ΕΚΔΟΣΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ



Σχετικά έγγραφα
ΣΧΕΔΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ «Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΟΥ» ΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΙΑΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Χρήστος Μαναριώτης Σχολικός Σύμβουλος 4 ης Περιφέρειας Ν. Αχαϊας Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩ ΣΤΗΝ Α ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Διήμερο εκπαιδευτικού επιμόρφωση Μέθοδος project στο νηπιαγωγείο. Έλενα Τζιαμπάζη Νίκη Χ γαβριήλ-σιέκκερη

Κάθε επιλογή, κάθε ενέργεια ή εκδήλωση του νηπιαγωγού κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας είναι σε άμεση συνάρτηση με τις προσδοκίες, που

Αναπτυξιακή Ψυχολογία. Διάλεξη 6: Η ανάπτυξη της εικόνας εαυτού - αυτοαντίληψης

Σχολική Μουσική Εκπαίδευση: αρχές, στόχοι, δραστηριότητες. Ζωή Διονυσίου

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Όμιλος Γλώσσας : «Παιχνίδια γλώσσας και δημιουργική γραφή» ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Εκπαιδευτική Διαδικασία και Μάθηση στο Νηπιαγωγείο Ενότητα 9: Η συνεργατική διδασκαλία & μάθηση

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Στυλιανός Βγαγκές - Βάλια Καλογρίδη. «Καθολικός Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Προσβάσιμου Ψηφιακού Εκπαιδευτικού Υλικού» -Οριζόντια Πράξη με MIS

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΡΟΥΝ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΤΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ο.Ε.Φ.Ε.) ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ 2019 A ΦΑΣΗ

Ελληνικό Παιδικό Μουσείο Κυδαθηναίων 14, Αθήνα Τηλ.: , Fax:

Αξιολόγηση του Εκπαιδευτικού Προγράμματος. Εκπαίδευση μέσα από την Τέχνη. [Αξιολόγηση των 5 πιλοτικών τμημάτων]

ΣΧΕ ΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ή PROJECT

Το παιχνίδι της χαράς

«Φυσική Αγωγή στο δημοτικό σχολείο. Πως βλέπουν το μάθημα οι μαθητές του σχολείου.»

Ελληνικό Παιδικό Μουσείο Κυδαθηναίων 14, Αθήνα Τηλ.: , Fax:

Το μυστήριο της ανάγνωσης

Έχουν σα στόχο να αξιολογήσουν με ποιοτικά κυρίως κριτήρια την επίδοση του μαθητή/τριας. Έχουν σα στόχο να «μετρήσουν» την επίδοση του μαθητή/τριας

Πολιτιστικό Πρόγραμμα. «Μαθητικό Διαδικτυακό Ραδιόφωνο» Σχ. έτος Υπεύθυνος Εκπαιδευτικός: Μπακόπουλος Νικόλαος ΠΕ19

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΟ Γ1 ΤΟΥ 10 ΟΥ Δ.Σ. ΤΣΕΣΜΕ ( ) ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ. ΜΑΘΗΜΑ: Μελέτη Περιβάλλοντος. ( Ενότητα 3: Μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς

Αξιολόγηση και Αυτοαξιολόγηση Εκπαιδευομένων- Αξιολόγηση Εκπαιδευτικού

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΕΠ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ. ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Κίνητρο και εμψύχωση στη διδασκαλία: Η περίπτωση των αλλόγλωσσων μαθητών/τριών

Γράφοντας ένα σχολικό βιβλίο για τα Μαθηματικά. Μαριάννα Τζεκάκη Αν. Καθηγήτρια Α.Π.Θ. Μ. Καλδρυμίδου Αν. Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ν Η Π Ι Α Γ Ω Γ Ε Ι Ο

Διδακτική της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης

Βασικό εργαλείο αυτοαξιολόγησης Ερωτηματολόγιο για γονείς και κηδεμόνες

Μάθηση & διδασκαλία στην προσχολική εκπαίδευση: βασικές αρχές

ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΑΥΤΙΣΤΙΚΟΥ ΦΑΣΜΑΤΟΣ: Βασικε ς πληροφορι ες

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ! Δ. ΜΑΛΑΦΑΝΤΗΣ. το ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΤΑΣΕΙΣ, ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ, Επιστήμες της αγωγής Διευθυντής Μιχάλης Κασσωτάκης.

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: ΔΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Συνεργατικές Τεχνικές

Teachers4europe «ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»

Κοινωνικοπολιτισμικές. Θεωρίες Μάθησης. & Εκπαιδευτικό Λογισμικό

ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

«Άρτος και Ευρωπαϊκή Ένωση»

ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ Ι. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Ενότητα: Σχολείο 1. Σχολεία του κόσμου 2. Σχολική ζωή στο παρελθόν 3. Το σχολείο μου στο παρελθόν και σήμερα

Εκπαιδευτικό σενάριο διδασκαλίας και μάθησης με την αξιοποίηση εκπαιδευτικού λογισμικού.

Το μάθημα της Βιολογίας διδάσκεται: Στην Α τάξη 2 διδακτικές περιόδους την εβδομάδα. Στην Β τάξη 1 διδακτική περίοδο την εβδομάδα

Μάθηση & Εξερεύνηση στο περιβάλλον του Μουσείου

Άδειες Χρήσης. Μοντέλο προαγωγής προγραμμάτων αγωγής υγείας μέσω της φυσικής αγωγής. Χρηματοδότηση. Σκοποί ενότητας. Οι παρακάτω θεωρίες

Ο ΔΙΑΚΡΙΤΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ. Κατσούγκρη Αναστασία

«Διασχολικό Δίκτυο για τον Γλωσσικό Γραμματισμό»

Σκοπός και στόχοι της δράσης Το πλαίσιο εφαρμογής Δραστηριότητες της δράσης

ΕΚΘΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

O φάκελος μαθητή/-τριας

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ

Δημοτικό Σχολείο Σωτήρας Β Η δική μας πρόταση- εμπειρία

Η Περιγραφική Αξιολόγηση. στο Γ/σιο Βουργαρελίου. κατά το σχ. έτος Πάτρα, Μαρία Γλάβα

Μουσική Αγωγή στην Προσχολική και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ζωή Διονυσίου

ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Υ.Α Γ2/6646/ Επιµόρφωση καθηγητών στο ΣΕΠ και τη Επαγγελµατική Συµβουλευτική

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ Δρ. Ζαφειριάδης Κυριάκος Οι ικανοί αναγνώστες χρησιμοποιούν πολλές στρατηγικές (συνδυάζουν την

Οι συζητήσεις Δρ Δημήτριος Γκότζος

Μάθημα 5 ο. Κοινωνικο-γνωστικές Προσεγγίσεις για τη Μάθηση: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση. Κυριακή Γ. Γιώτα Ψυχολόγος MSc., Ph.D.

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ

Το μάθημα της λογοτεχνίας στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

ΑΝΑΛΥΣΗ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ

Μαθησιακά πλαίσια στο νηπιαγωγείο. Νέο Πρόγραμμα Σπουδών Νηπιαγωγείου

Κωνσταντίνα Πηλείδου, Δρ Φιλοσοφίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας ΑΠΘ, Δασκάλα Ειδικής Αγωγής, Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου Αττικής.

14 Δυσκολίες μάθησης για την ανάπτυξη των παιδιών, αλλά και της εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες και αιτιολογίες για τις

Μαθηση και διαδικασίες γραμματισμού

Εκπαιδευτικά Προγράμματα και Δράσεις στη Δημοτική Εκπαίδευση

Ελένη Μοσχοβάκη Σχολική Σύμβουλος 47ης Περιφέρειας Π.Α.

Ιστορία Γυμνασίου. Γυμνάσιο Βεργίνα,

ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΜΥΚΗΝΩΝ. «Τα μυστικά ενός αγγείου»

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ Μάθημα 6 ο. Κοινωνικο-γνωστικές Προσεγγίσεις για τη Μάθηση: Θεωρητικές Αρχές και Εφαρμογές στην Εκπαίδευση

Μαθητική εφημερίδα: θεωρία και πράξη

ΜΠΛΕ ΒΙΒΛΙΟΤΕΤΡΑΔΙΑ. ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

Αφορά γονείς-παιδιά Εκµάθηση χρήσης του Η/Υ από την προσχολική ηλικία Συµβολή γονέων στην χρήση του Η/Υ από τα παιδιά

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΣΤΑΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΕ Η ΧΩΡΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΛΟΓΙΣΜΙΚΟ

Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας. Ιωαννίνων. Αριθμητικός Γραμματισμός. Εισηγήτρια : Σεντελέ Καίτη

ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ Α' ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ. "Είμαι ο ίδιος μέσα και έξω από την τάξη; Γιατί;" Υπεύθυνη καθηγήτρια: Τζωρτζάτου Μάρια

Η ΟΜΑΔΟΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ σε εφαρμογή

Το Μάθημα της Γλώσσας στο Δημοτικό του Κολλεγίου Αθηνών

Ψυχοκοινωνικές Διαστάσεις των Κινητικών Παιχνιδιών. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ την ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ενός ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ

Συμβουλευτική στη δια βίου ανάπτυξη. Καθηγήτρια: Καλούρη Ο. Σπουδάστρια: Δασκαλά Βασιλική

Εισαγωγή. ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Κουλτούρα και Διδασκαλία

«Η μέθοδος Project ορίζεται ως μια σκόπιμη πράξη ολόψυχου ενδιαφέροντος που συντελείται σε ένα κοινωνικό περιβάλλον» (Kilpatrick, 1918)

ΜΑΘΗΣΗΣ Αλεξάνδρα Κούκιου

Επιμέλεια: Ελισάβετ Λαζαράκου Σχολική Σύμβουλος, 28 η Περιφέρεια Δημοτικής Εκπαίδευσης Αττικής

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ. 1 η ενότητα:

Σχεδιάζοντας εκπαιδευτικές δραστηριότητες με νόημα για τους μαθητές-ο ρόλοςτωνστιλ διδασκαλίας. Αυγερινός Γ. Ανδρέας

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Σχέδιο Δράσης Δημοτικού Σχολείου Ποταμιάς

Ευρωπαϊκό Πορτφόλιο Γλωσσών. Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού Συμβούλιο της Ευρώπης Για έφηβους χρόνων. Οδηγός προς τους εκπαιδευτικούς

Δημήτρης Ρώσσης, Φάνη Στυλιανίδου Ελληνογερμανική Αγωγή.

Εκπαιδευτική Δράση Teachers 4 Europe

Ερευνητική Εργασία (Project)

Πιλοτική Εφαρμογή της Πολιτικής για Επαγγελματική Ανάπτυξη και Μάθηση

Τα σχέδια μαθήματος 1 Εισαγωγή

ΣΧΕΔΙΟ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Συντάχθηκε απο τον/την Konstantina Πέμπτη, 13 Ιανουάριος :15 - Τελευταία Ενημέρωση Κυριακή, 23 Ιανουάριος :24

Εφαρμογή και αξιολόγηση προγράμματος συνεκπαίδευσης στην αγγλική γλώσσα σε ένα σχολικό έτος

5.34 Αξιοποίηση κοινοτήτων μάθησης στο πλαίσιο προγράμματος προπτυχιακής εκπαίδευσης εν δυνάμει εκπαιδευτικών

Transcript:

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2004 2005 ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΙΠΠΕΙΟΥ ΕΚΔΟΣΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΒΟΓΙΑΝΝΗ ΤΑΞΗ Β ΜΥΤΙΛΗΝΗ 2005

Περιεχόμενα ΜΕΡΟΣ Ι. Στόχοι ή ποιες ανάγκες μπορεί να ικανοποιήσει μια σχολική εφημερίδα 1. Από την πλευρά του παιδιού 1.1 Διαβάζω με χαρά 1.2 Γράφω γραφή επικοινωνιακή 1.3 Μαθαίνω με διαφορετικό τρόπο 1.4 Συνειδητοποιώ την σχέση: παιδί ΜΜΕ κοινωνία 1.5 Μαθαίνω να συνεργάζομαι (Συνεργασία) 1.6 Δημιουργώ δρω (Δημιουργικότητα) 1.7 Νιώθω ικανοποιημένος (Αυτοαντίληψη) 2. Από την πλευρά του δασκάλου 3. Από την πλευρά του σχολείου ΜΕΡΟΣ ΙΙ. Μεθοδολογία ή πως φτιάξαμε τη σχολική μας εφημερίδα 1. Πόσοι και ποιοι συμμετείχαν 2. Ο αρχικός σχεδιασμός 3. Το χρονοδιάγραμμα των τευχών 4. Η κατανομή ρόλων σε σχέση με τη διαχείριση 5. Κριτήρια με τα οποία επιλέγονται τα θέματα 6. Σχέση εφημερίδας αναλυτικού προγράμματος 7. Πώς συνεργάστηκαν αυτοί που εμπλέχτηκαν σε κάθε εργασία

Μέρος Ι. Στόχοι ή ποιες ανάγκες μπορεί να ικανοποιήσει μια σχολική εφημερίδα Η ανάγκη να βρει το σχολείο και ο δάσκαλος τρόπους, πέρα από το αναλυτικό πρόγραμμα, όπου οι μαθητές θα «μαθαίνουν» να διαβάζουν και να γράφουν με χαρά, θα μαθαίνουν να κατακτούν νέες γνώσεις, να σκέφτονται κριτικά απέναντι στα δρώμενα των σύγχρονων κοινωνιών, θα μαθαίνουν να συνεργάζονται, να νιώθουν δημιουργικοί και τέλος ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή τους στη σχολική πράξη, είναι διάχυτη σε όσους εμπλέκονται στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μια ανάγκη που γίνεται φανερή τόσο από τη στάση των μαθητών απέναντι στον στερεότυπο τρόπο διδασκαλίας, όσο και από την επιθυμία των εκπαιδευτικών να δοκιμάσουν νέους τρόπους διδασκαλίας, ξεφεύγοντας από την ανία της επανάληψης του αναλυτικού προγράμματος και την αποδεδειγμένη αναποτελεσματικότητα του για μια μεγάλη μερίδα μαθητών. Επίσης δεν είναι λίγοι εκείνοι, που βλέπουν πλέον τη σύνδεση του σχολείου με το κοινωνικό, πολιτιστικό περιβάλλον ως μία αναγκαιότητα στην σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική. Τις παραπάνω εκπαιδευτικές ανάγκες, τόσο από την πλευρά του παιδιού όσο και από την πλευρά του δασκάλου και του σχολείου, επιχειρεί να ικανοποιήσει η έκδοση μια μαθητικής εφημερίδας στα πλαίσια λειτουργίας μιας τάξης του δημοτικού σχολείου.

1. Από την πλευρά του παιδιού 1.1 «Μαθαίνω να διαβάζω με χαρά» (Ανάγνωση) Η ανάγνωση είναι μια κοινωνική δραστηριότητα. Η διάσταση της αυτή φαίνεται να έχει χαθεί μέσα στη σχολική πράξη, καθώς η ανάγνωση και η κατανόηση του γραπτού λόγου δεν γίνεται με ενεργητικό τρόπο από τους μαθητές. Αν ο μαθητής είχε τη δυνατότητα να διαβάσει μια πληροφορία, μια γνώμη, μια άποψη σ ένα κείμενο ενός συμμαθητή του, ο γραπτός λόγος θα αποκτούσε επικοινωνιακές δυνατότητες, θα γινόταν πιο ενδιαφέρον και θα έπαυε να είναι μια παθητική, καταναγκαστική διαδικασία. Θα γινόταν μια διαδικασία στην οποία ο μαθητής θα έθετε πιο εύκολα σε ενέργεια το δικό του «σύστημα ιδεών, αξιών και άλλων συναφών αντιλήψεων, αποτέλεσμα των εμπειριών από τη ζωή του» Κι αυτό, γιατί το κείμενο θα ήταν προϊόν ενός συμμαθητή του, γεγονός που θα κέντριζε το ενδιαφέρον του και θα ενεργοποιούσε αναγκαστικά το δικό του σύστημα γνώσεων και ιδεών. Η εφημερίδα, λοιπόν, θα μπορούσε να ικανοποιήσει την ανάγκη του παιδιού να διαβάζει με χαρά ένα κείμενο, γνωστικού περιεχομένου ή μη, καθώς αυτό θα ήταν προϊόν ενός συμμαθητή του. Παράλληλα θα καθιστούσε την ανάγνωση βιβλίων ή άρθρων ευχάριστη διαδικασία εφόσον αυτή έχει σαν στόχο αρχικά την συγγραφή και στη συνέχεια την ανακοίνωση της δουλειάς του τόσο σε συμμαθητές όσο και σε γονείς και φίλους υπό τη μορφή άρθρου στην εφημερίδα της τάξης. Ταυτόχρονα με αυτό τον τρόπο δουλειάς ο μαθητής αποδεσμεύεται από το σχολικό βιβλίο και «μπαίνει» στη γλώσσα των εξωσχολικών βιβλίων, εξοικειώνεται με διάφορα είδη κειμένων: επίσημα κείμενα, επιστημονικά, λογοτεχνικά, ιστορικά βιβλία, άρθρα και στατιστικές.

1.2 «Γράφω γραφή επικοινωνιακή» (Γραφή) Ο Φρενέ έλεγε πως ο μόνος λόγος να γράψει το παιδί είναι για να φτάσει η σκέψη του εκεί που δεν φτάνει η φωνή του. Να γράψει δηλαδή για τους συμμαθητές του, για τους γονείς του, για τους γείτονες του, για τα παιδιά ενός άλλου σχολείου και στη συνέχεια το κείμενο να αποτελέσει αφορμή για συζήτηση, για επικοινωνία. Παράλληλα οι Munch, Τσαγκίλας τονίζουν πως βασικός όρος για τη γραφή, είναι η άμεση παρατήρηση. Κάτι τέτοιο επιτυγχάνεται, όταν τα παιδιά για τις ανάγκες της εφημερίδας γίνονται ρεπόρτερ, βγαίνουν από την τάξη, μετέχουν ως παρατηρητές ή και ως δρώντα πρόσωπα στα γεγονότα, της σχολικής, συνοικιακής και κοινωνικής ζωής. Με τον τρόπο αυτό παίρνουν μέρος σ έναν κοινωνικό «διάλογο» και στη συνέχεια επιλέγουν να γράψουν αυτά που κατά τη γνώμη τους θα είχαν ενδιαφέρον να ανακοινωθούν στους συμμαθητές τους, στο δάσκαλό και στους γονείς τους. Ένας τέτοιος τρόπος εργασίας γραφής στην οποία τους οδηγεί η εφημερίδα είναι σύμφωνη με τις αρχές της σύγχρονης Γλωσσολογίας. Σύμφωνα με τις αρχές της επικοινωνιακής προσέγγισης της διδασκαλίας της γλώσσας, ο επικοινωνιακός χαρακτήρας της γραφής είναι απαραίτητος προκειμένου το γραπτό του παιδιού να αντανακλά τη γλωσσική του ικανότητα, όπως αυτή συνίσταται από τη γραμματική και κοινωνιογλωσσική γνώση. Μόνο εφόσον η γραφή αποκτά ένα ευρύ περιεχόμενο και μεταφράζεται σε κείμενα της καθημερινής ζωής, κείμενα με προσωπικά βιώματα και εμπειρίες, κείμενα με λογοτεχνική χροιά, με συγκεκριμένο δέκτη κάθε φορά και με καθορισμένο το σκοπό της έκφρασης, τότε γίνεται «αποτελεσματικός λόγος». Λόγος, που πετυχαίνει το σκοπό, τον οποίο καλείται, δηλαδή, να υπηρετήσει. Να πείσει, να συγκινήσει, να τέρψει ή και όλα αυτά ταυτόχρονα, ανάλογα με την περίσταση.

Οι μαθητές, λοιπόν, στα πλαίσια της εφημερίδας συνδέονται με τη ζωή καθώς ενημερώνουν τους μαθητές άλλων τάξεων του σχολείου τους ή ενός άλλου σχολείου της ίδιας ή άλλης πόλης για κάποιο πρόβλημα της περιοχής τους. Οι μαθητές γράφουν ποικίλα κείμενα για τη σχολική εφημερίδα που εκδίδουν με στόχο να εξωτερικεύουν τις ευαισθησίες τους, τις ανησυχίες τους, τους προβληματισμούς τους. Όλες οι παραπάνω περιστάσεις, στην περίπτωση της εφημερίδας, δεν είναι υποθετικές, όπως στο αναλυτικό πρόγραμμα, αλλά πραγματικές, καθώς αποτελούν ένα κομμάτι της κοινωνικής και κατ επέκταση σχολικής ζωής.. 1.3 «Μαθαίνω καινούρια πράγματα με διαφορετικό τρόπο» (Γνώση) Είναι γνωστές οι παιδαγωγικές διαπιστώσεις, πως διαφορετικά άτομα ακολουθούν διαφορετικούς γνωστικούς δρόμους για τη δόμηση της μάθησής τους, πως η γνώση δομείται ευκολότερα μέσο της ανταλλαγής σε μικρές ομάδες παιδιών με ή χωρίς δάσκαλο, πως η ανάγκη για γνώση είναι απαραίτητη για τα παιδιά, ακόμα και για αυτά που στα πλαίσια του αναλυτικού προγράμματος εμφανίζονται αδιάφορα. Όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις οδηγούν αρκετούς δασκάλους στην αναζήτηση νέων μεθόδων για την κατάκτηση της γνώσης με ένα διαφορετικό τρόπο από αυτό που το αναλυτικό πρόγραμμα και η στερεότυπη διδασκαλία προτείνει. Οι μαθητές εργαζόμενοι στα πλαίσια της εφημερίδας, μέσα από την βιβλιογραφική έρευνα, μαθαίνουν από βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, αλλά και από την ίδια την πραγματικότητα, μέσα από δειγματοληπτικές έρευνες, οδηγούνται σε προσωπικές κρίσεις και συμπεράσματα. Με τον τρόπο αυτό η γνώση που αποκτούν για τη φύση,

για τους ανθρώπους, για την κοινωνία και τα προβλήματα της, για τους συμμαθητές τους είναι γνώση που κατακτείται από αυτούς τους ίδιους και γι αυτό το λόγο είναι πολύ πιο «στερεή». Οι μαθητές εργαζόμενοι σε ομάδες οδηγούνται αναγκαστικά σε ανταλλαγές πληροφοριών, γνώσεων που οι ίδιοι έχουν δομήσει ανάλογα με το γνωστικό επίπεδο και τα ενδιαφέροντα του καθενός. Ο δάσκαλος σ αυτή τη διαδικασία επιλέγει, προβλέπει, οργανώνει καταστάσεις, στις οποίες η γνώση μπορεί να δομηθεί από κοινού. 1.4 «Συνειδητοποιώ την σχέση παιδί ΜΜΕ κοινωνία (Κριτική σκέψη) Στα βιβλία του «Εμείς και ο Κόσμος», η μελέτη της κοινωνικής πραγματικότητας ακολουθεί βαθμιαίες προεκτάσεις στο χώρο και χρόνο με στόχο οι μαθητές να υπερβούν τη συγκεκριμένη κοινωνική μονάδα της σχολικής τάξης και να έλθουν σε επαφή με το περιβάλλον τους και με την ποικιλία των προβλημάτων του τόπου τους. Τα τελευταία χρόνια όμως, το παιδί έρχεται σε επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα κυρίως μέσο των ΜΜΕ, καθώς βρίσκεται εκτεθειμένο απέναντι στα μηνύματα τους ολοένα και περισσότερο. Πέρα από το γεγονός ότι τα σχολικά βιβλία δεν καλύπτουν πλέον το σύνολο της σύγχρονης πραγματικότητας, δεν λαμβάνουν, επίσης, υπόψη τους πως για την επίτευξη των προεκτάσεων στο χώρο και στο χρόνο απαιτείται βιωματική παρέμβαση των μαθητών στις διάφορες μορφές δραστηριότητας της κοινοτικής ζωής. Η κοινωνική όψη του «εαυτού» διαμορφώνεται με την επικοινωνιακή ζωή του ατόμου με τους άλλους και δημιουργείται κατά τη διαδικασία της κοινωνικής εμπειρίας και δραστηριότητας. Η σύνδεση σχολείου με το περιβάλλον (κοινωνικό, πολιτιστικό,

παραγωγικό) έχει πλέον αναγνωρισθεί ως αναγκαιότητα στη σύγχρονη εκπαιδευτική πολιτική. Οι μαθητές πρέπει να βοηθηθούν, ώστε ν αποκτήσουν μια συνολική αντίληψη για τη ζωή και τον κόσμο, αποκαθιστώντας τη σύνδεση του σχολείου με τη γύρω ανθρώπινη κοινότητα. Στα πλαίσια της εφημερίδας, με αφορμή το αναλυτικό πρόγραμμα ή από περιστάσεις που δημιουργούνται μέσα από τη σχολική καθημερινότητα, τίθενται ερωτήματα που έχουν σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα, τα οποία οι μαθητές καλούνται να απαντήσουν ερχόμενοι σ επαφή με την ίδια την κοινωνία. Για το σκοπό αυτό, οργανώνονται επισκέψεις επαγγελματιών μέσα στην τάξη, για να μιλήσουν σχετικά με την εργασία τους και να απαντήσουν σε ερωτήσεις μαθητών ή οργανώνονται επισκέψεις μαθητών σε υπηρεσίες και επιχειρήσεις, οι οποίες προσφέρουν στους μαθητές τη δυνατότητα να ελέγξουν, σε ρεαλιστικές συνθήκες, δεξιότητες και γνώσεις που απόκτησαν στο σχολείο. Οι γνώσεις, οι εμπειρίες από αυτές τις επαφές καταγράφονται, συζητιούνται και ανακοινώνονται μέσο της εφημερίδας στην υπόλοιπη σχολική μονάδα αλλά και την τοπική. Τα τελευταία χρόνια, γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική η ανάγκη, τόσο για παιδιά όσο και για ενήλικες, μιας βιωματικής και υποκειμενικής θέασης της κοινωνικής πραγματικότητας, που θα τους δώσει τη δυνατότητα να ελέγξουν την «αλήθεια» της τηλεόρασης και άλλων μέσων ενημέρωσης, στην οποία βρίσκονται εκτεθειμένοι. Οι μαθητές βρίσκονται τόσο χρόνο μπροστά στην τηλεόραση όσο σχεδόν δαπανούν στο σχολείο. Τα ΜΜΕ με τις επιδέξιες τεχνικές που χρησιμοποιούν, εμφανίζουν την κοινωνική πραγματικότητα μέσα από ένα πέπλο «αντικειμενικότητας» και αδιαμφισβήτης αλήθειας. Με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην αναπαραγωγή και εδραίωση των κοινωνικών σχέσεων παραγωγής. Η δύναμη των Μ.Μ.Ε. είναι τόσο μεγάλη που τείνουν να υποσκελίσουν ακόμη και τον πιο «ειδικευμένο» ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους, τον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Στα πλαίσια λειτουργίας της εφημερίδας οι μαθητές καλούνται μέσα από συνεντεύξεις, έρευνες (δειγματοληπτικές) να γνωρίσουν την κοινωνική πραγματικότητα, τα προβλήματα της με τα ίδια τους τα μάτια, ν ακούσουν για τα προβλήματα της πόλης τους, της κοινωνίας τους από τους ίδιους τους συμπολίτες τους, να επεξεργαστούν τα δεδομένα τους και να βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματα τους. Με τον τρόπο αυτό, καλλιεργώντας την κριτική τους

ικανότητα, δομούν έναν μηχανισμό ελέγχου των πληροφοριών και των ειδήσεων που τα ΜΜΕ τους παρέχουν καθημερινά. 1.5 «Μαθαίνω να συνεργάζομαι» (Συνεργασία) Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της εφημερίδας είναι η ομαδική εργασία σε όλες τις δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στα πλαίσια λειτουργίας της. Ο ομαδικός τρόπος εργασίας επιλέγεται, τόσο διότι ικανοποιείται η ανάγκη για ένταξη και συνεργασία όσο και γιατί ικανοποιεί τις ανάγκες για αυτοπειθαρχία και αυτοέλεγχο, που οδηγούν σε μια δημοκρατική οργάνωση της τάξης. Παράλληλα όμως, η συνεργασία των μελών μιας ομάδας με σκοπό την επίλυση κάποιου προβλήματος, χαρακτηριστικό που διακρίνει τη δυναμική μιας μικρής ομάδας, διευκολύνει τις νοητικές διεργασίες τόσο στην αναλυτική όσο και στη συνθετική σκέψη. Τα μέλη μιας ομάδας δηλαδή, όταν συζητούν, συμφωνούν, διαφωνούν και ανταλλάσσουν απόψεις, βάζουν σ ενέργεια γνωστικές διεργασίες που οδηγούν στην επίλυση ενός προβλήματος. Ο αριθμός των μελών στην ομάδα πρέπει να είναι σχετικά μικρός, ώστε να διευκολύνει την ουσιαστική αλληλεπίδραση ανάμεσα στα άτομα. Μια σχολική τάξη που αποτελείται από 30 μαθητές δεν λειτουργεί όπως μια ολιγομελής ομάδα. H αποδοτικότερη αλληλεπίδραση επιτυγχάνεται σε ομάδες από 3 μέχρι περίπου 8 10 μέλη.

1.6 «Δημιουργώ, δρω» (Δημιουργικότητα) Ο Βιγκότσκι υποστηρίζει πως «η φαντασία είναι ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί το ανθρώπινο μυαλό. Όλοι οι άνθρωποι έχουν τάση προς δημιουργικότητα. Η φαντασία δεν είναι «χάρισμα», «δωρεά», αλλά είναι πανανθρώπινη ιδιότητα, και όπως όλες οι ιδιότητες του ανθρώπου χρειάζεται εκμάθηση, εξάσκηση και κατάλληλο περιβάλλον. Οι διαφορές που παρουσιάζονται ως προς τον πλούτο της και την έκτασή της είναι κυρίως αποτέλεσμα των κοινωνικών και πολιτισμικών παραγόντων.» Για να μπορεί βέβαια το παιδί να εκφραστεί, να δημιουργήσει και να ανακαλύψει δυνάμεις που κρύβονται μέσα του θα πρέπει να ζει και να εργάζεται στο κατάλληλο περιβάλλον. Πραγματικά, η έρευνα και η πείρα παιδαγωγών αποδεικνύει ότι: «μέσα σ ένα ελεύθερο και δημιουργικό περιβάλλον, το παιδί μαθαίνει να εκτιμά αντικειμενικά την προσωπική του επίδοση και πρόοδο, γίνεται ευαίσθητο απέναντι στους ερεθισμούς του περιβάλλοντος και στα διάφορα προσωπικά, κοινωνικά και σχολικά προβλήματα, ευαίσθητα απέναντι τόσο στο καθημερινό όσο και απέναντι στο άγνωστο, στο αναπάντεχο.» Δίνοντας λοιπόν ευκαιρίες σ όλους τους μαθητές για δραστηριοποίηση γύρω από τα θέματα της εφημερίδας, εφαρμόζοντας την αρχή της αυτενέργειας, την ανακαλυπτική μέθοδο, ίσως έτσι βοηθηθούν στο ν αποκτήσουν δημιουργική φαντασία. Για να φτάσει ο μαθητής να έχει δημιουργική φαντασία απαιτείται θετική διάθεση, χρειάζεται δηλαδή να υπάρχουν ελπίδα, ενθουσιασμός, αυτοπεποίθηση και ενθάρρυνση από τα προσφιλή άτομα.

1.8 «Νιώθω ικανοποιημένος» (Αυτοαντίληψη) Η μεγαλύτερη προσφορά της εφημερίδας, όσον αφορά την ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού, βρίσκεται σ αυτό που ονομάζεται από την βιβλιογραφία αυτοαντίληψη, αυτοεικόνα. Η αυτοεικόνα ή αυτοαντίληψη, μπορεί να ορισθεί ως ένα σύνολο από γνώσεις, πεποιθήσεις, αντιλήψεις και συναισθήματα, που έχει ένα άτομο για τον εαυτό του. Στις αντιλήψεις αυτές περιλαμβάνονται οι νοητικές ικανότητες του ατόμου, η σωματική του διάπλαση, οι αξίες και η αποδοχή του από τα άλλα άτομα ή η επίδραση που ασκεί πάνω σ αυτά. Οι Beane και Lipka (1986) ορίζουν την αυτοαντίληψη, ως μια περιγραφή του ατόμου για τον εαυτό του και ως μια σύνθετη εικόνα, η οποία περιλαμβάνει τι πιστεύει ότι είναι, τι μπορεί να επιτύχει στη ζωή του, τι νομίζει ότι οι άλλοι πιστεύουν για εκείνο και τι θα του άρεσε να είναι. Σύμφωνα με τον Nurius (1986), «η αυτοαντίληψη είναι ένα δυνατό σύστημα γνωστικών δομών, το οποίο είναι πολύ πιθανόν ότι χρησιμεύει ως μεσολαβητής για την ερμηνεία της συμπεριφοράς και τις αντιδράσεις ενός ατόμου προς διάφορα γεγονότα ή ενέργειες που απευθύνονται σε αυτό». Η συμβολή της οικογένειας στη διαμόρφωση μιας θετικής αυτοαντίληψης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Οι παράμετροι που φαίνονται να είναι καθοριστικότερες, είναι το συναισθηματικό κλίμα της οικογένειας, η αποδοχή του παιδιού από τους γονείς του και ο τρόπος διαπαιδαγώγησης. Τα παιδιά αρχίζουν το σχολείο έχοντας ήδη σχηματίσει μια σαφή ιδέα για τον εαυτό τους και τις ικανότητες τους. Όμως, παρά την πολύ μεγάλη επίδραση της οικογένειας, το σχολείο παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην περαιτέρω διαμόρφωση της αυτοαντίληψης. Μια θετική αυτοαντίληψη συνεπάγεται υψηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση. Οι παράμετροι αυτοί φαίνεται ότι σχετίζονται με μια σειρά από επιθυμητά αποτελέσματα. Άτομα με θετική αυτοαντίληψη αισθάνονται υπεύθυνα για τις πράξεις τους, πιστεύουν στις ικανότητές τους, είναι στραμμένα προς την επιτυχία, δεν τα αποθαρρύνει η αποτυχία, αποδέχονται τα συναισθήματα τους και η

συνειδητοποίηση των αδυναμιών τους δεν τους προκαλεί συναισθήματα κατωτερότητας. Καθώς στα πλαίσια λειτουργίας της εφημερίδας δίνονται οι ευκαιρίες σε κάθε μαθητή να ικανοποιήσει τις ανάγκες του για ανάγνωση, γραφή, γνώση, συνεργασία, δημιουργικότητα, κριτική σκέψη στο μέτρο των ατομικών του δυνατοτήτων, καθώς βρίσκει σε μια ποικιλία δραστηριοτήτων εκείνες που ταιριάζουν στις ικανότητες του, πετυχαίνει την αποδοχή από τους άλλους συμμαθητές, γονείς, δάσκαλο, σχηματίζει μια θετική εικόνα για τον εαυτό του και τις δυνάμεις του, πιστεύει στις ικανότητες του, συνειδητοποιεί τις αδυναμίες τους χωρίς συναισθήματα κατωτερότητας (γιατί η αποδοχή προηγείται και η ανταγωνιστική διάθεση μειώνεται), νιώθει ικανοποιημένος.

2. Από την πλευρά του δασκάλου Μέσα στα πλαίσια λειτουργίας μιας εφημερίδας ο εκπαιδευτικός έχει την ευκαιρία τόσο να δοκιμάσει νέους τρόπους διδασκαλίας ξεφεύγοντας από την ανία που προκαλεί η ενιαία συγκεντρωτική διδασκαλία και η επανάληψη του αναλυτικού προγράμματος, όσο και να ξεφύγει από την αποδεδειγμένη αναποτελεσματικότητα του σχολείου για μια μεγάλη μερίδα μαθητών. Έχει την ευκαιρία ν αναδείξει τα ενδιαφέροντα και τις δυνατότητες όλων των μαθητών αποκομίζοντας έτσι την χαρά που δίνει μια τάξη που στο σύνολο της συμμετέχει ενεργά στην κατάκτηση της γνώσης και είναι ευχαριστημένη από την σχολική πραγματικότητα. Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό, δίνεται η ευκαιρία στο δάσκαλο να πετύχει στην τάξη μια πειθαρχία που δεν είναι καταναγκαστική αλλά συνειδητή, που δεν επιβάλλεται από το φόβο της ποινής ή την εξουσία του δασκάλου, αλλά βασίζεται σε κανόνες που οι ίδιοι οι μαθητές καθορίζουν. 3. Από την πλευρά του σχολείου Η εφημερίδα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια αλλαγή στη σχέση σχολείου κοινωνίας, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια σύνδεση του σχολείου με το κοινωνικό, πολιτιστικό περιβάλλον.

ΙΙ. Μεθοδολογία που φτιάχτηκε η σχολική μας εφημερίδα: 1. Πόσοι και ποιοι συμμετείχαν; Συμμετείχαν όλοι οι μαθητές και ο δάσκαλος της τάξης μας (Β τάξη Δ.Σ. Ιππείουαριθμός μαθητών 17). Ο περιορισμένος αριθμός των μαθητών κρίνεται απαραίτητος προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι που προαναφέρθηκαν στο Α μέρος της εργασίας. 2. Ο αρχικός σχεδιασμός Οι αρχές, οι κανόνες λειτουργίας της εφημερίδας αφού συμφωνήθηκαν από μαθητές και δάσκαλο καταγράφηκαν σε έγγραφα του συνεταιρισμού της τάξης αλλά και του σχολείου για να γίνουν σεβαστές απ όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. 3. Το χρονοδιάγραμμα ενός τεύχους Η έκδοση της εφημερίδας εξαρτάται κάθε φορά από τον ρυθμό της δουλειάς των μαθητών και του δασκάλου. Η πείρα των «Σαϊνιών» έδειξε ότι η έκδοση ενός οχτάφυλλου τεύχους το εξάμηνο στην περίπτωση μικρών τάξεων όπως η Β τάξη που δούλεψε γι αυτό το πρόγραμμα είναι ένας καλός ρυθμός.

4. Η κατανομή ρόλων σε σχέση με τη διαχείριση Ο δάσκαλος μαζί με μια ομάδα 4 5 μαθητών (διαφορετική σε κάθε τεύχος) αφού μάζεψε τα άρθρα ανέλαβαν τη χωροθέτησή τους στις σελίδες της εφημερίδας και γενικότερα την αισθητική της (χρώμα, γραμματοσειρά, μέγεθος φωτογραφιών και κάθε άρθρου). Για το σκοπό αυτό, η ομάδα αυτή επισκέφτηκε τυπογραφείο, όπου εκεί συνεργάζεται με τους υπεύθυνους αλλά και παρακολουθεί από κοντά τη διαδικασία εκτύπωσης της εφημερίδας. 5. Θεματολογία Η θεματολογία ήταν ανοικτή. Συνήθως τα θέματα προκύπτουν από τις απορίες, τις συζητήσεις, τις διαφωνίες των παιδιών μέσα στην τάξη. Κάθε τεύχος της εφημερίδας έχει και ένα κεντρικό θέμα που καταλαμβάνει και το μεγαλύτερο μέρος της. Συνήθως με το κεντρικό θέμα ασχολούνται όλα τα παιδιά της τάξης. Η δημιουργία μόνιμων στηλών προκύπτει αυθόρμητα στην πορεία. Εξαρτάται από την επιτυχία ανταπόκριση κάποιας ιδέας των μαθητών από τους συμμαθητές τους, τους γονείς κ.λ.π. (Ενδεικτικά από τη θεματολογία των «Σαϊνιών»: ΣΧΟΛΙΚΗ ΖΩΗ: 28η Οκτωβρίου,, Χριστούγεννα, 25 η Μαρτίου ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ: Περιβαλλοντική εργασία του Σχολείου ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ: Συμμετοχή του Σχολείου στο πρόγραμμα «Οι μαθητές υπερασπιστές των δικαιωμάτων του παιδιού» και έκδοση σχολικής εφημερίδας ΕΡΕΥΝΕΣ: ερωτηματολόγιο που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «Αγωγής Υγείας»

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ: στο εργαστήριο ενός ζαχαροπλάστη, στο Γυναικείο Συνεταιρισμό Ασωμάτου, στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, στο Ντίπι ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ: από την γιαγιά μιας μαθήτριας για την ζωή στο Ντίπι τα παλαιότερα χρόνια, από την μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Ευτέρπη Λημναίου που αντλεί την καταγωγή της από το Ίππειος Γλωσσικές Ασκήσεις: Σκέφτομαι και Γράφω Ποιήματα των παιδιών 6. Σχέση εφημερίδας αναλυτικού προγράμματος Η εφημερίδα βρίσκεται σε άμεση σχέση με το αναλυτικό πρόγραμμα καθώς η θεματολογία της προκύπτει σ ένα μεγάλο βαθμό απ αυτό. Παράλληλα οι μαθητές ασχολούμενοι μ αυτήν ασκούνται σε ικανότητες που είναι στόχοι του αναλυτικού προγράμματος. Μέσω της συγγραφής μιας εργασίας, άρθρου, μιας έρευνας, μιας συνέντευξης ο μαθητής εμπλουτίζει τις γνώσεις για κάποιο θέμα που ήδη έχει ενημερωθεί, διδαχτεί μέσο του αναλυτικού προγράμματος, αλλά παράλληλα ασκείται αβίαστα, για παράδειγμα στην ανάγνωση (προϋπόθεση για να γράψει κάτι για κάποιο θέμα, για να βρει τις κατάλληλες ερωτήσεις) ή στην ορθογραφία (το κείμενο που θα

παραδώσει πρέπει να ορθογραφημένο) ή στα μαθηματικά (συγκέντρωση αποτελεσμάτων στις έρευνες, ποσοστά, διαχείριση οικονομικών της εφημερίδας). 7. Πώς συνεργάζονται αυτοί που εμπλέκονται σε κάθε εργασία; 7.1 Τα παιδιά Οι μαθητές εργάζονται σε ομάδες και μαθαίνουν σιγά σιγά πως η συνεργασία απαιτεί κάποιους κανόνες και αρχές που πρέπει να ορίσουν οι ίδιοι προκειμένου η ομάδα τους να πετύχει τους στόχους της. Στην κατανομή των ρόλων μέσα στην ομάδα ο δάσκαλος δεν παρεμβαίνει παρά μόνο αν υπάρχουν προβλήματα που δεν μπορούν να ξεπεραστούν από τους ίδιους τους μαθητές. Για τις ανάγκες της εφημερίδας οι μαθητές είναι αναγκασμένοι να βρίσκονται μαζί και ώρες εκτός του σχολικού ωραρίου και αυτή είναι μια συνθήκη που επαναπροσδιορίζει τις σχέσεις μεταξύ τους έτσι όπως αυτές διαμορφώνονται στο σχολείο.

7.2 Ο ρόλος του δασκάλου Ο δάσκαλος έχει τακτές συμβουλευτικές συναντήσεις με κάθε ομάδα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας (οι συναντήσεις αυτές γίνονται εκτός ωραρίου). 7.3 Ο ρόλος των γονιών Ολοένα και περισσότεροι εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι ένα παιδί έχει πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας στο σχολείο όταν οι γονείς συμμετέχουν ενεργά στην εκπαίδευση των παιδιών τους. Μέσω της εφημερίδας επιδιώκεται ένα τύπος συμμετοχής των γονιών στο σχολείο. Οι γονείς μέσα στα πλαίσια της εφημερίδας συμβουλεύουν, βοηθούν, στηρίζουν τα παιδιά τους και την ομάδα τους, τόσο στο σπίτι, όσο και σε άλλες περιοχές της κοινωνίας που τα παιδιά καλούνται για τις ανάγκες της εφημερίδας να δράσουν. Η παρουσία τους είναι διακριτική και σε καμιά περίπτωση δεν υποκαθιστούν την πρωτοβουλία των παιδιών. Αυτό ως αντίληψη καλλιεργείται με τις μηνιαίες συναντήσεις των γονιών με τον δάσκαλο όπου εκεί ενημερώνονται για τον τρόπο που πρέπει να συμμετέχουν στην διεξαγωγή μιας έρευνας ή στην δημιουργία ενός άρθρου. Ο δάσκαλος ζητά τη βοήθεια τους αξιοποιώντας το επάγγελμα, τις γνώσεις, τα ενδιαφέροντα που έχουν, προκειμένου να μεσολαβήσουν για την πραγματοποίηση μιας έρευνας ή ενός άρθρου. Με τον τρόπο αυτό το εκπαιδευτικό περιβάλλον αποκτά ποικιλία, καθώς οι γονείς φέρνουν τις δικές τους εμπειρίες, γνώσεις, ικανότητες, ταλέντα μέσα στην τάξη και εμπλουτίζουν με αυτό τον τρόπο αναλυτικό πρόγραμμα κάνοντας το πιο ενδιαφέρον. Παράλληλα ενισχύονται συστήματα αλληλοϋποστήριξης μέσα στην οικογένεια με τις θετικές συνέπειες που αυτές επιφέρουν

ΤΟ 1 ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

ΤΟ 2 ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Με λέξεις μιλώ, με λέξεις γράφω Οι λέξεις είναι ο κόσμος μου Με τα παιδιά δουλέψαμε ασκήσεις σχετικά με τη γλώσσα, προκειμένου να κατανοήσουν τα διάφορα είδη του λόγου και να μπορούν να τα ξεχωρίζουν και να προσπαθήσουν να τα χρησιμοποιούν. Τέτοιες ασκήσεις ήταν: 1. Να προσδιορίσουν σε κάποια κείμεν ποιο είδος λόγου, κρύβεται. Αν είναι λογοτεχνικός πεζογραφικός, ποιητικός, δημοσιογραφικός, καθημερινός λόγος ή κάτι άλλο. 2. Ένα γνωστό και αγαπημένο σύνθημα της εποχής ισχυρίζεται πως «Με ένα βιβλίο πετάω». Τα παιδιά με βάση αυτό το σύνθημα παρουσίασαν στην τάξη το βιβλίο που αγαπάνε περισσότερο και αφηγήθηκαν περιληπτικά το περιεχόμενό του, διάβασαν αποσπάσματα και διηγήθηκαν πώς ένιωσαν όταν διάβασαν στο βιβλίο κάτι που τους εντυπωσίασε κ.λ.π. 3. Παρακολούθησαν ειδήσεις. Αφού χωρίστηκαν σε ομάδες, παρακολούθησαν τα κεντρικά δελτία ειδήσεων διαφορετικών σταθμών (οπωσδήποτε υπήρχε κάποιο κρατικό και άλλα ιδιωτικά) και συμπλήρωσαν με βάση τις ειδήσεις που άκουσαν το παρακάτω ερωτηματολόγιο που παρουσίασαν στη συνέχεια στην τάξη. Κανάλι Είδηση 1 η Σχόλια: Ώρα δελτίου: Είδηση 2 η Σχόλια: Διάρκεια δελτίου: Είδηση 3 η Σχόλια: Αριθμός διαφημίσεων Είδηση 4 η Σχόλια: Είδηση 5 η.. Συγκρίνοντας τους πίνακες στης ομάδας, βγήκαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα σχετικά με το πόσο είναι σημαντικές όλες οι ειδήσεις που παρουσιάζονται, αν έχουν

ενδιαφέρουν, αν παρουσιάζονται σωστά, ποιες ειδήσεις επιλέγουν τα κανάλια να προβάλλουν πρώτες, με ποιους τρόπους προσπαθούν να διατηρήσουν το ενδιαφέρον των τηλεθεατών κ.λ.π. 4. Στη συνέχεια βρήκαν ένα θέμα επικαιρότητας όπως παρουσιάζεται σε τέσσερις διαφορετικές εφημερίδες. Σύγκριναν τον τρόπο που παρουσιάζεται το θέμα σε κάθε μία στον παρακάτω πίνακα: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ 1). 2) ΤΙΤΛΟΣ. Σελίδα που Βρίσκεται το θέμα Χώρος που Διατίθεται (σελίδες, στήλες κ.α.) Ομοιότητες Στην παρουσίαση Διαφορές Από τις άλλες Εφημερίδες Πόσα και Ποια σημεία είναι Περιττά και χωρίς ενδιαφέρον 5. Στη συνέχεια έγραψαν αποσπάσματα από λογοτεχνικά κείμενα από βιβλία ή από τον τύπο 6. Επέλεξαν ομάδα από μία εφημερίδα και ένα περιοδικό. Ξεφυλλίζοντάς τα, εντόπισαν τα είδη των ειδήσεων και των θεμάτων που περιέχουν. Έβγαλαν τα δικά τους συμπεράσματα. 7. Για μία ημέρα, Κυριακή, παρακολούθησαν όλα τα παιδιά την ίδια εκπομπή μαζί με τον εκπαιδευτικό. Προτείναμε στους γονείς να το παρακολουθήσουν κι αυτοί. Προγραμματίσαμε στην τάξη μία συζήτηση γύρω από την εκπομπή

αυτή και εκφράσανε την προσωπική τους άποψη και την γνώμη των γονιών τους και άκουσαν τις σκέψεις των υπολοίπων. 8. Συγκεντρώσαμε στην τάξη παιδικά περιοδικά. Είδαμε τη θεματολογία τους και προσέξαμε την εικονογράφησή τους. Σχολιάσαμε διάφορα θέματα. 9. Εκεί συζητήσαμε το γεγονός της έκδοσης της σχολικής εφημερίδας. Ρωτήθηκαν τα παιδιά αν αυτά ήταν εκδότες μίας εφημερίδας ή ενός περιοδικού τι θέματα θα έβαζαν μέσα σ αυτήν. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Το παιδί, το έντυπο και η δημιουργικότητα. Όταν η πόλη κοιμάται κι οι συνειδήσεις αναπαύονται κάποιος ξαγρυπνά κι έχει την ψυχή του στα δάχτυλα, στα μάτια, στα ρουθούνια, στα χείλη, γιατί από κεί μιλάει ο κόσμος. Από κεί βρίσκει την ιδιωτική του οδό. (Ελύτης, 1990). Γιορτάζει, αιθεροβατεί, αποκαλύπτεται, καταθέτει την ψυχή του σε λευκό χαρτί. Μα ποιος αφουγκράζεται τον δημιουργό ποιος τον ζει και ποιος τον πιστεύει; Διαβάζει ο κόσμος σήμερα λογοτεχνία; Αγαπούν τα παιδιά το λογοτεχνικό βιβλίο; Εμείς προσπαθήσαμε να οδηγήσουμε τα παιδιά σ αυτή. Ελπίζουμε κάτι να καταφέραμε..

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ Αδαλόγλου, Κ. (1994). Η προσωπική δημιουργία του μαθητή μέσα από την έκφραση στο γλωσσικό μάθημα. Η Λέσχη των Εκπαιδευτικών, τχ. 8 Ανθογαλίδου, Θ. (1989). Γλώσσα και σχέση με τη γλώσσα. Σύγχρονη Εκπαίδευση, τχ.44 Βώρος, Φ.Κ. «Φιλοσοφία της εκπαίδευσης», σελ. 125, υπό έκδοση Γεωργίου, Σ. (1993). Ο ρόλος της οικογένειας στη σχολική επίδοση. Παιδαγωγική Επιθεώρηση, τχ. 19 Καψάλη Α. (1996). Παιδαγωγική Ψυχολογία. Κυριακίδη Κουστουράκης, Γ. (1994). Η κοινωνική και πολιτική αγωγή στο δημοτικό σχολείο. Κοινωνιολογική και διδακτική προσέγγιση. Νέα Παιδεία, τχ. 71 Λεονταρή, Α. (1995). Αναπτυξιακές τάσεις και επιδράσεις του κοινωνικού περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της ακαδημαϊκής αυτοαντίληψης. Τα Εκπαιδευτικά, τχ. 39 Λεονταρή, Α., Γιαλαμάς, Β. (1998). Η αυτοαντίληψη των παιδιών προ εφηβικής ηλικίας. Σύγχρονη Εκπαίδευση, τχ. 99 100 Μπαλάσκα, Κ. (1984). Κοινωνική Θεώρηση της Παιδείας. Αθήνα Σαμοϊλης, Π. (1988 89). Η σύνδεση του σχολείου με την κοινότητα και το χώρο της εργασίας: Εμπειρίες από μια επίσκεψη εργασίας. Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού, τχ. 7 8 Σεραφεντινίδου, Μ. (1987). Κοινωνιολογία των Μ. Μ Ε. Gutenberg Σπινκ, T. (1990). Τα παιδιά ως αναγνώστες. Καστανιώτης Σταύρου, Μάκης. (1985). Η έννοια της πειθαρχίας για τη σχολική ζωή. Τα Εκπαιδευτικά. τχ. 2 Τσουκαλάς, Κ. (1985). Εξάρτηση και αναπαραγωγή. Θεμέλιο Φραγκουδάκη, Α. (1993). Εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και Φιλελεύθεροι διανοούμενοι.. Τα Εκπαιδευτικά τχ. 31 Φρενέ Σελεστέν. (1977). Το σχολείο του λαού. Οδυσσέας Χατζηθεολόγου, Α.(1996)..Σύγχρονες τάσεις για την έννοια και τον ορισμό της αυτοαντίληψης. Νέα Παιδεία, τ.χ. 78 Ψάλτη, Α., Γαβριηλίδου Μ. (1995). Συνεργασία Γονιών Σχολείου: πραγματικότητα ή ουτοπία για την Ελλάδα; Σύγχρονή Εκπαίδευση, τχ. 85 Chateau, J. (1973). Les sources de l imaginaire. Paris Rogers C. (1968). Les Developpement de la personnalite, Dunod. Paris

Schuster/ Metzig. (1982). Lernen zu Lernen, Springer. Berlin Vygotsky, L. S. (1962). Thought and Language. Cambridge Σημειώσεις 1. Σπινκ, Τ. (1990). Τα παιδιά ως αναγνώστες. Καστανιώτης 2. Φρενέ Σελεστέν. (1977). Το σχολείο του λαού. Οδυσσέας 3. Αδαλόγλου, Κ.. (1994). Η προσωπική δημιουργία του μαθητή μέσα από την έκφραση στο γλωσσικό μάθημα. Η λέσχη των Εκπαιδευτικών, τχ.8, σελ. 24 25 4. Κουστουράκης, Γ. (1994). Η κοινωνική και πολιτική αγωγή στο δημοτικό σχολείο. Κοινωνιολογική και διδακτική προσέγγιση. Νέα Παιδεία, τχ. 71 5. Σαμοϊλης, Π. (1988 89). Η σύνδεση του σχολείου με την κοινότητα και το χώρο της εργασίας: Εμπειρίες από μια επίσκεψη εργασίας. Επιθεώρηση Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού. τχ. 7 8 6. Vygotsky, L.S. (1962). Thought and Language. Cambridge. Mass. The M.I.T. Press 7. Καψάλη, Α. (1996). Παιδαγωγική Ψυχολογία. Κυριακίδη. Θεσσαλονίκη 8. Μπαλάσκα, Κ. (1984). Κοινωνική θεώρηση της παιδείας. σελ. 110 111. Αθήνα 9. Λεονταρή Α., Γιαλαμάς Β. (1998). Η αυτοαντίληψη των παιδιών προ εφηβικής ηλικίας. Σύγχρονη Εκπαίδευση, τχ. 99 100, σ. 61 68 10. Σταύρου, Μάκης. (1985). Η έννοια της πειθαρχίας για τη σχολική ζωή. Τα Εκπαιδευτικά. τ. χ.2 11. Γεωργίου, Σ. (1993). Ο ρόλος της οικογένειας στη σχολική επίδοση. Παιδαγωγική Επιθεώρηση, τχ.19