ου (τὸ ὁποῖον προέρχεται ἐκ τῆς συναιρέσεως τοῦ ο+ο ἢ ε+ο) 2) τονίζονται εἰς πάσας τὰς πτώσεις εἰς τὴν συλλαβήν, εἰς τὴν ὁποίαν τονίζεται ἡ ἑνικὴ ὀνομαστικὴ (τὰ σύνθετα παρὰ τὸν κανόνα 25) 3) δὲν ἔχουν κλητικὴν (οὐδὲ δυϊκὸν ἀριθμόν Ἀττικόκλιτα 59. Μερικὰ ὀνόματα τῆς δευτέρας κλίσεως λήγουν οὐχὶ εἰς ος, -ον, ἀλλὰ εἰς ως, -ων: ὁ Ἄθως, ἡ ἅλως, ὁ νεώς. Ταῦτα λέγονται ἀττικόκλιτα, διότι τὰ μετεχειρίζοντο πρὸ πάντων οἱ ὁμιλοῦντες τὴν Ἀττικὴν διάλεκτον. Παραδείγματα (θ. νεω-) (θ. Μενελεω-) (θ. ἁλω-) (θ. ἀνωγεω-) ὀν. ὁ νεὼς Μενέλεως ἡ ἅλως τὸ ἀνώγεων γεν. τοῦ νεὼ Μενέλεω τῆς ἅλω τοῦ ἀνώγεω δοτ. τῷ νεῲ Μενέλεῳ τῇ ἅλῳ τῷ ἀνώγεῳ αἰτ. τὸν νεὼν Μενέλεων τὴν ἅλω τὸ ἀνώγεων ὀν. οἱ νεῲ αἱ ἅλῳ τὰ ἀνώγεω γεν. τῶν νεὼν τῶν ἄλλων τῶν ἀνώγεων 7

8 δοτ. τοῖς νεῲς ταῖς ἅλῳς τοῖς ἀνώγεῳς αἰτ. τοὺς νεὼς τὰς ἅλως τὰ ἀνώγεω Παρατηρήσεις 60. Τὰ ἀττικόκλιτα ὀνόματα 1) ἔχουν εἰς τὰς καταλήξεις πασῶν τῶν πτώσεων ω ὑπὸ τοῦτο δὲ τὸ -ω ὑπάρχει ι ὑπογεγραμμένον, ὅπου ἡ ἀντίστοιχος κατάληξις τῶν κοινῶν δευτεροκλίτων ὀνομάτων ἔχει ι: τῷ νεῲ (τῷ θεῷ), οἱ νεῲ (Οἰ ναοί) 2) ἔχουν τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ὁμοίαν μὲ τὴν ὀνομαστικήν 3) τονίζονται εἰς πάσας τὰς πτώσεις ὅπου καὶ ὅπως ἡ ἑνικὴ ὀνομαστική: ὁ λεώς, τοῦ λεὼ ὁ Δεξίλεως, τοῦ Δεξίλεω ὁ ταῶς, τοῦ ταῶ κτλ. Σημείωσις. Μερικὰ ἀττικόκλιτα ὀνόματα σχηματίζουν τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν χωρὶς τὸ τελικὸ ν: τὸν Ἄθω, τὴν ἅλω, τὴν ἕω, τὴν Κῶ, τὸν Μίνω (κατὰ τὴν τρίτην κλίσιν). ΙΙΙ. Τρίτη κλίσις Εἰσαγωγικαὶ παρατηρήσεις 61. Ἡ τρίτη κλίσις περιλαμβάνει ὀνόματα καὶ τῶν τριῶν γενῶν (ὅπως καὶ ἡ δευτέρα κλίσις). Τὰ τριτόκλιτα ὀνόματα λήγουν εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν εἰς ἓν τῶν φωνηέντων α, ι, υ, ω, ἢ εἰς ἓν τὼν ληκτικῶν συμφώνων (ν, ρ, ς, ξ, ψ), εἰς δὲ τὴν ἑνικὴν γενικὴν εἰς ος (καὶ σπανιώτερον εἰς ως ἢ -ους). 62. Τὰ τριτόκλιτα ὀνόματα λέγονται περιττοσύλλαβα, διότι κανονικῶς εἰς τὰς ἄλλας πτώσεις ἔχουν μίαν συλλαβὴν περισσοτέρων τῆς ἑνικῆς ὀνομαστικῆς (καὶ κλητικῆς) ) Τὰ ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ τριτόκλιτα ὀνόματα ἄλλα μὲν σχηματίζουν τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν μὲ τὴν κατάληξιν ς, καὶ ταῦτα λέγονται καταληκτικὰ (στάχυ-ς, γίγα-ς), ἄλλα δὲ τὴν σχηματίζουν ἄνευ καταλήξεως, καὶ ταῦτα λέγονται ἀκατάληκτα (λιμήν, γέρων) 1) τὰ οὐδέτερα τριτόκλιτα ὀνόματα δὲν ἔχουν καμίαν κατάληξιν εἰς τὴν ὀνομαστικήν, αἰτιατικὴν καὶ κλητικήν. 64. Ἐκ τῶν τριτοκλίτων ὀνομάτων 1) ἄλλα μὲν εἶναι μονόθεμα, ἤτοι σχηματίζονται ἀπὸ ἓν θέμα εἰς πάσας τὰς πτώσεις (σωλήν, σωλῆνος κτλ.), ἄλλα δὲ εἶναι διπλόθεμα, ἤτοι σχηματίζονται ἀπὸ δύο θέματα (λιμήν, λιμένος κτλ.) 2) τῶν διπλοθέμων τὸ ἓν θέμα, ὅταν τοῦτο ἔχῃ εἰς τὴν τελευταίαν συλλαβήν του μακρὸν φωνῆεν, λέγεται ἰσχυρὸν (λιμήν-, χιων-), τὸ δὲ 8

9 ἕτερον, τὸ ὁποῖον ἔχει εἰς τὴν τελευταίαν συλλαβήν του βραχὺ φωνῆεν, λέγεται ἀσθενὲς (λιμεν-, χιον-). 65. Τῶν τριτοκλίτων ὀνομάτων τὸ θέμα γενικῶς εὑρίσκεται ἐκ τῆς ἑνικῆς γενικῆς, ἀφοῦ ἀφαιρεθῇ ἡ κατάληξις αὐτῆς ος (Ἕλλην-ος, γίγαντος). Ἐὰν δὲ τὸ ὄνομα εἶναι διπλόθεμον, τὸ ἕτερον ἐκ τῶν θεμάτων αὐτοῦ εὑρίσκεται ἐκ τῆς ἑνικῆς ὀνομαστικῆς (λιμέν-ος, λιμὴν χιόν-ος, χιών) ) Κατὰ τὸν χαρακτῆρα τοῦ θέματος αὐτῶν τὰ τριτόκλιτα ὀνόματα διαιροῦνται εἰς φωνηεντόληκτα (στάχυ-ς, στάχυ-ος, πόλι-ς, πόλε-ως) καὶ εἰς συμφωνόληκτα (ἀγών, ἀγῶν-ος γέρων γέροντ-ος) 3) τὰ συμφωνόληκτα τριτόκλιτα ὀνόματα ὑποδιαιροῦνται εἰς ἀφωνόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα ἄφωνον (φύλαξ, φύλακ-ος πατρίς, πατρίδ-ος), καὶ εἰς ἡμιφωνόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα ἡμίφωνον (λιμήν, λιμέν-ος ῥήτωρ, ῥήτορ-ος) (βλ. 3, 1-2). Α. Φωνηεντόληκτα 67. Ἐκ τῶν φωνηεντολήκτων τριτοκλίτων ὀνομάτων τὰ πλεῖστα εἶναι γένους ἀρσενικοῦ ἢ θηλυκοῦ, ἐλάχιστα δὲ εἶναι γένους οὐδετέρου. 68. α ) Καταληκτικὰ εἰς ως, -ωος ἢ -υς, -υος, μονόθεμα (θ. ἡρω-) (θ. θω-) (θ. ἰχθυ-) (θ. δρυ-) ὀν. ὁ ἥρω-ς θὼ-ς ἰχθὺ-ς ἡ δρῦ-ς γεν. τοῦ ἥρω-ος θω-ὸς ἰχθύ-ος τῆς δρυ-ὸς δοτ. τῷ ἥρω-ι θω-ὶ ἰχθύ-ι τῇ δρυ-ὶ αἰτ. τὸν ἥρω-α θῶ-α ἰχθὺ-ν τὴν δρῦ-ν κλητ. ὦ ἥρω-ς θὼ-ς ἰχθὺ ὦ δρῦ ὀν. οἱ ἥρω-ες θῶ-ες ἰχθύ-ες αἱ δρύ-ες γεν. τῶν ἡρώ-ων θώ-ων ἰχθύ-ων τῶν δρυ-ῶν δοτ. τοῖς ἥρω-σι θω-σὶ ἰχθύ-σι ταῖς δρυ-σὶ αἰτ. τοὺς ἥρω-ας θῶ-ας ἰχθῦ-ς τὰς δρῦ-ς κλητ. ὦ ἥρω-ες θῶ-ες ἰχθύ-ες ὦ δρύ-ες Σημείωσις. Κατὰ τὸ ὄνομα ἰχθὺς κλίνεται καὶ τὸ ὄνομα ἔγχελυς εἰς τὸν ἑνικὸν ἀριθμὸν (βλ. καὶ 50, Σημ.). 9

10 Ὁμοίως δὲ κλίνονται καὶ ὅσα φωνηεντόληκτα ἔχουν χαρακτῆρα ι, ὅπως ὁ κῖς, ὁ, ἡ οἷς (ἐκ τοῦ ὅϊς), καὶ τὸ κύριον ὄνομα ὁ Συέννεσις, προσέτι δὲ τὰ ὀνόματα ἡ τίγρις καὶ ἡ τύρσις, εἰς τὸν ἐνικὸν ἀριθμόν: ὁ κῖς, τοῦ κιός, τῷ κι-ί, τὸν κῖ-ν, οἱ κῖ-ες, τῶν κι-ῶν, τοῖς κι-σί, τοὺς κῖ-ς κτλ. Παρατηρήσεις 69. Τῶν εἰς υς υος τριτοκλίτων ὀνομάτων 1) ἡ ἑνικὴ κλητικὴ σχηματίζεται ἄνευ καταλήξεως, ἡ ἑνικὴ αἰτιατικὴ μὲ τὴν κατάληξιν ν ἀντὶ -α καὶ ἡ πληθυντικὴ αἰτιατικὴ μὲ τὴν κατάληξιν ς ἀντὶ -ας: ὦ ἰχθύ, τὸν ἰχθύ-ν, τοὺς ἰχθῦ-ς 2) οἱ μονοσύλλαβοι τύποι καὶ ἡ πληθυντικὴ αἰτιατικὴ ἐν γένει, ὅταν τονίζωνται εἰς τὴν λήγουσαν, περισπῶνται παρὰ τὸν κανόνα ( 16, 6): ὁ μῦς, τὸν μῦν, ὦ μῦ, τοὺς μῦς τὰς ὀρφῦς τοὺς ἰχθῦς. 70. β ) Καταληκτικὰ ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ εἰς ις εως ἢ -υς εως, διπλόθεμα, καὶ τὸ οὐδέτερον τὸ ἄστυ (θ. πρυτανι-πρυτανε-) (θ. πολι-πολε-) (θ. πελεκυ-πελεκε-) (θ. ἀστυ- ἀστε-) ὀν. ὁ πρύταν-ις ἡ πόλι-ς ὁ πέλεκυ-ς τὸ ἄστυ γεν. τοῦ πρυτάνε-ως τῆς πόλε-ως τοῦ πελέκε-ως τοῦ ἄστε-ως δοτ. τῷ πρυτάνει τῇ πόλει τῷ πελέκει τῷ ἄστει αἰτ. τὸν πρύτανι-ν τὴν πόλι-ν τὸν πέλεκυ-ν τὸ ἄστυ κλητ. ὦ πρύτανι ὦ πόλι ὦ πέλεκυ ὦ ἄστυ ὀν. οἱ πρυτάνεις αἱ πόλεις οἱ πελέκεις τὰ ἄστη γεν. τῶν πρυτάνε-ων τῶν πόλε-ων τῶν πελέκε-ων τῶν ἄστεων δοτ. τοῖς πρυτάνε-σι ταῖς πόλε-σι τοῖς πελέκε-σι τοῖς ἄστε-σι αἰτ. τοὺς πρυτάνεις τὰς πόλεις τοὺς πελέκεις τὰ ἄστη κλητ. ὦ πρυτάνεις ὦ πόλεις ὦ πελέκεις ὦ ἄστη Σημείωσις. Κατὰ τὸ ὄνομα ἡ πόλις, ἐκτὸς πολλῶν ἄλλων ὀνομάτων, κλίνονται εἰς τὸν πληθυντικὸν ἀριθμὸν καὶ τὰ ὀνόματα τίγρις καὶ τύρσις. Κατὰ δὲ τὸ ὄνομα ὁ πέλεκυς κλίνονται τὰ ὀνόματα ὁ πῆχυς, ὁ πρέσβυς, καθὼς καὶ τὸ ὄνομα ὁ ἔγχελυς εἰς τὸν πληθυντικὸν ἀριθμὸν (βλ. 68, Σημ.). 71. Καταλήξεις τῶν τριτοκλίτων ὀνομάτων εἶναι 10

11 Ἀρσ. καὶ Θηλ. Οὐδ. Ἀρσ. καὶ Θηλ. Οὐδ. ὀν. -ς ἢ -ες -α γεν. -ος (ἢ -ως) -ος (ἢ -ως) -ων -ων δοτ. -ι -ι -σι -σι αἰτ. -α ἢ -ν -ας ἢ -ς (-νς) -α κλητ. -ς ἢ -ες -α Σημείωσις. Ἡ κατάληξις τῆς ἑνικῆς γενικῆς ως προῆλθεν ἐξ ἀντιμεταχωρήσεως: πόλη-ος, πόλε-ως βασιλῆ-ος, βασιλέ-ως (βλ. 32, 4), ἡ δὲ κατάληξις τῆς πληθυντικῆς αἰτιατικῆς νς γίνεται ς μετ ἀποβολὴν τοῦ ν πρὸ τοῦ ς (βλ. 32, 4 καὶ 33, 6). Παρατηρήσεις 72. Τὰ εἰς ις ἢ -υς (γεν. εως) φωνηεντόληκτα ὀνόματα 1) σχηματίζονται ἀπὸ δύο θέματα, ἤτοι ὅσα μὲν λήγουν εἰς ις ἀπὸ ἓν θέμα εἰς ι (πρυτανι-, πολι-) καὶ ἀπὸ ἕτερον εἰς ε (πρυτανε- πολε-), ὅσα δὲ λήγουν εἰς υς ἀπὸ ἓν θέμα εἰς υ (πελεκυ-, πηχυ-) καὶ ἀπὸ ἕτερον εἰς ε (πελεκε-, πηχε-) καὶ ἀπὸ μὲν τὸ πρῶτον θέμα, τὸ ὁποῖον λήγει εἰς ι ἢ υ, σχηματίζεται ἡ ἑνικὴ ὀνομαστική, ἡ αἰτιατικὴ καὶ ἡ κλητική, ἀπὸ δὲ τὸ δεύτερον, τὸ ὁποῖον λήγει εἰς ε, πᾶσαι αἱ ἄλλαι πτώσεις 2) τὸν χαρακτῆρα ε μὲ τὸ ἑπόμενον ι ἢ ε τῶν καταλήξεων τὸν συναιροῦν εἰς ει (πόλε-ι, πόλει πόλε-ες, πόλεις) 3) εἰς τὴν γενικὴν τοῦ ἑνικοῦ ἔχουν κατάληξιν οὐχὶ -ος ἀλλὰ -ως καὶ εἰς τὴν πτῶσιν ταύτην, καθὼς καὶ εἰς τὴν γενικὴν τοῦ πληθυντικοῦ, τονίζονται εἰς τὴν προπαραλήγουσαν παρὰ τὸν κανόνα ( 16, 2): πόλε-ως, πήχε-ων 4) τὴν ἑνικὴν κλητικὴν τὴν σχηματίζουν ἄνευ καταλήξεως καὶ τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν μὲ τὴν κατάληξιν ν, τὴν δὲ πληθυντικὴν αἰτιατικὴν ὁμοίαν μὲ τὴν ὀνομαστικήν: αἱ πόλεις, τὰς πόλεις οἱ πήχεις, τοὺς πήχεις. Σημείωσις. Τοῦ οὐδετέρου ὀνόματος τὸ ἄστυ εἰς τὸν πληθυντικὸν ἀριθμὸν ὁ χαρακτὴρ ε συναιρεῖται μὲ τὴν κατάληξιν α εἰς η: (ἄστε-α) ἄστη. 73. γ ) Καταληκτικὰ εἰς εὺς (γεν. έως), εἰς αῦς καὶ εἰς οῦς, μονόθεμα (θ. ἱππευ-) (θ. ἁλιευ-) (θ. γραυ-) (θ. βου-) ὀν. ὁ ἱππεὺ-ς ἁλιεὺ-ς ἡ γραῦ-ς ὁ βοῦ-ς γεν. τοῦ ἱππέ-ως ἁλιέως καὶ ἁλιῶς τῆς γρα-ὸς τοῦ βο-ὸς δοτ. τῷ ἱππεῖ ἁλιεῖ τῇ γρα-ῒ τῷ βο-ῒ 11

12 αἰτ. τὸν ἱππέ-α ἁλιέ-α καὶ ἁλιᾶ τὴν γραῦ-ν τὸν βοῦ-ν κλητ. ὦ ἱππεῦ ἁλιεῦ ὦ γραῦ ὦ βοῦ ὀν. οἱ ἱππεῖς ἁλιεῖς αἱ γρᾶ-ες οἱ βό-ες γεν. τῶν ἱππέ-ων ἁλιέ-ων καὶ ἁλιῶν τῶν γρα-ῶν τῶν βο-ῶν δοτ. τοῖς ἱππεῦ-σι ἁλιεῦ-σι ταῖς γραυ-σὶ τοῖς βου-σὶ αἰτ. τοὺς ἱππέ-ας ἁλιέ-ας καὶ ἁλιᾶς τὰς γραῦ-ς τοὺς βοῦ-ς κλητ. ὦ ἱππεῖς ἁλιεῖς ὦ γρᾶ-ες ὦ βό-ες Παρατηρήσεις 74. Τῶν εἰς εὺς ἢ -αῦς ἢ -οῦς φωνηεντολήκτων ὀνομάτων ὁ χαρακτὴρ υ μεταξὺ δύο φωνηέντων ἀποβάλλεται: βασιλεύς, βασιλεῦ, βασιλεῦσι γραῦς, γραῦν, γραυσί ἀλλὰ βασιλέως, βασιλέα γραός, γρᾶες (βλ. 33, 3). 75. Τῶν εἰς εὺς φωνηεντολήκτων ὀνομάτων 1) τὸ ε τοῦ θέματος, τὸ ὁποῖον μένει μετὰ τὴν ἀποβολὴν τοῦ χαρακτῆρος υ, συναιρεῖται μὲ τὸ ἑπόμενον ι ἢ ε τῶν καταλήξεων εἰς ει: (ἱππέ-ϊ) ἱππεῖ, (ἱππέ-ες) ἱππεῖς, (ἱππέ-ε) ἱππεῖ (πρβλ. 72, 2) 2) ἡ ἑνικὴ κλητικὴ κλητικὴ σχηματίζεται ἀπὸ τὸ θέμα μόνον ἄνευ καταλήξεως: ὦ βασιλεῦ 3) ἡ ἑνικὴ γενικὴ ἔχει κατάληξιν οὐχὶ -ος ἀλλὰ -ως καὶ τὸ α τῆς καταλήξεως τῆς ἑνικῆς αἰτιατικῆς καὶ τῆς πληθυντικῆς αἰτιατικῆς εἶναι μακρὸν (βλ. 32, 4). 76. Ὅσα φωνηεντόληκτα εἰς εὺς ἔχουν φωνῆεν πρὸ τοῦ τελικοῦ ε τοῦ θέματος συνήθως συναιροῦν τὸ ε τοῦτο μὲ τὸ ἑπόμενον ω καὶ α τῶν καταλήξεων (τῆς γενικῆς καὶ αἰτιατικῆς τοῦ ἑνικοῦ καὶ τοῦ πληθυντικοῦ): (Εὐβοέως) Εὐβοῶς, (Εὐβοέων) Εὐβοῶν, (Εὐβοέα) Εὐβοᾶ, (Εὐβοέας) Εὐβοᾶς. 77. δ ) Ἀκατάληκτα εἰς ώ, γεν. οῦς, διπλόθεμα (θ. Λητω-, Λητο-) (θ. ἠχω-, ἠχο-) ὀν. ἡ Λητὼ ἡ ἠχὼ γεν. τῆς Λητοῦς (ἐκ τοῦ Λητό-ος) τῆς ἠχοῦς δοτ. τῇ Λητοῖ (ἐκ τοῦ Λητό-ϊ) τῇ ἠχοῖ αἰτ. τὴν Λητὼ (ἐκ τοῦ Λητό-α) τὴν ἠχὼ κλητ. ὦ Λητοῖ ὦ ἠχοῖ 12

13 Σημείωσις. Τὰ ὀνόματα ταῦτα κανονικῶς ἔχουν μόνον ἑνικὸν ἀριθμόν, ὁσάκις δὲ σχηματίζονται καὶ εἰς τὸν πληθυντικόν, κλίνονται εἰς αὐτὸν κατὰ τὴν δευτέραν κλίσιν: ἡ λεχώ, τῆς λεχοῦς κτλ. αἱ λεχοί, τῶν λεχῶν, ταῖς λεχοῖς, τὰς λεχοὺς κτλ. Εἰς τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν ὀξύνονται παρὰ τὸν κανόνα ( 16, 9). B. Συμφωνόληκτα 1. Ἀφωνόληκτα 78. Τὰ ἀφωνόληκτα τριτόκλιτα ὀνόματα εἶναι 1) οὐρανικόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα οὐρανικὸν (κ, γ, χ) 2) χειλικόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα χειλικὸν (π, β, φ) 3) ὀδοντικόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα ὀδοντικὸν (τ, δ, θ). 79. Οὐρανικόληκτα καὶ χειλικόληκτα, καταληκτικὰ εἰς ξ, -ψ, -ς, μονόθεμα ὀν. ὁ φύλαξ ἡ φλὸξ ὁ ὄνυξ γεν. τοῦ φύλακ-ος τῆς φλογ-ὸς τοῦ ὄνυχ-ος δοτ. τῷ φύλακ-ι τῇ φλογ-ὶ τῷ ὄνυχ-ι αἰτ. τὸν φύλακ-α τὴν φλόγ-α τὸν ὄνυχ-α κλητ. ὦ φύλαξ ὦ φλὸξ ὦ ὄνυξ ὀν. οἱ φύλακ-ες αἱ φλόγ-ες οἱ ὄνυχ-ες γεν. τῶν φυλάκ-ων τῶν φλογ-ῶν τῶν ὀνύχ-ων δοτ. τοῖς φύλαξι ταῖς φλοξὶ τοῖς ὄνυξι αἰτ. τοὺς φύλακ-ας τὰς φλόγ-ας τοὺς ὄνυχ-ας κλητ. ὦ φύλακ-ες ὦ φλόγ-ες ὦ ὄνυχ-ες ὀν. ὁ κώνωψ Ἄραψ οἱ κώνωπ-ες Ἄραβ-ες γεν. τοῦ κώνωπ-ος Ἄραβ-ος τῶν κωνώπ-ων Ἀράβ-ων δοτ. τῷ κώνωπ-ι Ἄραβ-ι τοῖς κώνωψι Ἄραψι αἰτ. τὸν κώνωπ-α Ἄραβ-α τοὺς κώνωπ-ας Ἄραβ-ας κλητ. ὦ κώνωψ Ἄραψ ὦ κώνωπ-ες Ἄραβ-ες 13

14 Σημείωσις. Οἱ τύποι τῆς ἑνικῆς ὀνομαστικῆς καὶ τῆς πληθυντικῆς δοτικῆς προῆλθον ἐξ ἀρχικῶν τύπων φύλακ-ς, φλόγ-ς, ὄνυχ-ς, κώνωπ-ς, Ἄραβ-ς φύλακ-σι, φλογ-σί, κώνπωπ-σι, Ἄραβ-σι (βλ. 36, 1 καὶ 2). 80. Ὀδοντικόληκτα α) Καταλητικὰ εἰς ς, μονόθεμα ὀν. ὁ τάπης ἡ Ἑλληνὶς ὁ ὄρνις γεν. τοῦ τάπητ-ος τῆς Ἑλληνίδ-ος τοῦ ὄρνιθ-ος δοτ. τῷ τάπητ-ι τῇ Ἑλληνίδ-ι τῷ ὄρνιθ-ι αἰτ. τὸν τάπητ-α τὴν Ἑλληνίδ-α τὸν ὄρνιν κλητ. ὦ τάπης ὦ Ἑλληνὶς ὦ ὄρνι ὀν. οἱ τάπητ-ες αἱ Ἑλληνίδ-ες οἱ ὄρνιθ-ες γεν. τῶν ταπήτ-ων τῶν Ἑλληνίδ-ων τῶν ὀρνίθ-ων δοτ. τοῖς τάπη-σι ταῖς Ἑλληνί-σι τοῖς ὄρνι-σι αἰτ. τοὺς τάπητ-ας τὰς Ἑλληνίδ-ας τοὺς ὄρνιθ-ας κλητ. ὦ τάπητ-ες ὦ Ἑλληνίδ-ες ὦ ὄρνιθ-ες ὀν. ὁ ἀνδριὰς ἐλέφας οἱ ἀνδριάντ-ες ἐλέφαντ-ες γεν. τοῦ ἀνδριάντ-ος ἐλέφαντ-ος τῶν ἀνδριάντ-ων ἐλεφάντ-ων δοτ. τῷ ἀνδριάντ-ι ἐλέφαντ-ι τοῖς ἀνδριᾶσ-ι ἐλέφασ-ι αἰτ. τὸν ἀνδριάντ-α ἐλέφαντ-α τοὺς ἀνδριάντ-ας ἐλέφαντ-ας κλητ. ὦ ἀνδριὰς ἐλέφαν ὦ ἀνδριάντ-ες ἐλέφαντ-ες Σημείωσις. Οἱ τύποι τῆς ἑνικῆς ὀνομαστικῆς καὶ πληθυντικῆς δοτικῆς προῆλθον ἐξ ἀρχικῶν τύπων τάπητ-ς, Ἑλληνίδ-ς, ὄρνιθ-ς, ἀνδριάντ-ς, ἐλέφαντ-ς, τάπητ-σι, Ἑλληνίδ-σι, ἐλέφαντ-σι (βλ. 33, 4 καὶ 5). 81. β ) Ἀκατάληκτα εἰς ων οντος διπλόθεμα καὶ οὐδέτερα εἰς α ατος (θ. γερωντ-, γεροντ-) (θ. σωματ-) ὀν. ὁ γέρων οἱ γέροντ-ες τὸ σῶμα τὰ σώματ-α γεν. τοῦ γέροντ-ος τῶν γερόντ-ων τοῦ σώματ-ος τῶν σωμάτ-ων δοτ. τῷ γέροντ-ι τοῖς γέρου-σι τῷ σώματ-ι τοῖς σώμα-σι 14

15 αἰτ. τὸν γέροντ-α τοὺς γέροντ-ας τὸ σῶμα τὰ σώματ-α κλητ. ὦ γέρον ὦ γέροντ-ες ὦ σῶμα ὦ σώματ-α Σημείωσις. Οἱ τύποι τῆς ἑνικῆς ὀνομαστικῆς καὶ κλητικῆς προῆλθον ἐξ ἀρχικῶν τύπων γέρωντ, γέροντ, σώματ, οἱ δὲ τῆς πληθυντικῆς δοτικῆς ἐξ ἀρχικῶν τύπων γέροντ-σι, σώματ-σι (βλ. 33, 1, 4, 5). Παρατηρήσεις 82. Τὰ ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ ἀφωνόληκτα ὀνόματα κανονικῶς σχηματίζουν τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν εἰς α (τὸν πίνακα, τὴν πατρίδα) καὶ τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ὁμοίαν μὲ τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν (ὦ τάπης, ὦ πατρίς, ὦ ἱμάς, ὦ ὁδούς). Ἐξαιροῦνται καὶ 1) τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν τὰ βαρύτονα ὀδοντικόληκτα εἰς ις τὴν σχηματίζουν εἰς ν (κατὰ τὰ φωνηεντόληκτα εἰς ις, -εως): ἡ ἔρις, τὴν ἔριν ἡ χάρις, τὴν χάριν (ὅπως ἡ πόλις, τὴν πόλιν) 2) τὴν ἑνικὴν κλητικὴν α ) τὰ εἰς ις βαρύτονα ὀδοντικόληκτα, τὸ ὀξύτονον ὄνομα τυραννὶς καὶ τὸ ὄνομα ὁ παῖς (= πά-ις) τὴν σχηματίζουν ἄνευ τῆς καταλήξεως ς (κατὰ τὰ εἰς ις φωνηεντόληκτα): ὦ Ἄρτεμι, ὦ Ἆγι, ὦ ἔρι, ὦ ὄρνι, ὦ τυραννί, ὦ παῖ (ὅπως ὦ πρύτανι, ὦ πόλι) β ) τὰ εἰς ας (-αντος) βαρύτονα ὀδοντικόληκτα τὴν σχηματίζουν ὁμοίαν μὲ τὸ θέμα: ὦ ἐλέφαν (ἐκ τοῦ ἐλέφαντ), ὦ γίγαν (ἐκ τοῦ γίγαντ) (βλ. 33, 1). Σημείωσις 1. Τὰ ὀνόματα ἡ ἀλώπηξ (τῆς ἀλώπεκος) καὶ ὁ ποὺς (τοῦ ποδὸς) σχηματίζονται ἀπὸ δύο θέματα, ἀπὸ ἰσχυρὸν (ἀλώπηκ-, πουδ-) εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν καὶ τὴν κλητικὴν καὶ ἀπὸ ἀσθενὲς (ἀλώπεκ-, ποδ-) εἰς τὰς ἄλλας πτώσεις. Τὸ δὲ ὄνομα ἡ θρὶξ σχηματίζεται ἀπὸ τὸ (ἀρχικὸν) θέμα θριχ- εἰς τὴν ὀνομαστικὴν καὶ τὴν κλητικὴν τοῦ ἑνικοῦ καὶ εἰς τὴν δοτικὴν τοῦ πληθυντικοῦ (ἡ θρίξ, ὦ θρίξ, ταῖς θριξί), καὶ ἀπὸ τὸ θέμα τριχ- εἰς τὰς ἄλλας πτώσεις (τῆς τριχός, τῇ τριχὶ) (βλ. 37, 7). Σημείωσις 2. Μερικὰ ὀδοντικόληκτα ὀνόματα μὲ θέμα εἰς ντ ἔπαθον συναίρεσιν ἐντὸς τοῦ θέματος (τοῦ α + ω ἢ α + ο εἰς ω, τοῦ α + ε ἢ α + ει εἰς α καὶ τοῦ ο + ει ἢ ο + ε εἰς ου): ὁ Ξενοφῶν (Ξενοφάωντ), τοῦ Ξενοφῶντος (Ξενοφάοντ-ος) κτλ., ὁ ἀλλᾶς (ἀλλάεντ-ς, ἀλλάεις), τοῦ ἀλλᾶντ-ος (ἀλλάεντ-ος) κτλ., ὁ πλακοῦς (πλακόεντ-ς, πλακόεις), τοῦ πλακοῦντος (πλακόεντ-ος) κτλ. (βλ. 16, 9, 25, 33, 1 καὶ 5). 15

16 2. Ἡμιφωνόληκτα 83. Τὰ ἡμιφωνόληκτα τριτόκλιτα ὀνόματα εἶναι 1) ἐνρινόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα τοῦ θέματος ἔνρινον (ν) 2) ὑγρόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα ὑγρὸν (λ, ρ) 3) σιγμόληκτα, ἤτοι μὲ χαρακτῆρα σ. 84. α ) Ἐνρινόληκτα 1) Καταληκτικὰ εἰς ις, γεν. -ῖνος καὶ ἀκατάληκτα εἰς αν, γεν. -ᾶνος, -ην, γεν. ηνος καὶ -ων, γεν. ωνος, μονόθεμα (θ. δελφιν-) (θ. παιαν-) (θ. Ἑλλην-) (θ. χιτων-) ὀν. ὁ δελφὶς παιὰν Ἕλλην χιτὼν γεν. τοῦ δελφῖν-ος παιᾶν-ος Ἕλλην-ος χιτῶν-ος δοτ. τῷ δελφῖν-ι παιᾶν-ι Ἕλλην-ι χιτῶν-ι αἰτ. τὸν δελφῖν-α παιᾶν-α Ἕλλην-α χιτῶν-α κλητ. ὦ δελφὶς παιὰν Ἕλλην χιτὼν ὀν. οἱ δελφῖν-ες παιᾶν-ες Ἕλλην-ες χιτῶν-ες γεν. τῶν δελφίν-ων παιάν-ων Ἑλλήν-ων χιτών-ων δοτ. τοῖς δελφῖ-σι παιᾶσ-ι Ἕλλη-σι χιτῶ-σι αἰτ. τοὺς δελφῖν-ας παιᾶν-ας Ἕλλην-ας χιτῶν-ας κλητ. ὦ δελφῖν-ες παιᾶν-ες Ἕλλην-ες χιτῶν-ες Σημείωσις. Καταληκτικὸν ἐνρινόληκτον εἶναι καὶ τὸ μοναδικὸν ὄνομα ὁ κτεὶς (κτεν-ός, τῷ κτεν-ί, τὸν κτέν-α, ὦ κτεὶς οἱ κτέν-ες, τῶν κτεν-ῶν, τοῖς κτε-σί, τοὺς κτέν-ας κτλ.). Οἱ τύποι δελφίς, κτείς, δελφῖσι, παιᾶσι, Ἕλλησι, χιτῶσι κλπ. προῆλθον ἐξ ἀρχικῶν τύπων δελφίν-ς, κτέν-ς, δελφῖν-σι, παιᾶν-σι, χιτῶν-σι (βλ. 33, 6) ) Ἀκατάληκτα εἰς ην, γεν. ένος, -ων, γεν. ονος, διπλόθεμα (θ. ποιμην-, ποιμεν-) (θ. χελιδων-, χελιδον-) (θ. κιων-, κιον-) ὀν. ὁ ποιμὴν ἡ χελιδὼν ὁ κίων γεν. τοῦ ποιμέν-ος τῆς χελιδόν-ος τοῦ κίον-ος δοτ. τῷ ποιμέν-ι τῇ χελιδόν-ι τῷ κίον-ι 16

17 αἰτ. τὸν ποιμέν-α τὴν χελιδόν-α τὸν κίον-α κλητ. ὦ ποιμὴν ὦ χελιδὼν ὦ κῖον ὀν. οἱ ποιμέν-ες αἱ χελιδόν-ες οἱ κίον-ες γεν. τῶν ποιμέν-ων τῶν χελιδόν-ων τῶν κιόν-ων δοτ. τοῖς ποιμέ-σι ταῖς χελιδό-σι τοῖς κίο-σι αἰτ. τοὺς ποιμέν-ας τὰς χελιδόν-ας τοὺς κίον-ας κλητ. ὦ ποιμέν-ες ὦ χελιδόν-ες ὦ κίον-ες Σημείωσις. Οἱ τύποι τῆς πληθυντικῆς δοτικῆς προῆλθον ἐξ ἀρχικῶν τύπων ποιμέν-σι, χελιδόν-σι, κίον-σι (βλ. 33, 6). 86. β ) Ὑγρόληκτα 1) Ἀκατάληκτα εἰς ήρ, γεν. -ῆρος, μονόθεμα, καὶ εἰς ήρ, γεν. έρος, -ωρ, γεν. ορος, διπλόθεμα. (θ. κρατηρ-) (θ. ἀθηρ-, ἀθερ-) (θ. ῥητωρ-, ῥητορ-) ὀν. ὁ κρατὴρ ἀθὴρ ῥήτωρ γεν. τοῦ κρατῆρ-ος ἀθέρ-ος ῥήτορ-ος δοτ. τῷ κρατῆρ-ι ἀθέρ-ι ῥήτορ-ι αἰτ. τὸν κρατῆρ-α ἀθέρ-α ῥήτορ-α κλητ. ὦ κρατὴρ ἀθὴρ ῥῆτορ ὀν. οἱ κρατῆρ-ες ἀθέρ-ες ῥήτορ-ες γεν. τῶν κρατήρ-ων ἀθέρ-ων ῥητόρ-ων δοτ. τοῖς κρατῆρ-σι ἀθέρ-σι ῥήτορ-σι αἰτ. τοὺς κρατῆρ-ας ἀθέρ-ας ῥήτορ-ας κλητ. ὦ κρατῆρ-ες ἀθέρ-ες ῥήτορ-ες Σημείωσις 1. Κατὰ τὸ ὄνομα ὁ κρατὴρ κλίνεται, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ τὸ ὄνομα ὁ σωτὴρ (τοῦ σωτῆρος), καὶ κατὰ τὸ ὄνομα ὁ ἀθὴρ κλίνεται καὶ τὸ ὄνομα ὁ ἀστὴρ (τοῦ ἀστέρος), ἀλλὰ τὸ μὲν ὄνομα ὁ σωτὴρ σχηματίζει τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ὦ σῶτερ, τὸ δὲ ὄνομα ὁ ἀστὴρ σχηματίζει τὴν πληθυντικὴν δοτικὴν τοῖς ἀστράσι (κατὰ τὰ συγκοπτόμενα). Σημείωσις 2. Ὑγρόληκτον μὲ χαρακτῆρα λ εἶναι μόνον ὁ ἃλς (τοῦ ἁλός, τῷ ἁλί, τὸν ἅλα, ὦ ἃλς οἱ ἅλες, τοῖς ἁλσί, τοὺς ἅλς κτλ.). 17

18 Οὐδέτερα 87. Οὐδέτερα ὑγρόληκτα εἶναι τὰ ὀνόματα τὸ ἔαρ καὶ τὸ νέκταρ, εὔχρηστα μόνον εἰς τὸν ἑνικὸν ἀριθμόν. Τὸ ὄνομα τὸ ἔαρ ἐκφέρεται καὶ συνῃρημένον: ἔαρ - ἦρ, τοῦ ἔαρος - ἦρος, τῷ ἔαρι - ἦρι κτλ. (βλ. 56 καὶ 63, 2). Παρατηρήσεις εἰς τὰ ἐνρινόληκτα καὶ ὑγρόληκτα ὀνόματα 88. Τὰ ἀρσενικὰ καὶ θηλυκὰ ἐνρινόληκτα καὶ ὑγρόληκτα ὀνόματα 1) τὰ διπλόθεμα σχηματίζουν ἀπὸ μὲν τὸ ἰσχυρὸν θέμα τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικήν, ἀπὸ δὲ τὸ ἀσθενὲς τὰς ἄλλας πτώσεις: ὁ λιμήν, ἡ χιών, ὁ αἰθήρ, ὁ κοσμήτωρ τοῦ λιμέν-ος, τῆς χιόν-ος, τοῦ αἰθέρ-ος, τοῦ κοσμήτορος κτλ. 2) τὴν ἑνικὴν κλητικὴν τὴν σχηματίζουν τὰ πλεῖστα ὁμοίαν μὲ τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικήν: ἡ ἀκτὶς ὦ ἀκτίς, ὁ πελεκὰν ὦ πελεκάν, ὁ ποιμὴν ὦ ποιμήν, ἡ χελιδὼν ὦ χελιδών, ὁ ἀστὴρ ὦ ἀστήρ. Ἐξαιροῦνται ἐκ τῶν διπλοθέμων τὰ βαρύτονα εἰς ων (γεν. ονος) καὶ -ωρ (γεν. ορος), τὰ ὁποῖα σχηματίζουν τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ὁμοίαν μὲ τὸ ἀσθενὲς θέμα: ὁ γείτων ὦ γεῖτον, ὁ αὐτοκράτωρ ὦ αὐτοκράτορ. Τὰ κύρια ὀνόματα Ἀγαμέμνων καὶ Ἀριστογείτων καὶ τὰ ὅμοια εἰς τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ἀναβιβάζουν προσέτι τὸν τόνον: ὦ Αγάμεμνον, ὦ Ἀριστόγειτον. Συγκοπτόμενα 89. Ἀκατάληκτα εἰς ηρ, γεν. ρος, διπλόθεμα (θ. πατηρ-, πατερ-, ἀνηρ-, ἀνερ-) ὀν. ὁ πατὴρ ἀνὴρ οἱ πατέρ-ες ἄνδρ-ες γεν. τοῦ πατρὸς ἀνδρ-ὸς τῶν πατέρ-ων ἀνδρῶν δοτ. τῷ πατρὶ ἀνδρ-ὶ τοῖς πατρά-σι ἀνδρά-σι αἰτ. τὸν πατέρ-α ἄνδρ-α τοὺς πατέρ-ας ἄνδρας κλητ. ὦ πάτερ ἄνερ ὦ πατέρ-ες ἄνδρες ἡ τῆς τῇ τὴν ὦ Δημήτηρ Δήμητρ-ος Δήμητρ-ι Δήμητρ-α Δήμητερ 18

19 Παρατηρήσεις 90. Τὰ διπλόθεμα εἰς ηρ ὑγρόληκτα ὀνόματα πατήρ, μήτηρ, θυγάτηρ, γαστήρ, Δημήτηρ καὶ ἀνὴρ λέγονται συγκοπτόμενα, διότι (συγκόπτουν, ήτοι) ἀποβάλλουν τὸ ε τοῦ ἀσθενοῦς θέματος, τὰ μὲν ὀνόματα πατήρ, μήτηρ, θυγάτηρ καὶ γαστὴρ εἰς τὴν γενικὴν καὶ δοτικὴν τοῦ ἑνικοῦ καὶ τὴν δοτικὴν τοῦ πληθυντικοῦ, τὸ δὲ ὄνομα Δημήτηρ εἰς τὰς πλαγίας πτώσεις τοῦ ἑνικοῦ καὶ τὸ ὄνομα ἀνὴρ εἰς τὰς πλαγίας πτώσεις τοῦ ἑνικοῦ καὶ εἰς πάσας τὰς πτώσεις τοῦ πληθυντικοῦ (καὶ τοῦ δυϊκοῦ) (βλ. 32, 1 καὶ 34, 2). Πάντα τὰ συγκοπτόμενα ὀνόματα εἰς τὴν δοτικὴν τοῦ πληθυντικοῦ μεταξὺ τοῦ συγκεκομμένου θέματος καὶ τῆς καταλήξεως σι ἔχουν α βραχύ, ἐπὶ τοῦ ὁποίου καὶ τονίζονται: μητρ-ά-σι, θυγατρ-ά-σι, γαστρ-ά-σι. 91. Ἐκ τῶν συγκοπτόμενων ὀνομάτων 1) τὰ μὲν ὀνόματα πατήρ, μήτηρ, θυγάτηρ καὶ γαστὴρ εἰς τὴν γενικὴν καὶ δοτικὴν τοῦ ἑνικοῦ, τὸ δὲ ὄνομα ἀνὴρ καὶ εἰς ταύτας τὰς πτώσεις καὶ εἰς τὴν γενικὴν τοῦ πληθυντικοῦ τονίζονται ἐπὶ τῆς ληγούσης: μητρός, μητρὶ ἀνδρός, ἀνδρί, ἀνδρῶν 2) τὸ ὄνομα Δημήτηρ εἰς πάσας τὰς βραχυκαταλήκτους πτώσεις τονίζεται εἰς τὴν προπαραλήγουσαν 3) τὰ ὀνόματα πατήρ, θυγάτηρ καὶ ἀνὴρ εἰς τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ἀναβιβάζουν τὸν τόνον: ὦ πάτερ, θύγατερ, ἄνερ 4) τὸ ὄνομα γαστὴρ ἔχει τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ὁμοίαν μὲ τὴν ὀνομαστικήν: ὦ γαστὴρ (κανονικῶς πρβλ. 88, 2). 92. γ ) Σιγμόληκτα α. Οὐδέτερα εἰς ας, γεν. ως (ἢ -ατος) ὀν. τὸ κέρας τὰ κέρα ἢ τὰ κέρατ-α γεν. τοῦ κέρως ἢ τοῦ κέρατ-ος τῶν κερῶν ἢ τῶν κεράτ-ων δοτ. τῷ κέρᾳ ἢ τῷ κέρατ-ι τοῖς κέρα-σι αἰτ. τὸ κέρας τὰ κέρα ἢ τὰ κέρατ-α κλητ. ὦ κέρας ὦ κέρα ἢ ὢ κέρατ-α Παρατηρήσεις 93. Σιγμόληκτα οὐδέτερα εἰς ας εἶναι ἕξ: κέρας, κρέας γέρας, γῆρας πέρας, τέρας. Τούτων 19

20 1) ὁ χαρακτὴρ σ μεταξὺ δύο φωνηέντων ἀποβάλλεται καὶ τὰ συναντώμενα μετὰ τὴν ἀποβολὴν τοῦ σ φωνήεντα συναιροῦνται: (κρέασος, κρέα-ος) κρέως, (κρέασ-ι, κρέα-ϊ) κρέᾳ κτλ. (βλ. καὶ 33, 3) 2) σχηματίζονται ὡς σιγμόληκτα μόνον ἀπὸ θέμα εἰς ασ τὰ ὀνόματα κρέας, γέρας καὶ γῆρας (τὸ κρέας, τοῦ κρέως, τῷ κρέᾳ κτλ.). Ὡς σιγμόληκτον δὲ ὁμοῦ καὶ ὡς ὀδοντικόληκτον ἀπὸ θέμα εἰς ατ σχηματίζεται τὸ ὄνομα τὸ κέρας καὶ τὸ ὄνομα τὸ τέρας εἰς τὸν πληθυντικὸν ἀριθμὸν (τὰ τέρα ἢ τέρατα, τῶν τερῶν ἢ τεράτων κτλ.). Τὸ δὲ ὄνομα τὸ πέρας (ὅπως καὶ τὸ ὄνομα τὸ τέρας εἰς τὸν ἑνικὸν) ἀπὸ σιγμόληκτον θέμα εἰς ασ σχηματίζει μόνον τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικήν, αἰτιατικὴν καὶ κλητικήν, τὰς δὲ ἄλλας πτώσεις τὰς σχηματίζει μόνον ἀπὸ θέμα εἰς ατ (κατὰ τὰ εἰς α οὐδέτερα ὀδοντικόληκτα): τὸ πέρας, τοῦ πέρατ-ος κτλ., τὰ πέρατ-α, τῶν περάτ-ων κτλ., τὸ τέρας, τοῦ τέρατ-ος κτλ. (βλ. 81). Σημείωσις. Τὸ καταληκτικὸν α τῆς πληθυντικῆς ὀνομαστικῆς, αἰτιατικῆς καὶ κλητικῆς τῶν ὀνομάτων τούτων, τὸ ὁποῖον προῆλθεν ἐκ συναιρέσεως τοῦ α + α, δύναται νὰ βραχύνεται κατ ἀναλογίαν πρὸς τὰ ἄλλα οὐδέτερα: τὰ γέρα ἢ γέρα (ὅπως τὰ δῶρα). 94. β. Οὐδέτερα εἰς ος, γεν. ους (θ. στελεχεσ-) (θ. χρεεσ-) ὀν. τὸ στέλεχος χρέος τὰ στελέχη χρέα γεν. τοῦ στελέχους χρέους τῶν στελεχῶν χρεῶν δοτ. τῷ στελέχει χρέει τοῖς στελέχεσι χρέεσι αἰτ. τὸ στέλεχος χρέος τὰ στελέχη χρέα κλητ. ὦ στέλεχος χρέος ὦ στελέχη χρέα Παρατηρήσεις 95. Τῶν σιγμολήκτων οὐδετέρων εἰς ος 1) τὸ θέμα λήγει εἰς ες, ἀλλὰ τὸ ε τὸ πρὸ τοῦ χαρακτῆρος σ εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν (αἰτιατικὴν καὶ κλητικὴν) τρέπεται εἰς ο: (θ. ἐθνεσ-) ἔθνος ( 32, 5) 2) ὁ χαρακτὴρ σ μεταξὺ δύο φωνηέντων ἀποβάλλεται, τὰ δὲ συναντώμενα μετὰ τὴν ἀποβολὴν αὐτοῦ φωνήεντα συναιροῦνται, ἤτοι τὸ ε+α εἰς η ἤ, ἂν προηγῆται ἄλλο ε, εἰς α (τὰ βέλεα βέλη, τὰ χρέεα χρέα), τὸ ε+ι εἰς ει (τῷ δάσε-ϊ-δάσει), τὸ ε+ο εἰς ου (τοῦ ὄρε-ος - ὄρους), τὸ ε+ω εἰς ω (τῶν τειχέων τειχῶν) (βλ. καὶ 33, 3, Σημ.). 20

21 Σημείωσις. Μερικὰ σιγμόληκτα οὐδέτερα εἰς ος τὴν πληθυντικὴν γενικὴν τὴν σχηματίζουν ἀσυναίρετα (τῶν ἀνθεών, τῶν χειλέων) ἢ καὶ ἀσυναίρετον καὶ συνῃρημένην (τῶν ὀρέων ἢ τῶν ὀρῶν). 96. γ. Ἀρσενικὰ ἀκατάληκτα εἰς ης, γεν. ους (ἢ -ῆς, γεν. έους), διπλόθεμα (θ. Σωκρατησ- Σωκρατεσ-) (θ. Ἡρακλεησ- Ἡρακλεεσ-) ὀν. ὁ Σωκράτης Ἡρακλῆς οἱ Σωκράται Ἡρακλεῖς γεν. τοῦ Σωκράτους Ἡρακλέους τῶν Σωκρατῶν Ἡρακλέων δοτ. τῷ Σωκράτει Ἡρακλεῖ τοῖς Σωκράταις αἰτ. τὸν Σωκράτη Ἡρακλέα τοὺς Σωκράτας Ἡρακλεῖς κλητ. ὦ Σώκρατες Ἡράκλεις ὦ Σωκράται Ἡρακλεῖς Παρατηρήσεις 97. Τὰ ἀρσενικὰ σιγμόληκτα οὐσιαστικὰ εἰς ης γεν. ους (ἢ -ης, γεν. έους) εἶναι πάντα κύρια ὀνόματα (σύνθετα, μὲ δεύτερον συνθετικόν, ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, ὄνομα σιγμόληκτον οὐδέτερον εἰς ος ἢ ῥῆμα): Πολυκράτης (πολύς, κράτος) Δημοσθένης (δῆμος, σθένος) Ἀγαθοκλῆς (ἀγαθός, κλέος) Ἀριστοφάνης (ἄριστος, φαίνομαι) Δημοχάρης (Δῆμος, χαίρω) κτλ. Ταῦτα 1) σχηματίζονται ἀπὸ δύο θέματα, ἀπὸ ἰσχυρὸν θέμα εἰς ησ εἰς τὴν ἑνικὴν ὀνομαστικὴν καὶ ἀπὸ ἀσθενὲς θέμα εἰς εσ εἰς πάσας τὰς ἄλλας πτώσεις. Τούτου ὁ χαρακτὴρ σ μεταξὺ δύο φωνηέντων ἀποβάλλεται καὶ τὰ συναντώμενα φωνήεντα συναιροῦνται, ὅπως εἰς τὰ σιγμόληκτα οὐδέτερα εἰς ος ( 95, 2) 2) εἰς τὴν ἑνικὴν κλητικὴν ἀναβιβάζουν τὸν τόνον: ὦ Ἀριστότελες, ὦ Δημόσθενες, ὦ Ἀγαθόκλεις (Ἀγαθόκλεες) 3) ὁσάκις λαμβάνονται εἰς πληθυντικὸν ἀριθμόν, σχηματίζονται εἰς τὸν ἀριθμὸν τοῦτον τὰ μὲν εἰς ης, γεν. ους συνήθως κατὰ τὴν πρώτην κλίσιν, τὰ δὲ εἰς ης, γεν. έους (ἤτοι τὰ εἰς κλῆς) κατὰ τὴν τρίτην 4) ὅσα λήγουν εἰς κλῆς συναιροῦν τὸ ε τῆς συλλαβῆς κλε, ὅπου μετ αὐτὸ ἀκολουθεῖ η ἢ ε ἢ ει: (Θεμιστοκλέης) Θεμιστοκλῆς, (Θεμιστόκλεες) Θεμιστόκλεις, (Θεμιστοκλέει) Θεμιστοκλεῖ. Σημείωσις. Τὰ εἰς ης, γεν. ους σχηματίζουν τὴν ἑνικὴν αἰτιατικὴν καὶ εἰς ην (κατὰ τὰ πρωτόκλιτα): τὸν Σωκράτην, τὸν Δημοσθένην (ὅπως τὸν Ἀριστείδην). 98. δ. Θηλυκὰ ἀκατάληκτα εἰς ώς, γεν. οῦς, διπλόθεμα 21

22 (θ. αἰδωσ-, αἰδοσ-) (θ. Ἠωσ-, Ἠοσ-) ὀν. ἡ αἰδὼς ἡ Ἠὼς γεν. τῆς αἰδοῦς (ἐκ τοῦ αἰδόσ-ος) τῆς Ἠοῦς δοτ. τῇ αἰδοῖ (ἐκ τοῦ αἰδόσ-ι) τῇ Ἠοῖ αἰτ. τὴν αἰδῶ ἐκ τοῦ αἰδόσ-α) τὴν Ἠῶ κλητ. ὦ αἰδὼς ὦ Ἠὼς (πρβλ. 77). Γενικαὶ παρατηρήσεις εἰς τὰ τριτόκλιτα ὀνόματα 99. Αἱ καταλήξεις τῶν τριτοκλίτων ὀνομάτων 1) τῶν ἀρσενικῶν καὶ τῶν θηλυκῶν εἶναι αἱ ἴδιαι 2) τῶν οὐδετέρων διαφέρουν ἀπὸ τὰς καταλήξεις τῶν ἀρσενικῶν καὶ τῶν θηλυκῶν μόνον εἰς τὴν ὀνομαστικήν, τὴν αἰτιατικὴν καὶ τὴν κλητικὴν (βλ. 55, 56, 63, 2) Τῶν καταλήξεων τῆς τρίτης κλίσεως ι, -σι, -α καὶ -ας τὸ δίχρονον ι καὶ α εἶναι βραχύ: κλητῆρι, κλητῆρσι, κλητῆρα, κλητῆρας Τὰ μονοσύλλαβα τριτόκλιτα ὀνόματα εἰς τὴν γενικὴν καὶ τὴν δοτικὴν παντὸς ἀριθμοῦ τονίζονται ἐπὶ τῆς καταλήξεως (παρὰ τὸν κανόνα, 16, 8): ὁ θήρ, τοῦ θηρός, τῷ θηρὶ τῶν θηρῶν, τοῖς θηρσὶ (τοῖν θηροῖν). Ἀλλὰ τὰ μονοσύλλαβα ὀνόματα ἡ δᾴς, ὁ θώς, τὸ οὖς, ὁ παῖς, ὁ Τρὼς καὶ τὸ φῶς εἰς τὴν πληθυντικὴν γενικὴν τονίζονται κανονικῶς: τῶν δᾴδων, τῶν θώων, τῶν ὤτων, τῶν παίδων, τῶν Τρώων, τῶν φώτων Περισπῶνται παρὰ τὸν κανόνα, ἂν καὶ δὲν προέρχονται ἐκ συναιρέσεως ( 16, 6) 1) ἡ ἑνικὴ ὀνομαστικὴ καὶ κλητικὴ τοῦ ὀνόματος ἡ γλαῦξ 2) ἡ ἑνικὴ κλητικὴ τῶν εἰς εύς: ὦ γραμματεῦ, ὦ Θησεῦ 3) ἡ ἑνικὴ ὀνομαστική, αἰτιατικὴ καὶ κλητικὴ τῶν ὀνομάτων τὸ πῦρ καὶ τὸ οὖς (βλ. καὶ 69, 2). Σημείωσις. Περισπῶνται κανονικῶς αἱ λέξεις παῖς καὶ φῶς, διότι προῆλθον ἐκ συναιρέσεως (πάϊς, φάος). Ἡ δὲ λέξις ἡ κλεὶς προῆλθεν ἐξ ἀρχαιοτέρου τύπου κληὶς καὶ κανονικῶς ὀξύνεται (βλ. 16, 9). 1. Ὁ δυϊκὸς ἀριθμὸς τῶν ὀνομάτων 22

23 103. Ὁ δυϊκὸς ἀριθμὸς τῶν ὀνομάτων πάσης κλίσεως ἔχει δύο μόνον τύπους, ἤτοι ἕνα διὰ τὴν ὀνομαστικήν, τὴν αἰτιατικὴν καὶ τὴν κλητικήν, καὶ ἄλλον διὰ τὴν γενικὴν καὶ δοτικήν. Αἱ δὲ καταλήξεις τοῦ δυϊκοῦ τῶν ὀνομάτων εἶναι 1) τῆς α κλίσεως ὀνομ., αἰτ. καὶ κλητ. α, γεν. καὶ δοτ. αιν. 2) τῆς β κλίσεως ὀνομ., αἰτ. καὶ κλητ. ω, γεν. καὶ δοτ. οιν. 3) τῆς γ κλίσεως ὀνομ., αἰτ. καὶ κλητ. ε, γεν. καὶ δοτ. οιν. α ) τὼ βουλευτ-ά, τοῖς βουλευτ-αῖν τὼ μούσ-α, τοῖς μούσ-αιν β ) τὼ ἰατρ-ώ, τοῖς ἰατρ-οῖν τὼ νήσ-ω, τοῖς νήσ-οιν τ]ω δένδρ-ω, τοῖν δένδρ-οιν γ ) τὼ ἥρω-ε, τοῖν ἡρώ-οιν τὼ βό-ε, τοῖν βο-οῖν τὼ φύλακ-ε, τοῖν φυλάκ-οιν τὼ πόλει, τοῖν πολέ-οιν τὼ βασιλεῖ, τοῖν βασιλέ-οιν (τὼ σκέλει, τοῖν σκελοῖν) (βλ. 95, 2). Ἀνώμαλα οὐσιαστικὰ 104. Πολλὰ οὐσιαστικὰ ὀνόματα δὲν σχηματίζονται καὶδ ὲν κλίνονται ὁμαλῶς, ἤτοι κατὰ πάντα συμφώνως μὲ τοὺς κανόνας μιᾶς τῶν τριῶν κλίσεων, καὶ δι αὐτὸ λέγονται ἀνώμαλα. Ἐκ τῶν ἀνωμάλων οὐσιαστικῶν λέγονται 1) ἑτερογενῆ, ὅσα εἰς τὸν πληθυντικὸν ἀριθμὸν ἔχουν (ἕτερον, ἤτοι) διάφορον γένος ἀπὸ τὸ γένος τοῦ ἑνικοῦ, ἢ συγχρόνως τὸ αὐτὸ γένος καὶ διάφορον: ὁ λύχνος τὰ λύχνα, ὁ σῖτος τὰ σῖτα, ὁ δεσμὸς οἱ δεσμοὶ καὶ τὰ δεσμά, τὸ στάδιον τὰ στάδια καὶ οἱ στάδιοι πρβλ. νῦν: ὁ πλοῦτος τὰ πλούτη, ὁ ναῦλος οἱ ναῦλοι καὶ τὰ ναῦλα 2) διπλογενῆ, ὅσα εἰς τὸν ἑνικὸν ἀριθμὸν ἐκφέρονται κατὰ δύο γένη: ὁ ζυγὸς καὶ τὸ ζυγόν, πληθ. τὰ ζυγὰ ὁ νῶτος καὶ τὸ νῶτον, πληθ. τὰ νῶτα (πρβλ. νῦν: τὸ πεῦκο καὶ ὁ πεῦκος τὰ πεῦκα) 3) ἑτερόκλιτα, ὅσα εἰς τὸν ἕνα ἀριθμὸν κλίνονται κατά τινα κλίσιν, εἰς τὸν ἄλλον δὲ κατ ἄλλην, ἢ εἴς τινας μὲν πτώσεις κατά τινα κλίσιν, εἰς ἄλλας δὲ κατ ἄλλλην, οἷον α ) ὁ πρεσβευτής, τοῦ πρεσβευτοῦ κτλ. (κατὰ τὴν α κλίσιν) οἱ πρέσβεις, τῶν πρέσβεων κτλ. (κατὰ τὴν γ ) β ) τὸ πῦρ, τοῦ πυρὸς κτλ. (κατὰ τὴν γ κλίσιν) τὰ πυρά, τῶν πυρῶν, τοῖς πυροῖς κτλ. (κατὰ τὴν β ) γ ) ἡ γυνὴ (κατὰ τὴν α κλίσιν), τῆς γυναικός, τῇ γυναικί, τὴν γυναῖκα, ὦ γύναι αἱ γυναῖκες, τῶν γυναικῶν, ταῖς γυναιξὶ κτλ. (κατὰ τὴν γ, πρβλ. 97, 1) δ ) ὁ Θαλῆς (= Θαλέης), τοῦ Θαλέω, τῷ Θαλῇ, τὸν Θαλῆν, ὦ Θαλῆ (κατὰ τὰ συνῃρ. τῆς α κλίσεως καὶ τὰ ἀττικόκλιτα) τοῦ Θάλητος, τῷ Θάλητι, τὸν Θάλητα (κατὰ τὴν γ κλίσιν) ε ) ὁ Ἄρης, τοῦ Ἄρεως (ἀρχῆθεν Ἄρηος, 32, 4), τῷ Ἄρει, τὸν Ἄρη καὶ Ἄρην, ὦ Ἄρες (κατὰ τὴν γ καὶ τὴν α κλίσιν). Ὁμοίως ὁ Ἀστυάγης 23

24 (Κυαξάρης, Τισσαφέρνης καὶ ἄλλα ξενικὰ ὀνόματα), τοῦ Ἀστυάγους, τῷ Ἀστυάγει (κατὰ τὴν γ κλίσιν), τὸν Ἀστυάγην, ὦ Ἀστυάγη (κατά τὴν α ) ς ) ὁ ἀμνός, τοῦ ἀμνοῦ κτλ. (κατὰ τὴν β κλίσιν), καὶ τοῦ ἀρνός, τῷ ἀρνί, τὸν ἄρνα οἱ ἄρνες, τῶν ἀρνῶν, τοὺς ἄρνας (ἐκ θ. ἀρεν-, ἀρν- τοῦ σπανίου ὀνόματος τῆς γ κλίσεως ὁ ἀρήν, πρβλ. 90 κ. ἑ.) ζ ) ὁ υἱός, τοῦ υἱοῦ κτλ. (κατὰ τὴν β κλίσιν) τοῦ υἱέος, τῷ υἱεῖ οἱ υἱεῖς, τῶν υἱέων, τοῖς υἱέσι, τοὺς υἱεῖς (κατὰ τὴν γ ) η ) ὁ ὄνειρος, τοῦ ὀνείρου κτλ. (κατὰ τὴν β κλίσιν) τοῦ ὀνείρατος (ἐξ ἀχρήστου ὀνομαστικῆς τὸ ὄνειραρ), τῷ ὀνείρατι τὰ ὀνείρατα, τῶν ὀνειράτων (κατὰ τὴν γ ) θ ) ὁ Οἰδίπους, τοῦ Οἰδίποδας, τῷ Οἰδίποδι, ὦ Οἰδίπου (κατὰ τὴν γ κλίσιν) τοῦ Οἰδίπου, τὸν Οἰδίπουν (κατὰ τὰ συνῃρημένα τῆς β ) ι ) ὁ χρώς, τοῦ χρωτός, τῷ χρωτί, τὸν χρῶτα (κατὰ τὴν γ κλίσιν), ἀλλὰ δοτικὴ καὶ χρῷ (κατὰ τὰ ἀττικόκλιτα, εἰς τὴν φράσιν ἐν χρῷ = ἕωςσ τὸ δέρμα) 4) μεταπλαστά, ὅσα κλίνονται μὲν κατὰ μίαν ὡρισμένην κλίσιν εἰς πάσας τὰς πτώσεις, ἀλλὰ τὸ θέμα των (μεταπλάσσεται, ἤτοι) μεταβάλλεται (πρβλ. τὸ γράψιμ-ον, τοῦ γραψίματ-ος) α ) ὁ κύων, τοῦ κυνός, τῷ κυνί, τὸν κύνα, ὦ κύον οἱ κύνες, τῶν κυνῶν, τοῖς κυσὶ κτλ. (θ. κυων-, κυον-, κυν-) β ὁ μάρτυς, τοῦ μάρτυρος κτλ., ὦ μάρτυς οἱ μάρτυρες, τῶν μαρτύρων, τοῖς μάρτυ-σι, τοὺς μάρτυρας κτλ. (θ. μαρτυ-, μαρτυρ-) γ ) ὁ σής, τοῦ σεός, οἱ σέες, τῶν σέων, τοὺς σέας τοῦ σητ-ός, οἱ σῆτες, τῶν σητῶν, τοὺς σῆτας (θ. σησ-, σεσ-, σητ-) δ ) ἡ κλείς, τῆς κλειδός, τῇ κλειδί, τὴν κλεῖδα καὶ τὴν κλεῖν αἱ κλεῖδες κτλ., τὰς κλεῖδας καὶ τὰς κλεῖς (θ. κλειδ-, κλει-) (πρβλ. 82, 1) ε ) ἡ ναῦς, τῆς νεὼς (ἀρχῆθεν νηός, 32, 4), τῇ νη-ί, τὴν ναῦν, ὦ ναῦ αἱ νῆες, τῶν νεῶν, ταῖς ναυσί, τὰς ναῦς, ὦ νῆες (θ. ναυ-, νη-, νε) ς ) ἡ χείρ, τῆς χειρὸς κτλ. αἱ χεῖρες, τῶν χειρῶν, ταῖς χερσί, τὰς χεῖρας κλπ. δυϊκ. τὼ χεῖρε, τοῖς χερ-οῖν (θ. χειρ-, χερ-) ζ ) τὸ γόνυ, τοῦ γόνατ-ος, τῷ γόνατ-ι, τὸ γόνυ τὰ γόνατα, τῶν γονάτων, τοῖς γόνασι κλπ. (θ. γόνυ-, γονατ-) η ) τὸ δόρυ, τοῦ δόρατ-ος κτλ. (ὅπως τὸ προηγούμενον) θ ) τὸ ἧπαρ, τοῦ ἥπατ-ος, τῷ ἥπατ-ι, τὸ ἧπαρ τὰ ἥπατα, τῶν ἡπάτων κτλ. (θ. ἡπαρ-, ἡπατ-) ὁμοίως τὸ δέλεαρ (τοῦ δελέατ-ος), τὸ στέαρ (τοῦ στέατ-ος), τὸ φρέαρ (τοῦ φρέατ-ος) ι ) τὸ ὕδωρ, τοῦ ὕδατ-ος, τῷ ὕδατ-ι, τὸ ὕδωρ τὰ ὕδατ-α, τῶν ὑδάτων, τοῖς ὕδασι κτλ. (θ. ὕδωρ, ὑδατ-) ια ) τὸ οὖς, τοῦ ὠτ-ός, τῷ ὠτ-ί, τὸ οὖς τὰ ὦτ-α, τῶν ὤτων, τοῖς ὠσί, τὰ ὦτα τὼ ὦτε, τοῖς ὤτοιν (θ. οὐσ-, ὠτ-, βλ. 101, 102) ιβ ) ὁ Ἀπόλλων, τοῦ Ἀπόλλωνος, τῷ Ἀπόλλωνι, τὸν Ἀπόλλωνα καὶ Ἀπόλλω, ὦ Ἄπολλον (θ. Ἀπολλων-, Ἀπολλον-, Ἀπολλο-) 24

25 ιγ ) ὁ Ποσειδῶν (ἀρχῆθεν Ποσειδάων), τοῦ Ποσειδῶνος, τῷ Ποσειδῶνι, τὸν Ποσειδῶνα καὶ Ποσειδῶ, ὦ Πόσειδον ιδ ) ὁ Ζεύς, τοῦ Δι-ός, τῷ Δι-ί, τὸν Δί-α, ὦ Ζεῦ (θ. Ζευ-, Δι-) ιε ) ἡ Πνύξ, τῆς Πυκ-νός, τῇ Πυκ-νί, τὴν Πύκν-α (θ. Πνυκ-, Πυκν-) 5) ἰδιόκλιτα, ὅσα δὲν κλίνονται κατὰ μίαν τῶν τριῶν κλίσεων, ἀλλὰ κατὰ (ἰδίαν, ἤτοι) ἰδιαιτέραν κλίσιν. Εἶναι δὲ ἰδιόκλιτα: α ) μερικὰ προσηγορικὰ ὀνόματα εἰς ας, ὡς ὁ φαγᾶς, ὁ καταφαγᾶς κτλ. β ) πολλὰ κύρια ὀνόματα συντετμημένα, ἰδίᾳ δὲ ξεκινά οἷον ὁ Ἀλεξᾶς (ἐκ τοῦ Ἀλέξανδρος), τοῦ Ἀλεξᾶ, τῷ Ἀλεξᾷ, τὸν Ἀλεξᾶν, ὦ Ἀλεξᾶ (πρβλ. Γεράσιμος Μεμάς) ὁ Φιλῆς (ἐκ τοῦ Φιλήμων), τοῦ Φιλῆ, τῷ Φιλῇ, τὸν Φιλῆν, ὦ Φιλῆ (πρβλ. Σπυρίδων Πίπης) ὁ Διονῦς (ἐκ τοῦ Διονύσιος), τοῦ Διονῦ, τῷ Διονῦ, τὸν Διονῦν, ὦ Διονῦ ὁ Ἰησοῦς, τοῦ Ἰησοῦ, τῷ Ἰησοῦ, τὸν Ἰησοῦν, ὦ Ἰησοῦ (Ἑβραϊκὸν ὄνομα) ὁ Νεκῶς, τοῦ Νεκῶ, τῷ Νεκῷ, τὸν Νεκῶν, ὦ Νεκῶ (Αἰγυπτιακὸν ὄνομα) 6) ἄκλιτα, ὅσα δὲν κλίνονται, ἤτοι ἔχουν τὸν αὐτὸν τύπον εἰς πάσας τὰς πτώσεις ἄκλιτα δὲ εἶναι: α ) ἡ λέξις τὸ χρεὼν (= ἡ ἀνάγκη), τοῦ χρεών, τῷ χρεών β ) πολλὰ ὀνόματα προσώπων ἢ πραγμάτων, εἰλημμένα, ὁπωσδήποτε ἀμετάβλητα, ἐκ ξένων γλωσσῶν, οἷον ὁ Ἀδὰμ (τοῦ Ἀδὰμ κτλ.), ὁ Δαβὶδ (τοῦ Δαβὶδ κτλ.), ὁ Ἰὼβ (τοῦ Ἰὼβ κτλ.), τὸ Πάσχα (τοῦ Πάσχα κτλ.), λέξεις Ἑβραϊκαὶ τὸ ἄλφα (τοῦ ἄλφα κτλ.), τὸ βῆτα (τοῦ βῆτα κτλ.), τὸ γάμμα (τοῦ γάμμα κτλ.) ὁμοίως δὲ καὶ τὸ δίγαμμα (τοῦ δίγαμμα κτλ.), τὸ δέλτα, ὡς καὶ τὰ λοιπὰ ὀνόματα τῶν γραμμάτων, ἀρχῆθεν λέξεις Φοινικικαὶ (πρβλ. νῦν: ὁ Γκαῖτε, ὁ Κλεμανσὼ τὸ φούτ-μπώλ, τὸ ρεκὸρ τὸ τράμ, τὸ ζενίθ, τὸ ναδίρ) 7) ἐλλειπτικά, ὅσα δὲν εἶναι εὔχρηστα εἰς πάντας τοὺς ἀριθμοὺς ἢ εἰς πάσας τὰς πτώσεις (ἐλλειπτικὰ κατ ἀριθμὸν ἐλλειπτικὰ κατὰ πτῶσιν) α ) ἐλλειπτικὰ κατ ἀριθμὸν εἶναι 1) τὰ κύρια ὀνόματα ταῦτα κανονικῶς ἀπαντῶσιν ἢ εἰς μόνον τὸν ἑνικὸν ἢ εἰς μόνον τὸν πληθυντικὸν ἀριθμόν: Μενέλαος, Ἀριστείδης ὁ Πειραιεύς, οἱ Δελφοί, ἡ Κέρκυρα, αἱ Ἀθῆναι ὁ Ὄλυμπος, ἡ Πίνδος, τὸ Πτῷον, τὰ Κεραύνια τὰ Ὀλύμπια, τὰ Παναθήναια, τὰ Διονύσια (πρβλ. ὁ Πύργος, ἡ Καρδίτσα, αἱ Σπέτσαι, τὰ Χριστούγεννα κτλ.) 2) τὰ ὀνόματα τῶν μετάλλων ἢ φυσικῶν σωμάτων ἢ φαινομένων: ὁ ἄργυρος, ὁ σίδηρος, ὁ χρυσὸς ἡ γῆ, ὁ οὐρανός, ὁ ἀήρ, τὸ ἔαρ, οἱ ἐτησίαι ( 48, 3) ἡ νεότης, τὸ γῆρας κτλ. β ) ἐλλειπτικὰ κατὰ πτῶσιν (ἢ ἅμα καὶ κατ ἀριθμὸν) εἶναι: 1) αἱ λέξεις τὸ ὄφελος, τὸ ὄναρ, τὸ ὕπαρ (= ὀπτασία ἐν ἐγρηγόρσει), εὔχρηστοι μόνον κατ ὀνομαστικὴν καὶ αἰτιατικὴν τοῦ ἑνικοῦ (πρβλ. νῦν: τὸ σέβας τὰ σέβη, τὰ ἅρματα = τὰ ὅπλα) 25

26 2) ἡ λέξις μάλη, εὔχρηστος μόνον εἰς τὴν γενικὴν εἰς τὴν φράσιν ὑπὸ μάλης (= ὑπὸ τὴν μασχάλην) 3) ἡ λέξις νέωτα, αἰτιατικῆς ἑνικοῦ, εὔχρηστος εἰς τὴν φράσιν ἐς νέωτα (= τοῦ χρόνου) 4) αἱ λέξεις ὦ τᾶν (= ὦ φίλε) καὶ ὦ μέλε (= καλέ μου). Α. Πρῶτον συνθετικὸν Κλιτὸν α ) Ὄνομα οὐσιαστικὸν 277. Τὸ θέμα οὐσιαστικοῦ, ὅταν τοῦτο λαμβάνεται ὡς α συνθετικόν, συνθετικόν, κανονικῶς μένει ἀμετάβλητον, ἰδίᾳ ὅταν τὸ οὐσιαστικὸν τοῦτο εἶναι δευτερόκλιτον: (ἀγορά, θ. ἀγορα-) ἀγορα-νόμος, (σκιά, θ. σκια-) σκια-μαχῶ, (νίκη, θ. νικη-) νικη-φόρος, (δῆμος, θ. δημο-) δημοκρατία, (λίθος, θ. λιθο-) λιθό-στρωτος, (βοῦς, θ. βου-) βου-κέφαλος, (ναῦς, θ. ναυ-) ναυ-μάχος, (τέλος, θ. τελεσ-) τελεσ-φόρος (βλ. 46 κ. ἑ.). Ἀλλὰ 1) συνήθως στὸ θέμα πρωτοκλίτων καὶ τριτοκλίτων ὀνομάτων ὡς πρώτων συνθετικῶν μετασχηματίζεται κατὰ τὰ δευτερόκλιτα, ἤτοι λήγει εἰς ο: (θ. ἡμερα-) ἡμερο-δρόμος, (θ. ὕλη-) ὑλο-τόμος, (θ. ἁμαξα-) ἁμαξοπηγός, (θ. παιδ-) παιδ-ο-νόμος, (θ. ἰχθυ-) ἰχθυ-ο-πώλης, (θ. κρεασ-) κρε-οπώλης, (θ. ἀνθεσ-) ἀνθ-ο-πώλης, (θ. ῥιν-) ῥιν-ό-κερως 2) σπανίως καὶ τὸ θέμα τῶν δευτεροκλίτων καὶ τριτοκλίτων ὀνομάτων ὡς πρώτων συνθετικῶν μετασχηματίζεται κατὰ τὰ πρωτόκλιτα, ἤτοι λήγει εἰς η ἢ α: (θ. ἐλαφο-) ἐλαφη-βόλος, (θ. θανατο-) θανατη-φόρος, (θ. βιβλιο-) βιβλια-γράφος, (θ. λαμπαδ-) λαμπαδ-η-φόρος. Σημείωσις 1. Τῶν εἰς μα οὐδετέρων τριτοκλίτων ὀνομάτων ὡς πρώτων συνθετικῶν πολλάκις τὸ θέμα ἀποβάλλει τὴν τελικὴν συλλαβὴν ατ: (θ. ἁρματ-) ἁρματ-ηλάτης, (θ. αἱματ-) αἱματ-ο-σταγής, (θ. σωματ-) σωματ-ο-ειδής ἀλλὰ σωμ-ασκῶ, αἱμ-ο-βαφής. Σημείωσις 2. Τῶν ὀνομάτων γῆ, πῦρ ὕδωρ ὡς πρώτων συνθετικῶν θέμα εἶναι γ- ἢ γεω-, πῦρ- ἢ πυρο-, ὑδατο- ἢ ὑδρο- ἢ ὑδρ-: γηγενής, γεωμέτρης, γεω-γράφος πυρ-φόρος, πυρι-φλεγής, πυρο-ειδὴς - ὑδατο-ει-δής, ὑδρο-πότης, ὑδρ-αγωγός. Β. Δεύτερον συνθετικὸν Κλιτὸν α ) Ὄνομα οὐσιαστικὸν 26

27 281. Σύνθετον ὄνομα μὲ οὐσιαστικὸν ὡς β συνθετικὸν δυνατὸν νὰ εἶναι καὶ αὐτὸ οὐσιαστικόν, δυνατὸν ὅμως νὰ εἶναι ἐπίθετον. 1) Ὅταν ἓν σύνθετον ὅνομα μὲ οὐσιαστικὸν ὡς β συνθετικὸν εἶναι καὶ αὐτὸ οὐσιαστικόν, τότε τὸ β συνθετικὸν συνήθως μένει ἀμετάβλητον: (ἅρμα, ἅμαξα) ἁρμ-άμαξα, (ξίφος, μάχαιρα) ξιφο-μάχαιρα, (ἵππος, δρόμος) ἱππό-δρομος, (ἀμφί, θέατρον) ἀμφι-θέατρον, (ὄπισθεν, φύλαξ) ὀπισθο-φύλαξ. Σημείωσις. Εἰς μερικὰ τοιαῦτα σύνθετα τὸ οὐσιαστικόν, τὸ ὁποῖον εἶναι β συνθετικόν, μετασχηματίζεται εἰς ον ἢ -ιον: (πρό, θύρα) πρόθυρ-ον, (ἥμισυς, μέδιμνος) ἡμι-μέδιμν-ον, (ἥμισυς, ὀβολὸς) ἡμι-ωβόλ-ιον (πρβλ. ἡμι-τάλανατ-ον), (πρό, ἄστυ) προ-άστ-ιον. 2) Ὅταν σύνθετον ὄνομα μὲ οὐσιαστικὸν ὡς β συνθετικὸν εἶναι ἐπίθετον, τότε τὸ β συνθετικὸν α ) μένει ἀμετάβλητον, ἂν εἰς τὸ ὅλον σύνθετον παρέχεται μορφὴ ἐπιθέτου (δικαταλήκτου ἢ μονοκαταλήκτου): ἄ-υπνος, εὐ-άριθμος, πάνδημος, ἄ-τοπος, εὐ-δαίμων, ἀ-χίτων, εὔ-χαρις, ῥίψ-ασπις, εὔ-παις, μακρόχειρ β ) μετασχηματίζεται κατὰ τὰ ἐπίθετα, τὰ ὁποῖα λήγουν εἰς ος, -ιος, -ης, -ων: (μηχανὴ) πολυ-μήχαν-ος, (σπονδὴ) ὁμό-σπονδ-ος, (σῶμα) ἀ- σώματ-ος, (αἷμα) ὅμ-αιμ-ος, (ἀνὴρ) ἄν-ανδρ-ος, (θάλαττα) ἐπι-θαλάττιιος, (πατήρ, μήτηρ, γαστὴρ) ὁμο-πάτρ-ιος, ὁμο-μήτρ-ιος, ὁμο-γάστρ-ιος, (ἃλς) ἐν-άλ-ιος, (τέλος) εὐ-τελ-ής, (εἶδος) εὐ-ειδ-ής, (μέγεθος) ὑπερμεγέθ-ης, (φρὴν) ἄ-φρ-ων, σώ-φρ-ων, (πρᾶγμα) πολυ-πράγμ-ων, (κτῆμα) ἀ-κτήμ-ων. Σημείωσις. Τὰ ὀνόματα πατήρ, μήτηρ καὶ γαστὴρ ὡς δεύτερα συνθετικὰ ἐπιθέτων μὲ α συνθετικὸν ἄλλην λέξιν ἐκτὸς τῆς λέξεως ὁμὸς (= εἷς καὶ ὁ αὐτὸς) μεταβάλλουν τὴν λήγουσαν ηρ εἰς ωρ: ἀ-πάτωρ, ἀ- μήτωρ, προγάστωρ. Ἡ λέξις γῆ ὡς β συνθετικὸν ἐπιθέτων μετασχηματίζεται εἰς γεως ἢ -γαιος (ἢ -γειος): λεπτό-γεως, μεσό-γαιος, (μεσό-γειος). Αἱ λέξεις ἀγορὰ καὶ ὄνομα ὡς β συνθετικὰ μετασχηματίζονται εἰς ήγυρις, -ώνυμος: παν-ήγυρις, ὁμ-ήγυρις εὐ-ώνυμος, ἀν-ώνυμος. 27

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου. Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική

Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου. Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Β Γυμνασίου Ενότητα 2 : Γ. Γραμματική 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Διαφάνειες Γραμματική: Συμφωνόληκτα 3 Κλήση αφωνόληκτων 4-6 Κλίση ημιφωνόληκτων 7-15 Ασκήσεις 16-23 Εργασία για το σπίτι 24 Κ.

Διαβάστε περισσότερα

ἡ χιών, τό σῶμα -α -ος / -ως -ων -ι -σι(ν) -α / -ν -α -ς / -

ἡ χιών, τό σῶμα -α -ος / -ως -ων -ι -σι(ν) -α / -ν -α -ς / - ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ Γ ΚΛΙΣΗΣ Γενικές παρατηρήσεις Η γ κλίση περιλαμβάνει ουσιαστικά και των τριών γενών περιττοσύλλαβα. Τα τριτόκλιτα ουσιαστικά λήγουν στην ονομαστική ενικού σε α, ι, υ, ω, ν, ρ, ς (ξ, ψ), και

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας

Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας Ενότητα 4 η Ένα ταξίδι επιστημονικής φαντασίας Πλέομεν οὖν ὅσον τριακοσίους Είχαμε διανύσει λοιπόν, κατά το θαλάσσιο σταδίους ταξίδι μας περίπου τριακόσια στάδια καὶ προσφερόμεθα νήσῳ μικρᾷ και πλησιάζαμε

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα

Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ Σχολικό έτος: 2012-2013 ΤΜΗΜΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ Προτεινόμενος Προγραμματισμός κατά ενότητα Ενότητα 1 Το ταξίδι των λέξεων στον χρόνο Η επιβίωση

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ. 1. Ὁρισμός. Γενικαὶ παρατηρήσεις

ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ. 1. Ὁρισμός. Γενικαὶ παρατηρήσεις ΤΑ ΕΠΙΘΕΤΑ 1. Ὁρισμός. Γενικαὶ παρατηρήσεις 105. Ἐπίθετα λέγονται αἱ λέξεις, αἱ ὁποῖαι σημαίνουν ποιότητα ἢ ἰδιότητα οὐσιαστικοῦ τινος: (ἄρτος) λευκός, (οἰκία) ὑψηλή, (ὅπλον) βαρύ. 106. Ἐκ τῶν ἐπιθέτων

Διαβάστε περισσότερα

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1

FAX : 210.34.42.241 spudonpe@ypepth.gr) Φ. 12 / 600 / 55875 /Γ1 Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Η Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α Υ ΠΟΥ ΡΓΕΙΟ ΕΘΝ. ΠΑ Ι ΕΙΑ Σ & ΘΡΗΣ Κ/Τ Ω ΕΝΙΑ ΙΟΣ ΙΟΙΚΗΤ ΙΚΟΣ Τ ΟΜ ΕΑ Σ Σ ΠΟΥ Ω Ν ΕΠΙΜ ΟΡΦΩ Σ ΗΣ ΚΑ Ι ΚΑ ΙΝΟΤ ΟΜ ΙΩ Ν /ΝΣ Η Σ ΠΟΥ Ω Τ µ ή µ α Α Α. Πα π α δ ρ έ ο υ 37

Διαβάστε περισσότερα

1 Definite Article. 2 Nouns. 2.1 st Declension

1 Definite Article. 2 Nouns. 2.1 st Declension 1 Definite Article m. f. n. s. n. ὁ ἡ το a. τον την το g. του της του d. τῳ τῃ τῳ pl. n. οἱ αἱ τα a. τους τας τα g. των των των d. τοις ταις τοις 2 Nouns 2.1 st Declension f. s. n. τιμ η χωρ α θαλασσ α

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ Α. ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΑΘ Η Ν Α Ι 1 9 6 7 ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ Φ Θ Ο Γ Γ Ο Λ Ο

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 322b6-323a3

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 322b6-323a3 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟ 11 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ B ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2014-2015 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΚΥΠΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑ

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Συνόλων - Set Theory

Θεωρία Συνόλων - Set Theory Θεωρία Συνόλων - Set Theory Ἐπισκόπηση γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν Πρωτοετῶν Φοιτητῶν τοῦ Τµήµατος Διοίκησης, στὸ µάθηµα Γενικὰ Μαθηµατικά. Ὑπὸ Γεωργίου Σπ. Κακαρελίδη, Στὸ Τµῆµα Διοίκησης ΤΕΙ Δυτικῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12)

Διδαγμένο κείμενο. Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Α1,1/Γ1,2/Γ1,3-4/6/12) Ἐπειδὴ πᾶσαν πόλιν ὁρῶμεν κοινωνίαν τινὰ οὖσαν καὶ πᾶσαν κοινωνίαν ἀγαθοῦ τινος ἕνεκεν συνεστηκυῖαν (τοῦ γὰρ εἶναι δοκοῦντος ἀγαθοῦ χάριν

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ)

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Β ΛΥΚΕΙΟΥ (ΑΓΝΩΣΤΟ) ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ 1: Ἴσως οὖν εἴποιεν ἂν πολλοὶ τῶν φασκόντων φιλοσοφεῖν, ὅτι οὐκ ἄν ποτε ὁ δίκαιος ἄδικος γένοιτο, οὐδὲ ὁ σώφρων

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2012 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1. Ἡ Καινή Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2010. 2. Ἱερός Ναός ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), Κατάθεση μαρτυρία, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Εφαρμογὲς τῶν συνεχῶν κλασμάτων 1 1. Η τιμὴ τοῦ π μὲ σωστὰ τὰ 50 πρῶτα δεκαδικὰ ψηφία μετὰ τὴν ὑποδιαστολή, εἶναι 3.14159265358979323846264338327950288419716939937511.

Διαβάστε περισσότερα

Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ Γ Ρ Α Μ Μ ΑΤ Ι Κ Η ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΑΧΙΛΛΕΩΣ Α. ΤΖΑΡΤΖΑΝΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΑΘ Η Ν Α Ι 1 9 6 7 ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ Φ Θ Ο Γ Γ Ο Λ Ο Γ

Διαβάστε περισσότερα

Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου. Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο. Α Τετράμηνο

Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου. Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο. Α Τετράμηνο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Α Γυμνασίου Δειγματικό Εξεταστικό Δοκίμιο Α Τετράμηνο Το δειγματικό δοκίμιο αξιολόγησης που ακολουθεί βασίζεται στον γενικό τύπο διαγωνίσματος που

Διαβάστε περισσότερα

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ β ΛΥΚΕΙΟΥ Ξενοφῶντος, Ἑλληνικά, 1,1,27-28 Ἐν δὲ τῷ χρόνῳ τούτῳ ἠγγέλθη τοῖς τῶν Συρακοσίων στρατηγοῖς οἴκοθεν ὅτι φεύγοιεν ὑπὸ τοῦ δήμου. Συγκαλέσαντες οὖν τοὺς ἑαυτῶν στρατιώτας Ἑρμοκράτους

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Πολιτικά Θ 2.1-4 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 1 ΙΟΥΝΙΟΥ 2006 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Θέμα: «Περὶ τῆς νομιμότητας τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἀνηλίκων». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Σχετικὰ μὲ τὶς προϋποθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux.

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Μακρῆς Δημήτριος, Φυσικός. mailto: jd70473@yahoo.gr 1. Εἰσαγωγή. Τὸ πολυτονικὸ σύστημα καταργήθηκε τὸ 1982. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2013 ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2013 ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια Β1, 5-8 Μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ γινόμενον ἐν ταῖς πόλεσιν οἱ γὰρ νομοθέται τοὺς πολίτας ἐθίζοντες ποιοῦσιν ἀγαθούς, καὶ τὸ μὲν βούλημα παντὸς

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 324A C

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας 324A C ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ - ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 8 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ

Διαβάστε περισσότερα

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση

ICAMLaw Application Server Χειροκίνηση Ἀναβάθμιση Εἰσαγωγή Ὁ ICAMLaw Application Server (στὸ ἑξῆς γιά λόγους συντομίας IAS) ἀποτελεῖ τὸ ὑπόβαθρο ὅλων τῶν δικηγορικῶν ἐφαρμογῶν τῆς ICAMSoft. Εἶναι αὐτός ποὺ μεσολαβεῖ ἀνάμεσα: α) στὴν τελική ἐφαρμογὴ ποὺ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ 2 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΤΡΕΙΣ (3) Διδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 242ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 3, 50-51. 1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Ἐγώ, ὦ βουλή, νομίζω ἡμεῖς θανατοῦμεν. Μονάδες 30

ΘΕΜΑ 242ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 3, 50-51. 1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Ἐγώ, ὦ βουλή, νομίζω ἡμεῖς θανατοῦμεν. Μονάδες 30 ΘΕΜΑ 242ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 3, 50-51. 1. Να μεταφραστεί το τμήμα: Ἐγώ, ὦ βουλή, νομίζω ἡμεῖς θανατοῦμεν. 2. Πώς δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός του Ξενοφώντα ως «ρεπόρτερ» και πώς αποτυπώνεται στο

Διαβάστε περισσότερα

Διδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας (322a-d)

Διδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πρωταγόρας (322a-d) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑΪΟΥ 2015 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) Διδαγμένο

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι,

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, Ὁ Γάμος Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, ὲ λίγες ἡμέρες πρόκειται νὰ ἑνωθεῖτε μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ Γάμου διὰ τῶν εὐλογιῶν τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου μας. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς χρειάζεται ὡς καταλύτη τὸν τελειωτῆ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35

ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35 ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 35 «Οἱ μὲν πολλοὶ ἐπαινοῦσι τὸν προσθέντα Ο Περικλής, όμως, διαφωνεί. τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε» Γιατί; 1. «ἐμοὶ δὲ ἀρκοῦν ἂν ἐδόκει εἶναι ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἔργῳ γενομένων

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου Περικλέους Ἐπιτάφιος (ΙΙ, 41)

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου Περικλέους Ἐπιτάφιος (ΙΙ, 41) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 6 IOYΝIOY 2005 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ : ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ : ΠΕΝΤΕ (5) Ι ΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Θουκυδίδου

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό

Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Γ Γυμνασίου Ενότητα 2 : Β. Ετυμολογία Γ2. Συντακτικό 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Διαφάνειες Ετυμολογία: ουσιαστικών από ρήματα Παραγωγή 3-7 Ασκήσεις ετυμολογίας 8-16 Σύνταξη: Οι επιρρηματικοί

Διαβάστε περισσότερα

anjologion ellhnikwn grammatoseirwn

anjologion ellhnikwn grammatoseirwn anjologion ellhnikwn grammatoseirwn Απλ µονοτυπικ Λειψίας µονοτυπικ εκαεξάρια τ ς κάσας εκαεξάρια Λειψίας τ ς κάσας Πελασγικ µονοτυπικ Αττικ µονοτυπικ Εκδ σεων «Μπ λ Λ τρ» Μα ρα 486 µονοτυπικ Μπεκκεριάνα

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Η Ελένη, η Σοφία, η Βασιλική, η Ειρήνη, ο Κωνσταντίνος, ο Απόστολος και ο Αλέξανδρος χαιρετούν τους φίλους τους

ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Η Ελένη, η Σοφία, η Βασιλική, η Ειρήνη, ο Κωνσταντίνος, ο Απόστολος και ο Αλέξανδρος χαιρετούν τους φίλους τους ΕΝΟΤΗΤΑ 1 Καλημέρα! A ΜΕΡΟΣ ΚΕΙΜΕΝΑ - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ - ΑΣΚΗΣΕΙΣ Α. ΔΙΑΛΟΓΟΣ Καλημέρα! Η Ελένη, η Σοφία, η Βασιλική, η Ειρήνη, ο Κωνσταντίνος, ο Απόστολος και ο Αλέξανδρος χαιρετούν τους φίλους τους Καλημέρα,

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11

ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 ΘΕΜΑ 61ο Λυσία, Ἐν βουλῇ Μαντιθέῳ δοκιμαζομένῳ ἀπολογία, 9-11 Α. ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Περὶ μὲν τοίνυν αὐτῆς τῆς αἰτίας οὐκ οἶδ ὅ τι δεῖ πλείω λέγειν δοκεῖ δέ μοι ὦ βουλή ἐν μὲν τοῖς ἄλλοις ἀγῶσι περὶ αὐτῶν

Διαβάστε περισσότερα

Σημασία κόφα, θωράκιον Κοφίνι κυρίως στην κεντρικό ιστό, την μεγίστη που χρησιμεύει για παρατηρητήριο. Ετυμολογία

Σημασία κόφα, θωράκιον Κοφίνι κυρίως στην κεντρικό ιστό, την μεγίστη που χρησιμεύει για παρατηρητήριο. Ετυμολογία ΑΣ5 ΚΑΡΑΒΙ Page 1 κόφα Σάββατο, 21 Απριλίου 2012 3:18 μμ Σημασία κόφα, θωράκιον Κοφίνι κυρίως στην κεντρικό ιστό, την μεγίστη που χρησιμεύει για παρατηρητήριο. Ετυμολογία κόφα από το αρχ. κόφινος = καλάθι,

Διαβάστε περισσότερα

Θ.Α. ΑΜΕΛΙΔΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ

Θ.Α. ΑΜΕΛΙΔΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ Θ.Α. ΑΜΕΛΙΔΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2009 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Με τη θεματογραφία αυτή προσπαθεί να κάνει μια νέα προσέγγιση στην εξοικείωση του μαθήματος της θεματογραφίας των Αρχαίων Ελληνικών. Τα κείμενα είναι επιλεγμένα

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

ΚΕΙΜΕΝΟ: ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΑΠΑΝΤΗΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΓΝΩΣΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ) ΚΕΙΜΕΝΟ: Α) Μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ γινόμενον ἐν ταῖς πόλεσιν οἱ γὰρ νομοθέται τοὺς πολίτας ἐθίζοντες ποιοῦσιν ἀγαθούς, καὶ τὸ μὲν

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρι α Γραφημα των 8η Δια λεξη

Θεωρι α Γραφημα των 8η Δια λεξη Θεωρι α Γραφημα των 8η Δια λεξη Α. Συμβω νης Ε Μ Π Σ Ε Μ Φ Ε Τ Μ Φεβρουα ριος 2015 Α. Συμβω νης (ΕΜΠ) Θεωρι α Γραφημα των 8η Δια λεξη Φεβρουα ριος 2015 168 / 182 Χρωματισμοι Γραφημα των Χρωματισμο ς Κορυφω

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 212ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 18-21.

ΘΕΜΑ 212ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 18-21. ΘΕΜΑ 212ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 18-21. 2. Να αναφέρετε τα Διδακτικά έργα του Ξενοφώντα και να δώσετε περιληπτικά το περιεχόμενο δύο έργων αυτής της κατηγορίας. 3. α) ἀποκρίνομαι, αὐτοκράτωρ, καθαιρῶ,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ Α1. (Μετάφραση) Και αυτά, επειδή η ηθική αρετή συνδέεται με τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα συναισθήματα. δηλαδή η ευχαρίστηση είναι εκείνη για την οποία κάνουμε τις τιποτένιες

Διαβάστε περισσότερα

T ÓÈÎfi ŒÓÙ Ô HÏÂÎÙÚÔÎÈÓËÙ ÚˆÓ

T ÓÈÎfi ŒÓÙ Ô HÏÂÎÙÚÔÎÈÓËÙ ÚˆÓ T ÓÈÎfi ŒÓÙ Ô HÏÂÎÙÚÔÎÈÓËÙ ÚˆÓ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στὸν Τεχνικὸ αὐτὸν Ὁδηγὸ τοῦ Ἐργοστασίου Ἠλεκτροκινητήρων «Βαλιάδης Α.Ε.»: Παρουσιάζουμε τὶς προδιαγραφὲς κατασκευῆς τῶν κινητήρων μας καὶ κυρίως ἀναφερόμαστε στοὺς

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω. ΥΠΟΤΑ- ΚΤΙΚΗ ω ης η ωμεν. ισθι εστω. εσοίμην εσοιο εσοιτο εσοίμεθα εσοισθε εσοιντο ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ. ο υσης ο υσ η ο υσαν

ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω. ΥΠΟΤΑ- ΚΤΙΚΗ ω ης η ωμεν. ισθι εστω. εσοίμην εσοιο εσοιτο εσοίμεθα εσοισθε εσοιντο ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΘΗΛΥΚΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ. ο υσης ο υσ η ο υσαν ΕΙΜΙ= είμαι, υπάρχω Ε- ΝΕ- ΣΤΩ- ΤΑΣ ΠΑ- ΡΑ- ΤΑ- ΤΙ- ΚΟΣ ΜΕΛ- ΛΟ- ΝΤΑΣ ΚΛΙΣΗ ΟΡΙΣΤΙ- ΚΗ ε ιμί ε ι εστί(ν) εσμέν εστέ ε ισί(ν) η/ ην ησθα ην ημεν ησαν εσομαι εσ η/ εσει εσται εσόμεθα εσεσθε εσονται ΥΠΟΤΑ-

Διαβάστε περισσότερα

κεφάλαιο 2 β Ββ βιβλίο 23

κεφάλαιο 2 β Ββ βιβλίο 23 Β ιλίο 23 Γράφω το Β, : Β ιλίο...... Β Β Β 1B2 3... 1 2............... Β Β.............................. 24 Χρωματίζω ό,τι αρχίζει από : 25 Χρωματίζω μόνο τα κομμάτια της εικόνας που έχουν. Τι λέπω; Βρίσκω

Διαβάστε περισσότερα

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Α1.

ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Α1. ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Α1. Μετάφραση Γιατί η ηθική αρετή έχει σχέση με τα ευχάριστα και τα δυσάρεστα γιατί κάνουμε τα τιποτένια για την ευχαρίστηση, ενώ απέχουμε από τα όμορφα εξαιτίας της λύπης. Γι αυτό πρέπει

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2014 ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Θ2, 1-4)

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2014 ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Θ2, 1-4) ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Πολιτικά (Θ2, 1-4) Ὅτι μὲν οὖν νομοθετητέον περὶ παιδείας καὶ ταύτην κοινὴν ποιητέον, φανερόν τίς δ ἔσται ἡ παιδεία καὶ πῶς χρὴ παιδεύεσθαι, δεῖ μὴ λανθάνειν.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 ΜΑΪΟΥ 2015

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 ΜΑΪΟΥ 2015 ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ, 25 ΜΑΪΟΥ 2015 Α. Έτσι λοιπόν εφοδιασμένοι οι άνθρωποι αρχικά κατοικούσαν σκόρπια, ενώ δεν υπήρχαν

Διαβάστε περισσότερα

Η πρόταση. Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα.

Η πρόταση. Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα. Η πρόταση Πρόταση λέγεται ένα σύντομο κομμάτι του λόγου, που περιλαμβάνει μια σειρά από λέξεις με ένα τουλάχιστον ρήμα και έχει ολοκληρωμένο νόημα. Ορθογραφικές παρατηρήσεις 1. Το πρώτο γράμμα κάθε πρότασης

Διαβάστε περισσότερα

προσθεῖναι : θέση, θέµα, διαθήκη, καταθέτης -----------

προσθεῖναι : θέση, θέµα, διαθήκη, καταθέτης ----------- ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΜΑÏΟΥ 2008 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ιδαγµένο κείµενο Ἀριστοτέλους, Ἠθικὰ Νικοµάχεια Β6, 4-10 Ἐν παντὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ. Πλάτων, Τίμαιος 25a-d (διασκευή)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ. Πλάτων, Τίμαιος 25a-d (διασκευή) Ε Ν Ο Τ Η Τ Α 12 Α θ ήνα κ α ι Ατλαντίδα Στο διάλογό του Τίμαιος ο Πλάτων (427 347 π.χ.) περιλαμβάνει μια ιστορία που υποτίθεται ότι τη διηγήθηκαν στο Σόλωνα κατά την επίσκεψή του στην Αίγυπτο (590 π.χ.)

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ

ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΑΓΑΘΟΠΟΥΣ Ἡ συνεισφορὰ τῆς νήσου Κρήτης στὴ συγκρότηση τοῦ «ἔσω ἀνθρώπου», καθὼς καὶ στὴν πνευματικὴ προαγωγή, δὲν συνίσταται μονάχα στὴν καλλιέργεια τῶν Γραμμάτων καὶ τῶν Τεχνῶν, ἀλλὰ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Κατεύθυνσης Ενδεικτικές Απαντήσεις Θεμάτων Πανελληνίων 2012 ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια (Β3, 1-2/Β6, 1-4) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Αρχαία Κατεύθυνσης Ενδεικτικές Απαντήσεις Θεμάτων Πανελληνίων 2012 ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια (Β3, 1-2/Β6, 1-4) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Α1. ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια (Β3, 1-2/Β6, 1-4) ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Γιατί η ηθική σχετίζεται με την ευχαρίστηση και τη δυσαρέσκεια, αφού εξαιτίας της ευχαρίστησης κάνουμε τα ευτελή πράγματα,

Διαβάστε περισσότερα

Smart Shop uu ss ii nn g g RR FF ii dd Παύλος ΚΚ ατ σσ αρ όό ς Μ Μ MM Ε Ε ΞΞ ΥΥ ΠΠ ΝΝ ΟΟ ΜΜ ΑΑ ΓΓ ΑΑ ΖΖ Ι Ι ΡΡ ΟΟ ΥΥ ΧΧ ΙΙ ΣΣ ΜΜ ΟΟ ΥΥ E E TT HH N N ΧΧ ΡΡ ΗΗ ΣΣ ΗΗ TT OO Y Y RR FF II DD Απευθύνεται σσ

Διαβάστε περισσότερα

Tελευταία επανάληψη..

Tελευταία επανάληψη.. Tελευταία επανάληψη.. Προθέσεις: πάντα γράφω πρώτα τον τύπο του ρήματος που μου ζητούν και ύστερα προσθέτω την πρόθεση. Προσοχή! εἰμί ἐκ à ἐξ + φωνήεν ή δίφθογγο ἑκ-βάλλω à ἐξ-έβαλλον οι δισύλλαβες προθέσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ.

ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΗΜΕΡΟΜ. ΗΧΟΣ ΕΩΘΙΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 6. Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 24 ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΚΑΝΟΝΙΟΝ ΕΤΟΥΣ 2013 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 6 Τῆς ἑορτῆς Ἐπεφάνη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ (Τίτ. 11-14) Τῆς ἑορτῆς Παραγίνεται ὁ Ἰησοῦς (Ματθ. 13-17) 13 Κυριακῆς μετὰ τὰ Φῶτα Ἑνὶ ἑκάστῳ ἡμῶν (Ἐφεσ. δ 7-13)

Διαβάστε περισσότερα

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΑΓΚΥΠΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ 2009 Μάθημα: Αρχαία Ελληνικά Ημερομηνία και ώρα εξέτασης: Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009, ώρα

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πολιτεία 514A 515Α

ιδαγμένο κείμενο Πλάτωνος Πολιτεία 514A 515Α ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ Γ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΠΕΜΠΤΗ 14 ΙΟΥΝΙΟΥ 2012 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΟΜΑ Α ΠΡΩΤΗ

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΟΜΑ Α ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΣΑΒΒΑΤΟ 22 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΟΛΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΕΙΟΝΕΚΤΟΥΣΩΝ ΟΜΑΔΩΝ (ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ, ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΟΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 45 ΕΤΩΝ, ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΙ)

ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΕΙΟΝΕΚΤΟΥΣΩΝ ΟΜΑΔΩΝ (ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ, ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΟΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 45 ΕΤΩΝ, ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΙ) ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΤ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ & ΘΡΑΣ ΡΟΔΟ- ΠΗΣ ΚΟΜΟ- ΤΗΝΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛ- ΔΙΚΑΣΤΙ ΜΑ ΚΟΜΟΤΗ- ΝΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΦΥΛΑΚΙΣ ΩΣ ΧΤΙΣΤΩΝ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΟΥΒΛΑ & ΠΕΤΡΕΣ ΛΥΚΕΙΟ,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΤΥΠΑ ΤΕΣΤ ΓΛΩΣΣΑΣ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ. 1.1. Ικανότητα διάκρισης της ομοιότητας ή διαφοράς μεταξύ προφορικών λέξεων

ΑΤΥΠΑ ΤΕΣΤ ΓΛΩΣΣΑΣ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ. 1.1. Ικανότητα διάκρισης της ομοιότητας ή διαφοράς μεταξύ προφορικών λέξεων ΑΤΥΠΑ ΤΕΣΤ ΓΛΩΣΣΑΣ ΦΩΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ 1. ΕΠΙΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ 1.1. Ικανότητα διάκρισης της ομοιότητας ή διαφοράς μεταξύ προφορικών λέξεων 1.1.1. Ικανότητα επισήμανσης της ομοιότητας στη συλλαβή. 1. γάλα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ (2014-2015)

ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ (2014-2015) ΤΙΜΟΚΑΤΑΛΟΓΟΣ (2014-2015) 26 Χρόνια Πρωτότυπα βιβλία έκπτωση 50% ΕΚΔΟΣΕΙΣ - ΕΜΠΟΡΙΟ ΒΙΒΛΙΩΝ Βαρβιτσιώτη 6 - Ν. Κόσμος τηλ. & Φαξ: 210-9025178 κιν.: 6938482238 και 6976039690 Δημοτικό Τίτλος Βιβλίου 1.

Διαβάστε περισσότερα

Πότε ειμαστε όρθιόι και Πότε κανόυμε τό σταυρό μασ κατα τη διαρκεια των ακόλόυθιων

Πότε ειμαστε όρθιόι και Πότε κανόυμε τό σταυρό μασ κατα τη διαρκεια των ακόλόυθιων ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ÅÍÇÌÅÑÙÓÇÓ ÊÁÉ ÐÍÅÕÌÁÔÉÊÇÓ ÏÉÊÏÄÏÌÇÓ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ÄÅËÖÙÍ - ÌÉÁÏÕËÇ ÔÇË. 2310-828989 Πότε ειμαστε όρθιόι και Πότε κανόυμε τό σταυρό

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη Θαῦμα τῆς Ἁγίας Γεροντίσσης Μυρτιδιωτίσσης τῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας ( 1974) Ἀποδεικτικὸ καὶ Βεβαιωτικὸ τῆς Μοναχικῆς Ἱδιότητος καὶ Ὀνομασίας Αὐτῆς ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ

Διαβάστε περισσότερα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα

Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ. Ποιήματα Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Νοέμβριος 2011 15 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Μαρία Ψωμᾶ - Πετρίδου ΔΕΥΤΕΡΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΦΤΕΡΑ Ποιήματα Τεῦχος 15 - Νοέμβριος 2011 ISSN:

Διαβάστε περισσότερα

Αρχαία Ελληνικά Γ Γυμνασίου. Ενότητα 9

Αρχαία Ελληνικά Γ Γυμνασίου. Ενότητα 9 Αρχαία Ελληνικά Γ Γυμνασίου Ενότητα 9 Διδακτική πρόταση: Πόπη Πούγιουρου, Σύμβουλος Φιλολογικών Μαθημάτων Εποπτεία: Λουκία Χατζημιχαήλ, ΕΜΕ Φιλολογικών Μαθημάτων Σύντομη αφόρμηση Αξιοποιούμε την προϋπάρχουσα

Διαβάστε περισσότερα

Προσοµοίωση Ανάλυση Απ ο τ ε λε σµ άτ ω ν ιδάσκων: Ν ικό λ α ο ς Α µ π α ζ ή ς Ανάλυση Απ ο τ ε λε σµ άτ ω ν Τα απ ο τ ε λ έ σ µ ατ α απ ό τ η ν π αρ αγ ω γ ή κ αι τ η χ ρ ή σ η τ υ χ αί ω ν δ ε ι γ µ

Διαβάστε περισσότερα

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΘΑΛΑΣΣΑ Να γελάσεις απ' τα βάθη των χρυσών σου ματιών είμαστε μες στο δικό μας κόσμο Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει Τα πιο

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ 1) Γιατί κανείς δεν τιμωρεί αυτούς που αδικούν επειδή έχει το νου του σ αυτό και εξαιτίας αυτού, επειδή δηλαδή (κάποιος) διέπραξε ένα αδίκημα, εκτός αν κάποιος εκδικείται ασυλλόγιστα,

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ. Ας θυμηθούμε τις χρονικές προτάσεις στα νέα ελληνικά:

ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ. Ας θυμηθούμε τις χρονικές προτάσεις στα νέα ελληνικά: ΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Ας θυμηθούμε τις χρονικές προτάσεις στα νέα ελληνικά: Παραδείγματα Αφού έπλυνε τα χέρια του, έφαγε. Ενώ έτρωγε, μου μιλούσε. Κάτσε, μέχρι να φύγεις. Ποια χρονική βαθμίδα εκφράζουν οι

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρι α Γραφημα των 9η Δια λεξη

Θεωρι α Γραφημα των 9η Δια λεξη Θεωρι α Γραφημα των 9η Δια λεξη Α. Συμβω νης Ε Μ Π Σ Ε Μ Φ Ε Τ Μ Φεβρουα ριος 2015 Α. Συμβω νης (ΕΜΠ) Θεωρι α Γραφημα των 9η Δια λεξη Φεβρουα ριος 2015 183 / 198 Ταιρια σματα (Matchings) Ταίριασμα: Ένα

Διαβάστε περισσότερα

Ejercicios de Gramática

Ejercicios de Gramática 1. Γραψτε το σωστό άρθρο Παιδί Φοιτητής Ελλάδα Έλληνας Μαδρίτη Λολούδι Αναπτήρας Παλτό Νερό Άνθρωπος Βιβλίο Γυναίκα Άντρας Σχολείο Βιβλιοθήκη Μάθημα Λέξη Γλώσσα Σπίτι Λογαριασμός Λόγος Κόρη Ήλιος Παραλία

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2015 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2015 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Διδαγμένο κείμενο Ἀριστοτέλους Ἠθικά Νικομάχεια (Β6, 4-8 και 14-16) Λέγω δὲ τοῦ μὲν πράγματος μέσον τὸ ἴσον ἀπέχον ἀφ ἑκατέρου τῶν ἄκρων, ὅπερ ἐστὶν ἓν καὶ τὸ αὐτὸ

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ὑπ ἀριθ. 5

ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ὑπ ἀριθ. 5 ΠΡΑΚΤΙΚΟΝ ὑπ ἀριθ. 5 Συνεδρία τοῦ Μητροπολιτικοῦ Συμβουλίου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἰωαννίνων τῆς 10 ης Νοεμβρίου 2014. Σήμερον, τὴν 10 ην τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου τοῦ ἔτους 2014, ἡμέραν Δευτέραν καὶ ὥραν 1 ην

Διαβάστε περισσότερα

L 96/22 EL ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 696/98 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ τη 27η Μαρτ ιου 1998 για την εφαρµογ η του κανονισµο υ (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συµβουλ ιου περ ι τη αµοιβα ια συνδροµ η µεταξ υ των διοικητικ ων αρχ

Διαβάστε περισσότερα

Ορθογραφία : Συλλαβές. Μονοσύλλαβη : το, και Δισύλλαβη : πό δι, ε- κεί. Τρισύλλαβη : πα τέ ρας, μη τέ ρα. Πολυσύλλαβη : πα ρα μύ θι, α στα μά τη τα

Ορθογραφία : Συλλαβές. Μονοσύλλαβη : το, και Δισύλλαβη : πό δι, ε- κεί. Τρισύλλαβη : πα τέ ρας, μη τέ ρα. Πολυσύλλαβη : πα ρα μύ θι, α στα μά τη τα Ορθογραφία : 1. Τα ρήματα σε εύω, - εύομαι, γράφονται με συνδυασμό π.χ. παιδεύω παιδεύομαι. Εξαιρείται το κλέβω και το σέβομαι. 2. Τα ρήματα σε άβω, - άβομαι, γράφονται με β. π.χ. ράβω ράβομαι. Εξαιρείται

Διαβάστε περισσότερα

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15

Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α1. Να δώσετε το περιεχόμενο των όρων που ακολουθούν: α. Ανόρθωση (1910) β. Κλήριγκ γ. Εκλεκτικοί Μονάδες 15 Α2. Γιατί δεν προέκυψαν ταξικά κόμματα στην Ελλάδα το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα; Μονάδες

Διαβάστε περισσότερα

Η αξία της νηστείας. «Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται! Οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι προθύμως εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα...

Η αξία της νηστείας. «Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται! Οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι προθύμως εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς νηστείας ἀγῶνα... Άσκηση μηνιαίας επικοινωνίας με τους νέους της Λευκάδας και της Ιθάκης * 1-29 Φεβρουαρίου 2012 * τ. 6 ο Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου Η αξία της νηστείας «Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται! Οἱ βουλόμενοι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ Α. Κείμενο Πεφυκέναι γὰρ δή φασὶ τὸ μὲν ἀγαθόν, τὸ δὲ ἀδικεῖσθαι κακόν, πλέονι δὲ κακῷ ὑπερβάλλειν τὸ ἀδικεῖσθαι ἢ τὸ ἀδικεῖν, ὥστ ἐπειδὰν

Διαβάστε περισσότερα

α : 210-6465727 E-mail : support@gcsl.gr

α : 210-6465727 E-mail : support@gcsl.gr Α Α Α Α Α: 65Χ Η-Λ Φ Η Η Η Α Α Α Α : 5PROC002922680 Η Α Α Α Η Αθή α, 6-7-205 Η Η Α ιθ..: 30/002/000/4368 Η Α Έ ισ α ά ς: 30/002/000/4034/26-6-205 Η Α, Η Η Α Η (A Α : Η- ) & Η Η Α Η Α A α. / σ : Α. σό α

Διαβάστε περισσότερα

Σύµφωνα µε την Υ.Α. 139610/Γ2/01-10-2013

Σύµφωνα µε την Υ.Α. 139610/Γ2/01-10-2013 Σύµφωνα µε την Υ.Α. 139610/Γ2/01-10-2013 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Α τάξη Γενικού Λυκείου και Α και Β τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου Για τη διδασκαλία του µαθήµατος της Αρχαίας Ελληνικής

Διαβάστε περισσότερα

Α1. ΕΝΟΤΗΤΑ 11 ΚΕΙΜΕΝΟ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ)

Α1. ΕΝΟΤΗΤΑ 11 ΚΕΙΜΕΝΟ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ) ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Α1. ΕΝΟΤΗΤΑ 11 ΚΕΙΜΕΝΟ (ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ) Επειδή βλέπουμε ότι κάθε πόλη είναι μια κοινότητα και κάθε κοινότητα έχει συσταθεί για χάρη κάποιου αγαθού (γιατί όλοι κάνουν τα πάντα γι αυτό που

Διαβάστε περισσότερα

Οδηγίες για τη διδασκαλία µαθηµάτων του Γενικού Λυκείου για το σχολ. έτος 2013-14

Οδηγίες για τη διδασκαλία µαθηµάτων του Γενικού Λυκείου για το σχολ. έτος 2013-14 Οδηγίες για τη διδασκαλία µαθηµάτων του Γενικού Λυκείου για το σχολ. έτος 2013-14 Μετά από σχετική εισήγηση του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (πράξεις 24/2013 και 32/2013 του.σ.) σας αποστέλλουµε

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑ 151ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 3-4.

ΘΕΜΑ 151ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 3-4. ΘΕΜΑ 151ο: Ξενοφῶντος Ἑλληνικά, 2, 2, 3-4. 1. Να μεταφραστεί το τμήμα: ὥστ' ἐκείνης τῆς νυκτὸς παρασκευάζειν τὴν πόλιν. 2. Τι γνωρίζετε για τη μόρφωση του Ξενοφώντα και ποιες ιστορικές μορφές άσκησαν επίδραση

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ

ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΑΠΛΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΧΟΛΕΙΟ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΞΕΝΟΥΣ ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ 1 ΤΑ ΑΡΘΡΑ Στην Ελληνική γλώσσα έχουμε 2 είδη άρθρων, το οριστικό και το αόριστο. α. Το αόριστο άρθρο συνοδεύει

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα 1 : Β. Ετυμολογία Γ. Γραμματική

Ενότητα 1 : Β. Ετυμολογία Γ. Γραμματική Αρχαία Ελληνική Γλώσσα Γ Γυμνασίου Ενότητα 1 : Β. Ετυμολογία Γ. Γραμματική 1 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Διαφάνειες Ετυμολογία: Επαναληπτικές ασκήσεις στην ύλη της Β Γυμνασίου Γραμματική: Επαναληπτικές ασκήσεις στην ύλη

Διαβάστε περισσότερα

Αβρόχοις ποσί: μ άβρεχτα πόδια //μτφρ. χωρίς κόπο, χωρίς προσπάθεια. ἄγομαι και φέρομαι: καθοδηγούμαι ακούσια, εξουσιάζομαι.

Αβρόχοις ποσί: μ άβρεχτα πόδια //μτφρ. χωρίς κόπο, χωρίς προσπάθεια. ἄγομαι και φέρομαι: καθοδηγούμαι ακούσια, εξουσιάζομαι. Α Αβρόχοις ποσί: μ άβρεχτα πόδια //μτφρ. χωρίς κόπο, χωρίς προσπάθεια. ἄγομαι και φέρομαι: καθοδηγούμαι ακούσια, εξουσιάζομαι. ἀγρόν ἠγόραζε : αγόραζε αγρό // μτφρ. αδιαφόρησε, περιφρόνησε. ἄελπτον οὐδέν

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΙΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ

ΕΠΙΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΕΠΙΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ 1 ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ Ή ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΡΟΦΟΡΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ 1.1 ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΙΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΣΥΛΛΑΒΗ ΟΔΗΓΙΕΣ στο παιδί: Κάθε φορά θα σου λέω δυο μικρές λέξεις. Εσύ θα

Διαβάστε περισσότερα

ΒΡΕΣ ΤΙΣ ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ

ΒΡΕΣ ΤΙΣ ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Οριζόντια 1. Βυζαντινός αυτοκράτορας - Ρωτάει 2. Μικρόβιο 3. Βράχος κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας - Βράχος πάνω από την επιφάνεια

Διαβάστε περισσότερα

Ἁγιάζω (Β) Κ.Δ. (Ε.Γ./ΚΕΙΜ.) ΡΙΖΑ: < αρχ. ἅγιος + παραγ. κατ. -αζω, ΑΓΙΟΣ < ΙΝΔ/Ε *JAG- «τιμώ, ευλαβούμαι», παραβ. σανσκρ. YAJ-ATI «λατρεύει».

Ἁγιάζω (Β) Κ.Δ. (Ε.Γ./ΚΕΙΜ.) ΡΙΖΑ: < αρχ. ἅγιος + παραγ. κατ. -αζω, ΑΓΙΟΣ < ΙΝΔ/Ε *JAG- «τιμώ, ευλαβούμαι», παραβ. σανσκρ. YAJ-ATI «λατρεύει». Ἁγιάζω (Β) Κ.Δ. (Ε.Γ./ΚΕΙΜ.) ΡΙΖΑ: < αρχ. ἅγιος + παραγ. κατ. -αζω, ΑΓΙΟΣ < ΙΝΔ/Ε *JAG- «τιμώ, ευλαβούμαι», παραβ. σανσκρ. YAJ-ATI «λατρεύει». ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Αγιάζω, εξαγνίζω, καθαρίζω/αποκαθαίρω από πνευματικό

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1, 1-4

ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους Ηθικά Νικομάχεια Β 1, 1-4 ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΕΥΤΕΡΑ 25 ΜΑÏΟΥ 2009 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΠΕΝΤΕ (5) ιδαγμένο κείμενο Αριστοτέλους

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Α1. Επειδή βλέπουμε ότι κάθε πόλη-κράτος είναι ένα είδος κοινότητας και ότι κάθε κοινότητα έχει συσταθεί για την επίτευξη κάποιου αγαθού (πράγματι

Διαβάστε περισσότερα