Ημερολογιακὸ Ζήτημα ἤ Αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Ημερολογιακὸ Ζήτημα ἤ Αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ;"

Transcript

1 Δὲν ὑπάρχει «ἀπάνθρωπο σχῖσμα», ἀλλὰ ἔνστασις κατὰ τῆς ἀπανθρώπου αἱρέσεως Ημερολογιακὸ Ζήτημα ἤ Αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ; Ϛ Κριτικὴ ἀναφορὰ σὲ τρία ἄρθρα τοῦ γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου «Εἰ δέ που τὴν εὐσέβειαν παραβλαπτομένην ἴδοις, μὴ προτίμα τὴν ὁμόνοιαν τῆς Αληθείας, ἀλλ ἵστασο γενναίως ἕως θανάτου καὶ μηδὲ οὕτω ψυχῇ πολέμει, μηδὲ ἀποστρέφου γνώμῃ, ἀλλὰ τοῖς πράγμασι μάχου μόνον,... τὴν Αλήθειαν μηδαμοῦ προδιδούς». ( Ι. Χρυσόστομος, PG τ. 60, στλ. 611) «Εὰν ὅμως ὁ λόγος καὶ ἡ ὑπόθεσις εἶναι περὶ Πίστεως καὶ τῶν Παραδόσεων τῆς Εκκλησίας μας, τότε καὶ ὁ πλέον εἰρηνικὸς καὶ ἥσυχος πρέπει νὰ πολεμῇ ὑπὲρ Αὐτῶν, πλὴν ὄχι μὲ ταραχὴν τῆς καρδίας, ἀλλὰ μὲ ἕνα θυμὸν ἀνδρεῖον καὶ σταθερόν, κατ ἐκεῖνο τὸ τοῦ Ιωήλ: ἐκεῖ ὁ πραϋ` ς ἔστω μαχητὴς (δ 11)». ( Οσίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Αόρατος Πόλεμος, Β, ιθ, ὑποσημ. 1) ιγ. Αγιομάχος Εκκλησιομάχος Θεομάχος ΣΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ἄρθρο μας εἴχαμε τεκμηριώσει ἀπολύτως, ὅτι ὁ λόγιος ἁγιορείτης ἡσυχαστὴς γέρων Θεόκλητος Διονυσιάτης (ἐφ ἑξῆς: γ.θ.δ.), μὲ τὰ ὑπὸ κρίσιν κείμενά του ὑποπίπτει σὲ τοιαῦτα σοβαρώτατα ἀτοπήματα, ὥστε νὰ ἐμφανίζεται ὡς μία διχασμένη προσωπικότης, ἡ ὁποία ὄχι ἁπλῶς αὐτο-αναιρεῖται καὶ αὐτο-καταβαραθρώνεται, ἀλλ ὁδηγεῖται δυστυχῶς καὶ μέχρι τῆς ἁγιομαχίας. Οσο καὶ ἂν τὸ διατυπούμενο αὐτὸ συμπέρασμα ἠχῆ ὡς ὑπερβολικό, ὅμως ἀνταποκρίνεται πλήρως στὴν ἀλήθεια, ὡς θὰ ἀποδείξωμε ἐν συνεχείᾳ, μάλιστα δὲ ὁ γ.θ.δ., μέσῳ ἀκριβῶς τῆς ἁγιομαχίας του αὐτῆς, ὁδηγεῖται εὐθέως τόσο στὴν ἐκκλησιομαχία, ὅσο καὶ στὴν θεομαχία. Ο γ.θ.δ., ἀποκρύπτων ὡς θὰ καταδειχθῆ στὸ παρὸν ἕκτο ἄρθρο μας, τὴν ὕπαρξι τῆς δεινῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἀποσιωπῶν τὴν βοῶσαν ἱστορικὴ ἀλήθεια καλύπτων τὴν αἵρεσι καὶ τὴν καινοτομία δικαιολογῶν τοὺς αἱρετίζοντας καὶ νεωτερίζοντας περιφρονῶν δὲ 1

2 ταυτοχρόνως τὰς ἀπόψεις καὶ ἀθετῶν τὰς ὁδηγίας ὄχι μόνον τοῦ ὁσιωτάτου Γέροντος Φιλοθέου Ζερβάκου, ἀλλὰ καί τινων ἄλλων συγχρόνων του Οσίων Μορφῶν, καθίσταται ἀναμφισβητήτως ὄχι ἁπλῶς ἁγιομάχος, ἀλλὰ καὶ ἐκκλησιομάχος καὶ θεομάχος. Υπενθυμίζομε, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, ὅτι ἡ Ζ Αγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδος, στὸν θεόπνευστο δογματικὸ Ορον Αὐτῆς, καταδικάζει τόσον τοὺς αἱρετικούς, ὅσον καὶ οἱονδήποτε δικαιώνει καὶ δικαιολογεῖ («διεκδικεῖ») αὐτούς, ζῶντας ἢ κεκοιμημένους: «Εἴ τις χριστιανοκατηγορικῆς αἱρέσεως ὄντα τινά, ἢ ἐν αὐτῇ τὸν βίον ἀπορρήξαντα διεκδικεῖ, ἀνάθεμα» 1. * * * ΕΝ ΤΩι ΠΡΟΣΩΠΩι τοῦ ἡσυχαστοῦ γ.θ.δ. ἀπεδείχθη, ὅτι ἡ ἀπάνθρωπη ἀθωνικὴ μικροψυχία δὲν ἔχει ὅρια, ἐφ ὅσον ὁ δυστυχής, ὡς βαθύτατα ἀλλοτριωμένος ἀπὸ τὴν διαβρωτικὴ ἐπίδρασι τῆς μακροχρονίου κοινωνίας του μὲ τὴν αἵρεσι, θεωρεῖ σήμερα τοὺς Ορθοδόξους Αντιοικουμενιστὰς δῆθεν ὡς χύδην ὄχλον, ἀσυνειδήτους, καιροσκόπους, ἀθεοφόβους, ἀπατεῶνας, πλανῶντας καὶ πλανωμένους κ.ἄ., ἐνῶ κατὰ τὁ ἔτος 1957 διεκήρυττε αὐτοὺς ὡς καταστάντας «ἀξιομίμητον ὑπόδειγμα εἰς τὴν καθ ἡμᾶς Ορθόδοξον Ελληνικὴν Εκκλησίαν» καὶ ὡς «πλήθη λαοῦ φρουροῦντα τὴν Ορθοδοξίαν καὶ ἕτοιμα νὰ θυσιασθοῦν διὰ τὴν δόξαν καὶ τὸ καλόν Της» 2! Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ πατριάρχου Αθηναγόρου, κατὰ τὸ ἔτος 1972, ὁ γ.θ.δ. ἀποτελεῖ τὸν καλύτερο σύμμαχο τῶν καινοτόμων Οἰκουμενιστῶν, ἐφ ὅσον ὄχι μόνον δικαιώνει, δικαιολογεῖ καὶ καλύπτει αὐτούς, ἀλλὰ ταυτοχρόνως κατακρίνει καὶ ὑβρίζει ἀφιλαδέλφως ἐκείνους τοὺς Ορθοδόξους, οἱ ὁποῖοι παρὰ τὶς ἀδυναμίες τους 3 ἀνθίστανται νομίμως καὶ δικαίως καὶ θυσιαστικῶς, ἐνιστάμενοι κατὰ τῆς Αἱρέσεως, τῆς εἰσαχθείσης τὸ 1924 καὶ προκαλεσάσης μίαν ὄντως «μεταστοιχείωσιν τῶν ἁπάντων ἀθεωτάτην» 4 στὰ ὅρια τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας. Καὶ οἱ μὲν Οἰκουμενισταί, οἰκειοποιούμενοι τὸν μαχητικὸ συντηρητισμό, τὸν ἐπιθετικὸ φανατισμὸ καὶ τὸν μισαλλόδοξο ζηλωτισμὸ τοῦ Φουνταμενταλισμοῦ 5, ὑβρίζουν εὐκαίρως ἀκαίρως καὶ ὑποτιμοῦν ἀντιχριστιανικῶς ὅσους ἀσκοῦν κριτικὴ σὲ ὅσα ἀντορθόδοξα πράττουν καὶ κηρύττουν ὁ δὲ ἡσυχαστὴς γ.θ.δ., «ἀγαπήσας πάντα τὰ ρήματα καταποντισμοῦ καὶ γλῶσσαν δολίαν» 6, πλειοδοτεῖ καὶ ὑπερθεματίζει καὶ ὑπερβαίνει κατὰ πολὺ αὐτούς, ἡ δὲ θεομάχος αὐτὴ στάσις του συντάσσει 2

3 αὐτὸν σαφῶς μὲ τοὺς «ἑτεροδοξοῦντας», οἱ ὁποῖοι δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν φιλαδελφία, ὡς λέγει ὁ Θεοφόρος Ιγνάτιος Αντιοχείας: «Καταμάθετε δέ», γράφει ὁ Αγιος πρὸς τοὺς ἐν Σμύρνῃ εὐσεβεῖς, «τοὺς ἑτεροδοξοῦντας εἰς τὴν χάριν τοῦ Ιησοῦ Χριστοῦ τὴν εἰς ἡμᾶς ἐλθοῦσαν πῶς ἐναντίοι εἰσὶν τῇ γνώμῃ τοῦ Θεοῦ. Περὶ ἀγάπης οὐ μέλει αὐτοῖς» 7. Ενῶ οἱ ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενισταί, ὡς ἐπεσήμανε ἐπιτυχῶς καὶ ἐμφαντικῶς τὸ Διορθόδοξο Θεολογικὸ Συνέδριο τῆς Θεσσαλονίκης ( ), ἔχουν ἀναλάβει «ἡγετικὸ ρόλο» στὴν ἐμπέδωσι τῆς «παναιρέσεως αὐτῆς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μὲ τὶς βαρύτατες σωτηριολογικὲς ἐπιπτώσεις» 8 καὶ ἐνῶ ἔχουν «ἀναστατώσει» τὴν Οἰκουμένην, τοὺς δὲ λαοὺς τῶν Ορθοδόξων ἔχουν κατασκανδαλίσει, ὁ ἡσυχαστὴς γ.θ.δ. δὲν ἀγανακτεῖ, οὔτε ὑπερασπίζεται πλέον τοὺς «μικροὺς» 9 ἀδελφοὺς τοῦ Ιησοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰρωνεύεται αὐτοὺς καὶ ὑβρίζει σκαιότατα, καταστάσης πλέον τῆς θεοκλήτειας ἀθυροστομίας διεθνῶς γνωστῆς καὶ παροιμιώδους. «Φεῦ καὶ τῆς ἀμαθίας καὶ τῆς ἀσεβείας αὐτῶν», ἔλεγαν οἱ Αγιοι Πατέρες τῆς Ζ Οἰκουμενικῆς Συνόδου γιὰ τοὺς ἀθετήσαντας τὰς Εκκλησιαστικὰς Παραδόσεις, «εἴθε καὶ ἐνενόησαν, ὅτι τὸ σκανδαλίσαι ἕνα τῶν μικρῶν τούτων τῶν πιστευσάντων εἰς Χριστόν, ἀφόρητον ἔχει τὴν ἀγανάκτησιν πόσῳ γε μᾶλλον τὴν οἰκουμένην ἀναστατῶσαι;» 10. ιδ. Ο ἡσυχαστὴς γ.θ.δ. φιλο-οικουμενιστὴς Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ λόγιος γ.θ.δ. στὰ τρία κρινόμενα ἄρθρα του ἐμφανίζεται νὰ ἔχη ἐπιλεκτικὴ μνήμη, δηλαδὴ ἐνθυμεῖται ἀπὸ τὸ παρελθόν, μάλιστα τὸ ἀπώτερο, μόνον ὅ,τι συμφέρει εἰς αὐτὸν καὶ τοῦτο ἐλλιπὲς ἢ διαστρεβλωμένο, προκειμένου νὰ πλήξη παντὶ τρόπῳ τοὺς Ορθοδόξους τοῦ Πατρίου Ημερολογίου. Αὐτὴ ἡ θεοκλήτειος ἐπιλεκτικὴ μέθοδος ὑποδηλώνει ἔλλειψιν ἀντικειμενικότητος καὶ εἰλικρινείας ἢ ἀδυναμίαν κριτικῆς προσλήψεως ἑνὸς συνόλου παραμέτρων ἱστορικῶν καὶ θεολογικῶν, ἢ ἀπουσίαν θάρρους 3

4 νὰ ἀντικρύση κατὰ πρόσωπον ὁ γ.θ.δ. καὶ νὰ ἀποδεχθῆ τὴν φοβερὰ γι αὐτὸν καὶ βοῶσαν ἱστορικὴ πραγματικότητα. Καὶ μόνον τὸ γεγονός, ὅτι ἀνατρέχει συνεχῶς καὶ ἐπιμένει στὴν δεκαετία τοῦ 60 (ἆρά γε, ἐκεῖ πάγωσε ἡ ἱστορία;...), ὁπότε δῆθεν συνήντησε τὸν ἀείμνηστο Μητροπολίτη πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη στὴν Αθήνα ( Αρθρον Β ), θὰ ἦταν ἀρκετὸ νὰ καταρρίψη τὴν ἀξιοπιστία τῆς ἐπιλεκτικῆς μνήμης του, ἐφ ὅσον ὁ μακαριστὸς Ιεράρχης εἶχε ἤδη κοιμηθῆ ἐν Κυρίῳ κατὰ τὸ ἔτος 1955!... Εν τούτοις, θὰ προσπαθήσωμε ἀκολούθως νὰ ἀφυπνίσωμε τὴν μνήμη τοῦ γ.θ.δ., ὥστε νὰ ἐνθυμηθῆ τὰ μείζονα καὶ θίγοντα τὴν Αλήθεια τῆς Πίστεως θέματα, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ ἔχη ἰδιαιτέρως προσέξη, ὥστε νὰ ἐγχαραχθοῦν αὐτὰ βαθέως στὴν μνήμη του καὶ νὰ προκαλοῦν εἰς αὐτὸν «ἀφόρητον ἀγανάκτησιν» 10, ἀλλὰ καὶ φόβον γιὰ τὴν σωτηρία αὐτοῦ καὶ ὅσων ἐμπιστεύονται τὴν λογιότητά του, διότι ὁ Οἰκουμενισμὸς ὄχι μόνον καλπάζει, ἀλλ ἔχει καὶ «βαρύτατες σωτηριολογικὲς ἐπιπτώσεις» 8. * * * ΕΝ ΠΡΩΤΟΙΣ, θεωρεῖται σκόπιμο νὰ τεθῆ ὡς ἀσφαλὴς βάσις τῶν ὅσων θὰ ἀκολουθήσουν ἡ ἑξῆς ἀξιομνημόνευτος ἄποψις τοῦ γ.θ.δ., τὴν ὁποία εἶχε ἐκφράσει εἰς ἀνύποπτον χρόνον. Κατὰ τὸ ἔτος 1974, σὲ κείμενό του πρὸς τὴν Ιερὰ Κοινότητα τοῦ Αγίου Ορους «ἐπὶ τοῦ χρονίζοντος σχίσματος τῶν ζηλωτῶν» 11, δηλώνει τὴν πεποίθησί του, ὅτι ἐντὸς τοῦ συγχρόνου ρεύματος τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὁ ὁποῖος δῆθεν «κλιμακοῦται εἰς μίαν ποικιλίαν ἐκδοχῶν» 11, ὑφίστανται δύο ἄκρα. Δηλαδή, ἡ ποικιλία τῶν ἐκδοχῶν, κατὰ τὸν γ.θ.δ., εὑρίσκεται «μεταξὺ τοῦ Ορθοδόξου Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ καταφανῶς αἱρετικοῦ» 11. Εν τούτοις, ὁ γ.θ.δ. ὁμιλῶν περὶ «καταφανῶς αἱρετικοῦ» Οἰκουμενισμοῦ, παραδόξως δὲν προβαίνει, ὡς ὤφειλε, στὴν περιγραφὴ τῶν φυσιογνωμικῶν χαρακτηριστικῶν αὐτοῦ, οὐδὲ κατονομάζει τοὺς φορεῖς καὶ ἐνσαρκωτὰς αὐτοῦ, οἱ ὁποῖοι ὡς περαιτέρω ἀποφαίνεται «κινδυνεύουν νὰ πέσουν» εἰς «τὸν βόθυνον τῆς αἱρέσεως» 11. Ολως ἀντιθέτως, γιὰ τοὺς «Ζηλωτὰς» καὶ «Παλαιοημερολογίτας» εἶναι, ὡς συνήθως, ἀνεξάντλητος, ἐπιστρατεύων μάλιστα καὶ τὴν λίαν προσφιλῆ εἰς αὐτὸν μέθοδο τῆς ψυχαναλύσεως!... Εν πάσῃ περιπτώσει, ἂν ὑφίστανται (καὶ βεβαίως ὑφίστανται!...), «ὄντως Οἰκουμενισταί» 11, ποιά ἦταν ἡ στάσις τοῦ γ.θ.δ. ἔναντι αὐτῶν, κατὰ τὴν 60ετῆ ἐπικοινωνία του μὲ αὐτούς; 4

5 Αν, λόγου χάριν, οἱ συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικοὺς καὶ ἀλλοθρήσκους, μάλιστα σὲ ἐπίπεδο κορυφῆς, συνιστοῦν ἕνα ἀπὸ τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τοῦ «καταφανῶς αἱρετικοῦ Οἰκουμενισμοῦ» 11 (ἢ μήπως ὄχι;...), πῶς διετέθη ὁ γ.θ.δ. ἔναντι τοὐλάχιστον τῶν ἀρχιερέων τοῦ Φαναρίου, οἱ ὁποῖοι συμπροσεύχονται παγίως πλέον μὲ ἑτεροδόξους καὶ ἑτεροθρήσκους; Ο γ.θ.δ., ὡς ὄντως φιλο-οικουμενιστής, ἀποφεύγει ἐκ συστήματος νὰ ἀπαντήση σὲ ἐρωτήματα τοιαύτης φύσεως, ἐφ ὅσον ἡ θέσις του εἶναι δυσχερεστάτη: περιφρονεῖ, ὡς ἁγιομάχος, τὶς ἀπόψεις καὶ ἀθετεῖ τὶς ὁδηγίες τῶν συγχρόνων του Οσίων Μορφῶν, ἐνῶ ταυτοχρόνως δικαιολογεῖ τοὺς Οἰκουμενιστάς, υἱοθετῶν τὰς προφάσεις αὐτῶν ἐν ἁμαρτίαις, ὡς διεξάγοντας δῆθεν «εὐαγγελισμὸν τῆς Ορθοδοξίας», ὡς ἐκδηλώνοντας δῆθεν «τάσεις εὐρυτέρας διαδόσεως τῆς Ορθοδοξίας ἢ ἑνὸς διαλόγου μὲ ὅλον τὸν κόσμον» καὶ ὡς μιμουμένους δῆθεν τὴν τακτικὴν καὶ «τὴν γλῶσσαν τοῦ Αγίου Μάρκου Εφέσου» 12!... Τοιαύτη δυστυχῶς ἀξιοθρήνητος κατάπτωσις λογίου ἀθωνίτου ἡσυχαστοῦ!... Υπενθυμίζομε πρὸς τὸ παρόν, διότι θὰ ἐπανέλθωμε ἐπὶ τοῦ θέματος αὐτοῦ, ἐνδεικτικῶς καὶ μόνον, ὅτι ὁ Γέρων Παΐσιος (+1994), ἐν ἀντιθέσει ἀκόμη καὶ πρὸς τοὺς θεωρουμένους ὡς «Ορθοδόξους Οἰκουμενιστάς» 11, «καταπολέμησε τὸν Οἰκουμενισμὸ» καὶ «δὲν δεχόταν συμπροσευχὲς καὶ κοινωνία μὲ πρόσωπα μὴ ὀρθόδοξα. Τόνιζε: Γιὰ νὰ συμπροσευχηθοῦμε μὲ κάποιον, πρέπει νὰ συμφωνοῦμε στὴν πίστη» 13. Επίσης, ἐν ἀντιθέσει καὶ πρὸς τὸν σαφῶς φιλο-οικουμενιστὴ γ.θ.δ., «ΔΙΕΚΟΠΤΕ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ `Η ΑΠΕΦΕΥΓΕ ΝΑ ΔΗ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΑΝ ΣΕ ΚΟΙΝΕΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕ ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ» 13. ιε. Η θεοκλήτειος ἐπιλεκτικὴ μέθοδος Η ΑΠΟΨΙΣ τοῦ λογίου ἡσυχαστοῦ γ.θ.δ., ὅτι ὑφίστανται δῆθεν δύο εἴδη Οἰκουμενισμοῦ, ἕνας ὀρθόδοξος καὶ ἕνας αἱρετικός, ὅταν δὲν εἶναι λανθασμένη ἐφ ὅσον συγχέει τὸν αἱρετικὸ Οἰκουμενισμὸ μὲ τὴν ὀρθόδοξη Οἰκουμενικότητα, εἶναι πράγματι παραπλανητική. Οἱ Ορθόδοξοι Αντι-οικουμενισταὶ τοῦ Πατρίου Ημερολογίου διακατέχονται ἀπὸ τὴν πεποίθησι, ὅτι 5

6 ὁ Οἰκουμενισμός, οἱασδήποτε μορφῆς καὶ ἐκδοχῆς, ἦταν ἀνέκαθεν καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι ἀλλότριος τῆς Συνοδικῆς καὶ Πατερικῆς Παραδόσεώς μας, ἐφ ὅσον συνενώνει τοὺς ὀπαδούς του στὴν λεγομένη «Εὐρεῖα Παγκόσμια Οἰκουμενικὴ Οἰκογένεια» (broad ecumenical world family) 14, ἐντὸς τῆς ὁποίας διενεργεῖται μία de facto Συγκρητιστικὴ Διαδικασία, ἐξελισσομένη δυναμικὰ σὲ πολλὰ ταυτοχρόνως ἀλληλεξαρτώμενα ἐπίπεδα (Θεολογία, Λατρεία, Διακονία, Μαρτυρία, Παιδεία, Διάλογοι, Συνέδρια, Συμβούλια, Εκδόσεις κ.ἄ.), βάσει πάντοτε ὅπως ἐνασμενίζονται νὰ διακηρύσσουν οἱ Οἰκουμενισταί, τῆς «Πρωτοπορειακῆς καὶ Δυναμικῆς Εγκυκλίου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ 1920!» 15. Οἰκουμενισμὸς ἕτερος, διακρινόμενος ἐκείνου τὸν ὁποῖο ἐγκαινίασε ἡ κακόδοξος Εγκύκλιος τοῦ 1920, δὲν ὑπάρχει ἡ «ἱδρυτικὴ χάρτα τῶν συγχρόνων οἰκουμενικῶν κινήσεων» 16 εἶναι ἡ Εγκύκλιος τοῦ 1920 καὶ «αἱ βασικαὶ ἀρχαὶ αὐτῆς» «ἀποτελοῦν ἔκτοτε καθοριστικὰς παραμέτρους εὐρύθμου δράσεως Τὸ ἐξώφυλλο καὶ ἡ πρώτη σελίδα τῆς Εγκυκλίου τοῦ τῶν κυριωτάτων διαχριστιανικῶν ὀργάνων» 17, στὴν δὲ λεγομένη Α Πανοροθόδοξον Διάσκεψιν (Ρόδος, 1961) γίνεται λόγος περὶ τῆς «ἐν τῷ πνεύματι τῆς Πατριαρχικῆς Εγκυκλίου τοῦ 1920 παρουσίας καὶ συμμετοχῆς τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας ἐν τῇ Οἰκουμενικῇ Κινήσει» 18. Εἶναι ἐξαιρετικῶς ἐνδεικτικὰ ὅσα ἀνέφερε στὴν Εἰσήγησί του ὁ τότε Γενικὸς Γραμματεὺς τοῦ «Π.Σ.Ε.» πάστωρ Κοράδος Ρέϊζερ (Dr. Konrad Raiser), κατὰ τὸ «Διεθνὲς Επιστημονικὸ Συμπόσιο» τῆς Θεσσαλονίκης ( ): «Οποιαδήποτε σκέψη γιὰ τὴ σημασία τῆς συμβολῆς τῆς Ορθοδοξίας στὸ ΠΣΕ πρέπει νὰ ἀρχίσει μὲ τὴ θεμελιώδη ἀπόφαση τῶν Ορθοδόξων Εκκλησιῶν νὰ ἀναλάβουν ἡγετικὸ ρόλο στὴ μορφοποίηση τῆς σύγχρονης οἰκουμενικῆς κίνησης» «ἡ ἐγκύκλιος» τοῦ 1920 «ἔχει παραμείνει πράγματι ἕνα ἀπὸ 6

7 τὰ θεμελιώδη ἔγγραφα τῆς οἰκουμενικῆς κίνησης καὶ τοῦ Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιῶν εἰδικότερα, ἐπειδὴ σ αὐτὴν διατυπώθηκε γιὰ πρώτη φορὰ ἡ πρόταση τῆς ἱδρύσεως μιᾶς ἑνώσεως (κοινωνίας) τῶν Εκκλησιῶν» 19. Εκπλήσσεται πολὺ δυσάρεστα κανείς, ὅταν διαπιστώνη ὅτι ἡ ἐπιλεκτικὴ μνήμη τοῦ γ.θ.δ. οὔτε κατ ἐλάχιστον φαίνεται ἐνωχλημένη ἀπὸ τὴν πυκνότητα καὶ σοβαρότητα τῶν διακηρύξεων καὶ τῶν γεγονότων ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἑδραίωσαν τὴν Συγκρητιστικὴ Διαδικασία, τὴν ὁποία ἐγκαινίασε ὁ ἕνας καὶ μοναδικὸς καὶ αἱρετικὸς Οἰκουμενισμὸς τῆς Εγκυκλίου τοῦ 1920, διευκρίνισαν δὲ πλήρως τὴν ταυτότητα τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, μέσῳ τῆς ὁποίας «πᾶν μὲν ὅριον Πατέρων κεκίνηται πᾶς δὲ θεμέλιος, καὶ εἴ τι ὀχύρωμα δογμάτων διασεσάλευται» 20, ὅπως θὰ ἔλεγε πάλι σήμερα ὁ Μέγας Βασίλειος. Ενῶ ἀντιθέτως, ἐνοχλεῖται καὶ ἐξανίσταται ὁ γ.θ.δ. γιὰ δευτερεύοντά τινα γεγονότα, τὰ ὁποῖα δῆθεν διεδραματίσθησαν κατὰ τὴν δεκαετία τοῦ 60 (ἐνῶ πράγματι συνέβησαν τὴν δεκαετία του 50!...), προκειμένου νὰ πλήξη τὴν ἀξιοπιστία τῶν ἐπιχειρημάτων τοῦ Αντι-οικουμενισμοῦ καὶ νὰ μεταθέση, μὲ βάναυσο πράγματι τρόπο, τὴν προσοχὴ ἀπὸ τὸ κολοσσιαῖο θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὶς ἀδυναμίες τῶν Ορθοδόξων τοῦ Πατρίου Ημερολογίου. * * * ΕΝ ΤΟΥΤΟΙΣ, ὁ ἡσυχαστὴς γ.θ.δ. ὤφειλε, προκειμένου νὰ διαγνώση ἀσφαλῶς τὴν ταυτότητα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, νὰ ἀνατρέξη στὸ παρελθὸν καὶ νὰ ἐνθυμηθῆ ἐκ νέου καὶ νὰ μελετήση ἑνιαίως πλέον τὰ καθοριστικῆς σημασίας γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐσηματοδότησαν τὴν ἔναρξι μιᾶς νέας τραγικῆς περιόδου γιὰ τὴν Οἰκουμενικὴ Ορθοδοξία. Θὰ τὸν βοηθήσωμε εὐχαρίστως κατὰ τὴν ὄντως ὁδυνηρὰ αὐτὴ ἀναδρομή, στὴν φιλάδελφη μάλιστα προσπάθεια νὰ ἀποσπάσωμε ἐπὶ τέλους τὴν προσοχή του ἀπὸ τὰ ἀνάξια λόγου τῆς δεκαετίας τοῦ 60 (εἶχε καὶ ἄλλες δεκαετίες ὁ Κ αἰώνας!...), καὶ νὰ πείσωμε αὐτὸν νὰ υἱοθετήση μία νέα ὁπωσοῦν ὀπτικὴ γωνία. 1. Δεκαετία τοῦ 20. Τότε, ἐξαπελύθη ἡ Εγκύκλιος τοῦ 1920, αὐτὴ ἡ θεολογικὰ διάτρητος «ὁριακὴ ἔκφραση τοῦ Ορθοδόξου Οἰκουμενισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ὁρόσημο στὴν ἱστορία τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως» 21, ἡ ὁποία συνιστᾶ μίαν ἀπὸ τὰς 7

8 «ἐκφάνσεις μιᾶς μακροπνόου ἐκκλησιαστικῆς πολιτικῆς» 22 καὶ «εἶναι κύημα τῆς ἀνέκαθεν ἐφαρμοζομένης ἐκκλησιαστικῆς πολιτικῆς τοῦ Φαναρίου καὶ ἄμεσος συνέπεια τῆς περιφήμου ἀλληλογραφίας Ιωακεὶμ τοῦ γ μὲ τοὺς προ- έδρους τῶν κατὰ τόπους αὐτοκεφάλων Εκκλησιῶν κατὰ τὰ ἔτη 1902/4» 23. Εχει ἐπανειλημμένως ἐπισημανθῆ, ὅτι ἡ Εγκύκλιος τοῦ 1920 ἔθεσε τὰ θεμέλια τοῦ συγκρητιστικοῦ καὶ «καταφανῶς αἱρετικοῦ» 11 Οἰκουμενισμοῦ. Τότε, τὸ λεγόμενο Πανορθόδοξον Συνέδριον τοῦ 1923 (Κωνσταντινούπολις, ), συνῆλθε καὶ ἐργάσθηκε στὴν προοπτικὴ τοῦ συγκρητιστικοῦ καὶ «καταφανῶς αἱρετικοῦ» 11 Οἰκουμενισμοῦ καὶ προώθησε αὐτόν, γεγονὸς τὸ ὁποῖο δὲν ἀγνοεῖ βεβαίως ὁ γ.θ.δ., ἐφ ὅσον τὸ 1957 ὑπεγράμμιζε τὴν σχέσι Ημερολογίου Πασχαλίου Κανόνος Καινοτομιῶν Μελετίου Μεταξάκη: «Ας μὴ λησμονῶμεν ἄλλωστε ὅτι, ὅτε ἐτυρεύοντο (ἐμηχανεύοντο) τὰ περὶ Ημερολογίου καὶ Πασχαλίου Κανόνος ἐν Κωνσταντινουπόλει, ὡς καὶ ἄλλαι κινδυνώδεις καινοτομίαι, ὧν ὁ ἦχος κατεθρόει τὸ πλήρωμα τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας, Πατριάρχης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ἦτο ὁ μοιραῖος Μελέτιος Μεταξάκης, ὅστις συνεκινεῖτο περισσότερον ἀπὸ τὸν προοδευτικὸν Αγγλικανισμὸν ἢ τὰ ἀπηρχαιωμένα δόγματα τῆς Ορθοδοξίας» Δεκαετία τοῦ 30. Τότε, ἡ διορθόδοξος Προκαταρτικὴ Επιτροπή, ἡ ὁποία συνῆλθε στὸ Αγιον Ορος τὸ 1930, ὡς συνέχεια τοῦ λεγομένου Πανορθοδόξου Συνεδρίου τοῦ 1923, προώθησε ἔτι περαιτέρω τοὺς σκοποὺς τοῦ συγκρητιστικοῦ καὶ «καταφανῶς αἱρετικοῦ» 11 Οἰκουμενισμοῦ, ἐφ ὅσον προετοίμασε τὸ ἔδαφος τῶν λεγομένων Πανορθοδόξων Διασκέψεων (Ρόδος, 1961 ἑξῆς), στὴν προοπτικὴ πάντοτε τῆς ὁπωσδήποτε οἰκουμενιστικῆς «Αγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου» Ο πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης ( ).

9 Τὴν σημασία τῆς ἐν Αγίῳ Ορει Επιτροπῆς δὲν ἀγνοεῖ βεβαίως ὁ γ.θ.δ., ἐφ ὅσον τὸ 1957, ἀναφερόμενος στὰ desiderata τῆς Επιτροπῆς, ἔγραφε ὀρθοφρονῶν τὰ ἑξῆς: «Η ἐν Αγίῳ Ορει Διορθόδοξος Επιτροπὴ ὑπῆρξε τολμηροτέρα, εἰς τὴν προβολὴν τῶν θεμάτων, τῆς μελετωμένης Προσυνόδου, κατὰ τὰ δύο ταῦτα: Αναθεώρησις καὶ Κωδικοποίησις τῶν Ι. Κανόνων ὡς καὶ Ημερολόγιον καὶ Πασχάλιον. Τὰ θέματα ταῦτα ἐγένοντο δεκτὰ ὑπὸ τῆς Επιτροπῆς, ὅπως συζητηθῶσιν ἐν τῇ Προσυνόδῳ. Μόνον ἡ λέξις Αναθεώρησις, ἐπολεμήθη ὑπὸ τοῦ Γρόδνο Αλεξίου, ἀντιπροσώπου τῆς Πολωνικῆς Εκκλησίας, ὡς δυναμένη νὰ σκανδαλίσῃ τὰς συνειδήσεις τῶν πιστῶν. Διότι ποία ἀναθεώρησις τῶν Ι. Κανόνων εἶναι νοητή; Ο δὲ Αχρίδος ἐξέφρασε καὶ μίαν σοβαρωτάτην ἀνησυχίαν, ἣν διετύπωσεν ὡς ἑξῆς: Εχοντες πικρὰν τὴν πεῖραν ἐξ ἄλλης Συσκέψεως (σημ.ἡμ. ἐννοεῖ τὸ Πανορθόδοξον Συνέδριον τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ ἔτους 1923), ἐν ᾗ καὶ ἡ ἡμετέρα Εκκλησία εἶχεν ἀντιπροσώπους, ἀναγκαζόμεθα νὰ εἴμεθα ὠμῶς εἰλικρινεῖς. Εἶναι γνωστόν, ὅτι αἱ ἀποφάσεις τῆς Συνελεύσεως ἐκείνης, καίπερ μὴ γενόμεναι ἀποδεκταί, ἐθεωρήθησαν ὡς ἀποφάσεις Οἰκουμενικῆς Συνόδου, καὶ τοῦτο ἐδημιούργησεν εἶδός τι Σχίσματος» Δεκαετία τοῦ 40. Ο Αγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος ( ). Τότε, κατὰ τὸ ἔτος 1948, πραγματοποιήθηκε στὸ Αμστερνταμ τῆς Ολλανδίας ( ) ἡ θεμελιωδέστερη καὶ καταλυτικώτερη γιὰ τὴν Ορθοδοξία πρότασι τῆς Εγκυκλίου τοῦ 1920, δηλαδὴ ἡ θεσμοποίησις τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως με τὴν ἵδρυσι τοῦ λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιῶν». Στὸν γ.θ.δ. ἡ συμμετοχὴ ἁπάντων, σταδιακῶς, τῶν Τοπικῶν Ορθο- 9

10 Ο ὁσιώτατος Αρχιμανδρίτης Ιουστῖνος Πόποβιτς ( ). δόξων Εκκλησιῶν στὴν πρωτοφανῆ αὐτὴ Διαχριστιανικὴ Ομοσπονδία, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ προϊὸν πανορθοδόξου ἀποφάσεως, ἀνανεωθείσης ἐπανειλημμένως 27, ὄχι μόνον δὲν προκαλεῖ «ἀφόρητον τὴν ἀγανάκτησιν» 10, ἀλλ οὔτε κἂν ὑφίσταται στὴν μνήμη του! Ολως τοὐναντίον ὁ κορυφαῖος Σέρβος Δογματολόγος, ὁ ὁσιώτατος Γέρων π. Ιουστῖνος Πόποβιτς (+1979) θεωροῦσε τὴν συμμετοχὴ στὸ «Π.Σ.Ε.» ὡς «ἀποκαλυπτικῶς φρικαλέαν», ὡς ἐντροπήν, ὡς ἀνορθόδοξον, ὡς ἀντιορθόδοξον, ὡς ταπείνωσιν τερατώδη καὶ ὡς ἀνήκουστον προδοσίαν 28!... Ιδού, ὅτι καὶ πάλιν τεκμηριώνεται ἡ ἁγιομαχία τοῦ ἡσυχαστοῦ γ.θ.δ., ὁ ὁποῖος προλογίζων διθυραμβικῶς ἐν ἔτει 1974ῳ τὸ συγκλονιστικὸ βιβλίο τοῦ ὁσιωτάτου Γέροντος: «Ορθόδοξος Εκκλησία καὶ Οἰκουμενισμός» 29, ἐνῶ ἐπεσήμαινε λίαν ὀρθῶς τὴν «ἱερὰν ἀγανάκτησιν τοῦ π. Ιουστίνου κατὰ τῶν διαφόρων ἀνθρωπισμῶν καὶ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὡς φορέων βεβηλώσεως τοῦ Θεανθρώπου» 30, σήμερα αὐτὸς ὁ λόγιος ἁγιορείτης, ἐνθαρρύνει τοὺς Οἰκουμενιστὰς στὸ βέβηλο ἔργο τους καὶ «διεκδικεῖ» 1 αὐτούς! Δεκαετία τοῦ 50. Τότε, κατὰ τὴν , συνεκλήθη ἡ τακτικὴ Σύνοδος τῆς Ιεραρχίας τῆς Ελλάδος (ΚΕ Ιεραρχία), ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Αθηνῶν Θεοκλήτου Β, ἡ ὁποία ὡς ὄγδοον θέμα ἡμερησίας διατάξεως, ἀντιμετώπισε τὸ πρόβλημα τῶν «Σχέσεων τῆς Ελλαδικῆς Εκκλησίας πρὸς τὰς ὁμοδόξους καὶ ἑτεροδόξους Εκκλησίας καὶ πρὸς τὸ Παγκόσμιον Συμβούλιον τῶν Εκκλησιῶν» 31. Κατόπιν τριῶν Εἰσηγήσεων, ὑπὸ τῶν μητροπολιτῶν Φιλίππων Χρυσοστόμου, Σάμου Εἰρηναίου καὶ Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος, ἐκτενοῦς συζητήσεως καὶ ἐπανειλημμένων εὐφήμων ἀναφορῶν στὴν συγκρητιστικὴ Εγκύκλιο τοῦ 1920, τελικῶς ἀπεφασίσθη «ὁμοφώνως διὰ βοῆς» 32 (!) ἡ 10

11 συμμετοχὴ «τῆς ἡμετέρας Εκκλησίας εἰς τὴν Παγκόσμιον Εκκλησιαστικὴν Κίνησιν» 32. Η μεγάλη αὐτὴ πτῶσις, ταπείνωσις τερατώδης 28 (!), τοῦ γ.θ.δ. σιωπήσαντος τότε καὶ σιωπῶντος μέχρι σήμερον τερατωδῶς (!), συνετελέσθη μὲ τὴν διακήρυξιν ἐν Συνόδῳ Ιεραρχίας θέσεων ἀνορθοδοξοτάτων, ὡς λόγου χάριν, ὅτι «εἶναι πρὸς τιμὴν καὶ δικαίαν ἐν Χριστῷ καύχησιν τῆς Ορθοδόξου Καθολικῆς τοῦ Χριστοῦ Εκκλησίας, ὅτι ἐγκαίρως αὕτη, ἀπὸ δεκάδων ἐτῶν, διὰ τοῦ Πρώτου καὶ Αποστολικοῦ Οἰκουμενικοῦ αὐτῆς Θρόνου, κατενόησε τὴν ἀνάγκην καὶ ἔρριψε τὴν ἰδέαν, ὅπως σύμπας ὁ Χριστιανικὸς κόσμος, ὡς ἑνιαῖον σύνολον, ἐν ἱερᾷ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ιησοῦ Χριστοῦ συμμαχίᾳ, ὑψώσῃ ἐν τῷ κόσμῳ τὴν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ» 33 σχηματίση «παγχριστιανικὴν παράταξιν» 34 καὶ «ἑνιαῖον Χριστιανικὸν Μέτωπον» 35 συγκροτήση «Κοινωνίαν Εκκλησιῶν», «κατ ἀπομίμησιν τῆς τότε συσταθείσης Κοινωνίας τῶν Εθνῶν» 36 «εἰς ἀντίστασιν κατὰ τῶν συγχρόνων ἀντιχρίστων ρευμάτων καὶ ἐπιθέσεων» 34, ἐφ ὅσον ἄλλωστε καὶ «οὐδεμία θρησκεία θὰ ἠρνεῖτο συνεργασίαν καὶ συνδρομὴν εἰς σύμπτυξιν κοινοῦ μετώπου πασῶν τῶν θρησκειῶν κατὰ τῆς ἀθεΐας» 34!!!... Η ἀναντιρρήτως οἰκουμενιστικὴ βάσις τοῦ προτεινομένου αὐτοῦ τοῦ «Ενιαίου Χριστιανικοῦ Μετώπου», αὐτῆς τῆς «Παγχριστιανικῆς Παρατάξεως» παρέπεμπε ἀναφανδὸν στὰ συγκρητιστικὰ θεμέλια τοῦ «καταφανῶς αἱρετικοῦ» 11 Οἰκουμενισμοῦ καὶ δὴ τῆς Εγκυκλίου τοῦ 1920, ἐφ ὅσον ὑπεστηρίχθη κατ ἐκείνην τὴν Σύνοδον σαφῶς καὶ ἀπροκαλύπτως, ὅτι «καὶ χωρὶς ἑνότητα πίστεως καὶ χωρὶς μίαν ἐν κανονικῇ ἀκριβολογίᾳ πίστιν, εἶναι δυνατόν, ἐν τῇ αὐτῇ πίστει, ὡς πρὸς τὰ θεμελιώδη τοῦ Χριστιανισμοῦ δόγματα, ἡ ἑνότης τοῦ πνεύματος» 37! Μία ὑπενθύμισις στὸν γ.θ.δ.: ὁ «μακαρίτης φίλος (του) π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος» ( Αρθρα Β καὶ Γ ), ὅπως ἀποκαλεῖ αὐτὸν συνήθως, ἐπίστευε ἀκραδάντως, ὅτι «ἀποτελεῖ ἀνατροπὴν ἐκ θεμελίων τῆς Ορθοδόξου Δογματικῆς καὶ ἰδίᾳ τῆς Εκκλησιολογίας», ὄζει δὲ «ἀπαισίου θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ» καὶ μόνον ἡ συζήτησις «περὶ κοινοῦ 11

12 ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα ἢ οἱασδήποτε ἄλλης ἑορτῆς μετὰ τῶν ἑτεροδόξων», «ἐν ὅσῳ οὗτοι μένωσιν ἐν τῇ πλάνῃ» 38. Ερωτᾶται ὁ γ.θ.δ.: ἆρά γε, συμφωνεῖ μὲ τὶς ἀπόψεις αὐτὲς τοῦ «μακαριστοῦ φίλου» του; Καὶ ἐάν, ναί τότε, μήπως ἆρά γε συνιστᾶ ἀνατροπὴν ἐκ θεμελίων τῆς Μιᾶς καὶ Μοναδικῆς Εκκλησίας, ὄχι ἁπλῶς ἡ συζήτησις, ἀλλ ἡ σύμπηξις ὑπὸ ὀρθοδόξων καὶ αἱρετικῶν ἑνὸς «Ενιαίου Χριστιανικῆς Μετώπου», μιᾶς «Παγχριστιανικῆς Παρατάξεως», μιᾶς «Κοινωνίας Εκκλησιῶν», ἑνὸς «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιῶν», ὅπου παραδόξως θὰ ὑφίσταται «Ενότης Πνεύματος» «χωρὶς ἑνότητα πίστεως»;! Δεκαετία τοῦ 60. Η δεκαετία αὐτὴ ἀποτελεῖ ὁρόσημο στὶς σχέσεις ἀνατολικῶν καὶ δυτικῶν Οἰκουμενιστῶν, διότι τότε στὸ συλλογικὸ ἄνοιγμα τῶν Παπικῶν πρὸς τὴν Ανατολὴ μέσῳ τῆς Β Βατικανικῆς Συνόδου ( ), ἀνταποκρίνονται ἐπίσης συλλογικὰ οἱ ὀρθόδοξοι τόσο διὰ μέσου τῶν τριῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων τῆς Ρόδου (1961, 1963, 1964), πρωτοστατοῦντος δυστυχῶς τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως καὶ μάλιστα πραξικοπηματικῶς 39, ὅσο καὶ διὰ τῆς Δ Πανορθοδόξου Διασκέψεως τῆς Γενεύης (Σαμπεζύ, 1988). Τὰ πρῶτα τολμηρὰ βήματα ἔγιναν στὸ πλαίσιο τοῦ λεγομένου Διαλόγου τῆς Αγάπης καὶ προεκάλεσαν μίαν ἑνωτικὴ εὐφορία στὶς τάξεις τῶν φιλενωτικῶν καὶ λατινοφρόνων: Τὸν Ιανουάριο τοῦ 1964 Ιεροσόλυμα, Η Συνάντησις τοῦ πατριάρχου Αθηναγόρου μὲ τὸν Πάπα Παῦλο Ϛ. ὁ πατριάρχης Αθηναγόρας συναντήθηκε μὲ τὸν Πάπα Παῦλο ΣΤ στὰ Ιεροσόλυμα τὸν Δεκέμβριο τοῦ

13 γίνεται ἡ ἄρσις τῶν ἀναθεμάτων τοῦ 1054 τὸν Ιούλιο τοῦ 1967 ὁ Πάπας Παῦλος ΣΤ ἐπισκέπτεται τὸ Φανάρι τὸν Οκτώβριο τοῦ 1967 ὁ πατριάρχης Αθηναγόρας ἐπισκέπτεται τὸ Βατικανό 40. Επακολούθησε μία πλημμυρὶς γεγονότων, τὰ ὁποῖα κατ οὐσίαν κατέλυσαν de facto τὴν διάκρισι Ορθοδοξίας καὶ Αἱρέσεως, τὰ ὅρια Αληθείας καὶ Πλάνης. Εν τούτοις, ἡ δεκαετία αὐτὴ ἀποτελεῖ ὁμολογουμένως καὶ ὁρόσημο στὴν ἱστορία τῆς ἀντι-παπικῆς καὶ ἀντι-οικουμενιστικῆς Ενστάσεως, ἡ ὁποία τότε γενικεύεται καὶ κορυφώνεται. Κατὰ τὴν περίοδον αὐτή, εὑρισκόμενος μεταξὺ τῶν πρώτων ἐπιφανῶν μαχητῶν τῆς Ορθοδοξίας, ὁ γ.θ.δ. χαρακτηρίζει ὀρθῶς τὶς οἰκουμενιστικὲς δραστηριότητες τοῦ Αθηναγόρου συλλήβδην ὡς «μεθοδείας τοῦ διαβόλου» 41 ὑποστηρίζει ὀρθότατα, ὅτι ὁ Αθηναγόρας «ἰσοπέδωσε τὴν διαφορὰν ἀληθείας καὶ ψεύδους» 42 διακηρύσσει εὐθυβόλως, ὅτι «ἐξ ὀνόματος τῶν [ Αγιορειτῶν] Μοναχῶν ἀποδοκιμάζομεν τὴν ἔκφρονα καὶ προδοτικὴν συμπεριφορὰν τοῦ διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εὑρισκομένου εἰς τὸν Θρόνον τοῦ Φωτίου, Γενναδίου καὶ Ιερεμίου τοῦ Τρανοῦ» 43 διαπιστώνει ἐπιτυχῶς, ὅτι τὰ κατὰ τὴν «Συνάντησιν» Πάπα Παύλου ΣΤ καὶ Αθηναγόρου στὸ Φανάρι ( ) «σημαίνουν ἀπαρχὴν τοῦ ἐπαισχύντου ἐξουνιτισμοῦ τῶν Ορθοδόξων Ελλήνων» 44 ὁμιλεῖ σαφῶς γιὰ «προδοτικὸν σκοπὸν» τοῦ Αθηναγόρου καὶ διαβεβαιώνει, ὅτι «κλαίομεν τὰ τρία ἑκατομμύρια τῶν Ορθοδόξων τῆς Διασπορᾶς, ποὺ ἐδόθησαν, κατὰ παραχώρησιν Θεοῦ, εἰς λύκους» 45 γράφει σαφέστατα, ὅτι διὰ τῶν «Συμποσίων», ὠργανωμένων στὸ πλαίσιο τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως, «προβάλλεται ὁ πλέον μισητὸς συγκρητισμός, ὑπὸ μορφὴν οἰκουμενισμοῦ, ὅστις καταλύει πᾶσαν ἔννοιαν περὶ Εκκλησίας» 46 θεωρεῖ ἀναμφιβόλως ὡς «πάντολμον» τὸν Αθηναγόρα, ἐπειδὴ «ἦρε τὸν ἐπιβληθέντα τοῖς Λατίνοις ἀφορισμὸν» ( ) καὶ ὡς «δονκιχωτικῶς ἐπαιρόμενον» γιὰ «τὸ πανάθλιον ἐπίτευγμά του» Τότε, τὸ Αγιον Ορος συνταράσσεται, προκαλεῖται κατὰ τὸν γ.θ.δ. «τεκτονικὸς σεισμός» 48 : «μόνον εὐάριθμοι Αγιορεῖται δὲν ἐξηγέρθησαν κατὰ τῶν ἑνωτικῶν τάσεων» τοῦ Αθηναγόρου 49 δημοσιεύεται θαρραλέα «Προκήρυξις» ( πολιτ. ἡμερολ.) 50, 13

14 ὑπογραφομένη «ὑφ ὅλων τῶν Πατέρων δύο πολυανθρωποτάτων Ιερῶν Σκήτεων καὶ οὐδεὶς ἀπωλέσθη πλὴν 2-3 υἱῶν τῆς ἀπωλείας» 49 «τὰ 95% τοὐλάχιστον τῶν Αγιορειτῶν Πατέρων ἀποδοκιμάζουν τὴν φιλοπαπικὴν πολιτικὴν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, τοῦ ὁποίου ἔπαυσαν νὰ μνημονεύουν τὴν φήμην» 49 «ἤδη», ἔγραφε ὁ γ.θ.δ. κατ Αὔγουστον 1967, «εἰς τὸ Αγιον Ορος, τὸ μεῖζον τμῆμα τῶν εὐλαβεστάτων Μοναχῶν καὶ Μοναστηρίων δὲν μνημονεύουν τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην, μὲ κίνδυνον γενικεύσεως τῆς ἀποδοκιμασίας του» 44 Παρὰ ταῦτα, ἀπὸ τὴν ὄντως συνταρακτικὴν ἐκείνην δεκαετία τοῦ 60, τὴν ἀπαρχὴν «τοῦ ἐπαισχύντου ἐξουνιτισμοῦ τῶν Ορθοδόξων Ελλήνων» 44, κατ ἀκρίβειαν ἀρξαμένου ἤδη ἀπὸ τοῦ 1920, ὁπότε οἱ Αγιορεῖτες Πατέρες διεκήρυσσαν, ὅτι «θέλομεν ἀγωνισθῆ μέχρις ἐσχάτης ἡμῶν ἀναπνοῆς διὰ τὴν Ορθοδοξίαν μας, χύνοντες καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα μας ἐὰν τὸ καλέσῃ ἡ ἀνάγκη» 50 (!), ὁ γ.θ.δ. παραδόξως ἐνθυμεῖται σήμερα μόνον κάποιαν δῆθεν συνάντησι μὲ τὸν ἀείμνηστον πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομον Καβουρίδην ( Αρθρον Β ), ὁ ὁποῖος ὅμως εἶχε ἤδη κοιμηθῆ τὸ ἔτος 1955 (!), ὡς καὶ τὸ φαιδρὸ ἐκεῖνο περιστατικὸ ἀφελοῦς τινος Ζηλωτοῦ Καρουλιώτου μὲ τὴν περισκελίδα «βράκα ἢ φράγκικο;»! ( Αρθρον Β ) λησμονεῖ τερατωδῶς τὸν καλπάζοντα σήμερα «ἐπαίσχυντον ἐξουνιτισμὸν» 44 μέσῳ τοῦ «πλέον μισητοῦ συγκρητισμοῦ, ὑπὸ μορφὴν οἰκουμενισμοῦ» 46 καὶ ἀποτολμᾶ ὁ δυστυχὴς νὰ γράφη σήμερα, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι ἁπλῶς «κοινωνικοῦ χαρακτῆρος σχέσεις καὶ συναντήσεις μὲ τοὺς παπικούς», ὡς καὶ «κάποιες ἁβρότητες καὶ φιλοφροσύνες μὲ ἑτεροδόξους»!!! ( Αρθρον Α ), 14 «Ο Πατριαρχικὸς Τόμος τῆς Αρσεως τῶν Αναθεμάτων» ( ).

15 αὐτο-συναριθμούμενος τοιουτοτρόπως στοὺς «υἱοὺς τῆς ἀπωλείας» Εν τῷ μεταξύ, ἐνῶ δὲ ἀπὸ τοῦ 1964 ἀναμένομε ἀκόμη τὴν ὁμολογιακὴ ἔκχυσι τοῦ αἵματος τῶν Αγιορειτῶν Πατέρων (40 ἔτη δικαίως παρατεταμένης ἀγωνίας!...), ἐν ἔτει σωτηρίῳ 2004ῳ, ὁπότε τὸ Φανάρι συνεπὲς πρὸς τὴν ταυτότητά του ἐπανηγύρισε λαμπρῶς καὶ ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸ Βατικανὸ τὴν ἐπέτειο τῆς ἀθηναγόρειας ἀποστασίας 51, τὸ μὲν μνημόσυνον τοῦ νῦν πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, χείρονος τοῦ Αθηναγόρου, ἐφαρμόζεται παν-αγιορειτικῶς (οἱ «υἱοὶ τῆς ἀπωλείας» δὲν εἶναι πλέον «εὐάριθμοι», ἀλλὰ δυστυχῶς «πολυάριθμοι»...), οἱ δὲ μνημονεύοντες (οἱ «υἱοὶ τῆς ἀπωλείας», κατὰ τὸν γ.θ.δ...) εὑρίσκονται σὲ πλήρη ἑτοιμότητα νὰ χύσουν τὸ αἷμα τῶν «εὐαρίθμων» Αγιορειτῶν, τῶν ἀρνουμένων νὰ μνημονεύσουν τὸν ἐξουνιτισθέντα πατρι- άρχην!... Αρά γε, μήπως ὡλοκληρώθηκε ὁ «ἐξουνιτισμὸς» τοῦ Αθωνος;... Μήπως οἱ Αγιορεῖτες φοβοῦνται τὴν πράγματι συγκλονιστικὴ δεκαετία τοῦ 60 καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ τὴν ἐξορκίσουν ἀπὸ τὴν συλλογικὴ μνήμη τους;... Δὲν ἀνήκει ἆρά γε στοὺς ἀξιομνημονεύτους «Αγῶνες τῶν Μοναχῶν ὑπὲρ τῆς Ορθοδοξίας» ὁ Αγιορειτικὸς Αντι-οικουμενισμός, τοὐλάχιστον τῆς ἐποχῆς ἐκείνης 52 ; Δεκαετία τοῦ 70. Τότε, κατὰ τὸ ἔτος 1970, ἐξεδόθη ἡ διδακτορικὴ διατριβὴ τοῦ νῦν πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου (Χ. Αρχοντώνη), τὴν ὁποία ἐξεπόνησε στὸ ἐν Ρώμῃ Ποντιφικικὸ Ινστιτοῦτο Ανατολικῶν Σπουδῶν καὶ εἶχε τίτλον: «Περὶ τὴν Κωδικοποίησιν τῶν Ιερῶν Κανόνων καὶ τῶν Κανονικῶν Διατάξεων ἐν τῇ Ορθοδόξῳ Εκκλησίᾳ» 53. Ο κ. Βαρθολομαῖος, ἔνθερμος ὑποστηρικτὴς καὶ ἐγκάρδιος ὑπέρμαχος τῆς Κωδικοποιήσεως, προτείνει τὴν ἀκολουθητέα μέθοδο καὶ τὴν ἀνάγκη τροποποιήσεως ὡρισμένων ὑφισταμένων διατάξεων, διότι δῆθεν «ἡ Εκκλησία δὲν δύναται καὶ δὲν πρέπει νὰ ζῇ ἐκτὸς τόπου καὶ χρόνου» 54. «Ομοίως», ὑποστηρίζει, «δὲν δύνανται νὰ ἐφαρμοσθοῦν σήμερον καὶ πρέπει νὰ τροποποιηθοῦν αἱ διατάξεις αἱ κανονίζουσαι τὰς σχέσεις τῶν ὀρθοδόξων χριστιανῶν πρὸς τοὺς ΕΤΕΡΟΔΟΞΟΥΣ καὶ ΕΤΕΡΟΘΡΗΣΚΟΥΣ. Δὲν δύναται ἡ Εκκλησία νὰ ἔχῃ διατάξεις ἀπαγορευούσας τὴν εἴσοδον εἰς τοὺς ναοὺς τῶν ἑτεροδόξων καὶ τὴν μετ αὐτῶν συμπροσευχήν, καθ ἣν στιγμὴν αὕτη [ἡ Εκκλησία] διὰ τῶν ἐκπροσώπων αὐτῆς ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΜΕΤ ΑΥΤΩΝ 15

16 ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗΝ ΕΝΩΣΙΝ ΕΝ ΤΗι ΠΙΣΤΕΙ, ΤΗι ΑΓΑΠΗι, ΚΑΙ ΤΗι ΕΛΠΙΔΙ» 55!... Τὴν τόσο ἐπίσημη αὐτὴ ἄποψι, τὴν ὄντως ἐξωφρενικὴ καὶ πλήρως ἐκφραστικὴ τῆς φαναριώτικης οἰκουμενιστικῆς νοοτροπίας, ὁ γ.θ.δ. οὐδέποτε ἐνεθυμήθη καὶ οὐδέποτε κατέκρινε, ἂν καὶ ἐγνώριζε βεβαίως τὰ περὶ Αναθεωρήσεως καὶ Κωδικοποιήσεως ἤδη ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 50 56, ἀπὸ δὲ τῆς δεκαετίας τοῦ 60 εἶχαν διατυπωθῆ ἐπισημότατα, ἀλλὰ καὶ ὠμότατα, παρόμοιες ἀπόψεις. Λόγου χάριν, ὁ οἰκουμενιστὴς μητροπολίτης Καλαβρίας κ. Αἰμιλιανὸς (Τιμιάδης), ἀδίστακτος πολέμιος τῶν Ιερῶν Κανόνων, περιφρονῶν βαναύσως τὴν Ζ Αγία Οἰκουμενικὴ Σύνοδο, ἡ ὁποία χαρακτηρίζει αὐτούς, ὡς «Μαρτύρια καὶ Κατορθώματα τοῦ Θεοῦ Ακράδαντα καὶ Ασάλευτα» 57, ἔγραφε τὸ 1967: «Ολοι οἱ Ιεροὶ Κανόνες, οἱ περιορίζοντες τοὺς Πιστοὺς εἰς μίαν ἀπομόνωσιν καὶ ἐπιφυλακτικότητα μετὰ τῶν ἄλλων μὴ Χριστιανῶν [= ἑτεροθρήσκων] καὶ μὴ Ορθοδόξων [= ἑτεροδόξων], χρήζουν κάποιας μεταρρυθμίσεως... Τελείως ἀνεφάρμοστος κατὰ ταῦτα διὰ τὴν ἐποχήν μας, ΩΣ ΣΤΕΡΟΥ- ΜΕΝΟΣ ΑΓΑΠΗΣ, [εἶναι] ὁ ΜΕ κανὼν τῶν Αγίων Αποστόλων... Πολὺ περισσότερον ἀσυγχρόνιστος παραμένει ὁ ΝΣΤ κανὼν τῶν Αγίων Αποστόλων, ἀπαγορεύων τὴν εἴσοδον ἀκόμη καὶ εἰς εὐκτήριον οἶκον ἑτεροδόξων ἢ Ιουδαίων συναγωγήν... ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ ΟΥΤΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΜΟΙΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, διότι ἀνήκομεν εἰς τὴν Εκκλησίαν, ἡ ὁποία νυχθημερῶν εὔχεται ὑπὲρ εὐσταθείας τῶν ἁγίων τοῦ Θεοῦ Εκκλησιῶν καὶ τῆς τῶν πάντων ἑνώσεως» 58!!!... Ο γ.θ.δ. λοιπὸν δὲν ἐνεθυμήθη, ἀλλ οὔτε καὶ διεμαρτυρήθη ποτὲ γιὰ τὸ οἰκουμενιστικὸ σύνθημα τοῦ Φαναρίου πρὸς κατεδάφισιν τῶν Ακραδάντων καὶ Ασαλεύτων Μαρτυρίων τοῦ Θεοῦ, μάλιστα τῶν ἀφορώντων στὶς σχέσεις μὲ τοὺς ἑτεροθρήσκους. Ηταν ἑπομένως ἀναμενόμενο νὰ μὴν ἐξεγερθῆ, κατὰ τὴν δεκαετία αὐτήν, γιὰ τὸν προφανῶς συγκρητιστικὸ Διαθρησκειακὸ Οἰκουμενισμό, τὸν ὁποῖο ἐγκαινίασε τὸ «Π.Σ.Ε.» κατὰ τὸ ἔτος 1971, διευρῦνον τοιουτοτρόπως τὸ ἑνωτικὸ ὅραμά του, μὲ τὴν καθοριστικῆς σημασίας συμβολὴ καὶ τὴν πολυ-αιρετικὴ εἰσήγησι τῶν ὀρθοδόξων μελῶν του, στὴν σύγκλησι τῆς Κεντρικῆς Επιτροπῆς εἰς Αντὶς Αμπέμπα Αἰθιοπίας (10-16

17 ), μὲ κύριο θέμα: «Διάλογος μὲ ἀνθρώπους ἄλλων Θρησκευτικῶν Πεποιθήσεων» 59. Καὶ ἀκόμη, ὁ γ.θ.δ. οὐδέποτε καὶ οὐδαμῶς ἐνεθυμήθη τὴν ἐπίσημη συλλογικὴ ἀπόφασι τοῦ 1976 γιὰ τὴν διαθρησκειακὴ συνεργασία, κατὰ τὴν Α Προσυνοδικὴ Πανορθόδοξο Διάσκεψι (Σαμπεζύ, ) 60, ἡ ὁποία ἐτέθη σὲ ἄμεση ἐφαρμογή, ὅταν τὸ ἴδιο ἔτος ἄρχισε ὁ διάλογος με τὸν Ιουδαϊσμὸ στὴν προκαταρκτικὴ Συνάντησι τῆς Γενεύης 61, ὁ δὲ τότε πατριάρχης Δημήτριος, στὸ «Μήνυμά» του «ἐπὶ τοῖς Χριστουγέννοις», ἔγραφε ὅτι «κηρύττομεν ἀπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ τούτου Θρόνου τὸ ἐνώπιον ἡμῶν ἀνατέλλον νέον ἔτος 1977 ὡς ἔτος συνεργασίας ὅλων τῶν θρησκειῶν ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου» 62!... Μήπως ὅμως ὁ γ.θ.δ. ἐνεθυμήθη τὴν «Ομολογία Θυατείρων», ἡ ὁποία ἐξεδόθη στὸ Λονδῖνο κατὰ τὸ ἔτος 1975 ὑπὸ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Θυατείρων καὶ Μ. Βρετανίας Αθηναγόρου (Κοκκινάκη), «εὐλογίᾳ καὶ ἐγκρίσει τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου» 63 ; Η «Ομολογία Θυατείρων» περιέχει μίαν «τελείως αἱρετικήν, Προτεσταντικὴν ἢ οἰκουμενιστικὴν διδασκαλίαν περὶ τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας» 64, ὅπως ἔγραφε ὀρθότατα τὴν ὁ ἁγιώτατος Μητροπολίτης Φιλάρετος, τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς. «ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ», διδάσκει μεταξὺ ἄλλων αἱρέσεων καὶ πλανῶν ἡ «Ομολογία» αὐτή, «ΟΤΙ ΑΛΗΘΙΝΗ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΝ ΟΙ ΟΡΘΟ- ΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΟΙ ΡΩΜΑΙΟΚΑ- ΘΟΛΙΚΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΟΙ ΚΟΠΤΟΑΡΜΕ- ΝΙΟΙ ΚΑΙ ΑΙΘΙΟΠΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΟΙ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ», «ΔΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓ- ΓΛΙΚΑΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ- ΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΩΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΡΩΜΑΙΟ- ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ» «ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΧΡΙ- ΣΤΙΑΝΟΙ, ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟΙ, ΑΓ- ΓΛΙΚΑΝΟΙ, ΚΟΠΤΟΑΡΜΕΝΙΟΙ ΚΑΙ ΑΙΘΙΟΠΕΣ, ΛΟΥΘΗΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΑΛ- 17

18 ΛΟΙ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΒΑΠΤΙ- ΣΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ» «ΟΛΟΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΕΓΙΝΑΜΕΝ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ» 65!... ο γ.θ.δ. δὲν ἐνοχλήθηκε οὔτε θορυβήθηκε, οὔτε ἠγανάκτησεν ἀφορήτως καὶ ἐκ τοῦ ἐπὶ πλέον συγκλονιστικοῦ γεγονότος, ὅτι ἡ πολυαιρετικὴ «Ομολογία Θυατείρων» δὲν ἀποτελεῖ ἁπλῶς μίαν προσωπικὴ πεποίθησι τοῦ συντάκτου, ἀλλὰ δυστυχῶς Η συνοδικὴ ἔγκρισις τῆς «Ομολογίας Θυατείρων», ἑλληνιστὶ καὶ ἀγγλιστί. 18

19 «ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΥΤΗΣ ΕΝΑΠΟΚΕΙΤΑΙ Η ΣΦΡΑΓΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΕΝ ΤΩι ΠΡΟΣΩΠΩι ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ. Επὶ εἰδικοῦ Πατριαρχικοῦ πρωτοκόλλου, ἀπευθυνομένου πρὸς τὸν Μητροπολίτην Αθηνογόραν ἀναφέρεται, ὅτι ἡ ἐργασία του ἐξητάσθη ὑπὸ εἰδικῆς Συνοδικῆς Επιτροπῆς. Μετὰ τὴν ἀποδοχὴν αὐτῆς ὑπὸ τῆς Επιτροπῆς, ὁ πατριάρχης συμφώνως πρὸς τὴν ἀπόφασιν τῆς Συνόδου, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν του διὰ τὴν ἔκδοσιν τῆς λαμπρᾶς αὐτῆς ἐργασίας, ὡς γράφει. ΣΥΝΕΠΩΣ, Η ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΝ ΕΙΣ ΟΛΟ- ΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ- ΠΟΛΕΩΣ» Δεκαετία τοῦ 80. Τότε, τὴν , στὴν Ασσίζη τῆς Ιταλίας πραγματοποιήθηκε ἡ πρώτη «Συνάντησις Θρησκειῶν γιὰ τὴν Εἰρήνη τοῦ Κόσμου», ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Βατικανοῦ, στὴν ὁποία συμμετεῖχαν 150 ἐκπρόσωποι 12 θρησκειῶν, γιὰ μία ἡμέρα προσευχῆς, προσκυνήματος καὶ νηστείας ὑπὲρ τῆς εἰρήνης 67. Ηταν ἕνα γεγονὸς-σταθμὸς στὴν Διαθρησκειακὴ Κίνησι, ἐφ ὅσον «γιὰ πρώτη φορὰ συναντήθηκαν, στὴν Ασσίζη, σχεδὸν ὅλες οἱ θρησκεῖες τοῦ κόσμου [ τριανταεπτὰ προσωπικότητες μὴ χριστιανικῶν θρησκειῶν 68 ], ἑνωμένες μέσα στὰ πλαίσια τῆς διεθνοῦς συναντήσεως προσευχῆς ὑπὲρ τῆς εἰρήνης, ποὺ ὀφείλεται στὴν πρωτοβουλία τοῦ Πάπα Ιωάννου Παύλου Β» 69. Αντιπροσωπεύθηκαν οἱ Χριστιανοὶ σχεδὸν ὅλων τῶν Ομολογιῶν καὶ παρευρέθησαν ἀντιπρόσωποι σχεδὸν ὅλων τῶν Τοπικῶν Ορθοδόξων Εκκλησιῶν, τῶν ὁποίων (ὀρθοδόξων) ἡ «ἀπόφαση» «νὰ συμμετάσχουν στὴν ἐν λόγῳ Συνάντησι συνέβαλε πολὺ στὴν πραγματοποίησί της» 69. Η σημασία τῆς ἱστορικῆς αὐτὴς καμπῆς στὴν πορεία τοῦ Συγκρητιστικοῦ Κινήματος, ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Πάπα καὶ πάντοτε στὶς προοπτικὲς τοῦ λεγομένου Ρωμαϊκοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὑπογραμμίσθηκε μὲ ἰδιαίτερη σαφήνεια καὶ ἔμφασι. Οἱ Παπικοὶ καυχῶνται, διότι ἕνα ἀπὸ τὰ «ἐπιτεύγματα» τῆς Συναντήσεως τῆς Ασσίζης ἦταν καὶ 19

20 «ἡ ἀφύπνιση τοῦ διαλόγου τῶν θρησκειῶν. Τὰ γενόμενα στὴν Ασσίζη προκάλεσαν τοὺς Χριστιανοὺς νὰ συναντηθοῦν μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες σύμφωνα μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Β Βατικανῆς» 70 «ἡ συνάντηση γιὰ προσευχὴ ὑπὲρ τῆς εἰρήνης ἕνωσε τοὺς ἐκπροσώπους τῶν διαφορετικῶν πίστεων καὶ ἐγκαινίασε μία νέα φάση στὸν διάλογο τῶν θρησκειῶν» 71. Τὸ συγκλονιστικὸ αὐτὸ γεγονός, ἀφετηρία σωρείας ἄλλων παρομοίων, τῇ συμμετοχῇ τῶν ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν, πρωτοστατοῦντος καὶ συμμετέχοντος ἐνεργῶς τοῦ Φαναρίου, ὁ γ.θ.δ. οὐδέποτε ἐνεθυμήθη καὶ οὐδέποτε ἠγανάκτησεν ἀφορήτως γιὰ τὴν παρατεινομένη Αποστασία τύπου Ασσίζης. Ολως ἀντιθέτως μάλιστα! Ενῶ τὴν ἐπραγματοποιεῖτο «ἀκόμη ἕνα βῆμα πρὸς τὸν ὀλέθριο συγκρητισμό» 72, δηλαδὴ ἡ ἔκτακτη Συνάντησις Ασσίζης, μὲ πρωτοφανῆ συμμετοχὴ θρησκευτικῶν ἡγετῶν (200 καὶ πλέον) καὶ πολλῶν ἐπιφανῶν ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν ὑπὸ τὴν ἡγεσίαν τοῦ κ. Βαρθολομαίου, προκειμένου νὰ προσευχηθοῦν στὸ «Πνεῦμα τῆς Ασσίζης» 73, οἱ Αγιορεῖται πρωτοστατοῦντος τοῦ γ.θ.δ., ἐξαπέλυαν ἀπάνθρωπη καὶ ἀφιλάδελφη καὶ ἀντιχριστιανικὴ ἐπίθεσι κατὰ τῶν Ορθοδόξων τοῦ Πατρίου Ημερολογίου, οἱ ὁποῖοι δὲν προσκυνοῦν τὸ εἴδωλο τοῦ Παποκεντρικοῦ Οἰκουμενισμοῦ 74!... Επίσης, κατὰ τὴν κρίσιμη ἐκείνη δεκαετία τοῦ 80, ἡ ἐπιλεκτικὴ μνήμη τοῦ γ.θ.δ. δὲν ἐνεθυμήθη παραδόξως τὴν προτεσταντογενῆ Βαπτισματικὴ Θεολογία, ἡ ὁποία διετυπώθη ἀναλυτικὰ καὶ μὲ ἀπόλυτη σαφήνεια ἐν ἔτει 1985ῳ ἀπὸ τὸν Καθηγητὴ Ιωάννη Ζηζιούλα (νῦν μητροπολίτη Περγάμου). Βεβαίως, ὑπῆρξαν προηγουμένως καὶ ἄλλοι ἐπίσημοι ἐκφρασταὶ τῆς σαφῶς οἰκουμενιστικῆς αὐτῆς θεολογίας, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ ἀναμφισβητήτως ἑτέραν μορφὴν τῆς προτεσταντικῆς Θεωρίας τῶν Κλάδων (λ.χ. 20 «Κατὰ τὴν διάρκεια τῆς προσευχῆς στὴν Βασιλικὴ τῆς Αγίας Μαρίας τῶν Αγγέλων». Ασσίζη,

21 Ο Καθηγητὴς κ. Ιω- άννης Ζηζιούλας, μητροπολίτης Περγάμου, ἀφ ἑνὸς θεωρεῖ ὅτι ἡ Εκκλησία, περιλαμβάνουσα Χριστιανοὺς Ανατολῆς καὶ Δύσεως, εἶναι «ἀοράτως ἡνωμένη», ἀφ ἑτέρου πιστεύει στὴν θεολογία τῶν «δύο πνευμόνων». Απευθυνόμενος πρὸς τὸν Πάπα Ιωάννη Παῦλο Β, κατὰ τὴν Θρονικὴν Εορτὴν τῆς Ρώμης τοῦ ἔτους 1998, ἐτόνιζε τὴν ἀνάγκη «ἐπιταχύνσεως τῆς διαδικασίας ἀποκαταστάσεως τῆς πλήρους κοινωνίας ἡμῶν [ὀρθοδόξων-παπικῶν], ὥστε ἡ προσεγγίζουσα τρίτη χιλιετία τῆς Χριστιανικῆς περιόδου εὕρῃ τὴν Εκκλησίαν τοῦ Θεοῦ ὁρατῶς ἡνωμένην ὡς αὕτη ἦτο πρὸ τοῦ μεγάλου σχίσματος. Ως εὐστόχως ἐξέφρασε τοῦτο ἡ Υμετέρα Αγιότης πρὸ ὀλίγων ἐτῶν, ἡ Ανατολὴ καὶ ἡ Δύσις ἀποτελοῦν τοὺς δύο πνεύμονας διὰ τῶν ὁποίων ἀναπνέει ἡ Εκκλησία. Η ἑνότης αὐτῶν εἶναι οὐσιώδης διὰ τὴν ὑγιᾶ ζωὴν τῆς Μιᾶς, Αγίας, Καθολικῆς καὶ Αποστολικῆς Εκκλησίας». (Περιοδ. «Επίσκεψις», ἀριθ. 559/ , σελ. 6). Καρτάσωφ πρὸ τοῦ 1960 Ιωάννης Καρμίρης 1973 πατριάρχης Δημήτριος 1974 Σύνοδος Κωνσταντινουπόλεως 1975), θὰ ἐπακολουθοῦσαν δὲ καὶ ἄλλοι ἀκόμη ἐπίσημοι (λ.χ. Ιγνάτιος Αντιοχείας 1987 Βελεμένδιος Ενωσις 1993 πατριάρχης Βαρθολομαῖος 1995 Πιτσβούργου Μαξίμου 1995 Σύνοδος Πατριαρχείου Μόσχας 1997 Δ.Ε.Ε./C.E.C., Γκρὰτς Αὐστρίας 1997 S.C.O.B.A. 1999), ἀλλ ὁ Ιωάννης Ζηζιούλας ἦταν συστηματικώτερος στὴν ἔκθεσι τῶν ἀπόψεών του. Βάσει τῶν θεωριῶν αὐτοῦ, «τὸ Βάπτισμα δημιουργεῖ ἕνα ὅριον εἰς τὴν Εκκλησίαν» τὸ Βάπτισμα, ὀρθόδοξον ἢ μή, ὁριοθετεῖ δῆθεν τὴν «Εκκλησίαν», ἡ ὁποία δῆθεν περιλαμβάνει Ορθοδόξους καὶ ἑτεροδόξους ὑφίστανται δῆθεν τὰ λεγόμενα «Βαπτισματικὰ ὅρια τῆς Εκκλησίας» (baptismal limits of the Church) καὶ «ἐκτὸς βαπτίσματος δὲν ὑπάρχει Εκκλησία» ἀντιθέτως «ἐντὸς τοῦ βαπτίσματος, ἔστω καὶ ἂν ὑπάρχῃ μία διάσπασις, μία διαίρεσις, ἕνα σχίσμα, δυνάμεθα νὰ ὁμιλῶμεν διὰ Εκκλησίαν» 75. Οταν τινὲς τοῦ Πατρίου Ημερολογίου διατυπώνουν ἀκραῖες 21

22 ἀπόψεις, ὁ γ.θ.δ. ἐκτρέπεται σὲ ἀξιοθρήνητες ὑβρεολογικὲς ἐπιδόσεις ὅταν οἱ Οἰκουμενισταὶ τοῦ Φαναρίου ἀνατρέπουν ἄρδην τὴν Παραδοθεῖσαν Πίστιν, ὁ γ.θ.δ. διατηρεῖ τὴν ἡσυχαστικὴ νηφαλιότητά του καὶ ἀμνηστεύει αὐτούς, ὡς δῆθεν ἐνεργοῦντας «κάποιες ἁβρότητες καὶ φιλοφροσύνες μὲ ἑτεροδόξους» ( Αρθρον Α )! Δεκαετία τοῦ 90. Τελικά, ἡ ἡσυχαστικὴ νηφάλια μέθη τοῦ γ.θ.δ. δὲν τοῦ ἐπέτρεψε νὰ κυριευθῆ ἀπὸ ἀφόρητον ἀγανάκτησιν, ὅταν διεπιστώθησαν δογματικὲς διολισθήσεις κατὰ τὸν Διάλογο μὲ τοὺς Αντιχαλκηδονίους Μονοφυσίτας, πρᾶγμα τὁ ὁποῖο ὡδήγησε τὴν Ιερὰ Κοινότητα τοῦ Αγίου Ορους νὰ παρατηρήση, ὅτι τὰ συμπεράσματα τῆς Μικτῆς Επιτροπῆς τοῦ Διαλόγου, βάσει ἰδίως τῶν Κοινῶν Δηλώσεων (1989, 1990, 1993), «ΠΛΗΤΤΟΥΝ ΚΑΙΡΙΩΣ τὸν χαρακτῆρα τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας ὡς τῆς Μιᾶς Αγίας Καθολικῆς καὶ Αποστολικῆς καὶ δεύτερον, ἡ Χριστολογία τῶν Κοινῶν Δηλώσεων ἔρχεται εἰς ΡΙΖΙΚΗΝ ΔΙΑΦΩΝΙΑΝ πρὸς τὴν Χριστολογικὴν διδασκαλίαν μεγάλων Πατέρων καὶ Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων τῆς Εκκλησίας» 76. Οὔτε πάλι ἐταράχθη καὶ ἐξηγέρθη ὁ γ.θ.δ., ὅταν κατὰ τὸ ἔτος 1993 ἡ Μικτὴ Επιτροπὴ τοῦ Ορθοδοξο-Παπικοῦ Διαλόγου (Ζ Ολομέλεια, Βελεμένδιον Λιβάνου, ), ὑπέγραψε «ἕνα νέο εἶδος Οὐνίας» 77, δηλαδὴ τὴν Βελεμένδιον Ενωσιν 78, διὰ μέσου τῆς ὁποίας ὡλοκληρώθηκε ὁ «ἐπαίσχυντος ἐξουνιτισμὸς τῶν Ορθοδόξων» 44, ἐφ ὅσον «ΕΚΑΤΕΡΩΘΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ, ΟΤΙ ΟΣΑ ΕΝΕΠΙΣΤΕΥΘΗ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ ΤΟΥ ὁμολογία τῆς ἀποστολικῆς πίστεως, μετοχὴ εἰς τὰ αὐτὰ μυστήρια, κυρίως εἰς τὴν μίαν ἱερωσύνην τὴν τελοῦσαν τὴν μίαν θυσίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀποστολικὴν διαδοχὴν τῶν ἐπισκόπων ΔΕΝ ΔΥΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΟΥΝ ΩΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΙΑΣ ΤΩΝ ΗΜΕΤΕ- ΡΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ [ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΠΙΚΗΣ]. ΕΙΝΑΙ ΣΑΦΕΣ, ΟΤΙ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΤΟΥΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΠΑΣ ΑΝΑΒΑΠΤΙΣΜΟΣ» 79!... Αλλὰ καὶ τὸ 1992, δὲν εἶχε ἀγανακτήσει, ὅταν οἱ ὀρθόδοξοι Οἰκουμενισταί, ὡς μέλη τῆς «Διασκέψεως Εὐρωπαϊκῶν Εκκλησιῶν» 22

23 (Δ.Ε.Ε./C.E.C.), συνυπέγραψαν στὸ Μήνυμα τῆς Ι Γενικῆς Συνελεύσεως (Πράγα 1992) τὴν ἐξωφρενικὴ ἄποψι, ὅτι «δέον ὅπως ἀναγνωρίσωμεν εἰς τὰ δύο αὐτὰ ρεύματα τῆς παραδόσεως [ ἐκκλησιαστικῶν παραδόσεων Ανατολῆς καὶ Δύσεως ] τὴν κοινὴν ἡμῶν κληρονομίαν. Δέον ὅπως ὑπερβῶμεν τὰ στερεότυπα. Μόνον οὕτως θὰ δυνηθῶμεν νὰ ἀνεύρωμεν τὴν ἑνότητα ἐν τῇ ποικιλίᾳ μέσῳ μιᾶς διεργασίας καταλλαγῆς» 80! Κατὰ τὴν ἐπίσκεψι τοῦ Πάπα Παύλου Ϛ στὸ Φανάρι, , ὁ πατριάρχης Αθηναγόρας προσέφερε «στὸν Προκαθήμενο τῆς Ρώμης, σὰν ἔνδειξι ἀναγνωρίσεως τῆς ἀποστολικῆς διαδοχῆς του», «τὰ διάσημα τῆς ἀρχιερατικῆς ἀξίας τῶν Ορθοδόξων Αρχιερέων ( Εγκόλπιο καὶ Ωμοφόριο)». ( Εφημερ. «Εκκλησιαστικὴ Αλήθεια» Αθηνῶν, ἀριθ. 18/ , σελ. 8). Ηταν λοιπὸν ἑπόμενον, μετὰ τὴν μακρὰν αὐτὴ καὶ ὑποδειγματικὴ ψυχραιμία του, νὰ μὴν ἐνοχληθῆ ὁ γ.θ.δ. ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος προέβη στὴν ἑξῆς πρωτάκουστη διακήρυξι, κατὰ τὴν «Παγκόσμια Διάσκεψι Θρησκείας καὶ Εἰρήνης» (Riva del Garda Ιταλίας, ) : «Ρωμαιοκαθολικοὶ καὶ Ορθόδοξοι, Προτεστάνται καὶ Εβραῖοι, Μουσουλμᾶνοι καὶ Ινδοί, Βουδισταὶ καὶ Κομφουκιανοί, ἦλθε ὁ καιρὸς ὄχι ἁπλῶς γιὰ προσ- έγγιση, ἀλλὰ γιὰ μιὰ ΣΥΜ- ΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙ- ΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ» 81!... Καί, τέλος πάντων, συντέμνοντες τὸν λόγο, ὁ γ.θ.δ. δὲν 23

24 αἰσθάνθηκε ἀφόρητον ἀγανάκτησιν, ὅταν ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος, κατὰ τὸ ἔτος 1995, συνυπέγραψε μὲ τὸν Πάπα Ιωάννη Παῦλο Β Κοινὸν Ανακοινωθέν, σαφῶς κείμενον πίστεως, στὸ ὁποῖο μεταξὺ ἄλλων διεκηρύσσοντο τὰ ἀκόλουθα, ἐν προφανεῖ συμφωνίᾳ πρὸς τὰ τῆς Βελεμενδίου Ενώσεως (1993): «Εξορκίζομεν τοὺς πιστούς μας, Καθολικοὺς καὶ Ορθοδόξους, νὰ ἐνισχύσουν τὸ πνεῦμα τῆς ἀδελφωσύνης, τὸ ὁποῖον προέρχεται ΕΚ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗΝ ΖΩΗΝ...» «περιέλαβον (Πάπας καὶ πατριάρχης) εἰς τὰς προσευχάς των ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, ΩΣ ΕΚ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΝ...» «ΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ ΜΑΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙ- ΖΟΝΤΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΩΣ ΩΣ ΑΔΕΛΦΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ, ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΝ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ» 82!... Αλλ ὅμως, ὁ γ.θ.δ. ἐπίσης δὲν ἐταράχθη, ὅταν ὁ πατριάρχης κ. Βαρθολομαῖος ὡμίλησε κατὰ τὴν 27ην Ιουνίου 1995 στὴν Ρώμη ἐνώπιον ἀναριθμήτων παπικῶν νέων, συμπροσευχηθεὶς μαζί τους καὶ εἰπὼν μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἑξῆς: «Τέκνα τῆς Εκκλησίας ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα καὶ ἀγαπητά», «συνεορτάζομεν ἡ Ανατολὴ καὶ ἡ Δύσις (τὴν Θρονικὴν τῆς Ρώμης) Θεοῦ τὸ δῶρον» «ΕΟΡΤΑΖΟΜΕΝ, ΔΙΟΤΙ ΕΙΜΕΘΑ Η ΕΠΙ ΓΗΣ ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ» «εἶναι δὲ ἡ ἑορτὴ τῆς Εκκλησίας πεπληρωμένη, ὅταν εἶναι παροῦσα καὶ συνεορτάζουσα ἡ νεολαία» «ἐλάβατε διὰ τοῦ Αγίου Βαπτίσματος καὶ τοῦ Χρίσματος τὰ χαρίσματα τοῦ Αγίου Πνεύματος φέρετε ἐν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ μετώπῳ ὑμῶν τὰ σημεῖα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ» 82!... * * * ΥΠΑΡΧΟΥΝ ἀναρίθμητα ἄλλα, σὲ θωρητικὸ καὶ πρακτικὸ ἐπίπεδο, τὰ ὁποῖα ὤφειλε νὰ ἐνθυμηθῆ ὁ γ.θ.δ. καὶ νὰ ἀνακρίνη αὐτὰ ἀντικειμενικῶς πατερικῶς κανονικῶς θεολογικῶς καὶ νηφαλίως, ἐφ ὅσον ἀποτελοῦν ὅντως τραγωδίαν γιὰ τὴν Αχραντο Νύμφη τοῦ Χριστοῦ Ορθοδοξίαν. Η συνειδητοποίησις τῆς τραγωδίας αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐν μέρει καὶ ἐν ζήλῳ θεοφιλεῖ εἶχε ἐπισημάνει μὲ δυναμικὸ τρόπο κατὰ τὴν δεκαετίαν 24

25 τοῦ 60, θὰ ἔπρεπε νὰ παρωθήση τὸν γ.θ.δ. στὴν ἐπανάληψι τῶν εὐφήμων ἀναφορῶν του πρὸς τοὺς Ορθοδόξους τοῦ Πατρίου Ημερολογίου ἐν ἔτει 1957, οἱ ὁποῖοι ἔχουν δικαιωθῆ πλήρως γιὰ τὴν εὐαισθησία τους, τὴν ὀρθὴ διάγνωσι τῆς αἱρέσεως καὶ τὴν πατερικὴ στάσι τους ἔναντι αὐτῆς, παρὰ τὶς ἐλλείψεις καὶ ὑπερβολές τους. Παραδόξως, συνέβη τὸ ἀντίθετον ὁ γ.θ.δ., περιφρονῶν καὶ στὸ θέμα αὐτὸ τοὺς Αγίους καὶ τὴν Παράδοσιν, ἐφάνη καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ φαίνεται ἐπιεικὴς καὶ ἐνδοτικὸς πρὸς τοὺς Οἰκουμενιστάς, αὐστηρὸς δὲ καὶ ἐπιθετικὸς πρὸς τοὺς Αντι-οικουμενιστάς. Εν προκειμένῳ, εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὴ ἡ κριτικὴ ἐκ τῶν ἔνδον καὶ ad hoc τῆς ὄντως παραδόξου τακτικῆς τοῦ ἁγιορείτου ἡσυχαστοῦ: «Τὸ θέμα τοῦ παλαιοημερολογιτισμοῦ δὲν μπορεῖ ποτὲ νὰ τεθεῖ σὲ σωστὲς βάσεις, ἂν πρῶτα δὲν ἐξετασθῆ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΕΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΛΕΥΡΑ [ΤΩΝ ΝΕΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ] ΕΧΕΙ ΔΙΑΒΡΩΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΙ `Η ΟΧΙ! Οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ λέμε πὼς οἱ αἱρετικὲς διδασκαλίες ποὺ κηρύττει ὁ κάθε Πατριάρχης ἢ Αρχιεπίσκοπος ἢ ἐπίσκοπος εἶναι προσωπικές τους ἀπόψεις καὶ δὲν ἐπιδροῦν τὴν Εκκλησία. Εφόσον, οἱ λοιποὶ ἐπίσκοποι, οἱ λοιποὶ κληρικοὶ καὶ μοναχοί, οἱ λαϊκοὶ δὲν ἐξεγείρονται κατὰ τῶν κακοδοξιῶν αὐτῶν, ΟΛΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ!... Εμεῖς [οἱ Νεοημερολογῖτες], κοιτᾶμε νὰ δοῦμε, ἂν στὶς ἑκατὸ κουβέντες ποὺ θὰ εἰπῆ ἕνας Πατριάρχης ἢ Αρχιεπίσκοπος, θὰ εἶναι μία Ορθόδοξη. Κι ἂν ναί, πανηγυρίζουμε γιὰ τὴν ὀρθοδοξία του! ΜΑ, ΓΙΑ ΤΟΣΟ ΑΦΕΛΕΙΣ ΜΑΣ ΠΕΡΝΟΥΝ ΟΡΙ- ΣΜΕΝΟΙ; Κι ἕνα λόγο ἂν εἰπῆ κάποιος [Παλαιοημερολογίτης- Ζηλωτής], ποὺ ξεφεύγει ἀπ τὴν Ορθοδοξία, εἶναι κακόδοξος!» 82α. Μὲ τὴν παράδοξη τακτική του αὐτήν, ὁ γ.θ.δ. παραθεωρεῖ τὸν Θεολόγο Γρηγόριο, ὁ ὁποῖος ἔγραφε ὅτι, ὅταν γίνεται «σεισμὸς» ἐν καιρῷ αἱρέσεως, ἀκόμη καὶ ὅσοι εἶναι στὶς ἄλλες περιπτώσεις τῆς ζωῆς «εἰρηνικοὶ» καὶ «μέτριοι», μάλιστα οἱ Μοναχοί, «τοῦτό γε οὐ φέρουσιν ἐπιεικεῖς εἶναι, Θεὸν προδιδόναι 25

26 τῆς ἡσυχίας ἀλλὰ καὶ λίαν εἰσὶν ἐνταῦθα πολεμικοί τε καὶ δύσμαχοι τοιοῦτον γὰρ ἡ τοῦ ζήλου θερμότης» 83. [«δὲν ἀνέχονται ὅμως ἐδῶ τέτοια ἐπιείκεια, νὰ προδίδουν μὲ τὴν ἡσυχία τὸν Θεό ἀλλὰ γίνονται λίαν μαχητικοὶ καὶ ἀκαταμάχητοι τέτοια εἶναι ἡ θέρμη τοῦ ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ζήλου»]. «Εργον Μοναχοῦ», διεκήρυττε καὶ ὁ Οσιος Θεόδωρος Στουδίτης, «μηδὲ τὸ τυχὸν ἀνέχεσθαι καινοτομεῖσθαι τὸ Εὐαγγέλιον, ἵνα μὴ ὑπόδειγμα τοῖς λαϊκοῖς προτιθέμενοι αἱρέσεως καὶ αἱρετικῆς συγκοινωνίας, τῆς ὑπὲρ αὐτῶν ἀπωλείας λόγον ὑφέξωσιν» 84. Πρὸ δύο ἐτῶν, οἱ ἐξ ὀρθοδόξων Οἰκουμενισταί, «ἐπὶ τῇ συμπληρώσει ἑκατονταετίας ἀπὸ τῆς ἐξαπολύσεως τῆς Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς Εγκυκλίου τοῦ ἔτους 1902 ὑπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ιωακεὶμ τοῦ Γ», ἐξῆραν μὲ εἰδικὸ «Επιστημονικὸ Συμπόσιο» (Σαμπεζὺ Γενεύης, ) τὴν πρωτοποριακὴ καὶ «καθοριστικὴ συμβολὴ τῶν Πατριαρχικῶν καὶ Συνοδικῶν Εγκυκλίων (1902, 1904, 1920)» «διὰ τὴν γέννησιν τῆς συγχρόνου Οἰκουμενικῆς Κινήσεως», ὑπεγράμμισαν δὲ μὲ ἔμφασι, ὅτι εἰδικὰ ἡ Εγκύκλιος τοῦ 1902 «ὑπῆρξε ἡ καταστατικὴ ἀρχὴ τῆς συγχρόνου Οἰκουμενικῆς Κινήσεως γιὰ τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν» καὶ «ἐν- Ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωακεὶμ Γ ( , ). Μὲ τὴν Εγκύκλιο τοῦ 1902, διὰ τῆς ὁποίας, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, ἐχαρακτήρισε τὸν Παπισμὸ καὶ τὸν Προτεσταντισμό, ὡς «μεγάλας τοῦ Χριστιανισμοῦ ἀναδενδράδας», ἑτοίμασε τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν Εγκύκλιο τοῦ έπνευσε τὴν Πατριαρχικὴν Εγκύκλιο τοῦ 1920, ἡ ὁποία δικαίως θεωρεῖται ἡ ἐπίσημη ὀρθόδοξη πρόταση γιὰ τὴν Οἰκουμενικὴ Κίνηση» 85. Καὶ ἐνῶ ἀρκετὰ ἐνωρὶς ἡ Εγκύκλιος τοῦ 1902 εἶχε χαρακτηρισθῆ ὡς «πρόδρομος οἱονεὶ τῆς οἰκουμενικῆς ἐκκλησιαστικῆς κινήσεως» καὶ ὅτι «κυρίως διὰ» τῶν Εγκυκλίων «κατήρξατο ἡ Οἰκουμενικὴ Κίνησις» 86 ἐνῶ δὲ θὰ ἀνέμενε πᾶς τις εὐσεβής, ὅτι ὁ γ.θ.δ. θὰ ἀφιέρωνε ἐπὶ τῇ ἀποφράδι αὐτῇ 100ετίᾳ ἕνα πλῆρες καὶ συστηματικὸ βιβλίο κατὰ τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ 26

27 αἰφνιδίως, ὁ λόγιος ἡσυχαστὴς δημοσιεύει τὴν αὐτο-βιογραφία του 87 (!), μέσῳ τῆς ὁποίας ἀποδεικνύεται σαφέστατα ψυχαναγκαστικὸς μὲ τὴν ὑστεροφημία του (ἡ παρουσία τοῦ αὐτο-αναφορικοῦ ἐγώ, ὅπως πάντοτε, εἶναι πληθωρική...), ἐν συνεχείᾳ δὲ στρέφεται λάβρος ἐναντίον τῶν ζηλωτῶν Αντι-οικουμενιστῶν συλλήβδην, τόσο μὲ τὰ διάτρητα ἄρθρα του στὸν τύπο 88, ὅσο καὶ μὲ ἕνα εἰδικὸ βιβλίο 89, τὰ ὁποῖα ἀφήνουν αὐτὸν πλήρως ἐκτεθειμένο ὀλίγον προτοῦ νὰ διαβῆ τὸ κατώφλι τῆς ζωῆς καὶ νὰ παραστῆ ἐνώπιον τοῦ φοβεροῦ Κριτηρίου... * * * ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ, δὲν περιποιοῦν τιμὴν στὸν γ.θ.δ., παλαίμαχον ἡσυχαστὴ τοῦ Αθωνος, τόσο οἱ ἀπόψεις του ὅσο καὶ ἡ στάσις του ἔναντι τοῦ συγκρητιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅταν μάλιστα ἀναλογισθῆ κανείς, ὅτι στὸ πρόσφατο Διορθόδοξο Θεολογικὸ Συνέδριο (Θεσσαλονίκη, , ἑξήντα-60 Εἰσηγηταί), διεκηρύχθη ὅ,τι ἀνεμένετο νὰ ἀκουσθῆ ἀπὸ τὴν λογιότητά του, δηλαδὴ ἡ ὄντως τραγικὴ ἀλήθεια, ὅτι «Η ΙΔΙΑ Η ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ στὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιῶν καὶ στοὺς θεολογικοὺς διαλόγους μὲ τοὺς αἱρετικοὺς Παπικούς, Προτεστάντες καὶ Μονοφυσίτες, ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ- ΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ἐξίσωση καὶ ἐξομοίωση τῆς Μιᾶς, Αγίας, Καθολικῆς καὶ Αποστολικῆς Εκκλησίας, μὲ τὶς αἱρέσεις καὶ τὰ σχίσματα. Εἶναι, ὅπως ἐλέχθη, Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΙΡΕΣΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ» 90. Θὰ ἀναμένετο εἰδικὰ μάλιστα ἀπὸ τὸν γ.θ.δ., ὑπάρξαντα κατὰ τὸ παρελθὸν δεινὸν κριτὴν τοῦ ἐξουνιτισμένου πατριάρχου Αθηναγόρου, νὰ ἀκουσθῆ σήμερα στεντορείᾳ φωνῇ, ὄχι ἡ ἀξιοθρήνητος ὑβρεολογικὴ δαψίλεια ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἀπὸ τοῦ 1924 ἔχουν πληρώσει ἀκόμη καὶ δι αἵματος τὴν ἐμμονή τους στὴν Πατερικὴ καὶ Συνοδικὴ Παράδοσι τῆς Ορθοδοξίας, ἀλλὰ τὸ ἑξῆς θαρραλέο πατερικὸν σάλπισμα τοῦ Διορθοδόξου Θεολογικοῦ Συνεδρίου τῆς Θεσσαλονίκης: «ΝΑ ΔΙΑΤΡΑΝΩΘΕΙ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΗΓΕΣΙΕΣ ΟΤΙ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟ- ΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ, ΔΙΑ- ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟΥ, Ο ΕΠΙΒΕ- ΒΛΗΜΕΝΟΣ ΣΩΤΗΡΙΟΣ, ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟ- 27

28 ΠΑΤΕΡΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ, ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ, ΕΙΝΑΙ Η ΑΚΟΙΝΩΝΗΣΙΑ, Η ΔΙΑΚΟΠΗ ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΟΙ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑ- ΝΗΣ» 91. (Συνεχίζεται) 1. Mansi τ. 13, στλ. 400Β/Σ.Μ.Π.Σ. τ. Β, σελ. 879α, Πρᾶξις Ζ. 2. Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Αθωνικὰ Ανθη, τ. Α, σελ καὶ 207, ἐκδόσεις «ΑΣΤΗΡ», Αθῆναι Σημειωτέον, ὅτι ἐν ἔτει 1957 ὁ γ.θ.δ. εἶχε ἀκόμη τὴν δυνατότητα νὰ διακρίνη τὸ ὀρθὸν ἀπὸ τὶς ἀκρότητες καὶ νὰ ὑπερασπίζεται μὲ ἐπαινετὴ παρρησία τὸ πρῶτο, γράφων τὰ ἑξῆς: «Εν τῷ θέματι τῷ Ημερολογιακῷ, χρεωστοῦμεν νὰ διαστείλωμεν τὰς ἀ- κρότητας καὶ τὰς καταχρήσεις, αἵτινες παρετηρήθησαν ἐν τῇ ἱστορίᾳ τοῦ ζητήματος τούτου». (αὐτόθι, σελ. 196). 4. Οσίου Θεοδώρου Στουδίτου, PG τ. 99, στλ. 1164Β/ΙΕ. Τῷ Πατριάρχῃ Ιεροσολύμων, E.L.II. 5. Αρχιμανδρίτου Κυπριανοῦ Αγιοκυπριανίτου, Ορθοδοξία καὶ Φουνταμενταλισμὸς Ο Φουνταμενταλισμὸς τῶν ὀρθοδόξων Οἰκουμενιστῶν ἢ περὶ φουνταμενταλιστικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, Σειρὰ Β -2, σελ , Αθήνα Πρβλ. Ψαλμ. να Αγίου Ιγνατίου Θεοφόρου, PG τ. 5, στλ. 712BC/Σμυρναίοις, VI. 8. Διορθοδόξου Θεολογικοῦ Συνεδρίου (Θεσσαλονίκης, ), «Α. Διαπιστώσεις Β. Προτάσεις», ἐφημερ. «Ορθόδοξος Τύπος», ἀριθ. 1577/ , σελ. 5α, Α2. Οἱ προβαλλόμενοι λόγοι τῆς συμμετοχῆς δὲν εἶναι ἀληθεῖς καὶ ἔχουν διαψευσθῆ περιοδ. «Παρακαταθήκη» Θεσσαλονίκης, ἀριθ. 38/Σεπτέμβριος- Οκτώβριος 2004, σελ. 3β. 9. Πρβλ. Ματθ. ιη Mansi τ. 13, στλ. 412ΑΒ/Σ.Μ.Π.Σ. τ. Β, σελ. 882α, Πρᾶξις Ζ. 11. Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, Αθωνικὰ Ανθη, τ. Δ, σελ. 230, «Περὶ ἓν χρονίζον σχίσμα», ἄρθρο ἐκ τοῦ περιοδ. «Αθωνικοὶ Διάλογοι», ἀριθ. 24/Αὔγουστος- Σεπτέμβριος 1974, ἐκδόσεις «ΑΣΤΗΡ», Αθῆναι Μοναχοῦ Θεοκλήτου Διονυσιάτου, αὐτόθι, σελ , Ιερομονάχου Ισαάκ, Βίος Γέροντος Παϊσίου τοῦ Αγιορείτου, σελ. 690, Αγιον Ορος 2004, κεφαλ. ἡμέτ. 14. Εκ τῆς Ιστοσελίδος τοῦ «Π.Σ.Ε.»: World Council of Churches Media relations office, Press update, 6 June 2003, cf. Press Release, PR-03-20, of 28 May 2003: "Orthodox participation in ecumenical movement: 'There is no alternative to dialogue'", accessed Γρηγορίου Λαρεντζάκη, «Βασικαὶ ἀρχαὶ τηρήσεως καὶ ἀποκαταστάσεως τῆς χριστιανικῆς ἑνότητος Ορθόδοξοι Απόψεις», στὸ «Επιστημονικὴ Παρουσία Εστίας Θεολόγων Χάλκης» («Ε.Π.Ε.Θ.Χ.»), τ. Α, σελ. 351, ἐν Αθήναις

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση

Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Η Θεωρια Αριθμων στην Εκπαιδευση Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Εφαρμογὲς τῶν συνεχῶν κλασμάτων 1 1. Η τιμὴ τοῦ π μὲ σωστὰ τὰ 50 πρῶτα δεκαδικὰ ψηφία μετὰ τὴν ὑποδιαστολή, εἶναι 3.14159265358979323846264338327950288419716939937511.

Διαβάστε περισσότερα

Η Αἵρεσις τοῦ Παπισμοῦ καὶ ἡ σύγχρονη οἰκουμενιστικὴ προσέγγισι Ορθοδόξων καὶ Παπικῶν * Μέρος Γ (τελευταῖον).

Η Αἵρεσις τοῦ Παπισμοῦ καὶ ἡ σύγχρονη οἰκουμενιστικὴ προσέγγισι Ορθοδόξων καὶ Παπικῶν * Μέρος Γ (τελευταῖον). Αντι-πατερικὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Θρονικὴ Εορτὴ τῆς Παπικῆς Ρώμης Η Αἵρεσις τοῦ Παπισμοῦ καὶ ἡ σύγχρονη οἰκουμενιστικὴ προσέγγισι Ορθοδόξων καὶ Παπικῶν * Ιερομονάχου Κλήμεντος

Διαβάστε περισσότερα

ΕΝΩ ὁ Οἰκουμενισμὸς καλπάζει σὲ ὅλες του τὶς μορφές, ἐκφράσεις καὶ

ΕΝΩ ὁ Οἰκουμενισμὸς καλπάζει σὲ ὅλες του τὶς μορφές, ἐκφράσεις καὶ Επὶ τῇ 55ῃ ἐπετείῳ ἀπὸ τῆς Κοιμήσεως τοῦ Ομολογητοῦ Ιεράρχου Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου ( 1955) Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος: Ηρωϊκὸς τῆς Πίστεως Ομολογητὴς καὶ τῶν σεπτῶν

Διαβάστε περισσότερα

Ορθόδοξος Ενστασις καὶ Μαρτυρία

Ορθόδοξος Ενστασις καὶ Μαρτυρία σελ. 1 σελ. 1 4 = λέυκή Ορθόδοξος Ενστασις καὶ Μαρτυρία * * * Αριθ. 1 Ιανουάριος 2000 ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ Ιερὰ Σύνοδος τῶν Ενισταμένων «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΝΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΑ» ΕΠΙΣΗΜΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΑ ἀπὸ τὰς βασικὰς Εἰσηγήσεις τοῦ συνελθόντος

ΜΙΑ ἀπὸ τὰς βασικὰς Εἰσηγήσεις τοῦ συνελθόντος Ορθόδοξος Ενημέρωσις «Εντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾷν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιώπα... Διὰ τοῦτο κἀγὼ ὁ τάλας, δεδοικὼς τὸ Κριτήριον, λαλῶ». ( Οσ. Θεοδώρου Στουδίτου, PG 99,

Διαβάστε περισσότερα

Ο Διάλογος τῆς ἀγάπης*

Ο Διάλογος τῆς ἀγάπης* Ἀντι-πατερικὴ ἡ συμμετοχὴ τοῦ πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στὴν Θρονικὴ Εορτὴ τῆς Παπικῆς Ρώμης Ο Διάλογος τῆς ἀγάπης* 7 Βʹ. Α ἱ Σ υ ν α ν τ ή σ ε ι ς Ι ε ρ ο σ ο λ ύ μ ω ν, Κ ω ν σ τ α ν τ ι ν ο υ π ό λ

Διαβάστε περισσότερα

ΟΚύριός μας καὶ Θεός μας Ιησοῦς Χριστός, τὸ Φῶς τὸ Αληθινόν, Σήμερα, τὴν πρώτη Κυριακὴ τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ἐπιτελοῦμε τὴν

ΟΚύριός μας καὶ Θεός μας Ιησοῦς Χριστός, τὸ Φῶς τὸ Αληθινόν, Σήμερα, τὴν πρώτη Κυριακὴ τοῦ Νοεμβρίου μηνός, ἐπιτελοῦμε τὴν ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ Λόγος Πανηγυρικὸς ἐπὶ τῇ ἱερᾷ Συνάξει τῶν Αγίων Τριῶν Νέων Ιεραρχῶν Ο Μέγας Φώτιος καὶ ἡ Η Οἰκουμενικὴ Σύνοδος Πατερικὴ Συνοδικότης καὶ Παπισμὸς

Διαβάστε περισσότερα

Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως τοῦ 2016*

Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως τοῦ 2016* Ὁμιλία ἐπὶ τῇ Μνήμῃ τῶν Ἁγίων Νέων Τριῶν Ἱεραρχῶν Φωτίου τοῦ Μεγάλου, Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ Κυριακὴ Α τοῦ Νοεμβρίου, 3.11.2014 ἐκ. ἡμ. Ἡ Γνησία Ὀρθοδοξία ἐν ὄψει τῆς προκλήσεως

Διαβάστε περισσότερα

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος».

Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 18 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. Θέμα: «Περὶ τοῦ προσώπου τοῦ Ἀναδόχου εἰς τὸ Μυστήριον τοῦ Βαπτίσματος». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Ἐξ αἰτίας τοῦ ὅτι παρατηρεῖται

Διαβάστε περισσότερα

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι.

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΡΗΣΕ ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. Ἡ καρδιά (ἔλεγε κάποτε ὁ γέροντας Παΐσιος) εἶναι ὅπως τό ρολόι. Καί πράγματι εἶναι! σταματώντας ὁ χρόνος της, χρόνος ὅπου μετριοῦνται μέ τούς χτύπους τῆς καρδιᾶς, σταματάει

Διαβάστε περισσότερα

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ

Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ἤ 01ο (01-52) 01-05 Ὁ Λόγος εἶναι Θεὸς καὶ ημιουργὸς τῶν πάντων Στὴν ἀρχὴ ἦταν ὁ Λόγος. Ὁ Λόγος ἦταν μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα καὶ ἦταν Θεὸς ὁ Λόγος. Αὐτὸς ἦταν στὴν ἀρχὴ μαζὶ μὲ τὸ Θεὸ Πατέρα.

Διαβάστε περισσότερα

Ορθοδοξία καὶ Οἰκουμενισμὸς Παποκεντρικὴ Παγκοσμιότης καὶ «Ἀόρατος Ενότης» τῆς Εκκλησίας

Ορθοδοξία καὶ Οἰκουμενισμὸς Παποκεντρικὴ Παγκοσμιότης καὶ «Ἀόρατος Ενότης» τῆς Εκκλησίας Ορθόδοξος Ενημέρωσις «Εντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾷν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιώπα... Διὰ τοῦτο κἀγὼ ὁ τάλας, δεδοικὼς τὸ Κριτήριον, λαλῶ». ( Οσ. Θεοδώρου Στουδίτου, PG 99,

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989. Ἡ Θεία Κοινωνία. ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ (Δελφῶν καί Μιαούλη) Τηλ:2310-828989 Ἡ Θεία Κοινωνία κατ οἶκον Θεσσαλονίκη 2008 Κάποιοι συσχετίζουν κάκιστα τὴν παρουσία τοῦ ἱερέως στό

Διαβάστε περισσότερα

10. «Τί γίνεται μὲ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Εκκλησιῶν;»*

10. «Τί γίνεται μὲ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Εκκλησιῶν;»* Καθηγητὴς Ἀνδρῢας Θεοδώρου ( ) Ο ἀντι-οικουμενιστής, ὁ ἀντι-παπικὸς (1922-2004) 10. «Τί γίνεται μὲ τὸ Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Εκκλησιῶν;»* Τοῦ Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀνδρέου Θεοδώρου ( ) οἰκουμενιστικ

Διαβάστε περισσότερα

«Μνήμη Οδύνης» 1924-2004 : Η ὀγδοηκοστὴ ἐπέτειος τῆς Ημερολογιακῆς Καινοτομίας. Ο οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935)*

«Μνήμη Οδύνης» 1924-2004 : Η ὀγδοηκοστὴ ἐπέτειος τῆς Ημερολογιακῆς Καινοτομίας. Ο οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935)* «Μνήμη Οδύνης» 1924-2004 : Η ὀγδοηκοστὴ ἐπέτειος τῆς Ημερολογιακῆς Καινοτομίας Ο οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης (1871-1935)* α) ὁ Μασῶνος, β) ὁ Νεωτεριστής, γ) ὁ Οἰκουμενιστὴς «ἤνοιξε τὰς πύλας

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ Μέρος Β - ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ 1. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Ι) Η ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ γ) Η ΜΑΚΕ ΟΝΙΑ ΜΑΣ 4. ΗΛΩΣΕΙΣ (d) Προφορικὴ δήλωσις 6.1.1993 ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙ Α www.sartzetakis.gr

Διαβάστε περισσότερα

Τὸ «Συνοδικὸν τῆς Ορθοδοξίας» *

Τὸ «Συνοδικὸν τῆς Ορθοδοξίας» * Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ Ενα πνευματικὸ ταξίδι πρὸς τὸ Τέλος τοῦ παλαιοῦ καὶ τὴν Ἀρχὴ τοῦ νέου Τὸ «Συνοδικὸν τῆς Ορθοδοξίας» * Τὸ «Συνοδικὸν τῆς Ορθοδοξίας» εἶναι ἕνα ὑπέροχο πολὺ συνοπτικὸ κείμενο, ποὺ εἶναι

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

ΜΑΡΤΙΟΣ Θ 2014 ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Η ΛΙΤΑΝΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ Πρπρευμένων τῶν Ἱερπαίδων μετὰ εἰκόνων καὶ θυμιατῦ, ὁ Ἱερεὺς ἐξέρχεται τῦ Ἱερῦ μετὰ τῦ Τιμίυ Σταυρῦ καὶ γίνεται λιτανεία πέριξ τῦ ἐσωτερικῦ τῦ Ναῦ εἰς τέσσαρες στάσς. Εἰς

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ 207 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΛΣΤ ΤΟΜΟΣ ΙΓ ΜΑΡΤΙΟΣ - ΑΠΡΙΛΙΟΣ

Διαβάστε περισσότερα

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò

LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò LAHGLATA ACIOCQAVIAS PEQIODOS Bò L hgla Aò Μὲ τὴν εὐκαιρία τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ πρώτου Ἁγιογράφου, Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ (18η Ὀκτωβρίου) καὶ πρὸς τιμήν Του, πραγματοποιήθηκε, μὲ τὴν

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 2015 ἀριθμ. πρωτ.: 181.- ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τὸν ἱερὸ Κλῆρο καὶ τὸν εὐσεβῆ Λαὸ τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Ματθαιϊκὸς Ἐπίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Εἶναι «Παλαιοημερολογίτης Οἰκουμενιστὴς»

Ὁ Ματθαιϊκὸς Ἐπίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Εἶναι «Παλαιοημερολογίτης Οἰκουμενιστὴς» Ὁ Ματθαιϊκὸς Ἐπίσκοπος Κήρυκος Κοντογιάννης Εἶναι «Παλαιοημερολογίτης Οἰκουμενιστὴς» Ὁ κ. Κοντογιάννης, ὁ πρώτος ἀπατεῶνας που ἐματέωσεν τὴν ἕνωσιν τῶν Γ.Ο.Χ. τὸ 1971 με τὸν πόλεμον που ἀνήγειρε ἔναντι

Διαβάστε περισσότερα

Παραθέτουμε απόσπασμα του άρθρου: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΝ- Οι Ιεχωβάδες και οι Μασόνοι κεφάλαια εις το βιβλίον των θρ

Παραθέτουμε απόσπασμα του άρθρου: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΝ- Οι Ιεχωβάδες και οι Μασόνοι κεφάλαια εις το βιβλίον των θρ Με ένα από τα αγαπημένα της θέματα ασχολήθηκε για μια ακόμη φορά, στο φύλλο 1991 της 27ης Σεπτεμβρίου 2013, η εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ. Αιτία, το κεφάλαιο του βιβλίου των Θρησκευτικών που διδάσκεται στην

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2012 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 1. Ἡ Καινή Διαθήκη, Θεσσαλονίκη 2010. 2. Ἱερός Ναός ἁγίου Γεωργίου (Ροτόντα), Κατάθεση μαρτυρία, Θεσσαλονίκη

Διαβάστε περισσότερα

Κατάλογος Συγγραφῶν 1

Κατάλογος Συγγραφῶν 1 Επὶ τῇ 50ῇ ἐπετείῳ ἀπὸ τῆς Κοιμήσεως τοῦ Ομολογητοῦ Ιεράρχου Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου Καβουρίδου ( 1955) Κείμενον Γʹ Κατάλογος Συγγραφῶν 1 τοῦ Ομολογητοῦ Ιεράρχου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου

Διαβάστε περισσότερα

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ τῶν Σωτηριολογικῶν Αἱρέσεων τοῦ ἐπ. Κηρύκου Κοντογιάννη

ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ τῶν Σωτηριολογικῶν Αἱρέσεων τοῦ ἐπ. Κηρύκου Κοντογιάννη ΣΥΝΤΟΜΟΣ ΠΕΡΙΛΗΨΙΣ τῶν Σωτηριολογικῶν Αἱρέσεων τοῦ ἐπ. Κηρύκου Κοντογιάννη Ὁ ἐπ. Κήρυκος λέγει στοὺς ὀπαδούς του ὅτι ὄσοι τὸν ἀντιδροῦν στὸ θέμα τῆς Θείας Μεταλήψεως διδάσκουν δήθεν ὅτι οἱ πιστοὶ πρέπει

Διαβάστε περισσότερα

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν

Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ. Χριστοῦ, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν κορυφαία πράξη τοῦ Θεοῦ νὰ σώσει τὸν Χριστούγεννα 2013 Ἀρ. Πρωτ. 1157 Πρός τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε. Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, Σᾶς εὐαγγελίζομαι τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ,

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β

Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Φροντιστηριακὸ Μάθημα Ἁγιογραφίας Β Στὴν Ἱερὰ Μονή μας, τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, στὴν Φυλὴ Ἀττικῆς, μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Πνευματικοῦ Πατρός μας,

Διαβάστε περισσότερα

1965 Βατικανὸ Φανάρι Η «Αρσις τῶν Αναθεμάτων» τοῦ 1054

1965 Βατικανὸ Φανάρι Η «Αρσις τῶν Αναθεμάτων» τοῦ 1054 1965 Βατικανὸ Φανάρι Η «Αρσις τῶν Αναθεμάτων» τοῦ 1054 Κείμενον Δʹ «Η Θεολογία τῆς Ἀγάπης εἶναι ἰσχυροτέρα τῶν ἱστορικῶν γεγονότων καὶ ἱκανὴ νὰ σβήνῃ καὶ τὴν ἱστορίαν αὐτήν»; * Τὴν 2.4.1971, ἡ Διαρκὴς

Διαβάστε περισσότερα

Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς

Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς Η Συμμετοχὴ τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων σὲ Σημαντικὰ καὶ Ιστορικὰ Γεγονότα τῆς Αδελφῆς Ρωσικῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Διασπορᾶς 5η Σύνοδος Πανδιασπορᾶς Εκλογὴ νέου Πρωθιεράρχου Χειροτονία Επισκόπου

Διαβάστε περισσότερα

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του

Τευχος πρωτο. αρχεία. Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο. Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Τευχος πρωτο αρχεία Πηγεσ γνωσησ, πηγεσ μνημησ Ένα σύγχρονο αρχείο Το ΙΑ/ΕΤΕ ανοίγει τα χαρτιά του Άσκηση Υπόθεση παραχάραξης Το 1938, το Υφυπουργείον Δημοσίας Ασφαλείας του ελληνικού κράτους δημοσιεύει

Διαβάστε περισσότερα

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012

ποταμιτου εκδοσεισ ποταμιτου καταλογοσ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ θεροσ 2012 εκδοσεισ θεροσ 2012 ποταμιτου ποταμιτου καταλογοσ www.potamitis.info ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΒΙΒΛΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ 8,99 σκληρὸ ἐξώφυλλο, 32 σελίδες, 22Χ22 ἑκατοστά Κάθε Σάββατο, ἡ Γιαγιὰ ἀφήνει τὸ καλαθάκι της μὲ τὰ

Διαβάστε περισσότερα

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων

Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗ ΑΤΤΙΚΗΣ Κατάλογος Ἐκδόσεων καὶ Ἐργοχείρων Ἀπρίλιος 2013 Κεντρικὴ Διάθεσις: Γεώργιος Χοροζίδης, Ἱ. Μονὴ Ἁγ. Κυπριανοῦ Α.Γ. 112, 133 51 ΦΥΛΗ Τηλέφ: 210 2411380,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2016 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2016 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 25 εκεμβριου 2016 ἀριθμ. πρωτ. : 793.- ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2016 Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΝΘΙΜΟΣ Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς Ἱερεῖς καὶ τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς καθ ἡμᾶς

Διαβάστε περισσότερα

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι.

Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Χρήσιμες ὁδηγίες γιὰ τοὺς ἐνηλίκους ποὺ ἐπιθυμοῦν νὰ βαπτισθοῦν Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι. Σὰ τελευταῖα χρόνια καὶ ἰδιαίτερα μετὰ τὸ ἄνοιγμα τῶν συνόρων τῶν χωρῶν τῆς ἀνατολικῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ γειτόνων χωρῶν

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Συνόλων - Set Theory

Θεωρία Συνόλων - Set Theory Θεωρία Συνόλων - Set Theory Ἐπισκόπηση γιὰ τὶς ἀνάγκες τῶν Πρωτοετῶν Φοιτητῶν τοῦ Τµήµατος Διοίκησης, στὸ µάθηµα Γενικὰ Μαθηµατικά. Ὑπὸ Γεωργίου Σπ. Κακαρελίδη, Στὸ Τµῆµα Διοίκησης ΤΕΙ Δυτικῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

Μῦθος ἢ πραγματικότης;

Μῦθος ἢ πραγματικότης; Επισκόπου Ωρεῶν Κυπριανοῦ Αναπληρωτοῦ Προέδρου τῆς Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων Τὸ «Σιγγίλιον» τοῦ 1583 κατὰ «τοῦ καινοτομηθέντος καλενταρίου παρὰ Λατίνων» Μῦθος ἢ πραγματικότης; Α. Η τριπλῆ συνοδικὴ

Διαβάστε περισσότερα

Θαῦμα ἐπιβεβαιωτικὸν τοῦ Πατρίου Εκκλησιαστικοῦ Ημερολογίου*

Θαῦμα ἐπιβεβαιωτικὸν τοῦ Πατρίου Εκκλησιαστικοῦ Ημερολογίου* «Μνήμη Οδύνης» 1924-2004 : Η ὀγδοηκοστὴ ἐπῢτειος τῆς Ημερολογιακῆς Καινοτομίας Θαῦμα ἐπιβεβαιωτικὸν τοῦ Πατρίου Εκκλησιαστικοῦ Ημερολογίου* τοῦ Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς Αρχιεπισκόπου Σαγγάης καὶ Σὰν Φραντσίσκο

Διαβάστε περισσότερα

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό.

μπορεῖ νὰ κάνει θαύματα. Ἔτσι ὁ ἅγιος Νέστωρ, παρότι ἦταν τόσο νέος, δὲν λυπήθηκε τὴν ζωή του καὶ ἦταν ἕτοιμος νὰ θυσιάσει τὰ πάντα γιὰ τὸν Χριστό. Ο Μ Ι Λ Ι Α ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΛΙΔΟΥ (25 Ὀκτωβρίου 2013) Ἱερώτατε καὶ φίλτατε ἐν Χριστῷ ἀδελφὲ

Διαβάστε περισσότερα

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο

Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο Ἀσκητὲς καὶ ἀσκητήρια στὴ νῆσο Σκόπελο (Μιὰ πρώτη προσέγγιση στὸ θέμα) Εἰπώθηκε, πὼς ὁλόκληρο τὸ Ἅγιον Ὄρος μοιάζει μὲ τὸ Καθολικὸ ἑνὸς ἰεροῦ Ναοῦ καὶ ὅτι ἡ περιοχὴ ἀπὸ τὴν Ἁγία Ἄννα καὶ πέρα εἶναι τὸ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 335 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΛΘ ΤΟΜΟΣ ΙΔ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ - ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2006

Διαβάστε περισσότερα

Εὐκλείδεια Γεωµετρία

Εὐκλείδεια Γεωµετρία Εὐκλείδεια Γεωµετρία Φθινοπωρινὸ Εξάµηνο 010 Καθηγητὴς Ν.Γ. Τζανάκης Μάθηµα 9 ευτέρα 18-10-010 Συνοπτικὴ περιγραφή Υπενθύµιση τοῦ Θεωρήµατος τοῦ Θαλῆ. εῖτε καὶ ἐδάφιο 7.7 τοῦ σχολικοῦ ϐιβλίου. Τονίσθηκε,

Διαβάστε περισσότερα

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Πρὸς Ἅπαντας τοὺς Ἐφημερίους τῆς καθ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ὑπ ἀριθμ. 17 Θέμα: «Περὶ τῆς νομιμότητας τελέσεως τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος ἀνηλίκων». Ἀγαπητοὶ Πατέρες, Σχετικὰ μὲ τὶς προϋποθέσεις,

Διαβάστε περισσότερα

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ Β ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΑΜΟΥ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ, ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ (5-6 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2004, Διορθόδοξον Κέντρον τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 21 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ Μ ΤΟΜΟΣ ΙΕ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2007

Διαβάστε περισσότερα

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία»)

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ (Κριτικὴ πάνω στὸ ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «Ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Ἀνθρωπολογία») Γεωργίου Χασούρου (Βιολόγου - Ἐκπαιδευτικοῦ) Α) Ἡ «ἐκκλησία» τῆς ιεθνοῦς Ψυχαναλυτικῆς Ἑταιρείας. Ἕνα ἄρθρο τοῦ κ. Γιανναρᾶ «ψυχανάλυση καὶ Ἐκκλησιαστικὴ ἀνθρωπολογία» ποὺ δηµοσιεύθηκε τὸ περασµένο ἔτος

Διαβάστε περισσότερα

Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ. Γιατὶ τὸ Βυζάντιο. Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292.

Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ. Γιατὶ τὸ Βυζάντιο. Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292. Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελέρ Γιατὶ τὸ Βυζάντιο Ἐκδόσεις «Ἑλληνικὰ Γράμματα», Ἀθήνα 2009, σελίδες 292. Κατ ἐπανάληψιν ἔχει ἐπισημανθῆ ὅτι ἐπιβάλλεται νὰ ἀναθεωρήσουμε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τὴν ὀπτικὴ εἰκόνα ποὺ ἔχουν

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η

ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΕΝΟΤΗΤΑ 4η ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΟΤΗΤΑ 4η 15. Bούλομαι δὲ καὶ ἃς βασιλεῖ πρὸς τὴν πόλιν συνθήκας ὁ Λυκοῦργος ἐποίησε διηγήσασθαι: μόνη γὰρ δὴ αὕτη ἀρχὴ διατελεῖ οἵαπερ ἐξ ἀρχῆς κατεστάθη: τὰς δὲ ἄλλας πολιτείας εὕροι

Διαβάστε περισσότερα

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος*

Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ αὐτοῦ (28η Ιανουαρίου) Η ΦΟΒΕΡΗ Ἀββᾶς Ισαὰκ ὁ Σύρος, ὁ «ἀδικημένος» Αγιος* Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου π. Ιωάννου Φωτοπούλου σύγχυση τῶν ἀγεύστων τῆς Θείας Χάριτος θεολόγων τῆς Δύσεως, μέσῳ

Διαβάστε περισσότερα

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς *

Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ορθοδόξου Εκκλησίας τῆς Σερβίας Ο Αγιος Βασίλειος τοῦ Οστρογκ τῆς Σερβίας ὁ Θαυματουργὸς * 29 Ἀπριλίου 1671 «ΣΤΗ ΖΩΝΤΑΝΗ οἰκογένεια τῆς Εκκλησίας ὁ λαὸς νοιώθει τοὺς Ἁγίους ὡς τοὺς

Διαβάστε περισσότερα

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13

Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές. Tuesday, March 5, 13 Αποστολικοί Πατέρες και Απολογητές Το πλήρωμα του χρόνου Συνάντηση Ιουδαϊκού κόσμου με ελληνισμό. Μετάφραση των εβδομήκοντα, Φίλωνας μέσω της αλληγορίας. Η ελληνική φιλοσοφία έδωσε την έννοια της θεωρίας,

Διαβάστε περισσότερα

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ»

«ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ÄÉÌÇÍÉÁÉÁ ÅÊÄÏÓÇ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ÉÅÑÁ ÌÇÔÑÏÐÏËÉÓ ÈÅÓÓÁËÏÍÉÊÇÓ ÉÅÑÏÓ ÍÁÏÓ ÌÅÔÁÌÏÑÖÙÓÅÙÓ ÔÏÕ ÓÙÔÇÑÏÓ ΔΕΛΦΩΝ -ΜΙΟΥΛΗ ΤΗΛ.: 2310 828 989 «ΕΝ ΑΡΧΗ ΗΝ Ο ΛΟΓΟΣ» ΕΤΟΣ ΣΤ ΠΑΣΧΑ 2013 www.inmetamorfoseos.gr

Διαβάστε περισσότερα

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου)

(Θ. Λειτουργία Ἰωάννου Χρυσοστόμου) Οἱ πιστοὶ ὑπὲρ τῶν κατηχουμένων δεηθῶμεν. Ἵνα ὁ Κύριος αὐτοὺς ἐλεήσῃ. Κατηχήσῃ αὐτοὺς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας. Ἀποκαλύψῃ αὐτοῖς τὸ εὐαγγέλιον τῆς δικαιοσύνης. Ἑνώσῃ αὐτοὺς τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ καθολικῇ καὶ ἀποστολικῇ

Διαβάστε περισσότερα

Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης

Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης ιερα μητροπολισ ωρωπου και φυλησ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης Η Ετήσιος Πανήγυρις τῆς Ιερᾶς Μητροπολιτικῆς Μονῆς τῶν Αγίων Κυπριανοῦ καὶ Ιουστίνης TΗΝ Τρίτη, 2/15.10.2013, ἐπανηγύρισε λαμπρῶς,

Διαβάστε περισσότερα

Oἱ ἀρτοποιοὶ γνωρίζουν πώς, ὅταν θέλουν νὰ ἑτοιμάσουν μεγάλη ποσότητα

Oἱ ἀρτοποιοὶ γνωρίζουν πώς, ὅταν θέλουν νὰ ἑτοιμάσουν μεγάλη ποσότητα ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΩΘΙΕΡΕΩΣ ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΟΥ ΡΩΣΣΟΥ (1867-1934 μ.χ.) Ἐπιμελείᾳ τῶν πατέρων τῆς Ἱ. Μ. Παναγίας Χρυσοποδαριτίσσης - Νεζερῶν (Πατρῶν). σειρά: ΑΝΘΗ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ, τ. 8 Ἐκδόσεις «ΤΗΝΟΣ», Ἀθῆναι

Διαβάστε περισσότερα

ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἐφέτος συμπληρώνονται πεντακόσια

ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἐφέτος συμπληρώνονται πεντακόσια Ο Αγιος Νήφων ὁ Διονυσιάτης Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως καὶ Αρχιεπίσκοπος Δακίας καὶ Βλαχίας (~1418-1508) Η Νηπτικὴ καὶ Αποστολική του Κληρονομιὰ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ἐφέτος συμπληρώνονται πεντακόσια

Διαβάστε περισσότερα

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας

Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου μας Ἱερὸ Τελετὴ Λήξεως Μαθημάτων Ἁγιογραφίας τῆς Μητροπόλεώς μας Περίοδος ΣΤ, 2013-2014 Ζωὴ καὶ Δημιουργικὴ Συνέχεια στὴν Ὀρθόδοξη Ἁγιογραφία + Κυριακὴ Ἁγιορειτῶν Πατέρων, 9/22.6.2014 Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Κυρίου

Διαβάστε περισσότερα

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 115 21, Ἀθῆναι Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: contact@ecclesia.gr ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΥΠΟΥ, ΔΗΜΟΣΙΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

Κυριακὴ τῆς Ορθοδοξίας 8/ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ*

Κυριακὴ τῆς Ορθοδοξίας 8/ Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΝΗΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ* Ορθόδοξος Ενημέρωσις «Εντολὴ γὰρ Κυρίου μὴ σιωπᾷν ἐν καιρῷ κινδυνευούσης Πίστεως. Λάλει γάρ, φησί, καὶ μὴ σιώπα... Διὰ τοῦτο κἀγὼ ὁ τάλας, δεδοικὼς τὸ Κριτήριον, λαλῶ». ( Οσ. Θεοδώρου Στουδίτου, PG 99,

Διαβάστε περισσότερα

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία

Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Εισαγωγή στη Φιλοσοφία Ενότητα 3: Είναι - Συνειδέναι Κωνσταντίνος Μαντζανάρης Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό

Διαβάστε περισσότερα

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας: ἡ ἐποχή, ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο του «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ

Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας: ἡ ἐποχή, ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο του «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ Ἡ σύνταξη τῆς ἐργασίας αὐτῆς ἒγινε από τό Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ὁ Θεολόγος» και ἀποτελεί εἰσαγωγή τοῦ έργου «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς Λόγοι επτά» του Ἁγίου Νικόλαου Καβάσιλα ὅπως ἐκδόθηκε

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΩΝ ΚΟΛΛΥΒΑΔΩΝ Ὁ μοναχισμὸς ὑπῆρχε πάντοτε ὁ σθεναρὸς πρόμαχος τῆς ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ὁ θεματοφύλακας τῶν ἱερῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας. Πολὺ συχνὰ ὅμως οἱ μοναχοὶ ἐδιώχθηκαν καὶ

Διαβάστε περισσότερα

Αποδεικτικές Διαδικασίες και Μαθηματική Επαγωγή.

Αποδεικτικές Διαδικασίες και Μαθηματική Επαγωγή. Αποδεικτικές Διαδικασίες και Μαθηματική Επαγωγή. Mαθηματικό σύστημα Ένα μαθηματικό σύστημα αποτελείται από αξιώματα, ορισμούς, μη καθορισμένες έννοιες και θεωρήματα. Η Ευκλείδειος γεωμετρία αποτελεί ένα

Διαβάστε περισσότερα

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία

Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Σκέψεις γιὰ τὴν διατροφὴ καὶ τὴ νηστεία Ἀλήθεια, πόσο σημαντικὸ εἶναι τὸ θέμα τῆς διατροφῆς. Εἴμαστε αὐτὸ ποὺ τρῶμε, λένε μερικοὶ ὑλιστὲς φιλόσοφοι. Καὶ ἐννοοῦν τίποτα παραπάνω. Ἡ λογικὴ αὐτὴ εἶναι λίγο

Διαβάστε περισσότερα

Τέσσαρα Κείμενα ἐπὶ Ἐκκλησιαστικῶν Θεμάτων

Τέσσαρα Κείμενα ἐπὶ Ἐκκλησιαστικῶν Θεμάτων Τέσσαρα Κείμενα ἐπὶ Ἐκκλησιαστικῶν Θεμάτων Τέσσαρα Κείμενα ἐπὶ Ἐκκλησιαστικῶν Θεμάτων A Collection of Four Greek-Language Texts of the Author on Sundry Ecclesiastical Subjects Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου

Διαβάστε περισσότερα

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ Οι ερωτήσεις προέρχονται από την τράπεζα των χιλιάδων θεμάτων του γνωστικού αντικειμένου των θεολόγων που επιμελήθηκε η εξειδικευμένη ομάδα εισηγητών των Πανεπιστημιακών Φροντιστηρίων

Διαβάστε περισσότερα

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Δ/νσις : Ἰωάννου Γενναδίου 14 115 21, Ἀθῆναι Τηλ. 210-72.72.204, Fax 210-72.72.210, e-mail: contact@ecclesia.gr Πρωτ. 6090 Αριθμ. ΑΘΗΝΗΣΙ 11

Διαβάστε περισσότερα

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007

ευτέρα Ἔκδοσις ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ΙΟΥΝΙΟΣ 2007 ευτέρα Ἔκδοσις Τίπρέπεινὰγνωρίζῃ ΕΝΑΣΕΛΛΗΝΑΣΜΑΚΕΔΟΝΑΣ 1. Ὅτι οἱ Σκοπιανοὶ λένε τεράστια ψέματα καὶ ὅτι ἔστησαν ἕνα φαντασιώδη μύθο γιὰ τὴν καταγωγή τους. Στὴν πλειονότητά τους εἶναι Σλαῦοι

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 1 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ Νέου Ἔτους, Συμεὼν ὁσίου τοῦ Στυλίτου, τῶν Ἁγίων 40 Γυναικῶν, Ἀμμοῦν Διακόνου Ἑσπερινός-Παράκληση 18:00-19:00 06:30-08:30 2 4 6 8 Μάμαντος Μεγαλομάρτυρος,

Διαβάστε περισσότερα

«Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α»

«Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α» Ἕνα δεύτερο σημαντικὸ Ἁγιογραφικὸ βῆμα «Ἁγιογραφικὴ Σύναξις Πατρῶν Α» Μία ἐλπιδοφόρος ἀρχὴ Μὲ τὴν Χάρι τοῦ Θεοῦ, τὴν εὐχὴ τοῦ ἀσθενοῦντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ, τὴν

Διαβάστε περισσότερα

Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς*

Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου (14η Ιουλίου) Ἀδαμάντιος Κοραῆς καὶ Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης: δύο διαφορετικοὶ δρόμοι, ἕνας κοινὸς σκοπὸς* Τοῦ Ἀστερίου Ἀργυρίου «Τὸ ἔργο τοῦ Νικοδήμου εἶναι

Διαβάστε περισσότερα

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ Ἀπόδοση στὴ νέα Ἑλληνική: Ἱερομόναχος Βενέδικτος Ἔκδοση Συνοδείας Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου, Νέα Σκήτη, Ἅγιον Ὄρος ΠΡΟΛΟΓΟΣ Καὶ δικαιότατη καὶ αὐτὴ ποὺ πρέπει

Διαβάστε περισσότερα

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ

Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ. Κεφάλαια κδʹ Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ τοῦ Οσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ ( 15.11.1794) Η Ἀδιάλειπτος Προσευχὴ καὶ ἡ Εὐχὴ τοῦ Ιησοῦ Κεφάλαια κδʹ «Εθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου, καὶ ἐν τῇ μελέτῃ μου ἐκκαυθήσεται πῦρ» (Ψαλμ.

Διαβάστε περισσότερα

«Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΜΕΜΑΝ» 1

«Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΜΕΜΑΝ» 1 «Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΣΜΕΜΑΝ» 1 ὑπὸ τοῦ πρωτοπρ. ΜΙΧΑΗΛ ΠΟΜΑΖΑΝΚΣΥ ( 1987) Στοὺς περασµένους αἰῶνας ὁ µεγαλύτερος κίνδυνος γιὰ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ προῆλθε ἀπὸ ψευδοδιδασκάλους,

Διαβάστε περισσότερα

Τὰ Προλεγόμενα. (π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνὸς)

Τὰ Προλεγόμενα. (π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνὸς) Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Παρίου Ἀλεξίκακον Φάρμακον καὶ ἡ ἐπιστολὴ στὸν Κοραῆ Περὶ Νηστείας Εὐρωπαϊκῶν Νοσημάτων Θεραπευτικὴ Προλεγόμενα: π. Γεώργιος Μεταλληνός, Ἐκδόσεις «Γρηγόρη», Ἀθήνα 2016, σελίδες 229.

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ Τὰ Ἕξι μεγάλα ἐρωτήματα τῆς δυτικῆς μεταφυσικῆς καταλαμβάνουν μιὰ ξεχωριστὴ θέση στὴν ἱστορία τῆς φιλοσοφικῆς ἱστοριογραφίας. Ὁ συγγραφέας του βιβλίου, Χάιντς Χάιμζετ (1886-1975),

Διαβάστε περισσότερα

Συνέδριο ματαιότητος

Συνέδριο ματαιότητος Συνέδριο ματαιότητος «Οὐκ ἐκάθισα μετά συνεδρίου ματαιότητος καί μετά παρανομούντων οὐ μή εἰσέλθω ἐμίσησα ἐκκλησίαν πονηρευομένων καί μετά ἀσεβῶν οὐ μή καθίσω... ὁ πούς μου ἔστη ἐν εὐθύτητι ἐν ἐκκλησίαις

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΜΕΡΟΣ Δ Ε Π Ι Κ Α Ι Ρ Ο Τ Η Σ ζ) ΑΝΑΣΚΕΥΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΩΝ ΑΣΤΟΧΗΜΑΤΩΝ «Ρωμηοί» Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία Ἐκκλησιαστικά Ἡ νεο ὀθωμανικὴ ἀπειλή. Ἄρθρον 28 ης Σεπτεμβρίου 2010 ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ www.sartzetakis.gr

Διαβάστε περισσότερα

ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ. Η Ιερὰ Εἰκὼν τῆς Ἀναστάσεως

ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ. Η Ιερὰ Εἰκὼν τῆς Ἀναστάσεως Γραμματεία Ιερᾶς Συνόδου τῶν Ενισταμένων ΕΙΣΗΓΗΣΙΣ Η Ιερὰ Εἰκὼν τῆς Ἀναστάσεως Βασικαὶ Θέσεις πρὸς ὑπέρβασιν μιᾶς ἀκάρπου ἔριδος Αʹ. Η Εἰκονογραφικὴ Γλῶσσα ὡς Εἰκαστικὴ Θεολογία. Βʹ. Ιστορικὴ Εξέλιξις.

Διαβάστε περισσότερα

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ Μέρος Γ - ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ 3. ΘΕΜΑΤΑ ^*^*^*^ ε) ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ^*^*^*^ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙ Α www.sartzetakis.gr 2 ΧΡΗΣΤΟY Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ

ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ 1 ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΕΝΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΩΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΦΥΛΗΣ ΔΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΙΕΡΑΣ ΑΝΔΡΩΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΦΥΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΕΤΟΣ ΜΓ ΤΟΜΟΣ ΙΣΤ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ

ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ ΑΣΚΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΘΗ π. Ἰωάννου Ζόζουλακ Κοσμήτορος τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Πρέσοβ Σλοβακίας Ἔχουμε συνηθίσει ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι νὰ ἐνεργοῦμε μὲ μηχανικὸ τρόπο, νὰ

Διαβάστε περισσότερα

Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς*

Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς* Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Εκκλησίας τῆς Θεσσαλονίκης Ο ἐν Ἁγίοις Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὁ Θαυματουργὸς* Μνήμη: 14 Νοεμβρίου 1 Ο ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ Πατὴρ ἡμῶν Γρηγόριος ἐγεννήθη

Διαβάστε περισσότερα

Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ;

Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ; Ἐφθάσαμεν εἰς τὸ κατάντημα νὰ ζητοῦμεν καὶ δεύτερον γάμον τῶν κληρικῶν! Η ΣΧΕΔΙΑΖΟΜΕΝΗ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΟΔΟΣ ΘΑ ΑΤΙΜΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ; Αἱ προειδοποιήσεις τοῦ ἁγ. Ἰουστίνου Πόποβιτς ὅτι, ἐὰν

Διαβάστε περισσότερα

Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ακολουθεί το μήνυμα των Προκαθημένων: Εἰς τό Ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διά τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ, οἱ Προκαθήμενοι τῶν Ἁγιωτάτων Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, πρός τούς ἁπανταχοῦ

Διαβάστε περισσότερα

χρωματιστές Χάντρες».

χρωματιστές Χάντρες». 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τό παρόν πόνημα μου εἶναι ἐμπνευσμένο ἀπό τά συγγραφικά ἔργα τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτη Φλωρίνης ὅπου δημοσιεύονται στό ἔντυπο (Ἔκδοσις Ε'): «ΠΟΙΚΙΛΑ ΣΥΝΤΟΜΑ -ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ», καί συγκεκριμένα στό

Διαβάστε περισσότερα

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι,

Ὁ Γάμος. Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, Ὁ Γάμος Ἀγαπητοί μας μελλόνυμφοι, ὲ λίγες ἡμέρες πρόκειται νὰ ἑνωθεῖτε μὲ τὰ δεσμὰ τοῦ Γάμου διὰ τῶν εὐλογιῶν τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου μας. Αὐτὸ τὸ γεγονὸς χρειάζεται ὡς καταλύτη τὸν τελειωτῆ καὶ

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΩΝ ΜΟΣΧΑ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012 «ΔΕΥΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩΜΕΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΕΣΩΜΕΝ ΧΡΙΣΤΩ...»

ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΩΝ ΜΟΣΧΑ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012 «ΔΕΥΤΕ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΩΜΕΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΕΣΩΜΕΝ ΧΡΙΣΤΩ...» ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Η Ι Ε Ρ Α Σ Υ Ν Ο Δ Ο Σ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Σ Υ Μ Φ Ω Ν Ο Σ Υ Ν Ε Ρ Γ Α Σ Ι Α Σ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΗΓΗΣΕΩΝ

Διαβάστε περισσότερα

ατηρηθῆ ἡ ἐσωτερική ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν χάνεται ἡ ἀποκαλυπτική ἀλήθεια (δόγμα) καί ἡ ἀσκητική - νηπτική προϋπόθεση βιώσεως καί διατηρήσεως τοῦ

ατηρηθῆ ἡ ἐσωτερική ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας, ὅταν χάνεται ἡ ἀποκαλυπτική ἀλήθεια (δόγμα) καί ἡ ἀσκητική - νηπτική προϋπόθεση βιώσεως καί διατηρήσεως τοῦ Παλαιά καί νέα Ρώμη Μετά τήν Πεντηκοστή ἐπεκτάθηκε ἡ Ἐκκλησία σέ ὅλον τόν κόσμο καί μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου διαρθρώθηκε σέ τοπικές Ἐκκλησίες σέ μιά ἑνότητα, κατά τόν εὐχαριστιακό λόγο «μελίζεται καί διαμερίζεται

Διαβάστε περισσότερα

«ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΝ ΦΥΛΑΤΤΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΕΚΔΙΚΕΙΣΘΑΙ» ἤτοι

«ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΝ ΦΥΛΑΤΤΕΣΘΑΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΕΚΔΙΚΕΙΣΘΑΙ» ἤτοι Πολύ συχνά στά θέματα τῆς Πίστεως καί τῆς προασπίσεώς της, προβάλλεται συνήθως ἀπό νεωτεριστές, ὅπως λ.χ. τούς οἰκουμενιστές κ.ἄ. τό ἐπιχείρημα ἀφ ἑνός τῆς «ἀγάπης» πρός τούς καινοτόμους, τούς αἱρετικούς,

Διαβάστε περισσότερα

Θεολογία γεγονότων. Ὅπως ἡ ἰατρική ἐπιστήμη μεταδίδεται ἀπό ἰατρούς σέ μαθητές, ἔτσι μεταδίδεται καί ἡ πνευματική ἰατρική ἐπιστήμη στούς

Θεολογία γεγονότων. Ὅπως ἡ ἰατρική ἐπιστήμη μεταδίδεται ἀπό ἰατρούς σέ μαθητές, ἔτσι μεταδίδεται καί ἡ πνευματική ἰατρική ἐπιστήμη στούς Θεολογία γεγονότων Τά πάντα μέσα στήν Ἐκκλησία ἔχουν δογματικό καί ἀσκητικό χαρακτήρα, ἀφοῦ ἔχουν δημιουργηθῆ ἀπό ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐμπειρίες τῆς πνευματικῆς ζωῆς καί ὁδηγοῦν τούς πιστούς

Διαβάστε περισσότερα

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη

ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ τὴν ἐπίσημη Θαῦμα τῆς Ἁγίας Γεροντίσσης Μυρτιδιωτίσσης τῆς Ἀσκητρίας τῆς Κλεισούρας ( 1974) Ἀποδεικτικὸ καὶ Βεβαιωτικὸ τῆς Μοναχικῆς Ἱδιότητος καὶ Ὀνομασίας Αὐτῆς ΤΟΝ τελευταῖο καιρὸ παρετηρήθη ἔντονος κίνησις, γιὰ

Διαβάστε περισσότερα

Ο Ἀντίχριστος καὶ τὸ Χρῖσμα*

Ο Ἀντίχριστος καὶ τὸ Χρῖσμα* «Η οὐσία τῆς Ορθοδόξου Ποιμαντικῆς ποὺ συνδέεται μὲ τὴν Ησυχαστικὴ Παράδοση τῆς Εκκλησίας» Ο Ἀντίχριστος καὶ τὸ Χρῖσμα* «Επομένως, οἱ Ποιμένες τῆς Εκκλησίας δὲν πρέπει νὰ ὁμιλοῦν μόνον γιὰ τὸν Ἀντίχριστο

Διαβάστε περισσότερα

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10)

ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά Νικοµάχεια (Β6, 4-10) ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Σ ΕΝΙΑΙΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΤΡΙΤΗ 29 ΜΑΪΟΥ 2001 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4) ιδαγµένο κείµενο 'Αριστοτέλους 'Ηθικά

Διαβάστε περισσότερα

Νεομάρτυρες: Καυχήματα τοῦ σκλαβωμένου Γένους*

Νεομάρτυρες: Καυχήματα τοῦ σκλαβωμένου Γένους* Επὶ τῇ ἱερᾷ μνήμῃ Πάντων τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων: Κυριακὴ Γʹ Ματθαίου Νεομάρτυρες: Καυχήματα τοῦ σκλαβωμένου Γένους* τοῦ κ. Παναγιώτου Γ. Νικολόπουλου Ομοτ. Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν Διευθυντοῦ τῆς

Διαβάστε περισσότερα

Ἐν Μεγίστῃ Λαύρᾳ τῇ 1ῃ 6 2015 Κυριακή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων. Πρός τήν Γεροντία. τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας

Ἐν Μεγίστῃ Λαύρᾳ τῇ 1ῃ 6 2015 Κυριακή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων. Πρός τήν Γεροντία. τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας Ἐν Μεγίστῃ Λαύρᾳ τῇ 1ῃ 6 2015 Κυριακή τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων. Πρός τήν Γεροντία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Μεγίστης Λαύρας Κοινοποίηση: Ἱερά Κοινότητα Ἁγίου Ὄρους Σεβαστοί Πατέρες, Τήν 12η τοῦ μηνός Μαΐου τρέχοντος

Διαβάστε περισσότερα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα

Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ. Ποιήματα Χριστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Αὒγουστος 2011 12 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ Χριαστιάνα Ἀβρααμίδου ΜΑΤΙΑ ΑΝΑΠΟΔΑ Ποιήματα Τεῦχος 12 - Αὒγουστος 2011 ISSN: 1792-4189 Μηνιαία

Διαβάστε περισσότερα

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΑ http://edu.klimaka.gr ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ʹ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΑ ΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΕΠΑΛ (ΟΜΑ ΑΣ Β ) ΠΕΜΠΤΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2010 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Διαβάστε περισσότερα

Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα

Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα Η Λειτουργική ερμηνευτική (Μυσταγωγικά υπομνήματα) από τον ΣΤ έως τον ΙΒ αιώνα του Αιδεσιμολογιώτατου Πρωτοπρεσβύτερου κ. Θεοδώρου Ι. Κουμαριανού, Λέκτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών

Διαβάστε περισσότερα

ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΙΟΥΛΙΟΥ

ΙΕΡΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΕΣ ΙΟΥΛΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 1 3 Κυριακή 7 8 10 11 12 ΙΟΥΛΙΟΥ Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ τῶν Ἀναργύρων Β Ματθαίου 06:30-10:00 06:30-09:45 ΣΤΗ : Μνημόσυνο Κυπριανοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου, Μητροπολιτῶν Πάφου Χρύσανθου, Κιτίου Μελετίου

Διαβάστε περισσότερα