Καρδιαγγειακά όρια της ανθρώπινης απόδοσης

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Καρδιαγγειακά όρια της ανθρώπινης απόδοσης"

Transcript

1 Καρδιαγγειακά όρια της ανθρώπινης απόδοσης MARTIN HUONKER, SCHMIDT-TRÜCKSAB A., SORICHTER S. και KEUL J. Department of Rehabilitation, Prevention and Sports Medicine Freiburg University Hospital, Germany ABSTRACT HUONKER M., SCHMIDT-TRÜCKSAB A., SORICHTER S. και KEUL J. Καρδιαγγειακά όρια της ανθρώπινης απόδοσης. Κινησιολογία, Τοµ. 2, Νο 2, σελ , Λειτουργικές και δοµικές διεργασίες προσαρµογής του καρδιαγγειακού συστήµατος λαµβάνουν χώρα ως αποτέλεσµα έντονης δυναµικής ή στατικής µυϊκής προπόνησης. H προπόνηση µε δυναµικές ασκήσεις προκαλεί ελάττωση του συµπαθητικού τόνου µε µείωση της καρδιακής συχνότητας και της αρτηριακής πίεσης τόσο κατά την ηρεµία όσο και κατά τη διάρκεια της άσκησης. Εποµένως, η συσταλτικότητα του µυοκαρδίου και η κατανάλωση οξυγόνου και θρεπτικών ουσιών από την καρδιά µειώνονται, η εισροή αίµατος στις κοιλίες κατά τη διαστολή βελτιώνεται και ο όγκος παλµού αυξάνεται. Ως αποτέλεσµα των διαδικασιών ανάπτυξης, οι κοιλότητες της καρδιάς και η µυϊκή µάζα του µυοκαρδίου αυξάνονται σε µέγεθος. Αυτές οι αλλαγές είναι προαπαιτούµενες για µια σηµαντική αύξηση της καρδιακής παροχής και βελτίωση της αποδοτικότητας του µυοκαρδίου. Αντίθετα, η προπόνηση µε στατικές µυϊκές συστολές οδηγεί σε αύξηση της µυϊκής µάζας του µυοκαρδίου οε σχέση µε τον τελο-διαστολικό κοιλιακό όγκο. Ούτε αυξηµένη καρδιακή παροχή ούτε µειωµένος συµπαθητικός τόνος έχει βρεθεί σε αθλητές που κάνουν στατική προπόνηση. Βελτίωση στην αποδοτικότητα του µυοκαρδίου επίσης δεν έχει αποδειχθεί σε τέτοιους αθλητές. Οι κύριες αιτίες γι' αυτές τις διαφορετικές διεργασίες προσαρµογής είναι το αυξηµένο προφορτίο και µειωµένο µεταφορτίο κατά την προπόνηση µε ισοτονικές δυναµικές µυϊκές συστολές σε αντίθεση µε το µειωµένο προφορτίο και αυξηµένο µεταφορτίο στην προπόνηση µε ισοµετρικές στατικές µυϊκές συστολές. Οι διαδικασίες ανάπτυξης της καρδιάς κάτω από φυσιολογικές συνθήκες, ανεξάρτητα από το εάν αυτές συµβαίνουν ως αποτέλεσµα στατικής ή δυναµικής προπόνησης, καταλήγουν σε υπερτροφία του µυοκαρδίου, η οποία είναι µια θετική προσαρµογή. Επιπλέον, η δυναµική προπόνηση προκαλεί αλλαγές στις διαστάσεις και στη λειτουργία των µέσου και µικρού µεγέθους περιφερικών αρτηριών µυϊκού τύπου, οι οποίες διέπονται από αρχές ίδιες µε αυτές των προσαρµογών της καρδιάς. Οι µεγάλες κεντρικές αρτηρίες, όµως, δεν φαίνεται ν'αποκτούν προσαρµογές ως αποτέλεσµα επαναλαµβανόµενης µυϊκής άσκησης και αυτό οφείλεται στις ιδιότητες του ελαστικού τους τοιχώµατος καθώς και στο ότι η πρωταρχική τους λειτουργία είναι να άγουν και όχι να κατανέµουν το αίµα. Αυτές οι δοµικές καρδιαγγειακές προσαρµογές που επέρχονται µε την προπόνηση είναι στενά συνδεδεµένες µε τις ανάγκες για µεταφορά οξυγόνου και µε την µιτοχονδριακή απαίτηση σε οξυγόνο. Ανάλογα µε τις λειτουργικές απαιτήσεις, η καρδιά και οι περιφερικές αρτηρίες µεγαλώνουν σε µέγεθος και η VO 2 max µπορεί ν' αυξηθεί περισσότερο από 50%. Oµως, µόνο τακτικό µακροχρόνιο προπονητικό ερέθισµα για κάθε τµήµα υπεύθυνο για µεταφορά οξυγόνου και παραγωγή ενέργειας θα οδηγήσει στην επίτευξη της µέγιστης απόδοσης κατά τον αγώνα. Τέλος, όσον αφορά την αξία της υψηλής πρόσληψης οξυγόνου στον άνθρωπο, η VO 2 max και η απόλυτη τιµή των αερόβιων διεργασιών φαίνεται να είναι καλοί δείκτες της ενεργειακής κατανάλωσης για ολόκληρη τη ζωή του ατόµου. Βάσει µιας µελέτης µε Φιλανδούς αθλητές παγκοσµίου κλάσεως, φαίνεται ότι η τακτική φυσική δραστηριότητα µπορεί να συµβάλει ουσιαστικά στην επέκταση της πιθανής διάρκειας 1

2 ζωής µε το να προλαµβάνει πρόωρους θανάτους από καρδιαγγειακές αιτίες. Από αυτή την άποψη, οι αθλητές παγκοσµίου επιπέδου έχουν προσαρµοστεί κατά ένα µεγάλο βαθµό σ' έναν δραστήριο τρόπο ζωής πλησιάζοντας έτσι τη µέγιστη πιθανή διάρκεια ζωής τους όπως αυτή καθορίζεται από τη γενετική και βιολογική τους σύσταση. Λέξεις κλειδιά: ΥΝΑΜΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ, ΙΣΟΜΕΤΡΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ, ΚΑΡ ΙΑΓΓΕΙΑΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ Στο άρθρο αυτό συζητούνται τρεις παράγοντες καθοριστικοί για την ανθρώπινη απόδοση σε φυσικές δραστηριότητες: α) Η κληρονοµική προδιάθεση του ατόµου, β) Η δυνατότητα για άµεσες, λειτουργικές προσαρµογές στην προπόνηση και γ) Η δυνατότητα για χρόνιες δοµικές προσαρµογές του οργανισµού στην προπόνηση. Η κινητήρια δύναµη πίσω από την αρχή της ρύθµισης και της προσαρµογής του ανθρώπινου οργανισµού ως αποτέλεσµα της προπόνησης-άσκησης θεωρείται η διατήρηση των δοµικών του χαρακτηριστικών (Taylor and Weibel 1981). Η φύση και το µέγεθος των διαδικασιών προσαρµογής, καθώς και ο βαθµός στον οποίο η ικανότητα για απόδοση µπορεί ν' αυξηθεί εξαρτώνται από γενετικούς και από περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως είναι η εναλλαγή µεταξύ προπόνησηςάσκησης και ξεκούρασης, η βελτίωση της απόδοσης από µέρα σε µέρα, η συνολική διάρκεια της προπόνησης (µήνες ή χρόνια), καθώς και τα ειδικά προπονητικά προγράµµατα (προπόνηση αντοχής, διαλειµµατική προπόνηση, προπόνηση δύναµης ή ταχύτητας). Στα πλαίσια αυτά υπενθυµίζεται ότι οι καλά προπονηµένοι αθλητές αποτελούν καλές περιπτώσεις για την αξιολόγηση και την ανάδειξη της πλαστικότητας των λειτουργικών και δοµικών προσαρµογών του οργανισµού. Η διάρκεια και η ένταση της καθηµερινής προπόνησης αναµφίβολα επηρεάζουν τις προσαρµογές των µυών, της καρδιάς και της κυκλοφορίας του αίµατος. Όµως, είναι σηµαντικό να σηµειωθεί ότι κάθε άτοµο δεν είναι εξίσου κατάλληλο για όλους τους τύπους άσκησης. Σ' αυτό το άρθρο θα παρουσιαστούν σε γενικές γραµµές οι κεντρικοί και περιφερικοί περιοριστικοί παράγοντες της µέγιστης αερόβιας ικανότητας και, αντίστοιχα, της µέγιστης πρόσληψης οξυγόνου. Για τα περισσότερα είδη αθληµάτων η αερόβια ικανότητα είναι πολύ σηµαντική και συχνά αποτελεί τον κύριο περιοριστικό παράγοντα για µέγιστη απόδοση. Επί πλέον, θα γίνει µία επισκόπηση των λειτουργικών και δοµικών καρδιαγγειακών προσαρµογών ως αποτέλεσµα της προπόνησης. Τέλος, θα εξεταστούν οι µηχανισµοί µε τους οποίους προκαλούνται οι προσαρµογές αυτές, µε σκοπό να εξηγηθεί η αυξηµένη ικανότητα για απόδοση των αθλητών υψηλού επιπέδου. Μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου Η µέγιστη τιµή κατανάλωσης οξυγόνου (VO 2 max) ορίζει τη µέγιστη αερόβια παραγωγή ενέργειας η οποία µπορεί να µετρηθεί αξιόπιστα µε µία εργοµετρική δοκιµασία αυξανόµενης επιβάρυνσης. Η VO 2 max αποτελεί έναν ακριβή δείκτη εκτίµησης της ικανότητας για πρόσληψη και χρησιµοποίηση οξυγόνου, ο οποίος συµπεριλαµβάνει τη λειτουργική ικανότητα των πνευµόνων, του καρδιαγγειακού συστήµατος και την περιεκτικότητα των µυών σε µιτοχόνδρια. (Saltin and Strange 1992). To εύρος τιµών της VO 2 max είναι µεγάλο και αποδίδεται κύρια σε γενετικούς παράγοντας. ιάφορες µελέτες αναφέρουν 2

3 διαφορετικό βαθµό συµµετοχής του κληρονοµικού παράγοντα στη VO 2 max κυµαίνεται από 40 έως 70% (Fagard, Bielen and Amery 1991, Klissouras 1971, Klissouras, Pirnay and Petit 1973). Από την άλλη µεριά, η µέγιστη αερόβια ικανότητα επηρεάζεται από την προπόνηση, µε την οποία µπορεί να παρατηρηθούν αυξήσεις µέχρι 50% περίπου. Σε σπάνιες περιπτώσεις έχει παρατηρηθεί ακόµη και 100% υψηλότερη VO 2 max σε προπονηµένους αθλητές σε σύγκριση µε αγύµναστα άτοµα (Keul et al. 1996). Η διατήρηση του µυϊκού σκελετικού ιστού απαιτεί µόνο το 25% περίπου της ενεργειακής δαπάνης ηρεµίας στον άνθρωπο. Μία αύξηση 10% στη µυϊκή µάζα αυξάνει κατά 3% τη συνολική ενεργειακή δαπάνη κατά την ηρεµία. Η ποικιλότητα της αερόβιας ικανότητας εντείνεται κατά την ανάπτυξη και σε διάφορες περιόδους προπόνησης. Ο µέσος ηµερήσιος µεταβολικός ρυθµός σπάνια ξεπερνάει κατά 2-5 φορές το βασικό µεταβολισµό (Taylor 1987). Η µέγιστη αερόβια ικανότητα υψηλά προπονηµένων αθλητών είναι σχεδόν 15 φορές υψηλότερη απ' ότι ο βασικός µεταβολικός ρυθµός και ως εκ τούτου 2-3 φορές υψηλότερη απ' ότι ο µέγιστος µεταβολικός ρυθµός σκληρά εργαζοµένων ατόµων. Η µακροχρόνια ενεργειακή απαίτηση ή απαίτηση οξυγόνου φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο µε την υψηλή απόδοση απ' ότι η µέγιστη αερόβια κατανάλωση ενέργειας. Το ερώτηµα είναι ποιες από τις λειτουργικές και δοµικές παραµέτρους του αναπνευστικού και καρδιαγγειακού συστήµατος είναι κύρια υπεύθυνες για τη µεγάλη ικανότητα διάχυσης και µεταφοράς του οξυγόνου καθώς επίσης και κατανάλωσης του στα µυϊκά µιτοχόνδρια (Hoppeler et al. 1985). Καρδιαγγειακά όρια µε αναφορά στη µέγιστη πρόσληψη οξυγόνου Το 1912 προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Verzar ότι η µυϊκή άσκηση µπορεί να περιορίζεται αερόβια από την διαθεσιµότητα σε οξυγόνο. Άλλοι ερευνητές αργότερα πρότειναν ότι πνευµονικοί και κυκλοφορικοί παράγοντες περιορίζουν τη VO 2 max (Huston, Puffer and Rodney 1985, Jennings et al. 1986). Είναι βασική η ικανότητα της καρδιάς και των αρτηριών να µεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύµονες στα µιτοχόνδρια των σκελετικών µυών, το µέρος δηλαδή χρησιµοποίησης του περισσότερου οξυγόνου κατά την άσκηση. Αν και οι αθλητές έχουν µια ελαφρώς καλύτερη ικανότητα µεταφοράς οξυγόνου στο επίπεδο των πνευµόνων απ' ότι τα απροπόνητα άτοµα (Henrikkson and Reitmann 1977), αυτό δεν φαίνεται να αποτελεί σηµαντικό πλεονέκτηµα, καθώς υπάρχει πλεόνασµα στην ικανότητα διάχυσης αερίων στους πνεύµονες, στον άνθρωπο. Φαίνεται έτσι, ότι (Lindstedt et al. 1988) σε όλα τα όργανα, µε εξαίρεση τους πνεύµονες (Dempsey, Hanson and Henderson 1984) και τις κεντρικές αρτηρίες, η δοµή είναι τέτοια και διατηρείται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να καλύπτει τις ανάγκες µιας συγκεκριµένης αερόβιας ικανότητας (Taylor and Weibel 1981). Η κατανάλωση οξυγόνου ισούται µε το γινόµενο της καρδιακής παροχής επί την αρτηριοφλεβική διαφορά οξυγόνου. Η αρτηριοφλεβική διαφορά οξυγόνου είναι όµοια σε γυµνασµένα και αγύµναστα άτοµα. Στους γυµνασµένους η αρτηριοφλεβική διαφορά οξυγόνου και η καρδιακή παροχή συνεισφέρουν σχεδόν εξ ίσου στη VO 2 max. Στους αθλητές αντοχής η υψηλότερη µέγιστη καρδιακή παροχή επιτυγχάνεται µε αύξηση του όγκου παλµού, ενώ η µέγιστη 3

4 καρδιακή τους συχνότητα δεν είναι ουσιαστικά διαφορετική απ' αυτή των αγύµναστων ατόµων. Τόσο ο όγκος πλάσµατος όσο και ο συνολικός όγκος αίµατος έχει αναφερθεί ότι αυξάνουν ως αποτέλεσµα της προπόνησης αντοχής (Convertino 1991) συνεισφέροντας στην αύξηση του όγκου παλµού και της καρδιακής παροχής (Hopper, Coggan and Coyle 1988, Kanstrup and Ekblom 1982). Αυτοί οι παράγοντες έχουν ευεργετική επίδραση στην πρόσληψη οξυγόνου στους πνεύµονες καθώς επίσης και στην απελευθέρωση του οξυγόνου από τα τριχοειδή στα µυϊκά µιτοχόνδρια. Οι καρδιαγγειακοί περιορισµοί που αφορούν τη VO 2 max αποτέλεσαν θεµελιώδες ζήτηµα κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Κεντρικοί και περιφερικοί παράγοντες και συγκεκριµένα η συσταλτική ικανοτητα της καρδιάς (Blomqvist and Saltin 1983, Rowell 1988, Saltin 1985) και η ικανότητα των µυών να αντλούν οξυγόνο έχουν χρησιµοποιηθεί εναλλακτικά µε σκοπό να εξηγηθεί ο περιορισµός της µέγιστης αερόβιας ικανότητας (Saltin 1992, Taylor 1987). Έχει βρεθεί ότι υπάρχει στενή σχέση ανάµεσα στην ικανότητα για αερόβιο έργο, τον όγκο παλµού και τις διαστάσεις της καρδιάς (Bevegard, Holmgen and Jonsson 1963, Keul et al. 1982). Αφού η προπόνηση δεν επηρεάζει ουσιαστικά τη µέγιστη καρδιακή συχνότητα και την περιεκτικότητα του αρτηριακού αίµατος σε οξυγόνο, ο όγκος παλµού που εκτοξεύεται από την αριστερή κοιλία φαίνεται να είναι ο µείζων καθοριστικός παράγοντας για τις µεταβολές στην παροχή οξυγόνου και, έτσι, η πιο σηµαντική µεταβλητή που επηρεάζεται από την προπόνηση, όταν υπάρχει κάποια βελτίωση στη VO 2 max (Blomqvist and Saltin 1983). Υψηλή θετική συσχέτιση έχει βρεθεί ανάµεσα στον όγκο της καρδιάς, την καρδιακή παροχή και τη VO 2 max (Dickhuth et al. 1983). Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι το οξυγόνο-παλµού ως δείκτης του όγκου παλµού έχει στενή και γραµµική σχέση µε τον όγκο της καρδιάς ή τον όγκο της αριστερής κοιλίας. Πέρα από την επίδραση των γενετικών και δοµικών παραγόντων, έχει δειχθεί ότι ο βαθµός φυσικής δραστηριότητας είναι ένας ανεξάρτητος καθοριστικός παράγοντας της καρδιακής προσαρµογής (Spirito et al. 1994). Όµως, τα διαφορετικά είδη επαναλαµβανόµενης άσκησης προκαλούν ποικίλες άµεσες και χρονιές αιµοδυναµικές επιδράσεις, οι οποίες ευθύνονται για τις ειδικές καρδιακές ποοσαρµογές της "αθλητικής καρδιάς" (Pelliccia et al. 1991, Pelliccia 1996). Κεντρικές προσαρµογές οι οποίες οδηγούν σε µία βελτιωµένη συσταλτική ικανότητα της καρδιάς µπορούν να επηρεάσουν την ένταση σε µια προσπάθεια αντοχής µέσω της επιρροής τους στη VO 2 max, ενώ περιφερικά προσαρµογές µπορούν να συµβάλλουν στον καθορισµό της χρονικής διάρκειας κατά την οποία µπορεί να διατηρηθεί αυτή η ένταση µέσω µιας πιο αποδοτικής χρησιµοποίησης των πηγών ενέργειας (Saltin 1988). Οξείες και χρόνιες καρδιοκυκλοφορικές αλλαγές που προκαλούνται από δυναµική, ισοτονική µυϊκή άσκηση Με την έναρξη δυναµικής µυϊκής άσκησης (τροχάδην, ποδηλάτηση, κολύµβηση κ.λπ.) η αυξηµένη απαίτηση των εργαζοµένων µυών για οξυγόνο προκαλεί αύξηση της συµπαθητικής δραστηριότητας και µείωση του παρασυµπαθητικού τόνου. Αυτό έχει ως αποτέλεσµα την άµεση αύξηση της καρδιακής συχνότητας και της συσταλτικότητας του µυοκαρδίου. Η πίεση του αρτηριακού αίµατος αυξάνει αµέσως και σταθεροποιείται σε κάποιο επίπεδο 4

5 µέσα σε 1 µε 2 λεπτά, ακολουθεί δε µια καθυστερηµένη µείωση περίπου 5 µε 10 mmhg κάτω από την τιµή αρχικής µέτρησης. Αυτή η µείωση αποτελεί αντίδραση µιας τοπικής αρτηριακής αγγειοδιαστολής µέσα στους εργαζόµενους µυς που έχει ως σκοπό τη βελτίωση της αιµάτωσης στις τοπικές αρτηρίες. Αποτέλεσµα αυτού του φαινοµένου είναι η µείωση της αντίστασης των περιφερικών αγγείων, η οποία εντείνεται περαιτέρω από µια αγγειοδιαστολή των τριχοειδών του δέρµατος, η οποία αποτελεί µε τη σειρά της ένα φυσιολογικό µηχανισµό εξουδετέρωσης της θερµότητας που παράγεται λόγω της άσκησης (Johnson 1992). Συνεπώς, η φλεβική ροή αίµατος από τους εργαζόµενους µυς προς την καρδιά αυξάνεται. Ως εκ τούτου, το προφορτίο της καρδιάς αυξάνεται και το µεταφορτίο µειώνεται ταυτόχρονα. Αυτό, σε συνδυασµό µε µια αύξηση της συσταλτικότητας του µυοκαρδίου, οδηγούν σε βελτιωµένο διαστολικό γέµισµα και αυξηµένο συστολικό άδειασµα της καρδιάς, καταλήγοντας, έτσι, σε µια αύξηση του όγκου παλµού (Huonker, Koenig and Keui 1996). Στο επίπεδο της µέγιστης καρδιακής συχνότητας µια µέγιστη καρδιακή παροχή της τάξης των λίτρων/λεπτό ανταποκρίνεται σε αθλητές υψηλού επιπέδου κατά τη διάρκεια δυναµικής άσκησης υψηλής έντασης (Ekblom and Hermansen 1968). Αερόβια άσκηση για περισσότερο από τρεις ώρες την εβδοµάδα προκαλεί λειτουργικές προσαρµογές στους εργαζόµενους σκελετικούς µυς. Πιο ειδικά, υπάρχει βελτίωση στον ενδοµυϊκό συντονισµό (π.χ. οµοιόµορφες πεταλιές στους ποδηλάτες) και, εποµένως, µείωση της ανάγκης για οξυγόνο σε άσκηση σταθερής έντασης. Αυτές οι προσαρµογές έχουν ως αποτέλεσµα χαµηλότερες τιµές επινεφρίνης και νο-ρεπινεφρίνης στο αίµα (Lehmann et al. 1984) µε µείωση της συµπαθητικής δραστηριότητας της καρδιάς στην ηρεµία και σε όµοια επίπεδα άσκησης (Butler et al. 1982, Lehmann and Keul 1986). Ο βαθµός αυτής της λειτουργικής προσαρµογής της καρδιάς είναι περιορισµένος. Η αύξηση της διάρκειας δυναµικής άσκησης σε περισσότερο από 5 ώρες την εβδοµάδα και η συµµετοχή στην άσκηση µυϊκών οµάδων που αντιστοιχούν σε περισσότερο από το 1/6 της συνολικής σκελετικής µυϊκής µάζας οδηγούν σε ένα σηµαντικό και διατηρούµενο περαιτέρω όγκο αίµατος µε τον οποίο επιφορτίζεται η καρδιά, προκαλώντας έτσι δοµικές καρδιακές προσαρµογές (George, Wolfe and Burggraf 1991, Fleck 1988). Αυτό θα µπορούσε να επιδειχθεί µε µια εκκεντρική υπερτροφία του µυοκαρδίου σε συνδυασµό µε αύξηση των διαστάσεων των καρδιακών κοιλοτήτων και αναλογική αύξηση του πάχους του τοιχώµατος του µυοκαρδίου (Fagard 1996, Huonker, Halle and Keul 1996, Keui et. al. 1982). Μακροχρόνιες µελέτες έχουν δείξει ότι µια αύξηση της τάξης του 20% στις διαµέτρους των καρδιακών κοιλοτήτων και µια αύξηση κατά 70-80% στην καρδιακή µυϊκή µάζα αντιπροσωπεύουν τα ανώτερα όρια των δοµικών προσαρµογών του µυοκαρδίου, τα οποία δεν µπορούν ξεπεραστούν κάτω από φυσιολογικές συνθήκες (Dickhuth et al. 1987, Huston, Puffer and Rodney 1985). Οξείες και χρόνιες καρδιοκυκλοφορικές αλλαγές που προκαλούνται από στατική, ισοµετρική προπόνηση των µυών Η στατική µυϊκή προπόνηση χρησιµοποιείται από αθλητές αγωνισµάτων δύναµης (αρσιβαρίστες, αθλητές σωµατοδόµησης κ.ά.) αλλά σε κάποιο βαθµό 5

6 και από αθλητές άλλων αγωνισµάτων όπως δροµείς ταχύτητας, άλτες και αθλητές πολλαπλών αγωνισµάτων (π.χ δεκαθλητές). Σε αντίθεση µε τη δυναµική ισοτονική άσκηση, η οποία χαρακτηρίζεται από υψηλή συχνότητα µυϊκών συστολών και χαµηλά επίπεδα δύναµης, η στατική άσκηση χαρακτηρίζεται από χαµηλό ρυθµό µυϊκών συστολών και υψηλά επίπεδα παραγωγής δύναµης. Η ακόλουθη αύξηση του µυϊκού τόνου καθορίζει, µέσω µηχανικής συµπίεσης των ενδοµυϊκών αρτηριακών αγγείων, µια αύξηση στην αρτηριακή πίεση και στο µεταφορτίο της αριστερής κοιλίας, αντίστοιχα. Στη συνέχεια παρατηρείται µείωση της ροής του αρτηριακού αίµατος στις µυϊκές οµάδες που ασκούνται καθώς και µείωση της ροής του φλεβικού αίµατος κι εποµένως του καρδιακού προφορτίου. Αυτοί οι παράγοντες συνεπάγονται µειωµένο γέµισµα των κοιλιών κατά τη διαστολή, µειωµένο άδειασµα κατά τη συστολή και, έτσι, µειωµένο όγκο παλµού (Huston, Puffer and Rodney 1985, Keul et al. 1982, Rost and Hollmann 1983). Εντούτοις, η καρδιακή παροχή αυξάνει, λόγω της αυξηµένης καρδιακής συχνότητας (Petrofsky and Phillips 1986). Οι αθλητές που κάνουν προπόνηση δύναµης έχουν µικρότερο µέγεθος καρδιάς σε σχέση µε το µέγεθος του σώµατος τους απ' ότι οι αθλητές που κάνουν προπόνηση αντοχής, ακόµα κι όταν προπονούνται µε υψηλή ένταση πολλές ώρες την ηµέρα. Οι επαναλαµβανόµενες προπονήσεις µε στατική άσκηση, επιφέρουν ένα µακροπρόθεσµο φορτίο πίεσης στην καρδιά, το οποίο έχει ως αποτέλεσµα µια µέτρια δοµική καρδιακή προσαρµογή µε µια τάση προς συγκεντρική µυοκαρδιακή υπερτροφία (Longhust et al. 1981). Γι' αυτό, σε αθλητές δύναµης µπορεί να παρατηρηθεί µια αύξηση στην αναλογία µεταξύ της µάζας της αριστερής κοιλίας και του τελοδιαστολικου όγκου παλµού της αριστερής κοιλίας (Keul et al. 1982). εν είναι ακόµα ξεκάθαρο εάν αυτό το φαινόµενο οφείλεται στις υψηλότερες συγκεντρώσεις κατεχολαµινών που παρατηρούνται σε αθλητές που κάνουν προπόνηση δύναµης. Αύξηση του συµπαθητικού τόνου οδηγεί σε µείωση του τελοδιαστολικου και τελοσυστολικού κοιλιακού όγκου, που συνοδεύεται από αύξηση του πάχους του τοιχώµατος του µυοκαρδίου. Από την άλλη πλευρά, αντίθετα µε τους αθλητές που κάνουν προπόνηση αντοχής, οι οποίοι παρουσιάζουν δυσανάλογη αύξηση της µυϊκής καρδιακής µάζας σε σχέση µε τη σκελετική µυϊκή µάζα, οι αθλητές δύναµης έχει δειχθεί ότι παρουσιάζουν µια γραµµική σχέση ανάµεσα στη σκελετική και την καρδιακή µυϊκή µάζα (Fleck 1988, Longhurst et. al. 1980). Απ' αυτή την άποψη, η αύξηση της µυϊκής µάζας της καρδιάς σε αθλητές δύναµης µπορεί να υπερεκτιµάται. Η υπερτροφία του µυοκαρδίου που προκαλείται από την προπόνηση σε αθλητές δύναµης, έχει ως αποτέλεσµα την µείωση του όγκου παλµού σε σχέση µε τον όγκο της καρδιάς (Keul et al. 1982). Οι διάφορες πιθανές καρδιακές προσαρµογές είτε σε στατική είτε σε δυναµική προπόνηση δείχνουν το µεγάλο φυσιολογικό εύρος τροποποίησης που υπάρχει χωρίς την παρουσία παθολογικών καταστάσεων. Πρόσφατα δείχθηκε ότι κάτω από φυσιολογικές συνθήκες το ανώτατο όριο µεγέθους της αθλητικής καρδιάς είναι περίπου 21 ml ανά κιλό σωµατικού βάρους (Keul et al. 1982). Αν και το µέγεθος της καρδιάς µπορεί να είναι µικρότερο κάτω από παθολογικές συνθήκες όπου υπάρχει ανεπάρκεια µυοκαρδίου, µέχρι τώρα δεν υπάρχει καµιά ένδειξη ότι το σύνδροµο της αθλητικής καρδιάς θα µπορούσε µε οιονδήποτε τρόπο να συνδέεται µε παθολογικές διαδικασίες. 6

7 Η επίδραση της προπόνησης στην αναδιάπλαση των κοιλιών και στην απόδοση του µυοκαρδίου Σύµφωνα µε το νόµο του La Place η σχέση ανάµεσα στις διαστάσεις των καρδιακών κοιλοτήτων και στη µυϊκή καρδιακή µάζα παραµένει σε γενικές γραµµές σταθερή κάτω από φυσιολογικές συνθήκες. Στα πλαίσια αυτά, η αύξηση του όγκου των καρδιακών κοιλοτήτων στην αθλητική καρδιά έχει δειχθεί ότι είναι αρµονική και συνδυάζεται µε αύξηση του πάχους του τοιχώµατος των κοιλοτήτων ή, µάλλον, της µυϊκής µάζας της καρδιάς. Αυτό µπορεί να χρησιµοποιηθεί ως κλινικό κριτήριο για τη διαφοροποίηση της αθλητικής καρδιάς από µια παθολογική καρδιά (Burridge et al. 1988, Dickhuth et al. 1983, Hester, Eraslan and Saito 1993, Hoeks et al. 1985). Έχει αποδειχθεί ότι µια αυξηµένη σε µέγεθος αθλητική καρδιά προξενεί µεγαλύτερη αύξηση στον όγκο παλµού κατά την άσκηση συγκρινόµενη µε µια απροπόνητη καρδιά. Αντίθετα, η µέγιστη ταχύτητα αύξησης της πίεσης (dp/dt) καθώς επίσης και ο δείκτης συσταλτικότητας στην ηρεµία και κατά την άσκηση µειώνονται στην αθλητική καρδιά (Keul et al. 1982). Αυτό όµως δεν είναι ένδειξη ανεπάρκειας του µυοκαρδίου, αλλά αποτέλεσµα µειωµένου εξωτερικού συµπαθητικού τόνου, ο οποίος ευθύνεται για τη µείωση της συσταλτικότητας των κοιλιών χωρίς αύξηση της τελοδιαστολικής κοιλιακής πίεσης (Roskamm, Wink and Reindell 1972). Ο συµπαθητικός τόνος σχετίζεται αντίστροφα µε το µέγεθος της καρδιάς. Γι' αυτό, όσο µεγαλύτερη είναι η καρδιά του αθλητή και όσο καλύτερη η προπονητική του κατάσταση, τόσο χαµηλότερες είναι οι συγκεντρώσεις κατεχολαµινών στον ορό του αίµατος του κατά την ηρεµία και κατά τη διάρκεια της άσκησης (Lehmann et al. 1984). Άλλες παράµετροι της συσταλτικότητας του µυοκαρδίου, όπως το κλάσµα συστολής και το κλάσµα εξώθησης της αριστερής κοιλίας, είναι µέσα στο φυσιολογικό εύρος κατά την ηρεµία στην αθλητική καρδιά και αυξηµένες κατά τη διάρκεια της άσκησης στον ίδιο βαθµό όπως και στην απροπόνητη καρδιά. Αντίθετα, σε καρδιές οι οποίες είναι µεγενθυµένες ως αποτέλεσµα καταστροφής του µυοκαρδίου, όλες οι προαναφερόµενες παράµετροι συσταλτικότητας εξασθενούν κατά την ηρεµία και αυξάνουν ανεπαρκώς κατά τη διάρκεια της άσκησης. Κατά την ηρεµία το οξυγόνο και ο ρυθµός διάθεσης των ενεργειακών υποστρωµάτων στο µυοκάρδιο δεν διαφέρουν σε προπονηµένα και απροπόνητα άτοµα. Όµως, κατά τη διάρκεια έντονης άσκησης στις καρδιές των αθλητών παρατηρείται σαφώς χαµηλότερη αύξηση της κατανάλωσης οξυγόνου από το µυοκάρδιο και ελαττωµένη αύξηση των ουσιών που αποδίδουν ενέργεια (Leith 1983, Lindstedt and Jones 1987, Lindstedt and Wells 1987). Πιο συγκεκριµένα, η µυοκαρδιακή πρόσληψη οξυγόνου ανά καρδιακό παλµό µειώνεται έως και 35% στις καρδιές των αθλητών (Keul and Doll 1973) και αυτό αποτελει ένδειξη βελτίωσης της αποδοτικότητας του µυοκαρδίου, η οποία µπορεί σε µεγάλο βαθµό να εξηγηθεί από τους ακόλουθους τρεις εξω-καρδιακούς παράγοντες: 1. Μειωµένο καρδιακό προφορτίο ως αποτέλεσµα ελαττωµένης συνολικής περιφερικής αντίστασης των αγγείων. 2. Βελτιωµένη ενδοτικότητα των αρτηριακών τοιχωµάτων και του µυοκαρδίου ως αποτέλεσµα µειωµενου συµπαθητικού τόνου. 7

8 3. Αυξηµένο πρόωρο γέµισµα των κοιλιών κατά τη διαστολή ως αποτέλεσµα αυξηµένου καρδιακού προφορτίου προκαλούµενου από µεγαλύτερη επιστροφή φλεβικού αίµατος (Levy et al. 1993). Σύµφωνα µε αυτούς τους παράγοντες, η αθλητική καρδιά είναι ικανή να φέρει σε πέρας υψηλότερη καρδιακή παροχή µε µια σαφώς βελτιωµένη αποδοτικότητα του µυοκαρδίου. Κατά συνέπεια, ο ρυθµός διάθεσης ενέργειας σε σχέση µε την καρδιακή παροχή µειώνεται στην αθλητική καρδιά. Από την άλλη µεριά, η παράταση του χρόνου διαστολής σαν αποτέλεσµα της µειωµένης καρδιακής συχνότητας και της ελαττωµένης περιόδου γεµίσµατος των κοιλιών επιτρέπει µεγαλύτερο χρόνο για αιµάτωση των στεφανιαίων αρτηριών, βελτιώνοντας έτσι την προµήθεια οξυγόνου και ενεργειακών ουσιών στο µυοκάρδιο (Lindstedt and Wells 1987). Η επίδραση της προπόνησης στις µεγάλες αρτηρίες ελαστικού τύπου και στις µετρίου µεγέθους αρτηρίες µυϊκού τύπου Μέχρι σήµερα, µόνο λίγα πειστικά δεδοµένα υπάρχουν σχετικά µε την επίδραση της προπόνησης σε λειτουργικές και δοµικές προσαρµογές µέσα στο σύστηµα των αρτηριακών αγγείων στον άνθρωπο. Υπάρχουν δεδοµένα που καταδεικνύουν ότι επέρχεται τροποποίηση των περιφερικών αγγείων µε την επαναλαµβανόµενη φυσική δραστηριότητα. Όµοια µε την προσαρµογή της καρδιάς στην προπόνηση, υπάρχει επίσης µια διαδικασία προσαρµογής των αρτηριακών αγγείων που προκαλείται µε την προπόνηση µε σκοπό να ικανοποιηθούν οι ανάγκες για οξυγόνο και εργογόνες ουσίες των ασκούµενων µυϊκών οµάδων. Η εσωτερική διάµετρος των στεφανιαίων αρτηριών περίπου 1 εκ. περιφερικά της αορτικής ρίζας καθορίστηκε ηχοκαρδιογραφικά από τους Pelliccia και συνεργάτες (Pelliccia et al. 1990) σύµφωνα µε τη µέθοδο που έχει επικυρωθεί από τους Kalavathy και συνεργάτες (Kalavathy et al. 1986). Οι ερευνητές χώρισαν τους δοκιµαζόµενους σε 6 οµάδες σύµφωνα µε τη µυϊκή µάζα της αριστερής τους κοιλίας (οµάδα 1<200g, οµάδα 6>400g) και συσχέτισαν τα αποτελέσµατα µε την εσωτερική διάµετρο των στεφανιαίων αρτηριών. είχθηκε ότι η αύξηση της µυϊκής µάζας της αριστερής κοιλίας σχετίζεται µε την αύξηση της εσωτερικής διαµέτρου τόσο της αριστερής όσο και της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας. Υπήρχε µια σηµαντική, εάν όχι υψηλή, γραµµική συσχέτιση (r=0.473, p<0.01) ανάµεσα στη µάζα της αριστερής κοιλίας, εκφρασµένης σε σχέση µε τη συνολική επιφάνεια του σώµατος, και στις εσωτερικές διαµέτρους των στεφανιαίων αρτηριών. Ακόµη υψηλότερη σηµαντική γραµµική συσχέτιση βρέθηκε ανάµεσα στον δείκτη µάζας της αριστερής κοιλίας και στο άθροισµα του πάχους του ενδοκοιλιακού διαφράγµατος κατά τη διαστολή και του οπισθίου τοιχώµατος της αριστερης κοιλίας (r=0.612, p<0.001). Αυτά τα αποτελέσµατα δείχνουν ότι η µυοκαρδιακή υπερτροφία της αριστερής κοιλίας που προκαλείται από την προπόνηση σχετίζεται µε αλλαγές στις διαστάσεις των στεφανιαίων αρτηριών. Με βάση τα παραπάνω µπορεί να υποτεθεί ότι οι δοµικές προσαρµογές των στεφανιαίων αρτηριών καθιστούν δυνατή µια µεγαλύτερη ροή αίµατος στις αρτηρίες αυτές κατά τη διάρκεια της άσκησης. 8

9 Σε µία άλλη µελέτη µετρήθηκαν η συνολική αρτηριακή ενδοτικότητα και η τοπική ενδοτικότητα της θωρακικής και κοιλιακής αορτής µε τη µέθοδο της µαγνητικής τοµογραφίας (Mohiaddin et al. 1989). Συγκρινόµενοι µε απροπόνητα άτοµα ίδιας ηλικίας που αποτελούσαν την οµάδα ελέγχου, οι αθλητές αντοχής έδειξαν υψηλότερη συνολική συστεµική ενδοτικότητα και υψηλότερη τοπική ενδοτικότητα της αορτής. Η τοπική ενδοτικότητα της αορτής ήταν µικρότερη στην κατερχόµενη θωρακική αορτή απ' ότι στο θωρακικό τόξο, ένα εύρηµα το οποίο µπορεί να εξηγηθεί από τη συνεχώς µειούµενη ποσότητα ελαστικών στοιχείων του αορτικού τοιχώµατος από τα κεντρικά προς τα περιφερικά τµήµατα αυτής της αρτηρίας. Σε ρίπτες σφύρας βρέθηκε ότι έχουν µια σηµαντικά υψηλότερη ενδοτικότητα της κερκιδικής αρτηρίας στο χέρι ρίψης απ'ότι στο άλλο χέρι σε σύγκριση µε τα αγύµναστα άτοµα της οµάδας ελέγχου (Giannattasio et. al. 1992). Πειραµατικές µελέτες έχουν δείξει ότι η προπόνηση προκαλεί µεταβολές στον αγγειακό τόνο και στην περιφερική αντίσταση των αγγείων (Martin, Montgomery and Blomquist 1987, Somers et al. 1992). Επιπλέον, "µονόπλευρη προπόνηση" αντοχής οδηγεί σε σηµαντική αύξηση της πυκνότητας των τριχοειδών στις προπονηµένες µυϊκές οµάδες σε σύγκριση µε τις αντίστοιχες µυϊκές οµάδες της άλλης πλευράς (Saltin 1985). Οι Sinoway και συνεργάτες έδειξαν ότι η µέγιστη ικανότητα αγγειοδιαστολής είναι υψηλότερη στους ενεργούς βραχίονες παικτών τέννις απ' ότι σε κανονικούς δοκιµαζόµενους και ότι βελτίωση στην ικανότητα αγγειοδιαστολής µπορεί να προκληθεί από ένα προπονητικό πρόγραµµα (Sinoway et al. 1986). Επίσης έχει αναφερθεί µια περίπτωση αθλητή αντοχής µε ιστορικό προπόνησης πολλών ετών στην αυτοψία του οποίου βρέθηκε ότι η εγκάρσια επιφάνεια των κεντρικών στεφανιαίων αρτηριών του ήταν διευρυµένη (Currens and White 1961). Μία µελέτη µε αντιπροσωπευτικά δείγµατα (cross-sectional), αν και εξέτασε έναν µικρό µόνο αριθµό δοκιµαζοµένων, έδειξε ότι η µυϊκή προπόνηση προκαλεί δοµικές προσαρµογές στις αρτηρίες µέσου µεγέθους που προµηθεύουν τους σκελετικούς µυς (στεφανιαίες και αρτηρίες άκρων) (Wijnen et al. 1991). Οι Kool και συνεργάτες (Κοοl et al. 1992) ανέλυσαν τις επιδράσεις της µυϊκής προπόνησης στις εσωτερικές διαστάσεις και στις ιδιότητες των τοιχωµάτων των αρτηριών µετρίου µεγέθους. Σ' αυτή τη µελέτη ποδηλάτες αγώνων (µε µέγιστη απόδοση στο κυκλοεργόµετρο 5.2±0.1watts ανά kg σωµατικού βάρους) συγκρίθηκαν µε απροπόνητα άτοµα ίδιας ηλικίας (3.9±0.2 watts ανά kg σωµατικού βάρους) και βρέθηκε ότι οι ποδηλάτες είχαν σηµαντικά µεγαλύτερη µέση εσωτερική διάµετρο στην κοινή µηριαία αρτηρία (9.89±0.31mm έναντι 8.81±0.18mm), αλλά όχι και στην βραχιόνια αρτηρία (4.40±0.11mm έναντι 4.36±0.08mm). Όµως, δεν υπήρχε σηµαντική διαφορά στη διάµετρο αυλού της κοινής καρωτιδικής αρτηρίας ανάµεσα στις δύο οµάδες δοκιµαζοµενων (6.41±0.11mm έναντι 6.37±0.13mm). Η τοπική ενδοτικότητα της βραχιόνιας και της κοινής µηριαίας αρτηρίας ήταν υψηλότερη στους ποδηλάτες απ' ότι στην οµάδα ελέγχου. Για την βραχιόνια αρτηρία αυτή η διαφορά έφτασε το επίπεδο στατιστικής σηµαντικότητας. Από την άλλη µεριά, δεν υπήρχε διαφορά ανάµεσα στις οµάδες στις ιδιότητες των τοιχωµάτων της κοινής καρωτιδικής αρτηρίας. 9

10 Αυτά τα ευρήµατα δείχνουν ότι η έντονη προπόνηση αντοχής προκαλεί τοπικές δοµικές αλλαγές µέσα στις αρτηρίες που τροφοδοτούν τους εργαζόµενους µυς, οι οποίες έχουν σαν αποτέλεσµα την αύξηση της εγκάρσιας επιφάνειας αυτών των αγγείων. Εκτός από αυτές τις δοµικές αλλαγές η προπόνηση αντοχής φαίνεται ότι επηρεάζει επίσης τις λειτουργικές ιδιότητες των τοιχωµάτων, οι οποίες βελτιώνουν την τοπική ενδοτικότητα των αρτηριών µυϊκού τύπου (κοινή µηριαία αρτηρία, βραχιόνια αρτηρία κ.λπ.), αλλά όχι των αρτηριών ελαστικού τύπου (καρωτιδική αρτηρία κ.λπ.). Φαίνεται ότι αυτή η επίδραση είναι εµφανής σε όλες τις µυϊκού τύπου αρτηρίες, ανεξάρτητα από τις µυϊκές οµάδες που ασκούνται. Οι αλλαγές πιστεύεται ότι προκαλούνται λόγω συστεµικής µείωσης του τόνου των λείων µυϊκών ινών των αγγείων η οποία σχετίζεται µε τον µειωµένο συµπαθητικό τόνο και την µειωµένη δράση του συστήµατος ρενίνης-αγγειοτενσίνης σε προπονηµένους αθλητές αντοχής (Jennings et al. 1986, Lehmann et al. 1984, Lehmann and Keui 1986). Έχει αποδειχθεί από πολυάριθµες πειραµατικές µελέτες ότι το ενδοθήλιο των αγγείων αντιπροσωπεύει την "εφαπτοµένη" ανάµεσα στη ροή του αίµατος µέσα στον αυλό και στην αντίδραση και προσαρµογή του αγγειακού τοιχώµατος. Το ενδοθήλιο είναι ικανό να καταγράφει το εξαρτώµενο από τη ροή του αίµατος µηχανικό στρες και απαντά µε γρήγορες λειτουργικές αντιδράσεις του κοιλιακού τοιχώµατος. Γι' αυτό, µία ασκησιογενής αύξηση της αρτηριακής ροής αίµατος ακολουθείται από µία άµεση χαλάρωση των λείων µυών των αγγείων η οποία προκαλείται από χαλαρωτικούς παράγοντες προερχόµενους από το ενδοθήλιο (Dull and Davies 1991, Pohl et al. 1986). Ένας πιο επίµονος παράγοντας στρες µπορεί επιπρόσθετα να προκαλέσει χρόνιες δοµικές προσαρµογές µέσα στα αγγειακά τοιχώµατα των αρτηριών µέσω αλλαγών στην έκφραση των γονιδίων οι οποίες επιτυγχάνονται δια µεσολαβήσεως των ενδοθηλιακών κυττάρων (Burridge et al. 1988, Hudlicka 1988, Hudlicka 1991, Langille and O'Donnell 1986) (Σχήµα 1). Κατά το παρελθόν είχαµε εστιάσει το ερευνητικό µας ενδιαφέρον στις προσαρµογές που προκαλούνται λόγω προπόνησης στις µεγάλες και µετρίου µεγέθους αρτηρίες. Με τη χρήση υπερηχογραφήµατος µπορέσαµε να µετρήσουµε τις διαστάσεις των αρτηριακών αγγείων και την τοπική ροή αίµατος κατά τη διάρκεια συστολής και διαστολής. ιαφορετικά αποτελέσµατα βρέθηκαν σε τακτικά ασκούµενους αθλητές ανάλογα µε το είδος του αθλήµατος. Υψηλού επιπέδου ποδηλάτες, οι οποίοι κατά κύριο λόγο ασκούνται µε τις µυϊκές οµάδες των ποδιών, έχουν µεγαλύτερες εσωτερικές διαστάσεις στις αρτηρίες που τροφοδοτούν τα πόδια, ενώ υψηλά προπονηµένοι τριαθλητές οι οποίοι χρησιµοποιούν µυϊκές οµάδες και των χεριών και των ποδιών κατά την άσκηση χαρακτηρίζονται από αυξηµένες διαστάσεις αγγείων στις αρτηρίες και των άνω και των κάτω άκρων. Αντίθετα, δεν βρέθηκε καµµία αύξηση στις εσωτερικές διαστάσεις των αρτηριών που τροφοδοτούν τα άκρα σε αθλητές που κάνουν προπόνηση δύναµης, όπως αρσιβαρίστες ή αθλητές σωµατοδόµησης υψηλού επιπέδου, αν και οι αθλητές αυτοί παρουσιάζουν σηµαντικά αυξηµένη σκελετική µυϊκή µάζα (Huonker et al. 1994). Από την άλλη µεριά, πλευρικές διαφορές στις διαστάσεις των αρτηριών των άνω άκρων παρατηρήθηκαν σε παίκτες αντισφαίρισης. Οι εσωτερικές διάµετροι των αρτηριών που τροφοδοτούν το χέρι που κρατά τη ρακέτα ήταν µεγαλύτερες από εκείνες των αντίστοιχων αρτηριών του αντίπλευρου χεριού, δείχνοντας 10

11 έτσι ότι µόνο οι αρτηρίες του κυρίαρχου ασκούµενου χεριού έχουν προσαρµοστεί στην προπόνηση. 11

12 Σε σύνολο αυτά τα ευρήµατα δείχνουν ότι µία συνεχής αύξηση της ροής αίµατος στο µυ κατά τη διάρκεια µακρόχρονης δυναµικής άσκησης καταλήγει µόνιµα σε µια αύξηση της εγκάρσιας επιφάνειας των µετρίου µεγέθους αρτηριών µυϊκού τύπου. Aντίθετα, τέτοιες επιδράσεις δεν παρατηρήθηκαν σαν αποτέλεσµα της αυξηµένης συνολικής περιφερικής αντίστασης που προκαλείται από τη στατική προπόνηση. H προσαρµογή των αρτηριακών αγγείων σε οποιασδήποτε µορφής µυϊκή αδράνεια έναντι της τακτικής µυϊκής άσκησης, όσον αφορά τον ίδιο οργανισµό πάντα, µπορεί να δειχθεί µε τη σύγκριση αγύµναστων και γυµνασµένων παραπληγικών µε απροπόνητα υγιή άτοµα. Οι εσωτερικές διαστάσεις της υποκλειδίου αρτηρίας είναι όµοιες σε αγύµναστους παραπληγικούς και σε αγύµναστα άτοµα χωρίς σωµατική αναπηρία, ενώ τα αρτηριακά αγγεία που τροφοδοτούν τα παράλυτα κάτω άκρα, όπως η κοινή µηριαία αρτηρία, παρουσιάζουν σηµαντική ατροφία στους παραπληγικούς είτε αυτοί είναι γυµνασµένοι είτε αγύµναστοι. Από την άλλη πλευρά, παραπληγικοί αθλητές, υψηλά προπονηµένοι σε αθλήµατα µε αναπηρική καρέκλα, έχουν σηµαντικά µεγαλύτερες διαστάσεις στις αρτηρίες των άνω άκρων απ' ότι αγύµναστα άτοµα είτε µε παραπληγία είτε χωρίς. Οι διαστάσεις των αρτηριών των άνω άκρων τους είναι ίσες µε αυτές των τριαθλητών κορυφαίων επιδόσεων. ιαφορετικά αποτελεσµατα δίνει η διερεύνηση της επίδρασης της τακτικής φυσικής άσκησης στις διαστάσεις των µεγάλων, ελαστικού τύπου αρτηριών. Αντίθετα µε τις προσαρµογές που προκαλούνται λόγω προπόνησης στις µυϊκού τύπου αρτηρίες µεσαίου µεγέθους οι οποίες τροφοδοτούν τους µυς των άκρων που κάνουν δυναµική άσκηση, δεν βρέθηκαν αντίστοιχες αλλαγές στις διαστάσεις των µεγάλων, ελαστικού τύπου αρτηριών, όπως είναι η αορτή, σε υψηλά προπονηµένους αθλητές διαφόρων αθληµάτων. Αυτό µπορεί να οφείλεται σε διαφορές στη δοµή του αγγειακού τοιχώµατος ανάµεσα στις ελαστικού τύπου, κεντρικές αρτηρίες και στις µυϊκού τύπου, περιφερικές αρτηρίες. Ο µέσος χιτώνας των µεγάλων αρτηριών ελαστικού τύπου αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από συγκεντρικά και κυκλοτερώς διατεταγµένα θυριδωτά ελαστικά πετάλια, το πάχος των οποίων είναι έως και σαράντα στιβάδες στην φυσιολογική αορτή, διαχωρίζονται δε το ένα από το άλλο µε ινώδη ιστό και διαπερνώνται από δεσµίδες κολλαγόνου και ελαστικές ίνες οι οποίες περιβάλλουν µη γραµµωτά µυϊκά κύτταρα µε κυκλοτερή διάταξη. Αντίθετα, ο µέσος χιτώνας των µετρίου και µικρού µεγέθους αρτηριών µυϊκού τύπου αποτελείται κατά κύριο λόγο από µη γραµµωτά µυϊκά κύτταρα µε διάσπαρτες ελαστικές µεµβράνες και λίγες ίνες κολλαγόνου. Το εάν τα κυρίαρχα ελαστικά στοιχεία των κεντρικών, αποκαλούµενων και αγωγών, αρτηριών ειναι φασικά µη προσαρµόσιµα στη συνεχώς αυξηµένη κεντρική ροή αίµατος σε αθλητές που κάνουν δυναµική άσκηση ή δεν υπάρχει ερέθισµα που να προκαλεί προσαρµογές σε αυτά τα αρτηριακά αγγεία λόγω της καλύτερα αναπτυγµένης λειτουργίας "Windkessel" είναι αντικείµενο επίµαχων συζητήσεων. Από αυτή την άποψη, η απαίτηση για δοµικές προσαρµογές των πιο περιφερικών αρτηριών, ή αρτηριών διανοµής όπως αποκαλούνται, οι οποίες τροφοδοτούν τους εργαζόµενους µυς είναι σαφώς πιο φανερή. Αυτά τα ευρήµατα δείχνουν ότι οι διαστάσεις των κεντρικών, αγωγών αρτηριών είναι κατά κύριο λόγο γενετικά προκαθορισµένες και φαίνεται να 12

13 µην προσαρµόζονται µε επαναλαµβανόµενο προπονητικό ερέθισµα. Σαν αποτέλεσµα των ελαστικών ιδιοτήτων τους, πιθανόν να µην ασκούν καµµία επίδραση στην αυξηµένη ροή αίµατος ακόµη και κατά τη διάρκεια µέγιστης δυναµικής µυϊκής άσκησης και παρουσιάζουν γονοτυπικά και φαινοτυπικά το ίδιο µέγεθος. Από την άλλη µεριά, µία αύξηση της αντίστασης στις κεντρικές αγωγές αρτηρίες δεν θά έπρεπε να έχει παρά αµελιτέες επιδράσεις στη VO 2 max έως ότου η αντίσταση αυτή φτάσει µια κρίσιµη τιµή πέρα από την οποία γίνεται περιοριστική. Αντίθετα, οι περιφερικές αρτηρίες διανοµής οι οποίες τροφοδοτούν τους σκελετικούς µυς έχουν την ικανότητα να προσαρµόζονται στις προκλήσεις της τακτικής άσκησης λόγω της µυϊκού τύπου δοµής των τοιχωµάτων τους. Μπορούν να αυξηθούν σε µέγεθος για να ικανοποιήσουν τις αυξηµένες απαιτήσεις των περιφερικών ασκούµενων σκελετικών µυών σε οξυγόνο. Έτσι, το µέγεθος και η λειτουργία τους δεν µπορεί να είναι περιοριστικός παράγοντας για τη VO 2 max. Προσαρµογές που προκαλούνται από την προπόνηση στην περιφερική αρτηριακή µικροκυκλοφορία Ερευνητικά δεδοµένα δείχνουν ότι µε την επαναλαµβανόµενη άσκηση συντελούνται τροποποιήσεις στα περιφερικά αγγεια. Η αερόβια προπόνηση προκαλεί πολλαπλασιασµό των τριχοειδών αγγείων και αύξηση του περιεχοµένου των µιτοχονδριακών ενζύµων (Saltin and Gollnick 1983). Η αύξηση του αριθµού των τριχοειδών αγγείων που άγουν το αίµα καθοριζει και την αύξηση του όγκου αίµατος στα τριχοειδή, η οποία µε τη σειρά της είναι υπεύθυνη για την παράταση στο µέσο χρόνο διάβασης του αίµατος από τα αγγεία αυτά σ' έναν δεδοµένο ρυθµό ροής αίµατος στο µυ. Επιπλέον, η µεγαλύτερη αύξηση της επιφάνειας των τριχοειδών σε σχέση µε την αύξηση του µεγέθους των µυϊκών ινών στον αερόβια προπονηµένο µυ δηµιουργεί καλύτερες συνθήκες ανταλλαγής αερίων, εργογόνων ουσιών και µεταβολιτών ανάµεσα στο αίµα και το µυ (Saltin 1988). Με αυτόν τον τρόπο, η οξειδωτική ικανότητα των σκελετικών µυών που επιστρατεύονται κατά την διαδικασία της προπόνησης αυξάνεται (Blomqvist and Saltin 1983). Επίσης, η ελάχιστη αντίσταση στα αγγεία των ιστών του σκελετικού µυός είναι µικρότερη στα προπονηµένα µε δυναµική άσκηση άτοµα απ' ότι στα άτοµα που κάνουν καθιστική ζωή (Snell et al. 1987). Η αύξηση στη µηχανική διασταλτικότητα, στο ανώτατο µέγεθος του αυλού των αγγείων ή στο συνολικό αριθµό των αρτηριδίων αντίστασης συζητούνται σαν πιθανοί µηχανισµοί εξήγησης του φαινοµένου αυτού (Lash and Bohlen 1992). BIBΛIOΓPAΦIA BEVEGARD S, HOLMGEN A and JONSSON B. Circulatory studies in well trained athletes at rest and during heavy exercise, with special reference to stroke volume and influence on body position. Acta Physiol. Scand. 57:26-50, BLOMQVIST CG and SALTIN B. Cardiovascular adaptation to physical training. Ann. Rev. Physiol. 45:169-89, BOUCHARD C. Gene-environment interaction in human adaptability. In: Physical activity in early and modern population (pp ), Champaign, IL:Human Kinetics,

14 BURRIDGE K, FATH K, KELLY T, NUCKELLS G and TURNER C. Focal adhesions: Transmembrane junctions between the extracellular matrix and the cytoskeleton. Annu Rev. Cell. Biol. 4: , BUTLER J, O'BRIEN M, O'MALLEY K and KELLE JG. Relationship of β-adrenoreceptor density to fitness in athletes. Nature 298:60, CONVERTINO V.A. Blood volume: its adaptation to endurance training. Med. Sci. Sports Exerc. 23(12): , CURRENS JH and WHITE PD: Half a century of running. Clinical, physiologic and autopsy findings in the case of Clearance DeMar. N. Engl. J. Med. 256:988, DEMPSEY JA, HANSON P and HENDERSON K. Exercise-induced arterial hypoxemia in healthy humans at sea level. J. Physiol. (London) 355: , DICKHUTH ΗΗ, NAUSE A, STAIGER J, BONZEL T and KEUL J. Two-dimensional echocardiographic measurement of left ventricular volume and stroke volume of endurance-trained athletes and untrained subjects. Int. J. Sports Med. 4:21-26, DICKHUTH ΗΗ, LEHMANN M, AUCH-SCHWELK W, MEINERTZ T and KEUL J. Physical training, vegetative regulation, and cardiac hypertrophy. J. Cardiovasc. Pharmacol. 10 (Suppl. 6):S71-S78, DULL RO and DAVIES PF. Flow modulation of agonist (ATP)-response (Ca ++ ) coupling in vascular endothelial cells. Am. J. Physiol. 261:H149-H151, EKBLOM B and HERMANSEN L. Cardiac output in athletes. J. Appl. Physiol. 25(5):619-25, FAGARD ΚΗ. Athlete's Heart. A meta-analysis of the echocardiographic experience. Int. J. Sports Med. Vol. 17 (Suppl. 3):S140-S144, FAGARD R, BIELEN E and AMERY A. Heritability of aerobic power and anaerobic energy generation during exercise. J. Appl. Physiol. 70 (19): , FLECK SJ. Cardiovascular adaptations to resistance training. Med. Sci. Sports Exerc. 20: GEORGE KP, WOLFE LA and BURGGRAF GW. The "athletic heart syndrome". Sports Med. 11(5): , GIANNATTASIO C, CATTANEO BM, MANGONI ΑΑ, CARUGO S, SAMPIERA L, CUSPIDI C, GRASSI G and MANCIA G. Changes in arterial compliance induced by physical training in hammerthrowers. J. Hypertens. 10 (suppl 6):S53-S55, GLEDHILL N, COX D and JAMNIK R. Endurance athletes' stroke volume does not plateau: major advantage is diastolic function. Med. Sci. Sports Exerc. 26: , HENRIKKSON J and REITMANN JS. Time course of changes in human skeletal muscle succinate dehydrogenase and cytochrome oxidase activities and maximal oxygen uptake with physical activity and inactivity. Acta Physiol, Scand. 99(1):91-7, HESTER RL, ERASLAN A and SAITO Y. Differences in EDNO contribution to arteriolar diameters at rest and during functional dilation in striated muscle. Am. J. Physiol. 265(1 Pt 2):H146-51, HOEKS APG, RUISSEN CJ, HICK P and RENEMANN R.S. Transcutaneous detection of relative changes in artery diameter ultrasound. Med. Biol. 11:51-59, HOPPELER Η, HOWALD Η, CONLY Κ, LINDSTEDT SL, CLAESSEN H, VOCK P and WEIBEL ER. Endurance training in humans. Aerobic capacity and structure of skeletal muscle. J Appl. Physiol. 59(2):320-7, HOPPER MK, COGGAN AR., COYLE EE. Exercise stroke volume relative to plasma-volume expansion. J. Appl. Physiol. 64: , HUDLICKA O. Capillary growth: role of mechanical factors. News Physiol. Sci. 3: HUDLICKA O. What makes blood vessel grow? J. Physiol. Lond. 444:1-24, HUONKER Μ, SIMONS Β, SCHUMACHER O and KEUL J. Effects of dynamic versus static training on the dimensions and functions of extremity arteries. Eur. J. Appl. Physiol. 69(3): HUONKER M, HALLE M and KEUL J. Structural and functional adaptations of the cardiovascular system by training. Int. J. Sports Med. Vol. 17 (Suppl. 3):S164-S172, HUONKER M, KOENIG D and KEUL J. Assessment of left ventricular dimensions and functions in athletes and sedentary subjects at rest and during exercise using echocardiography, doppler echocardiography and radionuclid ventriculography. Int. J. Sports Med. 17(Suppl 3):S173-S179, HUSTON PT, PUFFER JC and RODNEY W. The Athletic Heart Syndrome. N. Engl. J. Med. 24:313,

15 JENNINGS G, NELSON L, NESTEL P, ESLER M, KORNER P and BURTON D. The effect of changes in physical activity on major cardiovascular risk factors, hemodynamics, sympathetic function, and glucose utilisation in man: a controlled study of four levels of activity. Circulation 73:30-40, JOHNSON JM. Exercise and cutaneous circulation. Exerc. Sport Sci. Rev. 20:59-97, KALAVATHY A, DANIELS SR, MEYER RA, SCHWAERZ DC, BARRON H and KARPLAN S. Coronary artery caliber in normal children and patients with Kawasaki disease but without aneurysm: an echocardiographic and angio-graphic study. J. Am. Coll. Cardiol. 5: , KANSTRUP L and EKBLOM B. Acute hypervolemia, cardiac performance and aerobic power during exercise. J. AppL Physiol. 52(5), , KEUL J and DOLL Ε. Intermittent exercise: metabolites, PO 2, and acid-base equilibrium in the blood. J. Appl. Physiol. 34(2):220-5, KEUL J, DICKHUTH ΗΗ, LEHMANN M and STAIGER J. The athlete's heart hemodynamic and structure. Int. J. Sports Med. 3:33-43, KEUL J, KONIG D, HUONKER M, HALLE M, WOHLFAHRT M and BERG A. Adaptation to training and performance in elite athletes. Res. Q. Exerc. Sport 67(suppl. 3):29-36, KLISSOURAS V. Heritability of adaptative variation. J. Appl. Physiol 31(3): , KLISSOURAS V, PIRNAY F and PETIT M. Adaptation to maximal effort: genetics and age. J. Appl. Physiol. 35: , KOOL MJ, STRUIJKER-BOUDIER ΗΑ, WIJNEN JA, HOEKS AP and VAN BORTEL LM. Effects of diurnal variability and exercise training on properties of large arteries. J. Hypertens. 10 (suppl 6):S49- S52, LANGILLE BL and O'DONNELL F. Reduction in arterial diameter produced by chronic decreases in blood flow are endothelium-dependent. Science 231: , LASH JM and BOHLEN H. Functional adaptations of rat skeletal muscle arterioles to aerobic exercise training. J. Appl. Physiol. 72(6): , LEHMANN M, DICKHUTH ΗΗ, SCHMID P, PORZIG H and KEUL J. Plasma catecholamines, betaadrenergic receptors, and isoproterenol sensitivity in endurance trained and non-endurance trained volunteers. Eur. J. Appl. Physiol. 52(4):362-9, LEHMANN M and KEUL J. Free plasma catecholamines, heart rates, lactate levels and oxygen uptake in competition weight lifters, cyclists and untrained control-subjects. Int. J. Sports Med. 7:18-21, LEITH D.E. Mammalian tracheal dimensions: scaling and physiology. J. Appl. Physiol. 55(1): , LEVY WC, CERQUEIRA MD, ABRASS IB, SCHWARTZ RS and STRATTON JR. Endurance exercise training augments diastolic filling at rest and during exercise in healthy young and older men. Circulation 88: , LINDSTEDT SL and JONES JH. Symmorphosis. In: Feder M, Bennett AF et al. (Eds.), New Directions in Physiological Ecology. Cambridge, LINDSTEDT SL and WELLS DJ. Skeletal muscle mitochondria: the aerobic gate? In: Gonzalez N., Fedde R. (Eds.), Proceedings Symposium on Oxygen Transfer from Athmosphere to Tissue, LINDSTEDT SL, WELLS DJ, JONES JH, HOPPELER H and THRONSON ΗΑ. Limitations to aerobic performance in mammals: interaction of structure and demand. Int. J. Sports Med. 9(3):210-7, LONGHURST JC, KELLY AR, GONYEA WJ and MITCHEL JH. Echocardiographic left ventricular masses in distance runners and weight lifters. J. Appl. Physiol. 48: , LONGHURST JC, KELLY AR, GONYEA WJ and MITCHEL JH. Chronic training with static and dynamic exercise: cardiovascular adaptation, and response to exercise. Circ. Res. 48:1179-8, MARTIN WH, MONTGOMERY J, BLOMQUIST et al. Cardiovascular adaptation to intense swim training in sedentary middle-aged men and women. Circulation 75: , MOHIADDIN RH, UNDERWOOD SR, BOGREN HG, FIRMIN DN, REES RSO and LONGMORE DB. Regional aortic compliance studied by magnetic resonance imaging: The effect of age, training, and coronary artery disease. Br. Heart J. 62:90-6, PELLICCIA A, SPATARO A, GRANATA M, BIFFI A, CASELLI G and ALABISO A. Coronary arteries in physiological hypertrophy: Echocardiographic evidence. Int. J. Sports Med. 11: , PELLICCIA A, MARON BJ, SPATARO A, PROSCHAN ΜΑ and SPIRITO P. The upper limit of physiologic cardiac hypertrophy in highly trained elite athletes. N. Engl. J. Med. 324: , PELLICCIA A. Determinants of morphologic cardiac adaptation in elite athletes: the role of the athletic training and constitutional factors. Int. J. Sports Med. 17 (Suppl.3) S157-S163,

16 PETROFSKY JS and PHILLIPS CA. Physiology of static exercise. Ex. Sports Sci. Rev. 14:1-43, POHL U, HOLTZ J, BUSSE RF and BASSENGE E. Crucial role of endothelium in the vasodilator response to increased flow in vivo. Hypertension 8:37-44, ROSKAMM H, WINK K and REINDELL H. Functional mechanism of the heart in chronic physiologic overload. Medizinische Klinik 67(35): , ROST R and HOLLMANN W. Athlete's heart-a review of its' historical assessment and new aspects. Int. J. Sports Med. 4: , ROWELL RB. Muscle blood flow in humans. How high can it go? Med. Sci. Sports Exerc. 20(5 Suppl):S97-S103, SALTIN B and GOLLNICK PD. Skeletal muscle adaptability: significance for metabolism and performance. In: Peachoy Adrian (Eds.), Handbook of Physiology, Ch 19: Skeletal muscle. American Physiological Society Bethesda MD, SALTIN B. Capacity of blood flow delivery to exercising skeletal muscle in humans. Am. J. Cardiol. 62(8):30E-35E, SALTIN B. Hemodynamic adaptations to exercise. Am. J. Cardiol. 55:42D-47D, SALTIN B and STRANGE S. Maximal oxygen uptake: "old" and "new" arguments for a cardiovascular limitation. Med. Sci. Sports Exerc. 24(1); 30-7, SINOWAY LI, MUSCH TI, MINOTI JR and ZELIS R. Enhanced maximal metabolic vasodilation in the dominant forearms of tennis players. J. Appl. Physiol. 61: , SARNA S, SAHI T, KOSKENVUO M and KAPRIO J. Increased life expectancy of world class male athletes. Med. Sci. Sports Exerc. 25(2):237-44, SNELL PG, MARTIN WH, BUCKEY JC and BLOMQVIST CG. Maximal vascular leg conductance in trained and untrained men. J. Appl. Physiol. 62(2):606-10, SOMERS VK, IEO KC, SHIELDS R, CLARY M and MARK AL. Forearm endurance training attenuates sympathetic nerve response to isometric handgrip in normal humans. J. Appl. Physiol. 72(3): , SPIRITO P, PELLICCIA A, PROSCHAN ΜΑ, GRANATA M, SPATARO A, BELLONE P and MARON BJ. Morphology of the "athlete's heart" assessed by echocardiography in 947 elite athletes representing 27 sports. Am. J. Cardiol. 74(8):802-6, TAYLOR CR and WEIBEL ER. Design of the mammalian respiratory system. I. Problem and strategy. Respiration Physiology. 44(1): 1-10, TAYLOR CR. Structural and functional limits to oxidative metabolism:insights from scaling. Ann. Rev. Physiol. 49:135-46, WESTERTERP KR and SARIS WH. Limits of energy turnover in relation to physical performance, achievement of energy balance on a daily basis. J. Sports Sci. 9:1-13, WIJNEN JA, KUIPERS H, KOOL MF, HOEKS AP, VAN BAAK ΜΑ, STRUYKER BOUDIER ΗΑ, VERSTAPPEN FT and VAN BORTEL LM. Vessel wall properties of large arteries in trained and sedentary subjects. Bas. Res. Cardiol. 86 (Suppl 1):25-9,

Διαλειμματικό ή συνεχόμενο τρέξιμο για τη βελτίωση της απόδοσης στην αντοχή;

Διαλειμματικό ή συνεχόμενο τρέξιμο για τη βελτίωση της απόδοσης στην αντοχή; Διαλειμματικό ή συνεχόμενο τρέξιμο για τη βελτίωση της απόδοσης στην αντοχή; Ορισμός διαλειμματικής προπόνησης + + + Τρέξιμο Επαναφορά Τρέξιμο Επαναφορά ΑΝΤΟΧΗ ΟΡΙΣΜΟΣ: Ικανότητα διατήρησης κάποιου έργου

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΣΟΓΚΑΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΑΕΜ:16022 ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΣΟΓΚΑΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΑΕΜ:16022 ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΤΣΟΓΚΑΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΣ ΑΕΜ:16022 ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η εργασία αυτή αναφέρεται κατά κύριο λόγο στις προσαρμογές που λαμβάνουν χώρα στην καρδιά και

Διαβάστε περισσότερα

(Β. Κλεισούρας, 2004)

(Β. Κλεισούρας, 2004) Όρια Αθλητικής Απόδοσης Γενετικά προκαθορισμένα όρια Κοσμάς Χριστούλας Αν. Καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. Α.Π.Θ. Άμεσες προσαρμογές / αντιδράσεις Πρόσκαιρες φυσιολογικές αποκρίσεις ή απαντήσεις ή αντιδράσεις στη

Διαβάστε περισσότερα

Η. Ζαχαρόγιαννης, Επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ΚΑΡΔΙΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ & ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ)

Η. Ζαχαρόγιαννης, Επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ΚΑΡΔΙΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ & ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ) Η. Ζαχαρόγιαννης, Επίκουρος καθηγητής ΤΕΦΑΑ, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ΚΑΡΔΙΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΤΟΧΗ & ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ (ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ) ΑΝΤΟΧΗ ΟΡΙΣΜΟΣ: Ικανότητα διατήρησης κάποιου έργου για όσο το

Διαβάστε περισσότερα

Στυλιανή Ανή Χρόνη, Ph.D. Λέκτορας ΤΕΦΑΑ, ΠΘ, Τρίκαλα

Στυλιανή Ανή Χρόνη, Ph.D. Λέκτορας ΤΕΦΑΑ, ΠΘ, Τρίκαλα ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ ΦΥΛΟ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ Στυλιανή Ανή Χρόνη, Ph.D. Λέκτορας ΤΕΦΑΑ, ΠΘ, Τρίκαλα ΕΠΕΑΕΚ: ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΕΜΑΤΑ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕ

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕ ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ Εισηγητής: Πήδουλας Γεώργιος Msc. 1 ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΑΕΡΟΒΙΑ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ Βελτιώνει την κεντρική και περιφερική ροή αίματος και ενισχύει την

Διαβάστε περισσότερα

1. Η αναπνευστική λειτουργία. 2. Η κεντρική λειτουργία. 3. Η περιφερική λειτουργία. 4. Ο μυϊκός μεταβολισμός

1. Η αναπνευστική λειτουργία. 2. Η κεντρική λειτουργία. 3. Η περιφερική λειτουργία. 4. Ο μυϊκός μεταβολισμός ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΤΗΣ VO2max Βαμβακούδης Ευστράτιος Επίκουρος Καθηγητής Εργοφυσιολογικής Αξιολόγησης

Διαβάστε περισσότερα

Κυκλοφορικό Σύστηµα. Σοφία Χαβάκη. Λέκτορας

Κυκλοφορικό Σύστηµα. Σοφία Χαβάκη. Λέκτορας Κυκλοφορικό Σύστηµα Σοφία Χαβάκη Λέκτορας Εργαστήριο Ιστολογίας Εβρυολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ Κυκλοφορικό Σύστηµα Αιµοφόροκυκλοφορικό σύστηµα Λεµφoφόροκυκλοφορικό σύστηµα Αιµοφόρο Κυκλοφορικό Σύστηµα

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΕΑΕΚ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ Τ.Ε.Φ.Α.Α.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ

ΕΠΕΑΕΚ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ Τ.Ε.Φ.Α.Α.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΕΠΕΑΕΚ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ Τ.Ε.Φ.Α.Α.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΜΕ 0103 «Φυσιολογία της Άσκησης: Αθλητική

Διαβάστε περισσότερα

Συσταλτικές ιδιότητες του μυοκαρδίου. Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας

Συσταλτικές ιδιότητες του μυοκαρδίου. Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας Συσταλτικές ιδιότητες του μυοκαρδίου Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας 1. Καμπύλη μήκους-τάσεως Schmidt RF, Thews G: Human Physiology, 2nd ed. Springer, 1989 Bray JJ, Cragg PA, Macknight ADC, Mills RG,

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογία της Άσκησης

Φυσιολογία της Άσκησης Φυσιολογία της Άσκησης Λειτουργία καρδιαγγειακού αναπνευστικού συστήματος Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος Διατροφολόγος Καθηγητής Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Επιστημονικός συν. Τ.Ε.Ι. Κρήτης Καρδιαγγειακό

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογία του καρδιαγγειακού συστήματος. Κλειώ Μαυραγάνη

Φυσιολογία του καρδιαγγειακού συστήματος. Κλειώ Μαυραγάνη Φυσιολογία του καρδιαγγειακού συστήματος Κλειώ Μαυραγάνη Σύνοψη I. Γενικές αρχές καρδιαγγειακού συστήματος- Δομή και ρόλος II. III. IV. Προέλευση του καρδιακού ρυθμού και της ηλεκτρικής δραστηριότητας

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ

ΑΝΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & AΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑΣ ΑΝΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ Θωμάς Μεταξάς, PhD

Διαβάστε περισσότερα

Καρδιά. Καρδιά. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Τ.Ε.Φ.Α.Α. Άσκηση και αρτηριακή πίεση. Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Άσκηση και Υγεία. Πασχάλης Βασίλης, Ph.D.

Καρδιά. Καρδιά. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Τ.Ε.Φ.Α.Α. Άσκηση και αρτηριακή πίεση. Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Άσκηση και Υγεία. Πασχάλης Βασίλης, Ph.D. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Τ.Ε.Φ.Α.Α. Μεταπτυχιακό πρόγραμμα Άσκηση και Υγεία Μεταβολικές ασθένειες και άσκηση Άσκηση και αρτηριακή πίεση Πασχάλης Βασίλης, Ph.D. Καρδιά Καρδιά Η καρδιά είναι ένα μυϊκό όργανο

Διαβάστε περισσότερα

Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΑΝΤΟΧΗ

Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΑΝΤΟΧΗ ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΠΑΝ. ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΟΠΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΕΓΑΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Η ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΕΡΟΒΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΕΡΟΒΙΑ ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΡ ΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΡ ΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΡ ΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. Στόχοι της διάλεξης Να καταλάβουµε πως η προπόνηση µπορεί να µεγιστοπιήσει τις δυνατότητες

Διαβάστε περισσότερα

Υγεία και Άσκηση Ειδικών Πληθυσμών ΜΚ0958. Περιεχόμενο

Υγεία και Άσκηση Ειδικών Πληθυσμών ΜΚ0958. Περιεχόμενο Υγεία και Άσκηση Ειδικών Πληθυσμών ΜΚ0958 Υπεύθυνη Μαθήματος: Χ. Καρατζαφέρη Διδάσκοντες: Χ. Καρατζαφέρη, Γ. Σακκάς,Α. Καλτσάτου 2013-2014 Διάλεξη 3 ΤΕΦΑΑ, ΠΘ Περιεχόμενο Συνδεση με τα προηγουμενα Πριν

Διαβάστε περισσότερα

KM 950: Αεροβικός χορός- οργάνωση - μεθοδολογία Διάλεξη 11η : Προπονητική. και aerobic (αεροβικός χορός) I

KM 950: Αεροβικός χορός- οργάνωση - μεθοδολογία Διάλεξη 11η : Προπονητική. και aerobic (αεροβικός χορός) I ΕΠΕΑΕΚ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ Τ.Ε.Φ.Α.Α.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ KM 950: Αεροβικός χορός- οργάνωση - μεθοδολογία

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. Στόχοι της διάλεξης Να καταλάβουµε πως η προπόνηση µπορεί να µεγιστοποιιήσει τις δυνατότητες των ενεργειακών µας

Διαβάστε περισσότερα

«Η προπόνηση με βάρη βελτιώνει τη δύναμη και τη μυϊκή υπερτροφία νεαρών αθλητών του βόλεϊ.»

«Η προπόνηση με βάρη βελτιώνει τη δύναμη και τη μυϊκή υπερτροφία νεαρών αθλητών του βόλεϊ.» «Η προπόνηση με βάρη βελτιώνει τη δύναμη και τη μυϊκή υπερτροφία νεαρών αθλητών του βόλεϊ.» ΠΕΡΙΛΗΨΗ Σκοπός της εργασίας ήταν να εξετάσει τις επιδράσεις ενός προγράμματος ανάπτυξης μυϊκής δύναμης και υπερτροφίας,

Διαβάστε περισσότερα

Η Ρύθμιση Της Λειτουργίας Της Καρδιάς. Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας

Η Ρύθμιση Της Λειτουργίας Της Καρδιάς. Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας Η Ρύθμιση Της Λειτουργίας Της Καρδιάς Κ. Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας 1.Συσταλτικές ιδιότητες του μυοκαρδίου 1.1. Καμπύλη μήκουςτάσεως Schmidt RF, Thews G: Human Physiology, 2nd ed. Springer, 1989 Bray

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος 5ης Διάλεξης ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ. Εισήγηση: Χατζηνικολάου Α.,Επίκουρος Καθηγητής

Τίτλος 5ης Διάλεξης ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ. Εισήγηση: Χατζηνικολάου Α.,Επίκουρος Καθηγητής κωδ. μαθήματος Ν314 ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ Τίτλος 5ης Διάλεξης ΜΕΤΑΒΟΛΙΚΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΣΚΗΣΗ Εισήγηση: Χατζηνικολάου Α.,Επίκουρος Καθηγητής Στόχοι της διάλεξης Να καταλάβουμε πως η προπόνηση

Διαβάστε περισσότερα

Μυικός ιστός Συσταλτά κύτταρα. Κυκλοφορικό Σύστημα. Αθανάσιος Κοτσίνας, Επικ. Καθηγητής. Εργαστήριο Ιστολογίας Εβρυολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ

Μυικός ιστός Συσταλτά κύτταρα. Κυκλοφορικό Σύστημα. Αθανάσιος Κοτσίνας, Επικ. Καθηγητής. Εργαστήριο Ιστολογίας Εβρυολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ Μυικός ιστός Συσταλτά κύτταρα Κυκλοφορικό Σύστημα Αθανάσιος Κοτσίνας, Επικ. Καθηγητής Εργαστήριο Ιστολογίας Εβρυολογίας, Ιατρική Σχολή, ΕΚΠΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΣΥΣΤΑΛΤΩΝ ΚΥΤΤΑΡΩΝ 1. Μυϊκά 2. Μυοεπιθηλιακά 3. Περικύτταρα

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ. Δρ. Γεροδήμος Βασίλειος Λέκτορας ΤΕΦΑΑ-ΠΘ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ. Δρ. Γεροδήμος Βασίλειος Λέκτορας ΤΕΦΑΑ-ΠΘ ΕΠΕΑΕΚ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥ Τ.Ε.Φ.Α.Α.ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΜΚ 1013 «Ανάπτυξη φυσικής κατάστασης στον

Διαβάστε περισσότερα

Ο ρόλος της μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς στον έλεγχο βιωσιμότητας μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου: ενδιαφέρον περιστατικό

Ο ρόλος της μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς στον έλεγχο βιωσιμότητας μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου: ενδιαφέρον περιστατικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΚΑΡ ΙΟΛΟΓΙΑΣ Επιστημονική Ένωση Καρδιαγγειακής Απεικόνισης Ο ρόλος της μαγνητικής τομογραφίας καρδιάς στον έλεγχο βιωσιμότητας μετά από έμφραγμα μυοκαρδίου: ενδιαφέρον περιστατικό Ιωάννης

Διαβάστε περισσότερα

Άσκηση και Καρδιοπάθειες

Άσκηση και Καρδιοπάθειες Συμμαχία για την υγεία - Άσκηση Άσκηση και Καρδιοπάθειες Συγγραφική ομάδα: Φλουρής Ανδρέας, Ερευνητής Βογιατζής Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΤΕΦΑΑ, ΕΚΠΑ Σταυρόπουλος- Καλίνογλου Αντώνης, Ερευνητής Σύγχρονες

Διαβάστε περισσότερα

Βιοχηµικοί δείκτες της επιβάρυνσης της προπόνησης

Βιοχηµικοί δείκτες της επιβάρυνσης της προπόνησης Βιοχηµικοί δείκτες της επιβάρυνσης της προπόνησης Βασίλης Μούγιος Καθηγητής βιοχηµείας της άσκησης Τµήµα Επιστήµης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισµού Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο Θεσσαλονίκης Επισκέπτης καθηγητής

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Βιοϊατρική Τεχνολογία και Ανάλυση Ιατρικών Σημάτων

Εισαγωγή στη Βιοϊατρική Τεχνολογία και Ανάλυση Ιατρικών Σημάτων Εισαγωγή στη Βιοϊατρική Τεχνολογία και Ανάλυση Ιατρικών Σημάτων Πίεση Αίματος Εργαστήριο Βιοϊατρικής Τεχνολογίας 1 Το Κυκλοφορικό Σύστημα Μηχανισμός μεταφοράς ουσιών στο ανθρώπινο σώμα Σύστημα κοιλοτήτων

Διαβάστε περισσότερα

Άσκηση και Υπέρταση Συγγραφική ομάδα:

Άσκηση και Υπέρταση Συγγραφική ομάδα: Συμμαχία για την υγεία - Άσκηση Άσκηση και Υπέρταση Συγγραφική ομάδα: Δίπλα Κωνσταντίνα, Λέκτορας ΤΕΦΑΑ Σερρών, Α.Π.Θ. Ζαφειρίδης Ανδρέας, Επίκουρος Καθηγητής ΤΕΦΑΑ Σερρών, Α.Π.Θ. Βογιατζής Ιωάννης, Αναπληρηρωτής

Διαβάστε περισσότερα

MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ. ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΙΑΜΟΥΡΤΑΣ, Ph.D., C.S.C.

MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ. ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΙΑΜΟΥΡΤΑΣ, Ph.D., C.S.C. MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΙΑΜΟΥΡΤΑΣ, Ph.D., C.S.C.S Γραμμωτοί-σκελετικοί μύες Αποτελούν το 40-50% του Σ.Β. Ιστολογική

Διαβάστε περισσότερα

Δοκιμασία κόπωσης και μυοκαρδιοπάθειε Βασίλειος

Δοκιμασία κόπωσης και μυοκαρδιοπάθειε Βασίλειος A Καρδιολογική Κλινική Α.Π.Θ. Π.Γ.Ν. ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης Εργαστήριο Δοκιμασίας Κόπωσης και Αποκατάστασης Καρδιοπαθών Δοκιμασία κόπωσης και μυοκαρδιοπάθειε Βασίλειος ς Καμπερίδης Κατάταξη Μυοκαρδιοπαθει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ P.N.FTh M.TTh

ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ. ΚΑΡΑΤΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ P.N.FTh M.TTh ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΡΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΡΑΤΖΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ P.N.FTh M.TTh ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΟ ΚΑΡΔΙΟΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ VO2=COX A VO2 CO=ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΠΑΡΟΧΗ A VO=ΑΡΤΗΡΙΟ ΦΛΕΒΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΞΥΓΟΝΟΥ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 4 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 4 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού 1 ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ Διάλεξη 4 η Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού Άσκηση και συστήματα ενέργειας 2 Συστήματα παραγωγής ενέργειας (ΑΤΡ) : Σύστημα ATP- CP (άμεσο

Διαβάστε περισσότερα

ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Created with Print2PDF. To remove this line, buy a license at: http://www.binarynow.com/

ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Created with Print2PDF. To remove this line, buy a license at: http://www.binarynow.com/ FITNESS: ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΣΟ ΑΣΚΟΥΜΕΝΟ ΑΡΧΕΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΑΤΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΛΕΞΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΔΙΑΛΕΞΗ ΑΝΑΛΥΕΤΑΙ Η ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ FITNESS ΕΝΩ

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογία της Άσκησης

Φυσιολογία της Άσκησης 1 Φυσιολογία της Άσκησης Μεταβολικές αλλαγές, αερόβιες- αναερόβιες προσαρμογές κατά την άσκηση Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος Διατροφολόγος Καθηγητής Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Επιστημονικός

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ ΑΣΚΟΥΜΕΝΩΝ ΔΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Γ. ΖΙΩΓΑΣ ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΟΣ, SPORTSCLINIC ΠΥΛΑΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ T. 2310365012 ZIOGAS14@YAHOO.GR

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ ΑΣΚΟΥΜΕΝΩΝ ΔΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Γ. ΖΙΩΓΑΣ ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΟΣ, SPORTSCLINIC ΠΥΛΑΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ T. 2310365012 ZIOGAS14@YAHOO.GR ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ ΑΣΚΟΥΜΕΝΩΝ ΔΡ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ Γ. ΖΙΩΓΑΣ ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΟΣ, SPORTSCLINIC ΠΥΛΑΙΑ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ T. 2310365012 ZIOGAS14@YAHOO.GR ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ SPECIFICITY OF TRAINING (ΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ) OVERLOAD

Διαβάστε περισσότερα

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Θεoδωρόπουλος Δευτέρα, 31 Αύγουστος :22 - Τελευταία Ενημέρωση Παρασκευή, 13 Ιούνιος :48

Συντάχθηκε απο τον/την Παναγιώτης Θεoδωρόπουλος Δευτέρα, 31 Αύγουστος :22 - Τελευταία Ενημέρωση Παρασκευή, 13 Ιούνιος :48 Τα οφέλη για την υγεία που κερδίζονται μέσω της αερόβιας άσκησης έχουν αποδειχτεί. Η έρευνα έχει δείξει ότι συστηματική και μέτριας έντασης φυσική δραστηριότητα, έχει ευεργετική επίδραση στην υγεία και

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 5 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 5 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού 1 ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ Διάλεξη 5 η Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού Μέγιστη Πρόσληψη Οξυγόνου (VO 2 max) 2 Ορισμός Η μέγιστη δυνατή ποσότητα οξυγόνου που καταναλώνει

Διαβάστε περισσότερα

Τρισέλιδο άρθρο στα πρακτικά του 19 ου ιεθνούς Συνεδρίου Φυσικής Αγωγής & Αθλητισµού, Κοµοτηνή (2011), στο περιοδικό «Άθληση & Κοινωνία»

Τρισέλιδο άρθρο στα πρακτικά του 19 ου ιεθνούς Συνεδρίου Φυσικής Αγωγής & Αθλητισµού, Κοµοτηνή (2011), στο περιοδικό «Άθληση & Κοινωνία» Τρισέλιδο άρθρο στα πρακτικά του 19 ου ιεθνούς Συνεδρίου Φυσικής Αγωγής & Αθλητισµού, Κοµοτηνή (2011), στο περιοδικό «Άθληση & Κοινωνία» Η ΕΠΙ ΡΑΣΗ ΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΙΑΡΚΕΙΑΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 6 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού

ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ. Διάλεξη 6 η. Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού 1 ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑ Διάλεξη 6 η Βασίλειος Σπ. Τράνακας MSc Διαιτολόγος - Διατροφολόγος Καθ. Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού Κυκλοεργόμετρο 2 Μέτρηση έργου εύκολη, ακριβής και ανεξάρτητη σωματικού βάρους Συντελεστής

Διαβάστε περισσότερα

Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία

Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία Μελέτη της οξείας επίδρασης της κατανάλωσης μπύρας στην ενδοθηλιακή λειτουργία και την αρτηριακή σκληρία υγιών εθελοντών Κ. Καράτζη, PhD (Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο) Τμήμα Επιστήμης Διαιτολογίας-Διατροφής

Διαβάστε περισσότερα

Η θέση του γαλακτικού στον ασκησιακό μεταβολισμό

Η θέση του γαλακτικού στον ασκησιακό μεταβολισμό 5 ο Συνέδριο Βιοχημείας και Φυσιολογίας της Άσκησης Η θέση του γαλακτικού στον ασκησιακό μεταβολισμό Βασίλης Μούγιος Καθηγητής Βιοχημείας της Άσκησης Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού με έδρα

Διαβάστε περισσότερα

Μεταβολικό Σύνδρομο και Καρδιά

Μεταβολικό Σύνδρομο και Καρδιά Μεταβολικό Σύνδρομο και Καρδιά Β. ΚΩΤΣΗΣ MD, Ph.D, FESH ΛΕΚΤΟΡΑΣ ΠΑΘΟΓΙΑΣ ΑΠΘ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΙΑΤΡΕΙΟΥ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ-24ΩΡΗΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ Γ ΠΑΘOΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ΑΠΘ ΓΝΘ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Διάγνωση του

Διαβάστε περισσότερα

Βιολογία Α Λυκείου Κεφ. 3. Κυκλοφορικό Σύστημα. Καρδιά Αιμοφόρα αγγεία Η κυκλοφορία του αίματος Αίμα

Βιολογία Α Λυκείου Κεφ. 3. Κυκλοφορικό Σύστημα. Καρδιά Αιμοφόρα αγγεία Η κυκλοφορία του αίματος Αίμα Βιολογία Α Λυκείου Κεφ. 3 Κυκλοφορικό Σύστημα Καρδιά Αιμοφόρα αγγεία Η κυκλοφορία του αίματος Αίμα Η μεταφορά των θρεπτικών ουσιών στα κύτταρα και των ιστών και η απομάκρυνση από αυτά των άχρηστων γίνεται

Διαβάστε περισσότερα

ΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ

ΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ ΟΞΥ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ & AΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΟΜΕΤΡΙΑΣ Διευθυντής: Καθηγητής Κων/νος Μανδρούκας ΑΕΡΟΒΙΑ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΕΡΟΒΙΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΓΑΛΑΚΤΙΚΟ

Διαβάστε περισσότερα

ανακοπής ; Το τριφασικό μοντέλο αντιμετώπισης της ανακοπής ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΗ ΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ

ανακοπής ; Το τριφασικό μοντέλο αντιμετώπισης της ανακοπής ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΗ ΦΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΟΕΓΚΕΦΑΛΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ Παίζει ρολό ο χρόνος από την επέλευση της ανακοπής ; Το τριφασικό μοντέλο αντιμετώπισης της ανακοπής ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΗ ΦΑΣΗ ΜΑΡΙΝΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΑΠΟ

Διαβάστε περισσότερα

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΖΩΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ

ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΖΩΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΖΩΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΑΣΚΗΣΗ Ηλεκτροκαρδιογράφηµα Ι. ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΠΙΕΣΗ Η πίεση στην αορτή, στην αρτηρία του βραχίονα και σε άλλες µεγάλες αρτηρίες σ' ένα ενήλικο άτοµο µεταβάλλεται από 120 mmhg (συστολική

Διαβάστε περισσότερα

Άσκηση και Χρόνιες Πνευμονοπάθειες

Άσκηση και Χρόνιες Πνευμονοπάθειες Συµµαχία για την υγεία - Άσκηση Άσκηση και Χρόνιες Πνευμονοπάθειες Συγγραφική ομάδα: Βογιατζής Ιωάννης, Αναπληρωτής Καθηγητής ΤΕΦΑΑ, ΕΚΠΑ Φλουρής Ανδρέας, Ερευνητής ΕΚΕΤΑ Δίπλα Κωνσταντίνα, Λέκτορας ΤΕΦΑΑ

Διαβάστε περισσότερα

Αρτηριακή Υπέρταση Λειτουργικός έλεγχος βλαβών οργάνων στόχων. Σταμάτης Μακρυγιάννης, Καρδιολόγος Επιμελητής Α Καρδιολογικής Κλινικής ΔΘΚΑ «ΥΓΕΙΑ»

Αρτηριακή Υπέρταση Λειτουργικός έλεγχος βλαβών οργάνων στόχων. Σταμάτης Μακρυγιάννης, Καρδιολόγος Επιμελητής Α Καρδιολογικής Κλινικής ΔΘΚΑ «ΥΓΕΙΑ» Αρτηριακή Υπέρταση Λειτουργικός έλεγχος βλαβών οργάνων στόχων Σταμάτης Μακρυγιάννης, Καρδιολόγος Επιμελητής Α Καρδιολογικής Κλινικής ΔΘΚΑ «ΥΓΕΙΑ» Τίτλος της εφημαρίδας St. Louis Post-Dispatch, 13 Απριλίου

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογικές προσαρµογές µε την εφαρµογή διαφόρων προγραµµάτων άσκησης µε βάρη Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ.

Φυσιολογικές προσαρµογές µε την εφαρµογή διαφόρων προγραµµάτων άσκησης µε βάρη Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. Φυσιολογικές προσαρµογές µε την εφαρµογή διαφόρων προγραµµάτων άσκησης µε βάρη Ηλίας Σµήλιος, Λέκτορας Τ.Ε.Φ.Α.Α.,.Π.Θ. Άσκηση: Σετ x Επαναλήψεις x Φορτίο, ιάλειµµα Βασική δοσολογία διαµόρφωσης της επιβάρυνσης

Διαβάστε περισσότερα

Θέµατα διάλεξης ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ. Τι είναι διαβήτης. Η επίδραση της άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ

Θέµατα διάλεξης ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ. Τι είναι διαβήτης. Η επίδραση της άσκησης στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ Θέµατα διάλεξης MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ ΒΙΟΧΗΜΕΙΑΣ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ Να εξετάσει θέµατα που έχουν σχέση µε το µεταβολισµό και

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ. Σχηµατική απεικόνιση της µεγάλης και της µικρής κυκλοφορίας

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ. Σχηµατική απεικόνιση της µεγάλης και της µικρής κυκλοφορίας ΤΕΙ ΠΑΤΡΑΣ ΤΜΗΜΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΜΙΑ Ι ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ : Γεράσιµος Π. Βανδώρος ΑΙΜΟΦΟΡΑ ΑΓΓΕΙΑ ΑΡΤΗΡΙΕΣ - ΦΛΕΒΕΣ - ΤΡΙΧΟΕΙ Η 1 ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ Μεγάλη και µικρή κυκλοφορία Σχηµατική

Διαβάστε περισσότερα

ΠΩΣ ΕΠΙΔΡΑ Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

ΠΩΣ ΕΠΙΔΡΑ Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΩΣ ΕΠΙΔΡΑ Η ΑΣΚΗΣΗ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ Η άσκηση, επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα στα διάφορα συστήματα του οργανισμού. Τα αποτελέσματα αυτά ενδέχεται να είναι παροδικά ή μόνιμα ανάλογα

Διαβάστε περισσότερα

Μέτρηση του κνημοβραχιόνιου δείκτη, ΤcPO 2, δακτυλικών πιέσεων. Ιωάννα Ελευθεριάδου Επιστημονικός Συνεργάτης Διαβητολογικό Κέντρο ΓΝΑ Λαϊκό

Μέτρηση του κνημοβραχιόνιου δείκτη, ΤcPO 2, δακτυλικών πιέσεων. Ιωάννα Ελευθεριάδου Επιστημονικός Συνεργάτης Διαβητολογικό Κέντρο ΓΝΑ Λαϊκό Μέτρηση του κνημοβραχιόνιου δείκτη, ΤcPO 2, δακτυλικών πιέσεων Ιωάννα Ελευθεριάδου Επιστημονικός Συνεργάτης Διαβητολογικό Κέντρο ΓΝΑ Λαϊκό Περιφερική αγγειοπάθεια και σακχαρώδης διαβήτης Μια από τις κύριες

Διαβάστε περισσότερα

Καρδιαγγειακές Παθήσεις και Άσκηση: Πρόληψη και Αποκατάσταση

Καρδιαγγειακές Παθήσεις και Άσκηση: Πρόληψη και Αποκατάσταση Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: Άσκηση και Υγεία ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ - Τ.Ε.Φ.Α.Α., ΚΑΡΥΕΣ 42100, ΤΡΙΚΑΛΑ Μάθημα: MB05 Άσκηση, Πρόληψη και Αποκατάσταση Καρδιοπαθειών Διάλεξη 11η Καρδιαγγειακές Παθήσεις

Διαβάστε περισσότερα

αναερόβιων συστημάτων απελευθέρωσης ενέργειας.

αναερόβιων συστημάτων απελευθέρωσης ενέργειας. Απόσταση VO 2 800m 96,3 1500m 85,1 3km 77,8 Εκτίμηση αναερόβιων συστημάτων απελευθέρωσης ενέργειας. Προμήθεια ΑΤP Μεταβολίτες μυ (από μυϊκή βιοψία) στη διάρκεια αγώνα 400m (51sec) Παράμετρος Ηρεμία Μετά

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΚ 913

ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΚ 913 MINISTRY OF NATIONAL EDUCATION AND RELIGIOUS AFFAIRS MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING EUROPEAN COMMUNITY Co financing European Social Fund (E.S.F.)

Διαβάστε περισσότερα

Σημαντική η ικανότητα κατανάλωσης υψηλής ποσότητας οξυγόνου (VO 2 max)

Σημαντική η ικανότητα κατανάλωσης υψηλής ποσότητας οξυγόνου (VO 2 max) Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Σχολή Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού Αερόβια Διαλειμματική Άσκηση: Προπονητικές μεταβλητές και φυσιολογικές αποκρίσεις Ηλίας Σμήλιος Επίκουρος Καθηγητής Ελληνική

Διαβάστε περισσότερα

Αντοχή. Γρίβας Γεράσιμος

Αντοχή. Γρίβας Γεράσιμος Αντοχή Γρίβας Γεράσιμος Αντοχή είναι η ικανότητα: α. αντίστασης στην κόπωση και β. γρήγορης ανάληψης. Η ικανότητα αντοχής χαρακτηρίζεται από: Ø Τη σωματική, πνευματική και ψυχική ικανότητα του ατόμου να

Διαβάστε περισσότερα

ΤΜΗΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ BCPT 101- Φυσική Αγωγή Ι Μάθηµα 1. Μεταφορά ενέργειας κατά τη διάρκεια της άσκησης

ΤΜΗΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ BCPT 101- Φυσική Αγωγή Ι Μάθηµα 1. Μεταφορά ενέργειας κατά τη διάρκεια της άσκησης 1 ΤΜΗΜΑ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗΣ BCPT 101- Φυσική Αγωγή Ι Μάθηµα 1 Μεταφορά ενέργειας κατά τη διάρκεια της άσκησης Η µεταφορά ενέργειας στο σώµα διαφέρει ανάλογα µε το είδος της άσκησης, τη διάρκεια, την ένταση και

Διαβάστε περισσότερα

Μέθοδοι Προπόνησης Ι: Προπόνηση Αντοχής

Μέθοδοι Προπόνησης Ι: Προπόνηση Αντοχής ΕΠΕΑΕΚ: ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥ ΩΝ ΤΟΥ ΤΕΦΑΑ, ΠΘ - ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ ΕΙ ΙΚΟΤΗΤΑ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ Η ΕΞΑΜΗΝΟ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ & ΕΙ ΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗΣ Μέθοδοι Προπόνησης Ι: Προπόνηση Αντοχής

Διαβάστε περισσότερα

Παρακάτω παρατίθενται οι σηµαντικότερες λειτουργίες του δροµικού κοµπιούτερ:

Παρακάτω παρατίθενται οι σηµαντικότερες λειτουργίες του δροµικού κοµπιούτερ: ΡΟΜΙΚΟ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ/ ΦΟΡΗΤΟ ΚΑΡ ΙΟΣΥΧΝΟΜΕΤΡΟ POLAR RS800sd Το να µάθεις να τρέχεις µε γρηγορότερο και διασκελισµό µπορεί να αυξήσει δραµατικά την απόδοσή σας σε αγωνίσµατα µεγάλων αποστάσεων όπως το τρίαθλο,

Διαβάστε περισσότερα

Προπόνηση Άπνοιας Αρχές & πρακτικές εφαρμογές

Προπόνηση Άπνοιας Αρχές & πρακτικές εφαρμογές Προπόνηση Άπνοιας Αρχές & πρακτικές εφαρμογές Γεώργιος Κ. Σακκάς PhD Κλινικός Εργοφυσιολόγος Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας gsakkas@med.uth.gr Θα συζητήσουμε... Βασικές Αρχές Προσαρμογές του οργανισμού μετά από

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΚ 913

ΕΡΓΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΘΛΗΤΩΝ ΜΚ 913 MINISTRY OF NATIONAL EDUCATION AND RELIGIOUS AFFAIRS MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING EUROPEAN COMMUNITY Co financing European Social Fund (E.S.F.)

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ

ΑΣΚΗΣΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΑΣΚΗΣΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΠΑΙ ΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ Βασίλης Μούγιος ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ http://users.auth.gr/mougios Η σωµατική άσκηση απαιτεί υψηλά ποσά ενέργειας Myosin head Mougios, Exercise Biochemistry (Human Kinetics)

Διαβάστε περισσότερα

και εφηβική ηλικία Πήδουλας Γεώργιος M.sc Γυμναστής Φυσικής κατάστασης ποδοσφαίρου

και εφηβική ηλικία Πήδουλας Γεώργιος M.sc Γυμναστής Φυσικής κατάστασης ποδοσφαίρου Η Αερόβια προπόνηση στην παιδική και εφηβική ηλικία Πήδουλας Γεώργιος M.sc Γυμναστής Φυσικής κατάστασης ποδοσφαίρου Εισαγωγή Αντοχή είναι η ικανότητα αντίστασης του παιδικού οργανισμού στην κόπωση. Στην

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Άπνοια, Υποξική Προπόνηση και Αθλητική Απόδοση με έμφαση στην Κολύμβηση

Εισαγωγή. Άπνοια, Υποξική Προπόνηση και Αθλητική Απόδοση με έμφαση στην Κολύμβηση Άπνοια, Υποξική Προπόνηση και Αθλητική Απόδοση με έμφαση στην Κολύμβηση Σύλβια Κωνσταντινίδου Διδακτορική Φοιτήτρια Σχολή Επιστημών Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Ισχαιμική - λειτουργική ανεπάρκεια της μιτροειδούς βαλβίδος. Χαράλαμπος Ι. Καρβούνης.

Ισχαιμική - λειτουργική ανεπάρκεια της μιτροειδούς βαλβίδος. Χαράλαμπος Ι. Καρβούνης. Ισχαιμική - λειτουργική ανεπάρκεια της μιτροειδούς βαλβίδος. Χαράλαμπος Ι. Καρβούνης. Η ισχαιμική ανεπάρκεια της μιτροειδούς αποτελεί ένα σύνθετο πρόβλημα της σημερινής καρδιολογίας, τόσο από πλευράς κατανόησης

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ. Ειδικές έννοιες φυσιολογίας ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης

ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ. Ειδικές έννοιες φυσιολογίας ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης 1 ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΓΓΕΙΑΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Κωνσταντίνος Καλλαράς Καθηγητής Φυσιολογίας Ειδικές έννοιες φυσιολογίας ρύθμισης της αρτηριακής πίεσης Είναι ουσιώδες να γνωρίζει κανείς με ποιούς τρόπους η ΑΠ διατηρείται

Διαβάστε περισσότερα

Φυσιολογία της καρδιάς. Δρ. Μαρία Χαρίτου, Εργαστήριο Βιοϊατρικής Τεχνολογίας

Φυσιολογία της καρδιάς. Δρ. Μαρία Χαρίτου, Εργαστήριο Βιοϊατρικής Τεχνολογίας Φυσιολογία της καρδιάς Δρ. Μαρία Χαρίτου, Εργαστήριο Βιοϊατρικής Τεχνολογίας Αθήνα, Ιανουάριος 2012 Το καρδιαγγειακό σύστημα Μηχανισμός μεταφοράς ουσιών στο ανθρώπινο σώμα Σύστημα κοιλοτήτων και σωλήνων

Διαβάστε περισσότερα

Βιοϊατρική τεχνολογία

Βιοϊατρική τεχνολογία Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών Βιοϊατρική τεχνολογία Ενότητα 7: Φυσιολογία της καρδιάς Αν. καθηγητής Αγγελίδης Παντελής e-mail: paggelidis@uowm.gr ΕΕΔΙΠ Μπέλλου Σοφία e-mail: sbellou@uowm.gr

Διαβάστε περισσότερα

Άσκηση στο Σακχαρώδη Διαβήτη

Άσκηση στο Σακχαρώδη Διαβήτη Άσκηση στο Σακχαρώδη Διαβήτη Δρ Παναγιώτης Β. Τσακλής ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Εργαστήριο Εµβιοµηχανικής & Εργονοµίας Άσκηση?? «Η άσκηση παίζει καθοριστικό ρόλο στην αντιµετώπιση του διαβήτη» Βελτιώνει τη δράση της ινσουλίνης

Διαβάστε περισσότερα

Αναπνευστικά όρια της ανθρώπινης απόδοσης

Αναπνευστικά όρια της ανθρώπινης απόδοσης Αναπνευστικά όρια της ανθρώπινης απόδοσης BRIAN J. WHIPP Department of Physiology, St. George's Hospital Medical School, London, UK ΠEPIΛHΨH WHIPP B.J. Αναπνευστικά όρια της ανθρώπινης απόδοσης. Κινησιολογία.

Διαβάστε περισσότερα

Κ. Κεραμιδά, Ν. Κουρής, Γ. Μακαβός, Π. Κωστάκου, Β. Κωστόπουλος, Γ. Ψαρρού, Χ.Δ. Ολύμπιος Γ.Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο»

Κ. Κεραμιδά, Ν. Κουρής, Γ. Μακαβός, Π. Κωστάκου, Β. Κωστόπουλος, Γ. Ψαρρού, Χ.Δ. Ολύμπιος Γ.Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» Κ. Κεραμιδά, Ν. Κουρής, Γ. Μακαβός, Π. Κωστάκου, Β. Κωστόπουλος, Γ. Ψαρρού, Χ.Δ. Ολύμπιος Γ.Ν. Ελευσίνας «Θριάσιο» Η ΛΕΒΟΣΙΜΕΝΤΑΝΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΚΑ Iνότροπος παράγοντας που δρα μέσω αύξησης της ευαισθητοποίησης

Διαβάστε περισσότερα

Ανάπτυξη της δύναμης και της ισχύος

Ανάπτυξη της δύναμης και της ισχύος ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Ανάπτυξη της δύναμης και της ισχύος Ενότητα 2: Σχεδιασμός, εφαρμογή και καθοδήγηση προγραμμάτων ανάπτυξης της μέγιστης δύναμης Εισήγηση 1: Μέγιστη δύναμη Γεροδήμος Βασίλειος Τμήμα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΩΣ ΜΕΣΟ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ. Καρυές, Τρίκαλα 42100.

ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΩΣ ΜΕΣΟ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ. Καρυές, Τρίκαλα 42100. ΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΩΣ ΜΕΣΟ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ Πήδουλας Γεώργιος, Σούλας Δημήτριος, Βουτσελάς Βασίλειος Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και

Διαβάστε περισσότερα

AIMOΦOPO- ΛEMΦIKO KYKΛOΦOPIKO ΣYΣTHMA

AIMOΦOPO- ΛEMΦIKO KYKΛOΦOPIKO ΣYΣTHMA AIMOΦOPO- ΛEMΦIKO KYKΛOΦOPIKO ΣYΣTHMA Tα κυκλοφορικά συστήµατα µεταφέρουν > O 2 - σε διάφορα θρεπτικές ουσίες => τµήµατα άχρηστα προϊόντα - του σώµατος 2 κύρια κυκλοφορικά συστήµατα ------------------------------------------------------

Διαβάστε περισσότερα

314 ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗ ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Επίκουρος Καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. Δ.Π.Θ.

314 ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗ ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ. ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Επίκουρος Καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. Δ.Π.Θ. 314 ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΑΣΚΗΣΗ ΜΥΪΚΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΦΑΤΟΥΡΟΣ Γ. ΙΩΑΝΝΗΣ, Ph.D. Επίκουρος Καθηγητής Τ.Ε.Φ.Α.Α. Δ.Π.Θ. ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΜΥΪΚΗΣ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Ή ΜΟΝΙΜΗ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΥΠΕΡΤΡΟΦΙΑ ΜΥΪΚΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Αργύρης Τουμπέκης Επίκουρος Καθηγητής Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΣΕΦΑΑ

Αργύρης Τουμπέκης Επίκουρος Καθηγητής Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΣΕΦΑΑ Αργύρης Τουμπέκης Επίκουρος Καθηγητής Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ΣΕΦΑΑ Σημαντικός μεταβολίτης Χρήσιμος για τον προσδιορισμό της έντασης στην άσκηση/προπόνηση Πως θα αντλήσουμε τις Χρήσιμος

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΡΙΑΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ Προς τα εµπρός ανεπάρκεια: αδυναµία προώθησης του αίµατος στη συστηµατική κυκλοφορία Προς τα πίσω ανεπάρκεια: αύξηση του όγκου

Διαβάστε περισσότερα

Σωµατική άσκηση και υγεία Βραχυπρόθεσµα και µακροπρόθεσµα οφέλη ρ Παναγιώτης Β. Τσακλής ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Εργαστήριο Εµβιοµηχανικής & Εργονοµίας ΜΟΡΦΕΣ ΑΣΚΗΣΗΣ Οι ασκήσεις κατηγοριοποιούνται γενικά σε τρεις τύπους

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΑΡΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Είναι ουσιώδες να γνωρίζει κανείς με ποιούς τρόπους η ΑΠ διατηρείται φυσιολογική ώστε να κατανοήσει

Διαβάστε περισσότερα

Μυϊκή Βλάβη, Οξειδωτικό στρες, αντιοξειδωτικά και άσκηση

Μυϊκή Βλάβη, Οξειδωτικό στρες, αντιοξειδωτικά και άσκηση Μυϊκή Βλάβη, Οξειδωτικό στρες, αντιοξειδωτικά και άσκηση Μυϊκή συστολή Αδυναμία δεσμίνης να δεχτεί την πίεση στην οποία υποβάλλεται ο μυς Χρονική σειρά γεγονότων στη μυϊκή βλάβη Proposed mechanism of

Διαβάστε περισσότερα

ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ (ΣΤΕΝΩΣΕΙΣ) ΤΗΣ ΚΑΡ ΙΑΣ Ή ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ

ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ (ΣΤΕΝΩΣΕΙΣ) ΤΗΣ ΚΑΡ ΙΑΣ Ή ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ 8 ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ (ΣΤΕΝΩΣΕΙΣ) ΤΗΣ ΚΑΡ ΙΑΣ Ή ΤΩΝ ΑΓΓΕΙΩΝ Μία παρακώλυση της ροής του αίµατος οφείλεται συχνά σε στένωση και µπορεί να σταµατήσει τη ροή του αίµατος µερικώς ή τελείως. Κάθε µία από

Διαβάστε περισσότερα

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑ Της ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ & Προπονητικοί Κύκλοι. Βασίλης Κρομμύδας

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑ Της ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ & Προπονητικοί Κύκλοι. Βασίλης Κρομμύδας ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΤΗΤΑ Της ΠΡΟΠΟΝΗΣΗΣ & Προπονητικοί Κύκλοι Βασίλης Κρομμύδας www.coachingservices.gr Το Τρίαθλο όπως και τα τρία επιμέρους αθλήματα που αποτελείται (Κολύμβηση- ποδηλασία- τρέξιμο) συγκαταλέγονται

Διαβάστε περισσότερα

Πρακτικές)οδηγίες)για)ανταγωνιστική) και)ψυχαγωγική)άσκηση...)

Πρακτικές)οδηγίες)για)ανταγωνιστική) και)ψυχαγωγική)άσκηση...) ) Πρακτικές)οδηγίες)για)ανταγωνιστική) και)ψυχαγωγική)άσκηση...) )...σε)ασθενείς)με)υπερτροφική)μυοκαρδιοπάθεια) Κώστας Οικονόµου Διευθυντής ΕΣΥ Καρδιολογική κλινική Γενικό Νοσοκοµείο Έδεσσας Οµάδες Εργασίας

Διαβάστε περισσότερα

ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΣΕ. Παρουσίαση περιστατικού. ΑΜΕΘ Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου»

ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΣΕ. Παρουσίαση περιστατικού. ΑΜΕΘ Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου» ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ ΣΕ ARDS - ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΜΕ ΝΟ Παρουσίαση περιστατικού ΑΜΕΘ Γ.Ν.Θ. «Γ. Παπανικολάου» Παρουσίαση περιστατικού Από τον απεικονιστικό έλεγχο διαπιστώθηκαν: κατάγµατα λεκάνης και δεξιού άνω

Διαβάστε περισσότερα

ΗΚΑΡΔΙΑ ΗΚΑΡΔΙΑ. Ροβίθης Μιχαήλ

ΗΚΑΡΔΙΑ ΗΚΑΡΔΙΑ. Ροβίθης Μιχαήλ ΗΚΑΡΔΙΑ Η καρδιά που το μέγεθός της είναι λίγο μεγαλύτερο από μία γροθιά, είναι μία διπλή αυτόνομη μυώδης αντλία. Ενώ το βάρος της κυμαίνεται από 280 340 γραμμάρια. Είναι η κεντρική αντλία του κυκλοφορικού

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΑ

ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΙΑ Κλινικές εφαρμογές 4 Αιμοδυναμική μελέτη Doppler 1. Αγγεία κοιλιάς 2. Περιφερικά αγγεία Κ. Χατζημιχαήλ Υπερηχοτομογραφία Μορφολογική μελέτη Αιμοδυναμική μελέτη Doppler

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή. Μεταβολισμός κατά την άσκηση

Εισαγωγή. Μεταβολισμός κατά την άσκηση Εισαγωγή Μεταβολισμός κατά την άσκηση Οι μεταβολικές αντιδράσεις που πραγματοποιούνται σε έναν οργανισμό είναι ίδιες, ανεξάρτητα από το αν βρίσκεται σε ηρεμία ή ασκείται. Αυτό που αλλάζει θεαματικά είναι

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ & ΑΣΚΗΣΗ

ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ & ΑΣΚΗΣΗ Υγεία και Άσκηση Ειδικών Πληθυσμών ΜΚ0958 Υπεύθυνη Μαθήματος: Χ. Καρατζαφέρη Διδάσκοντες: Χ. Καρατζαφέρη, Γ. Σακκάς,Α. Καλτσάτου 2013-2014 Διάλεξη 4 ΤΕΦΑΑ, ΠΘ ΑΡΤΗΡΙΑΚΗ ΥΠΕΡΤΑΣΗ & ΑΣΚΗΣΗ 1 Στις 2 Απριλίου

Διαβάστε περισσότερα

Σχεδιασμός, εφαρμογή και καθοδήγηση προγραμμάτων άσκησης

Σχεδιασμός, εφαρμογή και καθοδήγηση προγραμμάτων άσκησης ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ Σχεδιασμός, εφαρμογή και καθοδήγηση προγραμμάτων άσκησης Ενότητα 1: Η επίδραση της άσκησης στην υγεία Γεροδήμος Βασίλειος, Καρατράντου Κωνσταντίνα Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ ΑΝΑΨΥΧΗΣ. Αργύρης Θεοδοσίου

ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ ΑΝΑΨΥΧΗΣ. Αργύρης Θεοδοσίου ΑΝΤΙΣΦΑΙΡΙΣΗ ΑΝΑΨΥΧΗΣ Αργύρης Θεοδοσίου ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ Κάθε συστηματική σωματική άσκηση, που πραγματοποιείται αυτόβουλα και εκούσια στη διάρκεια του ελεύθερου χρόνου για την ανανέωση των δυνάμεων

Διαβάστε περισσότερα

Σπυρομήτρος Γ. Λαγός Ι. Μπαλτούμας Κ. Κυπαρρίση Χ. Μαλλιάρα Μ. ΓΝ Κατερίνης, Καρδιολογική κλινική.

Σπυρομήτρος Γ. Λαγός Ι. Μπαλτούμας Κ. Κυπαρρίση Χ. Μαλλιάρα Μ. ΓΝ Κατερίνης, Καρδιολογική κλινική. Η χρησιμότητα του TDI TEI INDEX στην εκτίμηση της λειτουργικότητας της αριστεράς κοιλίας σε χρόνια αιμοκαθαιρόμενους ασθενείς. Συγκριτική μελέτη πριν και μετά την αιμοκάθαρση. Σπυρομήτρος Γ. Λαγός Ι. Μπαλτούμας

Διαβάστε περισσότερα

Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΗΤΡΟΤΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ UEFA B

Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΗΤΡΟΤΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ UEFA B Η ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΗΤΡΟΤΑΣΙΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ UEFA B ΟΡΙΣΜΟΣ Γενικά με τον όρο αντοχή εννοούμε την φυσική (σωματική) και ψυχική ανθεκτικότητα του παίκτη στην κόπωση σε επιβαρύνσεις μεγάλης διάρκειας και

Διαβάστε περισσότερα

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ καρδιά, αιμοφόρα αγγεία, αίμα

ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ καρδιά, αιμοφόρα αγγεία, αίμα 2 Ο ΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΧΑΛΑΝΔΡΙΟΥ Α ΤΑΞΗ ΒΙΟΛΟΓΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ καρδιά, αιμοφόρα αγγεία, αίμα Δ. Αρζουμανίδου ΚΑΡΔΙΑ το κύριο όργανο του κυκλοφορικού συστήματος βρίσκεται ανάμεσα στους δυο πνεύμονες έχει

Διαβάστε περισσότερα

ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ, ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΜΙΜΗΤΙΚΟΣ ΑΥΞΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ-Ι ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ

ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ, ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΜΙΜΗΤΙΚΟΣ ΑΥΞΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ-Ι ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ MANAGING AUTHORITY OF THE OPERATIONAL PROGRAMME EDUCATION AND INITIAL VOCATIONAL TRAINING ΑΥΞΗΤΙΚΗ ΟΡΜΟΝΗ, ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΜΙΜΗΤΙΚΟΣ ΑΥΞΗΤΙΚΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ-Ι ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗ ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΖΙΑΜΟΥΡΤΑΣ, Ph.D., C.S.C.S Λειτουργίες

Διαβάστε περισσότερα

Εκτίμηση της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου: γιατί και πότε;

Εκτίμηση της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου: γιατί και πότε; 1 ο Συνέδριο Καρδιαγγειακής Απεικόνισης - 14 Μαΐου 2016 - Αθήνα Εκτίμηση της βιωσιμότητας του μυοκαρδίου: γιατί και πότε; Νικόλαος Αλεξόπουλος, Καρδιολόγος Υπεύθυνος Μαγνητικής Τομογραφίας Καρδιάς Ευρωκλινική

Διαβάστε περισσότερα

Θέµατα ανάπτυξης. Μορφές µυϊκής δραστηριότητας Νευρικό σύστηµα

Θέµατα ανάπτυξης. Μορφές µυϊκής δραστηριότητας Νευρικό σύστηµα ΕΠΕΑΕΚ: ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΣΠΟΥ ΩΝ ΤΟΥ ΤΕΦΑΑ, ΠΘ-ΑΥΤΕΠΙΣΤΑΣΙΑ Η φυσιολογία του ποδοσφαίρου Dr. Ζήσης Παπανικολάου (Ph.D., Ed.Μ.) ΤΕΦΑΑ Πανεπιστηµίου Θεσσαλίας Θέµατα ανάπτυξης Μεταφορά Ο2 Πνευµονικός

Διαβάστε περισσότερα

Εργαστήριο Πειραματικής Φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ, Διευθυντής: Καθηγητής κ. Γεώργιος Ανωγειανάκις

Εργαστήριο Πειραματικής Φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ, Διευθυντής: Καθηγητής κ. Γεώργιος Ανωγειανάκις 1. Που βρίσκεται η καρδιά; Α) Εξ ολοκλήρου στο αριστερό μεσοθωράκιο Β) Πίσω από την τραχεία Γ) Εξ ολοκλήρου στο δεξί μεσοθωράκιο Δ) Μπροστά από την τραχεία Ε) Παρασπονδυλικά αριστερά 2. Ποια από τις παρακάτω

Διαβάστε περισσότερα