Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα*

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα*"

Transcript

1 Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας ἐν Ρωσίᾳ Η Σύναξις τῶν Οσίων Γερόντων τῆς Ιερᾶς Μονῆς τῆς Οπτινα* Οἱ 14 Στάρετς: Μωϋσῆς, Ἀντώνιος, Λεωνίδας/ Λέων, Μακάριος, Ιλαρίων, Ἀμβρόσιος, Ἀνατόλιος Αʹ, Ισαὰκ Αʹ, Ιωσήφ, Βαρσανούφιος, Ἀνατόλιος ὁ Νέος, Νεκτάριος, Νίκων καὶ Ισαὰκ 1 Μνήμη: 11η Οκτωβρίου Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ τῆς Οπτινα εὑρίσκεται στὴν περιοχὴ Καλούγκα, σὲ κάποια ἀπόστασι ἀπὸ τὴν πόλι Κοζέλσκ, διακόσια περίπου χιλιόμετρα νοτίως τῆς Μόσχας, στὴν δεξιὰ ὄχθη τοῦ ποταμοῦ Ζίντρα, στὶς παρυφὲς πυκνοῦ δάσους. Καθ ὅλον τὸν ΙΘʹ αἰ. καὶ μέχρι τοὺς διωγμούς, τοὺς ὁποίους ἐκίνησαν οἱ μπολσεβῖκοι, ὑπῆρξε κέντρο ἑνὸς μεγάλου κινήματος πνευματικῆς ἀνανεώσεως, ἡ ὁποία ἀντλοῦσε ἀπὸ τὴν Ησυχαστικὴ Παρά- 1

2 δοσι ποὺ μετέφεραν στὴν Ρωσία οἱ μαθητὲς τοῦ Οσίου Πατρὸς ἡμῶν Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15η Νοεμβρίου 1796). Γνωστὴ ἤδη ἀπὸ τὸν ΙϚʹ αἰ., ἡ Ιερὰ Μονὴ τῆς Οπτινα ἐρημώθηκε τελείως, ἐξ αἰτίας τῶν μέτρων, τὰ ὁποῖα ἐπέβαλε ἡ Αὐτοκράτειρα Αἰκατερίνη Βʹ κατὰ τῶν Μοναχῶν (1764). Πρὸς τὰ τέλη τοῦ ΙΗʹ αἰ., ὁ Μητροπολίτης Μόσχας Πλάτων, διερχόμενος ἀπὸ τὴν Οπτινα, ἐντυπωσιάσθηκε ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ τόπου καὶ ἐπεφόρτισε τὸν Ηγούμενο Ἀβραὰμ τῆς Μονῆς Πέσνοσα, νὰ ἀνακαινίση τὸ Μοναστήρι καὶ νὰ ἀποκαταστήση τὴν κοινοβιακὴ ζωὴ καὶ τὴν πνευματικὴ Παράδοσι τοῦ Οσίου Παϊσίου. *** ΤΡΙΑΝΤΑ χρόνια ἀργότερα, τὸ 1821, ὁ Επίσκοπος τῆς Καλούγκα Φιλάρετος, μελλοντικὸς Μητροπολίτης Κιέβου, ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς τοῦ ἡσυχαστικοῦ ἰδεώδους τοῦ Οσίου Παϊσίου, ἵδρυσε ὡς ἐξάρτημα τῆς Μονῆς τὴν Ιερὰ Σκήτη τοῦ Προδρόμου, γιὰ τοὺς Μοναχοὺς ἐκείνους ποὺ ἤθελαν νὰ ἀφιερωθοῦν ὁλοκληρωτικὰ στὴν προσευχή. Γιὰ νὰ τὴν ὀργανώσι τῆς Σκήτης, προσεκάλεσε δύο κατὰ σάρκα ἀδελφούς, τὸν Μωϋσῆ καὶ τὸν Ἀντώνιο (Πουτίλωφ) 2, οἱ ὁποῖοι ζοῦσαν ἤδη μία δεκαετία στὰ δάση τοῦ Ροσλάβλ (περιοχὴ τοῦ Σμολένσκ), ὑπὸ τὴν καθοδήγησι πνευματικῶν Πατέρων τοῦ κύκλου τοῦ Οσίου Παϊσίου. Εκεῖ, μέσα στὴν σιωπὴ καὶ τὴν ἀδι- άλειπτη προσευχή, ὁ ΜΩΥΣΗΣ ἔμαθε νὰ δαμάζη τὸν φλογερὸ καὶ ὀργίλο χαρακτῆρα του. Μετὰ ἀπὸ πίεσι τοῦ Επισκόπου, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος καὶ ἀπαρνήθηκε τὸν πόθο του νὰ ἀφιερωθῆ ὁλοκληρωτικὰ στὴν προσευχὴ καὶ τὴν θεωρία, προκειμένου νὰ ἀναλάβη τὶς ἀ- ναγκαῖες οἰκοδομικὲς ἐργασίες στὴν Ιερὰ Μονὴ καὶ τὴν νεοπαγῆ Σκήτη. Εὑρίσκετο στὴν Μόσχα γιὰ νὰ συγκεντρώση χορηγίες, ὅταν πληροφορήθηκε ὅτι ἐξελέγη Ηγούμενος. Παρέμεινε 2

3 στὸ ἀξίωμα αὐτὸ τριάντα ἑπτὰ χρόνια, κατὰ τὰ ὁποῖα ἀναλώθηκε δίχως φειδὼ γιὰ τὴν προκοπὴ τοῦ Ιεροῦ Κοινοβίου. «Πλούσιος ἐν πενίᾳ», ὅπως τοῦ ἄρεσε νὰ λέγη, ἐπιχειροῦσε πάντοτε μεγάλα ἔργα δίχως νὰ ἔχη τὰ ἀπαραίτητα κονδύλια, ὑπολογίζοντας μόνο στὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Γιὰ τὴν διαχείρισι τῆς Μονῆς βασιζόταν στὴν εὐαγγελικὴ ἐντολὴ νὰ μὴ μεριμνᾶ γιὰ τὴν αὔριον (Ματθ. ϛʹ 34) καὶ εἶχε ὡς ἀρχὴ νὰ μὴν ἀφήνη ποτὲ νὰ μαζεύωνται χρήματα, τὰ ὁποῖα διαμοίραζε στοὺς πτωχούς. Σὲ ἐποχὲς ἀνέχειας, ξεκινοῦσε σημαντικὲς ἐργασίες ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον γιὰ νὰ συνδράμη τὶς ἀνάγκες τοῦ λαοῦ, ἔστω καὶ ἂν αὐτὸ ἐσήμαινε ὅτι τὸ Μοναστήρι θὰ ἔμενε δίχως ψωμί. Δὲν ἐφρόντιζε καθόλου γιὰ τὴν περιουσία, τὴν ὁποία κάποιοι ὑποψήφιοι γιὰ τὴν μοναστικὴ ζωὴ πρόσφεραν στὸ Μοναστήρι. Προτιμοῦσε νὰ δέχεται στὴν Ἀδελφότητα ὑποψηφίους πτωχοὺς ἢ ἀνήμπορους, ἀπὸ τοὺς ὁποίους δὲν ὑπῆρχε καμμία ἐλπίδα νὰ συναποκομίση κανεὶς οἰκονομικὸ ὄφελος. Παρὰ τὶς ἔξοχες ἀρετές του καὶ τὶς ἱκανότητές του γιὰ πνευματικὴ καθοδήγησι, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Μωϋσῆς περιωρίζετο στὴν διατήρησι τῆς εὐταξίας τῆς Ἀδελφότητας καὶ ἄφηνε στοὺς Στάρετς ὅ,τι ἀφοροῦσε τὴν πνευματικὴ ζωὴ τῶν Μοναχῶν. Χάρις σὲ αὐτόν, ἦλθαν καὶ ἐγκατεβίωσαν στὴν Σκήτη οἱ Οσιοι Γέροντες Λεωνίδας καὶ Μακάριος, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν στὴν ὑπηρεσία τῶν Ἀδελφῶν καὶ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, τὸ χάρισμα τῆς διακρίσεως καὶ τῆς προοράσεως. Ετσι λοιπόν, καθιέρωσαν τὸν θεσμὸ τῶν Γερόντων (στάρτσεστβο), ὁ ὁποῖος θὰ ἔφερνε μεγάλη δόξα στὸ εὐλογημένο Μοναστήρι τῆς Οπτινα καὶ τοῦ ὁποίου θεσμοῦ εἰσηγητὴς εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρηθῆ ὁ Στάρετς Μωϋσῆς. Εν τούτοις, αὐτὴ ἡ προφητικὴ ἄσκησις τῆς πνευματικῆς καθοδηγήσεως, ἡ ὁποία σύντομα θὰ σαγήνευε τὰ πλήθη, προεκάλεσε ἀρχικῶς βίαιες ἀντιδράσεις ἀπὸ πλευρᾶς καχύποπτων Ιεραρχῶν καὶ ζηλόφθονων Μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι κατήγγειλαν τὸν Ηγούμενο Μωϋσῆ στὶς ἐκκλησιαστικὲς Ἀρχὲς ὡς ἐπικίνδυνο νεωτεριστή. Ο Γέρων Μωϋσῆς ὑπέμενε ὅλες αὐτὲς τὶς ἀντιξοότητες μὲ ταπείνωσι ποὺ ὅλο καὶ μεγάλωνε, ἀναλαμβάνοντας μόνος τὶς εὐθῦνες, ὥστε νὰ ἀφήση ἀπερίσπαστους τοὺς Στάρετς. 3

4 Πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του ἔλεγε μὲ ταπείνωσι: «Γνωρίζω τώρα, ὅτι εἶμαι ὁ ἔσχατος πάντων». Εφθασε στὴν ἡλικία τῶν ὀγδόντα χρόνων. Επασχε ἀπὸ ὑδρωπικία, ἡ ὁποία τὸν ἐκρατοῦσε καθηλωμένο στὴν κλίνη του, δὲν ἔπαυσε ὅμως νὰ διοικῆ τὸ Κοινόβιο καὶ νὰ μεριμνᾶ ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν παραμικρὴ λεπτομέρεια. Εκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ τὴν 16η Ιουνίου 1862, ἀφοῦ προηγουμένως ἐνεδύθη στὴν κλίνη του τὸ Μέγα Σχῆμα, τὸ ὁποῖο ποθοῦσε ἐκ νεότητος αὐτοῦ καὶ τὸ ὁποῖο δὲν εἶχε λάβει μέχρι τότε, προκειμένου νὰ θέση τὸν ἑαυτό του στὴν διακονία τῶν Ἀδελφῶν. *** ΜΕΤΑ τὸν διορισμὸ τοῦ Γέροντος Μωϋσέως ὡς Ηγουμένου, ὁ ἀδελφός του ΑΝΤΩΝΙΟΣ τοποθετήθηκε ἐπὶ κεφαλῆς τῆς Ιερᾶς Σκήτης (1825) 3. Εκ νεότητος αὐτοῦ ποθοῦσε νὰ ἀκολουθήση τὸν μοναχικὸ βίο. Μετέβη στὸ δάσος τοῦ Ροσλάβλ, ὅπου ἀσκήτευε ὁ κατὰ σάρκα ἀδελφός του Γέρων Μωϋσῆς, ἀφοῦ προηγουμένως ὑπέστη πολλὰ βάσανα καὶ ταλαιπωρίες ἀπὸ τοὺς στρατι- ῶτες τοῦ Ναπολέοντος, κατὰ τὴν ἅλωσι τῆς Μόσχας (1812). Διδάχθηκε μέσα στὴν ἡσυχία τὴν πλήρη ἐκκοπὴ τοῦ ἰδίου θελήματος καὶ τὴν ταπείνωσι, ἡ ὁποία ἐπιτρέπει στὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ νὰ ἐνεργῆ στὴν καρδιὰ τοῦ Μοναχοῦ. Σὲ ὅλη του τὴν ζωή, θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του ὑποτακτικὸ τοῦ ἀδελφοῦ του Γέροντος Μωϋσέως, ὁ ὁποῖος συχνὰ τοῦ ἐφέρετο αὐστηρὰ γιὰ νὰ τὸν δοκιμάση. Ο Ἀντώνιος παρέμενε ἐνώπιόν τοῦ Γέροντος πάντοτε σιωπηλὸς ἀπὸ σεβασμό, στὸν ὁποῖο καὶ ἐξαγορευόταν καὶ τὸν παραμικρὸ λογισμό του. Εἶχε μεγάλο ζῆλο γιὰ τὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες καὶ ὅταν ἐπέστρεφε στὸ κελλί του, ἀφιέρωνε ὅλο τὸν ἐλεύθερο χρόνο του στὴν μελέτη καὶ τὴν προσευχή. Ἀφοῦ ἐκαθάρισε τὸ ἔδαφος τῆς νεοπαγοῦς Σκήτης μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια καὶ ἔκτισε τὰ πρῶτα κελλιά, ἐπὶ δεκατέσσερα χρόνια 4

5 ἐπαγρυπνοῦσε γιὰ τὴν ὀργάνωσι τῆς Σκήτης, ἀναλαμβάνοντας ὁ ἴδιος τὶς ἐργασίες, τὶς ὁποῖες οἱ Ἀδελφοὶ δὲν εἶχαν τὴν δυνατότητα νὰ φέρουν εἰς πέρας. Η Ἀδελφότης ἦταν ὠργανωμένη σὰν πραγματικὸς προθάλαμος τῶν Οὐρανῶν. Εθαύμαζε κανεὶς τὴν αὐστηρότητα, τὴν ταπείνωσι καὶ τὴν ἁπλότητα τῶν Μοναχῶν, καθὼς καὶ τὴν εὐλάβεια καὶ τὴν βαθειά τους κατάνυξι στὶς πολύωρες Ἀκολουθίες. Υπὸ τὴν καθοδήγησί τοῦ Στάρετς Ἀντωνίου, ἡ Ιερὰ Σκήτη κατέστη πόλος ἕλξεως πνευματοφόρων ἀνδρῶν. Αν καὶ ἦταν συχνὰ ἄρρωστος καὶ ἐπὶ τριάντα χρόνια ὑπέφερε ἀπὸ πυώδη ἕλκη στὰ πόδια καὶ πονοῦσε σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε ἐνόμιζε ὅτι τοῦ ἔκοβαν αὐτὰ μὲ πριόνι, ὁ Ἀντώνιος εἶχε πάντοτε ἱλαρὸ πρόσωπο καὶ ἀντιμετώπιζε τὶς δοκιμασίες ὡς θεόσταλτη θεραπεία γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Εκανε ὑπομονὴ καὶ ἐκμεταλλευόταν τὶς περιόδους, κατὰ τὶς ὁποῖες δὲν τοῦ ἦταν δυνατὸν νὰ ἐξέλθη ἀπὸ τὸ κελλί του, ὥστε νὰ ἀφιερώνεται στὴν μελέτη καὶ τὴν προσευχή μόλις δὲ ἀνακτοῦσε τὶς δυνάμεις του, ἀνελάμβανε ἐκ νέου τὶς ἐργασίες του. Τοῦ ἐπεφυλάσσετο ὅμως μία ἀκόμη μεγαλύτερη δοκιμασία. Τὸ 1839, ὁ Επίσκοπος Νικόλαος τῆς Καλούγκα, τὸν ὁποῖο ἐνοχλοῦσε ἡ ἀκτινοβολία τῶν Στάρετς, τὸν διώρισε Ηγούμενο τῆς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου τοῦ Μαλογιαροσλάβετς, ὅπου ὑπῆρχε ἡ συνήθεια οἱ Ηγούμενοι νὰ προέρχωνται ἀπὸ τὴν Οπτινα. Τὸ ἀξίωμα αὐτὸ ἀπέβη γιὰ τὸν Ἀντώνιο ἀληθινὸ μαρτύριο, διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὴν διοίκησι τῆς Μονῆς, ἡ ὁποία εὑρίσκετο πλησίον τῆς πόλεως, ἔπρεπε νὰ καθοδηγῆ μιία Ἀδελφότητα δώδεκα Μοναχῶν, ἡ ὁποία ἐστερεῖτο ἑνότητος καὶ ζήλου. Εζήτησε ἐπανειλημμένως ἀπὸ τὸν Επίσκοπο νὰ τὸν ἀπαλλάξη τοῦ ἀξιώματος, ἀλλὰ πάντοτε συναντοῦσε τὴν ἀνένδοτη ἄρνησί του. Ο Ἀντώνιος μετέβαινε κατὰ καιροὺς στὴν Μόσχα γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῆς Μονῆς. Εκεῖ, προσείλκυσε τὴν προσοχὴ τοῦ Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλάρετου, ὁ ὁποῖος κατανοώντας τὴν πνευματική του δοκιμασία, μεσολάβησε ὑπὲρ αὐτοῦ στὸν Επίσκοπο τῆς Καλούγκα. Τέλος, μετὰ τὸν διορισμὸ ἑνὸς νέου Επισκόπου, ἡ παραίτησίς του ἔγινε δεκτὴ καὶ ἀφοῦ ἔγινε ἡ ἐνθρόνισις τοῦ διαδόχου του, ὁ Ἀντώνιος ἀξιώθηκε νὰ ἐπιστρέψη στὴν Οπτινα καὶ νὰ ἀναλάβη ἐκ νέου τὴν θέσι τοῦ ὑποτακτικοῦ στὸν ἀδελφό του Γέροντα Μωϋσῆ (1853). 5

6 Διῆλθε τὸ ὑπόλοιπο τοῦ βίου του σὲ ἕνα μικρὸ κελλὶ τῆς Σκήτης, ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἔβλεπε μόνο τὸν οὐρανό, περιτριγυρισμένος ἀπὸ στοῖβες βιβλίων, χωρὶς νὰ ἀσχολῆται μὲ διοικητικὲς ὑποθέσεις. Διατηροῦσε τὸν ἴδιο ζῆλο γιὰ τὴν προσευχὴ ὅπως καὶ στὴν νεότητά του καὶ τοῦ ἄρεσε νὰ λέγη: «Αρχισε νὰ προσεύχεσαι πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεὸν ἡμῶν καὶ πολὺ γρήγορα τὴν καρδίαν σου θὰ τὴν θερμάνη ἡ γλυκύτης τοῦ Ονόματός Του, διότι ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ ἐστι, καταφλέγον λογισμοὺς ἀκαθάρτους καὶ θερμαῖνον τὴν καρδίαν, ὥστε νὰ ἐκπληρώση αὐτὴ τὰς ἐντολάς Αὐτοῦ». Οταν τελοῦσε τὴν θεία Λειτουργία, ἦταν πλήρης θείας Χάριτος, ἰδιαιτέρως μάλιστα κατὰ τὴν στιγμὴ τῆς Μεγάλης Εἰσόδου. Εχοντας ὑποστηρίξει τὴν ἐγκατάστασι τῶν Στάρετς καὶ τὴν ἀ- νάπτυξι τῆς θεοφιλοῦς διακονίας τους (στάρτσεστβο), ἀπεῖχε ὁ ἴδιος ἀπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι, ἀλλὰ ἐδέχετο πάντα μὲ θέρμη καὶ προσήνεια ὅσους τὴν ἐπιζητοῦσαν. Οταν οἱ ἐπισκέπτες τοῦ ἔθεταν ἐρωτήματα φιλοσοφικὰ ἢ θεολογικά, τοὺς παρέπεμπε στὸν Γέροντα Μωϋσῆ ἢ στὸν Στάρετς Μακάριο, ἢ τοὺς ἀπαντοῦσε πολὺ ἁπλᾶ: «Καθάρισε τὴν καρδιά σου καὶ ὅλα θὰ τὰ μάθης». Η κοίμησις τοῦ κατὰ σάρκα ἀδελφοῦ καὶ πνευματικοῦ του Πατρὸς Μωϋσέως τὸ 1862 τὸν ἔθλιψε βαθύτατα. Ἀπὸ τότε ἔζησε ἔγκλειστος περίπου ἕναν χρόνο, ἐρχόμενος ἔτσι, μυστικῶς, σὲ πνευματικὴ κοινωνία μὲ τὸν μεταστάντα. Καθὼς οἱ ἀσθένειές του χειροτέρευαν καὶ δὲν ἦταν σὲ θέσι νὰ μεταβῆ στὴν Εκκλησία, ἐνεδύθη στὸ κελλί του τὸ Μέγα Σχῆμα καὶ ἀφιερώθηκε ὁλοκληρωτικὰ στὴν προσευχή. Στὸν τοῖχο εἶχε ἀναρτημένο τὸ ρητό: «Χρόνου φείδου!», γραμμένο μὲ μεγάλα γράμματα. Θεωρώντας ὅτι δὲν ἦταν παρὰ ἕνας ἀρχάριος, προσέθετε ἄθλον ἐπὶ ἄθλου στὴν προετοιμασία του γιὰ τὴν συνάντησί του μὲ τὸν Θεό. Εφρόντισε γιὰ ὅλες τὶς λεπτομέρειες τῆς ταφῆς του, ἐκάλεσε στὸ προσκέφαλό του τὸν Ηγούμενο Ισαάκ, προκειμένου νὰ λάβη τὴν εὐλογία του γιὰ τὸ τελευταῖο ταξίδι καὶ παρέδωσε τὴν ψυχή του στὸν Κύριο τὴν 7η Αὐγούστου Ενταφιάσθηκε δίπλα στὸν αὐταδελφό του Ἀββᾶ Μωϋσῆ. *** 6

7 ΧΑΡΙΣ στὸ ἔργο τῶν Οσίων Γερόντων Μωϋσέως καὶ Ἀντωνίου, ἐδημιουργήθησαν εὐνοϊκὲς συνθῆκες, ὥστε ἐν συνεχείᾳ ὁ Στάρετς ΛΕΩΝΙΔΑΣ (Ναγκόλκιν) νὰ καθιερώση τὸν θεοδώρητο θεσμὸ τῶν Γερόντων (στάρτσεστβο) στὴν Οπτινα 4. Γόνος ταπεινῆς οἰκογενείας τοῦ Καράτσεφ στὴν Διοίκησι τοῦ Ορλώφ, ἐργάσθηκε στὰ νεανικά του χρόνια ὡς ἐμπορικὸς ἀντιπρόσωπος καὶ ἀπέκτησε ἔτσι μεγάλη πεῖρα τῶν ἀνθρώπων. Σὲ ἡλικία εἴκοσι ἐννέα ἐτῶν, εἰσῆλθε στὴν Οπτινα ὡς δόκιμος, ἔμεινε μόνο δύο χρόνια καὶ κατόπιν ἔλαβε τὸ Σχῆμα στὴν Ιερὰ Μονὴ τῆς Λευκῆς Χαράδρας. Ολίγο ἀργότερα, χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος καὶ συνάντησε τὸν Στάρετς Θεόδωρο 5, ὁ ὁποῖος, μετὰ ἀπὸ πολύχρονη παραμονὴ στὴν Ιερὰ Μονὴ τοῦ Οσίου Παϊσίου στὴν Μολδαβία, εἶχε ἐπιστρέψει στὴν Ρωσία γιὰ νὰ διαδώση τὴν Ησυχαστικὴ Παράδοσι. Οταν ὁ Γέρων Λεωνίδας ἔγινε Ηγούμενος (1804), προσεκάλεσε πλησίον του τὸν Στάρετς Θεόδωρο. Μετὰ ἀπὸ τέσσερα χρόνια παραιτήθηκε τοῦ ἀξιώματος τοῦ Ηγουμένου καὶ ἔλαβε τὸ Μέγα Σχῆμα, μετονομασθεὶς Λέων (ἢ Λέβ), προκειμένου νὰ ἀφιερωθῆ στὴν προσευχὴ μέσα στὸ δάσος, μαζὶ μὲ τὸν Γέροντά του καὶ ἕναν ἀκόμη Ερημίτη, τὸν Γέροντα Κλεόπα, προερχόμενον καὶ ἐκεῖνον ἀπὸ τὴν Ιερὰ Μονὴ τοῦ Οσίου Παϊσίου στὸ Νεάμτς. Η φήμη τοῦ Στάρετς Θεοδώρου ὡς πνευματικοῦ Πατρός, σύντομα προσείλκυε πολλοὺς πιστοὺς, οἱ ὁποῖοι διψοῦσαν γιὰ διδαχὴ καὶ ἔτσι οἱ τρεῖς Ερημῖτες ἀπεφάσισαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν περιοχή, πρὸς ἀναζήτησιν τῆς πλήρους ἡσυχίας. Οἱ Γέροντες Λεωνίδας καὶ Κλεόπας ἐγκατεστάθησαν σὲ μία Σκήτη τῆς ἀπομακρυσμένης Ιερᾶς Μονῆς Βαλαάμ, στὴν λίμνη Λαντόγκα, ὅπου ἦλθε νὰ τοὺς συναντήση καὶ ὁ Γέρων Θεόδωρος μετὰ ἀπὸ τριετῆ ἐγκλεισμὸ στὴν Μονὴ Παλεόστρωβ, λόγῳ συκοφαντικῶν κατηγοριῶν ἐναντίον του. Καὶ στὴν Σκήτη ὅμως αὐτή, τὸ φῶς τῆς ἁγίας βιοτῆς τους δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ ἀποκρυβῆ καὶ πάμπολλοι ἦσαν οἱ Μοναχοί, οἱ ὁποῖοι προσήρχοντο, ζητώντας συμβουλές. Η φήμη αὐτὴ προκάλε- 7

8 σε τὴν ἀντίδρασι τοῦ Ηγουμένου τῆς Μονῆς Βαλαάμ, ὁ ὁποῖος διαμαρτυρήθηκε κατὰ τῶν δῆθεν νεωτεριστῶν στὸν Μητροπολίτη τῆς Ἁγίας Πετρουπόλεως. Οἱ τρεῖς Οσιοι Ερημῖτες, ἂν καὶ ἀθωώθησαν, προετίμησαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν Μονὴ Βαλαὰμ καὶ νὰ ἐγκαταβιώσουν στὴν Ιερὰ Μονὴ τοῦ Οσίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Σβίρ. Εκεῖ, πέντε χρόνια ἀργότερα (1822), ἀναπαύθηκε ὁ Στάρετς Θεόδωρος. Η ἀπώλεια τοῦ Γέροντός του, ἦταν σκληρὴ δοκιμασία γιὰ τὸν Λεωνίδα, ὁ ὁποῖος κατέφυγε στὸν Θεὸ καὶ ἔλαβε ἀπὸ τὸν Κύριο τὸ δῶρο τῆς ἀδιαλείπτου προσευχῆς καὶ τῆς διακρίσεως τῶν λογισμῶν. Ο Λεωνίδας θέλησε νὰ ἀποσυρθῆ στὴν Ιερὰ Σκήτη τῆς Οπτινα, ἀλλὰ οἱ Ἀδελφοὶ δὲν τὸν ἄφησαν νὰ τοὺς ἐγκαταλείψη. Μόλις τὸ 1829, κατώρθωσε νὰ φύγη ἀπὸ τὴν Μονὴ τοῦ Σβὶρ γιὰ νὰ ἐγκατασταθῆ στὴν Οπτινα μαζὶ μὲ ἕξι ὑποτακτικούς του. Οταν ἔφθασε ἐκεῖ, ἡ τελειότης τοῦ ἀσκητικοῦ βίου του, ἡ σοφία, τὸ χάρισμά του νὰ διεισδύη στὰ μύχια τῆς ψυχῆς, καθὼς καὶ ἡ καλωσύνη καὶ ἡ εὐσπλαγχνία του ἔναντι τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ δυστυχισμένων, προσείλκυσαν στὸ πρόσωπό του τὴν ἀγάπη καὶ τὸν σεβασμὸ ὅλων. Ηταν γιγαντόσωμος καὶ ἰδιαίτερα ρωμαλέος ἡ προχωρημένη ἡλικία του καὶ ἡ ἀρρώστια, ἡ ὁποία τοῦ προκαλοῦσε παχυσαρκία, δὲν τὸν ἐμπόδιζαν νὰ ἐφαρμόζη πάντοτε μία αὐστηρὴ ἐγκράτεια. Εἶχε μακρυὰ γκριζοκίτρινα μαλλιὰ ποὺ θύμιζαν λιονταρίσια χαίτη καὶ βλέμμα ἄγρυπνο καὶ διαπεραστικό. Χρησιμοποιοῦσε γλῶσσα ζωντανὴ καὶ οἰκεία, τὴν ὁποία ἐχρωμάτιζε πάντοτε μὲ χαριτολογήματα. Η παρουσία του ἀνέδιδε ἀτρόμητη δύναμι καὶ μεγαλειώδη γαλήνη καὶ μετέδιδε σὲ ὅσους τὸν ἐπλησίαζαν μίαν αἴσθησι εἰρήνης καὶ ἐμπιστοσύνης. Ενώπιόν του οἱ καρδιὲς ἄνοιγαν πρὸς τὸν Θεό, θλίψεις καὶ κακοὶ λογισμοὶ διελύοντο. Ο κόσμος συνέρρεε στὸ μικρὸ κελλί του, τὸ ὁποῖο εἶχε γίνει τὸ πνευματικὸ κέντρο τῆς Μονῆς, καθένας δὲ εἶχε τὴν δυνατότητα νὰ τοῦ ὑποβάλη τὰ ἐρωτήματα ποὺ ἤθελε, ἐν ὅσῳ ὁ Γέρων, ντυμένος στὰ λευκά, καθόταν στὴν κλίνη του καὶ ἀσχολεῖτο μὲ τὸ συνηθισμένο ἐργόχειρό του: ἔπλεκε ζῶνες. Στοὺς μὲν ἀποκάλυπτε τοὺς κρυφοὺς λογισμούς τους, γιὰ νὰ τοὺς βοηθήση νὰ ἀλλάξουν ζωή, τοὺς δὲ ἐθεράπευε, διαβάζοντάς τους μία εὐχὴ ἢ χρίοντας αὐτοὺς μὲ ἁγιασμένο ἔλαιο. Εδίδασκε, ἐνεθάρρυνε, ἐγίνετο τοῖς πᾶσι τὰ πάντα, χωρὶς ποτὲ 8

9 ὡστόσο νὰ περισπᾶται ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴ περισυλλογὴ καὶ τὴν προσευχή. Εν τούτοις, ὡρισμένοι Μοναχοὶ ἐσκανδαλίζοντο, βλέποντας ἕναν Ησυχαστὴ νὰ συνομιλῆ τόσο ἐλεύθερα καὶ συχνὰ γιὰ τόσες πολλὲς ὧρες μὲ ἀνθρώπους κάθε εἴδους. Αλλοι τὸν ἐμέμφοντο, ὅτι δῆθεν καινοτομοῦσε στὸν τρόπο ἀσκήσεως τῆς ἱερᾶς Εξομολογήσεως. Ο Στάρετς Λεωνίδας τοὺς ἀπαντοῦσε, ὅτι ἡ πρακτικὴ τῆς ἐξαγορεύσεως τῶν λογισμῶν καὶ ἡ πνευματικὴ συνομιλία μὲ ἕναν Γέροντα, ποὺ ἀνάγεται στὶς ἀπαρχὲς τοῦ Μοναχισμοῦ, δὲν ἀποβλέπει στὴν ὑποκατάστασι τοῦ Μυστηρίου τῆς Εξομολογήσεως, ἀλλὰ στὴν συμπλήρωσί του. Δὲν ἀρκεῖ, δηλαδή, νὰ ἀκούη ὁ Ιερεὺς τὴν συχνὰ μηχανικὴ Εξομολόγησι τῶν ἁμαρτιῶν καὶ νὰ διαβάζη μία συγχωρητικὴ εὐχή, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἐπανορθώνη ἐπίσης τὴν συνείδησι, νὰ δίνη στὸν ἐξομολογούμενο τὴν ἐλευθερία του, νὰ ἀποκαθιστᾶ στὸ πρόσωπο τὴν ἱκανότητα νὰ προχωρῆ ἐλεύθερα πρὸς τὸν Θεό. Αὐτὸ εἶναι τὸ ἔργο, τὸ ὁποῖο ἐπιτελεῖ ὁ Στάρετς μὲ τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ. Οἱ δραστηριότητες τοῦ Γέροντος ἐξακολουθοῦσαν ὡστόσο νὰ προκαλοῦν ὑποψίες καὶ ζηλοφθονία. Κατὰ τὸ ἔτος 1836, ἡ μυστικὴ ἀ- στυνομία ἔδωσε στὸν Επίσκοπο τῆς Καλούγκα μία ἀναφορὰκαταγγελία, ὅτι δῆθεν ὁ Ηγούμενος Μωϋσῆς καὶ ὁ Στάρετς Λεωνίδας ἀπεργάζονταν τὴν καταστροφὴ τῆς Μονῆς πρὸς ὄφελος τῆς Σκήτης. Ο Επίσκοπος, ὁ ὁποῖος εἶχε ἤδη ἐκδηλώσει τὴν ἀντίθεσί του, ἐκάλεσε τὸν Στάρετς Μωϋσῆ καὶ τὸν ἐπέπληξε δριμύτατα, διέταξε δὲ νὰ ἐγκατασταθῆ ὁ Λεωνίδας στὴν Μονὴ καὶ τοῦ ἀπαγόρευσε νὰ φέρη τὸ Μέγα Σχῆμα καὶ νὰ δέχεται ἐπισκέπτες. Ο Στάρετς Λεωνίδας ὑπάκουσε στὶς δύο πρῶτες ἐντολές, ἀλλὰ τοῦ ἦταν ἀδύνατο νὰ διώξη τὸ πλῆθος τῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνοντο στὴν πόρτα τοῦ νέου του κελλιοῦ. Οταν ὁ Ηγούμενος φοβισμένος τὸν προειδοποίησε, ὅτι ἡ ἀνυπακοὴ στὸν Επίσκοπο θὰ ἐσήμαινε ἐκτοπισμὸ στὴν Σιβηρία, ὁ Στάρετς τοῦ ἀπάντησε: «Καὶ λοιπόν! Καὶ στὴν Σιβηρία νὰ μὲ στείλη καὶ ζωντανὸ νὰ μὲ κάψη, θὰ παραμείνω ὁ ἴδιος Λεωνίδας. Δὲν προσκαλῶ κανέναν νὰ ἔλθη νὰ μὲ ἰδῆ, ἀλλὰ δὲν μοῦ εἶναι δυνατὸν νὰ διώξω ὅσους ἔρχονται». Ο Ηγούμενος Μωϋσῆς ἀποσύρθηκε τότε σιωπηλά. Οἱ διώξεις κατὰ τοῦ Στάρετς Λεωνίδα ἐπεκτάθηκαν καὶ στοὺς μαθητές του. Καθὼς εἶχε τὴν συνήθεια νὰ στέλνη τὶς πνευματικές 9

10 του θυγατέρες, οἱ ὁποῖες ποθοῦσαν νὰ ἀφιερωθοῦν στὸν Θεό, σὲ μία ἐνάρετη Μοναχὴ τῆς Μονῆς Μπέλεφ, ποὺ λεγόταν Ἀνθία, ὁ Εξομολόγος τοῦ Κοινοβίου δυσαρεστήθηκε ἀπὸ τὴν φήμη ποὺ ἀπέκτησε ἡ Ἀνθία, ἡ ὁποία δὲν τελοῦσε ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι αὐτοῦ τοῦ ἰδίου. Ο Εξομολόγος κατηγόρησε τὸν Στάρετς, ὅτι δῆθεν διέδιδε μία νέα αἵρεσι, ἀφοῦ ἐπέτρεπε σὲ μία Μοναχὴ νὰ ἀκούη Εξομολογήσεις καὶ νὰ δίνη ἄφεσι στὸ ὄνομά του. Εφθασαν μάλιστα στὸ σημεῖο νὰ τὸν κατηγορήσουν ὡς δῆθεν μασόνο, ἐπειδὴ εἶχε συστήσει στὶς Μοναχὲς νὰ διαβάζουν τὸν Ἀββᾶ Δωρόθεο Γάζης! Η ὑπόθεσις ἔφθασε ὣς τὸν Επίσκοπο Δαμασκηνὸ τῆς Τούλα, στὸν ὁποῖο ὑπαγόταν τὸ Κοινόβιο καὶ ὁ ὁποῖος διέταξε νὰ ἐκδιωχθῆ ἡ Μοναχὴ Ἀνθία. Οσο γιὰ τὸν Στάρετς, τὸν μετέφεραν σὲ ἕνα ἀπομονωμένο κελλὶ καὶ τοῦ ἀπαγόρευσαν ἐκ νέου νὰ δέχεται ἐπισκέπτες. Η ἀπαγόρευσις αὐτὴ ἀπεδείχθη ἐκ τῶν πραγμάτων ἀναποτελεσματικὴ καὶ δὲν στάθηκε ἱκανὴ νὰ ἐμποδίση τὰ πλήθη κόσμου, τὰ ὁποῖα συνέρρεαν γιὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ ἀσπασθοῦν τὴν ἄκρη τοῦ ράσου του. Εἶναι βέβαιο, ὅτι δὲν θὰ ἀπέφευγε τελικὰ τὴν ἐξορία στὸ Σολόβσκυ τοῦ Απω Βορρᾶ, χωρὶς τὴν θεόσταλτη παρέμβασι τῶν Μητροπολιτῶν Φιλαρέτου Κιέβου καὶ Φιλαρέτου Μόσχας, τοὺς ὁ- ποίους εἰδοποίησε ὁ Στάρετς Μακάριος μὲ ἐπιστολή του, ὡς καὶ τὴν συνηγορία τοῦ Ἁγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ. Η Μοναχὴ Ἀνθία ἔγινε καὶ πάλι δεκτὴ στὴν Ιερὰ Μονὴ Μπέλεφ, μάλιστα δὲ ἐν συνέχειᾳ ἐξελέγη καὶ Ηγουμένη. Ο Επίσκοπος τῆς Τούλα μετέβη αὐτοπροσώπως στὴν Οπτινα μαζὶ μὲ τὸν Επίσκοπο τῆς Καλούγκα, προκειμένου νὰ ἀποκαταστήσουν τὸν Στάρετς Λεωνίδα στὸ λειτούργημά του. Ο Αγιος Γέρων Λεωνίδας ἦταν πλέον ἑβδομήντα δύο ἐτῶν καὶ ὀλίγο ἀργότερα, τὴν 11η Οκτωβρίου 1841, παρέδωσε τὴν ὁσιακή του ψυχὴ στὸν Κύριο. *** ΣΤΟ ΧΑΡΙΣΜΑΤΙΚΟ του λειτούργημα τὸν διαδέχθηκε ὁ Στάρετς ΜΑΚΑΡΙΟΣ ( Ιβάνωφ) 6, ὁ ὁποῖος κατὰ τὰ τελευταῖα 10

11 ἑπτὰ χρόνια ὑπῆρξε στενὸς συνεργάτης καὶ φίλος του, τὸ «ἕτερον ἢμισύ του», κατὰ κάποιο τρόπο. Οἱ δύο ἅγιοι Γέροντες ἦταν ὡστόσο πολὺ διαφορετικοί. Ενῶ ὁ Στάρετς Λεωνίδας ἦταν ἄνθρωπος τοῦ λαοῦ, μὲ μικρὴ μόρφωσι, εὔθυμος, πρακτικὸς καὶ προσγειωμένος, ὁ Στάρετς Μακάριος ἦταν γόνος οἰκογενείας εὐλαβῶν ἀρχόντων τῆς περιοχῆς τῆς Καλούγκα. Ηταν πρᾶος καὶ συνεσταλμένος, μικροκαμωμένος καὶ ἀσθενικός, μὲ ἐλαττωματικὴ ὅρασι καὶ ὁμιλία. Τὸ πρόσωπό του, ὄχι ἰδιαίτερα ὄ- μορφο, ἔδειχνε σκυθρωπὸ ἐξ αἰτίας τῆς μόνιμης αὐτο-συγκεντρώσεως καὶ περισυλλογῆς, ἀκτινοβολοῦσε ὅμως καλωσύνη, σὰν νὰ τὸ ἐφώτιζε ἐσωτερικὰ ἕνα ἁπαλὸ φῶς. Ἀγαποῦσε τὴν μουσικὴ καὶ τὴν φύσι, εἶχε δὲ μεγάλη ἐκκλησιαστικὴ παιδεία. Σὲ ἡλικία εἴκοσι δύο ἐτῶν ἀπαρνήθηκε τὴν περιουσία του καὶ ἕνα πολλὰ ὑποσχόμενο συνοικέσιο, προκειμένου νὰ γίνη δόκιμος Μοναχὸς στὴν Ιερὰ Μονὴ τῆς Πλοστσάνσκ, ἡ ὁποία ἦταν ἀπομονωμένη μέσα σὲ πυκνὸ δάσος καὶ ὅπου πενήντα Μοναχοὶ ἀκολουθοῦσαν τρόπο ζωῆς αὐστηρὸ μέν, ἀλλὰ ἐπικεντρωμένο μᾶλλον στὴν ἐξωτερικὴ πειθαρχία. Μετὰ τὴν πάροδο πέντε ἐτῶν, ἔλαβε τὸ Σχῆμα καὶ σύντομα χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος (1815). Εκείνη τὴν ἐποχὴ ἦλθε στὴν Ιερὰ Μονὴ γιὰ νὰ περάση ἐκεῖ τὰ τέλη τοῦ βίου του, ὁ Στάρετς Ἀθανάσιος (Ζαχάρωφ). Εἶχε ζήσει στὸ Νεὰμτς ὑπὸ τὴν καθοδήγησι τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ἐκεῖ εἶχε λάβει μέρος στὸ ἔργο τῆς μεταφράσεως πατερικῶν κειμένων καὶ εἶχε φέρει μαζί του στὴν Ρωσία πολλὰ χειρόγραφα κείμενα περὶ προσευχῆς καὶ θεωρίας. Ο Μακάριος μυήθηκε ἀπὸ τὸν Γέροντά του στὰ συγγράμματα αὐτά, καθὼς καὶ στὴν πρακτικὴ τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Οταν ἀναπαύθηκε ὁ Γέρων Ἀθανάσιος (1825), ὁ Μακάριος διωρίσθηκε Εξομολόγος στὸ Κοινόβιο τοῦ Σέφσκ. Προσευχόταν καὶ παρακαλοῦσε τὸν Θεὸ νὰ τοῦ στείλη ἕναν ἄνθρωπο ἱκανὸ νὰ δώση λύσεις στὴν πληθώρα τῶν ἐρωτημάτων, τὰ ὁποῖα προέκυπταν ἀ- πὸ τὸ ἐξομολογητικὸ λειτούργημα. Μετὰ ἀπὸ ὀλίγο καιρὸ συνάντησε τὸν Γέροντα Λεωνίδα, ὁ ὁποῖος παρέμεινε ἕξι μῆνες στὸ Πλοστσάνσκ, πρὸ τοῦ νὰ ἐγκατασταθῆ μονίμως στὴν Οπτινα. Ο Γέρων Λεωνίδας διέκρινε ἀμέσως τὶς ἀρετὲς τοῦ Μακαρίου καί, παρὰ τὴν διαφορὰ ἡλικίας, τοῦ συμπεριφερόταν ὡς ἴσος πρὸς ἴσον τελικὰ ὅμως, ἐνέδωσε στὶς παρακλήσεις 11

12 τοῦ ταπεινοῦ Μακαρίου καὶ δέχθηκε νὰ τοῦ συμπεριφέρεται ὡσὰν σὲ ὑποτακτικό. Μετὰ τὴν ἀναχώρησι τοῦ πατρὸς Λεωνίδου, οἱ δύο ἄνδρες διατήρησαν τακτικὴ ἀλληλογραφία, ἀλλὰ μόλις τὸ 1834 κατώρθωσε ὁ Μακάριος νὰ ἀποδεσμευθῆ ἀπὸ τὶς ὑποχρεώσεις του καὶ νὰ μεταβῆ στὴν Οπτινα γιὰ νὰ τὸν συναντήση. Τὸ 1836, διωρίσθηκε Εξομολόγος τῆς Ιερᾶς Μονῆς Οπτινα καὶ μετὰ ἀπὸ τρία χρόνια Δικαῖος τῆς Σκήτης. Δὲν ἔπαυσε ὅμως ποτὲ νὰ θεωρῆ τὸν ἑαυτό του ὑποτακτικὸ τοῦ Στάρετς Λεωνίδου καὶ ποτὲ δὲν ἐπιχειροῦσε ὅ,τιδήποτε χωρὶς τὴν εὐλογία του. Δὲν ἔφευγε ἀπὸ πλησίον του καὶ ἐπὶ μία ἑπταετία καθωδηγοῦσαν ἀπὸ κοινοῦ τὴν πνευματικὴ ζωὴ τῶν Μοναχῶν καὶ τῶν λαϊκῶν, οἱ ὁποῖοι συνέρρεαν στὴν Οπτινα. Θὰ ἔλεγε κανεὶς ὅτι ἦταν «ψυχὴ μία σὲ σώματα δύο». Προικισμένος μὲ καλαισθησία, ὁ Στάρετς Μακάριος ἐφρόντισε πολὺ γιὰ τὸν καλλωπισμὸ τοῦ ἀνθόκηπου τῆς Σκήτης, καθὼς καὶ γιὰ τὸν ἐμπλουτισμὸ τῆς βιβλιοθήκης της. Εφρόντιζε ἐπίσης γιὰ τὴν εὐταξία τῶν Ιερῶν Ἀκολουθιῶν. Εγείρετο στὶς δύο τὸ πρωῒ καὶ ἀφοῦ πρῶτα προσευχόταν γιὰ τέσσερις περίπου ὧρες, κατόπιν ἀσχολεῖτο μὲ τὴν μετάφρασι ἢ μὲ τὴν διόρθωσι μεταφράσεων πατερικῶν κειμένων ἢ μὲ τὴν ἀλληλογραφία του, ἡ ὁποία ὑπῆρξε ὀγκωδεστάτη μετὰ τὴν κοίμησί του ἐξεδόθησαν πέντε τόμοι μὲ ἐπιστολές του, οἱ ὁποῖες ἀντανακλοῦν ὅλη τὴν πνευματικὴ σοφία του. Εγευμάτιζε ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς μαθητὰς του στὸ κελλί του καὶ μετὰ ἐπέτρεπε στὸν ἑαυτό του ἕνα διάλειμμα μιᾶς ὥρας γιὰ νὰ περιδιαβάση στὸν ἀνθόκηπο. Πήγαινε σιωπηλὰ ἀπὸ λουλούδι σὲ λουλούδι, γεμᾶτος θαυμασμὸ γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς Δημιουργίας τοῦ Θεοῦ. Ἀπὸ τὶς δύο τὸ μεσημέρι καὶ ἑξῆς, δεχόταν στὸ Ἀρχονταρίκι, δίπλα στὴν εἴσοδο τῆς Σκήτης, ὅλους ὅσοι τὸν ἀνέμεναν, ἄνδρες καὶ γυναῖκες. Ακουγε τοὺς ἐπισκέπτες μὲ ἀγάπη καὶ ταπεινοφροσύνη, ὅποιο καὶ ἂν ἦταν τὸ ζήτημα ποὺ τοὺς ἀπασχολοῦσε. Διακρίνοντας ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἦταν ὠφέλιμο γιὰ τὴν κατάστασί τους, ἀμέσως τοὺς ἔδινε συμβουλὲς ἢ τοὺς ἔλεγε κάποιο λόγο παρηγορητικό, ἔτσι ὥ- στε μετὰ τὴν συνάντησι μὲ τὸν Στάρετς ὅλοι ἔφευγαν ἀνανεωμένοι. Ο λόγος του, πάντοτε πρᾶος, ἔκανε τοὺς ὑπερηφάνους νὰ σκύ- 12

13 βουν τὴν κεφαλή, ἔδινε ἐλπίδα στοὺς ἀποκαμωμένους, μετέστρεφε στὴν πίστι τοὺς ἀπίστους καὶ εἶχε τὴν δύναμι νὰ ἐκβάλη τὰ δαιμόνια. Μία ἡμέρα τοῦ ἔφεραν ἕναν δαιμονισμένο. Οταν ὁ Στάρετς εἰσῆλθε στὸ Ἀρχονταρίκι, ὁ δαιμονισμένος ὥρμησε μὲ φωνὲς ἐπάνω του καὶ τὸν ἐρράπισε δυνατά. Ἀμέσως ὁ Στάρετς τοῦ ἔστρεψε καὶ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ προσώπου του. Τότε, ὁ δαίμων δὲν ἄντεξε καὶ ἐξῆλθε ἀπὸ τὸν ταλαίπωρο ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος παρέμεινε γιὰ πολλὴ ὥρα λιπόθυμος στὰ πόδια τοῦ Ἁγίου, ἀλλὰ ὅταν συνῆλθε εἶχε θεραπευθῆ. Οταν ἀποσυρόταν τὸ βράδυ στὸ κελλί του, ἐξαντλημένος καὶ μὴ δυνάμενος πλέον νὰ ὁμιλήση, ὁ Γέρων ἄκουγε προσευχὲς γιὰ νὰ ξεκουρασθῆ καὶ μετὰ δεχόταν τοὺς Ἀδελφοὺς τῆς Σκήτης γιὰ τὴν καθημερινή τους ἐξομολόγησι. Μετὰ τὸ δεῖπνο καὶ τὸ Ἀπόδειπνο, συνέχιζε τὴν ἐνασχόλησί του μὲ τὴν ἀλληλογραφία μέχρι ἀργὰ τὴν νύκτα. «Τὸ πρόσωπό του», ἔγραψε ἕνας ἀπὸ τοὺς μαθητάς του στὸν Βίο ποὺ συνέταξε, «ἦταν φωτεινὸ καὶ φλεγόμενο ὡσὰν πρόσωπο ἀγγέλου. Τὸ βλέμμα του ἦταν εἰρηνικὸ καὶ ὁ λόγος του ταπεινὸς καὶ ἀνεπιτήδευτος. Τὸ πνεῦμα του ὅμως ἦταν συνεχῶς ἑνωμένο μὲ τὸν Θεὸ μέσῳ τῆς ἀδιαλείπτου νοερᾶς προσευχῆς καὶ χάρις στὴν προσευχή, τὸ πρόσωπό του ἔλαμπε ἀπὸ πνευματικὴ χαρὰ καὶ ἀκτινοβολοῦσε ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον». Ἀκόμη καὶ ὅταν κοιμόταν, τὰ χείλη του δὲν ἔπαυαν νὰ ἐπαναλαμβάνουν τὴν Εὐχὴ καὶ ὅταν ὑπέφερε ἀπὸ ἀϋπνίες, περνοῦσε πολλὲς ὧρες περισυλλογῆς, μελετώντας τὴν θεία Πρόνοια ἢ ψάλλοντας τροπάρια, ἐνῶ τὸ πρόσωπό του τὸ ἔλουζαν ἄφθονα δάκρυα. Αν καὶ εἶχε λάβει ὁ ἴδιος τὸ χάρισμα τῆς νοερᾶς προσευχῆς, ὅμως εἶχε ἀπόλυτη ἐπίγνωσι τῶν κινδύνων πλάνης, τὴν ὁποία εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποθάλπη ἡ ἀδιάκριτη ἐξάσκησί της. Στὶς ἐπιστολές του προειδοποιοῦσε μὲ νηφαλιότητα τοὺς μαθητάς του νὰ μὴν ἐπιζητοῦν πρόωρα τὰ δῶρα τῆς Χάριτος, ἐπέμενε δὲ κυρίως στὴν ταπεινοφροσύνη, τὴν ὁποία ἀποκτᾶ κανείς, ὅταν προσπαθῆ νὰ ἐφαρμόση κατὰ τὸ δυνατὸν τελειότερα τὶς θεῖες ἐντολές. Μὲ πρωτοβουλία τοῦ φίλου του καὶ πνευματικοῦ του τέκνου Ιβὰν Κιριέφσκυ, σλαβόφιλου φιλοσόφου, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀνακαλύψει στὴν Οπτινα καὶ στὴν Ορθόδοξη Παράδοσι τὴν οὐσία τῆς σλαβικῆς ψυχῆς, ὁ Στάρετς Μακάριος ἐπιχείρησε τὴν ἔκδοσι μιᾶς σειρᾶς 13

14 πατερικῶν κειμένων περὶ πνευματικῆς ζωῆς, ἔργο τὸ ὁποῖο θὰ καθιστοῦσε παγκόσμια τὴν ἀκτινοβολία τῆς Οπτινα. Μετὰ τὴν δημοσίευσι ἑνὸς Βίου τοῦ Στάρετς Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ, τὸ 1846, ἀκολούθησαν μεταφράσεις κειμένων Οσίων Πατέρων, ὅ- πως ὁ Δωρόθεος Γάζης, Βαρσανούφιος καὶ Ιωάννης, Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής, Ησαΐας ὁ Ἀναχωρητής, Μάξιμος ὁ Ομολογητής, Ἀββᾶς Θαλάσσιος, Ιωάννης τῆς Κλίμακος, Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, Ισαὰκ ὁ Σῦρος, Νεῖλος τῆς Σόρα καὶ ἄλλοι. Μὲ βάσι τὶς μεταφράσεις, οἱ ὁποῖες εἶχαν ἐκπονηθῆ στὴν σλαβονικὴ ἐπὶ Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ στὸ Νεάμτς, ὁ Μακάριος, βοηθούμενος ἀπὸ μία ὁμάδα σοφῶν μαθητῶν, Μοναχῶν καὶ λαϊκῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ Οσιος Ἀμβρόσιος, τὶς ἀναθεωροῦσε καὶ τὶς μετέφραζε στὰ ρωσικά. Οἱ ἐκδόσεις αὐτὲς ἐγνώρισαν μεγάλη διάδοσι καὶ ἄγγιξαν τὴν ρωσικὴ ἰντελλιγκέντσια (διανόησι), ἡ ὁποία ἀναζητοῦσε τὴν ταυτότητά της. Εβλεπε κανεὶς τότε στὴν Οπτινα τὶς μεγαλύτερες μορφὲς τῶν γραμμάτων καὶ τῶν τεχνῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης: τὸν Νικολάϊ Γκόγκολ, τὸν Βλαντιμὶρ Σολοβιώφ, τὸν Κονσταντὶν Λεόντιεφ, τὸν Ντοστογιέφσκυ, ἀκόμη καὶ τὸν Τολστόϊ. Εν τούτοις, ἡ φήμη αὐτή, εὐεργετικὴ γιὰ τὸ σύνολο τῆς Εκκλησίας, προεκάλεσε νέους διωγμούς. Μὲ σαθρὰ προσχήματα, ἐπεδίωξαν νὰ δυσφημίσουν τὸν Στάρετς, στηλιτεύοντας αὐτόν, λόγου χάριν, γιὰ τὴν διάδοσι τῆς μονολογίστου Εὐχῆς στὸν λαό, ἡ ὁποῖα δῆθεν ἐγκυμονοῦσε τὸν κίνδυνο πλάνης. Εγινε λόγος νὰ τὸν μεταθέσουν σὲ ἄλλο Μοναστήρι, ἀλλὰ χάρις στὴν παρέμβασι τοῦ Ἁγίου Μητροπολίτου Μόσχας Φιλαρέτου, ἡ ἀπειλὴ δὲν πραγματοποιήθηκε. Αλλωστε, ἀπὸ τὸ 1850 καὶ ἑξῆς, ἡ ὑγεία τοῦ Οσίου Μακαρίου χειροτέρευε ὅλο καὶ περισσότερο, ἂν καὶ ὁ ἴδιος λησμονοῦσε τὰ ἰδικά του βάσανα καὶ συνέπασχε μὲ τοὺς ἀνθρώπους στὶς δυστυχίες τους. Μὲ μεγάλο ἐνδιαφέρον ἀντιμετώπιζε θέματα παιδείας, κοινωνικῆς καὶ πολιτικῆς ζωῆς στὴν Ρωσία, ἡ ὁποία κατὰ τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἐγνώριζε μεγάλες μεταβολὲς καὶ ἀνακατατάξεις. Μὲ ἀνησυχία παρακολούθησε τὸν Κριμαϊκὸ Πόλεμο καὶ ὅταν πληροφορήθηκε τὴν κατάληψι τῆς Σεβαστουπόλεως ἀπὸ τὶς Δυτικὲς δυνάμεις (1855), ἔπεσε στὰ γόνατα ἐνώπιον τῆς Εἰκόνος τῆς Θεοτόκου καὶ ἔκλαιγε μὲ λυγμούς. 14

15 Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς τελευταίας του ἀρρώστιας, δὲν ἔπαυσε νὰ δέχεται ἐπισκέπτες, στοὺς ὁποίους ἔδινε σταυρουδάκια, εἰκονίσματα ἢ βιβλία ὡς εὐλογία. Εκοιμήθη εἰρηνικὰ τὴν 7η Σεπτεμβρίου Τὸ τίμιο καὶ πολυπαθὲς Σκήνωμά του διετηρήθη ἄφθορο. *** ΟΤΑΝ ἀναπαύθηκε ὁ Στάρετς Μακάριος, τὸ ἔργο τῆς πνευματικῆς καθοδογήσεως (στάρτσεστβο) ἀνέλαβε ὁ Στάρετς Ιλαρίων, ὁ Δικαῖος τῆς Σκήτης, καθὼς καὶ ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος. Η ἱερὰ μνήμη τοῦ κορυφαίου Στάρετς τῆς Οπτινα, τοῦ Οσίου Αμβροσίου ( ), τιμᾶται τὴν 10η Οκτωβρίου. Λόγῳ τῆς μεγάλης σπουδαιότητος τοῦ βίου καὶ τῶν κατορθωμάτων τοῦ Οσίου αὐτοῦ, θὰ δημοσιεύσουμε αὐτόν, Θεοῦ θέλοντος, μεμονωμένως ἐν καιρῷ εὐθέτῳ. Ο ΟΣΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ συγκέντρωνε στὸ πρόσωπό του ὅλα τὰ χαρίσματα τῶν προκατόχων του καὶ ἦταν ἐκεῖνος, ὁ ὁ- ποῖος ὡδήγησε τὸν θεσμὸ τοῦ στάρτσεστβο στὸ ἀπόγειό του. Υπῆρξε ἐπὶ τριακονταετία ἀληθινὸς προφήτης γιὰ ὅλο τὸν ρωσικὸ λαό. *** Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΙΛΑΡΙΩΝ (Πονομαριὼφ) εἶχε ἐξασκήσει στὴν νεότητά του τὸ ἐπάγγελμα τοῦ ράπτη. Οταν εἰσῆλθε στὴν Οπτινα, τοποθετήθηκε στὴν ὑπηρεσία τοῦ Στάρετς Μακαρίου, ὁ ὁποῖος μόλις τότε εἶχε ὁρισθῆ Δικαῖος τῆς Σκήτης. Παρέμεινε στὸ διακόνημα αὐτὸ ἐπὶ μία εἰκοσαετία, μέχρι τῆς κοιμήσεως τοῦ Οσίου Μακαρίου καὶ πρόκοψε πολὺ στὴν πνευματικὴ ἐπιστήμη, ἀκολουθώντας τὸ παράδειγμα τῆς βιοτῆς τοῦ Στάρετς καὶ ὠφελούμενος ἀπὸ τὶς συχνὲς συζητήσεις μαζί του ἢ μὲ τὸν Γέροντα Λεωνίδα. Βλέποντας τὴν πνευματική του προκοπή, ὁ Γέρων Μακάριος τὸν προετοίμαζε σιγὰ σιγὰ γιὰ διάδοχό του, στέλνοντάς του τὰ πνευματικά του τέκνα, ὅπως ἔκανε ταυτόχρονα καὶ μὲ τὸν πατέρα Ἀμβρόσιο. 15

16 Στὴν συνέχεια, Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΙΛΑΡΙΩΝ ἔγινε Δικαῖος τῆς Σκήτης καὶ Πνευματικὸς τῆς Ιερᾶς Μονῆς. Ολη τὴν ἡμέρα ἐξωμολογοῦσε καὶ τὸ βράδυ ἐδέχετο τοὺς Μοναχοὺς γιὰ νὰ τοὺς δώση τὶς συμβουλές του. Ποτὲ δὲν ὡμιλοῦσε μὲ ἰδικά του λόγια, ἀλλὰ πάντοτε μὲ πατερικὰ ρητὰ ἢ ἔλεγε ὅ,τι θὰ ἔλεγε ὁ Στάρετς Μακάριος σὲ ἀνάλογες περιπτώσεις. Η διδασκαλία του ἦταν σαφὴς καὶ ἀπέριττη, ἀντλοῦσε δὲ ἀπὸ τὰ βιώματα ποὺ ἀπέκτησε στοὺς ἀγῶνες του ἐναντίον τῶν ἐμπαθῶν λογισμῶν. Ηταν συνεχῶς στὴν διάθεσι ὅλων καὶ ἐδέχετο μὲ τὴν ἴδια εὐγένεια καὶ προσοχὴ ἐπισκέπτες ἀπὸ ὅλα τὰ κοινωνικὰ στρώματα. Οταν διέκρινε ὅτι κάποιος ποὺ ἐρχόταν γιὰ νὰ τὸν συμβουλευθῆ εἶχε ἀνάγκη νὰ ἐξομολογηθῆ, τοῦ ἔδινε τρεῖς ἡμέρες προθεσμία γιὰ νὰ ἐξετάση τὴν συνείδησί του καὶ νὰ ἐκδηλώση τὰ αἴτια τῆς πνευματικῆς ἀσθενείας του. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ὡδήγησε πολλοὺς ἁ- μαρτωλοὺς στὴν θεοσέβεια καὶ ἐθεράπευσε μὲ τὴν προσευχή του πολλοὺς φρενοβλαβεῖς. Τὰ τελευταῖα δύο χρόνια τῆς ζωῆς του ἀρρώστησε σοβαρά, ἀλλὰ διόλου δὲν διέκοψε τὸ ἔργο του, ζητώντας μόνον ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ τοῦ χαρίζη ὑπομονή. Ως τὶς τελευταῖες του στιγμές, συνέχισε νὰ τηρῆ τὸν κανόνα τῆς προσευχῆς στὸ κελλί του, ὅπως καὶ οἱ ἄλλοι Μοναχοὶ τῆς Σκήτης. Εκοιμήθη ἐν εἰρήνῃ τὴν 18η Σεπτεμβρίου *** ΟΤΑΝ ἐκοιμήθη ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος τὸ 1891, τὴν σκυτάλη τοῦ πνευματικοῦ Οδηγοῦ ἀνέλαβε ὁ πιστὸς καὶ ταπεινὸς μαθητής του ΙΩΣΗΦ (Λιτόβκιν) 7. Ο Ιωσὴφ εἰσῆλθε στὴν Οπτινα τὸ 1861 καὶ ὀλίγο μετὰ ἐτέθη στὴν ὑπηρεσία τοῦ Γέροντος Ἀμβροσίου, ὁ ὁποῖος ἤδη ἀπὸ τὴν πρώτη τους συνάντησι εἶχε προφητεύσει, ὅτι ὁ νέος αὐτὸς θὰ ἐγίνετο «χρήσιμος τοῖς πᾶσι». 16

17 Παρέμεινε ἐπὶ τριάντα χρόνια στὴν ὑπηρεσία τοῦ Στάρετς καὶ ἐπέδειξε ὑ- ποδειγματικὴ ἀφοσίωσι, ὑπακοὴ καὶ ταπεινοφροσύνη. Επὶ εἴκοσι καὶ πλέον ἔτη, δὲν εἶχε κἂν κελλὶ ἰδικό του καὶ ἔπρεπε νὰ περιμένη μέχρι ἀργὰ τὸ βράδυ, ὥσπου νὰ ἀδειάση ἡ αἴθουσα ἀναμονῆς ἀπὸ τοὺς ἐπισκέπτες τοῦ Στάρετς, καὶ νὰ ἀναπαυθῆ ἐκεῖ γιὰ λίγο. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος τὸ 1884, ὅταν ἐτελέσθησαν τὰ Εγκαίνια τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Σαμορντῖνο, τὴν ὁποία εἶχε ἱδρύσει ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος καὶ ἡ Ἀδελφότης αὐτῆς ἦταν ὑπὸ τὴν στενὴ καθοδήγησι αὐτοῦ. Ο Ιωσὴφ μερικὲς φορὲς ἱερουργοῦσε σὲ αὐτὸ τὸ γυναικεῖο Μοναστήρι, ἀλλὰ τὸν περισσότερο χρόνο τὸν ὑπηρετοῦσε τὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο, ὁ ὁποῖος δὲν ἦταν σὲ θέσι νὰ μεταβαίνη στὸν Ναὸ ἐξ αἰτίας τῶν συχνῶν ἀσθενειῶν του. Πάντα ἤρεμος, σιωπηλὸς καὶ διακριτικός, ὁ Γέρων Ιωσὴφ δὲν χρειαζόταν νὰ ἀρθρώση λόγια ταπεινοφροσύνης γιὰ νὰ καταδείξη τὴν βαθειά του ταπείνωσι, καὶ ὡσὰν μαγνήτης εἵλκυε τὴν ἐμπιστοσύνη ὅσων προσέτρεχαν στὸ κελλὶ τοῦ Στάρετς, οἱ ὁποῖοι τὸν θεωροῦσαν ὡς ζῶσα εἰκόνα τοῦ Γέροντος. Σιγὰ σιγά, ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος ἄρχισε νὰ στέλνη κάποιους ἀπὸ τοὺς ἐπισκέπτες του στὸν πατέρα Ιωσὴφ γιὰ νὰ τοὺς συμβουλεύση καὶ οἱ ἐπισκέπτες αὐτοὶ ἀποροῦσαν, ὅταν διαπίστωναν ὅτι οἱ δύο Γέροντες τοὺς ἔδιναν τὶς ἴδιες ἀκριβῶς ἀπαντήσεις. Ἀρρώστησε σοβαρὰ τὸ 1888 καὶ ἔλαβε τὸ Μέγα Σχῆμα, ἀνέκτησε ὅμως τὴν ὑγεία του χάρις στὶς προσευχὲς τοῦ Στάρετς Ἀμβροσίου καὶ σὲ ἕνα ὅραμα τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Ωρίσθηκε ἐπισήμως Πνευματικὸς καὶ στὸ ἑξῆς ἐδέχετο ἐκεῖνος τοὺς ἐπισκέπτες τοῦ Γέροντος Ἀμβροσίου. Κάτ ἕτος μετέβαινε μαζὶ μὲ τὸν Γέροντα στὴν Ιερὰ Μονὴ τοῦ Σαμορντῖνο ἐπὶ ἕνα μῆνα. Οταν τὸ 1890 ὁ πατὴρ Ἀμβρόσιος τὸν διέταξε νὰ ἐπιστρέψη μόνος του στὴν Οπτινα, ὁ Ιωσὴφ δὲν ἔφερε βεβαίως καμμία ἀντίρρησι, ἀλλὰ ὁ χωρισμὸς αὐτὸς τοῦ προεκάλεσε πολὺ πόνο. 17

18 Εκτοτε, οἱ Ἀδελφοὶ τῆς Μονῆς καὶ αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ ἅγιος Ηγούμενος Ισαὰκ ἄρχισαν νὰ ἐξομολογοῦνται στὸν Στάρετς Ιωσήφ, ἐνῶ ὁ πατὴρ Ἀμβρόσιος ἀπὸ τὸ Σαμορντῖνο τοῦ ἔστελνε τὰ πνευματικὰ τέκνα του, Μοναχὲς καὶ λαϊκούς. Μὲ τὴν βαθειὰ συναίσθησι, ὅτι δίχως τὸν Γέροντά του ὁ ἴδιος ἦταν «ἕνα τίποτα», ὁ Ιωσὴφ εἶχε τόσο τέλεια ἀφομοιώσει τὸ πνεῦμα του, ὥστε γιὰ κάθε τι ἐνεργοῦσε ὅπως ὁ Στάρετς, διατηρώντας ὡστόσο τὴν προσωπικότητά του. Ενῶ ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος ἦταν πολὺ μορφωμένος καὶ ἦταν σὲ θέσι νὰ συνομιλήση μὲ τοὺς ἐπισκέπτες του γιὰ θέματα τέχνης καὶ διανοήσεως, ὁ Στάρετς Ιωσὴφ εἶχε τὴν τάσι νὰ παραμένη σιωπηλός. Περιέβαλλε τοὺς συνομιλητάς του μὲ τὸ γεμᾶτο καλωσύνη βλέμμα του καὶ τὸ ἀγγελικό του χαμόγελο, τοὺς ἄφηνε νὰ ἐκθέσουν ἐκεῖνοι τὰ προβλήματά τους καὶ ὕστερα τοὺς ἀπαντοῦσε μὲ σύντομες βαθυστόχαστες φράσεις, τὶς ὁποῖες ἀντλοῦσε ἀπὸ τὶς διδαχὲς τῶν Ἁγίων Πατέρων, γιὰ νὰ βάλη σὲ τάξι τὴν ἐσωτερική τους σύγχυσι καὶ νὰ τοὺς θερμάνη τὴν καρδιά. Ετόνιζε, ὅτι ὑπεράνω ὅλων ἡ ὑπακοὴ καὶ ἡ αὐτομεμψία ἀποτελοῦν τὶς ρίζες τῆς ταπεινώσεως, μέσῳ τῆς ὁποίας μποροῦμε νὰ ἀποκτήσουμε τὴν ἀπάθεια καὶ νὰ ἐλκύσουμε τὸν Κύριο νὰ σκηνώση ἐντὸς τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Πολὺ αὐστηρὸς ἀπέναντι στὸν ἑαυτό του, ἦταν εὐπροσήγορος μὲ ὅλους, χωρὶς οἰκειότητες, καὶ ἀπαντοῦσε σὲ ὅλων τῶν εἰδῶν τὰ ἐρωτήματα, χωρὶς ποτὲ ὅμως ὁ ἴδιος νὰ ἀνοίγη τὴν συζήτησι. *** Ο ΓΕΡΩΝ Ιωσὴφ ἦταν πολὺ συνδεδεμένος μὲ τὸν Στάρετς ΑΝΑΤΟΛΙΟ (Ζερτσάλωφ), τὸν Πνευματικὸ τῶν Μοναχῶν τῆς Μονῆς καὶ Δικαῖο τῆς Σκήτης. Ο Στάρετς Ἀνατόλιος προσῆλθε στὴν Οπτινα μετὰ τὴν θαυματουργὸ ἴασί του ἀπὸ τὴν φυματίωσι. Τὸν ἐδέχθη ὡς ὑποτακτικὸ ὁ Στάρετς Μακάριος καὶ τὸν ἐμύησε στὴν νοερὰ προσευ- 18

19 χὴ καὶ ὅταν ἦταν πολὺ ἀπασχολημένος τὸν ἔστελνε γιὰ νουθεσία στὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο ἢ στὸν Γέροντα Ιωσήφ. Χάρις στὴν διδαχὴ τῶν ἁγίων αὐτῶν Γερόντων, ὁ Ἀνατόλιος πολὺ σύντομα προέκοψε πνευματικά, μάλιστα σὲ τέτοιο σημεῖο ὥ- στε, ὅταν κάποτε ἐπισκέφθηκε τὴν Σκήτη ὁ Αγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ, ἐδήλωσε ὅτι ἔλαβε μεγάλη ὠφέλεια ἀπὸ τὶς συνομιλίες του μὲ τὸν Στάρετς Ἀνατόλιο. Η προσκόλλησις τοῦ Ἀνατολίου στοὺς Γέροντες τοῦ ἐπεφύλαξε βάσανα καὶ ταλαιπωρίες ἀπὸ πλευρᾶς τῶν Μοναχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦσαν νὰ ἀντιτίθενται στὸν θεσμὸ τῶν Στάρετς (στάρτσεστβο) τὶς δοκιμασίες ὅμως αὐτὲς τὶς ἀντιμετώπιζε ὡς εὐκαιρίες γιὰ νὰ καλλιεργῆ τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν ταπείνωσι. Οταν ἐκοιμήθη ὁ Στάρετς Μακάριος, πλησίασε περισσότερο τὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο, ὁ ὁποῖος κατέστησε αὐτὸν συνεργάτη του καὶ συχνὰ τὸν ἔστελνε στὸ Ἀρχονταρίκι νὰ παρηγορῆ τὶς βασανισμένες ψυχὲς ποὺ περίμεναν ἐκεῖ. Ολίγο μετὰ τὴν χειροτονία του σὲ Πρεσβύτερο (1870), τοῦ προέτειναν νὰ ἀναλάβη καθήκοντα Ηγουμένου στὴν Μονὴ Σπάσκι Ορλώφ, ἀρνήθηκε ὅμως γιὰ νὰ παραμείνη πλησίον τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου. Κατόπιν, ὡρίσθηκε Δικαῖος τῆς Σκήτης (1874) καὶ μεριμνοῦσε μὲ προσοχὴ γιὰ ὅλους τοὺς Ἀδελφούς. Τὸ κελλί του ἦταν κοντὰ στοῦ πατρὸς Ἀμβροσίου στὴν εἴσοδο τῆς Σκήτης καὶ μετὰ ἀπὸ τὴν συνομιλία τους μὲ τὸν Στάρετς, οἱ περισσότεροι ἐπισκέπτες περνοῦσαν καὶ ἀπὸ τὸν πατέρα Ἀνατόλιο. Αὐτὸς γιὰ τὰ πάντα συμβουλευόταν τὸν Γέροντα Ἀμβρόσιο καὶ κάθε φορὰ ποὺ πήγαινε νὰ τὸν ἰδῆ τοῦ ἔβαζε μία βαθειὰ μετάνοια, ὅπως ὅλοι οἱ ἄλλοι προσκυνητές. Η ταπεινοφροσύνη του ἦταν τόσο βαθειά, ὥστε ἔπεσε ἄρρωστος, ὅταν ἐπληοφορήθη ὅτι ὁ Αγιος Ιωάννης τῆς Κρονστάνδης τὸν εἶδε σὲ ὅραμα νὰ συλλειτουργῆ μετὰ τῶν Ἀγγέλων. Οταν ἱδρύθηκε ἡ γυναικεία Μονὴ τοῦ Σαμορντῖνο, ὁ πατὴρ Ἀνατόλιος κατέστη ὁ στενώτερος συνεργάτης τοῦ Στάρετς Ἀμβροσίου, καὶ ἐπὶ εἴκοσι ἕνα ἔτη ὑπηρέτησε στὸ Κοινόβιο αὐτό, διδάσκοντας στὶς Μοναχὲς τὴν μοναστικὴ τάξι καὶ τὴν νοερὰ προσευχή. Πρὸς τὰ τέλη τοῦ βίου του, κατεῖχε τὴν ἴδια ἱκανότητα νὰ διεισδύη στὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων ὅπως ὁ Μακάριος καὶ ὁ Ἀμβρόσιος καὶ συχνὰ διετύπωνε λόγια προορατικὰ γιὰ τὸ μέλλον τῶν πνευματικῶν του τέκνων. 19

20 Μετὰ τὴν κοίμησι τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, ὁ Στάρετς Ἀνατόλιος, γέροντας πλέον, ὑπέφερε ἐκ νέου δοκιμασίες ἐξ αἰτίας τοῦ Επισκόπου τῆς Καλούγκα, ὁ ὁποῖος τοῦ ἀπαγόρευσε νὰ πηγαίνη στὸ Σαμορντῖνο. Η ὑγεία του κλονίσθηκε σοβαρά, ὡστόσο κατὰ τὴν διάρκεια ἑνὸς ταξιδιοῦ στὴν Μόσχα, εἶχε τὸ κουράγιο νὰ μεταβῆ γιὰ προσκύνημα στὴν Κρονστάνδη, ὅπου συνελειτούργησε μὲ τὸν Αγιο Ιωάννη. Οταν ἐπέστρεψε στὴν Οπτινα, ἔλαβε κρυφίως τὸ Μέγα Σχῆμα καὶ ὑπέμεινε ἀγογγύστως τὰ βάσανά του μέχρι τέλους. Εκοιμήθη τὴν 25η Ιανουαρίου 1894, ὀλίγους μῆνες πρὶν ἀπὸ τὸν Ηγούμενο τῆς Μονῆς, Ἀρχιμανδρίτη Ισαάκ. *** ΜΕΤΑ τὴν κοίμησι τοῦ Στάρετς Ἀνατολίου, ὡρίσθηκε ὁμοφώνως διάδοχός του στὸ διττὸ καθῆκον τοῦ Εξομολόγου καὶ τοῦ Δικαίου τῆς Σκήτης ὁ Στάρετς ΙΩΣΗΦ, ὁ ὁποῖος διηύθηνε τὴν μοναστικὴ Ἀδελφότητα ὄχι ἐξουσιαστικά, ἀλλὰ μὲ πατρικὴ ἀγάπη καὶ ταπεινοφροσύνη, ἀρετὲς μπροστὰ στὶς ὁποῖες ἐκάμπτετο κάθε ἴδιον θέλημα. Δὲν ἦταν ὅμως ὀλιγότερο αὐστηρὸς ὡς πρὸς τὴν τήρησι τῶν Κανόνων τοῦ μοναχικοῦ βίου καὶ οἱ Μοναχοὶ δὲν ἀνελάμβαναν καμμία δραστηριότητα ἢ ἀσχολία χωρὶς τὴν εὐλογία του. Επὶ δώδεκα συναπτὰ ἔτη, ἐπιτελοῦσε ἀνελλιπῶς τὰ καθήκοντά του, καθὼς καὶ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τῶν μοναζουσῶν τοῦ Σαμορντῖνο, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ πλῆθος τῶν λαϊκῶν, παρὰ τὶς συχνές του ἀσθένειες, οἱ ὁποῖες τὸν ὑποχρέωσαν τελικὰ νὰ παραιτηθῆ τὸ 1906 ἀπὸ τὴν θέσι τοῦ Δικαίου τῆς Σκήτης. Επαυσε ἐπίσης νὰ ἐξομολογῆ, ἀλλὰ δὲν τοῦ ἦταν δυνατὸν νὰ κλείση τὴν πόρτα σὲ ὅσους ἔρχονταν, καὶ ἦταν πάντοτε πολλοί, γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του καὶ νὰ τὸν παρακαλέσουν νὰ προσευχηθῆ ὑπὲρ αὐτῶν. Η ὑγεία του ἐπιδεινώθηκε σοβαρὰ τὸ 1911, μετὰ τὴν κοίμησι τῆς Ηγουμένης τοῦ Σαμορντῖνο, ἡ ὁποία εἶχε προβλέψει χαλεποὺς καιροὺς γιὰ τὸ καθίδρυμα τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Στάρετς Ιωσὴφ ἦταν τόσο συνδεδεμένος. Προσβλήθηκε ἀπὸ ἑλονοσία καὶ ὁ πυρετὸς τὸν καθήλωσε στὴν κλίνη του. Εζήτησε τότε νὰ περάσουν ἀπὸ τὸ κελλί του ὅλοι οἱ Μοναχοὶ τῆς Οπτινα καὶ μετὰ ὅλες οἱ Μοναχὲς τοῦ Σαμορντῖνο καὶ τῆς Μονῆς τοῦ Μπέλεφ, γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία του. 20

21 Επὶ σειρὰ ἡμερῶν ἔβλεπε κανεὶς μίαν ἀτελείωτη πένθιμη πομπὴ Μοναχῶν καὶ Μοναζουσῶν μπροστὰ στὸ κελλὶ τοῦ Στάρετς, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ πρῶτα εὐλόγησε ὅλα του τὰ πνευματικὰ τέκνα, κατόπιν ἀφιερώθηκε πλήρως στὴν προσευχή. Παρέδωσε τὴν ὁσιακὴ ψυχή του στὸν Κύριο τὴν 8η Μαΐου 1911, σὲ ἡλικία 74 ἐτῶν. *** Ο ΣΤΑΡΕΤΣ ΙΣΑΑΚ (Ἀνθίμωφ), ὁ ὁποῖος προσῆλθε στὴν Ιερὰ Σκήτη τῆς Οπτινα τὸ 1841, καταγόταν ἀπὸ οἰκογένεια πλούσιων ἐμπόρων τοῦ Κούρσκ. Μετὰ τὴν χειροτονία του σὲ Πρεσβύτερο, ἡ ὁποία ἔγινε παρὰ τὴν θέλησί του, ὁ Στάρετς Μακάριος συνέστησε στὸν Αγιο Μητροπολίτη Μόσχας Φιλάρετο νὰ ὁρισθῆ ὁ πατὴρ Ισαὰκ ἀντικαταστάτης τοῦ πατρὸς Μωϋσέως στὴν Ηγουμενία τῆς κυρίας Μονῆς (1862). Ἀπαρνήθηκε τὸν πόθο του γιὰ τὴν ἡ- συχία καὶ ἀφιερώθηκε ἐπὶ τεσσαρακονταετία, ἐν πνεύματι πίστεως καὶ ὑπακοῆς στὴν θεία Πρόνοια, στὴν ἀνέγερσι πολλῶν ἀπαραιτήτων κτισμάτων καὶ κατώρθωσε νὰ ἀνορθώση τὰ οἰκονομικὰ τῆς Μονῆς, τὰ ὁποῖα εἶχε παραμελήσει ὁ Στάρετς Μωϋσῆς. Βασιζόταν στὴν διάκρισι τοῦ Στάρετς Ἀμβροσίου καὶ ζητοῦσε τὴν γνώμη του γιὰ κάθε σημαντικὸ ζήτημα. Παρὰ τὶς ὑψηλὲς εὐθῦνες ποὺ εἶχε ἐπωμισθῆ, παρέμενε ταπεινὸς καὶ ἁπλὸς στὶς σχέσεις του μὲ τοὺς Ἀδελφοὺς καὶ ὅταν πήγαινε κάθε Σάββατο νὰ ἐξομολογηθῆ στὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο, ἀνέμενε στὴν σειρὰ μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους. Οταν ἐκοιμήθη ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος, εἶχε Πνευματικὸ τὸν Γέροντα Ιωσήφ, ἂν καὶ τὸν εἶχε κείρει Μοναχὸ ὁ ἴδιος. Μετὰ ἀπὸ κάποιους ἀρχικοὺς δισταγμούς, συγκατατέθηκε τελικῶς στὴν ἵδρυσι τοῦ Σαμορντῖνο ὅταν ὅμως ἀποσύρθηκε ὁριστικῶς ἐκεῖ ὁ Στάρετς Ἀμβρόσιος, δὲν ἔκρυψε τὴν ἀπαγοήτευσί του. Εν τούτοις, ὑπερασπίσθηκε σθεναρὰ τὸ Κοινόβιο, ὅταν ὁ Επίσκοπος 21

22 θέλησε νὰ καταλύση τοὺς δεσμοὺς μεταξὺ τῆς γυναικείας Μονῆς καὶ τῆς Οπτινα. Η ἀποχώρησις τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου, ὡστόσο, ἐσήμανε γιὰ τὴν Μονὴ τῆς Οπτινα τὴν ἀρχὴ μιᾶς περιόδου δοκιμασιῶν. Δοκιμάσθηκε ἰδιαίτερα, ἀφοῦ μετὰ τὴν ἀποχώρησι τοῦ Στάρετς Ἀμβροσίου ἐπλήγη ἀπὸ παράλυσι καὶ ἀνέκτησε τὶς δυνάμεις του μόλις στὸ τελευταῖο ἔτος τῆς ἡγουμενίας του, ὁπότε ὅμως προσεβλήθη ἀπὸ δυσεντερία. Ο Σταρετς Ισαὰκ ἀφιερώθηκε στὴν προσευχὴ καὶ ἐκοιμήθη τὴν 28η Αὐγούστου 1894, σὲ ἡλικία ὀγδόντα πέντε ἐτῶν. *** ΓΟΝΟΣ πλουσίας οἰκογενείας Κοζάκων, ὁ Στάρετς ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ (Πλιχάνωφ) 8 ἀ- κολούθησε στρατιωτικὴ σταδιοδρομία καὶ ἔφθασε στὸν βαθμὸ τοῦ Συνταγματάρχου στὸ Γενικὸ Επιτελεῖο τῆς περιοχῆς Καζάν. Ἀρρώστησε σοβαρὰ καὶ καθὼς χαροπάλευε, εἶδε ἕνα ὅραμα καὶ ἄκουσε μία φωνή, ἡ ὁποία τὸν διέτασσε νὰ μεταβῆ στὴν Οπτινα. Μόλις ἀποκαταστάθηκε ἡ ὑγεία του, ἔσπευσε νὰ συναντήση τὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο, ὁ ὁποῖος τὸν συνεβούλευσε νὰ τακτοποιήση τὶς ὑποθέσεις του καὶ νὰ ἐπιστρέψη σὲ τρεῖς μῆνες. Ξεπέρασε μὲ δυσκολίες ὅλα τὰ ἐμπόδια καὶ ἔφθασε στὴν Οπτινα τὴν ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποία ἐνταφιαζόταν ὁ Αγιος Ἀμβρόσιος ὁ Γέρων Ἀνατόλιος τὸν ἔθεσε ὑπὸ τὴν καθοδήγησι τοῦ Στάρετς Νεκταρίου, ὁ ὁποῖος μετέδωσε στὸν ὑποτακτικό του τὴν πνευματικὴ κληρονομιὰ τῶν προγενεστέρων Πατέρων. Χειροτονήθηκε Ιερομόναχος καὶ ὑπηρέτησε ὡς στρατιωτικὸς Ιερεὺς κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ρωσο-ιαπωνικοῦ πολέμου (1905). Οταν, μετὰ τὸ πέρας τοῦ πολέμου, ἐπέστρεψε στὴν Οπτινα, ἡ Σκήτη εὑρίσκετο σὲ παρακμή. Ο Στάρετς Ιωσὴφ ἦταν πλέον πολὺ ἡλικιωμένος καὶ ἄρρωστος, ὥστε ἀδυνατοῦσε νὰ μεριμνᾶ πλέον γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῆς Σκήτης, ἡ δὲ ὑλικὴ καὶ πνευματικὴ κατάστασις τῆς Ἀδελφότητος εἶχε ὑποβαθμισθῆ ἐπικινδύνως. 22

23 Τότε, ὡρίσθηκε ὁ Γέρων Βαρσανούφιος ὡς Δικαῖος τῆς Σκήτης καὶ ἀποκατέστησε μὲ ἐνεργητικότητα καὶ φρόνησι τὴν ὀρθὴ τάξι. Αν καὶ ὁ χαρακτήρας του δὲν ἀνεχόταν συμβιβασμοὺς μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἐποχῆς, ὅμως ὁ Στάρετς συνεδύαζε ἁρμονικὰ τὴν αὐστηρότητα καὶ τὴν τρυφερὴ συγκατάβασι πρὸς τοὺς Μοναχούς του, τοὺς ὁποίους καθωδηγοῦσε στὴν παραδοσιακὴ ὁδὸ τῆς εὐαγγελικῆς τελειότητος μὲ ὁμιλίες, τὶς ὁποῖες διήνθιζε μὲ πολλὰ ζωντανὰ παραδείγματα ἢ παρομοιώσεις μὲ τὴν μουσική, τῆς ὁποίας ἦταν μέγας λάτρης. Οπως καὶ ὅλοι οἱ προκάτοχοί του, ἐπέμενε ἰδιαίτερα στὴν ταπείνωσι, στὴν ἐξαγόρευσι τῶν λογισμῶν καὶ στὴν ἀδιάλειπτη ἐπανάληψι τῆς μονολόγιστης Εὐχῆς. Ελεγε ὅτι ἡ μονολόγιστος Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ ὁμοιάζει μὲ θάλασσα δίχως ἀκτή, τὴν ὁποία διασχίζουν γιὰ νὰ φθάσουν στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν, ἐκεῖνοι ποὺ ἐπιμένουν στὴν μοναχικὴ ζωή, χωρὶς μέριμνες καὶ ἀνησυχίες γιὰ τὸν παρόντα κόσμο. Ομως, ἂν καὶ πρέπει νὰ ἐκζητοῦμε ἀπὸ τὸν Κύριο νὰ μᾶς δώση τὸ χάρισμα τοῦ ἀπερισπάστως προσεύχεσθαι, ὡστόσο νὰ ἀφήνουμε στὴν ἐλευθερία τῆς Χάριτός Του τὴν δωρεὰ τῶν ἀνωτέρων βαθμίδων τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Οντας μέγας ἀσκητὴς ὁ ἴδιος, εἶχε τὸ προορατικὸ χάρισμα, τὸ ὁποῖο συχνὰ ἐκδηλωνόταν στὴν Εξομολόγησι, καθὼς καὶ τὸ χάρισμα τῆς θεραπείας καὶ τῆς προφητείας. Επειδὴ δὲν ἐφείδετο τῶν δυνάμεών του, ἀρρώστησε τὸ 1910 καὶ ἔλαβε τὸ Μέγα Σχῆμα. Η ὑγεία του στὸ μεταξὺ ἀποκαταστάθηκε, ἀλλὰ ἐπρόκειτο νὰ ἀντιμετωπίση σύντομα μία ἀκόμη μεγαλύτερη δοκιμασία. Στὴν Ἀδελφότητα τῆς Μονῆς, ἡ ὁποία ἀποτελεῖτο τότε ἀπὸ περίπου τριακόσιους Μοναχούς, ὑπῆρχε ἀριθμὸς Μοναχῶν, προερχομένων ἀπὸ τὴν φιλελεύθερη κοινωνία τῆς ἐποχῆς καὶ δὲν κατανοοῦσαν τὸν θεσμὸ τῶν Γερόντων (στάρτσεστβο), ἐπιδίδοντο σὲ κριτικὴ κατὰ τοῦ Στάρετς Βαρσανουφίου καὶ ἐπεδίωκαν νὰ κλείση ἡ Σκήτη. Η ἀντίθεσίς τους αὐτὴ κατέληξε σὲ ἀληθινὴ συνωμοσία ἕνας καχύποπτος Επίσκοπος ἦλθε γιὰ νὰ διεξαγάγη ἀνακρίσεις καὶ ὁ Γέρων Βαρσανούφιος καθαιρέθηκε, ὡρίσθηκε δὲ ὡς Ηγούμενος τῆς μακρινῆς Μονῆς τοῦ Γκολουτβίνσκυ. Παρὰ τὴν προχωρημένη ἡλικία καὶ τὶς ἀναπηρίες του, κατώρθωσε μέσα σὲ ἕναν χρόνο νὰ ἀναστηλώση τὰ κτίσματα τῆς Μονῆς 23

24 αὐτῆς καὶ νὰ ἀνανεώση τὴν Ἀδελφότητα, μεταφέροντας τὸ πνεῦμα τῶν Στάρετς τῆς Οπτινα. Εξαντλημένος ἀπὸ τὶς προσπάθειές του, μετὰ ἀπὸ ὀλίγο καιρὸ κατέπεσε προσβεβλημένος ἀπὸ καρκίνο. Υπέμενε ὅλες αὐτὲς τὶς δοκιμασίες κατὰ μίμησιν τοῦ Θείου Πάθους καὶ ὅταν τοῦ ἐγίνοντο προτάσεις γιὰ θεραπευτικὰ φάρμακα, ἀπαντοῦσε: «Ἀφῆστέ με στὸν σταυρό μου!». Επειδὴ ἡ κατάστασις τῆς ὑγείας του δὲν τοῦ ἐπέτρεπε πλέον νὰ ἐπιτελῆ τὰ καθήκοντά του, ἔγραψε στὴν Ιερὰ Σύνοδο γιὰ νὰ ὑποβάλη τὴν παραίτησί του καὶ νὰ ζητήση νὰ τοῦ ἐπιτραπῆ ἡ ἐπιστροφή του στὴν Οπτινα, «γιὰ ν ἀφήση ἐκεῖ τὰ ὀστᾶ του». Παρέδωσε τὴν ὁσιακὴ ψυχή του στὸν Κύριο τὴν 1η Ἀπριλίου 1913, πρὸ τοῦ νὰ λάβη ἀπάντησι. Ενταφιάσθηκε στὴν Οπτινα, δίπλα στοὺς ἄλλους Στάρετς. *** Ο ΠΑΤΗΡ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ (Τυχώνωφ) 9, ὁ τελευταῖος ἐκ τῶν μεγάλων Στάρετς τῆς Οπτινα, γεννήθηκε τὸ Ἀνῆκε σὲ μὶα πτωχὴ οἰκογένεια καὶ ἐργαζόταν σὲ ἕναν ἔμπορο, ὁ ὁποῖος θέλησε νὰ τὸν νυμφεύση μὲ τὴν θυγατέρα του. Ετσι, ὁ Νεκτάριος ἔφθασε στὴν Οπτινα γιὰ νὰ ζητήση τὴν συμβουλὴ τῶν Γερόντων, ὅπως τοῦ συνέστησε νὰ κάνη μία ἡλικιωμένη Μοναχή. Μόλις παρουσιάσθηκε στὸν Στάρετς Ἀμβρόσιο, ὁ Γέροντας ἄφησε ὅλους τοὺς ἄλλους ἐπισκέπτες του καὶ τοῦ ὡμιλοῦσε γιὰ δύο ὁλόκληρες ὧρες. Ο Νεκτάριος παρέμεινε τὴν Οπτινα, ἐπὶ εἴκοσι δὲ καὶ πλέον ἔτη ἦταν ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τοῦ Γέροντος Ἀνατολίου, τοῦ Δικαίου τῆς Σκήτης, ἀλλὰ μετέβαινε συχνὰ καὶ συνεβουλεύετο τὸν Οσιο Ἀμβρόσιο ἔτσι, μυήθηκε στὶς ἀρχὲς τῆς πνευματικῆς καθοδηγήσεως. Εμποτισμένος ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων, ἐπεδείκνυε ζωηρὸ ἐνδιαφέρον γιὰ ζητήματα λογοτεχνικά, καλλιτεχνικὰ καὶ 24

25 ἐπιστημονικὰ καὶ ἦταν πάντοτε σὲ θέσι νὰ διακρίνη τὶς πνευματικές τους συνέπειες. Ολίγο μετὰ τὴν χειροτονία του σὲ Πρεσβύτερο (1898), ἐπιθύμησε νὰ ἀναχωρήση σὲ μακρινὴ ἱεραποστολή δὲν ἔλαβε ὅμως τὴν εὐλογία τοῦ Στάρετς Ιωσὴφ καὶ ἔτσι παρέμεινε στὴν Σκήτη, πρᾶγμα τὸ ὁποῖο τοῦ ἐπέτρεψε νὰ ἀφιερωθῆ στὴν προσευχή. Σὲ μία ἄλλη περίοδο τοῦ βίου του, ἐπεδίωξε νὰ ἀκολουθήση τὴν ὁδὸ τοῦ διὰ Χριστὸν Σαλοῦ, ἀλλὰ ἡ διοίκησις τῆς Ιερᾶς Σκήτης ἔθεσε τέρμα στὶς ἐκκεντρικότητές του. Τελικά, ἀνεκάλυψε τὸν τρόπο ἀσκήσεως, ὁ ὁποῖος τοῦ ταίριαζε, σὲ μία μορφὴ ἡμι-έγκλειστης ζωῆς. Τοῦ ἄρεσε νὰ λέγη, ὅτι μόνο δύο λόγους ἔχει ὁ Μοναχὸς γιὰ νὰ ἐξέλθη ἀπὸ τὸ κελλί του: γιὰ νὰ πάη στὸν Ναὸ καὶ γιὰ νὰ τὸν πᾶνε στὸ μνῆμα. Εξακολουθοῦσε ὅμως νὰ ἐνδιαφέρεται γιὰ τὰ πολιτιστικὰ θέματα καὶ μεταξὺ τῶν ἐπισκεπτῶν του συγκατελέγοντο διακεκριμένοι ἐκπρόσωποι τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων. Η συμβουλή του στοὺς διανοουμένους ἦταν: «Σταματῆστε νὰ σκέπτεσθε, διότι ἡ σκέψις διασκορπ- ίζει καὶ ἀρχίσατε νὰ συγκεντρώνεσθε, ὥστε νὰ φθάσετε στὴν θεωρία». Στοὺς δὲ καλλιτέχνες καὶ λογοτέχνες ὑπενθύμιζε, ὅτι ματαίως νομίζουν πὼς εἶναι δημιουργοί, ἀφοῦ δὲν κάνουν τίποτε ἄλλο, ἀπὸ τὸ νὰ ἀνασυντάσσουν τὶς λέξεις, τὶς εἰκόνες, καὶ τὰ πράγματα, τὰ ὁποῖα ἔπλασε ὁ Κύριος, χάρις στὸ πνεῦμα ποὺ Εκεῖνος τοὺς ἐχάρισε ὑπάρχει ὅμως μία ἄλλη τέχνη, κατὰ πολὺ ὑπερτέρα, ποὺ συνίσταται στὴν μετάπλασι τοῦ ἴδιου τους τοῦ ἑαυτοῦ. Τὸ 1913, οἱ Μοναχοὶ τῆς Οπτινα συγκεντρώθηκαν γιὰ νὰ ἐκλέξουν νέο Γέροντα. Ο Ἀρχιμανδρίτης Ἀγαπητός, ὁ ὁποῖος εἶχε ἀποσυρθῆ στὴν Οπτινα καὶ διῆγε βίο ἐνάρετο μαζὶ μὲ κάποιους μαθητές του, ἀρνήθηκε τὴν πρότασι, ἡ ὁποία τοῦ ἔγινε καὶ ὑπέδειξε τὸν Νεκτάριο, ὁ ὁποῖος ἀναγκάσθηκε νὰ ὑποταχθῆ. Εγκαταστάθηκε στὸ κελλὶ τοῦ Οσίου Ἀμβροσίου, στὴν εἴσοδο τῆς Σκήτης καὶ ἄρχισε νὰ ἀσκῆ τὸ διακόνημα τῆς πνευματικῆς καθοδηγήσεως σὲ συνεργασία μὲ τὸν Στάρετς ΑΝΑΤΟΛΙΟ τὸν Νέο (Ποτάπωφ). Ο Στάρετς Νεκτάριος θεωροῦσε τὸν ἑαυτό του ὡς τὸν πλέον 25

26 Ο Οσιος Στάρετς Ανατόλιος ὁ Νέος ἐκοιμήθη στὴν Οπτινα τὴν 30ὴ Ιουλίου Εν καιρῷ εὐθέτῳ, σὺν Θεῷ, θὰ ἀναφερθοῦμε ἐκτενῶς στὸν Βίο του. πτωχὸ καὶ ἀσθενέστερο ὅλων, ἐμπιστευόταν ὅμως στὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ καὶ στὴν πίστι ὅσων τὸν ἐπλησίαζαν γιὰ νὰ τοὺς καθοδηγήση. Υπῆρξε πολὺ ἁπλός, τὸ πνεῦμα του ὅμως ἦταν διαπεραστικὸ καὶ εἶχε κληρονομήσει ἀπὸ τοὺς προκατόχους του τὴν ἱκανότητα νὰ γνωρίζη τὶς καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων καὶ νὰ προσαρμόζη τὰ λόγια του στὶς ἀνάγκες τοῦ καθενός. Ηταν αὐστηρότερος στὴν διδασκαλία του ἀπὸ τὸν Στάρετς Ἀνατόλιο ὅμως, ἐνῶ ἦταν ἀπαιτητικὸς ἔναντι τῶν Κληρικῶν καὶ τῶν μελῶν τῆς ἰντελλιγκέντσια, ἦταν προσιτὸς καὶ φιλόστοργος ἀπέναντι στὸν ἁπλὸ λαό. Μεριμνοῦσε ἰδιαίτερα γιὰ τοὺς ἀθεράπευτα ἁμαρτωλούς, τοὺς ὁποίους τρυφερὰ ἀποκαλοῦσε: «τὰ τέκνα μου τὰ πιὸ ἀκριβὰ» ἢ «οἱ μικρές μου ἀμνάδες». Προικισμένος μὲ ὀξυτάτη αἴσθησι τοῦ χιοῦμορ, συχνὰ διήνθιζε τὴν διδαχή του μὲ ἀνέκδοτα ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς Σκήτης, τῆς ὁποίας ἦταν ἕνα ἐκ τῶν ἀρχαιοτέρων μελῶν. Επέμενε ἰδιαίτερα στὸ θέμα τῆς ὑπακοῆς, μέσῳ τῆς ὁποίας ὁδηγούμεθα στὴν μίμησι τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ Εκεῖνος ἀπὸ ὑπακοὴ ἔγινε ἄνθρωπος γιὰ τὴν Σωτηρία μας, καθὼς καὶ στὸ θέμα τῆς προσευχῆς, μέσῳ τῆς ὁποίας ἡ ψυχὴ ποὺ στερεῖται τῆς Χάριτος δύναται νὰ ἐπανέλθη στὴν ζωή. Οταν ξέσπασε ἡ Επανάστασις, πῆρε ἀνοικτὰ θέσι ὑπὲρ τοῦ Πατριάρχου Ἁγίου Τύχωνος ἐναντίον τῆς «Ζώσης Εκκλησίας», τῆς ἀπόπειρας αὐτῆς τῶν κομμουνιστῶν νὰ διεισδύσουν ἀκόμη καὶ στὴν Εκκλησία, ἀπαγόρευσε δὲ στὰ πνευματικά του τέκνα νὰ ἔχουν ὁποιαδήποτε σχέσι μὲ ἐκείνους τοὺς προδότες. Η Ιερὰ Μονὴ τῆς Οπτινα ἔκλεισε τὸ 1923 καὶ οἱ «ἀκτιβιστὲς» τὴν ἐλεηλάτησαν τὸ Ο Στάρετς Νεκτάριος ἐξωρίσθηκε στὸ χωριὸ Χολμίσα τῆς περιοχῆς τοῦ Μπριάνσκ. Εκοιμήθη πλήρης ἡμερῶν τὴν 29η Ἀπριλίου Επτὰ περίπου χρόνια ἀργότερα, τὸ ἱερὸ Λείψανό του εὑρέθη ἄφθορο. 26 ***

27 ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ τοῦ Γέροντος Βαρσανουφίου συνέχισε ὁ ὑποτακτικός του, Στάρετς ΝΙΚΩΝ (Μπελιάγεφ). Ο Νίκων ἔλαβε ἐξαιρετικὴ χριστιανικὴ ἀνατροφὴ ὑπὸ τὴν καθοδήγησι τῆς μητέρας του, ἡ ὁποία ἦταν πνευματικὸ τέκνο τοῦ Ἁγίου Ιωάννου τῆς Κρονστάνδης. Προσῆλθε στὴν Οπτινα σὲ ἡλικία δεκαεννέα ἐτῶν τὸ 1907, μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό του, καὶ ἔγιναν ὑποτακτικοὶ τοῦ Στάρετς Βαρσανουφίου. Ο Μητροπολίτης Τρύφων, ὁ ὁποῖος ἔτρεφε βαθὺ θαυμασμὸ γιὰ τὸν Γέροντα, συνεβούλευσε τὸν Νίκωνα νὰ τοῦ ἀφοσιωθῆ ἀνεπιφύλακτα, παρὰ τὴν ἀντίθεσι κάποιων Μοναχῶν. Ο Νίκων κατέβαλε κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ ἀφομοιώση τὴν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Βαρσανουφίου, τοῦ ὁποίου ἦταν ὁ προσωπικὸς γραμματεύς. Ο Γέροντας εἶχε διακρίνει στὸν δραστήριο αὐτὸν νέο Μοναχὸ μία βαθειὰ πνευματικὴ αἴσθησι ἔτσι, μετὰ τὴν κοινὴ διδασκαλία, συχνὰ τὸν ἔπαιρνε κατὰ μέρος γιὰ νὰ τοῦ μεταδώση τοὺς καρποὺς τῆς ἐμπειρίας του καὶ νὰ τὸν παροτρύνη προορατικὰ νὰ ἀποθησαυρίση ὑπομονὴ ἐν ὄψει τῶν δοκιμασιῶν ποὺ θὰ ὑφίστατο, ὅταν θὰ τὸν διεδέχετο στὴν θέσι του. Ο Νίκων ἔλαβε τὸ Σχῆμα τὸ 1909 καὶ μετὰ τὴν ἐξορία τοῦ Στάρετς Βαρσανουφίου, μετακινήθηκε ἀπὸ τὴν Σκήτη στὴν Μονὴ καὶ ἀνέλαβε τὸ διακόνημα τοῦ γραμματέως. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1917 καὶ ἐπέδειξε ἀξιοθαύμαστες διοικητικὲς ἱκανότητες μέσα στὴν ἀναταραχὴ τῆς Επαναστάσεως, κατορθώνοντας νὰ μετασχηματίση τὴν Μονή, ποὺ εἶχε στερηθῆ ὅλα τὰ εἰσοδήματά της, σὲ «ἀγροτικὴ κολλεκτίβα». Συνελήφθη ἄνευ αἰτίας τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1919 καὶ φυλακίσθηκε στὸ Κοζέλσκ, ἀλλὰ σύντομα ἀφέθηκε ἐλεύθερος. Προτιμώντας νὰ πεθάνη, παρὰ νὰ ἐγκαταλείψη τὸ Μοναστήρι, παρέμεινε στὴν Μονὴ ἀναμένοντας κάθε στιγμὴ τὸν διωγμό, τὴν ἐξορία καὶ τὰ βασανιστήρια. Τὸ 1923, οἱ μπολσεβῖκοι διέταξαν νὰ σταματήσουν οἱ Ἀκολουθίες στὴν Οπτινα καὶ οἱ περισσότεροι Μοναχοὶ διεσκορπίσθησαν, ὁ πατὴρ Νίκων ὅμως κατάφερε νὰ παραμείνη ὀλίγο ἀκόμη στὴν ὑπηρεσία τοῦ καθολικοῦ τῆς Μονῆς. 27

28 Ἀνέλαβε καθήκοντα Πνευματικοῦ γιὰ τοὺς προσκυνητάς, οἱ ὁποῖοι ἐξακολουθοῦσαν νὰ καταφθάνουν στὴν Οπτινα καὶ καθωδηγοῦσε ἐπίσης μία ὁμάδα μοναζουσῶν τοῦ Σαμορντῖνο, ἡ ὁποία εἶχε καταφύγει στὸ Κοζέλσκ. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1924, ἂν καὶ τὸ καθεστὼς ἔκλεισε καὶ τὸν τελευταῖο Ναὸ τῆς Οπτινα, ὁ Στάρετς Νίκων ἐξακολούθησε νὰ τελῆ τὴν θεία Λειτουργία στὸ κελλί του καὶ νὰ δέχεται ἐκεῖ τοὺς προσκυνητὰς ἕως τὶς 15 Ιουνίου. Υποχρεώθηκε τελικὰ νὰ ἐγκαταλείψη τὴν Οπτινα καὶ ἐγκαταστ- άθηκε προσωρινὰ στὸν καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Κοζέλσκ. Η πίστις του στὸν Θεὸ καὶ ἡ ἐμπιστοσύνη του στὴν θεία Πρόνοια ἐνεθάρρυναν στὸν κόσμο. Συγκεντρώθηκε γύρω του ἕνας ὅλο καὶ μεγαλύτερος ἀριθμὸς πνευματικῶν τέκνων, τὰ ὁποῖα συχνὰ ἔστελναν σὲ αὐτὸν ὁ Στάρετς Νεκτάριος, ὁ Ἀρχιμανδρίτης Ισαὰκ ὁ Νέος, ὡς καὶ οἱ πατέρες Μελέτιος καὶ Δοσίθεος, οἱ ὁποῖοι ἦσαν Ἀδελφοὶ τῆς Οπτινα. Δὲν ἐφείδετο χρόνου καὶ δυνάμεων γιὰ τὶς ψυχὲς αὐτές, τὶς ὁποῖες τοῦ ἐμπιστεύθηκαν καὶ συνέδραμε ὑλικὰ τοὺς πλέον ἀπόρους. Τὰ πρωϊνὰ ἔβλεπε τοὺς ἐξορίστους Μοναχοὺς τῆς Οπτινα καθὼς καὶ ἐκείνους ποὺ συχνὰ εἶχαν διανύσει μεγάλες ἀποστάσεις γιὰ νὰ τὸν ἰδοῦν, τὸν δὲ ὑπόλοιπο χρόνο του ἀφιέρωνε στὴν Εξομολόγησι τῶν ἄλλων πνευματικῶν του τέκνων μὲ τὸ ἴδιο διορατικὸ χάρισμα ὅπως οἱ προγενέστεροι Στάρετς. Μία φορὰ τὴν ἑβδομάδα ἐπισκεπτόταν τὴν Ἀδελφότητα τῶν Μοναζουσῶν καὶ περνοῦσε πολλὲς ὧρες, συντάσσοντας τὴν ἀλληλογραφία της. Η κατάστασις αὐτὴ διήρκεσε μόνο τρία χρόνια τὸν Ιούνιο τοῦ 1927, συνελήφθη μαζὶ μὲ δύο ἄλλους Κληρικούς. Τὰ πνευματικά του τέκνα ἔνωσαν τὶς προσπάθειές τους γιὰ νὰ τοῦ στείλουν στὴν φυλακὴ κάποια βοηθήματα καὶ γράμματα, στὰ ὁποῖα ἀπαντοῦσε, στηρίζοντας τὴν πίστι τους καὶ παρηγορώντας αὐτὰ γιὰ τὶς δοκιμασίες, τὶς ὁποίες ὑφίσταντο. Τὸν Ιανουάριο τοῦ 1928, καταδικάσθηκε σὲ τριετῆ ἐκτόπισι στὸ στρατόπεδο συγκεντρώσεως τοῦ Σολόφσκυ, οἱ περιστάσεις ὅμως τὸν ὡδήγησαν ἀλλοῦ. Εξ αἰτίας τοῦ τραυματισμένου του ποδιοῦ, εἶχε ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὴν χειρωνακτικὴ ἐργασία καὶ ἔτσι ἐξοικονομοῦσε τὸν ἀπαραίτητο χρόνο γιὰ προσευχή. Χάρις στὰ βοηθήματα ποὺ 28

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Εφαρμογὲς τῶν συνεχῶν κλασμάτων 1 1. Η τιμὴ τοῦ π μὲ σωστὰ τὰ 50 πρῶτα δεκαδικὰ ψηφία μετὰ τὴν ὑποδιαστολή, εἶναι 3.14159265358979323846264338327950288419716939937511.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς *

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Σερβίας Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * 29 Ἀπριλίου 1671 «ΣΤΗ ΖΩΝΤΑΝΗ οἰκογένεια τῆς Εκκλησίας ὁ λαὸς νοιώθει τοὺς Ἁγίους ὡς τοὺς

Διαβάστε περισσότερα

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗ ΑΤΤΙΚΗΣ Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων Ἀπρίλιος 2013 Κεντρικὴ Διάθεσις: Γεώργιος Χοροζίδης, Ἱ. Μονὴ Ἁγ. Κυπριανοῦ Α.Γ. 112, 133 51 ΦΥΛΗ Τηλέφ: 210 2411380,

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ

Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ Ενα λαμπρὸ ἄστρο τῆς Θηβαΐδος τοῦ Βορρᾶ Ο Αγιος Αλέξανδρος τοῦ Σβὶρ ἐν Ρωσίᾳ Σύντομος Βίος, ἡ Πρόσφατος Ανακάλυψις τοῦ Αφθάρτου Ιεροῦ Λειψάνου του καὶ τρία σύγχρονα Θαύματα Αὐτοῦ* α. Ο Αγιος Αλέξανδρος

Διαβάστε περισσότερα

Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς*

Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς* Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Εκκλησίας τῆς Θεσσαλονίκης Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς* Μνήμη: 14 Νοεμβρίου 1 Ο ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ἐγεννήθη

Διαβάστε περισσότερα

Ποιμαντικὴ Επίσκεψις στὴν Ιερὰ Γυναικεία Μονὴ τῆς Αγίας Σκέπης στὸν Καναδᾶ*

Ποιμαντικὴ Επίσκεψις στὴν Ιερὰ Γυναικεία Μονὴ τῆς Αγίας Σκέπης στὸν Καναδᾶ* ἲ ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΕΤΝΑ ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑΣ Ποιμαντικὴ Επίσκεψις στὴν Ιερὰ Γυναικεία Μονὴ τῆς Αγίας Σκέπης στὸν Καναδᾶ* ΙΑ τὴν Εορτὴ τῆς Αναλήψεως τοῦ Σωτῆρος μας, ὁ Σεβασμ. Αρχιεπίσκοπος Ετνα κ. Χρυσόστομος,

Διαβάστε περισσότερα

Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα

Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα Επὶ τῇ Συνάξει Πάντων τῶν ἐν Ἀσκήσει Λαμψάντων Οσίων (Σάββατον τῆς Τυρινῆς) Η Οσιωτάτη Καθηγουμένη τῆς Ιερᾶς Μονῆς τοῦ Λεουσένι Ταϊσία Σαλόπιβα (1840-1915) Αʹ. Σύντομος Βίος Η ΗΓΟΥΜΕΝΗ Ταϊσία, κατὰ κόσμον

Διαβάστε περισσότερα

Η Πανήγυρις τῶν Αγίων Πάντων στὸ Αγρίνιο

Η Πανήγυρις τῶν Αγίων Πάντων στὸ Αγρίνιο ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ Η Πανήγυρις τῶν Αγίων Πάντων στὸ Αγρίνιο «Μόνο ἂν γίνουμε παιδιά, ἂν ἐπιστρέψουμε στὴ χαμένη μας παιδικὴ Αθωότητα καὶ Αγνότητα, μόνο τότε ἔχουμε ἐλπίδα νὰ εἰσέλθουμε στὴν

Διαβάστε περισσότερα

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό.

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό. Ο Μ Ι Λ Ι Α ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΟΥ (25 Ὀκτωβρίου 2013) Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ

Διαβάστε περισσότερα

Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ

Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων τῆς Ρωσίας (25 Αʹ) Οἱ Ρῶσοι Αγιοι Νεομάρτυρες* Αʹ. Τὴν 25η Ιανουαρίου ἔχει ὁρισθῆ νὰ τιμῶνται κατ ἔτος πάντες οἱ Ρῶσοι Αγιοι Νεομάρτυρες. Πρῶτος τῆς μεγάλης καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012 εκδοσεισ θεροσ 2012 ποταμιτου ποταμιτου καταλογοσ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ 8,99 σκληρὸ ἐξώφυλλο, 32 σελίδες, 22Χ22 ἑκατοστά Κάθε Σάββατο, ἡ Γιαγιὰ ἀφήνει τὸ καλαθάκι της μὲ τὰ

Διαβάστε περισσότερα

Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος*

Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (26η Ιουλίου) Οσιος Μωϋσῆς ὁ Οὗγγρος* «Αὐτὸς ἀναδείχθηκε ἀνώτερος ἀπὸ τὸν πάγκαλο Ιωσὴφ στὴν σωφροσύνη, γι αὐτὸ μπορεῖ νὰ βοηθήση ἀποτελεσματικὰ ὅσους πολεμοῦνται ἀπὸ τὸ πάθος τῆς

Διαβάστε περισσότερα

Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης

Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης ιερα μητροπολισ ωρωπου και φυλησ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης TΗΝ Τρίτη, 2/15.10.2013, ἐπανηγύρισε λαμπρῶς,

Διαβάστε περισσότερα

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ Κεφάλαια κδʹ «Εθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ» (Ψαλμ.

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο (Μιὰ πρώτη προσέγγιση στὸ θέμα) Εἰπώθηκε, πὼς ὁλόκληρο τὸ Ἅγιον Ὄρος μοιάζει μὲ τὸ Καθολικὸ ἑνὸς ἰεροῦ Ναοῦ καὶ ὅτι ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ πέρα εἶναι τὸ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ἀπόδοση στὴ νέα Ἑλληνική: Ἱερομόναχος Βενέδικτος Ἔκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Νέα Σκήτη, Ἅγιον Ὄρος ΠΡΟΛΟΓΟΣ Καὶ δικαιότατη καὶ αὐτὴ ποὺ πρέπει

Διαβάστε περισσότερα

Βίος τοῦ Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς Μητροπολίτου Τομπὸλσκ τῆς Σιβηρίας * ( 10.6.1715)

Βίος τοῦ Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς Μητροπολίτου Τομπὸλσκ τῆς Σιβηρίας * ( 10.6.1715) Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ Αὐτοῦ (10η Ιουνίου) Βίος τοῦ Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς Μητροπολίτου Τομπὸλσκ τῆς Σιβηρίας * ( 10.6.1715) Μία μεγάλη φυσιογνωμία τῆς Εκκλησίας, ἕνας ἔξοχος Ιεράρχης, μεγάλος ἀσκητής, ποιητὴς

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Στὴν Ἱερὰ Μονή μας, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, στὴν Φυλὴ Ἀττικῆς, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Πνευματικοῦ Πατρός μας,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ*

Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῆς Υποδοχῆς τῶν τιμίων αὐτοῦ Λειψάνων στὴν Ιερὰ Μονὴ τῶν Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης Φυλῆς Ἀττικῆς (Κυριακὴ μετὰ τὰ Φῶτα) Ο Οσιος Ιωσὴφ ὁ Νέος ὁ ἐν Καππαδοκίᾳ* Βίος και Θαύματα α.γόνος

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Καί πράγματι εἶναι! σταματώντας ὁ χρόνος της, χρόνος ὅπου μετριοῦνται μέ τούς χτύπους τῆς καρδιᾶς, σταματάει

Διαβάστε περισσότερα

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἁγιογράφου, Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (18η Ὀκτωβρίου) καὶ πρὸς τιμήν Του, πραγματοποιήθηκε, μὲ τὴν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Βίος καὶ πολιτεία. τοῦ Νέου Μυροβλύτου,

Βίος καὶ πολιτεία. τοῦ Νέου Μυροβλύτου, Βίος καὶ πολιτεία τοῦ ὁσίου καὶ θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Λεοντίου τοῦ Νέου Μυροβλύτου, ποὺ διακρίθηκε γιὰ τὴν ἄσκηση καὶ τὴ λαμπρότητα τοῦ βίου του στὸ Ἁγιώνυμον Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, στὴν Μονὴ ποὺ καλεῖται τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος*

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (28η Ιανουαρίου) Η ΦΟΒΕΡΗ Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Φωτοπούλου σύγχυση τῶν ἀγεύστων τῆς Θείας Χάριτος θεολόγων τῆς Δύσεως, μέσῳ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Μαρτυρίου τῆς Βασιλικῆς Οἰκογενείας ( 4.7.1918) ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΑΓΙΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ Μέρος Βʹ «Τὸν Τσάρο ποὺ θὰ μὲ δοξάση, θὰ τὸν δοξάσω» ( Οσίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ)

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ,

Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ, Μητροπολίτου Ωρωποῦ καὶ Φυλῆς Κυπριανοῦ Προέδρου τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων Βίος καὶ Μαρτύριο τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης (*) Ἀπολυτίκιον Ηχος γʹ. Θείας πίστεως. Θείας πίστεως, τῇ φωταυγείᾳ,

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ ἅγιος Νικόλαος παπᾶ Πλανᾶς, ὁ κὺρ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης καὶ οἱ ἀγρυπνίες στὸν ἅγιο Ἐλισσαῖο

Ὁ ἅγιος Νικόλαος παπᾶ Πλανᾶς, ὁ κὺρ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης καὶ οἱ ἀγρυπνίες στὸν ἅγιο Ἐλισσαῖο 1 Νίκος Ὀρφανίδης Ὁ ἅγιος Νικόλαος παπᾶ Πλανᾶς, ὁ κὺρ Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης καὶ οἱ ἀγρυπνίες στὸν ἅγιο Ἐλισσαῖο Τιμώντας ἀπόψε τὴ μνήμη τοῦ Ἀλεξάνδρου Παπαδιαμάντη καὶ δεόμενοι γιὰ τὴν ψυχὴ αὐτοῦ τοῦ

Διαβάστε περισσότερα

Η τριπλῆ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Πνευματικὸ Πατέρα (*)

Η τριπλῆ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Πνευματικὸ Πατέρα (*) Η τριπλῆ εὐγνωμοσύνη πρὸς τὸν Πνευματικὸ Πατέρα (*) Πολυσέβαστε Μητροπολῖτα μας καὶ περιπόθητε Πνευματικέ μας Πατέρα ΑΠΟΤΟΛΜΩ καὶ πάλι νὰ λάβω τὸν λόγο καὶ νὰ Σᾶς προσφωνήσω μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς ὀνομαστικῆς

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ Μέρος Β - ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ 1. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Ι) Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ γ) Η ΜΑΚΕ ΟΝΙΑ ΜΑΣ 4. ΗΛΩΣΕΙΣ (d) Προφορικὴ δήλωσις 6.1.1993 ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙ Α www.sartzetakis.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ ΚΛΙΜΑΞ

ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ ΚΛΙΜΑΞ ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΟΣ «ΠΛΑΚΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ» ΤΟΥ ΑΒΒΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ ΣΙΝΑ τὸν ὁποῖον ἀπέστειλε εἰς τὸν ἀββᾶν Ἰωάννην, καθηγούμενον τῆς Ῥαϊθοῦ. Εἶναι διηρημένος εἰς τριάκοντα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ Ὁ μοναχισμὸς ὑπῆρχε πάντοτε ὁ σθεναρὸς πρόμαχος τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ὁ θεματοφύλακας τῶν ἱερῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας. Πολὺ συχνὰ ὅμως οἱ μοναχοὶ ἐδιώχθηκαν καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΜΑΤΘΑΙΟ, πού, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε,

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΜΑΤΘΑΙΟ, πού, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, + Η Ταπείνωση τοῦ Ἀποστόλου Ματθαίου* Μιὰ Μαρτυρία τῆς Παραδόσεως γιὰ τὴν Κριτικὴ Μελέτη τῶν Πηγῶν Ηλία Βουλγαράκη ( 1999) ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΜΑΤΘΑΙΟ, πού, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, ἕγραψε ἕνα ἀπὸ τὰ τέσσερα

Διαβάστε περισσότερα

ΑΝΑΜΕΣΑ σ ὅλες τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ὕμνους τῆς μεγάλης

ΑΝΑΜΕΣΑ σ ὅλες τὶς προσευχὲς καὶ τοὺς ὕμνους τῆς μεγάλης Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ Ενα πνευματικὸ ταξίδι πρὸς τὸ Τέλος τοῦ παλαιοῦ καὶ τὴν Ἀρχὴ τοῦ νέου Η Προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Εφραὶμ τοῦ Σύρου * Η χριστιανικὴ ἀσκητικὴ εἶναι ἀγώνας ὄχι κατά, ἀλλὰ ὑπὲρ τοῦ σώματος. Γι

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΟΡΑΜΑ τοῦ Γέροντος Σωφρονίου, τὸ ὁποῖο δημοσιεύουμε

ΤΟ ΟΡΑΜΑ τοῦ Γέροντος Σωφρονίου, τὸ ὁποῖο δημοσιεύουμε Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου [Βελιτσκόφσκυ] (15 Νοεμβρίου) καὶ τῇ ἐνάρξει τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων Μεγάλη ἡ ὠφέλεια ἀπὸ τὴν ἀνάγνωσι τῶν Πατερικῶν Κειμένων* Ο διάβολος μισεῖ τὰ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ

ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΝΕΟΜΑΡΤΥΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Βʹ Μέρος Ηʹ (Τελευταῖον) ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΙ τοῦ Κυρίου μας, κλείνουμε πρὸς τὸ παρὸν τὴν σειρὰ τῶν ἄρθρων μας ἐπὶ τῆς ἐπισήμου Ανακηρύξεως τῶν Αγίων Νεομαρτύρων τῆς Ρωσίας

Διαβάστε περισσότερα

Oἱ ἀρτοποιοὶ γνωρίζουν πώς, ὅταν θέλουν νὰ ἑτοιμάσουν μεγάλη ποσότητα

Oἱ ἀρτοποιοὶ γνωρίζουν πώς, ὅταν θέλουν νὰ ἑτοιμάσουν μεγάλη ποσότητα ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΘΙΕΡΕΩΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ (1867-1934 μ.χ.) Ἐπιμελείᾳ τῶν πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης - Νεζερῶν (Πατρῶν). σειρά: ΑΝΘΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ, τ. 8 Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ ΚΕΝΤΡΟΝ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ» ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ Ιερός Ναός Αγίου

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Αὒγουστος 2011 12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Χριαστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα Τεῦχος 12 - Αὒγουστος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΣΑ στὸ Φῶς τῆς Αναστάσεως,

ΜΕΣΑ στὸ Φῶς τῆς Αναστάσεως, ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ «Μακάριοι οἱ ἐν Κυρίῳ ἀποθνήσκοντες» Η μακαρία κοίμησις τοῦ ἐν Χριστῷ Αδελφοῦ μας Βασιλείου Σκληβανιώτου Παρασκευὴ τῆς Διακαινησίμου, 16/29.4.2011 ΜΕΣΑ στὸ Φῶς τῆς Αναστάσεως,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη Θαῦμα τῆς Ἁγίας Γεροντίσσης Μυρτιδιωτίσσης τῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας ( 1974) Ἀποδεικτικὸ καὶ Βεβαιωτικὸ τῆς Μοναχικῆς Ἱδιότητος καὶ Ὀνομασίας Αὐτῆς ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ

Διαβάστε περισσότερα

Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ*

Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (13η Αὐγούστου) Ο θαυμαστὸς Βίος τοῦ Οσίου Δοσιθέου τοῦ Υποτακτικοῦ* Ἀπολυτίκιον. Ηχος γʹ. Θείας πίστεως. Δόσιν ἔνθεον καταπλουτήσας, δόσις ἄμωμος Θεῷ προσήχθης, φερωνύμως, θεόφρον

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ (1896-1966)

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ (1896-1966) ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΑΞΙΜΟΒΙΤΣ (1896-1966) Ἕνα σύγχρονο ἀλλὰ ἄγνωστο Ρῶσο ἅγιο θὰ παρουσιάσουμε σήμερα. Ἕνα ἅγιο, ποὺ τὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς ἐποχῆς τοῦ ἀλλὰ καὶ ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, τὸν ἀνάγκασαν νὰ ζήσει καὶ

Διαβάστε περισσότερα

Ο θιασώτης τῶν ἀντιλήψεων τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ο Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κάλλιστος Αʹ* Ιερὰ Μνήμη: 20ὴ Ιουνίου

Ο θιασώτης τῶν ἀντιλήψεων τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ο Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κάλλιστος Αʹ* Ιερὰ Μνήμη: 20ὴ Ιουνίου Ο θιασώτης τῶν ἀντιλήψεων τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ Ο Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Κάλλιστος Αʹ* Ιερὰ Μνήμη: 20ὴ Ιουνίου Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Καλλίστου Ηχος αʹ. Τῆς ἐρήμου πολίτης. 1 Βασιλίδος ἐδείχθης

Διαβάστε περισσότερα

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Τευχος πρωτο αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Άσκηση Υπόθεση παραχάραξης Το 1938, το Υφυπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας του ελληνικού κράτους δημοσιεύει

Διαβάστε περισσότερα

Ο Οσιος Ἀλέξανδρος τοῦ Σβὶρ καὶ τὸ Μοναστήρι του στὴν Ρωσία*

Ο Οσιος Ἀλέξανδρος τοῦ Σβὶρ καὶ τὸ Μοναστήρι του στὴν Ρωσία* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (30ὴ Αὐγούστου) Ο Οσιος Ἀλέξανδρος τοῦ Σβὶρ καὶ τὸ Μοναστήρι του στὴν Ρωσία* Ἀπὸ ἕνα σύγχρονο ταξιδιωτικὸ χρονικὸ Εχουμε ἤδη παρουσιάσει στὴν Ιστοσελίδα μας τὸν ἐκτενῆ Βίο τοῦ Οσίου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ 1 ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ Ὑπάρχουν ἄνθρωποι ποὺ δὲν γνωρίζουν τί εἶναι ὁ γάμος. Εἴτε ἔχουν, εἴτε δὲν ἔχουν συνάψει γάμο. Ὑπανδρευμένοι καὶ ἀνύπανδροι. Νυμφευμένοι καὶ ἀνύμφευτοι. Ἀλλὰ εἶναι ἀνάγκη,

Διαβάστε περισσότερα

Επικαλοῦμαι τὶς εὐχὲς τοῦ πολυσεβάστου

Επικαλοῦμαι τὶς εὐχὲς τοῦ πολυσεβάστου καὶ Πνευματικὸ Τέκνο 1 Κληρικολαϊκὴ Σύναξις Βʹ, 2/15.11.2012 Πνευματικὸς Πατέρας καὶ Πνευματικὸ Τέκνο: Αγάπη καὶ Ελευθερία ἢ Εξουσία καὶ Εξάρτησις; Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ Μητέρες Αγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Αδελφοὶ

Διαβάστε περισσότερα

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἱερὸ Τελετὴ Λήξεως Μαθημάτων Ἁγιογραφίας τῆς Μητροπόλεώς μας Περίοδος ΣΤ, 2013-2014 Ζωὴ καὶ Δημιουργικὴ Συνέχεια στὴν Ὀρθόδοξη Ἁγιογραφία + Κυριακὴ Ἁγιορειτῶν Πατέρων, 9/22.6.2014 Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων

ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ Κουρὲς Μοναχῶν στὴν Ιερὰ Μονὴ τῶν Αγίων Αγγέλων ΤΟ Β Σάββατο τῶν Νηστειῶν, 9.3.2008 ἐκ.ἡμ., μνήμη τῶν Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, ὡς καὶ τὸ Γ Σάββατο, 16.3.2008 ἐκ.ἡμ.,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗΣ

ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗΣ Η ΙΕΡΑ ΕΙΚΩΝ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗΣ Μνήμη: 6η Δεκεμβρίου 1 ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΠΙΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΘΑΛΑΣΣΙΝΗΣ Κατὰ τὸ θέρος τοῦ σωτηρίου ἔτους 2003,

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕΧΡΙ τώρα μιλήσαμε γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Εκκλησίας σχετικὰ

ΜΕΧΡΙ τώρα μιλήσαμε γιὰ τὴν διδασκαλία τῆς Εκκλησίας σχετικὰ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ Ενα πνευματικὸ ταξίδι πρὸς τὸ Τέλος τοῦ παλαιοῦ καὶ τὴν Αρχὴ τοῦ νέου Νὰ τὴν ἐνσωματώσουμε στὴν καθημερινή μας ζωὴ * Μιὰ πνευματικὴ πρόκληση, ποὺ ἀπαιτεῖ ἀντίδραση, ἀπόφαση, πρόγραμμα

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 215 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΜΑ ΤΟΜΟΣ ΙΕ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ - ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2008

Διαβάστε περισσότερα

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας: ἡ ἐποχή, ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο του «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας: ἡ ἐποχή, ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο του «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ Ἡ σύνταξη τῆς ἐργασίας αὐτῆς ἒγινε από τό Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος» και ἀποτελεί εἰσαγωγή τοῦ έργου «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς Λόγοι επτά» του Ἁγίου Νικόλαου Καβάσιλα ὅπως ἐκδόθηκε

Διαβάστε περισσότερα

Ελεύθερη συμβίωση: Διέξοδος ἢ παγίδα;*

Ελεύθερη συμβίωση: Διέξοδος ἢ παγίδα;* «Νομιμοποίηση τῆς Ἐλεύθερης Συμβίωσης» (δ ) Ἕνα εἶδος πολιτικοῦ γάμου; Ἕνα εἶδος τρίτου γάμου; Μείωση τῆς ἀπόστασης ἀπὸ τὸν Γάμο; Ἕνα βῆμα πρὸς τὸν Γάμο; Τρίτης κατηγορίας γάμος; Γάμος χωρὶς στεφάνι; Παλλακεία;

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2012 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1. Ἡ Καινή Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2010. 2. Ἱερός Ναός ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), Κατάθεση μαρτυρία, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α

Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Θεσσαλονίκης Α Ἐσωτερικὸ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίων Ἀποστόλων Κυμίνων Θεσσαλονίκης Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου πνευματικοῦ Πατρός μας, Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10)

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2001 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά

Διαβάστε περισσότερα

Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς

Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς 5η Σύνοδος Πανδιασπορᾶς Εκλογὴ νέου Πρωθιεράρχου Χειροτονία Επισκόπου

Διαβάστε περισσότερα

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. ΕΚΚΛΗΣΙΑ & ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΕΝΟΡΙΑ & ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΑΣΘΕΝΩΝ Σεβασμιώτατε, Αἰδεσιμολογιώτατοι, Πρωτοπρεσβύτερος π. Βασίλειος Κοντογιάννης Ἐφημ. ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟΥ Γ.Ν.Α. Ἀγαπητοί ἐθελοντές τῆς Διακονίας Ἀσθενῶν τῆς Ἐκκλησίας

Διαβάστε περισσότερα

Προφητεία καὶ Αποκάλυψις. ἢ «χρησμολογία» καὶ «ἀποκαλυπτισμός»; Εκκλησις Συλλόγου Ορθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς Ιεράρχας νὰ λάβουν θέσιν

Προφητεία καὶ Αποκάλυψις. ἢ «χρησμολογία» καὶ «ἀποκαλυπτισμός»; Εκκλησις Συλλόγου Ορθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς Ιεράρχας νὰ λάβουν θέσιν Προφητεία καὶ Αποκάλυψις ἢ «χρησμολογία» καὶ «ἀποκαλυπτισμός»; Εκκλησις Συλλόγου Ορθοδόξων Χριστιανῶν πρὸς Ιεράρχας νὰ λάβουν θέσιν Ολεθρία πλάνη Μοναχοῦ διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ τὴν Δευτέραν

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑ: ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

ΜΑΘΗΜΑ: ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ Tα Πανεπιστημιακά Φροντιστήρια «ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ» προετοιμάζοντας σε ολιγομελείς ομίλους τους υποψήφιους για τον επικείμενο διαγωνισμό του Υπουργείου Οικονομικών, με κορυφαίο επιτελείο

Διαβάστε περισσότερα

HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015

HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015 HISTÒRIA DE LA LLENGUA GREGA: DEL GREC CLÀSSIC AL GREC MODERN MORFOLOGIA DELS PRONOMS PERSONALS (teoria, praxi, autoavaluació) 2015 Ernest E. Marcos Hierro (GIDC ELECTRA) emarcos@ub.edu Pronoms personals

Διαβάστε περισσότερα

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ Οσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου (14η Ιουλίου) Τὸ κομποσκοίνι. Ιερὸ ἀντικείμενο ἢ μέσο ἐπίκλησης τοῦ Θεοῦ; *

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ Οσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου (14η Ιουλίου) Τὸ κομποσκοίνι. Ιερὸ ἀντικείμενο ἢ μέσο ἐπίκλησης τοῦ Θεοῦ; * Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ Οσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου (14η Ιουλίου) Τὸ κομποσκοίνι Ιερὸ ἀντικείμενο ἢ μέσο ἐπίκλησης τοῦ Θεοῦ; * «Ποτὲ δὲν ἠσθάνθη τόσην εὐχαρίστησιν ἐκ τῆς προσευχῆς, ὅσην ἐκείνην τὴν νύκτα μαζύ

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου

Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τῶν Μεγάλων Γερόντων (6η Φεβρουαρίου) Βίβλος Ψυχωφελεστάτη Βαρσανουφίου καὶ Ιωάννου Εἰσαγωγὴ* Ο μοναχισμὸς στὴν Παλαιστίνη κατὰ τοὺς χρόνους ποὺ ἔζησαν οἱ ὅσιοι Πατέρες μας Βαρσανούφιος

Διαβάστε περισσότερα

Αναστάσιμο Οδοιπορικὸ στὴν Αγία Γῆ

Αναστάσιμο Οδοιπορικὸ στὴν Αγία Γῆ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ Αναστάσιμο Οδοιπορικὸ στὴν Αγία Γῆ «Δεῦτε λάβετε Φῶς ἐκ τοῦ Ανεσπέρου Φωτός, καὶ δοξάσατε Χριστὸν τὸν Αναστάντα ἐκ νεκρῶν». Τὸ Ανέσπερο Φῶς τοῦ Αναστάντα Κυρίου μας καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙ, ὁδηγία καὶ προστασία τῆς Αχράντου Θεοτόκου,

ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙ, ὁδηγία καὶ προστασία τῆς Αχράντου Θεοτόκου, Η Θεοτόκος Σύμβολο Ενότητος καὶ Αλληλοπεριχωρήσεως Η Πάνσεπτος Κοίμησις τῆς Θεοτόκου ἰσχυροποιεῖ καὶ ἀναδεικνύει τὴν ἑνότητα Ελλήνων καὶ Βουλγάρων Ενισταμένων ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙ, ὁδηγία καὶ προστασία τῆς

Διαβάστε περισσότερα

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία»)

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία») Γεωργίου Χασούρου (Βιολόγου - Ἐκπαιδευτικοῦ) Α) Ἡ «ἐκκλησία» τῆς ιεθνοῦς Ψυχαναλυτικῆς Ἑταιρείας. Ἕνα ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία» ποὺ δηµοσιεύθηκε τὸ περασµένο ἔτος

Διαβάστε περισσότερα

Ιερὸν Προσκύνημα στοὺς Αγίους Τόπους καὶ τὸ Θεοβάδιστον Ορος Σινᾶ

Ιερὸν Προσκύνημα στοὺς Αγίους Τόπους καὶ τὸ Θεοβάδιστον Ορος Σινᾶ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ «Τῷ ζωοδόχῳ Σου τάφῳ, παρεστῶτες οἱ ἀνάξιοι, δοξολογίαν προσφέρομεν τῇ ἀφάτῳ Σου εὐσπλαγχνίᾳ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν ὅτι σταυρὸν κατεδέξω, καὶ θάνατον ἀναμάρτητε, ἵνα τῷ κόσμῳ

Διαβάστε περισσότερα

Ἑλληνικὰ σταυρόλεξα μὲ τὸ L A T E X

Ἑλληνικὰ σταυρόλεξα μὲ τὸ L A T E X eutypon32-33 2014/11/30 12:03 page 19 #23 Εὔτυπον, τεῦχος 32-33 Ὀκτώβριος/October 2014 19 Ἑλληνικὰ σταυρόλεξα μὲ τὸ L A T E X Ἰωάννης Α. Βαμβακᾶς Ιωάννης Α. Βαμβακᾶς Παπαθεοφάνους 12 853 00 Κῶς Η/Τ: gavvns

Διαβάστε περισσότερα

Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας (ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου) Πρόλογος

Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας (ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου) Πρόλογος Ἐμφανίσεις καὶ θαύματα τῆς Παναγίας (ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου) Α. ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ Παναγία ἡ Πορταΐτισσα Παναγία ἡ Νιαμονίτισσα Παναγία ἡ Κασσιωπία Παναγία ἡ Λιμνιά Παναγία τῆς Σκριποῦς Παναγία

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ (5-6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2004, Διορθόδοξον Κέντρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Τὰ Ἕξι μεγάλα ἐρωτήματα τῆς δυτικῆς μεταφυσικῆς καταλαμβάνουν μιὰ ξεχωριστὴ θέση στὴν ἱστορία τῆς φιλοσοφικῆς ἱστοριογραφίας. Ὁ συγγραφέας του βιβλίου, Χάιντς Χάιμζετ (1886-1975),

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Ὁσιώτατος Γέροντας Διονύσιος, ὁ Κολιτσιώτης, ὡς πνευματικὸς καθοδηγητής, ὅπως τὸν γνώρισα * * * * * * * * *

Ὁ Ὁσιώτατος Γέροντας Διονύσιος, ὁ Κολιτσιώτης, ὡς πνευματικὸς καθοδηγητής, ὅπως τὸν γνώρισα * * * * * * * * * 1 Ὁ Ὁσιώτατος Γέροντας Διονύσιος, ὁ Κολιτσιώτης, ὡς πνευματικὸς καθοδηγητής, ὅπως τὸν γνώρισα 2015 Ὁ Ὁσιώτατος Γέροντας Διονύσιος, ὁ Κολιτσιώτης, ὡς πνευματικὸς καθοδηγητής, ὅπως τὸν γνώρισα Ὁ ὁσιώτατος

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Θέμα: «Περὶ τῆς νομιμότητας τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἀνηλίκων». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Σχετικὰ μὲ τὶς προϋποθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας.

Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας. 1 Ποιμαίνοντας μεταξύ οὐτοπίας καί ρεαλισμοῦ: Θεολογικοί προβληματισμοί γιά τήν λειτουργία τῆς σύγχρονης ἐνοριακῆς κοινότητας. πρωτ. Χριστόδουλος Μπίθας Προϊστάμενος Ἱ. Ν. Παμ. Ταξιαρχῶν Μοσχάτου Σεβασμιώτατε,

Διαβάστε περισσότερα

ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΛΑΔΟΣ: ΠΕ11 ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ Μάθημα: Ενόργανη Γυμναστική Χρήσιμα θεωρία στο κεφάλαιο της ενόργανης γυμναστικής για το γνωστικό αντικείμενο ΠΕ11 της Φυσικής Αγωγής από τα Πανεπιστημιακά Φροντιστήρια Κολλίντζα.

Διαβάστε περισσότερα

Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς*

Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου (14η Ιουλίου) Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς* Τοῦ Ἀστερίου Ἀργυρίου «Τὸ ἔργο τοῦ Νικοδήμου εἶναι

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ*

ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ* Εναγώνια κραυγὴ ἀφυπνίσεως γιὰ ἕνα μεῖζον θέμα ΜΙΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΕΠΕΤΕΙΟΣ* Τὰ εἰκοσάχρονα ἀπὸ τὴν ψήφιση τοῦ ἀνθρωποκτόνου Νόμου τῶν ἐκτρώσεων 1609/86 Τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου π. Νεκταρίου Ζιόμπολα ΠΟΙΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

μαθη ματικῶν, ἀλλὰ καὶ τὴ βαθιά του ἐκτίμηση γιὰ τὴ χαϊντεγκεριανὴ ἱστορικὴ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπινου κόσμου. Καταγράφοντας ὅλες αὐτὲς τὶς ἐπιδράσεις,

μαθη ματικῶν, ἀλλὰ καὶ τὴ βαθιά του ἐκτίμηση γιὰ τὴ χαϊντεγκεριανὴ ἱστορικὴ κατανόηση τοῦ ἀνθρώπινου κόσμου. Καταγράφοντας ὅλες αὐτὲς τὶς ἐπιδράσεις, ΠΡΟΛΟΓΟΣ Τὸ βιβλίο αὐτὸ εἶναι προϊὸν μακρόχρονης ἐξέλιξης. Γιὰ εἴκοσι περίπου χρόνια, τὸ ἐνδιαφέρον μου γιὰ τὸν Φρέγκε ἀποτέλεσε μέρος ἑνὸς ὁδοιπορικοῦ ποὺ ξεκίνησε ἀπὸ τὸ Μόναχο καί, μέσω τῆς Ὀξφόρδης

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Πρπρευμένων τῶν Ἱερπαίδων μετὰ εἰκόνων καὶ θυμιατῦ, ὁ Ἱερεὺς ἐξέρχεται τῦ Ἱερῦ μετὰ τῦ Τιμίυ Σταυρῦ καὶ γίνεται λιτανεία πέριξ τῦ ἐσωτερικῦ τῦ Ναῦ εἰς τέσσαρες στάσς. Εἰς

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 135 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΜΑ ΤΟΜΟΣ ΙΕ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2008

Διαβάστε περισσότερα

ΠΩΣ ΝΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕΤΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ(Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑ- ΤΑΣΚΟΠΟΥ)

ΠΩΣ ΝΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕΤΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ(Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑ- ΤΑΣΚΟΠΟΥ) Η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ. ΠΩΣ ΝΑ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΕΤΕ ΜΙΑ ΧΩΡΑ(Η ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΑ- ΤΑΣΚΟΠΟΥ) Ἀποσπάσματα ἀπὸ ἄρθρο στὰ «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» (28-2-13) ΠΕΡΙΛΗΨΗ. ΑΥΤΗ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΟΙΟΙ ΒΡΙΣΚΟΝ- ΤΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ,

Διαβάστε περισσότερα

Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι τολμηρὸ καὶ ταυτόχρονα ἐπικίνδυνα

Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι τολμηρὸ καὶ ταυτόχρονα ἐπικίνδυνα Μέρος Β Στὴν Ἐποχὴ τῶν Ψευδοθεραπειῶν: «Θεραπεία Ἀγγέλων»* Ελένης Ανδρουλάκη 1. Προλογίζοντας Τὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι τολμηρὸ καὶ ταυτόχρονα ἐπικίνδυνα ἀποκαλυπτικό. Δὲν θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι γραμμένο

Διαβάστε περισσότερα

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux.

Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Έγκατάσταση καὶ Χρήση Πολυτονικοῦ Πληκτρολογίου σὲ Περιβάλλον Ubuntu Linux. Μακρῆς Δημήτριος, Φυσικός. mailto: jd70473@yahoo.gr 1. Εἰσαγωγή. Τὸ πολυτονικὸ σύστημα καταργήθηκε τὸ 1982. Δὲν θὰ ἀσχοληθοῦμε

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι,

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, Ὁ Γάμος Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, ὲ λίγες ἡμέρες πρόκειται νὰ ἑνωθεῖτε μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ Γάμου διὰ τῶν εὐλογιῶν τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου μας. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς χρειάζεται ὡς καταλύτη τὸν τελειωτῆ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

όσους καὶ τόσους ἀγῶνες κάνουµε καθηµερινὰ γιὰ νὰ ἐκπληρώσουµε ἀναζητήσεις καὶ ὄνειρα ἐπιθυ-

όσους καὶ τόσους ἀγῶνες κάνουµε καθηµερινὰ γιὰ νὰ ἐκπληρώσουµε ἀναζητήσεις καὶ ὄνειρα ἐπιθυ- 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2009 88. ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΣΤΗ ΓΑΛΙΛΑΙΑ ὁλοένα στὸ τέλος αὐτῆς τῆς πονηρῆς ζωῆς....σὲ λίγο θὰ...σβύσει ὅλη τούτη ἡ ὀχλοβοὴ κι ἡ φωτοχυσία, σὰν κάποιο πράγμα ποὺ δὲν γίνηκε ποτές. Ὢ κατάδικοι, Τί

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα

Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα Ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα Σὸ θέμα μὲ τὸ ὁποῖο στὴν ἀποψινή μας σύναξη θὰ ἀσχοληθοῦμε, ὅπως γνωρίζετε, εἶναι ἡ Ἐκκλησία ὡς λατρεύουσα κοινότητα. Θὰ προσπαθήσουμε χωρὶς νὰ εἰσέλθουμε σὲ λεπτομέρειες

Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ;

Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ; Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κατάντημα νὰ ζητοῦμεν καὶ δεύτερον γάμον τῶν κληρικῶν! Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ; Αἱ προειδοποιήσεις τοῦ ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς ὅτι, ἐὰν

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 335 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΛΘ ΤΟΜΟΣ ΙΔ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2006

Διαβάστε περισσότερα

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος) ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΤΣΑΪΝΗΣ Μέλος τῆς Διεθνοῦς Ἑταιρείας Ἑλληνικῆς Φιλοσοφίας (Δ.Ε.Ε.Φ) ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ (ἤ περὶ ἔρωτος) ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ Β ΕΚΔΟΣΗ ΗΡΑΚΛΕΙΟ 2010 ΠΛΑΤΩΝ (428 348 π.χ) Γεώργιος

Διαβάστε περισσότερα

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ

ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ 1 ΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚ ΟΣΗ Ι. Ν. ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΗΣ ΑΝΩ ΙΛΙΣΙΩΝ Μ ορτ ορτ τ ν γκαιν ων το πανσ πτου Ναο τ ς ναστ σεως τ ν τ εροσολ µων ὲ τὸ μήνα Σεπτέμβριο ἀρχίζει κάθε χρόνο τὸ νέο ἐκκλησιαστικὸ ἔτος, ἡ ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου,

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα