Περιεχόμενα. Πρόλογος 3

Save this PDF as:
 WORD  PNG  TXT  JPG

Μέγεθος: px
Εμφάνιση ξεκινά από τη σελίδα:

Download "Περιεχόμενα. Πρόλογος 3"

Transcript

1

2 Πρόλογος Η Γραμμική Άλγεβρα είναι ένα σημαντικό συστατικό στο πρόγραμμα σπουδών, όχι μόνο των Μαθηματικών, αλλά και άλλων τμημάτων, όπως είναι το τμήμα Φυσικής, Χημείας, των τμημάτων του Πολυτεχνείου, κλπ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Γραμμική Άλγεβρα καλείται να βοηθήσει πολλούς κλάδους επιστημών, ώστε να γίνουν περισσότερο κατανοητοί, και ευκολότερα διαχειρίσιμοι. Οι ανάγκες, όμως, της κάθε επιστήμης δεν είναι ίδιες. Ένας φοιτητής του Πολυτεχνείου ενδιαφέρεται μόνο για το αποτέλεσμα, και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να το πετύχει. Δεν ενδιαφέρεται σχεδόν ποτέ για το λόγο, για τον οποίο χρησιμοποιεί αυτή τη μεθοδολογία, και όχι κάποια άλλη. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο για τους φοιτητές του Μαθηματικού τμήματος, οι οποίοι, χωρίς να παραβλέπουν το υπολογιστικό μέρος των προβλημάτων, πρέπει να γνωρίζουν τι κρύβεται πίσω από τις διάφορες μεθοδολογίες. Η Γραμμική Άλγεβρα, που αφορά ένα τμήμα Μαθηματικών, πρέπει να αποτελεί ταυτόχρονα και μια εισαγωγή σ αυτό που ονομάζουμε μαθηματική αφαίρεση, με στόχο να βοηθήσει τους φοιτητές να εξοικειωθούν με τη μαθηματική σκέψη. Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται με τη λογική επιχειρηματολογία, και τη θεωρητική ανάπτυξη απλών εννοιών, προσιτών στους περισσότερους φοιτητές. Το βιβλίο αυτό περιέχει τη διδακτέα ύλη που αντιστοιχεί στο υποχρεωτικό εξαμηνιαίο μάθημα Γραμμική Άλγεβρα Ι, που διδάσκεται στο Τμήμα Μαθηματικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στηρίζεται στις γνώσεις των μαθηματικών του Λυκείου, ενώ οι νέες έννοιες αναπτύσσονται σταδιακά με πολλά, αναλυτικά, και κατανοητά παραδείγματα. Το βιβλίο «Γραμμική Άλγεβρα Ι» χωρίζεται σε έξι κεφάλαια. Το πρώτο περιλαμβάνει μια σύντομη εισαγωγή σε γνωστές και άλλες έννοιες, που είναι απαραίτητες για τη θεμελίωση του διανυσματικού χώρου. Από το δεύτερο κεφάλαιο και πέρα αρχίζει

3 4 Πρόλογος ουσιαστικά η μελέτη των διανυσματικών χώρων, που είναι το κύριο αντικείμενο της Γραμμικής Άλγεβρας. Στο δεύτερο κεφάλαιο ορίζεται η έννοια του διανυσματικού χώρου, και αναπτύσσονται τα βασικά εργαλεία για τη μελέτη τους. Στο τρίτο κεφάλαιο εισάγεται η έννοια της γραμμικής συνάρτησης, η οποία βοηθά σημαντικά στη μελέτη και τη διαχείριση των διανυσματικών χώρων. Στη συνέχεια οι γραμμικές συναρτήσεις συσχετίζονται με τους πίνακες, με στόχο την ευκολότερη διαχείριση όχι μόνον των συναρτήσεων, αλλά και των διανυσματικών χώρων. Τέλος, εξετάζεται το θέμα της αλλαγής βάσης, και οι διάφορες μορφές πινάκων. H θεωρία εμπλουτίζεται με πολλά παραδείγματα, τα οποία αποσκοπούν στην καλύτερη κατανόηση των εννοιών της Γραμμικής Άλγεβρας. Κάθε παράγραφος συνοδεύεται από ασκήσεις, πολλές από τις οποίες είναι απλή εφαρμογή της θεωρίας, ενώ άλλες την επεκτείνουν. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει μια συλλογή ασκήσεων, οι οποίες στηρίζονται σε όλα τα θέματα που αναπτύσσονται στη θεωρία. Για κάθε μια απ αυτές δίνεται αναλυτική υπόδειξη. Θεσσαλονίκη Δεκέμβριος 2003 Ευάγγελος Ψωμόπουλος

4 Περιεχόμενα Πρόλογος 3 1 Εισαγωγικές έννοιες Συμβολισμοί και συναρτήσεις Ασκήσεις Νόμοι σύνθεσης ή πράξεις Ασκήσεις Ομάδες, δακτύλιοι, σώματα Ασκήσεις Πολυώνυμα Ασκήσεις Διανυσματικοί χώροι Ορισμοί και απλές ιδιότητες Ασκήσεις Διανυσματικοί υποχώροι Ασκήσεις Διανυσματικοί χώροι παραγόμενοι από σύνολα Ασκήσεις Γραμμικές συναρτήσεις Οι πρώτοι ορισμοί Ασκήσεις Γραμμικές συναρτήσεις και γραμμική εξάρτηση Ασκήσεις

5 6 Περιεχόμενα 4 Γραμμικές συναρτήσεις και πίνακες Γενικά περί πινάκων Ασκήσεις Στοιχειώδεις πίνακες Ασκήσεις Πίνακας γραμμικής συνάρτησης Ασκήσεις Ορίζουσες Πολυγραμμικές συναρτήσεις και ορίζουσα Αντιστρεψιμότητα πίνακα Ασκήσεις Αλλαγή βάσης Ο πίνακας μετάβασης Ειδικές μορφές πινάκων Ασκήσεις Γενικές Ασκήσεις 269 Βιβλιογραφία 333 Ευρετήριο 335

6 Κεφάλαιο 1 Εισαγωγικές έννοιες Στο κεφάλαιο αυτό θα αναφερθούμε σε ορισμένες έννοιες, οι οποίες ίσως δεν έχουν άμεση σχέση με τους διανυσματικούς χώρους, όμως θα χρησιμοποιηθούν αρκετά κατά τη μελέτη τόσο των διανυσματικών χώρων, όσο και των γραμμικών συναρτήσεων. Αν και οι περισσότερες από τις έννοιες αυτές πρέπει να είναι γνωστές από τη μέση εκπαίδευση, εντούτοις θα πρέπει να μελετηθούν με προσοχή, ώστε να γίνει κατανοητή η χρήση τους στην περίπτωση των διανυσματικών χώρων. 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις Τα παρακάτω σύνολα θα τα θεωρήσουμε γενικά γνωστά, αν και θα δούμε πολλές από τις ιδιότητές τους: N Z Q R C το σύνολο των φυσικών αριθμών, το σύνολο των ακεραίων αριθμών, το σύνολο των ρητών αριθμών, το σύνολο των πραγματικών αριθμών, και το σύνολο των μιγαδικών αριθμών. Η σχέση που συνδέει τα παραπάνω σύνολα είναι γνωστή N Z Q R C. Η σχέση A B θα σημαίνει ότι κάθε στοιχείο του συνόλου A θα ανήκει και στο σύνολο B, χωρίς να αποκλείεται η ισότητα A = B. Αν θέλουμε να δείξουμε ότι το σύνολο A είναι γνήσιο υποσύνολο του B, θα γράφουμε τη σχέση A B. Αν A και B είναι τυχόντα σύνολα, μια συνάρτηση ή απεικόνιση f από το σύνολο A στο σύνολο B, σχηματικά f : A B, είναι μια αντιστοιχία των στοιχείων του

7 8 Εισαγωγικές έννοιες συνόλου A στα στοιχεία του B τέτοια, ώστε σε κάθε στοιχείο a A αντιστοιχεί ένα μοναδικό στοιχείο b B. Το στοιχείο αυτό b συμβολίζεται με f(a). Αν ισχύει f(a) = b, θα λέμε ότι το b είναι η εικόνα του a δια της συνάρτησης f. Το σύνολο A λέγεται πεδίο ορισμού, ενώ το σύνολο B λέγεται πεδίο τιμών της συνάρτησης f. Από τα προηγούμενα προκύπτει ότι μια συνάρτηση είναι τρία πράγματα μαζί: το πεδίο ορισμού A, το πεδίο τιμών B, και ο κανόνας αντιστοιχίας f. Οποιαδήποτε από τις τρεις αυτές οντότητες και αν αλλάξει θα έχουμε μια άλλη συνάρτηση. Αυτό σημαίνει ότι δύο συναρτήσεις f : A B και g : Γ, θα είναι ίσες μόνον όταν ισχύουν f = g, A = Γ, και B =. Μερικές φορές αναφερόμαστε σε μια συνάρτηση χρησιμοποιώντας μόνο το γράμμα με το οποίο συμβολίζεται ο κανόνας αντιστοιχίας. Δηλαδή για συντομία, λέμε «η συνάρτηση f», χωρίς αυτό να είναι απόλυτα σωστό. Διότι, όπως είδαμε, μια συνάρτηση αποτελεί πακέτο τριών πραγμάτων. Συνήθως, όμως, χρησιμοποιούμε την ορολογία αυτή, όταν το πεδίο ορισμού και το πεδίο τιμών είναι προφανή. Από τον ορισμό της ισότητας συναρτήσεων προκύπτει ότι οι συναρτήσεις φ 1 : R R, όπου φ 1 (x) = x 2, και φ 2 : R [0, ), όπου φ 2 (x) = x 2, δεν είναι ίσες, εφόσον δεν έχουν το ίδιο πεδίο τιμών. Όπως είδαμε, μια συνάρτηση f : A B απεικονίζει κάθε στοιχείο του A σε ένα και μοναδικό στοιχείο του συνόλου B. Επομένως, κάθε στοιχείο του A έχει κάποια εικόνα στο B, δεν είναι, όμως, απαραίτητο κάθε στοιχείο του B να είναι εικόνα κάποιου στοιχείου του συνόλου A. Για παράδειγμα, το στοιχείο 1 ανήκει στο πεδίο τιμών της συνάρτησης φ 1, που είδαμε προηγουμένως, αλλά δεν είναι εικόνα κανενός στοιχείου του A. Επίσης, δύο διαφορετικά στοιχεία του συνόλου A δεν είναι απαραίτητο να απεικονίζονται σε διαφορετικά στοιχεία του συνόλου B. Για παράδειγμα, τα στοιχεία 2 και 2 του πεδίου ορισμού της συνάρτησης φ 2 έχουν την ίδια εικόνα, εφόσον φ 2 ( 2) = 4 = φ 2 (2). Η παρατήρηση αυτή οδηγεί σε μεγαλύτερη εξειδίκευση του γενικού ορισμού της συνάρτησης.

8 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 9 Ο ρ ι σ μ ό ς Μια συνάρτηση f : A B θα λέγεται αμφιμονότιμη αν, για κάθε a 1, a 2 A, ισχύει a 1 a 2 f(a 1 ) f(a 2 ), ή ισοδύναμα f(a 1 ) = f(a 2 ) a 1 = a 2. Με άλλα λόγια, μια αμφιμονότιμη συνάρτηση απεικονίζει διαφορετικά στοιχεία του πεδίου ορισμού σε διαφορετικά στοιχεία του πεδίου τιμών. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε τη συνάρτηση ψ : R R, που ορίζεται με τη σχέση ψ(x) = e x, για κάθε x R. Εύκολα διαπιστώνεται ότι ψ(a) = ψ(b) e a = e b a = b. Επομένως η συνάρτηση ψ είναι αμφιμονότιμη. Το παρακάτω παράδειγμα αφορά τη γνωστή συνάρτηση ημίτονο. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε τη συνάρτηση g : [ 2π, 2π] R, που ορίζεται με τη σχέση g(x) = ημx, για κάθε x [ 2π, 2π]. Είναι γνωστό ότι ισχύει ημ( π 2 ) = ημ( π 2 ) = 1 = ημ( 3π 2 ). Άρα η συνάρτηση g δεν είναι αμφιμονότιμη, εφόσον διαφορετικές τιμές του πεδίου ορισμού έχουν την ίδια τιμή στο πεδίο τιμών. Είναι προφανές ότι αν περιορίσουμε το πεδίο ορισμού της g, τότε είναι δυνατόν να βρούμε μια αμφιμονότιμη συνάρτηση. Όμως, σε αυτή την περίπτωση θα έχουμε μια άλλη συνάρτηση, και όχι τη συνάρτηση g, εφόσον θα αλλάξει το πεδίο ορισμού. Συγκεκριμένα, μπορούμε να θεωρήσουμε τη συνάρτηση g 1 : (0, π 2 ) ( 1, 1), που ορίζεται με τη σχέση g 1 (x) = ημx, για κάθε x (0, π 2 ). Εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η συνάρτηση g 1 είναι αμφιμονότιμη.

9 10 Εισαγωγικές έννοιες Ο ορισμός της αμφιμονότιμης συνάρτησης, θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατά μία έννοια «διορθώνει» ένα λάθος του γενικού ορισμού της συνάρτησης. Ο επόμενος ορισμός «διορθώνει» ένα άλλο λάθος. Ο ρ ι σ μ ό ς Μια συνάρτηση f : A B θα λέγεται επί αν για κάθε στοιχείο b B υπάρχει κάποιο στοιχείο a A τέτοιο, ώστε να ισχύει f(a) = b. Δηλαδή, μια συνάρτηση είναι επί όταν κάθε στοιχείου του πεδίου τιμών της είναι εικόνα ενός τουλάχιστον στοιχείου του πεδίου ορισμού. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Ας θεωρήσουμε τις συναρτήσεις φ 1 : R R, και φ 2 : R [0, ), που είδαμε προηγουμένως, και ορίζονται με τις σχέσεις φ 1 (x) = x 2, και φ 2 (x) = x 2, αντίστοιχα. Η συνάρτηση φ 1 δεν είναι επί, διότι για το στοιχείο 2 του πεδίου τιμών της δεν υπάρχει κάποιο στοιχείο x στο πεδίο ορισμού, ώστε να ισχύει η σχέση φ 1 (x) = 2. Αντίθετα, η συνάρτηση φ 2 είναι μια συνάρτηση επί, εφόσον για κάθε στοιχείο a [0, ), υπάρχει ένα στοιχείο x = a R τέτοιο, ώστε να ισχύει φ 2 (x) = x 2 = a. Επιπλέον, καμία από τις συναρτήσεις αυτές δεν είναι αμφιμονότιμη, διότι ισχύουν φ 1 ( 2) = 4 = φ 1 ( 2) και φ 2 ( 2) = 4 = φ 2 ( 2). Δηλαδή, διαφορετικά στοιχεία του πεδίου ορισμού τους έχουν την ίδια εικόνα. Η ταυτοτική συνάρτηση ενός συνόλου A είναι η συνάρτηση I : A A, η οποία απεικονίζει κάθε στοιχείο του A στον εαυτό του, δηλαδή I(a) = a, για κάθε a A. Επειδή η ταυτοτική συνάρτηση εξαρτάται από το σύνολο πάνω στο οποίο ορίζεται, πολλές φορές χρησιμοποιείται ο συμβολισμός I A για την ταυτοτική συνάρτηση του συνόλου A. Όταν χρησιμοποιείται ο απλούστερος συμβολισμός I, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ως προς το σύνολο πάνω στο οποίο ορίζεται η ταυτοτική συνάρτηση.

10 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 11 Θεωρούμε, τώρα, μια συνάρτηση f : X Y, ένα υποσύνολο A του X, και ένα υποσύνολο B του Y. Η εικόνα του συνόλου A δια της f ορίζεται να είναι το σύνολο f(a) = {b Y /b = f(a), για κάποιο a A} = {f(a)/a A}. Η αντίστροφη εικόνα του συνόλου B δια της f ορίζεται να είναι το σύνολο f 1 (B) = {a X/f(a) B}. Όπως βλέπουμε, η εικόνα ενός συνόλου A περιέχει τις επιμέρους εικόνες των στοιχείων του A, και είναι υποσύνολο του πεδίου τιμών της συνάρτησης. Η αντίστροφη εικόνα ενός συνόλου B περιέχει εκείνα τα στοιχεία του πεδίου ορισμού της συνάρτησης, των οποίων οι εικόνες ανήκουν στο σύνολο B, και φυσικά είναι υποσύνολο του πεδίου ορισμού της συνάρτησης. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Ας πάρουμε τη συνάρτηση φ 1 : R R, που είδαμε στο Παράδειγμα 1.1.5, και ορίζεται με τη σχέση φ 1 (x) = x 2, για κάθε x R. Προφανώς, τα σύνολα A = ( 2, 3) και B = ( 3, 1) είναι υποσύνολα του πεδίου ορισμού και του πεδίου τιμών αντίστοιχα. Η εικόνα του συνόλου A δια της φ 1 θα είναι φ 1 (A) = {φ 1 (a)/a A} = {a 2 /a A} = [0, 9). Η αντίστροφη εικόνα του B δια της φ 1 θα είναι φ 1 1 (B) = {x R/φ 1(x) B} = {x R/x 2 ( 3, 1)} = ( 1, 1). Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι ο συμβολισμός f 1 (B) παριστά ένα συγκεκριμένο υποσύνολο του πεδίου ορισμού της συνάρτησης f, το οποίο ονομάσαμε αντίστροφη εικόνα του συνόλου B. Δεν σημαίνει ότι υπάρχει η αντίστροφη συνάρτηση της f, την οποία άλλωστε δεν έχουμε ορίσει ακόμη. Επιπλέον, η συνάρτηση φ 1, που χρησιμοποιήσαμε προηγουμένως, δεν μπορεί να αντιστραφεί, εφόσον φ 1 1 ({2}) = { 2, 2}, το γεγονός όμως αυτό δεν μας εμπόδισε να βρούμε την αντίστροφη εικόνα του συνόλου B. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε τη συνάρτηση g : Z R, που ορίζεται με τη σχέση g(n) = 2n, για κάθε n Z. Είναι προφανές ότι το σύνολο A = { 3, 0, 2, 6, 7}

11 12 Εισαγωγικές έννοιες είναι υποσύνολο του Z, ενώ το σύνολο B = ( 2, 2) είναι υποσύνολο του πεδίου τιμών της συνάρτησης g. Η εικόνα του A θα είναι g(a) = {g(a)/a A} = {g( 3), g(0), g(2), g(6), g(7)} = = { 6, 0, 4, 12, 14}, και φυσικά είναι υποσύνολο του R. Η αντίστροφη εικόνα του B είναι g 1 (B) = {n Z/g(n) B} = {0}. Θεωρούμε μια συνάρτηση f : X Y, και ένα υποσύνολο A του X. Από τον ορισμό της εικόνας του A προκύπτει ότι το σύνολο B = f(a) είναι υποσύνολο του Y. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να μιλάμε για την αντίστροφη εικόνα του B, δηλαδή το σύνολο f 1 (B) = f 1 (f(a)). Έτσι, ξεκινώντας από ένα υποσύνολο A του X, βρίσκουμε ένα άλλο υποσύνολο f 1 (f(a)) του X. Το ερώτημα, βέβαια, είναι η σχέση που συνδέει τα δύο αυτά σύνολα. Θ ε ώ ρ η μ α Για κάθε συνάρτηση f : X Y, και κάθε υποσύνολο A του X ισχύει A f 1 (f(a)). Α π ό δ ε ι ξ η. Από τη συνεπαγωγή a A f(a) f(a) a f 1 (f(a)), προκύπτει η ζητούμενη σχέση A f 1 (f(a)). Το παράδειγμα που ακολουθεί δείχνει ότι γενικά δεν ισχύει η ισότητα A = f 1 (f(a)). Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε τη συνάρτηση φ 1 : R R, που ορίζεται με τη σχέση φ 1 (α) = α 2, για κάθε α R. Το σύνολο A = (0, 1) είναι φυσικά υποσύνολο του πεδίου ορισμού της συνάρτησης. Εύκολα υπολογίζεται η εικόνα του συνόλου Α φ 1 (A) = {φ 1 (α)/α A} = {α 2 /α A} = (0, 1).

12 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 13 Η αντίστροφη εικόνα του φ 1 (A) θα είναι φ 1 1 (φ 1(A)) = φ 1 1 (0, 1) = {α R/φ 1(α) (0, 1)} = = {α R/α 2 (0, 1)} = ( 1, 1). Βλέπουμε, δηλαδή, ότι ισχύει A = (0, 1) ( 1, 1) = φ 1 1 (φ 1(A)). Όσον αφορά την αντίστροφη εικόνα, μπορούμε να κάνουμε ανάλογες σκέψεις. Ας θεωρήσουμε πάλι μια συνάρτηση f : X Y, και ένα υποσύνολο B του πεδίου τιμών Y της συνάρτησης. Από τον ορισμό της αντίστροφης εικόνας προκύπτει ότι το σύνολο A = f 1 (B) είναι υποσύνολο του X. Επομένως, μπορούμε να βρούμε την εικόνα του A, δηλαδή το υποσύνολο f(a) = f(f 1 (B)) του Y. Ξαναγυρίζουμε, δηλαδή, πίσω στο πεδίο τιμών της συνάρτησης, από όπου ξεκινήσαμε. Το ερώτημα είναι και πάλι η σχέση που συνδέει τα σύνολα B και f(f 1 (B)). Θ ε ώ ρ η μ α Για κάθε συνάρτηση f : X Y, και κάθε υποσύνολο B του Y ισχύει f(f 1 (B)) B. Α π ό δ ε ι ξ η. Θεωρούμε ένα στοιχείο α του συνόλου f(f 1 (B)). Από τον ορισμό της εικόνας ενός συνόλου προκύπτει ότι θα είναι α = f(β), για κάποιο στοιχείο β f 1 (B). Τότε, όμως, από τον ορισμό της αντίστροφης εικόνας θα έχουμε f(β) B. Δηλαδή θα ισχύει α = f(β), όπου f(β) B, οπότε προκύπτει α B. Στην προηγούμενη σχέση, η ισότητα και πάλι δεν ισχύει γενικά. Η συνάρτηση φ 1 που χρησιμοποιήσαμε προηγουμένως μπορεί να μας δώσει ένα παράδειγμα. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε τη συνάρτηση φ 1 : R R, που ορίζεται με τη σχέση φ 1 (a) = a 2, και το υποσύνολο B = ( 1, 1) του πεδίου τιμών της συνάρτησης. Η αντίστροφη εικόνα του B είναι φ 1 1 (B) = {a R/φ 1(a) B} = {a R/a 2 ( 1, 1)} = ( 1, 1). Η εικόνα του συνόλου φ 1 1 (B) θα είναι φ 1 (φ 1 1 (B)) = φ 1( 1, 1) = {φ 1 (a)/a ( 1, 1)} = Επομένως, θα ισχύει φ 1 (φ 1 1 (B)) B. = {a 2 /a ( 1, 1)} = [0, 1).

13 14 Εισαγωγικές έννοιες Οι σχέσεις που είδαμε στα δύο παραπάνω θεωρήματα και ισχύουν για κάθε συνάρτηση, μπορούν να γίνουν ισότητες μόνον όταν οι συναρτήσεις έχουν επιπλέον ιδιότητες. Πιο συγκεκριμένα έχουμε το εξής. Θ ε ώ ρ η μ α Μια συνάρτηση f : X Y είναι αμφιμονότιμη αν και μόνον αν ισχύει A = f 1 (f(a)), για κάθε υποσύνολο A του X. Μια συνάρτηση f : X Y είναι επί αν και μόνον αν ισχύει f(f 1 (B)) = B, για κάθε υποσύνολο B του Y. Α π ό δ ε ι ξ η. Υποθέτουμε ότι η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη, και θα δείξουμε ότι ισχύει A = f 1 (f(a)), για κάθε υποσύνολο A του X. Επειδή για κάθε συνάρτηση ισχύει η σχέση A f 1 (f(a)), είναι αρκετό να δείξουμε ότι ισχύει και η σχέση f 1 (f(a)) A. Αν a f 1 (f(a)), τότε προφανώς θα έχουμε f(a) f(a). Δηλαδή πρέπει να ισχύει f(a) = f(a ), για κάποιο a A. Από την υπόθεση η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη, άρα προκύπτει a = a, όπου a A. Αντίστροφα, υποθέτουμε ότι ισχύει η σχέση A = f 1 (f(a)), για κάθε υποσύνολο A του X. Θέλουμε να δείξουμε ότι η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη. Έστω ότι είναι f(a 1 ) = f(a 2 ). Τότε θα έχουμε f(a 1 ) f({a 2 }) a 1 f 1 (f({a 2 })). Από την υπόθεση ισχύει f 1 (f({a 2 })) = {a 2 }, οπότε θα πρέπει a 1 {a 2 }, δηλαδή θα είναι a 1 = a 2. Υποθέτουμε, τώρα, ότι η συνάρτηση f είναι επί, και θα δείξουμε ότι ισχύει f(f 1 (B)) = B, για κάθε υποσύνολο B του Y. Επειδή για κάθε συνάρτηση ισχύει η σχέση f(f 1 (B)) B, είναι αρκετό να δείξουμε ότι ισχύει και η σχέση B f(f 1 (B)). Αν b B, τότε θα υπάρχει κάποιο στοιχείο a X τέτοιο, ώστε να έχουμε f(a) = b, εφόσον η συνάρτηση είναι επί. Άρα προκύπτει b = f(a) B a f 1 (B) f(a) f(f 1 (B)) b f(f 1 (B)), δηλαδή θα έχουμε B f(f 1 (B)). Αντίστροφα, υποθέτουμε ότι ισχύει f(f 1 (B)) = B, για κάθε υποσύνολο B του Y. Αν b είναι τυχόν στοιχείο του Y, τότε για το μονοσύνολο {b} θα έχουμε

14 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 15 f(f 1 ({b})) = {b}. Επομένως, b f(f 1 ({b})), δηλαδή θα πρέπει να είναι b = f(a), για κάποιο στοιχείο a f 1 ({b}) X. Επομένως για κάθε στοιχείο b Y υπάρχει κάποιο στοιχείο a X τέτοιο, ώστε να ισχύει f(a) = b, οπότε η συνάρτηση f είναι επί. Θεωρούμε, τώρα, δύο συναρτήσεις f : X Y, και g : Y Z. Είναι προφανές ότι αν a είναι ένα στοιχείο του X, τότε το f(a) είναι ένα στοιχείο του Y, οπότε με τη συνάρτηση g το στοιχείο f(a) θα απεικονιστεί στο στοιχείο g(f(a)) του Z. f g X Y Z a f(a) g(f(a)) φ = g f Η διαδικασία αυτή ορίζει ασφαλώς μια νέα συνάρτηση φ : X Z, που ορίζεται με τη σχέση φ(a) = g(f(a)), για κάθε a X. Η συνάρτηση αυτή λέγεται σύνθεση των συναρτήσεων f, g, και συμβολίζεται με g f. Θ ε ώ ρ η μ α Αν f : X Y, g : Y Z, και h : Z W είναι τυχούσες συναρτήσεις, τότε θα ισχύει h (g f) = (h g) f. Δηλαδή ισχύει η προσεταιριστική ιδιότητα στη σύνθεση συναρτήσεων. Α π ό δ ε ι ξ η. Επειδή, για κάθε στοιχείο a του X ισχύει [h (g f)](a) = [h(g f)](a) = h(g(f(a))), και [(h g) f](a) = (h g)(f(a)) = h(g(f(a))), προκύπτει αμέσως η ισότητα h (g f) = (h g) f. Το παράδειγμα που ακολουθεί δείχνει ότι η σύνθεση συναρτήσεων δεν έχει την αντιμεταθετική ιδιότητα, ούτε μπορούν να εφαρμοστούν οι νόμοι της απλοποίησης.

15 16 Εισαγωγικές έννοιες Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Έστω f, g και h oι συναρτήσεις με πεδίο ορισμού και τιμών τo σύνολο των πραγματικών αριθμών R, πoυ ορίζονται με τις σχέσεις: f(x) = x, g(x) = x, και h(x) = x 2 αντίστοιχα. Τότε για κάθε x R θα έχουμε: (h g)(x) = h(g(x)) = h( x ) = x 2 = x 2, και (h f)(x) = h(f(x)) = h( x) = ( x) 2 = x 2. Δηλαδή ισχύει (h g)(x) = (h f)(x), για κάθε x R. Παρατηρούμε λοιπόν ότι ενώ ισχύει h g = h f, έχουμε g f. Άρα oι κανόνες απαλοιφής για τη σύνθεση συναρτήσεων δεν ισχύουν. Επίσης, για κάθε x R έχουμε (g f)(x) = g(f(x)) = g( x) = x = x, και (f g)(x) = f(g(x)) = f( x ) = x. Αυτό σημαίνει ότι f g g f, δηλαδή η αντιμεταθετική ιδιότητα για τη σύνθεση συναρτήσεων δεν ισχύει γενικά. Έστω f : X Y τυχούσα συνάρτηση, και I X : X X η ταυτοτική συνάρτηση του X. Από τη σχέση (f I X )(x) = f(i X (x)) = f(x), για κάθε x X, προκύπτει ότι οι συναρτήσεις f I X και f έχουν τον ίδιο κανόνα αντιστοιχίας. Επειδή προφανώς έχουν το ίδιο πεδίο ορισμού και το ίδιο πεδίο τιμών, συμπεραίνουμε ότι οι δύο αυτές συναρτήσεις είναι ίσες, δηλαδή f I X = f. Ασφαλώς ανάλογη ισότητα ισχύει και για την ταυτοτική συνάρτηση του Y. Συγκεκριμένα θα έχουμε I Y f = f, όπου I Y η ταυτοτική συνάρτηση του Y. Έτσι, θα έχουμε την ισότητα f I X = f = I Y f. Θ ε ώ ρ η μ α Αν f : X Y και g : Y Z είναι δύο αμφιμονότιμες συναρτήσεις, τότε και η σύνθεση g f : X Z, είναι επίσης αμφιμονότιμη συνάρτηση.

16 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 17 Α π ό δ ε ι ξ η. Έστω x 1 και x 2 τυχόντα στοιχεία του X. Υποθέτουμε ότι ισχύει (g f)(x 1 ) = (g f)(x 2 ). Τότε θα έχουμε g(f(x 1 )) = g(f(x 2 )), και επειδή η g είναι αμφιμονότιμη προκύπτει f(x 1 ) = f(x 2 ). Όμως, η συνάρτηση f είναι επίσης αμφιμονότιμη, οπότε θα είναι x 1 = x 2. Δηλαδή η σύνθεση g f είναι μια αμφιμονότιμη συνάρτηση. Θ ε ώ ρ η μ α Αν f : X Y και g : Y Z είναι δύο επί συναρτήσεις, τότε και η σύνθεση των συναρτήσεων g f : X Z είναι επίσης επί συνάρτηση. Α π ό δ ε ι ξ η. Επειδή η συνάρτηση g είναι επί, για κάθε z Z θα υπάρχει κάποιο στοιχείο y Y τέτοιο, ώστε να ισχύει g(y) = z. Όμως, και η συνάρτηση f είναι επί, άρα για το στοιχείο y του Y θα υπάρχει κάποιο στοιχείο x του X τέτοιο, ώστε να ισχύει f(x) = y. Επομένως, για κάθε στοιχείο z του Z υπάρχει ένα στοιχείο x X τέτοιο, ώστε να ισχύει (g f)(x) = g(f(x)) = g(y) = z. Αυτό σημαίνει ότι η σύνθεση των συναρτήσεων είναι μια επί συνάρτηση. Θεωρούμε, τώρα, μια αμφιμονότιμη και επί συνάρτηση f : X Y. Εφόσον η συνάρτηση είναι επί, για κάθε στοιχείο y Y θα υπάρχει κάποιο στοιχείο x X τέτοιο, ώστε να ισχύει f(x) = y. Το στοιχείο αυτό x είναι μοναδικό. Πράγματι, αν x είναι ένα άλλο στοιχείο του X για το οποίο ισχύει f(x ) = y, τότε από την ισότητα f(x) = y = f(x ) και το γεγονός ότι η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη, προκύπτει ότι θα είναι x = x. Επομένως, σε κάθε στοιχείο y Y αντιστοιχεί ένα μοναδικό στοιχείο x X τέτοιο, ώστε να ισχύει f(x) = y. Η διαδικασία αυτή ορίζει μια νέα συνάρτηση από το σύνολο Y στο σύνολο X. Η συνάρτηση αυτή λέγεται αντίστροφη της f, και συμβολίζεται με f 1. Άρα μπορούμε να πούμε ότι: Θ ε ώ ρ η μ α Σε κάθε συνάρτηση f : X Y που είναι αμφιμονότιμη και επί αντιστοιχεί η αντίστροφη συνάρτηση f 1 : Y X, η οποία ορίζεται με τη σχέση f 1 (y) = x f(x) = y.

17 18 Εισαγωγικές έννοιες Παρατηρούμε, λοιπόν, ότι για να υπάρχει η αντίστροφη μιας συνάρτησης πρέπει η συνάρτηση αυτή να είναι αμφιμονότιμη και επί. Εύκολα μπορούμε να δείξουμε ότι: Θ ε ώ ρ η μ α Αν f : X Y είναι μια αμφιμονότιμη και επί συνάρτηση, τότε η αντίστροφη συνάρτηση f 1 : Y X είναι και αυτή αμφιμονότιμη και επί, και επιπλέον ισχύουν f f 1 = I Y και f 1 f = I X. Α π ό δ ε ι ξ η. Αν x είναι τυχόν στοιχείο του X, τότε το στοιχείο y = f(x) ανήκει στο Y. Από τον ορισμό της αντίστροφης συνάρτησης προκύπτει ότι θα είναι f 1 (y) = x. Άρα για κάθε x X υπάρχει κάποιο στοιχείο y Y τέτοιο, ώστε να ισχύει f 1 (y) = x, δηλαδή η αντίστροφη συνάρτηση είναι επί. Υποθέτουμε, τώρα, ότι ισχύει f 1 (y 1 ) = f 1 (y 2 ), και θα δείξουμε ότι y 1 = y 2. Αν ισχύει f 1 (y 1 ) = f 1 (y 2 ) = a, από τον ορισμό της αντίστροφης συνάρτησης προκύπτει ότι θα έχουμε y 1 = f(a) = y 2, δηλαδή η συνάρτηση f 1 είναι αμφιμονότιμη. Τέλος, από τις σχέσεις (f f 1 )(y) = f(f 1 (y)) = f(x) = y = I Y (y), για κάθε y Y, και (f 1 f)(x) = f 1 (f(x)) = f 1 (y) = x = I X (x), για κάθε x X, προκύπτουν οι ισότητες f f 1 = I Y και f 1 f = I X. Θ ε ώ ρ η μ α Aν για τη συνάρτηση f : A B υπάρχει συνάρτηση g : B A τέτοια, ώστε f g = I B και g f = I A, τότε η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη και επί, και ισχύει g = f 1. Α π ό δ ε ι ξ η. Αν a, a A, τότε θα έχουμε f(a) = f(a ) g(f(a)) = g(f(a ) (g f)(a) = (g f)(a ) I A (a) = I A (a ) a = a. Δηλαδή η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη. Επιπλέον, για κάθε στοιχείο b του B, υπάρχει στοιχείo a = g(b) A, τέτοιο ώστε να ισχύει η σχέση f(a) = f(g(b)) = (f g)(b) = I B (b) = b.

18 1.1 Συμβολισμοί και συναρτήσεις 19 Άρα η f είναι και συνάρτηση επί, οπότε ορίζεται η αντίστροφη συνάρτηση f 1 της f, και ισχύει g = I A g = (f 1 f) g = f 1 (f g) = f 1 I B = f 1, δηλαδή έχουμε g = f 1. Θεωρούμε, τώρα, μια αμφιμονότιμη και επί συνάρτηση f : X Y. Όπως είδαμε, για τη συνάρτηση αυτή θα υπάρχει η αντίστροφη f 1 : Y X. Επειδή η συνάρτηση g = f 1 είναι επίσης αμφιμονότιμη και επί, θα υπάρχει και η αντίστροφή της g 1 : X Y, η οποία θα ορίζεται με τη σχέση g 1 (x) = y g(y) = x. Δηλαδή θα έχουμε g 1 (x) = y g(y) = x f 1 (y) = x f(x) = y, οπότε οι συναρτήσεις g 1 και f έχουν το ίδιο πεδίο ορισμού και τιμών, και τον ίδιο κανόνα αντιστοιχίας. Άρα θα είναι ίσες, δηλαδή θα έχουμε (f 1 ) 1 = g 1 = f. Θ ε ώ ρ η μ α Αν f : X Y και g : Y X είναι δύο αμφιμονότιμες και επί συναρτήσεις, τότε και η σύνθεση g f : X Z είναι μια αμφιμονότιμη και επί συνάρτηση, και επιπλέον ισχύει (g f) 1 = f 1 g 1. Α π ό δ ε ι ξ η. Αρχικά παρατηρούμε ότι, σύμφωνα με τα Θεωρήματα και η σύνθεση g f είναι μια αμφιμονότιμη και επί συνάρτηση, εφόσον οι επιμέρους συναρτήσεις είναι αμφιμονότιμες και επί. Άρα η αντίστροφη συνάρτηση (g f) 1 : Z X ορίζεται. Επίσης, παρατηρούμε ότι ισχύουν και (g f) (f 1 g 1 ) = g (f f 1 ) g 1 = g (I Y g 1 ) = g g 1 = I Z, (f 1 g 1 ) (g f) = f 1 (g 1 g) f = f 1 (I Y f) = f 1 f = I X. Επομένως θα έχουμε (g f) 1 = f 1 g 1.

19 20 Εισαγωγικές έννοιες 1.2 Ασκήσεις Ά σ κ η σ η Δίνονται οι συναρτήσεις φ : R R, και ψ : R R, που ορίζονται με τις σχέσεις φ(x) =ημx, και ψ(x) = 2x + 1, για κάθε x R. Να βρεθεί η σύνθεση φ ψ, όπως επίσης και η σύνθεση ψ φ. Ά σ κ η σ η Δίνεται η συνάρτηση f : R R, που ορίζεται με τη σχέση f(x) = x, για κάθε x R, και τα υποσύνολα A = ( 4, 7), και B = ( 10, 5). Να βρεθεί η εικόνα f(a), καθώς και η αντίστροφη εικόνα f 1 (B) των συνόλων A και B αντίστοιχα. Ά σ κ η σ η Θεωρούμε το σύνολο A = {1, 2, 3, 4}, και τις συναρτήσεις f : A A και g : A A που ορίζονται με τις σχέσεις f(1) = 3, f(2) = 2, f(3) = 1, f(4) = 4, και g(1) = 4, g(2) = 1, g(3) = 2, g(4) = 3. Να βρεθούν οι συναρτήσεις f g και g f. Ά σ κ η σ η Δίνεται μια συνάρτηση f : X Y, και τα υποσύνολα A και B του πεδίου ορισμού X της f. Δείξτε ότι ισχύουν οι σχέσεις (α) f(a B) f(a) f(b), και (β) f(a B) = f(a) f(b). Δείξτε με ένα παράδειγμα ότι η ισότητα δεν ισχύει γενικά στη σχέση (α). Ά σ κ η σ η Δίνεται μια συνάρτηση f : X Y, και τα υποσύνολα A και B του πεδίου τιμών Y της f. Δείξτε ότι ισχύουν οι σχέσεις (α) f 1 (A B) = f 1 (A) f 1 (B), και (β) f 1 (A B) = f 1 (A) f 1 (B). Ά σ κ η σ η Έστω f : A B και g : B C τυχούσες συναρτήσεις. Δείξτε ότι (i) (ii) αν η συνάρτηση g f είναι αμφιμονότιμη, τότε η f είναι αμφιμονότιμη, αν η συνάρτηση g f είναι επί, τότε η g είναι επί.

20 1.3 Νόμοι σύνθεσης ή πράξεις 21 Ά σ κ η σ η Δίνονται oι συναρτήσεις h 1 : A B, h 2 : A B, f : B Γ, g 1 : Γ, και g 2 : Γ. (i) (ii) Αν ισχύει g 1 f = g 2 f και η συνάρτηση f είναι επί, δείξτε ότι θα πρέπει να ισχύει g 1 = g 2. Αν ισχύει f h 1 = f h 2 και η συνάρτηση f είναι αμφιμονότιμη, δείξτε ότι θα πρέπει να ισχύει h 1 = h 2. Ά σ κ η σ η Έστω X και Y δύο πεπερασμένα σύνολα με m και n στοιχεία αντίστοιχα. Να υπολογιστεί ο αριθμός όλων των διαφορετικών συναρτήσεων φ : X Y. Ά σ κ η σ η Έστω X και Y δύο πεπερασμένα σύνολα με m και n στοιχεία αντίστοιχα. Αν m < n, να υπολογιστεί ο αριθμός όλων των διαφορετικών αμφιμονότιμων συναρτήσεων φ : X Y. Ά σ κ η σ η Έστω X και Y δύο πεπερασμένα σύνολα με m και n στοιχεία αντίστοιχα. Αν υπάρχει μια αμφιμονότιμη συνάρτηση φ : X Y, δείξτε ότι ισχύει m < n. Αν υπάρχει μια επί συνάρτηση ψ : X Y, δείξτε ότι πρέπει να ισχύει m > n. 1.3 Νόμοι σύνθεσης ή πράξεις Θεωρούμε ένα μη κενό σύνολο A, και το καρτεσιανό γινόμενο A A = {(a 1, a 2 )/a 1, a 2 A}, το οποίο αποτελείται από όλα τα διατεταγμένα ζεύγη (a 1, a 2 ), καθώς τα στοιχεία a 1, a 2 διατρέχουν το σύνολο A. Κάθε συνάρτηση f : A A A λέγεται εσωτερικός νόμος σύνθεσης ή πράξη του A. Ο όρος πράξη του συνόλου A προκύπτει από το γεγονός ότι η συνάρτηση f αντιστοιχεί κάθε διατεταγμένο ζεύγος στοιχείων του A σε ένα στοιχείο του συνόλου A. Δηλαδή η f χρησιμοποιεί δύο στοιχεία του A και αποδίδει ένα άλλο. Το ίδιο ακριβώς κάνει και η πρόσθεση πραγματικών αριθμών. Σε κάθε ζεύγος πραγματικών αριθμών αντιστοιχεί ένας άλλος πραγματικός αριθμός, που είναι το άθροισμα των δύο πρώτων.

21 22 Εισαγωγικές έννοιες Ένα μη κενό σύνολο A εφοδιασμένο με μια τουλάχιστον πράξη λέγεται αλγεβρική δομή ή αλγεβρικό σύστημα. Συνήθως, αν έχουμε μια πράξη πάνω σε ένα σύνολο A, δηλαδή μια συνάρτηση : A A A, αντί τoυ συμβολισμού (a, b), χρησιμοποιούμε τo συμβολισμό a b, για να συμβολίσουμε την εικόνα τoυ (a, b) A A δια της συνάρτησης. Φυσικά, η εικόνα a b είναι ένα στοιχείo τoυ A και λέγεται αποτέλεσμα της πράξης στο ζεύγος (a, b). Ας δούμε κάποιους γνωστούς ορισμούς που αφορούν γενικά τις πράξεις. Θεωρούμε μια πράξη σε ένα μη κενό σύνολο A. H πράξη θα λέγεται αντιμεταθετική, όταν ισχύει a b = b a, για όλα τα στοιχεία a, b A. H πράξη θα λέγεται προσεταιριστική, όταν ισχύει a (b c) = (a b) c, για όλα τα στοιχεία a, b, c του A. Aν υπάρχει κάποιο στοιχείο e στο σύνολο A τέτοιο, ώστε να ισχύει e a = a = a e, για κάθε στοιχείο a A, τότε το στοιχείο e θα λέγεται ουδέτερο στοιχείο της πράξης αυτής. Ένα στοιχείο a του A θα λέγεται συμμετρικό του a A, όταν ισχύει η σχέση a a = e = a a. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Έστω A τυχόν σύνολο με περισσότερα από ένα στοιχεία. Στο σύνολο αυτό ορίζουμε την πράξη με τη σχέση a b = a, για κάθε a, b A. Αν a, b, c είναι τυχόντα στοιχεία του A, από τις σχέσεις a (b c) = a b = a και (a b) c = a c = a, προκύπτει ότι η πράξη αυτή είναι προσεταιριστική. Επειδή το σύνολο A έχει περισσότερα από ένα στοιχεία, θα υπάρχουν τουλάχιστον δύο διαφορετικά στοιχεία a 1 και a 2 του A. Τότε θα ισχύει a 1 a 2 = a 1 a 2 = a 2 a 1. Αυτό σημαίνει ότι η πράξη δεν είναι αντιμεταθετική. Η πράξη αυτή δεν έχει ουδέτερο στοιχείο, εφόσον δεν υπάρχει κανένα στοιχείο e του A τέτοιο, ώστε να ισχύει e a = a, για κάθε a A. Φυσικά, η απουσία ουδετέρου στοιχείου δείχνει ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε ούτε συμμετρικό στοιχείο ως προς την πράξη αυτή. Το επόμενο παράδειγμα δίνει μια νέα πράξη στο σύνολο Z + των θετικών ακεραίων.

22 1.3 Νόμοι σύνθεσης ή πράξεις 23 Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Στο σύνολο Z + όλων των θετικών ακεραίων ορίζουμε την πράξη με τον εξής τρόπο: m n = m n, για κάθε m, n Z +. Είναι προφανές ότι η είναι μια πράξη στο σύνολο Z + = {0, 1, 2,...}, εφόσον συνδυάζει δύο θετικούς ακεραίους, και αποδίδει ένα άλλο. Όμως, η πράξη αυτή δεν είναι ούτε προσεταιριστική, ούτε αντιμεταθετική. Είναι πολύ εύκολο να διαπιστωθεί το γεγονός αυτό. Για παράδειγμα οι σχέσεις (2 1) 3 = = 2 3 = 2 3 = 8, και 2 (1 3) = = 2 1 = 2 1 = 2, δείχνουν ότι δεν ισχύει η προσεταιριστική ιδιότητα, ενώ η σχέση 4 1 = 4 1 = 4 1 = 1 4 = 1 4, αποδεικνύει ότι δεν ισχύει ούτε η αντιμεταθετική ιδιότητα. Με ανάλογο τρόπο μπορούμε να αποδείξουμε ότι η πράξη αυτή δεν έχει ούτε ουδέτερο στοιχείο. Θεωρούμε, τώρα, ένα μη κενό σύνολο A, και μια πράξη πάνω σ αυτό. Η πράξη αυτή θεωρείται γνωστή, οπότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί, μόνον όταν είναι γνωστό το αποτέλεσμα a b, για όλα τα στοιχεία a, b A. Αυτό μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: είτε να ορίσουμε το αποτέλεσμα a b, για όλα τα ζεύγη στοιχείων a, b του A, είτε να είναι γνωστός ένας «κανόνας» με βάση τον οποίο μπορεί να βρεθεί το αποτέλεσμα που μας ενδιαφέρει. Όταν το σύνολο A είναι πεπερασμένο, μπορούμε σχετικά εύκολα να ορίσουμε το αποτέλεσμα για κάθε ένα ζεύγος στοιχείων του συνόλου αυτού. Για το σκοπό αυτό σχηματίζουμε ένα πίνακα, στην πρώτη γραμμή και πρώτη στήλη του οποίου αναγράφουμε όλα τα στοιχεία του συνόλου A με την ίδια σειρά. Στη διασταύρωση της γραμμής, που ορίζεται από ένα στοιχείο a, και της στήλης, που ορίζεται από ένα στοιχείο

23 24 Εισαγωγικές έννοιες b, τοποθετούμε το αποτέλεσμα a b. Στον παρακάτω πίνακα x y... x w... y z... βλέπουμε τον πίνακα της πράξης πάνω σε κάποιο σύνολο, το οποίο περιέχει, μεταξύ άλλων, και τα στοιχεία x και y. Από τον πίνακα αυτό προκύπτει ότι ισχύει x y = w και y x = z. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να ορίσουμε οποιαδήποτε πράξη σ ένα πεπερασμένο σύνολο. Το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να συμπληρώσουμε όλες τις θέσεις του πίνακα με στοιχεία του συνόλου αυτού. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε το σύνολο X = {e, a, b, c, d}, το οποίο αποτελείται από πέντε διαφορετικά τυχαία στοιχεία. Στο σύνολο αυτό ορίζουμε την πράξη με τον παρακάτω πίνακα e a b c d e e a b c d a a b c d e b b c d e a c c d e a b d d e a b c Παρατηρούμε ότι το στοιχείο e είναι ένα ουδέτερο στοιχείο της πράξης αυτής, εφόσον αφήνει αμετάβλητα όλα τα στοιχεία του X. Για παράδειγμα, έχουμε e b = b = b e. Επίσης, η πράξη είναι αντιμεταθετική, δηλαδή ισχύει x y = y x για όλα τα στοιχεία x, y X. Το γεγονός αυτό ελέγχεται εύκολα με τη βοήθεια του παραπάνω πίνακα. Το ίδιο εύκολα μπορούμε να ελέγξουμε και την προσεταιριστική ιδιότητα, η οποία επίσης ισχύει. Τέλος, κάθε στοιχείο του συνόλου X έχει συμμετρικό ως προς την πράξη αυτή. Για παράδειγμα, το συμμετρικό του a είναι το στοιχείο d, εφόσον ισχύει a d = e = d a, ενώ το συμμετρικό του στοιχείο b είναι το c, διότι b c = e = c b.

24 1.3 Νόμοι σύνθεσης ή πράξεις 25 Συνήθως, όταν σε ένα σύνολο έχουμε κάποια πράξη, δίνουμε σ αυτή συγκεκριμένο όνομα για λόγους ευκολίας. Αυτό είναι περισσότερο κατανοητό όταν στο ίδιο σύνολο έχουμε δύο πράξεις. Έτσι, θα χρησιμοποιούμε το όνομα της πρόσθεσης ή του πολλαπλασιασμού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρόκειται για τις συνήθεις πράξεις της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού αριθμών. Ασφαλώς μαζί με το όνομα θα χρησιμοποιούμε τους συμβολισμούς και την αντίστοιχη ορολογία. Aν μια πράξη την ονομάσουμε πρόσθεση, τότε θα χρησιμοποιούμε τους εξής συμβολισμούς: (i) a + b για να συμβολίζουμε το αποτέλεσμα (άθροισμα) της πράξης, (ii) a για να συμβολίζουμε το συμμετρικό στοιχείο του a, το οποίο θα ονομάζουμε αντίθετο του a, και (iii) 0 για να συμβολίζουμε το ουδέτερο στοιχείο, το οποίο θα ονομάζουμε μηδενικό στοιχείο ή μηδέν. Aν μια πράξη την ονομάσουμε πολλαπλασιασμό, τότε θα χρησιμοποιούμε τους εξής συμβολισμούς: (i) ab ή a b για να συμβολίζουμε το αποτέλεσμα (γινόμενο) της πράξης, (ii) a 1 για να συμβολίζουμε το συμμετρικό στοιχείο του a, το οποίο θα ονομάζουμε αντίστροφο του a, και (iii) 1 για να συμβολίζουμε το ουδέτερο στοιχείο, το οποίο θα ονομάζουμε μοναδιαίο στοιχείο. Π α ρ ά δ ε ι γ μ α Θεωρούμε το σύνολο Y = {0, 1, 2, 3, 4}. Στο σύνολο αυτό ορίζουμε μια πράξη, την οποία ονομάζουμε πρόσθεση, με τη βοήθεια του παρακάτω πίνακα

Τα παρακάτω σύνολα θα τα θεωρήσουμε γενικά γνωστά, αν και θα δούμε πολλές από τις ιδιότητές τους: N Z Q R C

Τα παρακάτω σύνολα θα τα θεωρήσουμε γενικά γνωστά, αν και θα δούμε πολλές από τις ιδιότητές τους: N Z Q R C Κεφάλαιο 1 Εισαγωγικές έννοιες Στο κεφάλαιο αυτό θα αναφερθούμε σε ορισμένες έννοιες, οι οποίες ίσως δεν έχουν άμεση σχέση με τους διανυσματικούς χώρους, όμως θα χρησιμοποιηθούν αρκετά κατά τη μελέτη τόσο

Διαβάστε περισσότερα

(a + b) + c = a + (b + c), (ab)c = a(bc) a + b = b + a, ab = ba. a(b + c) = ab + ac

(a + b) + c = a + (b + c), (ab)c = a(bc) a + b = b + a, ab = ba. a(b + c) = ab + ac Σημειώσεις μαθήματος Μ1212 Γραμμική Άλγεβρα ΙΙ Χρήστος Κουρουνιώτης ΤΜΗΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ 2014 Κεφάλαιο 1 Διανυσματικοί Χώροι Στο εισαγωγικό μάθημα Γραμμικής Άλγεβρας ξεκινήσαμε μελετώντας

Διαβάστε περισσότερα

Πρόλογος 3. Εισαγωγή 7

Πρόλογος 3. Εισαγωγή 7 Πρόλογος Η σύγχρονη Άλγεβρα είναι ένα σημαντικό και ουσιαστικό κομμάτι της μαθηματικής εκπαίδευσης σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου Αυτό δεν οφείλεται μόνο στο γεγονός ότι πολλοί άλλοι κλάδοι των μαθηματικών,

Διαβάστε περισσότερα

Copyright: Ψωμόπουλος Ευάγγελος, Eκδόσεις Zήτη, Γ έκδοση: Μάρτιος 2012, Θεσσαλονίκη

Copyright: Ψωμόπουλος Ευάγγελος, Eκδόσεις Zήτη, Γ έκδοση: Μάρτιος 2012, Θεσσαλονίκη Kάθε γνήσιο αντίτυπο φέρει την υπογραφή του συγγραφέα ISBN 978-960-456-314-2 Copyright: Ψωμόπουλος Ευάγγελος, Eκδόσεις Zήτη, Γ έκδοση: Μάρτιος 2012, Θεσσαλονίκη Tο παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται

Διαβάστε περισσότερα

Δύο λόγια από τη συγγραφέα

Δύο λόγια από τη συγγραφέα Δύο λόγια από τη συγγραφέα Τα μαθηματικά ή τα λατρεύεις ή τα μισείς! Για να λατρέψεις κάτι πρέπει να το κατανοήσεις, για τη δεύτερη περίπτωση τα πράγματα μάλλον είναι λίγο πιο απλά. Στόχος αυτού του βιβλίου

Διαβάστε περισσότερα

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Ενότητα 8: Σχέσεις - Πράξεις Δομές Στεφανίδης Γεώργιος Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό υλικό,

Διαβάστε περισσότερα

ETY-202 ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ETY-202 ΎΛΗ & ΦΩΣ 02. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ. Στέλιος Τζωρτζάκης 1/11/2013

ETY-202 ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ETY-202 ΎΛΗ & ΦΩΣ 02. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ. Στέλιος Τζωρτζάκης 1/11/2013 stzortz@iesl.forth.gr 1396; office Δ013 ΙΤΕ 2 ΎΛΗ & ΦΩΣ 02. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΒΑΝΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ Στέλιος Τζωρτζάκης 1 3 4 Ο διανυσματικός χώρος των φυσικών καταστάσεων Η έννοια

Διαβάστε περισσότερα

Ενότητα: Πράξεις επί Συνόλων και Σώµατα Αριθµών

Ενότητα: Πράξεις επί Συνόλων και Σώµατα Αριθµών Τίτλος Μαθήματος: Γραμμική Άλγεβρα Ι Ενότητα: Πράξεις επί Συνόλων και Σώµατα Αριθµών Διδάσκων: Καθηγητής Νικόλαος Μαρμαρίδης Τμήμα: Μαθηματικών Κεφάλαιο 1 Εισαγωγη : Πραξεις επι Συνολων και Σωµατα Αριθµων

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 23/04/2015

Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 23/04/2015 Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 23/04/2015 Άσκηση Φ5.1: (α) Έστω οι συναρτήσεις διάγραμμα. f : A B, : g B C και h: C D που ορίζονται στο παρακάτω Υπολογίστε την συνάρτηση h

Διαβάστε περισσότερα

1 Η εναλλάσσουσα ομάδα

1 Η εναλλάσσουσα ομάδα Η εναλλάσσουσα ομάδα Η εναλλάσσουσα ομάδα Όπως είδαμε η συνάρτηση g : S { } είναι ένας επιμορφισμός ομάδων. Ο πυρήνας Ke g {σ S / g σ } του επιμορφισμού συμβολίζεται με A περιέχει όλες τις άρτιες μεταθέσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ Β ΛΥΚΕΙΟΥ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ Β ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ο : ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΑ 1 ΜΑΘΗΜΑ 1 ο +2 ο ΕΝΝΟΙΑ ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΟΣ Διάνυσμα ορίζεται ένα προσανατολισμένο ευθύγραμμο τμήμα, δηλαδή ένα ευθύγραμμο τμήμα

Διαβάστε περισσότερα

αβ (, ) τέτοιος ώστε f(x

αβ (, ) τέτοιος ώστε f(x ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ο: ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΟΡΙΟ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΘΕΜΑ Α Άσκηση α) Έστω μια συνάρτηση f, η οποία είναι ορισμένη σε ένα κλειστό διάστημα [ αβ., ] Αν η f είναι συνεχής στο [ αβ, ]

Διαβάστε περισσότερα

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Α Κ Α Ι Σ Τ Ρ Α Τ Ι Ω Τ Ι Κ Α Γ Ε Γ Ο Ν Ο Τ Α

Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Α Κ Α Ι Σ Τ Ρ Α Τ Ι Ω Τ Ι Κ Α Γ Ε Γ Ο Ν Ο Τ Α Α Ρ Χ Α Ι Α Ι Σ Τ Ο Ρ Ι Α Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Α Κ Α Ι Σ Τ Ρ Α Τ Ι Ω Τ Ι Κ Α Γ Ε Γ Ο Ν Ο Τ Α Σ η µ ε ί ω σ η : σ υ ν ά δ ε λ φ ο ι, ν α µ ο υ σ υ γ χ ω ρ ή σ ε τ ε τ ο γ ρ ή γ ο ρ ο κ α ι α τ η µ έ λ η τ ο ύ

Διαβάστε περισσότερα

Τι είναι βαθμωτό μέγεθος? Ένα μέγεθος που περιγράφεται μόνο με έναν αριθμό (π.χ. πίεση)

Τι είναι βαθμωτό μέγεθος? Ένα μέγεθος που περιγράφεται μόνο με έναν αριθμό (π.χ. πίεση) TETY Εφαρμοσμένα Μαθηματικά Ενότητα ΙΙ: Γραμμική Άλγεβρα Ύλη: Διανυσματικοί χώροι και διανύσματα, μετασχηματισμοί διανυσμάτων, τελεστές και πίνακες, ιδιοδιανύσματα και ιδιοτιμές πινάκων, επίλυση γραμμικών

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ. Το 1ο Θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ. Το 1ο Θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις Επιμέλεια Καραγιάννης Β. Ιωάννης Σχολικός Σύμβουλος Μαθηματικών ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΘΕΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ Το ο Θέμα στις πανελλαδικές εξετάσεις Ερωτήσεις+Απαντήσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ. ρ Χρήστου Νικολαϊδη

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ. ρ Χρήστου Νικολαϊδη ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ ΑΛΓΕΒΡΑΣ ρ Χρήστου Νικολαϊδη Δεκέμβριος Περιεχόμενα Κεφάλαιο : σελ. Τι είναι ένας πίνακας. Απλές πράξεις πινάκων. Πολλαπλασιασμός πινάκων.

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 4 Διανυσματικοί Χώροι

Κεφάλαιο 4 Διανυσματικοί Χώροι Κεφάλαιο Διανυσματικοί Χώροι Διανυσματικοί χώροι - Βασικοί ορισμοί και ιδιότητες Θεωρούμε τρία διαφορετικά σύνολα: Διανυσματικοί Χώροι α) Το σύνολο διανυσμάτων (πινάκων με μία στήλη) με στοιχεία το οποίο

Διαβάστε περισσότερα

Πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμός φυσικών αριθμών

Πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμός φυσικών αριθμών Πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμός φυσικών αριθμών TINΑ ΒΡΕΝΤΖΟΥ www.ma8eno.gr www.ma8eno.gr Σελίδα 1 Πρόσθεση, αφαίρεση και πολλαπλασιασμός φυσικών αριθμών Στους πραγματικούς αριθμούς ορίστηκαν οι

Διαβάστε περισσότερα

Η Θεωρία στα Μαθηματικά κατεύθυνσης της Γ Λυκείου

Η Θεωρία στα Μαθηματικά κατεύθυνσης της Γ Λυκείου Η Θεωρία στα Μαθηματικά κατεύθυνσης της Γ Λυκείου wwwaskisopolisgr έκδοση 5-6 wwwaskisopolisgr ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 5 Τι ονομάζουμε πραγματική συνάρτηση; Έστω Α ένα υποσύνολο του Ονομάζουμε πραγματική συνάρτηση

Διαβάστε περισσότερα

ΑΛΓΕΒΡΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ. 118 ερωτήσεις θεωρίας με απάντηση 324 416 ασκήσεις για λύση. 20 συνδυαστικά θέματα εξετάσεων

ΑΛΓΕΒΡΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ. 118 ερωτήσεις θεωρίας με απάντηση 324 416 ασκήσεις για λύση. 20 συνδυαστικά θέματα εξετάσεων ΑΛΓΕΒΡΑ Α ΛΥΚΕΙΟΥ 118 ερωτήσεις θεωρίας με απάντηση 34 416 ασκήσεις για λύση ερωτήσεις κατανόησης λυμένα παραδείγματα 0 συνδυαστικά θέματα εξετάσεων Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Α Εισαγωγική ενότητα Το λεξιλόγιο

Διαβάστε περισσότερα

Ο μαθητής που έχει μελετήσει τo κεφάλαιο αυτό θα πρέπει να είναι σε θέση:

Ο μαθητής που έχει μελετήσει τo κεφάλαιο αυτό θα πρέπει να είναι σε θέση: Ο μαθητής που έχει μελετήσει τo κεφάλαιο αυτό θα πρέπει να είναι σε θέση:. Να μπορεί να βρίσκει απο τη γραφική παράσταση μιας συνάρτησης το πεδίο ορισμού της το σύνολο τιμών της την τιμή της σε ένα σημείο..

Διαβάστε περισσότερα

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Ενότητα 3: Σύνολα Συνδυαστική Στεφανίδης Γεώργιος Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για εκπαιδευτικό υλικό, όπως

Διαβάστε περισσότερα

Καρτεσιανές συντεταγμένες Γραφική παράσταση συνάρτησης

Καρτεσιανές συντεταγμένες Γραφική παράσταση συνάρτησης Καρτεσιανές συντεταγμένες Γραφική παράσταση συνάρτησης Ορθοκανονικό σύστημα αξόνων ονομάζεται ένα σύστημα από δύο κάθετους άξονες με κοινή αρχή στους οποίους οι μονάδες έχουν το ίδιο μήκος. Υπάρχουν περιπτώσεις

Διαβάστε περισσότερα

Ρητοί αριθμοί λέγονται οι αριθμοί που έχουν ή μπορούν να πάρουν τη μορφή

Ρητοί αριθμοί λέγονται οι αριθμοί που έχουν ή μπορούν να πάρουν τη μορφή ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ (ΕΙΣΑΓΩΓΗ)-ΘΕΩΡΕΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ Το σύνολο των πραγματικών αριθμών Υπενθυμίζουμε ότι το σύνολο των πραγματικών αριθμώv αποτελείται από τους ρητούς και τους άρρητους αριθμούς και παριστάνεται

Διαβάστε περισσότερα

Μαθηματική Ανάλυση Ι

Μαθηματική Ανάλυση Ι Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής & Τηλεπικοινωνιών Μαθηματική Ανάλυση Ι Ενότητα 1: Σύνολα, Πραγματικοί αριθμοί Επίκ. Καθηγητής Θ. Ζυγκιρίδης e-mail: tzygiridis@uowm.gr Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών

Διαβάστε περισσότερα

Βρέντζου Τίνα Φυσικός Μεταπτυχιακός τίτλος ΜEd: «Σπουδές στην εκπαίδευση»

Βρέντζου Τίνα Φυσικός Μεταπτυχιακός τίτλος ΜEd: «Σπουδές στην εκπαίδευση» 1 2.1 ΟΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ Ιδιότητες των πράξεων Στους πραγματικούς αριθμούς ορίστηκαν οι πράξεις της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού και με την οήθειά τους η αφαίρεση και η διαίρεση. Για

Διαβάστε περισσότερα

Ε π ι μ έ λ ε ι α Κ Ο Λ Λ Α Σ Α Ν Τ Ω Ν Η Σ

Ε π ι μ έ λ ε ι α Κ Ο Λ Λ Α Σ Α Ν Τ Ω Ν Η Σ Ε π ι μ έ λ ε ι α Κ Ο Λ Λ Α Σ Α Ν Τ Ω Ν Η Σ 1 Συναρτήσεις Όταν αναφερόμαστε σε μια συνάρτηση, ουσιαστικά αναφερόμαστε σε μια σχέση ή εξάρτηση. Στα μαθηματικά που θα μας απασχολήσουν, με απλά λόγια, η σχέση

Διαβάστε περισσότερα

ιδασκοντες: x R y x y Q x y Q = x z Q = x z y z Q := x + Q Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

ιδασκοντες: x R y x y Q x y Q = x z Q = x z y z Q := x + Q Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012 ιδασκοντες: Αλγεβρικες οµες Ι Ασκησεις - Φυλλαδιο 1 Ν. Μαρµαρίδης - Α. Μπεληγιάννης Ιστοσελιδα Μαθηµατος : http://users.uoi.gr/abeligia/algebraicstructuresi/asi.html Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012 Ασκηση 1.

Διαβάστε περισσότερα

Γεώργιος Δ Ακρίβης Τμήμα Πληροφορικής Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΑΛΓΕΒΡΑ (πανεπιστημιακές παραδόσεις) ΙΩΑΝΝΙΝΑ, 2003 i Πρόλογος Η Γραμμική Άλγεβρα αποτελεί, μαζί με την Ανάλυση, το θεμέλιο των μαθηματικών

Διαβάστε περισσότερα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Ι (ΘΕ ΠΛΗ 12) ΕΡΓΑΣΙΑ 1 η Ημερομηνία Αποστολής στον Φοιτητή: 20 Οκτωβρίου 2008

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Ι (ΘΕ ΠΛΗ 12) ΕΡΓΑΣΙΑ 1 η Ημερομηνία Αποστολής στον Φοιτητή: 20 Οκτωβρίου 2008 ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Ι (ΘΕ ΠΛΗ ) ΕΡΓΑΣΙΑ η Ημερομηνία Αποστολής στον Φοιτητή: 0 Οκτωβρίου 008 Ημερομηνία παράδοσης της Εργασίας: Νοεμβρίου 008 Πριν

Διαβάστε περισσότερα

Για να εκφράσουμε τη διαδικασία αυτή, γράφουμε: :

Για να εκφράσουμε τη διαδικασία αυτή, γράφουμε: : Η θεωρία στα μαθηματικά προσανατολισμού Γ υκείου Τι λέμε συνάρτηση με πεδίο ορισμού το σύνολο ; Έστω ένα υποσύνολο του Ονομάζουμε πραγματική συνάρτηση με πεδίο ορισμού το μία διαδικασία (κανόνα), με την

Διαβάστε περισσότερα

Α Δ Ι Θ Θ Α Ε Ι Μ : https://sites.google.com/site/maths4edu/home/algdom114

Α Δ Ι Θ Θ Α Ε Ι Μ :  https://sites.google.com/site/maths4edu/home/algdom114 Α Δ Ι Θ Θ Α Ε 2013-2014 Δ : Ν. Μαρμαρίδης - Α. Μπεληγιάννης Ι Μ : http://users.uoi.gr/abeligia/algebraicstructuresi/asi.html, https://sites.google.com/site/maths4edu/home/algdom114 12 Μαρτίου 2014 19:26

Διαβάστε περισσότερα

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθείς; Δικαιολογήστε την απάντησή σας.

Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθείς; Δικαιολογήστε την απάντησή σας. Ποιες από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθείς; Δικαιολογήστε την απάντησή σας. 1. Κάθε πολυώνυμο ανάγωγο επί του Z είναι ανάγωγο επί του Q. Σωστό. 2. Κάθε πολυώνυμο ανάγωγο επί του Q είναι ανάγωγο επί

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Επιμέλεια: Γ. Π. Βαξεβάνης (Γ. Π. Β.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ. Επιμέλεια: Γ. Π. Βαξεβάνης (Γ. Π. Β. ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ Γ. Π. Β. ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ Επιμέλεια: Γ. Π. Βαξεβάνης (Γ. Π. Β.) (Μαθηματικός) ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

[1] είναι ταυτοτικά ίση με το μηδέν. Στην περίπτωση που το στήριγμα μιας συνάρτησης ελέγχου φ ( x)

[1] είναι ταυτοτικά ίση με το μηδέν. Στην περίπτωση που το στήριγμα μιας συνάρτησης ελέγχου φ ( x) [] 9 ΣΥΝΑΡΤΗΣΙΑΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ FOURIER Η «συνάρτηση» δέλτα του irac Η «συνάρτηση» δέλτα ορίζεται μέσω της σχέσης φ (0) αν 0 δ[ φ ] = φ δ dx = (9) 0 αν 0 όπου η φ είναι μια συνάρτηση που ανήκει

Διαβάστε περισσότερα

αριθμούς Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία iii) φυσικοί; ii) ακέραιοι; iii) ρητοί;

αριθμούς Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία iii) φυσικοί; ii) ακέραιοι; iii) ρητοί; Πράξεις με πραγματικούς αριθμούς Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία Ρητοί και άρρητοι αριθμοί. α) Ποιοι αριθμοί ονομάζονται: iii) φυσικοί; ii) ακέραιοι; iii) ρητοί; iv) άρρητοι; v) πραγματικοί; β) Να βρείτε

Διαβάστε περισσότερα

II. Συναρτήσεις. math-gr

II. Συναρτήσεις. math-gr II Συναρτήσεις Παντελής Μπουμπούλης, MSc, PhD σελ blogspotcom, bouboulismyschgr ΜΕΡΟΣ 1 ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Α Βασικές Έννοιες Ορισμός: Έστω Α ένα υποσύνολο του συνόλου των πραγματικών αριθμών R Ονομάζουμε πραγματική

Διαβάστε περισσότερα

ι3.4 Παραδείγματα T ) έχει την ιδιότητα Heine-Borel, αν κάθε κλειστό και φραγμένο υποσύνολό του είναι συμπαγές.

ι3.4 Παραδείγματα T ) έχει την ιδιότητα Heine-Borel, αν κάθε κλειστό και φραγμένο υποσύνολό του είναι συμπαγές. 6 ι3.4 Παραδείγματα Στην παράγραφο αυτή θα μελετήσουμε κάποια σημαντικά παραδείγματα, για τις εφαρμογές, χώρων συναρτήσεων οι οποίοι είναι τοπικά κυρτοί και μετρικοποιήσιμοι αλλά η τοπολογία τους δεν επάγεται

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Θετικής & Τεχνολογικής Κατεύθυνσης Β ΜΕΡΟΣ (ΑΝΑΛΥΣΗ) ΚΕΦ 1 ο : Όριο Συνέχεια Συνάρτησης

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Θετικής & Τεχνολογικής Κατεύθυνσης Β ΜΕΡΟΣ (ΑΝΑΛΥΣΗ) ΚΕΦ 1 ο : Όριο Συνέχεια Συνάρτησης ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Θετικής & Τεχνολογικής Κατεύθυνσης Β ΜΕΡΟΣ (ΑΝΑΛΥΣΗ) ΚΕΦ ο : Όριο Συνέχεια Συνάρτησης Φυλλάδιο Φυλλάδι555 4 ο ο.α) ΕΝΝΟΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ.α) ΕΝΝΟΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Διαβάστε περισσότερα

ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ

ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ 80 ΝΙΚΑΙΑ ΝΕΑΠΟΛΗ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 0965897 ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ ΒΡΟΥΤΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΠΟΥΡΝΟΥΤΣΟΥ ΚΩΝ/ΝΑ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ Η έννοια του μιγαδικού

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 2. Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων

Κεφάλαιο 2. Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων Κεφάλαιο 2 Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων Διανύσματα Διανυσματικά μεγέθη Φυσικά μεγέθη που έχουν τόσο αριθμητικές ιδιότητες όσο και ιδιότητες κατεύθυνσης. Σε αυτό το κεφάλαιο, θα ασχοληθούμε με

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα

Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα Κεφάλαιο 1. Μαθηματικό Υπόβαθρο 23, 26 Ιανουαρίου 2007 Δρ. Παπαδοπούλου Βίκη 1 1.1. Σύνολα Ορισμός : Σύνολο μια συλλογή από αντικείμενα Στοιχεία: Μέλη συνόλου Τα στοιχεία

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ ΙΙ ΜΑΘΗΜΑ 1-2-ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΠΑΝΗΠΙΣΤΗΜΙΟΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ ΙΙ ΜΑΘΗΜΑ 1-2-ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΠΑΝΗΠΙΣΤΗΜΙΟΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ ΙΙ ΜΑΘΗΜΑ 1-2-ΠΙΝΑΚΕΣ ΕΑΡΙΝΟ ΕΞΑΜΗΝΟ 2010-2011 ΠΑΝΗΠΙΣΤΗΜΙΟΠΑΤΡΩΝ ΤΜΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΠΙΝΑΚΑΣ Ένας πίνακας Α με στοιχεία από το σύνολο F (συνήθως θεωρούμε τα σύνολα

Διαβάστε περισσότερα

ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΑΛΓΕΒΡΑ (ΗΥ-119)

ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΑΛΓΕΒΡΑ (ΗΥ-119) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ ΣΧΟΛΗ ΘΕΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΜΗΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΤΣΑΓΡΑΚΗΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΑΛΓΕΒΡΑ (ΗΥ-119) ΜΕΡΟΣ 5: ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΙΚΟΙ ΥΠΟΧΩΡΟΙ ΓΡΑΜΜΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΒΑΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΤΑΣΗ Δ.Χ. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Διαβάστε περισσότερα

- ΟΡΙΟ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ 7: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ

- ΟΡΙΟ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ 7: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο: ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΟΡΙΟ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑ 7: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ - ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΕ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ [Ενότητες Ορισμός της Συνέχειας Πράξεις με Συνεχείς

Διαβάστε περισσότερα

Α Ρ Ι Θ Μ Ο Σ : 6.913

Α Ρ Ι Θ Μ Ο Σ : 6.913 Α Ρ Ι Θ Μ Ο Σ : 6.913 ΠΡΑΞΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΟΡΩΝ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Σ τ η ν Π ά τ ρ α σ ή μ ε ρ α σ τ ι ς δ ε κ α τ έ σ σ ε ρ ι ς ( 1 4 ) τ ο υ μ ή ν α Ο κ τ ω β ρ ί ο υ, η μ έ ρ α Τ ε τ ά ρ τ η, τ ο υ έ τ ο υ ς δ

Διαβάστε περισσότερα

Mαθηματικά Θετικής - Τεχνολογικής Κατεύθυνσης Γ. Λυκείου Ανάλυση Κεφ. 1 ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Mαθηματικά Θετικής - Τεχνολογικής Κατεύθυνσης Γ. Λυκείου Ανάλυση Κεφ. 1 ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Γ. Λυκείου Ανάλυση Κεφ. ο Γ / ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΣΥΝΘΕΣΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΟΡΙΟ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

Ορισμοί και πράξεις πινάκων

Ορισμοί και πράξεις πινάκων Ορισμοί και πράξεις πινάκων B.. Εισαγωγή Κατά την εύρεση των μαθηματικών μοντέλων των σύγχρονων δυναμικών συστημάτων, διαπιστώνεται ότι οι διαφορικές εξισώσεις που εμπλέκονται μπορούν να γίνουν πολύ περίπλοκες

Διαβάστε περισσότερα

Ι. ΠΡΑΞΕΙΣ. Ορισµός 2 A. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ. Έστω E ένα µη κενό σύνολο. Κάθε απεικόνιση f: E x E E λέγεται εσωτερική πράξη επί του E.

Ι. ΠΡΑΞΕΙΣ. Ορισµός 2 A. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ. Έστω E ένα µη κενό σύνολο. Κάθε απεικόνιση f: E x E E λέγεται εσωτερική πράξη επί του E. Ι. ΠΡΑΞΕΙΣ A. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΡΑΞΗ Ορισµός Έστω E ένα µη κενό σύνολο. Κάθε απεικόνιση f: E x E E λέγεται εσωτερική πράξη επί του E. Παραδείγµατα:. Η ισότητα x y = x y είναι µια πράξη επί του *. 2. Η ισότητα

Διαβάστε περισσότερα

Τίτλος Μαθήματος: Γραμμική Άλγεβρα Ι. Ενότητα: Πινάκες και Γραµµικές Απεικονίσεις. Διδάσκων: Καθηγητής Νικόλαος Μαρμαρίδης. Τμήμα: Μαθηματικών

Τίτλος Μαθήματος: Γραμμική Άλγεβρα Ι. Ενότητα: Πινάκες και Γραµµικές Απεικονίσεις. Διδάσκων: Καθηγητής Νικόλαος Μαρμαρίδης. Τμήμα: Μαθηματικών Τίτλος Μαθήματος: Γραμμική Άλγεβρα Ι Ενότητα: Πινάκες και Γραµµικές Απεικονίσεις Διδάσκων: Καθηγητής Νικόλαος Μαρμαρίδης Τμήμα: Μαθηματικών Κεφάλαιο 7 Πινακες και Γραµµικες Απεικονισεις Στα προηγούµενα

Διαβάστε περισσότερα

Παρατηρήσεις, Συµπληρώσεις και Ασκήσεις στο πρώτο µέρος του 1 ου κεφαλαίου της Ανάλυσης (ενότητες 1.1, 1.2, 1.3)

Παρατηρήσεις, Συµπληρώσεις και Ασκήσεις στο πρώτο µέρος του 1 ου κεφαλαίου της Ανάλυσης (ενότητες 1.1, 1.2, 1.3) ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙ ΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ /ΝΣΗ Π/ΘΜΙΑΣ & /ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ.Ε. Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ηµήτριος I. Μπουνάκης Σχολικός Σύµβουλος Μαθηµατικών

Διαβάστε περισσότερα

Κεφάλαιο 2. Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων

Κεφάλαιο 2. Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων Κεφάλαιο 2 Διανύσματα και Συστήματα Συντεταγμένων Διανύσματα Διανυσματικά μεγέθη Φυσικά μεγέθη που έχουν τόσο αριθμητικές ιδιότητες όσο και ιδιότητες κατεύθυνσης. Σε αυτό το κεφάλαιο, θα ασχοληθούμε με

Διαβάστε περισσότερα

Συστήματα συντεταγμένων

Συστήματα συντεταγμένων Συστήματα συντεταγμένων Χρησιμοποιούνται για την περιγραφή της θέσης ενός σημείου στον χώρο. Κοινά συστήματα συντεταγμένων: Καρτεσιανό (x, y, z) Πολικό (r, θ) Καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων Οι άξονες

Διαβάστε περισσότερα

Θέματα ενδοσχολικών εξετάσεων Άλγεβρας Β Λυκείου Σχ. έτος , Ν. Δωδεκανήσου ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΤΑΞΗ: Β ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

Θέματα ενδοσχολικών εξετάσεων Άλγεβρας Β Λυκείου Σχ. έτος , Ν. Δωδεκανήσου ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΤΑΞΗ: Β ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΕΜΑΤΑ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΤΑΞΗ: Β ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΑΛΓΕΒΡΑ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ: 2013-2014 Επιμέλεια: Καραγιάννης Ιωάννης Σχολικός Σύμβουλος Μαθηματικών Μαθηματικός Περιηγητής 1 ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η συλλογή των θεμάτων

Διαβάστε περισσότερα

ΤΕΤΥ Εφαρμοσμένα Μαθηματικά 1. Τελεστές και πίνακες. 1. Τελεστές και πίνακες Γενικά. Τι είναι συνάρτηση? Απεικόνιση ενός αριθμού σε έναν άλλο.

ΤΕΤΥ Εφαρμοσμένα Μαθηματικά 1. Τελεστές και πίνακες. 1. Τελεστές και πίνακες Γενικά. Τι είναι συνάρτηση? Απεικόνιση ενός αριθμού σε έναν άλλο. ΤΕΤΥ Εφαρμοσμένα Μαθηματικά 1 Τελεστές και πίνακες 1. Τελεστές και πίνακες Γενικά Τι είναι συνάρτηση? Απεικόνιση ενός αριθμού σε έναν άλλο. Ανάλογα, τελεστής είναι η απεικόνιση ενός διανύσματος σε ένα

Διαβάστε περισσότερα

Τι είναι σύνολο; Ο ορισμός αυτός είναι σύμφωνος με τη διαισθητική μας κατανόηση για το τι είναι σύνολο

Τι είναι σύνολο; Ο ορισμός αυτός είναι σύμφωνος με τη διαισθητική μας κατανόηση για το τι είναι σύνολο ΣΥΝΟΛΑ Τι είναι σύνολο; Ένας ορισμός «Μια συλλογή αντικειμένων διακεκριμένων και πλήρως καθορισμένων που λαμβάνονται από τον κόσμο είτε της εμπειρίας μας είτε της σκέψης μας» (Cantor, 19 ος αιώνας) Ο ορισμός

Διαβάστε περισσότερα

ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΚΑΡΕΚΛΙΔΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΘΕΩΡΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΚΑΡΕΚΛΙΔΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΘΕΩΡΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΚΑΡΕΚΛΙΔΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΘΕΩΡΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Α. ΚΑΡΕΚΛΙΔΗΣ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΘΕΩΡΙΑ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ τη ΘΕΩΡΙΑ με τις απαραίτητες διευκρινήσεις ΛΥΜΕΝΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Διαβάστε περισσότερα

1.8 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

1.8 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΟΡΙΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ 73 8 ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ρισμός της συνέχειας Έστω οι συναρτήσεις g h παρακάτω σχήματα των οποίων οι γραφικές παραστάσεις δίνονται στα C h 6 l ( C l g( C g l l (a Παρατηρούμε ότι:

Διαβάστε περισσότερα

K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 3: Προτασιακή Λογική / Θεωρία Συνόλων

K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 3: Προτασιακή Λογική / Θεωρία Συνόλων K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 3: Προτασιακή Λογική / Θεωρία Συνόλων Γιάννης Λιαπέρδος TEI Πελοποννήσου Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ Στοιχεία προτασιακής λογικής Περιεχόμενα

Διαβάστε περισσότερα

Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 14/4/2016

Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 14/4/2016 ΜΕΡΟΣ Α: ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Φροντιστήριο #5 Ασκήσεις σε Συναρτήσεις Αρχή του Περιστερώνα 14/4/2016 Άσκηση Φ5.1: (α) Έστω οι συναρτήσεις f : A B, g : B διάγραμμα. C και h : C Dπου ορίζονται στο παρακάτω Υπολογίστε

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΘΕΤΙΚΗΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ i ΛΥΜΕΝΕΣ & ΑΛΥΤΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ: ΜΙΓΑΔΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΝΙΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (ΕΚΠΑ)

Διαβάστε περισσότερα

AB. Αν το διάνυσμα AB έχει μέτρο 1, τότε λέγεται

AB. Αν το διάνυσμα AB έχει μέτρο 1, τότε λέγεται ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΑ Στη Γεωμετρία το διάνυσμα ορίζεται ως ένα προσανατολισμένο ευθύγραμμο τμήμα, δηλαδή ως ένα ευθύγραμμο τμήμα του οποίου τα άκρα θεωρούνται διατεταγμένα Αν η αρχή και το πέρας ενός διανύσματος

Διαβάστε περισσότερα

ΕΜΒΟΛΙΜΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ. Μερικές βασικές έννοιες διανυσματικού λογισμού

ΕΜΒΟΛΙΜΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ. Μερικές βασικές έννοιες διανυσματικού λογισμού ΕΜΒΟΛΙΜΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ Μερικές βασικές έννοιες διανυσματικού λογισμού ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΜΟΥ 1. Oρισμοί Διάνυσμα ονομάζεται η μαθηματική οντότητα που έχει διεύθυνση φορά και μέτρο.

Διαβάστε περισσότερα

Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα Μαθηματικό Υπόβαθρο

Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα Μαθηματικό Υπόβαθρο Θεωρία Υπολογισμού και Πολυπλοκότητα Μαθηματικό Υπόβαθρο Στην ενότητα αυτή θα μελετηθούν τα εξής επιμέρους θέματα: Σύνολα Συναρτήσεις και Σχέσεις Γραφήματα Λέξεις και Γλώσσες Αποδείξεις ΕΠΛ 211 Θεωρία

Διαβάστε περισσότερα

= 7. Στο σημείο αυτό θα υπενθυμίσουμε κάποιες βασικές ιδιότητες του μετασχηματισμού Laplace, δηλαδή τις

= 7. Στο σημείο αυτό θα υπενθυμίσουμε κάποιες βασικές ιδιότητες του μετασχηματισμού Laplace, δηλαδή τις 1. Εισαγωγή Δίνεται η συνάρτηση μεταφοράς = = 1 + 6 + 11 + 6 = + 6 + 11 + 6 =. 2 Στο σημείο αυτό θα υπενθυμίσουμε κάποιες βασικές ιδιότητες του μετασχηματισμού Laplace, δηλαδή τις L = 0 # και L $ % &'

Διαβάστε περισσότερα

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Σ-Λ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟY. 0, τότε είναι και παραγωγίσιμη στο σημείο αυτό.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Σ-Λ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟY. 0, τότε είναι και παραγωγίσιμη στο σημείο αυτό. ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Σ-Λ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟY Αν μια συνάρτηση f είναι παραγωγίσιμη σ ένα σημείο, τότε είναι και συνεχής στο σημείο αυτό Αν μια συνάρτηση f είναι συνεχής σ ένα

Διαβάστε περισσότερα

Πρόλογος. «ΚΙ ΟΜΩΣ, ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΝ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ, ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ y=x»

Πρόλογος. «ΚΙ ΟΜΩΣ, ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΔΥΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΩΝ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΩΝ, ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΥΘΕΙΑ y=x» 5 Περιεχόμενα Πρόλογος 7 Ίσες συναρτήσεις και συναρτήσεις Ορισμός αντίστροφης συνάρτησης 2 Η μόνη συνάρτηση που είναι ίση με την αντίστοφή της είναι η ταυτοτική 3 Συμπεράσματα 5 Βασικές ιδιότητες αντίστροφων

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: Εφαρµογή: Το θεώρηµα του Burnside

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: Εφαρµογή: Το θεώρηµα του Burnside ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: Εφαρµογή: Το θεώρηµα του Bursde Θα αποδείξουµε εδώ ότι κάθε οµάδα τάξης a q b (, q πρώτοι) είναι επιλύσιµη. Το θεώρηµα αυτό αποδείχτηκε από τον Bursde το 904 ο οποίος χρησιµοποίησε τη νέα τότε

Διαβάστε περισσότερα

Αναλυτικές λύσεις όλων των θεμάτων στα Μαθηματικά των Πανελλαδικών εξετάσεων και των Επαναληπτικών εξετάσεων Θεολόγης Καρκαλέτσης

Αναλυτικές λύσεις όλων των θεμάτων στα Μαθηματικά των Πανελλαδικών εξετάσεων και των Επαναληπτικών εξετάσεων Θεολόγης Καρκαλέτσης Αναλυτικές λύσεις όλων των θεμάτων στα Μαθηματικά των Πανελλαδικών εξετάσεων και των Επαναληπτικών εξετάσεων 9 Θεολόγης Καρκαλέτσης Μαθηματικός teomail@schgr Πρόλογος Στο βιβλίο αυτό περιέχονται όλα τα

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ, ΤΡΙΓΩΝΟΜΕΤΡΙΑ( FUNCTIONS,TRIGONOMETRY)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ, ΤΡΙΓΩΝΟΜΕΤΡΙΑ( FUNCTIONS,TRIGONOMETRY) ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 ο ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ, ΤΡΙΓΩΝΟΜΕΤΡΙΑ( FUNCTIONS,TRIGONOMETRY) 3.1 ΘΕΩΡΙΑ-ΤΥΠΟΛΟΓΙΟ-ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Συνάρτηση, ή απεικόνιση όπως ονομάζεται διαφορετικά, είναι μια αντιστοίχιση μεταξύ δύο συνόλων,

Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια συνάρτησης σε κλειστό διάστημα

Συνέχεια συνάρτησης σε κλειστό διάστημα 8 Συνέχεια συνάρτησης σε κλειστό διάστημα Α ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ 1 Μια συνάρτηση f θα λέμε ότι είναι: i Συνεχής σε ένα ανοιχτό διάστημα (α,β) όταν είναι συνεχής σε κάθε σημείο του διαστήματος (α,β)

Διαβάστε περισσότερα

Από το Γυμνάσιο στο Λύκειο... 7. 3. Δειγματικός χώρος Ενδεχόμενα... 42 Εύρεση δειγματικού χώρου... 46

Από το Γυμνάσιο στο Λύκειο... 7. 3. Δειγματικός χώρος Ενδεχόμενα... 42 Εύρεση δειγματικού χώρου... 46 ΠEΡΙΕΧΟΜΕΝΑ Από το Γυμνάσιο στο Λύκειο................................................ 7 1. Το Λεξιλόγιο της Λογικής.............................................. 11. Σύνολα..............................................................

Διαβάστε περισσότερα

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ του Παν. Λ. Θεοδωρόπουλου 0

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ του Παν. Λ. Θεοδωρόπουλου 0 ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΩΝ του Παν. Λ. Θεοδωρόπουλου 0 Η Θεωρία Πιθανοτήτων είναι ένας σχετικά νέος κλάδος των Μαθηματικών, ο οποίος παρουσιάζει πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στοιχεία. Επειδή η ιδιαιτερότητα

Διαβάστε περισσότερα

ΤΥΧΑΙΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ - ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ

ΤΥΧΑΙΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ - ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 11 ΤΥΧΑΙΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ - ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΤΥΧΑΙΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ Θα εισαγάγουμε την έννοια του τυχαίου αριθμού με ένα παράδειγμα. Παράδειγμα: Θεωρούμε μια τυχαία μεταβλητή με συνάρτηση πιθανότητας η οποία σε

Διαβάστε περισσότερα

6.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ

6.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ ΟΡΙΣΜΟΣ 6. ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 6.1 Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗΣ Ονομάζουμε συνάρτηση από ένα σύνολο Α σε ένα σύνολο Β μια διαδικασία (κανόνα) f, με την οποία κάθε στοιχείο του συνόλου Α αντιστοιχίζεται σε ένα ακριβώς

Διαβάστε περισσότερα

Μεταθέσεις και πίνακες μεταθέσεων

Μεταθέσεις και πίνακες μεταθέσεων Παράρτημα Α Μεταθέσεις και πίνακες μεταθέσεων Το παρόν παράρτημα βασίζεται στις σελίδες 671 8 του βιβλίου: Γ. Χ. Ψαλτάκης, Κβαντικά Συστήματα Πολλών Σωματιδίων (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, Ηράκλειο,

Διαβάστε περισσότερα

K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 7-8: Ανάλυση και σύνθεση συνδυαστικών λογικών κυκλωμάτων

K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 7-8: Ανάλυση και σύνθεση συνδυαστικών λογικών κυκλωμάτων K15 Ψηφιακή Λογική Σχεδίαση 7-8: Ανάλυση και σύνθεση συνδυαστικών λογικών κυκλωμάτων Γιάννης Λιαπέρδος TEI Πελοποννήσου Σχολή Τεχνολογικών Εφαρμογών Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής ΤΕ Η έννοια του συνδυαστικού

Διαβάστε περισσότερα

Μονοτονία - Ακρότατα - 1 1 Αντίστροφη Συνάρτηση

Μονοτονία - Ακρότατα - 1 1 Αντίστροφη Συνάρτηση 4 Μονοτονία - Ακρότατα - Αντίστροφη Συνάρτηση Α. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ Μονοτονία συνάρτησης Μια συνάρτηση f λέγεται: Γνησίως αύξουσα σ' ένα διάστημα Δ του πεδίου ορισμού της, όταν για οποιαδήποτε,

Διαβάστε περισσότερα

ΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΜΗΜΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ; Η επιστήμη των αριθμών Βασανιστήριο για τους μαθητές και φοιτητές Τέχνη για τους μαθηματικούς ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ Α Εξάμηνο ΙΩΑΝΝΗΣ

Διαβάστε περισσότερα

2.0 ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

2.0 ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ .0 ΔΙΑΝΥΣΜΑΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ Έστω διανύσματα που ανήκουν στο χώρο δ i = ( a i, ai,, ai) i =,,, και έστω γραμμικός συνδυασμός των i : xδ + x δ + + x δ = b που ισούται με το διάνυσμα b,

Διαβάστε περισσότερα

ΦΥΕ 14 Διανύσματα. 1 Περιγραφή διανυσμάτων στο χώρο Γεωμετρική περιγραφή: Τα διανύσματα περιγράφονται σαν προσανατολισμένα ευθύγραμμα

ΦΥΕ 14 Διανύσματα. 1 Περιγραφή διανυσμάτων στο χώρο Γεωμετρική περιγραφή: Τα διανύσματα περιγράφονται σαν προσανατολισμένα ευθύγραμμα ΦΥΕ 4 Διανύσματα Περιγραφή διανυσμάτων στο χώρο Γεωμετρική περιγραφή: Τα διανύσματα περιγράφονται σαν προσανατολισμένα ευθύγραμμα τμήματα Δύο διανύσματα θα θεωρούμε ότι είναι ίσα, εάν έχουν το ίδιο μήκος

Διαβάστε περισσότερα

Μιγαδικοί Αριθμοί. Μαθηματικά Γ! Λυκείου Θετική και Τεχνολογική Κατεύθυνση

Μιγαδικοί Αριθμοί. Μαθηματικά Γ! Λυκείου Θετική και Τεχνολογική Κατεύθυνση Μιγαδικοί Αριθμοί Μαθηματικά Γ! Λυκείου Θετική και Τεχνολογική Κατεύθυνση Θεωρία - Μέθοδοι Υποδειγματικά λυμένες ασκήσεις Ασκήσεις προς λύση Επιλεγμένα θέματα «Σας εύχομαι, καλό κουράγιο και μεγάλη δύναμη

Διαβάστε περισσότερα

Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία. του πεδίου ορισμού της; β) Έστω η συνάρτηση: ένα σημείο του πεδίου ορισμού της. Θα λέμε ότι η f είναι συνεχής στο x

Βασικές ασκήσεις Βασική θεωρία. του πεδίου ορισμού της; β) Έστω η συνάρτηση: ένα σημείο του πεδίου ορισμού της. Θα λέμε ότι η f είναι συνεχής στο x 8 Συνέχεια συνάρτησης Ορισμός της συνέχειας 8. α) Πότε μια συνάρτηση f :A λέγεται συνεχής σε ένα σημείο του πεδίου ορισμού της; β) Έστω η συνάρτηση:, αν < f() =, αν i) Να αποδείξετε ότι f() = 7 και να

Διαβάστε περισσότερα

5.1.1 Η θεωρία και τι προσέχουμε

5.1.1 Η θεωρία και τι προσέχουμε Κεφάλαιο 5 Συνέχεια συνάρτησης σε διάστημα Συνέπειες του Θεωρήματος Bolzano 5.. Η θεωρία και τι προσέχουμε Τα κύρια χαρακτηριστικά μιας συνεχούς συνάρτησης f ορισμένης σε ένα διάστημα Δ, είναι: i. Η γραφική

Διαβάστε περισσότερα

ΙΑΝΥΣΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑΣ. Τι ονοµάζουµε διάνυσµα; αλφάβητου επιγραµµισµένα µε βέλος. για παράδειγµα, Τι ονοµάζουµε µέτρο διανύσµατος;

ΙΑΝΥΣΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΘΕΩΡΙΑΣ. Τι ονοµάζουµε διάνυσµα; αλφάβητου επιγραµµισµένα µε βέλος. για παράδειγµα, Τι ονοµάζουµε µέτρο διανύσµατος; ΙΝΥΣΜΤ ΘΕΩΡΙ ΘΕΜΤ ΘΕΩΡΙΣ Τι ονοµάζουµε διάνυσµα; AB A (αρχή) B (πέρας) Στη Γεωµετρία το διάνυσµα ορίζεται ως ένα προσανατολισµένο ευθύγραµµο τµήµα, δηλαδή ως ένα ευθύγραµµο τµήµα του οποίου τα άκρα θεωρούνται

Διαβάστε περισσότερα

Παρουσία µηδενιστών στη θεωρία τοπολογικών αλγεβρών

Παρουσία µηδενιστών στη θεωρία τοπολογικών αλγεβρών Παρουσία µηδενιστών στη θεωρία τοπολογικών αλγεβρών Μαρίνα Χαραλαµπίδου Τµήµα Μαθηµατικών Τοµέας Αλγεβρας και Γεωµετρίας Πανεπιστηµίο Αθηνών Σεµινάριο Τοµέα Αλγεβρας και Γεωµετρίας 11/12/2012 1 / 47 Περιεχόµενα

Διαβάστε περισσότερα

Υποθετικές προτάσεις και λογική αλήθεια

Υποθετικές προτάσεις και λογική αλήθεια Υποθετικές προτάσεις και λογική αλήθεια Δρ. Παναγιώτης Λ. Θεοδωρόπουλος Σχολικός Σύμβουλος κλάδου ΠΕ03 www.p-theodoropoulos.gr Περίληψη Στην εργασία αυτή επιχειρείται μια ερμηνεία της λογικής αλήθειας

Διαβάστε περισσότερα

Αλγεβρικές Παραστάσεις-Μονώνυμα

Αλγεβρικές Παραστάσεις-Μονώνυμα ΜΕΡΟΣ Α. ΜΟΝΩΝΥΜΑ-ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΜΟΝΩΝΥΜΑ. ΜΟΝΩΝΥΜΑ-ΠΡΑΞΕΙΣ ΜΕ ΜΟΝΩΝΥΜΑ Β Αλγεβρικές Παραστάσεις-Μονώνυμα Πολλές φορές στην προσπάθειά μας να λύσουμε ένα πρόβλημα, καταλήγουμε σε εκφράσεις που περιέχουν μόνο

Διαβάστε περισσότερα

Θέµατα Μαθηµατικών Θετικής Κατεύθυνσης Β Λυκείου 1999

Θέµατα Μαθηµατικών Θετικής Κατεύθυνσης Β Λυκείου 1999 Θέµατα Μαθηµατικών Θετικής Κατεύθυνσης Β Λυκείου 999 Ζήτηµα ο Α. Έστω a, ) και β, ) δύο διανύσµατα του καρτεσιανού επιπέδου Ο. α) Να εκφράσετε χωρίς απόδειξη) το εσωτερικό γινόµενο των διανυσµάτων a και

Διαβάστε περισσότερα

Περιεχόμενα. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: ΣΥΝΟΛΑ - ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Εισαγωγή Σύνολα Συναρτήσεις Σχέσεις ισοδυναμίας...48

Περιεχόμενα. ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: ΣΥΝΟΛΑ - ΣΥΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Εισαγωγή Σύνολα Συναρτήσεις Σχέσεις ισοδυναμίας...48 Πρόλογος v ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η αριθμητική είναι το βασικό αντικείμενο της διδασκαλίας των μαθηματικών στο Δημοτικό Σχολείο. Κι αυτό είναι αυτονόητο, γιατί η αρχή των μαθηματικών είναι η αριθμητική. Έτσι, η φοιτήτρια

Διαβάστε περισσότερα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Τανυστικά Γινόµενα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Τανυστικά Γινόµενα ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Τανυστικά Γινόµενα Στο κεφάλαιο αυτό εισάγουµε την έννοια του τανυστικού γινοµένου προτύπων. Θα είµαστε συνοπτικοί καθώς αναπτύσσουµε µόνο εκείνες τις στοιχειώδεις προτάσεις που θα βρουν εφαρµογές

Διαβάστε περισσότερα

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ Γ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΥΠOΥΡΓΕIO ΠΑIΔΕIΑΣ ΚΑI ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΒΕΡΚΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Η συγγραφή και η επιμέλεια

Διαβάστε περισσότερα

Λύσεις των θεμάτων ΔΕΥΤΕΡΑ 28 MAΪΟΥ 2012 ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

Λύσεις των θεμάτων ΔΕΥΤΕΡΑ 28 MAΪΟΥ 2012 ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ ΤΑΞΗΣ ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β ) ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 8 MAΪΟΥ 0 Λύσεις των θεμάτων Έκδοση η (8/05/0, :40) Οι απαντήσεις

Διαβάστε περισσότερα

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ

ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΒΑΣΙΚΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ Το σύνολο των πραγματικών αριθμών Υπενθυμίζουμε ότι το σύνολο των πραγματικών αριθμών αποτελείται από τους ρητούς και τους άρρητους αριθμούς και παριστάνεται

Διαβάστε περισσότερα

Δηλαδή η ρητή συνάρτηση είναι πηλίκο δύο ακέραιων πολυωνύμων. Επομένως, το ζητούμενο ολοκλήρωμα είναι της μορφής

Δηλαδή η ρητή συνάρτηση είναι πηλίκο δύο ακέραιων πολυωνύμων. Επομένως, το ζητούμενο ολοκλήρωμα είναι της μορφής D ολοκλήρωση ρητών συναρτήσεων Το θέμα μας στην ενότητα αυτή είναι η ολοκλήρωση ρητών συναρτήσεων. Ας θυμηθούμε πρώτα ποιες συναρτήσεις ονομάζονται ρητές. Ορισμός: Μία συνάρτηση ονομάζεται ρητή όταν μπορεί

Διαβάστε περισσότερα

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Γ. Το µέτρο της διαφοράς δύο µιγαδικών αριθµών είναι ίσο µε την απόσταση των εικόνων τους στο µιγαδικό επίπεδο.

ΑΡΧΗ 1ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ. Γ. Το µέτρο της διαφοράς δύο µιγαδικών αριθµών είναι ίσο µε την απόσταση των εικόνων τους στο µιγαδικό επίπεδο. ΑΡΧΗ ΗΣ ΣΕΛΙ ΑΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΚΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΜΠΤΗ 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 4 ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ (ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ) ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙ ΩΝ:

Διαβάστε περισσότερα

Δυναμική Μηχανών I. Επανάληψη: Μαθηματικά

Δυναμική Μηχανών I. Επανάληψη: Μαθηματικά Δυναμική Μηχανών I 2 1 Επανάληψη: Μαθηματικά 2015 Δημήτριος Τζεράνης, Ph.D Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών Ε.Μ.Π. tzeranis@gmail.com Απαγορεύεται οποιαδήποτε αναπαραγωγή χωρίς άδεια Συμβολισμοί Μεταβλητών

Διαβάστε περισσότερα

ςεδς ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Βαγγέλης Βαγγέλης Νικολακάκης Μαθηματικός

ςεδς ΤΕΤΡΑΔΙΟ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Βαγγέλης Βαγγέλης Νικολακάκης Μαθηματικός ςες ΤΕΤΡΑΙΟ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Βαγγέλης ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ Βαγγέλης Νικολακάκης Μαθηματικός ΣΗΜΕΙΩΜΑ Το παραπάνω φυλλάδιο φτιάχτηκε για να προσφέρει λίγη βοήθεια κυρίως στους μαθητές

Διαβάστε περισσότερα

ẋ = f(x), x = x 0 όταν t = t 0,

ẋ = f(x), x = x 0 όταν t = t 0, Κεφάλαιο 2 ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑΣ 2.1 Πρόβλημα αρχικών τιμών Στο κεφάλαιο αυτό θα δούμε ότι το πρόβλημα αρχικών τιμών (ΑΤ) ẋ = f(x), x = x 0 όταν t = t 0, έχει λύση και μάλιστα μοναδική για

Διαβάστε περισσότερα

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά

Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Υπολογιστικά & Διακριτά Μαθηματικά Ενότητα 5: Αναδρομικές σχέσεις - Υπολογισμός Αθροισμάτων Στεφανίδης Γεώργιος Άδειες Χρήσης Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό υπόκειται σε άδειες χρήσης Creative Commons. Για

Διαβάστε περισσότερα