La rhétorique grecque 诲 诲 睺 睼 睼

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "La rhétorique grecque 诲 诲 睺 睼 睼"

Transcript

1 La rhétorique grecque : Athènes : enseignement et théorie de la rhétorique 1 Platon Protagoras 312 b Ἀλλ ἄρα, ὦ Ἱππόκρατες, µὴ οὐ τοιαύτην ὑπολαµβάνεις σου τὴν παρὰ Πρωταγόρου µά312.b θησιν ἔσεσθαι, ἀλλ οἵαπερ ἡ παρὰ τοῦ γραµµατιστοῦ ἐγένετο καὶ κιθαριστοῦ καὶ παιδοτρίβου; τούτων γὰρ σὺ ἑκάστην οὐκ ἐπὶ τέχνῃ ἔµαθες, ὡς δηµιουργὸς ἐσόµενος, ἀλλ ἐπὶ παιδείᾳ, ὡς τὸν ἰδιώτην καὶ τὸν ἐλεύθερον πρέπει. { } Πάνυ µὲν οὖν µοι δοκεῖ, ἔφη, τοιαύτη µᾶλλον εἶναι ἡ παρὰ Πρωταγόρου µάθησις. 2 Isocrate Antidosis Τούτων γὰρ γραφέντων καὶ διαδοθέντων καὶ δόξαν ἔσχον παρὰ πολλοῖς καὶ µαθητὰς πολλοὺς ἔλαβον, ὧν οὐδεὶς ἂν παρέµεινεν, εἰ µὴ τοιοῦτον ὄντα µε κατέλαβον οἷόν περ προσεδόκησαν νῦν δὲ τοσούτων γεγενηµένων, καὶ τῶν µὲν ἔτη τρία, τῶν δὲ τέτταρα συνδιαιτηθέντων, οὐδεὶς οὐδὲν φανήσεται τῶν παρ ἐµοὶ µεµψάµενος, 88 ἀλλ ἐπὶ τελευτῆς, ὅτ ἤδη µέλλοιεν ἀποπλεῖν ὡς τοὺς γονέας καὶ τοὺς φίλους τοὺς αὑτῶν, οὕτως ἠγάπων τὴν διατριβὴν ὥστε µετὰ πόθου καὶ δακρύων ποιεῖσθαι τὴν ἀπαλλαγήν. Καίτοι πότερα χρὴ πιστεύειν ὑµᾶς τοῖς σαφῶς ἐπισταµένοις καὶ τοὺς λόγους καὶ τὸν τρόπον τὸν ἐµόν, ἢ τῷ µηδὲν µὲν εἰδότι τῶν ἐµῶν, προῃρηµένῳ δὲ συκοφαντεῖν; 89 Ὃς εἰς τοσοῦτον πονηρίας καὶ τόλµης ἐλήλυθεν ὥστε γραψάµενος ὡς λόγους διδάσκω δι ὧν πλεονεκτήσουσιν παρὰ τὸ δίκαιον, ἀπόδειξιν µὲν οὐδεµίαν τούτων ἤνεγκεν. 3 Isocrate Panathénaïque Τίνας οὖν καλῶ πεπαιδευµένους, ἐπειδὴ τὰς τέχνας καὶ τὰς ἐπιστήµας καὶ τὰς δυνάµεις ἀποδοκιµάζω; Πρῶτον µὲν τοὺς καλῶς χρωµένους τοῖς πράγµασι τοῖς κατὰ τὴν ἡµέραν ἑκάστην προσπίπτουσι, καὶ τὴν δόξαν ἐπιτυχῆ τῶν καιρῶν ἔχοντας καὶ δυναµένην ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ στοχάζεσθαι τοῦ συµφέροντος 31 ἔπειτα τοὺς πρεπόντως καὶ δικαίως ὁµιλοῦντας τοῖς ἀεὶ πλησιάζουσι, καὶ τὰς µὲν τῶν ἄλλων ἀηδίας καὶ βαρύτητας εὐκόλως καὶ ῥᾳδίως φέροντας, σφᾶς δ αὐτοὺς ὡς δυνατὸν ἐλαφροτάτους καὶ µετριωτάτους τοῖς συνοῦσι παρέχοντας ἔτι τοὺς 诲 诲 睺 睼 睼 Platon Protagoras 312 b Ah! je t'entends, Hippocrate ; ton dessein n'est pas d'aller à l'école de Protagoras, comme on va à celle d'un sculpteur ou d'un médecin, mais comme tu as été à celle d'un grammairien, d'un joueur de lyre, et d'un maître d'exercices ; car tu n'as pas été chez tous ces maîtres pour en faire métier et devenir maître toi-même, mais seulement pour t'y exercer, et pour apprendre ce qui convient à un particulier et à un homme libre. C'est cela, m'a-t-il dit; voilà justement l'usage que je veux faire de Protagoras. Isocrate Antidosis En effet, lorsque ces discours eurent été écrits et répandus dans le public, ma renommée s'étendit au loin, et je réunis bientôt un grand nombre de disciples, dont aucun n'eût persévéré s'ils ne m'eussent pas trouvé tel qu'ils s'y étaient attendus. Maintenant, parmi tant d'hommes qui ont vécu avec moi dans des rapports intimes, les uns trois ans, les autres quatre, on n'en verra pas un seul qui m'ait adressé un reproche, [88] et à la fin de leurs études, quand ils devaient mettre à la voile pour retourner vers leurs parents et leurs amis, ils étaient si attachés à notre vie commune qu'ils ne se séparaient de moi qu'avec des regrets et des larmes. En qui devez-vous cependant mettre votre confiance? Est-ce dans les hommes qui ont acquis une parfaite connaissance de mes discours et de mes mœurs, ou dans celui qui, ne sachant rien de ce qui me concerne, a résolu de me calomnier ; qui en est venu à ce point de perversité et d'audace, [89] qu'après avoir écrit, dans une accusation, que j'enseignais à composer des discours à l'aide desquels ou pouvait triompher de la justice, n'a pas produit un seul passage à l'appui de cette assertion. Isocrate Panathénaïque [30] Quels sont donc les hommes que je considère comme vraiment instruits, puisque je réprouve les arts, les sciences, les talents? Ce sont d'abord ceux qui assistent avec sagesse dans les affaires de chaque jour, et qui portent sur les événements un jugement éclairé et capable de les conduire la plupart du temps au but qu'il est utile d'atteindre. [31] Ce sont ensuite les hommes qui se montrent fidèles à la justice et aux convenances avec leurs amis, qui supportent avec patience et avec douceur l'humeur chagrine des autres hommes et leurs importunités, qui sont, 1

2 τῶν µὲν ἡδονῶν ἀεὶ κρατοῦντας, τῶν δὲ συµφορῶν µὴ λίαν ἡττωµένους, ἀλλ ἀνδρωδῶς ἐν αὐταῖς διακειµένους καὶ τῆς φύσεως ἀξίως ἧς µετέχοντες τυγχάνοµεν 32 τέταρτον, ὅπερ µέγιστον, τοὺς µὴ διαφθειροµένους ὑπὸ τῶν εὐπραγιῶν µηδ ἐξισταµένους αὑτῶν µηδ ὑπερηφάνους γιγνοµένους, ἀλλ ἐµµένοντας τῇ τάξει τῇ τῶν εὖ φρονούντων καὶ µὴ µᾶλλον χαίροντας τοῖς διὰ τύχην ὑπάρξασιν ἀγαθοῖς ἢ τοῖς διὰ τὴν αὑτῶν φύσιν καὶ φρόνησιν ἐξ ἀρχῆς γιγνοµένοις. Τοὺς δὲ µὴ µόνον πρὸς ἓν τούτων, ἀλλὰ καὶ πρὸς ἅπαντα ταῦτα τὴν ἕξιν τῆς ψυχῆς εὐάρµοστον ἔχοντας, τούτους φηµὶ καὶ φρονίµους εἶναι καὶ τελέους ἄνδρας καὶ πάσας ἔχειν τὰς ἀρετάς. 4 Isocrate Panathénaïque Ἐπηνώρθουν µὲν γὰρ τὸν λόγον τὸν µέχρι τῶν ἀναγνωσθέντων γεγραµµένον µετὰ µειρακίων τριῶν ἢ τεττάρων τῶν εἰθισµένων µοι συνδιατρίβειν ἐπειδὴ δὲ διεξιοῦσιν ἡµῖν ἐδόκει καλῶς ἔχειν καὶ προσδεῖσθαι τελευτῆς µόνον, ἔδοξέ µοι µεταπέµψασθαί τινα τῶν ἐµοὶ µὲν πεπλησιακότων, ἐν ὀλιγαρχίᾳ δὲ πεπολιτευµένων, προῃρηµένων δὲ Λακεδαιµονίους ἐπαινεῖν, ἵν εἴ τι παρέλαθεν ἡµᾶς ψεῦδος εἰρηµένον, ἐκεῖνος κατιδὼν δηλώσειεν ἡµῖν. 201 Ἐλθὼν δ ὁ κληθεὶς καὶ διαναγνοὺς τὸν λόγον, τὰ γὰρ µεταξὺ τί δεῖ λέγοντα διατρίβειν; ἐδυσχέρανε µὲν ἐπ οὐδενὶ τῶν γεγραµµένων, ἐπῄνεσεν δ ὡς δυνατὸν µάλιστα, καὶ διελέχθη περὶ ἑκάστου τῶν µερῶν παραπλησίως οἷς ἡµεῖς ἐγιγνώσκοµεν οὐ µὴν ἀλλὰ φανερὸς ἦν οὐχ ἡδέως ἔχων ἐπὶ τοῖς περὶ Λακεδαιµονίων εἰρηµένοις. 5 Isocrate Panégyrique Φιλοσοφίαν τοίνυν, ἣ πάντα ταῦτα συνεξεῦρε καὶ συγκατεσκεύασεν καὶ πρός τε τὰς πράξεις ἡµᾶς ἐπαίδευσεν καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐπράϋνε καὶ τῶν συµφορῶν τάς τε δι ἀµαθίαν καὶ τὰς ἐξ ἀνάγκης γιγνοµένας διεῖλεν καὶ τὰς µὲν φυλάξασθαι, τὰς δὲ καλῶς ἐνεγκεῖν ἐδίδαξεν, ἡ πόλις ἡµῶν κατέδειξεν, καὶ λόγους ἐτίµησεν, ὧν πάντες µὲν ἐπιθυµοῦσιν, τοῖς δ ἐπισταµένοις φθονοῦσιν, 48 συνειδυῖα µὲν ὅτι τοῦτο µόνον ἐξ ἁπάντων τῶν ζῴων ἴδιον ἔφυµεν ἔχοντες καὶ autant qu'ils le peuvent, indulgents et faciles dans l'habitude de la vie. Ce sont encore les hommes qui maîtrisent toujours les voluptés, qui ne se laissent point abattre sous les coups de la fortune, qui savent les supporter avec un noble courage et avec la dignité que comporte notre nature. Enfin, [32] et c'est là surtout que se trouve la véritable grandeur, ce sont les hommes qui ne sont pas corrompus par les prospérités, ceux qu'elles ne font pas sortir de leur caractère, qu'elles ne rendent point orgueilleux, mais qui, sachant se maintenir dans les bornes de la modération, n'attachent pas plus de prix aux faveurs de la fortune qu'aux avantages qu'ils ont reçus de la nature ou de leur propre sagesse. Quant à ceux chez qui les facultés de l'âme sont dans une heureuse harmonie, non seulement avec une de ces qualités, mais avec toutes, je dis que ceux-là sont de vrais sages, des hommes complets, des hommes doués de toutes les vertus. Voilà quelle est mon opinion en ce qui concerne les hommes véritablement instruits. Isocrate Panathénaïque [200] Je corrigeais mon discours, qui comprenait ce qui a été lu jusqu'ici, avec trois ou quatre jeunes gens accoutumés à vivre dans mon intimité. Il nous semblait, après l'avoir lu, qu'il était bien dans toutes ses parties, et qu'il n'y manquait que la conclusion, lorsqu'il me parut utile d'appeler un de mes anciens disciples, qui avait eu part à l'administration pendant le temps de l'oligarchie, homme déterminé à louer les Lacédémoniens dans toutes les circonstances, afin que, si quelque chose d'inexact nous avait échappé, il put s'en apercevoir et nous l'indiquer. [201] Il vint, et, après avoir lu ce que j'avais écrit (que servirait de nous arrêter sur les choses qui se passèrent dans l'intervalle?), il ne se montra sous aucun rapport mécontent de mon discours, le loua autant qu'il était possible de le faire, et exprima sur chaque partie une opinion semblable à celle que nous avions conçue. Il était évident toutefois qu'il supportait avec peine mon opinion sur les Lacédémoniens. Isocrate Panégyrique [47] C'est à la philosophie que sont dus ces grands résultats ; c'est elle qui les a découverts et préparés ; c'est elle qui nous a formés pour la conduite des affaires, et qui nous a rendus plus bienveillants dans nos rapports mutuels ; c'est elle qui divisant nos malheurs en deux classes, les uns produits par notre ignorance, les autres imposés par la nécessité, nous a enseigné l'art d'éviter les premiers, de supporter noblement les seconds ; et c'est notre ville qui a fait connaître 2

3 διότι τούτῳ πλεονεκτήσαντες καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν αὐτῶν διηνέγκαµεν, ὁρῶσα δὲ περὶ µὲν τὰς ἄλλας πράξεις οὕτω ταραχώδεις οὔσας τὰς τύχας ὥστε πολλάκις ἐν αὐταῖς καὶ τοὺς φρονίµους ἀτυχεῖν καὶ τοὺς ἀνοήτους κατορθοῦν, τῶν δὲ λόγων τῶν καλῶς καὶ τεχνικῶς ἐχόντων οὐ µετὸν τοῖς φαύλοις, ἀλλὰ ψυχῆς εὖ φρονούσης ἔργον ὄντας, 49 καὶ τούς τε σοφοὺς καὶ τοὺς ἀµαθεῖς δοκοῦντας εἶναι ταύτῃ πλεῖστον ἀλλήλων διαφέροντας, ἔτι δὲ τοὺς εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς ἐλευθέρως τεθραµµένους ἐκ µὲν ἀνδρίας καὶ πλούτου καὶ τῶν τοιούτων ἀγαθῶν οὐ γιγνωσκοµένους, ἐκ δὲ τῶν λεγοµένων µάλιστα καταφανεῖς γιγνοµένους, καὶ τοῦτο σύµβολον τῆς παιδεύσεως ἡµῶν ἑκάστου πιστότατον ἀποδεδειγµένον, καὶ τοὺς λόγῳ καλῶς χρωµένους οὐ µόνον ἐν ταῖς αὑτῶν δυναµένους, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις ἐντίµους ὄντας. 50 Τοσοῦτον δ ἀπολέλοιπεν ἡ πόλις ἡµῶν περὶ τὸ φρονεῖν καὶ λέγειν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ὥσθ οἱ ταύτης µαθηταὶ τῶν ἄλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, καὶ τὸ τῶν Ἑλλήνων ὄνοµα πεποίηκεν µηκέτι τοῦ γένους, ἀλλὰ τῆς διανοίας δοκεῖν εἶναι, καὶ µᾶλλον Ἕλληνας καλεῖσθαι τοὺς τῆς παιδεύσεως τῆς ἡµετέρας ἢ τοὺς τῆς κοινῆς φύσεως µετέχοντας. 6 Aristote Rhétorique 1355 b ( ) ἡ ῥητορική, ἀλλὰ καθάπερ ἡ διαλεκτική, καὶ ὅτι χρήσιµος, φανερόν, καὶ ὅτι οὐ τὸ πεῖσαι ἔργον αὐτῆς, ἀλλὰ τὸ ἰδεῖν τὰ ὑπάρχοντα πιθανὰ περὶ ἕκαστον, 7 Aristote Rhétorique 1354 a 1-3 Ἡ ῥητορική ἐστιν ἀντίστροφος τῇ διαλεκτικῇ ἀµφότεραι γὰρ περὶ τοιούτων τινῶν εἰσιν ἃ κοινὰ τρόπον τινὰ ἁπάντων ἐστὶ γνωρίζειν καὶ οὐδεµιᾶς ἐπιστήµης ἀφωρισµένης 8 Aristote Rhétorique 1355 a ἔτι δὲ τἀναντία δεῖ δύνασθαι πείθειν, καθάπερ καὶ ἐν τοῖς συλλογισµοῖς, οὐχ ὅπως ἀµφότερα πράττωµεν (οὐ γὰρ δεῖ τὰ φαῦλα πείθειν), ἀλλ ἵνα µὴ λανθάνῃ πῶς ἔχει, καὶ ὅπως ἄλλου χρωµένου τοῖς λόγοις µὴ δικαίως αὐτοὶ λύειν ἔχωµεν. τῶν µὲν οὖν ἄλλων τεχνῶν οὐδεµία les préceptes de cette philosophie, [48] comme elle a mis en honneur le grand art de l'éloquence, auquel tout le monde aspire, et que tout le monde envie à ceux qui le possèdent. Elle savait que la parole est le seul don que la nature nous ait spécialement accordé, à l'exclusion de tous les animaux, et que cet avantage nous assure tous les autres ; elle voyait que dans les affaires humaines la fortune jette tant de trouble et de confusion, [49] que souvent les sages échouent, tandis que les insensés réussissent; mais qu'il n'est jamais donné à des hommes sans génie de composer des discours où l'élévation des pensées se réunit à la perfection de l'art, que c'est l'œuvre des intelligences d'élite; elle savait que c'est là surtout ce qui trace la différence entre les savants et les ignorants; elle avait, de plus, observé que ceux qui ont été formés dès l'enfance par une éducation libre et généreuse se font reconnaître, non par le courage, la richesse ou d'autres avantages de ce genre, mais qu'ils se manifestent surtout par la manière dont ils s'expriment; que l'éloquence est le témoignage le plus certain de l'éducation que chacun de nous a reçue, et que ceux qui savent se servir noblement de la parole obtiennent non-seulement de l'autorité dans leur pays, mais sont encore honorés chez les nations étrangères. [50] En un mot, Athènes a tellement dépassé les autres peuples par le génie de l'éloquence et de la philosophie, que de simples disciples chez elle sont admis comme des maîtres chez les autres ; qu'elle a fait du nom de Grec, moins le nom d'un peuple, que le signe de l'intelligence même, et qu'on désigne par ce nom les hommes qui participent à notre éducation, plus encore que les hommes qui partagent notre origine. Aristote Rhétorique 1355 b Il est donc manifeste que la rhétorique ( ) est utile et aussi que sa fonction propre n est pas de persuader, mais de voir les moyens de persuader que comporte chaque sujet. Aristote Rhétorique 1354 a 1-3 La Rhétorique est l analogue de la Dialectique : l une et l autre, en effet, portent sur des questions qui sont à certains égards de la compétence commune à tous les hommes et ne requièrent aucune science spéciale. Aristote Rhétorique 1355 a De plus, il faut être apte à persuader le contraire de sa thèse, comme dans les syllogismes dialectiques, non certes pour faire indifféremment les deux choses (car il ne faut rien persuader d immoral), mais afin d ignorer point comment se posent les questions, et, si un 3

4 τἀναντία συλλογίζεται, ἡ δὲ διαλεκτικὴ καὶ ἡ ῥητορικὴ µόναι τοῦτο ποιοῦσιν ὁµοίως γάρ εἰσιν ἀµφότεραι τῶν ἐναντίων. autre argumente contre la justice, d être à même de le réfuter. Aucun autre art ne peut conclure les contraires ; la dialectique et la rhétorique sont seules à le faire ; car l une et l autre s appliquent pareillement aux thèses contraires. Plan de la Rhétorique d Aristote Livre 1, 1-2 : introduction et définitions ; 3-15 : les trois genres : délibératif (exhortation et dissuasion), judiciaire (accusation et défense), épidictique (éloge et blâme) ; topoi (lieux communs) et arguments propres à chaque genre. Livre 2 : moyens de persuader utiles pour tous les genres ; 1-17 : preuves subjectives et morales : l orateur doit se montrer sous un jour favorable, provoquer chez ses auditeurs des sentiments et passions (colère, amitié, crainte, honte etc.), s adapter à l auditoire du point de vue de l âge et des circonstances sociales ; : preuves logiques communes aux trois genres : lieux communs, enthymèmes, exemples. Enthymème : syllogisme rhétorique fondé sur le probable, c'est-à-dire à partir de ce que le public pense. Il s'agit d'une déduction dont la valeur est concrète par opposition à une déduction abstraite fondée sur l'analyse. Dans cette acception, l'enthymème procure la persuasion et non la démonstration, car il est fondé sur le caractère vraisemblable de ses prémisses et constitue donc un raisonnement public manié facilement par des hommes incultes. Livre 3 : 1-12 : style, qualité et méthodes ; : parties du discours : exorde, narration, argumentation, péroraison. 4

La justice divine ; le cas de Polycrate

La justice divine ; le cas de Polycrate La justice divine ; le cas de Polycrate Homère, Odyssée 1.28-43 τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ἀμύμονος Αἰγίσθοιο, τόν ῥ Ἀγαμεμνονίδης τηλεκλυτὸς ἔκταν Ὀρέστης τοῦ ὅ

Διαβάστε περισσότερα

Principaux exemples types de grammaire grecque

Principaux exemples types de grammaire grecque Principaux exemples types de grammaire grecque La présente liste a été largement élaborée à partir des grammaires d'allard- Feuillâtre, et de Ragon-Dain (celle-ci tendant plus à mettre en avant les exemples-types

Διαβάστε περισσότερα

The Pan-Orthodox Vespers for the Sunday of Orthodoxy (Chanted on Sunday evening of the First Sunday in Lent)

The Pan-Orthodox Vespers for the Sunday of Orthodoxy (Chanted on Sunday evening of the First Sunday in Lent) Ὁ Πανορθόδοξος Ἑσπερινός τῆς Ὀρθοδοξίας (Ψάλλεται τό ἑσπέρας τῆς πρώτης Κυριακῆς τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς) The Pan-Orthodox Vespers for the Sunday of Orthodoxy (Chanted on Sunday evening of the First Sunday

Διαβάστε περισσότερα

Isocrate Sulla pace. [28] Εμοὶ δοκοῦσιν ἅπαντες μὲν ἐπιθυμεῖν τοῦ συμφέροντος καὶ τοῦ πλέον ἔχειν τῶν

Isocrate Sulla pace. [28] Εμοὶ δοκοῦσιν ἅπαντες μὲν ἐπιθυμεῖν τοῦ συμφέροντος καὶ τοῦ πλέον ἔχειν τῶν Isocrate Sulla pace [28] Εμοὶ δοκοῦσιν ἅπαντες μὲν ἐπιθυμεῖν τοῦ συμφέροντος καὶ τοῦ πλέον ἔχειν τῶν ἄλλων, οὐκ εἰδέναι δὲ τὰς πράξεις τὰς ἐπὶ ταῦτα φερούσας, ἀλλὰ ταῖς δόξαις διαφέρειν ἀλλήλων οἱ μὲν

Διαβάστε περισσότερα

«Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τ όνειρο μες το αίμα του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει: Ελευθερία»

«Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τ όνειρο μες το αίμα του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει: Ελευθερία» Project pédagogique commun entre les 3ème et le Γ1 «Τώρα χτυπάει πιο γρήγορα τ όνειρο μες το αίμα του κόσμου η πιο σωστή στιγμή σημαίνει: Ελευθερία» Οδυσσέας Ελύτης Άσμα ηρωικό και Πένθιμο για τον χαμένο

Διαβάστε περισσότερα

Un nouveau reçu de Syène/Éléphantine pour la capitation et la contribution des déserteurs. Jean-Luc Fournet (Paris)

Un nouveau reçu de Syène/Éléphantine pour la capitation et la contribution des déserteurs. Jean-Luc Fournet (Paris) Un nouveau reçu de Syène/Éléphantine pour la capitation et la contribution des déserteurs Jean-Luc Fournet (Paris) Abstract: Edition of a Roman receipt from Syene/Elephantine for the poll tax (λαογραφία)

Διαβάστε περισσότερα

Μεταγραφή κειµένου: ΖΑΚ-ΑΛΕΝ ΜΙΛΕΡ. Πρόλογος, ÌåôÜöñáóç, Σηµειώσεις: (1972-1973) ΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚ ΟΣΗ ÂËÁÓÇÓ ÓÊÏËÉÄÇÓ

Μεταγραφή κειµένου: ΖΑΚ-ΑΛΕΝ ΜΙΛΕΡ. Πρόλογος, ÌåôÜöñáóç, Σηµειώσεις: (1972-1973) ΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚ ΟΣΗ ÂËÁÓÇÓ ÓÊÏËÉÄÇÓ ÔÉÔËÏÓ ÓÅÉÑÁÓ: ØÕ ÁÍÁËÕÔÉÊÏÓ ËÏÃÏÓ / 7 YÐÅÕÈÕÍÏÓ ÓÅÉÑÁÓ: ÂëÜóçò Óêïëßäçò TÉÔËÏÓ ÂÉÂËÉÏÕ: Σεµινάριο εικοστό, Encore. Ακόµη. ÔÉÔËÏÓ ÐÑÙÔÏÔÕÐÏÕ: Jacques Lacan, Le Séminaire, Livre XX, Encore, Texte établi

Διαβάστε περισσότερα

{ΣΩ.} Εἰπὲ δή μοι ἃ λέγει Νέστωρ Ἀντιλόχῳ τῷ ὑεῖ, παραινῶν εὐλαβηθῆναι περὶ τὴν καμπὴν ἐν τῇ ἱπποδρομίᾳ τῇ ἐπὶ Πατρόκλῳ.

{ΣΩ.} Εἰπὲ δή μοι ἃ λέγει Νέστωρ Ἀντιλόχῳ τῷ ὑεῖ, παραινῶν εὐλαβηθῆναι περὶ τὴν καμπὴν ἐν τῇ ἱπποδρομίᾳ τῇ ἐπὶ Πατρόκλῳ. 530.a.1 530.a.2 530.a.3 530.a.4 530.a.5 530.a.6 530.a.7 530.a.8 530.b.1 530.b.2 530.b.3 530.b.4 530.b.5 530.b.6 530.b.7 530.b.8 530.b.9 530.b.10 530.c.1 530.c.2 530.c.3 530.c.4 530.c.5 530.c.6 530.c.7

Διαβάστε περισσότερα

USE OR ABUSE OF DIAMARTURIA IN AN ATHENIAN INHERITANCE CASE?

USE OR ABUSE OF DIAMARTURIA IN AN ATHENIAN INHERITANCE CASE? USE OR ABUSE OF DIAMARTURIA IN AN ATHENIAN INHERITANCE CASE? A. The diamarturia 1. The historical development of diamartyria is obscure, but it is less obscure than it used to be, thanks to a classic study

Διαβάστε περισσότερα

Οι διαβαθμίσεις της ιδέας του Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των θεωρητικών αρετών

Οι διαβαθμίσεις της ιδέας του Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των θεωρητικών αρετών Άννα Χ. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΥ Οι διαβαθμίσεις της ιδέας του Κάλλους στο πλατωνικό Συμπόσιον και η λειτουργία των θεωρητικών αρετών Εισαγωγή: Αιτίες της επιλογής της ιδέας του Κάλλους Σ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΑΡΘΡΟ ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ ΤΗΝ

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΗΚΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΑ

ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΗΚΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΣΗΚΟΥ ΑΠΟΛΟΓΙΑ Πρότερον µέν, ὦ βουλή, ἐνόµιζον ἐξεῖναι τῷ βουλοµένῳ, ἡσυ- 1 χίαν ἄγοντι, µήτε δίκας ἔχειν µήτε πράγµατα νυνὶ δὲ οὕτως ἀπροσδοκήτως αἰτίαις καὶ πονηροῖς συκοφάνταις

Διαβάστε περισσότερα

Epicure, La Nature. [αλλ ο]υθεν [αυ] τοθι προσ[μ]ετρεις

Epicure, La Nature. [αλλ ο]υθεν [αυ] τοθι προσ[μ]ετρεις Page, de l édition p. 0, 37 7 4-5 9-20 24 26 27 4-5 9 20-2 24 34-35 35 36-37 Référence du passage P3, cr.2, col.4 Texte donné par l édition de référence Livre 2 Epicure, La Nature πο[ιειν] (restitué dans

Διαβάστε περισσότερα

Contra Latinos. Τοῦ μεγάλου λογοθέτου Γεωργίου τοῦ Ἀκροπολίτου λόγος κατὰ Λατίνων, γραφεὶς αὐτῷ ὅτε ἐν τῇ δύσει κατάσχετος ἦν.

Contra Latinos. Τοῦ μεγάλου λογοθέτου Γεωργίου τοῦ Ἀκροπολίτου λόγος κατὰ Λατίνων, γραφεὶς αὐτῷ ὅτε ἐν τῇ δύσει κατάσχετος ἦν. Contra Latinos Τοῦ μεγάλου λογοθέτου Γεωργίου τοῦ Ἀκροπολίτου λόγος κατὰ Λατίνων, γραφεὶς αὐτῷ ὅτε ἐν τῇ δύσει κατάσχετος ἦν. 1.1 Ἄνδρες Ῥωμαῖοι, οἱ τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ὁρμώμενοι,ἐβουλόμην μὲν καλεῖν

Διαβάστε περισσότερα

De sanctis martyribus

De sanctis martyribus De sanctis martyribus Ἀπελθόντος τοῦ ἐπισκόπου μαρτύρων ἡμέραν ἐν τῇ χώρᾳ ἐπιτελέσαι, ἐλέχθη ἡ ὁμιλία ἐν τῇ πόλει εἰς μάρτυρας, καὶ περὶ κατανύξεως καὶ ἐλεημοσύνης. 50.645 αʹ. Χθὲς μαρτύρων ἡμέρα, ἀλλὰ

Διαβάστε περισσότερα

-020-0050,_Philo_Judaeus,_Quod_Omnis_Probus_Liber_Sit,_GR

-020-0050,_Philo_Judaeus,_Quod_Omnis_Probus_Liber_Sit,_GR -020-0050,_Philo_Judaeus,_Quod_Omnis_Probus_Liber_Sit,_GR (ed. L. Cohn and S. Reiter, post R. Khazarzar) Philonis Alexandrini opera quae supersunt, vol. 6. Berlin: Reimer, 1915 (repr. De Gruyter, 1962),

Διαβάστε περισσότερα

H ΝΥΧΤΑ THΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ - Ο ΒΙΟΣ NUIT DE LA PHILOSOPHIE Nacht der Philosophie - bios

H ΝΥΧΤΑ THΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ - Ο ΒΙΟΣ NUIT DE LA PHILOSOPHIE Nacht der Philosophie - bios H ΝΥΧΤΑ THΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ - Ο ΒΙΟΣ NUIT DE LA PHILOSOPHIE Nacht der Philosophie - bios 08.05.2015, 18.30-02.00 18.30-20.30 Goethe-Institut Athen 21.00-02.00 ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΛΛΑΔΟΣ INSTITUT FRANÇAIS DE

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15)

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ. (Β Κορ. δ 6 15) ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗ 25 05 2014 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ (Β Κορ. δ 6 15) Ἀδελφοί, ὁ Θεὸς ὁ εἰπών ἐκ σκότους φῶς λάμψαι ὃ ἔλαμψεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν πρὸς φωτισμὸν τῆς γνώσεως

Διαβάστε περισσότερα

In sancta et magna parasceve. ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Παρασκευῇ.

In sancta et magna parasceve. ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Παρασκευῇ. In sancta et magna parasceve ΤΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ Παρασκευῇ. 50.811 Πεπλήρωται ἡμῖν λοιπὸν ὁ τῆς νηστείας ἀγὼν, ἔληξε δὲ εἰς σταυρόν ποῦ γὰρ ἐχρῆν τῆς νίκης τὸ τέλος, ἢ ἐπὶ τρόπαιον λήγειν; Τρόπαιον γὰρ

Διαβάστε περισσότερα

Οι κύριες αρετές και η αριστοτελική ηθική

Οι κύριες αρετές και η αριστοτελική ηθική Έρκυνα, Επιθεώρηση Εκπαιδευτικών Επιστημονικών Θεμάτων, Τεύχος 2ο, 76 86, 2014 Οι κύριες αρετές και η αριστοτελική ηθική Νικόλαος Π. Μητρόπουλος nmitro.pconstan@yahoo.gr Εκπαιδευτικός ΠΕ01 Περίληψη. Στο

Διαβάστε περισσότερα

Τα Κέντρα Ξένων Γλωσσών δεν εγκαταλείπουν ποτέ τους μαθητές τους...

Τα Κέντρα Ξένων Γλωσσών δεν εγκαταλείπουν ποτέ τους μαθητές τους... Χρόνος 26ος - αρ. φυλ. 315 - Μάρτιος 2015-0,02 - Λυκαβηττού 2 - Τ.Κ. 106 71 Αθήνα - κωδικός: 011398 ΜΗΝΙΑΙΑ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ Ευνοϊκές αλλαγές

Διαβάστε περισσότερα

Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1

Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1 Δ ι α γ ω ν ί ς μ α τ α π ρ ο ς ο μ ο ί ω ς η σ 1 2 s c h o o l t i m e. g r Ο Άρης Ιωαννίδης Γεννήθηκε το 1973 στο Βόλο. Το 1991 εισήχθη στο Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, απ όπου έλαβε

Διαβάστε περισσότερα

Ζάμολξις ή κατ Ηρωδιανόν Ζάμοξλις, ο Θραξ Γέτης προσωκρατικός Πυθαγόρειος Φιλόσοφος

Ζάμολξις ή κατ Ηρωδιανόν Ζάμοξλις, ο Θραξ Γέτης προσωκρατικός Πυθαγόρειος Φιλόσοφος Ζάμολξις ή κατ Ηρωδιανόν Ζάμοξλις, ο Θραξ Γέτης προσωκρατικός Πυθαγόρειος Φιλόσοφος Χαράλαμπος Χ. Σπυρίδης Καθηγητής Τμήματος Μουσικών Σπουδών Φιλοσοφικής Σχολής Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου

Διαβάστε περισσότερα

Φίλοι Επικούρειας Φιλοσοφίας ΚΗΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ www.epicuros.gr

Φίλοι Επικούρειας Φιλοσοφίας ΚΗΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ www.epicuros.gr Αρχαία κείμενα Επικούρειας Φιλοσοφίας Επίκουρος Κύριαι Δόξαι Φίλοι Επικούρειας Φιλοσοφίας ΚΗΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ www.epicuros.gr Ο Διογένης Λαέρτιος, ιστοριογράφος των φιλοσόφων της αρχαιότητας, συνέγραψε τον 3ο

Διαβάστε περισσότερα

Η «ΕΙΔΗΣΙΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΜΟΥΡΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ Γ

Η «ΕΙΔΗΣΙΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΜΟΥΡΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ Γ Η «ΕΙΔΗΣΙΣ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΜΟΥΡΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ Γ Α ΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΒΙΒΛΙΑ ποὺ ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Καλλίνικος Γ ἀφιέρωσε στὴ βιβλιοθήκη

Διαβάστε περισσότερα

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΙ 1. ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ 2. ΑΝΤΙΓΟΝΗ

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΙ 1. ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ 2. ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΙ 1. ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ 2. ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. ΤΟ ΔΡΑΜΑ Τὸ δρᾶμα εἶναι καθόλου δημιούργημα τοῦ Ἑλληνικοῦ πνεύματος, Εγεννήθη δὲ καὶ ἀνεπτύχθη ἐν Ἀττικῇ ὀλίγον κατ ὀλίγον ἐκ τῶν προς

Διαβάστε περισσότερα

TEXTO 1 Operaciones militares

TEXTO 1 Operaciones militares TEXTO 1 Operaciones militares Mientras Alcibíades se dirige desde Samos a Caria para reunir dinero, Trasibulo marcha contra Tracia y somete Tasos. Ἀλκιβιάδης δὲ βουλόμενος μετὰ τῶν στρατιωτῶν ἀποπλεῖν

Διαβάστε περισσότερα

Kostas Apostolakis (University of Crete) : "Liturgies and the Rhetoric of Law in Fourth-Century Athens" I. Ἀποφαίνειν vs ἀποκρύπτεσθαι in antidosis

Kostas Apostolakis (University of Crete) : Liturgies and the Rhetoric of Law in Fourth-Century Athens I. Ἀποφαίνειν vs ἀποκρύπτεσθαι in antidosis Kostas Apostolakis (University of Crete) : "Liturgies and the Rhetoric of Law in Fourth-Century Athens" I. Ἀποφαίνειν vs ἀποκρύπτεσθαι in antidosis law i. Interweaving law and character 1.([D.] 42.4 διὰ

Διαβάστε περισσότερα

Sermo antequam iret in exsilium ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ.

Sermo antequam iret in exsilium ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ. Sermo antequam iret in exsilium ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΑΣ. 52.427 αʹ. Πολλὰ τὰ κύματα καὶ χαλεπὸν τὸ κλυδώνιον ἀλλ' οὐ δεδοίκαμεν, μὴ καταποντισθῶμεν ἐπὶ γὰρ τῆς πέτρας ἑστήκαμεν. Μαινέσθω ἡ θάλασσα,

Διαβάστε περισσότερα